EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 52014PC0534
Proposal for a COUNCIL REGULATION laying down detailed rules for the application of Article 108 of the Treaty on the Functioning of the European Union (codification)
Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (codificatie)
Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (codificatie)
/* COM/2014/0534 final - 2014/0246 (NLE) */
Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (codificatie) /* COM/2014/0534 final - 2014/0246 (NLE) */
TOELICHTING 1. In de context van een Europa van de
burgers hecht de Commissie groot belang aan het vereenvoudigen en
verduidelijken van het recht van de Unie om het duidelijker en toegankelijker
te maken voor de gewone burger, zodat deze nieuwe mogelijkheden krijgt en in
staat wordt gesteld gebruik te maken van de specifieke rechten die hij aan het
recht van de Unie kan ontlenen. Dit doel kan niet worden verwezenlijkt zolang
talloze bepalingen die meermaals en vaak ingrijpend zijn gewijzigd,
gedeeltelijk in de oorspronkelijke handeling en gedeeltelijk in de latere
wijzigingshandelingen te vinden zijn. Om dan na te gaan wat de geldende regels
zijn, is veel zoekwerk vereist, waarbij een groot aantal handelingen moet
worden vergeleken. Codificatie van meermaals gewijzigde regels is dan
ook van essentieel belang om het recht duidelijk en doorzichtig te maken. 2. Bij haar besluit van 1 april 1987[1] heeft de Commissie haar
diensten opgedragen alle handelingen na maximaal tien wijzigingen te codificeren,
waarbij zij erop wijst dat dit een minimumregel is en dat haar diensten ter
wille van de duidelijkheid en het juiste begrip van de bepalingen ernaar zouden
moeten streven de teksten waarvoor zij verantwoordelijkheid dragen, met nog
kortere tussenpozen te codificeren. 3. De conclusies van het
voorzitterschap van de Europese Raad van Edinburgh (december 1992) hebben dit
bevestigd[2]
en het belang van codificatie onderstreept, omdat daarmee
rechtszekerheid wordt verschaft omtrent de vraag welke wet op een gegeven
moment op een bepaald onderwerp van toepassing is. Bij codificatie moet de normale procedure voor de
vaststelling van handelingen van de Unie volledig in acht worden genomen. Aangezien bij codificatie geen inhoudelijke
wijzigingen in de betrokken wetteksten mogen worden aangebracht, zijn het
Europees Parlement, de Raad en de Commissie bij Interinstitutioneel Akkoord van
20 december 1994 een versnelde werkmethode voor de codificatie van wetteksten
overeengekomen. 4. Dit voorstel beoogt de codificatie
van Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot
vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 108 van het Verdrag
betreffende de werking van de Europese Unie[3].
De nieuwe verordening vervangt de verschillende handelingen die erin zijn
verwerkt[4];
dit voorstel laat de inhoud van de handelingen die worden gecodificeerd
onverlet en beperkt zich er derhalve toe deze samen te voegen en daarin slechts
de formele wijzigingen aan te brengen die voor de codificatie zelf
vereist zijn. 5. Dit voorstel voor een codificatie is
opgesteld op basis van een voorafgaande consolidatie, in 22
officiële talen, van Verordening (EG) nr. 659/1999 en de handelingen tot
wijziging daarvan, met behulp van een gegevensverwerkingssysteem van het
Bureau voor publicaties van de Europese Unie. Voor zover de artikelen zijn
vernummerd, is het verband tussen de oude en de nieuwe nummering weergegeven in
een concordantietabel die is opgenomen in bijlage II bij de gecodificeerde
verordening. ê 734/2013 art.
1, punt 1 2014/0246 (NLE) Voorstel voor een VERORDENING VAN DE RAAD tot vaststelling van nadere bepalingen voor
de toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de
Europese Unie (codificatie) (Voor de EER relevante tekst) ê 659/1999
(aangepast) DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gezien het Verdrag Ö betreffende de werking van de Europese Unie Õ, en met name
artikel Ö 109 Õ , Gezien het voorstel van de Europese Commissie, Gezien het advies van het Europees
Parlement[5], Gezien het advies van het Europees Economisch
en Sociaal Comité[6], Overwegende hetgeen volgt: ê (1) Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad[7] is herhaaldelijk en ingrijpend gewijzigd[8]. Ter wille van de duidelijkheid en een rationele
ordening van de tekst dient tot codificatie van die verordening te worden
overgegaan. ê 659/1999
overweging 1 (aangepast) (2) Onverminderd
bijzondere procedurele voorschriften vervat in verordeningen voor bepaalde
sectoren, Ö moet Õ deze verordening van toepassing Ö zijn Õ op steun in alle sectoren. Met het oog op de toepassing van de
artikelen Ö 93 Õ en Ö 107 Õ van het Verdrag Ö betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), Õ is de Commissie op grond van artikel Ö 108 VWEU Õ specifiek bevoegd om te beslissen of staatssteun verenigbaar is met
de Ö interne Õ markt, wanneer zij bestaande steunregelingen onderzoekt, zich over
nieuwe of gewijzigde steunmaatregelen uitspreekt en optreedt wegens niet‑nakoming
van haar Ö besluiten Õ of van de aanmeldingsplicht. ê 734/2013
overweging 1 (aangepast) (3) In
het kader van een Ö gemoderniseerd systeem Õ van
staatssteunvoorschriften als bijdrage aan zowel de tenuitvoerlegging van de
Europa 2020-strategie voor groei[9]
als de begrotingsconsolidatie, dient artikel 107 VWEU doeltreffend en
eenvormig te worden toegepast in de gehele Unie. Verordening (EG) nr. 659/1999 Ö heeft Õ de vroegere praktijk van de Commissie Ö geconsolideerd
en versterkt Õ om de rechtszekerheid te vergroten en de ontwikkeling van het
staatssteunbeleid in een transparante omgeving te ondersteunen. ê 659/1999
overweging 4 (aangepast) (4) Met
het oog op de rechtszekerheid moet worden omschreven onder welke
omstandigheden steun moet worden beschouwd als bestaande steun. De voltooiing
en versterking van de interne markt is een geleidelijk proces, wat tot
uitdrukking komt in de voortdurende ontwikkeling van het beleid inzake Ö staatssteun Õ. Ingevolge deze
ontwikkelingen kunnen bepaalde maatregelen die op het moment Ö waarop zij tot
uitvoering werden gebracht Õ geen Ö staatssteun Õ vormden, steun zijn geworden. ê 659/1999
overweging 5 (aangepast) (5) Overeenkomstig
artikel Ö 108 Õ , lid 3, Ö VWEU Õ moeten geplande nieuwe steunmaatregelen steeds ter kennis van de
Commissie worden gebracht en kunnen alleen met haar toestemming tot uitvoering
worden gebracht. ê 659/1999
overweging 6 (aangepast) (6) De
lidstaten zijn op grond van artikel Ö 4, lid 3, Õ van het Verdrag Ö betreffende de Europese Unie (VEU) Õ gehouden om met de Commissie samen te werken en haar alle
inlichtingen te verschaffen die zij behoeft om haar taken uit hoofde van deze
verordening te kunnen vervullen. ê 659/1999
overweging 7 (aangepast) (7) De
termijn waarbinnen de Commissie het eerste onderzoek van aangemelde
steunmaatregelen dient te beeindigen, dient te worden gesteld op twee maanden
vanaf de ontvangst van een volledige aanmelding of van een behoorlijk
gemotiveerde verklaring waarin de betrokken lidstaat meedeelt dat hij de
aanmelding als volledig beschouwt omdat de door de Commissie gevraagde
aanvullende informatie niet beschikbaar is of reeds is verstrekt. Dit onderzoek
moet om redenen van rechtszekerheid met een Ö besluit Õ worden afgesloten. ê 659/1999
overweging 8 (aangepast) (8) In de
gevallen waarin de uitkomst van het eerste onderzoek de Commissie niet tot de
slotsom kan brengen dat een steunmaatregel met de Ö interne Õ markt verenigbaar is, dient de formele onderzoeksprocedure te worden
ingeleid, zodat de Commissie alle inlichtingen kan verzamelen die zij nodig
heeft om de verenigbaarheid van de steunmaatregel te beoordelen en om de
belanghebbenden in de gelegenheid te stellen hun opmerkingen kenbaar te maken. De
rechten van de belanghebbenden kunnen het best in het kader van de formele onderzoeksprocedure
van artikel Ö 108 Õ , lid 2, Ö VWEU Õ worden
gewaarborgd. ê 734/2013
overweging 2 (aangepast) (9) Ter
beoordeling van de verenigbaarheid met de interne markt van aangemelde of
onrechtmatige staatssteun, waarvoor de Commissie op grond van artikel 108 VWEU
uitsluitend bevoegd is, dient ervoor te worden gezorgd dat de Commissie, met
het oog op de handhaving van de staatssteunregels, de bevoegdheid heeft een
lidstaat, een onderneming of een ondernemersvereniging om alle nodige
marktinformatie te verzoeken indien zij twijfelt aan de verenigbaarheid van de
betrokken maatregel met de Unievoorschriften en om die reden de formele
onderzoeksprocedure heeft ingesteld. De Commissie dient deze bevoegdheid met
name te gebruiken in gevallen waarin een ingewikkelde inhoudelijke beoordeling
nodig lijkt. Bij het besluit deze bevoegdheid te gebruiken, dient de Commissie
naar behoren rekening te houden met de duur van het Ö eerste Õ onderzoek. ê 734/2013
overweging 3 (aangepast) (10) Ter
beoordeling van de verenigbaarheid van een steunmaatregel nadat de formele
onderzoeksprocedure is Ö ingeleid Õ , met name inzake technisch complexe zaken die inhoudelijk moeten
worden onderzocht, dient de Commissie, indien de door de betrokken lidstaat
tijdens het eerste onderzoek Ö verstrekte Õ informatie
onvoldoende is, door middel van een gewoon verzoek of bij besluit, van een
lidstaat, een onderneming of een ondernemersvereniging te kunnen verlangen dat
