ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 102

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 65
30 marca 2022


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/501 z dnia 25 marca 2022 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej Beauveria bassiana szczep 203, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 ( 1 )

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2022/502 z dnia 29 marca 2022 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1321/2013 w odniesieniu do nazwy posiadacza zezwolenia na produkt początkowy dla środków aromatyzujących dymu wędzarniczego Scansmoke PB 1110 ( 1 )

6

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2022/503 z dnia 29 marca 2022 r. zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 w odniesieniu do zwolnienia małoletnich z okresu uznawania zaświadczeń o szczepieniu wydawanych w formacie unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID ( 1 )

8

 

*

Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2022/504 z dnia 25 marca 2022 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/445 w sprawie wykonywania opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii (EBC/2022/14)

11

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2022/505 z dnia 23 marca 2022 r. dotycząca zwolnień z rozszerzonego cła antydumpingowego na niektóre części rowerowe pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 88/97 (notyfikowana jako dokument nr C(2022) 1693)

16

 

*

Decyzja Komisji (UE) 2022/506 z dnia 29 marca 2022 r. zmieniająca załącznik A do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako

24

 

*

Decyzja Komisji (UE) 2022/507 z dnia 29 marca 2022 r. potwierdzająca uczestnictwo Irlandii w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1147 ustanawiającym Fundusz Azylu, Migracji i Integracji

33

 

 

WYTYCZNE

 

*

Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2022/508 z dnia 25 marca 2022 r. zmieniające wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/697 w sprawie wykonywania opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii przez właściwe organy krajowe w stosunku do mniej istotnych instytucji (EBC/2017/697) (EBC/2022/12)

34

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

30.3.2022   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 102/1


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/501

z dnia 25 marca 2022 r.

w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej Beauveria bassiana szczep 203, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 10 marca 2017 r. przedsiębiorstwo GlenBiotech przedłożyło Niderlandom, państwu członkowskiemu pełniącemu rolę sprawozdawcy, wniosek na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 o zatwierdzenie substancji czynnej Beauveria bassiana szczep 203.

(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w dniu 20 lipca 2017 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy powiadomiło wnioskodawcę, pozostałe państwa członkowskie, Komisję oraz Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) o spełnieniu kryteriów formalnych wniosku.

(3)

Wpływ wspomnianej substancji czynnej na zdrowie ludzi i zwierząt oraz na środowisko został poddany ocenie na podstawie art. 11 ust. 2 i 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do zastosowania proponowanego przez wnioskodawcę. W dniu 5 czerwca 2019 r. państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy przedłożyło Komisji projekt sprawozdania z oceny wraz z kopią dla Urzędu, w którym to sprawozdaniu stwierdzono, że wspomniana substancja czynna ma szanse spełnić kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

(4)

Zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 Urząd rozesłał projekt sprawozdania z oceny otrzymany od państwa członkowskiego pełniącego rolę sprawozdawcy do wnioskodawcy i pozostałych państw członkowskich oraz zorganizował konsultacje publiczne na jego temat.

(5)

Zgodnie z art. 12 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 Urząd zwrócił się on do wnioskodawcy o przedłożenie dodatkowych informacji państwom członkowskim, Komisji i Urzędowi. Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy oceniło te dodatkowe informacje i w lipcu 2020 r. przedłożyło Urzędowi swoją ocenę w formie zaktualizowanego projektu sprawozdania z oceny.

(6)

W dniu 6 października 2020 r. Urząd przedstawił wnioskodawcy, państwom członkowskim i Komisji wnioski (2), w których określił, czy substancja czynna Beauveria bassiana szczep 203 ma szanse spełnić kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Urząd podał swoje wnioski do wiadomości publicznej.

(7)

W dniu 22 października 2021 r. Komisja przedstawiła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz sprawozdanie z przeglądu oraz projekt niniejszego rozporządzenia przewidującego zatwierdzenie Beauveria bassiana szczep 203.

(8)

Wnioskodawcy umożliwiono przedstawienie uwag do sprawozdania z przeglądu.

(9)

Na podstawie projektu sprawozdania z oceny przedłożonego przez państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy, wniosków Urzędu i uwag wnioskodawcy w odniesieniu do reprezentatywnego stosowania co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego Beauveria bassiana 203, który został zbadany i jest szczegółowo opisany w sprawozdaniu z przeglądu, Komisja uważa, że kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 zostały spełnione. Należy zatem zatwierdzić Beauveria bassiana szczep 203.

(10)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 lit. b), c) i e) oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki i ograniczenia, takie jak maksymalna zawartość potencjalnie niebezpiecznego metabolitu bowercyny w środkach ochrony roślin, a także ograniczenie stosowania do ozdobnych drzew palmowych.

(11)

Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (3).

(12)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdzenie substancji czynnej

Zatwierdza się substancję czynną Beauveria bassiana szczep 203 określoną w załączniku I, z zastrzeżeniem warunków wyszczególnionych w tym załączniku.

Artykuł 2

Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 marca 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN


(1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(2)  „Conclusion on the peer review of the pesticide risk assessment of the active substance Beauveria bassiana strain 203” („Wnioski z wzajemnej weryfikacji oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy, dotyczącej substancji czynnej Beauveria bassiana szczep 203”). Dziennik EFSA 2020; 18(11):6295. Doi: 10.2903/j.efsa.2020,6295.

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).


ZAŁĄCZNIK I

Nazwa zwyczajowa, numery identyfikacyjne

Nazwa IUPAC

Czystość (1)

Data zatwierdzenia

Data wygaśnięcia zatwierdzenia

Przepisy szczegółowe

Beauveria bassiana szczep 203

Numer przystąpienia w Centraal Bureau voor Schimmelcultures (Fungal Biodiversity Centre, Instytut Królewskiej Niderlandzkiej Akademii Sztuki i Nauk, Utrecht, Niderlandy): CBS 121097

Nie dotyczy

Maks. poziom bowercyny: 80 μg/kg w produkcie gotowym.

19 kwietnia 2022 r.

18 kwietnia 2032 r.

Zezwala się wyłącznie na stosowanie na ozdobnych drzewach palmowych.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego Beauveria bassiana szczep 203, w szczególności jego dodatki I i II.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

a)

maksymalny poziom metabolitu bowercyny w środku ochrony roślin;

b)

ochronę operatorów i pracowników, z uwzględnieniem faktu, że gatunek Beauveria bassiana, niezależnie od szczepu, jest potencjalnym alergenem ludzkim zarówno na skutek narażenia przez skórę, jak i narażenia drogą wziewną, a tym samym zapewnienie włączenia odpowiednich środków ochrony indywidualnej jako warunku stosowania.

Producent zapewnia ścisłe zachowanie warunków środowiskowych oraz analizę kontroli jakości w trakcie procesu produkcji, aby zapewnić przestrzeganie limitów dotyczących zanieczyszczenia mikrobiologicznego, o których mowa w dokumencie roboczym SANCO/12116/2012 (2).

W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.


(1)  Dodatkowe dane szczegółowe dotyczące identyfikacji i specyfikacji substancji czynnej znajdują się w sprawozdaniu z przeglądu.

(2)  https://ec.europa.eu/food/sites/food/files/plant/docs/pesticides_ppp_app-proc_guide_phys-chem-ana_microbial-contaminant-limits.pdf


ZAŁĄCZNIK II

W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 dodaje się pozycję w brzmieniu:

„151

Beauveria bassiana szczep 203

Numer przystąpienia w Centraal Bureau voor Schimmelcultures (Fungal Biodiversity Centre, Instytut Królewskiej Niderlandzkiej Akademii Sztuki i Nauk, Utrecht, Niderlandy): CBS 121097

Nie dotyczy

Maks. poziom bowercyny: 80 μg/kg w produkcie gotowym.

19 kwietnia 2022 r.

18 kwietnia 2032 r.

Zezwala się wyłącznie na stosowanie na ozdobnych drzewach palmowych.

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego Beauveria bassiana szczep 203, w szczególności jego dodatki I i II.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

a)

maksymalny poziom metabolitu bowercyny w środku ochrony roślin;

b)

ochronę operatorów i pracowników, z uwzględnieniem faktu, że gatunek Beauveria bassiana, niezależnie od szczepu, jest potencjalnym alergenem ludzkim zarówno na skutek narażenia przez skórę, jak i narażenia drogą wziewną, a tym samym zapewnienie włączenia odpowiednich środków ochrony indywidualnej jako warunku stosowania.

Producent zapewnia ścisłe zachowanie warunków środowiskowych oraz analizę kontroli jakości w trakcie procesu produkcji, aby zapewnić przestrzeganie limitów dotyczących zanieczyszczenia mikrobiologicznego, o których mowa w dokumencie roboczym SANCO/12116/2012 (*1).

W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.


(*1)  https://ec.europa.eu/food/sites/food/files/plant/docs/pesticides_ppp_app-proc_guide_phys-chem-ana_microbial-contaminant-limits.pdf”.


30.3.2022   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 102/6


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2022/502

z dnia 29 marca 2022 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1321/2013 w odniesieniu do nazwy posiadacza zezwolenia na produkt początkowy dla środków aromatyzujących dymu wędzarniczego „Scansmoke PB 1110”

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 2065/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 listopada 2003 r. w sprawie środków aromatyzujących dymu wędzarniczego używanych lub przeznaczonych do użycia w środkach spożywczych lub na ich powierzchni (1), w szczególności jego art. 11,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 1 października 2021 r. przedsiębiorstwo Azelis Denmark A/S („wnioskodawca”) złożyło wniosek zgodnie z art. 11 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 2065/2003, zwracając się o zmianę nazwy posiadacza zezwolenia na produkt początkowy dla środków aromatyzujących „Scansmoke PB 1110” zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1321/2013 (2).

(2)

We wniosku wnioskodawca wskazał, że zezwolenie na stosowanie produktu początkowego dla środków aromatyzujących dymu wędzarniczego „Scansmoke PB 1110” ma zostać przeniesione na przedsiębiorstwo proFagus GmbH. Na poparcie swojego oświadczenia wnioskodawca przedstawił umowę o przeniesieniu zezwolenia zawartą między nim a przedsiębiorstwem proFagus GmbH w odniesieniu do produktu początkowego dla środków aromatyzujących dymu wędzarniczego „Scansmoke PB 1110”.

(3)

Proponowana zmiana posiadacza zezwolenia ma charakter wyłącznie administracyjny, nie wymaga więc przeprowadzenia nowej oceny danego produktu.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1321/2013.

(5)

W celu zapewnienia sprawnego przeniesienia zezwolenia należy zapewnić, aby produkt początkowy dla środków aromatyzujących dymu wędzarniczego „Scansmoke PB 1110”, jak również otrzymane z niego środki aromatyzujące dymu wędzarniczego oraz środki spożywcze je zawierające, które są zgodne z przepisami obowiązującymi przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogły być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania istniejących zapasów.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1321/2013

W tabeli w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1321/2013 we wpisie dotyczącym produktu początkowego dla środków aromatyzujących dymu wędzarniczego „Scansmoke PB 1110” wprowadza się następujące zmiany:

1)

w trzecim wierszu „Nazwa posiadacza zezwolenia” słowa „Azelis Denmark A/S” zastępuje się słowami „proFagus GmbH”;

2)

w czwartym wierszu „Adres posiadacza zezwolenia” słowa „Lundtoftegaardsvej 95, 2800 Lyngby, DENMARK” zastępuje się słowami „Uslarer Str. 30, 37194 Bodenfelde, GERMANY”.

Artykuł 2

Środki przejściowe

Produkt początkowy dla środków aromatyzujących dymu wędzarniczego „Scansmoke PB 1110”, określony w załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1321/2013, jak również otrzymane z niego środki aromatyzujące dymu wędzarniczego oraz środki spożywcze zawierające produkt początkowy dla środków aromatyzujących dymu wędzarniczego bądź otrzymane z nich środki aromatyzujące dymu wędzarniczego, wyprodukowane i opatrzone etykietami przed dniem 19 kwietnia 2022 r. zgodnie z przepisami obowiązującymi przed dniem 19 kwietnia 2022 r. mogą być nadal wprowadzane do obrotu i stosowane aż do wyczerpania istniejących zapasów.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN


(1)  Dz.U. L 309 z 26.11.2003, s. 1.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1321/2013 z dnia 10 grudnia 2013 r. ustanawiające unijny wykaz dozwolonych produktów początkowych dla środków aromatyzujących dymu wędzarniczego przeznaczonych do użycia w takiej postaci w środkach spożywczych lub na ich powierzchni lub do produkcji pochodnych środków aromatyzujących dymu wędzarniczego (Dz.U. L 333 z 12.12.2013, s. 54).


30.3.2022   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 102/8


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2022/503

z dnia 29 marca 2022 r.

zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 w odniesieniu do zwolnienia małoletnich z okresu uznawania zaświadczeń o szczepieniu wydawanych w formacie unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 z dnia 14 czerwca 2021 r. w sprawie ram wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19 (1), w szczególności jego art. 5 ust. 2 i 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem (UE) 2021/953 ustanowiono ramy wydawania, weryfikowania i uznawania interoperacyjnych zaświadczeń o szczepieniu, o wyniku testu i o powrocie do zdrowia w związku z COVID-19 (unijne cyfrowe zaświadczenie COVID) w celu ułatwienia posiadaczom takiego zaświadczenia korzystania z prawa do swobodnego przemieszczania się w czasie pandemii COVID-19. Rozporządzenie przyczynia się również do ułatwienia stopniowego i skoordynowanego znoszenia ograniczeń swobody przemieszczania się wprowadzonych przez państwa członkowskie zgodnie z prawem Unii w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się SARS-CoV-2.

