ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 276

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 62
29 października 2019


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

 

*

Decyzja Rady (UE) 2019/1803 z dnia 18 lipca 2019 r. w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Rządem Socjalistycznej Republiki Wietnamu ustanawiającej ramy udziału Wietnamu w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską

1

 

*

TŁUMACZENIE UMOWA

3

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Wykonawcze Komisji (UE) 2019/1804 z dnia 28 października 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 809/2014 w odniesieniu do zmian wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność, kontroli zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz systemu kontroli w odniesieniu do wzajemnej zgodności

12

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1805 z dnia 28 października 2019 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 7807)  ( 1 )

21

 

 

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

 

*

Decyzja nr 1/2019 Komitetu Stowarzyszenia UE–Republika Mołdawii w Składzie Rozstrzygającym Kwestie dotyczące Handlu z dnia 4 października 2019 r. dotycząca aktualizacji załącznika XXVIII-B (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych) do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony [2019/1806]

44

 

*

Decyzja nr 2/2019 Komitetu Stowarzyszenia UE–Republika Mołdawii w składzie Rozstrzygającym Kwestie Dotyczące Handlu z dnia 4 października 2019 r. dotycząca aktualizacji załącznika XXVIII-D (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony 2019/1807

56

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

29.10.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 276/1


DECYZJA RADY (UE) 2019/1803

z dnia 18 lipca 2019 r.

w sprawie podpisania i zawarcia Umowy między Unią Europejską a Rządem Socjalistycznej Republiki Wietnamu ustanawiającej ramy udziału Wietnamu w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 37, w związku z art. 218 ust. 5 i 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 8 kwietnia 2019 r. Rada przyjęła decyzję upoważniającą do rozpoczęcia negocjacji dotyczących umowy między Unią Europejską a Socjalistyczną Republiką Wietnamu ustanawiającej ramy udziału tego państwa w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię (zwanej dalej „umową”).

(2)

Zgodnie z art. 37 Traktatu o Unii Europejskiej Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa wynegocjował następnie tę umowę.

(3)

Umowa powinna zostać zatwierdzona,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii umowę między Unią Europejską a Rządem Socjalistycznej Republiki Wietnamu ustanawiającą ramy udziału Wietnamu w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską (zwaną dalej „umową”).

Tekst umowy dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Przewodniczący Rady jest upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania umowy ze skutkiem wiążącym dla Unii.

Artykuł 3

Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, powiadomienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 umowy. (1)

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 lipca 2019 r.

W imieniu Rady

T. TUPPURAINEN

Przewodniczący


(1)  Data wejścia w życie umowy zostanie opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretarza Generalnego Rady.


29.10.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 276/3


TŁUMACZENIE

UMOWA

między Unią Europejską a rządem Socjalistycznej Republiki Wietnamu ustanawiająca ramy udziału Wietnamu w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską

UNIA EUROPEJSKA (zwana dalej „Unią” lub „UE”), z jednej strony, i WIETNAM, z drugiej strony, zwane dalej łącznie „Stronami”,

mając na uwadze, co następuje:

(1)

W ramach wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony Unia Europejska może decydować, w drodze decyzji Rady, o podjęciu operacji zarządzania kryzysowego, które mogą obejmować zadania określone w art. 42 ust. 1 i art. 43 ust. 1 Traktatu o Unii Europejskiej.

(2)

Wietnam i UE uznają znaczenie pokoju na świecie dla rozwoju wszystkich państw i pozostają zaangażowane na rzecz przyczyniania się do utrzymywania pokoju i bezpieczeństwa w ich sąsiedztwie i na całym świecie, na zasadach określonych w Karcie Narodów Zjednoczonych.

(3)

Uwzględniając zaangażowanie obu Stron w umacnianie współpracy w sprawach dotyczących bezpieczeństwa i obrony oraz uznając fakt, że potencjał i zdolności Wietnamu mogłyby być wykorzystywane w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE.

(4)

Wietnam i UE pragną określić ogólne warunki udziału Wietnamu w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE w drodze umowy ustanawiającej ramy takiego ewentualnego przyszłego udziału, zamiast określać te warunki odrębnie dla każdej operacji.

(5)

Umowa taka powinna pozostawać bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji przez Unię oraz nie powinna przesądzać o indywidualnym charakterze decyzji Wietnamu dotyczącej udziału w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.

(6)

Unia zdecyduje, czy państwa trzecie zostaną zaproszone do udziału w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE. Wietnam może przyjąć zaproszenie Unii i zaproponować swój wkład. W takim przypadku Unia zdecyduje, czy przyjąć zaproponowany wkład,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

SEKCJA I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Decyzje dotyczące udziału

1.   Po podjęciu przez Unię decyzji o zaproszeniu Wietnamu do udziału w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, Wietnam, w ramach wykonywania niniejszej umowy, powiadamia Unię Europejską o decyzji swoich właściwych organów w sprawie udziału, w tym zaproponowanego wkładu.

2.   Unia dokonuje, w konsultacji z Wietnamem, oceny zaproponowanego przez niego wkładu.

3.   Unia jak najszybciej dostarcza Wietnamowi wstępne szacunkowe dane dotyczące prawdopodobnej wysokości wkładu w koszty wspólne operacji, aby pomóc Wietnamowi w sformułowaniu jego propozycji.

4.   Unia przekazuje Wietnamowi na piśmie wynik swojej oceny i decyzję dotyczącą zaproponowanego wkładu Wietnamu, by zapewnić udział Wietnamu zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.

5.   Propozycja Wietnamu złożona na podstawie ust. 1 i jej przyjęcie przez UE zgodnie z ust. 4 stanowią podstawę do stosowania niniejszej umowy do poszczególnych operacji zarządzania kryzysowego.

6.   Wietnam może w dowolnym momencie, z własnej inicjatywy lub na wniosek Unii, po przeprowadzeniu konsultacji między Stronami, wycofać się całkowicie lub częściowo z udziału w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.

Artykuł 2

Ramy

1.   Wietnam przyłącza się do odpowiedniej decyzji Rady, na mocy której Rada Unii Europejskiej decyduje, że Unia będzie prowadziła operację zarządzania kryzysowego, oraz do wszelkich innych decyzji, na mocy których Rada Unii Europejskiej postanawia rozszerzyć operację zarządzania kryzysowego prowadzoną przez UE, zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy i wszelkimi wymaganymi uzgodnieniami wykonawczymi.

2.   Udział Wietnamu w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE odbywa się bez uszczerbku dla autonomii podejmowania decyzji przez Unię.

Artykuł 3

Status personelu i sił zbrojnych Wietnamu

1.   Status personelu oddelegowanego do cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE lub sił zbrojnych przydzielonych przez Wietnam do wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE jest regulowany umową w sprawie statusu sił zbrojnych lub misji, jeżeli zostanie ona zawarta, lub innymi uzgodnieniami między Unią i państwem, w którym operacja jest prowadzona. Informuje się o tym Wietnam.

2.   Status personelu przydzielonego do dowództwa lub grup dowodzenia usytuowanych poza państwem, w którym ma miejsce operacja zarządzania kryzysowego prowadzona przez UE, jest regulowany uzgodnieniami między dowództwem i odpowiednimi grupami dowodzenia a właściwymi organami Wietnamu.

3.   Bez uszczerbku dla umowy w sprawie statusu sił zbrojnych lub misji, o której mowa w ust. 1, Wietnam sprawuje jurysdykcję nad swoim personelem uczestniczącym w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE. W przypadku gdy siły zbrojne Wietnamu działają na pokładzie statku lub statku powietrznego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, to państwo członkowskie może sprawować jurysdykcję z zastrzeżeniem istniejących lub przyszłych umów oraz zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz prawem międzynarodowym.

4.   Wietnam jest odpowiedzialny za wszelkie roszczenia związane z jego udziałem w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, które dotyczą członka jego personelu lub zostały zgłoszone przez członka jego personelu oraz jest odpowiedzialny za wszczęcie postępowania, w szczególności sądowego lub dyscyplinarnego, przeciwko członkowi jego personelu zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi.

5.   Strony zgadzają się zrzec się wszelkich wzajemnych roszczeń, innych niż umowne, z tytułu uszkodzenia, utraty lub zniszczenia składników majątku będących własnością jednej ze Stron lub przez nią obsługiwanych lub z tytułu uszkodzenia ciała lub śmierci członków personelu Strony w wyniku wykonywania przez nich obowiązków służbowych związanych z działaniami na podstawie niniejszej umowy, z wyjątkiem rażącego niedbalstwa lub umyślności. Wszelkie przypadki rażącego niedbalstwa lub umyślnego działania rozstrzygane są przez Strony na drodze dyplomatycznej.

6.   Wietnam zobowiązuje się do złożenia oświadczenia dotyczącego zrzeczenia się roszczeń wobec państw biorących udział w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, w której bierze udział Wietnam, oraz do uczynienia tego przy podpisaniu niniejszej umowy.

7.   Unia zobowiązuje się zapewnić, by państwa członkowskie Unii Europejskiej złożyły oświadczenie dotyczące zrzeczenia się roszczeń w przypadku ewentualnego przyszłego udziału Wietnamu w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE oraz by uczyniły to przy podpisaniu niniejszej umowy.

Artykuł 4

Informacje niejawne

1.   Wietnam podejmuje odpowiednie środki w celu zapewnienia ochrony informacji niejawnych UE zgodnie z przepisami bezpieczeństwa Rady dotyczącymi ochrony informacji niejawnych UE, zawartymi w decyzji Rady 2013/488/UE (1) oraz zgodnie z dalszymi wytycznymi wydawanymi przez właściwe organy, w tym wytycznymi dowódcy operacji UE dotyczącymi wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE lub wytycznymi szefa misji dotyczącymi cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.

2.   W przypadku zawarcia przez Strony umowy w sprawie procedur bezpieczeństwa dotyczących wymiany informacji niejawnych umowa taka ma zastosowanie w kontekście operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.

SEKCJA II

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE UDZIAŁU W CYWILNYCH OPERACJACH ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO PROWADZONYCH PRZEZ UE

Artykuł 5

Personel oddelegowany do cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE

1.   Wietnam:

a)

zapewnia, by jego personel oddelegowany do cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE podejmował swoją misję zgodnie z:

i)

odpowiednią decyzją Rady i jej późniejszymi zmianami, o której mowa w art. 2 ust. 1;

ii)

planem operacji;

iii)

mającymi zastosowanie uzgodnieniami wykonawczymi;

iv)

mającą zastosowanie polityką dotyczącą cywilnych operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE;

b)

informuje w odpowiednim terminie dowódcę operacji cywilnej o wszelkich zmianach dotyczących swojego wkładu do cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.

2.   Personel oddelegowany przez Wietnam do cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE poddaje się badaniom lekarskim i szczepieniom oraz uzyskuje zaświadczenie lekarskie stwierdzające zdolność do pełnienia obowiązków, wystawione przez właściwy organ, i przedstawia kopię tego zaświadczenia.

3.   Personel oddelegowany przez Wietnam wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na uwadze wyłącznie interes cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE i zgodnie z najwyższymi standardami postępowania określonymi w politykach mających zastosowanie do cywilnych operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE.

Artykuł 6

Struktura dowodzenia

1.   Cały personel Wietnamu uczestniczący w cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE podlega w pełni władzom Wietnamu.

2.   Dowódca operacji cywilnej prowadzonej przez UE sprawuje kontrolę operacyjną nad całym personelem uczestniczącym w cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE. Uzgodnienia wykonawcze w tym zakresie muszą zostać zawarte przez dowódcę operacji cywilnej prowadzonej przez UE i władze Wietnamu przed rozmieszczeniem.

3.   Dowódca operacji cywilnej przejmuje odpowiedzialność za cywilną operację zarządzania kryzysowego prowadzoną przez UE oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę na szczeblu strategicznym.

4.   Szef misji przejmuje odpowiedzialność za cywilną operację zarządzania kryzysowego prowadzoną przez UE oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę w teatrze działań, a także zajmuje się jej bieżącym zarządzaniem.

5.   Zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 2 ust. 1, Wietnam ma takie sama prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak państwa członkowskie Unii Europejskiej biorące udział w operacji.

6.   Szef misji jest odpowiedzialny za kontrolę dyscyplinarną personelu cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE. Wietnam jest odpowiedzialny za podjęcie wszelkich działań, w tym prawnych lub dyscyplinarnych, przeciwko członkom swojego personelu zgodnie ze swoimi przepisami ustawowymi i wykonawczymi oraz strategiami politycznymi.

7.   Wietnam wyznacza punkt kontaktowy kontyngentu narodowego, który ma reprezentować jego kontyngent narodowy podczas operacji. Punkt kontaktowy kontyngentu narodowego przedstawia szefowi misji informacje o sprawach mających wpływ na operację i jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę kontyngentu Wietnamu.

8.   Decyzja w sprawie zakończenia operacji jest podejmowana przez Unię, a jeżeli w dniu zakończenia operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE Wietnam nadal wnosi do niej swój wkład – w konsultacji z Wietnamem.

Artykuł 7

Kwestie finansowe

1.   Z zastrzeżeniem art. 8 Wietnam ponosi wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, z wyjątkiem kosztów bieżących, zgodnie z budżetem operacyjnym operacji.

2.   W przypadku śmierci, uszkodzenia ciała, straty lub szkody poniesionej przez osoby fizyczne lub prawne z państwa, w którym prowadzona jest operacja, kwestie ewentualnej odpowiedzialności Wietnamu i odszkodowania są regulowane warunkami określonymi w mającej zastosowanie umowie w sprawie statusu misji, o której mowa w art. 3 ust. 1, lub wszelkimi mającymi zastosowanie uzgodnieniami alternatywnymi.