zij alle voor de afronding van haar beoordeling noodzakelijke marktinformatie
verstrekken, met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel, met name voor Ö kleine en middelgrote ondernemingen Õ. ê 734/2013
overweging 4 (11) In het
licht van de bijzondere verhouding tussen begunstigden van steun en de
betrokken lidstaat, dient de Commissie alleen met instemming van de betrokken
lidstaat om informatie van een begunstigde van steun te kunnen verzoeken. De
verstrekking van informatie door de begunstigde van de betrokken steunmaatregel
vormt geen rechtsgrondslag voor bilaterale onderhandelingen tussen de Commissie
en de betrokken begunstigde. ê 734/2013
overweging 5 (12) De
Commissie dient de adressaten van verzoeken om informatie te bepalen op basis
van objectieve criteria, aangepast per geval, en ervoor te zorgen dat, indien
het verzoek aan een steekproef van ondernemingen of ondernemersverenigingen
gericht is, binnen elke categorie een representatieve reeks respondenten is
gekozen. De gezochte informatie dient met name te bestaan uit feitelijke
bedrijfs- en marktgegevens en een analyse op basis van feiten van het
functioneren van de markt. ê 734/2013
overweging 6 (13) Als
initiatiefnemer van de procedure is de Commissie verantwoordelijk voor het
onderzoek van zowel de informatieoverdracht door de lidstaten, de ondernemingen
of de ondernemersverenigingen, als de beweerde vertrouwelijkheid voor de
bekendgemaakte informatie. ê 734/2013 overweging
7 (aangepast) (14) De
Commissie dient de inachtneming van de aan ondernemingen of
ondernemersverenigingen gerichte verzoeken om informatie, waar passend, te
kunnen afdwingen door middel van evenredige geldboeten en dwangsommen. Bij het
bepalen van de bedragen van de geldboeten en dwangsommen dient de Commissie
terdege rekening te houden met de beginselen van evenredigheid en redelijkheid,
met name met betrekking tot Ö kleine of
middelgrote ondernemingen Õ. De rechten van
de partijen van wie wordt verlangd dat zij informatie verschaffen, dienen te
worden gevrijwaard door hen, voorafgaand aan een besluit waarbij geldboeten of
dwangsommen worden opgelegd, in de gelegenheid te stellen hun standpunten
uiteen te zetten. Het Hof van Justitie van de Europese Unie dient,
overeenkomstig artikel 261 VWEU, over volledige rechtsmacht wat betreft de
geldboeten of dwangsommen te beschikken. ê 734/2013
overweging 8 (15) Met
inachtneming van de beginselen van evenredigheid en redelijkheid, moet de
Commissie de mogelijkheid hebben de dwangsommen te verminderen of volledig
kwijt te schelden, indien de adressaten van de verzoeken de verzochte
informatie verschaffen, zij het na het verstrijken van de termijn. ê 734/2013
overweging 9 (aangepast) (16) Geldboeten en dwangsommen
gelden niet voor lidstaten omdat deze, overeenkomstig artikel 4, lid 3, VEU Ö verplicht Õ zijn om loyaal met
de Commissie samen te werken, en de Commissie alle informatie te verschaffen
die nodig is om haar taken uit hoofde van Ö deze Õ verordening te
vervullen. ê 659/1999
overweging 9 (aangepast) (17) De
Commissie dient, na onderzoek van de door de belanghebbenden ingediende opmerkingen,
haar onderzoek met een eindbeslissing af te sluiten zodra elke twijfel is
weggenomen. Mocht het onderzoek niet binnen 18 maanden na het begin van de
procedure zijn afgesloten, moet de betrokken lidstaat in voorkomend geval om
een Ö besluit Õ kunnen verzoeken,
Ö dat Õ de Commissie dan
binnen twee maanden moet Ö nemen Õ. ê 734/2013
overweging 10 (aangepast) (18) Ter
bescherming van de rechten van verdediging van de betrokken lidstaat, dient hij
afschriften te ontvangen van de informatieverzoeken die aan andere lidstaten,
aan ondernemingen of aan ondernemersverenigingen zijn verzonden, en zijn
commentaar te kunnen indienen met betrekking tot de ontvangen opmerkingen. Hij
dient tevens op de hoogte te worden gesteld van de namen van de ondernemingen
en de Ö ondernemersverenigingen Õ waaraan een verzoek werd gericht, voor zover die entiteiten geen
rechtmatig belang bij de bescherming van hun identiteit hebben aangetoond. ê 734/2013
overweging 11 (19) De
Commissie dient naar behoren rekening te houden met het rechtmatige belang van
de ondernemingen bij het beschermen van hun bedrijfsgevoelige informatie. Het dient
voor de Commissie niet mogelijk te zijn om door respondenten verstrekte
vertrouwelijke informatie die niet kan worden geaggregeerd of anderszins
geanonimiseerd, in een besluit te gebruiken, tenzij zij vooraf hun toestemming
heeft gekregen om deze informatie aan de betrokken lidstaat vrij te geven. ê 734/2013
overweging 12 (aangepast) (20) In
gevallen waarin als vertrouwelijk aangemerkte informatie niet onder de
geheimhoudingsplicht lijkt te vallen, dient een mechanisme Ö te bestaan Õ aan de hand waarvan de Commissie kan besluiten in hoeverre die
informatie mag worden vrijgegeven. In het besluit om een bewering dat
informatie vertrouwelijk is te verwerpen, dient een termijn te worden vermeld,
na afloop waarvan de informatie wordt vrijgegeven, zodat de betrokkene een
beroep kan doen op de ter beschikking staande rechterlijke bescherming,
inclusief voorlopige maatregelen. ê 659/1999
overweging 10 (aangepast) (21) Om de
correcte en doeltreffende toepassing van de regels inzake staatssteun te
waarborgen, moet de Commissie de mogelijkheid hebben om een Ö besluit dat Õ op onjuiste
informatie berust, te herroepen. ê 659/1999
overweging 11 (aangepast) (22) De Commissie
dient alle gevallen van onrechtmatige steun te onderzoeken, teneinde de
naleving te waarborgen van artikel Ö 108 VWEU Õ, met name van de
aanmeldingsverplichting en de „standstill”-bepaling in lid 3 van dat artikel. Met
het oog op de transparantie en de rechtszekerheid moeten de procedures voor
dergelijke gevallen worden vastgesteld. De Commissie dient bij niet-naleving
door een lidstaat van de aanmeldingsplicht of van de „standstill”-bepaling niet
gebonden te zijn aan termijnen. ê 734/2013
overweging 13 (aangepast) (23) De
Commissie moet de mogelijkheid hebben informatie over onrechtmatige steun,
ongeacht de bron ervan, ambtshalve te onderzoeken om de inachtneming van
artikel 108 VWEU, en met name van de aanmeldingsverplichting en de „standstill”‑bepaling
in artikel 108, lid 3, VWEU, te waarborgen en om een steunmaatregel op zijn
verenigbaarheid met de interne markt te beoordelen. ê 659/1999
overweging 12 (aangepast) (24) De
Commissie dient in gevallen van onrechtmatige steun het recht te hebben om alle
nodige informatie te vergaren om een Ö besluit Õ te kunnen Ö nemen Õ en, waar nodig,
onverwijld niet-vervalste mededinging te herstellen. Het is derhalve wenselijk
dat de Commissie jegens de betrokken lidstaat voorlopige maatregelen kan nemen.
Die voorlopige maatregelen kunnen bestaan in een bevel tot
informatieverstrekking, tot opschorting of tot terugvordering. De Commissie
moet bij niet-nakoming van een bevel tot informatieverstrekking in staat worden
gesteld om op grond van de beschikbare inlichtingen te beslissen, en zich bij
niet-nakoming van een opschortings‑ of terugvorderingsbevel
rechtstreeks tot het Hof van Justitie te wenden overeenkomstig artikel Ö 108 Õ , lid 2, tweede alinea, Ö VWEU Õ . ê 659/1999
overweging 13 (aangepast) (25) In
gevallen van niet met de Ö interne Õ markt verenigbare onrechtmatige steun, dient de daadwerkelijke
mededinging te worden hersteld. Het is hiertoe noodzakelijk dat de steun, met
inbegrip van de rente, onverwijld wordt teruggevorderd. Het is passend de
terugvordering overeenkomstig de procedures van nationaal recht te doen
geschieden. De toepassing van die procedures mag, door verhindering van de
onverwijlde en daadwerkelijke uitvoering van Ö het besluit Õ van de Commissie,
het herstel van daadwerkelijke mededinging niet beletten. De lidstaten moeten
daartoe dan ook alle nodige maatregelen treffen om de effectiviteit van Ö dat besluit Õ te verzekeren. ê 659/1999
overweging 14 (aangepast) (26) Ter
wille van de rechtszekerheid dient een termijn van tien jaar te worden Ö bepaald Õ , na het verstrijken waarvan geen terugvordering van onrechtmatige
steun meer kan worden bevolen. ê 734/2013
overweging 16 (27) Ten
behoeve van de rechtszekerheid dienen verjaringstermijnen te worden bepaald voor het opleggen en afdwingen van
geldboeten en dwangsommen. ê 659/1999
overweging 15 (aangepast) (28) Misbruik
van steun kan de werking van de interne markt op soortgelijke wijze beïnvloeden
als onrechtmatige steun en moet dus volgens soortgelijke procedures worden
behandeld. Anders dan onrechtmatige steun, is mogelijk misbruikte steun al
eerder door de Commissie goedgekeurd. De Commissie mag derhalve geen
terugvordering kunnen gelasten Ö ten aanzien van
misbruikte steun Õ. ê 659/1999
overweging 17 (aangepast) (29) De
Commissie is overeenkomstig artikel Ö 108 Õ , lid l, Ö VWEU Õ verplicht om in samenwerking met de lidstaten alle bestaande
steunregelingen aan een voortdurend onderzoek te onderwerpen. Het is in het
belang van de transparantie en de rechtszekerheid passend de werkingssfeer van
de samenwerking uit hoofde van dat artikel nader te omschrijven. ê 659/1999
overweging 18 (aangepast) (30) Teneinde
te waarborgen dat de bestaande steunregelingen verenigbaar zijn met de Ö interne Õ markt, moet de Commissie overeenkomstig artikel Ö 108 Õ , lid 1, Ö VWEU Õ dienstige maatregelen voorstellen indien een bestaande steunregeling