(2)

21 grudnia 2021 r. Komisja przyjęła rozporządzenie delegowane (UE) 2021/2288 (2) zmieniające rozporządzenie (UE) 2021/953, w którym ustanawia się, do celów podróży, standardowy okres uznawania zaświadczeń o szczepieniu wskazujących na zakończenie serii szczepień pierwotnych wynoszący 270 dni. W rozporządzeniu tym przewidziano, że, aby zapewnić skoordynowane podejście, państwa członkowskie nie mogą uznawać zaświadczeń o szczepieniu wskazujących na zakończenie serii szczepień pierwotnych, jeżeli od podania wskazanej w nich dawki upłynęło więcej niż 270 dni. Jednocześnie państwa członkowskie nie mogą przewidywać do celów podróży okresu uznawania krótszego niż 270 dni.

(3)

Należy dostosować przepisy dotyczące standardowego okresu uznawania wynoszącego 270 dni ustanowione w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2021/2288 w odniesieniu do zaświadczeń o szczepieniu będących w posiadaniu osób poniżej 18 roku życia. Wynika to z ponownej oceny podejścia dotyczącego okresu uznawania, o której mowa w motywie 15 tego rozporządzenia delegowanego.

(4)

24 lutego 2022 r. Europejska Agencja Leków („EMA”) ogłosiła, że jej Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi zalecił, że w stosownych przypadkach nastolatkom w wieku od 12 lat można podawać dawkę przypominającą szczepionki Comirnaty przeciwko COVID-19 (3). Komitet uznał, że dostępne dowody są wystarczające, aby stwierdzić, że reakcja odpornościowa na dawkę przypominającą u nastolatków będzie co najmniej równa reakcji u osób dorosłych. Na podstawie dostępnych danych nie stwierdzono żadnych nowych zastrzeżeń co do bezpieczeństwa. 28 lutego 2022 r. Komisja przyjęła decyzję wykonawczą zmieniającą odpowiednio warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu przyznane Comirnaty (4).

(5)

Opinia EMA stanowi argument na poparcie krajowych kampanii szczepień w tych państwach członkowskich, które decydują się na oferowanie nastolatkom szczepień przypominających. Jednocześnie, jak zauważyła EMA, przy podejmowaniu decyzji o tym, czy i kiedy należy oferować dawkę przypominającą w tej grupie wiekowej, należy wziąć pod uwagę takie czynniki jak zdolność do przenoszenia się i prawdopodobny ciężki przebieg choroby u młodszych osób, zwłaszcza w przypadku wariantu omikron, znane ryzyko wystąpienia skutków ubocznych, w szczególności bardzo rzadkie, ale poważne powikłanie w postaci zapalenia mięśnia sercowego, a także istnienie innych środków ochronnych i ograniczeń. W związku z tym to eksperci kierujący kampanią szczepień w każdym państwie członkowskim powinni doradzać w sprawie optymalnej decyzji i harmonogramu dla ich kraju.

(6)

W swoim sprawozdaniu technicznym z 8 lutego 2022 r. w sprawie skuteczności szczepionek przeciwko COVID-19 u nastolatków w wieku 12–17 lat oraz tymczasowych względów zdrowia publicznego dotyczących podawania dawki przypominającej (5) Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób („ECDC”) stwierdziło, że dostępne badania dotyczące skuteczności cyklu szczepień pierwotnych przeciwko COVID-19 w przypadku zakażenia wariantem delta, będącym wariantem szczególnej uwagi, objawów choroby i ciężkiego jej przebiegu wykazały bardzo wysoki poziom ochrony u nastolatków. Według ECDC dostępne dowody naukowe wskazujące na to, że odporność nastolatków słabnie po szczepieniu, są ograniczone. Dostępne dane sugerowały zmniejszenie skuteczności szczepionki w zapobieganiu zakażeniu objawowemu po okresie pięciu do sześciu miesięcy po zakończeniu cyklu szczepień pierwotnych, jednak w momencie sporządzania sprawozdania nie były dostępne żadne dowody na to, że zmniejsza się odporność na ciężki przebieg choroby. Modelowanie matematyczne przeprowadzone przez ECDC sugerowało, że dawki przypominające w przypadku nastolatków prawdopodobnie nie miałyby znaczącego wpływu na przenoszenie SARS-CoV-2 na poziomie populacji.

(7)

W odpowiedzi na zapytanie Komisji duża liczba ekspertów z państw członkowskich zebranych w ramach Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia ustanowionego na mocy art. 17 decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1082/2013/UE (6) uznała, że nawet jeżeli niektóre państwa członkowskie mogą zdecydować, na podstawie różnych wytycznych przedstawionych przez EMA, o zaoferowaniu nastolatkom szczepień przypominających, należy zwolnić małoletnich ze standardowego okresu uznawania ustanowionego rozporządzeniem delegowanym (UE) 2021/2288. Nie wszystkie państwa członkowskie oferują obecnie szczepienia przypominające osobom poniżej 18 roku życia.

(8)

W związku z tym standardowy okres uznawania powinien być ograniczony do osób w wieku 18 lat i starszych.

(9)

Podobnie jak w przypadku standardowego okresu uznawania ustanowionego rozporządzeniem delegowanym (UE) 2021/2288, zwolnienie dla osób poniżej 18 roku życia należy stosować na etapie weryfikowania, w tym przez dostosowanie aplikacji mobilnych wykorzystywanych do weryfikacji unijnych cyfrowych zaświadczeń COVID. Biorąc pod uwagę, że zaświadczenia o szczepieniu zawierają datę urodzenia posiadacza, aplikacje mobilne wykorzystywane do weryfikacji są w stanie określić, czy należy stosować standardowy okres uznawania. W tym kontekście zwolnienie powinno mieć zastosowanie do osób poniżej 18 roku życia w dniu weryfikacji zaświadczenia.

(10)

Komisja powinna nadal monitorować i regularnie ponownie oceniać podejście dotyczące okresu uznawania, w celu sprawdzenia, czy konieczne mogą być dostosowania, na podstawie nowo pojawiających się dowodów naukowych, w tym w odniesieniu do okresu uznawania zaświadczeń wskazujących na podanie dawki przypominającej.

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2021/953.

(12)

W świetle nowo pojawiających się dowodów naukowych dotyczących podawania nastolatkom w wieku od 12 lat dawki przypominającej, uwzględniając w szczególności takie czynniki jak zdolność do przenoszenia się i prawdopodobny ciężki przebieg choroby u młodszych osób oraz znane ryzyko wystąpienia skutków ubocznych, a także skuteczność cyklu szczepień pierwotnych przeciwko COVID-19 w tej grupie wiekowej, szczególnie pilna potrzeba wymaga zastosowania procedury, o której mowa w art. 13 rozporządzenia (UE) 2021/953. Pomimo tych zmian opóźnianie podjęcia natychmiastowych działań zwiększyłoby również ryzyko nieuznawania zaświadczeń o szczepieniu będących w posiadaniu małoletnich. W związku z tym zastosowanie ma tryb pilny przewidziany w art. 13 rozporządzenia (UE) 2021/953.

(13)

Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez uszczerbku dla decyzji państw członkowskich dotyczących ich krajowych kampanii szczepień.

(14)

Aby zapewnić wystarczająco dużo czasu na techniczne wdrożenie niniejszego rozporządzenia, państwa członkowskie powinny mieć możliwość stosowania do 6 kwietnia 2022 r. standardowego okresu uznawania ustanowionego rozporządzeniem delegowanym (UE) 2021/2288 również do zaświadczeń osób poniżej 18 roku życia.

(15)

Ze względu na pilny charakter sytuacji związanej z pandemią COVID-19 niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W pkt 1 załącznika do rozporządzenia (UE) 2021/953 lit. h) otrzymuje brzmienie:

„h)

data szczepienia, wskazująca datę ostatniej otrzymanej dawki (zaświadczenia będące w posiadaniu osób w wieku 18 lat i starszych wskazujące na zakończenie serii szczepień pierwotnych uznaje się tylko wtedy, gdy od daty ostatniej dawki w tej serii upłynęło nie więcej niż 270 dni);”.

Artykuł 2

Do 6 kwietnia 2022 r. państwa członkowskie mogą stosować pkt 1 lit. h) załącznika do rozporządzenia (UE) 2021/953 zmienionego rozporządzeniem delegowanym (UE) 2021/2288 również do zaświadczeń będących w posiadaniu osób poniżej 18 roku życia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN


(1)  Dz.U. L 211 z 15.6.2021, s. 1.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2288 z dnia 21 grudnia 2021 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/953 w odniesieniu do okresu uznawania zaświadczeń o szczepieniu wydawanych w formacie unijnego cyfrowego zaświadczenia COVID wskazującego na zakończenie serii szczepień pierwotnych (Dz.U. L 458 z 22.12.2021, s. 459).

(3)  https://www.ema.europa.eu/en/news/ema-recommends-authorisation-booster-doses-comirnaty-12-years-age

(4)  Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 28 lutego 2022 r. zmieniająca przyznane decyzją C(2020) 9598 (final) warunkowe pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „Comirnaty – tozinameran, szczepionka mRNA przeciw COVID-19 (ze zmodyfikowanymi nukleozydami)” (C(2022) 1351 final).

(5)  https://www.ecdc.europa.eu/sites/default/files/documents/COVID-19-considerations-for-booster-doses-in-adolescents-Feb%202022.pdf

(6)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1082/2013/UE z dnia 22 października 2013 r. w sprawie poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia oraz uchylająca decyzję nr 2119/98/WE (Dz.U. L 293 z 5.11.2013, s. 1).


30.3.2022   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 102/11


ROZPORZĄDZENIE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2022/504

z dnia 25 marca 2022 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) 2016/445 w sprawie wykonywania opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii (EBC/2022/14)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności jego art. 4 ust. 3, art. 6 i art. 9 ust. 1 i 2,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (2), w szczególności 400 ust. 2, art. 415 ust. 3, art. 420 ust. 2, art. 428p ust. 10, art. 428q ust. 2, art. 428aq ust. 10, art. 428ar ust. 2, art. 467 ust. 3, art. 468 ust. 3 i art. 471 ust. 1,

uwzględniając rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych (3), w szczególności art. 12 ust. 3, art. 23 ust. 2 oraz art. 24 ust. 4 i 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy aktów prawnych przyjętych od czasu przyjęcia rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/445 (EBC/2016/4) (4) wprowadzono do prawa Unii pewne nowe opcje i swobody uznania, a także zmieniono lub usunięto niektóre opcje i swobody uznania przewidziane w prawie Unii, z których Europejski Bank Centralny (EBC) korzystał na podstawie rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4). W związku z tym, aby uwzględnić te zmiany, konieczne jest wprowadzenie zmian do rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4).

(2)

Ponadto zgodnie z art. 9 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4) ekspozycje wewnątrz grupy są wyłączone z odpowiednich limitów dotyczących dużych ekspozycji, pod warunkiem że instytucje kredytowe spełniają określone kryteria. Od czasu przyjęcia rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4) wzrosły obawy EBC z punktu widzenia nadzoru ostrożnościowego w wyniku intensyfikacji praktyk księgowych instytucji kredytowych obejmujących podmioty z siedzibą w państwach trzecich. Zakres art. 9 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4) należy zatem ograniczyć do ekspozycji wewnątrz grupy wobec podmiotów mających siedzibę w Unii.

(3)

Art. 9 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4) należy zmienić tak, aby oprócz obecnie obowiązującego pełnego wyłączenia instytucje kredytowe, które spełniają odpowiednie kryteria poprzez przestrzeganie limitu ilościowego dotyczącego wartości odpowiednich ekspozycji, mogły skorzystać z częściowego wyłączenia.

(4)

W odniesieniu do produktów związanych z pozabilansowym finansowaniem handlu EBC uważa za konieczne wprowadzenie większej elastyczności przy określaniu wskaźników wypływów do celów art. 23 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61 (5). Należy zatem usunąć z art. 11 rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4) określenie standardowego wskaźnika wypływów na poziomie 5 %. Zamiast tego, podobnie jak w przypadku innych produktów i usług objętych zakresem art. 23 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, EBC powinien określić wskaźniki wypływów dla produktów związanych z pozabilansowym finansowaniem handlu, akceptując wskaźniki wypływów stosowane przez odpowiednią instytucję kredytową lub ustalając wyższy wskaźnik wypływów, nieprzekraczający 5 %.

(5)

W celu zapewnienia spójnego stosowania wymogów ostrożnościowych do instytucji kredytowych, należy ustanowić ogólną politykę identyfikowania głównych indeksów giełdowych w państwach członkowskich lub w państwach trzecich do celów art. 12 ust. 1 lit. c) ppkt (i) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61.

(6)

Po wprowadzeniu wymogu dotyczącego wskaźnika stabilnego finansowania netto określonego w części szóstej tytuł IV rozporządzenia (UE) nr 575/2013 właściwe organy mogą korzystać z szeregu nowych opcji i swobód uznania związanych z wymogiem dotyczącym wskaźnika stabilnego finansowania netto. Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2016/445 (EBC/2016/4).

