ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 442

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 64
9 grudnia 2021


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2021/2139 z dnia 4 czerwca 2021 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 poprzez ustanowienie technicznych kryteriów kwalifikacji służących określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, a także określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych  ( 1 )

1

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

9.12.2021   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 442/1


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2021/2139

z dnia 4 czerwca 2021 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 poprzez ustanowienie technicznych kryteriów kwalifikacji służących określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, a także określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/852 z dnia 18 czerwca 2020 r. w sprawie ustanowienia ram ułatwiających zrównoważone inwestycje, zmieniające rozporządzenie (UE) 2019/2088 (1), w szczególności jego art. 10 ust. 3 i art. 11 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (UE) 2020/852 ustanawia ogólne ramy służące ustaleniu, czy dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako zrównoważona środowiskowo na potrzeby określenia stopnia, w jakim dana inwestycja jest zrównoważona środowiskowo. Rozporządzenie to dotyczy środków przyjętych przez Unię lub państwa członkowskie, które określają wymogi wobec uczestników rynku finansowego lub emitentów w odniesieniu do produktów finansowych lub obligacji korporacyjnych udostępnianych jako zrównoważone środowiskowo, uczestników rynku finansowego udostępniających produkty finansowe oraz przedsiębiorstw podlegających obowiązkowi publikacji oświadczenia na temat informacji niefinansowych zgodnie z art. 19a dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE (2) lub skonsolidowanego oświadczenia na temat informacji niefinansowych zgodnie z art. 29a tej dyrektywy. Podmioty gospodarcze lub organy publiczne nieobjęte rozporządzeniem (UE) 2020/852 mogą również dobrowolnie stosować to rozporządzenie.

(2)

W art. 10 ust. 3 i art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2020/852 zobowiązano Komisję do przyjęcia aktów delegowanych ustanawiających techniczne kryteria kwalifikacji służących określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład – odpowiednio – w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, oraz do ustanowienia – dla każdego odpowiedniego celu środowiskowego określonego w art. 9 tego rozporządzenia – technicznych kryteriów kwalifikacji służących ustaleniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem co najmniej jednego z celów środowiskowych.

(3)

Zgodnie z art. 19 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (UE) 2020/852 techniczne kryteria kwalifikacji muszą uwzględniać charakter i skalę działalności gospodarczej i sektora, których dotyczą, oraz to, czy dana działalność gospodarcza stanowi działalność na rzecz przejścia, jak określono w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, lub działalność wspomagającą, jak określono w art. 16 tego rozporządzenia. Aby techniczne kryteria kwalifikacji w skuteczny i zrównoważony sposób spełniały wymogi określone w art. 19 rozporządzenia (UE) 2020/852, należy je określić jako próg ilościowy lub minimalny wymóg, jako względną poprawę, jako zestaw jakościowych wymogów dotyczących efektywności, jako wymogi dotyczące procedury lub oparte na praktyce, bądź jako dokładny opis charakteru samej działalności gospodarczej, w przypadku gdy taka działalność, ze względu na swój charakter, może wnieść istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu.

(4)

Techniczne kryteria kwalifikacji służące ustaleniu, czy dana działalność gospodarcza wnosi istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, powinny zapewniać, aby działalność gospodarcza wywierała pozytywny wpływ na osiągnięcie celu klimatycznego lub ograniczała negatywny wpływ na osiągnięcie celu klimatycznego. Te techniczne kryteria kwalifikacji powinny zatem odnosić się do progów lub poziomów efektywności, które dana działalność gospodarcza powinna osiągnąć, aby można było ją zakwalifikować jako wnoszącą istotny wkład w osiągnięcie jednego z tych celów klimatycznych. Techniczne kryteria kwalifikacji dotyczące nieczynienia poważnych szkód powinny zapewniać, by działalność gospodarcza nie miała znaczącego negatywnego wpływu na środowisko. W związku z tym te techniczne kryteria kwalifikacji powinny określać minimalne wymogi, jakie dana działalność gospodarcza powinna spełniać, aby można było ją uznać za zrównoważoną środowiskowo.

(5)

Techniczne kryteria kwalifikacji służące ustaleniu, czy dana działalność gospodarcza wnosi istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub adaptację do zmian klimatu i czy nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych, powinny opierać się, w stosownych przypadkach, na obowiązującym prawie Unii, najlepszych praktykach, normach i metodach, a także na ugruntowanych normach, praktykach i metodach opracowanych przez cieszące się międzynarodową renomą podmioty publiczne. W przypadku gdy obiektywnie nie ma realnych alternatyw odnośnie do konkretnego obszaru polityki, techniczne kryteria kwalifikacji mogłyby również opierać się na ugruntowanych normach opracowanych przez cieszące się międzynarodową renomą podmioty prywatne.

(6)

Aby zapewnić równe warunki działania, te same kategorie działalności gospodarczej powinny podlegać tym samym technicznym kryteriom kwalifikacji w odniesieniu do każdego celu klimatycznego. Konieczne jest zatem, aby techniczne kryteria kwalifikacji były w miarę możliwości zgodne z klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną w systemie klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 ustanowionym rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (3). Aby ułatwić przedsiębiorstwom i uczestnikom rynku finansowego identyfikację danej działalności gospodarczej, dla której należy ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji, szczegółowy opis działalności gospodarczej powinien również zawierać odniesienia do kodów NACE, które mogą być związane z tą działalnością. Odniesienia te należy rozumieć jako orientacyjne i nie powinny one mieć pierwszeństwa przed szczegółową definicją działalności przedstawioną w jej opisie.

(7)

Techniczne kryteria kwalifikacji służące określeniu, na jakich warunkach dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, powinny odzwierciedlać konieczność unikania emisji gazów cieplarnianych, ograniczania takich emisji lub zwiększenia pochłaniania gazów cieplarnianych i długoterminowego składowania dwutlenku węgla. Należy zatem skoncentrować się w pierwszej kolejności na tych rodzajach działalności gospodarczej i sektorach, które mają największy potencjał osiągnięcia tych celów. Wybór tych rodzajów działalności gospodarczej i sektorów powinien opierać się na ich udziale w łącznych emisjach gazów cieplarnianych oraz na dowodach dotyczących ich potencjału w zakresie unikania emisji gazów cieplarnianych, ograniczania takich emisji lub pochłaniania gazów cieplarnianych bądź też w zakresie wspomagania takiego unikania, ograniczania, pochłaniania lub długoterminowego magazynowania gazów cieplarnianych w ramach innych rodzajów działalności.

(8)

Metoda obliczania emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia powinna być solidna i szeroko stosowana, tak aby sprzyjać porównywalności obliczeń emisji gazów cieplarnianych w obrębie sektorów i między nimi. Powinien zatem istnieć wymóg stosowania tej samej metody obliczeniowej w odniesieniu do wszystkich rodzajów działalności, w przypadku których takie obliczenia są wymagane, przy jednoczesnym zapewnieniu wystarczającej elastyczności podmiotom stosującym rozporządzenie (UE) 2020/852. W związku z tym do obliczania emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia przydatne jest zalecenie Komisji 2013/179/UE, alternatywnie możliwe jest także stosowanie norm ISO 14067 lub ISO 14064-1. Jeżeli istnieją alternatywne ugruntowane narzędzia lub normy, które szczególnie nadają się do dostarczania dokładnych i porównywalnych danych na temat obliczania emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia dla danego sektora, takie jak narzędzie G-res dla sektora energetyki wodnej i norma ETSI ES 203 199 dla sektora informacji i komunikacji, należy uwzględnić takie narzędzie lub normy jako dodatkowe alternatywy dla tego sektora.

(9)

Metoda obliczania emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia w odniesieniu do działalności w sektorze energetyki wodnej powinna odzwierciedlać specyfikę tego sektora, w tym nowe metody modelowania, wiedzę naukową i pomiary empiryczne zbiorników wodnych na całym świecie. Aby umożliwić dokładną sprawozdawczość na temat wpływu netto sektora energetyki wodnej na emisje gazów cieplarnianych, należy zatem zezwolić na stosowanie narzędzia G-res, które jest publicznie i bezpłatnie dostępne i zostało opracowane przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Hydroenergetyki we współpracy z Katedrą UNESCO ds. Globalnych Zmian Środowiska.

(10)

Metoda obliczania emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia w odniesieniu do działalności w sektorze informacji i komunikacji powinna odzwierciedlać specyfikę tego sektora, w szczególności specjalistyczne prace i wytyczne Europejskiego Instytutu Norm Telekomunikacyjnych (ETSI) dotyczące przeprowadzania ocen cyklu życia w sektorze informacyjno-komunikacyjnym. Należy zatem zezwolić na stosowanie normy ETSI ES 203 199 jako metody dokładnego obliczania emisji gazów cieplarnianych dla tego sektora.

(11)

Techniczne kryteria kwalifikacji dotyczące niektórych rodzajów działalności opierają się na elementach o dużej złożoności technicznej, a ocena, czy kryteria te zostały spełnione, może wymagać wiedzy eksperckiej i nie być wykonalna dla inwestorów. W celu ułatwienia tej oceny, zgodność z technicznymi kryteriami kwalifikacji dla takich rodzajów działalności powinna być weryfikowana przez niezależną osobę trzecią.

(12)

Działalność wspomagająca, o której mowa, w art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, nie wnosi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu poprzez poprawę swojej własnej efektywności. Taka działalność odgrywa kluczową rolę w dekarbonizacji gospodarki, wspomagając bezpośrednio prowadzenie innych rodzajów działalności na niskoemisyjnym poziomie efektywności środowiskowej. Należy zatem ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji dla tych rodzajów działalności gospodarczej, które odgrywają zasadniczą rolę, wspomagając docelowe rodzaje działalności w osiągnięciu niskoemisyjności lub redukcji emisji gazów cieplarnianych. Te techniczne kryteria kwalifikacji powinny zapewniać, aby zgodna z nimi działalność spełniała również warunki określone w art. 16 rozporządzenia (UE) 2020/852, w szczególności aby działalność ta nie prowadziła do uzależnienia od aktywów i miała istotne pozytywne skutki dla środowiska.

(13)

Działalności gospodarczej na rzecz przejścia, o której mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, nie można jeszcze zastąpić alternatywnymi rozwiązaniami niskoemisyjnymi, które byłyby technicznie i ekonomicznie wykonalne, jednak wspiera ona przejście na gospodarkę neutralną dla klimatu. Działalność ta może odegrać kluczową rolę w łagodzeniu zmian klimatu poprzez znaczne ograniczenie swojego dotychczasowego wysokiego śladu węglowego, m.in. przyczyniając się do stopniowego zmniejszenia zależności od paliw kopalnych. Należy zatem ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji dla tych rodzajów działalności gospodarczej, które mają największy potencjał w zakresie znacznego ograniczenia emisji gazów cieplarnianych, np. gdy niemal bezemisyjne rozwiązania nie są jeszcze opłacalne, lub gdy możliwa jest działalność niemal bezemisyjna, ale nie jest ona jeszcze wykonalna na większą skalę. Te techniczne kryteria kwalifikacji powinny zapewniać, aby zgodna z nimi działalność spełniała warunki określone w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, w szczególności aby emisje gazów cieplarnianych pochodzące z danej działalności odpowiadały najlepszym wynikom w danym sektorze lub branży, nie utrudniały opracowywania i wdrażania alternatywnych rozwiązań niskoemisyjnych i nie prowadziły do uzależnienia od aktywów wysokoemisyjnych.

(14)

W związku z toczącymi się negocjacjami w sprawie wspólnej polityki rolnej (WPR) oraz aby zapewnić większą spójność między różnymi instrumentami służącymi osiągnięciu ambitnych celów środowiskowych i klimatycznych określonych w Zielonym Ładzie, należy odroczyć ustanowienie technicznych kryteriów kwalifikacji dla rolnictwa.

(15)

Lasy znajdują się pod coraz większą presją w związku ze zmianami klimatu, które potęgują działanie innych kluczowych czynników wywołujących presję, takich jak szkodniki, choroby, ekstremalne zdarzenia pogodowe i pożary lasów. Inne rodzaje presji związane są z porzucaniem obszarów wiejskich, brakiem zarządzania i fragmentacją ze względu na zmiany sposobu użytkowania gruntów, rosnącą intensywnością zarządzania ze względu na rosnące zapotrzebowanie na drewno, produkty leśne i energię, rozwój infrastruktury, urbanizację i zajmowanie gleb na cele gospodarcze. Jednocześnie lasy odgrywają kluczową rolę w realizacji takich celów Unii, jak odwrócenie procesu utraty bioróżnorodności i zwiększenie ambicji w zakresie łagodzenia zmian klimatu i adaptacji do zmian klimatu, ograniczanie i kontrolowanie ryzyka klęsk żywiołowych spowodowanych w szczególności powodziami, suszami lub pożarami lasów oraz promowanie biogospodarki o obiegu zamkniętym. Aby osiągnąć neutralność klimatyczną i zdrowe środowisko, konieczna jest zarówno poprawa jakości, jak i zwiększenie powierzchni obszarów leśnych, które są największym pochłaniaczem dwutlenku węgla w sektorze użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa („LULUCF”). Działalność związana z leśnictwem może mieć wkład w łagodzenie zmian klimatu poprzez zwiększenie pochłaniania dwutlenku węgla netto, ochronę zasobów węgla oraz dostarczanie materiałów i energii odnawialnej, generowanie dodatkowych korzyści w zakresie adaptacji do zmian klimatu, bioróżnorodność, gospodarkę o obiegu zamkniętym, zrównoważone wykorzystywanie i ochronę zasobów wodnych i morskich oraz zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrolę. Należy zatem ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji dla działalności związanej z zalesianiem, odbudową lasów, gospodarką leśną i ochroną lasów. Te techniczne kryteria kwalifikacji powinny być w pełni zgodne z celami Unii w zakresie adaptacji do zmian klimatu, bioróżnorodności i gospodarki o obiegu zamkniętym.

(16)

Aby dokonywać pomiarów zmian w zakresie ograniczania emisji gazów cieplarnianych oraz w zakresie zasobów węgla w ekosystemach leśnych, właściciele lasów powinni przeprowadzać analizę korzyści dla klimatu. W celu zachowania proporcjonalności i zminimalizowania obciążeń administracyjnych spoczywających w szczególności na drobnych właścicielach lasów, gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 hektarów nie powinny być zobowiązane do przeprowadzania analizy korzyści dla klimatu. W celu dalszego ograniczenia kosztów administracyjnych należy zezwolić drobnym właścicielom lasów na przeprowadzanie co 10 lat grupowej oceny wraz z innymi gospodarstwami w celu poświadczenia swoich obliczeń. Dostępne są odpowiednie bezpłatne narzędzia, takie jak narzędzie opracowane przez Organizację Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w oparciu o dane Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC) (4) w celu oszacowania skali kosztów i zminimalizowania kosztów i obciążeń drobnych leśników. Narzędzie to można w szczególności dostosować do różnych poziomów analizy, np. konkretne wartości i szczegółowe obliczenia w przypadku dużych gospodarstw, wartości standardowe i uproszczone obliczenia w przypadku mniejszych właścicieli.

(17)

W następstwie komunikatów Komisji z dnia 11 grudnia 2019 r. pt. „Europejski Zielony Ład” (5), z dnia 20 maja 2020 r.„Unijna strategia na rzecz ochrony bioróżnorodności 2030” (6) oraz z dnia 17 września 2020 r. pt. „Ambitniejszy cel klimatyczny Europy do 2030 r. – Inwestowanie w przyszłość neutralną dla klimatu z korzyścią dla obywateli” (7), zgodnie z szerszymi ambicjami Unii w zakresie bioróżnorodności i neutralności klimatycznej, komunikatem Komisji z dnia 24 lutego 2021 r.„Budując Europę odporną na zmianę klimatu – nowa Strategia w zakresie przystosowania do zmiany klimatu” (8) oraz nową strategią leśną zaplanowaną na 2021 r., należy uzupełnić oraz poddać przeglądowi techniczne kryteria kwalifikacji dla działalności leśnej, a w razie konieczności zmienić je w momencie przyjmowania aktu delegowanego, o którym mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia 2020/852. Te techniczne kryteria kwalifikacji powinny zostać poddane przeglądowi w celu lepszego uwzględnienia opracowywanych obecnie praktyk sprzyjających bioróżnorodności, takich jak leśnictwo bliskie naturze.

(18)

Odtwarzanie terenów podmokłych – ze względu na swoje znaczenie dla zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych i wzmocnienia lądowych pochłaniaczy dwutlenku węgla – może wnieść istotny wkład w łagodzenie zmiany klimatu. Może ono również przynieść korzyści w zakresie adaptacji do zmian klimatu, w tym poprzez neutralizowanie skutków zmian klimatu, oraz pomóc w odwróceniu procesu utraty bioróżnorodności i w zachowaniu ilości i jakości wody. Aby zapewnić spójność z „Europejskim Zielonym Ładem”, komunikatem „Ambitniejszy cel klimatyczny Europy do 2030 r.” oraz unijną strategią na rzecz ochrony bioróżnorodności 2030, techniczne kryteria kwalifikacji powinny również obejmować rekultywację terenów podmokłych.

(19)

Sektor przetwórstwa przemysłowego emituje około 21 % bezpośrednich emisji gazów cieplarnianych w Unii (9). Jest to trzecie co do wielkości źródło emisji gazów cieplarnianych w Unii, a zatem może odgrywać ważną rolę w łagodzeniu zmian klimatu. Jednocześnie przetwórstwo przemysłowe może być kluczowym sektorem wspomagającym unikanie emisji gazów cieplarnianych i ich ograniczanie w innych sektorach gospodarki poprzez wytwarzanie produktów i technologii, które te inne sektory potrzebują, aby osiągnąć lub utrzymać niskoemisyjność. Należy zatem określić techniczne kryteria kwalifikacji dla sektora przetwórstwa przemysłowego zarówno w odniesieniu do działalności produkcyjnej generującej najwyższe poziomy emisji gazów cieplarnianych, jak i w odniesieniu do wytwarzania produktów i technologii niskoemisyjnych.

(20)

Zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852 za działalność na rzecz przejścia należy uznać działalność produkcyjną, dla której nie istnieją alternatywne niskoemisyjne rozwiązania wykonalne pod względem technologicznym i ekonomicznym, ale która wspomaga przejście na gospodarkę neutralną dla klimatu. Aby zachęcić do ograniczania emisji gazów cieplarnianych, progi technicznych kryteriów kwalifikacji dla tego rodzaju działalności należy ustalić na poziomie, który będzie możliwy do osiągnięcia wyłącznie przez podmioty osiągające najlepsze wyniki w poszczególnych sektorach, w większości przypadków w oparciu o emisję gazów cieplarnianych na jednostkę wytworzonej produkcji.

(21)

W celu zapewnienia, aby działalność produkcyjna na rzecz przejścia, o której mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, pozostawała na wiarygodnej ścieżce ku dekarbonizacji, zgodnie z art. 19 ust. 5 tego rozporządzenia techniczne kryteria kwalifikacji dotyczące tej działalności gospodarczej należy poddawać przeglądowi co najmniej co trzy lata. Przegląd ten powinien obejmować analizę tego, czy techniczne kryteria kwalifikacji opierają się na najbardziej odpowiednich normach i czy emisje w cyklu życia pochodzące z tej działalności są uwzględniane w wystarczającym stopniu. W przeglądzie tym należy również ocenić potencjalne wykorzystanie wychwyconego dwutlenku węgla w świetle postępu technicznego. W odniesieniu do produkcji żelaza i stali należy dokładniej przeanalizować nowe dane i dowody pochodzące z pilotażowych procesów produkcji stali niskoemisyjnej z wykorzystaniem wodoru, a stosowanie unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji i innych ewentualnych wskaźników w technicznych kryteriach kwalifikacji powinno zostać poddane dalszej ocenie.

(22)

W przypadku działalności produkcyjnej, którą należy uznać za działalność wspomagającą, o której mowa w art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, techniczne kryteria kwalifikacji powinny opierać się głównie na charakterze wytwarzanych produktów, w stosownych przypadkach w połączeniu z dodatkowymi progami ilościowymi w celu zapewnienia, aby produkty te mogły mieć istotny wkład w unikanie lub ograniczanie emisji gazów cieplarnianych w innych sektorach. Aby odzwierciedlić fakt, że priorytetowo traktuje się te rodzaje działalności, które mają największy potencjał w zakresie unikania emisji gazów cieplarnianych, ograniczania takich emisji lub zwiększania pochłaniania gazów cieplarnianych i długoterminowego składowania dwutlenku węgla, wspomagająca działalność produkcyjna powinna koncentrować się na wytwarzaniu produktów, które są niezbędne do prowadzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

(23)

Produkcja sprzętu elektrycznego na potrzeby instalacji elektrycznych odgrywa ważną rolę w modernizacji i upowszechnianiu odnawialnych źródeł energii oraz kompensacji wahań w unijnych sieciach energetycznych czerpiących energię z odnawialnych źródeł energii, ładowaniu pojazdów bezemisyjnych oraz wdrażaniu inteligentnych, ekologicznych zastosowań w domu. Jednocześnie produkcja sprzętu elektrycznego na potrzeby instalacji elektrycznych może umożliwić rozwój koncepcji inteligentnych budynków mieszkalnych, z myślą o dalszym wspieraniu stosowania odnawialnych źródeł energii i dobrego zarządzania urządzeniami domowymi. W związku z tym może zaistnieć konieczność uzupełnienia technicznych kryteriów kwalifikacji dla sektora przetwórstwa przemysłowego oraz dokonania oceny potencjału produkcji sprzętu elektrycznego, jeżeli chodzi o wnoszenie istotnego wkład w łagodzenie zmian klimatu i adaptację do zmian klimatu.

