EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 01975L0322-20070101
Council Directive of 20 May 1975 on the suppression of radio interference produced by agricultural or forestry tractors (electromagnetic compatibility) (75/322/EEC)
Consolidated text: Richtlijn van de Raad van 20 mei 1975 betreffende de onderdrukking van radiostoringen, veroorzaakt door motoren met elektrische ontsteking van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (elektromagnetische compatibiliteit) (75/322/EEG)
Richtlijn van de Raad van 20 mei 1975 betreffende de onderdrukking van radiostoringen, veroorzaakt door motoren met elektrische ontsteking van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (elektromagnetische compatibiliteit) (75/322/EEG)
No longer in force
1975L0322 — NL — 01.01.2007 — 006.001
Dit document vormt slechts een documentatiehulpmiddel en verschijnt buiten de verantwoordelijkheid van de instellingen
RICHTLIJN VAN DE RAAD van 20 mei 1975 betreffende de onderdrukking van radiostoringen, veroorzaakt door motoren met elektrische ontsteking van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (elektromagnetische compatibiliteit) (PB L 147, 9.6.1975, p.28) |
Gewijzigd bij:
|
|
Publicatieblad |
||
No |
page |
date |
||
L 378 |
45 |
31.12.1982 |
||
L 266 |
1 |
8.11.1995 |
||
RICHTLIJN 97/54/EG VAN HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD van 23 september 1997 |
L 277 |
24 |
10.10.1997 |
|
RICHTLIJN 2000/2/EG VAN DE COMMISSIE Voor de EER relevante tekst van 14 januari 2000 |
L 21 |
23 |
26.1.2000 |
|
RICHTLIJN 2001/3/EG VAN DE COMMISSIE Voor de EER relevante tekst van 8 januari 2001 |
L 28 |
1 |
30.1.2001 |
|
L 363 |
81 |
20.12.2006 |
Gewijzigd bij:
L 236 |
33 |
23.9.2003 |
RICHTLIJN VAN DE RAAD
van 20 mei 1975
betreffende de onderdrukking van radiostoringen, veroorzaakt door motoren met elektrische ontsteking van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen (elektromagnetische compatibiliteit)
(75/322/EEG)
DE RAAD VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN,
Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap, inzonderheid op artikel 100,
Gezien het voorstel van de Commissie,
Gezien het advies van het Europese Parlement ( 1 ),
Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité ( 2 ),
Overwegende dat de technische voorschriften waaraan trekkers krachtens de nationale wetgevingen moeten voldoen, onder andere betrekking hebben op de onderdrukking van de door deze trekkers veroorzaakte radiostoringen;
Overwegende dat deze voorschriften van Lid-Staat tot Lid-Staat verschillen; dat het derhalve noodzakelijk is dat alle Lid-Staten dezelfde voorschriften aannemen, hetzij ter aanvulling, hetzij in plaats van hun huidige regeling, met name ten einde voor ieder type trekker de E.E.G.-goedkeuringsprocedure van Richtlijn nr. 74/150/EEG van de Raad van 4 maart 1974 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der Lid-Staten betreffende de goedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers op wielen ( 3 ), te kunnen invoeren,
HEEFT DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD:
Artikel 1
Onder „voertuig” wordt in de onderhavige richtlijn verstaan, trekkers in de zin van Richtlijn 74/150/EEG.
Artikel 2
De lidstaten mogen de EG- of de nationale typegoedkeuring van een voertuig, systeem, onderdeel of afzonderlijke technische eenheid niet om met de elektromagnetische compatibiliteit verband houdende redenen weigeren, wanneer aan de voorschriften van deze richtlijn is voldaan.
▼M4 —————
Artikel 4
De onderhavige richtlijn vormt met ingang van 1 oktober 2001 een bijzondere richtlijn zoals bedoeld in artikel 2, lid 2, van Richtlijn 89/336/EEG van de Raad ( 4 ).
Artikel 5
De wijzigingen die noodzakelijk zijn om de voorschriften van de bijlagen aan te passen aan de technische vooruitgang, worden vastgesteld volgens de procedure van artikel 13 van Richtlijn nr. 74/150/EEG.
Artikel 6
1. Binnen achttien maanden na kennisgeving van deze richtlijn voeren de Lid-Staten de nodige maatregelen in om aan het bepaalde in deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie hiervan onmiddellijk in kennis.
2. De Lid-Staten zien erop toe dat de tekst van alle belangrijke bepalingen van hun nationale wetgeving die zij aanvaarden op het gebied waarop deze richtlijn van toepassing is, ter kennis van de Commissie wordt gebracht.
Artikel 7
Deze richtlijn is gericht tot de Lid-Staten.
BIJLAGE I
VOORSCHRIFTEN VOOR VOERTUIGEN EN ELEKTRISCHE/ELEKTRONISCHE SUBEENHEDEN VAN VOERTUIGEN
1. Toepassingsgebied
1.1. |
►M4
Deze richtlijn is van toepassing op de elektromagnetische compatibiliteit van de in artikel 1 bedoelde voertuigen en op voor inbouw in voertuigen bestemde elektrische of elektronische technische eenheden. ◄ |
2. Definities
2.1. |
In deze richtlijn wordt verstaan onder:
|
3. Aanvraag van de EEG-typegoedkeuring
3.1. |
Typegoedkeuring van het voertuig
|
3.2. |
Typegoedkeuring van een ESE
|
4. Typegoedkeuring
4.1. |
Typegoedkeuringsmogelijkheden
|
4.2. |
Verlening van de typegoedkeuring
|
4.3. |
Wijziging van de goedkeuring
|
5. Merktekens
5.1. |
Elke ESE die overeenstemt met een in het kader van deze richtlijn goedgekeurd type, moet zijn voorzien van een EEG-typegoedkeuringsmerk. |
5.2. |
Dit merkteken dient te bestaan uit een vierkant waarin de letter „e” is aangebracht, gevolgd door het kengetal of de kenletters van de Lid-Staat die die typegoedkeuring heeft verleend: 1 voor Duitsland; 2 voor Frankrijk; 3 voor Italië; 4 voor Nederland; 5 voor Zweden; 6 voor België; 9 voor Spanje; 11 voor het Verenigd Koninkrijk; 12 voor Oostenrijk; 13 voor Luxemburg; 17 voor Finland; 18 voor Denemarken; 21 voor Portugal; 23 voor Griekenland; 24 voor Ierland; ►A1 8 voor Tsjechië; 29 voor Estland; CY voor Cyprus; 32 voor Letland; 36 voor Litouwen; 7 voor Hongarije; MT voor Malta; 20 voor Polen; 26 voor Slovenië; 27 voor Slowakije; ◄ ►M6 34 voor Bulgarije; 19 voor Roemenië. ◄ Dicht bij de rechthoek dient het 4-cijferige volgnummer (indien nodig met nullen aan het begin, hierna te noemen het „basisgoedkeuringsnummer”, te worden aangebracht, dat overeenkomt met het vierde deel van het typegoedkeuringsnummer dat is vermeld op het voor de inrichting in kwestie afgegeven EEG-typegoedkeuringscertificaat (zie bijlage IIIB), voorafgegaan door twee cijfers ter aanduiding van het volgnummer dat is toegekend aan de meest recente wijziging van ►M4 Richtlijn 75/322/EEG ◄ op de datum waarop de EEG-typegoedkeuring voor onderdelen werd verleend. Het volgnummer van de onderhavige richtlijn is 02. |
5.3. |
Het EEG-typegoedkeuringsmerk moet duidelijk en onuitwisbaar worden aangebracht op het hoofdgedeelte van de ESE (b.v. de elektronische regelaar). |
5.4. |
Een model van het EEG-typegoedkeuringsmerk is opgenomen in bijlage VII. |
5.5. |
Een merkteken is niet vereist voor elektrische/elektronische systemen die zijn gemonteerd in voertuigtypen welke overeenkomstig deze richtlijn zijn goedgekeurd. |
5.6. |
Merktekens die overeenkomstig punt 5.3 op ESE's zijn aangebracht, hoeven niet zichtbaar te zijn nadat zij in het voertuig zijn gemonteerd. |
6. Specificaties
6.1. |
Algemene specificaties
|
6.2. |
Eisen inzake de breedbandstraling van voertuigen met elektrische ontsteking.
