WAT IS HET DOEL VAN DE VERORDENING?

Het doel van de verordening is om markten voor hoogwaardige securitisatie¹ nieuw leven in te blazen, waarin:

de financiering van de reële economie van de EU wordt verbeterd;
particuliere risicodeling wordt versterkt, en
bescherming van investeerders wordt gewaarborgd.

Met de verordening wordt een algemeen systeem gecreëerd om de regels voor alle securitisaties te vereenvoudigen en om eenvoudige, transparante en gestandaardiseerde securitisaties (simple, transparent and standardised, oftewel STS) te identificeren. Dit omvat:

gemeenschappelijke definities voor alle essentiële concepten in een securitisatie;
verplichtingen voor due diligence², risicobehoud³ en transparantie en criteria voor kredietverstrekking;
vereisten voor de verkoop van securitisaties aan niet-professionele cliënten;
een verbod op hersecuritisatie⁴;
regels voor securitisation special purpose entities⁵ (SSPE’s, special purpose entities voor securitisatiedoeleinden) en securitisatieregisters⁶;
een structuur voor STS-securitisaties;
een systeem voor administratieve sancties en corrigerende maatregelen in geval van niet-naleving.

KERNPUNTEN

Beleggers in een securitisatiepositie⁷ moeten eerst bepaalde tests uitvoeren om:
- alle risico’s te evalueren voordat ze de verantwoordelijkheid op zich nemen (due diligence);
- er zeker van te zijn dat het product geschikt is voor de klant alvorens het door te verkopen.
Uitgevende entiteiten van een securitisatie moeten:
- een netto economisch belang behouden van ten minste 5 % van hun waarde (risicobehoud);
- gedetailleerde informatie en onderliggende documenten verstrekken aan de houders van een securitisatiepositie, de relevante autoriteiten en, desgevraagd, potentiële beleggers, zodat zij de transactie begrijpen (transparantie);
- dezelfde gedegen en welomschreven criteria voor kredietverlening toepassen als op niet-gesecuritiseerde producten.

SSPE’s mogen niet gevestigd zijn in een niet-EU-land met een hoog risico.
Securitisatieregisters moeten:
- zich registreren bij de Europese Autoriteit voor effecten en markten, die bevoegd is om hun vergunning in te trekken;
- alle bijzonderheden van de securitisatie verzamelen en bewaren en deze gratis ter beschikking stellen van beleggers en bevoegde autoriteiten.
Uitgevende entiteiten mogen de term STS gebruiken wanneer de securitisatie, kortlopend of langlopend, aan een duidelijke reeks criteria voldoet, dit om ze te onderscheiden van complexere en ondoorzichtigere securitisaties, en om bepaalde institutionele beleggers in staat te stellen om een meer risicogevoelige kapitaalbehandeling toe te passen.
Diverse Europese en nationale autoriteiten, met bevoegdheden om administratieve en strafrechtelijke sancties te onderzoeken en op te leggen, houden toezicht op de toepassing van de wetgeving en werken nauw samen.
Uiterlijk op 1 januari 2021 en vervolgens om de drie jaar publiceert het Gemengd Comité van de Europese toezichthoudende autoriteiten een verslag over de ervaringen met de verordening.
De Europese Commissie:
- presenteert uiterlijk op 2 januari 2020, op basis van een verslag van de Europese Bankautoriteit, een verslag over de haalbaarheid van de instelling van een STS-kader voor synthetische securitisatie aan het Europees Parlement en de Raad;
- presenteert uiterlijk op 1 januari 2022 een verslag aan het Europees Parlement en de Raad over de wetgeving, indien nodig met voorstellen voor wijzigingen;
- heeft de bevoegdheid om gedelegeerde handelingen vast te stellen om niet-essentiële onderdelen van de verordening te wijzigen.

ACHTERGROND

Securitisatieproducten speelden een belangrijke rol in de Amerikaanse subprime-hypotheekcrisis die in 2007 begon. De markt in de EU heeft zich sindsdien slechts langzaam hersteld.
De wetgeving, waarmee ook de verordening over kapitaalvereisten (Verordening (EU) 2017/2401) wordt gewijzigd, is bedoeld om dit te verhelpen, door duidelijke en doeltreffende regels in te stellen om het vertrouwen van de markt te herstellen.
Een kader voor securitisatie is de eerste belangrijke bouwsteen van het in 2015 gelanceerde plan van de EU om uiterlijk eind 2019 een volledig functionerende kapitaalmarktenunie te hebben ontwikkeld. Het ontwikkelen van een securitisatiemarkt draagt bij aan het creëren van nieuwe investeringsmogelijkheden en biedt een extra financieringsbron, met name voor kleine en middelgrote ondernemingen en startende ondernemingen.
Voor meer informatie zie:
- Securitisatie (Europese Commissie)
- Een Europees kader voor eenvoudige en transparante securitisatie — informatieblad (Europese Commissie).

KERNBEGRIPPEN

Securitisatie: een transactie waardoor een kredietverstrekker, vaak een bank, een samenstel van leningen/activa (bijvoorbeeld hypothecaire leningen, autoleases, consumptieve kredieten of kredietkaarten) kan herfinancieren door deze om te zetten in effecten waarin anderen kunnen investeren.
Due diligence: een institutionele belegger moet kunnen aantonen dat is voldaan aan de noodzakelijke controles van de duediligencevereisten, die nauwkeurig zijn vastgelegd in artikel 5 van de verordening.
Risicobehoud: geplande acceptatie van verliezen waarbij bepaalde, maar niet alle, risico’s bewust worden behouden in plaats van overgedragen.
Hersecuritisatie: securitisatie waarbij ten minste een van de onderliggende blootstellingen een securitisatiepositie is.
Securitisation special purpose entities: instanties die een of meer securitisaties uitvoeren en waarvan de structuur bedoeld is om de verplichtingen van de SSPE te scheiden van de verplichtingen die bij de oorspronkelijke overeenkomst zijn aangegaan.
Securitisatieregisters: verzamelen en bewaren gegevens over securitisaties centraal om de transparantie in de markt te helpen verbeteren.
Securitisatiepositie: blootstelling in het kader van een securitisatie.

BELANGRIJKSTE DOCUMENT

Verordening (EU) 2017/2402 van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2017 tot vaststelling van een algemeen kader voor securitisatie en tot instelling van een specifiek kader voor eenvoudige, transparante en gestandaardiseerde securitisatie, en tot wijziging van de Richtlijnen 2009/65/EG, 2009/138/EG en 2011/61/EU en de Verordeningen (EG) nr. 1060/2009 en (EU) nr. 648/2012 (PB L 347 van 28.12.2017, blz. 35-80)

Eenvoudiger, transparanter en meer gestandaardiseerde securitisatie

SAMENVATTING VAN:

WAT IS HET DOEL VAN DE VERORDENING?

KERNPUNTEN

VANAF WANNEER IS DEZE VERORDENING VAN TOEPASSING?

ACHTERGROND

KERNBEGRIPPEN

BELANGRIJKSTE DOCUMENT

SAMENVATTING VAN:

WAT IS HET DOEL VAN DE VERORDENING?

KERNPUNTEN

VANAF WANNEER IS DEZE VERORDENING VAN TOEPASSING?

ACHTERGROND

KERNBEGRIPPEN

BELANGRIJKSTE DOCUMENT

GERELATEERD DOCUMENT