Bescherming van de euro tegen valsemunterij

KERNPUNTEN

Met dit besluit werd, met het oog op de invoering van de euro op 1 januari 2002, een aantal bestaande regels betreffende de bescherming van de euro tegen valsemunterij aangevuld, te weten:

• Kaderbesluit van de Raad 2000/383/JHA, dat werd vervangen door Richtlijn 2014/62/EU inzake de strafrechtelijke bescherming van de euro en andere valuta tegen valsemunterij;
• Verordening (EG) nr. 1338/2001 van de Raad betreffende andere maatregelen die nodig zijn voor de bescherming van de euro tegen valsemunterij.

Tijdens onderzoeken inzake valsemunterij moeten EU-landen erop toezien dat nationale analysecentra (NAC’s) het nodige onderzoek uitvoeren naar mogelijk valse eurobiljetten, terwijl nationale centra voor de analyse van muntstukken (NCAM's) dergelijk onderzoek uitvoeren naar mogelijke valse muntstukken. EU-landen moeten de resultaten van deze onderzoeken toezenden aan Europol.

De nationale centra die in de EU-landen verantwoordelijk zijn voor onderzoek naar eurovalsemunterij en hieraan gerelateerde strafbare feiten, moeten gecentraliseerde informatie over hun onderzoeken, inclusief informatie die zij hebben ontvangen van niet-EU-landen, aan Europol toezenden. De toegezonden informatie moet ten minste de volgende gegevens omvatten:

• gegevens van de betrokkenen;
• omschrijving van de strafbare feiten;
• de omstandigheden waaronder de strafbare feiten zijn ontdekt;
• de context van de inbeslagneming;
• eventuele verbanden met andere zaken.

Om samen te werken in deze onderzoeken naar eurovalsemunterij en hieraan gerelateerde strafbare feiten dienen de bevoegde autoriteiten van EU-landen gebruik te maken van de voorzieningen van Eurojust.

Met Besluit 2005/37/EG van de Commissie werd het Europees Technisch en Wetenschappelijk Centrum opgezet, dat euromunten moet beschermen tegen valsemunterij. Hiertoe analyseert en classificeert het centrum valse euromunten en staat het nationale autoriteiten bij.