Artykuł 8

Wkład do budżetu operacyjnego

1.   Z zastrzeżeniem ust. 4 niniejszego artykułu, także w odniesieniu do własnych zdolności Wietnamu, i w następstwie decyzji Wietnamu w sprawie udziału w cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE zgodnie z art. 1 ust. 5 Wietnam wnosi wkład w finansowanie budżetu operacyjnego danej cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.

2.   Taki wkład do budżetu operacyjnego jest obliczany na podstawie tej z poniższych metod, której wynikiem będzie niższa kwota:

a)

tej części kwoty odniesienia przeznaczonej do budżetu operacyjnego, która jest proporcjonalna do stosunku dochodu narodowego brutto (DNB) Wietnamu do sumy DNB wszystkich państw wnoszących wkład do budżetu operacyjnego tej operacji; lub

b)

tej części kwoty odniesienia przeznaczonej do budżetu operacyjnego, która jest proporcjonalna do stosunku liczby członków personelu z Wietnam uczestniczących w operacji do całkowitej liczby członków personelu ze wszystkich państw uczestniczących w tej operacji.

3.   Niezależnie od ust. 1 i 2 Wietnam nie wnosi wkładu w celu finansowania diet dziennych wypłacanych personelowi państw członkowskich Unii Europejskiej.

4.   Niezależnie od ust. 1 Unia co do zasady zwalnia Wietnam z wnoszenia wkładów finansowych na rzecz danej cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, gdy:

a)

Unia stwierdzi, że Wietnam wnosi znaczny wkład, który jest istotny dla danej operacji;

lub

b)

DNB na mieszkańca w Wietnamie nie przekracza wysokości tego wskaźnika w żadnym z państw członkowskich Unii.

5.   Z zastrzeżeniem ust. 1 uzgodnienia dotyczące uiszczania przez Wietnam wkładów do budżetu operacyjnego cywilnej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE muszą zostać podpisane przez właściwe organy Stron i zawierać między innymi postanowienia dotyczące:

a)

wysokości danego wkładu finansowego;

b)

uzgodnień dotyczących uiszczenia wkładu finansowego; oraz

c)

procedury audytu.

SEKCJA III

POSTANOWIENIA DOTYCZĄCE UDZIAŁU W CYWILNYCH OPERACJACH ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO PROWADZONYCH PRZEZ UE

Artykuł 9

Udział w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE

1.   Wietnam zapewnia, by jego siły zbrojne i personel uczestniczący w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE wykonywały swoją misję zgodnie z:

a)

odpowiednią decyzją Rady i jej późniejszymi zmianami, o której mowa w art. 2 ust. 1;

b)

planem operacji;

c)

mającymi zastosowanie uzgodnieniami wykonawczymi; oraz

d)

mającą zastosowanie polityką dotyczącą wojskowych operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE.

2.   Wietnam informuje w odpowiednim terminie dowódcę operacji prowadzonej przez UE o wszelkich zmianach dotyczących jego udziału w operacji.

3.   Personel oddelegowany przez Wietnam wykonuje swoje obowiązki i postępuje, mając na uwadze wyłącznie interes wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE i zgodnie z najwyższymi standardami postępowania określonymi w politykach mających zastosowanie do wojskowych operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez UE.

Artykuł 10

Struktura dowodzenia

1.   Wszystkie siły zbrojne i cały personel Wietnamu uczestniczące w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE podlegają w pełni swoim władzom krajowym.

2.   Dowódca operacji prowadzonej przez UE sprawuje operacyjne i taktyczne dowodzenie lub kontrolę nad wszystkimi siłami zbrojnymi i całym personelem państw biorących udział w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE. Uzgodnienia wykonawcze w tym zakresie muszą zostać zawarte przez dowódcę operacji prowadzonej przez UE i władze Wietnamu przed rozmieszczeniem.

3.   Zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 2 ust. 1, Wietnam ma takie sama prawa i obowiązki w kwestii bieżącego zarządzania operacją jak państwa członkowskie Unii Europejskiej biorące udział w operacji.

4.   Dowódca operacji prowadzonej przez UE może w każdej chwili, po przeprowadzeniu konsultacji z Wietnamem, zwrócić się o wycofanie wkładu przez Wietnam.

5.   Wietnam powołuje w celu reprezentowania swojego narodowego kontyngentu w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE Starszego Przedstawiciela Wojskowego (ang. Senior Military Representative – SMR). SMR konsultuje się z dowódcą sił UE we wszystkich sprawach mających wpływ na operację oraz jest odpowiedzialny za bieżącą dyscyplinę personelu kontyngentu Wietnamu.

Artykuł 11

Kwestie finansowe

1.   Bez uszczerbku dla art. 12 niniejszej umowy, Wietnam ponosi wszelkie koszty związane ze swoim udziałem w operacji, chyba że koszty te podlegają wspólnemu finansowaniu zgodnie z aktami prawnymi, o których mowa w art. 2 ust. 1, oraz z decyzją Rady (WPZiB) 2015/528 (2).

2.   W przypadku śmierci, uszkodzenia ciała, straty lub szkody poniesionej przez osoby fizyczne lub prawne z państwa, w którym prowadzona jest operacja, kwestie ewentualnej odpowiedzialności Wietnamu i odszkodowania są regulowane warunkami określonymi w mającej zastosowanie umowie w sprawie statusu sił zbrojnych, o której mowa w art. 3 ust. 1, lub wszelkimi mającymi zastosowanie uzgodnieniami alternatywnymi.

Artykuł 12

Wkład w koszty wspólne

1.   Z zastrzeżeniem ust. 3 niniejszego artykułu, także w odniesieniu do własnych zdolności Wietnamu, i w następstwie decyzji Wietnamu w sprawie udziału w wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE zgodnie z art. 1 ust. 5 Wietnam wnosi wkład w pokrywanie wspólnych kosztów danej wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE.

2.   Taki wkład w koszty wspólne jest obliczany na podstawie tej z poniższych metod, której wynikiem będzie niższa kwota:

a)

tej części kosztów wspólnych, która jest proporcjonalna do stosunku DNB Wietnamu do sumy DNB wszystkich państw wnoszących wkład w koszty wspólne tej operacji; lub

b)

tej części kosztów wspólnych, która jest proporcjonalna do stosunku liczby członków personelu z Wietnamu uczestniczących w operacji do całkowitej liczby członków personelu ze wszystkich państw uczestniczących w tej operacji.

W przypadku, gdy zastosowanie ma metoda określona w lit. b), a Wietnam wysyła jedynie personel do dowództwa operacji lub dowództwa sił, bierze się pod uwagę stosunek jej personelu do całkowitej liczby odpowiedniego personelu dowództwa. W innych przypadkach bierze się pod uwagę stosunek całkowitej liczby członków personelu przydzielonego przez Wietnam do całkowitej liczby członków personelu operacji.

3.   Niezależnie od ust. 1 Unia co do zasady zwalnia Wietnamu z wnoszenia wkładów finansowych na rzecz danej wojskowej operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, gdy:

a)

Unia stwierdzi, że Wietnam wnosi znaczny wkład, który jest istotny dla danej operacji;

lub

b)

DNB na mieszkańca w Wietnamie nie przekracza wysokości tego wskaźnika w żadnym z państw członkowskich Unii.

4.   Z zastrzeżeniem ust. 1 uzgodnienia dotyczące uiszczania przez Wietnam wkładu w koszty wspólne zawierane są przez właściwe organy Stron i zawierają między innymi postanowienia dotyczące:

a)

wysokości danego wkładu finansowego;

b)

uzgodnień dotyczących wnoszenia wkładu finansowego; oraz

c)

procedury audytu.

SEKCJA IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 13

Uzgodnienia wykonawcze do umowy

Bez uszczerbku dla art. 8 ust. 5 i art. 12 ust. 4, wszelkie niezbędne ustalenia techniczne i administracyjne służące wykonaniu niniejszej umowy zawierane są między właściwymi organami Stron.

Artykuł 14

Właściwe organy

Do celów niniejszej umowy właściwym organem Wietnamu jest Ministerstwo Obrony Narodowej Wietnamu, chyba że Unia Europejska otrzyma odmienne powiadomienie.

Artykuł 15

Niewypełnianie obowiązków

Jeżeli jedna ze Stron nie wypełnia swoich obowiązków określonych w niniejszej umowie, druga Strona ma prawo do rozwiązania niniejszej umowy w formie pisemnego powiadomienia z zachowaniem jednomiesięcznego okresu wypowiedzenia.

Artykuł 16

Rozstrzyganie sporów

Spory dotyczące wykładni lub stosowania niniejszej umowy rozstrzygane są przez Strony na drodze dyplomatycznej.

Artykuł 17

Wejście w życie, okres obowiązywania i rozwiązanie

1.   Niniejsza Umowa wchodzi w życie pierwszego dnia pierwszego miesiąca następującego po wzajemnym powiadomieniu się przez Strony o zakończeniu wewnętrznych procedur prawnych niezbędnych do jej wejścia w życie.

2.   Niniejsza Umowa podlega przeglądowi na wniosek jednej ze Stron.

3.   Zmiany do niniejszej umowy mogą być wprowadzane za obopólną pisemną zgodą Stron. Zmiany wchodzą w życie zgodnie z procedurą przewidzianą w ust. 1.

4.   Niniejsza Umowa może zostać wypowiedziana przez każdą ze Stron w formie pisemnego powiadomienia o wypowiedzeniu przekazanego drugiej Stronie. Wypowiedzenie takie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od dnia otrzymania wypowiedzenia przez drugą Stronę.

W DOWÓD CZEGO niżej podpisani, odpowiednio upoważnieni do tego przez Strony, które reprezentują, złożyli swoje podpisy pod niniejszą Umową.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2019 r. w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach w języku angielskim i wietnamskim, przy czym każdy z tych tekstów jest na równi autentyczny. W przypadku rozbieżności w wykładni tekst angielski uważa się za rozstrzygający.

W imieniu Unii Europejskiej

W imieniu rządu Socjalistycznej Republiki Wietnamu


(1)  Decyzja Rady 2013/488/UE z dnia 23 września 2013 r. w sprawie przepisów bezpieczeństwa dotyczących ochrony informacji niejawnych UE (Dz.U. L 274 z 15.10.2013, s. 1).

(2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2015/528 z dnia 27 marca 2015 r. ustanawiająca mechanizm zarządzania finansowaniem wspólnych kosztów operacji Unii Europejskiej mających wpływ na kwestie wojskowe lub obronne (ATHENA) oraz uchylająca decyzję 2011/871/WPZiB (Dz.U. L 84 z 28.3.2015 s. 39).


OŚWIADCZENIE PAŃSTW CZŁONKOWSKICH UE STOSUJĄCYCH DECYZJĘ RADY UE W SPRAWIE OPERACJI ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO PROWADZONEJ PRZEZ UE, W KTÓREJ BIERZE UDZIAŁ WIETNAM, DOTYCZĄCE ZRZECZENIA SIĘ ROSZCZEŃ, O KTÓRYM MOWA W ART. 3 UST. 5

„Państwa członkowskie UE stosujące decyzję Rady UE w sprawie operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, w której bierze udział Wietnam, dołożą starań – w stopniu, w jakim zezwalają na to ich krajowe systemy prawne – by w miarę możliwości zrzec się w stosunku do Wietnamu wszelkich roszczeń z tytułu uszkodzenia ciała lub śmierci członka ich personelu lub uszkodzenia lub straty jakichkolwiek należących do nich składników majątku używanych w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, jeżeli takie uszkodzenie ciała, śmierć, szkoda lub strata:

zostały spowodowane przez personel, który Wietnam przydzielił do operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, podczas wykonywania obowiązków związanych z taką operacją, z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub umyślnego działania; lub

wynikły z użycia składników majątku należącego do Wietnamu, pod warunkiem że takie składniki majątku zostały użyte w związku z operacją, z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub umyślnego działania personelu, który Wietnam przydzielił do operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, używającego takich składników majątku.”.


OŚWIADCZENIE WIETNAMU DOTYCZĄCE ZRZECZENIA SIĘ ROSZCZEŃ, O KTÓRYM MOWA W ART. 3 UST. 5, W ODNIESIENIU DO PAŃSTW BIORĄCYCH UDZIAŁ W OPERACJACH ZARZĄDZANIA KRYZYSOWEGO PROWADZONYCH PRZEZ UE

„Wietnam, zgodziwszy się na udział w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, dołoży starań – w stopniu, w jakim zezwala na to jego krajowy system prawny – by w miarę możliwości zrzec się w stosunku do państw biorących udział w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE wszelkich roszczeń z tytułu uszkodzenia ciała lub śmierci członka jego personelu lub uszkodzenia lub straty jakichkolwiek należących do niego składników majątku używanych w operacji zarządzania kryzysowego prowadzonej przez UE, jeżeli takie uszkodzenie ciała, śmierć, szkoda lub strata:

zostały spowodowane przez personel podczas wykonywania obowiązków związanych z prowadzoną przez UE operacją zarządzania kryzysowego, z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub umyślnego działania; lub

wynikły z użycia składników majątku należących do państw członkowskich UE biorących udział w prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego, pod warunkiem że takie składniki majątku zostały użyte w związku z operacją i z wyjątkiem przypadków rażącego niedbalstwa lub umyślnego działania personelu prowadzonej przez UE operacji zarządzania kryzysowego, używającego takich składników majątku.”.


