This document is an excerpt from the EUR-Lex website
EU-asielbeleid: EU-lidstaat verantwoordelijk voor de behandeling van verzoeken
- Datumlaatsteherziening:
- 09/08/2024
- Datum oorspronkelijke versie:
- 04/01/2015
- Codesamenvatting:
-
- 23.01.05.00 Asiel
- Eurovoc-term:
- Indexering in het repertorium:
- Samengevatte document(en):
- Auteur:
- Bureau voor publicaties van de Europese Unie
- Bevoegde entiteit(en):
- Directoraat-generaal Migratie en Binnenlandse Zaken
EU-asielbeleid: EU-lidstaat verantwoordelijk voor de behandeling van verzoeken
SAMENVATTING VAN:
WAT IS HET DOEL VAN DE VERORDENING?
In verordening Dublin III wordt bepaald welke lidstaat van de Europese Unie (EU) verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek. Hierdoor kunnen verzoekers beter worden beschermd totdat hun status is vastgesteld. Verder creëert deze verordening een nieuw systeem om problemen in nationale asiel- en opvangstelsels vroegtijdig op te sporen en de onderliggende oorzaken ervan aan te pakken voordat deze zich tot een regelrechte crisis ontwikkelen.
KERNPUNTEN
Beginselen en criteria om de verantwoordelijkheid vast te stellen
Deze bestaan in volgorde van belangrijkheid uit:
- gezinsomstandigheden
- recent bezit van een visum of verblijfsvergunning in een lidstaat
- of de verzoeker legaal of illegaal de EU binnen is gekomen.
Meer garanties voor verzoekers
Deze verordening biedt meer beschermende garanties voor verzoekers, zoals:
- het recht op informatie
- persoonlijk onderhoud
- meer waarborgen voor minderjarigen, waarbij het belang van het kind bij de procedure vooropgesteld wordt
- betere bescherming voor de kinderen, gezinsleden, afhankelijke personen en verwanten van verzoekers
- de mogelijkheid van kosteloze rechtsbijstand op verzoek
- het recht om in beroep te gaan tegen een overdrachtsbesluit naar een andere lidstaat, met inbegrip van de mogelijkheid voor een opschortende werking.
Bewaring
Als algemeen beginsel geldt dat verzoekers niet in bewaring mogen worden gehouden enkel omdat ze om asiel verzoeken. Maar de verordening voorziet in bewaring van verzoekers indien er een risico op onderduiken bestaat (ze worden bijv. overgebracht naar een andere lidstaat).
Mechanisme voor vroegtijdige waarschuwing, paraatheid en crisisbeheersing
Door verordening Dublin III wordt het stelsel efficiënter door de instelling van een vroegtijdige waarschuwing, paraatheid en een crisisbeheersingsmechanisme om:
- storingen in nationale asielstelsels aan te pakken; en
- Lidstaten te helpen die aan hun grenzen geconfronteerd worden met grote aantallen asielzoekers die om internationaal asiel verzoeken.
Intrekking
Verordening (EU) nr. 604/2013 wordt met ingang van ingetrokken door Verordening (EU) 2024/1351 (zie de samenvatting).
VANAF WANNEER IS DE VERORDENING VAN TOEPASSING?
De verordening is sinds van toepassing.
ACHTERGROND
- De EU heeft gewerkt aan het opzetten van een gemeenschappelijk Europees asielstelsel. Sinds 2011 zijn er verschillende nieuwe teksten aangenomen om het functioneren van het systeem te verbeteren.
- Na de uitbraak van COVID-19 en de introductie van maatregelen om met de gevolgen van de crisis om te gaan, heeft de Europese Commissie de volgende tekst aangenomen: Mededeling van de Commissie — COVID-19: Richtsnoeren betreffende de uitvoering van de relevante EU-bepalingen op het gebied van de asiel- en terugkeerprocedures en betreffende hervestiging.
BELANGRIJKSTE DOCUMENT
Verordening (EU) nr. 604/2013 van het Europees Parlement en de Raad van tot vaststelling van de criteria en instrumenten om te bepalen welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een verzoek om internationale bescherming dat door een onderdaan van een derde land of een staatloze bij een van de lidstaten wordt ingediend (herschikking) (PB L 180 van , blz. 31-59).
Achtereenvolgende wijzigingen aan Verordening (EU) nr. 604/2013 werden in de basistekst opgenomen. Deze geconsolideerde versie is enkel van documentaire waarde.
laatste bijwerking