|
6.3. |
Eisen inzake de smalbandstraling van voertuigen
|
6.4. |
Eisen inzake de elektromagnetische immuniteit van het voertuig
|
6.5. |
Eisen inzake de breedbandstraling van ESE's
|
6.6. |
Eisen inzake de smalbandstraling van ESE's
|
6.7. |
Eisen inzake de elektromagnetische immuniteit van ESE's
|
7. Overeenstemming van de produktie
▼M4 —————
7.2. |
De overeenstemming van de produktie wat betreft de elektromagnetische compatibiliteit van het voertuig of de afzonderlijke technische eenheid moet worden gecontroleerd aan de hand van de gegevens die naar gelang van het geval in het (de) in bijlage IIIA en/of bijlage IIIB beschreven typegoedkeuringsformulier(en) zijn opgenomen. |
▼M4 —————
|
8. Uitzonderingen
8.1. |
Voertuigen en elektrische/elektronische systemen of ESE's die geen elektronische oscillator met een trillingsfrequentie van meer dan 9 kHz bevatten, worden geacht aan de voorschriften van punt 6.3.2 of punt 6.6.2 en aan de bijlagen V en VIII te voldoen. |
8.2. |
Voertuigen die geen elektrische/elektronische systemen of ESE's bevatten die relevant zijn voor de directe besturing van het voertuig, hoeven niet op elektromagnetische immuniteit te worden getest en worden geacht aan punt 6.4 en aan bijlage VI te voldoen. |
8.3. |
ESE's waarvan de functies niet relevant zijn voor de directe besturing van het voertuig hoeven niet op elektromagnetische immuniteit te worden getest en worden geacht aan punt 6.7 en aan bijlage IX te voldoen. |
8.4. |
Elektrostatische ontlading Bij voertuigen met banden mag de carrosserie/het chassis als een elektrisch geïsoleerde constructie worden beschouwd. Significante elektrostatische krachten tussen het voertuig en zijn omgeving treden alleen op wanneer de inzittenden plaatsnemen in het voertuig of het voertuig verlaten. Aangezien het voertuig dan niet in beweging is, wordt bij de typekeuring een proef met betrekking tot de elektrostatische ontlading niet noodzakelijk geacht. |
8.5. |
Transiënte geleidingsverschijnselen Aangezien tijdens het rijden onder normale omstandigheden geen elektrische verbindingen tussen het voertuig en de omgeving bestaan, treden tussen het voertuig en zijn omgeving geen transiënte geleidingsverschijnselen op. Het is de taak van de fabrikant om ervoor te zorgen dat de apparatuur bestand is tegen transiënte geleidingsverschijnselen binnen het voertuig, bij voorbeeld veroorzaakt door veranderingen van de belasting en interacties tussen systemen. Bij de typegoedkeuring wordt een proef met betrekking tot de transiënte geleidingsverschijnselen niet noodzakelijk geacht. |
Aanhangsel 1
Breedbandreferentiegrenzen voor het voertuig
(Afstand tussen voertuig en antenne: 10 m)
Frequentie in megahertz, logaritmisch
(Zie punt 6.2.2.1)
Aanhangsel 2
Breedbandreferentiegrenzen voor het voertuig
(Afstand tussen voertuig en antenne: 3 m)
Frequentie in megahertz, logaritmisch
(Zie punt 6.2.2.2)
Aanhangsel 3
Smalbandreferentiegrenzen voor het voertuig
(Afstand tussen voertuig en antenne: 10 m)
Frequentie in megahertz, logaritmisch
(Zie punt 6.3.2.1)
Aanhangsel 4
Smalbandreferentiegrenzen voor het voertuig
(Afstand tussen voertuig en antenne: 3 m)
Frequentie in megahertz, logaritmisch
(Zie punt 6.3.2.2)
Aanhangsel 5
Elektrische/elektronische subeenheid
Breedbandreferentiegrenzen
Frequentie in megahertz, logaritmisch
(Zie punt 6.5.2.1)
Aanhangsel 6
Elektrische/elektrische subeenheid
Smalbandreferentiegrenzen
Frequentie in megahertz, logaritmisch
(Zie punt 6.6.2.1)
Aanhangsel 7
Model van het EEG-typegoedkeuringsmerk
Bij een ESE met bovenstaand EEG-goedkeuringsmerk gaat het om een inrichting waarvoor in Duitsland (e1) goedkeuring is verleend onder het basisgoedkeuringsnummer 0148. De eerste twee cijfers (02) geven aan dat de inrichting in overeenstemming is met de bepalingen van Richtlijn 72/245/EEG, zoals gewijzigd bij de onderhavige richtlijn.
De gebruikte nummers dienen uitsluitend ter illustratie.
BIJLAGE IIA
Inlichtingenformulier nr. … volgens bijlage I bij Richtlijn 74/150/EEG ten behoeve van de EG-typegoedkeuring van landbouw- of bosbouwtrekkers wat betreft de elektromagnetische compatibiliteit (75/322/EEG), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/2/EG.
Aanhangsel 1
Beschrijving van het voor het type representatieve voertuig:
Aard van de carrosserie:
Kant van het stuur: rechts/links
Wielbasis:
Opties:
Aanhangsel 2
Door de fabrikant of erkende laboratoria ingediende testrapporten die relevant zijn voor de opstelling van het typegoedkeuringsformulier.
BIJLAGE IIB
Inlichtingenformulier nr. … ten behoeve van de EG-typegoedkeuring van een elektrische/elektronische subeenheid wat betreft de elektromagnetische compatibiliteit (Richtlijn 75/322/EEG), laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/2/EG
0. Algemene gegevens
0.1. |
Merk (firmanaam): |
0.2. |
Type en algemene handelsbenaming(en): |
0.5. |
Naam en adres van de fabrikant: |
0.7. |
In het geval van onderdelen en technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EEG-goedkeuringsmerk: |
0.8. |
Adres(sen) van de assemblagefabriek(en): |
1. Deze ESE wordt gekeurd als onderdeel/ATE ( 7 ).
2. Beperkingen ten aanzien van het gebruik en montagevoorschriften:
Aanhangsel 1
Beschrijing van de voor het type representatieve ESE:
Aanhangsel 2
Door de fabrikant of erkende laboratoria ingediende testrapporten die relevant zijn voor de opstelling van het typegoedkeuringsformulier.
BIJLAGE IIIA
MODEL
(maximumformaat A4 (210 × 297 mm)
EG-TYPEGOEDKEURINGSFORMULIER
Mededeling betreffende:
— goedkeuring ( 8 )
— uitbreiding van de goedkeuring (8)
— weigering van de goedkeuring (8)
— intrekking van de goedkeuring (8)
van een type voertuig/onderdeel/afzonderlijke technische eenheid (8) met betrekking tot ►M4 Richtlijn 75/322/EEG ◄ laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn …/…/EG.
