ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 25

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 63
30 stycznia 2020


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Rady (UE) 2020/123 z dnia 27 stycznia 2020 r. ustalające uprawnienia do połowów na rok 2020 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii

1

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

30.1.2020   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 25/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2020/123

z dnia 27 stycznia 2020 r.

ustalające uprawnienia do połowów na rok 2020 w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb, mające zastosowanie w wodach Unii oraz, dla unijnych statków rybackich, w niektórych wodach nienależących do Unii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Art. 43 ust. 3 Traktatu stanowi, że Rada, na wniosek Komisji, przyjmuje środki dotyczące ustalania i przydziału uprawnień do połowów.

(2)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (1) zawiera wymóg przyjmowania środków ochronnych przy uwzględnieniu dostępnych opinii naukowych, technicznych i ekonomicznych, w tym w stosownych przypadkach sprawozdań sporządzonych przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF) i inne organy doradcze, jak również w świetle porad otrzymywanych od komitetów doradczych.

(3)

Rada zobowiązana jest do przyjęcia środków dotyczących ustalenia i przydziału uprawnień do połowów, w tym – w stosownych przypadkach – określonych warunków funkcjonalnie z nimi związanych. Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 uprawnienia do połowów należy ustalać zgodnie z celami wspólnej polityki rybołówstwa (zwanej dalej „WPRyb”) określonymi w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 16 ust. 1 tego rozporządzenia uprawnienia do połowów należy przydzielić państwom członkowskim w taki sposób, aby zapewnić względną stabilność działalności połowowej każdego państwa członkowskiego w odniesieniu do każdego stada lub rodzaju rybołówstwa.

(4)

Całkowity dopuszczalny połów (TAC) należy zatem ustalić, zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013, na podstawie dostępnych opinii naukowych, z uwzględnieniem aspektów biologicznych i społeczno-gospodarczych, przy jednoczesnym zapewnieniu sprawiedliwego traktowania poszczególnych sektorów rybołówstwa, jak również w świetle opinii wyrażanych podczas konsultacji z zainteresowanymi stronami, w szczególności podczas spotkań z komitetami doradczymi.

(5)

Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 obowiązek wyładunku ma pełne zastosowanie od dnia 1 stycznia 2019 r. i wyładowywać należy wszystkie gatunki podlegające limitom połowowym. Art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 przewiduje, że jeżeli ma zastosowanie obowiązek wyładunku w odniesieniu do danego stada ryb, uprawnienia do połowów ustala się przy uwzględnieniu przejścia od ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają wyładunki, do ustalania uprawnień do połowów, które odzwierciedlają połowy. Na podstawie wspólnych zaleceń przekazanych przez państwa członkowskie zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 Komisja przyjęła szereg rozporządzeń delegowanych ustalających szczegóły wdrożenia obowiązku wyładunku w formie konkretnych planów w zakresie odrzutów, które stosuje się tymczasowo i na okres nie dłuższy niż trzy lata.

(6)

Uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad gatunków objętych obowiązkiem wyładunku powinny uwzględniać fakt, że odrzuty nie będą już co do zasady dozwolone. W związku z tym uprawnienia do połowów powinny być oparte na opiniach Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) zawierających dane liczbowe dotyczące całkowitych połowów (zamiast danych liczbowych dotyczących pożądanych połowów). Ilości, które w drodze wyjątku mogą nadal być odrzucane podczas stosowania obowiązku wyładunku, należy odjąć od tych danych liczbowych dotyczących całkowitych połowów.

(7)

Istnieją pewne stada, dla których ICES wydała opinię naukową zalecającą ustalenie połowów na poziomie zerowym. W przypadku ustalenia TAC dla tych stad na poziomie wskazanym w opinii naukowej obowiązek wyładunku wszystkich połowów, w tym przyłowów tych stad, w połowach wielogatunkowych doprowadziłby do występowania zjawiska „gatunków dławiących”. W celu osiągnięcia właściwej równowagi między kontynuowaniem połowów ze względu na potencjalnie poważne skutki społeczno-gospodarcze a potrzebą osiągnięcia dobrego stanu biologicznego tych stad, biorąc pod uwagę trudności w prowadzeniu połowów wszystkich stad w ramach połowów wielogatunkowych przy jednoczesnym uwzględnieniu maksymalnego podtrzymywalnego połowu (MSY), należy ustanowić szczególne TAC dla przyłowów tych stad. Takie TAC należy ustalić na takim poziomie, aby śmiertelność tych stad spadała, i który stanowi zachętę do poprawy selektywności i unikania przyłowów. Aby w miarę możliwości zagwarantować wykorzystanie uprawnień do połowów w połowach wielogatunkowych zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, właściwe jest ustanowienie rezerwy na wymiany kwot dla tych państw członkowskich, które nie dysponują kwotą, która pokrywałaby ich nieuniknione przyłowy.

(8)

W celu zmniejszenia połowów stad, w odniesieniu do których ustalono TAC dotyczące przyłowów, uprawnienia do połowów dla łowisk, w których poławiane są ryby z tych stad, należy ustalić na poziomach, które pomogą odbudować biomasę zagrożonych stad do zrównoważonych poziomów. Należy również wprowadzić środki techniczne i kontrolne, bezpośrednio powiązane z uprawnieniami do połowów, w celu zapobieżenia nielegalnym odrzutom.

(9)

Z opinii naukowej wynika, że biomasa stada tarłowego labraksa (Dicentrarchus labrax) w Morzu Celtyckim, kanale La Manche, Morzu Irlandzkim i w południowej części Morza Północnego (rejony ICES 4b, 4c, 7a oraz 7d–7h) zmniejszała się od 2009 r. i znajduje się obecnie poniżej MSY Btrigger i nieznacznie powyżej granicznego punktu odniesienia biomasy (Blim). Dzięki środkom podjętym przez Unię spadła śmiertelność połowowa, która jest obecnie poniżej FMSY. Liczebność uzupełnienia jest jednak niska i podlega fluktuacjom bez trendu od 2008 r. W związku z tym należy utrzymać limity połowowe przy zapewnieniu, aby docelowa śmiertelność połowowa dla tego stada była zgodna z MSY.

(10)

Zgodnie z planem wieloletnim dotyczącym wód zachodnich określonym w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/472 (2) docelowa wartość śmiertelności połowowej – zgodna z przedziałami FMSY określonymi w art. 2 tego rozporządzenia – ma zostać osiągnięta tak szybko, jak to możliwe, w sposób stopniowy i przyrostowy, do 2020 r. w odniesieniu do stad wymienionych w art. 1 ust. 1 tego rozporządzenia, oraz utrzymana w przedziałach FMSY w późniejszym okresie, zgodnie z art. 4 tego rozporządzenia. Ogólną śmiertelność połowową labraksa w rejonach ICES 8a i 8b należy zatem ustalić zgodnie z MSY, wziąwszy pod uwagę połowy handlowe i rekreacyjne oraz z uwzględnieniem odrzutów (łącznie 2 533 tony zgodnie z opinią ICES). Państwa członkowskie mają podejmować odpowiednie środki w celu zapewnienia, aby śmiertelność połowowa powodowana przez ich floty i ich rybaków rekreacyjnych nie przekraczała wartości punktu FMSY, zgodnie wymogiem art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/472.

(11)

Należy także dalej stosować środki dotyczące połowów rekreacyjnych labraksa, mając na uwadze znaczący wpływ takich połowów na odnośne stada. Należy kontynuować połowy typu „złów i wypuść” oraz limit ilościowy, w granicach określonych w opinii naukowej. Zważywszy na brak wystarczającej selektywności oraz fakt, że liczba odłowionych osobników być może przekroczy ustalone limity, należy wykluczyć sieci stawne. W przypadku gdy zezwala się na stosowanie wyłącznie połowów typu „złów i wypuść”, dozwolone są jedynie narzędzia zapewniające wysokie wskaźniki przeżycia. Mając na uwadze okoliczności środowiskowe, społeczne i gospodarcze, a zwłaszcza fakt, że rybacy handlowi w społecznościach nadbrzeżnych są uzależnieni od tych stad, te środki dotyczące labraksa zapewniłyby odpowiednią równowagę między interesami rybaków handlowych i rekreacyjnych. W szczególności środki te umożliwiłyby one rybakom rekreacyjnym prowadzenie działalności połowowej poprzez uwzględnienie wpływu tej działalności na te stada.

(12)

W odniesieniu do stada węgorza europejskiego (Anguilla anguilla) ICES zalecił zredukowanie do zera lub ograniczenie do poziomu jak najbliższego zeru wszelkiej śmiertelności spowodowanej działalnością człowieka, w tym w wyniku połowów rekreacyjnych i przemysłowych. Ponadto Generalna Komisja Rybołówstwa Morza Śródziemnego (GFCM) przyjęła zalecenie GFCM/42/2018/1 ustanawiające środki zarządzania dotyczące węgorza europejskiego w Morzu Śródziemnym. Należy utrzymać równe warunki działania w całej Unii i w związku z tym utrzymać również dla wód Unii obszaru ICES, a także wód słonawych, takich jak estuaria, laguny przybrzeżne i wody przejściowe, okres zamknięcia obejmujący trzy kolejne miesiące w odniesieniu do wszystkich połowów węgorza europejskiego we wszystkich stadiach życia. Okres zamknięcia połowów powinien być spójny z celami w zakresie ochrony określonymi w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1100/2007 (3) oraz z czasowymi modelami migracji węgorza europejskiego, dlatego w wodach Unii obszaru ICES należy ustalić ten okres między dniem 1 sierpnia 2020 r. a dniem 28 lutego 2021 r.

(13)

Przez szereg lat niektóre TAC dla stad ryb spodoustych (rajokształtne, rekiny) były ustalone na poziomie zerowym oraz powiązane z obowiązkiem natychmiastowego uwalniania przypadkowo złowionych ryb. Powodem szczególnego traktowania tych stad jest zły stan ich ochrony oraz założenie, że ze względu na ich wysoki wskaźnik przeżywalności odrzuty nie spowodują wzrostu ich wskaźników śmiertelności połowowej i będą korzystne dla ochrony tych gatunków. Jednakże od dnia 1 stycznia 2019 r. połowy tych gatunków muszą być wyładowywane, chyba że są one objęte którymkolwiek z odstępstw od obowiązku wyładunku przewidzianych w art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Art. 15 ust. 4 lit. a) tego rozporządzenia dopuszcza takie odstępstwa w odniesieniu do gatunków, których poławianie jest zabronione i które są jako takie określone w akcie prawnym Unii przyjętym w obszarze objętym WPRyb. Należy zatem zakazać połowów tych gatunków w odnośnych obszarach.

(14)

Zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w odniesieniu do stad objętych poszczególnymi planami wieloletnimi TAC należy ustalać zgodnie z zasadami określonymi w tych planach.

(15)

Plan wieloletni dla Morza Północnego został ustanowiony rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/973 (4) i wszedł w życie w 2018 r. Plan wieloletni dla wód zachodnich wszedł w życie w 2019 r. Uprawnienia do połowów stad wymienionych w art. 1 tych planów należy określić zgodnie z celami (przedziały FMSY) i środkami ochronnymi, zgodnie z warunkami określonymi w tych planach. Przedziały FMSY zostały określone w stosownych opiniach ICES. W przypadku gdy nie są dostępne odpowiednie informacje naukowe, uprawnienia do połowów w odniesieniu do stad stanowiących przyłów należy ustanowić zgodnie z podejściem ostrożnościowym, jak przewidziano w planach wieloletnich. W celu ograniczenia wahań w uprawnieniach do połowów między następującymi po sobie latami zgodnie z art. 4 ust. 5 lit. c) rozporządzenia (UE) 2019/472 właściwe jest stosowanie wyższego przedziału FMSY dla północnego i południowego stada morszczuka.

(16)

Zgodnie z art. 8 planu wieloletniego dla wód zachodnich, w przypadku gdy opinie naukowe wskazują, że biomasa tarłowa któregokolwiek ze stad, o których mowa w art. 1 ust. 1 tego planu, jest niższa niż Blim, muszą zostać przyjęte dalsze środki zaradcze w celu zapewnienia szybkiego powrotu stada do poziomów wyższych niż poziom pozwalający uzyskać MSY. Te środki zaradcze mogą w szczególności obejmować zawieszenie połowów ukierunkowanych na dane stado oraz odpowiednie zmniejszenie uprawnień do połowów dla tych stad lub dla innych stad w łowiskach, w których występują przyłowy dorsza atlantyckiego lub witlinka.

(17)

W swojej opinii ICES wskazuje, że stada dorsza atlantyckiego i witlinka w Morzu Celtyckim są na poziomie poniżej Blim. W odniesieniu do tych stad należy zatem wprowadzić dodatkowe środki zaradcze. Środki te powinny przyczyniać się do odbudowy stad i powinny zastąpić dalsze zmniejszenie uprawnień do połowów dla łowisk, w których stada te są poławiane. W odniesieniu do witlinka w Morzu Celtyckim, środki te powinny polegać na technicznych zmianach właściwości narzędzi połowowych w celu zmniejszenia przyłowów witlinka, które są funkcjonalnie związane z uprawnieniami do połowów dla łowisk, w których poławiane są te gatunki.

(18)

W ramach uprawnień do połowów na 2019 r. przyjęto środki zaradcze w odniesieniu do dorsza atlantyckiego w Morzu Celtyckim. Przy tej okazji TAC dla tego stada zarezerwowano wyłącznie na przyłowy. Ponieważ jednak stado to znajduje się poniżej poziomu Blim, należy przyjąć dalsze środki zaradcze w celu przywrócenia stada powyżej poziomu umożliwiającego uzyskanie MSY, zgodnie z art. 8 ust. 2 wieloletniego planu dotyczącego wód zachodnich. Takie środki przyczyniłyby się do zwiększenia selektywności poprzez nałożenie obowiązku używania narzędzi, które zapewniają niższy poziom przyłowów dorsza atlantyckiego, w obszarach, w których połowy dorsza atlantyckiego są znaczące, co doprowadziłoby do zmniejszenia śmiertelności połowowej tego stada w przypadku połowów wielogatunkowych. Należy ustalić taki poziom TAC, aby uniknąć przedwczesnego zamknięcia łowiska na początku 2020 r. Ponadto TAC powinien być na poziomie pozwalającym uniknąć potencjalnych odrzutów, które mogłyby podważyć gromadzenie danych i naukową ocenę stada. Ustalenie TAC na poziomie 805 ton zapewniłoby znaczny wzrost biomasy stada tarłowego w 2020 r. o co najmniej 100 % w celu zapewnienia szybkiego przywrócenia stada do poziomów umożliwiających uzyskanie MSY (Btrigger).

(19)

TAC w odniesieniu do stad tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym należy ustanowić zgodnie z zasadami określonymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627 (5).

(20)

Na podstawie niedawnej analizy porównawczej stada śledzia atlantyckiego na zachód od Szkocji ICES przedstawiła opinię dotyczącą stad śledzia atlantyckiego łącznie w rejonach 6a, 7b i 7c (na zachód od Szkocji, na zachód od Irlandii). Opinia ta obejmuje dwa oddzielne TAC (dla rejonów 6aS, 7b i 7c, z jednej strony, oraz dla rejonów 5b, 6b i 6aN, z drugiej strony). Według ICES należy opracować plan odnowy dla tych stad. TAC należy zatem ustalić w taki sposób, aby zezwolić na ograniczone połowy w ramach naukowego programu pobierania próbek prowadzonego na zasadach komercyjnych.

(21)

Zgodnie z opinią naukową ICES stado śledzia atlantyckiego (Clupea harengus) w Morzu Celtyckim (w rejonach ICES 7a na południe od 52° 30 ′ N, 7g–h oraz 7j–k) jest poniżej Blim. W związku z tym ICES zaleciła połowy w 2020 r. na poziomie zerowym. ICES zasugerowała, że należy prowadzić połowy monitorujące w celu maksymalizacji wkładu w gromadzenie danych naukowych, w tym pomocy w badaniu akustycznym, oraz że minimalny poziom połowów powinien wynosić 869 ton. Liczba ta może zapewnić minimalną liczbę co najmniej 17 próbek wymaganych do monitorowania TAC. W związku z tym należy ustalić TAC w odniesieniu do wskaźnikowych połowów śledzia atlantyckiego w Morzu Celtyckim w celu gromadzenia nieprzerwanych danych na temat połowów zależnych od rybołówstwa bez uszczerbku dla odbudowy stada.

(22)

W dniu 17 grudnia 2018 r. ICES opublikowała opinię naukową na temat elastyczności międzyobszarowej w odniesieniu do stada ostroboków (Trachurus spp.) dla obszarów 8c i 9a. Zgodnie z opinią ICES międzyobszarową elastyczność między tymi dwoma stadami nie powinna przekraczać różnicy między połowem odpowiadającym śmiertelności połowowej wynoszącej Fp.05 a ustanowionym TAC. Nie należy również przenosić TAC na stado, w przypadku którego biomasa stada tarłowego znajduje się poniżej granicznego punktu odniesienia (Blim). Zgodnie z warunkami tej opinii naukowej należy ustalić elastyczność międzyobaszarową (warunek szczególny) dla ostroboka między podobszarem ICES 9 a rejonem ICES 8c na 2020 r. na poziomie 10 %.

(23)

W przypadku stad, dla których nie ma wystarczających lub rzetelnych danych pozwalających na oszacowanie ich wielkości, środki w zakresie zarządzania oraz poziomy TAC powinny być zgodne z podejściem ostrożnościowym do zarządzania rybołówstwem, określonym w art. 4 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przy jednoczesnym uwzględnieniu czynników charakterystycznych dla danego stada, w tym, w szczególności, dostępnych informacji o tendencjach zachodzących w stadzie oraz kwestii związanych z połowami wielogatunkowymi.

