Uitbreidingsbeleid van de EU

Het uitbreidingsbeleid van de EU gaat om landen die op dit moment lid van de EU willen worden. De EU is een gebied met veiligheid, stabiliteit en welvaart en het uitbreidingsbeleid heeft tot doel dat gebied uit te breiden, en dat dit voor zowel deze landen als de EU politieke, economische en maatschappelijke voordelen oplevert. Artikel 49 van het Verdrag betreffende de Europese Unie is de basis voor het uitbreidingsproces.

Na de zes oprichtingslanden, namelijk België, Frankrijk, Duitsland, Italië, Luxemburg en Nederland zijn nog 22 landen tot de EU toegetreden:

• 1973: Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk (¹);
• 1981: Griekenland;
• 1986: Spanje en Portugal;
• 1995: Oostenrijk, Finland en Zweden;
• 2004: Cyprus, Estland, Hongarije, Letland, Litouwen, Malta, Polen, Slowakije, Slovenië en de Tsjechische Republiek (nu Tsjechië);
• 2007: Bulgarije en Roemenië;
• 2013: Kroatië.

Albanië, de voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië, Montenegro, Servië en Turkije zijn nu kandidaat-lidstaten.

In juli 2010 begonnen de toetredingsonderhandelingen met IJsland, die vervolgens door de IJslandse regering in mei 2013 werden opgeschort. In maart 2015 verzocht IJsland om niet langer als kandidaat-land voor het EU-lidmaatschap te worden beschouwd.

Bosnië-Herzegovina en Kosovo* zijn potentiële kandidaat-lidstaten.