EUR-Lex Access to European Union law
This document is an excerpt from the EUR-Lex website
Document 62007CJ0198
Περίληψη της αποφάσεως
Περίληψη της αποφάσεως
Υπόθεση C-198/07 P
Donal Gordon
κατά
Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων
«Αίτηση αναιρέσεως — Έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας — Προσφυγή ακυρώσεως — Έννομο συμφέρον — Υπάλληλος με μόνιμη ολική αναπηρία»
Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Y. Bot της 16ης Οκτωβρίου 2008 I ‐ 10704
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 22ης Δεκεμβρίου 2008 I ‐ 10731
Περίληψη της αποφάσεως
Υπάλληλοι – Προσφυγή – Έννομο συμφέρον
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων, άρθρα 53, 78, 90 και 91· παράρτημα VIII, άρθρα 13 έως 16)
Υπάλληλοι – Βαθμολογία – Επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως
(Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης των υπαλλήλων, άρθρο 43)
Υπάλληλος που βρίσκεται σε κατάσταση ολικής μόνιμης αναπηρίας κατ’ εφαρμογή των άρθρων 53 και 78 του ΚΥΚ κατόπιν της ασκήσεως προσφυγής κατά της εκθέσεως εξελίξεως σταδιοδρομίας διατηρεί ωστόσο το έννομο συμφέρον να προσβάλει την εν λόγω έκθεση.
Συγκεκριμένα, πρώτον, η έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας, ανεξαρτήτως της μελλοντικής της χρησιμότητας, αποτελεί γραπτή και επίσημη απόδειξη για την ποιότητα της εργασίας του υπαλλήλου. Η αξιολόγηση αυτή δεν περιγράφει απλώς τα καθήκοντα που του ανατέθηκαν κατά το οικείο χρονικό διάστημα, αλλά εμπεριέχει και αξιολόγηση των ανθρώπινων προσόντων που επέδειξε ο κρινόμενος κατά την άσκηση της επαγγελματικής του δραστηριότητας. Επομένως, κάθε υπάλληλος δικαιούται να απαιτήσει δίκαιη και ορθή αξιολόγηση της εργασίας του. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με το δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας, ο υπάλληλος πρέπει οπωσδήποτε να έχει το δικαίωμα να αμφισβητεί την έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας του λόγω του περιεχομένου της ή διότι δεν καταρτίστηκε σύμφωνα με τους προβλεπόμενους από τον ΚΥΚ κανόνες.
Δεύτερον, μολονότι ο υπάλληλος για τον οποίο η επιτροπή αναγνώρισε ότι πάσχει από μόνιμη ολική αναπηρία συνταξιοδοτείται αυτοδικαίως, όπως προβλέπουν τα άρθρα 53 και 78 του ΚΥΚ, η κατάσταση αυτή διαφοροποιείται από την κατάσταση του υπαλλήλου που φθάνει σε ηλικία συνταξιοδοτήσεως, που παραιτείται ή που απολύεται, διότι είναι αναστρέψιμη. Συγκεκριμένα, ο υπάλληλος που έχει καταστεί ανάπηρος ενδέχεται στο μέλλον να αναλάβει τα καθήκοντά του σε κοινοτικό όργανο, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 16 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ. Συναφώς, η γενική διάταξη του άρθρου 53 του ΚΥΚ πρέπει να εξεταστεί σε συνδυασμό με τις ειδικές διατάξεις των άρθρων 13 έως 15 του παραρτήματος VIII του ΚΥΚ. Η δραστηριότητα του υπαλλήλου που έχει κριθεί ανάπηρος τελεί απλώς υπό αναστολή, η δε εξέλιξη της καταστάσεώς του στα κοινοτικά όργανα εξαρτάται από το αν εξακολουθούν να υφίστανται οι συνθήκες που δικαιολογούσαν την αναπηρία αυτή, η οποία μπορεί να ελέγχεται σε τακτά διαστήματα.
Πάντως, υπάλληλος που έχει υποστεί μόνιμη ολική αναπηρία, εφόσον υπάρχει πιθανότητα να επανενταχθεί στα κοινοτικά όργανα, έχει δικαίωμα ισοδύναμο με το δικαίωμα ενεργού υπαλλήλου να καταρτιστεί η έκθεση εξελίξεως σταδιοδρομίας που τον αφορά δίκαια, αντικειμενικά και σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες αξιολογήσεως. Σε περίπτωση επανεντάξεως στην υπηρεσία, η εν λόγω έκθεση θα είναι χρήσιμη για την εξέλιξη του υπαλλήλου στην υπηρεσία του ή στα κοινοτικά όργανα. Συνιστά απτή και επίσημη απόδειξη της ικανότητας και της εμπειρίας του στο κοινοτικό όργανο, την οποία μπορεί να επικαλεσθεί. Παρέχει επίσης τη δυνατότητα στην ιεραρχικώς προϊσταμένη αρχή να συγκρίνει τα προσόντα των υποψηφίων για ενδεχόμενη προαγωγή ή μετάθεση.
(βλ. σκέψεις 44-51)
Στο πλαίσιο του συστήματος βαθμολογίας που εφαρμόζει η Επιτροπή, το γεγονός ότι η επιτροπή ίσης εκπροσωπήσεως δεν αποφάνθηκε επί του περιεχομένου έκθεσης εξελίξεως σταδιοδρομίας, ενώ υποβλήθηκε ενώπιόν της ένσταση, αποτελεί ουσιώδη παράβαση της διαδικασίας καταρτίσεως της εν λόγω εκθέσεως η οποία θίγει τα δικαιώματα του βαθμολογούμενου υπαλλήλου. Συγκεκριμένα, όταν υποβάλλεται ένσταση ενώπιον της επιτροπής αυτής, η εξέταση της έκθεσης εξελίξεως σταδιοδρομίας αποτελεί ουσιώδη τύπο και όχι καθαρά τυπικό στάδιο, διότι, αφενός, η εν λόγω επιτροπή είναι το μόνο από τα όργανα που παρεμβαίνουν στη διαδικασία βαθμολογήσεως το οποίο περιλαμβάνει εκπροσώπους του προσωπικού και, αφετέρου, οι γνώμες της πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τον κατ’ έφεση βαθμολογητή.
(βλ. σκέψεις 71-74)