ROZPORZĄDZENIA

29.10.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 276/12


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1804

z dnia 28 października 2019 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 809/2014 w odniesieniu do zmian wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność, kontroli zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz systemu kontroli w odniesieniu do wzajemnej zgodności

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 62 ust. 2 akapit pierwszy lit. a)–d) i h) i art. 78 akapit pierwszy lit. b) i c) oraz jego art. 96 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 (2)państwa członkowskie mogą upoważnić beneficjentów płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (3) do zmiany ich pojedynczych wniosków odnośnie do wykorzystania działek rolnych zgłoszonych po upływie ostatecznego terminu składania pojedynczego wniosku, w należycie uzasadnionych okolicznościach. W sezonie wegetacyjnym może zaistnieć potrzeba dostosowania przez beneficjentów planu upraw w stosunku do upraw lub ich lokalizacji. Może to wynikać ze zmiany warunków pogodowych lub innych warunków rolniczych. Beneficjenci płatności, o której mowa w art. 30 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (4), mogą znajdować się w podobnej sytuacji, w szczególności w odniesieniu do międzyplonów. W związku z tym należy również umożliwić państwom członkowskim upoważnienie tych beneficjentów do zmiany pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność w odniesieniu do wykorzystania działek zgłoszonych do celów płatności, o której mowa w art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Ponadto ustęp ten należy skreślić z art. 14 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 i uwzględnić w jego art. 15, ponieważ dotyczy on zmian w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność. Należy również wyjaśnić, że zmiany te mogą zostać wprowadzone po upływie ogólnych terminów powiadamiania o zmianach, a państwa członkowskie mogą ustalić ostateczny termin ich zgłaszania.

(2)

Art. 15 ust. 1b przewiduje możliwość wprowadzania zmian w pojedynczych wnioskach lub wnioskach o płatność, w przypadku których przeprowadzane są kontrole w formie monitorowania. Należy wyjaśnić, że przepis ten odnosi się do możliwości zmiany w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność w następstwie tymczasowych wyników kontroli w formie monitorowania. Należy również określić, czego mogą dotyczyć te zmiany.

(3)

W art. 15 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 określony jest termin dokonywania zmian w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność. W art. 15 ust. 3 tego rozporządzenia określono sytuacje, w których zmiany w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność nie są już możliwe. Zasady te nie mają zastosowania w przypadku, gdy beneficjenci podlegają kontrolom w formie monitorowania ze względu na specyfikę tych rodzajów kontroli. Należy zatem wyjaśnić, kiedy beneficjenci mogą dokonywać takich zmian. Ponadto należy umożliwić właściwym organom ustalenie daty powiadomienia o takich zmianach na poziomie systemu pomocy, środka wsparcia lub rodzaju operacji poddawanych kontroli w formie monitorowania.

(4)

Państwa członkowskie mogą zdecydować się na przeprowadzanie kontroli w formie monitorowania w odniesieniu do niektórych systemów pomocy, środków wsparcia, rodzajów operacji lub wymogów i norm mających znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności, przy jednoczesnym utrzymaniu kontroli na miejscu opartej na próbie w odniesieniu do innych systemów, środków, rodzajów operacji lub wymogów i norm. Może to prowadzić do sytuacji, w których w wyniku kontroli w formie monitorowania ujawnione zostaną ustalenia mające znaczenie dla ustalenia zgodności z zasadami systemów, środków, rodzajów operacji lub norm i wymogów dotyczących wzajemnej zgodności, z zastrzeżeniem kontroli opartych na próbie. Należy zatem ustanowić zasady dotyczące sposobu uwzględniania tych ustaleń.

(5)

Należy wyjaśnić, że zastosowanie ma obowiązek wzajemnego powiadamiania, o którym mowa w art. 27 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, jak również wymogi i normy odnoszące się do zasady wzajemnej zgodności. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 27.

(6)

Art. 38 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 dotyczy pomiaru obszaru. Jednak ust. 1 tego artykułu odnosi się do możliwości ograniczenia kontroli kwalifikowalności i pomiaru powierzchni działek do dobranej losowo próby obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność. W celu zapewnienia jasności przepisy dotyczące weryfikacji warunków kwalifikowalności należy usunąć z art. 38 i włączyć do art. 39.

(7)

Państwa członkowskie mogą zdecydować się na przeprowadzanie kontroli w formie monitorowania w odniesieniu do niektórych systemów pomocy lub środków wsparcia lub rodzajów operacji zgodnie z art. 40a rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, przy jednoczesnym utrzymaniu kontroli na miejscu opartych na próbie, które obejmują pomiar obszaru określony w art. 38 tego rozporządzenia w odniesieniu do innych systemów, środków lub operacji. Może to prowadzić do sytuacji, w których działka rolna zmierzona zgodnie z kontrolą na miejscu opartą na próbie, różni się od obszaru ustalonego jako podstawa do obliczenia pomocy lub wsparcia, w przypadku gdy stosowane są kontrole w formie monitorowania. W związku z tym w art. 38 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 należy wyjaśnić, który obszar należy wybrać w tych przypadkach.

(8)

Wszystkie działki rolne zadeklarowane przez beneficjenta i wybrane do kontroli na miejscu muszą być mierzone zgodnie z art. 38 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, a ich warunki kwalifikowalności zweryfikowane zgodnie z art. 39 tego rozporządzenia. Obejmuje to działki rolne pokryte trwałymi użytkami zielonymi lub pastwiska trwałe dużych rozmiarów użytkowane wspólnie przez kilku beneficjentów, co może pociągać za sobą duże obciążenie pracą dla właściwych organów. Aby ograniczyć obciążenie pracą przy jednoczesnym utrzymaniu odpowiedniego poziomu ochrony funduszy unijnych, należy przewidzieć możliwość zastąpienia pomiarów i kontroli kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków kontrolami opartymi na ortoobrazach wykorzystywanych do regularnej aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych oraz określić warunki, na jakich właściwe organy mogą korzystać z tej możliwości.

(9)

Jeżeli weryfikacja kwalifikowalności działek rolnych podczas kontroli na miejscu dotyczącej środków rozwoju obszarów wiejskich jest ograniczona do losowo wybranej próby obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o płatność, może się zdarzyć, że niektóre kryteria kwalifikowalności, zobowiązania i inne obowiązki nie zostaną odpowiednio sprawdzone. W art. 39 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 należy zatem przewidzieć wybór dodatkowej próby na podstawie ryzyka, która umożliwi weryfikację takich kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań lub innych obowiązków.

(10)

Głównym celem kontroli w formie monitorowania jest wspieranie beneficjentów w spełnianiu kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków oraz umożliwienie im rozwiązania ujawnionych problemów. W tym celu ważne jest doprecyzowanie spoczywającego na właściwych organach obowiązku terminowego kontaktowania się z beneficjentami, w szczególności w odniesieniu do ostrzeżeń i tymczasowych wyników zautomatyzowanej analizy szeregu czasowego danych satelitarnych. W związku z tym w art. 40a ust. 1 akapit pierwszy lit. d) rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 należy określić kluczowe zasady dotyczące przekazywania tymczasowych wyników kontroli w formie monitorowania przez właściwe organy.

(11)

Art. 40a ust. 1 akapit drugi rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 odnosi się do inspekcji fizycznych. Należy wyjaśnić, że te inspekcje fizyczne nie oznaczają pomiaru obszaru, chyba że trzeba stwierdzić, czy wnioskowana pomoc lub wsparcie kwalifikują się do otrzymania wsparcia.

(12)

W przypadku gdy właściwe organy przeprowadzają kontrole na miejscu oparte na próbie zgodnie z art. 38 i 39 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014, mogą ograniczyć liczbę kontroli do losowo wybranej próby obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność. Należy zezwolić na taki sam poziom elastyczności, jeżeli zgodnie z art. 40a ust. 1 lit. c) kontrole w formie monitorowania wymagają kontroli na podstawie próby w odniesieniu do działek rolnych beneficjentów, których dotyczą kryteria kwalifikowalności, których nie można monitorować.

(13)

Zautomatyzowana procedura stosowana w ramach kontroli w formie monitorowania może ujawnić ustalenia, które są istotne dla określenia kwalifikowalności w odniesieniu do programów obszarowych, środków obszarowych lub wymogów i norm istotnych z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności, nieobjętych kontrolą w formie monitorowania. Aby umożliwić właściwym organom sprawne dostosowanie się do coraz częstszego stosowania kontroli w formie monitorowania, należy zezwolić tym organom na pewną elastyczność w stosowaniu wymogu, zgodnie z którym wszystkie istotne informacje, którymi dysponują, muszą zostać uwzględnione do celów ustalenia spełnienia kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków, a także wymogów i norm mających znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności. Taka elastyczność powinna być ograniczona w czasie, aby zapewnić równe traktowanie rolników. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 40a. Ponadto w przypadku zastosowania takiej elastyczności właściwe organy powinny wziąć pod uwagę odpowiednie ustalenia dotyczące doboru próby kontrolnej opartej na analizie ryzyka w odniesieniu do systemów, środków lub typów operacji, a także zasady wzajemnej zgodności w kolejnym roku składania wniosków. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 34 ust. 2 i 3 oraz art. 69 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014.

(14)

Art. 40b zobowiązuje państwa członkowskie do powiadomienia Komisji o podjętej przez nie decyzji o prowadzeniu kontroli w formie monitorowania i podania niektórych danych. Aby zagwarantować, że powiadomienie będzie zawierało kluczowe informacje, które mogą się zmieniać, w miarę jak właściwe organy w państwach członkowskich będą rozszerzać zakres stosowania kontroli w formie monitorowania, Komisja powinna co roku do dnia 1 listopada przesyłać państwom członkowskim wzór powiadomień. Należy zatem odpowiednio zmienić akapit pierwszy art. 40b. Należy również skreślić akapit drugi art. 40b, ponieważ odnosił się on wyłącznie do roku składania wniosków 2018 i w związku z tym jest nieaktualny.

(15)

W art. 40a rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 określono ramy prawne zastąpienia kontroli na miejscu związanych z obszarem kontrolami w formie monitorowania w oparciu o dane z satelitów Sentinel programu Copernicus lub inne dane o co najmniej równoważnej wartości. Dane te mogą również być istotne dla ustalenia zgodności z określonymi wymogami i normami mającymi znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności. W celu zmniejszenia obciążenia kontrolami i maksymalnego zwiększenia inwestycji, których potrzebują właściwe organy, aby zastąpić obecną metodę kontroli na miejscu kontrolami w formie monitorowania, należy ustanowić ramy prawne w celu określenia warunków, w których kontrole w formie monitorowania mogą zastąpić kontrole na miejscu w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności.

(16)

Należy określić minimalny wskaźnik kontroli w celu zapewnienia, aby kontrole wymogów i norm mających znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności były zadowalające w okolicznościach, w których dane dostarczone przez satelity Sentinel programu Copernicus nie są odpowiednie. Inspekcje fizyczne w terenie powinny być konieczne wyłącznie wtedy, gdy dowody zgromadzone przy użyciu nowych technologii, takich jak geotagowane zdjęcia i bezzałogowe systemy powietrzne, lub innej odpowiedniej dokumentacji nie przynoszą jednoznacznych rezultatów, lub gdy właściwe organy przewidują, że żaden z dowodów tego rodzaju nie będzie wystarczający do celów kontroli wymogów i norm, których nie można monitorować.

(17)

Kontrole w formie monitorowania mogłyby również pomóc beneficjentom w przestrzeganiu wymogów i norm związanych z zasadą wzajemnej zgodności. Można to osiągnąć poprzez nałożenie na organy krajowe wymogu ustanowienia odpowiednich narzędzi do przekazywania beneficjentom w odpowiednim czasie tymczasowych wyników kontroli w formie monitorowania wymogów i norm w zakresie zasady wzajemnej zgodności oraz umożliwienie beneficjentowi naprawy sytuacji lub innego skorygowania jej przed umieszczeniem wniosków w sprawozdaniu z kontroli. Ta możliwość nie powinna naruszać systemu wczesnego ostrzegania przewidzianego w art. 99 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

(18)

Aby monitorować proces wdrażania kontroli w formie monitorowania czy przestrzegana jest zasada wzajemnej zgodności, należy nałożyć na państwa członkowskie obowiązek zgłaszania.

(19)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 809/2014.

(20)

Elastyczność wprowadzona nowym ust. 4 art. 40a i art. 70a ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014 powinna mieć zastosowanie od dnia 1 stycznia 2019 r., aby spełniła swój cel, ponieważ dokładnie kiedy państwa członkowskie rozpoczną kontrole w formie monitorowania i stosowanie nowej technologii związanej z tymi kontrolami, mogą one napotkać trudności w spełnieniu wymogu uwzględnienia wszystkich istotnych informacji w celu określenia spełnienia kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków, a także wymogów i norm mających znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności.

(21)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Płatności Bezpośrednich i Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 809/2014 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 14 uchyla się ust. 4;

2)

art. 15 otrzymuje brzmienie:

Artykuł 15

Zmiany w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność

1.   Po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności mogą być dodane lub dostosowane w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność, pod warunkiem że wymogi wynikające z przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich i środków rozwoju obszarów wiejskich są przestrzegane.

Zmian dotyczących użytkowania systemu płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich odnośnie do poszczególnych działek rolnych lub odnośnie do uprawnień do płatności zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach.

Jeśli zmiany, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, mają związek z jakimikolwiek dokumentami uzupełniającymi lub umowami, które należy przedłożyć, takie dokumenty lub umowy można również odpowiednio zmieniać.

