Ramy naprawy oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Zakres i proporcjonalność

Dyrektywa ma zastosowanie do:

• zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji posiadających zezwolenie na mocy dyrektywy Wypłacalność II (zob. streszczenie), z wyjątkiem podmiotów już zwolnionych jako małe przedsiębiorstwa;
• holdingowych spółek ubezpieczeniowych oraz mieszanych holdingowych spółek finansowych;
• znajdujących się w UE oddziałów zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji z krajów spoza UE.

Środki mogą również, w razie potrzeby, obejmować kluczowych dostawców usług, aby zapewnić ciągłość świadczenia niezbędnych towarów i usług przedsiębiorstwu objętemu procedurą restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.

Państwa członkowskie UE mogą przyjąć bardziej rygorystyczne lub dodatkowe przepisy zgodne z dyrektywą.

Prewencyjne planowanie naprawcze

• Organy nadzoru wybierają przedsiębiorstwa na podstawie uprzednio określonych kryteriów, a wybrane przedsiębiorstwa muszą sporządzić prewencyjne plany naprawcze, aby przywrócić stabilność finansową w warunkach stresu.
• Co najmniej 60 % rynku ubezpieczeń na życie oraz innych ubezpieczeń w państwie członkowskim musi podlegać odpowiednio prewencyjnemu planowaniu naprawczemu.

Planowanie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

• Każde państwo członkowskie wyznacza organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.
• Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji wybierają przedsiębiorstwa, dla których muszą przygotować plany restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na podstawie uprzednio określonych kryteriów.
• Co najmniej 40 % rynku ubezpieczeń na życie oraz innych ubezpieczeń w państwie członkowskim musi podlegać odpowiednio planowaniu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.
• Plany określają funkcje krytyczne, strategie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz środki służące usunięciu przeszkód dla jej przeprowadzenia.
• Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji przeprowadzają oceny wykonalności restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz, w razie potrzeby, mają uprawnienia do żądania proporcjonalnych środków służących usunięciu lub ograniczeniu przeszkód dla jej przeprowadzenia.

Warunki i cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji

Restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja może być stosowana wyłącznie w przypadku, gdy:

• przedsiębiorstwo znajduje się w stanie upadłości lub istnieje prawdopodobieństwo jego upadłości;
• żadne działania prywatne ani nadzorcze nie mogą temu zapobiec; oraz
• restrukturyzacja i uporządkowana likwidacja są konieczne w interesie publicznym.

Jej cele są następujące:

• ochrona posiadaczy polis, beneficjentów i osób występujących z roszczeniem;
• zapewnienie ciągłość krytycznych funkcji;
• zachowanie stabilności finansowej; oraz
• minimalizacja konieczności korzystania z publicznego wsparcia finansowego.

Straty ponoszą w pierwszej kolejności akcjonariusze, a następnie wierzyciele, przy równym traktowaniu w ramach każdej klasy.

Zasada niepogarszania sytuacji wierzycieli (NCWO) zapewnia, że żaden akcjonariusz, wierzyciel ani posiadacz polisy nie znajdzie się w gorszej sytuacji w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji niż w przypadku postępowania upadłościowego.

Instrumenty restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz ich finansowanie

• Środki restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji muszą opierać się na rzetelnej i ostrożnej wycenie aktywów i zobowiązań.
• Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą stosować następujące instrumenty:
• • brak płynności – nadzorowana likwidacja przedsiębiorstwa;
  • zbycie przedsiębiorstwa – przeniesienie udziałów, aktywów lub zobowiązań na inną spółkę;
  • przedsiębiorstwo pomostowe – tymczasowy podmiot utworzony w celu utrzymania działalności do czasu znalezienia nabywcy;
  • wydzielenie aktywów i zobowiązań – przeniesienie aktywów i zobowiązań do spółki celowej w celu zachowania ich wartości;
  • umorzenie lub konwersja zobowiązań – redukcja lub konwersja niektórych zobowiązań w celu skompensowania strat.
• Organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji mogą w celu wsparcia tego procesu tymczasowo zawiesić płatności lub wypowiadanie umów.
• Każde państwo członkowskie może ustanowić mechanizmy finansowania, finansowane przez ubezpieczycieli i reasekuratorów, w celu pokrycia co najmniej płatności wynikających z zasady NCWO.

Współpraca, przegląd i zmiany

• Organy krajowe muszą współpracować ze sobą i z Europejskim Urzędem Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych (EIOPA).
• Organ ten koordynuje swoje działania poprzez Komitet ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz utrzymuje centralną bazę danych i pojedynczy punkt dostępu dla środków krajowych.
• Do 29 stycznia 2027 r. Komisja Europejska musi przedstawić sprawozdanie dotyczące ewentualnego ustanowienia unijnych ram systemów gwarancji ubezpieczeniowych; następnie, do 29 stycznia 2030 r. musi ocenić funkcjonowanie dyrektywy.
• Dyrektywa zmienia dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE oraz (UE) 2017/1132, rozporządzenia (UE) nr 1094/2010, nr 648/2012 i nr 806/2014 oraz rozporządzenie (UE) 2017/1129.