ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 298

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 62
19 listopada 2019


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1920 z dnia 18 listopada 2019 r. obejmujące nazwę Ambt Delden (ChNP) ochroną na podstawie art. 99 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1921 z dnia 18 listopada 2019 r. poprawiające duńską wersję językową rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 873/2011 dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

3

 

 

DYREKTYWY

 

*

Dyrektywa Komisji (UE) 2019/1922 z dnia 18 listopada 2019 r. zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego i naukowego, pkt 13 w części III załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE w sprawie bezpieczeństwa zabawek w odniesieniu do aluminium ( 1 )

5

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1923 z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie norm zharmonizowanych dotyczących urządzeń kolei linowych, opracowanych na potrzeby rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/424

8

 

 

Sprostowania

 

*

Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1870 z dnia 7 listopada 2019 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów kwasu erukowego i cyjanowodoru w niektórych środkach spożywczych ( Dz.U. L 289 z 8.11.2019 )

12

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

19.11.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/1


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1920

z dnia 18 listopada 2019 r.

obejmujące nazwę „Ambt Delden” (ChNP) ochroną na podstawie art. 99 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 99,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 97 ust. 2 i 3 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 wniosek Niderlandów z dnia 12 lutego 2016 r. o rejestrację nazwy „Ambt Delden” jako chronionej nazwy pochodzenia (ChNP) został sprawdzony przez Komisję, a następnie opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

W dniu 8 maja 2018 r. otrzymano sprzeciw od włoskiego Ministerstwa Rolnictwa zgodnie z art. 98 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 i art. 14 rozporządzenia Komisji (WE) nr 607/2009 (3). Komisja uznała zgłoszenie sprzeciwu za dopuszczalne zgodnie z art. 15 rozporządzenia (WE) nr 607/2009.

(3)

Pismem z dnia 5 lipca 2018 r. Komisja przekazała to zgłoszenie organom niderlandzkim i wezwała je do przedstawienia uwag w terminie dwóch miesięcy zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 607/2009. Niderlandy przesłały swoje uwagi w wymaganym terminie w dniu 4 września 2018 r.

(4)

Zgodnie z art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 607/2009, pismami z dnia 2 października 2018 r. Komisja przekazała uwagi otrzymane od organów niderlandzkich podmiotowi zgłaszającemu sprzeciw – włoskiemu ministerstwu rolnictwa – któremu wyznaczono termin dwóch miesięcy na przekazanie ewentualnych uwag. Komisja nie otrzymała żadnej dalszej odpowiedzi od włoskiego ministerstwa rolnictwa.

(5)

Zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 607/2009 Komisja powinna podjąć decyzję na podstawie dostępnych jej dowodów.

(6)

Podmiot zgłaszający sprzeciw twierdzi, że niektóre odmiany winorośli stosowane do produkcji „Ambt Delden”, a mianowicie „Souvignier Gris B”, „Pinotin N”, „Solaris B”, „Regent N” i „Johanniter B”, pochodzą z krzyżowania gatunku Vitis vinifera z innymi gatunkami rodzaju Vitis. Podmiot zgłaszający sprzeciw jest zdania, że jest to wyraźnie sprzeczne z art. 93 ust. 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, który stanowi, że wina o chronionej nazwie pochodzenia muszą być produkowane z odmian winorośli należących do Vitis vinifera. Twierdzi on również, że wszystkie państwa członkowskie, podobnie jak Włochy, mogą klasyfikować swoje odmiany winorośli (zarówno należące do gatunku Vitis vinifera, jak i odmiany krzyżowe) na podstawie precyzyjnych dowodów naukowych i danych, oraz że w żadnym przypadku odmiana uzyskana w drodze krzyżowania międzygatunkowego nie może zostać uznana za należącą do gatunku Vitis vinifera.

(7)

Komisja oceniła argumenty przedstawione przez podmiot zgłaszający sprzeciw i przez wnioskodawcę i stwierdziła, że nazwę „Ambt Delden” należy zarejestrować jako chronioną nazwę pochodzenia z powodów przedstawionych poniżej.