1a.   Jeżeli beneficjent został powiadomiony o wynikach kontroli wstępnych, o których mowa w art. 11 ust. 4, beneficjent ten może wprowadzać zmiany do pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność w celu zawarcia wszystkich koniecznych korekt w odniesieniu do poszczególnych działek zgodnie z wynikami tych kontroli krzyżowych, jeżeli wykazały możliwą niezgodność.

1b.   Jeżeli kontrole w formie monitorowania prowadzone są zgodnie z art. 40a, a właściwe organy przekazały tymczasowe wyniki na poziomie działki zgodnie z art. 40a ust. 1 lit. d), beneficjenci mogą zmieniać swoje pojedyncze wnioski lub wnioski o płatność w odniesieniu do dostosowania lub użytkowania poszczególnych działek rolnych objętych kontrolą w formie monitorowania, pod warunkiem że wymogi wynikające z przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich i środków rozwoju obszarów wiejskich są przestrzegane. Indywidualne uprawnienia do płatności mogą zostać dodane w przypadkach, gdy zmiana pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność prowadzi do zwiększenia deklarowanej powierzchni.

2.   Zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 akapit pierwszy i drugi są zgłaszane właściwym organom najpóźniej do dnia 31 maja danego roku, z wyjątkiem Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji, gdzie są one zgłaszane do dnia 15 czerwca danego roku.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą ustalić wcześniejszy ostateczny termin zgłaszania takich zmian. Termin ten nie może jednak wykraczać poza 15 dni kalendarzowych od ostatecznego terminu na złożenie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność, który to termin ustanowiono zgodnie z art. 13 ust. 1.

Na zasadzie odstępstwa od akapitów pierwszego i drugiego, w należycie uzasadnionych okolicznościach, państwa członkowskie mogą zezwolić beneficjentowi na zmianę w późniejszym terminie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność w odniesieniu do wykorzystania działek rolnych zgłoszonych do celów płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska zgodnie z tytułem III rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub płatności z tytułu obszarów Natura 2000 i płatności związanych z ramową dyrektywą wodną zgodnie z art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, pod warunkiem że nie stawia to beneficjenta w bardziej korzystnej sytuacji pod względem wypełnienia obowiązków wynikających z wniosku pierwotnego. W takim przypadku państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o ostatecznym terminie zgłaszania takich zmian właściwemu organowi.

Zgłoszenia takie sporządza się na piśmie lub za pośrednictwem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy.

2a.   Zmiany dokonane w następstwie kontroli wstępnych zgodnie z ust. 1a zgłasza się właściwemu organowi najpóźniej dziewięć dni kalendarzowych po ostatecznym terminie przekazania beneficjentowi wyników kontroli wstępnych, o którym mowa w art. 11 ust. 4.

Zgłoszenia takie sporządza się na piśmie lub za pośrednictwem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy.

2b.   Zmiany w następstwie przekazania tymczasowych wyników na poziomie działki zgodnie z art. 40a ust. 1 lit. d), zgłoszone zgodnie z ust. 1b, są zgłaszane właściwemu organowi w terminie ustalonym przez ten właściwy organ na poziomie systemu pomocy lub środka wsparcia lub rodzaju operacji. Termin ten wynosi co najmniej 15 dni kalendarzowych przed terminem wypłaty pierwszej raty lub zaliczek zgodnie z art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Zgłoszenia takie sporządza się na piśmie lub za pośrednictwem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy.

3.   Jeśli właściwy organ poinformował już beneficjenta o jakimkolwiek przypadku niezgodności w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub jeśli ta kontrola na miejscu ujawni niezgodności, zmiany zgodnie z ust. 1 nie są dozwolone odnośnie do działek rolnych, których dotyczy taka niezgodność.

Do celów akapitu pierwszego obowiązku określonego w art. 40a ust. 1 lit. d) nie uznaje się za powiadomienie beneficjenta o zamiarze przeprowadzenia przez właściwy organ kontroli na miejscu.”;

3)

art. 27 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie odpowiednie ustalenia poczynione w ramach kontroli zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami dotyczącymi systemów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, wymogami i normami mającymi znaczenie dla zasady wzajemnej zgodności lub wsparcia w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego były przekazywane do właściwego organu odpowiedzialnego za przyznanie odpowiedniej płatności. Państwa członkowskie zapewniają również, aby publiczne lub prywatne organy certyfikujące, o których mowa w art. 38 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014, powiadamiały właściwy organ odpowiedzialny za przyznawanie płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska o jakichkolwiek ustaleniach istotnych dla prawidłowego przyznawania takiej płatności na rzecz beneficjentów, którzy zdecydowali się na spełnianie zobowiązań w ramach równoważności przez certyfikację.”;

4)

w art. 34 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 2 dodaje się akapit czwarty w brzmieniu:

„Jeżeli właściwy organ podejmie decyzję o zastosowaniu rozwiązania przewidzianego w art. 40a ust. 4 lub w art. 70a ust. 3, ustalenia wykryte w wyniku kontroli w formie monitorowania w poprzednim roku składania wniosków uwzględnia się w analizie ryzyka, o której mowa w akapicie drugim lit. d).”;

b)

w ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Do celów art. 32 i 33 wybiera się losowo 20–25 % minimalnej liczby beneficjentów, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu, a w przypadku stosowania art. 32 ust. 2a – –100 % kolektywów i 20–25 % zobowiązań, które zostaną poddane kontroli na miejscu. Pozostałą liczbę beneficjentów i zobowiązań, którzy/które zostaną poddani/poddane kontroli na miejscu, wybiera się na podstawie analizy ryzyka. Jeżeli właściwy organ podejmie decyzję o zastosowaniu rozwiązania przewidzianego w art. 40a ust. 4 lub w art. 70a ust. 3, ustalenia wykryte w wyniku kontroli w formie monitorowania w poprzednim roku składania wniosków uwzględnia się w analizie ryzyka.”;

5)

w art. 38 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Faktyczny pomiar powierzchni działek rolnych w ramach kontroli na miejscu może być ograniczony do próby dobranej losowo obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność w ramach systemów pomocy obszarowej lub środków rozwoju obszarów wiejskich. Jeżeli w toku kontroli takiej próby wykazana zostanie niezgodność, pomiarowi należy poddać wszystkie działki rolne lub należy ekstrapolować wnioski z badanej próby.”;

b)

dodaje się ust. 9 i 10 w brzmieniu:

„9.   Jeżeli kwalifikujący się obszar, mierzony zgodnie z ust. 1–8, różni się od obszaru ustalonego jako podstawa do obliczenia pomocy lub wsparcia, w przypadku gdy stosowane są kontrole w formie monitorowania zgodnie z art. 40a, pierwszeństwo ma obszar zmierzony zgodnie z ust. 1–8 niniejszego artykułu.

10.   W szczególnym przypadku, gdy działki rolne pokryte trwałymi użytkami zielonymi lub pastwiska trwałe użytkowane są wspólnie przez kilku beneficjentów, faktyczny pomiar może zostać zastąpiony kontrolami opartymi na ortoobrazach wykorzystywanych do aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, pod warunkiem że kontrole te są przeprowadzane na wszystkich takich działkach w okresie maksymalnie trzech lat, a właściwy organ może wykazać, że skuteczne procedury operacyjne są zgodne z zasadami określonymi w art. 7 niniejszego rozporządzenia, a także mogą skutecznie wpływać na poziom odzysku.”;

6)

w art. 39 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Kontrole zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami odnośnie do działek rolnych w ramach kontroli na miejscu mogą być ograniczone do próby dobranej losowo obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność w ramach systemów pomocy obszarowej lub środków rozwoju obszarów wiejskich.

Jednak w przypadku środków rozwoju obszarów wiejskich, jeżeli niektóre kryteria kwalifikowalności, zobowiązania lub inne obowiązki dotyczące działek rolnych nie mogą być odpowiednio sprawdzone podczas ograniczania kontroli do losowo wybranej próby zgodnie z akapitem pierwszym, wybiera się dodatkową próbę na podstawie ryzyka umożliwiającą sprawdzenie tych kryteriów, zobowiązań lub obowiązków.

W przypadku gdy losowo wybrana próba lub próba wybrana na podstawie analizy ryzyka wykażą jakąkolwiek niezgodność, wszystkie działki rolne zostaną poddane weryfikacji pod kątem kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków lub należy ekstrapolować wnioski z badanej próby.

Kwalifikowalność działek rolnych weryfikuje się za pomocą wszelkich odpowiednich środków, w tym za pomocą dowodów przedstawionych przez beneficjenta na wniosek właściwego organu. Weryfikacja ta, w stosownych przypadkach, obejmuje również sprawdzenie uprawy. W tym celu, w uzasadnionych przypadkach, wymaga się dodatkowych dowodów.”;

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   W szczególnym przypadku, gdy działki rolne pokryte trwałymi użytkami zielonymi lub pastwiska trwałe użytkowane są wspólnie przez kilku beneficjentów, weryfikacja pod kątem kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków może zostać zastąpiona kontrolami opartymi na ortoobrazach wykorzystywanych do aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, pod warunkiem że kontrole te są przeprowadzane na wszystkich takich działkach w okresie maksymalnie trzech lat, a właściwy organ może wykazać, że skuteczne procedury operacyjne są zgodne z zasadami określonymi w art. 7 niniejszego rozporządzenia, a także mogą skutecznie wpływać na poziom odzysku.”;

7)

w art. 40a wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

w lit. d) akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„d)

informują beneficjentów o decyzji dotyczącej przeprowadzenia kontroli w formie monitorowania i ustanawiają odpowiednie narzędzia do komunikacji z beneficjentami co najmniej w sprawie tymczasowych wyników na poziomie działki w ramach procedury ustanowionej zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu, ostrzeżeń i wnioskowanych dowodów do celów lit. b) i c). Właściwe organy zapewniają terminową komunikację z beneficjentami w celu wsparcia ich w spełnianiu kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków oraz umożliwiają beneficjentom naprawę sytuacji lub inne skorygowanie jej przed umieszczeniem wniosków w sprawozdaniu z kontroli, o którym mowa w art. 41.”;

(ii)

akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Do celów ust. 1 lit. b) i c) inspekcje fizyczne w terenie przeprowadza się wtedy, gdy odpowiednie dowody, w tym dowody przedstawione przez beneficjenta na wniosek właściwego organu, nie pozwalają na stwierdzenie kwalifikowalności pomocy lub wsparcia, o które wnioskowano. Inspekcje fizyczne w terenie mogą ograniczać się do kontroli kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków, odpowiednich dla stwierdzenia kwalifikowalności pomocy lub wsparcia, o które wnioskowano. Te inspekcje fizyczne obejmują pomiar obszaru tylko wtedy, gdy jest to konieczne do stwierdzenia zgodności z tymi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami lub innymi obowiązkami.”;

(iii)

dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:

„Do celów ust. 1 lit. c) kontrole kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków, które nie mogą być monitorowane przy pomocy danych pochodzących z satelitów Sentinel programu Copernicus lub innych danych o co najmniej równoważnej wartości, mogą ograniczać się do próby obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych zgłoszonych przez beneficjenta. Właściwy organ może wybrać tę próbę losowo lub na podstawie innych kryteriów. W przypadku gdy próba działek rolnych jest wybierana losowo, a kontrole wykazują jakiekolwiek niezgodności, właściwy organ dokonuje ekstrapolacji wniosków z próby lub kontroluje wszystkie działki rolne. W przypadku gdy próba jest wybierana na podstawie innych kryteriów, a kontrole wykazują jakiekolwiek niezgodności, właściwy organ sprawdza wszystkie działki rolne.”;

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4.   W przypadku gdy procedura, o której mowa w ust. 1 lit. a), ujawnia ustalenia dotyczące systemów płatności bezpośrednich, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz wymogów lub norm, które nie są sprawdzane przez monitorowanie, właściwe organy mogą podjąć decyzję o uwzględnieniu tych ustaleń wyłącznie w odniesieniu do beneficjentów wybranych zgodnie z art. 30, 31, 32 i 68 w odniesieniu do kontroli na miejscu systemów płatności bezpośrednich, środków rozwoju obszarów wiejskich i wymogów lub norm nieobjętych kontrolą w formie monitorowania. Odstępstwo jest ograniczone do trzech lat następujących po dniu 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym właściwy organ rozpoczął przeprowadzanie kontroli w formie monitorowania.”;

8)

w art. 40b wprowadza się następujące zmiany:

a)

akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 1 grudnia roku kalendarzowego poprzedzającego rok kalendarzowy, w którym rozpoczynają prowadzenie kontroli w formie monitorowania, o swojej decyzji o prowadzeniu kontroli w formie monitorowania i wskazują programy lub środki bądź rodzaje operacji, a także w stosownych przypadkach obszary takich programów lub środków podlegające kontrolom w formie monitorowania oraz kryteria stosowane przy ich wyborze. Do dnia 1 listopada każdego roku kalendarzowego Komisja przedstawia wzór powiadomień wyszczególniający elementy, które należy zawrzeć w takim powiadomieniu.”;

b)

skreśla się akapit drugi;

9)

w art. 41 ust. 2 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli kontrolę na miejscu przeprowadza się metodą teledetekcji zgodnie z art. 40 lub metodą monitorowania zgodnie z art. 40a, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o nieprzedstawieniu beneficjentowi do podpisania sprawozdania z kontroli, o ile podczas kontroli z wykorzystaniem teledetekcji lub monitorowania nie stwierdzono żadnych niezgodności. Jeżeli takie kontrole lub monitorowanie wykazują jakiekolwiek niezgodności, beneficjentowi umożliwia się podpisanie sprawozdania z kontroli, zanim właściwy organ wyciągnie wnioski z ustaleń w zakresie ewentualnych zmniejszeń, odmów, wycofań lub kar administracyjnych. W przypadku gdy stosowane są kontrole w formie monitorowania, obowiązek ten uznaje się za spełniony, jeżeli beneficjenci są informowani o niezgodnościach za pośrednictwem narzędzi ustanowionych w celu komunikowania się z beneficjentami zgodnie z art. 40a ust. 1 lit. d), a beneficjenci mają możliwość zakwestionowania niezgodności, zanim właściwy organ wyciągnie wnioski z ustaleń w zakresie ewentualnych zmniejszeń, odmów, wycofań lub kar administracyjnych.”;