Goedkeuringsnummer:
Reden voor uitbreiding:
DEEL I
0.1. |
Merk (firmanaam): |
0.2. |
Type en algemene handelsbenaming(en): |
0.3. |
Middel tot identificatie van het type, indien het op het voertuig/onderdeel/afzonderlijke technische eenheid is aangegeven (8) ( 9 ):
|
0.4. |
►M4 Voertuig ◄ : |
0.5. |
Naam en adres van de fabrikant: |
0.7. |
In het geval van onderdelen en technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EEG-goedkeuringsmerk: |
0.8. |
Adres(sen) van de assemblagefabriek(en): |
DEEL II
1. |
Aanvullende inlichtingen (indien van toepassing): zie aanhangsel |
2. |
Met de keuringsproeven belaste technische dienst: |
3. |
Datum van het keuringsrapport: |
4. |
Nummer van het keuringsrapport: |
5. |
Eventuele opmerkingen: zie aanhangsel |
6. |
Plaats: |
7. |
Datum: |
8. |
Handtekening: |
9. |
Dit document gaat vergezeld van een inhoudsopgave van het bij de keuringsinstantie ingediende goedkeuringsdossier, dat op verzoek verkrijgbaar is. |
Aanhangsel bij EG-typegoedkeuringsformulier nr. …
betreffende de typegoedkeuring van een voertuig met betrekking tot Richtlijn 75/322/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/2/EG
1. |
Aanvullende inlichtingen
|
5. |
Opmerkingen: (b.v. geldig zowel voor voertuigen met het stuur aan de linkerkant als voor die met het stuur aan de rechterkant) |
BIJLAGE IIIB
MODEL
(maximumformaat (A 4 210 × 297 mm))
EG-TYPEGOEDKEURINGSFORMULIER
Mededeling betreffende:
— goedkeuring ( 10 )
— uitbreiding van de goedkeuring (10)
— weigering van de goedkeuring (10)
— intrekking van de goedkeuring (10)
van een type voertuig/onderdeel/afzonderlijke technische eenheid (10) met betrekking tot ►M4 Richtlijn 75/322/EEG ◄ laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn …/…/EG.
Goedkeuringsnummer:
Reden voor uitbreiding:
DEEL I.
01. |
Merk (firmanaam): |
0.2. |
Type en algemene handelsbenaming(en): |
0.3. |
Middel tot identificatie van het type, indien het op het voertuig/onderdeel/afzonderlijke technische eenheid is aangegeven (10) ( 11 ):
|
0.4. |
►M4 Voertuig ◄ : |
0.5. |
Naam en adres van de fabrikant: |
0.7. |
In het geval van onderdelen en technische eenheden, plaats en wijze van aanbrenging van het EEG-goedkeuringsmerk: |
0.8. |
Adres(sen) van de assemblagefabriek(en): |
DEEL II
1. |
Aanvullende inlichtingen (indien van toepassing): zie aanhangsel |
2. |
Met de keuringsproeven belaste technische dienst: |
3. |
Datum van het keuringsrapport: |
4. |
Nummer van het keuringsrapport: |
5. |
Eventuele opmerkingen: zie aanhangsel |
6. |
Plaats: |
7. |
Datum: |
8. |
Handtekening: |
9. |
Dit document gaat vergezeld van een inhoudsopgave van het bij de keuringsinstantie ingediende goedkeuringsdossier, dat op verzoek verkrijgbaar is. |
Aanhangsel bij EG-typegoedkeuringsformulier nr. …
betreffende de typegoedkeuring van een elektrische/elektronische subeenheid met betrekking tot Richtlijn 75/322/EEG, laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 2000/2/EG
1. |
Aanvullende inlichtingen
|
5. |
Opmerkingen: |
BIJLAGE IV
MEETMETHODE VOOR DE ELEKTROMAGNETISCHE BREEDBANDSTRALING VAN VOERTUIGEN
1. Algemeen
1.1. |
De in deze bijlage beschreven proefmethode is enkel van toepassing op voertuigen. |
1.2. |
Meetapparatuur De meetapparatuur moet aan de in Publikatie nr. 16-1 (93) van het Comité International Spécial des Perturbations Radioélectriques (CISPR) gestelde eisen voldoen. Voor de meting van de elektromagnetische breedbandstraling moet gebruik worden gemaakt van een quasi-piekdetector of van een piekdetector. In dit laatste geval dient een correctiefactor te worden toegepast die afhankelijk is van de ontstekingsfrequentie. |
1.3. |
Meetmethode De proef is bestemd voor de meting van de breedbandstraling uitgezonden door vonkontstekingssystemen en elektrische motoren (elektrische aandrijfmotoren, motoren voor verwarmings- of ontdooisystemen, brandstofpompen, hydraulische pompen, enz.) die permanent op het voertuig zijn gemonteerd. De afstand tussen de referentieantenne en het voertuig wordt gekozen uit de volgende twee waarden: 10 meter of 3 meter. In beide gevallen moet aan de voorwaarden van punt 3 van deze bijlage worden voldaan. |
2. Vermelding van de resultaten
De meetresultaten worden uitgedrukt in dBμV/m (μV/m) voor een bandbreedte van 120 kHz. Indien de werkelijke bandbreedte B (uitgedrukt in kHz) van het meetinstrument niet precies 120 kHz is, worden de afgelezen waarden (in μV/m) omgerekend naar een bandbreedte van 120 kHz door vermenigvuldiging met een factor 120/B.
3. Proefruimte
3.1. |
De proefruimte, die horizontaal en leeg moet zijn, dient binnen een straal van ten minste 30 m, gerekend vanaf het punt midden tussen het voertuig en de antenne (zie aanhangsel 1, figuur 1, van deze bijlage), vrij te zijn van oppervlakken die elektromagnetische straling reflecteren. |
3.2. |
De meetapparatuur, de meetcabine of het meetvoertuig waarin de meetapparatuur is aangebracht, mag zich in de proefruimte bevinden, doch alleen binnen het in aanhangsel 1, figuur 1, van deze bijlage aangegeven deel ervan. In de proefruimte zijn andere meetantennes toegestaan, mits zij zich op een afstand van ten minste 10 m van zowel de ontvangantenne als het te beproeven voertuig bevinden, indien kan worden aangetoond dat de testresultaten er niet zullen worden door beïnvloed. |
3.3. |
De proef mag in een overdekte ruimte plaatsvinden, indien kan worden aangetoond dat er een correlatie bestaat tussen de meetresultaten in de overdekte proefruimte en die in een onoverdekte proefruimte. De opstelling hoeft dan niet te voldoen aan de dimensioneringsvoorschriften van figuur 1 van aanhangsel 1 van deze bijlage, behalve wat betreft de afstand van het voertuig tot de antenne en de hoogte van de antenne. Ook hoeft dan geen controle van de achtergrondstraling plaats te vinden zoals bedoeld in punt 3.4 van deze bijlage. |
3.4. |
Achtergrondstraling Teneinde te controleren of de metingen niet in significante mate door externe ruis of signalen worden beïnvloed, moeten voor en na de eigenlijke proef metingen van de achtergrondstraling worden verricht. Indien deze metingen in de nabijheid van het voertuig plaatsvinden, moet ervoor worden gezorgd dat het voertuig geen straling emitteert die de bedoelde metingen op significante wijze kan beïnvloeden, bij voorbeeld door het voertuig uit de proefruimte te verwijderen, de sleutel uit het contact te nemen of de accu los te koppelen. In beide gevallen moet het niveau van de externe ruis of signalen ten minste 10 dB onder de in punt 6.2.2.1 c.q. 6.2.2.2 van bijlage I bepaalde referentiegrens liggen, behalve voor externe doelbewuste smalbandemissies. |
4. Toestand van het voertuig tijdens de proef
4.1. |
Motor De motor moet de normale bedrijfstemperatuur hebben bereikt en de versnellingsbak moet in de vrijloop staan. Indien dit om praktische redenen onmogelijk is, dient in onderling overleg tussen de fabrikant en de keuringsinstantie naar alternatieve oplossingen te worden gezocht. Geverifieerd moet worden dat het schakelmechanisme van de versnelling geen invloed heeft op de elektromagnetische straling. Gedurende de metingen dient de motor op onderstaande wijze te functioneren:
|
4.2. |
De proef mag niet in de regen of bij andere neerslag worden uitgevoerd, noch binnen een periode van tien minuten na afloop van de regen of neerslag. |
5. Type, plaats en richting van de antenne
5.1. |
Antennetype Elk willekeurig type antenne is toegestaan, mits het gedrag ervan in dat van de referentieantenne kan worden uitgedrukt. Voor de kalibratie van de antenne mag de in Publikatie nr. 12, derde editie, aanhangsel A, van het CISPR beschreven methode worden gebruikt. |
5.2. |
Meethoogte en meetafstand
|
5.3. |
Plaats van de antenne ten opzichte van het voertuig De antenne moet achtereenvolgens aan weerszijden van het voertuig worden geplaatst, parallel aan het middenlangsvlak van het voertuig en ter hoogte van het middelpunt van de motor (zie figuur 1 van aanhangsel 1 van deze bijlage) ►M4 en op één lijn met het centrum van het voertuig gedefinieerd als het punt op de hartlijn van het voertuig dat gelegen is op de helft van de afstand tussen het centrum van de voor- en van de achteras van het voertuig ◄ . |
5.4. |
Richting van de antenne Voor elk meetpunt worden de meetwaarden afgelezen, met de antenne achtereenvolgens in verticale en in horizontale polarisatierichting (zie figuur 2 van aanhangsel 1 van deze bijlage). |
5.5. |
Metingen Bij iedere frequentie wordt het maximum van de vier volgens de punten 5.3 en 5.4 uitgevoerde metingen als de voor die frequentie karakteristieke waarde beschouwd. |
6. Frequenties
6.1. |
Metingen De metingen worden verricht in het frequentiebereik van 30 tot 1 000 MHz. Om na te gaan of het voertuig aan de eisen van deze bijlage voldoet, dient de keuringsinstantie de metingen bij ten hoogste 13 meetfrequenties te verrichten, b. v. bij 45, 65, 90, 120, 150, 190, 230, 280, 380, 450, 600, 750, 900 MHz. Indien de referentiegrens tijdens de metingen wordt overschreden, dient men zich ervan te vergewissen dat dit aan het voertuig is toe te schrijven en niet aan de achtergrondstraling.
