EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62014TN0424
Case T-424/14: Action brought on 11 June 2014 — ClientEarth v Commission
Υπόθεση T-424/14: Προσφυγή της 11ης Ιουνίου 2014 — ClientEarth κατά Επιτροπής
Υπόθεση T-424/14: Προσφυγή της 11ης Ιουνίου 2014 — ClientEarth κατά Επιτροπής
ΕΕ C 303 της 8.9.2014, p. 34–35
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, HR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
8.9.2014 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 303/34 |
Προσφυγή της 11ης Ιουνίου 2014 — ClientEarth κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-424/14)
2014/C 303/43
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: ClientEarth (Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο) (εκπρόσωποι: O. Brouwer, F. Heringa και J. Wolfhagen, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
— |
να ακυρώσει την απόφαση της καθής με την οποία δεν επιτράπηκε στην προσφεύγουσα η πρόσβαση στα έγγραφα που αφορούσε η αίτηση που είχε υποβάλει η προσφεύγουσα δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, και η οποία απόφαση της κοινοποιήθηκε στις 3 Απριλίου 2014 με το έγγραφο υπ’ αριθ. πρωτοκόλλου SG.B.4/LR/rc — sg.dsg2.b.4(2014) 1028887, |
— |
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της προσφεύγουσας, βάσει του άρθρου 87 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου, περιλαμβανομένων των εξόδων τυχόν παρεμβαινόντων. |
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Με την παρούσα προσφυγή η προσφεύγουσα ζητεί την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής να μην της επιτρέψει την πρόσβαση στην Έκθεση Εκτιμήσεως Επιπτώσεων, την οποία κατάρτισε η Επιτροπή, καθώς και στη γνωμοδότηση της Επιτροπής Εκτιμήσεως Επιπτώσεων σχετικά με την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα, όσον αφορά την εφαρμογή του τρίτου πυλώνα της Συμβάσεως του Aarhus στο πλαίσιο του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του δικαίου των κρατών μελών.
Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους ακυρώσεως.
1. |
Με τον πρώτο λόγο η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001 (1) και ότι η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε την απόφασή της. Κατά την προσφεύγουσα, η Επιτροπή ερμήνευσε εσφαλμένα την προβλεπόμενη στο άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, εξαίρεση από την πρόσβαση στα έγγραφα και εσφαλμένα την επικαλέστηκε, διότι τα έγγραφα που αφορούσε η αίτηση της προσφεύγουσας έπρεπε να διαχωριστούν από τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων της Επιτροπής. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ακόμα ότι η Επιτροπή δεν παρέθεσε καμία αιτιολογία για το ότι έχει εφαρμογή το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο. |
2. |
Με τον δεύτερο λόγο η προσφεύγουσα προβάλλει, επικουρικώς, πλημμελή εφαρμογή του άρθρου 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001 και έλλειψη αιτιολογίας. Κατά την προσφεύγουσα, ακόμη και στην περίπτωση που γίνει δεκτό ότι έχει εφαρμογή το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η γνωστοποίηση των εγγράφων που είχαν ζητηθεί θα έθιγε τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων και δεν παρέθεσε ειδική αιτιολογία επ’ αυτού. |
3. |
Με τον τρίτο λόγο η προσφεύγουσα προβάλλει, επικουρικώς, κακή εφαρμογή του προβλεπόμενου στο άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001 κριτηρίου του υπερισχύοντος δημοσίου συμφέροντος και έλλειψη αιτιολογίας. Κατά την προσφεύγουσα, ακόμη και στην περίπτωση που γίνει δεκτό ότι έχει εφαρμογή το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, η Επιτροπή εφάρμοσε πλημμελώς και ερμήνευσε εσφαλμένα το κριτήριο σταθμίσεως του υπερισχύοντος δημοσίου συμφέροντος και δεν απέδειξε ότι δεν υπήρχε υπέρτερο δημόσιο συμφέρον για τη γνωστοποίηση των εγγράφων που είχαν ζητηθεί. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει επίσης ότι η Επιτροπή δεν παρέθεσε επ’ αυτού επαρκή αιτιολογία. |
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).