10)

w art. 69 ust. 1 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Wybór próby gospodarstw, które mają zostać poddane kontroli zgodnie z art. 68, opiera się – w stosownych przypadkach – na analizie ryzyka przeprowadzonej zgodnie z mającym zastosowanie prawodawstwem lub na analizie ryzyka właściwej dla danych wymogów lub norm. Taka analiza ryzyka może opierać się na poziomie pojedynczego gospodarstwa lub na poziomie kategorii gospodarstw lub stref geograficznych. Jeżeli właściwy organ podejmie decyzję o zastosowaniu rozwiązania przewidzianego w art. 40a ust. 4 lub w art. 70a ust. 3 tego rozporządzenia, ustalenia wykryte w wyniku kontroli w formie monitorowania w poprzednim roku składania wniosków uwzględnia się w analizie ryzyka.”;

11)

w art. 70 dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4.   Właściwe organy mogą przeprowadzać kontrole wymogów i norm istotnych z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności za pomocą kontroli w formie monitorowania przeprowadzanych zgodnie z art. 70a niniejszego rozporządzenia.”;

12)

dodaje się art. 70a i 70b w brzmieniu:

Artykuł 70a

Kontrole w formie monitorowania

1.   Właściwe organy mogą prowadzić kontrole w formie monitorowania. W przypadku gdy się na to zdecydują:

a)

ustanawiają procedurę regularnych i systematycznych obserwacji, śledzenia i oceny wszystkich wymogów i norm istotnych z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności, które można monitorować przy pomocy danych pochodzących z satelitów Sentinel programu Copernicus lub innych danych o co najmniej równoważnej wartości, przez okres umożliwiający stwierdzenie zgodności z wymogami i normami;

b)

przeprowadzają, w stosownych przypadkach, w celu stwierdzenia zgodności z wymogami i normami, odpowiednie działania następcze;

c)

prowadzą kontrole w odniesieniu do 1 % beneficjentów, których dotyczą wymogi i normy istotne z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności, których nie można monitorować przy pomocy danych pochodzących z satelitów Sentinel programu Copernicus lub innych danych o co najmniej równoważnej wartości, i które są odpowiednie do stwierdzenia zgodności z wymogami i normami. Od 20 % do 25 % 1 % beneficjentów dobiera się losowo. Pozostałych beneficjentów wybiera się na podstawie analizy ryzyka;

d)

informują beneficjentów o decyzji dotyczącej przeprowadzenia kontroli w formie monitorowania i ustanawiają odpowiednie narzędzia do komunikacji z beneficjentami co najmniej w sprawie tymczasowych wyników na poziomie działki procedury ustanowionej zgodnie z lit. a) niniejszego ustępu, ostrzeżeń i wnioskowanych dowodów do celów lit. b) i c). Właściwe organy zapewniają terminową komunikację z beneficjentami w celu wsparcia ich w spełnianiu wymogów i norm oraz, nie naruszając systemu wczesnego ostrzegania przewidzianego w art. 99 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, umożliwiają beneficjentom naprawę sytuacji lub inne skorygowanie jej przed umieszczeniem wniosków w sprawozdaniu z kontroli, o którym mowa w art. 72, lecz nie później niż w terminie jednego miesiąca po przekazaniu tymczasowych wyników.

Do celów lit. b) i c) inspekcje fizyczne w terenie przeprowadza się wtedy, gdy odpowiednie dowody, w tym dowody przedstawione przez beneficjenta na wniosek właściwego organu, nie pozwalają na stwierdzenie zgodności z wymogami i normami istotnymi z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności i podlegającymi kontrolom w formie monitorowania. Inspekcje fizyczne w terenie mogą ograniczać się do kontroli wymogów i norm, które są istotne dla stwierdzenia zgodności z wymogami i normami istotnymi z punktu widzenia zasady wzajemnej zgodności i podlegającymi kontrolom w formie monitorowania.

2.   Jeżeli właściwy organ prowadzi kontrole w formie monitorowania zgodnie z ust. 1, może przedstawić skuteczne procedury operacyjne zgodne z przepisami określonymi w art. 7 i 29 oraz udowodnił, że jakość systemu identyfikacji działek rolnych jest taka, jak oceniono zgodnie z art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, art. 25, 68, 69 i 71 niniejszego rozporządzenia nie mają zastosowania:

3.   W przypadku gdy procedura, o której mowa w ust. 1 lit. a), ujawnia ustalenia dotyczące systemów płatności bezpośrednich, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz wymogów lub norm, które nie są sprawdzane przez monitorowanie, właściwe organy mogą podjąć decyzję o uwzględnieniu tych ustaleń wyłącznie w odniesieniu do beneficjentów wybranych zgodnie z art. 30, 31, 32 i 68 w odniesieniu do kontroli na miejscu systemów płatności bezpośrednich, środków rozwoju obszarów wiejskich i wymogów lub norm nieobjętych kontrolą w formie monitorowania. Odstępstwo jest ograniczone do trzech lat następujących po dniu 1 stycznia roku kalendarzowego, w którym właściwy organ rozpoczął przeprowadzanie kontroli w formie monitorowania.

Artykuł 70b

Powiadomienia

Państwa członkowskie powiadamiają Komisję do dnia 1 grudnia roku kalendarzowego poprzedzającego rok kalendarzowy, w którym rozpoczęły kontrole w formie monitorowania, o swojej decyzji o wyborze kontroli w formie monitorowania zgodnie z art. 70a.”;

13)

w art. 72 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w ust. 1 dodaje się akapit czwarty w brzmieniu:

„Jeżeli kontrole w formie monitorowania prowadzone są zgodnie z art. 70a lit. a) ppkt (ii) i (iii), akapit drugi tego ustępu nie ma zastosowania. W sprawozdaniu z kontroli należy zamieścić wyniki kontroli w formie monitorowania na poziomie działki.”;

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Ust. 1 stosuje się bez względu na to, czy dany beneficjent został wybrany do kontroli na miejscu zgodnie z art. 69, poddany kontroli na miejscu zgodnie z prawodawstwem mającym zastosowanie do aktów prawnych i norm zgodnie z art. 68 ust. 2, poddany kontroli w formie monitorowania zgodnie z art. 70a lub w następstwie niezgodności zgłoszonej do właściwego organu kontrolnego w jakikolwiek inny sposób.”;

c)

w ust. 3 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Beneficjent otrzymuje informacje o wszelkich stwierdzonych niezgodnościach w terminie trzech miesięcy od dnia przeprowadzenia kontroli na miejscu. Jeżeli kontrole w formie monitorowania prowadzone są zgodnie z art. 70a, beneficjent otrzymuje informacje o wszelkich stwierdzonych niezgodnościach w terminie trzech miesięcy od upływu terminu przyznanego beneficjentowi na naprawę sytuacji lub inne skorygowanie jej zgodnie z art. 70a ust. 1 lit. d).”;

d)

w ust. 4 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:

„Bez uszczerbku dla jakichkolwiek przepisów szczególnych zawartych w prawodawstwie mającym zastosowanie do wymogów i norm sprawozdanie z kontroli zostaje ukończone w ciągu jednego miesiąca od daty kontroli na miejscu. Jeżeli kontrole w formie monitorowania prowadzone są zgodnie z art. 70a, sprawozdanie z kontroli zostaje ukończone w ciągu jednego miesiąca od upływu terminu przyznanego beneficjentowi na naprawę sytuacji lub inne skorygowanie jej zgodnie z art. 70a ust. 1 lit. d). Okres ten można jednak przedłużyć do trzech miesięcy w należycie uzasadnionych przypadkach, w szczególności jeżeli wymaga tego analiza chemiczna lub fizyczna.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Następujące punkty art. 1 stosuje się od dnia 1 stycznia 2019 r.:

a)

pkt 7 lit. b);

b)

pkt 12 w odniesieniu do art. 70a ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 809/2014.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 października 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.U. L 227 z 31.7.2014, s. 69).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487).


DECYZJE

29.10.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 276/21


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1805

z dnia 28 października 2019 r.

zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 7807)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych mających zastosowanie w handlu wewnątrzunijnym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3), w szczególności jej art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzją wykonawczą Komisji 2014/709/UE (4) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich, gdzie wystąpiły potwierdzone przypadki tej choroby u świń domowych lub zdziczałych („zainteresowane państwa członkowskie”). W częściach I–IV załącznika do tej decyzji wykonawczej wyznaczono i wymieniono niektóre obszary zainteresowanych państw członkowskich w podziale według poziomu ryzyka na podstawie sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE był wielokrotnie zmieniany w celu uwzględnienia zmian sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, które to zmiany należało odzwierciedlić w tym załączniku. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE został ostatnio zmieniony decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2019/1679 (5) w następstwie niedawnych przypadków afrykańskiego pomoru świń w Bułgarii i na Węgrzech.

(2)

W dyrektywie Rady 2002/60/WE (6) ustanowiono minimalne unijne środki w zakresie zwalczania afrykańskiego pomoru świń. W szczególności w art. 9 dyrektywy 2002/60/WE przewidziano ustanowienie okręgów zapowietrzonych i zagrożonych po urzędowym stwierdzeniu rozpoznania afrykańskiego pomoru świń u świń w gospodarstwie, a w art. 10 i 11 tej dyrektywy określono środki, jakie należy wprowadzić w okręgach zapowietrzonych i zagrożonych, aby zapobiec rozprzestrzenianiu się tej choroby. Niedawne doświadczenia pokazują, że środki określone w dyrektywie 2002/60/WE, w szczególności dotyczące czyszczenia i odkażania zakażonych gospodarstw oraz inne środki związane ze zwalczaniem tej choroby, są skuteczne w kontrolowaniu rozprzestrzeniania się tej choroby.

(3)

Biorąc pod uwagę skuteczność środków stosowanych na Łotwie zgodnie z dyrektywą 2002/60/WE, a w szczególności środków określonych w jej art. 10 ust. 4 lit. b) oraz art. 10 ust. 5 i zgodnych ze środkami zmniejszającymi ryzyko w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, wskazanymi w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt, niektóre obszary w powiatach Aizputes i Durbes na Łotwie, wymienione obecnie w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, powinny być wymienione w części II tego załącznika w związku z wygaśnięciem okresu trzech miesięcy, licząc od ostatecznego czyszczenia i odkażania zakażonego gospodarstwa, oraz w związku z faktem, że w ciągu ostatnich trzech miesięcy na tych obszarach nie wystąpiły ogniska ASF. Biorąc pod uwagę, że w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE wymieniono obszary, na których sytuacja epidemiologiczna nadal się zmienia i jest bardzo dynamiczna, w przypadku wprowadzenia jakichkolwiek zmian w wykazie obszarów wymienionych w tej części szczególną uwagę należy zwrócić na ich wpływ na obszary otaczające.

(4)

Ponadto od czasu przyjęcia decyzji wykonawczej (UE) 2019/1679 na Węgrzech, na Słowacji, w Rumunii, na Łotwie i w Polsce odnotowano kolejne przypadki afrykańskiego pomoru świń u świń domowych i zdziczałych. W następstwie niedawnych przypadków tej choroby oraz biorąc pod uwagę obecną sytuację epidemiologiczną w Unii, dokonano ponownej oceny i aktualizacji podziału na obszary w tych pięciu państwach członkowskich. Ponadto ponownie oceniono i zaktualizowano również wprowadzone środki zarządzania ryzykiem. Zmiany te należy uwzględnić w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE.

(5)

W październiku 2019 r. odnotowano dwa przypadki afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń w komitatach Jász-Nagykun-Szolnok i Hajdú-Bihar na Węgrzech na obszarach wymienionych w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, znajdujących się w bliskim sąsiedztwie obszarów wymienionych w części I załącznika do tej decyzji. Te przypadki afrykańskiego pomoru świń oznaczają wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniane obszary Węgier wymienione w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, znajdujące się w bliskim sąsiedztwie obszarów wymienionych w części II, na którym wystąpiły te ostatnie przypadki afrykańskiego pomoru świń, powinny być teraz wymienione w części II tego załącznika, a nie w jego części I.

(6)

W październiku 2019 r. odnotowano jeden przypadek afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń w powiecie Trebišov na Słowacji na obszarze wymienionym obecnie w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, który znajduje się w bliskim sąsiedztwie obszaru wymienionego obecnie w części I załącznika do tej decyzji wykonawczej. Ten przypadek afrykańskiego pomoru świń u zdziczałej świni oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Słowacji wymieniony w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, znajdujący się w bliskim sąsiedztwie obszaru wymienionego w części III, na którym wystąpił ten ostatni przypadek afrykańskiego pomoru świń, powinien być teraz wymieniony w części II tego załącznika, a nie w jego części I.

(7)

W październiku 2019 r. odnotowano cztery ogniska afrykańskiego pomoru świń u świń domowych w okręgach Neamț i Sibiu w Rumunii na obszarach obecnie wymienionych w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Te ogniska afrykańskiego pomoru świń u świń domowych oznaczają wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniane obszary Rumunii, na których występuje afrykański pomór świń, powinny być wymienione w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części I.

