Γλωσσάριο σύνοψης

Βοήθεια Εξαγωγή σε PDF Εκτύπωση σελίδας 

Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Συμβούλιο») είναι μία από τις  κύριες αρχές λήψης αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνέρχεται σε επίπεδο υπουργών των 28 χωρών της ΕΕ και αποτελεί το θεσμικό όργανο όπου οι εν λόγω χώρες εγκρίνουν νομοθετικές πράξεις και συντονίζουν πολιτικές.. Η έδρα του Συμβουλίου ευρίσκεται στις Βρυξέλλες, όμως αυτό μπορεί να συνεδριάζει και στο Λουξεμβούργο. Τις συνόδους του Συμβουλίου (εκτός του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων) συγκαλεί η εναλλασσόμενη προεδρία, η οποία καθορίζει και την ημερήσια διάταξή τους.

Το Συμβούλιο συνεδριάζει υπό 10 συνθέσεις , στο πλαίσιο των οποίων συνέρχονται οι αρμόδιοι υπουργοί των χωρών της ΕΕ: Γενικές Υποθέσεις, Εξωτερικές Υποθέσεις, Οικονομικές και Δημοσιονομικές Υποθέσεις, Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις, Απασχόληση, Κοινωνική Πολιτική, Υγεία και Καταναλωτές, Ανταγωνιστικότητα, Μεταφορές, Τηλεπικοινωνίες και Ενέργεια, Γεωργία και Αλιεία, Περιβάλλον, Παιδεία, Νεολαία και Πολιτισμός. Το Συμβούλιο «Γενικών Υποθέσεων» συντονίζει, με τη βοήθεια της Επιτροπής, τις εργασίες των διαφόρων συνθέσεων του Συμβουλίου.

Οι αποφάσεις του Συμβουλίου προετοιμάζονται από την Επιτροπή Μόνιμων Αντιπροσώπων των χωρών της ΕΕ (Coreper), η οποία επικουρείται από ομάδες εργασίας που αποτελούνται από υπαλλήλους των εθνικών διοικητικών υπηρεσιών.

Το Συμβούλιο ασκεί, μαζί με το Κοινοβούλιο, τα νομοθετικά και δημοσιονομικά καθήκοντα. Αποτελεί εξάλλου το κατ’ εξοχήν θεσμικό όργανο για τη λήψη αποφάσεων σε θέματα κοινής εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ), καθώς και για το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών (διακυβερνητική προσέγγιση). Έχει επίσης την εκτελεστική εξουσία την οποία εκχωρεί κατά κανόνα στην Επιτροπή.

Το Συμβούλιο, στις περισσότερες περιπτώσεις, αποφασίζει κατόπιν πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, από κοινού με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία. Ανάλογα με τους τομείς, αποφασίζει με απλή πλειοψηφία, με ειδική πλειοψηφία ή ομοφωνία, όμως η ειδική πλειοψηφία χρησιμοποιείται σε πιο ευρεία κλίμακα (γεωργία, ενιαία αγορά, περιβάλλον, μεταφορές, απασχόληση, υγεία κ.λπ.).