|
6.2. |
Toleranties
De bij bovenstaande frequenties opgegeven toleranties maken het mogelijk eventuele interferentie met uitzendingen op of dicht bij de nominale frequentie te voorkomen. |
Aanhangsel 1
Figuur 1
PROEFRUIMTE VOOR TREKKERS
(Lege horizontale ruimte, vrij van oppervlakten die elektromagnetische straling reflecteren)
Figuur 2
PLAATS VAN DE ANTENNE TEN OPZICHTE VAN DE TREKKER
BIJLAGE V
MEETMETHODE VOOR DE ELEKTROMAGNETISCHE SMALBANDSTRALING VAN EEN VOERTUIG
1. Algemeen
1.1. |
De in deze bijlage beschreven proefmethode is enkel van toepassing op voertuigen. |
1.1. |
Meetapparatuur De meetapparatuur moet aan de Publikatie nr. 16-1 (93) van het Comité International Spécial des Perturbations Radioélectriques (CISPR) gestelde eisen voldoen. Voor de meting van de elektromagnetische smalbandstraling moet gebruik worden gemaakt van een gemiddelde-waardedetector of van een piekdetector. |
1.3. |
Meetmethode
|
2. Vermelding van de resultaten
De meetresultaten worden uitgedrukt in dBμV/m (μV/m).
3. Proefruimte
3.1. |
De proefruimte, die horizontaal en leeg moet zijn, dient binnen een straal van ten minste 30 m, gerekend vanaf het punt midden tussen het voertuig en de antenne (zie aanhangsel 1, figuur 1, van bijlage IV), vrij te zijn van oppervlakken die elektromagnetische straling reflecteren. |
3.2. |
De meetapparatuur, de meetcabine of het meetvoertuig waarin de meetapparatuur is aangebracht mag zich in de proefruimte bevinden, doch alleen binnen het in aanhangsel 1, figuur 1, van bijlage IV aangegeven deel ervan. In de proefruimte zijn andere meetantennes toegestaan, mits zij zich op een afstand van ten minste 10 m van zowel de ontvangantenne als het te beproeven voertuig bevinden, indien kan worden aangetoond dat de testresultaten er niet zullen worden door beïnvloed. |
3.3. |
De proef mag in een overdekte ruimte plaatsvinden, indien kan worden aangetoond dat er een correlatie bestaat tussen de meetresultaten in de overdekte proefruimte en die in een onoverdekte proefruimte. De opstelling hoeft dan niet te voldoen aan de dimensioneringsvoorschriften van figuur 1 van aanhangsel 1 van bijlage IV, behalve wat betreft de afstand van het voertuig tot de antenne en de hoogte van de antenne. Ook hoeft dan geen controle van de achtergrondstraling plaats te vinden zoals bedoeld in punt 3.4 van deze bijlage. |
3.4. |
Achtergrondstraling Teneinde te controleren of de metingen niet in significante mate door externe ruis of signalen worden beïnvloed, moeten voor en na de eigenlijke proef metingen van de achtergrondstraling worden verricht. Indien deze metingen in de nabijheid van het voertuig plaatsvinden, moet ervoor worden gezorgd dat het voertuig geen straling emitteert die de bedoelde metingen op significante wijze kan beïnvloeden, bij voorbeeld door het voertuig uit de proefruimte te verwijderen, de sleutel uit het contact te nemen of de accu los te koppelen. In beide gevallen moet het niveau van de externe ruis of signalen ten minste 10 dB onder de in punt 6.3.2.1 c.q. 6.3.2.2 van bijlage I bepaalde referentiegrens liggen, behalve voor externe doelbewuste smalbandemissies. |
4. Toestand van het voertuig tijdens de proef
4.1. |
De elektronische systemen van het voertuig moeten bij stilstand van het voertuig in normale bedrijfstoestand verkeren. |
4.2. |
De ontsteking moet onder spanning staan. De motor mag evenwel niet draaien. |
4.3. |
De proef mag niet in de regen of bij andere neerslag worden uitgevoerd, noch binnen een periode van tien minuten na afloop van de regen of neerslag. |
5. Type, plaats en richting van de antenne
5.1. |
Antennetype Elk willekeurig type antenne is toegestaan, mits het gedrag ervan in dat van de referentieantenne kan worden uitgedrukt. Voor de kalibratie van de antenne mag de in Publikatie nr. 12, derde editie, aanhangsel A, van het CISPR beschreven methode worden gebruikt. |
5.2. |
Meethoogte en meetafstand
|
5.3. |
Plaats van de antenne ten opzichte van het voertuig De antenne moet achtereenvolgens aan weerszijden van het voertuig worden geplaatst, parallel aan het middenlangsvlak van het voertuig en ter hoogte van het middelpunt van de motor (zie figuur 2 in aanhangsel 1 van bijlage IV). |
5.4. |
Richting van de antenne Voor elk meetpunt worden de meetwaarden afgelezen, met de antenne achtereenvolgens in verticale en in horiziontale polarisatierichting (zie figuur 2 in aanhangsel 1 van bijlage IV). |
5.5. |
Metingen Bij iedere frequentie wordt het maximum van de vier volgens de punten 5.3 en 5.4 uitgevoerde metingen als de voor die frequentie karakteristieke waarde beschouwd. |
6. Frequenties
6.1. |
Metingen De metingen worden verricht in het frequentiebereik van 30 tot 1 000 MHz. Dit bereik wordt in 13 banden verdeeld. Om na te gaan of de te beproeven ESE aan de eisen voldoet, dient de keuringsinstantie de metingen bij één frequentie in elk van onderstaande frequentiebanden uit te voeren: 30-50, 50-75, 75-100, 100-130, 130-165, 165-200, 200-250, 250-320, 320-400, 400-520, 520-660, 660-820, 820-1 000 MHz. Indien de referentiegrens tijdens de proef wordt overschreden, dient men zich ervan te vergewissen dat dit aan de te beproeven ESE is toe te schrijven en niet aan de achtergrondstraling. |
BIJLAGE VI
PROEFMETHODE VOOR DE ELEKTROMAGNETISCHE IMMUNITEIT VAN VOERTUIGEN
1. Algemeen
1.1. |
De in deze bijlage beschreven proefmethode is enkel van toepassing op voertuigen. |
1.2. |
Proefmethode Deze proef dient om na te gaan dat de directe besturing van het voertuig niet ongunstig wordt beïnvloed. Het voertuig wordt in het in deze bijlage gedefinieerde elektromagnetische veld gebracht. Tijdens de proeven moet het voertuig worden geobserveerd. |
2. Vermelding van de resultaten
De veldsterkte moet bij de in deze bijlage beschreven proef worden uitgedrukt in V/m.
