UZASADNIENIE
1.KONTEKST AKTU DELEGOWANEGO
Rozporządzenie (UE) 2024/2987 („EMIR 3”) zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 („EMIR”) opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 4 grudnia 2024 r.
W art. 11 ust. 3 akapit czwarty EMIR, w brzmieniu zmienionym EMIR 3, powierzono Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Bankowego (EUNB) zadanie ustanowienia centralnej funkcji zatwierdzania elementów i ogólnych aspektów modeli pro forma oraz zmian w tych modelach, które to modele są lub mają być wykorzystywane przez podzbiór kontrahentów finansowych i niefinansowych do obliczania kwoty zabezpieczenia, które ma być wymieniane w odniesieniu do ich portfeli rozliczanych niecentralnie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym. W związku z tym, zgodnie z art. 11 ust. 12a EMIR, w brzmieniu zmienionym EMIR 3, EUNB ma pobierać opłaty roczne – za każdy model pro forma – od tych kontrahentów finansowych i niefinansowych, którzy stosują modele pro forma zatwierdzone przez EUNB. Zgodnie z EMIR opłaty muszą być proporcjonalne do średniej miesięcznej wartości nominalnej nierozliczonych instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym rozliczanych niecentralnie w ciągu ostatnich 12 miesięcy u danych kontrahentów stosujących modele pro forma zatwierdzone przez EUNB i powinny być przeznaczone na pokrycie wszystkich kosztów ponoszonych przez EUNB w związku z zatwierdzaniem modeli pro forma.
W art. 11 ust. 12a EMIR, w brzmieniu zmienionym EMIR 3, uprawniono Komisję do przyjęcia aktu delegowanego w celu doprecyzowania rodzajów opłat poprzez określenie metody ustalania wysokości opłat oraz zasad ich uiszczania.
Wspomniany akt delegowany podlega przyjęciu zgodnie z art. 82 EMIR oraz art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
2.KONSULTACJE PRZEPROWADZONE PRZED PRZYJĘCIEM AKTU
Aspekty proceduralne
W dniu 31 lipca 2024 r. Komisja zwróciła się do EUNB z wstępnym wnioskiem o wydanie opinii technicznej w sprawie ewentualnego aktu delegowanego określającego metodę ustalania kwoty opłat oraz zasady uiszczania takich opłat przez kontrahentów finansowych i niefinansowych, których modele pro forma muszą zostać zatwierdzone na podstawie rozporządzenia w sprawie infrastruktury rynku europejskiego.
EUNB przeprowadził konsultacje z zainteresowanymi stronami i zwrócił się o przedstawienie uwag na temat następujących aspektów: (i) zakresu nowych zadań i odnośnych oczekiwanych kosztów w związku z nową rolą EUNB jako centralnego podmiotu zatwierdzającego modele pro forma; (ii) obliczania średniej miesięcznej wartości nominalnej nierozliczonych instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym rozliczanych niecentralnie w ciągu ostatnich 12 miesięcy; oraz (iii) metod obliczania opłat i zasad uiszczania opłat. Po konsultacjach EUNB przygotował opinię techniczną i przesłał ją Komisji w dniu 16 czerwca 2025 r. W przypadku nowego modelu pro forma, w odniesieniu do którego kontrahenci występują do EUNB z wnioskiem o zatwierdzenie, EUNB zaleca ustalenie stałej kwoty kosztów w wysokości 500 000 EUR za rok kalendarzowy, w którym EUNB dokonał pierwszego zatwierdzenia danego modelu.
W dniu 6 sierpnia 2025 r. Komisja przeprowadziła z grupą ekspertów Europejskiego Komitetu Papierów Wartościowych (EGESC) konsultacje w sprawie wstępnej treści niniejszego aktu delegowanego. W skład EGESC wchodzą przedstawiciele państw członkowskich, Europejskiego Banku Centralnego i EUNB.