niet of niet langer met de Ö interne Õ markt verenigbaar is, en zij de in artikel Ö 108 Õ , lid 2, Ö VWEU Õ vastgestelde procedure moet inleiden indien de betrokken lidstaat
weigert de voorgestelde maatregelen uit te voeren. ê 659/1999
overweging 16 (aangepast) (31) In deze
verordening moeten alle mogelijkheden worden omschreven waarover derden
beschikken om hun belangen in procedures betreffende Ö staatssteun Õ te verdedigen. ê 734/2013
overweging 14 (aangepast) (32) Ö Klachten zijn een belangrijke bron van informatie voor het opsporen
van inbreuken op de staatssteunregels van de Unie. Õ Teneinde de kwaliteit te Ö waarborgen Õ van de klachten die bij de Commissie worden ingediend en tegelijk de
transparantie en rechtszekerheid te Ö waarborgen Õ, dienen de voorwaarden te worden bepaald
waaraan een klacht dient te voldoen om de Commissie
informatie over mogelijk onrechtmatige steun ter beschikking te stellen en het Ö eerste Õ onderzoek te
kunnen instellen. Klachten die niet aan deze voorwaarden voldoen, dienen te
worden behandeld als algemene marktinformatie en dienen niet noodzakelijk tot
ambtshalve onderzoeken te leiden. ê 734/2013 overweging
15 (aangepast) (33) Van
klagers dient te worden verlangd dat zij aantonen dat zij belanghebbende zijn
in de zin van artikel 108, lid 2, VWEU en van artikel 1, onder h), van Ö deze Õ verordening. Van hen dient tevens te worden verlangd dat zij een
bepaalde hoeveelheid informatie verschaffen via een formulier dat de Commissie
door middel van een uitvoeringsbepaling moet kunnen vaststellen. Om mogelijke klagers niet te
ontmoedigen, dient in de uitvoeringsbepaling in acht genomen te worden dat de
eisen voor het indienen van een klacht door een belanghebbende niet te onereus
mogen zijn. ê 734/2013
overweging 17 (aangepast) (34) Met het oog op een coherente
aanpak door de Commissie van vergelijkbare kwesties voor de gehele interne markt
Ö dient te worden
voorzien in Õ een specifieke
rechtsgrondslag om onderzoeken naar bepaalde economische sectoren of bepaalde
steuninstrumenten in verscheidene lidstaten in te stellen. Met het oog op de
evenredigheidseisen en de zware administratieve last die met dergelijke
onderzoeken gepaard gaat, dienen sectorale onderzoeken alleen te worden
uitgevoerd indien op grond van de beschikbare informatie een redelijk vermoeden
bestaat dat staatssteunmaatregelen in een bepaalde sector de mededinging binnen
de interne markt van verscheidene lidstaten materieel kunnen beperken of
vervalsen, of dat bestaande steunmaatregelen in een bepaalde sector in
verscheidene lidstaten niet of niet langer met de interne markt verenigbaar
zijn. Door middel van dergelijke onderzoeken kan de Commissie horizontale
staatssteunvraagstukken doelmatig en transparant behandelen en vooraf een
totaalbeeld van de betrokken sector verwerven. ê 659/1999
overweging 19 (aangepast) (35) Het is
noodzakelijk voor alle bestaande steunregelingen een algemene
rapportageverplichting Ö vast te stellen Õ, zodat de
Commissie op doeltreffende wijze de nakoming van haar Ö besluiten Õ kan volgen en de Commissie en de lidstaten gemakkelijker kunnen
samenwerken met het oog op het voortdurend onderzoek van alle bestaande
steunregelingen in de lidstaten overeenkomstig artikel Ö 108 Õ , lid 1, Ö VWEU Õ . ê 659/1999
overweging 20 (aangepast) (36) Wanneer
de Commissie ernstige twijfel koestert omtrent de nakoming van haar Ö besluiten Õ, moet zij over
bijkomende instrumenten beschikken om zich ervan te kunnen vergewissen dat aan
haar Ö besluiten Õ gevolg wordt
gegeven. In dit verband vormen controles ter plaatse een passend en nuttig
instrument, met name wanneer er sprake zou kunnen zijn van misbruik van steun.
De Commissie moet daarom de bevoegdheid hebben controles ter plaatse te
verrichten en zij moet, indien een onderneming zich tegen een dergelijke
controle verzet, kunnen rekenen op de medewerking van de bevoegde autoriteiten
van de lidstaten. ê 734/2013
overweging 18 (37) Een coherente toepassing van
de staatssteunregels vereist ook dat regelingen worden uitgewerkt voor de
samenwerking tussen de rechterlijke instanties van de lidstaten en de
Commissie. Deze samenwerking is relevant voor alle rechterlijke instanties van
de lidstaten die artikel 107, lid 1, en artikel 108 VWEU toepassen. Met name
dienen de nationale rechterlijke instanties de mogelijkheid te hebben zich tot
de Commissie te wenden om informatie of adviezen over de toepassing van de
regels betreffende de staatssteun te verkrijgen. De Commissie dient echter ook
de mogelijkheid te hebben schriftelijke of mondelinge opmerkingen in te dienen
bij de nationale rechterlijke instanties die artikel 107, lid 1, of artikel 108
VWEU moeten toepassen. Als zij de nationale rechterlijke instanties in dit
verband ondersteunt, dient de Commissie te handelen overeenkomstig haar
verplichting om het algemeen belang te verdedigen. ê 734/2013
overweging 19 (aangepast) (38) De opmerkingen en adviezen van
de Commissie dienen artikel 267 Ö VWEU Õ onverlet te laten en
de nationale rechterlijke instanties niet rechtens te binden. Zij moeten worden
ingediend binnen het kader van de nationale procedures en praktijken, waaronder
die welke de rechten van de partijen beschermen, onverminderd de volledige
onafhankelijkheid van de nationale rechterlijke instanties. Door de Commissie
ambtshalve ingediende opmerkingen dienen beperkt te blijven tot zaken die van
belang zijn voor de coherente toepassing van artikel 107, lid 1, of artikel 108
VWEU, met name tot zaken die van belang zijn voor de tenuitvoerlegging of de
verdere ontwikkeling van de jurisprudentie Ö van de Unie Õ ter zake van
staatssteun. ê 659/1999
overweging 21 (aangepast) (39) Het is
in het belang van de transparantie en de rechtszekerheid dienstig publieke
informatie te verstrekken over de Ö besluiten Õ van de Commissie,
terwijl terzelfder tijd het beginsel behouden dient te blijven dat Ö besluiten Õ in Ö staatssteunzaken Õ tot de betrokken
lidstaat worden gericht. Het is derhalve passend om alle Ö besluiten Õ die de belangen
van de belanghebbenden zouden kunnen Ö raken Õ, integraal of in
de vorm van een samenvatting te publiceren of om van niet of niet integraal
gepubliceerde Ö besluiten Õ exemplaren voor
de belanghebbenden beschikbaar te stellen. ê 734/2013
overweging 20 (aangepast) (40) Bij
het bekendmaken van haar besluiten dient de Commissie, overeenkomstig
artikel 339 VWEU, de regels
inzake de geheimhoudingsplicht, waaronder de bescherming van alle vertrouwelijke
informatie en persoonsgegevens, na te leven. ê 734/2013
overweging 21 (aangepast) (41) De
Commissie dient, in nauw overleg met het Ö Adviescomité Õ inzake
overheidssteun, de mogelijkheid te hebben uitvoeringsbepalingen vast te stellen
betreffende nadere regels inzake de Ö procedures waarin deze verordening voorziet Õ, ê 659/1999
(aangepast) HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING
VASTGESTELD: HOOFDSTUK I ALGEMEEN Artikel 1 Definities Voor de
toepassingen van deze verordening Ö wordt verstaan
onder Õ: a) „steun”, elke maatregel die aan
alle in artikel Ö 107 Õ, lid 1, Ö VWEU Õ vervatte criteria voldoet; b) „bestaande
steun”, ê 517/2013 art.
1, lid 1, onder d) en bijlage, punt 4 (aangepast) i) onverminderd de artikelen 144 en 172
van de Akte van Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden, onverminderd bijlage IV, punt 3 en aanhangsel, bij de Akte van Toetreding van Tsjechië, Estland,
Cyprus, Letland, Litouwen, Hongarije, Malta, Polen, Slovenië en Slowakije, onverminderd
bijlage V, punt 2 en punt 3, onder
b), en aanhangsel, bijde Akte van Toetreding van Bulgarije en Roemenië, en
onverminderd bijlage IV, punt 2 en
punt 3, onder b), en aanhangsel, bijde Akte van Toetreding van Kroatië,
alle steun die voor de inwerkingtreding van het Ö VWEU Õ in de respectieve lidstaat bestond, dat wil zeggen steunregelingen
en individuele steun die vóór de inwerkingtreding van het Ö VWEU in de respectieve lidstaat Õ tot uitvoering zijn gebracht en die na de inwerkingtreding nog
steeds van toepassing zijn; ê 659/1999 ii) goedgekeurde steun, dat wil zeggen
steunregelingen en individuele steun die door de Commissie of de Raad zijn
goedgekeurd; ê 659/1999
(aangepast) iii) steun die
geacht wordt te zijn goedgekeurd overeenkomstig Ö artikel 4, lid 6, van Verordening (EG) nr. 659/1999 of Õ artikel 4, lid 6,
van deze verordening, dan wel vóór
Verordening Ö (EG) nr. 659/1999 Õ maar in overeenstemming met de onderhavige procedure; iv) steun die overeenkomstig artikel 17 Ö van deze verordening Õ als bestaande steun wordt beschouwd; v) steun die als bestaande steun wordt
beschouwd, omdat kan worden vastgesteld dat hij op het moment van Ö tot uitvoering brengen Õ geen steun vormde, maar vervolgens steun is geworden vanwege de
ontwikkeling van de Ö interne Õ markt, zonder dat de betrokken lidstaat er wijzigingen in heeft
aangebracht; maatregelen die vanwege de liberalisering van een activiteit door
het Ö Unierecht Õ steun zijn
geworden, worden na de voor de liberalisering voorgeschreven datum niet als
bestaande steun beschouwd; c) „nieuwe steun”, alle steun, dat
wil zeggen steunregelingen en individuele steun, die geen bestaande steun is,
met inbegrip van wijzigingen in bestaande steun; d) „steunregeling”, elke regeling op
grond waarvan aan ondernemingen die in de regeling op algemene en abstracte
wijze zijn omschreven, individuele steun kan worden toegekend zonder dat
