Zalecenie ustanawia szereg zasad dotyczących mikropoświadczeń w celu umożliwienia ich wykorzystywania tam, gdzie jest to stosowne. Zostało wydane po to, aby:
umożliwić ludziom nabywanie, uaktualnianie i doskonalenie wiedzy, umiejętności i kompetencji, które zapewniają powodzenie na zmieniającym się rynku pracy i w zmieniającym się społeczeństwie, pozwalają w pełni korzystać ze sprawiedliwej społecznie odbudowy oraz ze sprawiedliwego przechodzenia na gospodarkę ekologiczno-cyfrową oraz być lepiej przygotowanym do radzenia sobie z obecnymi i przyszłymi wyzwaniami;
wspierać przygotowanie organizatorów oferujących mikropoświadczenia do zwiększania jakości, przejrzystości, dostępności i elastyczności oferty edukacyjnej w celu zapewnienia możliwości obierania indywidualnych ścieżek nauki i kariery;
w kontekście zmian demograficznych i społecznych i we wszystkich fazach cyklów koniunkturalnych sprzyjać inkluzywności, dostępowi i równości szans oraz przyczyniać się do odporności, sprawiedliwości społecznej i dobrobytu dla wszystkich.
KLUCZOWE ZAGADNIENIA
Elementy składowe
W zaleceniu określono następujące elementy składowe w celu budowy europejskiego podejścia do mikropoświadczeń:
wspólna definicja mikropoświadczeń;
standardowe elementy opisu mikropoświadczenia dla całej Unii Europejskiej (UE);
unijne zasady opracowywania i wydawania mikropoświadczeń.
Definicja mikropoświadczeń
Mikropoświadczenia potwierdzają efekty uczenia się, które osoba ucząca się uzyskała przy niewielkim nakładzie pracy, na przykład w wyniku krótkiego kursu lub szkolenia.
Zalecenie określa sugerowane elementy mikropoświadczeń (standardowe elementy).
Zgodnie z zasadami określonymi w załączniku II, mikropoświadczenia:
podlegają zapewnianiu jakości (jakość);
są mierzalne, porównywalne i zrozumiałe (przejrzystość);
są opracowywane i wydawane jako odrębne, ukierunkowane rezultaty uczenia się (adekwatność);
mają efekty uczenia się oceniane na podstawie przejrzystych kryteriów (ważna ocena).
Co więcej, mikropoświadczenia:
są opracowywane i wydawane w celu wspierania elastyczności ścieżek uczenia się;
są uznawane przez odpowiednie instytucje;
są własnością posiadacza poświadczenia, mogą być łatwo przechowywane i udostępniane (przenośność);
są zorientowane na osobę uczącą się;
zawierają informacje wystarczające do sprawdzenia tożsamości posiadacza poświadczenia i innych informacji (autentyczność);
Dodatkowo informacje i porady na temat mikropoświadczeń powinny być włączone do usług poradnictwa w zakresie uczenia się przez całe życie.
Państwom członkowskim zaleca się przyjęcie oraz promowanie:
definicji mikropoświadczeń;
standardowych elementów mikropoświadczeń (opisanych w załączniku I);
zasad opracowywania i wydawania mikropoświadczeń (opisanych w załączniku II).
Tworzenie ekosystemu mikropoświadczeń
Państwom członkowskim zaleca się:
ułatwiały bieżące i nowe prace nad tworzeniem mikropoświadczeń w środowisku uczenia się formalnego, w tym poprzez wspieranie instytucji kształcenia i szkolenia zawodowego oraz innych organizatorów kształcenia i szkolenia zawodowego we wspieraniu podnoszenia i zmiany kwalifikacji osób dorosłych;
by w wspierały bieżące i nowe prace nad tworzeniem mikropoświadczeń w środowisku uczenia się pozaformalnego i nieformalnego;
Państwa członkowskie są zachęcane do:
wspierania jakości i przejrzystości mikropoświadczeń, w tym poprzez stosowanie, dostosowywanie i rozwijanie mechanizmów zapewniania jakości dla mikropoświadczeń wydawanych przez różnego rodzaju organizatorów;
promowania i wspierania skutecznych eksperymentów, współpracy, zarządzania i partnerstw między instytucjami kształcenia i szkolenia, partnerami społecznymi, pracodawcami, organizacjami badawczo-innowacyjnymi, a także organami każdego szczebla.
Wykorzystywanie potencjału mikropoświadczeń
Państwom członkowskim zaleca się:
włączanie mikropoświadczeń zarówno do systemów kształcenia i szkolenia, jak i do polityki na rzecz umiejętności;
włączanie mikropoświadczeń do polityk zatrudnienia i aktywnych polityk rynku pracy (w tym usług służących zatrudnieniu, wsparcia szkoleniowego i zachęt do podejmowania pracy);
zachęcanie europejskiej sieci krajowych ośrodków informacji i krajowych ośrodków ds. uznawalności akademickiej i informacji (sieci ENIC-NARIC) do opracowania przejrzystych procedur uznawania mikropoświadczeń wydawanych przez różnego rodzaju organizatorów, w tym poprzez zbadanie wykonalności automatycznego uznawania mikropoświadczeń;
zapewnienie włączania informacji i porad na temat identyfikacji i wyboru mikropoświadczeń do usług poradnictwa w zakresie uczenia się przez całe życie;
oparcie się na stosownych istniejących krajowych rozwiązaniach i ramach finansowych w celu wprowadzenia tych zaleceń w życie;
wykorzystanie funduszy i instrumentów unijnych, by wesprzeć niezbędne reformy wymagane w celu opracowania i stosowania mikropoświadczeń.
W celu udzielenia wsparcia państwom członkowskim, Komisja wyraziła zamiar:
rozwoju i dostosowania istniejących narzędzi i usług unijnych w celu wsparcia opracowywania mikropoświadczeń przez wszelkiego rodzaju organizatorów;
wspierania współpracy między państwami członkowskimi i interesariuszami;
wspierania technicznego wdrażania zalecenia poprzez zbadanie dalszego rozwoju platformy Europass;
wspierania dalszych badań nad upowszechnianiem mikropoświadczeń, szczególnymi efektami i korzyściami dla osób uczących się, ich wartością dodaną w porównaniu z pełnymi programami studiów lub kwalifikacjami i w uzupełnieniu do nich, a także czynnikami zachęcającymi lub motywującymi ludzi do podejmowania szkoleń.
Zalecenie Rady z dnia w sprawie europejskiego podejścia do mikropoświadczeń na potrzeby uczenia się przez całe życie i zatrudnialności (Dz.U. C 243 z , s. 10–25).
DOKUMENTY POWIĄZANE
Rezolucja Rady w sprawie strategicznych ram europejskiej współpracy w dziedzinie kształcenia i szkolenia na rzecz europejskiego obszaru edukacji i w szerszej perspektywie (2021–2030) (Dz.U. C 66 z , s. 1–21).
Zalecenie Rady z dnia w sprawie europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie i uchylające zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia w sprawie ustanowienia europejskich ram kwalifikacji dla uczenia się przez całe życie (Dz.U. C 189 z , s. 15–28).