(7)

W celu wspierania zasady równego traktowania instytucji kredytowych opcje i swobody uznania związane ze stosowaniem wymogu w zakresie wskaźnika stabilnego finansowania netto przez małe i niezłożone instytucje, zgodnie z częścią szóstą tytuł IV rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, powinny być wykonywane w taki sam sposób jak odpowiednie opcje i swobody uznania dotyczące stosowania wymogu w zakresie wskaźnika stabilnego finansowania netto przez inne instytucje kredytowe, zgodnie z częścią szóstą tytuł IV rozdziały 1–4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

(8)

Pewne czynniki utrudniają praktyczne zastosowanie swobody uznania, o której mowa w art. 13 rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4), na podstawie którego właściwe organy mogą upoważniać instytucje do stosowania wskaźnika wypływów wynoszącego 3 % w odniesieniu do stabilnych depozytów detalicznych objętych systemem gwarantowania depozytów, pod warunkiem udzielenia uprzedniej zgody przez Komisję Europejską zgodnie z art. 24 ust. 4 i 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61. Konieczne są dalsze dowody i dalsza analiza w celu wykazania, że wskaźniki wypływów w odniesieniu do stabilnych depozytów detalicznych objętych systemem gwarantowania depozytów, o których mowa w art. 24 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, wynosiłyby poniżej 3 % w każdym okresie występowania warunków skrajnych zgodnych ze scenariuszami, o których mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61. Wobec braku takich dowodów i analiz ogólną politykę upoważaniającą do stosowania wskaźnika wypływów na poziomie 3 % należy usunąć z rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4).

(9)

Zgodnie z procedurą określoną w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013 EBC przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat niniejszego rozporządzenia.

(10)

Decyzja Rady ds. Nadzoru EBC o zatwierdzeniu wniosku w sprawie przyjęcia niniejszego rozporządzenia została podjęta zgodnie z art. 26 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1024/2013.

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2016/445 (EBC/2016/4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany

W rozporządzeniu (UE) nr 2016/445 (EBC/2016/4) wprowadza się następujące zmiany:

1)

skreśla się art. 5;

2)

w art. 9 ust. 3–5 otrzymują brzmienie:

„3.   Ekspozycje instytucji kredytowych wymienione w art. 400 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wobec przedsiębiorstw wskazanych w tym przepisie – o ile przedsiębiorstwa te mają siedzibę w Unii – wyłącza się z zakresu zastosowania art. 395 ust. 1 tego rozporządzenia, o ile spełnione są warunki wskazane w art. 400 ust. 3 i doprecyzowane w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz w zakresie, w jakim przedsiębiorstwa te są objęte tym samym nadzorem skonsolidowanym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*1) lub analogicznych standardów obowiązujących w państwie trzecim zgodnie ze szczegółowym opisem zawartym w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

4.   Ekspozycje wymienione w art. 400 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wyłącza się z zakresu zastosowania art. 395 ust. 1 tego rozporządzenia, o ile spełnione są warunki wskazane w art. 400 ust. 3 tego rozporządzenia zgodnie ze szczegółowym opisem zawartym w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

5.   Ekspozycje wymienione w art. 400 ust. 2 lit. e)–l) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wyłącza się w całości lub – w przypadku wskazanym w art. 400 ust. 2 lit. i) – do wysokości maksymalnej dozwolonej kwoty z zakresu zastosowania art. 395 ust. 1 tego rozporządzenia, o ile spełnione są warunki wskazane w art. 400 ust. 3 tego rozporządzenia.

(*1)  Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1).”;"

3)

w rozdziale IV po nagłówku „Płynność” dodaje się nagłówek w brzmieniu:

Sekcja I

Wymóg pokrycia wypływów netto”;

4)

skreśla się art. 10 i 11;

5)

dodaje się art. 11a w brzmieniu:

„Artykuł 11a

Art. 12 ust. 1 lit. c) ppkt (i) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61: określenie głównych indeksów giełdowych państwa członkowskiego lub państwa trzeciego

Następujące indeksy kwalifikują się jako główne indeksy giełdowe do celów określenia zakresu akcji, które mogą kwalifikować się jako aktywa poziomu 2B zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/6:

a)

indeksy wymienione w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1646 (*2);

b)

wszelkie główne indeksy giełdowe niewymienione w lit. a), w państwie członkowskim lub w państwie trzecim, określone jako takie do celów niniejszego podpunktu przez właściwy organ odpowiedniego państwa członkowskiego lub organ władzy publicznej państwa trzeciego;

c)

wszelkie główne indeksy giełdowe, nieuwzględnione w lit. a) lub b), które obejmują wiodące przedsiębiorstwa w danej jurysdykcji.

(*2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1646 z dnia 13 września 2016 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do indeksów głównych i uznanych giełd zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (Dz.U. L 245 z 14.9.2016, s. 5).”;"

6)

w rozdziale IV po art. 12 dodaje się sekcję II w brzmieniu:

Sekcja II

Wskaźnik stabilnego finansowania netto

Artykuł 12a

Artykuł 428p ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013: współczynniki wymaganego stabilnego finansowania dla ekspozycji pozabilansowych

O ile EBC nie ustali innych współczynników wymaganego stabilnego finansowania, w odniesieniu do ekspozycji pozabilansowych objętych zakresem art. 428p ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 instytucje stosują do ekspozycji pozabilansowych, o których nie ma mowy w części szóstej tytuł IV rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, współczynniki wymaganego stabilnego finansowania odpowiadające wskaźnikom wypływów, które stosują one do powiązanych produktów i usług w kontekście art. 23 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto.

Artykuł 12b

Artykuł 428q ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013: określenie terminu obciążenia aktywów, które wyodrębniono

W przypadku gdy aktywa wyodrębniono zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (*3), a instytucje nie są w stanie swobodnie dysponować takimi aktywami, uznają je one za aktywa obciążone przez okres odpowiadający terminowi zobowiązań wobec klientów instytucji, do których ten wymóg wyodrębnienia się odnosi.

Artykuł 12c

Artykuł 428aq ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013: współczynniki wymaganego stabilnego finansowania dla ekspozycji pozabilansowych

Instytucje, którym EBC udzielił zezwolenia na stosowanie uproszczonego wymogu dotyczącego stabilnego finansowania netto, o którym mowa w części szóstej tytuł IV rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, stosują podejście określone w art. 12a.

Artykuł 12d

Artykuł 428ar ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013: określenie terminu obciążenia aktywów, które wyodrębniono

Instytucje, którym EBC udzielił zezwolenia na obliczanie wskaźnika stabilnego finansowania netto w sposób, o którym mowa w części szóstej tytuł IV rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, stosują podejście określone w art. 12b.

(*3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1).”;"

7)

skreśla się art. 13–16;

8)

załącznik I podlega zmianie zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Przepisy końcowe

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie piątego dnia po dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 25 marca 2022 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Christine LAGARDE

Prezes EBC


(1)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

(2)  Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1.

(3)  Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 1.

(4)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/445 z dnia 14 marca 2016 r. w sprawie wykonywania opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii (EBC/2016/4) (Dz.U. L 78 z 24.3.2016, s. 60).

(5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 2016/445 (EBC/2016/4) wprowadza się następujące zmiany:

1)

w ust. 2 lit. a) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:

„(ii)

ekspozycje wewnątrz grupy są uzasadnione strukturą i strategią finansowania grupy;”;

2)

w ust. 3 lit. c) ppkt (ii) otrzymuje brzmienie:

„(ii)

że ekspozycje wewnątrz grupy są uzasadnione strukturą i strategią finansowania grupy;”.


DECYZJE

30.3.2022   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 102/16


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2022/505

z dnia 23 marca 2022 r.

dotycząca zwolnień z rozszerzonego cła antydumpingowego na niektóre części rowerowe pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 88/97

(notyfikowana jako dokument nr C(2022) 1693)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 13 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 71/97 z dnia 10 stycznia 1997 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem (EWG) nr 2474/93 na rowery pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych części rowerowych z Chińskiej Republiki Ludowej oraz stanowiące o ostatecznym pobraniu rozszerzonego cła w przypadku takiego przywozu zarejestrowanego na mocy rozporządzenia (WE) nr 703/96 (2), w szczególności jego art. 3,

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2020/45 z dnia 20 stycznia 2020 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2019/1379 w odniesieniu do rozszerzenia cła antydumpingowego nałożonego na przywóz rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej na przywóz niektórych części rowerowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej rozporządzeniem Rady (WE) nr 71/97 (3),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 88/97 z dnia 20 stycznia 1997 r. w sprawie zezwolenia na zwolnienie przywozu niektórych części rowerowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej z rozszerzenia, na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 71/97, cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2474/93 (4), w szczególności jego art. 4–7,

po poinformowaniu państw członkowskich,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Do przywozu do Unii podstawowych części rowerowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”) ma zastosowanie cło antydumpingowe („rozszerzone cło”) będące wynikiem rozszerzenia cła antydumpingowego, nałożonego na przywóz rowerów pochodzących z Chin rozporządzeniem (WE) nr 71/97.

(2)

Zgodnie z art. 3 rozporządzenia (WE) nr 71/97 Komisja jest upoważniona do wprowadzenia niezbędnych środków zezwalających na zwolnienie z cła przywozu podstawowych części rowerowych, które nie stanowią obejścia cła antydumpingowego.

(3)

Przedmiotowe środki wykonawcze określono w rozporządzeniu (WE) nr 88/97 („rozporządzenie zwalniające”) ustanawiającym szczególny system zwolnień.

(4)

Na tej podstawie Komisja zwolniła szereg podmiotów zajmujących się montażem rowerów z płatności rozszerzonego cła („zwolnione strony”).

(5)

Jak określono w art. 16 ust. 2 rozporządzenia zwalniającego, Komisja publikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej kolejne wykazy zwolnionych stron (5).

(6)

Ostatnią decyzję wykonawczą Komisji (UE) 2022/403 (6) dotyczącą zwolnień na mocy rozporządzenia zwalniającego przyjęto w dniu 3 marca 2022 r.

(7)

Do celów niniejszej decyzji stosuje się definicje podane w art. 1 rozporządzenia zwalniającego.

1.   WNIOSKI O ZWOLNIENIE

(8)

W okresie od dnia 29 sierpnia 2019 r. do dnia 1 lipca 2021 r. Komisja otrzymała od stron wymienionych w tabelach 1 i 2 wnioski o zwolnienie wraz z informacjami wymaganymi do ustalenia dopuszczalności tych wniosków zgodnie z art. 4 rozporządzenia zwalniającego.

(9)

Stronom wnioskującym o zwolnienie umożliwiono przedstawienie uwag na temat konkluzji Komisji dotyczących dopuszczalności ich wniosków.

(10)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 rozporządzenia zwalniającego od daty otrzymania przez Komisję odpowiednich wniosków stron wnioskujących o zwolnienie do czasu wydania decyzji co do ich treści płatność rozszerzonego cła w stosunku do wszelkiego przywozu podstawowych części rowerowych zgłaszanych do swobodnego obrotu przez te strony wymienione w tabelach 1 i 2 została zawieszona.

2.   PRZYZNANIE ZWOLNIENIA

(11)

Badanie treści wniosku przekazanego przez stronę wymienioną w tabeli 1 zostało zakończone.

Tabela 1

Dodatkowy kod TARIC

Nazwa

Adres

C527

FIRMA ADAM Adam Ziętek

Muchy 56, 63-524 Czajków, Polska

(12)

Podczas badania Komisja ustaliła, że wartość części pochodzących z Chin była niższa niż 60 % całkowitej wartości części wszystkich rowerów montowanych przez stronę wymienioną w tabeli 1.

(13)

W związku z tym Komisja stwierdziła, że działalność montażowa przedsiębiorstwa FIRMA ADAM Adam Ziętek nie wchodzi w zakres art. 13 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2016/1036.

(14)

Z tych powodów oraz zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia zwalniającego strona wymieniona w tabeli 1 spełnia warunki zwolnienia z rozszerzonego cła.

(15)

Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia zwalniającego zwolnienie powinno obowiązywać od daty otrzymania przez Komisję wniosku. Dług celny z tytułu rozszerzonego cła strony wnioskującej o zwolnienie powinien zatem zostać uznany za nieważny od tego samego dnia.

(16)

Zainteresowana strona została poinformowana o konkluzjach Komisji dotyczących zasadności jej wniosku i otrzymała możliwość przedstawienia uwag na ten temat.

(17)

Z uwagi na fakt, że zwolnienie stosuje się jedynie wobec strony wyraźnie określonej w tabeli 1, zwolniona strona powinna niezwłocznie powiadamiać Komisję (7) o wszelkich zmianach w tym zakresie (na przykład w następstwie zmiany nazwy, formy prawnej lub adresu lub w związku z utworzeniem nowych podmiotów zajmujących się montażem).

(18)

W przypadku zmian danych referencyjnych zwolniona strona powinna przekazać stosowne informacje, w tym dotyczące wszelkich powiązanych z montażem zmian w jej działalności. W stosownych przypadkach Komisja odpowiednio zaktualizuje dane.

3.   ZAWIESZENIE PŁATNOŚCI CEŁ DLA STRON OBJĘTYCH BADANIEM

(19)

Trwa badanie treści wniosków przekazanych przez strony wymienione w tabeli 2. Do czasu wydania decyzji co do treści wniosków płatność rozszerzonego cła przez te strony zostaje zawieszona.

(20)

Z uwagi na fakt, że zawieszenia stosuje się jedynie wobec stron wyraźnie określonych w tabeli 2, strony te powinny niezwłocznie powiadamiać Komisję (8) o wszelkich zmianach w tym zakresie (na przykład w następstwie zmiany nazwy, formy prawnej lub adresu lub w związku z utworzeniem nowych podmiotów zajmujących się montażem).

(21)

W przypadku zmian danych referencyjnych zainteresowana strona powinna przekazać wszystkie stosowne informacje, w tym dotyczące wszelkich powiązanych z montażem zmian w jej działalności. W stosownych przypadkach Komisja zaktualizuje dane stron.

Tabela 2

Dodatkowy kod TARIC

Nazwa

Adres

C557

Berria Bike SL

Calle Blasco de Garay 19 02600 Villarrobledo, Hiszpania

C559

Northtec sp. z.o.o.

ul. Dworcowa 15a 43-502 Czechowice-Dziedzice, Polska

C560

Giant Gyártó Hungary Kft.