hiervoor nog uitvoeringsmaatregelen vereist zijn, alsmede elke regeling op
grond waarvan steun die niet gebonden is aan een specifiek project voor
onbepaalde tijd en/of voor een onbepaald bedrag aan een of meer ondernemingen
kan worden toegekend; e) „individuele steun”, steun die
niet wordt toegekend op grond van een steunregeling, alsook steun die op grond
van een steunregeling wordt toegekend en moet worden aangemeld; f) „onrechtmatige steun”, nieuwe
steun die in strijd met artikel Ö 108 Õ, lid 3, Ö VWEU Õ tot uitvoering wordt gebracht; g) „misbruik van steun”, steun die
door de begunstigde wordt gebruikt in strijd met een Ö besluit dat
werd genomen Õ overeenkomstig Ö artikel 4, lid 3, of artikel 7, leden 3 en 4, van Verordening
(EG) nr. 659/1999 of Õ artikel 4, lid 3, of artikel 9, leden 3 en 4, van deze verordening; h) „belanghebbende”, een lidstaat en
een persoon, onderneming of ondernemersvereniging waarvan de belangen door de
toekenning van steun kunnen worden Ö geraakt Õ, in het bijzonder
de begunstigde van de steun, concurrerende ondernemingen en
beroepsverenigingen. HOOFDSTUK II PROCEDURE BETREFFENDE AANGEMELDE STEUN Artikel 2 Aanmelding van nieuwe steun 1. Tenzij anders is bepaald in
verordeningen op grond van artikel Ö 109 VWEU Õ of op grond van andere desbetreffende bepalingen, wordt elk
voornemen om nieuwe steun te verlenen tijdig door de betrokken lidstaat bij de
Commissie aangemeld. De Commissie stelt de betrokken lidstaat onverwijld van de
ontvangst van een aanmelding in kennis. 2. In de aanmelding verstrekt de betrokken
lidstaat alle informatie die de Commissie nodig heeft om overeenkomstig de
artikelen 4 en 9 een Ö besluit te
nemen Õ („volledige
aanmelding”). Artikel 3 „Standstill”-bepaling Op grond van artikel 2, lid l, aan te
melden steun mag niet uitgevoerd worden, alvorens de Commissie een Ö besluit Õ tot goedkeuring
van die steun heeft Ö genomen Õ of wordt geacht Ö dat Õ te hebben Ö genomen Õ. Artikel 4 Eerste
onderzoek van de aanmelding en Ö besluiten Õ van de
Commissie 1. De Commissie onderzoekt de aanmelding
onverwijld na ontvangst. Onverminderd artikel 10 Ö neemt Õ de Commissie een Ö besluit Õ overeenkomstig de
leden 2, 3 of 4 Ö van dit artikel Õ . 2. Indien de Commissie na een eerste
onderzoek tot de bevinding komt dat de aangemelde maatregel geen steun vormt,
stelt zij dat bij Ö besluit Õ vast. 3. Indien de Commissie na een eerste
onderzoek tot de bevinding komt dat de aangemelde maatregel, in zoverre deze
binnen het toepassingsgebied van artikel Ö 107 Õ , lid l, Ö VWEU Õ valt, geen twijfel doet rijzen over de verenigbaarheid ervan met de Ö interne Õ markt, Ö neemt Õ zij een Ö besluit Õ houdende dat de
maatregel verenigbaar is met de Ö interne Õ markt („Ö besluit Õ om geen bezwaar
te maken”). In Ö het besluit Õ wordt nader
aangegeven welke uitzondering uit hoofde van het Ö VWEU Õ is toegepast. 4. Indien de Commissie na een eerste
onderzoek tot de bevinding komt dat de aangemelde maatregel twijfel doet rijzen
over de verenigbaarheid ervan met de Ö interne Õ markt, Ö neemt Õ zij een Ö besluit dat Õ ertoe strekt de
procedure overeenkomstig artikel Ö 108 Õ , lid 2, Ö VWEU Õ in te leiden („Ö besluit Õ tot inleiding van
de formele onderzoeksprocedure”). 5. De in de leden 2, 3 en 4 bedoelde Ö besluiten Õ worden binnen
twee maanden Ö genomen Õ. Die termijn gaat
in op de dag na de ontvangst van een volledige aanmelding. De aanmelding wordt
als volledig beschouwd als de Commissie binnen twee maanden na ontvangst van de
aanmelding of van aanvullende informatie waarom was gevraagd niet om verdere
informatie heeft verzocht. Deze termijn kan met toestemming van de Commissie en
de betrokken lidstaat worden verlengd. Indien nodig kan de Commissie kortere
termijnen vaststellen. 6. Indien de Commissie niet binnen de in
lid 5 genoemde termijn een Ö besluit Õ overeenkomstig de
leden 2, 3 of 4 heeft Ö genomen Õ, wordt de steun
geacht door de Commissie te zijn goedgekeurd. Daarop kan de betrokken lidstaat
de maatregelen ten uitvoer leggen, na de Commissie hiervan vooraf in kennis te
hebben gesteld, tenzij de Commissie binnen een termijn van 15 werkdagen na de
ontvangst van de kennisgeving een Ö besluit Õ overeenkomstig
dit artikel Ö neemt Õ. Artikel 5 ê 734/2013 art.
1, punt 2 Verzoek om informatie aan de
aanmeldende lidstaat ê 659/1999 1. Indien de Commissie van mening is dat de
informatie die de betrokken lidstaat over een volgens artikel 2 aangemelde
maatregel heeft verstrekt, onvolledig is, verzoekt zij om alle nodige
aanvullende informatie. Wanneer de Commissie het antwoord hierop van de
lidstaat ontvangt, geeft zij de lidstaat daarvan bevestiging. 2. Indien de betrokken lidstaat de
gevraagde informatie niet binnen de door de Commissie gestelde termijn
verstrekt of deze onvolledig verstrekt, zendt de Commissie een aanmaning,
waarbij zij een passende bijkomende termijn vaststelt waarbinnen de informatie
moet worden verstrekt. 3. Indien de gevraagde informatie niet
binnen de gestelde termijn is verstrekt, wordt de aanmelding als ingetrokken
beschouwd, tenzij ofwel de termijn vóór het verstrijken ervan met toestemming
van de Commissie en de betrokken lidstaat is verlengd, ofwel de betrokken
lidstaat vóór het verstrijken ervan, in een behoorlijk gemotiveerde verklaring,
de Commissie heeft medegedeeld dat hij de aanmelding als volledig beschouwt
omdat de gevraagde aanvullende informatie niet beschikbaar is of reeds is
verstrekt. In dit geval gaat de in artikel 4, lid 5, vermelde termijn in
op de dag na ontvangst van de verklaring. Indien de aanmelding geacht wordt te
zijn ingetrokken, stelt de Commissie de lidstaat daarvan in kennis. ê 659/1999
(aangepast) Artikel 6 Formele onderzoeksprocedure 1. Ö Het besluit Õ om de formele
onderzoeksprocedure in te leiden behelst een samenvatting van de relevante
feiten en rechtspunten, een eerste beoordeling van de Commissie omtrent de
steunverlenende aard van de voorgestelde maatregel, alsook de redenen waarom
getwijfeld wordt aan de verenigbaarheid ervan met de Ö interne Õ markt. In Ö het besluit Õ worden de
betrokken lidstaat en de andere belanghebbenden uitgenodigd om hun opmerkingen
mede te delen binnen een vastgestelde termijn die Ö in de regel Õ niet langer dan een maand mag zijn. In naar behoren gerechtvaardigde
gevallen kan de Commissie deze termijn verlengen. 2. De ingekomen opmerkingen worden aan de
betrokken lidstaat medegedeeld. Indien een belanghebbende hierom verzoekt op
grond dat hem schade kan worden berokkend, wordt zijn identiteit geheim
gehouden voor de betrokken lidstaat. Deze lidstaat kan op de ingediende
opmerkingen reageren binnen een vastgestelde termijn, die Ö in de regel Õ niet langer dan
een maand mag zijn. In naar behoren gerechtvaardigde gevallen kan de Commissie
deze termijn verlengen. ê 734/2013 art.
1, punt 3 (aangepast) Artikel 7 Verzoek om informatie aan andere
bronnen 1. Na de Ö inleiding Õ van de formele onderzoeksprocedure van artikel 6, met name inzake
technisch complexe zaken die inhoudelijk moeten worden onderzocht, kan de
Commissie, indien de door de betrokken lidstaat tijdens het Ö eerste Õ onderzoek
verschafte informatie ontoereikend is, een andere lidstaat, een onderneming of
een ondernemersvereniging verzoeken dat deze alle marktinformatie verstrekt die
nodig is om de Commissie in staat te stellen haar beoordeling van de betrokken
maatregel af te ronden, met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel, met
name voor Ö kleine en
middelgrote ondernemingen Õ. 2. De Commissie kan uitsluitend om
informatie verzoeken: a) indien die beperkt is tot de
formele onderzoeksprocedures waarvan de Commissie heeft vastgesteld dat die tot
dan toe ontoereikend zijn, en b) wat de begunstigden van steun
betreft, indien de betrokken lidstaat met het verzoek instemt. 3. De ondernemingen of
ondernemersverenigingen die, naar aanleiding van een verzoek om marktinformatie
van de Commissie, informatie verschaffen op basis van de leden 6 en 7, dienen
hun antwoord tegelijk bij de Commissie en de betrokken lidstaat in, voor zover
de verschafte stukken geen informatie bevatten die vertrouwelijk is ten
opzichte van die lidstaat. De Commissie beheert en monitort de
uitwisseling van informatie tussen de lidstaten, de ondernemingen of de
ondernemersverenigingen, en verifieert de beweerde vertrouwelijkheid van de
uitgewisselde informatie. 4. De Commissie verzoekt alleen om
informatie die de het verzoek betreffende lidstaten, ondernemingen of
ondernemersverenigingen ter beschikking staat. 5. De lidstaten verstrekken de informatie
op grond van een eenvoudig verzoek en binnen een door de Commissie vastgestelde
termijn die in de regel niet Ö langer dan een
maand mag zijn Õ. Indien een
lidstaat de verzochte informatie niet binnen die termijn of onvolledig
verschaft, Ö zendt Õ de Commissie een Ö aanmaning Õ. 6. De Commissie kan door middel van een
eenvoudig verzoek informatie van een onderneming of ondernemersvereniging
verlangen. Wanneer de Commissie een eenvoudig verzoek om informatie aan een
onderneming of ondernemersvereniging toezendt, vermeldt zij de rechtsgrondslag
voor en het doel van het verzoek, geeft zij aan welke informatie wordt
verlangd, en stelt zij een redelijke termijn vast waarbinnen die informatie
moet worden verstrekt. Zij vermeldt ook de geldboeten die in artikel 8, lid 1,