(8)

W październiku 2019 r. odnotowano jedno ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych w powiecie białostockim w Polsce na obszarze obecnie wymienionym w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. To ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Polski, na którym występuje afrykański pomór świń, powinien być wymieniony w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części II.

(9)

W październiku 2019 r. odnotowano jeden przypadek afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń w powiecie olsztyńskim w Polsce na obszarze obecnie wymienionym w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Ten przypadek afrykańskiego pomoru świń u zdziczałej świni oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Polski, na którym występuje afrykański pomór świń, powinien być wymieniony w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części I.

(10)

W październiku 2019 r. odnotowano jeden przypadek afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń w powiecie Aizputes na Łotwie na obszarze wymienionym obecnie w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, który znajduje się w bliskim sąsiedztwie obszaru wymienionego obecnie w części I załącznika do tej decyzji wykonawczej. Ten przypadek afrykańskiego pomoru świń u zdziczałej świni oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Łotwy wymieniony w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, znajdujący się w bliskim sąsiedztwie obszaru wymienionego w części III, na którym wystąpił ten ostatni przypadek afrykańskiego pomoru świń, powinien być teraz wymieniony w części II tego załącznika, a nie w jego części I.

(11)

Aby uwzględnić niedawne zmiany sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w Unii oraz aby proaktywnie zwalczać ryzyko związane z rozprzestrzenianiem się tej choroby, na Łotwie, na Węgrzech, na Słowacji, w Rumunii i w Polsce należy wyznaczyć nowe obszary podwyższonego ryzyka o odpowiedniej wielkości oraz uwzględnić je w częściach I, II i III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE.

(12)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 października 2019 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

(2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

(3)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

(4)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylająca decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 63).

(5)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1679 z dnia 4 października 2019 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 257 z 8.10.2019, s. 25).

(6)  Dyrektywa Rady 2002/60/WE z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca przepisy szczególne w celu zwalczania afrykańskiego pomoru świń oraz zmieniająca dyrektywę 92/119/EWG w zakresie choroby cieszyńskiej i afrykańskiego pomoru świń (Dz.U. L 192 z 20.7.2002, s. 27).


ZAŁĄCZNIK

Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ I

1.   Belgia

Następujące obszary w Belgii:

w prowincji Luksemburg:

obszar jest ograniczony zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara przez:

Frontière avec la France,

Rue Mersinhat,

La N818jusque son intersection avec la N83,

La N83 jusque son intersection avec la N884,

La N884 jusque son intersection avec la N824,

La N824 jusque son intersection avec Le Routeux,

Le Routeux,

Rue d’Orgéo,

Rue de la Vierre,

Rue du Bout-d’en-Bas,

Rue Sous l’Eglise,

Rue Notre-Dame,

Rue du Centre,

La N845 jusque son intersection avec la N85,

La N85 jusque son intersection avec la N40,

La N40 jusque son intersection avec la N802,

La N802 jusque son intersection avec la N825,

La N825 jusque son intersection avec la E25-E411,

La E25-E411jusque son intersection avec la N40,

N40: Burnaimont, Rue de Luxembourg, Rue Ranci, Rue de la Chapelle,

Rue du Tombois,

Rue Du Pierroy,

Rue Saint-Orban,

Rue Saint-Aubain,

Rue des Cottages,

Rue de Relune,

Rue de Rulune,

Route de l’Ermitage,

N87: Route de Habay,

Chemin des Ecoliers,

Le Routy,

Rue Burgknapp,

Rue de la Halte,

Rue du Centre,

Rue de l’Eglise,

Rue du Marquisat,

Rue de la Carrière,

Rue de la Lorraine,

Rue du Beynert,

Millewée,

Rue du Tram,

Millewée,

N4: Route de Bastogne, Avenue de Longwy, Route de Luxembourg,

Frontière avec le Grand-Duché de Luxembourg,

Frontière avec la France,

La N87 jusque son intersection avec la N871 au niveau de Rouvroy,

La N871 jusque son intersection avec la N88,

La N88 jusque son intersection avec la rue Baillet Latour,

La rue Baillet Latour jusque son intersection avec la N811,

La N811 jusque son intersection avec la N88,

La N88 jusque son intersection avecla N883 au niveau d’Aubange,

La N883 jusque son intersection avec la N81 au niveau d’Aubange,

La N81 jusque son intersection avec la E25-E411,

La E25-E411 jusque son intersection avec la N40,

La N40 jusque son intersection avec la rue du Fet,

Rue du Fet,

Rue de l’Accord jusque son intersection avec la rue de la Gaume,

Rue de la Gaume jusque son intersection avec la rue des Bruyères,

Rue des Bruyères,

Rue de Neufchâteau,

Rue de la Motte,

La N894 jusque son intersection avec laN85,

La N85 jusque son intersection avec la frontière avec la France.

2.   Estonia

Następujące obszary w Estonii:

Hiiu maakond.

3.   Węgry

Następujące obszary na Węgrzech:

Békés megye 950150, 950250, 950350, 950450, 950550, 950650, 950660, 950750, 950850, 950860, 950950, 950960, 950970, 951050, 951150, 951250, 951260, 951350, 951450, 951460, 951550, 951650, 951750, 951950, 952050, 952250, 952350, 952450, 952550, 952650, 952750, 952850, 953270, 953350, 953450, 953510, 956250, 956350, 956450, 956550, 956650 és 956750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Bács-Kiskun megye 601650, 601750, 601850, 601950, 602050, 603250, 603750 és 603850 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Budapest: 1 kódszámú, vadgazdálkodási tevékenységre nem alkalmas területe,

Csongrád megye 800150, 800160, 800250, 802220, 802260, 802310 és 802450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Fejér megye 403150, 403160, 403260, 404250, 404550, 404560, 404650, 404750, 405450, 405550, 405650, 405750, 405850, 406450, 406550, 406650 és 407050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Hajdú-Bihar megye 900750, 901250, 901260, 901270, 901350, 901551, 901560, 901570, 901580, 901590, 901650, 901660, 902450, 902550, 902650, 902660, 902670, 902750, 903650, 903750, 903850, 903950, 903960, 904050, 904060, 904150, 904250, 904350, 904950, 904960, 905050, 905060, 905070, 905080, 905150, 905250 és 905260 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Heves megye 702550, 703360, 704150, 704250, 704350, 704450, 704550, 704650, 704750, és 705350 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Jász-Nagykun-Szolnok megye 750150, 750160, 750250, 750260, 750350, 750450, 750460, 751250, 751260, 754450, 754550, 754560, 754570, 754650, 754750, 754950, 755050, 755150, 755250, 755350 és 755450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Komárom-Esztergom megye 252460, 252850, 252860, 252950, 252960, 253050, 253150, 253250, 253350 és 253450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Nógrád megye 552010, 552150, 552250, 552350, 552450, 552460, 552520, 552550, 552610, 552620, 552710, 552850, 552860, 552950, 552970, 553050, 553110, 553250, 553260, 553350, 553650, 553750, 553850, 553910és 554050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Pest megye 570150, 570250, 570350, 570450, 570550, 570650, 570750, 570850, 571050, 571150, 571250, 571350, 571550, 571610, 571750, 571760, 572150, 572250, 572350, 572550, 572650, 572750, 572850, 572950, 573150, 573350, 573360, 573450, 573850, 574150, 574350, 574360, 574550, 574650, 574750, 574950, 575050,575150, 575250, 575350, 575950, 576050, 576150, 576250, 576350, 576450, 576950, 577050, 577150, 577250, 577350, 577450, 577950, 578850, 578950, 579250, 579550, 579650, 579750, 580050 és 580450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Szabolcs-Szatmár-Bereg megye 851950, 852350, 852450, 852550, 852750, 853560, 853650, 853751, 853850, 853950, 853960, 854050, 854150, 854250, 854350, 855350, 855450, 855550, 855650, 855660 és 855850 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe.

4.   Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

Alsungas novads,

Kuldīgas novada Gudenieku pagasts,

Pāvilostas novads,

Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

Ventspils novada Jūrkalnes pagasts,

Grobiņas novads,

Rucavas novada Dunikas pagasts.

5.   Litwa

Następujące obszary na Litwie:

Klaipėdos rajono savivaldybės: Agluonėnų, Priekulės, Veiviržėnų, Judrėnų, Endriejavo ir Vėžaičių seniūnijos,

Plungės rajono savivaldybės: Alsėdžių, Babrungo, Kulių, Nausodžio, Paukštakių, Platelių, Plungės miesto, Šateikių ir Žemaičių Kalvarijos seniūnijos,

Skuodo rajono savivaldybė.

6.   Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Wielbark i Rozogi w powiecie szczycieńskim,

gminy Janowiec Kościelny, Janowo i Kozłowo w powiecie nidzickim,

powiat działdowski,

gminy Łukta, Miłomłyn, Dąbrówno, Grunwald i Ostróda z miastem Ostróda w powiecie ostródzkim,

gminy Kisielice, Susz, Iława z miastem Iława, Lubawa z miastem Lubawa, w powiecie iławskim,

w województwie podlaskim:

gmina Rudka, część gminy Brańsk położona na północ od linii od linii wyznaczonej przez drogę nr 66 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Brańsk i miasto Brańsk w powiecie bielskim,

część gminy Poświętne położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 681 w powiecie białostockim,

gminy Kulesze Kościelne, Nowe Piekuty, Szepietowo, Wysokie Mazowieckie z miastem Wysokie Mazowieckie, Czyżew w powiecie wysokomazowieckim,

gminy Miastkowo, Nowogród, Śniadowo i Zbójna w powiecie łomżyńskim,

powiat zambrowski,

w województwie mazowieckim:

powiat ostrołęcki,

powiat miejski Ostrołęka,

gminy Bielsk, Brudzeń Duży, Drobin, Gąbin, Łąck, Nowy Duninów, Radzanowo, Słupno i Stara Biaław powiecie płockim,

powiat miejski Płock,

powiat sierpecki,

powiat żuromiński,

gminy Andrzejewo, Brok, Małkinia Górna, Stary Lubotyń, Szulborze Wielkie, Wąsewo, Zaręby Kościelne i Ostrów Mazowiecka z miastem Ostrów Mazowiecka w powiecie ostrowskim,

gminy Dzierzgowo, Lipowiec Kościelny, miasto Mława, Radzanów, Szreńsk, Szydłowo i Wieczfnia Kościelna, w powiecie mławskim,

powiat przasnyski,

powiat makowski,

gminy Gzy, Obryte, Zatory, Pułtusk i część gminy Winnica położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim,

gminy Brańszczyk, Długosiodło, Rząśnik, Wyszków, Zabrodzie i część gminy Somianka położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim,

gminy Puszcza Mariańska, Wiskitki i miasto Żyrardów w powiecie żyrardowskim,

gminy Błędów, Nowe Miasto nad Pilicą i Mogielnica w powiecie grójeckim,

gminy Stara Błotnica, Wyśmierzyce i Radzanów w powiecie białobrzeskim,

gminy Iłża, Jedlińsk, Kowala, Przytyk, Skaryszew, Wierzbica, Wolanów i Zakrzew w powiecie radomskim,

powiat miejski Radom,

powiat szydłowiecki,

powiat przysuski,

gmina Kazanów w powiecie zwoleńskim,

gminy Ciepielów, Chotcza, Lipsko, Rzeczniów i Sienno w powiecie lipskim,

powiat gostyniński,

w województwie lubelskim:

gminy Bełżyce, Borzechów, Niedrzwica Duża, Konopnica i Wojciechów w powiecie lubelskim,

gminy Kraśnik z miastem Kraśnik, Szastarka, Trzydnik Duży, Wilkołaz, Zakrzówek i część gminy Urzędów położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 833 w powiecie kraśnickim,

gminy Batorz, Godziszów, Janów Lubelski, Modliborzyce i Potok Wielki w powiecie janowskim,

gmina Potok Górny w powiecie biłgorajskim,

w województwie podkarpackim:

gminy Wielkie Oczy i Lubaczów z miastem Lubaczów w powiecie lubaczowskim,

gminy Laszki, Wiązownica, Radymno z miastem Radymno i gmina wiejska Jarosław w powiecie jarosławskim,

gminy Bojanów, Pysznica, Zaleszany i miasto Stalowa Wola w powiecie stalowowolskim,

powiat tarnobrzeski,

gmina Sieniawa i Tryńcza w powiecie przeworskim,

powiat leżajski,

powiat niżański,

w województwie świętokrzyskim:

gminy Lipnik, Opatów, Wojciechowice, Sadowie i część gminy Ożarów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 w powiecie opatowskim,

powiat sandomierski,

gmina Brody w powiecie starachowickim,

powiat ostrowiecki,

w województwie łódzkim:

gminy Kocierzew Południowy, Kiernozia, Chąśno, część gminy wiejskiej Łowicz położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 i Nieborów w powiecie łowickim,

gminy Biała Rawska, Regnów i Sadkowice w powiecie rawskim,

gminy Bolimów, Kowiesy, Nowy Kawęczyn i Skierniewice w powiecie skierniewickim,

powiat miejski Skierniewice,

w województwie pomorskim:

powiat nowodworski,

gminy Lichnowy, Miłoradz, Nowy Staw, Malbork z miastem Malbork w powiecie malborskim,

gminy Mikołajki Pomorskie, Stary Targ i Sztum w powiecie sztumskim,

powiat gdański,

Miasto Gdańsk,

powiat tczewski,

powiat kwidzyński.

7.   Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

Județul Cluj,

Județul Harghita,

Județul Suceava,

Județul Mureș.