Opinie zainteresowanych stron
Ogólnie rzecz biorąc, respondenci biorący udział we wspomnianych konsultacjach z zadowoleniem przyjęli ustanowienie centralnej funkcji zatwierdzania, zapewniającej jednolity proces zatwierdzania modeli w Unii. Niektórzy respondenci podkreślili, że proponowane podejście do przypisywania opłat na podstawie dokładnej 12-miesięcznej średniej wartości nominalnej może być zbyt kosztowne i uciążliwe. Biorąc pod uwagę wyraźny wymóg zawarty w art. 11 ust. 12a EMIR, zgodnie z którym opłata musi być „proporcjonalna do średniej miesięcznej wartości nominalnej nierozliczonych instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym rozliczanych niecentralnie w ciągu ostatnich 12 miesięcy u danych kontrahentów wykorzystujących modele pro forma”, a jednocześnie uznając potrzebę zmniejszenia niepotrzebnych obciążeń administracyjnych dla kontrahentów, proponuje się wprowadzenie dwóch alternatywnych metod szacowania tej wartości nominalnej.
Projekt aktu delegowanego opublikowano na portalu Komisji poświęconym lepszemu stanowieniu prawa w okresie od 12 lutego do 12 marca 2026 r.. W okresie tym otrzymano jedynie ograniczoną liczbę uwag. W szczególności stowarzyszenie International Swap and Derivatives Association zwróciło się o wyjaśnienie, czy kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego wykorzystane do określenia wielkości średniej wartości nominalnej odpowiadają kwotom obliczonym przez kontrahenta jako stronę zabezpieczoną; tak jest w istocie, w związku z czym tekst został zmieniony w celu doprecyzowania tej kwestii. Inne uwagi, które sugerowały pewne zmiany redakcyjne, również znalazły odzwierciedlenie w przyjętej wersji aktu delegowanego.
3.ASPEKTY PRAWNE AKTU DELEGOWANEGO
W art. 1 określono ogólne zasady, których EUNB powinien przestrzegać przy obliczaniu i pobieraniu opłat związanych z wykonywaniem powierzonej mu funkcji zatwierdzania.
W art. 2 określono, w jaki sposób EUNB powinien szacować swoje całkowite roczne koszty związane z wykonywaniem tej funkcji zatwierdzania.
W art. 3 określono, w jaki sposób kontrahenci powinni obliczać właściwą dla nich średnią wartość nominalną do celów ustalenia opłat, które mają uiszczać za zatwierdzenie modeli pro forma, które stosują.
W art. 4 określono opłaty uiszczane regularnie przez kontrahentów.
W art. 5 określono opłaty uiszczane przez kontrahentów stosujących model pro forma, który był już stosowany przed wejściem w życie EMIR 3.
W art. 6 określono opłaty uiszczane w pierwszych latach po wprowadzeniu nowego modelu pro forma i złożeniu wniosku o jego zatwierdzenie.
W art. 7 określono ogólne zasady uiszczania opłat na rzecz EUNB.
W art. 8 określono informacje, które należy przekazywać EUNB do celów ustalenia opłat należnych EUNB.
W art. 9 określono datę wejścia aktu delegowanego w życie.
ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) …/…
z dnia 5.5.2026 r.
uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 poprzez określenie metody ustalania opłat pobieranych przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego za zatwierdzanie modeli pro forma, o których mowa w art. 11 ust. 3 akapit czwarty tego rozporządzenia, oraz określenie zasad uiszczania tych opłat
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
KOMISJA EUROPEJSKA,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji, w szczególności jego art. 11 ust. 12a akapit siódmy,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)Opłata roczna, o której mowa w art. 11 ust. 12a akapit piąty rozporządzenia (UE) nr 648/2012, powinna być wystarczająco wysoka, aby pokryć wszystkie bezpośrednie i pośrednie koszty ponoszone przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego („EUNB”) w związku z zatwierdzaniem modeli pro forma, o których mowa w art. 11 ust. 3 akapit czwarty tego rozporządzenia. Wszystkie pobierane opłaty powinny być ustalone na takim poziomie, aby uniknąć deficytu lub znacznej akumulacji nadwyżki. W przypadku gdy znacząco pozytywny lub negatywny wynik budżetowy powtarza się, poziom opłat należy poddać przeglądowi.