(24)

Środki zwiększające efektywność energetyczną i inne środki na rzecz łagodzenia zmian klimatu, takie jak stosowanie na miejscu technologii energii odnawialnej oraz istniejące nowoczesne technologie, mogą prowadzić do znacznego ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w sektorze przetwórstwa przemysłowego. Środki te mogą zatem odegrać ważną rolę we wspieraniu działalności gospodarczej w sektorze przetwórstwa przemysłowego, dla którego należy ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji, w osiągnięciu odpowiednich norm efektywności i progów dotyczących istotnego wkładu w łagodzenie zmiany klimatu.

(25)

Sektor energetyczny odpowiada za około 22 % bezpośrednich emisji gazów cieplarnianych w Unii i około 75 % tych emisji, jeżeli wziąć pod uwagę zużycie energii w innych sektorach. Może on zatem odgrywać ważną rolę w łagodzeniu zmian klimatu. Ma on znaczny potencjał w zakresie ograniczania emisji gazów cieplarnianych, a szereg rodzajów działalności w tym sektorze stanowi działalność wspomagającą, która ułatwia przejście sektora energetycznego na wytwarzanie energii elektrycznej i cieplnej przy niskiej emisji CO2. Należy zatem ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji dla szerokiego zakresu działalności gospodarczych związanych z łańcuchem dostaw energii, począwszy od produkcji energii elektrycznej lub cieplnej z różnych źródeł, poprzez sieci przesyłu i dystrybucji aż po magazynowanie energii, a także pompy ciepła oraz produkcja biogazu i biopaliw.

(26)

Techniczne kryteria kwalifikacji służące ustaleniu, czy produkcja energii elektrycznej lub cieplnej, w tym kogeneracja, wnosi istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, powinny zapewniać, by ograniczono emisję gazów cieplarnianych lub unikano ich powstania. Techniczne kryteria kwalifikacji oparte na emisjach gazów cieplarnianych powinny wyznaczać ścieżkę dekarbonizacji dla tego rodzaju działalności. Techniczne kryteria kwalifikacji dla działań wspomagających długoterminową dekarbonizację powinny opierać się głównie na charakterze działalności lub na najlepszych dostępnych technologiach.

(27)

W rozporządzeniu (UE) 2020/852 podkreślono znaczenie „energii neutralnej dla klimatu” i zobowiązano Komisję do oceny potencjalnego wkładu i wykonalności wszystkich stosownych istniejących technologii. W odniesieniu do energii jądrowej ocena ta jest nadal w toku, a po zakończeniu odpowiednej procedury, w oparciu o jej wyniki, Komisja podejmie działania następcze w kontekście niniejszego rozporządzenia.

(28)

Granice prawne dotyczące działalności na rzecz przejścia, określone w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, przewidują ograniczenia w odniesieniu do działalności charakteryzującej się wysoką intensywnością emisji gazów cieplarnianych o dużym potencjale redukcji emisji. Taka działalność na rzecz przejścia powinna mieć istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, w przypadku gdy nie istnieją alternatywne niskoemisyjne rozwiązania wykonalne pod względem technologicznym i ekonomicznym, o ile są one zgodne ze ścieżką prowadzącą do ograniczenia wzrostu temperatury do 1,5 stopni Celsjusza w stosunku do poziomu sprzed epoki przemysłowej, oraz odzwierciedlać najlepsze w danej klasie wyniki; nie powinna też utrudniać rozwoju i stosowania niskoemisyjnych alternatyw ani prowadzić do uzależnienia od wysokoemisyjnych aktywów. Ponadto art. 19 tego samego rozporządzenia zawiera w szczególności wymóg, aby techniczne kryteria kwalifikacji opierały się na rozstrzygających dowodach naukowych. W przypadkach gdy działalność związana z gazem ziemnym spełni te wymogi, zostanie ona uwzględniona w przyszłym akcie delegowanym. W odniesieniu do tych rodzajów działalności w przyszłym akcie delegowanym zostaną określone techniczne kryteria kwalifikacji służące ocenie istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem celów środowiskowych. Działalności, która nie spełnia tych wymogów, nie można uznać za zgodną z rozporządzeniem (UE) 2020/852. Aby uznać rolę gazu ziemnego jako technologii istotnej dla redukcji emisji gazów cieplarnianych, Komisja rozważy wprowadzenie szczegółowych przepisów zapewniających, by działania przyczyniające się do redukcji emisji nie zostały pozbawione odpowiedniego finansowania.

(29)

Techniczne kryteria kwalifikacji dotyczące wytwarzania energii elektrycznej lub cieplnej oraz sieci przesyłowych i dystrybucyjnych powinny być spójne z komunikatem Komisji z dnia 14 października 2020 r. dotyczącym strategii UE na rzecz ograniczenia emisji metanu (10). Może zatem zaistnieć potrzeba przeglądu, uzupełnienia i, w razie potrzeby, zmiany tych technicznych kryteriów kwalifikacji w celu odzwierciedlenia wszelkich przyszłych wskaźników i wymogów ustanowionych w ramach działań następczych wynikających z przyjęcia tej strategii.

(30)

Techniczne kryteria kwalifikacji dotyczące wytwarzania ciepła, chłodu i energii elektrycznej z bioenergii oraz produkcji biopaliw i biogazu na potrzeby transportu powinny być zgodne z kompleksowymi ramami zrównoważonego rozwoju dla tych sektorów określonymi w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 (11), określającymi wymogi dotyczące zrównoważonego pozyskiwania, rozliczania emisji dwutlenku węgla i ograniczania emisji gazów cieplarnianych.

(31)

W ramach działań następczych w związku z Europejskim Zielonym Ładem, wnioskiem dotyczącym europejskiego prawa o klimacie (12), unijną strategią ochrony różnorodności biologicznej na 2030 r., a także zgodnie z ambicjami Unii w zakresie bioróżnorodności i neutralności klimatycznej, techniczne kryteria kwalifikacji dla działalności związanej z bioenergią powinny zostać uzupełnione, poddane przeglądowi i w razie potrzeby zmienione w celu uwzględnienia najnowszej bazy dowodowej i rozwoju polityki w momencie przyjęcia aktu delegowanego, o którym mowa w art. 15 ust. 2 rozporządzenia 2020/852, oraz przy uwzględnieniu odpowiednich przepisów prawa Unii, w tym dyrektywy (UE) 2018/2001 i jej przyszłych zmian.

(32)

Emisje gazów cieplarnianych w Unii pochodzące z sektora dostaw wody, gospodarowania ściekami i odpadami oraz działalności związanej z rekultywacją są stosunkowo niewielkie. Sektor ten ma jednak ogromny potencjał w zakresie ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w innych sektorach, w szczególności poprzez dostarczanie surowców wtórnych w celu zastąpienia surowców pierwotnych, poprzez zastąpienie produktów opartych na paliwach kopalnych, nawozów i energii, a także poprzez transport i stałe składowanie wychwyconego dwutlenku węgla. Ponadto działalność związana z fermentacją beztlenową oraz kompostowaniem selektywnie zbieranych bioodpadów, co pozwala uniknąć składowania bioodpadów, ma szczególne znaczenie dla zmniejszenia emisji metanu. Techniczne kryteria kwalifikacji dla działalności związanej z odpadami powinny uwzględniać tę działalność jako wnoszącą istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, pod warunkiem że w ramach tej działalności zastosowane zostaną określone najlepsze praktyki w tym sektorze. Wspomniane techniczne kryteria kwalifikacji powinny również zapewniać zgodność wariantów przetwarzania odpadów z wyższymi poziomami hierarchii postępowania z odpadami. Techniczne kryteria kwalifikacji powinny uwzględniać jako wnoszące istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu te rodzaje działalności, w ramach których przerabia się na surowce wtórne jednolicie określony minimalny odsetek zebranych oddzielnie i posortowanych odpadów innych niż niebezpieczne. Na tym etapie nie jest jednak możliwe, aby techniczne kryteria kwalifikacji oparte na jednolicie określonym celu dotyczącym ponownego przetwarzania odpadów w pełni uwzględniały potencjał poszczególnych strumieni materiałów, jeżeli chodzi o łagodzenie zmian klimatu. Może zatem zaistnieć potrzeba dalszej oceny i przeglądu tych technicznych kryteriów kwalifikacji. Jednolicie określony cel nie powinien naruszać celów w zakresie gospodarowania odpadami wyznaczonych dla państw członkowskich w unijnych przepisach dotyczących odpadów. Jeżeli chodzi o działalność związaną z poborem, uzdatnianiem i dostarczaniem wody oraz scentralizowane systemy oczyszczania ścieków, te techniczne kryteria kwalifikacji powinny uwzględniać cele w zakresie zwiększenia bezwzględnej i względnej efektywności zużycia energii oraz, w stosownych przypadkach, alternatywne wskaźniki, takie jak poziomy wycieków w systemach zaopatrzenia w wodę.

(33)

Transport zużywa jedną trzecią całej energii w Unii i odpowiada za około 23 % łącznych bezpośrednich emisji gazów cieplarnianych w Unii. Dekarbonizacja floty i infrastruktury transportowej może zatem odegrać istotną rolę w łagodzeniu zmian klimatu. Techniczne kryteria kwalifikacji dla sektora transportu powinny koncentrować się na ograniczeniu głównych źródeł emisji z tego sektora, przy jednoczesnym uwzględnieniu potrzeby zastosowania w transporcie osób i towarów rodzajów transportu o niższych poziomach emisji oraz stworzenia infrastruktury umożliwiającej czystą mobilność. Techniczne kryteria kwalifikacji dla sektora transportu powinny zatem koncentrować się na efektywności w ramach jednego rodzaju transportu, przy jednoczesnym uwzględnieniu efektywności tego rodzaju transportu w porównaniu z innymi rodzajami transportu.

(34)

Żegluga morska i lotnictwo – ze względu na ich potencjał w zakresie ograniczania emisji gazów cieplarnianych, a tym samym przyczynienia się do powstania ekologicznego sektora transportu – stanowią ważne rodzaje transportu, jeżeli chodzi o przejście na gospodarkę niskoemisyjną. Zgodnie z komunikatem Komisji z dnia 9 grudnia 2020 r. pt. „Strategia na rzecz zrównoważonej i inteligentnej mobilności – europejski transport na drodze ku przyszłości” (13) oczekuje się, że do 2030 r. statki bezemisyjne będą gotowe do wprowadzenia na rynek. Zgodnie z tą strategią do 2035 r. do wprowadzenia na rynek mają być gotowe duże bezemisyjne statki powietrzne obsługujące krótkie dystanse, natomiast w przypadku dłuższych dystansów dekarbonizacja ma opierać się na paliwach odnawialnych i niskoemisyjnych. Przeprowadzono również oddzielne badania dotyczące kryteriów zrównoważonego finansowania dla tych sektorów. W związku z tym żeglugę morską należy uznać za działalność na rzecz przejścia, o której mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852. Żegluga jest jednym z najmniej emisyjnych sposobów transportu towarów. Aby zapewnić równe traktowanie żeglugi w porównaniu z innymi rodzajami transportu, należy ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji dla transportu morskiego, które powinny mieć zastosowanie do końca 2025 r. Konieczna będzie jednak dalsza ocena żeglugi morskiej i ustanowienie, w razie potrzeby, technicznych kryteriów kwalifikacji dla żeglugi morskiej mających zastosowanie od 2026 r. Może być również konieczne przeprowadzenie dalszej oceny lotnictwa i ustanowienie, w razie potrzeby, odpowiednich technicznych kryteriów kwalifikacji. Ponadto należy ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji dla niskoemisyjnej infrastruktury transportowej w przypadku niektórych rodzajów transportu. Jednak w świetle potencjału infrastruktury transportowej w zakresie przesunięć międzygałęziowych konieczne może okazać się dokonanie oceny i ustanowienie, w razie potrzeby, odpowiednich technicznych kryteriów kwalifikacji dla całej infrastruktury, która ma zasadnicze znaczenie dla niskoemisyjnych rodzajów transportu, w szczególności śródlądowych dróg wodnych. W zależności od wyniku oceny technicznej należy również ustanowić odpowiednie techniczne kryteria kwalifikacji dla rodzajów działalności gospodarczej, o których mowa w niniejszym motywie, w momencie przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852.

(35)

W celu zapewnienia, by działalność transportowa uznawana za zrównoważoną nie wspierała stosowania paliw kopalnych, techniczne kryteria kwalifikacji dla tej działalności powinny wykluczać aktywa, operacje i infrastrukturę przeznaczone do transportu paliw kopalnych. Stosując to kryterium, konieczne jest uwzględnienie wielorakich zastosowań, różnych form własności, uzgodnień z użytkownikami i proporcji mieszania paliw, zgodnie z odpowiednimi istniejącymi praktykami rynkowymi. Platforma ds. zrównoważonego finansowania powinna ocenić przydatność tego kryterium w ramach wykonywania swojego mandatu.

(36)

Budynki we wszystkich sektorach w Unii są odpowiedzialne za 40 % zużycia energii i 36 % emisji dwutlenku węgla. Mogą zatem odgrywać ważną rolę w łagodzeniu zmian klimatu. Należy zatem ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji w odniesieniu do budowy nowych budynków, renowacji budynków, instalacji różnych energooszczędnych urządzeń, odnawialnych źródeł energii dostępnych na miejscu, świadczenia usług energetycznych oraz nabywania i własności budynków. Te techniczne kryteria kwalifikacji powinny opierać się na potencjalnym wpływie tego rodzaju działalności na charakterystykę energetyczną budynków oraz na powiązane emisje gazów cieplarnianych i wbudowane emisje dwutlenku węgla. W przypadku nowych budynków konieczny może być przegląd technicznych kryteriów kwalifikacji w celu zapewnienia, aby kryteria te pozostały zgodne z unijnymi celami w zakresie klimatu i energii.

(37)

Budowa składnika aktywów lub obiektu stanowiącego integralną część działalności, w odniesieniu do której należy ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji określające warunki, na jakich działalność ta kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, może stanowić ważny warunek umożliwiający prowadzenie tej działalności gospodarczej. Należy zatem uwzględnić budowę takich składników aktywów lub obiektów w ramach tej działalności, dla której budowa ta ma znaczenie, w szczególności w odniesieniu do działalności w sektorze energetycznym, w sektorze dostaw wody, gospodarowania ściekami i odpadami oraz działalności związanej z rekultywacją, a także w sektorze transportu.

(38)

Sektor informacji i komunikacji jest stale rozwijającym się sektorem, który ma coraz większy udział w emisjach gazów cieplarnianych. Jednocześnie technologie informacyjno-komunikacyjne mogą przyczynić się do łagodzenia zmian klimatu i ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w innych sektorach, np. dostarczając rozwiązań, które mogą pomóc w podejmowaniu decyzji umożliwiających ograniczenie emisji gazów cieplarnianych. Należy zatem ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji dla działalności w zakresie przetwarzania i hostingu danych, która emituje duże ilości gazów cieplarnianych, oraz dla rozwiązań opartych na danych, które umożliwiają redukcję emisji gazów cieplarnianych w innych sektorach. Techniczne kryteria kwalifikacji w odniesieniu do tych rodzajów działalności powinny opierać się na najlepszych praktykach i normach w tym sektorze. Mogą one w przyszłości wymagać przeglądu i aktualizacji, aby uwzględnić potencjał ograniczania emisji gazów cieplarnianych wynikający ze zwiększonej trwałości rozwiązań w zakresie sprzętu ICT oraz potencjał bezpośredniego stosowania technologii cyfrowych w każdym sektorze w celu umożliwienia redukcji emisji gazów cieplarnianych. Ponadto budowa i eksploatacja sieci łączności elektronicznej wykorzystuje znaczne ilości energii, ma więc też potencjał istotnego ograniczenia emisji gazów cieplarnianych. Może zatem zaistnieć potrzeba dokonania oceny tych rodzajów działalności i ustanowienia, w stosownych przypadkach, odpowiednich technicznych kryteriów kwalifikacji.

(39)

Ponadto rozwiązania z zakresu technologii informacyjno-komunikacyjnych stanowiące integralną część tych rodzajów działalności gospodarczej, dla których należy ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji, jeśli chodzi o istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, w odniesieniu do efektywności tych poszczególnych rodzajów działalności, mogą również mieć szczególne znaczenie we wspomaganiu tych różnych rodzajów działalności w celu spełnienia norm i progów ustanowionych na podstawie tych kryteriów.

(40)

Badania, prace rozwojowe i innowacje mogą umożliwić innym sektorom osiągnięcie ich poszczególnych celów w zakresie łagodzenia zmian klimatu. Techniczne kryteria kwalifikacji dla działalności w zakresie badań, prac rozwojowych i innowacji powinny zatem koncentrować się na potencjale rozwiązań, procesów, technologii i innych produktów w zakresie redukcji emisji gazów cieplarnianych. Badania naukowe poświęcone działalności wspomagającej, o której mowa w art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, mogą również odgrywać ważną rolę we wspomaganiu tej działalności gospodarczej i jej działalności docelowej w znacznym ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych lub poprawie ich wykonalności technologicznej i ekonomicznej, a ostatecznie w zwiększeniu ich skali. Badania naukowe mogą również odgrywać ważną rolę w dalszej dekarbonizacji działalności na rzecz przejścia, o której mowa w art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, umożliwiając prowadzenie tego rodzaju działalności przy znacznie niższych poziomach emisji gazów cieplarnianych w porównaniu z progami określonymi w technicznych kryteriach kwalifikacji dla tego rodzaju działalności w odniesieniu do istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu.

(41)

Ponadto badania, prace rozwojowe i innowacje, które stanowią integralną część tych rodzajów działalności gospodarczej, dla których należy ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji, jeśli chodzi o istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, w odniesieniu do efektywności tych poszczególnych rodzajów działalności, mogą również mieć szczególne znaczenie we wspomaganiu tych różnych rodzajów działalności w celu spełnienia norm i progów ustanowionych na podstawie tych kryteriów.

(42)

Techniczne kryteria kwalifikacji służące ustaleniu, na jakich warunkach dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w adaptację do zmian klimatu, powinny odzwierciedlać fakt, że zmiany klimatu mogą mieć wpływ na wszystkie sektory gospodarki. W związku z tym wszystkie sektory będą musiały zostać dostosowane do niekorzystnych skutków obecnych lub oczekiwanych przyszłych warunków klimatycznych. Należy jednak zapewnić, aby działalność gospodarcza, która wnosi istotny wkład w adaptację do zmiany klimatu, nie wyrządzała poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) 2020/852. Należy zatem najpierw ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji w odniesieniu do adaptacji do zmian klimatu dla tych sektorów i rodzajów działalności gospodarczej, których dotyczą techniczne kryteria kwalifikacji w odniesieniu do łagodzenia zmiany klimatu, w tym odpowiednie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem celów środowiskowych. Opisy działalności gospodarczej uznanej za wnoszącą istotny wkład w adaptację do zmian klimatu powinny odpowiadać zakresowi, dla którego można określić odpowiednie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód. W świetle potrzeby zwiększenia ogólnej odporności gospodarki na zmiany klimatu w przyszłości należy opracować techniczne kryteria kwalifikacji, w tym odpowiednie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód w odniesieniu do dodatkowej działalności gospodarczej.

(43)

Techniczne kryteria kwalifikacji powinny zapewniać dostosowanie jak najszerszego zakresu infrastruktury krytycznej, w tym w szczególności infrastruktury przesyłu lub magazynowania energii, lub infrastruktury transportowej do niekorzystnych skutków obecnych lub oczekiwanych przyszłych warunków klimatycznych, zapobiegając w ten sposób poważnym negatywnym skutkom dla zdrowia, bezpieczeństwa, ochrony lub dobrobytu gospodarczego obywateli bądź dla skutecznego funkcjonowania rządów w państwach członkowskich. Może jednak zaistnieć potrzeba dokonania przeglądu tych technicznych kryteriów kwalifikacji w celu lepszego uwzględnienia specyfiki infrastruktury służącej ochronie przed powodziami.

(44)

Ponadto należy również ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji w odniesieniu do edukacji, opieki zdrowotnej, pomocy społecznej oraz działalności związanej z kulturą, rozrywką i rekreacją. W ramach tych rodzajów działalności świadczone są podstawowe usługi i rozwiązania mające na celu zwiększenie zbiorowej odporności całego społeczeństwa, dzięki nim można też szerzyć wiedzę na temat klimatu i podnosić świadomość w tym zakresie.

(45)

Techniczne kryteria kwalifikacji służące ustaleniu, czy daną działalność gospodarczą można uznać za wnoszącą istotny wkład w adaptację do zmian klimatu poprzez uwzględnienie rozwiązań w zakresie adaptacji zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) 2020/852, powinny mieć na celu zwiększenie odporności działalności gospodarczej na zidentyfikowane ryzyka związane z klimatem, które są istotne z punktu widzenia tej działalności. Techniczne kryteria kwalifikacji powinny zawierać wymóg, aby podmioty gospodarcze, których to dotyczy, przeprowadzały ocenę ryzyka związanego ze zmianami klimatu i wdrażały rozwiązania w zakresie adaptacji, które ograniczają najważniejsze rodzaje ryzyka zidentyfikowane w tej ocenie. Techniczne kryteria kwalifikacji powinny również uwzględniać związany z lokalizacją i kontekstem charakter potrzeb i rozwiązań w zakresie adaptacji. Ponadto techniczne kryteria kwalifikacji powinny zapewniać integralność celów środowiskowych i klimatycznych i nie powinny być nadmiernie nakazowe, jeśli chodzi o rodzaj wdrażanych rozwiązań. Te techniczne kryteria kwalifikacji powinny uwzględniać konieczność zapobiegania klęskom żywiołowym związanym z klimatem i pogodą oraz zarządzania ryzykiem związanym z takimi klęskami żywiołowymi, a także konieczność zapewnienia odporności infrastruktury krytycznej, zgodnie z odpowiednim prawem Unii dotyczącym oceny ryzyka i łagodzenia skutków takich klęsk żywiołowych.

