Z uwagi na fakt, że po kryzysie finansowym w 2008 roku, wiele państw członkowskichUnii Europejskiej (UE) było zmuszonych ratować banki ze środków publicznych (w drodze zastrzyków finansowych aplikowanych systemom bankowym), dyrektywa 2014/59/UE ustanawia nowe przepisy dotyczące pomocy instytucjom finansowym przechodzącym trudności.
Dyrektywa ma na celu niedopuszczenie do wykorzystywania, w przypadkach kolejnych upadłości banków, mechanizmu bailout, który zakłada ratowanie banków z pieniędzy publicznych.
Ustanawia się w niej wspólne przepisy UE regulujące naprawę i restrukturyzację banków będących na progu upadłości.
KLUCZOWE ZAGADNIENIA
Banki w trudnej sytuacji – zapobieganie
Każdy bank jest zobowiązany do przygotowania planu naprawy, który zostaje przedłożony właściwemu organowi krajowemu.
Krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji również zobowiązany jest do przygotowania planu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na wypadek, gdyby środki naprawcze okazały się nieskuteczne i niezbędne stało się rozpoczęcie restrukturyzacji (uporządkowanej likwidacji).
W obu planach określa się działania, które mają zostać podjęte w przypadku wystąpienia problemów prowadzących do upadłości banku.
Banki w złej sytuacji finansowej – wczesna interwencja
Gdy bank jest w złej sytuacji finansowej, właściwy organ krajowy ma prawo do podjęcia interwencji, na przykład przez wyznaczenie tymczasowego administratora banku.
Banki będące na progu upadłości – restrukturyzacja (uporządkowana likwidacja)
Jeżeli sytuacja banku stale się pogarsza, krajowy organ ds. restrukturyzacji ma do dyspozycji szereg uprawnień, dzięki którym może zminimalizować koszty upadłości banku ponoszone przez podatników, w tym wprowadzenie wymogu, aby to przede wszystkim sektor prywatny ponosił koszty upadłości banku.
Ten mechanizm umorzenia lub konwersji długu, który wskazuje na zmianę stosowanej taktyki w porównaniu z mechanizmem bailout, musiał zacząć obowiązywać nie później niż w styczniu 2016 roku Państwa członkowskie mogły jednak postanowić o wprowadzeniu instrumentu umorzenia lub konwersji długu do swoich systemów prawnych jeszcze przed tą datą.
W przypadku upadłości banku to akcjonariusze jako pierwsi ponoszą koszty jego restrukturyzacji. W drugiej kolejności koszty ponoszą wierzyciele, a w ostatniej — osoby z depozytami niegwarantowanymi (w wysokości przekraczającej 100 000 EUR). Na mocy dyrektywy zmieniającej (UE) 2017/2399 przepisy dotyczące hierarchii wierzycieli banków zostały zharmonizowane poprzez utworzenie nowej kategorii podrzędnego długu uprzywilejowanego, który w hierarchii roszczeń w postępowaniu upadłościowym znajduje się powyżej instrumentów funduszy własnych oraz zobowiązań podporządkowanych, lecz poniżej innych zobowiązań uprzywilejowanych. Te nowe przepisy ustawowe regulujące stopień uprzywilejowania podrzędnego długu uprzywilejowanego w postępowaniu upadłościowym ułatwią skuteczne stosowanie instrumentu umorzenia lub konwersji długu w odniesieniu do instrumentów dłużnych kwalifikujących się do minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (MREL). Ponadto pomogą we wdrożeniu w UE ustaleń dotyczących całkowitej zdolności do pokrycia strat (standard TLAC) mających zastosowanie do globalnych instytucji finansowych o znaczeniu systemowym.
Akcjonariusze i wierzyciele muszą ponosić straty instytucji będącej na progu upadłości, pokrywając je do wysokości co najmniej 8 % całkowitej kwoty zobowiązań (zadłużenia lub innych zobowiązań) restrukturyzowanego banku. Straty niepokryte w powyższy sposób mogą być finansowane z funduszu na cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (patrz poniżej). Inne uprawnienia organów krajowych obejmują możliwość sprzedaży lub połączenia instytucji w trakcie restrukturyzacji z innym podmiotem.