(2)Obowiązek zatwierdzenia przez EUNB modeli pro forma, o których mowa w art. 11 ust. 3 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 648/2012, wprowadzono rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2024/2987. Niektórzy kontrahenci, którzy zawarli kontrakty pochodne będące przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie zostały rozliczone przez CCP, stosowali jednak modele pro forma przed wejściem w życie tego rozporządzenia. Należy zatem opracować specjalną metodę obliczania opłat należnych za zatwierdzenie tych modeli pro forma.
(3)Art. 11 ust. 12a akapit piąty rozporządzenia (UE) nr 648/2012 zawiera wymóg, zgodnie z którym opłata roczna uiszczana na rzecz EUNB musi być proporcjonalna do średniej miesięcznej wartości nominalnej nierozliczonych transakcji na instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym rozliczanych niecentralnie w ciągu ostatnich 12 miesięcy u danych kontrahentów. W celu ustalenia średniej wartości nominalnej kontrahenci powinni stosować metodę polegającą na obliczaniu ekwiwalentu wartości nominalnej portfela. Kontrahenci powinni mieć możliwość stosowania alternatywnej metody, pod warunkiem że są w stanie uzasadnić wybór tej alternatywnej metody swojemu właściwemu organowi.
(4)W przypadku nowych modeli pro forma nie istnieje jeszcze średnia miesięczna wartość nominalna nierozliczonych instrumentów pochodnych, którą można wykorzystać do proporcjonalnego przypisania kosztów wszystkim kontrahentom stosującym ten nowy model pro forma. W związku z tym w pierwszym roku, w którym stosowany jest nowy model pro forma, od tych kontrahentów należy pobierać stałą opłaty w jednakowej wysokości za nowy model pro forma. Zgodnie z art. 11 ust. 12a akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 648/2012 EUNB ma jednak sześć miesięcy – licząc od otrzymania wniosku o zatwierdzenie takiego nowego modelu pro forma – na zatwierdzenie danego modelu, co oznacza, że istnieje możliwość, że model pro forma zostanie zatwierdzony dopiero w roku następującym po roku, w którym złożono wniosek o zatwierdzenie. EUNB powinien zatem mieć możliwość pobierania stałej opłaty również za rok, w którym model pro forma został faktycznie zatwierdzony. W odniesieniu do lat następujących po roku, w którym dokonano pierwszego zatwierdzenia, należy ustanowić stabilną metodę ustalania należnych opłat.
(5)Aby umożliwić EUNB dokładne obliczenie opłaty rocznej, kontrahenci stosujący modele pro forma, które podlegają zatwierdzeniu przez EUNB, powinni terminowo przekazywać EUNB wszystkie informacje, których EUNB wymaga do dokonania takiego obliczenia,
PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Opłata roczna oparta na pełnym zwrocie kosztów i zgodna z modelem zarządzania kosztami działań
Podstawę opłaty rocznej, o której mowa w art. 11 ust. 12a akapit piąty rozporządzenia (UE) nr 648/2012, stanowią oba poniższe elementy:
a)zasada pełnego zwrotu kosztów;
b)średnia wartość nominalna obliczona zgodnie z art. 3.
Artykuł 2
Oszacowanie całkowitych rocznych kosztów, jakie EUNB poniesie w związku z zatwierdzaniem modeli pro forma
Każdego roku, w celu ustalenia całkowitej kwoty opłat, które EUNB ma pobierać zgodnie z art. 11 ust. 12a akapit piąty rozporządzenia (UE) nr 648/2012, EUNB bierze pod uwagę bezpośrednie i pośrednie koszty, które poniesie w danym roku w związku z:
a)zatwierdzaniem modeli pro forma, w tym ich zmian;
b)opracowaniem i utrzymaniem narzędzi statystycznych i informatycznych wspierających funkcję zatwierdzania modeli pro forma;
c)obliczaniem, fakturowaniem i pobieraniem opłaty rocznej;
d)wszelkimi innymi działaniami wspierającymi funkcję zatwierdzania modeli pro forma.