3. Proefruimte
De meetapparatuur moet in staat zijn om binnen het in deze bijlage voorgeschreven frequentiebereik de vereiste veldsterkte op te wekken en dient aan de (nationale) wettelijke voorschriften inzake de emissie van elektromagnetische straling te voldoen.
De regel- en observatieapparatuur mag niet door het stralingsveld worden beïnvloed, waardoor de proeven ongeldig zouden worden.
4. Toestand van het voertuig tijdens de proef
4.1. |
Het voertuig moet in ongeladen toestand verkeren, afgezien van de noodzakelijke testapparatuur.
|
4.2. |
Indien het voertuig elektrische/elektronische systemen bevat die een integrerend deel vormen van de directe besturing van het voertuig en die niet onder de in punt 4.1 beschreven omstandigheden functioneren, mag de fabrikant een rapport of aanvullend bewijsmateriaal overleggen waaruit blijkt dat de betreffende elektrische/elektronische systemen aan de eisen van deze richtlijn voldoen. Dergelijk bewijsmateriaal dient in het goedkeuringsdossier te worden opgenomen. |
4.3. |
Voor de observatie van het voertuig tijdens de proef mag uitsluitend gebruik worden gemaakt van apparatuur die geen storing veroorzaakt. Om na te gaan of aan de voorwaarden van deze bijlage is voldaan, dienen de buitenkant van het voertuig en de passagiersruimte te worden geobserveerd (b.v. met behulp van een of meer videocamera's). |
4.4. |
Gewoonlijk dient het voertuig met de voorzijde naar een vast opgestelde antenne te wijzen. Indien de elektronische regelaars en de bijbehorende kabelbomen zich evenwel hoofdzakelijk achter in het voertuig bevinden, dient het voertuig tijdens de proef normaliter met de achterzijde naar de antenne te wijzen. Bij lange voertuigen (dus niet bij personenwagens en lichte vrachtwagens), waarbij de elektronische regelaars en de bijbehorende kabelbomen zich voornamelijk in het midden van het voertuig bevinden, mag een referentiepunt (zie punt 5.4 van deze bijlage) worden bepaald hetzij op de rechter-, hetzij op de linkerbuitenzijde van het voertuig. Dit referentiepunt dient in langsrichting halverwege het voertuig te liggen of samen te vallen met een punt naast het voertuig, dat in overleg met de bevoegde instantie wordt gekozen afhankelijk van de verdeling van de elektronische systemen en de loop van de kabelbomen. Een dergelijke beproeving mag alleen worden uitgevoerd indien de fysische constructie van de kamer dit toelaat. De plaats van de antenne dient in het keuringsrapport te worden vermeld. |
5. Type, plaats en richting van de veldgenerator
5.1. |
Type veldgenerator
|
5.2. |
Meethoogte en meetafstand
|
5.3. |
Plaats van de veldgenerator ten opzichte van het voertuig
|
5.4. |
Referentiepunt
|
5.5. |
Indien wordt besloten de achterzijde van het voertuig naar de stralingsbron te richten, moet het referentiepunt op de in punt 5.4 beschreven wijze worden bepaald. Het voertuig wordt daarna met de voorzijde in tegengestelde richting geplaatst, als ware het 180° in het horizontale vlak gedraaid. De afstand van de antenne tot het meest nabije deel van de buitenkant van het voertuig dient gelijk te blijven. Dit is geïllustreerd in aanhangsel 3 van deze bijlage. |
6. Meetprocedure
6.1. |
Meetfrequenties, duur van de proeven, polarisatie Het voertuig wordt blootgesteld aan elektromagnetische straling in het frequentiebereik van 20 tot 1 000 MHz.
|
7. Opwekking van de vereiste veldsterkte
7.1. |
Proefmethode
|
7.2. |
Veldsterkteprofiel
|
7.3. |
Resonantiefrequenties van de proefruimte Onverminderd de voorwaarde van punt 7.2.1 mogen de proeven niet worden verricht bij de resonantiefrequenties van de proefruimte. |
7.4. |
Kenmerken van het meetsignaal
|
Aanhangsel 1
Aanhangsel 2
▼M4 —————
Aanhangsel ►M4 3 ◄
Kenmerken van het meetsignaal
BIJLAGE VII
MEETMETHODE VOOR DE ELEKTROMAGNETISCHE BREEDBANDSTRALING VAN ELEKTRISCHE/ELEKTRONISCHE SUBEENHEDEN (ESE'S)
1. Algemeen
1.1. |
De in deze bijlage beschreven meetmethode is van toepassing op ESE's die naderhand worden gemonteerd op voertuigen die aan de eisen van bijlage IV voldoen. |
1.2. |
Meetapparatuur De meetapparatuur moet aan de in Publikatie nr. 16-1 (93) van het Comité International Spécial des Perturbations Radioélectriques (CISPR) gestelde eisen voldoen. Voor de meting van de elektromagnetische breedbandstraling moet gebruik worden gemaakt van een quasi-piekdetector of van een piekdetector. In dit laatste geval dient een correctiefactor te worden gebruikt die afhankelijk is van de pulsfrequentie van de storing. |
1.3. |
Meetmethode De proef is bestemd voor de meting van de breedbandstraling van ESE's. |
2. Vermelding van de resultaten
De meetresultaten worden uitgedrukt in dBμV/m (μV/m) voor een bandbreedte van 120 kHz. Indien de werkelijke bandbreedte B (uitgedrukt in kHz) van het meetinstrument niet precies 120 kHz is, worden de afgelezen waarden in μV/m omgerekend naar een bandbreedte van 120 kHz door vermenigvuldiging met een factor 120/B.