(24)

W rozporządzeniu Rady (WE) nr 847/96 (6) wprowadzono dodatkowe warunki dotyczące corocznego zarządzania TAC, w tym – w art. 3 i 4 tego rozporządzenia – przepisy dotyczące elastyczności w odniesieniu do zasobów objętych przezornościowymi i analitycznymi TAC. Zgodnie z art. 2 tego rozporządzenia, ustalając TAC, Rada ma zadecydować, do których stad nie będą miały zastosowania art. 3 lub 4 tego rozporządzenia, w szczególności ze względu na biologiczny stan tych stad. W 2014 r. dla wszystkich stad objętych obowiązkiem wyładunku został wprowadzony na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 mechanizm elastyczności obejmującej kolejny rok. W związku z tym, w celu uniknięcia nadmiernej elastyczności, która zagroziłaby zasadzie racjonalnej i odpowiedzialnej eksploatacji zasobów biologicznych morza, utrudniłaby realizację celów WPRyb i pogorszyłaby biologiczny stan stad, należy określić, że art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 mają zastosowanie do analitycznych TAC tylko w przypadku, gdy nie korzysta się z elastyczności obejmującej kolejny rok przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(25)

Należy wykluczyć korzystanie z rocznej elastyczności na podstawie art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, w przypadku gdy stosowanie takiej elastyczności zagroziłoby realizacji celów WPRyb, w szczególności w przypadku stad o biomasie tarłowej poniżej Blim.

(26)

Ponadto, biorąc pod uwagę, że biomasa stad COD/03AS, COD/5BE6A, WHG/56-14, WHG/07A i PLE/7HJK jest na poziomie poniżej Blim oraz że w 2020 r. dopuszczalne są wyłącznie połowy na zasadzie przyłowu i połowy naukowe, państwa członkowskie postanowiły nie stosować art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 do tych stad w 2020 r., więc połowy w 2020 r. nie przekroczą ustalonych TAC.

(27)

W przypadku gdy TAC dla danego stada przydzielany jest tylko jednemu państwu członkowskiemu, należy upoważnić to państwo członkowskie zgodnie z art. 2 ust. 1 Traktatu do ustalenia poziomu tego TAC. Należy ustanowić przepisy w celu zapewnienia, aby przy ustalaniu poziomu TAC dane państwo członkowskie postępowało w sposób w pełni zgodny z zasadami i przepisami WPRyb.

(28)

Niezbędne jest ustalenie pułapów nakładu połowowego na 2020 r. zgodnie z art. 5, 6, 7 i 9 rozporządzenia (UE) 2016/1627 i załącznika I do tego rozporządzenia.

(29)

W celu zagwarantowania pełnego wykorzystania uprawnień do połowów należy zezwolić na wdrażanie elastycznych ustaleń pomiędzy niektórymi obszarami TAC, w przypadku gdy dotyczy to tych samych stad biologicznych.

(30)

W przypadku niektórych gatunków, takich jak niektóre gatunki rekinów, nawet ograniczona działalność połowowa mogłaby stanowić poważne zagrożenie dla ich ochrony. Uprawnienia do połowów takich gatunków powinny zatem zostać całkowicie ograniczone poprzez wprowadzenie ogólnego zakazu ich połowów.

(31)

Na 12. konferencji stron Konwencji o ochronie wędrownych gatunków dzikich zwierząt, która odbyła się w Manili w dniach 23–28 października 2017 r., do wykazów gatunków chronionych w dodatkach I i II do konwencji dodano szereg gatunków. Dlatego należy zapewnić ochronę tych gatunków w odniesieniu do unijnych statków rybackich prowadzących połowy we wszystkich wodach i statków rybackich spoza Unii prowadzących połowy w wodach Unii.

(32)

Korzystanie z określonych w niniejszym rozporządzeniu uprawnień do połowów dostępnych dla unijnych statków rybackich podlega rozporządzeniu Rady (WE) nr 1224/2009 (7), a w szczególności art. 33 i 34 tego rozporządzenia, dotyczącym zapisu połowów i nakładu połowowego oraz przekazywania danych dotyczących wyczerpania uprawnień do połowów. Niezbędne jest zatem określenie kodów, które mają być stosowane przez państwa członkowskie przy przesyłaniu Komisji danych dotyczących wyładunków stad podlegających niniejszemu rozporządzeniu.

(33)

Zgodnie z opinią ICES należy utrzymać szczególny system zarządzania dobijakami i powiązanymi przyłowami w wodach Unii rejonów ICES 2a i 3a oraz podobszaru ICES 4. Zważywszy, że opinia naukowa ICES ma być dostępna dopiero w lutym 2020 r., TAC i kwoty dla tego stada należy tymczasowo ustalić na poziomie zerowym, do czasu wydania takiej opinii.

(34)

Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowach lub protokołach w sprawie stosunków w dziedzinie rybołówstwa z Norwegią (8) i Wyspami Owczymi (9) Unia przeprowadziła z tymi partnerami konsultacje w sprawie uprawnień do połowów. Zgodnie z procedurą przewidzianą w umowie i protokole w sprawie połowów z Grenlandią (10) wspólny komitet ustalił poziom uprawnień do połowów dostępnych w 2020 r. dla Unii w wodach Grenlandii. Te uprawnienia do połowów należy zatem uwzględnić w niniejszym rozporządzeniu.

(35)

Unijny TAC dotyczący halibuta niebieskiego w międzynarodowych wodach obszarów 1 i 2 pozostaje bez uszczerbku dla stanowiska Unii w sprawie odpowiedniego udziału Unii w tych połowach.

(36)

Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Komisja ds. Rybołówstwa Północno-Wschodniego Atlantyku (NEAFC) nie była w stanie przyjąć środków ochronnych dotyczących dwóch stad karmazynów w Morzu Irmingera. Należy ustalić odpowiednie TAC dla tych stad zgodnie ze stanowiskami wyrażonymi przez Unię w ramach NEAFC.

(37)

Na dorocznym posiedzeniu w 2017 r. Międzynarodowa Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) uzgodniła, że w 2018 i 2019 r. ICCAT może rozdzielić nieprzydzielone zasoby tuńczyka błękitnopłetwego na lata 2019 i 2020, uwzględniając w szczególności potrzeby przybrzeżnych rozwijających się umawiających się stron ICCAT oraz niebędących umawiającymi się stronami współpracujących stron, podmiotów lub podmiotów rybackich (CPC) w ramach ich łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego. Ten rozdział został uzgodniony na międzysesyjnym posiedzeniu panelu 2 ICCAT, które odbyło się w Madrycie w marcu 2018 r., na podstawie – w odniesieniu do przydziału dla Unii – informacji otrzymanych od trzech państw członkowskich: Grecji, Hiszpanii i Portugalii. W wyniku tego Unia otrzymała dodatkowe specjalne uprawnienia do połowów 87 ton w 2019 r. i 100 ton w 2020 r. do wykorzystania w ramach unijnego tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego w niektórych regionach Unii. Przydział tych uprawnień połowowych dla Unii został zatwierdzony przez ICCAT na jej dorocznych posiedzeniach w latach 2018 i 2019. Ustanowione przez Radę parametry służące ustaleniu klucza przydziału na 2019 r. między Grecją, Hiszpanią i Portugalią pozostają w mocy na 2020 r.

(38)

Do prawa Unii należy wprowadzić zalecenie ICCAT 16-05, zmniejszające w 2020 r. TAC dla włócznika w Morzu Śródziemnym. Podobnie jak ma to już miejsce w przypadku stada tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym, połowy dokonywane w ramach połowów rekreacyjnych w odniesieniu do wszystkich pozostałych stad ICCAT powinny podlegać limitom połowowym przyjętym przez ICCAT.

(39)

Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. ICCAT po raz pierwszy uzgodniła TAC w odniesieniu do żarłacza błękitnego w północnym Atlantyku poławianego w powiązaniu z połowami podlegającymi ICCAT, a także klucz przydziału. Państwom członkowskim należy zatem przyznać uprawnienia do połowów w odniesieniu do tego stada. Ponadto ICCAT zgodziła się na nieprzydzielony TAC w odniesieniu do żarłacza błękitnego w południowym Atlantyku poławianego w powiązaniu z połowami podlegającymi ICCAT. Ponadto umawiającym się stronom przydzielono roczne limity wyładunku w odniesieniu do stad marlina błękitnego i marlina białego / żaglicowatych w Oceanie Atlantyckim. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(40)

Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Strony Komisji do spraw Zachowania Żywych Zasobów Morskich Antarktyki (CCAMLR) przyjęły na okres od dnia 1 grudnia 2019 r. do dnia 30 listopada 2020 r. limity połowowe zarówno w odniesieniu do gatunków docelowych, jak i do gatunków stanowiących przyłowy. Przy ustalaniu uprawnień do połowów na 2020 r. należy uwzględnić wykorzystanie kwot w 2019 r.

(41)

Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Komisja ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (IOTC) przyjęła nowe limity połowowe w odniesieniu do tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), które nie mają wpływu na limity połowowe Unii w ramach IOTC. Zmniejszyła jednak możliwości używania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb i wykorzystywania statków dostawczych. Przyjęte zostały środki dotyczące zatrzymywania mantowatych. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(42)

Doroczne posiedzenie Regionalnej Organizacji ds. Zarządzania Rybołówstwem na Południowym Pacyfiku (SPRFMO) odbędzie się w dniach 14–18 lutego 2020 r. Do czasu tego dorocznego posiedzenia należy tymczasowo utrzymać obowiązujące środki w obszarze objętym konwencją SPRFMO.

(43)

Na dorocznym posiedzeniu w 2017 r. Międzyamerykańska Komisja ds. Tuńczyka Tropikalnego (IATTC) przyjęła środek ochronny dla tuńczyka żółtopłetwego, opastuna oraz bonito na lata 2018–2020. Środek ten nie został zmieniony podczas dorocznego posiedzenia w 2019 r. i w związku z tym powinien być nadal wprowadzany do prawa Unii.

(44)

Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Komisja ds. Ochrony Tuńczyka Południowego (CCSBT) potwierdziła TAC dla tuńczyka południowego na lata 2018–2020, przyjęty na dorocznym posiedzeniu w 2016 r. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(45)

Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Organizacja Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (SEAFO) przyjęła TAC w odniesieniu do głównych gatunków objętych zakresem jej kompetencji. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(46)

Na dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Komisja ds. Rybołówstwa na Zachodnim i Środkowym Pacyfiku (WCPFC) utrzymała uprzednio przyjęte środki ochrony i zarządzania. Środki te należy dalej wprowadzać do prawa Unii.

(47)

Na 41. dorocznym posiedzeniu w 2019 r. Organizacja Rybołówstwa Północno-Zachodniego Atlantyku (NAFO) przyjęła na 2020 r. szereg uprawnień do połowów niektórych stad w podobszarach 1–4 obszaru objętego konwencją NAFO. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(48)

Na 6. spotkaniu Stron Porozumienia w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (SIOFA) w 2019 r. przyjęto środki ochrony i zarządzania dotyczące stad objętych zakresem Porozumienia. Środki te należy wprowadzić do prawa Unii.

(49)

W odniesieniu do uprawnień do połowów kraba śnieżnego na obszarze wokół Svalbardu, traktat paryski z 1920 r. przyznaje wszystkim jego stronom równy i niedyskryminacyjny dostęp do zasobów, w tym również w zakresie połowów. Stanowisko Unii w sprawie tego dostępu w odniesieniu do połowów kraba śnieżnego na obszarze szelfu kontynentalnego wokół Svalbardu zostało przedstawione w dwóch notach werbalnych skierowanych do Norwegii: z dnia 25 października 2016 r. i z dnia 24 lutego 2017 r. W celu zapewnienia, aby eksploatacja kraba śnieżnego w obszarze wokół Svalbardu była zgodna z niedyskryminacyjnymi zasadami zarządzania, które mogą zostać określone przez Norwegię posiadającą suwerenność i sprawującą jurysdykcję nad obszarem objętym wspomnianym traktatem, należy ustalić liczbę statków dopuszczonych do prowadzenia takich połowów. Przydział takich uprawnień do połowów między państwa członkowskie jest ograniczony do 2020 r. Przypomina się, że w Unii podstawowa odpowiedzialność za zapewnienie zgodności z mającym zastosowanie prawem leży po stronie państw członkowskich bandery.

(50)

Zgodnie z deklaracją Unii skierowaną do Boliwariańskiej Republiki Wenezueli (11), niezbędne jest ustalenie uprawnień do połowów dostępnych dla Wenezueli w wodach Unii w odniesieniu do lucjanowatych.

(51)

Z uwagi na fakt, że niektóre przepisy są stosowane w sposób ciągły, a także aby uniknąć braku pewności prawa w okresie między końcem 2020 r. a datą wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na 2021 r., przepisy dotyczące zakazów i okresów zamkniętych zawarte w niniejszym rozporządzeniu powinny mieć nadal zastosowanie na początku 2021 r., do czasu wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na 2021 r.

(52)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do upoważniania poszczególnych państw członkowskich do zarządzania przydziałami nakładu połowowego według systemu opartego na kilowatodniach. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (12).

(53)

W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonywania niniejszego rozporządzenia należy powierzyć Komisji uprawnienia wykonawcze w odniesieniu do przyznania dodatkowych dni przebywania na morzu za trwałe zaprzestanie działalności połowowej oraz za zwiększenie obecności obserwatorów naukowych, a także w odniesieniu do ustanowienia formatów arkuszy kalkulacyjnych służących do gromadzenia i przekazywania informacji dotyczących transferu dni przebywania na morzu między statkami pływającymi pod banderą państwa członkowskiego. Uprawnienia te powinny być wykonywane zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 182/2011.

(54)

Aby uniknąć przerwy w działalności połowowej oraz zapewnić rybakom unijnym środki do życia, niniejsze rozporządzenie powinno mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2020 r., z wyjątkiem przepisów dotyczących ograniczeń nakładów połowowych, które powinny mieć zastosowanie od dnia 1 lutego 2020 r., oraz niektórych przepisów dotyczących poszczególnych regionów, które powinny mieć szczególną datę rozpoczęcia stosowania. W związku z pilnym charakterem niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu.

(55)

Niektóre środki międzynarodowe, które ustanawiają lub ograniczają uprawnienia do połowów dla Unii, są przyjmowane przez stosowne regionalne organizacje ds. rybołówstwa (zwane dalej „RFMO”) pod koniec roku i zaczną obowiązywać przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia. Przepisy wprowadzające takie środki do prawa Unii powinny mieć zatem zastosowanie z mocą wsteczną. W szczególności – ze względu na to, że okres połowu w obszarze objętym konwencją CCAMLR trwa od dnia 1 grudnia do dnia 30 listopada, a co za tym idzie, niektóre uprawnienia do połowów lub zakazy na obszarze objętym konwencją CCAMLR ustanawia się na okres rozpoczynający się od dnia 1 grudnia 2019 r. – odpowiednie przepisy niniejszego rozporządzenia powinny mieć zastosowanie od tej daty. Takie zastosowanie z mocą wsteczną pozostaje bez uszczerbku dla zasady uzasadnionych oczekiwań, ponieważ członkowie CCAMLR nie mogą poławiać w obszarze objętym konwencją CCAMLR bez upoważnienia.

(56)

Uprawnienia do połowów należy stosować w pełnej zgodności z mającym zastosowanie prawem Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

1.   W niniejszym rozporządzeniu ustala się uprawnienia do połowów dostępne w wodach Unii oraz – dla unijnych statków rybackich – w niektórych wodach nienależących do Unii, w odniesieniu do niektórych stad ryb i grup stad ryb.

2.   Uprawnienia do połowów, o których mowa w ust. 1, obejmują:

a)

limity połowowe na 2020 r. oraz, w przypadkach określonych w niniejszym rozporządzeniu, na 2021 r.;

b)

ograniczenia nakładu połowowego na 2020 r., z wyjątkiem ograniczeń nakładu połowowego określonych w załączniku II, które będą miały zastosowanie od dnia 1 lutego 2020 r. do dnia 31 stycznia 2021 r.;

c)

uprawnienia do połowów na okres od dnia 1 grudnia 2019 r. do dnia 30 listopada 2020 r. dla niektórych stad obszaru objętego konwencją CCAMLR;

d)

uprawnienia do połowów w odniesieniu do niektórych stad w obszarze objętym konwencją IATTC określone w art. 30 dla wyszczególnionych w tym artykule okresów w latach 2019 i 2020.

Artykuł 2

Zakres stosowania

1.   Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do następujących statków:

a)

unijnych statków rybackich;

b)

statków państw trzecich na wodach Unii.

2.   Niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do połowów rekreacyjnych, w przypadku gdy takie połowy zostały wyraźnie wymienione w jego odpowiednich przepisach.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się definicje określone w art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013. Ponadto stosuje się następujące definicje:

a)

„statek państwa trzeciego” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa trzeciego i zarejestrowany w państwie trzecim;

b)

„połowy rekreacyjne” oznaczają niekomercyjną działalność połowową, w przypadku której żywe zasoby morza są eksploatowane do celów takich jak rekreacja, turystyka lub sport;

c)

„wody międzynarodowe” oznaczają wody niepodlegające suwerenności lub jurysdykcji jakiegokolwiek państwa;

d)

„całkowity dopuszczalny połów” (TAC) oznacza:

(i)

w przypadku połowów podlegających wyłączeniu z obowiązku wyładunku, o którym mowa w art. 15 ust. 4–7 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 – ilość ryb, którą można wyładować każdego roku z poszczególnych stad;

(ii)

w przypadku wszystkich pozostałych połowów – ilość ryb, którą można odłowić każdego roku z poszczególnych stad;

e)

„kwota” oznacza część TAC przydzieloną Unii, państwu członkowskiemu lub państwu trzeciemu;

f)

„ocena analityczna” oznacza ilościową ocenę tendencji zachodzących w obrębie określonego stada, opartą na danych dotyczących biologii i eksploatacji stada, których jakość w świetle analizy naukowej okazała się wystarczająco wysoka, aby możliwe było wydanie opinii naukowej dotyczącej przyszłych połowów;

g)

„rozmiar oczek sieci” oznacza rozmiar oczek sieci rybackich określony w art. 6 pkt 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 (13);

h)

„unijny rejestr floty rybackiej” oznacza rejestr utworzony przez Komisję zgodnie z art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

i)

„dziennik połowowy” oznacza dziennik, o którym mowa w art. 14 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009.