W celu wdrożenia standardu TLAC opublikowanego przez Radę Stabilności Finansowej w listopadzie 2015 r., dyrektywą zmieniającą (UE) 2019/879 wprowadzono nowe przepisy dotyczące zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych.
Dyrektywa zmieniająca (UE) 2022/2556 dostosowuje przepisy niniejszej dyrektywy, a także szereg innych powiązanych dyrektyw, do wymogów dotyczących ryzyka związanego z TIK dla podmiotów finansowych, określonych w rozporządzeniu w sprawie operacyjnej elastyczności cyfrowej sektora finansowego (rozporządzenie (UE) 2022/2554, zob. streszczenie).
Krajowe fundusze na cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji – wsparcie finansowe realizacji planów restrukturyzacji banków
Każde państwo członkowskie ustanawia krajowy fundusz na cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ze środków wpłaconych z góry przez instytucje kredytowe i firmy inwestycyjne działające na jego obszarze. Środki z tego funduszu służą do finansowania restrukturyzacji banku znajdującego się na progu upadłości.
Pojedynczy europejski punkt dostępu
Dyrektywa zmieniająca (UE) 2023/2864 wprowadza do dyrektywy 2014/59/UE artykuł zobowiązujący państwa członkowskie, od dnia , do zapewnienia, aby przy podawaniu do wiadomości publicznej jakichkolwiek informacji regulowanych odpowiedni podmiot przekazywał te informacje w tym samym czasie organowi zbierającemu. Muszą również powiadomić Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych w celu udostępnienia go w europejskim pojedynczym punkcie dostępu, ustanowionym na mocy rozporządzenia (UE) 2023/2859.
Ustalanie wewnętrznego MREL na zasadzie skonsolidowanej
Dyrektywa zmieniająca (UE) 2024/1174 wprowadza przepisy umożliwiające organom ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji ustalanie wewnętrznego MREL na zasadzie skonsolidowanej, z zastrzeżeniem pewnych warunków. Ma to na celu złagodzenie możliwości nieproporcjonalnego, szkodliwego wpływu na niektóre struktury grup bankowych, a mianowicie te działające w ramach dominującej spółki holdingowej i niektórych struktur spółek operacyjnych – scenariusz zidentyfikowany przez Komisję Europejską. Jeżeli organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zezwoli grupie bankowej na stosowanie tego skonsolidowanego podejścia, pośrednie spółki zależne nie będą zobowiązane do odliczania swoich indywidualnych udziałów w wewnętrznym MREL.
metodyki obliczania i dostosowywania profilu ryzyka instytucji oraz składek wnoszonych przez banki na rzecz funduszy na cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, a także
informacji, które banki mają obowiązek przedstawić do celów obliczania składek na rzecz funduszy na cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;
rozporządzenie delegowane (UE) 2016/778 w sprawie:
okoliczności i warunków, w jakich zapłata składek instytucji na rzecz funduszu na cele restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji może zostać częściowo lub całkowicie odroczona,
kryteriów służących określeniu działań, usług i operacji w odniesieniu do funkcji instytucji, które są niezbędne dla funkcjonowania gospodarki, oraz
kryteriów służących określeniu linii biznesowych wraz z powiązanymi usługami w odniesieniu do głównych linii biznesowych;
rozporządzenie delegowane (UE) 2016/860 określające w bardziej szczegółowy sposób okoliczności, w których konieczne jest wyłączenie z zakresu uprawnień do umorzenia lub konwersji na podstawie art. 44 ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE;
rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/911 w sprawie formy i treści opisu umów dotyczących wsparcia finansowego w ramach grupy;
rozporządzenie wykonawcze (UE) 2016/962 w sprawie jednolitych formatów, szablonów i definicji do celów ustalania i przekazywania Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacji przez właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;
rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1075 w sprawie m.in. standardów określających treść planów naprawy, planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;
rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1400 w sprawie minimalnego zakresu elementów planu reorganizacji działalności oraz minimalnej zawartości sprawozdań z postępów we wdrażaniu tego planu;
rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1401 w sprawie standardów określających metodyki i zasady dotyczące wyceny zobowiązań wynikających z instrumentów pochodnych;
rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1450 w sprawie kryteriów dotyczących metody ustalania wysokości minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (MREL);
rozporządzenie delegowane (UE) 2016/1712 w sprawie standardów określających zestaw informacji dotyczących umów finansowych;