3. Proefruimte
3.1. |
De proefruimte moet voldoen aan de in Publikatie nr. 16-1 (93), van het CISPR gestelde eisen (zie aanhangsel 1 van deze bijlage). |
3.2. |
De meetapparatuur, de meetcabine of het meetvoertuig waarin de meetapparatuur is aangebracht, dient zich buiten het in figuur 1 van aanhangsel 1 van deze bijlage aangegeven deel van de proefruimte te bevinden. |
3.3. |
De proef mag in een overdekte ruimte plaatsvinden, indien kan worden aangetoond dat er een correlatie bestaat tussen de meetresultaten in de overdekte proefruimte en die in een onoverdekte proefruimte. De opstelling hoeft dan niet te voldoen aan de dimensioneringsvoorschriften van aanhangsel 1, behalve wat betreft de afstand van de te beproeven ESE tot de antenne en de hoogte van de antenne (zie figuren 1 en 2 van aanhangsel 2 van deze bijlage). |
3.4. |
Achtergrondstraling Teneinde te controleren of de metingen niet in significante mate door externe ruis of signalen worden beïnvloed, moeten voor en na de eigenlijke proef metingen van de achtergrondstraling worden verricht. In beide gevallen moet het niveau van de externe ruis of signalen ten minste 10 dB onder de in punt 6.5.2.1 van bijlage I bepaalde referentiegrens liggen, behalve voor doelbewuste smalbandemissies. |
4. Toestand van de ESE tijdens de proef
4.1. |
De ESE moet in normale bedrijfstoestand verkeren. |
4.2. |
De proef mag niet in de regen of bij andere neerslag worden uitgevoerd, noch binnen een periode van tien minuten na afloop van de regen of neerslag. |
4.3. |
Proefopstelling
|
4.4. |
De te beproeven ESE dient te worden gevoed via een 5 μH/50 Ω-kunstnet dat in elektrische verbinding met de massaplaat staat. De voedingsspanning dient gelijk te zijn aan de nominale bedrijfsspanning van het systeem ± 10 %. De rimpelspanning, gemeten aan de controle-uitgang van het kunstnet, moet kleiner zijn dan 1,5 % van de nominale bedrijfsspanning van het systeem. |
4.5. |
Indien de te beproeven ESE uit meerdere eenheden bestaat, wordt voor de onderlinge aansluitingen bij voorkeur gebruik gemaakt van de kabelboom die bestemd is voor gebruik in het voertuig. Indien deze niet beschikbaar is, dient de lengte van de kabelboom tussen de elektronische regelaar en het kunstnet 1 500 ± 75 mm te bedragen. Alle geleiders moeten op zo realistisch mogelijke wijze worden afgesloten, bij voorkeur met echte belastingen en actuatoren. Mocht voor de goede werking van de te beproeven ESE nog andere apparatuur nodig zijn, dan moet er worden gecompenseerd voor de bijdrage hiervan in de gemeten straling. |
5. Type, plaats en richting van de antenne
5.1. |
Antennetype Elk willekeurig type lineair gepolariseerde antenne is toegestaan, mits het gedrag ervan in dat van de referentieantenne kan worden uitgedrukt. |
5.2. |
Meethoogte en meetafstand
|
5.3. |
Richting en polarisatie van de antenne Voor elk meetpunt worden de meetwaarden afgelezen, met de antenne achtereenvolgens in verticale en in horizontale polarisatierichting. |
5.4. |
Metingen Bij iedere frequentie wordt het maximum van beide volgens punt 5.3 uitgevoerde metingen als de voor die frequentie karakteristieke waarde beschouwd. |
6. Frequenties
6.1. |
Metingen
|
6.2. |
Toleranties
De bij bovenstaande frequenties opgegeven toleranties maken het mogelijk eventuele interferentie met uitzendingen op of dicht bij de nominale frequentie te voorkomen. |
Aanhangsel 1
Figuur 1
Proefruimte voor elektrische/elektronische subeenheden
Lege horizontale ruimte, vrij van oppervlakken die elektromagnetische straling reflecteren
Aanhangsel 2
Figuur 1
Elektromagnetische straling van een ESE-proefopstelling (algemeen bovenaanzicht)
Aanhangsel 2
Figuur 2
Elektromagnetische straling van een ESE
Doorsnede in het longitudinale symmetrievlak van de proefbank
BIJLAGE VIII
MEETMETHODE VOOR DE ELEKTROMAGNETISCHE SMALBANDSTRALING VAN ELEKTRISCHE/ELEKTRONISCHE SUBEENHEDEN (ESE's)
1. Algemeen
1.1. |
De in deze bijlage beschreven meetmethode is van toepassing op ESE's. |
1.2. |
Meetapparatuur De meetapparatuur moet aan de in Publikatie nr. 16-1 (93) van het Comité International Spécial des Perturbations Radioélectriques (CISPR) gestelde eisen voldoen. Voor de meting van de elektromagnetische smalbandstraling moet gebruik worden gemaakt van een gemiddelde-waardedetector of van een piekdetector. |
1.3. |
Meetmethode
|
2. Vermelding van de resultaten
De meetresultaten worden uitgedrukt in de dBμV/m (μV/m).
3. Proefruimte
3.1. |
De proefruimte moet voldoen aan de in Publikatie nr. 16-1(93) van het CISPR gestelde eisen (zie aanhangsel 1 van bijlage VII). |
3.2. |
De meetapparatuur, de meetcabine of het meetvoertuig waarin de meetapparatuur is aangebracht, dient zich buiten het in figuur 1 van aanhangsel 1 van bijlage VII aangegeven gebied te bevinden. |
3.3. |
De proef mag in een overdekte ruimte plaatsvinden, indien kan worden aangetoond dat er een correlatie bestaat tussen de meetresultaten in de overdekte proefruimte en die in een onoverdekte proefruimte. De opstelling hoeft dan niet te voldoen aan de dimensioneringsvoorschriften van aanhangsel 1 van bijlage VII, behalve wat betreft de afstand van de te beproeven ESE tot de antenne en de hoogte van de antenne (zie figuren 1 en 2 van bijlage VII). |
3.4. |
Achtergrondstraling Teneinde te controleren of de metingen niet in significante mate door ruis of externe signalen worden beïnvloed, moeten voor en na de eigenlijke proef metingen van de achtergrondstraling worden verricht. In beide gevallen moet het niveau van de externe ruis of signalen ten minste 10 dB onder de in punt 6.6.2.1 van bijlage I bepaalde referentiegrens liggen, behalve voor doelbewuste smalbandemissies. |
4. Toestand van de ESE tijdens de proef
4.1. |
De ESE moet in normale bedrijfstoestand verkeren. |
4.2. |
De proef mag niet in de regen of bij andere neerslag worden uitgevoerd, noch binnen een periode van tien minuten na afloop van de regen of neerslag. |
4.3. |
Proefopstelling
|
4.4. |
De te beproeven ESE dient te worden gevoed via een 5 μH/50 Ω-kunstnet dat in elektrische verbinding met de massaplaat staat. De voedingsspanning dient gelijk te zijn aan de nominale bedrijfsspanning van het systeem ± 10 %. De rimpelspanning, gemeten aan de controle-uitgang van het kunstnet, moet kleiner zijn dan 1,5 % van de nominale bedrijfsspanning van het systeem. |
4.5. |
Indien de te beproeven ESE uit meerdere eenheden bestaat, wordt voor de onderlinge aansluitingen bij voorkeur gebruik gemaakt van de kabelboom die bestemd is voor gebruik in het voertuig. Indien deze niet beschikbaar is, dient de lengte van de kabelboom tussen de elektronische regelaar en het kunstnet 1 500 ± 75 mm te bedragen. Alle geleiders moeten op zo realistisch mogelijke wijze worden afgesloten, bij voorkeur met echte belastingen en actuatoren. Mocht voor de goede werking van de te beproeven ESE nog andere apparatuur nodig zijn, dan moet er worden gecompenseerd voor de bijdrage hiervan in de gemeten straling. |
5. Type, plaats en richting van de antenne
5.1. |
Antennetype Elk willekeurig type lineair gepolariseerde antenne is toegestaan, mits het gedrag ervan in dat van de referentieantenne kan worden uitgedrukt. |
5.2. |
Meethoogte en meetafstand
|
5.3. |
Richting en polarisatie van de antenne Voor elk meetpunt worden de meetwaarden afgelezen, met de antenne achtereenvolgens in verticale en in horizontale polarisatierichting. |
5.4. |
Metingen Bij iedere frequentie wordt het maximum van beide volgens punt 5.3 uitgevoerde metingen als de voor die frequentie karakteristieke waarde beschouwd. |
6. Frequenties
6.1. |
Metingen De metingen worden verricht in het frequentiebereik van 30 tot 1 000 MHz. Dit bereik wordt in 13 banden verdeeld. Om na te gaan of de te beproeven ESE aan de eisen voldoet, dient de keuringsinstantie de metingen bij één frequentie in elk van onderstaande frequentiebanden uit te voeren: 30-50, 50-75, 75-100, 100-130, 130-165, 165-200, 200-250, 250-320, 320-400, 400-520, 520-660, 660-820, 820-1 000 MHz. Indien de referentiegrens tijdens de proef wordt overschreden, dient men zich ervan te vergewissen dat dit aan de te beproeven ESE is toe de schrijven en niet aan de achtergrondstraling. |
6.2. |
Indien het niveau van de smalbandstraling bij de voorlopige meting als bedoeld in punt 1.3 van deze bijlage in een van de in punt 6.1 bedoelde frequentiebanden ten minste 10 dB onder de referentiegrens blijft, wordt de ESE geacht voor de betreffende frequentieband aan de voorwaarden van deze bijlage te voldoen. |
BIJLAGE IX
PROEFMETHODES VOOR DE ELEKTROMAGNETISCHE IMMUNITEIT VAN ELEKTRISCHE/ELEKTRONISCHE SUBEENHEDEN (ESE's)
1. Algemeen
1.1. |
De in deze bijlage beschreven proefmethodes zijn van toepassing op ESE's. |
1.2. |
Proefmethodes
|
2. Vermelding van de resultaten
Bij alle in deze bijlage beschreven proeven moet de veldsterkte worden uitgedrukt in V/m en de geïnjecteerde stroom in mA.