zijn bepaald voor het verschaffen van onjuiste of misleidende informatie. 7. De Commissie kan een onderneming of
ondernemersvereniging bij besluit om informatie verzoeken. Indien de Commissie
ondernemingen of ondernemersverenigingen bij besluit verzoekt informatie te
verstrekken, vermeldt zij de rechtsgrondslag voor en het doel van het verzoek,
geeft zij aan welke informatie wordt verlangd en stelt zij een redelijke
termijn vast waarbinnen die informatie moet worden verstrekt. Naargelang het
geval, vermeldt zij ook de in artikel 8, lid 1, bepaalde geldboeten en vermeldt
zij de in artikel 8, lid 2, bepaalde dwangsommen of legt zij deze op. Zij wijst
daarenboven op het recht van de onderneming of ondernemersvereniging om bij het
Hof van Justitie van de Europese Unie een rechtsmiddel tegen het besluit in te
stellen. 8. Wanneer de Commissie een verzoek
uitbrengt overeenkomstig lid 1 of lid 6 of een besluit vaststelt overeenkomstig
lid 7, verschaft zij tegelijk de betrokken lidstaat een afschrift daarvan. De
Commissie geeft aan welke criteria zij heeft toegepast om de ontvanger van een
verzoek of een besluit te bepalen. 9. Tot het verstrekken namens de betrokken
onderneming van de informatie waarom wordt verzocht of die wordt verlangd, zijn
gehouden de eigenaren van de ondernemingen of hun vertegenwoordigers of, in het
geval van rechtspersonen, vennootschappen of verenigingen zonder
rechtspersoonlijkheid, de krachtens de wet of statuten tot vertegenwoordiging
bevoegde personen. Naar behoren gemachtigde personen kunnen de informatie
verstrekken namens hun opdrachtgevers. De opdrachtgevers blijven niettemin
volledig verantwoordelijk indien de verstrekte informatie onjuist, onvolledig
of misleidend is. Artikel 8 Geldboeten
en dwangsommen 1. De Commissie kan, indien nodig of
evenredig geacht, bij besluit aan ondernemingen of ondernemersverenigingen
geldboeten van ten hoogste 1 % van de in het voorafgaande boekjaar
behaalde omzet opleggen, wanneer deze opzettelijk of uit grove onachtzaamheid: a) in antwoord op een verzoek in de
zin van artikel 7, lid 6, onjuiste of misleidende informatie verstrekken; b) in antwoord op een overeenkomstig
artikel 7, lid 7, vastgesteld besluit onjuiste, onvolledige of misleidende
informatie verstrekken, dan wel de informatie niet binnen de vastgestelde
termijn verstrekken. 2. De Commissie kan bij besluit aan
ondernemingen of ondernemersverenigingen dwangsommen opleggen indien een
onderneming of ondernemersvereniging verzuimt de volledige en juiste informatie
te verstrekken, zoals verlangd bij het overeenkomstig artikel 7, lid 7,
door de Commissie vastgestelde besluit. De dwangsommen belopen ten hoogste 5 %
van de gemiddelde dagelijkse omzet van de betrokken onderneming of de betrokken
vereniging in het voorafgaande boekjaar voor elke werkdag waarmee de in haar
besluit vastgestelde termijn wordt overschreden, berekend vanaf de in het
besluit vastgestelde datum, totdat de ondernemingen of ondernemersverenigingen
de informatie waarom de Commissie verzoekt of die door haar wordt verlangd,
verstrekken op volledige en juiste wijze. 3. Bij de vaststelling van het bedrag van
de geldboete of de dwangsom wordt met de aard, de zwaarte en de duur van de
inbreuk rekening gehouden, met inachtneming van de beginselen van evenredigheid
en redelijkheid, met name voor Ö kleine en
middelgrote ondernemingen Õ. 4. Wanneer de ondernemingen of
ondernemersverenigingen de verplichting zijn nagekomen ter afdwinging waarvan
de dwangsom was opgelegd, kan de Commissie de uiteindelijk verschuldigde
dwangsom verminderen ten aanzien van het bedrag dat voortvloeit uit het
oorspronkelijke besluit waarbij dwangsommen werden opgelegd. De Commissie kan
de dwangsommen tevens kwijtschelden. 5. Alvorens de in lid 1 of lid 2 bedoelde
besluiten vast te stellen, stelt de Commissie een laatste termijn van twee
weken om de betrokken ondernemingen of ondernemersverenigingen de ontbrekende
marktinformatie te doen verstrekken en stelt zij hen tevens in de gelegenheid
hun standpunt kenbaar te maken. 6. Het Hof van Justitie van de Europese
Unie bezit ter zake van een rechtsmiddel tegen door de Commissie opgelegde
geldboeten of dwangsommen volledige rechtsmacht in de zin van artikel 261 VWEU.
Het kan de opgelegde geldboete of dwangsom intrekken, verlagen of verhogen. ê 659/1999
(aangepast) Artikel 9 Ö Besluiten Õ van de
Commissie tot beëindiging van de formele onderzoeksprocedure 1. Onverminderd artikel 10, wordt de
formele onderzoeksprocedure beëindigd bij een Ö besluit Õ als bepaald in de
leden 2 tot en met 5 Ö van dit artikel Õ. 2. Indien de Commissie, in voorkomend geval
na wijziging van de aangemelde maatregel door de betrokken lidstaat, tot de
bevinding komt dat die maatregel geen steun vormt, stelt zij dit bij Ö besluit Õ vast. 3. Indien de Commissie, in voorkomend geval
na wijziging van de aangemelde maatregel door de betrokken lidstaat, tot de
bevinding komt dat de twijfel over de verenigbaarheid van die maatregel met de Ö interne Õ markt is weggenomen, Ö neemt Õ zij een Ö besluit waarbij Õ de steun
verenigbaar met de Ö interne Õ markt Ö wordt verklaard Õ („Ö positief
besluit Õ”). In Ö het besluit Õ wordt nader
aangegeven welke uitzondering uit hoofde van het Ö VWEU Õ is toegepast. 4. De Commissie kan aan een Ö positief
besluit Õ voorwaarden
verbinden die haar in staat stellen de steun als verenigbaar met de Ö interne Õ markt te beschouwen, alsmede verplichtingen opleggen die het
toezicht op de naleving van Ö het besluit Õ mogelijk maken („Ö voorwaardelijk
besluit Õ”). 5. Indien de Commissie tot de bevinding
komt dat de aangemelde steun niet met de Ö interne Õ markt verenigbaar is, Ö neemt Õ zij een Ö besluit Õ houdende dat de
steun niet tot uitvoering mag worden gebracht („Ö negatief
besluit Õ”). 6. Ö Besluiten Õ uit hoofde van de
leden 2 Ö tot en met Õ 5 worden Ö genomen Õ zodra de in
artikel 4, lid 4, bedoelde twijfel is weggenomen. De Commissie streeft er
zoveel mogelijk naar binnen 18 maanden na de inleiding van de procedure een Ö besluit vast te
stellen Õ. Deze termijn kan
worden verlengd in onderlinge overeenstemming tussen de Commissie en de
betrokken lidstaat. 7. Wanneer Ö de in lid 6
genoemde Õ termijn is
verstreken, Ö neemt Õ de Commissie op
verzoek van de betrokken lidstaat binnen twee maanden een Ö besluit Õ op basis van de
informatie waarover zij beschikt. In voorkomend geval Ö neemt Õ de Commissie,
wanneer de verstrekte informatie niet toereikend is om de verenigbaarheid vast
te stellen, een Ö negatief
besluit Õ. ê 734/2013 art.
1, punt 4 (aangepast) 8. Alvorens de in de leden 2 tot en met 5 bedoelde
besluiten vast te stellen, stelt de Commissie de betrokken lidstaat in de
gelegenheid om zijn standpunt binnen een termijn die in de regel Ö niet langer dan
een maand mag zijn Õ, kenbaar te maken
ten aanzien van de op grond van artikel 7, lid 3, door de Commissie ontvangen
en aan de betrokken lidstaat verschafte informatie. 9. De Commissie maakt in een overeenkomstig
de leden 2 tot en met 5 vastgesteld besluit alleen gebruik van door respondenten
verstrekte vertrouwelijke informatie die niet kan worden geaggregeerd of
anderszins geanonimiseerd wanneer zij hun toestemming heeft gekregen om deze
informatie vrij te geven aan de betrokken lidstaat. De Commissie kan een met
een redenen omkleed besluit vaststellen, dat ter kennis van de betrokken
onderneming of ondernemersvereniging wordt gebracht, waarin zij tot de
bevinding komt dat de door een respondent verschafte, als vertrouwelijk
gemarkeerde informatie niet beschermd is en een datum bepaalt na welke die
informatie zal worden vrijgegeven. Die Ö termijn Õ mag niet korter
dan één maand zijn. 10. De Commissie houdt naar behoren
rekening met het gerechtvaardigde belang van de ondernemingen bij het
beschermen van hun bedrijfsgevoelige informatie en andere vertrouwelijke
informatie. Een onderneming of een ondernemersvereniging, die informatie
verstrekt krachtens artikel 7, en die geen begunstigde van de betrokken
steunmaatregel Ö is Õ, kan, wanneer
bekendmaking schade zou kunnen veroorzaken, verzoeken dat haar identiteit voor
de betrokken lidstaat geheim wordt gehouden. ê 659/1999
(aangepast) Artikel 10 Intrekking van de aanmelding 1. Zolang de Commissie geen Ö besluit Õ heeft Ö genomen Õ overeenkomstig de
artikelen 4 of 9, kan de betrokken lidstaat de aanmelding in de zin van artikel
2 ten gepaste tijde intrekken. 2. In de gevallen waarin de Commissie de
formele onderzoeksprocedure heeft ingeleid, wordt deze door de Commissie
beëindigd. Artikel 11 Herroeping van een Ö besluit Õ Na de betrokken lidstaat de gelegenheid te
hebben gegeven opmerkingen in te dienen, kan de Commissie een uit hoofde van
artikel 4, Ö lid 2 of 3 Õ, of artikel 9, Ö lid 2, 3 of 4 Õ Ö genomen besluit Õ herroepen, indien
Ö het besluit Õ berustte op
tijdens de procedure verstrekte onjuiste informatie die voor Ö het besluit Õ doorslaggevend
was. Alvorens een Ö besluit Õ te herroepen en
een nieuw Ö besluit Õ te Ö nemen Õ, leidt de
Commissie de formele onderzoeksprocedure uit hoofde van artikel 4, lid 4, in.
De artikelen 6, 9 en 12, artikel 13, lid 1, en de artikelen 15, 16 en 17 zijn
van Ö overeenkomstige Õ toepassing. ê 659/1999 HOOFDSTUK III PROCEDURE BETREFFENDE ONRECHTMATIGE
STEUN Artikel 12 Onderzoek, verzoek om informatie en
bevel tot het verstrekken van informatie ê 734/2013 art.