(46)

Należy ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji służące ustaleniu, czy daną działalność gospodarczą można uznać za wnoszącą istotny wkład w adaptację do zmian klimatu ze względu na rozwiązania w zakresie adaptacji określone w art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2020/852, w odniesieniu do działalności w zakresie inżynierii oraz związanego z nią doradztwa technicznego, poświęconych adaptacji do zmian klimatu, badaniom, rozwojowi i innowacjom, ubezpieczeniom innym niż ubezpieczenia na życie obejmującym ubezpieczanie od ryzyka związanego z klimatem oraz reasekurację. Działalność ta może potencjalnie zapewnić rozwiązania w zakresie adaptacji do zmian klimatu, które wniosą istotny wkład do zapobiegania ryzyku niekorzystnych skutków obecnych lub oczekiwanych przyszłych warunków klimatycznych dla ludzi, przyrody lub aktywów lub do zmniejszenia tego ryzyka, bez zwiększania takiego ryzyka niekorzystnych skutków.

(47)

W technicznych kryteriach kwalifikacji należy uznać, że niektóre rodzaje działalności gospodarczej mogą wnieść istotny wkład w adaptację do zmian klimatu poprzez zapewnienie rozwiązań w zakresie adaptacji zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2020/852 lub poprzez uwzględnienie rozwiązań w zakresie adaptacji zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia. Możliwość tę powinny uwzględniać techniczne kryteria kwalifikacji w odniesieniu do działalności leśnej, rekultywacji terenów podmokłych, nadawania programów ogólnodostępnych i abonamentowych, a także edukacji oraz działalności twórczej związanej z kulturą i rozrywką. Te rodzaje działalności, choć powinny być dostosowane do niekorzystnych skutków obecnych lub oczekiwanych przyszłych warunków klimatycznych, mają również potencjał zapewniania rozwiązań w zakresie adaptacji, które wnoszą istotny wkład w zapobieganie ryzyku wystąpienia takich niekorzystnych skutków wywieranych na ludzi, przyrodę lub aktywa bądź w ograniczanie tego ryzyka.

(48)

Techniczne kryteria kwalifikacji służące ustaleniu, czy dana działalność gospodarcza wnosi istotny wkład w adaptację do zmian klimatu, powinny zapewniać osiągnięcie odporności danej działalności gospodarczej na zmiany klimatu lub dostarczać rozwiązania służące osiągnięciu odporności na zmiany klimatu przez inne rodzaje działalności. W przypadku gdy działalność gospodarcza osiąga odporność na zmiany klimatu, wdrożenie rozwiązań fizycznych i niefizycznych, które znacząco ograniczają najważniejsze ryzyka fizyczne związane z klimatem istotne z punktu widzenia tej działalności, stanowi istotny wkład tej działalności w adaptację do zmian klimatu. Właściwe jest zatem, aby jedynie nakłady inwestycyjne poniesione na rzecz wszystkich etapów niezbędnych do osiągnięcia odporności danej działalności na zmiany klimatu, były uznawane za udział procentowy nakładów inwestycyjnych i wydatków operacyjnych odpowiadający aktywom lub procesom związanym z działalnością gospodarczą, która kwalifikuje się jako zrównoważona środowiskowo, oraz aby obroty pochodzące z tej działalności gospodarczej, która osiągnęła odporność, nie były uznawane za pochodzące z produktów lub usług związanych z działalnością gospodarczą, która kwalifikuje się jako zrównoważona środowiskowo. Jeżeli jednak podstawowy przedmiot działalności gospodarczej wspomagającej adaptację zgodnie z art. 11 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) 2020/852 obejmuje dostarczanie technologii, produktów, usług, informacji lub praktyk mających zwiększyć poziom odporności innych osób, przyrody, dziedzictwa kulturowego, aktywów lub innej działalności gospodarczej na ryzyka fizyczne związane z klimatem, obok nakładów inwestycyjnych za udział procentowy obrotów pochodzących z produktów lub usług związanych z działalnością, która kwalifikuje się jako zrównoważona środowiskowo, należy uznać obroty pochodzące z produktów lub usług związanych z tą działalnością gospodarczą.

(49)

Techniczne kryteria kwalifikacji służące ustaleniu, czy działalność gospodarcza, która wnosi istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu, nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych, powinny mieć na celu zapewnienie, aby wkład w realizację jednego z celów środowiskowych nie odbywał się kosztem innych celów środowiskowych. Kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odgrywają zatem zasadniczą rolę w zapewnieniu środowiskowej integralności klasyfikacji działalności gospodarczej zrównoważonej środowiskowo. Należy określić kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem danego celu środowiskowego w odniesieniu do tych rodzajów działalności, które stwarzają ryzyko wyrządzenia poważnych szkód względem tego celu. W kryteriach dotyczących nieczynienia poważnych szkód powinny być uwzględnione i wykorzystane odpowiednie wymogi określone w obowiązującym prawie Unii.

(50)

Należy ustanowić techniczne kryteria kwalifikacji w celu zapewnienia, aby działalność, która wnosi istotny wkład w adaptację do zmian klimatu, nie wyrządzała poważnych szkód względem łagodzenia zmian klimatu, w odniesieniu do tych rodzajów działalności, które stwarzają ryzyko wytworzenia znacznych emisji gazów cieplarnianych, a jednocześnie mogą wnieść istotny wkład w adaptację do zmian klimatu.

(51)

Zmiany klimatu mogą mieć wpływ na wszystkie sektory gospodarki. Techniczne kryteria kwalifikacji służące zapewnieniu, aby działalność gospodarcza, która wnosi istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, nie wyrządzała poważnych szkód względem adaptacji do zmian klimatu, powinny zatem mieć zastosowanie do wszystkich tych rodzajów działalności gospodarczej. Kryteria te powinny zapewniać określenie istniejących i przyszłych rodzajów ryzyka, które są istotne dla danej działalności, oraz wdrożenie rozwiązań w zakresie adaptacji w celu zminimalizowania lub uniknięcia ewentualnych strat lub skutków dla ciągłości działania.

(52)

Techniczne kryteria kwalifikacji dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem zrównoważonego wykorzystywania i ochrony zasobów wodnych i morskich powinny zostać określone dla wszystkich rodzajów działalności, które mogą stanowić zagrożenie dla zrównoważonego wykorzystywania i ochrony takich zasobów. Kryteria te powinny mieć na celu uniknięcie sytuacji, w której dana działalność jest szkodliwa dla dobrego stanu lub dobrego potencjału ekologicznego jednolitych części wód, w tym wód powierzchniowych i gruntowych, lub dla dobrego stanu środowiska wód morskich, poprzez wprowadzenie wymogu identyfikowania i eliminowania ryzyka w zakresie degradacji środowiska zgodnie z planem zarządzania dotyczącym wykorzystywania i ochrony wód.

(53)

Techniczne kryteria kwalifikacji dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem przejścia na gospodarkę o obiegu zamkniętym powinny być dostosowane do konkretnych sektorów w celu zapewnienia, aby działalność gospodarcza nie prowadziła do nieefektywnego wykorzystania zasobów lub modelu uzależnionego od produkcji linearnej, aby unikano tworzenia odpadów lub ograniczano ich powstawanie, a jeżeli jest to nieuniknione, by odpady były gospodarowane zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami. Kryteria te powinny również zapewniać, aby działalność gospodarcza nie naruszała celu, jakim jest przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym.

(54)

Techniczne kryteria kwalifikacji dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli powinny odzwierciedlać specyfikę sektora w celu uwzględnienia odpowiednich źródeł i rodzajów zanieczyszczeń powietrza, wody lub gleby, odnosząc się, w stosownych przypadkach, do konkluzji dotyczących najlepszych dostępnych technik ustanowionych na mocy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (14).

(55)

Kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem ochrony i odbudowy bioróżnorodności i ekosystemów powinny zostać określone dla wszystkich rodzajów działalności, które mogą stwarzać zagrożenie dla stanu lub kondycji siedlisk, gatunków lub ekosystemów, i powinny zawierać wymóg, aby w odpowiednich przypadkach przeprowadzano oceny oddziaływania na środowisko lub inne stosowne oceny, a także wdrażano wnioski z takich ocen. Kryteria te powinny zapewniać, aby nawet w przypadku braku wymogu przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko lub innej stosownej oceny dana działalność nie prowadziła do niepokojenia, połowu lub zabijania gatunków prawnie chronionych ani do pogorszenia stanu siedlisk chronionych prawem.

(56)

Techniczne kryteria kwalifikacji powinny pozostawać bez uszczerbku dla wymogu przestrzegania przepisów dotyczących środowiska, zdrowia, bezpieczeństwa i zrównoważonego rozwoju społecznego określonych w prawie unijnym i krajowym oraz, w stosownych przypadkach, dla przyjęcia odpowiednich działań na rzecz łagodzenia zmian klimatu.

(57)

Przepisy niniejszego rozporządzenia są ze sobą ściśle powiązane, ponieważ dotyczą kryteriów służących ustaleniu, czy dana działalność gospodarcza wnosi istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub adaptację do zmian klimatu oraz czy taka działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem co najmniej jednego z pozostałych celów środowiskowych określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) 2020/852. W celu zapewnienia spójności między tymi przepisami, które powinny wejść w życie w tym samym czasie, umożliwienia uzyskania przez zainteresowane strony kompleksowych ram prawnych oraz ułatwienia stosowania rozporządzenia (UE) 2020/852, konieczne jest ujęcie tych przepisów w jednym rozporządzeniu.

(58)

Aby zapewnić, by stosowanie rozporządzenia (UE) 2020/852 podążało za zmianami technologicznymi, rynkowymi i politycznymi, niniejsze rozporządzenie powinno być poddawane regularnym przeglądom i, w stosownych przypadkach, zmieniane w odniesieniu do rodzajów działalności uznawanych za wnoszące istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu lub w adaptację do zmian klimatu oraz do odpowiednich technicznych kryteriów kwalifikacji.

(59)

W celu zapewnienia zgodności z art. 10 ust. 6 i art. 11 ust. 6 rozporządzenia (UE) 2020/852 niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2022 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do niniejszego rozporządzenia określono techniczne kryteria kwalifikacji służące określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, oraz określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) 2020/852.

Artykuł 2

W załączniku II do niniejszego rozporządzenia określono techniczne kryteria kwalifikacji służące określeniu warunków, na jakich dana działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w adaptację do zmian klimatu, oraz określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych określonych w art. 9 rozporządzenia (UE) 2020/852.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2022 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 czerwca 2021 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącą,

Mairead McGUINNESS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 198 z 22.6.2020, s. 13.

(2)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG (Dz.U. L 182 z 29.6.2013, s. 19).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1893/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).

(4)  Narzędzie EX-Ante Carbon-balance Tool (EX-ACT) (wersja z dnia 4.6.2021: http://www.fao.org/in-action/epic/ex-act-tool/suite-of-tools/ex-act/en/).

(5)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Europejski Zielony Ład” (COM(2019) 640 final).

(6)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Unijna strategia na rzecz bioróżnorodności 2030 – Przywracanie przyrody do naszego życia” (COM/2020/380 final).

(7)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Ambitniejszy cel klimatyczny Europy do 2030 r. – Inwestowanie w przyszłość neutralną dla klimatu z korzyścią dla obywateli” (COM/2020/562 final).

(8)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Budując Europę odporną na zmianę klimatu – nowa Strategia w zakresie przystosowania do zmiany klimatu” (COM(2021) 82 final).

(9)  Udział poszczególnych sektorów w emisjach bezpośrednich, na podstawie danych Eurostatu z 2018 i 2019 r. (poziom 2 w klasyfikacji NACE), z wyjątkiem sektora budowlanego, który nie ma odpowiedniego kodu NACE, a zatem jego emisje są uwzględniane w poszczególnych sektorach (wersja z dnia 4.6.2021: https://ec.europa.eu/info/news/new-rules-greener-and-smarter-buildings-will-increase-quality-life-all-europeans-2019-apr-15_en).

(10)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów dotyczący strategii UE na rzecz ograniczenia emisji metanu (COM/2020/663 final).

(11)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/2001 z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych (Dz.U. L 328 z 21.12.2018, s. 82).

(12)  Zmieniony wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego ramy na potrzeby osiągnięcia neutralności klimatycznej i zmieniającego rozporządzenie (UE) 2018/1999 (Europejskie prawo o klimacie), COM(2020) 563 final.

(13)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Strategia na rzecz zrównoważonej i inteligentnej mobilności – europejski transport na drodze ku przyszłości” (COM(2020) 789 final).

(14)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz.U. L 334 z 17.12.2010, s. 17).


ZAŁĄCZNIK I

Techniczne kryteria kwalifikacji służące określeniu warunków, na jakich działalność gospodarcza kwalifikuje się jako wnosząca istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu, oraz określeniu, czy ta działalność gospodarcza nie wyrządza poważnych szkód względem żadnego z pozostałych celów środowiskowych

SPIS TREŚCI

1.

Leśnictwo 16

1.1.

Zalesianie 16

1.2.

Rekultywacja i odbudowa lasów, w tym ponowne zalesianie i naturalna regeneracja lasu po zdarzeniu ekstremalnym 21

1.3.

Gospodarka leśna 27

1.4.

Ochrona lasów 32

2.

Działalność w zakresie ochrony i odbudowy środowiska 37

2.1.

Rekultywacja terenów podmokłych 37

3.

Przetwórstwo przemysłowe 40

3.1.

Wytwarzanie technologii energii odnawialnej 40

3.2.

Produkcja urządzeń do wytwarzania i wykorzystywania wodoru 41

3.3.

Wytwarzanie niskoemisyjnych technologii na potrzeby transportu 42

3.4.

Produkcja baterii 45

3.5.

Produkcja sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną budynków 46

3.6.

Wytwarzanie innych technologii niskoemisyjnych 48

3.7.

Produkcja cementu 49

3.8.

Produkcja aluminium 50

3.9.

Produkcja żelaza i stali 51

3.10.

Produkcja wodoru 53

3.11.

Produkcja sadzy 54

3.12.

Produkcja węglanu sodu 55

3.13.

Produkcja chloru 56

3.14.

Produkcja podstawowych chemikaliów organicznych 57

3.15.

Produkcja amoniaku 59

3.16.

Produkcja kwasu azotowego 60

3.17.

Produkcja tworzyw sztucznych w formach podstawowych 61

4.

Energetyka 62

4.1.

Produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii fotowoltaicznej 62

4.2.

Produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii skupiania światła słonecznego 63

4.3.

Produkcja energii elektrycznej z energii wiatrowej 63

4.4.

Produkcja energii elektrycznej za pomocą technologii wykorzystujących energię oceaniczną 64

4.5.

Produkcja energii elektrycznej z energii wodnej 65

4.6.

Produkcja energii elektrycznej z energii geotermalnej 68

4.7.

Produkcja energii elektrycznej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych 69

4.8.

Produkcja energii elektrycznej z bioenergii 70

4.9.

Przesył i dystrybucja energii elektrycznej 72

4.10.

Magazynowanie energii elektrycznej 75

4.11.

Magazynowanie energii cieplnej 76

4.12.

Magazynowanie wodoru 77

4.13.

Wytwarzanie biogazu i biopaliw wykorzystywanych w transporcie oraz wytwarzanie biopłynów 77

4.14.

Sieci przesyłowe i dystrybucyjne gazów odnawialnych i niskoemisyjnych 79

4.15.

Dystrybucja w systemach ciepłowniczych/chłodniczych 79

4.16.

Instalacja i eksploatacja elektrycznych pomp ciepła 80

4.17.

Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z energii słonecznej 81

4.18.

Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z energii geotermalnej 82

4.19.

Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych 83

4.20.

Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z bioenergii 84

4.21.

Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z ogrzewania energią słoneczną 85

4.22.

Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z energii geotermalnej 86

4.23.

Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych 87

4.24.

Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z bioenergii 88

4.25.

Wytwarzanie energii cieplnej/chłodniczej z ciepła odpadowego 89

5.

Dostawa wody, gospodarowanie ściekami i odpadami oraz remediacja 90

5.1.

Budowa, rozbudowa i eksploatacja systemów poboru, uzdatniania i dostarczania wody 90

5.2.

Modernizacja systemów poboru, uzdatniania i dostarczania wody 91

5.3.

Budowa, rozbudowa i eksploatacja systemów odprowadzania i oczyszczania ścieków 92

5.4.

Modernizacja systemów odprowadzania i oczyszczania ścieków 93

5.5.

Zbieranie i transport odpadów innych niż niebezpieczne we frakcjach segregowanych u źródła 95

5.6.

Fermentacja beztlenowa osadów ściekowych 95

5.7.

Fermentacja beztlenowa bioodpadów 96

5.8.

Kompostowanie bioodpadów 97

5.9.

Odzysk materiałów z odpadów innych niż niebezpieczne 98

5.10.

Wychwytywanie i utylizacja gazu składowiskowego 99

5.11.

Transport CO2 100

5.12.

Stałe podziemne geologiczne składowanie CO2 100

6.

Transport 101

6.1.

Międzymiastowy pasażerski transport kolejowy 101

6.2.

Transport kolejowy towarów 102

6.3.

Transport pasażerski miejski i podmiejski, drogowy transport pasażerski 103

6.4.

Eksploatacja urządzeń do mobilności osobistej, logistyka rowerowa 104

6.5.

Transport motocyklami, samochodami osobowymi i lekkimi pojazdami użytkowymi 105

6.6.

Usługi transportu drogowego towarów 107

6.7.

Transport wodny śródlądowy pasażerski 108

6.8.

Transport wodny śródlądowy towarów 109

6.9.

Modernizacja w transporcie wodnym śródlądowym pasażerskim i towarowym 110

6.10.

Transport morski i wodny przybrzeżny towarów, statki do operacji portowych i działań pomocniczych 111

6.11.

Transport morski i wodny przybrzeżny pasażerski 114

6.12.

Modernizacja transportu morskiego i wodnego przybrzeżnego towarowego i pasażerskiego 116

6.13.

Infrastruktura na potrzeby mobilności osobistej, logistyka rowerowa 117

6.14.

Infrastruktura na potrzeby transportu kolejowego 119

6.15.

Infrastruktura wspomagająca niskoemisyjny transport drogowy i transport publiczny 120

6.16.

Infrastruktura wspomagająca niskoemisyjny transport wodny 121

6.17.

Niskoemisyjna infrastruktura portów lotniczych 123

7.

Budownictwo i działalność związana z obsługą rynku nieruchomości 124

7.1.

Budowa nowych budynków 124

7.2.

Renowacja istniejących budynków 126

7.3.

Montaż, konserwacja i naprawa sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną 128

7.4.

Montaż, konserwacja i naprawa stacji ładowania pojazdów elektrycznych w budynkach (i na parkingach przy budynkach) 129

7.5.

Montaż, konserwacja i naprawa instrumentów i urządzeń do pomiaru, regulacji i kontroli charakterystyki energetycznej budynku 130

7.6.

Montaż, konserwacja i naprawa systemów technologii energii odnawialnej 131

7.7.

Nabywanie i prawo własności budynków 132

8.

Informacja i komunikacja 132

8.1.

Przetwarzanie danych; zarządzanie stronami internetowymi (hosting) i podobna działalność 132

8.2.

Oparte na danych rozwiązania na potrzeby redukcji emisji gazów cieplarnianych 134

9.

Działalność profesjonalna, naukowa i techniczna 135

9.1.

Pomoc przeznaczona na badania rynkowe, rozwój oraz innowacje 135

9.2.

Działalność badawcza, rozwojowa i innowacyjna dotycząca bezpośredniego wychwytywania dwutlenku węgla z powietrza 137

9.3.

Usługi fachowe związane z charakterystyką energetyczną budynku 138

Dodatek A:

Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem adaptacji do zmian klimatu 140

Dodatek B:

Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem zrównoważonego wykorzystywania i ochrony zasobów wodnych i morskich 142

Dodatek C:

Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli w odniesieniu do stosowania i obecności chemikaliów 143

Dodatek D:

Ogólne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód względem ochrony i odbudowy bioróżnorodności i ekosystemów 144

Dodatek E:

Specyfikacja techniczna urządzeń związanych z wodą 145

1.   LEŚNICTWO

1.1.   Zalesianie

Opis działalności

Utworzenie lasu przez zasadzenie, celowy zasiew lub naturalną regenerację na terenie, który dotychczas był użytkowany w inny sposób. Zalesianie oznacza przekształcenie w las form użytkowania gruntów innych niż tereny leśnie zgodnie z definicją zalesiania Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) (1), przy czym las oznacza obszar odpowiadający definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadający definicji lasu ustanowionej przez FAO (2). Zalesianie może obejmować zalesianie w przeszłości, o ile odbywa się ono w okresie między sadzeniem drzew a momentem uznania formy użytkowania gruntów za las.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalności leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1.   Plan zalesiania i późniejszy plan urządzenia lasu lub równoważny dokument

1.1.

Obszar, na którym prowadzona jest działalność, objęty jest planem zalesiania co najmniej pięcioletnim lub trwającym przez minimalny okres przewidziany w prawie krajowym, opracowanym przed rozpoczęciem działalności i stale aktualizowanym, aż do momentu, w którym obszar ten będzie odpowiadał definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, definicji lasu ustanowionej przez FAO.

Plan zalesiania zawiera wszystkie wymagane w prawie krajowym elementy dotyczące oceny oddziaływania zalesiania na środowisko.

1.2.

Najlepiej w ramach planu zalesiania lub, w przypadku braku informacji, w jakimkolwiek innym dokumencie, przedstawia się szczegółowe informacje dotyczące takich kwestii, jak:

a)

opis obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów;

b)

przygotowanie gruntu oraz wpływ tego przygotowania na istniejące zasoby węgla, w tym na glebę i biomasę nadziemną, w celu ochrony terenów zasobnych w pierwiastek węgla (3);

c)

cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń;

d)

planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu;

e)

określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia;

f)

obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym;

g)

środki wprowadzone w celu ustanowienia i utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu;

h)

uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym);

i)

ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego;

j)

ocena wpływu na bezpieczeństwo żywnościowe;

k)

wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do zalesiania.

