EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62008CJ0303
Περίληψη της αποφάσεως
Περίληψη της αποφάσεως
1. Διεθνείς συμφωνίες – Συμφωνία Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας – Συμβούλιο Σύνδεσης που συστάθηκε με τη Συμφωνία Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας – Απόφαση 1/80 – Οικογενειακή επανένωση
(Πρόσθετο πρωτόκολλο της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας, άρθρο 59· απόφαση 1/80 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας, άρθρο 7, εδ. 1)
2. Διεθνείς συμφωνίες – Συμφωνία Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας – Συμβούλιο Σύνδεσης που συστάθηκε με τη Συμφωνία Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας – Απόφαση 1/80 – Οικογενειακή επανένωση
(Απόφαση 1/80 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας, άρθρα 7, εδ. 1, και 14 § 1)
1. Το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, της απόφασης 1/80 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας έχει την έννοια ότι ένας Τούρκος υπήκοος, ο οποίος, ως μέλος της οικογένειας εργαζόμενης που έχει την τουρκική ιθαγένεια και είναι ενταγμένη στη νόμιμη αγορά εργασίας κράτους μέλους και λόγω του ότι διέμεινε με τη σύζυγό του για συνεχές διάστημα πέντε τουλάχιστον ετών, έχει τα δικαιώματα που απορρέουν από το νομικό καθεστώς που προβλέπεται στη δεύτερη περίπτωση της εν λόγω διάταξης, δεν χάνει τα δικαιώματα αυτά λόγω του διαζυγίου που εκδόθηκε σε ημερομηνία μεταγενέστερη της κτήσης των δικαιωμάτων αυτών.
Τα δικαιώματα που έχει αποκτήσει νόμιμα ο Τούρκος υπήκοος με βάση το άρθρο 7, πρώτο εδάφιο, της απόφασης 1/80 υφίστανται ανεξάρτητα από τη συνέχιση της συνδρομής των προϋποθέσεων που έπρεπε να πληρούνται για τη γένεσή τους, πράγμα που σημαίνει ότι το μέλος της οικογένειας που έχει αποκτήσει ήδη δικαιώματα βάσει της απόφασης αυτής μπορεί να εδραιώσει σταδιακά τη θέση του στο κράτος μέλος υποδοχής και να ενταχθεί μόνιμα στο κράτος αυτό, κάνοντας ζωή ανεξάρτητη από το πρόσωπο χάρη στο οποίο απέκτησε τα δικαιώματα αυτά.
Αυτή η ερμηνεία του προαναφερθέντος άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, δεν είναι ασυμβίβαστη με τις απαιτήσεις του άρθρου 59 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας, διότι η κατάσταση του μέλους της οικογένειας του Τούρκου μετανάστη δεν μπορεί να συγκριθεί λυσιτελώς με την κατάσταση του μέλους της οικογένειας ενός υπηκόου κράτους μέλους, με δεδομένες τις σημαντικές διαφορές που υπάρχουν μεταξύ του νομικού καθεστώτος στο οποίο υπάγεται καθένας τους.
(βλ. σκέψεις 40-45, 46, διατακτ. 1)
2. Δεν συνιστά κατάχρηση δικαιώματος το γεγονός ότι ένας Τούρκος υπήκοος ασκεί δικαίωμα που έχει αποκτήσει νόμιμα βάσει του άρθρου 7, πρώτο εδάφιο, της απόφασης 1/80 του Συμβουλίου Σύνδεσης ΕΟΚ-Τουρκίας, μολονότι ο ενδιαφερόμενος, αφού απέκτησε το δικαίωμα αυτό χάρη στην πρώην σύζυγό του, διέπραξε σοβαρό έγκλημα σε βάρος της, λόγω του οποίου και καταδικάστηκε.
Αντίθετα, το άρθρο 14, παράγραφος 1, της ίδιας αυτής απόφασης δεν απαγορεύει τη λήψη μέτρου απέλασης κατά του Τούρκου υπηκόου που βαρύνεται με ποινικές καταδίκες, εφόσον η ατομική συμπεριφορά του συνιστά ενεστώσα, πραγματική και αρκούντως σοβαρή απειλή για θεμελιώδες συμφέρον της κοινωνίας. Στο αρμόδιο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να εκτιμήσει αν αυτό συμβαίνει στην υπόθεση της κύριας δίκης. Το εθνικό αυτό δικαστήριο πρέπει επίσης να διασφαλίσει την τήρηση της αρχής της αναλογικότητας και τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ενδιαφερόμενου. Ειδικότερα, δεν επιτρέπεται να αποφασίζεται η λήψη μέτρου απέλασης κατά το άρθρο 14, παράγραφος 1, της απόφασης 1/80 παρά μόνο αν η ατομική συμπεριφορά του ενδιαφερομένου ενέχει συγκεκριμένο κίνδυνο νέων σοβαρών διαταράξεων της δημόσιας τάξης.
(βλ. σκέψεις 60-61, διατακτ. 2)