Artykuł 3
Średnia wartość nominalna
1.W celu obliczenia opłaty rocznej należnej EUNB od każdego kontrahenta, który podlega obowiązkowi uzyskania zatwierdzenia swoich modeli pro forma, każdy kontrahent stosujący model pro forma lub ubiegający się o zatwierdzenie stosowania modelu pro forma, stosownie do przypadku, oblicza średnią wartość nominalną poprzez uśrednienie, dla danego okresu odniesienia, miesięcznych wartości nominalnych instrumentów pochodnych rozliczanych niecentralnie, w odniesieniu do których stosuje dany model pro forma. Kontrahenci ci obliczają każdą miesięczną wartość nominalną na ostatni dzień roboczy danego miesiąca, stosując, stosownie do przypadku, metodę obliczania ekwiwalentu wartości nominalnej portfela określoną w ust. 4 lub alternatywne metody określone w ust. 5 lub 7. Kontrahent może wyłączyć z obliczeń średniej wartości nominalnej portfele, w odniesieniu do których nie pobiera początkowych depozytów zabezpieczających w wyniku zastosowania odstępstwa określonego w art. 29 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/2251. Kontrahent, który zdecydował się wyłączyć takie portfele, podaje liczbę portfeli, które wyłączył, w ramach informacji, o których mowa w art. 8 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.
2.Do celów art. 4 okresem odniesienia jest okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego dzień wystawienia faktury określony zgodnie z art. 7.
3.Do celów art. 5 okresem odniesienia jest okres 12 miesięcy poprzedzających dzień, w którym EUNB podał do publicznej wiadomości, że ustanowił swoją centralną funkcję zatwierdzania („data gotowości EUNB”).
4.Dla każdego miesiąca okresu odniesienia, o którym mowa w ust. 1, kontrahenci obliczają miesięczną wartość nominalną poprzez przeliczenie kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego obliczonej przy użyciu modelu pro forma dla odpowiedniego portfela na ekwiwalent wartości nominalnej portfela zgodnie z następującym wzorem:
gdzie:
·m = indeks oznaczający miesiąc okresu odniesienia;
·C = indeks oznaczający klasę lub klasy kontraktów pochodnych;
·IM(C) = całkowita kwota początkowego depozytu zabezpieczającego dla rozliczanych niecentralnie transakcji na instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym należących do klasy C, obliczona w ostatnim dniu roboczym miesiąca, dla którego obliczana jest miesięczna wartość nominalna, przy użyciu modelu pro forma, przeliczona na euro.
5.Alternatywnie, dla każdego miesiąca okresu odniesienia, o którym mowa w ust. 1, kontrahenci mogą zdecydować się na stosowanie poniższego wzoru do przeliczenia całkowitej kwoty początkowego depozytu zabezpieczającego obliczonej dla poszczególnych klas aktywów dla danego portfela na ekwiwalent wartości nominalnej portfela:
gdzie:
·m = indeks oznaczający miesiąc okresu odniesienia;
·C = indeks oznaczający klasę lub klasy kontraktów pochodnych;
·IM’(C) całkowita kwota początkowego depozytu zabezpieczającego dla rozliczanych niecentralnie transakcji na instrumentach pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym należących do klasy C, obliczona w ostatnim dniu roboczym miesiąca, dla którego obliczana jest miesięczna wartość nominalna, przeliczona na euro.
Kontrahenci mogą zdecydować się na stosowanie tego wzoru, pod warunkiem że są w stanie uzasadnić ten wybór swojemu właściwemu organowi.
6.Do celów ust. 4 i 5 przy przeliczaniu kwot w euro kontrahenci stosują referencyjny kurs wymiany euro publikowany przez Europejski Bank Centralny ostatniego dnia roboczego w miesiącu, dla którego obliczana jest miesięczna wartość nominalna.