1.3.

Jeżeli obszar staje się lasem, po planie zalesiania przyjmowany jest plan urządzenia lasu lub równoważny dokument określony w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w prawie krajowym nie zdefiniowano planu urządzenia lasu ani równoważnego dokumentu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (4). Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany.

1.4.

Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie:

a)

cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń (5);

b)

planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu;

c)

określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia;

d)

określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów;

e)

obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym;

f)

środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu;

g)

uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym);

h)

ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego;

i)

wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej.

1.5.

W ramach działalności stosuje się najlepsze praktyki z zakresu zalesiania określone w prawie krajowym lub – jeżeli w prawie krajowym nie określono takich najlepszych praktyk – działalność spełnia jedno z poniższych kryteriów:

a)

działalność jest zgodna z rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) nr 807/2014 (6);

b)

działalność jest zgodna z „Ogólnoeuropejskimi wytycznymi dotyczącymi zalesiania i ponownego zalesiania ze szczególnym naciskiem na przepisy UNFCCC” (7).

1.6.

Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (8).

1.7.

Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 995/2010 (9).

1.8.

W planie zalesiania i w późniejszym planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru.

2.   Analiza korzyści dla klimatu

2.1.

W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria:

a)

analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności,

b)

uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001.

2.2.

W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria:

a)

analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności.

b)

przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu.

2.3.

Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria:

a)

analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (10). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku.

b)

Możliwe są następujące dotychczasowe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania:

(i)

praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją;

(ii)

zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności;

(iii)

praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001;

c)

szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru;

d)

emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z rozporządzeniem (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych.

2.4.

Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu.

3.   Gwarancja trwałości

3.1.

Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków:

a)

obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (11);

b)

obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony;

c)

obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem.

3.2.

Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu zalesiania oraz późniejszego planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu.

4.   Audyt

W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów:

a)

odpowiednie właściwe organy krajowe;

b)

niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność.

W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem.

Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności.

5.   Ocena grupy

Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana:

a)

na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (12) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001;

b)

na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. k) obejmuje przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Ogranicza się stosowanie pestycydów i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (13), z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do celów kontroli ognisk agrofagów i chorób.

W ramach tej działalności minimalizuje się stosowanie nawozów i nie stosuje się obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1009 (14) lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie.

Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1021 (15)  (16), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami (17), Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci (18), Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową (19), a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (20). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych.

Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony.

Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi.

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. k) (Plan zalesiania) i 1.4 lit. i) (Plan urządzenia lasu lub równoważny system), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.:

a)

zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych;

b)

wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych;

c)

wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać:

(i)

że stosowanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takich jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary);

(ii)

że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych;

d)

zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby;

e)

wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów;

f)

wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności;

g)

zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem;

h)

zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego.

1.2.   Rekultywacja i odbudowa lasów, w tym ponowne zalesianie i naturalna regeneracja lasu po zdarzeniu ekstremalnym

Opis działalności

Rekultywacja i odbudowa lasów zgodnie z definicją w prawie krajowym. W przypadku gdy prawo krajowe nie zawiera takiej definicji, rekultywacja i odbudowa lasów odpowiada definicji, która została powszechnie uzgodniona w recenzowanej literaturze naukowej poszczególnych państw lub definicji zgodnej z opracowaną przez FAO definicją „ponownego zalesiania” (21), lub definicji zgodnej z jedną z definicji odbudowy środowiska (22) mającą zastosowanie do lasów lub definicją rekultywacji lasów (23) określoną w Konwencji o różnorodności biologicznej (24). Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii obejmują również działalność leśną zgodną z opracowanymi przez FAO definicjami „ponownego zalesiania” (25) i „lasów pozostawionych do naturalnej regeneracji” (26) po zdarzeniu ekstremalnym, przy czym pojęcie zdarzenia ekstremalnego jest zdefiniowane w prawie krajowym bądź –w przypadku braku takiej definicji w prawie krajowym – odpowiada ono definicji „ekstremalnego zdarzenia pogodowego” określonego przez IPCC (27); lub po pożarze samoistnym, przy czym pojęcie pożaru samoistnego jest zdefiniowane w prawie krajowym bądź –w przypadku braku takiej definicji w prawie krajowym – odpowiada ono definicji określonej w Europejskim słowniku dotyczącym pożarów lasów (28).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii nie wiążą się z żadną zmianą użytkowania gruntów i są prowadzone na terenie zdegradowanym odpowiadającym definicji lasu określonej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadającym definicji lasu ustanowionej przez FAO (29).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalności leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1.   Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument

1.1.

Działalność jest prowadzona na obszarze objętym planem urządzenia lasu lub równoważnym dokumentem określonym w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w prawie krajowym nie zdefiniowano planu urządzenia lasu ani równoważnego instrumentu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (30).

Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany.

1.2.

Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie:

a)

cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń (31);

b)

planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu;

c)

określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia;

d)

określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów;

e)

obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym;

f)

środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu;

g)

uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym);

h)

ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego;

i)

wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej.

1.3.

Zrównoważony rozwój systemów gospodarki leśnej udokumentowany w planie, o którym mowa w pkt 1.1., zapewnia się poprzez wybranie najbardziej ambitnego z poniższych podejść:

a)

gospodarka leśna odpowiada obowiązującej krajowej definicji zrównoważonej gospodarki leśnej;

b)

gospodarka leśna jest zgodna z opracowaną przez Forest Europe (32) definicją zrównoważonej gospodarki leśnej i z ogólnoeuropejskimi wytycznymi na poziomie operacyjnym dotyczącymi zrównoważonej gospodarki leśnej (33);

c)

wdrożony system zarządzania spełnia kryteria zrównoważonego rozwoju lasów określone w art. 29 ust. 6 dyrektywy (UE) 2018/2001, a od dnia jej stosowania – z aktem wykonawczym ustanawiającym wytyczne operacyjne dotyczące energii z biomasy leśnej przyjęte na podstawie art. 29 ust. 8 tej dyrektywy.

1.4.

Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (34).

1.5.

Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 995/2010.

1.6.

W planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru.

2.   Analiza korzyści dla klimatu

2.1.

W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria:

a)

analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności,

b)

uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001.

2.2.

W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria:

a)

analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności.

b)

przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu.

2.3.

Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria:

a)

analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (35). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku.

b)

zwykłe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania, oznaczają jedną z poniższych pozycji:

(i)

praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją;

(ii)

zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności;

(iii)

praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001;

c)

szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru;

d)

emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z rozporządzeniem (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych.

2.4.

Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu.

3.   Gwarancja trwałości

3.1.

Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków:

a)

obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (36);

b)

obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony;

c)

obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem.

3.2.

Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu.

4.   Audyt

W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów:

a)

odpowiednie właściwe organy krajowe;

b)

niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność.

W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem.

Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności.

5.   Ocena grupy

Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana:

a)

na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (37) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001;

b)

na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i) obejmuje przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Zmiana gospodarki leśnej spowodowana daną działalnością na obszarze objętym tą działalnością prawdopodobnie nie doprowadzi do znacznego ograniczenia zrównoważonych dostaw pierwotnej biomasy leśnej nadającej się do wytwarzania produktów drewnopochodnych o długoterminowym potencjale obiegu zamkniętego. Kryterium to można wykazać za pomocą analizy korzyści dla klimatu, o której mowa w pkt 2.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Ogranicza się stosowanie pestycydów i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą 2009/128/WE, z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do celów kontroli ognisk agrofagów i chorób.

W ramach tej działalności minimalizuje się stosowanie nawozów i nie stosuje się obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem (UE) 2019/1009 lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie.

Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (38), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń. Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych.

Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony.

Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi.

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.:

a)

zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych;

b)

wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych;

c)

wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać:

(i)

że stosowanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takich jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary);

(ii)

że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych;

d)

zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby;

e)

wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów;

f)

wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności;

g)

zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem;

h)

zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego.

1.3.   Gospodarka leśna

Opis działalności

Gospodarka leśna zgodnie z definicją określoną w prawie krajowym. W przypadku gdy prawo krajowe nie zawiera takiej definicji, gospodarka leśna odpowiada każdej działalności gospodarczej w ramach systemu mającego zastosowanie do lasu, która wpływa na ekologiczne, gospodarcze lub społeczne funkcje lasu. Gospodarka leśna nie zakłada żadnej zmiany użytkowania gruntów i jest prowadzona na terenie odpowiadającym definicji lasu stosowanej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadającym definicji lasu ustanowionej przez FAO (39).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalności leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1.   Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument

1.1.

Działalność jest prowadzona na obszarze objętym planem urządzenia lasu lub równoważnym dokumentem określonym w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w prawie krajowym nie zdefiniowano planu urządzenia lasu ani równoważnego instrumentu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (40).

Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany.

1.2.

Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie:

a)

cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń (41);

b)

planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu;

c)

określenie kontekstu siedlisk leśnych, w tym głównych istniejących i planowanych gatunków drzew leśnych, a także ich zasięgu i rozmieszczenia;

d)

określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów;

e)

obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym;

f)

środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu;

g)

uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym);

h)

ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego;

i)

wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej.

1.3.

Zrównoważony rozwój systemów gospodarki leśnej udokumentowany w planie, o którym mowa w pkt 1.1., zapewnia się poprzez wybranie najbardziej ambitnego z poniższych podejść:

a)

gospodarka leśna odpowiada obowiązującej krajowej definicji zrównoważonej gospodarki leśnej;

b)

gospodarka leśna jest zgodna z opracowaną przez Forest Europe (42) definicją zrównoważonej gospodarki leśnej i z ogólnoeuropejskimi wytycznymi na poziomie operacyjnym dotyczącymi zrównoważonej gospodarki leśnej (43);

c)

wdrożony system zarządzania wykazuje zgodność z kryteriami zrównoważonego rozwoju lasów określonymi w art. 29 ust. 6 dyrektywy (UE) 2018/2001, a od dnia jej stosowania – z aktem wykonawczym ustanawiającym wytyczne operacyjne dotyczące energii z biomasy leśnej przyjęte na podstawie art. 29 ust. 8 tej dyrektywy.

1.4.

Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (44).

1.5.

Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 995/2010.

1.6.

W planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru.

2.   Analiza korzyści dla klimatu

2.1.

W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria:

a)

analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności,

b)

uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001.

2.2.

W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria:

a)

analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności.

b)

przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu.

2.3.

Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria:

a)

analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (45). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku.

b)

zwykłe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania, oznaczają jedną z poniższych pozycji:

(i)

praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją;

(ii)

zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności;

(iii)

praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001;

c)

szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru;

d)

emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z rozporządzeniem (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych.

2.4.

Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu.

3.   Gwarancja trwałości

3.1.

Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków:

a)

obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (46);

b)

obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony;

c)

obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem.

3.2.

Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu.

4.   Audyt

W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów:

a)

odpowiednie właściwe organy krajowe;

b)

niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność.

W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem.

Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności.

5.   Ocena grupy

Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana:

a)

na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (47) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001;

b)

na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i) obejmuje przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Zmiana gospodarki leśnej spowodowana daną działalnością na obszarze objętym tą działalnością prawdopodobnie nie doprowadzi do znacznego ograniczenia zrównoważonych dostaw pierwotnej biomasy leśnej nadającej się do wytwarzania produktów drewnopochodnych o długoterminowym potencjale obiegu zamkniętego. Kryterium to można wykazać za pomocą analizy korzyści dla klimatu, o której mowa w pkt 2.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Ogranicza się stosowanie pestycydów i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą 2009/128/WE, z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do celów kontroli ognisk agrofagów i chorób.

W ramach tej działalności zminimalizowano stosowanie nawozów i nie stosowano obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem (UE) 2019/1009 lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie.

Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (48), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (49). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych.

Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony.

Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi.

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.:

a)

zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych;

b)

wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych;

c)

wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać:

(i)

że stosowanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takie jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary);

(ii)

że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych;

d)

zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby;

e)

wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów;

f)

wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności;

g)

zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem;

h)

zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego.

1.4.   Ochrona lasów

Opis działalności

Działalność z zakresu gospodarki leśnej mająca na celu zachowanie jednego siedliska lub gatunku lub większej ich liczby. Ochrona lasów nie zakłada żadnej zmiany kategorii gruntów i jest prowadzona na terenie odpowiadającym definicji lasu stosowanej w prawie krajowym lub, jeżeli nie jest ona dostępna, odpowiadającym definicji lasu ustanowionej przez FAO (50).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE A2 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006. Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii ograniczają się do NACE II 02.10, tj. gospodarki leśnej i pozostałej działalność leśnej, z wyłączeniem pozyskiwania produktów leśnych, 02.20, tj. pozyskiwania drewna, 02.30, tj. pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych, z wyłączeniem drewna oraz 02.40, tj. działalności usługowej związanej z leśnictwem.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1.   Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument

1.1.

Działalność jest prowadzona na obszarze objętym planem urządzenia lasu lub równoważnym dokumentem określonym w prawie krajowym lub – w przypadku, gdy w przepisach krajowych nie zdefiniowano planu urządzenia lasu – zgodnie z opracowaną przez FAO definicją „obszaru leśnego z długoterminowym planem urządzenia lasu” (51).

Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument obejmuje okres co najmniej 10 lat i jest stale uaktualniany.

1.2.

Przedstawia się informacje dotyczące następujących kwestii, które nie są jeszcze udokumentowane w planie urządzenia lasu lub w równoważnym systemie:

a)

cele urządzenia lasu z uwzględnieniem najważniejszych ograniczeń;

b)

planowane ogólne strategie i działania służące osiągnięciu celów urządzenia lasu, w tym przewidywane operacje na przestrzeni całego cyklu życia lasu;

c)

określenie kontekstu siedlisk, w tym głównych gatunków drzew, również planowanych, oraz ich zasięgu i rozmieszczenia, zgodnie z kontekstem lokalnego ekosystemu leśnego;

d)

określenie obszaru zgodnie z zapisem w rejestrze gruntów;

e)

obręby, drogi, prawa drogi i inne publiczne drogi dostępu, cechy fizyczne, w tym drogi wodne, obszary podlegające ograniczeniom prawnym i innym;

f)

środki wprowadzone w celu utrzymania dobrego stanu ekosystemów lasu;

g)

uwzględnienie kwestii społecznych (w tym zachowanie krajobrazu, konsultacje z zainteresowanymi stronami zgodnie z warunkami określonymi w prawie krajowym);

h)

ocena zagrożeń związanych z lasem, takich jak pożary lasu, ataki szkodników lub ogniska choroby, w celu zapobiegania zagrożeniom i ich ograniczania, a także w celu kontrolowania zagrożeń i środków wprowadzanych w celu zapewnienia ochrony przed ryzykiem resztkowym i adaptacji do niego;

i)

wszystkie kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarki leśnej.

1.3.

Plan urządzenia lasu lub równoważny dokument:

a)

przedstawia podstawowy wyznaczony cel gospodarowania (52), którym jest ochrona gleby i wody (53), ochrona bioróżnorodności (54) lub usług społecznych (55) w oparciu o definicje opracowane przez FAO;

b)

wspiera praktyki przyjazne bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów;

c)

zawiera analizę:

(i)

wpływu i presji na ochronę siedlisk i różnorodności powiązanych siedlisk;

(ii)

warunków pozyskiwania minimalizujących oddziaływanie na glebę;

(iii)

innych rodzajów działalności, które mają wpływ na cele dotyczące ochrony, takich jak łowiectwo i rybołówstwo, rolnictwo, pasterstwo i działalność leśna oraz działalność przemysłowa, wydobywcza i komercyjna.

1.4.

Zrównoważony rozwój systemów gospodarki leśnej udokumentowany w planie, o którym mowa w pkt 1.1., zapewnia się poprzez wybranie najbardziej ambitnego z poniższych podejść:

a)

gospodarka leśna odpowiada definicji krajowej zrównoważonej gospodarki leśnej, jeżeli taka definicja istnieje;

b)

gospodarka leśna jest zgodna z opracowaną przez Forest Europe (56) definicją zrównoważonej gospodarki leśnej i z ogólnoeuropejskimi wytycznymi na poziomie operacyjnym dotyczącymi zrównoważonej gospodarki leśnej (57);

c)

wdrożony system zarządzania wykazuje zgodność z kryteriami zrównoważonego rozwoju lasów określonymi w art. 29 ust. 6 dyrektywy (UE) 2018/2001, a od dnia jej stosowania – z aktem wykonawczym ustanawiającym wytyczne operacyjne dotyczące energii z biomasy leśnej przyjęte na podstawie art. 29 ust. 8 tej dyrektywy.

1.5.

Działalność nie obejmuje degradacji terenów zasobnych w pierwiastek węgla (58).

1.6.

Wdrożony system zarządzania związany z działalnością jest zgodny z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz wymogami dotyczącymi zgodności z prawem określonymi w rozporządzeniu (UE) nr 995/2010.

1.7.

W planie urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru.

2.   Analiza korzyści dla klimatu

2.1.

W przypadku obszarów, które spełniają wymogi na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria:

a)

analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności,

b)

uznaje się, że wykazano długoterminowe korzyści dla klimatu, jeżeli przedstawiony zostanie dowód zgodności z art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001.

2.2.

W przypadku obszarów, które nie spełniają wymogów na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania, w celu zapewnienia utrzymania poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienia, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001, działanie spełnia poniższe kryteria:

a)

analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu z zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności.

b)

przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, gdzie termin „długoterminowy” odpowiada dłuższemu okresowi trwania: od 100 lat po długość całego cyklu życia lasu.

2.3.

Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria:

a)

analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (59). Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku.

b)

dotychczasowe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania są jedną z poniższych praktyk:

(i)

praktyki zarządzania udokumentowane w najnowszej wersji planu urządzenia lasu lub równoważnym dokumencie przed rozpoczęciem działalności, jeżeli istnieją;

(ii)

zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności;

(iii)

praktyki odpowiadające systemowi zarządzania zapewniającemu długoterminowe utrzymanie poziomu zasobów węgla i pochłaniaczy dwutlenku węgla na obszarach leśnych lub ich wzmocnienie, jak określono w art. 29 ust. 7 lit. b) dyrektywy (UE) 2018/2001;

c)

szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru;

d)

emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary lasu, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z kryteriami rozporządzenia (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych.

2.4.

Gospodarstwa leśne o powierzchni poniżej 13 ha nie muszą przeprowadzać analizy korzyści dla klimatu.

3.   Gwarancja trwałości

3.1.

Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status lasu na podstawie jednego z następujących środków:

a)

obszar ten jest sklasyfikowany jako stały obszar leśny zgodnie z definicją FAO (60);

b)

obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony;

c)

obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on lasem.

3.2.

Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu urządzenia lasu lub równoważnego dokumentu, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu ustalonej zgodnie z pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności leśnej określonych w niniejszym rozporządzeniu.

4.   Audyt

W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów:

a)

odpowiednie właściwe organy krajowe;

b)

niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność.

W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem.

Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności.

5.   Ocena grupy

Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana:

a)

na poziomie leśnego obszaru pozyskiwania (61) zgodnego z definicją w art. 2 pkt 30 dyrektywy (UE) 2018/2001;

b)

na poziomie grupy gospodarstw leśnych wystarczająco jednolitych, aby ocenić ryzyko związane z cechami zrównoważonego charakteru działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), obejmują przepisy w celu zapewnienia zgodności z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Zmiana gospodarki leśnej spowodowana daną działalnością na obszarze objętym tą działalnością prawdopodobnie nie doprowadzi do znacznego ograniczenia zrównoważonych dostaw pierwotnej biomasy leśnej nadającej się do wytwarzania produktów drewnopochodnych o długoterminowym potencjale obiegu zamkniętego. Kryterium to można wykazać za pomocą analizy korzyści dla klimatu, o której mowa w pkt 2.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

W ramach działalności nie stosuje się pestycydów ani nawozów.

Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (62), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (63). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami dotyczącymi substancji czynnych.

Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony.

Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi.

Szczegółowe informacje, o których mowa w pkt 1.2. lit. i), zawierają zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.:

a)

zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych;

b)

wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych;

c)

wyłączenie stosowania gatunków obcych, chyba że można wykazać:

(i)

że wykorzystanie leśnego materiału rozmnożeniowego prowadzi do uzyskania korzystnych i odpowiednich warunków ekosystemu (takich jak klimat, kryteria glebowe, strefy wegetacyjne, odporność lasu na pożary);

(ii)

że gatunki rodzime występujące obecnie w danym miejscu nie są już dostosowane do przewidywanych warunków klimatycznych oraz glebowych i hydrologicznych;

d)

zapewnienie utrzymania i poprawy fizycznej, chemicznej i biologicznej jakości gleby;

e)

wspieranie praktyk przyjaznych bioróżnorodności, które sprzyjają naturalnym procesom rozwoju lasów;

f)

wyłączenie przekształcania ekosystemów o dużej bioróżnorodności w ekosystemy o mniejszej bioróżnorodności;

g)

zapewnienie różnorodności powiązanych siedlisk i gatunków związanych z danym lasem;

h)

zapewnienie różnorodności struktury drzewostanu oraz utrzymanie lub wzmocnienie dojrzałego drzewostanu i drewna posuszowego.

