Bezpieczeństwo działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich

KLUCZOWE ZAGADNIENIA

Koncesjonowanie i regulacja

• Aby móc prowadzić działalność związaną ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich, operator musi uzyskać koncesję od niezależnego organu. Aby uniknąć jakiegokolwiek konfliktu interesów, państwa członkowskie UE muszą zapewnić wyraźne oddzielenie między funkcjami regulacyjnymi związanymi z bezpieczeństwem na obszarach morskich i czynnikami środowiskowymi a innymi funkcjami związanymi z rozwojem ekonomicznym, koncesjonowaniem i zarządzaniem przychodami.
• Przed rozpoczęciem działalności operator lub właściciel instalacji muszą dostarczyć odpowiedniemu organowi następujące dokumenty:
  • kopia korporacyjnej polityki w zakresie zapobiegania poważnym awariom,
  • informacje o przyjętym w przedsiębiorstwie systemie zarządzania bezpieczeństwem i środowiskiem,
  • sprawozdanie dotyczące poważnych zagrożeń.

Plany reagowania w przypadku awarii

• Operatorzy muszą także przygotować wewnętrzne plany reagowania w przypadku awarii, by być gotowymi na reagowanie w sytuacji awaryjnej. Plany te obejmują analizę skuteczności reagowania w wypadku wycieku ropy naftowej.
• Organy krajowe muszą opracować plany reagowania w przypadku awarii, uwzględniające wszystkie instalacje związane ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich lub połączoną infrastrukturę, w tym potencjalnie dotknięte obszary leżące w ich jurysdykcji.

Informowanie społeczeństwa

• Niniejsza dyrektywa postanawia, iż odwiert poszukiwawczy nie może zostać wykonany przed poinformowaniem społeczeństwa i odebraniem stanowiska publicznego w odniesieniu do ewentualnych skutków planowanej działalności na obszarach morskich.
• Ze względu na potencjalne transgraniczne skutki awarii organy krajowe muszą regularnie wymieniać wiedzę, informacje i doświadczenia ze swoimi odpowiednikami z obszaru UE oraz zasięgać opinii branży, innych stron zainteresowanych i Komisji Europejskiej.

Rola Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego

Europejska Agencja Bezpieczeństwa Morskiego, ustanowiona na mocy rozporządzenia (WE) nr 1406/2002 (zob. streszczenie), może pomóc państwom członkowskim w opracowaniu planów reagowania w przypadku awarii oraz w wykrywaniu i monitorowaniu wycieków ropy naftowej i gazu ziemnego.

Zmiana definicji szkody wyrządzonej w wodach

Dyrektywa 2013/30/UE zmienia definicję szkody wyrządzonej w wodach podaną w dyrektywie 2004/35/WE w sprawie odpowiedzialności za środowisko (zob. streszczenie), tak by definicja ta była zgodna z definicjami zawartymi w dyrektywie 2000/60/WE (unijna ramowa dyrektywa wodna – zob. streszczenie) oraz w dyrektywie 2008/56/WE (zob. powyżej). Oznacza to, że szkodę wyrządzoną w wodach definiuje się jako szkodę, która ma znaczący negatywny wpływ na stan środowiskowy (ekologiczny, chemiczny lub ilościowy) wody oraz wodnych zasobów morskich.

Rozporządzenie zmieniające (UE) 2018/1999

Rozporządzenie (UE) 2018/1999 w sprawie zarządzania unią energetyczną i działaniami w dziedzinie klimatu zastąpiło art. 25 ust. 1 dyrektywy 2013/30/UE, nakładając na państwa członkowskie obowiązek składania Komisji rocznych sprawozdań zawierających przynajmniej poniższe informacje, jako części rocznych sprawozdań wymaganych na mocy rozporządzenia (UE) 2018/1999:

• liczba, wiek oraz lokalizacja instalacji;
• liczba i typ przeprowadzanych inspekcji i dochodzeń, a także wszelkich działań związanych z egzekwowaniem przepisów lub kar;
• dane na temat incydentów wymagane przez wspólny system składania sprawozdań;
• wszelkie istotne zmiany w ramach regulacyjnych dotyczących obszarów morskich;
• wyniki działalności związanej ze złożami ropy naftowej i gazu ziemnego na obszarach morskich w powiązaniu z zapobieganiem poważnym wypadkom oraz ograniczaniem konsekwencji poważnych wypadków, które nastąpią.