Jedlik Ányos utca 1 3200 Gyöngyös, Węgry

C492

MOTOKIT Veiculos e Acessórios Lda

Rua Alto do Vale do Grou 36 3750-870 Borralha/Águeda, Portugalia

C609

Nextbike GmbH

Erich-Zeigner-Allee 69–73 04229 Leipzig, Niemcy

C720

Propain Bicycles GmbH

Schachenstraße 39 88267 Vogt, Niemcy

4.   AKTUALIZACJE DANYCH DOTYCZĄCYCH STRONY OBJĘTEJ ZWOLNIENIEM LUB ZAWIESZENIEM

(22)

W okresie od dnia 31 marca 2021 r. do dnia 7 maja 2021 r. strony objęte zwolnieniem lub zawieszeniem wymienione w tabeli 3 powiadomiły Komisję o zmianach w ich danych referencyjnych (nazwy, formy prawne lub adresy). Po sprawdzeniu przekazanych informacji Komisja stwierdziła, że zmiany te nie wpływają na działalność montażową w odniesieniu do warunków przyznania zwolnienia lub zawieszenia określonych w rozporządzeniu zwalniającym.

(23)

Zwolnienia tych stron z cła rozszerzonego lub zawieszenia płatności takiego cła dla tych stron przyznane zgodnie z art. 5 ust. 1 lub art. 7 ust. 1 rozporządzenia zwalniającego pozostają niezmienione, należy jednak uaktualnić dane referencyjne tych stron.

Tabela 3

Dodatkowy kod TARIC

Wcześniejsze dane referencyjne

Zmiana

A168

EGC S.r.l.

Via Fontana 18

45021 Milano, Włochy

Zmieniono adres strony objętej zwolnieniem na:

Corso Ventidue Marzo 32/1

20135 Milano (MI), Włochy

8085

Oxyprod S.r.l.

Via G. Morone 4

20121 Milano (MI). Włochy

Zmieniono nazwę i adres strony objętej zwolnieniem na:

Decathlon Produzione Italia S.r.l.

Via Buonarroti 39

20145 Milano (MI), Włochy

C492

MOTOKIT Veiculos e Acessórios S.A.

Rua Padre Vicente Maria da Rocha 448, 1° Esq.

3840-453 Vagos, Portugalia

Zmieniono formę prawną i adres strony objętej zawieszeniem na:

MOTOKIT Veiculos e Acessórios Lda

Rua Alto do Vale do Grou 36

3750-870 Borralha/Águeda, Portugalia

5.   WNIOSKI O ZWOLNIENIE UZNANE ZA NIEDOPUSZCZALNE

(24)

Strony wymienione w tabeli 4 złożyły wnioski o zwolnienie, które uznano za niedopuszczalne w rozumieniu art. 4 ust. 4 rozporządzenia zwalniającego, ponieważ nie spełniały warunków określonych w art. 4 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia.

Tabela 4

Nazwa

Adres

Bicicletas Mendiz S.A.

Zuazobidea 22, (P.I. Jundiz) – 01015 Vitoria-Gasteiz, Hiszpania

MK Bicycles GmbH

Krugbäckerstraße 16 – 56424 Mogendorf, Niemcy

Smart Urban Mobility B.V.

Contactweg 26, 1014BH Amsterdam, Niderlandy

UW Werkmaatschappij B.V.

Postbus 9255, 3506GG Utrecht, Niderlandy

(25)

Komisja poinformowała strony wymienione w tabeli 4 o swoich konkluzjach, dając im możliwość przedstawienia uwag.

(26)

Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących konkluzji Komisji od UW Werkmaatschappij B.V. i Smart Urban Mobility B.V.

(27)

Bicicletas Mendiz SA i MK Bicycles GmbH zareagowały, zwracając się do Komisji o ponowne rozważenie odrzucenia w obliczu dodatkowych dokumentów i argumentów przedstawionych przez te przedsiębiorstwa.

(28)

Komisja, po przeprowadzeniu należytej oceny odpowiednich dokumentów i argumentów, stwierdziła, że te dodatkowe informacje nie uzasadniają wniosku o ponowne rozważenie ujawnionych wcześniej konkluzji. W związku z tym niedopuszczalność wniosków o zwolnienie została potwierdzona.

(29)

Strony zostały odpowiednio poinformowane i umożliwiono im przedstawienie uwag. Nie otrzymano żadnych dalszych uwag na temat konkluzji Komisji.

6.   STRONY, W ODNIESIENIU DO KTÓRYCH COFNIĘTO ZWOLNIENIE

(30)

W dniach 25 marca 2021 r. i 28 października 2021 r. Komisję powiadomiono, że dwie zwolnione strony wymienione w tabeli 5 zostały zlikwidowane i zaprzestały działalności.

(31)

Spółka Sachsenring Bike Manufaktur GmbH została zlikwidowana i zaprzestała działalności w dniu 12 stycznia 2021 r. po ogłoszeniu upadłości, a spółka Cicli Cinzia srl została zlikwidowana i zaprzestała działalności w dniu 27 stycznia 2021 r.

(32)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że zwolnienie przyznane Sachsenring Bike Manufaktur GmbH powinno zostać wycofane z dniem 12 stycznia 2021 r., a zwolnienie przyznane Cicli Cinzia srl – z dniem 27 stycznia 2021 r., zgodnie z zasadą dobrej administracji.

(33)

Komisja poinformowała strony wymienione w tabeli 5 o swoich konkluzjach, dając im możliwość przedstawienia uwag.

(34)

Nie otrzymano żadnych uwag dotyczących konkluzji Komisji od Sachsenring Bike Manufaktur GmbH.

(35)

Spółka Cicli Cinzia srl zareagowała, zwracając się do Komisji o ponowne rozważenie wycofania przyznanego zwolnienia.

(36)

Komisja, po przeprowadzeniu należytej oceny wniosku, stwierdziła, że nie przedstawiono nowych argumentów uzasadniających ponowną ocenę wcześniej ujawnionych konkluzji. W związku z tym cofnięcie zwolnienia zostało potwierdzone, a strona została o tym odpowiednio powiadomiona,

Tabela 5

Dodatkowy kod TARIC

Nazwa

Adres

8009

Sachsenring Bike Manufaktur GmbH

Kyselhäuser Straße 23

06526 Sangerhausen, Niemcy

8066

Cicli Cinzia srl

Via Lombardia 48, Osteria Grande

40060 Castel San Pietro Terme, Włochy

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Strona wymieniona w tabeli w niniejszym artykule zostaje niniejszym zwolniona z wprowadzonego rozporządzeniem (WE) nr 71/97 rozszerzenia ostatecznego cła antydumpingowego nałożonego na rowery pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2474/93 (9) na przywóz niektórych części rowerowych z Chińskiej Republiki Ludowej.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 88/97 zwolnienie obowiązuje od daty otrzymania przez Komisję wniosku strony. Dzień ten wskazano w tabeli w kolumnie „Data wejścia w życie”.

Zwolnienie stosuje się jedynie wobec strony wyraźnie określonej w tabeli w niniejszym artykule.

Zwolniona strona niezwłocznie powiadamia Komisję o wszelkich zmianach w zakresie swojej nazwy i adresu i przekazuje wszystkie stosowne informacje, w szczególności dotyczące wszelkich powiązanych z montażem zmian w swojej działalności w odniesieniu do warunków przyznawania zwolnienia.

Strona zwolniona

Dodatkowy kod TARIC

Nazwa

Adres

Data wejścia w życie

C527

FIRMA ADAM Adam Ziętek

Muchy 56

63-524 Czajków, Polska

29.8.2019

Artykuł 2

Strony wymienione w tabeli w niniejszym artykule są objęte badaniem zgodnie z art. 6 rozporządzenia (WE) nr 88/97.

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 88/97 zawieszenie płatności rozszerzonego cła antydumpingowego obowiązuje od daty otrzymania odpowiednich wniosków stron o zawieszenie. Daty te wskazano w tabeli w kolumnie „Data wejścia w życie”.

Te zawieszenia płatności stosuje się jedynie wobec stron objętych badaniem, wyraźnie określonych w tabeli w niniejszym artykule.

Strony objęte badaniem niezwłocznie powiadamiają Komisję o wszelkich powiązanych z montażem zmianach w swojej działalności związanych z warunkami przyznawania zawieszenia oraz przekazują Komisji wszystkie istotne informacje stanowiące dowód. Zmiany te obejmują, ale nie tylko, wszelkie zmiany nazw, działalności, form prawnych i adresów stron.

Strony badane

Dodatkowy kod TARIC

Nazwa

Adres

Data wejścia w życie

C557

Berria Bike SL

Calle Blasco de Garay 19

02600 Villarrobledo, Hiszpania

27.7.2020

C559

Northtec sp. z.o.o.

ul. Dworcowa 15a

43-502 Czechowice-Dziedzice, Polska

27.7.2020

C560

Giant Gyártó Hungary Kft.

Jedlik Ányos utca 1

3200 Gyöngyös, Węgry

15.7.2020

C492

MOTOKIT Veiculos e Acessórios Lda

Rua Alto do Vale do Grou 36

3750-870 Borralha/Águeda, Portugalia

25.9.2020

C609

Nextbike GmbH

Erich-Zeigner-Allee 69–73

04229 Leipzig, Niemcy

25.11.2020

C720

Propain Bicycles GmbH

Schachenstraße 39

88267 Vogt, Niemcy

1.7.2021

Artykuł 3

Zaktualizowane dane stron zwolnionych lub objętych zawieszeniem wymienionych w tabeli w niniejszym artykule wprowadzono w kolumnie „Nowe dane referencyjne”. Aktualizacje te są skuteczne z dniem wskazanym w tabeli w kolumnie „Data wejścia w życie”.

Odpowiednie dodatkowe kody TARIC uprzednio przypisane tym stronom zwolnionym lub objętym zawieszeniem i przedstawione w tabeli w kolumnie „Dodatkowy kod TARIC” pozostają niezmienione.

Strony zwolnione/objęte zawieszeniem, których dane zostają uaktualnione

Dodatkowy kod TARIC

Wcześniejsze dane referencyjne

Nowe dane referencyjne

Data wejścia w życie

8085

Oxyprod S.r.l.

Via G. Morone 4

20121 Milano (MI), Włochy

Decathlon Produzione Italia S.r.l.

Via Buonarroti 39

20145 Milano (MI), Włochy

3.6.2015 w odniesieniu do zmiany nazwy;

20.4.2021 w odniesieniu do zmiany adresu

A168

EGC S.r.l.

Via Fontana 18

Milano 45021 (MI), Włochy

EGC S.r.l.

Corso Ventidue Marzo 32/1

20135 Milano (MI), Włochy

31.3.2021

C492

MOTOKIT Veiculos e Acessórios S.A.

Rua Padre Vicente Maria da Rocha 448, 1° Esq.

3840-453 Vagos, Portugalia

MOTOKIT Veiculos e Acessórios Lda

Rua Alto do Vale do Grou 36

3750-870 Borralha/Águeda, Portugalia

7.5.2021

Artykuł 4

Wnioski o zwolnienie złożone przez strony wymienione w tabeli w niniejszym artykule są niedopuszczalne i w związku z tym zostają odrzucone zgodnie z art. 4 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 88/97.

Odrzucenie jest skuteczne z dniem odpowiednio wskazanym w tabeli w kolumnie „Data wejścia w życie”.

Strony, których wniosek o zwolnienie zostaje odrzucony

Nazwa

Adres

Data wejścia w życie

Bicicletas Mendiz SA

Zuazobidea 22, (P.I. Jundiz) – 01015 Vitoria-Gasteiz, Hiszpania

5.5.2021

MK Bicycles GmbH

Krugbäckerstraße 16 – 56424 Mogendorf, Niemcy

14.6.2021

Smart Urban Mobility BV

Contactweg 26, 1014BH Amsterdam, Niderlandy

17.6.2021

UW Werkmaatschappij B.V.

Postbus 9255, 3506GG Utrecht, Niderlandy

12.11.2021

Artykuł 5

Przyznane zwolnienie z płatności rozszerzonego cła antydumpingowego zostaje niniejszym cofnięte w odniesieniu do stron wymienionych w tabeli w niniejszym artykule.

Wycofanie to jest skuteczne z dniem wskazanym w tabeli w kolumnie „Data wejścia w życie”.

Strony, w odniesieniu do których cofnięto zwolnienie

Dodatkowy kod TARIC

Nazwa

Adres

Data wejścia w życie

8009

Sachsenring Bike Manufaktur GmbH

Kyselhäuser Straße 23

06526 Sangerhausen, Niemcy

12.1.2021

8066

Cicli Cinzia srl

Via Lombardia 48, Osteria Grande

40060 Castel San Pietro Terme, Włochy

27.1.2021

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich oraz stron wymienionych w art. 1–5 i zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 marca 2022 r.

W imieniu Komisji

Valdis DOMBROVSKIS

Wiceprzewodniczący wykonawczy


(1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(2)  Dz.U. L 16 z 18.1.1997, s. 55.

(3)  Dz.U. L 16 z 21.1.2020, s. 7.

(4)  Dz.U. L 17 z 21.1.1997, s. 17.