(8)

Jeżeli chodzi o zarzuty, iż produkt nie jest uzyskiwany z odmian winorośli gatunku Vitis vinifera, należy wziąć pod uwagę kilka elementów. Po pierwsze, na szczeblu UE nie istnieje zharmonizowana klasyfikacja odmian winorośli należących do gatunku Vitis vinifera. Ponadto żaden właściwy organ, taki jak Międzynarodowa Organizacja ds. Winorośli i Wina (OIV), nie posiada obecnie żadnego wykazu referencyjnego ani naukowego opracowania, który pozwoliłby wyraźnie sklasyfikować gatunek Vitis vinifera lub krzyżówkę gatunku Vitis vinifera z innym gatunkiem rodzaju Vitis bądź dokonać między nimi wyraźnego rozróżnienia. W tym kontekście kwestię definicji naukowej należy przede wszystkim rozwiązać w drodze wstępnej oceny krajowej przeprowadzonej przez państwa członkowskie zgodnie z art. 96 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. W tym celu Niderlandy powołują się na klasyfikację zawartą w międzynarodowym katalogu odmian VIVC (Vitis International Variety Catalogue(4), zgodnie z którą wszystkie pięć rozpatrywanych odmian winorośli klasyfikuje się jako należące do Vitis vinifera. Po drugie, zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 607/2009 dotyczącym weryfikacji sprzeciwu Komisja podejmuje decyzję o odrzuceniu lub zarejestrowaniu danej nazwy pochodzenia na podstawie dowodów, którymi dysponuje. W omawianym przypadku podmiot zgłaszający sprzeciw powołuje się na niemiecki krajowy rejestr odmian winorośli prowadzony przez Bundessortenamt (niemiecki federalny urząd ds. odmian roślin) oraz na informacje zawarte w VIVC, które wskazują, że wszystkie pięć odmian wykorzystywanych do produkcji wina „Ambt Delden” zostało wyprodukowanych w drodze krzyżowania (do pewnego stopnia) różnych gatunków rodzaju Vitis. Niemniej jednak nie stoi to na przeszkodzie temu, aby na stronie internetowej VIVC sklasyfikowano te pięć odmian jako Vitis vinifera. Wreszcie podejmując swoje decyzje, Komisja musi uwzględnić zasadę niedyskryminacji. W tym względzie Komisja zauważa, że obecnie przedmiotowe odmiany winorośli są wykorzystywane do produkcji win o chronionej nazwie pochodzenia w kilku państwach członkowskich.

(9)

W związku z powyższym nie można stwierdzić, że produkt występujący pod nazwą „Ambt Delden” jest otrzymywany z odmian winorośli nienależących do Vitis vinifera. Sprzeciw zgłoszony na tej podstawie należy zatem odrzucić.

(10)

W związku z powyższym i zgodnie z art. 99 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013 Komisja uważa, że nazwę „Ambt Delden” należy objąć ochroną i wpisać do rejestru, o którym mowa w art. 104 tego rozporządzenia.

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Niniejszym obejmuje się ochroną nazwę „Ambt Delden” (ChNP).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2)  Dz.U. C 100 z 16.3.2018, s. 14.

(3)  Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 60.

(4)  Międzynarodowy katalog odmian gatunków Vitis (VIVC) jest bazą danych różnych gatunków i odmian winorośli rodzaju Vitis. VIVC jest zarządzany przez instytut hodowli winorośli Geilweilerhof (niem. Institut für Rebenzüchtung Geilweillerhof) w Siebeldingen (Niemcy) i zawiera informacje pochodzące ze zbiorów winorośli w różnych instytutach uprawy winorośli na całym świecie. Według stanu na kwiecień 2009 r. w tej bazie danych zgromadzono informacje z 130 instytucji znajdujących się w 45 krajach i zawierała ona około 18 000 pozycji.


19.11.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/3


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1921

z dnia 18 listopada 2019 r.

poprawiające duńską wersję językową rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 873/2011 dotyczącego klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 1 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Duńska wersja językowa rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 873/2011 (2) zawiera błędy w tabeli w załączniku w odniesieniu do kategorii produktów i w ten sposób zmienia zakres tego rozporządzenia.