Artykuł 4

Obszary połowowe

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje obszarów:

a)

„obszary ICES” (Międzynarodowej Rady Badań Morza) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 (14);

b)

„cieśnina Skagerrak” oznacza obszar geograficzny ograniczony od zachodu linią biegnącą od latarni morskiej Hantsholm do latarni morskiej Lindesnes oraz od południa linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji;

c)

„cieśnina Kattegat” oznacza obszar geograficzny ograniczony od północy linią biegnącą od latarni morskiej Skagen do latarni morskiej Tistlarna, a stamtąd do najbliżej położonego punktu na wybrzeżu Szwecji, a od południa ograniczony linią biegnącą od Hasenøre do Gnibens Spids, od Korshage do Spodsbjerg oraz od Gilbjerg Hoved do Kullen;

d)

„jednostka funkcjonalna 16 podobszaru ICES 7” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

53° 30' N 15° 00' W,

53° 30' N 11° 00' W,

51° 30' N 11° 00' W,

51° 30' N 13° 00' W,

51° 00' N 13° 00' W,

51° 00' N 15° 00' W;

e)

„jednostka funkcjonalna 25 rejonu ICES 8c” oznacza morski obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

43° 00' N 9° 00' W,

43° 00' N 10° 00' W,

43° 30' N 10° 00' W,

43° 30' N 9° 00' W,

44° 00' N 9° 00' W,

44° 00' N 8° 00' W,

43° 30' N 8° 00' W;

f)

„jednostka funkcjonalna 26 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

43° 00' N 8° 00' W,

43° 00' N 10° 00' W,

42° 00' N 10° 00' W,

42° 00' N 8° 00' W;

g)

„jednostka funkcjonalna 27 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

42° 00' N 8° 00' W,

42° 00' N 10° 00' W,

38° 30' N 10° 00' W,

38° 30' N 9° 00' W,

40° 00' N 9° 00' W,

40° 00' N 8° 00' W;

h)

„jednostka funkcjonalna 30 rejonu ICES 9a” oznacza obszar geograficzny podlegający jurysdykcji Hiszpanii w Zatoce Kadyksu i w wodach przylegających do rejonu 9a;

i)

„jednostka funkcjonalna 31 rejonu ICES 8c” oznacza morski obszar geograficzny ograniczony loksodromą łączącą kolejno następujące pozycje:

43° 30' N 6° 00' W,

44° 00' N 6° 00' W,

44° 00' N 2° 00' W,

43° 30' N 2° 00' W;

j)

„Zatoka Kadyksu” oznacza część rejonu ICES 9a na wschód od 7° 23' 48″ W;

k)

„obszar objęty konwencją CCAMLR” oznacza obszar geograficzny określony w art. 2 lit. a) rozporządzenia Rady (WE) nr 601/2004 (15);

l)

„obszary CECAF” (Komitetu ds. Rybołówstwa na Środkowym i Wschodnim Atlantyku) oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku II do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 (16);

m)

„obszar objęty konwencją IATTC” oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o wzmocnieniu Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r. (17);

n)

„obszar objęty konwencją ICCAT” oznacza obszar geograficzny określony w Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego (18);

o)

„obszar podlegający kompetencji IOTC” oznacza obszar geograficzny określony w Umowie o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (19);

p)

„obszary NAFO” oznaczają obszary geograficzne określone w załączniku III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009 (20);

q)

„obszar objęty konwencją SEAFO” oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim (21);

r)

„obszar objęty porozumieniem SIOFA” oznacza obszar geograficzny określony w Porozumieniu w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (22);

s)

„obszar objęty konwencją SPRFMO” oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji w sprawie ochrony pełnomorskich zasobów rybnych na południowym Oceanie Spokojnym i zarządzania nimi (23);

t)

„obszar objęty konwencją WCPFC” oznacza obszar geograficzny określony w Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku (24);

u)

„obszar pełnomorski Morza Beringa” oznacza pełnomorski obszar geograficzny Morza Beringa leżący poza zasięgiem 200 mil morskich od linii podstawowych, od których mierzy się szerokość wód terytorialnych państw nadbrzeżnych leżących nad Morzem Beringa;

v)

„obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC” oznacza obszar geograficzny wyznaczony przez następujące granice:

150° długości geograficznej zachodniej,

130° długości geograficznej zachodniej,

4° szerokości geograficznej południowej,

50° szerokości geograficznej południowej.

TYTUŁ II

UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA UNIJNYCH STATKÓW RYBACKICH

ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne

Artykuł 5

TAC i przydziały

1.   TAC dla unijnych statków rybackich w wodach Unii lub w niektórych wodach nienależących do Unii oraz podział tych TAC między państwa członkowskie, a także, w stosownych przypadkach, warunki funkcjonalnie związane z nimi określono w załączniku I.

2.   Zezwala się unijnym statkom rybackim na dokonywanie połowów – w granicach TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia – w wodach, na których jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawują Wyspy Owcze, Grenlandia i Norwegia, oraz w wodach obszaru połowowego wokół Jan Mayen, z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 18 niniejszego rozporządzenia, w załączniku V część A do niniejszego rozporządzenia oraz w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 (25) i przepisach wykonawczych do niego.

Artykuł 6

Wielkości TAC ustalane przez państwa członkowskie

1.   W odniesieniu do niektórych stad ryb TAC są ustalane przez zainteresowane państwo członkowskie. Stada te określono w załączniku I.

2.   TAC, które są ustalane przez państwo członkowskie, muszą:

a)

być zgodne z zasadami i przepisami WPRyb, w szczególności z zasadą zrównoważonej eksploatacji stada; oraz

b)

prowadzić:

(i)

jeżeli dostępna jest ocena analityczna – do eksploatacji stada zgodnej z MSY, począwszy od 2020 r., z jak największym prawdopodobieństwem; lub

(ii)

jeżeli ocena analityczna jest niedostępna lub niepełna – do eksploatacji stada zgodnej z ostrożnościowym podejściem do zarządzania rybołówstwem.

3.   Do dnia 15 marca 2020 r. każde zainteresowane państwo członkowskie przedłoży Komisji następujące informacje:

a)

przyjęte TAC;

b)

zgromadzone i ocenione przez zainteresowane państwo członkowskie dane, na podstawie których określono wysokość przyjętych TAC;

c)

szczegółowe wyjaśnienie zgodności przyjętych TAC z ust. 2.

Artykuł 7

Warunki wyładunku połowów i przyłowów

1.   Połowy niepodlegające obowiązkowi wyładunku na mocy art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 są zatrzymywane na statku lub wyładowywane wyłącznie w przypadku, gdy:

a)

zostały dokonane przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego dysponującego określoną kwotą, która nie została wyczerpana; lub

b)

stanowią część kwoty unijnej, której nie przydzielono państwom członkowskim w ramach kwot, i która nie została wyczerpana.

2.   Stada gatunków niedocelowych w bezpiecznych granicach biologicznych, o których mowa w art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia do celów odstępstwa od obowiązku odliczania połowów od odpowiednich kwot, o których mowa w tym artykule.

Artykuł 8

Mechanizm wymiany kwot w odniesieniu do TAC dla nieuniknionych przyłowów w odniesieniu do obowiązku wyładunku

1.   Aby uwzględnić wprowadzenie obowiązku wyładunku oraz udostępnić kwoty niektórych przyłowów państwom członkowskim nieposiadającym takich kwot dla niektórych przyłowów, do TAC określonych w załączniku IA stosuje się mechanizm wymiany kwot określony w ust. 2–5 niniejszego artykułu.

2.   6 % każdej kwoty w ramach TAC dla dorsza w Morzu Celtyckim, dorsza na zachód od Szkocji, witlinka w Morzu Irlandzkim i gładzicy w 7h, 7j oraz 7k, a także 3 % każdej kwoty w ramach TAC dla witlinka na zachód od Szkocji, przyznanych każdemu z państw członkowskich, udostępnia się w ramach rezerwy na wymiany kwot, która zostanie otwarta od dnia 1 stycznia 2020 r. Państwa członkowskie nieposiadające kwot mają wyłączny dostęp do rezerwy na wymiany kwot do dnia 31 marca 2020 r.

3.   Ilości uzyskane z tej rezerwy nie mogą być przedmiotem wymiany ani nie mogą zostać przeniesione na kolejny rok. Wszelkie niewykorzystane ilości są po dniu 31 marca 2020 r. zwracane tym państwom członkowskim, które pierwotnie wniosły wkład w rezerwę na wymiany kwot.

4.   Kwoty przewidziane w zamian wybiera się najlepiej z wykazu TAC wskazanych przez każde z państw członkowskich wnoszące wkład do rezerwy zgodnie z wykazem w dodatku do załącznika IA.

5.   Te kwoty muszą mieć równoważną wartość handlową zgodnie z rynkowym kursem walut lub innymi wzajemnie akceptowanymi kursami wymiany. Jeżeli nie ma innych opcji, równoważną wartość handlową ustala się zgodnie ze średnimi cenami w Unii w roku poprzednim podanymi przez Europejskie Centrum Monitorowania Rynku Produktów Rybołówstwa i Akwakultury.

6.   W przypadkach, gdy mechanizm wymiany kwot określony w ust. 2–5 niniejszego artykułu nie pozwala państwom członkowskim na pokrycie w podobnym zakresie ich nieuniknionych przyłowów, państwa członkowskie dążą do uzgodnienia wymiany kwot zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przy zapewnieniu równoważnej wartości handlowej wymienianych kwot.

Artykuł 9

Ograniczenia nakładu połowowego w rejonie ICES 7e

1.   W odniesieniu do okresów, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. b), w załączniku II określono aspekty techniczne praw i obowiązków związane z załącznikiem II odnoszącym się do zarządzania stadem soli w rejonie ICES 7e.

2.   Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, przydzielić wnioskującemu państwu członkowskiemu określoną liczbę dni na morzu oprócz tych, o których mowa w załączniku II pkt 5, w ciągu których statek może zostać upoważniony przez swoje państwo członkowskie bandery do przebywania w rejonie ICES 7e, gdy posiada na pokładzie jakiekolwiek narzędzie regulowane, na podstawie takiego wniosku złożonego przez to państwo członkowskie, zgodnie z pkt 7.4 załącznika II. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 53 ust. 2.

3.   Komisja może, w drodze aktów wykonawczych, przydzielić wnioskującemu państwu członkowskiemu maksymalnie trzy dni między dniem 1 lutego 2020 r. a dniem 31 stycznia 2021 r., oprócz tych, o których mowa w załączniku II pkt 5, w ciągu których statek może przebywać w rejonie ICES 7e na podstawie programu zwiększenia obecności obserwatorów naukowych, o którym mowa w załączniku II pkt 8.1. Przydział taki odbywa się na podstawie opisu przedłożonego przez państwo członkowskie zgodnie z pkt 8.3 załącznika II i po konsultacji ze STECF. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 53 ust. 2.

Artykuł 10

Środki dotyczące połowów labraksa

1.   Zabrania się unijnym statkom rybackim, a także w odniesieniu do wszelkich połowów przemysłowych prowadzonych z brzegu, poławiania labraksa w rejonach ICES 4b i 4c oraz w podobszarze ICES 7. Zabrania się zatrzymywania, przeładunku, przemieszczania lub wyładunku labraksa złowionego w tym obszarze.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w styczniu 2020 r. oraz od dnia 1 kwietnia do dnia 31 grudnia 2020 r. w rejonach ICES 4b, 4c, 7d, 7e, 7f i 7h oraz w wodach w obrębie 12 mil morskich od linii podstawowych podlegających suwerenności Zjednoczonego Królestwa w rejonach ICES 7a i 7g unijne statki rybackie mogą poławiać labraksa, a także zatrzymywać, przeładowywać, przemieszczać lub wyładowywać labraksa złowionego w tych obszarach przy użyciu następujących narzędzi oraz w ramach następujących limitów:

a)

przy użyciu włoków dennych (26): dla nieuniknionych przyłowów nieprzekraczających 520 kg na dwa miesiące i 5 % masy całkowitych połowów organizmów morskich złowionych przez ten statek w przeliczeniu na rejs połowowy;

b)

przy użyciu niewodów (27): dla nieuniknionych przyłowów nieprzekraczających 520 kg na dwa miesiące i 5 % masy całkowitych połowów organizmów morskich złowionych przez ten statek w przeliczeniu na rejs połowowy;

c)

przy użyciu haków i lin (28): nie więcej niż 5,7 ton rocznie na statek;

d)

przy użyciu stawnych sieci skrzelowych (29): w odniesieniu do nieuniknionych przyłowów nieprzekraczających 1,4 tony na statek rocznie.

Odstępstwa określone w akapicie pierwszym mają zastosowanie do unijnych statków rybackich, które w okresie od dnia 1 lipca 2015 r. do dnia 30 września 2016 r. odnotowały połowy labraksa: w odniesieniu do lit. c) zapisane połowy za pomocą haków i lin, a w odniesieniu do lit. d) zapisane połowy za pomocą stawnych sieci skrzelowych. W przypadku zastąpienia unijnego statku rybackiego państwa członkowskie mogą zezwolić, aby odstępstwo miało zastosowanie do innego statku rybackiego, pod warunkiem że liczba unijnych statków rybackich objętych odstępstwem oraz ich łączna zdolność połowowa nie ulegną zwiększeniu.

3.   Limitów połowowych określonych w ust. 2 nie można przenosić między statkami, a w przypadku gdy zastosowanie ma limit miesięczny – między miesiącami. Dla unijnych statków rybackich poławiających za pomocą więcej niż jednego narzędzia w jednym miesiącu kalendarzowym stosuje się najniższy limit połowowy określony w ust. 2 w odniesieniu do któregokolwiek z narzędzi.

Nie później niż 15 dni po zakończeniu każdego miesiąca państwa członkowskie składają Komisji sprawozdania z wszystkich połowów labraksa w rozbiciu na rodzaje narzędzi.

4.   Francja i Hiszpania zapewnią, aby śmiertelność połowowa stada labraksa w rejonach ICES 8a i 8b wynikająca z prowadzonych przez te państwa połowów handlowych i rekreacyjnych nie przekraczała wartości punktu FMSY, co odpowiada 2 533 tonom całkowitych połowów, zgodnie wymogiem art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/472.

5.   W połowach rekreacyjnych, w tym również w połowach prowadzonych z brzegu, w rejonach ICES 4b, 4c, 6a, 7a–7k,

a)

od dnia 1 stycznia do dnia 29 lutego oraz od dnia 1 do dnia 31 grudnia 2020 r. dozwolone są wyłącznie połowy labraksa typu „złów i wypuść”, na wędkę lub wędę ręczną. W tych okresach zabrania się zatrzymywania, przemieszczania, przeładunku lub wyładunku labraksa złowionego w tym obszarze;

b)

od dnia 1 marca do dnia 30 listopada 2020 r. dozwolone jest łowienie i zatrzymywanie nie więcej niż dwóch osobników labraksa na rybaka dziennie; minimalny rozmiar zatrzymanego labraksa wynosi 42 cm.

Lit. b) akapitu pierwszego nie ma zastosowania do sieci stawnych, których nie wolno używać do połowu lub zatrzymywania labraksa w okresie, o którym mowa w tej literze.

6.   W ramach połowów rekreacyjnych w rejonach ICES 8a i 8b dozwolone jest łowienie i zatrzymywanie maksymalnie dwóch osobników labraksa na rybaka dziennie. Minimalny rozmiar zatrzymanego labraksa wynosi 42 cm. Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do sieci stawnych, których nie wolno używać do połowu lub zatrzymywania labraksa.

7.   Ust. 5 i 6 pozostają bez uszczerbku dla bardziej rygorystycznych środków krajowych w zakresie rybołówstwa rekreacyjnego.

Artykuł 11

Środki dotyczące połowów węgorza europejskiego w wodach Unii obszaru ICES

Wszelkie połowy ukierunkowane, przypadkowe i rekreacyjne węgorza europejskiego są zabronione w wodach Unii obszaru ICES i w wodach słonawych, takich jak estuaria, laguny przybrzeżne i wody przejściowe, w okresie obejmującym trzy kolejne miesiące, który zostanie ustalony przez każde państwo członkowskie między dniem 1 sierpnia 2020 r. a dniem 28 lutego 2021 r. Nie później dnia 1 czerwca 2020 r. państwa członkowskie powiadomią Komisję o ustalonym okresie.

Artykuł 12

Przepisy szczególne dotyczące przydziału uprawnień do połowów

1.   Przydział uprawnień do połowów dla państw członkowskich określony w niniejszym rozporządzeniu pozostaje bez uszczerbku dla:

a)

wymian dokonywanych na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

b)

odliczeń i ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 37 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

c)

ponownych przydziałów dokonywanych na podstawie art. 12 i 47 rozporządzenia (UE) 2017/2403;

d)

dodatkowych wyładunków dozwolonych na podstawie art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

e)

ilości zatrzymanych zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 i art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013;

f)

odliczeń dokonywanych na mocy art. 105, 106 i 107 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009;

g)

transferów i wymian kwot zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia.

2.   Stada, które podlegają TAC przezornościowym lub analitycznym, określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na potrzeby ustalanych z roku na rok warunków zarządzania TAC i kwotami przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 847/96.

3.   O ile w załączniku I do niniejszego rozporządzenia nie określono inaczej, art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96 ma zastosowanie do stad podlegających TAC przezornościowemu, a art. 3 ust. 2 i 3 oraz art. 4 tego rozporządzenia – do stad podlegających TAC analitycznemu.

4.   Art. 3 i 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96 nie mają zastosowania, w przypadku gdy państwo członkowskie korzysta z elastyczności obejmującej kolejny rok przewidzianej w art. 15 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

Artykuł 13

Środki zaradcze w odniesieniu do dorsza atlantyckiego i witlinka w Morzu Celtyckim

1.   Następujące środki mają zastosowanie do statków unijnych poławiających przy użyciu włoków dennych i niewodów w rejonach ICES 7f, 7g, części 7h na północ od 49° 30′ szerokości geograficznej północnej i części 7j na północ od 49° 30′ szerokości geograficznej północnej i na wschód od 11° długości geograficznej zachodniej:

a)

statkom unijnym, które poławiają przy użyciu włoków dennych i których połowy obejmują co najmniej 20 % plamiaka, zakazuje się połowów w obszarze, o którym mowa w ust. 1, chyba że używają one narzędzia z jednym z następujących rozmiarów oczek:

worek włoka o rozmiarze 110 mm z panelem sieci o kwadratowych oczkach o rozmiarze 120 mm,

worek włoka typu T90 o rozmiarze 100 mm,

worek włoka o rozmiarze 120 mm,

worek włoka o rozmiarze 100 mm z panelem sieci o kwadratowych oczkach o rozmiarze 160 mm – do dnia 31 maja 2020 r.;

b)

od dnia 1 czerwca 2020 r. oprócz środków, o których mowa w lit. a), statki unijne stosują: (i) narzędzia połowowe skonstruowane z odstępem co najmniej jednego metra między liną połowową a narzędziem dennym, lub (ii) wszelkie środki o udowodnionej przynajmniej równoważnej selektywności przy unikaniu połowów dorsza, zgodnie z oceną przeprowadzoną przez ICES lub STECF;

c)

statkom unijnym, które poławiają przy użyciu niewodów dennych i których połowy obejmują co najmniej 20 % plamiaka, zakazuje się połowów w obszarze, o którym mowa w ust. 1, chyba że używają one narzędzia z jednym z następujących rozmiarów oczek:

worek włoka o rozmiarze 110 mm z panelem sieci o kwadratowych oczkach o rozmiarze 120 mm,

worek włoka typu T90 o rozmiarze 100 mm,

worek włoka o rozmiarze 120 mm.