3. Proefruimte
3.1. |
De meetapparatuur moet in staat zijn om binnen het in deze bijlage gedefinieerde frequentiebereik het vereiste meetsignaal op te wekken en dient aan de (nationale) wettelijke voorschriften inzake de emissies van elektromagnetische straling te voldoen. |
3.2. |
De meetapparatuur dient zich buiten de proefruimte te bevinden. |
4. Toestand van de ESE tijdens de proef
4.1. |
De te beproeven ESE moet in normale bedrijfstoestand verkeren. Zij moet op de in deze bijlage aangegeven wijze worden opgesteld, tenzij een specifieke proefmethode anders bepaalt. |
4.2. |
De te beproeven ESE dient te worden gevoed via een 5 μH/50 Ω-kunstnet dat in elektrische verbinding met de massaplaat staat. De voedingsspanning dient gelijk te zijn aan de nominale bedrijfsspanning van het systeem ± 10 %. De rimpelspanning, gemeten aan de controleaansluiting van het kunstnet, moet kleiner zijn dan 1,5 % van de nominale bedrijfsspanning van het systeem. |
4.3. |
Eventuele andere apparatuur die nodig is voor de goede werking van de te beproeven ESE, moet tijdens de kalibratiefase reeds zijn geïnstalleerd. Dergelijke apparatuur moet zich tijdens het kalibreren op ten minste 1 m afstand van het referentiepunt bevinden. |
4.4. |
Om tot reproduceerbare metingen te komen, dienen de apparatuur voor de opwekking van het meetsignaal en de opstelling ervan hetzelfde te zijn als bij de toepasselijke kalibratie (zie de punten 7.2, 7.3.2.3, 8.4., 9.2 en 10.2 van deze bijlage). |
4.5. |
Indien de te beproeven ESE uit meerdere eenheden bestaat, wordt voor de onderlinge aansluitingen bij voorkeur gebruik gemaakt van de kabelboom die bestemd is voor gebruik in het voertuig. Indien deze niet beschikbaar is, dient de lengte van de kabelboom tussen de elektronische regelaar en het kunstnet 1 500 ± 75 mm te bedragen. Alle geleiders moeten op zo realistisch mogelijke wijze worden afgesloten, bij voorkeur met echte belastingen en actuatoren. |
5. Meetfrequenties, duur van de proeven
5.1. |
De metingen worden verricht in het frequentiebereik 20-1 000 MHz. |
5.2. |
Om na te gaan of de ESE aan de eisen van deze bijlage voldoet, worden metingen verricht bij ten hoogste 14 meetfrequenties in het frequentiebereik, b.v. bij 27, 45, 65, 90, 120, 150, 190, 230, 280, 380, 450, 600, 750 en 900 MHz. De responsietijd van de te beproeven apparatuur wordt bepaald en de duur van elke meting moet zo lang zijn dat de te beproeven apparatuur onder normale omstandigheden de gelegenheid heeft om te reageren, doch in geen geval minder dan 2 sec. |
6. Eigenschappen van het meetsignaal
6.1. |
Amplitude De maximale amplitude van het meetsignaal moet gelijk zijn aan de amplitude van een ongemoduleerde sinusoïdale golf met een effectieve waarde in V/m als gedefinieerd in punt 6.7.2 van bijlage I (zie aanhangsel 4 van bijlage VI). |
6.2. |
Golfvorm Het meetsignaal dient een radiofrequente sinusoïdale draaggolf te zijn die amplitude-gemoduleerd is met een sinusoïdale golf met een frequentie van 1 kHz bij een modulatiediepte m van 0,8 ± 0,04. |
6.3. |
Modulatiediepte De modulatiediepte m is gedefinieerd als:
|
7. Striplijnmethode
7.1. |
Proefmethode Bij deze methode worden de kabelbomen die op de onderdelen van de ESE zijn aangesloten, blootgesteld aan velden met een gedefinieerde sterkte. |
7.2. |
Meting van de veldsterkte van het striplijnveld Bij elke gewenste meetfrequentie wordt aan de striplijn het vermogen toegevoerd dat nodig is om in de proefruimte in afwezigheid van de te beproeven ESE de vereiste veldsterkte op te wekken. Deze waarde van het vermogen of van een andere parameter die rechtstreeks verband houdt met de veldsterkte, wordt gemeten en de meetwaarden worden genoteerd. Deze resultaten worden bij de typegoedkeuringsproeven gebruikt, tenzij de opstelling of apparatuur wordt gewijzigd waardoor herhaling van de procedure noodzakelijk wordt. Tijdens deze procedure wordt de kop van de meetprobe in lengterichting, dwarsrichting en verticale richting onder de actieve geleider gehouden. De behuizing met de elektronische onderdelen van de meetprobe wordt zo ver mogelijk van de lengteas van de striplijn geplaatst. |
7.3. |
Installatie van de te beproeven ESE
|
8. Vrije-veldmethode
8.1. |
Bij deze proefmethode wordt een ESE van een voertuig getest door deze in een met een antenne opgewekt elektromagnetisch veld te brengen. |
8.2. |
Beschrijving van de proefopstelling
|
8.3. |
Type, plaats en richting van de veldgenerator
|
8.4. |
Opwerking van de vereiste veldsterkte; proefmethode
|
8.5. |
Veldsterkteprofiel
|
9. TEM-celmethode
9.1. |
Proefmethode De TEM-cel (TEM: Transverse Electromagnetic Mode) wekt een homogeen veld op tussen de binnengeleider (tussenschot) en de behuizing (massaplaat). Zij wordt gebruikt voor het beproeven van ESE's (zie figur 1 van aanhangsel 3 van deze bijlage). |
9.2. |
Meting van de veldsterkte in de TEM-cel
|
9.3. |
Afmetingen van de TEM-cel Om een homogeen veld in de TEM-cel en reproduceerbare meetresultaten te verkrijgen, mag het te beproeven object niet groter zijn dan ⅓ van de binnenhoogte van de cel. In aanhangsel 3, figuren 2 en 3, van deze bijlage worden aanbevelingen gedaan voor de afmetingen van de TEM-cel. |
9.4. |
Kabels voor de voeding, signaaloverdracht en regeling De TEM-cel moet worden verbonden met een montagepaneel voorzien van een coaxiaalplug en moet door middel van een zo kort mogelijke verbinding worden aangesloten op een steekconnector met een voldoende aantal pennen. De voedings- en signaalkabels afkomstig van de in de celwand aangebrachte connector moeten rechtstreeks op de ESE worden aangesloten. De externe onderdelen, zoals sensoren, voedingseenheid en regelaars kunnen worden aangesloten: i) via een afgeschermd randapparaat; ii) via het voertuig naast de TEM-cel; of iii) rechtstreeks op het afgeschermde aansluitpaneel. Voor de aansluiting van de TEM-cel op de randapparatuur of het voertuig moeten afgeschermde kabels worden gebruikt indien deze randapparatuur of dit voertuig zich niet in dezelfde of een aangrenzende afgeschermde ruimte bevindt. |