(2)

Należy zatem odpowiednio sprostować duńską wersję językową rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 873/2011. Sprostowanie nie ma wpływu na pozostałe wersje językowe.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

(nie dotyczy wersji polskiej)

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 873/2011 z dnia 27 lipca 2011 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz.U. L 227 z 2.9.2011, s. 5).


DYREKTYWY

19.11.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/5


DYREKTYWA KOMISJI (UE) 2019/1922

z dnia 18 listopada 2019 r.

zmieniająca, w celu dostosowania do postępu technicznego i naukowego, pkt 13 w części III załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE w sprawie bezpieczeństwa zabawek w odniesieniu do aluminium

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek (1), w szczególności jej art. 46 ust. 1 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dyrektywie 2009/48/WE ustanowiono limity migracji z zabawek lub części składowych zabawek w odniesieniu do aluminium. Obecnie limity dla aluminium wynoszą 5 625 mg/kg w suchym, kruchym, sproszkowanym lub elastycznym materiale zabawki, 1 406 mg/kg w płynnym lub lepkim materiale zabawki oraz 70 000 mg/kg w zeskrobanym materiale zabawki.

(2)

Komitet Naukowy ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska oraz Pojawiających się Zagrożeń (SCHEER) dokonał przeglądu dostępnych danych na temat toksyczności aluminium, uwzględniając przy tym różne tolerowane poziomy spożycia dla aluminium określone przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności w 2008 r. (2) i przez Wspólny Komitet Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności w 2011 r. (3). SCHEER uznał w swojej opinii pt. „Final opinion on tolerable intake of aluminium with regard to adapting the migration limits for aluminium in toys”, przyjętej w dniu 28 września 2017 r., tolerowane dzienne pobranie (TDI) na poziomie 0,3 mg/kg masy ciała na dzień za odpowiednią podstawę do zmiany limitów migracji z zabawek w odniesieniu do aluminium.

(3)

W związku z tym, że dzieci są również narażone na aluminium pochodzące ze źródeł innych niż zabawki, przy obliczaniu limitów ekspozycjom, których źródłem są zabawki, należy przypisać jedynie określony odsetek tolerowanego dziennego pobrania. Maksymalny odsetek dziennego pobrania aluminium przypadający na zabawki, według zalecenia Komitetu Naukowego ds. Toksyczności, Ekotoksyczności oraz Środowiska, zawarty w jego opinii z 2004 r. (4), wynosi 10 %. Ta wartość procentowa została w 2010 r. potwierdzona przez Komitet Naukowy ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska w opinii pt. „Risk from organic CMR substances in toys” (5) oraz w opinii pt. „Evaluation of the migration limits for chemical elements in toys” (6).

(4)

SCHEER przyjął jako punkt wyjścia obliczeń 10 % tolerowanego dziennego pobrania, pomnożone przez średnią masę dziecka w wieku poniżej trzech lat (szacowaną na 7,5 kg) i podzielone przez dzienną ilość połkniętego materiału zabawki. Ilość ta została oszacowana na 100 mg/dzień w suchym, kruchym, sproszkowanym lub elastycznym materiale zabawki, 400 mg/dzień w płynnym lub lepkim materiale zabawki oraz 8 mg/dzień w zeskrobanym materiale zabawki. Na podstawie tych obliczeń SCHEER zaproponował zmianę limitów migracji z zabawek w odniesieniu do aluminium na 2 250 mg/kg w suchym, kruchym, sproszkowanym lub elastycznym materiale zabawki, 560 mg/kg w płynnym lub lepkim materiale zabawki oraz 28 130 mg/kg w zeskrobanym materiale zabawki („proponowane limity migracji”).

(5)

Zgodność z proponowanymi limitami migracji można zweryfikować za pomocą metody badania określonej w normie europejskiej EN 71-3:2013+A3:2018, do której odniesienie opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (7). Proponowane limity migracji można łatwo wyegzekwować, gdyż są one wiele tysięcy razy wyższe od najniższego stężenia, które może być w wiarygodny sposób określone liczbowo za pomocą metody badania określonej w normie (8).