2.   Z wyjątkiem statków objętych zakresem stosowania art. 9 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji 2018/2034 (30) statkom unijnym poławiającym przy użyciu włoków dennych i niewodów w rejonach ICES 7f–7k i na obszarze na zachód od 5° W w rejonie ICES 7e lub statkom unijnym poławiającym przy użyciu włoków dennych w obszarze określonym w ust. 1, których połowy obejmują mniej niż 20 % plamiaka, zakazuje się połowów, chyba że stosują one worek włoka o minimalnym rozmiarze oczek sieci co najmniej 100 mm. Ten wymóg dotyczący minimalnego rozmiaru oczek worka włoka nie ma zastosowania do statków, których przyłowy dorsza nie przekraczają 1,5 %, zgodnie z oceną przeprowadzoną przez STECF.

3.   Zgodnie z art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 i art. 27 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2019/1241 udziały procentowe połowów oblicza się jako odsetek masy w relacji pełnej wszystkich żywych zasobów morskich wyładowanych po każdym rejsie połowowym.

4.   Statki unijne mogą stosować wysoce selektywne narzędzie, inne niż te wymienione w ust. 1 lit. a) i b), którego właściwości techniczne zapewniają – zgodnie z badaniem naukowym ocenionym przez STECF – połowy dorsza poniżej 1 %.

Artykuł 14

Środki zaradcze w odniesieniu do dorsza atlantyckiego w Morzu Północnym

Obszary zamknięte dla połowów, z wyjątkiem połowów przy użyciu narzędzia do połowów pelagicznych (okrężnic i włoków), oraz okresy, w których zamknięcia mają zastosowanie, są określone w załączniku IV.

Artykuł 15

Środki zaradcze w odniesieniu do dorsza atlantyckiego w cieśninie Kattegat

1.   Od dnia 31 maja 2020 r. statki unijne poławiające przy użyciu włoków dennych (kody narzędzi: OTB, OTT, OT, TBN, TBS, TB, TX i PTB) o minimalnym rozmiarze oczek sieci wynoszącym 70 mm stosują jedno z następujących narzędzi selektywnych:

a)

kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 35 mm, z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb;

b)

kratownicę sortującą o maksymalnym rozstawie prętów wynoszącym 50 mm oddzielającym ryby płastugokształtne i dorszokształtne, z niezablokowanym otworem wylotowym dla ryb dorszokształtnych;

c)

panel Seltra o kwadratowych oczkach sieci o rozmiarze 300 mm;

d)

regulowane wysoce selektywne narzędzie, którego właściwości techniczne zapewniają – zgodnie z badaniem naukowym ocenionym przez STECF – połowy dorsza poniżej 1,5 %, jeżeli jest to jedyne narzędzie na pokładzie statku.

2.   Do dnia 31 marca 2020 r. państwa członkowskie mogą zidentyfikować statki unijne, które najpóźniej do dnia 31 grudnia 2020 r. będą miały, zgodnie z planem odnośnego państwa członkowskiego, zainstalowane wyposażenie do w pełni udokumentowanych połowów. Te statki unijne mogą stosować narzędzia zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/1241. Zainteresowane państwa członkowskie przekazują Komisji wykaz tych statków.

Artykuł 16

Gatunki objęte zakazem połowów

1.   Unijnym statkom rybackim zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków:

a)

rai promienistej (Amblyraja radiata) w wodach Unii rejonów ICES 2a, 3a i 7d oraz podobszaru ICES 4;

b)

kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14;

c)

kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES 2 oraz podobszarze ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14;

d)

liksy (Dalatias licha) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14;

e)

kolenia kolcobrodego (Deania calcea) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14;

f)

kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 3, 4, 6, 7, 8, 9 i 10;

g)

kolczaka wielkiego (Etmopterus princeps) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1 i 14;

h)

rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszaru ICES 4 oraz w wodach Unii i wodach międzynarodowych podobszarów ICES 1, 5, 6, 7, 8, 12 i 14;

i)

żarłacza śledziowego (Lamna nasus) we wszystkich wodach;

j)

rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES 3a;

k)

rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES 6 i 10;

l)

rekina wielorybiego (Rhincodon typus) we wszystkich wodach;

m)

rochy (Rhinobatos rhinobatos) w Morzu Śródziemnym;

n)

kolenia (Squalus acanthias) w wodach Unii podobszarów ICES 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10, z wyjątkiem programów unikania określonych w załączniku IA.

2.   Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.

Artykuł 17

Przekazywanie danych

Państwa członkowskie, przedkładając Komisji, zgodnie z art. 33 i 34 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009, dane dotyczące wyładunków ilości złowionych ze stad i nakładu połowowego, stosują kody stad określone w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ II

Upoważnienia do połowów w wodach państw trzecich

Artykuł 18

Upoważnienia do połowów

1.   Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla unijnych statków rybackich w wodach państwa trzeciego określono w załączniku V część A.

2.   W przypadku gdy jedno państwo członkowskie przekazuje innemu państwu członkowskiemu kwotę („swap”) w odniesieniu do obszarów połowowych określonych w załączniku V część A do niniejszego rozporządzenia na podstawie art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, transfer obejmuje odpowiednie przekazanie upoważnień do połowów i jest zgłaszany Komisji. Nie można jednak przekroczyć całkowitej liczby upoważnień do połowów dla każdego obszaru połowowego, określonej w załączniku V część A do niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ III

Uprawnienia do połowów w wodach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem

Sekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 19

Transfery i wymiany kwot

1.   W przypadku gdy na podstawie przepisów regionalnej organizacji do spraw zarządzania rybołówstwem (RFMO) dozwolone są transfery lub wymiany kwot między Umawiającymi się Stronami RFMO, dane państwo członkowskie (zwane dalej „zainteresowanym państwem członkowskim”) może prowadzić rozmowy z Umawiającą się Stroną RFMO oraz w stosownych przypadkach ustalać możliwe zakresy planowanych transferów lub wymian kwot.

2.   Po powiadomieniu Komisji przez zainteresowane państwo członkowskie Komisja może zatwierdzić zakres planowanych transferów lub wymian kwot, które były przedmiotem rozmów tego państwa członkowskiego z odnośną Umawiającą się Stroną RFMO. Następnie Komisja bez zbędnej zwłoki wyraża zgodę na dokonanie takiego transferu lub takiej wymiany kwot z odnośną Umawiającą się Stroną RFMO. Komisja powiadamia sekretariat RFMO o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot zgodnie z przepisami tej organizacji.

3.   Komisja informuje państwa członkowskie o uzgodnionym transferze lub uzgodnionej wymianie kwot.

4.   Uprawnienia do połowów otrzymane od odnośnej Umawiającej się Strony RFMO lub przekazane jej w ramach transferu lub wymiany kwot uznawane są za kwoty przydzielone zainteresowanemu państwu członkowskiemu lub odliczane od przydziału zainteresowanego państwa członkowskiego od momentu, w którym transfer lub wymiana kwot zostaną przeprowadzone zgodnie z warunkami porozumienia osiągniętego z odnośną Umawiającą się Stroną RFMO lub zgodnie z przepisami odnośnej RFMO, zależnie od przypadku. Taki przydział nie może zmienić istniejącego klucza podziału do celów przydzielania uprawnień do połowów między państwami członkowskimi zgodnie z zasadą względnej stabilności działalności połowowej.

5.   Niniejszy artykuł stosuje się do dnia 31 stycznia 2021 r. w odniesieniu do transferów kwot od Umawiającej się Strony RFMO na rzecz Unii oraz ich późniejszego przydziału państwom członkowskim.

Sekcja 2

Obszar objęty konwencją ICCAT

Artykuł 20

Ograniczenia możliwości połowów, chowu, hodowli i tuczu

1.   Liczbę unijnych kliprów tuńczykowych oraz statków do połowu wędami holowanymi, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm we wschodnim Atlantyku, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 1.

2.   Liczbę unijnych łodzi uprawiających tradycyjne rybołówstwo przybrzeżne, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm w Morzu Śródziemnym, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 2.

3.   Liczbę unijnych statków rybackich dokonujących połowów tuńczyka błękitnopłetwego w Morzu Adriatyckim do celów chowu lub hodowli, upoważnionych do czynnych połowów tuńczyka błękitnopłetwego o wielkości od 8 kg/75 cm do 30 kg/115 cm, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 3.

4.   Liczbę statków rybackich upoważnionych do połowów, zatrzymywania na statku, dokonywania przeładunku, transportu lub wyładunku tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 4.

5.   Liczbę tonarów służących do połowów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 5.

6.   Całkowite możliwości w zakresie chowu lub hodowli tuńczyka błękitnopłetwego oraz maksymalną wprowadzaną ilość złowionego dzikiego tuńczyka błękitnopłetwego rozdzielaną między miejsca chowu lub hodowli we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 6.

7.   Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów północnego tuńczyka białego jako gatunku docelowego zgodnie z art. 12 rozporządzenia Rady (WE) nr 520/2007 (31) ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 7 do niniejszego rozporządzenia.

8.   Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich o długości co najmniej 20 metrów, które prowadzą połowy opastuna na obszarze objętym konwencją ICCAT, ogranicza się zgodnie z załącznikiem VI pkt 8.

Artykuł 21

Połowy rekreacyjne

W stosownych przypadkach państwa członkowskie wydzielają określoną część przeznaczoną na połowy rekreacyjne w ramach kwot przydzielonych im zgodnie z załącznikiem ID.

Artykuł 22

Rekiny

1.   Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy alopiasów (Alopias superciliosus) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu.

2.   Zabrania się ukierunkowanych połowów gatunków kosogonów należących do rodzaju Alopias.

3.   Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy głowomłotów pospolitych z rodziny Sphyrnidae (z wyjątkiem Sphyrna tiburo) złowionych w obszarze objętym konwencją ICCAT.

4.   Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych (Carcharhinus longimanus) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu.

5.   Zabrania się zatrzymywania na statku żarłaczy jedwabistych (Carcharhinus falciformis) złowionych podczas jakiegokolwiek połowu.

Sekcja 3

Obszar objęty konwencją CCAMLR

Artykuł 23

Powiadomienia o zwiadach rybackich

Jeżeli państwo członkowskie zamierza uczestniczyć w 2020 r. w zwiadach rybackich w odniesieniu do antarów (Dissostichus spp.) przy użyciu takli w podobszarach FAO 88.1 i 88.2 oraz w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a poza obszarami podlegającymi jurysdykcji krajowej, powiadamia o tym Sekretariat CCAMLR zgodnie z art. 7 i 7a rozporządzenia (WE) nr 601/2004 nie później niż w dniu 1 czerwca 2020 r.

Artykuł 24

Ograniczenia dotyczące zwiadów rybackich w odniesieniu do antarów

1.   Połowy antarów w okresie połowu 2019-2020 są ograniczone do państw członkowskich, podobszarów i liczby statków określonych w tabeli A w załączniku VII w odniesieniu do gatunków, TAC i limitów przyłowów określonych w tabeli B tego załącznika.

2.   Zakazane są ukierunkowane połowy gatunków rekinów do celów innych niż badania naukowe. Wszelkie przyłowy rekinów, zwłaszcza osobników młodych i ciężarnych samic, złowionych przypadkowo podczas połowów antarów, uwalnia się żywe.

3.   W stosownych przypadkach połowy w jakimkolwiek małym obszarze badawczym (SSRU) wstrzymuje się, kiedy zgłoszony połów osiągnie określony TAC, a dany SSRU zostaje zamknięty dla połowów na pozostałą część okresu połowu.

4.   W celu uzyskania informacji niezbędnych do ustalenia możliwości rybołówstwa oraz uniknięcia nadmiernego skoncentrowania połowów oraz nakładów połowy odbywają się możliwie w jak największym zakresie geograficznym oraz batymetrycznym. Połowy w podobszarach FAO 88.1 i 88.2, a także w rejonach 58.4.1, 58.4.2 i 58.4.3a, w przypadku gdy są dozwolone zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, są jednak zabronione na głębokościach nieprzekraczających 550 metrów.

Artykuł 25

Połowy kryla antarktycznego w okresie połowu 2020-2021

1.   Jeżeli w okresie połowu 2020-2021 państwo członkowskie zamierza poławiać kryla antarktycznego (Euphausia superba) w obszarze objętym konwencją CCAMLR, powiadamia o tym zamiarze Komisję przy użyciu formularza zawartego w dodatku część B do załącznika VII do niniejszego rozporządzenia nie później niż w dniu 1 maja 2020 r. Na podstawie informacji przekazanych przez państwa członkowskie Komisja przekazuje powiadomienia Sekretariatowi CCAMLR nie później niż w dniu 30 maja 2020 r.

2.   Powiadomienie, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zawiera informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004, w odniesieniu do każdego statku, który państwo członkowskie ma upoważnić do uczestnictwa w połowach kryla antarktycznego.

3.   Państwo członkowskie zamierzające poławiać kryla antarktycznego w obszarze objętym konwencją CCAMLR zgłasza swój zamiar dotyczący tego połowu wyłącznie w odniesieniu do upoważnionych statków pływających pod jego banderą w momencie powiadomienia lub pływających pod banderą innego członka CCAMLR, w odniesieniu do których spodziewa się, że w momencie dokonywania połowów będą pływały pod banderą tego państwa członkowskiego.

4.   Państwa członkowskie mają prawo upoważnić do uczestnictwa w połowach kryla antarktycznego statki inne niż statki zgłoszone Sekretariatowi CCAMLR zgodnie z ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, jeżeli upoważniony statek nie może uczestniczyć w połowach z uzasadnionych przyczyn operacyjnych lub z powodu siły wyższej. W takiej sytuacji zainteresowane państwa członkowskie natychmiast informują Sekretariat CCAMLR oraz Komisję, przekazując:

a)

pełne dane statku zastępującego (statków zastępujących), w tym informacje przewidziane w art. 3 rozporządzenia (WE) nr 601/2004;

b)

wyczerpujące wyliczenie powodów uzasadniających zastąpienie oraz wszelkie odpowiednie dokumenty lub informacje potwierdzające.

5.   Państwa członkowskie nie mogą upoważnić do połowów kryla antarktycznego statku znajdującego się w jakimkolwiek wykazie CCAMLR dotyczącym statków rybackich prowadzących nielegalne, nieraportowane i nieuregulowane połowy (zwane dalej „połowami NNN”).

Sekcja 4

Obszar podlegający kompetencji IOTC

Artykuł 26

Ograniczenie zdolności połowowej statków poławiających w obszarze podlegającym kompetencji IOTC

1.   Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich poławiających tuńczyki tropikalne w obszarze podlegającym kompetencji IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto (GT) określono w załączniku VIII pkt 1.

2.   Maksymalną liczbę statków rybackich Unii poławiających włócznika (Xiphias gladius) oraz tuńczyka białego (Thunnus alalunga) w obszarze podlegającym kompetencji IOTC oraz odpowiadającą im zdolność połowową wyrażoną w pojemności brutto określono w załączniku VIII pkt 2.

3.   Państwa członkowskie mogą dokonać ponownego przydziału statków przypisanych do jednego z dwóch rodzajów połowów, o których mowa w ust. 1 i 2, do drugiego rodzaju połowu, pod warunkiem że mogą wykazać Komisji, że taka zmiana nie prowadzi do zwiększenia nakładu połowowego w odniesieniu do danych stad ryb.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku propozycji transferu zdolności połowowej na rzecz ich floty statki, które mają zostać objęte transferem, znajdowały się w rejestrze upoważnionych statków IOTC lub w rejestrze statków innej RFMO zajmującej się połowami tuńczyka. Ponadto transferem nie mogą zostać objęte statki znajdujące się w wykazie statków prowadzących połowy NNN którejkolwiek RFMO.

5.   Państwa członkowskie mogą zwiększyć swoją zdolność połowową, przekraczając pułapy, o których mowa w ust. 1 i 2, jedynie w ramach limitów określonych w planach rozwoju przedstawionych IOTC.

Artykuł 27

Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb oraz statki dostawcze

1.   Sejner nie może mieć w danym momencie rozmieszczonych więcej niż 300 aktywnych dryfujących urządzeń do sztucznej koncentracji ryb.

2.   Liczba statków dostawczych może wynosić nie więcej niż dwa statki dostawcze wspomagające nie mniej niż pięć sejnerów, przy czym wszystkie te statki muszą pływać pod banderą tego samego państwa członkowskiego. Niniejszy przepis nie ma zastosowania do państw członkowskich korzystających z tylko jednego statku dostawczego.

3.   Jeden sejner nie może być w jakimkolwiek momencie wspomagany przez więcej niż jeden statek dostawczy pływający pod banderą tego samego państwa członkowskiego.

4.   Unia nie rejestruje nowych ani dodatkowych statków dostawczych w rejestrze upoważnionych statków IOTC.

Artykuł 28

Rekiny

1.   Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakichkolwiek części lub całych tusz kosogonów wszystkich gatunków z rodziny Alopiidae podczas jakiegokolwiek połowu.

2.   Zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku lub wyładunku jakiejkolwiek części lub całych tusz żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) podczas jakiegokolwiek połowu, z wyjątkiem statków o długości całkowitej poniżej 24 m prowadzących operacje połowowe w wyłącznej strefie ekonomicznej (w.s.e.) państwa członkowskiego, pod którego banderą pływają, oraz pod warunkiem że ich połowy są przeznaczone wyłącznie do spożycia lokalnego.