2.   DZIAŁALNOŚĆ W ZAKRESIE OCHRONY I ODBUDOWY ŚRODOWISKA

2.1.   Rekultywacja terenów podmokłych

Opis działalności

Rekultywacja terenów podmokłych dotyczy działalności gospodarczej wspierającej przywrócenie pierwotnych warunków panujących na terenach podmokłych oraz działalności gospodarczej usprawniającej funkcje terenów podmokłych, ale niekoniecznie wspierającej przywrócenie warunków sprzed zakłócenia; przy czym tereny podmokłe odpowiadają międzynarodowej definicji obszaru wodno-błotnego (64) lub torfowiska (65) określonych w Konwencji o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego (konwencją ramsarską) (66). Przedmiotowy obszar jest zgodny z unijną definicją terenów podmokłych przedstawioną w komunikacie Komisji w sprawie rozsądnego wykorzystywania terenów podmokłych i ich ochrony (67).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii nie mają specjalnego kodu NACE zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006, ale odnoszą się do kategorii 6 klasyfikacji statystycznej działalności w zakresie ochrony środowiska (CEPA) ustanowionej rozporządzeniem (UE) nr 691/2011 Parlamentu Europejskiego i Rady (68).

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1.   Plan rekultywacji

1.1.

Obszar jest objęty planem rekultywacji, który jest zgodny z określonymi w konwencji ramsarskiej zasadami i wytycznymi dotyczącymi rekultywacji obszarów wodno-błotnych (69), do czasu sklasyfikowania go jako teren podmokły i objęcia planem gospodarowania terenami podmokłymi zgodnie z zawartymi w konwencji ramsarskiej wytycznymi dotyczącymi planowania gospodarowania obszarami objętymi konwencją ramsarską i innymi terenami podmokłymi (70). W odniesieniu do torfowisk plan rekultywacji realizuje zalecenia zawarte w odpowiednich rezolucjach konwencji ramsarskiej, w tym w rezolucji XIII/13.

1.2.

W planie rekultywacji dokładnie uwzględniono lokalne warunki hydrologiczne i glebowe, w tym dynamikę wysycenia gleby oraz zmianę warunków tlenowych i beztlenowych.

1.3.

Plan rekultywacji uwzględnia wszystkie istotne kryteria dotyczące nieczynienia poważnych szkód odnoszące się do gospodarowania terenami podmokłymi.

1.4.

W planie rekultywacji przewiduje się monitorowanie, które zapewnia poprawność informacji zawartych w planie, w szczególności jeżeli chodzi o dane dotyczące danego obszaru.

2.   Analiza korzyści dla klimatu

2.1.

Działanie spełnia poniższe kryteria:

a)

analiza korzyści dla klimatu wykazuje, że bilans netto emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wygenerowanych przez działalność w okresie 30 lat od rozpoczęcia działalności jest niższy niż poziom bazowy, odpowiadający bilansowi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych w okresie 30 lat, począwszy od rozpoczęcia działalności, powiązanemu ze zwykłymi praktykami, które miałyby miejsce na danym obszarze w przypadku braku działalności,

b)

przewidywany długoterminowy średni bilans netto emisji gazów cieplarnianych pochodzących z działalności jest niższy niż długoterminowy średni bilans emisji gazów cieplarnianych przewidywany dla poziomu bazowego, o którym mowa w pkt 2.2, przy czym termin „długoterminowy” odpowiada okresowi 100 lat.

2.2.

Obliczenia korzyści dla klimatu spełniają wszystkie poniższe kryteria:

a)

analiza jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych (71). W szczególności, jeżeli zastosowana w tej analizie definicja terenu podmokłego różni się od definicji stosowanej w krajowym bilansie emisji gazów cieplarnianych, analiza uwzględnia identyfikację poszczególnych kategorii gruntów znajdujących się na przedmiotowym obszarze. Analiza korzyści dla klimatu opiera się na przejrzystych, dokładnych, spójnych, kompletnych i porównywalnych informacjach, obejmuje wszystkie rezerwuary węgla, na które działalność ma wpływ, w tym biomasę nadziemną, biomasę podziemną, drewno posuszowe, ściółkę i glebę, opiera się na najbardziej konserwatywnych założeniach dotyczących obliczeń i uwzględnia odpowiednie kwestie dotyczące ryzyka związanego z nietrwałym i odwracalnym charakterem sekwestracji dwutlenku węgla, ryzyka przesycenia oraz ryzyka wycieku. W przypadku nadbrzeżnych terenów podmokłych analiza korzyści dla klimatu uwzględnia prognozy dotyczące spodziewanego względnego podniesienia się poziomu morza oraz możliwości migracji terenów podmokłych;

b)

zwykłe praktyki, w tym praktyki pozyskiwania, oznaczają jedną z poniższych pozycji:

(i)

praktyki zarządzania udokumentowane przed rozpoczęciem działalności, jeżeli takie istnieją;

(ii)

zwykłe praktyki stosowane ostatnio przed rozpoczęciem działalności.

c)

szczegółowość analizy jest proporcjonalna do wielkości danego obszaru oraz stosowane są wartości specyficzne dla danego obszaru;

d)

emisje i pochłanianie, które mogą wynikać ze zjawisk katastrofalnych, takich jak ataki szkodników i ogniska choroby, pożary, wiatr, szkody spowodowane przez burze, które wpływają na dany obszar i są przyczyną gorszych wyników, nie prowadzą do niezgodności z kryteriami rozporządzenia (UE) 2020/852, pod warunkiem że analiza korzyści dla klimatu jest zgodna z wytycznymi z 2019 r. aktualizującymi wytyczne IPCC z 2006 r. w sprawie krajowych bilansów emisji gazów cieplarnianych dotyczącymi emisji i pochłaniania gazów cieplarnianych wynikających ze zjawisk katastrofalnych.

4.   Gwarancja trwałości

4.1.

Zgodnie z prawem krajowym obszar, na którym prowadzona jest działalność, ma zagwarantowany status terenu podmokłego na podstawie jednego z następujących środków:

a)

obszar ten został wyznaczony jako teren, który ma pozostać terenem podmokłym i który nie może zostać przekształcony do celów innych rodzajów użytkowania gruntów;

b)

obszar ten jest sklasyfikowany jako obszar chroniony;

c)

obszar ten objęty jest gwarancją prawną lub umowną zapewniającą, że pozostanie on terenem podmokłym.

4.2.

Zgodnie z prawem krajowym podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się, że przyszłe aktualizacje planu rekultywacji, również poza ramami działalności, która jest finansowana, będą nadal służyły przynoszeniu korzyści dla klimatu, jak określono w pkt 2. Ponadto podmiot prowadzący działalność zobowiązuje się do zrekompensowania wszelkiego zmniejszenia korzyści dla klimatu określonej w pkt 2 równoważną korzyścią dla klimatu wynikającą z prowadzenia działalności, która odpowiada jednemu z rodzajów działalności w zakresie ochrony i odbudowy środowiska określonych w niniejszym rozporządzeniu.

5.   Audyt

W ciągu dwóch lat od rozpoczęcia działalności, a następnie co 10 lat, zgodność działalności z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód jest weryfikowana przez jeden z poniższych podmiotów:

a)

odpowiednie właściwe organy krajowe;

b)

niezależną zewnętrzną jednostkę certyfikującą na wniosek organów krajowych lub podmiotu prowadzącego daną działalność.

W celu ograniczenia kosztów audyty można przeprowadzać wraz z certyfikacją lasów, certyfikacją klimatyczną lub innym audytem.

Niezależna zewnętrzna jednostka certyfikująca nie może mieć żadnego konfliktu interesów w stosunku do właściciela lub podmiotu finansującego ani nie może być zaangażowana w rozwój ani prowadzenie działalności.

6.   Ocena grupy

Zgodność z kryteriami dotyczącymi istotnego wkładu w łagodzenie zmian klimatu i kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód może być weryfikowana na poziomie grupy gospodarstw wystarczająco jednolitych, aby można było ocenić ryzyko dla zrównoważonego rozwoju działalności leśnej, pod warunkiem że wszystkie te gospodarstwa są trwale powiązane między sobą i uczestniczą w działalności, a grupa tych gospodarstw pozostaje taka sama w odniesieniu do wszystkich późniejszych audytów.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Wydobycie torfu jest ograniczone do minimum.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Ogranicza się stosowanie pestycydów do minimum i preferuje się alternatywne podejścia lub techniki, które mogą obejmować niechemiczne alternatywy dla pestycydów, zgodnie z dyrektywą 2009/128/WE, z wyjątkiem przypadków, w których stosowanie pestycydów jest konieczne do kontroli ognisk agrofagów i chorób.

W ramach tej działalności minimalizuje się stosowanie nawozów i nie stosuje się obornika. Działalność jest zgodna z rozporządzeniem (UE) 2019/1009 lub przepisami krajowymi dotyczącymi nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie.

Podejmuje się dobrze udokumentowane i możliwe do zweryfikowania działania w celu uniknięcia stosowania substancji czynnych wymienionych w załączniku I część A rozporządzenia (UE) 2019/1021 (72), konwencji rotterdamskiej w sprawie procedury zgody po uprzednim poinformowaniu w międzynarodowym handlu niektórymi niebezpiecznymi substancjami chemicznymi i pestycydami, Konwencji z Minamaty w sprawie rtęci, Protokołu montrealskiego w sprawie substancji zubożających warstwę ozonową, a także substancji czynnych wymienionych w klasyfikacji Ia („skrajnie niebezpieczne”) lub Ib („wysoce niebezpieczne”) w zalecanej przez WHO klasyfikacji pestycydów według zagrożeń (73). Działalność jest zgodna z odpowiednimi krajowymi przepisami wykonawczymi dotyczącymi substancji czynnych.

Zapobiega się zanieczyszczaniu wody i gleby, a w przypadku wystąpienia zanieczyszczeń podejmuje się działania mające na celu ich oczyszczenie.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Na obszarach wyznaczonych przez właściwy organ krajowy do celów ochrony lub w siedliskach, które są chronione, działalność jest zgodna z celami wyznaczonymi dla tych obszarów w zakresie ochrony.

Nie przekształca się siedlisk szczególnie wrażliwych na utratę bioróżnorodności lub o wysokiej wartości przyrodniczej lub obszarów odłogowanych w celu odtworzenia takich siedlisk zgodnie z przepisami krajowymi.

Plan, o którym mowa w pkt 1 (plan rekultywacji) niniejszej sekcji, zawiera zapisy dotyczące utrzymania i ewentualnego zwiększenia bioróżnorodności zgodnie z przepisami krajowymi i lokalnymi, uwzględniające m.in.:

a)

zapewnienie dobrego stanu ochrony siedlisk i gatunków, utrzymanie typowych gatunków siedliskowych;

b)

wyłączenie stosowania lub uwalniania inwazyjnych gatunków obcych.

3.   PRZETWÓRSTWO PRZEMYSŁOWE

3.1.   Wytwarzanie technologii energii odnawialnej

Opis działalności

Wytwarzanie technologii energii odnawialnej, przy czym energia ze źródeł odnawialnych jest zdefiniowana w art. 2 ust. 1 dyrektywy (UE) 2018/2001.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C25, C27, C28 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

W ramach przedmiotowej działalności gospodarczej wytwarzane są technologie energii odnawialnej.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a)

ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b)

projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c)

gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji.

d)

informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.2.   Produkcja urządzeń do wytwarzania i wykorzystywania wodoru

Opis działalności

Produkcja urządzeń do wytwarzania i wykorzystywania wodoru.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C25, C27, C28 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność gospodarcza polega na produkcji urządzeń do wytwarzania wodoru, zgodne z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcji 3.10 niniejszego załącznika, oraz urządzeń do wykorzystywania wodoru.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a)

ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b)

projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c)

gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji.

d)

informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.3.   Wytwarzanie niskoemisyjnych technologii na potrzeby transportu

Opis działalności

Produkcja, naprawa, konserwacja, modernizacja, zmiana przeznaczenia i doposażenie niskoemisyjnych pojazdów transportowych, taboru i statków.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C29.1, C30.1, C30.2, C30.9, C33.15 i C33.17 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność gospodarcza polega na produkcji, naprawie, konserwacji, modernizacji (74), zmianie przeznaczenia i doposażeniu:

a)

pociągów, wagonów pasażerskich i wagonów towarowych o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach);

b)

pociągów, wagonów pasażerskich i wagonów towarowych o zerowej emisji bezpośredniej CO2 w spalinach, gdy są eksploatowane na torach z niezbędną infrastrukturą oraz wykorzystują konwencjonalne silniki, gdy taka infrastruktura nie jest dostępna (lokomotywy elektryczno-spalinowe);

c)

pojazdów miejskich, podmiejskich i drogowych do przewozu osób, o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach);

d)

do dnia 31 grudnia 2025 r.: pojazdów oznaczonych jako pojazdy kategorii M2 lub M3 (75) z nadwoziem zaklasyfikowanym jako „CA” (pojazd jednopokładowy), „CB” (pojazd dwupokładowy), „CC” (pojazd przegubowy jednopokładowy) lub „CD” (pojazd przegubowy dwupokładowy) (76) i zgodne z ostatnią normą EURO VI, tj. zarówno z wymogami rozporządzenia (WE) nr 595/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (77) oraz, od czasu wejścia w życie zmian do tego rozporządzenia, z wymogami określonymi w tych aktach zmieniających, nawet przed rozpoczęciem ich stosowania, a także z ostatnim etapem normy EURO VI określonym w tabeli 1 dodatku 9 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 582/2011 (78), w przypadku gdy przepisy regulujące ten etap weszły w życie, ale nie są jeszcze stosowanie w odniesieniu do tego rodzaju pojazdów (79). Jeżeli taka norma nie jest dostępna, bezpośrednie emisje CO2 z pojazdów wynoszą zero;

e)

urządzeń do mobilności osobistej napędzanych siłą mięśni użytkownika, silnikiem bezemisyjnym lub z obu tych źródeł (silnika bezemisyjnego i siły mięśni);

f)

pojazdów należących do kategorii M1 i N1  (80) sklasyfikowanych jako pojazdy lekkie:

(i)

do dnia 31 grudnia 2025 r.: o indywidualnym poziomie emisji CO2, zgodnie z definicją w art. 3 ust. 1 lit. h) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631 (81), poniżej 50 g CO2/km (pojazdy lekkie niskoemisyjne i bezemisyjne);

(ii)

od dnia 1 stycznia 2026 r.: o indywidualnym poziomie emisji CO2, zgodnie z definicją w art. 3 ust. 1 lit. h) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/631, równym zero;

g)

pojazdów należących do kategorii L (82) o poziomie emisji CO2 w spalinach wynoszącym 0 g ekwiwalentu dwutlenku węgla/km, obliczonym zgodnie z badaniem emisji określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 168/2013 (83);

h)

pojazdów należących do kategorii N2 i N3 oraz N1 sklasyfikowanych jako pojazdy ciężkie, nieprzeznaczonych do transportu paliw kopalnych o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony, które są „bezemisyjnymi pojazdami ciężkimi” zgodnie z definicją w art. 3 pkt 11 rozporządzenia (UE) Parlamentu Europejskiego i Rady 2019/1242 (84);

i)

pojazdów kategorii N2 i N3 nieprzeznaczonych do transportu paliw kopalnych o maksymalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 7,5 tony, które są „bezemisyjnymi pojazdami ciężkimi” zgodnie z definicją w art. 3 pkt 11 rozporządzenia (UE) 2019/1242 lub „niskoemisyjnymi pojazdami ciężkimi” zgodnie z definicją w art. 3 pkt 12 tego rozporządzenia;

j)

statków wykorzystywanych w transporcie wodnym śródlądowym pasażerskim:

i)

o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach);

(ii)

które do dnia 31 grudnia 2025 r. są statkami hybrydowymi i dwupaliwowymi pozyskującymi co najmniej 50 % energii wykorzystywanej do normalnej eksploatacji z paliwa o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub z napędu typu plug-in;

k)

statków wykorzystywanych w transporcie wodnym śródlądowym towarów, nieprzeznaczonych do transportu paliw kopalnych:

(i)

o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach);

(ii)

które do dnia 31 grudnia 2025 r. mają bezpośrednią emisję (w spalinach) CO2 na tonokilometr (g CO2/tkm), obliczoną (lub oszacowaną w przypadku nowych statków) z wykorzystaniem wskaźnika eksploatacyjnej efektywności energetycznej (85), na poziomie o 50 % niższym niż średnia wartość odniesienia dla emisji z CO2 określona dla pojazdów ciężkich (podgrupa pojazdów 5-LH) zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/1242;

l)

statków wykorzystywanych w transporcie morskim i wodnym przybrzeżnym towarów, statków do operacji portowych i działań pomocniczych, które nie są przeznaczone do transportu paliw kopalnych:

(i)

o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach);

(ii)

które do dnia 31 grudnia 2025 r. są statkami hybrydowymi i dwupaliwowymi pozyskującymi co najmniej 25 % energii wykorzystywanej do normalnej eksploatacji na morzu i w portach z paliwa o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub z napędu typu plug-in;

(iii)

które do dnia 31 grudnia 2025 r. – i tylko w przypadku, gdy można udowodnić, że statki te są wykorzystywane wyłącznie do świadczenia usług przybrzeżnych i usług morskich bliskiego zasięgu mających na celu umożliwienie przesunięcia międzygałęziowego przewozów towarowych obecnie realizowanych drogą lądową na transport morski – charakteryzują się poziomem emisji bezpośrednich CO2 (w spalinach), obliczonym przy zastosowaniu wskaźnika konstrukcyjnego efektywności energetycznej (86) (EEDI) Międzynarodowej Organizacji Morskiej (IMO), 50 % niższym niż średni poziom odniesienia wartości emisji CO2 określony dla pojazdów ciężkich (podgrupa pojazdów 5-LH) zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2019/1242;

(iv)

które do dnia 31 grudnia 2025 r. osiągają wartość wskaźnika konstrukcyjnego efektywności energetycznej (EEDI) na poziomie 10 % poniżej wymagań EEDI obowiązujących na dzień 1 kwietnia 2022 r. (87), jeżeli statki te są w stanie funkcjonować z wykorzystaniem paliwa o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub paliw ze źródeł odnawialnych (88);

m)

statków wykorzystywanych w transporcie morskim i przybrzeżnym pasażerskim, nieprzeznaczonych do transportu paliw kopalnych:

(i)

o zerowej emisji bezpośredniej CO2 (w spalinach);

(ii)

które do dnia 31 grudnia 2025 r. są statkami hybrydowymi i dwupaliwowymi pozyskującymi co najmniej 25 % energii wykorzystywanej do normalnej eksploatacji na morzu i w portach z paliwa o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub z napędu typu plug-in;

(iii)

które do dnia 31 grudnia 2025 r. osiągają wartość wskaźnika konstrukcyjnego efektywności energetycznej (EEDI) na poziomie 10 % poniżej wymagań EEDI obowiązujących na dzień 1 kwietnia 2022 r., jeżeli statki te są w stanie funkcjonować z wykorzystaniem paliwa o zerowych emisjach bezpośrednich CO2 (w spalinach) lub paliw ze źródeł odnawialnych (89).

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a)

ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b)

projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c)

gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji.

d)

informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

W stosownych przypadkach pojazdy nie zawierają ołowiu, rtęci, sześciowartościowego chromu ani kadmu, zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/53/WE (90).

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.4.   Produkcja baterii

Opis działalności

Produkcja baterii wielokrotnego ładowania, zestawów baterii i akumulatorów na potrzeby transportu, stacjonarne i pozasieciowe magazynowanie energii oraz inne zastosowania przemysłowe. Produkcja odpowiednich komponentów (materiałów czynnych baterii, ogniw baterii, osłon i komponentów elektronicznych).

Recykling zużytych baterii.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodami NACE C27.2 i C38.32 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność gospodarcza polega na produkcji baterii wielokrotnego ładowania, zestawów baterii i akumulatorów (oraz ich odpowiednich komponentów), w tym z surowców wtórnych, co skutkuje znaczną redukcją emisji gazów cieplarnianych w transporcie, stacjonarnym i pozasieciowym magazynowaniem energii oraz innymi zastosowaniami przemysłowymi.

Działalność gospodarcza polega na recyklingu zużytych baterii.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W przypadku produkcji nowych baterii, komponentów i materiałów w ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a)

ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b)

projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c)

informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

Procesy recyklingu spełniają wymogi określone w art. 12 dyrektywy 2006/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (91) oraz w części B załącznika III do tej dyrektywy, w tym dotyczące stosowania najnowszych odpowiednich najlepszych dostępnych technik, osiągnięcia określonej wydajności w odniesieniu do baterii kwasowo-ołowiowych, baterii niklowo-kadmowych i baterii o innym składzie chemicznym. Procesy te zapewniają recykling zawartego metalu w najwyższym stopniu, jaki jest technicznie wykonalny, przy jednoczesnym uniknięciu nadmiernych kosztów.

W stosownych przypadkach zakłady przeprowadzające procesy recyklingu spełniają wymogi określone w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE (92).

