Konwencja w sprawie uproszczenia formalności w wymianie towarowej

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Konwencja wprowadza jednolity dokument administracyjny stosowany do:

• wszystkich formalności wywozowych i przywozowych;
• wspólnej procedury tranzytowej (zob. streszczenie) obowiązującej w wymianie towarowej między umawiającymi się stronami, bez względu na rodzaj i pochodzenie towarów.

Jednolity dokument administracyjny:

• opiera się na formularzach (wzory określone w załączniku I);
• służy jako zgłoszenie bądź jako dokument wywozowy, tranzytowy lub przywozowy.

Zgłoszenie musi:

• być wypełnione zgodnie z instrukcjami zawartymi w załączniku II dotyczącymi jego drukowania, wypełniania i stosowania;
• zawierać wspólne kody określone w załączniku III;
• być wypełnione w jednym z języków urzędowych umawiających się stron, z możliwością tłumaczenia, jeżeli jest to wymagane.

Umawiająca się strona może zażądać dodatkowych dokumentów administracyjnych tylko wtedy, gdy są one niezbędne:

• w celu wykonania obowiązujących przepisów prawnych, których zastosowanie nie byłoby zapewnione jedynie przy użyciu jednolitego dokumentu;
• na mocy międzynarodowych porozumień;
• w celu umożliwienia uczestnikom procedury, na ich wniosek, odniesienia korzyści lub skorzystania z określonych ułatwień.

Umawiające się strony mogą:

• stosować uproszczone procedury, także przy użyciu urządzeń przetwarzających dane, polegające na:
  • zwolnieniu uczestników procedury z obowiązku przedstawiania towarów i składania zgłoszenia dotyczącego tych towarów w urzędzie celnym;
  • zezwoleniu na składanie zgłoszenia niekompletnego;
  • zezwoleniu na stosowanie dokumentów handlowych zamiast jednolitego dokumentu;
• zrezygnować ze stosowania jednolitego dokumentu w obrocie pocztowym;
• zrezygnować z wymogu składania zgłoszenia pisemnego;
• zawierać między sobą umowy lub porozumienia mające na celu dalsze uproszczenie formalności;
• zezwolić na sporządzanie zgłoszeń celnych bez konieczności wypełniania formularzy, z wykorzystaniem urządzeń przetwarzających dane;
• zezwolić przedsiębiorstwom publicznym lub prywatnym na wypełnianie zgłoszeń na zwykłym papierze.

Władze celne:

• udzielają sobie wzajemnie na wniosek lub z własnej inicjatywy wszelkich dostępnych informacji, włącznie z raportami i ustaleniami administracyjnymi, w celu prawidłowej realizacji konwencji;
• mogą odmówić udzielenia pomocy urzędowej w określonych przypadkach, ale muszą przedstawić uzasadnienie takiej odmowy.

Komisja mieszana, w której reprezentowana jest każda umawiająca się strona:

• administruje konwencją;
• wydaje zalecenia, włącznie ze zmianami konwencji i wszelkimi innymi niezbędnymi środkami;
• zbiera się przynajmniej raz w roku;
• może powoływać podkomisje lub grupy robocze.

Każde państwo nienależące do UE lub nienależące do EFTA może przystąpić do konwencji po podjęciu decyzji przez komisję mieszaną.

Konwencja ma zastosowanie do:

• państw członkowskich UE,
• krajów EFTA,
• Gruzji,
• Mołdawii,
• Czarnogóry,
• Macedonii Północnej,
• Serbii,
• Turcji,
• Ukrainy,
• Zjednoczonego Królestwa.

Każda umawiająca się strona może wypowiedzieć konwencję z zachowaniem 12-miesięcznego terminu wypowiedzenia.