(6)

Komisja powołała Grupę Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Zabawek, która ma za zadanie doradzać Komisji w trakcie prac nad wnioskami ustawodawczymi oraz inicjatywami politycznymi w dziedzinie bezpieczeństwa zabawek (9). Zadaniem utworzonej w jej ramach podgrupy roboczej ds. substancji chemicznych w zabawkach („podgrupa ds. substancji chemicznych”) jest doradzanie Grupie Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Zabawek w odniesieniu do substancji chemicznych, które mogą być stosowane w zabawkach.

(7)

Na posiedzeniu w dniu 26 września 2017 r. podgrupa ds. substancji chemicznych uznała, że limity migracji zaproponowane przez SCHEER są odpowiednie.

(8)

Uzyskane w ramach nadzoru rynku dane dotyczące aluminium w zabawkach (10) , (11) , (12) , (13), pochodzące z około 5 800 badań, pokazują, że w niemal wszystkich przypadkach zachowano zgodność z proponowanymi limitami migracji. Dane przekazane przez producentów przyborów do pisania, dotyczące około 250 próbek (14), pozwalają sądzić, że znaczna część materiałów piśmiennych spełnia już te limity.

(9)

Na posiedzeniu w dniu 19 grudnia 2017 r. Grupa Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Zabawek uzgodniła, że limity migracji w odniesieniu do aluminium należy zmienić zgodnie z propozycją.

(10)

W świetle dostępnych dowodów naukowych, opinii SCHEER, danych przekazanych przez państwa członkowskie i branżę materiałów piśmiennych oraz zaleceń Grupy Ekspertów ds. Bezpieczeństwa Zabawek i jej podgrupy ds. substancji chemicznych należy dostosować obecne limity migracji z zabawek lub części składowych zabawek w odniesieniu do aluminium do postępu technicznego i naukowego poprzez zastąpienie ich proponowanymi limitami migracji.

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2009/48/WE.

(12)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zabawek,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

W pkt 13 w części III załącznika II do dyrektywy 2009/48/WE pozycja w tabeli dotycząca aluminium otrzymuje brzmienie:

Pierwiastek

mg/kg

w suchym, kruchym, sproszkowanym, lub elastycznym materiale zabawki

mg/kg

w płynnym lub lepkim materiale zabawki

mg/kg

w zeskrobanym materiale zabawki

„Aluminium

2 250

560

28 130 ”.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie przyjmują i publikują, najpóźniej do dnia 19 maja 2021 r., przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów.

Państwa członkowskie stosują te przepisy od dnia 20 maja 2021 r.

Przepisy przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst podstawowych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinie objętej niniejszą dyrektywą.

Artykuł 3

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 4

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 170 z 30.6.2009, s. 1.

(2)  European Food Safety Authority (EFSA), Safety of aluminium from dietary intake – Scientific Opinion of the Panel on Food Additives, Flavourings, Processing Aids and Food Contact Materials (AFC). Opinia przyjęta w dniu 22 maja 2008 r. The EFSA Journal (2008) 754, s. 1–34.

http://www.efsa.europa.eu/sites/default/files/scientific_output/files/main_documents/754.pdf

(3)  WHO (2011) Technical Report 966 – Evaluation of certain food additives and contaminants. 74th report of the Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives, s. 16.

http://apps.who.int/iris/bitstream/10665/44788/1/WHO_TRS_966_eng.pdf

(4)  Komitet Naukowy ds. Toksyczności, Ekotoksyczności oraz Środowiska (CSTEE), opinia „Assessment of the bioavailability of certain elements in toys”. Opinia przyjęta w dniu 22 czerwca 2004 r.

http://ec.europa.eu/health/archive/ph_risk/committees/sct/documents/out235_en.pdf

(5)  Komitet Naukowy ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska (SCHER), opinia „Risk from organic CMR substances in toys”. Opinia przyjęta w dniu 18 maja 2010 r.

(6)  Komitet Naukowy ds. Zagrożeń dla Zdrowia i Środowiska (SCHER), opinia „Evaluation of the migration limits for chemical elements in toys”. Opinia przyjęta w dniu 1 lipca 2010 r.