rozporządzenie delegowane (UE) 2017/867 w sprawie kategorii uzgodnień, które mają być chronione w przypadku częściowego przeniesienia własności;
rozporządzenie delegowane (UE) 2018/344 w sprawie regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dotyczące metody wyceny różnicy w traktowaniu w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;
rozporządzenie delegowane (UE) 2018/345 w sprawie regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dotyczące metodyki oceny wartości aktywów i zobowiązań instytucji lub podmiotów;
rozporządzenie delegowane (UE) 2019/348 w sprawie regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria oceny wpływu upadłości danej instytucji na rynki finansowe, inne instytucje i warunki finansowania;
rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/622 ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do jednolitych wzorów sprawozdań, instrukcji i metody na potrzeby przekazywania Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacji o minimalnym wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (MREL);
rozporządzenie delegowane (UE) 2021/1118 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających metodę, która ma być stosowana przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do szacowania wymogu, o którym mowa w dyrektywie 2013/36/UE, oraz wymogu połączonego bufora dla podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na poziomie skonsolidowanej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jeżeli grupa restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie podlega tym wymogom wspomnianej dyrektywy;
rozporządzenie delegowane (UE) 2021/1340 w sprawie regulacyjnych standardów technicznych określających treść postanowień umownych dotyczących uznania uprawnień w zakresie zawieszenia w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji;
rozporządzenie delegowane (UE) 2021/1527 w sprawie regulacyjnych standardów technicznych dotyczących umownego uznania uprawnień do umorzenia i konwersji;
Rozporządzenie delegowane (UE) 2023/662 zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2015/63 w odniesieniu do metodyki obliczania zobowiązań wynikających z instrumentów pochodnych;
Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2024/1618 zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2021/763 w odniesieniu do sprawozdawczości nadzorczej i podawania do wiadomości publicznej minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych; oraz
Rozporządzenie delegowane (UE) 2024/895 zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2015/63 w odniesieniu do obliczania zobowiązań kwalifikowalnych i systemu przejściowego.
OD KIEDY PRZEPISY TE MAJĄ ZASTOSOWANIE?
Dyrektywa 2014/59/UE miała zostać transponowana do krajowych porządków prawnych do , a jej przepisy obowiązują od
Dyrektywa zmieniająca (UE) 2017/2399 miała zostać transponowana do krajowych porządków prawnych do i przepisy te mają zastosowanie od tej daty.
Dyrektywa zmieniająca (UE) 2019/879 musiała zostać transponowana do prawa krajowego do dnia . Jego przepisy mają zastosowanie w państwach członkowskich od tej daty, z wyjątkiem przepisu dotyczącego publicznego ujawniania MREL, który ma zastosowanie od dnia , z późniejszymi datami stosowania możliwymi w pewnych okolicznościach.
Dyrektywa zmieniająca (UE) 2022/2556 miała zostać transponowana do krajowych porządków prawnych do i przepisy te mają zastosowanie od tej daty.
Dyrektywa zmieniająca (UE) 2023/2864 musi zostać transponowana do prawa krajowego do dnia i będzie stosowana od tego dnia.
Dyrektywa zmieniająca (UE) 2024/1174 miała zostać transponowana do krajowych porządków prawnych do i przepisy te mają zastosowanie od .
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z , s. 190–348).
Kolejne zmiany dyrektywy 2014/59/UE zostały włączone do tekstu pierwotnego. Tekst skonsolidowany ma jedynie wartość dokumentacyjną.
DOKUMENTY POWIĄZANE
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2023/2859 z dnia w sprawie ustanowienia europejskiego pojedynczego punktu dostępu zapewniającego scentralizowany dostęp do publicznie dostępnych informacji mających znaczenie dla usług finansowych, rynków kapitałowych i zrównoważonego rozwoju (Dz.U. L, 2023/2859, ).
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2554 z dnia w sprawie operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego i zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1060/2009, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 909/2014 oraz (UE) 2016/1011 (Dz.U. L 333 z , s. 1–79).
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2022/2556 z dnia w sprawie zmiany dyrektyw 2009/65/WE, 2009/138/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE, 2014/65/UE, (UE) 2015/2366 oraz (UE) 2016/2341 w odniesieniu do operacyjnej odporności cyfrowej sektora finansowego (Dz.U. L 333 z , s. 153–163).