(5)  Dz.U. C 45 z 13.2.1997, s. 3; Dz.U. C 112 z 10.4.1997, s. 9; Dz.U. C 220 z 19.7.1997, s. 6; Dz.U. L 193 z 22.7.1997, s. 32; Dz.U. L 334 z 5.12.1997, s. 37; Dz.U. C 378 z 13.12.1997, s. 2; Dz.U. C 217 z 11.7.1998, s. 9; Dz.U. C 37 z 11.2.1999, s. 3; Dz.U. C 186 z 2.7.1999, s. 6; Dz.U. C 216 z 28.7.2000, s. 8; Dz.U. C 170 z 14.6.2001, s. 5; Dz.U. C 103 z 30.4.2002, s. 2; Dz.U. C 35 z 14.2.2003, s. 3; Dz.U. C 43 z 22.2.2003, s. 5; Dz.U. C 54 z 2.3.2004, s. 2; Dz.U. L 343 z 19.11.2004, s. 23; Dz.U. C 299 z 4.12.2004, s. 4; Dz.U. L 17 z 21.1.2006, s. 16; Dz.U. L 313 z 14.11.2006, s. 5; Dz.U. L 81 z 20.3.2008, s. 73; Dz.U. C 310 z 5.12.2008, s. 19; Dz.U. L 19 z 23.1.2009, s. 62; Dz.U. L 314 z 1.12.2009, s. 106; Dz.U. L 136 z 24.5.2011, s. 99; Dz.U. L 343 z 23.12.2011, s. 86; Dz.U. L 119 z 23.4.2014, s. 67; Dz.U. L 132 z 29.5.2015, s. 32; Dz.U. L 331 z 17.12.2015, s. 30; Dz.U. L 47 z 24.2.2017, s. 13; Dz.U. L 79 z 22.3.2018, s. 31; Dz.U. L 171 z 26.6.2019, s. 117; Dz.U. L 138 z 30.4.2020, s. 8; Dz.U. L 158 z 20.5.2020, s. 7; Dz.U. L 325 z 7.10.2020, s. 74; Dz.U. L 140 z 23.4.2021, s. 1; Dz.U. L 83 z 10.3.2022, s. 39.

(6)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2022/403 z dnia 3 marca 2022 dotycząca zwolnień z rozszerzonego cła antydumpingowego na niektóre części rowerowe pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej na podstawie rozporządzenia (WE) nr 88/97 (Dz.U. L 83 z 10.3.2022, s. 39).

(7)  Zaleca się, aby strona korzystała z następującego adresu e-mail: TRADE-BICYCLE-PARTS@ec.europa.eu.

(8)  Zaleca się, aby strony korzystały z następującego adresu e-mail: TRADE-BICYCLE-PARTS@ec.europa.eu.

(9)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2474/93 z dnia 8 września 1993 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Wspólnoty rowerów pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej oraz ustanawiające ostateczny pobór tymczasowego cła antydumpingowego (Dz.U. L 228 z 9.9.1993, s. 1).


30.3.2022   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 102/24


DECYZJA KOMISJI (UE) 2022/506

z dnia 29 marca 2022 r.

zmieniająca załącznik A do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Układ monetarny pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako (1) z dnia 29 listopada 2011 r., w szczególności jego art. 11 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Art. 11 ust. 2 Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako („układ monetarny”) nakłada na Księstwo Monako obowiązek stosowania takich samych przepisów jak te, które zostały przyjęte przez Republikę Francuską w celu transpozycji unijnych aktów prawnych dotyczących działalności instytucji kredytowych oraz nadzoru ostrożnościowego nad nimi i zapobiegania ryzyku systemowemu właściwemu dla systemów płatności i systemów rozrachunku papierów wartościowych, wymienionych w załączniku A.

(2)

Zgodnie z art. 11 ust. 3 układu monetarnego załącznik A do układu monetarnego wymaga aktualizacji przez Komisję po każdej zmianie któregokolwiek z aktów prawnych wymienionych w tym załączniku, a także za każdym razem, kiedy Unia Europejska przyjmuje nowy akt prawny.

(3)

Przyjęto kilka nowych aktów prawnych UE oraz zmian w obowiązujących aktach prawnych, już wymienionych w załączniku A.

(4)

W związku z tym należy odpowiednio zmienić załącznik A do układu monetarnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik A do Układu monetarnego pomiędzy Unią Europejską a Księstwem Monako zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN


(1)  Dz.U. C 23 z 28.1.2012, s. 13.


ZAŁĄCZNIK

„„ZAŁĄCZNIK A

 

Przepisy mające zastosowanie do działalności instytucji kredytowych i nadzoru nad nimi oraz zapobiegania ryzyku systemowemu w systemach płatności oraz systemach rozrachunku i dostawy papierów wartościowych

1

W odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do instytucji kredytowych:

Dyrektywa Rady 86/635/EWG z dnia 8 grudnia 1986 r. w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych (Dz.U. L 372 z 31.12.1986, s. 1)

 

zmieniona:

2

dyrektywą 2001/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 września 2001 r. zmieniającą dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG oraz 86/635/EWG w zakresie zasad oceny rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, a także banków oraz innych instytucji finansowych (Dz.U. L 283 z 27.10.2001, s. 28)

3

dyrektywą 2003/51/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 czerwca 2003 r. zmieniającą dyrektywy 78/660/EWG, 83/349/EWG, 86/635/EWG i 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, banków i innych instytucji finansowych oraz zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 178 z 17.7.2003, s. 16)

4

dyrektywą 2006/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. zmieniającą dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek, 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych, 86/635/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych instytucji finansowych oraz 91/674/EWG w sprawie rocznych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych zakładów ubezpieczeń (Dz.U. L 224 z 16.8.2006, s. 1)

5

Dyrektywa Rady 89/117/EWG z dnia 13 lutego 1989 r. w sprawie obowiązków w zakresie publikacji odnoszących się do rocznych sprawozdań finansowych oddziałów, utworzonych w państwie członkowskim, instytucji kredytowych i instytucji finansowych mających swoją siedzibę poza tym państwem członkowskim (Dz.U. L 44 z 16.2.1989, s. 40)

6

Dyrektywa 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45)

 

zmieniona:

7

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych (Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 37)

8

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120)

9

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1)

10

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniającym dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1)

11

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającą dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz dyrektywę 98/26/WE (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 296) oraz, w stosownych przypadkach, powiązanymi środkami poziomu 2

12

Dyrektywa 2001/24/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 kwietnia 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji instytucji kredytowych (Dz.U. L 125 z 5.5.2001, s. 15)

 

zmieniona:

13

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190)

14

Dyrektywa 2002/47/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 czerwca 2002 r. w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych (Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 43)

 

zmieniona:

15

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/44/WE z dnia 6 maja 2009 r. zmieniającą dyrektywę 98/26/WE w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych oraz dyrektywę 2002/47/WE w sprawie uzgodnień dotyczących zabezpieczeń finansowych w odniesieniu do systemów powiązanych i do wierzytelności kredytowych (Dz.U. L 146 z 10.6.2009, s. 37)

16

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190)

17

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającym rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 (Dz.U. L 22 z 22.1.2021, s. 1)

18

Dyrektywa 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1) oraz, w stosownych przypadkach, powiązane środki poziomu 2

 

zmieniona:

19

dyrektywą 2005/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2005 r. zmieniającą dyrektywy Rady 73/239/EWG, 85/611/EWG, 91/675/EWG, 92/49/EWG i 93/6/EWG oraz dyrektywy 94/19/WE, 98/78/WE, 2000/12/WE, 2001/34/WE, 2002/83/WE i 2002/87/WE w celu ustanowienia nowej struktury organizacyjnej komitetów w sektorze usług finansowych (Dz.U. L 79 z 24.3.2005, s. 9)

20

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/25/WE z dnia 11 marca 2008 r. zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego w odniesieniu do uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (Dz.U. L 81 z 20.3.2008, s. 40)

21

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/78/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/26/WE, 2002/87/WE, 2003/6/WE, 2003/41/WE, 2003/71/WE, 2004/39/WE, 2004/109/WE, 2005/60/WE, 2006/48/WE, 2006/49/WE i 2009/65/WE w odniesieniu do uprawnień Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Ubezpieczeń i Pracowniczych Programów Emerytalnych) oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 120)

22

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/89/UE z dnia 16 listopada 2011 r. w sprawie zmiany dyrektyw 98/78/WE, 2002/87/WE, 2006/48/WE i 2009/138/WE w odniesieniu do dodatkowego nadzoru nad podmiotami finansowymi konglomeratu finansowego (Dz.U. L 326 z 8.12.2011, s. 113)

23

z wyjątkiem jej tytułu V:

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338)

24

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniającą dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64)

25

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/110/WE z dnia 16 września 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje pieniądza elektronicznego oraz nadzoru ostrożnościowego nad ich działalnością, zmieniająca dyrektywy 2005/60/WE i 2006/48/WE oraz uchylająca dyrektywę 2000/46/WE (Dz.U. L 267 z 10.10.2009, s. 7)

 

zmieniona:

26

z wyjątkiem jej tytułu V:

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniającą dyrektywę 2002/87/WE i uchylającą dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338)

27

z wyjątkiem jej tytułów III i IV:

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniającą dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylającą dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35)

28

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12)

 

zmienione:

29

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1022/2013 z dnia 22 października 2013 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego) w odniesieniu do powierzenia Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególnych zadań zgodnie z rozporządzeniem Rady (UE) nr 1024/2013 (Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 5)

30

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/17/UE z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie konsumenckich umów o kredyt związanych z nieruchomościami mieszkalnymi i zmieniającą dyrektywy 2008/48/WE i 2013/36/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 60 z 28.2.2014, s. 34)

31

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190)

32

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 806/2014 z dnia 15 lipca 2014 r. ustanawiającym jednolite zasady i jednolitą procedurę restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji kredytowych i niektórych firm inwestycyjnych w ramach jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz jednolitego funduszu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 (Dz.U. L 225 z 30.7.2014, s. 1)

33

z wyjątkiem jej tytułów III i IV:

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2366 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie usług płatniczych w ramach rynku wewnętrznego, zmieniającą dyrektywy 2002/65/WE, 2009/110/WE, 2013/36/UE i rozporządzenie (UE) nr 1093/2010 oraz uchylającą dyrektywę 2007/64/WE (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 35)

34

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniającym rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1)

35

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1) oraz, w stosownych przypadkach, powiązane środki poziomu 2

 

zmienione:

36

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1)

37

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190)

38

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84) oraz, w stosownych przypadkach, powiązanymi środkami poziomu 2

 

zmienionym:

39

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1033 z dnia 23 czerwca 2016 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych, rozporządzenie (UE) nr 596/2014 w sprawie nadużyć na rynku oraz rozporządzenie (UE) nr 909/2014 w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych (Dz.U. L 175 z 30.6.2016, s. 1)

40

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/849 z dnia 20 maja 2015 r. w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu, zmieniającą rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 i uchylającą dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/60/WE oraz dyrektywę Komisji 2006/70/WE (Dz.U. L 141 z 5.6.2015, s. 73)

41

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 1) w odniesieniu do instytucji kredytowych

42

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/834 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do obowiązku rozliczania, zawieszania obowiązku rozliczania, wymogów dotyczących zgłaszania, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego, rejestracji repozytoriów transakcji i nadzoru nad nimi, a także wymogów dotyczących repozytoriów transakcji (Dz.U. L 141 z 28.5.2019, s. 42)

43

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 1) oraz, w stosownych przypadkach, powiązanymi środkami poziomu 2

44

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającym rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 (Dz.U. L 22 z 22.1.2021, s. 1)

45

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/168 z dnia 10 lutego 2021 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) 2016/1011 w odniesieniu do wyłączenia dotyczącego niektórych walutowych wskaźników referencyjnych spot państw trzecich i wyznaczenia zamienników niektórych wskaźników referencyjnych, których opracowywania się zaprzestaje oraz w sprawie zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 49 z 12.2.2021, s. 6)

46

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1) oraz, w stosownych przypadkach, powiązane środki poziomu 2

 

zmienione:

47

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2395 z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do rozwiązań przejściowych dotyczących złagodzenia wpływu wprowadzenia MSSF 9 na fundusze własne oraz dotyczących traktowania jako duże ekspozycje niektórych ekspozycji wobec podmiotów sektora publicznego denominowanych w walucie krajowej dowolnego państwa członkowskiego (Dz.U. L 345 z 27.12.2017, s. 27)

48

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2401 z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 1)

49

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/630 z dnia 17 kwietnia 2019 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do minimalnego pokrycia strat z tytułu ekspozycji nieobsługiwanych (Dz.U. L 111 z 25.4.2019, s. 4)

50

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/876 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wskaźnika dźwigni, wskaźnika stabilnego finansowania netto, wymogów w zakresie funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, ryzyka kredytowego kontrahenta, ryzyka rynkowego, ekspozycji wobec kontrahentów centralnych, ekspozycji wobec przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, dużych ekspozycji, wymogów dotyczących sprawozdawczości i ujawniania informacji, a także rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 1) oraz, w stosownych przypadkach, powiązanymi środkami poziomu 2

51

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniającym rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1)

52

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/873 z dnia 24 czerwca 2020 r. zmieniającym rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i (UE) 2019/876 w odniesieniu do niektórych dostosowań w odpowiedzi na pandemię COVID-19 (Dz.U. L 204 z 26.6.2020, s. 4)

53

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/558 z dnia 31 marca 2021 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do dostosowań ram sekurytyzacji w celu wsparcia odbudowy gospodarczej w odpowiedzi na kryzys związany z COVID-19 (Dz.U. L 116 z 6.4.2021, s. 25)

54

Z wyjątkiem jej tytułu V:

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338) oraz, w stosownych przypadkach, powiązane środki poziomu 2

 

zmieniona:

55

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającą ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającą dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190)