(7)  Dz.U. C 282 z 10.8.2018, s. 3.

(8)  Zob. tabela E.5 w normie EN 71-3:2013+A3:2018.

(9)  Zob. Rejestr Grup Ekspertów Komisji: Expert Group on Toys Safety (E01360).

http://ec.europa.eu/transparency/regexpert/index.cfm?do=groupDetail.groupDetail&groupID=1360&Lang=PL

(10)  Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit, Geverfd houten speelgoed 2016. (Niderlandzki organ ds. bezpieczeństwa żywności i innych produktów, Pomalowane zabawki z drewna, 2016).

https://www.inspectieresultaten.nvwa.nl/productonderzoek/geverfd-houten-speelgoed-0

(11)  Finnish Customs Laboratory, Market surveillance data from Finland for aluminium. Dane przekazane podgrupie ds. substancji chemicznych jako dokument EXP/WG/2017/039 w następstwie posiedzenia w dniu 26 września 2017 r.

(12)  Wyniki nadzoru rynku we Francji. Dane przekazane podgrupie ds. substancji chemicznych w następstwie posiedzenia w dniu 26 września 2017 r.

(13)  Wyniki nadzoru rynku w Austrii. Dane przekazane podgrupie ds. substancji chemicznych w następstwie posiedzenia w dniu 26 września 2017 r.

(14)  Dane przekazane przez European Writing Manufacturers Association (EWIMA, europejskie stowarzyszenie producentów materiałów piśmiennych). Dane przekazane podgrupie ds. substancji chemicznych w następstwie posiedzenia w dniu 26 września 2017 r.


DECYZJE

19.11.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/8


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1923

z dnia 18 listopada 2019 r.

w sprawie norm zharmonizowanych dotyczących urządzeń kolei linowych, opracowanych na potrzeby rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/424

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1025/2012 z dnia 25 października 2012 r. w sprawie normalizacji europejskiej, zmieniające dyrektywy Rady 89/686/EWG i 93/15/EWG oraz dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 94/9/WE, 94/25/WE, 95/16/WE, 97/23/WE, 98/34/WE, 2004/22/WE, 2007/23/WE, 2009/23/WE i 2009/105/WE oraz uchylające decyzję Rady 87/95/EWG i decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1673/2006/WE (1), w szczególności jego art. 10 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 17 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/424 (2) domniemywa się, że podsystemy i elementy bezpieczeństwa urządzeń kolei linowych zgodne z normami zharmonizowanymi lub częściami tych norm, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, spełniają zasadnicze wymagania określone w załączniku II do tego rozporządzenia, objęte tymi normami lub ich częściami.

(2)

Pismem M/300 z dnia 15 lutego 2000 r. Komisja zwróciła się do CEN, CENELEC i ETSI z wnioskiem o opracowanie norm dotyczących elementów bezpieczeństwa urządzeń kolei linowych przeznaczonych do przewozu osób na potrzeby dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/9/WE (3). Dyrektywa ta została zastąpiona rozporządzeniem (UE) 2016/424 bez zmiany zasadniczych wymagań bezpieczeństwa.

(3)

Na podstawie wniosku M/300 CEN opracował szereg norm zharmonizowanych dotyczących wymagań bezpieczeństwa w odniesieniu do urządzeń kolei linowych przeznaczonych do przewozu osób. W szczególności CEN opracował normę EN 17064:2018 i zmienił normy EN 1709:2004, EN 12927-1:2004, EN 12927-3:2004, EN 12927-4:2004, EN 12927-5:2004 oraz EN 12927-8:2004, zastępując je normami EN 1709:2019 i EN 12927:2019.

(4)

Komisja wspólnie z CEN dokonała oceny, czy opracowane przez CEN normy EN 17064:2018, EN 1709:2019 i EN 12927:2019 są zgodne ze zleceniem M/300.