1, punt 5 (aangepast) 1. Onverminderd artikel 24 kan de Commissie
ambtshalve informatie, uit welke bron ook, onderzoeken met betrekking tot
mogelijk onrechtmatige steun. De Commissie onderzoekt een klacht die een
belanghebbende overeenkomstig artikel 24, lid 2, heeft ingediend, zo snel
mogelijk en zorgt ervoor dat de betrokken lidstaat volledig en regelmatig van
de vooruitgang en het resultaat van het onderzoek op de hoogte wordt gehouden. 2. Zo nodig verzoekt de Commissie de
betrokken lidstaat om informatie. Artikel 2, lid 2, en artikel 5, leden l en 2,
zijn van overeenkomstige toepassing. Nadat de formele onderzoeksprocedure is Ö ingeleid Õ , kan de Commissie, op grond van de artikelen 7 en 8, die van overeenkomstige toepassing
zijn, tevens een andere lidstaat, een onderneming of een ondernemersvereniging
om informatie verzoeken. ê 659/1999
(aangepast) 3. Indien de betrokken lidstaat, ondanks
een aanmaning overeenkomstig artikel 5, lid 2, de gevraagde informatie niet
binnen de door de Commissie gestelde termijn verstrekt of onvolledige informatie
verstrekt, verlangt de Commissie de te verstrekken informatie bij Ö besluit Õ („bevel tot het
verstrekken van informatie”). In Ö dat besluit Õ wordt aangegeven
welke informatie wordt verlangd, en wordt een passende termijn gesteld
waarbinnen deze moet worden verstrekt. Artikel 13 Bevel tot opschorting van steun of
tot voorlopige terugvordering van steun 1. Na de betrokken lidstaat de gelegenheid
te hebben gegeven zijn opmerkingen in te dienen, kan de Commissie een Ö besluit nemen Õ waarbij de
lidstaat wordt gelast alle onrechtmatige steun op te schorten, totdat de
Commissie een Ö besluit Õ heeft Ö genomen Õ over de
verenigbaarheid van de steun met de Ö interne Õ markt („opschortingsbevel”). 2. Na de betrokken lidstaat de gelegenheid
te hebben gegeven zijn opmerkingen in te dienen, kan de Commissie een Ö besluit nemen Õ waarbij de
lidstaat wordt gelast alle onrechtmatige steun voorlopig terug te vorderen,
totdat de Commissie een Ö besluit Õ heeft Ö genomen Õ over de
verenigbaarheid van de steun met de Ö interne Õ markt („terugvorderingsbevel”), indien wordt voldaan aan Ö alle Õ onderstaande criteria: a) er bestaat volgens een gevestigde
praktijk geen twijfel omtrent de steunverlenende aard van de maatregel; b) er moet dringend worden
opgetreden; c) er bestaat een ernstig gevaar dat
een mededinger aanzienlijke en onherstelbare schade oploopt. Terugvordering dient volgens de procedure
van artikel 16, leden 2 en 3, te geschieden. Nadat de steun daadwerkelijk is
teruggevorderd, Ö neemt Õ de Commissie
binnen de voor aangemelde steun geldende termijn een Ö besluit Õ. De Commissie kan de lidstaat machtigen de
terugbetaling van de steun vergezeld te doen gaan van reddingssteun voor de
betrokken onderneming. Het bepaalde in deze alinea is slechts van
toepassing op onrechtmatige steun die ten uitvoer is gelegd na de
inwerkingtreding van Verordening Ö (EG) nr. 659/1999 Õ . Artikel 14 Niet-naleving van een bevel Indien de betrokken lidstaat geen gevolg
geeft aan een opschortings- of terugvorderingsbevel, kan de Commissie, terwijl
zij het materiële onderzoek aan de hand van de beschikbare informatie voortzet,
zich rechtstreeks tot het Hof van Justitie van de Europese Ö Unie Õ wenden teneinde te doen vaststellen dat het verzuim een inbreuk op
het Ö VWEU Õ vormt. Artikel 15 Ö Besluiten Õ van de
Commissie 1. Het onderzoek naar mogelijke
onrechtmatige steun resulteert in een Ö besluit Õ overeenkomstig
artikel 4, leden 2, 3 of 4. In geval van een Ö besluit Õ tot inleiding van
een formele onderzoeksprocedure wordt de procedure afgesloten bij een Ö besluit Õ overeenkomstig
artikel 9. Indien een lidstaat niet voldoet aan een bevel tot het verstrekken
van informatie, wordt Ö het besluit Õ op grond van de
beschikbare informatie Ö genomen Õ. 2. In geval
van eventuele onrechtmatige steun en onverminderd artikel 13, lid 2, is de
Commissie niet aan de in artikel 4, lid 5, en artikel 9, leden 6 en 7, bepaalde
termijn gebonden. 3. Artikel 11 is van overeenkomstige toepassing. Artikel 16 Terugvordering van steun 1. Indien negatieve Ö besluiten Õ worden Ö genomen Õ in gevallen van
onrechtmatige steun Ö besluit Õ de Commissie dat
de betrokken lidstaat alle nodige maatregelen dient te nemen om de steun van de
begunstigde terug te vorderen („Ö terugvorderingsbesluit Õ”). De Commissie
verlangt geen terugvordering van de steun indien zulks in strijd is met een
algemeen beginsel van het Ö Unierecht Õ. 2. De op grond van een Ö terugvorderingsbesluit Õ terug te vorderen
steun omvat rente tegen een door de Commissie vastgesteld passend percentage.
De rente is betaalbaar vanaf de datum waarop de onrechtmatige steun voor de
begunstigde beschikbaar was tot de datum van daadwerkelijke terugbetaling van
de steun. 3. Onverminderd een beschikking van het Hof
van Justitie van de Europese Ö Unie Õ overeenkomstig
artikel Ö 278 VWEU Õ, dient
terugvordering onverwijld en in overeenstemming met de nationaalrechtelijke
procedures van de betrokken lidstaat te geschieden, voor zover die procedures
een onverwijlde en daadwerkelijke tenuitvoerlegging van Ö het besluit Õ van de Commissie
toelaten. Daartoe nemen de betrokken lidstaten in geval van een procedure voor
een nationale Ö rechterlijke
instantie Õ alle nodige maatregelen, met inbegrip van voorlopige maatregelen,
waarover zij binnen hun nationale rechtsstelsel beschikken om dit doel te
bereiken, onverminderd Ö het Unierecht Õ. ê 734/2013 art.
1, punt 6 HOOFDSTUK IV VERJARINGSTERMIJNEN ê 659/1999 Artikel 17 ê 734/2013 art.
1, punt 7 Verjaringstermijn
voor de terugvordering van steun ê 659/1999 1. De bevoegdheden van de Commissie om
steun terug te vorderen verjaren na een termijn van tien jaar. ê 659/1999
(aangepast) 2. Deze termijn gaat in op de dag waarop de
onrechtmatige steun als individuele steun of in het kader van een steunregeling
aan de begunstigde is verleend. Door elke maatregel van de Commissie of een op
haar verzoek optredende lidstaat ten aanzien van de onrechtmatige steun wordt
de verjaring gestuit. Na elke stuiting begint de termijn van voren af aan te
lopen. De verjaring wordt geschorst, zolang over Ö het besluit Õ van de Commissie
een beroep aanhangig is bij het Hof van Justitie van de Europese Ö Unie Õ. ê 659/1999 3. Steun ten aanzien waarvan de
verjaringstermijn is verstreken, wordt als bestaande steun beschouwd. ê 734/2013 art.
1, punt 8 Artikel 18 Verjaringstermijn voor het opleggen
van geldboeten en dwangsommen 1. Voor de bij artikel 8 aan de Commissie
verleende bevoegdheden geldt een verjaringstermijn van drie jaar. 2. De in lid 1 bepaalde termijn gaat in op
de dag waarop de in artikel 8 bedoelde inbreuk is gemaakt. Bij voortdurende of
voortgezette inbreuken gaat de termijn echter pas in op de dag waarop de
inbreuk is beëindigd. 3. Iedere handeling die de Commissie stelt
met het oog op het onderzoek van of procedures ten aanzien van een in artikel 8
bedoelde inbreuk, stuit de verjaring van de oplegging van geldboeten of
dwangsommen, vanaf de dag waarop van de handeling aan de betrokken onderneming
of ondernemersvereniging kennis is gegeven. 4. Na iedere stuiting begint een nieuwe
verjaringstermijn te lopen. De verjaring treedt echter ten laatste in op de dag
waarop een termijn van zes jaar is verstreken zonder dat de Commissie een
geldboete of een dwangsom heeft opgelegd. Die termijn wordt verlengd met de
periode gedurende welke de verjaringstermijn in overeenstemming met lid 5 wordt
geschorst. 5. De verjaring ter zake van de oplegging
van geldboeten en dwangsommen wordt geschorst zolang het besluit van de
Commissie bij het Hof van Justitie van de Europese Unie aanhangig is. Artikel 19 Verjaringstermijn voor de
tenuitvoerlegging van geldboeten en dwangsommen 1. De verjaringstermijn voor de aan de
Commissie verleende bevoegdheden om overeenkomstig artikel 8 vastgestelde
besluiten ten uitvoer te leggen, beloopt vijf jaar. 2. De in lid 1 bepaalde termijn gaat in op
de dag waarop het krachtens artikel 8 genomen besluit in kracht van gewijsde is
gegaan. 3. De in lid
1 bepaalde verjaringstermijn wordt gestuit: a) door de kennisgeving van een
besluit waarbij het oorspronkelijke bedrag van de geldboete of de dwangsom
wordt gewijzigd of waarbij een daartoe strekkend verzoek wordt afgewezen; b) door elke handeling van een op
verzoek van de Commissie handelende lidstaat of van de Commissie tot inning van
de geldboete of de dwangsom. 4. Na iedere stuiting begint een nieuwe
verjaringstermijn te lopen. 5. De in lid 1 bedoelde verjaringstermijn
wordt geschorst zolang: a) de respondent
betalingsfaciliteiten worden toegestaan; b) de tenuitvoerlegging krachtens een
beslissing van het Hof van Justitie van de Europese Unie is opgeschort. ê 659/1999 HOOFDSTUK V PROCEDURE BETREFFENDE MISBRUIK VAN STEUN ê 734/2013 art.