56

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/878 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającą dyrektywę 2013/36/UE w odniesieniu do podmiotów zwolnionych, finansowych spółek holdingowych, finansowych spółek holdingowych o działalności mieszanej, wynagrodzeń, środków i uprawnień nadzorczych oraz środków ochrony kapitału (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 253) oraz, w stosownych przypadkach, powiązanymi środkami poziomu 2

57

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniającą dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64)

58

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/338 z dnia 16 lutego 2021 r. zmieniającą dyrektywę 2014/65/UE w zakresie wymogów informacyjnych, zarządzania produktami i limitów pozycji oraz dyrektywy 2013/36/UE i (UE) 2019/878 w zakresie ich zastosowania do firm inwestycyjnych w celu wsparcia odbudowy w następstwie kryzysu związanego z COVID-19 (Dz.U. L 68 z 26.2.2021, s. 14)

59

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów (wersja przekształcona) (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 149)

60

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190) oraz, w stosownych przypadkach, powiązane środki poziomu 2

 

zmieniona:

61

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2399 z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniającą dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do stopnia uprzywilejowania niezabezpieczonych instrumentów dłużnych w hierarchii roszczeń w postępowaniu upadłościowym (Dz.U. L 345 z 27.12.2017, s. 96)

62

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 z dnia 20 maja 2019 r. zmieniającą dyrektywę 2014/59/UE w odniesieniu do zdolności do pokrycia strat i dokapitalizowania instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz dyrektywę 98/26/WE (Dz.U. L 150 z 7.6.2019, s. 296) oraz, w stosownych przypadkach, powiązanymi środkami poziomu 2

63

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniającą dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64)

64

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającym rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 (Dz.U. L 22 z 22.1.2021, s. 1)

65

W odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do instytucji kredytowych oraz z wyjątkiem art. 34–36 i tytułu III:

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniająca dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (wersja przekształcona) (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349) oraz, w stosownych przypadkach, powiązane środki poziomu 2

 

zmieniona:

66

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniającym dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1)

67

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2016/1034 z dnia 23 czerwca 2016 r. zmieniającą dyrektywę 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych (Dz.U. L 175 z 30.6.2016, s. 8)

68

z wyjątkiem art. 64 ust. 5:

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2034 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie nadzoru ostrożnościowego nad firmami inwestycyjnymi oraz zmieniającą dyrektywy 2002/87/WE, 2009/65/WE, 2011/61/UE, 2013/36/UE, 2014/59/UE i 2014/65/UE (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 64)

69

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2177 z dnia 18 grudnia 2019 r. zmieniającą dyrektywę 2009/138/WE w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II), dyrektywę 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz dyrektywę (UE) 2015/849 w sprawie zapobiegania wykorzystywaniu systemu finansowego do prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu (Dz.U. L 334 z 27.12.2019, s. 155)

70

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/1504 z dnia 7 października 2020 r. zmieniającą dyrektywę 2014/65/UE w sprawie rynków instrumentów finansowych (Dz.U. L 347 z 20.10.2020, s. 50)

71

dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/338 z dnia 16 lutego 2021 r. zmieniającą dyrektywę 2014/65/UE w zakresie wymogów informacyjnych, zarządzania produktami i limitów pozycji oraz dyrektywy 2013/36/UE i (UE) 2019/878 w zakresie ich zastosowania do firm inwestycyjnych w celu wsparcia odbudowy w następstwie kryzysu związanego z COVID-19 (Dz.U. L 68 z 26.2.2021, s. 14)

72

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 909/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych, zmieniające dyrektywy 98/26/WE i 2014/65/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 236/2012 (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 1)

 

zmienione:

73

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1033 z dnia 23 czerwca 2016 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych, rozporządzenie (UE) nr 596/2014 w sprawie nadużyć na rynku oraz rozporządzenie (UE) nr 909/2014 w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych (Dz.U. L 175 z 30.6.2016, s. 1)

74

W odniesieniu do przepisów mających zastosowanie do instytucji kredytowych:

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84)

 

zmienione:

75

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1033 z dnia 23 czerwca 2016 r. zmieniającym rozporządzenie (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych, rozporządzenie (UE) nr 596/2014 w sprawie nadużyć na rynku oraz rozporządzenie (UE) nr 909/2014 w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych (Dz.U. L 175 z 30.6.2016, s. 1)

76

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2033 z dnia 27 listopada 2019 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla firm inwestycyjnych oraz zmieniającym rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, (UE) nr 575/2013, (UE) nr 600/2014 i (UE) nr 806/2014 (Dz.U. L 314 z 5.12.2019, s. 1)

77

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającym rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 (Dz.U. L 22 z 22.1.2021, s. 1)

78

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2365 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie przejrzystości transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych i ponownego wykorzystania oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 337 z 23.12.2015, s. 1) w odniesieniu do instytucji kredytowych

 

zmienione:

79

rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/23 z dnia 16 grudnia 2020 r. w sprawie ram na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do kontrahentów centralnych oraz zmieniającym rozporządzenia (UE) nr 1095/2010, (UE) nr 648/2012, (UE) nr 600/2014, (UE) nr 806/2014 i (UE) 2015/2365 oraz dyrektywy 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2007/36/WE, 2014/59/UE i (UE) 2017/1132 (Dz.U. L 22 z 22.1.2021, s. 1)

””

30.3.2022   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 102/33


DECYZJA KOMISJI (UE) 2022/507

z dnia 29 marca 2022 r.

potwierdzająca uczestnictwo Irlandii w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1147 ustanawiającym Fundusz Azylu, Migracji i Integracji

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Protokół 21 w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 4,

uwzględniając powiadomienie przez Irlandię o zamiarze przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/1147 z dnia 7 lipca 2021 r. ustanawiającego Fundusz Azylu, Migracji i Integracji (1) i związania się przepisami tego rozporządzenia,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Pismem z 7 lutego 2022 r. Irlandia oficjalnie powiadomiła o swoim zamiarze, zgodnie z art. 4 protokołu nr 21, przyjęcia rozporządzenia (UE) 2021/1147 i związania się przepisami tego rozporządzenia.

(2)

Uczestnictwo Irlandii w rozporządzeniu (UE) 2021/1147 nie podlega żadnym warunkom.

(3)

Zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 331 ust. 1 Traktatu Komisja powinna zatem potwierdzić udział Irlandii w rozporządzeniu (UE) 2021/1147,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Potwierdza się uczestnictwo Irlandii w rozporządzeniu (UE) 2021/1147.

2.   Rozporządzenie (UE) 2021/1147 ma zastosowanie do Irlandii zgodnie z niniejszą decyzją od 7 lutego 2022 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 marca 2022 r.

W imieniu Komisji

Przewodnicząca

Ursula VON DER LEYEN


(1)  Dz.U. L 251 z 15.7.2021, s. 1.


WYTYCZNE

30.3.2022   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 102/34


WYTYCZNE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2022/508

z dnia 25 marca 2022 r.

zmieniające wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/697 w sprawie wykonywania opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii przez właściwe organy krajowe w stosunku do mniej istotnych instytucji (EBC/2017/697) (EBC/2022/12)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1024/2013 z dnia 15 października 2013 r. powierzające Europejskiemu Bankowi Centralnemu szczególne zadania w odniesieniu do polityki związanej z nadzorem ostrożnościowym nad instytucjami kredytowymi (1), w szczególności art. 6 ust. 1 oraz art. 6 ust. 5 lit. a) i c),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 4 kwietnia 2017 r. Europejski Bank Centralny (EBC) przyjął wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/697 (EBC/2017/697) (2) (zwane dalej „wytycznymi w sprawie opcji i swobód uznania”), w których ustanowił ogólne zasady wykonywania określonych opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii przez właściwe organy krajowe w stosunku do mniej istotnych instytucji. Na mocy ustawodawstwa uchwalonego od czasu przyjęcia wytycznych w sprawie opcji i swobód uznania niektóre opcje i swobody uznania przewidziane w prawie Unii, które były uwzględnione w tych wytycznych,, zostały zmienione lub zlikwidowane. Konieczne jest zatem wprowadzenie pewnych zmian do wytycznych w sprawie opcji i swobód uznania.

(2)

W odniesieniu do wskaźników wypływów mających mieć zastosowane do stabilnych depozytów detalicznych pewne czynniki utrudniają praktyczne zastosowanie swobody uznania, o której mowa w art. 13 rozporządzenia Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/445 (EBC/2016/4) (3) i w art. 7 wytycznych w sprawie opcji i swobód uznania, na podstawie których właściwe organy mogą upoważniać instytucje do stosowania wskaźnika wypływów wynoszącego 3 % w odniesieniu do stabilnych depozytów detalicznych objętych systemem gwarantowania depozytów pod warunkiem udzielenia uprzedniej zgody przez Komisję Europejską zgodnie z art. 24 ust. 4 i 5 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61 (4). Konieczne są dalsze dowody i dalsza analiza w celu wykazania, że wskaźniki wypływów w odniesieniu do stabilnych depozytów detalicznych objętych systemem gwarantowania depozytów, o których mowa w art. 24 ust. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, wynosiłyby poniżej 3 % w każdym okresie występowania warunków skrajnych zgodnych ze scenariuszami, o których mowa w art. 5 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61. Wobec braku takich dowodów i analiz ogólną politykę upoważaniającą do stosowania wskaźnika wypływów wynoszącego 3 % należy usunąć z rozporządzenia (UE) 2016/445, a tym samym z wytycznych w sprawie opcji i swobód uznania.

(3)

Opcja przyznana właściwym organom na podstawie art. 12 ust. 1 lit. c) ppkt (i) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61 w zakresie określania głównych indeksów giełdowych do celów identyfikacji akcji, które mogą kwalifikować się jako aktywa poziomu 2B w ramach wskaźnika pokrycia wypływów netto, powinna być wykonywana spójnie w odniesieniu do istotnych i mniej istotnych instytucji. Ta swoboda uznania ma na celu zapewnienie, aby instytucje kredytowe uwzględniały w swoim zabezpieczeniu przed utratą płynności jedynie te akcje, które są objęte indeksami, w odniesieniu do których można założyć płynność rynkową akcji bazowych. Ponieważ ani istotność, ani wielkość instytucji kredytowej nie wpływają bezpośrednio na płynność rynkową akcji bazowych w odpowiednich indeksach, różne traktowanie istotnych i mniej istotnych instytucji nie byłoby właściwe.

(4)

Swoboda uznania przyznana właściwym organom na mocy art. 12 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61 w odniesieniu do odstępstwa od ust. 1 lit. b) ppkt (ii) i (iii) tego samego artykułu w przypadku instytucji kredytowych, które – zgodnie z ich aktami założycielskimi – nie mogą posiadać aktywów oprocentowanych ze względów religijnych, powinna być wykonywana w sposób spójny w odniesieniu do istotnych i mniej istotnych instytucji, tak aby zharmonizować kryteria identyfikacji aktywów poziomu 2B w odniesieniu do papierów dłużnych przedsiębiorstw.

(5)

Swoboda uznania przyznana właściwym organom na mocy art. 428p ust. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (5) w odniesieniu do wymogu dotyczącego wskaźnika stabilnego finansowania netto, zgodnie z którą właściwe organy mogą określić współczynniki wymaganego stabilnego finansowania, które mają być stosowane do ekspozycji pozabilansowych, o których nie ma mowy w części szóstej tytuł IV rozdział 4 tego rozporządzenia, powinna być stosowana w spójny sposób w odniesieniu do istotnych i mniej istotnych instytucji. Polityka wobec istotnych instytucji polega na powiązaniu współczynników dotyczących wymaganego stabilnego finansowania stosowanych w ramach wskaźnika stabilnego finansowania netto ze wskaźnikami wypływów w ramach wskaźnika pokrycia wypływów netto, przy jednoczesnym pozostawieniu EBC swobody określania różnych współczynników wymaganego stabilnego finansowania. Podejście to, z uwagi na jego prostotę i ostrożność, zapewnia równowagę pomiędzy ujednolicenia współczynników, które mają być stosowane przy obliczaniu wskaźnika stabilnego finansowania netto, ze współczynnikami określonymi do celów wskaźnika pokrycia wypływów netto, umożliwiając jednocześnie odmienne traktowanie w przypadkach, w których takie powiązanie nie odzwierciedlałoby właściwie powiązanego ryzyka finansowania. Odstąpienie od tego podejścia w odniesieniu do mniej istotnych instytucji nie jest konieczne ani właściwe, ponieważ metodologia stosowania współczynników wymaganego stabilnego finansowania w odniesieniu do tych ekspozycji pozabilansowych zasadniczo nie powinna różnić się pomiędzy instytucjami kredytowymi. Z tego samego powodu swoboda uznania przyznana właściwym organom na mocy art. 428aq ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do obliczania wskaźnika stabilnego finansowania netto metodą uproszczoną powinna być wykonywana w podobny sposób.