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Baterie są zgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do wprowadzania baterii do obrotu w Unii, w tym z ograniczeniami dotyczącymi stosowania substancji niebezpiecznych w bateriach, określonymi m.in. w rozporządzeniu (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (93) i dyrektywie 2006/66/WE.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.5.   Produkcja sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną budynków

Opis działalności

Produkcja sprzętu zwiększającego efektywność energetyczną budynków

The economic activities in this category could be associated with several NACE codes, in particular C16.23, C23.11, C23.20, C23.31, C23.32, C23.43, C.23.61, C25.11, C25.12, C25.21, C25.29, C25.93, C27.31, C27.32, C27.33, C27.40, C27.51, C28.11, C28.12, C28.13, C28.14, in accordance with the statistical classification of economic activities established by Regulation (EC) No 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

W ramach działalności gospodarczej wytwarza się co najmniej jeden z poniższych produktów i ich kluczowe komponenty (94):

a)

okna o współczynniku przenikania ciepła U niższym lub równym 1,0 W/m2K;

b)

drzwi o współczynniku przenikania ciepła U niższym lub równym 1,2 W/m2K;

c)

zewnętrzne systemy ścian o współczynniku przenikania ciepła U niższym lub równym 0,5 W/m2K;

d)

systemy dachowe o współczynniku przenikania ciepła U niższym lub równym 0,3 W/m2K;

e)

produkty izolacyjne o wartości lambda równej 0,06 W/mK lub niższej;

f)

urządzenia gospodarstwa domowego należące do dwóch najwyższych klas efektywności energetycznej zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1369 i aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie tego rozporządzenia (95);

g)

źródła światła należące do dwóch najwyższych klas efektywności energetycznej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1369 i aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie tego rozporządzenia;

h)

systemy ogrzewania pomieszczeń i zaopatrzenia w ciepłą wodę należące do dwóch najwyższych klas efektywności energetycznej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1369 i aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie tego rozporządzenia;

i)

systemy chłodzenia i wentylacji należące do dwóch najwyższych klas efektywności energetycznej zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2017/1369 i aktami delegowanymi przyjętymi na podstawie tego rozporządzenia;

j)

mechanizmy sterowania do systemów oświetlenia umożliwiające wykrywanie obecności i dostosowanie do światła dziennego;

k)

pompy ciepła zgodne z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcji 4.16 niniejszego załącznika;

l)

elementy elewacyjne i dachowe z funkcją ochrony przeciwsłonecznej lub kontroli słonecznej, w tym wspierające uprawę roślinności;

m)

energooszczędne systemy automatyki i sterowania budynku na potrzeby budynków mieszkalnych i niekomercyjnych;

n)

termostaty strefowe i urządzenia do inteligentnego monitorowania głównych obciążeń elektrycznych i obciążeń cieplnych w budynkach oraz czujniki;

o)

produkty do pomiaru ciepła i regulacji termostatycznych na potrzeby domów prywatnych podłączonych do systemów ciepłowniczych oraz mieszkań prywatnych podłączonych do systemów centralnego ogrzewania obsługujących cały budynek oraz na potrzeby systemów centralnego ogrzewania;

p)

wymienniki i podstacje systemów ciepłowniczych zgodne z działalnością polegającą na rozdziale systemów ciepłowniczych/chłodzenia określoną w sekcji 4.15 niniejszego załącznika;

q)

produkty służące inteligentnemu monitorowaniu i regulacji systemu ogrzewania oraz urządzenia czujnikowe.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a)

ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b)

projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c)

gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji.

d)

informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.6.   Wytwarzanie innych technologii niskoemisyjnych

Opis działalności

Wytwarzanie technologii ukierunkowanych na znaczne ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w innych sektorach gospodarki, w przypadku gdy technologie te nie są objęte sekcjami 3.1–3.5 niniejszego załącznika.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C22, C25, C26, C27 i C28 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

W ramach działalności gospodarczej wytwarzane są technologie, które mają służyć znacznemu ograniczeniu emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia w porównaniu z najlepszymi alternatywnymi technologiami/produktami/rozwiązaniami dostępnymi na rynku i wykazują takie znaczne ograniczenie.

Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia oblicza się na podstawie zalecenia Komisji 2013/179/UE (96) lub ewentualnie ISO 14067:2018 (97) lub ISO 14064-1:2018 (98).

Ilościowo określone ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia podlega weryfikacji przez niezależną stronę trzecią.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność i, w miarę możliwości, stosuje się techniki wspierające:

a)

ponowne używanie i wykorzystywanie w wytwarzanych produktach surowców wtórnych i ponownie użytych komponentów;

b)

projektowanie zapewniające wysoką trwałość, zdolność do recyklingu, łatwy demontaż i możliwość dostosowywania wytwarzanych produktów;

c)

gospodarowanie odpadami, w ramach którego w procesie produkcyjnym recykling jest traktowany priorytetowo w stosunku do utylizacji.

d)

informacje i identyfikowalność substancji potencjalnie niebezpiecznych w całym cyklu życia wytwarzanych produktów.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.7.   Produkcja cementu

Opis działalności

Produkcja klinkieru cementowego, cementu lub alternatywnego spoiwa.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE C23.51 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność na rzecz przejścia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

W ramach tej działalności wytwarzany jest jeden z poniższych produktów:

a)

szary klinkier cementowy, w przypadku którego indywidualny poziom emisji gazów cieplarnianych (99) jest niższy niż 0,722 (100) t ekwiwalentu dwutlenku węgla na tonę szarego klinkieru cementowego;

b)

cement uzyskiwany z szarego klinkieru lub alternatywne spoiwo hydrauliczne, przy czym indywidualny poziom emisji gazów cieplarnianych (101) z produkcji klinkieru i cementu lub alternatywnego spoiwa jest niższy niż 0,469 (102) t ekwiwalentu dwutlenku węgla na tonę produkowanego cementu lub alternatywnego spoiwa.

W przypadku wychwytywania do celów podziemnego magazynowania CO2, który w przeciwnym razie zostałby wyemitowany w procesie produkcyjnym, gaz ten transportuje się i składuje pod ziemią zgodnie z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcjach 5.11 i 5.12 niniejszego załącznika.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) określonych w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do produkcji cementu, wapna i tlenku magnezu (103).

Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska (104).

W przypadku produkcji cementu, w której jako paliwo alternatywne stosowane są odpady niebezpieczne, wprowadzono środki mające na celu zapewnienie bezpiecznego postępowania z odpadami.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.8.   Produkcja aluminium

Opis działalności

Produkcja aluminium w procesie wykorzystania podstawowego tlenku glinu (boksytu) lub recyklingu aluminium wtórnego.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodami NACE C24.42 i C24.53 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność na rzecz przejścia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

W ramach tej działalności wytwarzany jest jeden z poniższych produktów:

a)

aluminium pierwotne, w przypadku gdy działalność gospodarcza jest zgodna z dwoma z poniższych kryteriów do 2025 r. oraz ze wszystkimi z poniższych kryteriów (105) po 2025 r.:

i)

emisje gazów cieplarnianych (106) nie przekraczają 1,484 (107) t ekwiwalentu dwutlenku węgla na tonę wyprodukowanego aluminium (108):

ii)

średnia intensywność emisji dwutlenku węgla w przypadku pośrednich emisji gazów cieplarnianych (109) nie przekracza 100 g CO2e/kWh;

(iii)

zużycie energii elektrycznej w procesie produkcyjnym nie przekracza 15,5 MWh/t Al.

b)

aluminium wtórne.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przemysłu metali nieżelaznych (110). Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.9.   Produkcja żelaza i stali

Opis działalności

Produkcja żelaza i stali.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności C24.10, C24.20, C24.31, C24.32, C24.33, C24.34, C24.51 i C24.52 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność na rzecz przejścia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

W ramach tej działalności wytwarzany jest jeden z poniższych produktów:

a)

żelazo i stal, w przypadku których emisje gazów cieplarnianych (111), pomniejszone o ilość emisji przypisanych do wytwarzania gazu odlotowego zgodnie z pkt 10.1.5 lit. a) załącznika VII do rozporządzenia (UE) 2019/331, nie przekraczają następujących wartości stosowanych na poszczególnych etapach procesu produkcyjnego:

i)

ciekły metal = 1,331 (112) t ekwiwalentu dwutlenku węgla/t produktu;

ii)

ruda spiekana = 0,163 (113) t ekwiwalentu dwutlenku węgla/t produktu;

(iii)

koks (z wyłączeniem koksu z węgla brunatnego) = 0,144 (114) t ekwiwalentu CO2/t produktu;

iv)

żeliwo = 0,299 (115) ] t ekwiwalentu dwutlenku węgla/t produktu;

v)

stal wysokostopowa z pieca łukowego = 0,266 (116) t ekwiwalentu dwutlenku węgla/t produktu;

vi)

stal węglowa z pieca łukowego = 0,209 (117) t ekwiwalentu dwutlenku węgle/t produktu.

b)

stal w piecach łukowych produkujących stal węglową z pieca łukowego lub stal wysokostopową z pieca łukowego zgodnie z definicją określoną w rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2019/331 i w przypadku gdy udział złomu stalowego w stosunku do produkcji nie jest niższy niż:

i)

70 % w odniesieniu do produkcji stali wysokostopowej;

ii)

90 w odniesieniu do produkcji stali węglowej.

W przypadku wychwytywania do celów podziemnego magazynowania CO2, który w przeciwnym razie zostałby wyemitowany w procesie produkcyjnym, gaz ten transportuje się i składuje pod ziemią zgodnie z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcjach 5.11 i 5.12 niniejszego załącznika.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do produkcji żelaza i stali (118).

Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.10.   Produkcja wodoru

Opis działalności

Produkcja wodoru i syntetycznych paliw wodoropochodnych.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE C20.11 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z wymogiem ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia wynoszącym 73,4 % w odniesieniu do wodoru [czego wynikiem są emisje gazów cieplarnianych w cyklu życia wynoszące 3 t ekwiwalentu dwutlenku węgla/t H2] i 70 % w odniesieniu do syntetycznych paliw wodoropochodnych w porównaniu z odpowiednikiem kopalnym wynoszącym 94 g ekwiwalentu dwutlenku węgla/MJ analogicznie do podejścia określonego w art. 25 ust. 2 dyrektywy (UE) 2018/2001 i w załączniku V do tej dyrektywy.

Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia oblicza się zgodnie z metodologią określoną w art. 28 ust. 5 dyrektywy (UE) 2018/2001 lub ewentualnie na podstawie ISO 14067:2018 (119) lub ISO 14064-1:2018 (120).

Ilościowo określone ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia podlega, w stosownych przypadkach, weryfikacji zgodnie z art. 30 dyrektywy (UE) 2018/2001 lub przez niezależną osobę trzecią.

W przypadku wychwytywania do celów podziemnego magazynowania CO2, który w przeciwnym razie zostałby wyemitowany w procesie produkcyjnym, gaz ten transportuje się i składuje pod ziemią zgodnie z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcjach 5.11 i 5.12 niniejszego załącznika.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z najlepszymi dostępnymi technikami (BAT-AEL) określonych w konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym:

a)

konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do produkcji chloro-alkalicznej (121) oraz konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do wspólnych systemów oczyszczania ścieków/gazów odlotowych i zarządzania nimi w sektorze chemicznym (122);

b)

konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do rafinacji ropy naftowej i gazu (123);

Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.11.   Produkcja sadzy

Opis działalności

Produkcja sadzy.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE C20.13 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność na rzecz przejścia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Poziom emisji gazów cieplarnianych (124) z procesów produkcji sadzy jest niższy niż 1,141 (125) t ekwiwalentu dwutlenku węgla na tonę produktu.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym:

a)

dokumencie referencyjnym dotyczącym najlepszych dostępnych technik (BREF) w odniesieniu do wielkotonażowej produkcji związków nieorganicznych – stałych i innych (126);

b)

konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do wspólnych systemów oczyszczania ścieków/gazów odlotowych i zarządzania nimi w sektorze chemicznym (127).

Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.12.   Produkcja węglanu sodu

Opis działalności

Produkcja węglanu sodu (sody kalcynowanej, sody bezwodnej, sody amoniakalnej).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE C20.13 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność na rzecz przejścia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Poziom emisji gazów cieplarnianych (128) z procesów produkcji węglanu sodu jest niższy niż 0,789 (129) t ekwiwalentu dwutlenku węgla na tonę produktu.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym:

a)

dokumencie referencyjnym dotyczącym najlepszych dostępnych technik (BREF) w odniesieniu do wielkotonażowej produkcji związków nieorganicznych – stałych i innych (130);

b)

konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do wspólnych systemów oczyszczania ścieków/gazów odlotowych i zarządzania nimi w sektorze chemicznym (131).

Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.13.   Produkcja chloru

Opis działalności

Produkcja chloru.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE C20.13 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność na rzecz przejścia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Zużycie energii elektrycznej do celów elektrolizy i obróbki chloru jest równe lub niższe niż 2,45 MWh na tonę chloru.

Średnia emisja gazów cieplarnianych w cyklu życia energii elektrycznej wykorzystywanej do produkcji chloru jest na poziomie 100 g ekwiwalentu dwutlenku węgla/kWh lub niższym.

Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia oblicza się na podstawie zalecenia 2013/179/UE lub ewentualnie z zastosowaniem normy ISO 14067:2018 (132) lub ISO 14064-1:2018 (133).

Ilościowo określone emisje gazów cieplarnianych w cyklu życia są weryfikowane przez niezależną stronę trzecią.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym:

a)

konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do produkcji chloro-alkalicznej (134);

b)

konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do wspólnych systemów oczyszczania ścieków/gazów odlotowych i zarządzania nimi w sektorze chemicznym (135).

Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.14.   Produkcja podstawowych chemikaliów organicznych

Opis działalności

Produkcja:

a)

chemikalia o wysokich wartościach (HVC):

i)

acetylen;

ii)

etylen;

(iii)

propylen;

iv)

butadien;

b)

związki aromatyczne:

i)

mieszane alkilobenzeny, mieszane alkilonaftaleny, inne niż HS 2707 lub 2902;

ii)

cykloheksan;

(iii)

benzen;

iv)

toluen;

v)

o-Ksylen;

vi)

p-Ksylen;

(vii)

m-Ksylen i mieszaniny izomerów ksylenu;

(viii)

etylobenzen;

ix)

kumen;

x)

bifenyl, terfenyle, winylotolueny, pozostałe węglowodory cykliczne, z wyłączeniem cykloalkanów, cykloalkenów, cykloterpenów, benzenu, toluenu, ksylenów, styrenu, etylobenzenu, kumenu, naftalenu i antracenu;

xi)

benzol (benzen); toluol (toluen) i ksylol (ksyleny);

(xii)

naftalen i pozostałe mieszaniny węglowodorów aromatycznych (z wyłączeniem benzolu, toluolu i ksylolu);

c)

chlorek winylu;

d)

styren;

e)

tlenek etylenu;

f)

glikol etylenowy;

g)

kwas adypinowy.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE C20.14 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność na rzecz przejścia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Poziom emisji gazów cieplarnianych (136) z procesów produkcji podstawowych chemikaliów organicznych jest niższy niż:

a)

w odniesieniu do HVC: 0,693 (137) t ekwiwalentu dwutlenku węgla/t HVC;

b)

w odniesieniu do związków aromatycznych: 0,0072 (138) t ekwiwalentu dwutlenku węgla/t ważonego złożonego otrzymanego związku;

c)

w odniesieniu do chlorku winylu: 0,171 (139) t ekwiwalentu dwutlenku węgla/t chlorku winylu;

d)

w odniesieniu do styrenu: 0,419 (140) t ekwiwalentu dwutlenku węgla/t styrenu;

e)

w odniesieniu do tlenku etylenu/glikoli etylenowych: 0,314 (141) t ekwiwalentu dwutlenku węgla/t tlenku etylenu/glikolu;

f)

w odniesieniu do kwasu adypinowego: 0,32 (142) t ekwiwalentu dwutlenku węgla /t kwasu adypinowego.

W przypadku gdy wymienione wyżej chemikalia organiczne są produkowane w całości lub częściowo z surowców odnawialnych, emisja gazów cieplarnianych w cyklu życia wyprodukowanej substancji chemicznej, wytworzonej w całości lub częściowo z surowców odnawialnych, jest niższa od emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia równoważnej substancji chemicznej wytworzonej z surowców kopalnych.

Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia oblicza się na podstawie zalecenia 2013/179/UE lub ewentualnie z zastosowaniem normy ISO 14067:2018 (143) lub ISO 14064-1:2018 (144).

Ilościowo określone emisje gazów cieplarnianych w cyklu życia są weryfikowane przez niezależną stronę trzecią.

Biomasa rolnicza wykorzystana do produkcji podstawowych chemikaliów organicznych spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 2–5 dyrektywy (UE) 2018/2001. Biomasa leśna wykorzystana do produkcji podstawowych chemikaliów organicznych spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 6 i 7 tej dyrektywy.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym:

a)

konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu organicznych substancji chemicznych produkowanych i stosowanych w dużych ilościach (145);

b)

konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do wspólnych systemów oczyszczania ścieków/gazów odlotowych i zarządzania nimi w sektorze chemicznym (146).

Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.15.   Produkcja amoniaku

Opis działalności

Produkcja amoniaku.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE C20.15 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność spełnia jedno z poniższych kryteriów:

a)

amoniak jest produkowany z wodoru zgodnego z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcji 3.10 niniejszego załącznika (Produkcja wodoru);

b)

amoniak jest odzyskiwany ze ścieków.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym:

a)

dokumencie referencyjnym dotyczącym najlepszych dostępnych technik (BREF) w odniesieniu do wielkotonażowej produkcji chemikaliów nieorganicznych — amoniaku, kwasów i nawozów (147);

b)

konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do wspólnych systemów oczyszczania ścieków/gazów odlotowych i zarządzania nimi w sektorze chemicznym (148).

Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.16.   Produkcja kwasu azotowego

Opis działalności

Produkcja kwasu azotowego.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE C20.15 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność na rzecz przejścia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Poziom emisji gazów cieplarnianych (149) z produkcji kwasu azotowego jest niższy niż 0,038 (150) t ekwiwalentu dwutlenku węgla na tonę kwasu azotowego.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym:

a)

dokumencie referencyjnym dotyczącym najlepszych dostępnych technik (BREF) w odniesieniu do wielkotonażowej produkcji chemikaliów nieorganicznych — amoniaku, kwasów i nawozów (151);

b)

konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do wspólnych systemów oczyszczania ścieków/gazów odlotowych i zarządzania nimi w sektorze chemicznym (152).

Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

3.17.   Produkcja tworzyw sztucznych w formach podstawowych

Opis działalności

Produkcja żywic, materiałów z tworzyw sztucznych i niewulkanizujących elastomerów termoplastycznych, mieszanie i łączenie żywic na zamówienie, a także produkcja standardowych żywic syntetycznych.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE C20.16 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność na rzecz przejścia zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność spełnia jedno z poniższych kryteriów:

a)

tworzywo sztuczne w formie podstawowej jest w pełni wytworzone w drodze mechanicznego recyklingu odpadów z tworzyw sztucznych;

b)

w przypadku gdy mechaniczny recykling nie jest technicznie możliwy lub opłacalny, tworzywo sztuczne w formie podstawowej jest w pełni wytworzone w drodze chemicznego recyklingu odpadów z tworzyw sztucznych, a poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia wytworzonego tworzywa sztucznego, z wyłączeniem wszelkich obliczonych korzyści wynikających z produkcji paliw, jest niższy od poziomu emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia równoważnego tworzywa sztucznego w formie podstawowej wytworzonego z surowców kopalnych. Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia oblicza się na podstawie zalecenia 2013/179/UE lub ewentualnie z zastosowaniem normy ISO 14067:2018 (153) lub ISO 14064-1:2018 (154). Ilościowo określone emisje gazów cieplarnianych w cyklu życia są weryfikowane przez niezależną stronę trzecią.

c)

tworzywem wytworzonym w całości lub w części z surowców odnawialnych (155), a jego poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia jest niższy niż poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia równoważnego tworzywa sztucznego w formie podstawowej wytworzonego z surowców kopalnych. Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia oblicza się na podstawie zalecenia 2013/179/UE lub ewentualnie z zastosowaniem normy ISO 14067:2018 lub ISO 14064-1:2018. Ilościowo określone emisje gazów cieplarnianych w cyklu życia są weryfikowane przez niezależną stronę trzecią.

Biomasa rolnicza wykorzystana do produkcji tworzywa sztucznego w formie podstawowej spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 2–5 dyrektywy (UE) 2018/2001. Biomasa leśna wykorzystana do produkcji tworzywa sztucznego w formie podstawowej spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 6 i 7 tej dyrektywy.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku C do niniejszego załącznika.

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym:

a)

w dokumencie referencyjnym dotyczącym najlepszych dostępnych technik (BREF) w odniesieniu do produkcji polimerów (156);

b)

konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do wspólnych systemów oczyszczania ścieków/gazów odlotowych i zarządzania nimi w sektorze chemicznym (157).

Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.   ENERGETYKA

4.1.   Produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii fotowoltaicznej

Opis działalności

Budowa lub eksploatacja instalacji do produkcji energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii fotowoltaicznej.

Jeżeli ta działalność gospodarcza stanowi integralny element działalności „Instalacja, konserwacja i naprawa technologii energii odnawialnej”, o której mowa w sekcji 7.6 niniejszego załącznika, zastosowanie mają techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcji 7.6.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.11 i F42.22 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

W ramach tej działalności produkowana jest energia elektryczna z wykorzystaniem technologii fotowoltaicznej.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Nie dotyczy

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność urządzeń i komponentów o wysokiej trwałości i zdolności do recyklingu, które łatwo zdemontować i poddać renowacji, i w miarę możliwości się je wykorzystuje.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Nie dotyczy

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.2.   Produkcja energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii skupiania światła słonecznego

Opis działalności

Budowa lub eksploatacja instalacji do produkcji energii elektrycznej z wykorzystaniem technologii skupiania światła słonecznego.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.11 i F42.22 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

W ramach tej działalności produkowana jest energia elektryczna z wykorzystaniem technologii skupiania światła słonecznego.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność urządzeń i komponentów o wysokiej trwałości i zdolności do recyklingu, które łatwo zdemontować i poddać renowacji, i w miarę możliwości się je wykorzystuje.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Nie dotyczy

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.3.   Produkcja energii elektrycznej z energii wiatrowej

Opis działalności

Budowa lub eksploatacja instalacji do produkcji energii elektrycznej z energii wiatrowej.

