Καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/2003, γνωστό ως «Ο κανονισμός Βρυξέλλες ΙΙα», για τη θέσπιση πιο αποτελεσματικών κανόνων για την προστασία των παιδιών και των γονέων τους που εμπλέκονται σε διαφορές γονικής μέριμνας διασυνοριακού χαρακτήρα, για παράδειγμα όσον αφορά την επιμέλεια, το δικαίωμα επικοινωνίας και την απαγωγή παιδιών.
Αποσκοπεί στην επίσπευση των διαδικασιών εξαιτίας της ανάγκης ανάληψης ταχείας δράσης για την προστασία του συμφέροντος του παιδιού σε πολλές από τις εν λόγω περιπτώσεις.
εναρμονισμένους κανόνες δικαιοδοσίας σε θέματα διαζυγίου, δικαστικού χωρισμού και ακύρωση του γάμου·
εναρμονισμένους κανόνες δικαιοδοσίας σε διαφορές γονικής μέριμνας όπως είναι η επιμέλεια, το δικαίωμα επικοινωνίας ή η τοποθέτηση παιδιού σε άλλη χώρα της ΕΕ·
βελτιωμένη διαδικασία επιστροφής σε περιπτώσεις απαγωγής παιδιών μέσω της καθιέρωσης σαφών προθεσμιών για την άμεση επίλυση των υποθέσεων· τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια δικαστήρια θα πρέπει να εκδίδουν την απόφασή τους εντός 6 εβδομάδων·
προώθηση της διαμεσολάβησης·
δυνατότητα στα παιδιά να εκφράσουν τις απόψεις τους σε διαδικασίες που τα αφορούν·
εξάλειψη της ανάγκης για διαδικασία ενδιαμέσου («κήρυξη εκτελεστότητας») για αποφάσεις γονικής μέριμνας, εξοικονομώντας έτσι χρόνο και χρήμα·
πιο σαφείς κανόνες για την για την τοποθέτηση παιδιών σε άλλη χώρα της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης συγκατάθεσης σε κάθε περίπτωση, εκτός των περιπτώσεων που το παιδί πρόκειται να τοποθετηθεί με γονέα·
αποτελεσματικότερη εφαρμογή των αποφάσεων, εισάγοντας λόγους για ενδεχόμενη αναστολή ή άρνηση εκτέλεσης·
απλούστερη κυκλοφορία των αποφάσεων, των δημοσίων εγγράφων3 και ορισμένων συμφωνιών στην ΕΕ μέσω κανόνων σχετικά με την αναγνώριση και την εκτέλεσή τους σε άλλες χώρες της ΕΕ·
καλύτερη συνεργασία μεταξύ των κεντρικών αρχών των διάφορων χωρών της ΕΕ και μεταξύ των δικαστηρίων, με εμπιστευτικότητα και σεβασμό των δικαιωμάτων των μερών.
Ο κανονισμός συμπληρώνει τη σύμβαση της Χάγης του 1980 για τα αστικά θέματα της διεθνούς απαγωγής παιδιών, η οποία ασχολείται με αποφάσεις με τις οποίες διατάσσεται η επιστροφή του παιδιού στη χώρα καταγωγής του.
Κατάργηση
Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 2019/1111 καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 από την .
ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ Ο ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ;
Εφαρμόζεται από την . Ορισμένοι κανόνες που αφορούν κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις και την απαίτηση παροχής πληροφοριών από τις χώρες της ΕΕ προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή εφαρμόζονται από τις .
Αστικές υποθέσεις: οι διαδικασίες ενώπιον πολιτικών δικαστηρίων και οι συνακόλουθες αποφάσεις. Για τους σκοπούς του κανονισμού, η έννοια περιλαμβάνει όλες τις αιτήσεις, τα μέτρα ή τις αποφάσεις σε θέματα «γονικής μέριμνας» κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με τους στόχους του, καθώς και σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κηδεμόνας : άτομο που, κατά τον νόμο, διορίζεται να φροντίζει για το συμφέρον προσώπου το οποίο, λόγω του νεαρού της ηλικίας του, ή λόγω ελαττώματος στην κατανόηση, ή εξαιτίας κάποιας άλλης αιτίας, αδυνατεί να φροντίσει το ίδιο για αυτό. Εφαρμόζεται στον κηδεμόνα της περιουσίας του προστατευόμενου (δηλ. βρέφος που τοποθετείται από δικαστική αρχή υπό την φροντίδα ενός κηδεμόνα) και όχι στον κηδεμόνα του ίδιου του προσώπου τους.
Δημόσιο έγγραφο: ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 805/2004 ως:
ΒΑΣΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
Κανονισμός (ΕΕ) 2019/1111 του Συμβουλίου, της , για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας, και για τη διεθνή απαγωγή παιδιών (ΕΕ L 178 της , σ. 1–115)
ΣΥΝΑΦΗ ΚΕΙΜΕΝΑ
Κανονισμός (EΚ) αριθ. 2201/2003 του Συμβουλίου, της , για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000 (ΕΕ L 338 της , σ. 1–29)
Διαδοχικές τροποποιήσεις του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2201/2003 έχουν ενσωματωθεί στο αρχικό κείμενο. Αυτή η ενοποιημένη έκδοση έχει μόνο αξία τεκμηρίωσης.
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 4/2009 του Συμβουλίου, της , για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και τη συνεργασία σε θέματα υποχρεώσεων διατροφής (ΕΕ L 7 της , σ. 1–79)