Zapobieganie paleniu

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

• Aby zapobiec sprzedaży wyrobów tytoniowych dzieciom i młodzieży, wzywa się kraje UE do:
  • wprowadzenia wymogu kontroli pełnoletności osób kupujących przez sprzedawców wyrobów tytoniowych,
  • wprowadzenia wymogu oddzielenia wyrobów tytoniowych od części samoobsługowej w sklepach,
  • uniemożliwienia dostępu do automatów sprzedających wyroby tytoniowe osobom niepełnoletnim,
  • uniemożliwienia osobom niepełnoletnim zakupu na odległość, np. przez Internet,
  • wprowadzenia zakazu sprzedaży przeznaczonych dla dzieci słodyczy i zabawek, które przypominają wyroby tytoniowe,
  • wprowadzenia zakazu sprzedaży papierosów na sztuki lub w paczkach poniżej 19 sztuk.
• W celu ograniczenia działań związanych z reklamą i promocją wyrobów tytoniowych wzywa się kraje UE do wprowadzenia zakazu stosowania:
  • znaków towarowych wyrobów tytoniowych w przypadku niezwiązanych z nimi produktów i usług,
  • artykułów promocyjnych, takich jak popielniczki, zapalniczki, parasole i próbki wyrobów tytoniowych,
  • zniżek; bezpłatnych upominków, premii lub możliwości uczestniczenia w grach lub konkursach związanych z wyrobami tytoniowymi,
  • bilbordów, plakatów i innych form wewnętrznej i zewnętrznej reklamy tytoniu i powiązanych wyrobów,
  • reklam wyrobów tytoniowych w kinach,
  • innych bezpośrednich lub pośrednich form reklamy wyrobów tytoniowych oraz związanego z nimi sponsorowania.
• Wzywa się także kraje UE do:
  • wymagania od producentów, importerów i sprzedawców hurtowych przekazywania informacji na temat wydatków poniesionych na reklamę, marketing, sponsorowanie i kampanie promocyjne,
  • przeciwdziałania skutkom biernego palenia tytoniu w zamkniętych miejscach pracy, wydzielonych miejscach publicznych i środkach transportu publicznego. Priorytetem powinny zostać objęte ośrodki edukacyjne, służby zdrowia i opieki nad dziećmi,
  • kontynuacji pracy nad strategiami w zakresie walki z paleniem, w szczególności za sprawą edukacji zdrowotnej,
  • angażowania młodzieży w działania na rzecz walki z paleniem,
  • wykorzystywania polityki cenowej na potrzeby zniechęcania do palenia,
  • sprawdzenia, czy zastosowane środki są realizowane,
  • powiadamiania Komisji Europejskiej co dwa lata o podjętych środkach.
• Wzywa się Komisję do:
  • monitorowania i oceny podjętych środków,
  • sporządzania sprawozdania w ciągu roku od wpłynięcia informacji od krajów UE,
  • rozpatrzenia, czy wymagane są dalsze działania.
• Komisja podjęła szereg inicjatyw na rzecz promocji zapobiegania paleniu. Zalicza się do nich kampanie, np. „Eks-palacze. Nic ich nie zatrzyma” oraz stopniowe znoszenie dotacji dla producentów tytoniu.
• Wiążące przepisy przyjęte w 2003 r. (dyrektywa 2003/33/WE) i zastąpione w 2014 r. (dyrektywa 2014/40/UE) ustanawiają ogólnounijne wymogi dotyczące produkcji prezentacji i sprzedaży tytoniu i podobnych produktów, takich jak papierosy elektroniczne.
• W 2009 r. Rada wezwała w kolejnym zaleceniu kraje UE do wzmocnienia środków na rzecz ochrony ludzi przed biernym paleniem tytoniu w pracy, miejscach publicznych i środkach transportu publicznego.