Jeżeli ta działalność gospodarcza stanowi integralny element działalności „Instalacja, konserwacja i naprawa technologii energii odnawialnej”, o której mowa w sekcji 7.6 niniejszego załącznika, zastosowanie mają techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcji 7.6.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.11 i F42.22 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

W ramach tej działalności produkowana jest energia elektryczna z energii wiatrowej.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

W przypadku budowy morskich instalacji wiatrowych działanie to nie utrudnia osiągnięcia dobrego stanu środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (158), w której zawarto wymóg wprowadzenia odpowiednich środków w celu zapobiegania skutkom lub ich łagodzenia w odniesieniu do wskaźnika 11 (hałas/energia) określonego w załączniku I do tej dyrektywy, oraz zgodnie z decyzją Komisji (UE) 2017/848 (159) w odniesieniu do odpowiednich kryteriów i standardów metodologicznych dotyczących tego wskaźnika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność urządzeń i komponentów o wysokiej trwałości i zdolności do recyklingu, które łatwo zdemontować i poddać renowacji, i w miarę możliwości się je wykorzystuje.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Nie dotyczy

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika (160).

W przypadku budowy morskich instalacji wiatrowych działanie to nie utrudnia osiągnięcia dobrego stanu środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE, w której zawarto wymóg wprowadzenia odpowiednich środków w celu zapobiegania skutkom lub ich łagodzenia w odniesieniu do wskaźników 1 (bioróżnorodność) i 6 (integralność dna morskiego) określonych w załączniku I do tej dyrektywy, oraz zgodnie z decyzją Komisji (UE) 2017/848 w odniesieniu do odpowiednich kryteriów i standardów metodologicznych dotyczących tych wskaźników.

4.4.   Produkcja energii elektrycznej za pomocą technologii wykorzystujących energię oceaniczną

Opis działalności

Budowa lub eksploatacja instalacji do produkcji energii elektrycznej z energii oceanicznej.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.11 i F42.22 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

W ramach tej działalności produkowana jest energia elektryczna z energii oceanicznej.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działanie to nie utrudnia osiągnięcia dobrego stanu środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE, w której zawarto wymóg wprowadzenia odpowiednich środków w celu zapobiegania skutkom lub ich łagodzenia w odniesieniu do wskaźnika 11 (hałas/energia) określonego w załączniku I do tej dyrektywy, oraz zgodnie z decyzją Komisji (UE) 2017/848 w odniesieniu do odpowiednich kryteriów i standardów metodologicznych dotyczących tego wskaźnika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność urządzeń i komponentów o wysokiej trwałości i zdolności do recyklingu, które łatwo zdemontować i poddać renowacji, i w miarę możliwości się je wykorzystuje.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Wprowadzono środki w celu ograniczenia toksyczności farby przeciwporostowej i produktów biobójczych, jak określono w rozporządzeniu (UE) nr 528/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady (161), w drodze którego wdrożono do prawa Unii Międzynarodową konwencję o kontroli szkodliwych systemów przeciwporostowych stosowanych na statkach przyjętą w dniu 5 października 2001 r.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

Działanie to nie utrudnia osiągnięcia dobrego stanu środowiska zgodnie z dyrektywą 2008/56/WE, w której zawarto wymóg wprowadzenia odpowiednich środków w celu zapobiegania skutkom lub ich łagodzenia w odniesieniu do wskaźnika 1 (bioróżnorodność) określonego w załączniku I do tej dyrektywy, oraz zgodnie z decyzją Komisji (UE) 2017/848 w odniesieniu do odpowiednich kryteriów i standardów metodologicznych dotyczących tego wskaźnika.

4.5.   Produkcja energii elektrycznej z energii wodnej

Opis działalności

Budowa lub eksploatacja instalacji do produkcji energii elektrycznej z energii wodnej.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.11 i F42.22 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność spełnia jedno z poniższych kryteriów:

a)

instalacja produkująca energię elektryczną jest elektrownią przepływową i nie posiada sztucznego zbiornika;

b)

gęstość mocy w instalacji produkującej energię elektryczną wynosi powyżej 5 W/m2;

c)

poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia w wyniku wytwarzania energii elektrycznej z energii wodnej wynosi poniżej 100 g ekwiwalentu dwutlenku węgla/kWh. Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia oblicza się na podstawie zalecenia 2013/179/UE lub ewentualnie z zastosowaniem normy ISO 14067:2018 (162), ISO 14064-1:2018 (163) lub narzędzia G-res (164). Ilościowo określone emisje gazów cieplarnianych w cyklu życia są weryfikowane przez niezależną stronę trzecią.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

1.

Działalność ta jest zgodna z przepisami dyrektywy 2000/60/WE, w szczególności z wszystkimi wymogami określonymi w art. 4 tej dyrektywy.

2.

W zakresie eksploatacji istniejących elektrowni wodnych, w tym prac modernizacyjnych służących zwiększeniu możliwości wytwarzania energii odnawialnej lub magazynowania energii, działanie spełnia poniższe kryteria:

2.1.

Zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE, a w szczególności art. 4 i 11 tej dyrektywy wdrożono wszystkie technicznie wykonalne i istotne z punktu widzenia ochrony środowiska środki łagodzące mające zmniejszyć niekorzystny wpływ na zasoby wodne, jak również na chronione siedliska i gatunki bezpośrednio zależne od wody.

2.2.

Środki te obejmują, w stosownych przypadkach i w zależności od ekosystemów występujących naturalnie w narażonych jednolitych częściach wód:

a)

środki zapewniające migrację ryb w górę i w dół rzeki (takie jak przyjazne dla ryb turbiny, struktury prowadzące ryby, nowoczesne, w pełni funkcjonalne przepławki, środki mające na celu zatrzymanie lub ograniczenie do minimum eksploatacji i zrzutów podczas migracji lub tarła);

b)

środki zapewniające minimalny przepływ hydrobiologiczny (w tym łagodzenie szybkich, krótkoterminowych wahań przepływu lub odpływów pulsacyjnych) i przepływ osadów;

c)

środki mające na celu ochronę lub poprawę stanu siedlisk.

2.3.

Skuteczność tych środków jest monitorowana w kontekście koncesji lub pozwolenia określającego warunki mające na celu osiągnięcie dobrego stanu lub potencjału narażonej jednolitej części wód.

3.

W odniesieniu do budowy nowych elektrowni wodnych, działanie spełnia poniższe kryteria:

3.1.

Zgodnie z art. 4 dyrektywy 2000/60/WE, a w szczególności z ust. 7 tego artykułu, przed budową przeprowadza się ocenę oddziaływania projektu w celu oceny jego potencjalnego wpływu na stan jednolitych części wód w obrębie tego samego dorzecza oraz na chronione siedliska i gatunki bezpośrednio zależne od wody, uwzględniając w szczególności korytarze migracyjne, rzeki o swobodnym przepływie lub ekosystemy w stanie zbliżonym do warunków niezakłóconych ludzką działalnością.

Ocena oparta jest na najnowszych, kompleksowych i dokładnych danych, w tym danych z monitorowania elementów jakości biologicznej, które są szczególnie wrażliwe na zmiany hydromorfologiczne, oraz na porównaniu spodziewanego stanu jednolitej części wód w wyniku podjęcia nowych działań ze stanem obecnym.

Ocena uwzględnia w szczególności skumulowane skutki tego nowego projektu i innej istniejącej lub planowanej infrastruktury w dorzeczu.

3.2.

Na podstawie tej oceny oddziaływania ustalono, że elektrownia jest planowana – pod względem projektu i lokalizacji oraz pod względem środków łagodzących – tak, aby spełniała jeden z następujących wymogów:

a)

elektrownia nie prowadzi do pogorszenia stanu ani nie zagraża osiągnięciu dobrego stanu lub potencjału określonej jednolitej części wód, w obrębie której ma działać;

b)

w przypadku gdy elektrownia grozi pogorszeniem stanu lub zagraża osiągnięciu dobrego stanu lub potencjału określonej jednolitej części wód, w której ma działać, takie pogorszenie nie jest znaczące i jest uzasadnione szczegółową oceną kosztów i korzyści wykazującą oba poniższe elementy:

i)

względy nadrzędnego interesu publicznego oraz fakt, że korzyści, które ma przynieść planowana elektrownia wodna, przewyższają koszty dla środowiska i społeczeństwa związane z pogorszeniem stanu wód;

ii)

fakt, że nadrzędnego interesu publicznego lub spodziewanych korzyści związanych z elektrownią nie można – ze względu na wykonalność techniczną lub nieproporcjonalne koszty – osiągnąć za pomocą metod alternatywnych, które doprowadziłyby do lepszych rezultatów dla środowiska (takich jak modernizacja istniejących elektrowni wodnych lub wykorzystanie technologii nie zakłócających ciągłości rzek).

3.3.

Wdrożono wszystkie technicznie wykonalne i istotne z punktu widzenia ochrony środowiska środki łagodzące mające zmniejszyć niekorzystny wpływ na zasoby wodne, jak również na chronione siedliska i gatunki bezpośrednio zależne od wody.

Środki łagodzące obejmują, w stosownych przypadkach i w zależności od ekosystemów występujących naturalnie w narażonych jednolitych częściach wód:

a)

środki zapewniające migrację ryb w górę i w dół rzeki (takie jak przyjazne dla ryb turbiny, struktury prowadzące ryby, nowoczesne, w pełni funkcjonalne przepławki, środki mające na celu zatrzymanie lub ograniczenie do minimum eksploatacji i zrzutów podczas migracji lub tarła);

b)

środki zapewniające minimalny przepływ hydrobiologiczny (w tym łagodzenie szybkich, krótkoterminowych wahań przepływu lub odpływów pulsacyjnych) i przepływ osadów;

c)

środki mające na celu ochronę lub poprawę stanu siedlisk.

Skuteczność tych środków jest monitorowana w kontekście koncesji lub pozwolenia określającego warunki mające na celu osiągnięcie dobrego stanu lub potencjału narażonej jednolitej części wód.

3.4.

Elektrownia nie zagraża trwale osiągnięciu dobrego stanu lub potencjału w którejkolwiek jednolitej części wód należącej do tego samego obszaru dorzecza.

3.5.

Oprócz środków łagodzących, o których mowa powyżej, w stosownych przypadkach wdraża się środki kompensacyjne w celu zapewnienia, aby projekt nie zwiększył rozdrobnienia jednolitej części wód w tym samym obszarze dorzecza. Przeprowadza się to w drodze przywrócenia ciągłości w obrębie tego samego obszaru dorzecza w stopniu, który kompensuje zakłócenia ciągłości, jakie może wywołać planowana elektrownia wodna. Kompensacja rozpoczyna się przed realizacją projektu.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Nie dotyczy

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika (165).

4.6.   Produkcja energii elektrycznej z energii geotermalnej

Opis działalności

Budowa lub eksploatacja instalacji do produkcji energii elektrycznej z energii geotermalnej.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.11 i F42.22 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia w wyniku wytwarzania energii elektrycznej z energii geotermalnej wynosi poniżej 100 g ekwiwalentu dwutlenku węgla/kWh. Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia oblicza się na podstawie zalecenia Komisji 2013/179/UE lub ewentualnie z zastosowaniem normy ISO 14067:2018 lub ISO 14064-1:2018. Ilościowo określone emisje gazów cieplarnianych w cyklu życia są weryfikowane przez niezależną stronę trzecią.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

W przypadku eksploatacji systemów energii geotermalnej o wysokiej entalpii w celu obniżenia poziomów emisji, aby nie utrudnić osiągnięcia dopuszczalnych wartości jakości powietrza określonych w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady 2004/107/WE (166) i dyrektywie 2008/50/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (167), stosuje się odpowiednie systemy redukcji emisji.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.7.   Produkcja energii elektrycznej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych

Opis działalności

Budowa lub eksploatacja instalacji do produkcji energii elektrycznej z wykorzystaniem paliw gazowych i ciekłych z odnawialnych źródeł. Działalność ta nie obejmuje produkcji energii elektrycznej z wykorzystaniem wyłącznie biogazu i biopłynów (zob. sekcja 4.8 niniejszego załącznika).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.11 i F42.22 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1.

Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia w wyniku wytwarzania energii elektrycznej z wykorzystaniem odnawialnych paliw gazowych i ciekłych wynosi poniżej 100 g ekwiwalentu dwutlenku węgla/kWh.

Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia oblicza się, korzystając z danych dotyczących poszczególnych projektów, o ile są one dostępne, na podstawie zalecenia 2013/179/UE lub ewentualnie z zastosowaniem normy ISO 14067:2018 (168) lub ISO 14064-1:2018 (169).

Ilościowo określone emisje gazów cieplarnianych w cyklu życia są weryfikowane przez niezależną stronę trzecią.

2.

W przypadku gdy instalacje zapewniają jakąkolwiek formę redukcji emisji (w tym wychwytywanie dwutlenku węgla lub stosowanie paliw niskoemisyjnych), dana działalność redukująca emisje jest w stosownych przypadkach zgodna z kryteriami określonymi w odpowiedniej sekcji niniejszego załącznika.

W przypadku wychwytywania do celów podziemnego magazynowania CO2, który w przeciwnym razie zostałby wyemitowany w procesie produkcji energii elektrycznej, gaz ten transportuje się i składuje pod ziemią zgodnie z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcjach 5.11 i 5.12 niniejszego załącznika.

3.

Działalność ta spełnia jedno z poniższych kryteriów:

a)

podczas budowy instaluje się urządzenia pomiarowe do monitorowania emisji fizycznych, takich jak wycieki metanu, lub wprowadza się program wykrywania nieszczelności i naprawy;

b)

podczas eksploatacji zgłasza się fizyczne pomiary emisji metanu oraz eliminuje wycieki.

4.

W przypadku gdy w ramach działalności miesza się odnawialne paliwa gazowe lub ciekłe z biogazem lub biopłynami, biomasa rolnicza stosowana do produkcji biogazu lub biopłynów spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 2–5 dyrektywy (UE) 2018/2001, natomiast biomasa leśna spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 6 i 7 tej dyrektywy.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (170). Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

W przypadku obiektów energetycznego spalania o mocy cieplnej większej niż 1 MW, ale niższej od progów, od których zastosowanie mają konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania, emisje są poniżej dopuszczalnych wielkości emisji określonych w części 2 załącznika II do dyrektywy (UE) 2015/2193 Parlamentu Europejskiego i Rady (171).

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.8.   Produkcja energii elektrycznej z bioenergii

Opis działalności

Budowa i eksploatacja instalacji produkujących energię elektryczną wyłącznie z biomasy, biogazu lub biopłynów, z wyłączeniem wytwarzania energii elektrycznej z łączenia odnawialnych paliw z biogazem lub biopłynami (zob. sekcja 4.7 niniejszego załącznika).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE D35.11 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1.

Biomasa rolnicza stosowana w tej działalności spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 2–5 dyrektywy (UE) 2018/2001. Biomasa leśna stosowana w tej działalności spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 6 i 7 tej dyrektywy.

2.

Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych wynikające ze stosowania biomasy wynosi co najmniej 80 % w stosunku do metodyki ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w porównaniu z odpowiednikiem kopalnym, którą określono w załączniku VI do dyrektywy (UE) 2018/2001.

3.

W przypadku gdy działanie instalacji opiera się na fermentacji beztlenowej materiału organicznego, wytwarzanie produktów pofermentacyjnych spełnia odpowiednio kryteria określone w sekcji 5.6 oraz kryteria 1 i 2 określone w sekcji 5.7 niniejszego załącznika.

4.

Punkty 1 i 2 nie mają zastosowania do instalacji produkujących energię elektryczną o całkowitej nominalnej mocy cieplnej dostarczonej w paliwie poniżej 2 MW i wykorzystujących gazowe paliwa z biomasy.

5.

W przypadku instalacji produkujących energię elektryczną o całkowitej nominalnej mocy cieplnej między od 50–100 MW działalność polega na zastosowaniu technologii wysokosprawnej kogeneracji lub – w przypadku instalacji stricte elektrycznych – w ramach działalności osiąga się poziom sprawności energetycznej powiązany z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (172).

6.

W przypadku instalacji produkujących energię elektryczną o całkowitej nominalnej mocy cieplnej powyżej 100 MW działalność spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:

a)

osiąga się efektywność elektryczną na poziomie co najmniej 36 %;

b)

stosuje się wysoce efektywną technologię polegającą na kogeneracji (skojarzona gospodarka energetyczna), o której mowa w dyrektywie 2012/27/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (173);

c)

stosuje się technologię wychwytywania i składowania dwutlenku węgla. W przypadku wychwytywania do celów podziemnego magazynowania CO2, który w przeciwnym razie zostałby wyemitowany w procesie produkcji energii elektrycznej, gaz ten transportuje się i składuje pod ziemią zgodnie z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcjach 5.11 i 5.12 niniejszego załącznika.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

W przypadku instalacji objętych zakresem stosowania dyrektywy 2010/75/UE Parlamentu Europejskiego i Rady (174) emisje mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania (175). Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

W przypadku obiektów energetycznego spalania o mocy cieplnej większej niż 1 MW, ale niższej od progów, od których zastosowanie mają konkluzje dotyczące najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do dużych obiektów energetycznego spalania, emisje wynoszą poniżej dopuszczalnych wielkości emisji określonych w części 2 załącznika II do dyrektywy (UE) 2015/2193.

W odniesieniu do obiektów znajdujących się w strefach lub częściach stref, które nie zachowują zgodności z dopuszczalnymi wartościami jakości powietrza określonymi w dyrektywie 2008/50/WE, wdrażane są środki służące obniżeniu poziomów emisji z uwzględnieniem wyników wymiany informacji (176) publikowanych przez Komisję zgodnie z art. 6 ust. 9 i 10 dyrektywy (UE) 2015/2193.

W przypadku beztlenowej fermentacji materiału organicznego, jeżeli wytworzone produkty pofermentacyjne stosuje się jako nawóz lub polepszacz gleby, bezpośrednio albo po kompostowaniu lub innej obróbce, spełniają one wymogi dotyczące materiałów nawozowych określone w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2019/1009 w kategoriach materiałów składowych (CMC) 4 i 5 lub w przepisach krajowych dotyczących nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie.

W przypadku zakładów fermentacji beztlenowej przetwarzających ponad 100 ton odpadów dziennie emisje do powietrza i wody mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w odniesieniu do beztlenowego rozkładu odpadów w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów (177). Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.9.   Przesył i dystrybucja energii elektrycznej

Opis działalności

Budowa i eksploatacja systemów przesyłowych, które transportują energię elektryczną przez wzajemnie połączony system najwyższego napięcia i wysokiego napięcia.

Budowa i eksploatacja systemów przesyłowych, które transportują energię elektryczną systemami dystrybucyjnymi wysokiego, średniego lub niskiego napięcia.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.12 i D35.13 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność spełnia jedno z poniższych kryteriów:

1.

Infrastruktura przesyłowa i dystrybucyjna lub urządzenia do przesyłu i dystrybucji znajdują się w systemie elektrycznym, który spełnia co najmniej jedno z poniższych kryteriów:

a)

system stanowi wzajemnie połączony system europejski, tzn. wzajemnie połączone obszary regulacyjne państw członkowskich, Norwegii, Szwajcarii i Zjednoczonego Królestwa, oraz jego systemy podporządkowane;

b)

ponad 67 % nowo umożliwionych zdolności wytwórczych w systemie nie przekracza wartości progowej wytwarzania 100 g ekwiwalentu dwutlenku węgla/kWh mierzonej w całym cyklu życia zgodnie z kryteriami produkcji energii elektrycznej, obliczanej w okresie pięcioletnim;

c)

średni współczynnik emisji z sieci systemu, obliczany jako stosunek całkowitej rocznej emisji z wytwarzania energii elektrycznej podłączonego do systemu, podzielony przez całkowitą roczną produkcję energii elektrycznej netto w tym systemie, nie przekracza wartości progowej 100 g ekwiwalentu dwutlenku węgla/kWh mierzonej w całym cyklu życia zgodnie z kryteriami wytwarzania energii elektrycznej, obliczanej w pięcioletnim okresie;

Infrastruktura przeznaczona do tworzenia przyłącza bezpośredniego lub rozbudowy istniejącego bezpośredniego połączenia podstacji lub sieci z elektrownią, która emituje gazy cieplarniane w ilości większej niż 100 g ekwiwalentu dwutlenku węgla/kWh, mierzone w oparciu o cykl życia, jest niezgodna z wymogami.

Instalacja infrastruktury pomiarowej, która nie spełnia wymogów dotyczących inteligentnych systemów opomiarowania określonych w art. 20 dyrektywy (UE) 2019/944, jest niezgodna z wymogami.

2.

Do działalności tej należą:

a)

budowa i eksploatacja przyłącza bezpośredniego, lub rozbudowa istniejącego przyłącza bezpośredniego, niskoemisyjnej produkcji energii elektrycznej poniżej progu 100 g ekwiwalentu dwutlenku węgla/kWh mierzonego na podstawie cyklu życia do podstacji lub sieci;

b)

budowa i eksploatacja stacji ładowania pojazdów elektrycznych oraz wspomagającej infrastruktury elektrycznej na potrzeby elektryfikacji transportu, z zastrzeżeniem zgodności z kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcji niniejszego załącznika dotyczącej transportu;

c)

instalacja transformatorów wykorzystywanych w sieciach przesyłu i dystrybucji, które spełniają wymogi dla etapu 2 (1 lipca 2021 r.) określone w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 548/2014 (178) oraz – w przypadku transformatorów elektroenergetycznych średniej mocy o najwyższym napięciu urządzenia nieprzekraczającym 36 kV – wymogi dla poziomu AAA0 dotyczące strat stanu jałowego określone w normie EN 50588-1 (179).

d)

budowa/instalacja i eksploatacja urządzeń i infrastruktury, których głównym celem jest zwiększenie produkcji lub wykorzystania produkcji energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych;

e)

instalacja urządzeń zwiększających możliwości kontroli i obserwacji systemu elektroenergetycznego oraz umożliwiających rozwój odnawialnych źródeł energii i włączenie ich do sieci, w tym:

(i)

czujniki i narzędzia pomiarowe (w tym czujniki meteorologiczne do prognozowania poziomów produkcji energii ze źródeł odnawialnych);

(ii)

komunikacja i sterowanie (w tym zaawansowane oprogramowanie i punkty dyspozytorskie, automatyzacja podstacji lub zasilaczy oraz możliwości regulacji napięcia w celu dostosowania do bardziej zdecentralizowanego zasilania ze źródeł odnawialnych).

f)

instalacja takiego sprzętu jak m.in. przyszłe inteligentne systemy opomiarowania lub systemy zastępujące inteligentne systemy opomiarowania zgodnie z art. 19 ust. 6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/944 (180), które spełniają wymogi art. 20 dyrektywy (UE) 2019/944, zdolne do przekazywania informacji użytkownikom w celu zdalnego zarządzania zużyciem, w tym centrów danych klientów;

g)

budowa/instalacja urządzeń umożliwiających wymianę energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych między użytkownikami;

h)

budowa i eksploatacja połączeń wzajemnych między systemami przesyłowymi, pod warunkiem że jeden z tych systemów jest zgodny z wymogami.