7.Na zasadzie odstępstwa od ust. 4 i 5 kontrahent, którego średnia wartość nominalna z 12 miesięcy wynosi mniej niż 3 000 mld EUR, może przyjąć jedną z wartości określonych w poniższej tabeli jako oszacowanie każdej miesięcznej wartości nominalnej, o ile jest w stanie wykazać swojemu właściwemu organowi, że faktyczna wartość nominalna jest niższa niż przyjęta wartość:
|
Próg regulacyjny
|
Wartość nominalna
|
|
1
|
3 000 mld EUR
|
|
2
|
2 250 mld EUR
|
|
3
|
1 500 mld EUR
|
|
4
|
750 mld EUR
|
|
5
|
50 mld EUR
|
|
6
|
8 mld EUR
|
Artykuł 4
Roczne opłaty za zatwierdzenie
1.Za każdy model pro forma, który został zatwierdzony na dzień 1 stycznia danego roku i który kontrahent stosuje lub o którego zatwierdzenie ubiega się zgodnie z art. 11 ust. 3 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 648/2012 w tym danym roku, kontrahent uiszcza na rzecz EUNB opłatę w wysokości:
gdzie:
· = indeks oznaczający kontrahenta, który, stosownie do przypadku, stosuje model pro forma p lub ubiega się o zatwierdzenie stosowania modelu pro forma p;
· = indeks oznaczający rok odniesienia;
· = indeks oznaczający model pro forma zatwierdzony przez EUNB na dzień 1 stycznia roku y;
· = kwota oszacowana zgodnie z art. 2 dla roku y dla modeli pro forma zatwierdzonych przez EUNB na dzień 1 stycznia tego roku;
· = liczba modeli pro forma zatwierdzonych przez EUNB na dzień 1 stycznia roku y, przy czym nie mniej niż 1;
· = kwota obliczona przez kontrahenta n dla modelu pro forma p zgodnie z art. 3;
·.
2.Modeli pro forma, które pomimo zatwierdzenia podlegają opłacie, o której mowa w art. 6, nie uwzględnia się w obliczeniach określonych w ust. 1.
3.Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 kontrahent, który zaczyna podlegać wymogowi ubiegania się o zatwierdzenie modelu pro forma po dniu 31 marca danego roku, za ten rok nie uiszcza żadnej opłaty za ten model pro forma.
Artykuł 5
Opłata roczna za zatwierdzenie modelu pro forma stosowanego już przed dniem 24 grudnia 2024 r.
1.Na zasadzie odstępstwa od art. 4 za model pro forma, który był już stosowany przed dniem 24 grudnia 2024 r., za okres od daty gotowości EUNB do końca roku, w którym przypada data gotowości EUNB, kontrahent, który przed datą gotowości EUNB podlega wymogowi ubiegania się o zatwierdzenie stosowania tego modelu pro forma lub o zatwierdzenie planowanej zmiany w tym modelu zgodnie z art. 11 ust. 3 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 648/2012, uiszcza na rzecz EUNB roczną opłatę w wysokości:
gdzie:
· = indeks oznaczający kontrahenta, który przed datą gotowości EUNB podlega wymogowi ubiegania się o zatwierdzenie stosowania modelu pro forma lub o zatwierdzenie planowanej zmiany w tym modelu zgodnie z art. 11 ust. 3 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 648/2012;
· = kwota, wyrażona w euro, oszacowana zgodnie z art. 2 za okres od daty gotowości EUNB do końca roku, w którym przypada data gotowości EUNB;
· = kwota obliczona przez kontrahenta n zgodnie z art. 3;
·.
2.Kontrahent, który po dacie gotowości EUNB zaczyna podlegać wymogowi ubiegania się o zatwierdzenie stosowania modelu pro forma już stosowanego przed dniem 24 grudnia 2024 r., nie uiszcza żadnej opłaty za dany rok.
Artykuł 6
Opłata roczna za zatwierdzenie modelu pro forma, który nie był jeszcze stosowany przed dniem 24 grudnia 2024 r.
1.Każdy kontrahent, który składa wniosek o zatwierdzenie – zgodnie z art. 11 ust. 3 akapit czwarty rozporządzenia (UE) nr 648/2012 – modelu pro forma, który nie był jeszcze stosowany przed dniem 24 grudnia 2024 r., uiszcza na rzecz EUNB opłatę w wysokości:
gdzie:
· = indeks oznaczający kontrahenta, który ubiega się o zatwierdzenie stosowania modelu pro forma;
· = liczba kontrahentów, którzy do dnia 31 lipca danego roku wystąpili z wnioskiem o zatwierdzenie stosowania nowego modelu pro forma.