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/622 z dnia ustanawiające do celów stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do jednolitych wzorów sprawozdań, instrukcji i metody na potrzeby przekazywania informacji o minimalnym wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (Dz.U. L 131 z , s. 123–136).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/1118 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających metodę, która ma być stosowana przez organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji do szacowania wymogu, o którym mowa w art. 104a dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE, oraz wymogu połączonego bufora dla podmiotów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji na poziomie skonsolidowanej grupy restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jeżeli grupa restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji nie podlega tym wymogom wspomnianej dyrektywy (Dz.U. L 241 z , s. 1–6).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/1340 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających treść postanowień umownych dotyczących uznania uprawnień w zakresie zawieszenia w ramach restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. L 292 z , s. 1–3).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/1527 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących umownego uznania uprawnień do umorzenia i konwersji (Dz.U. L 329 z , s. 2–5).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/348 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria oceny wpływu upadłości danej instytucji na rynki finansowe, inne instytucje i warunki finansowania (Dz.U. L 63 z , s. 1–11).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/344 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dotyczące metody wyceny różnicy w traktowaniu w przypadku restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. L 67 z , s. 3–7).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/345 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dotyczące metodyki oceny wartości aktywów i zobowiązań instytucji lub podmiotów (Dz.U. L 67 z , s. 8–17).
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1624 z dnia ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do procedur i standardowych formularzy i szablonów stosowanych do przekazywania informacji do celów sporządzenia planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE oraz uchylające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1066 (Dz.U. L 277 z , s. 1–65).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/867 z dnia w sprawie kategorii uzgodnień, które mają być chronione w przypadku częściowego przeniesienia własności zgodnie z art. 76 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (Dz.U. L 131 z , s. 15–19).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/778 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do okoliczności i warunków, w jakich zapłata nadzwyczajnych składek ex post może zostać częściowo lub całkowicie odroczona, oraz w zakresie kryteriów służących określeniu działań, usług i operacji w odniesieniu do funkcji krytycznych oraz określeniu linii biznesowych wraz z powiązanymi usługami w odniesieniu do głównych linii biznesowych (Dz.U. L 131 z , s. 41–47).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/860 z dnia określające w bardziej szczegółowy sposób okoliczności, w których konieczne jest wyłączenie z zakresu uprawnień do umorzenia lub konwersji na podstawie art. 44 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (Dz.U. L 144 z , s. 11–20).
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/911 z dnia ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do formy i treści opisu umów dotyczących wsparcia finansowego w ramach grupy zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (Dz.U. L 153 z , s. 25–27).
Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/962 z dnia ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do jednolitych formatów, szablonów i definicji do celów ustalania i przekazywania Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego informacji przez właściwe organy i organy ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (Dz.U. L 160 z , s. 35–49).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1075 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających treść planów naprawy, planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz grupowych planów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, minimalne kryteria, które właściwy organ ma poddać ocenie w odniesieniu do planów naprawy i grupowych planów naprawy, warunki udzielenia wsparcia finansowego w ramach grupy, wymagania wobec niezależnych rzeczoznawców, umowne uznanie uprawnień do umorzenia i konwersji, procedury i treść wymogów dotyczących powiadomienia i obwieszczenia o zawieszeniu oraz sposób funkcjonowania kolegiów ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. L 184 z , s. 1–71).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1400 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających minimalny zakres elementów planu reorganizacji działalności oraz minimalną zawartość sprawozdań z postępów we wdrażaniu tego planu (Dz.U. L 228 z , s. 1–6).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1401 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających metodyki i zasady dotyczące wyceny zobowiązań wynikających z instrumentów pochodnych (Dz.U. L 228 z , s. 7–15).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1450 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających kryteria dotyczące metody ustalania wysokości minimalnego wymogu w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych (Dz.U. L 237 z , s. 1–9).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/1712 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających minimalny zestaw informacji dotyczących umów finansowych, które to informacje należy uwzględnić w szczegółowym rejestrze, oraz okoliczności, w jakich należy nakładać ten wymóg (Dz.U. L 258 z , s. 1–7).
Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/63 z dnia uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE w odniesieniu do składek ex ante wnoszonych na rzecz mechanizmów finansowania restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (Dz.U. L 11 z , s. 44–64).