1, punt 9 (aangepast) Artikel 20 Misbruik van steun Onverminderd artikel 28 kan de Commissie in
gevallen van misbruik van steun de formele onderzoeksprocedure Ö inleiden Õ , overeenkomstig artikel 4, lid 4. De artikelen 6 tot en met 9, 11 en 12, artikel 13, lid 1, en de
artikelen 14 tot en met 17 zijn van overeenkomstige toepassing. ê 659/1999
(aangepast) HOOFDSTUK VI PROCEDURE BETREFFENDE BESTAANDE
STEUNREGELINGEN Artikel 21 Samenwerking
op grond van artikel Ö 108 Õ , lid 1, Ö VWEU Õ 1. De Commissie ontvangt van de betrokken
lidstaat alle nodige informatie om in samenspraak met deze lidstaat krachtens
artikel Ö 108 Õ, lid 1, Ö VWEU Õ de bestaande steunregelingen te kunnen onderzoeken. 2. Indien de Commissie van mening is dat
een steunregeling niet of niet langer verenigbaar is met de Ö interne Õ markt, stelt zij de betrokken lidstaat van haar eerste oordeel in
kennis en geeft zij de betrokken lidstaat de gelegenheid om binnen een termijn
van één maand zijn opmerkingen in te dienen. In naar behoren gerechtvaardigde
gevallen kan de Commissie deze termijn verlengen. Artikel 22 Voorstel voor dienstige maatregelen Indien de Commissie, in het licht van de
door een lidstaat overeenkomstig artikel 21 verstrekte informatie, tot de
gevolgtrekking komt dat de bestaande steunregeling niet of niet langer
verenigbaar is met de Ö interne Õ markt, geeft zij een aanbeveling waarbij de betrokken lidstaat
dienstige maatregelen worden voorgesteld. Die aanbeveling kan met name
voorstellen inhouden om: ê 659/1999 a) de betrokken steunregeling
inhoudelijk te wijzigen, of b) procedurele vereisten in te
voeren, of c) de steunregeling of te schaffen. Artikel 23 Rechtsgevolgen van een voorstel
voor dienstige maatregelen 1. Indien de betrokken lidstaat de
voorgestelde maatregelen aanvaardt en de Commissie daarvan in kennis stelt,
legt de Commissie dit vast en deelt zij dit aan de lidstaat mede. Door zijn
aanvaarding verbindt de lidstaat zich ertoe de dienstige maatregelen ten
uitvoer te leggen. ê 659/1999
(aangepast) 2. Indien de betrokken lidstaat de
voorgestelde maatregelen niet aanvaardt en de Commissie, gelet op de argumenten
van de betrokken lidstaat, bij haar zienswijze blijft dat die maatregelen
noodzakelijk zijn, leidt zij de procedure van artikel 4, lid 4, in. De
artikelen 6, 9 en 11 zijn van Ö overeenkomstige Õ toepassing. HOOFDSTUK VII BELANGHEBBENDEN Artikel 24 Rechten van de belanghebbenden 1. Elke belanghebbende kan overeenkomstig
artikel 6 opmerkingen indienen naar aanleiding van een Ö besluit Õ van de Commissie
om een formele onderzoeksprocedure in te leiden. Elke belanghebbende die
opmerkingen heeft ingediend en elke ontvanger van individuele steun krijgt een
afschrift van de door de Commissie overeenkomstig artikel 9 Ö genomen
besluiten Õ toegezonden. ê 734/2013 art.
1, punt 10 (aangepast) 2. Elke belanghebbende kan een klacht
indienen om de Commissie in kennis te stellen van mogelijk onrechtmatige steun
of van mogelijk misbruik van steun. Te dien einde vult de belanghebbende een in
een uitvoeringsbepaling als bedoeld in artikel 33 vastgesteld formulier in, en
verschaft hij de daarin gevraagde verplichte informatie. Wanneer de Commissie van oordeel is dat de
belanghebbende het verplichte klachtenformulier niet heeft nageleefd of de
feiten en juridische argumenten die de belanghebbende heeft aangevoerd,
onvoldoende gronden bieden om, op grond van een provisioneel onderzoek, aan te
tonen dat er sprake is van onrechtmatige steun of misbruik van steun, stelt zij
de belanghebbende daarvan in kennis en nodigt zij deze uit om opmerkingen in te
dienen binnen een bepaalde termijn die in de regel niet Ö langer dan een
maand mag zijn Õ. Indien de
belanghebbende Ö zijn Õ standpunten niet
binnen die vastgestelde termijn kenbaar maakt, wordt de klacht geacht te zijn
ingetrokken. De Commissie stelt de betrokken lidstaat ervan in kennis als een
klacht wordt geacht te zijn ingetrokken. De Commissie stuurt de klager een afschrift
van het besluit over een geval dat betrekking heeft op het onderwerp van de
klacht. ê 659/1999
(aangepast) 3. Desgewenst ontvangt elke belanghebbende
een afschrift van krachtens artikel 4, artikel 9, artikel 12, lid 3, en artikel
13 Ö genomen
besluiten Õ. ê 734/2013 art.
1, punt 11 HOOFDSTUK VIII ONDERZOEKEN NAAR BEPAALDE SECTOREN VAN
DE ECONOMIE EN NAAR STEUNINSTRUMENTEN Artikel 25 Onderzoeken naar bepaalde sectoren
van de economie en naar steuninstrumenten 1. Wanneer er op grond van de beschikbare
informatie een redelijk vermoeden bestaat dat staatssteunmaatregelen in een
bepaalde sector of op basis van een bepaald steuninstrument de mededinging
binnen de interne markt materieel kunnen beperken of vervalsen, of dat
bestaande steunmaatregelen in een bepaalde sector in verscheidene lidstaten
niet of niet meer verenigbaar zijn met de interne markt, kan de Commissie in
verscheidene lidstaten onderzoek doen naar die sector van de economie of naar
het gebruik van het betrokken steuninstrument. In het kader van dat onderzoek
kan de Commissie de lidstaten en/of de betrokken ondernemingen of
ondernemersverenigingen verzoeken alle informatie te verschaffen die voor de
toepassing van de artikelen 107 en 108 VWEU noodzakelijk is, met inachtneming
van het evenredigheidsbeginsel. De Commissie motiveert bij alle krachtens
dit artikel verstuurde informatieverzoeken het onderzoek en de keuze van de
adressaten. De Commissie maakt een verslag over de
uitkomsten van haar onderzoek naar bepaalde sectoren van de economie of
bepaalde soorten steuninstrumenten in verscheidene lidstaten bekend en verzoekt
de lidstaten en betrokken ondernemingen of ondernemersverenigingen opmerkingen
te maken. 2. De
informatie die uit sectorale onderzoeken is verkregen, kan in het kader van procedures
krachtens deze verordening worden gebruikt. 3. De artikelen 5, 7 en 8 zijn van
overeenkomstige toepassing. ê 659/1999
(aangepast) HOOFDSTUK IX TOEZICHT Artikel 26 Jaarverslagen 1. De lidstaten dienen bij de Commissie
jaarlijks een verslag in over alle bestaande steunregelingen waarvoor bij een
voorwaardelijk Ö besluit Õ op grond van
artikel 9, lid 4, geen specifieke rapportageverplichting is opgelegd. 2. Indien de betrokken lidstaat na
aanmaning verzuimt een jaarverslag in te dienen, kan de Commissie met
betrekking tot de betrokken steunregeling handelen overeenkomstig artikel 22. Artikel 27 Controle ter plaatse 1. Indien de Commissie ernstige twijfel
heeft over de naleving van Ö besluiten Õ om geen bezwaar
te maken, positieve Ö besluiten Õ of
voorwaardelijke Ö besluiten Õ met betrekking
tot individuele steun, stelt de betrokken lidstaat, na de gelegenheid te hebben
gekregen opmerkingen in te dienen, de Commissie in staat om controles ter
plaatse te verrichten. 2. Teneinde na te gaan of is voldaan aan Ö het besluit Õ, mogen de door de
Commissie gemachtigde ambtenaren: a) alle ruimten en terreinen van de
betrokken onderneming betreden; b) ter plaatse mondelinge uitleg
vragen; c) boeken en andere zakelijke
bescheiden onderzoeken en kopieën maken of verlangen. Indien nodig kan de Commissie zich door
onafhankelijke deskundigen laten bijstaan. 3. De Commissie zendt de betrokken lidstaat
tijdig een aankondiging van de controle ter plaatse, met vermelding van de
identiteit van de in haar opdracht handelende ambtenaren en deskundigen. Indien
de lidstaat naar behoren gerechtvaardigde bezwaren heeft tegen de door de
Commissie gekozen deskundigen, worden de deskundigen in onderlinge
overeenstemming met de lidstaat aangesteld. De ambtenaren van de Commissie en
de deskundigen die bevoegd zijn de controle ter plaatse te verrichten, leggen
een schriftelijke machtiging voor waarin voorwerp en doel van de controle zijn
beschreven. 4. Ambtenaren die gemachtigd zijn door de
lidstaat op het grondgebied waarvan de controle dient te worden verricht, mogen
de controle bijwonen. 5. De Commissie verstrekt de betrokken
lidstaat een afschrift van elk verslag dat ingevolge de controle wordt
opgesteld. 6. Wanneer een onderneming zich verzet
tegen een controle waartoe de Commissie krachtens dit artikel opdracht heeft
gegeven, verleent de betrokken lidstaat aan de door de Commissie gemachtigde
ambtenaren en deskundigen de nodige bijstand, teneinde hen in staat te stellen
de controle te verrichten. Artikel 28 Niet-naleving van Ö besluiten Õ en arresten 1. Indien de betrokken lidstaat, met name
in gevallen bedoeld in artikel 16, niet voldoet aan een voorwaardelijk of Ö negatief
besluit Õ, kan de Commissie
overeenkomstig artikel Ö 108 Õ , lid 2, Ö VWEU Õ de zaak rechtstreeks bij het Hof van Justitie Ö van de Europese Unie Õ aanhangig maken. 2. Indien de Commissie van oordeel is dat
de betrokken lidstaat een arrest van het Hof van Justitie van de Europese Ö Unie Õ niet is nagekomen,
kan zij de zaak verder afhandelen overeenkomstig artikel Ö 260 VWEU Õ . ê 734/2013 art.