8.   Słowacja

Następujące obszary na Słowacji:

the whole district of Vranov nad Topľou,

the whole district of Humenné,

the whole district of Snina,

the whole district of Sobrance,

the whole district of Košice-mesto,

in the district of Michalovce, the whole municipalities of Tušice, Moravany, Pozdišovce, Michalovce, Zalužice, Lúčky, Závadka, Hnojné, Poruba pod Vihorlatom, Jovsa, Kusín, Klokočov, Kaluža, Vinné, Trnava pri Laborci, Oreské, Staré, Zbudza, Petrovce nad Laborcom, Lesné, Suché, Rakovec nad Ondavou, Nacina Ves, Voľa, Pusté Čemerné and Strážske,

in the district of Košice – okolie, the whole municipalities not included in Part II.

CZĘŚĆ II

1.   Belgia

Następujące obszary w Belgii:

w prowincji Luksemburg:

obszar jest ograniczony zgodnie z kierunkiem wskazówek zegara przez:

La frontière avec la France au niveau de Florenville,

La N85 jusque son intersection avec la N894au niveau de Florenville,

La N894 jusque son intersection avec larue de la Motte,

La rue de la Motte jusque son intersection avec la rue de Neufchâteau,

La rue de Neufchâteau,

La rue des Bruyères jusque son intersection avec la rue de la Gaume,

La rue de la Gaume jusque son intersection avec la rue de l’Accord,

La rue de l’Accord,

La rue du Fet,

La N40 jusque son intersection avec la E25-E411,

La E25-E411 jusque son intersection avec la N81 au niveau de Weyler,

La N81 jusque son intersection avec la N883 au niveau d’Aubange,

La N883 jusque son intersection avec la N88 au niveau d’Aubange,

La N88 jusque son intersection avec la N811,

La N811 jusque son intersection avec la rue Baillet Latour,

La rue Baillet Latour jusque son intersection avec la N88,

La N88 jusque son intersection avec la N871,

La N871 jusque son intersection avec la N87 au niveau de Rouvroy,

La N87 jusque son intersection avec la frontière avec la France.

2.   Bułgaria

Następujące obszary w Bułgarii:

the whole region of Haskovo,

the whole region of Yambol,

the whole region of Sliven,

the whole region of Stara Zagora,

the whole region of Gabrovo,

the whole region of Pernik,

the whole region of Kyustendil,

the whole region of Dobrich,

the whole region of Plovdiv,

the whole region of Pazardzhik,

the whole region of Smolyan,

the whole region of Burgas excluding the areas in Part III,

the whole region of Veliko Tarnovo excluding the areas in Part III,

the whole region of Shumen excluding the areas in Part III,

the whole region of Varna excluding the areas in Part III.

3.   Estonia

Następujące obszary w Estonii:

Eesti Vabariik (välja arvatud Hiiu maakond).

4.   Węgry

Następujące obszary na Węgrzech:

Borsod-Abaúj-Zemplén megye 650100, 650200, 650300, 650400, 650500, 650600, 650700, 650800, 650900, 651000, 651100, 651200, 651300, 651400, 651500, 651610, 651700, 651801, 651802, 651803, 651900, 652000, 652100, 652200, 652300, 652601, 652602, 652603, 652700, 652900, 653000, 653100,653200, 653300, 653401, 653403, 653500, 653600, 653700, 653800, 653900, 654000, 654201, 654202, 654301, 654302, 654400, 654501, 654502, 654600, 654700, 654800, 654900, 655000, 655100, 655200, 655300, 655400, 655500, 655600, 655700, 655800, 655901, 655902, 656000, 656100, 656200, 656300, 656400, 656600, 656701, 656702, 656800, 656900, 657010, 657100, 657300, 657400, 657500, 657600, 657700, 657800, 657900, 658000, 658100, 658201, 658202, 658310, 658401, 658402, 658403, 658404, 658500, 658600, 658700, 658801, 658802, 658901, 658902, 659000, 659100, 659210, 659220, 659300, 659400, 659500, 659601, 659602, 659701, 659800, 659901, 660000, 660100, 660200, 660400, 660501, 660502, 660600 és 660800, valamint 652400, 652500 és 652800 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Hajdú-Bihar megye 900150, 900250, 900350, 900450, 900550, 900650, 900660, 900670, 901850, 900850, 900860, 900930, 900950, 901050, 901150, 901450, 901750, 901950, 902050, 902150, 902250, 902350, 902850, 902860, 902950, 902960, 903050, 903150, 903250, 903350, 903360, 903370, 903450, 903550, 904450, 904460, 904550 és 904650, 904750, 904760, 904850, 904860, 905350, 905360, 905450 és 905550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Heves megye 700150, 700250, 700260, 700350, 700450, 700460, 700550, 700650, 700750, 700850, 700860, 700950, 701050, 701111, 701150, 701250, 701350, 701550, 701560, 701650, 701750, 701850, 701950, 702050, 702150, 702250, 702260, 702350, 702450, 702750, 702850, 702950, 703050, 703150, 703250, 703350, 703370, 703450, 703550, 703610, 703750, 703850, 703950, 704050, 704850, 704950, 705050, 705150,705250, 705450,705510 és 705610 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Jász-Nagykun-Szolnok megye 750550, 750650, 750750, 750850, 750970, 750980, 751050, 751150, 751160, 751350, 751360, 751450, 751460, 751470, 751550, 751650, 751750, 7151850, 751950, 752150, 752250, 752350, 752450, 752460, 752550, 752560, 752650, 752750, 752850, 752950, 753060, 753070, 753150, 753250, 753310, 753450, 753550, 753650, 753660, 753750, 753850, 753950, 753960, 754050, 754150, 754250, 754360, 754370, 754850, 755550, 755650 és 755750 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Nógrád megye 550110, 550120, 550130, 550210, 550310, 550320, 550450, 550460, 550510, 550610, 550710, 550810, 550950, 551010, 551150, 551160, 551250, 551350, 551360, 551450, 551460, 551550, 551650, 551710, 551810, 551821,552360 és 552960 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Pest megye 570950, 571850, 571950, 572050, 573550, 573650, 574250 és 580150 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Szabolcs-Szatmár-Bereg megye 850950, 851050, 851150, 851250, 851350, 851450, 851550, 851560, 851650, 851660, 851751, 851752, 852850, 852860, 852950, 852960, 853050, 853150, 853160, 853250, 853260, 853350, 853360, 853450, 853550, 854450, 854550, 854560, 854650, 854660, 854750, 854850, 854860, 854870, 854950, 855050, 855150, 855250, 855460, 855750, 855950, 855960, 856051, 856150, 856250, 856260, 856350, 856360, 856450, 856550, 856650, 856750, 856760, 856850, 856950, 857050, 857150, 857350, 857450, 857650, valamint 850150, 850250, 850260, 850350, 850450, 850550, 852050, 852150, 852250, 857550, 850650, 850850, 851851 és 851852 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe.

5.   Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

Ādažu novads,

Aizputes novads,

Aglonas novads,

Aizkraukles novads,

Aknīstes novads,

Alojas novads,

Alūksnes novads,

Amatas novads,

Apes novads,

Auces novads,

Babītes novads,

Baldones novads,

Baltinavas novads,

Balvu novads,

Bauskas novads,

Beverīnas novads,

Brocēnu novads,

Burtnieku novads,

Carnikavas novads,

Cēsu novads,

Cesvaines novads,

Ciblas novads,

Dagdas novads,

Daugavpils novads,

Dobeles novads,

Dundagas novads,

Durbes novads,

Engures novads,

Ērgļu novads,

Garkalnes novads,

Gulbenes novads,

Iecavas novads,

Ikšķiles novads,

Ilūkstes novads,

Inčukalna novads,

Jaunjelgavas novads,

Jaunpiebalgas novads,

Jaunpils novads,

Jēkabpils novads,

Jelgavas novads,

Kandavas novads,

Kārsavas novads,

Ķeguma novads,

Ķekavas novads,

Kocēnu novads,

Kokneses novads,

Krāslavas novads,

Krimuldas novads,

Krustpils novads,

Kuldīgas novada Ēdoles, Īvandes, Padures, Rendas, Kabiles, Rumbas, Kurmāles, Pelču, Snēpeles, Turlavas, Laidu un Vārmes pagasts, Kuldīgas pilsēta,

Lielvārdes novads,

Līgatnes novads,

Limbažu novads,

Līvānu novads,

Lubānas novads,

Ludzas novads,

Madonas novads,

Mālpils novads,

Mārupes novads,

Mazsalacas novads,

Mērsraga novads,

Naukšēnu novads,

Neretas novads,

Ogres novads,

Olaines novads,

Ozolnieku novads,

Pārgaujas novads,

Pļaviņu novads,

Preiļu novads,

Priekules novads,

Priekuļu novads,

Raunas novads,

republikas pilsēta Daugavpils,

republikas pilsēta Jelgava,

republikas pilsēta Jēkabpils,

republikas pilsēta Jūrmala,

republikas pilsēta Rēzekne,

republikas pilsēta Valmiera,

Rēzeknes novads,

Riebiņu novads,

Rojas novads,

Ropažu novads,

Rugāju novads,

Rundāles novads,

Rūjienas novads,

Salacgrīvas novads,

Salas novads,

Salaspils novads,

Saldus novads,

Saulkrastu novads,

Sējas novads,

Siguldas novads,

Skrīveru novads,

Skrundas novads,

Smiltenes novads,

Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

Strenču novads,

Talsu novads,

Tērvetes novads,

Tukuma novads,

Vaiņodes novads,

Valkas novads,

Varakļānu novads,

Vārkavas novads,

Vecpiebalgas novads,

Vecumnieku novads,

Ventspils novada Ances, Tārgales, Popes, Vārves, Užavas, Piltenes, Puzes, Ziru, Ugāles, Usmas un Zlēku pagasts, Piltenes pilsēta,

Viesītes novads,

Viļakas novads,

Viļānu novads,

Zilupes novads.

6.   Litwa

Następujące obszary na Litwie:

Alytaus miesto savivaldybė,

Alytaus rajono savivaldybė: Alytaus, Alovės, Butrimonių, Daugų, Nemunaičio, Pivašiūnų, Punios, Raitininkų seniūnijos,

Anykščių rajono savivaldybė,

Akmenės rajono savivaldybė: Ventos ir Papilės seniūnijos,

Biržų miesto savivaldybė,

Biržų rajono savivaldybė,

Druskininkų savivaldybė,

Elektrėnų savivaldybė,

Ignalinos rajono savivaldybė,

Jonavos rajono savivaldybė,

Joniškio rajono savivaldybė: Kepalių, Kriukų, Saugėlaukio ir Satkūnų seniūnijos,

Jurbarko rajono savivaldybė,

Kaišiadorių rajono savivaldybė,

Kalvarijos savivaldybė: Akmenynų, Liubavo, Kalvarijos seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. 131 ir į pietus nuo kelio Nr. 200 ir Sangrūdos seniūnijos,

Kauno miesto savivaldybė,

Kauno rajono savivaldybė: Domeikavos, Garliavos, Garliavos apylinkių, Karmėlavos, Lapių, Linksmakalnio, Neveronių, Rokų, Samylų, Taurakiemio, Vandžiogalos ir Vilkijos seniūnijos, Babtų seniūnijos dalis į rytus nuo kelio A1, Užliedžių seniūnijos dalis į rytus nuo kelio A1 ir Vilkijos apylinkių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 1907,

Kelmės rajono savivaldybė, Kėdainių rajono savivaldybė,

Kupiškio rajono savivaldybė,

Lazdijų rajono savivaldybė: Būdviečio, Kapčiamieščio, Kučiūnų ir Noragėlių seniūnijos,

Marijampolės savivaldybė: Degučių, Mokolų ir Narto seniūnijos,

Mažeikių rajono savivaldybė: Šerkšnėnų, Sedos ir Židikų seniūnijos,

Molėtų rajono savivaldybė,

Pagėgių savivaldybė,

Pakruojo rajono savivaldybė,

Panevėžio rajono savivaldybė,

Panevėžio miesto savivaldybė,

Pasvalio rajono savivaldybė,

Radviliškio rajono savivaldybė,

Rietavo savivaldybė,

Prienų rajono savivaldybė: Stakliškių ir Veiverių seniūnijos,

Plungės rajono savivaldybė: Žlibinų ir Stalgėnų seniūnijos,

Raseinių rajono savivaldybė,

Rokiškio rajono savivaldybė,

Šakių rajono savivaldybė: Barzdų, Griškabūdžio, Kidulių, Kudirkos Naumiesčio, Lekėčių, Sintautų, Slavikų. Sudargo, Žvirgždaičių seniūnijos ir Kriūkų seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 3804, Lukšių seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 3804, Šakių seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. 140 ir į pietvakarius nuo kelio Nr. 137,

Šalčininkų rajono savivaldybė,

Šiaulių miesto savivaldybė,

Šiaulių rajono savivaldybė: Šiaulių kaimiškoji seniūnija,

Šilutės rajono savivaldybė,

Širvintų rajono savivaldybė,

Šilalės rajono savivaldybė,

Švenčionių rajono savivaldybė,

Tauragės rajono savivaldybė,

Telšių rajono savivaldybė,

Trakų rajono savivaldybė,

Ukmergės rajono savivaldybė,

Utenos rajono savivaldybė,

Varėnos rajono savivaldybė,

Vilniaus miesto savivaldybė,

Vilniaus rajono savivaldybė,

Vilkaviškio rajono savivaldybė: Bartninkų, Gražiškių, Keturvalakių, Kybartų, Klausučių, Pajevonio, Šeimenos, Vilkaviškio miesto, Virbalio, Vištyčio seniūnijos,

Visagino savivaldybė,

Zarasų rajono savivaldybė.