(6)

Swoboda uznania przyznana właściwym organom na mocy art. 428q ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, zgodnie z którą określają one termin obciążenia w odniesieniu do wyodrębnionych aktywów zgodnie z ekspozycją bazową tych aktywów, powinna być wykonywana w taki sam sposób w odniesieniu do istotnych i mniej istotnych instytucji. Aktywa, które zostały wyodrębnione i którymi nie można swobodnie dysponować, powinno się uznawać za obciążone przez okres odpowiadający terminowi zobowiązań wobec klientów instytucji, do których ten wymóg wyodrębnienia się odnosi, a zatem powinny one być odpowiednio finansowane w tym okresie. Uzasadnienie to ma zastosowanie niezależnie od wielkości danej instytucji. Swoboda uznania przyznana właściwym organom zgodnie z art. 428ar ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do obliczania wskaźnika stabilnego finansowania netto zgodnie z metodą uproszczoną powinna być stosowana w podobny sposób z tych samych powodów, o których mowa powyżej, a także ze względu na brak przesłanek ostrożnościowych,, które uzasadniałoby różnicę w podejściu w zakresie obliczania wskaźnika stabilnego finansowania netto zgodnie z metodą uproszczoną. Przepisy wdrażające opcje i swobody uznania w odniesieniu do wyłączenia ekspozycji wewnątrz grupy z zakresu zastosowania limitów dotyczących dużych ekspozycji określonych w art. 400 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 w niniejszych wytycznych powinny zostać zmienione i powinny być stosowane w sposób spójny w odniesieniu do istotnych i mniej istotnych instytucji. Od czasu przyjęcia rozporządzenia (UE) 2016/445 (EBC/2016/4) wzrosły obawy EBC z punktu widzenia nadzoru ostrożnościowego w wyniku intensyfikacji praktyk księgowych instytucji kredytowych obejmujących podmioty z siedzibą w państwach trzecich. Zakres tej opcji powinien zatem zostać ograniczony do ekspozycji wewnątrz grupy wobec podmiotów mających siedzibę w Unii, tak aby ekspozycje wewnątrz grupy wobec podmiotów w państwach trzecich mogły być wyłączone z odpowiednich limitów dotyczących dużych ekspozycji tylko po uprzednim przeprowadzeniu indywidualnej oceny nadzorczej.

(7)

Ponadto wytyczne w sprawie opcji i swobód uznania powinny zostać zmienione tak, aby oprócz obecnie obowiązującego pełnego wyłączenia instytucje kredytowe, które spełniają odpowiednie kryteria poprzez przestrzeganie limitu ilościowego dotyczącego wartości odpowiednich ekspozycji, mogły skorzystać z częściowego wyłączenia. Takie rozszerzone stosowanie swobody uznania powinno przyczynić się do utrzymania równych warunków działania dla instytucji kredytowych w uczestniczących państwach członkowskich, a także do ograniczenia ryzyka koncentracji wynikającego z konkretnych ekspozycji i zapewnić stosowanie tych samych minimalnych standardów w ramach Jednolitego Mechanizmu Nadzorczego.

(8)

Wytyczne (UE) 2017/697 (EBC/2017/697) powinny zatem zostać odpowiednio zmienione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WYTYCZNE:

Artykuł 1

Zmiany

W wytycznych (UE) 2017/697 (EBC/2017/697) wprowadza się następujące zmiany:

1)

skreśla się art. 5;

2)

art. 6 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 6

Artykuł 400 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013: wyłączenia

Właściwe organy krajowe wykonują opcję dotyczącą wyłączeń przewidzianą w art. 400 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wobec mniej istotnych instytucji zgodnie z niniejszym artykułem oraz załącznikami:

a)

Ekspozycje wymienione w art. 400 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wyłącza się z zakresu zastosowania art. 395 ust. 1 tego rozporządzenia do wysokości 80 % wartości nominalnej zabezpieczonych obligacji, o ile spełnione są warunki wskazane w art. 400 ust. 3 tego rozporządzenia.

b)

Ekspozycje wymienione w art. 400 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wyłącza się z zakresu zastosowania art. 395 ust. 1 tego rozporządzenia do wysokości 80 % wartości ekspozycji, o ile spełnione są warunki wskazane w art. 400 ust. 3 tego rozporządzenia.

c)

Ekspozycje instytucji kredytowych wymienione w art. 400 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wobec przedsiębiorstw wskazanych w tym przepisie – o ile przedsiębiorstwa te mają siedzibę w Unii – wyłącza się z zakresu zastosowania art. 395 ust. 1 tego rozporządzenia, o ile spełnione są warunki wskazane w art. 400 ust. 3 i doprecyzowane w załączniku I do niniejszych wytycznych oraz w zakresie, w jakim przedsiębiorstwa te są objęte tym samym nadzorem skonsolidowanym na podstawie rozporządzenia (UE) nr 575/2013, dyrektywy 2002/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (*1) lub analogicznych standardów obowiązujących w państwie trzecim zgodnie ze szczegółowym opisem zawartym w załączniku I do niniejszych wytycznych.

d)

Ekspozycje wymienione w art. 400 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wyłącza się z zakresu zastosowania art. 395 ust. 1 tego rozporządzenia, o ile spełnione są warunki wskazane w art. 400 ust. 3 tego rozporządzenia zgodnie ze szczegółowym opisem zawartym w załączniku II do niniejszych wytycznych.

e)

Ekspozycje wymienione w art. 400 ust. 2 lit. e)–l) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 wyłącza się w całości lub – w przypadku wskazanym w art. 400 ust. 2 lit. i) – do wysokości maksymalnej dozwolonej kwoty z zakresu zastosowania art. 395 ust. 1 tego rozporządzenia, o ile spełnione są warunki wskazane w art. 400 ust. 3 tego rozporządzenia.

f)

Właściwe organy krajowe nakładają na mniej istotne instytucje obowiązek dokonania oceny spełniania warunków wskazanych w art. 400 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz w odpowiednim załączniku do niniejszych wytycznych mającym zastosowanie do danej ekspozycji. Właściwy organ krajowy może w dowolnym momencie zweryfikować taką ocenę oraz zażądać przedstawienia przez instytucję kredytową dokumentacji wskazanej w odpowiednim załączniku na potrzeby takiej weryfikacji..

g)

Niniejszy artykuł ma zastosowanie tylko wtedy, gdy dane państwo członkowskie nie skorzystało z przewidzianej w art. 493 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 opcji przyznania pełnego lub częściowego wyłączenia w odniesieniu do określonych ekspozycji.

(*1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/87/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad instytucjami kredytowymi, zakładami ubezpieczeń oraz przedsiębiorstwami inwestycyjnymi konglomeratu finansowego i zmieniająca dyrektywy Rady 73/239/EWG, 79/267/EWG, 92/49/EWG, 92/96/EWG, 93/6/EWG i 93/22/EWG oraz dyrektywy 98/78/WE i 2000/12/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 35 z 11.2.2003, s. 1).”;"

3)

skreśla się art. 7;

4)

w dziale IV, po nagłówku „Płynność”, dodaje się następujące nagłówki i art. 7a–7f w brzmieniu:

„Artykuł 7a

Artykuł 12 ust. 1 lit. c) ppkt (i) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61: wskaźnik pokrycia wypływów netto – określenie głównych indeksów giełdowych państwa członkowskiego lub państwa trzeciego

Właściwe organy krajowe uznają, że następujące indeksy kwalifikują się jako główne indeksy giełdowe do celów określenia zakresu akcji, które mogą kwalifikować się jako aktywa poziomu 2B zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. c) rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61 (*2):

(i)

indeksy wymienione w załączniku I do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2016/1646 (*3);

(ii)

wszelkie główne indeksy giełdowe niewymienione w ppkt (i), w państwie członkowskim lub w państwie trzecim, określone jako takie do celów niniejszego podpunktu przez właściwy organ odpowiedniego państwa członkowskiego lub organ władzy publicznej państwa trzeciego;

(iii)

wszelkie główne indeksy giełdowe, nieuwzględnione w ppkt (i) lub (ii), który obejmują wiodące przedsiębiorstwa w danej jurysdykcji.

Artykuł 7b

Art. 12 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61: wskaźnik pokrycia wypływów netto – aktywa poziomu 2B

1.   Właściwe organy krajowe zezwalają instytucjom kredytowym, które zgodnie ze swoimi statutami z przyczyn religijnych nie mogą utrzymywać aktywów oprocentowanych, na włączanie papierów dłużnych przedsiębiorstw do płynnych aktywów poziomu 2B zgodnie z warunkami określonymi w art. 12 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61.

2.   Właściwe organy krajowe mogą dokonywać okresowego przeglądu spełniania warunku, o którym mowa w ust. 1, oraz przyznać wyłączenie ze stosowania art. 12 ust. 1 lit. b) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, jeżeli spełnione są warunki wskazane w art. 12 ust. 3 tego rozporządzenia delegowanego.

Artykuł 7c

Artykuł 428p ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013: wskaźnik stabilnego finansowania netto – współczynniki wymaganego stabilnego finansowania dla ekspozycji pozabilansowych

O ile właściwy organ krajowy nie ustali innych współczynników wymaganego stabilnego finansowania, w odniesieniu do ekspozycji pozabilansowych objętych zakresem art. 428p ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013 właściwe organy krajowe wymagają, aby mniej istotne instytucje stosowały do ekspozycji pozabilansowych, o których nie ma mowy w części szóstej tytuł IV rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, współczynniki wymaganego stabilnego finansowania odpowiadające wskaźnikom wypływów, które stosują one do powiązanych produktów i usług kontekście art. 23 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto.

Artykuł 7d

Artykuł 428q ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013: wskaźnik stabilnego finansowania netto – określenie terminu obciążenia aktywów, które wyodrębniono

W przypadku gdy aktywa wyodrębniono zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 (*4), a instytucje nie są w stanie swobodnie dysponować takimi aktywami, właściwe organy krajowe wymagają od mniej istotnych instytucji uznania takich aktywów za obciążone przez okres odpowiadający terminowi zobowiązań wobec klientów instytucji, do których ten wymóg wyodrębnienia się odnosi.

Artykuł 7e

Artykuł 428aq ust. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013:wskaźnik stabilnego finansowania netto – współczynniki wymaganego stabilnego finansowania dla ekspozycji pozabilansowych

Właściwe organy krajowe wymagają od mniej istotnych instytucji, którym udzielono zezwolenia na stosowanie uproszczonego wymogu dotyczącego stabilnego finansowania netto, o którym mowa w części szóstej tytuł IV rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, aby stosowały podejście określone w art. 7c.

Artykuł 7f

Artykuł 428ar ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 575/2013: wskaźnik stabilnego finansowania netto – określenie terminu obciążenia aktywów, które wyodrębniono

Właściwe organy krajowe wymagają od mniej istotnych instytucji, którym udzielono zezwolenia na obliczanie uproszczonego wskaźnika stabilnego finansowania netto, o którym mowa w części szóstej tytuł IV rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 575/2013, aby stosowały podejście określone w art. 7d.

(*2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 1)."

(*3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1646 z dnia 13 września 2016 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do indeksów głównych i uznanych giełd zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (Dz.U. L 245 z 14.9.2016, s. 5)."

(*4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dz.U. L 201 z 27.7.2012, s. 1).”;"

5)

skreśla się art. 8;

6)

załącznik podlega zmianie zgodnie z załącznikiem I do niniejszych wytycznych;

7)

dodaje się załącznik II zgodnie z załącznikiem II do niniejszych wytycznych.

Artykuł 2

Przepisy końcowe

Skuteczność i implementacja

Niniejsze wytyczne stają się skuteczne w dniu następującym po ich publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Właściwe organy krajowe stosują niniejsze wytyczne od dnia 1 października 2022 r.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 25 marca 2022 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Christine LAGARDE

Prezes EBC


(1)  Dz.U. L 287 z 29.10.2013, s. 63.

(2)  Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2017/697 z dnia 4 kwietnia 2017 r. w sprawie wykonywania opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii przez właściwe organy krajowe w stosunku do mniej istotnych instytucji (Dz.U. L 101 z 13.4.2017, s. 156).

(3)  Rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2016/445 z dnia 14 marca 2016 r. w sprawie wykonywania opcji i swobód uznania przewidzianych w prawie Unii (EBC/2016/4) (Dz.U. L 78 z 24.3.2016, s. 60).

(4)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 1).

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).


ZAŁĄCZNIK I

Załącznik do wytycznych (UE) 2017/697 (EBC/2017/9) otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK I

Warunki oceny wyłączenia z limitów dotyczących dużych ekspozycji zgodnie z art. 400 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz art. 6 lit. c) niniejszych wytycznych

1.   

Niniejszy załącznik ma zastosowanie do wyłączeń ze stosowania limitu dotyczącego dużych ekspozycji zgodnie z art. 6 lit. c) niniejszych wytycznych. Na potrzeby art. 6 lit. c) niniejszych wytycznych państwa trzecie wymienione w załączniku I do decyzji wykonawczej Komisji 2014/908 (*1) uważa się za równoważne.

2.   

