EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62008TN0428
Case T-428/08: Action brought on 30 September 2008 — STEF v Commission
Υπόθεση T-428/08: Προσφυγή της 30ής Σεπτεμβρίου 2008 — STEF κατά Επιτροπής
Υπόθεση T-428/08: Προσφυγή της 30ής Σεπτεμβρίου 2008 — STEF κατά Επιτροπής
ΕΕ C 313 της 6.12.2008, p. 44–45
(BG, ES, CS, DA, DE, ET, EL, EN, FR, IT, LV, LT, HU, MT, NL, PL, PT, RO, SK, SL, FI, SV)
6.12.2008 |
EL |
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης |
C 313/44 |
Προσφυγή της 30ής Σεπτεμβρίου 2008 — STEF κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-428/08)
(2008/C 313/81)
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Samband tónskálda og eigenda flutningsréttar (STEF) (Ρέικιαβικ, Ισλανδία) (εκπρόσωποι: H. Melkorka Óttarsdóttir, δικηγόρος)
Καθής: Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Πρωτοδικείο:
— |
να ακυρώσει το άρθρο 3 της αποφάσεως της Επιτροπής της 16ης Ιουλίου 2008, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας του ΕΟΧ (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC) και |
— |
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα. |
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί τη δυνάμει του άρθρου 230 ΕΚ μερική ακύρωση της αποφάσεως C(2008) 3435 τελικό της Επιτροπής, της 16ης Ιουλίου 2008 (υπόθεση COMP/C2/38.698 — CISAC), σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας του ΕΟΧ. Συγκεκριμένα, η προσφεύγουσα αμφισβητεί τη διαπίστωση της Επιτροπής που περιέχεται στο άρθρο 3 της προσβαλλόμενης απόφασης ότι οι εδαφικές οριοθετήσεις των εντολών αμοιβαίας εκπροσώπησης που χορηγεί μία εταιρία συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων του δημιουργού σε έτερη τέτοια εταιρία συνιστούν εναρμονισμένη πρακτική κατά παράβαση του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ.
Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει τέσσερις λόγους.
Πρώτον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη περί την εκτίμηση και παρέβη το άρθρο 81 ΕΚ, αποφασίζοντας ότι η παράλληλη εδαφική οριοθέτηση που περιλαμβάνεται στις μεταξύ της προσφεύγουσας και των άλλων μελών της CISAC συναφθείσες συμφωνίες αμοιβαίας εκπροσώπησης αποτελεί συνέπεια εναρμονισμένης πρακτικής. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η ισχύς των αποδεικτικών στοιχείων που παραθέτει η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν αρκεί για να αποδειχτεί ότι η παράλληλη συμπεριφορά δεν απορρέει από τις κανονικές συνθήκες ανταγωνισμού αλλά συνιστά εναρμονισμένη πρακτική. Επιπλέον, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η παρουσία της ρήτρας οριοθέτησης σε όλες τις συμφωνίες της περί αμοιβαίας εκπροσώπησης είναι αναγκαία για την αποτελεσματική και επαρκή προστασία των συμφερόντων των δημιουργών που εκπροσωπεί η προσφεύγουσα και τα άλλα μέλη της CISAC.
Δεύτερον, η προσφεύγουσα επικαλείται ότι, αντιθέτως προς όσα διαπιστώνει η προσβαλλόμενη απόφαση, η εδαφική οριοθέτηση που περιέχεται στις συμφωνίες αμοιβαίας εκπροσώπησης που συνάπτουν οι εταιρίες της CISAC δεν περιορίζει τον ανταγωνισμό υπό την έννοια του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ, διότι η δημιουργία και η προστασία του ανταγωνισμού μεταξύ των εταιριών συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων του δημιουργού είναι ασυμβίβαστη προς τον ουσιώδη χαρακτήρα της εταιρίας συλλογικής διαχείρισης, που έγκειται στην προστασία των δικαιωμάτων των μελών της και στη λειτουργία της αποκλειστικά χάριν των μελών αυτών.
Τρίτον, επικουρικώς, η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι, ακόμα και αν η εδαφική οριοθέτηση συνιστά εναρμονισμένη πρακτική υπό την έννοια του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ, συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 81, παράγραφος 3, ΕΚ. Κατά την προσφεύγουσα, η πρακτική που της προσάπτει η Επιτροπή βελτιώνει τη διανομή μουσικών έργων, εξασφαλίζει στους καταναλωτές δίκαιο τμήμα από το όφελος που προκύπτει, δεν επιβάλλει στις επιχειρήσεις περιορισμούς που δεν είναι αναγκαίοι για την επίτευξη του στόχου ούτε παρέχει στις επιχειρήσεις αυτές τη δυνατότητα καταργήσεως του ανταγωνισμού επί σημαντικού τμήματος των προϊόντων. Επομένως, η πρακτική αυτή πρέπει να θεωρηθεί ότι είναι αναγκαία και ανάλογη, υπό την έννοια του άρθρου 81, παράγραφος 3, ΕΚ, προς τον θεμιτό στόχο της προστασίας των δικαιωμάτων των μελών των εταιριών καθώς και των δημιουργών.
Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή παρέλειψε, με την απόφασή της, να εφαρμόσει το άρθρο 151, παράγραφος 4, ΕΚ, το οποίο ορίζει ότι η Κοινότητα λαμβάνει υπόψη τις πολιτιστικές πτυχές όταν αναλαμβάνει δράσεις δυνάμει άλλων διατάξεων της Συνθήκης, αποβλέποντας ειδικότερα στον σεβασμό και στην προώθηση της πολυμορφίας των πολιτισμών της.