3.   Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1 i 2, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.

Sekcja 5

Obszar objęty konwencją SPRFMO

Artykuł 29

Połowy gatunków pelagicznych

1.   Jedynie te państwa członkowskie, które prowadziły aktywnie połowy gatunków pelagicznych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w 2007, 2008 lub 2009 r. mogą dokonywać połowów tych gatunków w tym obszarze zgodnie z TAC określonymi w załączniku IH.

2.   Państwa członkowskie, o których mowa w ust. 1, ograniczają całkowitą pojemność brutto statków pływających pod ich banderą i prowadzących w 2020 r. połowy gatunków pelagicznych w tym obszarze do łącznego poziomu dla Unii wynoszącego 78 600 ton pojemności brutto.

3.   Uprawnienia do połowów określone w załączniku IH można wykorzystywać wyłącznie pod warunkiem, że państwa członkowskie wyślą Komisji wykaz statków prowadzących aktywnie połowy lub zaangażowanych w przeładunek w obszarze objętym konwencją SPRFMO, zapisy z systemów monitorowania statków, miesięczne raporty połowowe oraz, jeżeli są dostępne, dane na temat zawinięć do portów, najpóźniej do piątego dnia następnego miesiąca, w celu przekazania tych informacji Sekretariatowi SPRFMO.

Artykuł 30

Mantowate

1.   Unijnym statkom rybackim zabrania się poławiania, zatrzymywania na statku, przeładowywania, wyładowywania, przechowywania, wystawiania na sprzedaż lub sprzedaży jakichkolwiek części lub całych tusz mantowatych (z rodziny Mobulidae, obejmującej rodzaje Manta i Mobula), z wyjątkiem statków rybackich prowadzących połowy na własne potrzeby (w przypadku gdy złowione ryby są spożywane bezpośrednio przez rodziny rybaków). Na zasadzie odstępstwa od zdania pierwszego mantowate złowione w sposób niezamierzony w ramach tradycyjnego rybołówstwa przybrzeżnego (połowów innych niż połowy przy użyciu takli lub połowów powierzchniowych, tj. połowów przy użyciu okrężnic, węd, sieci skrzelowych, węd ręcznych oraz statków do połowu wędami holowanymi, oraz zarejestrowanych w rejestrze upoważnionych statków IOTC) mogą zostać wyładowane wyłącznie do celów spożycia lokalnego.

2.   Wszystkie statki rybackie inne niż statki używane do prowadzenia połowów na własne potrzeby szybko, w możliwym zakresie, uwalniają mantowate żywe i nieokaleczone, gdy tylko zostaną zauważone w sieci, na haku lub na pokładzie oraz czynią to w sposób powodujący jak najmniejsze uszkodzenie schwytanych osobników.

Artykuł 31

Połowy denne

1.   Państwa członkowskie ograniczają swoje połowy denne lub nakład połowowy w odniesieniu do połowów dennych w 2020 r. do tych części obszaru objętego konwencją SPRFMO, w których prowadzono połowy denne w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r., oraz do poziomu, który nie przekracza średniego rocznego poziomu połowów lub parametrów nakładów połowowych z tego okresu. Mogą one dokonywać połowów w zakresie wykraczającym poza udokumentowany poziom, tylko jeżeli SPRFMO zatwierdzi ich plany połowowe przekraczające poziom udokumentowanych połowów.

2.   Państwa członkowskie bez udokumentowanych połowów lub nakładu połowowego w odniesieniu do połowów dennych w obszarze objętym konwencją SPRFMO w okresie od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. nie mogą prowadzić połowów, chyba że SPRFMO zatwierdzi ich plan połowowy bez dokumentacji.

Artykuł 32

Zwiady rybackie

1.   Państwa członkowskie mogą w 2020 r. uczestniczyć w zwiadach rybackich dotyczących antarów (Dissostichus spp.). przy użyciu takli, w obszarze objętym konwencją SPRFMO tylko wtedy, gdy SPRFMO zatwierdzi ich wniosek o udział w takich połowach, w tym plan działania w sprawie połowów oraz zobowiązanie do wdrożenia planu gromadzenia danych.

2.   Połowy odbywają się wyłącznie w blokach badawczych określonych przez SPRFMO. Zabrania się połowów na głębokościach nieprzekraczających 750 metrów i przekraczających 2 000 metrów.

3.   TAC ustala się zgodnie z załącznikiem IH. Połowy są ograniczone do jednego rejsu o długości maksymalnie 21 kolejnych dni i do maksymalnej liczby 5 000 haków na zestaw, przy maksymalnej liczbie 20 zestawów na blok badawczy. Zaprzestaje się połowów gdy zostanie osiągnięty TAC albo po wystawieniu i zaciągnięciu 100 zestawów – w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.

Sekcja 6

Obszar objęty konwencją IATTC

Artykuł 33

Połowy przy użyciu okrężnic

1.   Połowy tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares), opastuna (Thunnus obesus) oraz bonito (Katsuwonus pelamis) dokonywane przez sejnery są zabronione:

a)

od godz. 00:00 dnia 29 lipca 2020 r. do godz. 24:00 dnia 8 października 2020 r. lub od godz. 00:00 dnia 9 listopada 2020 r. do godz. 24:00 dnia 19 stycznia 2021 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:

linie brzegowe Ameryk od strony Oceanu Spokojnego,

150° długości geograficznej zachodniej,

40° szerokości geograficznej północnej,

40° szerokości geograficznej południowej;

b)

od dnia godz. 00:00 9 października 2020 r. do godz. 24:00 dnia 8 listopada 2020 r. w obszarze wyznaczonym przez następujące granice:

96° długości geograficznej zachodniej,

110° długości geograficznej zachodniej,

4° szerokości geograficznej północnej,

3° szerokości geograficznej południowej.

2.   Przed dniem 1 kwietnia 2020 r., dla każdego ze swoich statków, zainteresowane państwa członkowskie zgłaszają Komisji wybrany okres zamknięcia, o którym mowa w ust. 1 lit. a). Wszystkie sejnery zainteresowanego państwa członkowskiego wstrzymują na wybrany okres połowy okrężnicami w obszarach określonych w ust. 1.

3.   Sejnery łowiące tuńczyka w obszarze objętym konwencją IATTC zatrzymują na statku, a następnie wyładowują lub przeładowują wszystkie złowione tuńczyki żółtopłetwe, opastuny i bonito.

4.   Ust. 3 nie ma zastosowania w następujących przypadkach:

a)

w przypadku gdy ryby uznano za nienadające się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub

b)

podczas ostatniej części rejsu, gdy na statku może nie być już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić cały połów tuńczyka złowiony podczas tej części rejsu.

Artykuł 34

Dryfujące urządzenia do sztucznej koncentracji ryb

1.   W obszarze objętym konwencją IATTC sejnery mogą posiadać w danym momencie nie więcej niż 450 aktywnych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb. Urządzenie do sztucznej koncentracji ryb uznaje się za aktywne, jeżeli jest ono zrzucone na morze, rozpoczyna transmisję swojej lokalizacji i jest monitorowane przez statek, jego właściciela lub operatora. Urządzenie do sztucznej koncentracji ryb może być uruchamiane wyłącznie na pokładzie sejnera.

2.   Sejner nie może zrzucać urządzeń do sztucznej koncentracji ryb w okresie 15 dni przed rozpoczęciem wybranego okresu zamknięcia, o którym mowa w art. 33 ust. 1 lit. a), oraz musi odzyskać tę samą liczbę urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, jaką początkowo zrzucono w ciągu 15 dni przed rozpoczęciem okresu zamknięcia.

3.   Państwa członkowskie co miesiąc zgłaszają Komisji informacje dzienne dotyczące wszystkich aktywnych urządzeń do sztucznej koncentracji ryb zgodnie z wymogami IATTC. Sprawozdania te składane są z przesunięciem co najmniej 60 dni, ale nie więcej niż 75 dni. Komisja bezzwłocznie przekazuje te informacje sekretariatowi IATTC.

Artykuł 35

Limity połowowe opastuna w przypadku połowów taklami

Łączne roczne połowy opastuna przez taklowce każdego państwa członkowskiego w obszarze objętym konwencją IATTC określono w załączniku IL.

Artykuł 36

Zakaz połowów żarłaczy białopłetwych

1.   Zabrania się połowów żarłacza białopłetwego (Carcharhinus longimanus) w obszarze objętym konwencją IATTC, a także zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku, przechowywania, wystawiania na sprzedaż lub sprzedaży jakiejkolwiek części lub całej tuszy żarłaczy białopłetwych złowionych w tym obszarze.

2.   Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Operatorzy statku muszą je niezwłocznie uwolnić.

3.   Operatorzy statku:

a)

odnotowują liczbę uwolnień z oznaczeniem stanu ryb (martwe lub żywe);

b)

zgłaszają informacje określone w lit. a) państwu członkowskiemu, którego są obywatelami. Państwa członkowskie przekazują Komisji informacje zgromadzone w trakcie poprzedniego roku do dnia 31 stycznia.

Artykuł 37

Zakaz połowów mantowatych

Unijnym statkom rybackim w obszarze objętym konwencją IATTC zabrania się poławiania, zatrzymywania na statku, przeładowywania, wyładowywania, przechowywania, wystawiania na sprzedaż lub sprzedaży jakichkolwiek części lub całych tusz mantowatych (rodziny Mobulidae, obejmującej rodzaje Manta i Mobula). Unijne statki rybackie w miarę możliwości uwalniają mantowate – żywe i nieokaleczone – niezwłocznie po zauważeniu, że zostały złowione.

Sekcja 7

Obszar objęty konwencją SEAFO

Artykuł 38

Zakaz połowów rekinów głębokowodnych

Zabrania się ukierunkowanych połowów wymienionych poniżej rekinów głębokowodnych w obszarze objętym konwencją SEAFO:

a)

Apristurus manis;

b)

kolczak (Etmopterus bigelowi);

c)

Etmopterus brachyurus;

d)

kolczak wielki (Etmopterus princeps);

e)

kolczak smukły (Etmopterus pusillus);

f)

rajowate (Rajidae);

g)

Scymnodon squamulosus;

h)

rekiny głębinowe z nadrzędu Selachimorpha;

i)

koleń (Squalus acanthias).

Sekcja 8

Obszar objęty konwencją WCPFC

Artykuł 39

Warunki połowów opastuna, tuńczyka żółtopłetwego i bonito oraz tuńczyka białego z południowego Pacyfiku

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby liczba dni połowowych przydzielonych sejnerom prowadzącym połowy opastuna (Thunnus obesus), tuńczyka żółtopłetwego (Thunnus albacares) i bonito (Katsuwonus pelamis) w części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej na pełnym morzu pomiędzy 20° szerokości geograficznej północnej a 20° szerokości geograficznej południowej nie przekraczała 403 dni.

2.   Unijne statki rybackie nie mogą prowadzić ukierunkowanych połowów tuńczyka białego z południowego Pacyfiku (Thunnus alalunga) w obszarze objętym konwencją WCPFC na południe od 20° szerokości geograficznej południowej.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby w 2020 r. połowy opastuna (Thunnus obesus) przez taklowce nie przekroczyły 2 000 ton.

Artykuł 40

Zarządzanie połowami przy użyciu urządzeń do sztucznej koncentracji ryb

1.   W części obszaru objętego konwencją WCPFC położonej między 20° szerokości geograficznej północnej a 20° szerokości geograficznej południowej między godz. 00.00 dnia 1 lipca 2020 r. a godz. 24.00 dnia 30 września 2020 r. zabrania się sejnerom stosowania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb, ich obsługi lub ich wystawiania.

2.   Oprócz zakazu określonego w ust. 1 w obszarze pełnomorskim objętym konwencją WCPFC położonym między 20° szerokości geograficznej północnej a 20° szerokości geograficznej południowej zabrania się wystawiania urządzeń do sztucznej koncentracji ryb przez dwa dodatkowe miesiące: między godz. 00.00 dnia 1 kwietnia 2020 r. a godz. 24.00 dnia 31 maja 2020 r. albo między godz. 00.00 dnia 1 listopada 2020 r. a godz. 24.00 dnia 31 grudnia 2020 r.

3.   Ust. 2 nie ma zastosowania w następujących przypadkach:

a)

podczas ostatniej części rejsu, jeżeli na statku nie ma już wystarczająco dużo miejsca, aby pomieścić wszystkie ryby;

b)

w przypadku gdy ryby nie nadają się do spożycia przez ludzi z powodów innych niż rozmiar; lub

c)

gdy wystąpi poważna awaria urządzeń do zamrażania.

4.   Państwa członkowskie zapewniają, aby każdy z ich sejnerów stosował na morzu, w danym momencie, nie więcej niż 350 urządzeń do sztucznej koncentracji ryb z aktywowanymi oprzyrządowanymi bojami. Boję aktywuje się wyłącznie na pokładzie statku.

5.   Wszystkie sejnery prowadzące połowy w części obszaru objętego konwencją WCPFC, o której mowa w ust. 1, zatrzymują na statku, przeładowują i wyładowują wszystkie złowione opastuny, tuńczyki żółtopłetwe i bonito.

Artykuł 41

Ograniczenia liczby unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów włócznika

Maksymalną liczbę unijnych statków rybackich upoważnionych do połowów włócznika (Xiphias gladius) w obszarach na południe od 20° S w obszarze objętym konwencją WCPFC określono w załączniku IX.

Artykuł 42

Limity połowowe włócznika w połowach taklami na południe od 20° szerokości geograficznej południowej

Państwa członkowskie zapewniają, aby połowy włócznika (Xiphias gladius) na południe od 20° szerokości geograficznej południowej przez taklowce nie przekroczyły w 2020 r. limitu wyznaczonego w załączniku IG. Państwa członkowskie zapewniają także, aby w wyniku tego środka nie nastąpiło przesunięcie nakładu połowowego dla włócznika na obszar na północ od 20° S.

Artykuł 43

Żarłacze jedwabiste i żarłacze białopłetwe

1.   W obszarze objętym konwencją WCPFC zabrania się zatrzymywania na statku, przeładunku, wyładunku lub przechowywania jakiejkolwiek części lub całej tuszy osobników następujących gatunków:

a)

żarłacze jedwabiste (Carcharhinus falciformis);

b)

żarłacze białopłetwe (Carcharhinus longimanus).

2.   Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.

Artykuł 44

Obszar podlegający jednocześnie IATTC i WCPFC

1.   Statki wpisane wyłącznie do rejestru WCPFC, gdy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC i WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. v), stosują środki określone w niniejszej sekcji.

2.   Statki wpisane jednocześnie do rejestru WCPFC i IATTC oraz statki wpisane wyłącznie do rejestru IATTC stosują środki określone w art. 33 ust. 1 lit. a), ust. 2, 3 i 4 oraz w art. 34, 35 i 36, gdy dokonują połowów w obszarze podlegającym jednocześnie IATTC i WCPFC zgodnie z definicją w art. 4 lit. v).

Sekcja 9

Morze Beringa

Artykuł 45

Zakaz połowów w obszarach pełnomorskich Morza Beringa

Zabrania się połowów mintaja (Gadus chalcogrammus) w obszarach pełnomorskich Morza Beringa.

Sekcja 10

Obszar objęty porozumieniem SIOFA

Artykuł 46

Tymczasowe środki dotyczące połowów dennych

1.   Państwa członkowskie, których statki do 2016 r. prowadziły połowy przez okres dłuższy niż 40 dni w danym roku w obszarze objętym porozumieniem SIOFA, zapewniają, aby te statki rybackie pływające pod ich banderą ograniczyły swój roczny nakład połowowy lub połowy w ramach połowów dennych do średniego rocznego poziomu oraz aby działalność połowowa prowadzona była na obszarze objętym oceną skutków przedłożoną SIOFA.

2.   Państwa członkowskie, których statki do 2016 r. nie prowadziły połowów przez okres dłuższy niż 40 dni w jakimkolwiek danym roku w obszarze objętym porozumieniem SIOFA, zapewniają, aby statki pływające pod ich banderą ograniczyły swój nakład połowowy lub połowy w ramach połowów dennych oraz rozkład przestrzenny zgodnie z ich historycznymi danymi połowowymi.

TYTUŁ III

UPRAWNIENIA DO POŁOWÓW DLA STATKÓW PAŃSTW TRZECICH POŁAWIAJĄCYCH W WODACH UNII

Artykuł 47

Statki rybackie pływające pod banderą Norwegii oraz statki rybackie zarejestrowane na Wyspach Owczych

Zezwala się statkom rybackim pływającym pod banderą Norwegii oraz statkom rybackim zarejestrowanym na Wyspach Owczych na dokonywanie połowów w wodach Unii w granicach TAC określonych w załączniku I do niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem warunków określonych w niniejszym rozporządzeniu oraz w tytule III rozporządzenia (UE) 2017/2403.

Artykuł 48

Statki rybackie pływające pod banderą Wenezueli

W odniesieniu do statków rybackich pływających pod banderą Wenezueli zastosowanie mają warunki określone w niniejszym rozporządzeniu oraz w tytule III rozporządzenia (UE) 2017/2403.

Artykuł 49

Upoważnienia do połowów

Maksymalną liczbę upoważnień do połowów dla statków państw trzecich poławiających w wodach Unii określono w załączniku V część B.

Artykuł 50

Warunki wyładunku połowów i przyłowów

Do połowów i przyłowów statków państw trzecich poławiających na podstawie upoważnień, o których mowa w art. 49, stosuje się warunki określone w art. 7.

Artykuł 51

Okresy zamknięte dla połowów

Statki państw trzecich upoważnione do połowów dobijaków i związanych z nimi przyłowów w wodach Unii podobszaru ICES 4, od dnia 1 stycznia do dnia 31 marca 2020 r. oraz od dnia 1 sierpnia do dnia 31 grudnia 2020 r. nie mogą prowadzić w tym obszarze połowów dobijaków włokiem dennym, niewodem lub podobnymi narzędziami ciągnionymi o rozmiarze oczek sieci wynoszącym mniej niż 16 mm.