Właściwe organy krajowe nakładają na mniej istotne instytucje obowiązek uwzględnienia następujących kryteriów przy dokonywaniu oceny spełniania przez ekspozycję, o której mowa w art. 400 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, warunków wyłączenia z limitów dotyczących dużych ekspozycji zgodnie z art. 400 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

a)

W celu dokonania oceny, czy określony charakter ekspozycji, kontrahenta lub stosunku pomiędzy instytucją kredytową a kontrahentem eliminują lub zmniejszają ryzyko ekspozycji zgodnie z art. 400 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, mniej istotne instytucje kredytowe oceniają, czy:

(i)

zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 113 ust. 6 lit. b), c) i e) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, a w szczególności czy kontrahent podlega tym samym procedurom oceny, pomiaru i kontroli ryzyka co instytucja kredytowa oraz czy nastąpiła integracja, lub co najmniej pełne ujednolicenie, systemów informatycznych. Ponadto instytucje kredytowe oceniają, czy istnieją obecnie lub mogą zaistnieć w przyszłości znaczące praktyczne lub prawne przeszkody mogące utrudnić terminową spłatę ekspozycji przez kontrahenta na rzecz instytucji kredytowej – inne niż w przypadku naprawy lub restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdy muszą zostać wdrożone ograniczenia wyszczególnione w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE (*2);

(ii)

ekspozycje wewnątrz grupy są uzasadnione strukturą i strategią finansowania grupy;

(iii)

proces, w ramach którego podejmowana jest decyzja zatwierdzająca ekspozycję wobec kontrahenta wewnątrz grupy, a także odnoszące się do takich ekspozycji procesy monitorowania i przeglądu, zarówno na poziomie indywidualnym, jak i – odpowiednich przypadkach – na poziomie skonsolidowanym, są podobne do procesów stosowanych w odniesieniu do udzielania kredytów podmiotom trzecim;

(iv)

stosowane przez instytucję kredytową procedury zarządzania ryzykiem, systemy informatyczne i raportowanie wewnętrzne umożliwiają jej nieprzerwane sprawdzanie oraz zapewnianie ujednolicenia wymogów dotyczących dużych ekspozycji wobec przedsiębiorstw wewnątrz grupy ze strategią zarządzania ryzykiem na poziomie podmiotu prawnego oraz – w odpowiednich przypadkach – na poziomie skonsolidowanym.

b)

Na potrzeby oceny, czy pozostałe ryzyko koncentracji może zostać ograniczone przez inne równie skuteczne środki, takie jak zasady, procedury i mechanizmy, o których mowa w art. 81 dyrektywy 2013/36/UE, zgodnie z art. 400 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, mniej istotne instytucje kredytowe biorą pod uwagę, czy:

(i)

instytucja kredytowa ma solidne procesy, procedury i środki kontroli, na poziomie indywidualnym i – w odpowiednich przypadkach – na poziomie skonsolidowanym, zapewniające, aby zastosowanie wyłączenia nie spowodowało ryzyka koncentracji wykraczającego poza strategię ryzyka tej instytucji kredytowej oraz naruszającego zasady właściwego zarządzania wewnętrznego płynnością w ramach grupy;

(ii)

instytucja kredytowa dokonała formalnej oceny ryzyka koncentracji wynikającego z ekspozycji wewnątrz grupy w ramach ogólnych zasad oceny ryzyka;

(iii)

instytucja kredytowa posiada ramy kontroli ryzyka, na poziomie podmiotu prawnego oraz – w odpowiednich przypadkach – na poziomie skonsolidowanym, które adekwatnie monitorują proponowane środki;

(iv)

powstające ryzyko koncentracji zostało lub zostanie w jasny sposób zidentyfikowane w ramach wewnętrznego procesu oceny adekwatności kapitałowej danej instytucji kredytowej oraz będzie podlegało aktywnemu procesowi zarządzania ryzykiem. Zasady, procedury i mechanizmy dotyczące zarządzania ryzykiem koncentracji zostaną poddane ocenie w ramach procedury przeglądu i oceny nadzorczej;

(v)

istnieją dowody na to, że zarządzanie ryzykiem koncentracji jest spójne z planem naprawczym grupy.

3.   

Na potrzeby weryfikacji spełniania warunków określonych w ust. 1 i 2 właściwe organy krajowe mogą zażądać przedstawienia przez mniej istotne instytucje następującej dokumentacji:

a)

oświadczenia podpisanego przez osobę uprawnioną do reprezentowania instytucji kredytowej zgodnie z prawem właściwym oraz zatwierdzonego przez jej zarząd, stwierdzającego, że instytucja kredytowa spełnia wszystkie warunki przyznania wyłączeń, określone w art. 400 ust. 2 lit. c) oraz art. 400 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

b)

opinii prawnej wydanej przez niezależną zewnętrzną osobę trzecią lub wewnętrzny dział prawny oraz zatwierdzonej przez zarząd, stwierdzającej brak przeszkód utrudniających terminową spłatę ekspozycji przez kontrahenta na rzecz instytucji kredytowej, które wynikałyby z mających zastosowanie przepisów, w tym przepisów fiskalnych, lub wiążących umów;

c)

oświadczenia podpisanego przez osobę uprawnioną do reprezentowania oraz zatwierdzonego przez zarząd, które stwierdza:

(i)

brak przeszkód praktycznych utrudniających terminową spłatę ekspozycji przez kontrahenta na rzecz instytucji kredytowej;

(ii)

że ekspozycje wewnątrz grupy są uzasadnione strukturą i strategią finansowania grupy;

(iii)

że proces, w ramach którego podejmowana jest decyzja zatwierdzająca ekspozycję wobec kontrahenta wewnątrz grupy, a także odnoszące się do takich ekspozycji procesy monitorowania i przeglądu, zarówno na poziomie podmiotu prawnego, jak i – w odpowiednich przypadkach – na poziomie skonsolidowanym, są podobne do procesów stosowanych w odniesieniu do udzielania kredytów podmiotom trzecim;

(iv)

że instytucja kredytowa dokonała oceny ryzyka koncentracji wynikającego z ekspozycji wewnątrz grupy w ramach ogólnych zasad oceny ryzyka;

d)

dokumentacji podpisanej przez osobę uprawnioną do reprezentowania zgodnie z prawem właściwym oraz zatwierdzonej przez zarząd, zaświadczającej, że stosowane przez instytucję kredytową procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka są takie same jak te stosowane przez kontrahenta oraz że stosowane przez instytucję kredytową procedury zarządzania ryzykiem, systemy informatyczne i raportowanie wewnętrzne umożliwiają zarządowi nieprzerwane monitorowanie poziomu dużych ekspozycji oraz jego zgodności ze strategią zarządzania ryzykiem na poziomie podmiotu prawnego oraz – w odpowiednich przypadkach – na poziomie skonsolidowanym, a także z zasadami właściwego zarządzania wewnętrznego płynnością w ramach grupy;

e)

dokumentacji wykazującej, że wewnętrzny proces oceny adekwatności kapitałowej jednoznacznie identyfikuje ryzyko koncentracji wynikające z dużych ekspozycji wewnątrz grupy oraz że podlega ono aktywnemu procesowi zarządzania ryzykiem;

f)

dokumentacji wykazującej, że zarządzanie ryzykiem koncentracji jest spójne z planem naprawczym grupy.


(*1)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/908/UE z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie równoważności wymogów nadzorczych i regulacyjnych niektórych państw trzecich i terytoriów trzecich do celów traktowania ekspozycji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 (Dz.U. L 359 z 16.12.2014, s. 155).

(*2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniająca dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 190).”


ZAŁĄCZNIK II

Do wytycznych (UE) 2017/697 (EBC/2017/9) dodaje się załącznik w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK II

Warunki oceny wyłączenia z limitów dotyczących dużych ekspozycji zgodnie z art. 400 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013 oraz art. 6 lit. d) niniejszych wytycznych

1.   

Właściwe organy krajowe nakładają na mniej istotne instytucje obowiązek uwzględnienia następujących kryteriów przy dokonywaniu oceny spełniania przez ekspozycję, o której mowa w art. 400 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, warunków wyłączenia z limitów dotyczących dużych ekspozycji zgodnie z art. 400 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013:

a)

na potrzeby dokonania oceny, czy określony charakter ekspozycji, organu regionalnego lub centralnego albo stosunku pomiędzy instytucją kredytową a organem regionalnym lub centralnym eliminują lub zmniejszają ryzyko ekspozycji zgodnie z art. 400 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, mniej istotne instytucje sprawdzają, czy:

(i)

istnieją obecnie lub mogą zaistnieć w przyszłości znaczące praktyczne lub prawne przeszkody mogące utrudnić terminową spłatę ekspozycji przez kontrahenta na rzecz instytucji kredytowej – inne niż w przypadku naprawy lub restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, gdy muszą zostać wdrożone ograniczenia wyszczególnione w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE;

(ii)

proponowane ekspozycje są zgodne ze zwykłą działalnością instytucji kredytowej oraz jej modelem biznesowym lub uzasadnione strukturą finansowania sieci;

(iii)

proces, w ramach którego podejmowana jest decyzja zatwierdzająca ekspozycję wobec centralnego organu instytucji kredytowej, a także odnoszące się do takich ekspozycji procesy monitorowania i przeglądu, zarówno na poziomie indywidualnym, jak i – w odpowiednich przypadkach – na poziomie skonsolidowanym, są podobne do procesów stosowanych w odniesieniu do udzielania kredytów podmiotom trzecim;

(iv)

stosowane przez instytucję kredytową procedury zarządzania ryzykiem, systemy informatyczne i raportowanie wewnętrzne umożliwiają jej nieprzerwane sprawdzanie oraz zapewnianie zgodności dużych ekspozycji wobec jej organów regionalnych lub centralnych z jej strategią ryzyka;

b)

na potrzeby dokonania oceny, czy pozostałe ryzyko koncentracji może zostać ograniczone przez inne równie skuteczne środki, takie jak zasady, procedury i mechanizmy, o których mowa w art. 81 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (*1), zgodnie z art. 400 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, mniej istotne instytucje sprawdzają, czy:

(i)

instytucja kredytowa ma solidne procesy, procedury i środki kontroli zapewniające, aby zastosowanie wyłączenia nie spowodowało ryzyka koncentracji wykraczającego poza strategię ryzyka tej instytucji kredytowej;

(ii)

instytucja kredytowa dokonała formalnej oceny ryzyka koncentracji wynikającego z ekspozycji wobec jej organu regionalnego lub centralnego w ramach ogólnych zasad oceny ryzyka;

(iii)

instytucja kredytowa posiada ramy kontroli ryzyka, które adekwatnie monitorują proponowane środki;

(iv)

powstające ryzyko koncentracji zostało lub zostanie w jasny sposób zidentyfikowane w ramach wewnętrznego procesu oceny adekwatności kapitałowej danej instytucji kredytowej oraz będzie podlegało aktywnemu procesowi zarządzania ryzykiem. Zasady, procedury i mechanizmy dotyczące zarządzania ryzykiem koncentracji zostaną poddane ocenie w ramach procedury przeglądu i oceny nadzorczej.

2.   

Na potrzeby dokonania oceny, czy regionalny lub centralny organ, z którym instytucja kredytowa jest powiązana w ramach sieci, jest odpowiedzialny za rozliczenia środków pieniężnych zgodnie z art. 400 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, właściwe organy krajowe nakładają na mniej istotne instytucje obowiązek sprawdzenia – poza warunkami określonymi w ust. 1 – czy statut lub akt założycielski organu regionalnego lub centralnego w sposób wyraźny obejmują takie zadania, w tym w szczególności:

a)

finansowanie z rynku dla całej sieci;

b)

rozliczanie płynności w ramach sieci w zakresie przewidzianym art. 10 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

c)

zasilanie w płynność powiązanych instytucji kredytowych;

d)

absorbowanie nadmiarowej płynności z powiązanych instytucji kredytowych.

3.   

Na potrzeby weryfikacji spełniania warunków określonych w ust. 1 i 2 właściwe organy krajowe mogą zażądać przedstawienia przez mniej istotne instytucje następującej dokumentacji:

a)

oświadczenia podpisanego przez osobę uprawnioną do reprezentowania instytucji kredytowej zgodnie z prawem właściwym oraz zatwierdzonego przez jej zarząd, stwierdzającego, że instytucja kredytowa spełnia wszystkie warunki przyznania wyłączeń, określone w art. 400 ust. 2 lit. d) oraz art. 400 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 575/2013;

b)

opinii prawnej wydanej przez niezależną zewnętrzną osobę trzecią lub wewnętrzny dział prawny oraz zatwierdzonej przez zarząd, stwierdzającej brak przeszkód utrudniających terminową spłatę ekspozycji przez organ regionalny lub centralny na rzecz instytucji kredytowej, które wynikałyby z mających zastosowanie przepisów, w tym przepisów fiskalnych, lub wiążących umów;

c)

oświadczenia podpisanego przez osobę uprawnioną do reprezentowania zgodnie z prawem właściwym oraz zatwierdzonego przez zarząd, które stwierdza:

(i)

brak przeszkód praktycznych utrudniających terminową spłatę ekspozycji przez organ regionalny lub centralny na rzecz instytucji kredytowej;

(ii)

że ekspozycje organu regionalnego lub centralnego są uzasadnione strukturą finansowania sieci;

(iii)

że proces, w ramach którego podejmowana jest decyzja zatwierdzająca ekspozycję wobec organu regionalnego lub centralnego, a także odnoszące się do takich ekspozycji procesy monitorowania i przeglądu, zarówno na poziomie podmiotu prawnego, jak i – w odpowiednich przypadkach – na poziomie skonsolidowanym, są podobne do procesów stosowanych w odniesieniu do udzielania kredytów podmiotom trzecim;

(iv)

że instytucja kredytowa dokonała oceny ryzyka koncentracji wynikającego z ekspozycji wobec organu regionalnego lub centralnego w ramach ogólnych zasad oceny ryzyka;

d)

dokumentacji podpisanej przez osobę uprawnioną do reprezentowania oraz zatwierdzonej przez zarząd, zaświadczającej, że stosowane przez instytucję kredytową procedury oceny, pomiaru i kontroli ryzyka są takie same jak te stosowane przez organ regionalny lub centralny oraz że stosowane przez instytucję kredytową procedury zarządzania ryzykiem, systemy informatyczne i raportowanie wewnętrzne umożliwiają jej zarządowi nieprzerwane monitorowanie poziomu dużych ekspozycji oraz jego zgodności ze strategią ryzyka na poziomie podmiotu prawnego oraz – w odpowiednich przypadkach – na poziomie skonsolidowanym, a także z zasadami właściwego zarządzania wewnętrznego płynnością w ramach sieci;

e)

dokumentacji wykazującej, że wewnętrzny proces oceny adekwatności kapitałowej jednoznacznie identyfikuje ryzyko koncentracji wynikające z dużych ekspozycji wobec organu regionalnego lub centralnego oraz że podlega ono aktywnemu procesowi zarządzania ryzykiem;

f)

dokumentacji wykazującej, że zarządzanie ryzykiem koncentracji jest spójne z planem naprawczym sieci.

.

(*1)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).”