1, punt 12 (aangepast) HOOFDSTUK X SAMENWERKING MET DE NATIONALE
RECHTERLIJKE INSTANTIES Artikel 29 Samenwerking met de nationale
rechterlijke instanties 1. De rechterlijke instanties van de
lidstaten kunnen naar aanleiding van de toepassing van artikel 107, lid 1, en
artikel 108 VWEU de Commissie verzoeken informatie te verstrekken waarover zij
beschikt, of een advies te geven over vragen betreffende de toepassing van
staatssteunregels. 2. Indien de coherente toepassing van
artikel 107, lid 1, of artikel 108 VWEU zulks vereist, kan de Commissie,
eigener beweging, schriftelijke opmerkingen indienen bij de rechterlijke instanties
van de lidstaten die belast zijn met de Ö toepassing Õ van de regels
inzake staatssteun. Met toestemming van de betrokken rechterlijke instantie kan
zij ook mondelinge opmerkingen maken. Voorafgaand aan de formele indiening van
haar opmerkingen stelt de Commissie de betrokken lidstaat op de hoogte van haar
voornemen daartoe. Uitsluitend met het oog op de formulering
van haar opmerkingen kan de Commissie de Ö desbetreffende Õ rechterlijke
instantie van de lidstaat verzoeken om haar alle voor de beoordeling van de
aangelegenheid noodzakelijke stukken toe te zenden. ê 659/1999 HOOFDSTUK XI GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN Artikel 30 Geheimhoudingsplicht De Commissie en de lidstaten, alsmede hun
ambtenaren en overige personeelsleden, met inbegrip van de door de Commissie
aangewezen onafhankelijke deskundigen, mogen de informatie die zij bij de
toepassing van deze verordening hebben verkregen en die onder de
geheimhoudingsplicht valt, niet openbaar maken. ê 734/2013 art.
1, punt 13 Artikel 31 Adressaten van besluiten 1. De op grond van artikel 7, lid 7,
artikel 8, leden 1 en 2, en artikel 9, lid 9, vastgestelde besluiten worden
gericht tot de betrokken onderneming of ondernemersvereniging. De Commissie
stelt de adressaten onverwijld in kennis va de besluiten en geeft de adressaten
de gelegenheid om de Commissie mee te delen welke informatie volgens hen onder
de geheimhoudingsplicht valt. 2. Alle overige overeenkomstig de hoofdstukken
II, III, V, VI en IX vastgestelde besluiten van de Commissie worden tot de
betrokken lidstaat gericht. De Commissie stelt de betrokken lidstaat onverwijld
daarvan in kennis en geeft die lidstaat de gelegenheid om de Commissie mee te
delen welke informatie volgens hem onder de geheimhoudingsplicht valt. ê 659/1999
(aangepast) Artikel 32 Bekendmaking
van Ö besluiten Õ 1. De Commissie maakt in het Publicatieblad
van de Europese Ö Unie Õ een samenvatting
bekend van haar Ö besluiten Õ uit hoofde van
artikel 4, leden 2 en 3, en artikel 22 juncto artikel 23, lid 1. Die
samenvatting houdt de vermelding in dat een afschrift van Ö het besluit Õ in de authentieke
taalversie(s) kan worden verkregen. 2. De Commissie maakt Ö besluiten Õ uit hoofde van
artikel 4, lid 4, in de authentieke taalversie bekend in het Publicatieblad
van de Europese Ö Unie Õ. In de andere
taalversies van het Publicatieblad dan die van de authentieke taalversie gaat
de authentieke taalversie vergezeld van een relevante samenvatting in de taal
van die taalversie van het Publicatieblad. ê 659/1999 en
734/2013 art. 1, punt 14 (aangepast) 3. De Commissie maakt Ö besluiten Õ uit hoofde van Ö artikel 8,
leden 1 en 2, en Õ artikel 9 bekend in het Publicatieblad van de Europese Ö Unie Õ. ê 659/1999
(aangepast) 4. In gevallen waarin artikel 4, lid 6, of
artikel 10, lid 2, van toepassing is, wordt in het Publicatieblad van de
Europese Ö Unie Õ een korte
mededeling bekendgemaakt. 5. De Raad kan met eenparigheid van stemmen
besluiten om Ö besluiten Õ uit hoofde van
artikel Ö 108 Õ , lid 2, derde alinea, Ö VWEU Õ bekend te maken in het Publicatieblad van de Europese Ö Unie Õ. ê 734/2013 art.
1, punt 15 Artikel 33 Uitvoeringsbepalingen De Commissie is bevoegd om, volgens de
procedure van artikel 35, uitvoeringsbepalingen vast te stellen met betrekking
tot: a) de vorm, de inhoud en de overige
bijzonderheden van aanmeldingen; b) de vorm, de inhoud en de overige
bijzonderheden van jaarlijkse verslagen; c) de vorm, de inhoud en de overige
bijzonderheden van de overeenkomstig artikel 12, lid 1, en artikel 24, lid
2, ingediende klachten; d) bijzonderheden met betrekking tot
verjaringstermijnen en de berekening van verjaringstermijnen, en e) het in artikel 16, lid 2,
bedoelde rentepercentage. ê 659/1999
(aangepast) Artikel 34 Raadpleging
van het Ö Adviescomité inzake overheidssteun Õ 1. Ö Voordat de Commissie Õ uitvoeringsbepalingen uit hoofde van artikel 33 aanneemt Ö , raadpleegt zij het Adviescomité inzake overheidssteun dat is
ingesteld bij Verordening (EU) nr. […/…][codificatie van 994/98]
van de Raad[10]
(hierna „het comité” genoemd. Õ 2. Het comité wordt geraadpleegd tijdens
een door de Commissie bijeengeroepen vergadering. De te bespreken ontwerpen en
documenten worden bij de convocatie gevoegd. De vergadering wordt ten vroegste
twee maanden na toezending van de convocatie gehouden. Deze termijn kan in
urgente gevallen worden verkort. 3. De vertegenwoordiger van de Commissie
legt het comité een ontwerp van de te nemen maatregelen voor. Het comité brengt
binnen een termijn die de voorzitter naar gelang van de urgentie van de zaak
kan vaststellen advies uit over
het ontwerp, zo nodig door middel van een stemming. 4. Het advies wordt in de notulen opgenomen.
Voorts heeft iedere lidstaat het recht te verzoeken dat zijn standpunt in de
notulen wordt opgenomen. Het comité kan aanbevelen het advies bekend te maken
in het Publicatieblad van de Europese Ö Unie Õ. 5. De Commissie houdt zoveel mogelijk
rekening met het door het comité uitgebrachte advies. Zij brengt het comité op
de hoogte van de wijze waarop zij rekening heeft gehouden met zijn advies. ê Artikel 35 Intrekking Verordening (EG) nr. 659/1999 wordt
ingetrokken. Verwijzingen naar de ingetrokken verordening
gelden als verwijzingen naar de onderhavige verordening en worden gelezen
volgens de concordantietabel in bijlage II. ê 659/1999 Artikel 36 Inwerkingtreding ê 659/1999
(aangepast) Deze verordening treedt in werking op de
twintigste dag na die van de bekendmaking ervan in het Publicatieblad van de
Europese Ö Unie Õ. ê 659/1999 Deze verordening is verbindend in
al haar onderdelen en is rechtstreeks toepasselijk in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, Voor
de Raad De
voorzitter [1] COM(87) 868 PV. [2] Zie bijlage 3 bij deel A van die conclusies. [3] Opgenomen in het wetgevingsprogramma voor 2014. [4] Zie bijlage I bij dit voorstel. [5] PB C […] van […], blz. […]. [6] PB C […] van […], blz. […]. [7] Verordening (EG) nr. 659/1999
van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de
toepassing van artikel 108 van het Verdrag betreffende de werking van de
Europese Unie (PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1). [8] Zie bijlage I. [9] Mededeling van de Commissie „Europa 2020: Een
strategie voor slimme, duurzame en inclusieve groei” van 3 maart 2010,
COM(2010) 2020 final. [10] Verordening (EU) nr. […/…] van de Raad van […] betreffende
de toepassing van de artikelen 107 en 108 van het Verdrag betreffende de
werking van de Europese Unie op bepaalde soorten horizontale steunmaatregelen (PB
L […] van […], blz. […]). é BIJLAGE I Ingetrokken verordening met overzicht
van de achtereenvolgende wijzigingen ervan Verordening (EG) nr. 659/1999 van de Raad || (PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1) || || Onderdeel 5, punt 6, van bijlage II bij de Akte van Toetreding van 2003 || || || Verordening (EG) nr. 1791/2006 van de Raad || (PB L 363 van 20.12.2006, blz. 1) || Verordening (EU) nr. 517/2013 van de Raad || (PB L 158 van 10.06.2013, blz. 1) || Verordening (EU) nr. 734/2013 van de Raad || (PB L 204 van 31.7.2013, blz. 15) _____________ BIJLAGE II Concordantietabel Verordening (EG) nr. 659/1999 || De onderhavige verordening Artikelen 1 tot en met 6 || Artikelen 1 tot en met 6 Artikel 6 bis || Artikel 7 Artikel 6 ter || Artikel 8 Artikel 7 || Artikel 9 Artikel 8 || Artikel 10 Artikel 9 || Artikel 11 Artikel 10 || Artikel 12 Artikel 11, lid 1 || Artikel 13, lid 1 Artikel 11, lid 2, eerste alinea, aanhef || Artikel 13, lid 2, eerste alinea, aanhef Artikel 11, lid 2, eerste alinea, eerste streepje || Artikel 13, lid 2, eerste alinea, punt a) Artikel 11, lid 2, eerste alinea, tweede streepje || Artikel 13, lid 2, eerste alinea, punt b) Artikel 11, lid 2, eerste alinea, derde streepje || Artikel 13, lid 2, eerste alinea, punt c) Artikel 11, lid 2, tweede, derde en vierde alinea || Artikel 13, lid 2, tweede, derde en vierde alinea Artikel 12 || Artikel 14 Artikel 13 || Artikel 15 Artikel 14 || Artikel 16 Artikel 15 || Artikel 17 Artikel 15 bis || Artikel 18 Artikel 15 ter || Artikel 19 Artikel 16 || Artikel 20 Artikel 17 || Artikel 21 Artikel 18 || Artikel 22 Artikel 19 || Artikel 23 Artikel 20 || Artikel 24 Artikel 20 bis || Artikel 25 Artikel 21 || Artikel 26 Artikel 22 || Artikel 27 Artikel 23 || Artikel 28 Artikel 23 bis || Artikel 29 Artikel 24 || Artikel 30 Artikel 25 || Artikel 31 Artikel 26, leden 1 en 2 || Artikel 32, leden 1 en 2 Artikel 26, lid 2 bis || Artikel 32, lid 3 Artikel 26, lid 3 || Artikel 32, lid 3 Artikel 26, lid 4 || Artikel 32, lid 4 Artikel 26, lid 5 || Artikel 32, lid 5 Artikel 27 || Artikel 33 Artikel 28 || - Artikel 29 || Artikel 34 - || Artikel 35 Artikel 30 || Artikel 36 - || Bijlage I - || Bijlage II _____________