umożliwienie sprzedaży dźwigów i ich elementów bezpieczeństwa na całym rynku Unii Europejskiej (UE); oraz
zapewnienie wysokiego poziomu bezpieczeństwa dla użytkowników dźwigów i konserwatorów.
KLUCZOWE ZAGADNIENIA
Dyrektywa 2014/33/UE:
ustanawia jednolite zasady wprowadzania do obrotu i oddawania do użytku dźwigów lub elementów bezpieczeństwa do dźwigów;
ma zastosowanie do dźwigów zainstalowanych na stałe w budynkach lub konstrukcjach i przeznaczonych do transportu osób i towarów;
nie ma zastosowania do kolejek linowych, podnośników, schodów ruchomych, chodników lub wind wolnobieżnych (tj. o prędkości nieprzekraczającej 0,15 m/s).
Dyrektywa określa podstawowe wymagania dotyczące zdrowia i bezpieczeństwa, które musi spełniać każdy dźwig. Dyrektywa określa także obowiązki producentów, importerów i dystrybutorów odnośnie wprowadzania do obrotu dźwigów lub elementów bezpieczeństwa do dźwigów:
wszystkie dźwigi i elementy bezpieczeństwa wprowadzone do obrotu w UE muszą być opatrzone oznakowaniem zgodności CE zaświadczającym, że spełniają one wszystkie zasadnicze wymagania bezpieczeństwa przewidziane w prawodawstwie UE,
aby uzyskać oznakowanie CE, producent musi przeprowadzić ocenę zgodności1, aby zapewnić bezpieczeństwo oraz sporządzić dokumentację techniczną dźwigów i elementów bezpieczeństwa,
producenci mogą stosować normy zharmonizowane, do których odniesienia zostały opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, aby skorzystać z domniemania zgodności i ułatwionego dostępu do rynku,
importerzy muszą sprawdzić, czy producenci elementów bezpieczeństwa przeprowadzili ocenę zgodności w prawidłowy sposób, a w przypadku uznania, że elementy bezpieczeństwa nie spełniają zasadniczych wymogów dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa, poinformować o tym organ odpowiedzialny za monitorowanie bezpieczeństwa;
wszelka niezbędna dokumentacja musi zostać zarejestrowana i być przechowywana przez 10 lat,
dokumentacja i informacje dotyczące bezpieczeństwa muszą być sporządzone w języku łatwo zrozumiałym dla użytkowników końcowych,
producenci i importerzy mają obowiązek umieszczania swojego adresu pocztowego na dźwigach i elementach zabezpieczeń,
na żądanie właściwych organów krajowych producenci mogą przekazywać informacje niezbędne do wykazania zgodności drogą elektroniczną.
Dyrektywa określa dodatkowo, w jaki sposób organy odpowiedzialne za monitorowanie bezpieczeństwa w państwach członkowskich UE mają wykrywać import niebezpiecznych dźwigów i elementów bezpieczeństwa z krajów spoza UE i zapobiegać mu.
Dyrektywa (UE) 2024/2749 zmienia dyrektywę 2014/33/UE, określając sposób stosowania takich procedur nadzwyczajnych. Nowe przepisy stanowią, między innymi, że:
jednostki oceniające zgodność muszą priorytetowo traktować wnioski o przeprowadzenie oceny zgodności produktów istotnych w kontekście kryzysu względem wniosków dotyczących produktów, które takie nie są;
państwa członkowskie UE mogą, w drodze wyjątku i pod warunkiem istnienia należycie uzasadnionego wniosku, tymczasowo zezwalać na wprowadzanie do obrotu urządzeń bez przeprowadzania standardowych procedur oceny zgodności, w przypadku których udział jednostki notyfikowanej jest obowiązkowy i może zapewnić, że wszystkie zasadnicze wymogi są spełnione;
właściwe organy krajowe mogą domniemywać, że urządzenia, które są produkowane zgodnie z normami UE, odpowiednimi mającymi zastosowanie normami krajowymi lub odpowiednimi mającymi zastosowanie normami międzynarodowymi opracowanymi przez uznany międzynarodowy organ normalizacyjny, uznawanymi przez Komisję Europejską za odpowiednie do osiągnięcia zgodności i zapewniające poziom ochrony równoważny z poziomem zapewnianym przez normy zharmonizowane, spełniają odpowiednie mające zastosowanie zasadnicze wymogi;
Komisja ma możliwość przyjmowania, w drodze aktów wykonawczych, wspólnych specyfikacji, na których producenci mogliby bazować, aby korzystać z domniemania zgodności z mającymi zastosowanie zasadniczymi wymogami (akty wykonawcze ustanawiające takie wspólne specyfikacje pozostają w mocy przez czas obowiązywania trybu sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym).
OD KIEDY PRZEPISY TE MAJĄ ZASTOSOWANIE?
Dyrektywa 2014/33/UE musiała zostać transponowana do prawa krajowego do Przepisy mają zastosowanie od
Przepisy przyjęte na mocy dyrektywy zmieniającej (UE) 2024/2749 mają być transponowane do krajowych porządków prawnych do i będą obowiązywać od
Ocena zgodności. Proces potwierdzający, że produkt spełnia odpowiednie wymogi dotyczące procesu, usługi, systemu, osoby lub jednostki.
Towary i usługi istotne w kontekście kryzysu. Towary lub usługi, które nie dają się zastąpić ani zdywersyfikować lub są niezbędne do utrzymania niezbędnych funkcji społecznych lub niezbędnej działalności gospodarczej w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania rynku wewnętrznego i jego łańcuchów dostaw, które uznaje się za niezbędne do reagowania na kryzys i które są wymienione w akcie wykonawczym przyjętym przez Radę.
GŁÓWNY DOKUMENT
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/33/UE z dnia w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących dźwigów i elementów bezpieczeństwa do dźwigów (przekształcenie) (Dz.U. L 96 z , s. 251–308).
DOKUMENTY POWIĄZANE
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2747 z dnia w sprawie ustanowienia ram środków dotyczących sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym i odporności rynku wewnętrznego oraz w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 2679/98 (akt o sytuacji nadzwyczajnej na rynku wewnętrznym i odporności rynku wewnętrznego) (Dz.U. L, 2024/2747, ).
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2749 z dnia w sprawie zmiany dyrektyw 2000/14/WE, 2006/42/WE, 2010/35/UE, 2014/29/UE, 2014/30/UE, 2014/33/UE, 2014/34/UE, 2014/35/UE, 2014/53/UE i 2014/68/UE w odniesieniu do procedur nadzwyczajnych dotyczących oceny zgodności, domniemania zgodności, przyjmowania wspólnych specyfikacji i nadzoru rynku w związku z sytuacją nadzwyczajną na rynku wewnętrznym (Dz.U. L, 2024/2749, ).
Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 768/2008/WE z dnia w sprawie wspólnych ram dotyczących wprowadzania produktów do obrotu, uchylająca decyzję Rady 93/465/EWG (Dz.U. L 218 z , s. 82–128).