Artykuł 52

Gatunki objęte zakazem połowów

1.   Statkom państw trzecich zabrania się połowów, zatrzymywania na statku, przeładowywania lub wyładowywania następujących gatunków, w każdym przypadku gdy zostały one znalezione w wodach Unii:

a)

rai promienistej (Amblyraja radiata) w wodach Unii rejonów ICES 2a, 3a i 7d oraz podobszaru ICES 4;

b)

kompleksu gatunków (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia) rai gładkiej (Dipturus batis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 3, 4, 6, 7, 8, 9 i 10;

c)

rekina szarego (Galeorhinus galeus) w przypadku połowów taklami w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 1, 4, 5, 6, 7, 8, 12 i 14;

d)

liksy (Dalatias licha), kolenia kolcobrodego (Deania calcea), kolenia czerwonego (Centrophorus squamosus), kolenia długopłetwego (Etmopterus princeps) i kolenia iberyjskiego (Centroscymnus coelolepis) w wodach Unii rejonu ICES 2a oraz podobszarów ICES 1, 4 i 14;

e)

żarłacza śledziowego (Lamna nasus) w wodach Unii;

f)

rai nabijanej (Raja clavata) w wodach Unii rejonu ICES 3a;

g)

rai bruzdowanej (Raja undulata) w wodach Unii podobszarów ICES 6, 9 i 10;

h)

rochy (Rhinobatos rhinobatos) w Morzu Śródziemnym;

i)

rekina wielorybiego (Rhincodon typus) we wszystkich wodach;

j)

kolenia (Squalus acanthias) w wodach Unii podobszarów ICES 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 i 10.

2.   Przypadkowo złowionych osobników gatunków, o których mowa w ust. 1, nie wolno okaleczać. Muszą one zostać niezwłocznie uwolnione.

TYTUŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 53

Procedura komitetowa

1.   Komisję wspomaga Komitet ds. Rybołówstwa i Akwakultury ustanowiony rozporządzeniem (UE) nr 1380/2013. Komitet ten jest komitetem w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 5 rozporządzenia (UE) nr 182/2011.

Artykuł 54

Przepis przejściowy

Art. 10, art. 12 ust. 2, art. 16, 22, 23, 28, 36, 37, 38, 43, 45 i 52 stosuje się nadal odpowiednio w 2021 r. do czasu wejścia w życie rozporządzenia ustalającego uprawnienia do połowów na rok 2021.

Artykuł 55

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2020 r. Art. 9 stosuje się jednak od dnia 1 lutego 2020 r. Przepisy dotyczące uprawnień do połowów określonych w art. 23, 24 i 25 oraz w załączniku VII w odniesieniu do niektórych stad ryb w obszarze objętym konwencją CCAMLR stosuje się od dnia 1 grudnia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 stycznia 2020 r.

W imieniu Rady

M. VUČKOVIĆ

Przewodniczący


(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/472 z dnia 19 marca 2019 r. ustanawiające wieloletni plan gospodarowania stadami poławianymi w wodach zachodnich i wodach z nimi sąsiadujących oraz połowami eksploatującymi te stada, zmieniające rozporządzenia (UE) 2016/1139 i (UE) 2018/973 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 811/2004, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007 i (WE) nr 1300/2008 (Dz.U. L 83 z 25.3.2019, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1100/2007 z dnia 18 września 2007 ustanawiające środki służące odbudowie zasobów węgorza europejskiego (Dz.U. L 248 z 22.9.2007, s. 17).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/973 z dnia 4 lipca 2018 r. ustanawiające wieloletni plan w odniesieniu do stad dennych w Morzu Północnym oraz połowów eksploatujących te stada, określające szczegóły realizacji obowiązku wyładunku w Morzu Północnym oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 676/2007 i (WE) nr 1342/2008 (Dz.U. L 179 z 16.7.2018, s. 1).

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1627 z dnia 14 września 2016 r. w sprawie wieloletniego planu odbudowy zasobów tuńczyka błękitnopłetwego we wschodnim Atlantyku i w Morzu Śródziemnym oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 302/2009 (Dz.U. L 252 z 16.9.2016, s. 1).

(6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami (Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3).

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1).

(8)  Umowa w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Królestwem Norwegii (Dz.U. L 226 z 29.8.1980, s. 48).

(9)  Umowa w sprawie rybołówstwa między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Wysp Owczych (Dz.U. L 226 z 29.8.1980, s. 12).

(10)  Umowa partnerska w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a Rządem Danii i Rządem Lokalnym Grenlandii, z drugiej strony (Dz.U. L 172 z 30.6.2007, s. 4) i Protokół ustanawiający wielkości dopuszczalne połowów oraz rekompensatę finansową, zgodnie z tą Umową (Dz.U. L 293 z 23.10.2012, s. 5).

(11)  Decyzja Rady (UE) 2015/1565 z dnia 14 września 2015 r. w sprawie zatwierdzenia w imieniu Unii Europejskiej deklaracji w sprawie przyznania uprawnień do połowów na wodach UE w wyłącznej strefie ekonomicznej u wybrzeży Gujany Francuskiej statkom rybackim pływającym pod banderą Boliwariańskiej Republiki Wenezueli (Dz.U. L 6 z 10.1.2012, s. 9).

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1241 z dnia 20 czerwca 2019 r. w sprawie zachowania zasobów rybnych i ochrony ekosystemów morskich za pomocą środków technicznych, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1224/2009 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013, (UE) 2016/1139, (UE) 2018/973, (UE) 2019/472 i (UE) 2019/1022 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 894/97, (WE) nr 850/98, (WE) nr 2549/2000, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 812/2004 i (WE) nr 2187/2005 (Dz.U. L 198 z 25.7.2019, s. 105).

(14)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 218/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na północno-wschodnim Atlantyku danych statystycznych dotyczących połowów nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 70).

(15)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 601/2004 z dnia 22 marca 2004 r. ustanawiające określone środki kontrolne stosowane wobec działalności połowowej na obszarze objętym Konwencją o zachowaniu żywych zasobów morskich Antarktyki i uchylające rozporządzenia: (EWG) nr 3943/90, (WE) nr 66/98 i (WE) nr 1721/1999 (Dz.U. L 97 z 1.4.2004, s. 16).

(16)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 216/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania przez państwa członkowskie prowadzące połowy na określonych obszarach, innych niż północny Atlantyk, danych statystycznych o połowach nominalnych (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 1).

(17)  Zawarta na mocy decyzji Rady 2006/539/WE z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji na rzecz wzmocnienia Międzyamerykańskiej Komisji ds. Tuńczyka Tropikalnego ustanowionej Konwencją pomiędzy Stanami Zjednoczonymi Ameryki a Republiką Kostaryki z 1949 r. (Dz.U. L 224 z 16.8.2006, s. 22).

(18)  Unia przystąpiła do niej na mocy decyzji Rady 86/238/EWG z dnia 9 czerwca 1986 r. dotyczącej przystąpienia Wspólnoty do Międzynarodowej konwencji o ochronie tuńczyka atlantyckiego, zmienionej Protokołem załączonym do Aktu końcowego Konferencji Pełnomocników Państw – Stron Konwencji, podpisanego w Paryżu dnia 10 lipca 1984 r. (Dz.U. L 162 z 18.6.1986, s. 33).

(19)  Unia przystąpiła do niej na mocy decyzji Rady 95/399/WE z dnia 18 września 1995 r. dotyczącej przystąpienia Wspólnoty do Umowy o utworzeniu Komisji ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (Dz.U. L 236 z 5.10.1995, s. 24).

(20)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 217/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie przekazywania danych statystycznych dotyczących połowów i działalności rybackiej przez państwa członkowskie dokonujące połowów na północno-zachodnim Atlantyku (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 42).

(21)  Zawarta na mocy decyzji Rady 2002/738/WE z dnia 22 lipca 2002 r. sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji w sprawie ochrony i zarządzania zasobami połowowymi w południowo-wschodnim Oceanie Atlantyckim (Dz.U. L 234 z 31.8.2002, s. 39).

(22)  Unia przystąpiła do niego na mocy decyzji Rady 2008/780/WE z dnia 29 września 2008 r. dotyczącej zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej Porozumienia w sprawie połowów na południowym obszarze Oceanu Indyjskiego (Dz.U. L 268 z 9.10.2008, s. 27).

(23)  Unia przystąpiła do niej na mocy decyzji Rady 2012/130/UE z dnia 3 października 2011 r. w sprawie zatwierdzenia, w imieniu Unii Europejskiej, Konwencji w sprawie ochrony pełnomorskich zasobów rybnych na południowym Oceanie Spokojnym i zarządzania nimi (Dz.U. L 67 z 6.3.2012, s. 1).

(24)  Unia przystąpiła do niej na mocy decyzji Rady 2005/75/WE z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie przystąpienia Wspólnoty do Konwencji o ochronie i zarządzaniu zasobami ryb masowo migrujących w zachodnim i środkowym Pacyfiku (Dz.U. L 32 z 4.2.2005, s. 1).

(25)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 81).

(26)  Wszystkie rodzaje włoków dennych (OTB, OTT, PTB, TBB, TBN, TBS i TB).

(27)  Wszystkie rodzaje niewodów (SSC, SDN, SPR, SV, SB i SX).

(28)  Wszystkie połowy taklowe lub wędowe i wędkarstwo rekreacyjne (LHP, LHM, LLD, LL, LTL, LX i LLS).

(29)  Wszystkie stawne sieci skrzelowe i pułapki (GTR, GNS, GNC, FYK, FPN i FIX).

(30)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/2034 z dnia 18 października 2018 r. ustanawiające plan w zakresie odrzutów w odniesieniu do niektórych połowów gatunków dennych w wodach północno-zachodnich na okres 2019–2021 (Dz.U. L 327 z 21.2.2018, s. 8).

(31)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 520/2007 z dnia 7 maja 2007 r. ustanawiające środki techniczne dotyczące ochrony niektórych zasobów gatunków masowo migrujących oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 973/2001 (Dz.U. L 123 z 12.5.2007, s. 3).


WYKAZ ZAŁĄCZNIKÓW

ZAŁĄCZNIK I:

TAC mające zastosowanie do unijnych statków rybackich na obszarach, gdzie istnieją TAC, w podziale na gatunki i obszary

ZAŁĄCZNIK IA:

Cieśnina Skagerrak, cieśnina Kattegat, podobszary ICES 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12 i 14, wody Unii obszarów CECAF, wody Gujany Francuskiej

ZAŁĄCZNIK IB:

Północno-wschodni Atlantyk i Grenlandia, podobszary ICES 1, 2, 5, 12 i 14 oraz wody Grenlandii obszaru NAFO 1

ZAŁĄCZNIK IC:

Północno-zachodni Atlantyk – obszar objęty konwencją NAFO

ZAŁĄCZNIK ID:

Obszar objęty konwencją ICCAT

ZAŁĄCZNIK IE:

Południowo-wschodni Ocean Atlantycki – obszar objęty konwencją SEAFO

ZAŁĄCZNIK IF:

Tuńczyk południowy – obszary występowania

ZAŁĄCZNIK IG:

Obszar objęty konwencją WCPFC

ZAŁĄCZNIK IH:

Obszar objęty konwencją SPRFMO

ZAŁĄCZNIK IJ

Obszar podlegający kompetencji IOTC

ZAŁĄCZNIK IK:

Obszar objęty porozumieniem SIOFA

ZAŁĄCZNIK IL:

Obszar objęty konwencją IATTC

ZAŁĄCZNIK II:

Nakład połowowy statków w kontekście zarządzania stadami soli w zachodniej części kanału La Manche w rejonie ICES 7e

ZAŁĄCZNIK III:

Obszary zarządzania dobijakami w rejonach ICES 2a i 3a oraz w podobszarze ICES 4

ZAŁĄCZNIK IV:

Okresowe zamknięcia w celu ochrony dorsza atlantyckiego w okresie tarła

ZAŁĄCZNIK V:

Upoważnienia do połowów

ZAŁĄCZNIK VI:

Obszar objęty konwencją ICCAT

ZAŁĄCZNIK VII:

Obszar objęty konwencją CCAMLR

ZAŁĄCZNIK VIII:

Obszar podlegający kompetencji IOTC

ZAŁĄCZNIK IX:

Obszar objęty konwencją WCPFC


ZAŁĄCZNIK I

TAC MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO UNIJNYCH STATKÓW RYBACKICH NA OBSZARACH, GDZIE ISTNIEJĄ TAC, W PODZIALE NA GATUNKI I OBSZARY

W tabelach w niniejszym załączniku określono TAC i kwoty (w tonach masy w relacji pełnej, z wyjątkiem przypadków, w których określono inaczej) w podziale na stada oraz – w stosownych przypadkach – związane z nimi funkcjonalnie warunki.

Wszystkie uprawnienia do połowów określone w niniejszym załączniku podlegają przepisom określonym w rozporządzeniu (WE) nr 1224/2009, w szczególności w art. 33 oraz 34 tego rozporządzenia.

Odniesienia do obszarów połowowych oznaczają odniesienia do obszarów ICES, o ile nie określono inaczej. W granicach każdego obszaru stada ryb określa się zgodnie z kolejnością alfabetyczną łacińskich nazw gatunków. Do celów regulacyjnych tylko łacińskie nazwy służą do identyfikacji gatunków; nazwy zwyczajowe podano w celu ułatwienia odniesienia.

Na potrzeby niniejszego rozporządzenia podaje się poniższą tabelę porównawczą nazw łacińskich i nazw zwyczajowych:

Nazwa systematyczna

Kod alfa-3

Nazwa zwyczajowa

Amblyraja radiata

RJR

Raja promienista

Ammodytes spp.

SAN

Dobijaki

Argentina silus

ARU

Argentyna wielka

Beryx spp.

ALF

Beryksy

Brosme brosme

USK

Brosma

Caproidae

BOR

Kaprosz

Centrophorus squamosus

GUQ

Koleń czerwony

Centroscymnus coelolepis

CYO

Koleń iberyjski

Chaceon spp.

GER

Kraby z gatunków należących do Chaceon spp.

Chaenocephalus aceratus

SSI

Szczękacz

Champsocephalus gunnari

ANI

Kergulena

Channichthys rhinoceratus

LIC

Krokodylec

Chionoecetes spp.

PCR

Krab śnieżny

Clupea harengus

HER

Śledź atlantycki

Coryphaenoides rupestris

RNG

Buławik czarny

Dalatias licha

SCK

Liksa

Deania calcea

DCA

Koleń kolcobrody

Dicentrarchus labrax

BSS

Labraks

Dipturus batis (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia)

RJB

Kompleks gatunków rai gładkiej

Dissostichus eleginoides

TOP

Antar patagoński

Dissostichus mawsoni

TOA

Antar polarny

Dissostichus spp.

TOT

Antary

Engraulis encrasicolus

ANE

Sardela europejska

Etmopterus princeps

ETR

Kolczak wielki

Etmopterus pusillus

ETP

Kolczak smukły

Euphausia superba

KRI

Kryl antarktyczny

Gadus morhua

COD

Dorsz atlantycki

Galeorhinus galeus

GAG

Rekin szary

Glyptocephalus cynoglossus

WIT

Szkarłacica

Hippoglossoides platessoides

PLA

Niegładzica

Hoplostethus atlanticus

ORY

Gardłosz atlantycki

Illex illecebrosus

SQI

Kalmar illeks

Lamna nasus

POR

Żarłacz śledziowy

Lepidorhombus spp.

LEZ

Smuklice

Leucoraja naevus

RJN

Raja dwuplama

Limanda ferruginea

YEL

Żółcica

Lophiidae

ANF

Żabnicowate

Macrourus spp.

GRV

Buławiki

Makaira nigricans

BUM

Marlin błękitny

Mallotus villosus

CAP

Gromadnik

Manta birostris

RMB

Manta z gatunku Manta birostris

Martialia hyadesi

SQS

Kałamarnica

Melanogrammus aeglefinus

HAD

Plamiak

Merlangius merlangus

WHG

Witlinek

Merluccius merluccius

HKE

Morszczuk europejski

Micromesistius poutassou

WHB

Błękitek

Microstomus kitt

LEM

Złocica

Molva dypterygia

BLI

Molwa niebieska

Molva molva

LIN

Molwa

Nephrops norvegicus

NEP

Homarzec

Notothenia gibberifrons

NOG

Nototenia żółta

Notothenia rossii

NOR

Nototenia marmurkowa

Notothenia squamifrons

NOS

Nototenia skwama

Pandalus borealis

PRA

Krewetka północna

Paralomis spp.

PAI

Kraby z gatunków należących do Paralomis spp.

Penaeus spp.

PEN

Krewetki z gatunków należących do Penaeus spp.

Pleuronectes platessa

PLE

Gładzica

Pleuronectiformes

FLX

Płastugokształtne

Pollachius pollachius

POL

Rdzawiec

Pollachius virens

POK

Czarniak

Psetta maxima

TUR

Turbot

Pseudochaenichthys georgianus

SGI

Georgianka

Pseudopentaceros spp.

EDW

Pancerzykowce

Raja alba

RJA

Raja siwa

Raja brachyura

RJH

Raja białoplama

Raja circularis

RJI

Raja piaskowa

Raja clavata

RJC

Raja nabijana

Raja fullonica

RJF

Raja kosmata

Raja (Dipturus) nidarosiensis

JAD

Raja czarnobrzucha

Raja microocellata

RJE

Raja drobnooka

Raja montagui

RJM

Raja nakrapiana

Raja undulata

RJU

Raja bruzdowana

Rajiformes

SRX

Rajokształtne

Reinhardtius hippoglossoides

GHL

Halibut niebieski

Sardina pilchardus

PIL

Sardynka europejska

Scomber scombrus

MAC

Makrela

Scophthalmus rhombus

BLL

Nagład

Sebastes spp.

RED

Karmazyny

Solea solea

SOL

Sola

Solea spp.

SOO

Sole

Sprattus sprattus

SPR

Szprot

Squalus acanthias

DGS

Koleń pospolity

Tetrapturus albidus

WHM

Marlin biały

Thunnus maccoyii

SBF

Tuńczyk południowy

Thunnus obesus

BET

Opastun

Thunnus thynnus

BFT

Tuńczyk błękitnopłetwy

Trachurus murphyi

CJM

Ostrobok peruwiański

Trachurus spp.