2.W przypadku gdy sześciomiesięczny termin zatwierdzenia określony w art. 11 ust. 12a akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 648/2012 upływa w roku następującym po roku, w którym otrzymano pierwszy wniosek o początkowe zatwierdzenie nowego modelu pro forma („kolejny rok”), EUNB może zdecydować się na dalsze stosowanie wzoru określonego w ust. 1 do obliczania opłat za ten kolejny rok.
Jeżeli EUNB skorzysta z możliwości przewidzianej w akapicie pierwszym, za „Całkowitą liczbę kontrahentów” we wzorze określonym w ust. 1 przyjmuje liczbę kontrahentów, którzy stosują model pro forma lub wystąpili z wnioskiem o zatwierdzenie stosowania modelu pro forma w okresie do dnia 31 lipca kolejnego roku.
3.EUNB może podjąć decyzję o niepobieraniu opłaty, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, za rok, w którym otrzymano pierwszy wniosek o zatwierdzenie modelu pro forma, jeżeli pobranie opłat w sposób określony w art. 7 nie byłoby wykonalne z operacyjnego punktu widzenia.
4.W przypadku gdy kontrahent stosuje kilka modeli pro forma, opłatę obliczoną zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu za model pro forma podlegający początkowemu zatwierdzeniu uiszcza się w dodatku do opłaty obliczonej zgodnie z art. 4 za wszystkie pozostałe modele pro forma stosowane przez tego kontrahenta.
5.Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 niniejszego artykułu EUNB może, w odniesieniu do opłaty obliczonej zgodnie z niniejszym artykułem, zwiększyć kwotę 500 000 EUR przewidzianą we wzorze określonym w tym ustępie do kwoty równej całkowitym kosztom oszacowanym zgodnie z art. 2 dla modelu pro forma.
Artykuł 7
Płatność rocznej opłaty za zatwierdzenie
1.Kontrahentom, którzy podlegają obowiązkowi uzyskania zatwierdzenia swoich modeli pro forma za dany rok, EUNB wystawia faktury obejmujące opłaty, o których mowa w art. 4, 5 i 6, stosownie do przypadku, w danym roku kalendarzowym.
2.Termin płatności wynosi 45 dni kalendarzowych od dnia ujęcia należnej kwoty w księgach rachunkowych EUNB. Opłaty uiszcza się w euro.
3.W przypadku wszelkich opóźnień w płatnościach nalicza się odsetki za zwłokę określone w art. 99 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE, Euratom) 2024/2509.
4.Komunikacja między EUNB a kontrahentami, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, odbywa się za pośrednictwem centralnej bazy danych ustanowionej przez ESMA zgodnie z art. 17c rozporządzenia (UE) nr 648/2012 lub, jeżeli ta centralna baza danych nie jest dostępna, za pomocą wszelkich innych środków elektronicznych.
Artykuł 8
Informacje przekazywane EUNB
1.Co roku kontrahenci stosujący zatwierdzony model pro forma lub występujący z wnioskiem o zatwierdzenie modelu pro forma przekazują EUNB wszystkie elementy niezbędne do obliczenia opłat, o których mowa w art. 4, 5 i 6, stosownie do przypadku, w tym informacje na temat średniej wartości nominalnej, o której mowa w art. 3, oraz szczegółowe informacje finansowe dotyczące kontrahenta, które są wymagane na potrzeby procesu fakturowania.
2.Do celów ust. 1 zastosowanie mają poniższe warunki:
a)w odniesieniu do roku, w którym przypada data gotowości EUNB, EUNB gromadzi elementy niezbędne do:
(i)
obliczenia opłat, o których mowa w art. 5;
(ii)
wystawienia faktur nie później niż do dnia 31 października tego roku;
b)w odniesieniu do lat następujących po dacie gotowości EUNB kontrahenci, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, przekazują EUNB do dnia 31 marca elementy niezbędne do obliczenia opłat, o których mowa w art. 4 i 5, stosownie do przypadku;
c)w odniesieniu do opłat, o których mowa w art. 6, EUNB gromadzi informacje niezbędne do obliczenia tych opłat i wystawienia odpowiednich faktur w odpowiednim terminie, z uwzględnieniem przepisów art. 7.
Artykuł 9
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w Brukseli dnia 5.5.2026 r.
W imieniu Komisji
Przewodnicząca
Ursula VON DER LEYEN