(5)

Normy EN 17064:2018, EN 1709:2019 i EN 12927:2019 uwzględniają wymagania, które mają obejmować i które zostały określone w załączniku II do rozporządzenia (UE) 2016/424. Należy zatem opublikować odniesienia do tych norm w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(6)

Norma EN 1709:2019 zastępuje normę EN 1709:2004, a norma EN 12927:2019 zastępuje normy EN 12927-1:2004, EN 12927-3:2004, EN 12927-4:2004, EN 12927-5:2004 i EN 12927-8:2004. Należy zatem wycofać odniesienia do tych norm z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej. Aby dać producentom wystarczająco dużo czasu na przygotowanie się do stosowania norm EN 1709:2019 i EN 12927:2019, należy odroczyć wycofanie odniesień do norm, które są zastępowane.

(7)

Zgodność z normą zharmonizowaną stanowi podstawę domniemania zgodności z odpowiednimi zasadniczymi wymaganiami określonymi w prawodawstwie harmonizacyjnym Unii od dnia publikacji odniesienia do takiej normy w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsza decyzja powinna zatem wejść w życie w dniu jej opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym publikuje się w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej odniesienia do norm zharmonizowanych dotyczących urządzeń kolei linowych, opracowanych na potrzeby rozporządzenia (UE) 2016/424, wymienione w załączniku I do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejszym wycofuje się z Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej odniesienia do norm zharmonizowanych dotyczących urządzeń kolei linowych, opracowanych na potrzeby rozporządzenia (UE) 2016/424, wymienione w załączniku II do niniejszej decyzji, ze skutkiem od dat wymienionych w tym załączniku.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 listopada 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 316 z 14.11.2012, s. 12.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/424 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie urządzeń kolei linowych i uchylenia dyrektywy 2000/9/WE (Dz.U. L 81 z 31.3.2016, s. 1).

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2000/9/WE z dnia 20 marca 2000 r. odnosząca się do urządzeń kolei linowych przeznaczonych do przewozu osób (Dz.U. L 106 z 3.5.2000, s. 21).


ZAŁĄCZNIK I

Nr

Odniesienie do normy

1.

EN 17064:2018

Wymagania bezpieczeństwa dla osobowych kolei linowych – Zapobieganie i walka z pożarem

Uwaga: Odniesienia normatywne, o których mowa w pkt 2 normy zharmonizowanej EN 17064:2018, należy odczytywać jako odniesienia do norm EN 1021-1:2014, EN 1021-2:2014, EN 1838:2013, EN 1907:2017, EN 12929-1:2015, EN 13243:2015, EN 13501-1:2007+A1:2009, EN 50172:2004, EN 50272-1:2010, EN 50272-2:2001, EN 60204-1:2006, EN 60695-11-10:2013, EN 61730-1:2007, EN 61730-2:2007, EN ISO 7010:2012 i EN ISO 8528-13:2016

2.

EN 1709:2019

Wymagania bezpieczeństwa dla osobowych kolei linowych – Badanie przed przekazaniem do eksploatacji i instrukcje dotyczące konserwacji i badań ruchowych oraz sprawdzeń

Uwaga: Odniesienia normatywne, o których mowa w pkt 2 normy zharmonizowanej EN 1709:2019, należy odczytywać jako odniesienia do norm EN 1907:2017, EN 1908:2015, EN 1909:2017, EN 12397:2017, EN 12408:2004, EN 12927:2019, EN 12929:2015 (wszystkie części), EN 12930:2015, EN 13107:2015, EN 13223:2015, EN 13243:2015 i EN 13796:2017 (wszystkie części)

3.

EN 12927:2019

Wymagania bezpieczeństwa dla osobowych kolei linowych – Liny

Uwaga: Odniesienia normatywne, o których mowa w pkt 2 normy zharmonizowanej EN 12927:2019, należy odczytywać jako odniesienia do norm EN 1559-2:2014, EN 1709:2019, EN 1907:2017, EN 1908:2015, EN 1909:2017, EN 10228-1:2016, EN 12385-2:2002+A1:2008, EN 12385-4:2002+A1:2008, EN 12385-8:2002, EN 12385-9:2002, EN 12397:2017, EN 12408:2004, EN 12929-1:2015, EN 12929-2:2015, EN 12930:2015, EN 13107:2015, EN 13223:2015, EN 13243:2015, EN 13411-2:2001+A1:2008, EN 13411-3:2004+A1:2008, EN 13411-4:2002+A1:2008, EN 13411-5:2003+A1:2008, EN 13411-6:2004+A1:2008, EN 13411-7:2006+A1:2008, EN 13796-1:2017, EN 13796-2:2017, EN 13796-3:2017, EN ISO 148-1:2016, EN ISO 5579:2013, EN ISO 9554:2019 i EN ISO 10547:2009


ZAŁĄCZNIK II

Nr

Odniesienie do normy

Data wycofania

1.