JAX

Ostroboki

Trisopterus esmarkii

NOP

Okowiel

Urophycis tenuis

HKW

Widlak bostoński

Xiphias gladius

SWO

Włócznik

Poniższą tabelę porównawczą nazw zwyczajowych i nazw łacińskich podaje się wyłącznie do celów informacyjnych:

Nazwa zwyczajowa

Kod alfa-3

Nazwa systematyczna

Beryksy

ALF

Beryx spp.

Niegładzica

PLA

Hippoglossoides platessoides

Sardela europejska

ANE

Engraulis encrasicolus

Żabnicowate

ANF

Lophiidae

Antar polarny

TOA

Dissostichus mawsoni

Opastun

BET

Thunnus obesus

Koleń kolcobrody

DCA

Deania calcea

Szczękacz

SSI

Chaenocephalus aceratus

Raja białoplama

RJH

Raja brachyura

Molwa niebieska

BLI

Molva dypterygia

Marlin błękitny

BUM

Makaira nigricans

Błękitek

WHB

Micromesistius poutassou

Tuńczyk błękitnopłetwy

BFT

Thunnus thynnus

Kaprosz

BOR

Caproidae

Nagład

BLL

Scophthalmus rhombus

Gromadnik

CAP

Mallotus villosus

Dorsz atlantycki

COD

Gadus morhua

Kompleks gatunków rai gładkiej

RJB

Dipturus batis (Dipturus cf. flossada i Dipturus cf. intermedia)

Sola

SOL

Solea solea

Kraby z gatunków należących do Paralomis spp.

PAI

Paralomis spp.

Raja dwuplama

RJN

Leucoraja naevus

Kraby z gatunków należących do Chaceon spp.

GER

Chaceon spp.

Labraks

BSS

Dicentrarchus labrax

Płastugokształtne

FLX

Pleuronectiformes

Manta z gatunku Manta birostris

RMB

Manta birostris

Kolczak wielki

ETR

Etmopterus princeps

Argentyna wielka

ARU

Argentina silus

Halibut niebieski

GHL

Reinhardtius hippoglossoides

Buławiki

GRV

Macrourus spp.

Nototenia skwama

NOS

Notothenia squamifrons

Plamiak

HAD

Melanogrammus aeglefinus

Morszczuk europejski

HKE

Merluccius merluccius

Śledź atlantycki

HER

Clupea harengus

Ostroboki

JAX

Trachurus spp.

Nototenia żółta

NOG

Notothenia gibberifrons

Ostrobok peruwiański

CJM

Trachurus murphyi

Liksa

SCK

Dalatias licha

Kryl antarktyczny

KRI

Euphausia superba

Koleń czerwony

GUQ

Centrophorus squamosus

Złocica

LEM

Microstomus kitt

Molwa

LIN

Molva molva

Makrela

MAC

Scomber scombrus

Kergulena

ANI

Champsocephalus gunnari

Nototenia marmurkowa

NOR

Notothenia rossii

Smuklice

LEZ

Lepidorhombus spp.

Krewetka północna

PRA

Pandalus borealis

Homarzec

NEP

Nephrops norvegicus

Okowiel

NOP

Trisopterus esmarkii

Raja czarnobrzucha

JAD

Raja (Dipturus) nidarosiensis

Gardłosz atlantycki

ORY

Hoplostethus atlanticus

Antar patagoński

TOP

Dissostichus eleginoides

Pancerzykowce

EDW

Pseudopentaceros spp.

Krewetki z gatunków należących do Penaeus spp.

PEN

Penaeus spp.

Koleń pospolity

DGS

Squalus acanthias

Gładzica

PLE

Pleuronectes platessa

Rdzawiec

POL

Pollachius pollachius

Żarłacz śledziowy

POR

Lamna nasus

Koleń iberyjski

CYO

Centroscymnus coelolepis

Karmazyny

RED

Sebastes spp.

Buławik czarny

RNG

Coryphaenoides rupestris

Czarniak

POK

Pollachius virens

Dobijaki

SAN

Ammodytes spp.

Raja piaskowa

RJI

Raja circularis

Sardynka europejska

PIL

Sardina pilchardus

Raja kosmata

RJF

Raja fullonica

Kalmar illeks

SQI

Illex illecebrosus

Rajokształtne

SRX

Rajiformes

Raja drobnooka

RJE

Raja microocellata

Kolczak smukły

ETP

Etmopterus pusillus

Krab śnieżny

PCR

Chionoecetes spp.

Sole

SOO

Solea spp.

Georgianka

SGI

Pseudochaenichthys georgianus

Tuńczyk południowy

SBF

Thunnus maccoyii

Raja nakrapiana

RJM

Raja montagui

Szprot

SPR

Sprattus sprattus

Kałamarnica

SQS

Martialia hyadesi

Raja promienista

RJR

Amblyraja radiata

Włócznik

SWO

Xiphias gladius

Raja nabijana

RJC

Raja clavata

Antary

TOT

Dissostichus spp.

Rekin szary

GAG

Galeorhinus galeus

Turbot

TUR

Psetta maxima

Brosma

USK

Brosme brosme

Raja bruzdowana

RJU

Raja undulata

Krokodylec

LIC

Channichthys rhinoceratus

Widlak bostoński

HKW

Urophycis tenuis

Marlin biały

WHM

Tetrapturus albidus

Raja siwa

RJA

Raja alba

Witlinek

WHG

Merlangius merlangus

Szkarłacica

WIT

Glyptocephalus cynoglossus

Żółcica

YEL

Limanda ferruginea

ZAŁĄCZNIK IA

CIEŚNINA SKAGERRAK, CIEŚNINA KATTEGAT, PODOBSZARY ICES 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12 I 14, WODY UNII OBSZARÓW CECAF, WODY GUJANY FRANCUSKIEJ

Gatunek:

Dobijaki i powiązane przyłowy

Ammodytes spp.

Obszar:

wody Unii obszarów 2a, 3a i 4 (1)

Dania

 

0

 (2)

TAC analityczny

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Zjednoczone Królestwo

0

 (2)

Niemcy

 

0

 (2)

Szwecja

 

0

 (2)

Unia

 

0

 

TAC

 

0

 

Warunek szczególny: w granicach wymienionych wyżej kwot w następujących obszarach zarządzania dobijakami zgodnie z definicją w załączniku III nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej:

Obszar: wody Unii obszarów zarządzania dobijakami

 

1r

2r ()

3r

4 ()

5r

6

7r

 

(SAN/234_1R)

(SAN/234_2R)

(SAN/234_3R)

(SAN/234_4)

(SAN/234_5R)

(SAN/234_6)

(SAN/234_7R)

Dania

0

0

0

0

0

0

0

Zjednoczone Królestwo

0

0

0

0

0

0

0

Niemcy

0

0

0

0

0

0

0

Szwecja

0

0

0

0

0

0

0

Unia

0

0

0

0

0

0

0

Ogółem

0

0

0

0

0

0

0

()  W obszarach zarządzania 2r i 4 TAC może być realizowany jedynie jako TAC do celów monitorowania wraz z powiązaną procedurą pobierania próbek w rybołówstwie.


Gatunek:

Argentyna wielka

Argentina silus

Obszar:

wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 1 i 2

(ARU/1/2.)

Niemcy

 

24

 

TAC przezornościowy

 

 

Francja

 

8

 

 

 

 

 

Niderlandy

19

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

39

 

 

 

 

 

Unia

 

90

 

 

 

 

 

TAC

 

90

 

 

 

 

 


Gatunek:

Argentyna wielka

Argentina silus

Obszar:

wody Unii obszarów 3a i 4

(ARU/3A4-C)

Dania

 

1 093

 

TAC przezornościowy

 

 

Niemcy

 

11

 

 

 

 

 

Francja

 

8

 

 

 

 

 

Irlandia

 

8

 

 

 

 

 

Niderlandy

51

 

 

 

 

 

Szwecja

 

43

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

20

 

 

 

 

 

Unia

 

1 234

 

 

 

 

 

TAC

 

1 234

 

 

 

 

 


Gatunek:

Argentyna wielka

Argentina silus

Obszar:

wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 5, 6 i 7

(ARU/567.)

Niemcy

 

284

 

TAC przezornościowy

 

 

Francja

 

6

 

 

 

 

 

Irlandia

 

263

 

 

 

 

 

Niderlandy

2 968

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

208

 

 

 

 

 

Unia

 

3 729

 

 

 

 

 

TAC

 

3 729

 

 

 

 

 


Gatunek:

Brosma

Brosme brosme

Obszar:

wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 1, 2 i 14

(USK/1214EI)

Niemcy

 

6

 (4)

TAC przezornościowy

 

 

Francja

 

6

 (4)

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Zjednoczone Królestwo

6

 (4)

 

 

 

 

Pozostałe

 

3

 (4)

 

 

 

 

Unia

 

21

 (4)

 

 

 

 

TAC

 

21

 

 

 

 

 


Gatunek:

Brosma

Brosme brosme

Obszar:

3a

(USK/03 A.)

Dania

 

15

 

TAC przezornościowy

 

 

Szwecja

 

8

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Niemcy

 

8

 

 

 

 

 

Unia

 

31

 

 

 

 

 

TAC

 

31

 

 

 

 

 


Gatunek:

Brosma

Brosme brosme

Obszar:

wody Unii obszaru 4

(USK/04-C.)

Dania

 

68

 

TAC przezornościowy

 

 

Niemcy

 

20

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Francja

 

47

 

 

 

 

 

Szwecja

 

7

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

102

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

7

 (5)

 

 

 

 

Unia

 

251

 

 

 

 

 

TAC

 

251

 

 

 

 

 


Gatunek:

Brosma

Brosme brosme

Obszar:

wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 5, 6 i 7

(USK/567EI.)

Niemcy

 

17

 

TAC przezornościowy

 

 

Hiszpania

 

60

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Francja

 

705

 

 

 

 

 

Irlandia

 

68

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

340

 

 

 

 

 

Pozostałe

 

17

 (6)

 

 

 

 

Unia

 

1 207

 

 

 

 

 

Norwegia

 

2 923

 (7)  (8)  (9)  (10)

 

 

 

 

TAC

 

4 130

 

 

 

 

 


Gatunek:

Brosma

Brosme brosme

Obszar:

wody Norwegii obszaru 4

(USK/04-N.)

Belgia

 

0

 

TAC przezornościowy

 

 

Dania

 

165

 

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Niemcy

 

1

 

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Francja

 

0

 

 

 

 

 

Niderlandy

0

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

4

 

 

 

 

 

Unia

 

170

 

 

 

 

 

TAC

Nie dotyczy

 

 

 

 

 


Gatunek:

Kaprosz

Caproidae

Obszar:

wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 6, 7 i 8

(BOR/678-)

Dania

 

4 700

 

TAC przezornościowy

 

 

Irlandia

 

13 235

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

1 217

 

 

 

 

 

Unia

 

19 152

 

 

 

 

 

TAC

 

19 152

 

 

 

 

 


Gatunek:

Śledź atlantycki (11)

Clupea harengus

Obszar:

3a

(HER/03A.)

Dania

 

10 309

 (12)

TAC analityczny

 

 

Niemcy

 

165

 (12)

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Szwecja

 

10 783

 (12)

 

 

 

 

Unia

 

21 257

 (12)

 

 

 

 

Norwegia

 

3 271

 

 

 

 

 

TAC

 

24 528

 

 

 

 

 


Gatunek:

Śledź atlantycki (13)

Clupea harengus

Obszar:

wody Unii i wody Norwegii obszaru 4 na północ od 53° 30′ N

(HER/4AB.)

Dania

 

59 468

 

TAC analityczny

 

 

Niemcy

 

39 404

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Francja

 

20 670

 

 

 

 

 

Niderlandy

51 717

 

 

 

 

 

Szwecja

 

3 913

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

55 583

 

 

 

 

 

Unia

 

230 755

 

 

 

 

 

Wyspy Owcze

250

 

 

 

 

 

Norwegia

 

111 652

 (14)

 

 

 

 

TAC

 

385 008

 

 

 

 

 

Warunek szczególny: w granicach wyżej wymienionych kwot w następującym obszarze nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej:

 

wody Norwegii na południe od 62° N (HER/*04N-) ()

Unia

50 000

()  Połowy śledzia atlantyckiego dokonane przy wykorzystaniu sieci o rozmiarze oczek równym 32 mm lub większym.


Gatunek:

Śledź atlantycki

Clupea harengus

Obszar:

wody Norwegii na południe od 62° N

(HER/04-N.)

Szwecja

 

948

 (16)

TAC analityczny

 

 

Unia

 

948

 

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

TAC

 

385 008

 

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96


Gatunek:

Śledź atlantycki (17)

Clupea harengus

Obszar:

3a

(HER/03A-BC)

Dania

 

5 692

 

TAC analityczny

 

 

Niemcy

 

51

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Szwecja

 

916

 

 

 

 

 

Unia

 

6 659

 

 

 

 

 

TAC

 

6 659

 

 

 

 

 


Gatunek:

Śledź atlantycki (18)

Clupea harengus

Obszar:

4, 7d oraz wody Unii obszaru 2a

(HER/2A47DX)

Belgia

 

44

 

TAC analityczny

 

 

Dania

 

8 573

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Niemcy

 

44

 

 

 

 

 

Francja

 

44

 

 

 

 

 

Niderlandy

44

 

 

 

 

 

Szwecja

 

42

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

163

 

 

 

 

 

Unia

 

8 954

 

 

 

 

 

TAC

 

8 954

 

 

 

 

 


Gatunek:

Śledź atlantycki (19)

Clupea harengus

Obszar:

4c, 7d (20)

(HER/4CXB7D)

Belgia

 

8 632

 (21)

TAC analityczny

 

 

Dania

 

800

 (21)

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Niemcy

 

530

 (21)

 

 

 

 

Francja

 

10 277

 (21)

 

 

 

 

Niderlandy

18 162

 (21)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

3 950

 (21)

 

 

 

 

Unia

 

42 351

 (21)

 

 

 

 

TAC

 

385 008

 

 

 

 

 


Gatunek:

Śledź atlantycki

Clupea harengus

Obszar:

wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 5b, 6b i 6aN (22)

(HER/5B6ANB)

Niemcy

 

389

 (23)

TAC przezornościowy

 

 

Francja

 

74

 (23)

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Irlandia

 

526

 (23)

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Niderlandy

389

 (23)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

2 102

 (23)

 

 

 

 

Unia

 

3 480

 (23)

 

 

 

 

TAC

 

3 480

 

 

 

 

 


Gatunek:

Śledź atlantycki

Clupea harengus

Obszar:

6aS (24), 7b, 7c

(HER/6AS7BC)

Irlandia

 

1 236

 

TAC przezornościowy

 

 

Niderlandy

124

 

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Unia

 

1 360

 

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

TAC

 

1 360

 

 

 

 

 


Gatunek:

Śledź atlantycki

Clupea harengus

Obszar:

6 Clyde (25)

(HER/06ACL.)

Zjednoczone Królestwo

Do ustalenia

 

TAC przezornościowy

 

 

Unia

Do ustalenia

 (26)

Stosuje się art. 6 niniejszego rozporządzenia

 

TAC

Do ustalenia

 (26)

 

 

 

 


Gatunek:

Śledź atlantycki

Clupea harengus

Obszar:

7a (27)

(HER/07A/MM)

Irlandia

 

2 099

 

TAC analityczny

 

 

Zjednoczone Królestwo

5 965

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Unia

 

8 064

 

 

 

 

 

TAC

 

8 064

 

 

 

 

 


Gatunek:

Śledź atlantycki

Clupea harengus

Obszar:

7e i 7f

(HER/7EF.)

Francja

 

465

 

TAC przezornościowy

 

 

Zjednoczone Królestwo

465

 

 

 

 

 

Unia

 

930

 

 

 

 

 

TAC

 

930

 

 

 

 

 


Gatunek:

Śledź atlantycki

Clupea harengus

Obszar:

7g (28), 7h (28), 7j (28) i 7k (28)

(HER/7G-K.)

Niemcy

 

10

 (29)

TAC analityczny

 

 

Francja

 

54

 (29)

 

 

 

 

Irlandia

 

750

 (29)

 

 

 

 

Niderlandy

54

 (29)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

1

 (29)

 

 

 

 

Unia

 

869

 (29)

 

 

 

 

TAC

 

869

 (29)

 

 

 

 


Gatunek:

Sardela europejska

Engraulis encrasicolus

Obszar:

8

(ANE/08.)

Hiszpania

 

28 703

 

TAC analityczny

 

 

Francja

 

3 189

 

 

 

 

 

Unia

 

31 892

 

 

 

 

 

TAC

 

31 892

 

 

 

 

 


Gatunek:

Sardela europejska

Engraulis encrasicolus

Obszar:

9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1

(ANE/9/3411)

Hiszpania

 

0

 (30)

TAC przezornościowy

 

 

Portugalia

 

0

 (30)

 

 

 

 

Unia

 

0

 (30)

 

 

 

 

TAC

 

0

 (30)

 

 

 

 


Gatunek:

Dorsz atlantycki

Gadus morhua

Obszar:

cieśnina Skagerrak

(COD/03AN.)

Belgia

 

5

 

TAC analityczny

 

 

Dania

 

1 683

 

 

 

 

 

Niemcy

 

42

 

 

 

 

 

Niderlandy

11

 

 

 

 

 

Szwecja

 

294

 

 

 

 

 

Unia

 

2 035

 

 

 

 

 

TAC

 

2 103

 

 

 

 

 


Gatunek:

Dorsz atlantycki

Gadus morhua

Obszar:

cieśnina Kattegat

(COD/03AS.)

Dania

 

80

 (31)

TAC przezornościowy

 

 

Niemcy

 

2

 (31)

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Szwecja

 

48

 (31)

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Unia

 

130

 (31)

 

 

 

 

TAC

 

130

 (31)

 

 

 

 


Gatunek:

Dorsz atlantycki

Gadus morhua

Obszar:

4; wody Unii obszaru 2a; część obszaru 3a poza cieśninami Skagerrak i Kattegat

(COD/2A3AX4)

Belgia

 

435

 (32)

TAC analityczny

 

 

Dania

 

2 499

 

 

 

 

 

Niemcy

 

1 584

 

 

 

 

 

Francja

 

537

 (32)

 

 

 

 

Niderlandy

1 412

 (32)

 

 

 

 

Szwecja

 

17

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

5 732

 (32)

 

 

 

 

Unia

 

12 216

 

 

 

 

 

Norwegia

 

2 502

 (33)

 

 

 

 

TAC

 

14 718

 

 

 

 

 

Warunek szczególny: w granicach wyżej wymienionych kwot w następującym obszarze nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej:

 

wody Norwegii obszaru 4 (COD/*04N-)

Unia

10 618


Gatunek:

Dorsz atlantycki

Gadus morhua

Obszar:

wody Norwegii na południe od 62° N

(COD/04-N.)