10. Massastroominjectiemethode
10.1. |
Proefmethode Bij deze methode wordt de immuniteitsproef uitgevoerd door met een injectieprobe rechtstreeks stromen in een kabelboom te induceren. Deze injectieprobe bestaat uit een koppeltang waar de kabels van de te beproeven ESE doorheen worden gevoerd. Bij de immuniteitsproeven wordt vervolgens de frequentie van de geïnduceerde signalen gevarieerd. De te beproeven ESE wordt hetzij op de in punt 8.2.1 aangegeven wijze op een massaplaat, hetzij overeenkomstig de voertuigontwerpspecificaties in een voertuig gemonteerd. |
10.2. |
Kalibratie van de stroominjectieprobe vóór de proef De injectieprobe wordt in de kalibratieopstelling gemonteerd. Bij het doorlopen van het bereik van meetfrequenties dient het vermogen dat nodig is voor de opwekking van de in bijlage I, punt 6.7.2.1, gespecificeerde stroom te worden geobserveerd. Met deze methode wordt vóór de proef het verband tussen ingangsvermogen en geïnjecteerde stroom van het massastroominjectiesysteem bepaald. Na aansluiting van de injectieprobe op de te beproeven ESE met de bij de kalibratie gebruikte kabels wordt het benodigde ingangsvermogen bepaald aan de hand van dit verband. Er zij op gewezen dat het aan de injectieprobe toegevoerde vermogen wordt gemeten. |
10.3. |
Installatie van de te beproeven ESE Bij een systeem dat op de in punt 8.2.1 beschreven massaplaat is gemonteerd, moeten alle kabels van de kabelboom op zo realistisch mogelijke wijze worden afgesloten, bij voorkeur met echte belastingen en actuatoren. Zowel bij op een massaplaat gemonteerde systemen als bij in het voertuig gemonteerde systemen moet de stroominjectieprobe beurtelings om alle kabels van de op elke connector aangesloten kabelboom worden aangebracht op een afstand van 150 ± 10 mm van elke connector van de elektronische regelaars van de te beproeven ESE, instrumentmodules van de instrumentatie of actieve sensoren, zoals aangegeven in figuur 1 van aanhangsel 2. |
10.4. |
Kabels voor de voeding, signaaloverdracht en regeling Bij een volgens punt 8.2.1 op een massaplaat gemonteerde ESE wordt tussen een kunstnet en de elektronische hoofdregelaar een kabelboom aangebracht. Deze kabelboom moet parallel lopen aan de rand van de massaplaat op een afstand van 200 ± 10 mm hiervan. In deze kabelboom moet ook de voedingsdraad zijn opgenomen waarmee de elektronische regelaar op de voertuigaccu wordt aangesloten, alsmede de nuldraad van de voeding indien deze in het voertuig wordt gebruikt. De afstand tussen de elektronische regelaar en het kunstnet dient 1,0 ± 0,1 m te bedragen of, voor zover bekend en indien korter, gelijk te zijn aan de lengte van de in het voertuig gebruikte kabelboom tussen de elektronische regelaar en de accu. Indien een kabelboom uit een voertuig wordt gebruikt, moeten eventuele aftakkingen van de kabelboom parallel aan de massaplaat lopen en loodrecht op de lengteas van de kabelboom staan. In andere gevallen moet de aftakking van de ESE-kabels bij het kunstnet gebeuren. |
Aanhangsel 1
Figuur 1
150 mm-striplijnmethode
Aanhangsel 1
Figuur 2
150 mm-striplijnmethode
Aanhangsel 1
Figuur 3
800 mm-striplijnmethode
1 = Massaplaat
2 = Hoofdbundel en kabels naar de sensoren/actuatoren
3 = Houten frame
4 = Bekrachtigde plaat
5 = Isolator
6 = Te beproeven object
Aanhangsel 1
Figuur 4
Afmetingen 800 mm-striplijn
Aanhangsel 2
Figuur 1
Toelichting |
|
1 = Te beproeven object 2 = HF-meetkop (facultatief) 3 = HF-injectieprobe 4 = Kunstnet 5 = Filternetwerk afgeschermde ruimte 6 = Voedingsbron 7 = Interface te beproeven object: excitatie- en observatieapparatuur 8 = Signaalgenerator 9 = Breedbandversterker 10 = 50 Ω directionele koppelinrichting 11 = HF-wattmeter of equivalent 12 = Spectrumanalysator of equivalent (facultatief) |
|
Voorbeeld van een proefopstelling voor de massastroominjectiemethode |
Aanhangsel 3
Figuur 1
Proefopstelling TEM-cel
1 = Buitengeleider, afscherming
2 = Binnengeleider (tussenschot)
3 = Isolator
4 = Ingang
5 = Isolator
6 = Toegangsluik
7 = Aansluitpaneel
8 = Voeding ESE
9 = Afsluitweerstand 50 Ω
10 = Isolatiemateriaal
11 = Te beproeven object (maximumhoogte ⅓ van de afstand tussen celvloer en tussenschot)
Aanhangsel 3
Figuur 2
Aanhangsel 3
Figuur 3
Onderstaande tabel bevat de afmetingen voor een cel met een gegeven maximumfrequentie:
Maximumfrequentie (MHz) |
Vormfactor cel W: b |
Vormfactor cel L/W |
Afstand tussen de platen b (cm) |
Tussenschot S (cm) |
200 |
1,69 |
0,66 |
56 |
70 |
200 |
1,00 |
1,00 |
60 |
50 |
Typische afmetingen van de TEM-cel
Aanhangsel 4
Figuur 1
Vrije-veldmethode proefopstelling (algemeen bovenaanzicht)
Aanhangsel 4
Figuur 2
Vrije-veldmethode
Doorsnede in het longitudinale symmetrievlak van de proefbank
( 1 ) PB nr. C 160 van 18. 12. 1969, blz. 29.
( 2 ) PB nr. C 48 van 16. 4. 1969, blz. 21.
( 3 ) PB nr. L 84 van 28. 3. 1974, blz. 10.
( 4 ) PB L 139 van 23.5.1989, blz. 19.
( 5 ) Indien van toepassing.
( 6 ) Bij voorbeeld autotelefoon, 27 Mc-apparatuur.
( 7 ) Doorhalen wat niet van toepassing is.
( 8 ) Doorhalen wat niet van toepassing is.
( 9 ) Indien het middel tot identificatie van het type tekens bevat die niet relevant zijn voor de identificatie van het type voertuig, onderdeel of afzonderlijke technische eenheid waarop dit inlichtingen- of goedkeuringsformulier betrekking heeft, worden deze tekens in het desbetreffende document vervangen door een vraagteken (b.v. ABC??123??).
( 10 ) Doorhalen wat niet van toepassing is.
( 11 ) Indien het middel tot identificatie van het type tekens bevat die niet relevant zijn voor de identificatie van het type voertuig, onderdeel of afzonderlijke technische eenheid waarop dit inlichtingen- of goedkeuringsformulier betrekking heeft, worden deze tekens in het desbetreffende document vervangen door een vraagteken (b.v. ABC??123??).