Do celów niniejszej sekcji stosuje się następujące specyfikacje:

a)

pięcioletni okres stosowany do określenia zgodności z progami opiera się na ostatnich pięciu kolejnych latach i obejmuje rok, dla którego dostępne są najnowsze dane;

b)

„system” oznacza obszar regulacji mocy sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej, na którym zainstalowano infrastrukturę lub urządzenia;

c)

systemy przesyłowe mogą obejmować zdolności wytwórcze połączone z podporządkowanymi systemami dystrybucyjnymi;

d)

systemy dystrybucji podporządkowane systemowi przesyłowemu, który uznaje się za zmierzający do osiągnięcia pełnej dekarbonizacji, można również uznać za zmierzające do osiągnięcia pełnej dekarbonizacji;

e)

w celu określenia zgodności można uwzględnić system obejmujący wiele obszarów regulacyjnych, które są wzajemnie połączone i między którymi zachodzi znaczna wymiana energii, w którym to przypadku we wszystkich uwzględnionych obszarach regulacyjnych stosuje się średni ważony współczynnik emisji, natomiast nie jest konieczne wykazanie zgodności oddzielnie dla poszczególnych podporządkowanych systemów przesyłowych lub dystrybucyjnych w ramach tego systemu;

f)

istnieje możliwość, że mimo wcześniejszej zgodności system przestanie być zgodny z wymogami. W systemach, które przestają być zgodne z wymogami, od tego momentu żadna nowa działalność przesyłowa i dystrybucyjna nie jest zgodna z wymogami, aż do czasu gdy system ponownie osiągnie próg (z wyjątkiem tych rodzajów działalności, które są zawsze zgodne z wymogami, zob. powyżej). Działalność w ramach systemów podporządkowanych może nadal być zgodna z wymogami, jeżeli systemy te spełniają kryteria niniejszej sekcji;

g)

bezpośrednie połączenie lub rozbudowa istniejącego przyłącza bezpośredniego z elektrownią obejmuje infrastrukturę, która jest niezbędna do przesyłania powiązanej energii elektrycznej z zakładu wytwarzania energii do podstacji lub sieci.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Nie dotyczy

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Istnieje plan gospodarki odpadami, który zapewnia maksymalne ponowne użycie lub recykling po zakończeniu eksploatacji zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami, w tym poprzez ustalenia umowne z partnerami w zakresie gospodarowania odpadami, odzwierciedlenie w prognozach finansowych lub oficjalnej dokumentacji projektowej.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Naziemne linie wysokiego napięcia:

a)

w przypadku prac budowlanych działalność jest zgodna z zasadami ogólnych wytycznych MKF dotyczących środowiska, zdrowia i bezpieczeństwa (181).

b)

działalność jest zgodna z obowiązującymi normami i przepisami w celu ograniczenia wpływu promieniowania elektromagnetycznego na zdrowie człowieka, w tym w odniesieniu do działalności prowadzonej w Unii – z zaleceniem Rady w sprawie ograniczenia narażenia ludności na pola elektromagnetyczne (od 0 Hz do 300 GHz) (182), a w odniesieniu do działalności prowadzonej w państwach trzecich z wytycznymi Międzynarodowej Komisji Ochrony przed Promieniowaniem Niejonizującym (ICNIRP) z 1998 r. (183)

W działalności nie wykorzystuje się polichlorowanych bifenyli (PCB).

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika (184).

4.10.   Magazynowanie energii elektrycznej

Opis działalności

Budowa i eksploatacja instalacji do magazynowania energii elektrycznej, które w późniejszym terminie oddają ją w postaci energii elektrycznej. Działalność obejmuje elektrownie szczytowo-pompowe.

Jeżeli ta działalność gospodarcza stanowi integralny element działalności „Instalacja, konserwacja i naprawa technologii energii odnawialnej”, o której mowa w sekcji 7.6 niniejszego załącznika, zastosowanie mają techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcji 7.6.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii nie mają specjalnego kodu NACE zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność polega na budowie i eksploatacji magazynów energii elektrycznej, w tym elektrowni szczytowo-pompowych.

W przypadku gdy działalność obejmuje chemiczne magazynowanie energii, substancja magazynująca (taka jak wodór lub amoniak) jest zgodna z kryteriami wytwarzania odpowiedniego produktu określonymi w sekcjach 3.7–3.17 niniejszego załącznika. W przypadku wykorzystywania wodoru do magazynowania energii elektrycznej, jeżeli wodór spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcji 3.10 niniejszego załącznika, przetworzenie wodoru z powrotem w energię elektryczną jest również uważane za część tej działalności.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

W przypadku elektrowni szczytowo-pompowych niezbudowanych na rzece, działalność jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

W przypadku elektrowni szczytowo-pompowych zbudowanych na rzece działalność jest zgodna z kryteriami dotyczącymi nieczynienia poważnych szkód względem zrównoważonego wykorzystywania i ochrony zasobów wodnych i morskich określonymi sekcji 4.5 (Wytwarzanie energii elektrycznej z energii wodnej).

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Istnieje plan gospodarki odpadami, który zapewnia maksymalne ponowne użycie lub recykling po zakończeniu eksploatacji zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami, w tym poprzez ustalenia umowne z partnerami w zakresie gospodarowania odpadami, odzwierciedlenie w prognozach finansowych lub oficjalnej dokumentacji projektowej.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Nie dotyczy

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.11.   Magazynowanie energii cieplnej

Opis działalności

Budowa i eksploatacja instalacji do magazynowania energii cieplnej, które w późniejszym terminie oddają ją w postaci energii cieplnej lub innych nośników energii.

Jeżeli ta działalność gospodarcza stanowi integralny element działalności „Instalacja, konserwacja i naprawa technologii energii odnawialnej”, o której mowa w sekcji 7.6 niniejszego załącznika, zastosowanie mają techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcji 7.6.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii nie mają specjalnego kodu NACE zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność polega na przechowywaniu energii cieplnej, w tym podziemnym magazynowaniu energii cieplnej (UTES) lub magazynowaniu energii cieplnej w warstwach wodonośnych (ATES).

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

W przypadku magazynowania energii cieplnej w warstwach wodonośnych, działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Istnieje plan gospodarki odpadami, który zapewnia maksymalne ponowne użycie, regenerację produktów lub recykling po zakończeniu eksploatacji, w tym poprzez ustalenia umowne z partnerami w zakresie gospodarowania odpadami, odzwierciedlenie w prognozach finansowych lub oficjalnej dokumentacji projektowej.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Nie dotyczy

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.12.   Magazynowanie wodoru

Opis działalności

Budowa i eksploatacja instalacji do magazynowania wodoru, który można w późniejszym terminie odzyskać.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii nie mają specjalnego kodu NACE zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Działalność gospodarcza należąca do tej kategorii stanowi działalność wspomagającą zgodnie z art. 10 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (UE) 2020/852, jeżeli spełnia techniczne kryteria kwalifikacji określone w niniejszej sekcji.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Do działalności tej należą:

a)

budowa instalacji do magazynowania wodoru;

b)

przekształcenie istniejących podziemnych magazynów gazu w magazyny przeznaczone do przechowywania wodoru;

c)

eksploatacja instalacji do magazynowania wodoru, w przypadku gdy wodór magazynowany w instalacji spełnia kryteria dotyczące produkcji wodoru określone w sekcji 3.10 niniejszego załącznika.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Nie dotyczy

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Istnieje plan gospodarki odpadami, który zapewnia maksymalne ponowne użycie, regenerację produktów lub recykling po zakończeniu eksploatacji, w tym poprzez ustalenia umowne z partnerami w zakresie gospodarowania odpadami, odzwierciedlenie w prognozach finansowych lub oficjalnej dokumentacji projektowej.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

W przypadku składowania powyżej pięciu ton działalność jest zgodna z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/18/UE (185).

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.13.   Wytwarzanie biogazu i biopaliw wykorzystywanych w transporcie oraz wytwarzanie biopłynów

Opis działalności

Wytwarzanie biogazu lub biopaliw wykorzystywanych w transporcie oraz wytwarzanie biopłynów.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE D35.21 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1.

Biomasa rolnicza wykorzystana do wytwarzania biogazu lub biopaliw wykorzystywanych w transporcie oraz do wytwarzania biopłynów spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 2–5 dyrektywy (UE) 2018/2001. Biomasa leśna wykorzystana do wytwarzania biogazu lub biopaliw wykorzystywanych w transporcie oraz do wytwarzania biopłynów spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 6 i 7 tej dyrektywy.

W działalności związanej z wytwarzaniem biopaliw wykorzystywanych w transporcie i z wytwarzaniem biopłynów nie stosuje się roślin spożywczych i pastewnych.

2.

Ograniczenie emisji gazów cieplarnianych wynikające z wytwarzania biopaliw i biogazu wykorzystywanych w transporcie i z wytwarzania biopłynów wynosi co najmniej 65 % w stosunku do metodyki ograniczenia emisji gazów cieplarnianych w porównaniu z odpowiednikiem kopalnym, którą określono w załączniku V do dyrektywy (UE) 2018/2001.

3.

W przypadku gdy wytwarzanie biogazu opiera się na fermentacji beztlenowej materiału organicznego, wytwarzanie produktów pofermentacyjnych spełnia odpowiednio kryteria określone w sekcji 5.6 oraz kryteria 1 i 2 określone w sekcji 5.7 niniejszego załącznika.

4.

W przypadku wychwytywania do celów podziemnego magazynowania CO2, który w przeciwnym razie zostałby wyemitowany w procesie produkcyjnym, gaz ten transportuje się i składuje pod ziemią zgodnie z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcjach 5.11 i 5.12 niniejszego załącznika.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

W przypadku produkcji biogazu w zbiornikach produktów pofermentacyjnych stosuje się gazoszczelną powłokę.

W przypadku zakładów fermentacji beztlenowej przetwarzających ponad 100 ton odpadów dziennie emisje do powietrza i wody mieszczą się w granicach poziomów emisji powiązanych z zakresami najlepszych dostępnych technik (BAT-AEL) określonymi w odniesieniu do beztlenowego rozkładu odpadów w najnowszych konkluzjach dotyczących odpowiednich najlepszych dostępnych technik (BAT), w tym konkluzjach dotyczących najlepszych dostępnych technik (BAT) w odniesieniu do przetwarzania odpadów (186). Nie występują znaczące wzajemne powiązania pomiędzy różnymi komponentami środowiska.

W przypadku beztlenowej fermentacji materiału organicznego, jeżeli wytworzone produkty pofermentacyjne stosuje się jako nawóz lub polepszacz gleby, bezpośrednio albo po kompostowaniu lub innej obróbce, spełniają one wymogi dotyczące materiałów nawozowych określone w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2019/1009 w kategoriach materiałów składowych (CMC) 4 i 5 w odniesieniu do produktów pofermentacyjnych lub CMC 3 w odniesieniu do kompostu bądź przepisach krajowych dotyczących nawozów lub polepszaczy gleby stosowanych w rolnictwie.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.14.   Sieci przesyłu i dystrybucji gazów odnawialnych i niskoemisyjnych

Opis działalności

Przekształcenie, zmiana przeznaczenia lub modernizacja sieci gazowych w celu przesyłu i dystrybucji gazów odnawialnych i niskoemisyjnych.

Budowa lub eksploatacja rurociągów przesyłowych i dystrybucyjnych przeznaczonych do transportu wodoru lub innych gazów niskoemisyjnych.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.22, F42.21 i H49.50 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1.

Do działalności tej należą:

a)

budowa lub eksploatacja nowych sieci przesyłu i dystrybucji wodoru lub innych gazów niskoemisyjnych;

b)

przekształcenie/zmiana przeznaczenia istniejących sieci gazu ziemnego na sieci przesyłające wyłącznie wodór;

c)

modernizacja sieci przesyłu i dystrybucji gazu, której głównym celem jest włączenie do sieci wodoru i innych gazów niskoemisyjnych, w tym wszelka działalność wykorzystująca sieci przesyłu lub dystrybucji gazu, dzięki czemu sieć może zwiększyć udział wodoru lub innych gazów niskoemisyjnych w systemie gazowym;

2.

Działalność ta obejmuje wykrywanie nieszczelności i naprawę istniejących gazociągów i innych elementów sieci w celu ograniczenia wycieków metanu.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Wentylatory, sprężarki, pompy i inne stosowane urządzenia objęte dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE (187) są zgodne, w stosownych przypadkach, z wymogami dotyczącymi najwyższej klasy efektywności energetycznej oraz z rozporządzeniami wykonawczymi do tej dyrektywy i zastosowano w nich najlepszą dostępną technologię.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.15.   Dystrybucja w systemach ciepłowniczych/chłodniczych

Opis działalności

Budowa, modernizacja i eksploatacja sieci dystrybucji ciepła i chłodu oraz związanej z nią infrastruktury, której zakończenie znajduje się w podstacji lub w wymienniku ciepła.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z kodem NACE D35.30 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność spełnia jedno z poniższych kryteriów:

a)

w przypadku budowy i eksploatacji rur i związanej z nimi infrastruktury na potrzeby dystrybucji w systemach ciepłowniczych/chłodniczych oraz system ten odpowiada definicji efektywnych systemów ciepłowniczych i chłodniczych ustanowionej w art. 2 pkt 41 dyrektywy 2012/27/UE;

b)

w przypadku modernizacji rur i związanej z nimi infrastruktury na potrzeby dystrybucji w systemach ciepłowniczych/chłodniczych inwestycja, dzięki której system odpowiada definicji efektywnych systemów ciepłowniczych lub chłodniczych ustanowionej w art. 2 pkt 41 dyrektywy 2012/27/UE, rozpoczyna się w okresie trzech lat na podstawie zobowiązania umownego lub równoważnego zobowiązania w przypadku operatorów odpowiedzialnych zarówno za wytwarzanie energii, jak i sieć;

c)

do działalności tej należą:

i)

zmiana na systemy, w których stosuje się niższe temperatury;

ii)

zaawansowane systemy pilotażowe (systemy kontroli i zarządzania energią, internet rzeczy).

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Wentylatory, sprężarki, pompy i inne stosowane urządzenia objęte dyrektywą 2009/125/WE są zgodne, w stosownych przypadkach, z wymogami dotyczącymi najwyższej klasy efektywności energetycznej oraz z rozporządzeniami wykonawczymi do tej dyrektywy i zastosowano w nich najlepszą dostępną technologię.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.16.   Instalacja i eksploatacja elektrycznych pomp ciepła

Opis działalności

Instalacja i eksploatacja elektrycznych pomp ciepła.

Jeżeli przedmiotowa działalność gospodarcza stanowi integralny element działalności „Instalacja, konserwacja i naprawa technologii energii odnawialnej”, o której mowa w sekcji 7.6 niniejszego załącznika, zastosowanie mają techniczne kryteria kwalifikacji określone w sekcji 7.6.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.30 i F43.22 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Instalacja i eksploatacja elektrycznych pomp ciepła spełnia oba poniższe kryteria:

a)

próg dla czynnika chłodniczego: współczynnik globalnego ocieplenia nie przekracza 675;

b)

spełniono wymogi dotyczące efektywności energetycznej określone w rozporządzeniach wykonawczych (188) do dyrektywy 2009/125/WE.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność urządzeń i komponentów o wysokiej trwałości i zdolności do recyklingu, które łatwo zdemontować i poddać renowacji, i w miarę możliwości się je wykorzystuje.

Istnieje plan gospodarki odpadami, który zapewnia maksymalne ponowne użycie, regenerację produktów lub recykling po zakończeniu eksploatacji, w tym poprzez ustalenia umowne z partnerami w zakresie gospodarowania odpadami, odzwierciedlenie w prognozach finansowych lub oficjalnej dokumentacji projektowej.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

W przypadku pomp ciepła typu powietrze – powietrze o wydajności znamionowej wynoszącej nie więcej niż12kW poziomy mocy akustycznej w pomieszczeniu i na zewnątrz mieszczą się poniżej progu określonego w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 206/2012 (189).

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Nie dotyczy

4.17.   Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z energii słonecznej

Opis działalności

Budowa i eksploatacja instalacji kogeneracyjnych do produkcji energii elektrycznej i energii cieplnej/chłodniczej z energii słonecznej.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.11 i D35.30 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Działalność polega na kogeneracji (190) energii elektrycznej i energii cieplnej/chłodniczej z energii słonecznej.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Nie dotyczy

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

W ramach tej działalności ocenia się dostępność urządzeń i komponentów o wysokiej trwałości i zdolności do recyklingu, które łatwo zdemontować i poddać renowacji, i w miarę możliwości się je wykorzystuje.

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

Nie dotyczy

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.18.   Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z energii geotermalnej

Opis działalności

Budowa i eksploatacja instalacji kogeneracyjnych do produkcji energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z energii geotermalnej.

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.11 i D35.30 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia w wyniku skojarzonego wytwarzania energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej (191) z energii geotermalnej wynosi poniżej 100 g ekwiwalentu dwutlenku węgla na 1 kWh energii wyprodukowanej w wyniku skojarzonego wytwarzania.

Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia oblicza się, korzystając z danych dotyczących poszczególnych projektów, o ile są one dostępne, na podstawie zalecenia Komisji 2013/179/UE lub ewentualnie z zastosowaniem normy ISO 14067:2018 lub ISO 14064-1:2018.

Ilościowo określone emisje gazów cieplarnianych w cyklu życia są weryfikowane przez niezależną stronę trzecią.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.

3)

Zrównoważone wykorzystywanie i ochrona zasobów wodnych i morskich

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku B do niniejszego załącznika.

4)

Przejście na gospodarkę o obiegu zamkniętym

Nie dotyczy

5)

Zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola

W przypadku eksploatacji systemów energii geotermalnej o wysokiej entalpii w celu obniżenia poziomów emisji, aby nie utrudnić osiągnięcia dopuszczalnych wartości jakości powietrza określonych w dyrektywach 2004/107/WE i 2008/50/WE.

6)

Ochrona i odbudowa bioróżnorodności i ekosystemów

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku D do niniejszego załącznika.

4.19.   Kogeneracja energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z odnawialnych niekopalnych paliw gazowych i ciekłych

Opis działalności

Budowa i eksploatacja instalacji do skojarzonego wytwarzania energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z wykorzystaniem paliw gazowych i ciekłych z odnawialnych źródeł. Działalność ta nie obejmuje kogeneracji energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej z wykorzystaniem wyłącznie biogazu i paliw z biopłynów (zob. sekcja 4.20 niniejszego załącznika).

Rodzaje działalności gospodarczej należące do tej kategorii mogą być powiązane z szeregiem kodów NACE, w szczególności D35.11 i D35.30 zgodnie ze statystyczną klasyfikacją działalności gospodarczej ustanowioną rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006.

Techniczne kryteria kwalifikacji

Istotny wkład w łagodzenie zmian klimatu

1.

Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia w wyniku kogeneracji energii cieplnej/chłodniczej i energii elektrycznej (192) z paliw gazowych i ciekłych wynosi poniżej 100 g ekwiwalentu dwutlenku węgla na 1 kWh energii wyprodukowanej w wyniku kogeneracji.

Poziom emisji gazów cieplarnianych w cyklu życia oblicza się, korzystając z danych dotyczących poszczególnych projektów, o ile są one dostępne, na podstawie zalecenia 2013/179/UE lub ewentualnie z zastosowaniem normy ISO 14067:2018 (193) lub ISO 14064-1:2018 (194).

Ilościowo określone emisje gazów cieplarnianych w cyklu życia są weryfikowane przez niezależną stronę trzecią.

2.

W przypadku gdy instalacje zapewniają jakąkolwiek formę redukcji emisji (w tym wychwytywanie dwutlenku węgla lub stosowanie paliw niskoemisyjnych) dana działalność redukująca emisje jest w stosownych przypadkach zgodna z odpowiednimi sekcjami niniejszego załącznika.

W przypadku wychwytywania do celów podziemnego magazynowania CO2, który w przeciwnym razie zostałby wyemitowany w procesie kogeneracji, gaz ten transportuje się i składuje pod ziemią zgodnie z technicznymi kryteriami kwalifikacji określonymi w sekcjach 5.11 i 5.12 niniejszego załącznika.

3.

Działalność ta spełnia jedno z poniższych kryteriów:

a)

podczas budowy instaluje się urządzenia pomiarowe do monitorowania emisji fizycznych, takich jak wycieki metanu, lub wprowadza się program wykrywania nieszczelności i naprawy;

b)

podczas eksploatacji zgłasza się fizyczne pomiary emisji metanu oraz eliminuje wycieki.

4.

W przypadku gdy w ramach działalności miesza się odnawialne paliwa gazowe lub ciekłe z biogazem lub biopłynami, biomasa rolnicza stosowana do produkcji biogazu lub biopłynów spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 2–5 dyrektywy (UE) 2018/2001, natomiast biomasa leśna spełnia kryteria określone w art. 29 ust. 6 i 7 tej dyrektywy.

Zasada „nie czyń poważnych szkód”

2)

Adaptacja do zmian klimatu

Działalność ta jest zgodna z kryteriami określonymi w dodatku A do niniejszego załącznika.