Szwecja

 

382

 (34)

TAC analityczny

 

 

Unia

 

382

 

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

TAC

Nie dotyczy

 

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96


Gatunek:

Dorsz atlantycki

Gadus morhua

Obszar:

6b; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b na zachód od 12° 00' W oraz obszarów 12 i 14

(COD/5W6-14)

Belgia

 

0

 

TAC przezornościowy

 

 

Niemcy

 

1

 

 

 

 

 

Francja

 

12

 

 

 

 

 

Irlandia

 

16

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

45

 

 

 

 

 

Unia

 

74

 

 

 

 

 

TAC

 

74

 

 

 

 

 


Gatunek:

Dorsz atlantycki

Gadus morhua

Obszar:

6a; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b na wschód od 12° 00' W

(COD/5BE6A)

Belgia

 

2

 (35)

TAC analityczny

 

 

Niemcy

 

19

 (35)

Stosuje się art. 8 niniejszego rozporządzenia

 

Francja

 

203

 (35)

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Irlandia

 

284

 (35)

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Zjednoczone Królestwo

771

 (35)

 

 

 

 

Unia

 

1 279

 (35)

 

 

 

 

TAC

 

1 279

 (35)

 

 

 

 


Gatunek:

Dorsz atlantycki

Gadus morhua

Obszar:

7a

(COD/07A.)

Belgia

 

3

 (36)

TAC przezornościowy

 

 

Francja

 

9

 (36)

 

 

 

 

Irlandia

 

170

 (36)

 

 

 

 

Niderlandy

1

 (36)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

74

 (36)

 

 

 

 

Unia

 

257

 (36)

 

 

 

 

TAC

 

257

 (36)

 

 

 

 


Gatunek:

Dorsz atlantycki

Gadus morhua

Obszar:

7b, 7c, 7e-k, 8, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1

(COD/7XAD34)

Belgia

 

18

 (37)

TAC analityczny

 

 

Francja

 

294

 (37)

Stosuje się art. 8 niniejszego rozporządzenia

 

Irlandia

 

461

 (37)

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Niderlandy

0

 (37)

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Zjednoczone Królestwo

32

 (37)

 

 

 

 

Unia

 

805

 (37)

 

 

 

 

TAC

 

805

 (37)

 

 

 

 


Gatunek:

Dorsz atlantycki

Gadus morhua

Obszar:

7d

(COD/07D.)

Belgia

 

37

 (38)

TAC analityczny

 

 

Francja

 

721

 (38)

 

 

 

 

Niderlandy

21

 (38)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

79

 (38)

 

 

 

 

Unia

 

858

 (38)

 

 

 

 

TAC

 

858

 

 

 

 

 


Gatunek:

Smuklice

Lepidorhombus spp.

Obszar:

wody Unii obszarów 2a i 4

(LEZ/2AC4-C)

Belgia

 

9

 

TAC analityczny

 

 

Dania

 

8

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Niemcy

 

8

 

 

 

 

 

Francja

 

48

 

 

 

 

 

Niderlandy

38

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

2 811

 

 

 

 

 

Unia

 

2 922

 

 

 

 

 

TAC

 

2 922

 

 

 

 

 


Gatunek:

Smuklice

Lepidorhombus spp.

Obszar:

wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b; 6; wody międzynarodowe obszarów 12 i 14

(LEZ/56-14)

Hiszpania

 

671

 

TAC analityczny

 

 

Francja

 

2 615

 (39)

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Irlandia

 

764

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

1 851

 (39)

 

 

 

 

Unia

 

5 901

 

 

 

 

 

TAC

 

5 901

 

 

 

 

 


Gatunek:

Smuklice

Lepidorhombus spp.

Obszar:

7

(LEZ/07.)

Belgia

 

506

 (40)

TAC analityczny

 

 

Hiszpania

 

5 620

 (41)

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Francja

 

6 820

 (41)

 

 

 

 

Irlandia

 

3 101

 (41)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

2 685

 (41)

 

 

 

 

Unia

 

18 732

 

 

 

 

 

TAC

 

18 732

 

 

 

 

 


Gatunek:

Smuklice

Lepidorhombus spp.

Obszar:

8a, 8b, 8d i 8e

(LEZ/8ABDE.)

Hiszpania

 

993

 

TAC analityczny

 

 

Francja

 

801

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Unia

 

1 794

 

 

 

 

 

TAC

 

1 794

 

 

 

 

 


Gatunek:

Smuklice

Lepidorhombus spp.

Obszar:

8c, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1

(LEZ/8C3411)

Hiszpania

 

2 144

 

TAC analityczny

 

 

Francja

 

107

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Portugalia

 

71

 

 

 

 

 

Unia

 

2 322

 

 

 

 

 

TAC

 

2 322

 

 

 

 

 


Gatunek:

Żabnicowate

Lophiidae

Obszar:

wody Unii obszarów 2a i 4

(ANF/2AC4-C)

Belgia

 

498

 (42)

TAC przezornościowy

 

 

Dania

 

1 098

 (42)

 

 

 

 

Niemcy

 

536

 (42)

 

 

 

 

Francja

 

102

 (42)

 

 

 

 

Niderlandy

377

 (42)

 

 

 

 

Szwecja

 

13

 (42)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

11 461

 (42)

 

 

 

 

Unia

 

14 085

 (42)

 

 

 

 

TAC

 

14 085

 

 

 

 

 


Gatunek:

Żabnicowate

Lophiidae

Obszar:

wody Norwegii obszaru 4

(ANF/04-N.)

Belgia

 

51

 

TAC przezornościowy

 

 

Dania

 

1 305

 

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Niemcy

 

21

 

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Niderlandy

18

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

305

 

 

 

 

 

Unia

 

1 700

 

 

 

 

 

TAC

Nie dotyczy

 

 

 

 

 


Gatunek:

Żabnicowate

Lophiidae

Obszar:

6; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b; wody międzynarodowe obszarów 12 i 14

(ANF/56-14)

Belgia

 

286

 (43)

TAC przezornościowy

 

 

Niemcy

 

327

 (43)

 

 

 

 

Hiszpania

 

307

 

 

 

 

 

Francja

 

3 525

 (43)

 

 

 

 

Irlandia

 

797

 

 

 

 

 

Niderlandy

276

 (43)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

2 453

 (43)

 

 

 

 

Unia

 

7 971

 

 

 

 

 

TAC

 

7 971

 

 

 

 

 


Gatunek:

Żabnicowate

Lophiidae

Obszar:

7

(ANF/07.)

Belgia

 

3 262

 (44)

TAC analityczny

 

 

Niemcy

 

364

 (44)

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Hiszpania

 

1 296

 (44)

 

 

 

 

Francja

 

20 932

 (44)

 

 

 

 

Irlandia

 

2 675

 (44)

 

 

 

 

Niderlandy

422

 (44)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

6 348

 (44)

 

 

 

 

Unia

 

35 299

 (44)

 

 

 

 

TAC

 

35 299

 

 

 

 

 


Gatunek:

Żabnicowate

Lophiidae

Obszar:

8a, 8b, 8d i 8e

(ANF/8ABDE.)

Hiszpania

 

1 372

 

TAC analityczny

 

 

Francja

 

7 636

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Unia

 

9 008

 

 

 

 

 

TAC

 

9 008

 

 

 

 

 


Gatunek:

Żabnicowate

Lophiidae

Obszar:

8c, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1

(ANF/8C3411)

Hiszpania

 

3 353

 

TAC analityczny

 

 

Francja

 

3

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Portugalia

 

667

 

 

 

 

 

Unia

 

4 023

 

 

 

 

 

TAC

 

4 023

 

 

 

 

 


Gatunek:

Plamiak

Melanogrammus aeglefinus

Obszar:

3a

(HAD/03A.)

Belgia

 

10

 

TAC analityczny

 

 

Dania

 

1 768

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Niemcy

 

112

 

 

 

 

 

Niderlandy

2

 

 

 

 

 

Szwecja

 

209

 

 

 

 

 

Unia

 

2 101

 

 

 

 

 

TAC

 

2 193

 

 

 

 

 


Gatunek:

Plamiak

Melanogrammus aeglefinus

Obszar:

4; wody Unii obszaru 2a

(HAD/2AC4.)

Belgia

 

206

 

TAC analityczny

 

 

Dania

 

1 416

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Niemcy

 

901

 

 

 

 

 

Francja

 

1 571

 

 

 

 

 

Niderlandy

155

 

 

 

 

 

Szwecja

 

143

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

23 361

 

 

 

 

 

Unia

 

27 753

 

 

 

 

 

Norwegia

 

7 900

 

 

 

 

 

TAC

 

35 653

 

 

 

 

 

Warunek szczególny: w granicach wyżej wymienionych kwot w następujących obszarach nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej:

 

wody Norwegii obszaru 4 (HAD/*04N-)

Unia

20 644


Gatunek:

Plamiak

Melanogrammus aeglefinus

Obszar:

wody Norwegii na południe od 62° N

(HAD/04-N.)

Szwecja

 

707

 (45)

TAC analityczny

Unia

 

707

 

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

TAC

Nie dotyczy

 

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96


Gatunek:

Plamiak

Melanogrammus aeglefinus

Obszar:

wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 6b, 12 i 14

(HAD/6B1214)

Belgia

 

23

 

TAC analityczny

 

 

Niemcy

 

28

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Francja

 

1 155

 

 

 

 

 

Irlandia

 

824

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

8 442

 

 

 

 

 

Unia

 

10 472

 

 

 

 

 

TAC

 

10 472

 

 

 

 

 


Gatunek:

Plamiak

Melanogrammus aeglefinus

Obszar:

wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 5b i 6a

(HAD/5BC6A.)

Belgia

 

4

 (46)

TAC analityczny

 

 

Niemcy

 

5

 (46)

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Francja

 

219

 (46)

 

 

 

 

Irlandia

 

651

 (46)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

3 094

 (46)

 

 

 

 

Unia

 

3 973

 

 

 

 

 

TAC

 

3 973

 

 

 

 

 


Gatunek:

Plamiak

Melanogrammus aeglefinus

Obszar:

7b-k, 8, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1

(HAD/7X7A34)

Belgia

 

121

 

TAC analityczny

 

 

Francja

 

7 239

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Irlandia

 

2 413

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

1 086

 

 

 

 

 

Unia

 

10 859

 

 

 

 

 

TAC

 

10 859

 

 

 

 

 


Gatunek:

Plamiak

Melanogrammus aeglefinus

Obszar:

7a

(HAD/07A.)

Belgia

 

50

 

TAC analityczny

 

 

Francja

 

228

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Irlandia

 

1 366

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

1 512

 

 

 

 

 

Unia

 

3 156

 

 

 

 

 

TAC

 

3 156

 

 

 

 

 


Gatunek:

Witlinek

Merlangius merlangus

Obszar:

3a

(WHG/03A.)

Dania

 

1 166

 

TAC przezornościowy

 

 

Niderlandy

4

 

 

 

 

 

Szwecja

 

125

 

 

 

 

 

Unia

 

1 295

 

 

 

 

 

TAC

 

1 660

 

 

 

 

 


Gatunek:

Witlinek

Merlangius merlangus

Obszar:

4; wody Unii obszaru 2a

(WHG/2AC4.)

Belgia

 

329

 

TAC analityczny

 

 

Dania

 

1 424

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Niemcy

 

370

 

 

 

 

 

Francja

 

2 140

 

 

 

 

 

Niderlandy

823

 

 

 

 

 

Szwecja

 

3

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

10 293

 

 

 

 

 

Unia

 

15 382

 

 

 

 

 

Norwegia

 

1 216

 (47)

 

 

 

 

TAC

 

17 158

 

 

 

 

 

Warunek szczególny: w granicach wyżej wymienionych kwot w następujących obszarach nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej:

 

wody Norwegii obszaru 4 (WHG/*04N-)

Unia

10 801


Gatunek:

Witlinek

Merlangius merlangus

Obszar:

6; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b; wody międzynarodowe obszarów 12 i 14

(WHG/56-14)

Niemcy

 

3

 (48)

TAC analityczny

 

 

Francja

 

57

 (48)

Stosuje się art. 8 niniejszego rozporządzenia

 

Irlandia

 

273

 (48)

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Zjednoczone Królestwo

604

 (48)

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Unia

 

937

 (48)

 

 

 

 

TAC

 

937

 (48)

 

 

 

 


Gatunek:

Witlinek

Merlangius merlangus

Obszar:

7a

(WHG/07A.)

Belgia

 

2

 (49)

TAC analityczny

 

 

Francja

 

25

 (49)

Stosuje się art. 8 niniejszego rozporządzenia

 

Irlandia

 

415

 (49)

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Niderlandy

0

 (48)

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96

Zjednoczone Królestwo

279

 (49)

 

 

 

 

Unia

 

721

 (49)

 

 

 

 

TAC

 

721

 (49)

 

 

 

 


Gatunek:

Witlinek

Merlangius merlangus

Obszar:

7b, 7c, 7d, 7e, 7f, 7g, 7h, 7j i 7k

(WHG/7X7A-C)

Belgia

 

92

 

TAC analityczny

 

 

Francja

 

5 644

 

 

 

 

 

Irlandia

 

4 072

 

 

 

 

 

Niderlandy

46

 

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

1 009

 

 

 

 

 

Unia

 

10 863

 

 

 

 

 

TAC

 

10 863

 

 

 

 

 


Gatunek:

Witlinek

Merlangius merlangus

Obszar:

8

(WHG/08.)

Hiszpania

 

1 016

 

TAC przezornościowy

 

 

Francja

 

1 524

 

 

 

 

 

Unia

 

2 540

 

 

 

 

 

TAC

 

2 540

 

 

 

 

 


Gatunek:

Witlinek i rdzawiec

Merlangius merlangus i

Pollachius pollachius

Obszar:

wody Norwegii na południe od 62 °N

(W/P/04-N.)

Szwecja

 

190

 (50)

TAC przezornościowy

 

 

 

Unia

 

190

 

 

 

 

 

TAC

Nie dotyczy

 

 

 

 

 


Gatunek:

Morszczuk europejski

Merluccius merluccius

Obszar:

3a

(HKE/03A.)

Dania

 

3 136

 (51)

TAC analityczny

 

 

Szwecja

 

267

 (51)

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Unia

 

3 403

 

 

 

 

 

TAC

 

3 403

 

 

 

 

 


Gatunek:

Morszczuk europejski

Merluccius merluccius

Obszar:

wody Unii obszarów 2a i 4

(HKE/2AC4-C)

Belgia

 

56

 (52)

TAC analityczny

 

 

Dania

 

2 278

 (52)

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Niemcy

 

261

 (52)

 

 

 

 

Francja

 

504

 (52)

 

 

 

 

Niderlandy

131

 (52)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

710

 (52)

 

 

 

 

Unia

 

3 940

 (52)

 

 

 

 

TAC

 

3 940

 

 

 

 

 


Gatunek:

Morszczuk europejski

Merluccius merluccius

Obszar:

6 i 7; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b; wody międzynarodowe obszarów 12 i 14

(HKE/571214)

Belgia

 

582

 (53)

TAC analityczny

 

 

Hiszpania

 

18 667

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Francja

 

28 827

 (53)

 

 

 

 

Irlandia

 

3 493

 

 

 

 

 

Niderlandy

376

 (53)

 

 

 

 

Zjednoczone Królestwo

11 380

 (53)

 

 

 

 

Unia

 

63 325

 

 

 

 

 

TAC

 

63 325

 

 

 

 

 

Warunek szczególny: w granicach wyżej wymienionych kwot w następujących obszarach nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej:

 

8a, 8b, 8d i 8e (HKE/*8ABDE)

Belgia

75

Hiszpania

3 012

Francja

3 012

Irlandia

376

Niderlandy

38

Zjednoczone Królestwo

1 694

Unia

8 206


Gatunek:

Morszczuk europejski

Merluccius merluccius

Obszar:

8a, 8b, 8d i 8e

(HKE/8ABDE.)

Belgia

 

19

 (54)

TAC analityczny

 

 

Hiszpania

 

12 995

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Francja

 

29 183

 

 

 

 

 

Niderlandy

38

 (54)

 

 

 

 

Unia

 

42 235

 

 

 

 

 

TAC

 

42 235

 

 

 

 

 

Warunek szczególny: w granicach wyżej wymienionych kwot w następujących obszarach nie można poławiać ilości większych niż wymienione poniżej:

 

6 i 7; wody Unii i wody międzynarodowe obszaru 5b; wody międzynarodowe obszarów 12 i 14 (HKE/*57-14)

Belgia

4

Hiszpania

3 764

Francja

6 776

Niderlandy

11

Unia

10 555


Gatunek:

Morszczuk europejski

Merluccius merluccius

Obszar:

8c, 9 i 10; wody Unii obszaru CECAF 34.1.1

(HKE/8C3411)

Hiszpania

 

5 600

 

TAC analityczny

 

 

Francja

 

538

 

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Portugalia

 

2 614

 

 

 

 

 

Unia

 

8 752

 

 

 

 

 

TAC

 

8 752

 

 

 

 

 


Gatunek:

Błękitek

Micromesistius poutassou

Obszar:

wody Norwegii obszarów 2 i 4

(WHB/24-N.)

Dania

 

0

 

TAC analityczny

 

 

Zjednoczone Królestwo

0

 

 

 

 

 

Unia

 

0

 

 

 

 

 

TAC

Nie dotyczy

 

 

 

 

 


Gatunek:

Błękitek

Micromesistius poutassou

Obszar:

wody Unii i wody międzynarodowe obszarów 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8a, 8b, 8d, 8e, 12 i 14

(WHB/1X14)

Dania

 

49 845

 (55)

TAC analityczny

 

 

Niemcy

 

19 380

 (55)

Stosuje się art. 7 ust. 2 niniejszego rozporządzenia

 

Hiszpania

 

42 258

 (55)  (56)