EN 1709:2004 Wymagania bezpieczeństwa dla osobowych kolei linowych – Badanie przed przekazaniem do eksploatacji, konserwacja, kontrole ruchowe i sprawdzenia

30 kwietnia 2021 r.

2.

EN 12927-1:2004 Wymagania bezpieczeństwa dla osobowych kolei linowych – Liny – Część 1: Kryteria doboru lin i ich zakończeń

30 kwietnia 2021 r.

3.

EN 12927-3:2004 Wymagania bezpieczeństwa dla osobowych kolei linowych – Liny – Część 3: Długie zaploty sześciosplotkowych lin napędowych, nośno-napędowych i holujących

30 kwietnia 2021 r.

4.

EN 12927-4:2004 Wymagania bezpieczeństwa dla osobowych kolei linowych – Liny – Część 4: Zamocowania końców

30 kwietnia 2021 r.

5.

EN 12927-5:2004 Wymagania bezpieczeństwa dla osobowych kolei linowych – Liny – Część 5: Magazynowanie, transport, montaż i napinanie

30 kwietnia 2021 r.

6.

EN 12927-8:2004 Wymagania bezpieczeństwa dla osobowych kolei linowych – Liny – Część 8: Badania magnetyczne lin (MRT)

30 kwietnia 2021 r.


Sprostowania

19.11.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 298/12


Sprostowanie do rozporządzenia Komisji (UE) 2019/1870 z dnia 7 listopada 2019 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższych dopuszczalnych poziomów kwasu erukowego i cyjanowodoru w niektórych środkach spożywczych

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 289 z dnia 8 listopada 2019 r. )

Załączniki I i II otrzymują brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK I

W sekcji 8 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 pozycja 8.1 otrzymuje brzmienie:

Środki spożywcze (1)

Najwyższe dopuszczalne poziomy (g/kg)

»8.1.

Kwas erukowy, w tym kwas erukowy w postaci związanej w tłuszczu

 

8.1.1.

Oleje i tłuszcze roślinne wprowadzane do obrotu z przeznaczeniem dla konsumenta końcowego lub do stosowania jako składnik żywności, z wyjątkiem oleju z lnicznika, oleju gorczycowego i oleju z ogórecznika lekarskiego

20,0

8.1.2.

Olej z lnicznika, olej gorczycowy (*1) i olej z ogórecznika lekarskiego

50,0

8.1.3.

Gorczyca (dodatek do potraw)

35,0

ZAŁĄCZNIK II

W sekcji 8 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 pozycja 8.3 otrzymuje brzmienie:

Środki spożywcze (1)

Najwyższy dopuszczalny poziom (mg/kg)

»8.3.

Cyjanowodór, w tym cyjanowodór w postaci związanej w glikozydach cyjanogennych

 

8.3.1.

Nieprzetworzone całe, mielone, rozdrobnione, łupane, siekane pestki moreli wprowadzane do obrotu i przeznaczone dla konsumentów końcowych (54)  (55)

20,0

”.

(*1)  Pod warunkiem zgody właściwego organu najwyższy dopuszczalny poziom nie ma zastosowania do oleju gorczycowego produkowanego i spożywanego lokalnie.«;

(54)  ‘Produkty nieprzetworzone’zgodnie z definicją w rozporządzeniu (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 1).

(55)  ‘Wprowadzanie do obrotu’ oraz ‘konsument końcowy’ zgodnie z definicjami ‘wprowadzania na rynek’i ‘konsumenta finalnego’w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającym ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającym procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1)«.