7.   Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Kalinowo, Prostki i gmina wiejska Ełk w powiecie ełckim,

gminy Elbląg, Gronowo Elbląskie, Milejewo, Młynary, Markusy, Rychliki i Tolkmicko w powiecie elbląskim,

powiat miejski Elbląg,

powiat gołdapski,

gmina Wieliczki w powiecie oleckim,

powiat piski,

gmina Górowo Iławeckie z miastem Górowo Iławeckie w powiecie bartoszyckim,

gminy Biskupiec, Gietrzwałd, Jonkowo, Purda, Stawiguda, Świątki, Olsztynek i miasto Olsztyn oraz część gminy Barczewo położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie olsztyńskim,

gmina Miłakowo, część gminy Małdyty położona na południowy – zachód od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Olsztyna do Elbląga i część gminy Morąg położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Olsztyna do Elbląga w powiecie ostródzkim,

część gminy Ryn położona na południe od linii wyznaczonej przez linię kolejową łączącą miejscowości Giżycko i Kętrzyn w powiecie giżyckim,

gminy Braniewo i miasto Braniewo, Frombork, Lelkowo, Pieniężno, Płoskinia oraz część gminy Wilczęta położona na pólnoc od linii wyznaczonej przez drogę nr 509 w powiecie braniewskim,

gmina Reszel, część gminy Kętrzyn położona na południe od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn biegnącej do granicy miasta Kętrzyn, na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 591 biegnącą od miasta Kętrzyn do północnej granicy gminy oraz na zachód i na południe od zachodniej i południowej granicy miasta Kętrzyn, miasto Kętrzyn i część gminy Korsze położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na wschód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim,

gminy Lubomino i Orneta w powiecie lidzbarskim,

gmina Nidzica w powiecie nidzickim,

gminy Dźwierzuty, Jedwabno, Pasym, Szczytno i miasto Szczytno i Świętajno w powiecie szczycieńskim,

powiat mrągowski,

gmina Zalewo w powiecie iławskim,

w województwie podlaskim:

część gminy Brańsk położona na południe od linii od linii wyznaczonej przez drogę nr 66 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Brańsk i część gminy Boćki położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 19 w powiecie bielskim,

powiat grajewski,

powiat moniecki,

powiat sejneński,

gminy Łomża, Piątnica, Jedwabne, Przytuły i Wiznaw powiecie łomżyńskim,

powiat miejski Łomża,

gminy Dziadkowice, Grodzisk, Mielnik, Nurzec-Stacja i Siemiatycze z miastem Siemiatycze w powiecie siemiatyckim,

gminy Białowieża, Czyże, Narew, Narewka, Hajnówka z miastem Hajnówka i część gminy Dubicze Cerkiewne położona na północny wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 1654B w powiecie hajnowskim,

gminy Klukowo, Kobylin-Borzymy i Sokoły w powiecie wysokomazowieckim,

powiat kolneński z miastem Kolno,

gminy Czarna Białostocka, Dobrzyniewo Duże, Gródek, Michałowo, Supraśl, Tykocin, Wasilków, Zabłudów, Zawady i Choroszcz w powiecie białostockim,

powiat suwalski,

powiat miejski Suwałki,

powiat augustowski,

powiat sokólski,

powiat miejski Białystok,

w województwie mazowieckim:

powiat siedlecki,

powiat miejski Siedlce,

gminy Bielany, Ceranów, Kosów Lacki, Repki i gmina wiejska Sokołów Podlaski w powiecie sokołowskim,

powiat węgrowski,

powiat łosicki,

gminy Grudusk, Opinogóra Górna, Gołymin-Ośrodek i część gminy Glinojeck położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 7 w powiecie ciechanowskim,

powiat sochaczewski,

gminy Policzna, Przyłęk, Tczów i Zwoleń w powiecie zwoleńskim,

gminy Garbatka – Letnisko, Gniewoszów i Sieciechów w powiecie kozienickim,

gmina Solec nad Wisłą w powiecie lipskim,

gminy Gózd, Jastrzębia, Jedlnia Letnisko i Pionki z miastem Pionki w powiecie radomskim,

gminy Bodzanów, Bulkowo, Staroźreby i Słubice w powiecie płockim,

powiat nowodworski,

powiat płoński,

gminy Pokrzywnica, Świercze i część gminy Winnica położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim,

powiat wołomiński,

część gminy Somianka położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim,

gminy Borowie, Garwolin z miastem Garwolin, Górzno, Miastków Kościelny, Parysów, Pilawa, Trojanów, Żelechów, część gminy Wilga położona na północ od linii wyznaczonej przez rzekę Wilga biegnącą od wschodniej granicy gminy do ujścia do rzeki Wisły w powiecie garwolińskim,

gmina Boguty – Pianki w powiecie ostrowskim,

gminy Stupsk, Wiśniewo i część gminy Strzegowo położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 7 w powiecie mławskim,

powiat otwocki,

powiat warszawski zachodni,

powiat legionowski,

powiat piaseczyński,

powiat pruszkowski,

gminy Belsk Duży, Goszczyn, Chynów, Grójec, Jasieniec, Pniewy i Warka w powiecie grójeckim,

powiat grodziski,

gminy Mszczonów i Radziejowice w powiecie żyrardowskim,

gminy Białobrzegi i Promna w powiecie białobrzeskim,

powiat miejski Warszawa,

w województwie lubelskim:

powiat bialski,

powiat miejski Biała Podlaska,

gminy Aleksandrów, Biłgoraj z miastem Biłgoraj, Biszcza, Józefów, Księżpol, Łukowa, Obsza i Tarnogród część gminy Frampol położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 74, część gminy Goraj położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835, część gminy Tereszpol położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 858, część gminy Turobin położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835 w powiecie biłgorajskim,

gminy Chrzanów i Dzwola w powiecie janowskim,

powiat puławski,

powiat rycki,

gminy Stoczek Łukowski z miastem Stoczek Łukowski, Wola Mysłowska, Trzebieszów, Stanin, gmina wiejska Łuków i miasto Łuków w powiecie łukowskim,

gminy Bychawa, Jabłonna, Krzczonów, Garbów Strzyżewice, Wysokie i Zakrzew w powiecie lubelskim,

gminy Rybczewice i Piaski w powiecie świdnickim,

gmina Fajsławice, część gminy Żółkiewka położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 842 i część gminy Łopiennik Górny położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 w powiecie krasnostawskim,

powiat hrubieszowski,

gminy Krynice, Rachanie, Tarnawatka, Łaszczów, Telatyn, Tyszowce i Ulhówek w powiecie tomaszowskim,

część gminy Wojsławice położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od północnej granicy gminy przez miejscowość Wojsławice do południowej granicy gminy w powiecie chełmskim,

gmina Adamów, Miączyn, Sitno, Komarów-Osada, Krasnobród, Łabunie, Zamość, Grabowiec, część gminy Zwierzyniec położona na południowy-wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 858 i część gminy Skierbieszów położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 843 w powiecie zamojskim,

powiat miejski Zamość,

gminy Annopol, Dzierzkowice, Gościeradów i część gminy Urzędów położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 833 w powiecie kraśnickim,

powiat opolski,

w województwie podkarpackim:

gminy Radomyśl nad Sanem i Zaklików w powiecie stalowowolskim,

gminy Horyniec-Zdrój, Cieszanów, Oleszyce i Stary Dzików w powiecie lubaczowskim,

gmina Adamówka w powiecie przeworskim,

w województwie pomorskim:

gminy Dzierzgoń i Stary Dzierzgoń w powiecie sztumskim,

gmina Stare Pole w powiecie malborskim,

w województwie świętokrzyskim:

gmina Tarłów i część gminy Ożarów polożona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 w powiecie opatowskim.

8.   Słowacja

Następujące obszary na Słowacji:

in the district of Košice – okolie, the whole municipalities of Ďurkov, Kalša, Košický Klečenov, Nový Salaš, Rákoš, Ruskov, Skároš, Slančík, Slanec, Slanská Huta, Slanské Nové Mesto, Svinica and Trstené pri Hornáde.

9.   Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

Restul judeţului Maramureş care nu a fost inclus în Partea III cu următoarele comune:

Comuna Vişeu de Sus,

Comuna Moisei,

Comuna Borşa,

Comuna Oarţa de Jos,

Comuna Suciu de Sus,

Comuna Coroieni,

Comuna Târgu Lăpuş,

Comuna Vima Mică,

Comuna Boiu Mare,

Comuna Valea Chioarului,

Comuna Ulmeni,

Comuna Băseşti,

Localitatea Baia Mare,

Comuna Tăuţii Magherăuş,

Comuna Cicărlău,

Comuna Seini,

Comuna Ardusat,

Comuna Farcasa,

Comuna Salsig,

Comuna Asuaju de Sus,

Comuna Băiţa de sub Codru,

Comuna Bicaz,

Comuna Grosi,

Comuna Recea,

Comuna Baia Sprie,

Comuna Sisesti,

Comuna Cernesti,

Copalnic Mănăstur,

Comuna Dumbrăviţa,

Comuna Cupseni,

Comuna Şomcuţa Mare,

Comuna Sacaleşeni,

Comuna Remetea Chioarului,

Comuna Mireşu Mare,

Comuna Ariniş,

Judeţul Bistrița-Năsăud.

CZĘŚĆ III

1.   Bułgaria

Następujące obszary w Bułgarii:

the whole region of Kardzhali,

the whole region of Blagoevgrad,

the whole region of Montana,

the whole region of Ruse,

the whole region of Razgrad,

the whole region of Silistra,

the whole region of Pleven,

the whole region of Vratza,

the whole region of Vidin,

the whole region of Targovishte,

the whole region of Lovech,

the whole region of Sofia city,

the whole region of Sofia Province,

in the region of Shumen:

in the municipality of Shumen:

Salmanovo,

Radko Dimitrivo,

Vetrishte,

Kostena reka,

Vehtovo,

Ivanski,

Kladenets,

Drumevo,

the whole municipality of Smyadovo,

the whole municipality of Veliki Preslav,

the whole municipality of Varbitsa,

in the region of Varna:

the whole municipality of Dalgopol,

the whole municipality of Provadiya,

in the region of Veliko Tarnovo:

the whole municipality of Svishtov,

the whole municipality of Pavlikeni,

the whole municipality of Polski Trambesh,

the whole municipality of Strajitsa,

in Burgas region:

the whole municipality of Burgas,

the whole municipality of Kameno,

the whole municipality of Malko Tarnovo,

the whole municipality of Primorsko,

the whole municipality of Sozopol,

the whole municipality of Sredets,

the whole municipality of Tsarevo,

the whole municipality of Sungurlare,

the whole municipality of Ruen,

the whole municipality of Aytos.

2.   Litwa

Następujące obszary na Litwie:

Akmenės rajono savivaldybė: Akmenės, Kruopių, Naujosios Akmenės kaimiškoji ir Naujosios Akmenės miesto seniūnijos,

Alytaus rajono savivaldybė: Simno, Krokialaukio ir Miroslavo seniūnijos,

Birštono savivaldybė,

Joniškio rajono savivaldybė: Gaižaičių, Gataučių, Joniškio, Rudiškių, Skaistgirio, Žagarės seniūnijos,

Kalvarijos savivaldybė: Kalvarijos seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 131 ir į šiaurę nuo kelio Nr. 200,

Kauno rajono savivaldybė: Akademijos, Alšėnų, Batniavos, Čekiškės, Ežerėlio, Kačerginės, Kulautuvos, Raudondvario, Ringaudų ir Zapyškio seniūnijos, Babtų seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio A1, Užliedžių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio A1 ir Vilkijos apylinkių seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 1907,

Kazlų Rudos savivaldybė: Antanavo, Kazlų Rudos, Jankų ir Plutiškių seniūnijos,

Lazdijų rajono savivaldybė: Krosnos, Lazdijų miesto, Lazdijų, Seirijų, Šeštokų, Šventežerio ir Veisiejų seniūnijos,

Marijampolės savivaldybė: Gudelių, Igliaukos, Liudvinavo, Marijampolės, Sasnavos ir Šunskų seniūnijos,

Mažeikių rajono savivaldybės: Laižuvos, Mažeikių apylinkės, Mažeikių, Reivyčių, Tirkšlių ir Viekšnių seniūnijos,

Prienų rajono savivaldybė: Ašmintos, Balbieriškio, Išlaužo, Jiezno, Naujosios Ūtos, Pakuonio, Prienų ir Šilavotos seniūnijos,

Šakių rajono savivaldybė: Gelgaudiškio ir Plokščių seniūnijos ir Kriūkų seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 3804, Lukšių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 3804, Šakių seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 140 ir į šiaurės rytus nuo kelio Nr. 137,

Šiaulių rajono savivaldybės: Bubių, Ginkūnų, Gruzdžių, Kairių, Kuršėnų kaimiškoji, Kuršėnų miesto, Kužių, Meškuičių, Raudėnų ir Šakynos seniūnijos,

Šakių rajono savivaldybė: Gelgaudiškio ir Plokščių seniūnijos ir Kriūkų seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 3804, Lukšių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 3804, Šakių seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 140 ir į šiaurės rytus nuo kelio Nr. 137,

Vilkaviškio rajono savivaldybės: Gižų ir Pilviškių seniūnijos.

3.   Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

Gminy Bisztynek, Sępopol i Bartoszyce z miastem Bartoszyce w powiecie bartoszyckim,

gminy Kiwity i Lidzbark Warmiński z miastem Lidzbark Warmiński w powiecie lidzbarskim,

gminy Srokowo, Barciany, część gminy Kętrzyn położona na północ od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn biegnącej do granicy miasta Kętrzyn oraz na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 591 biegnącą od miasta Kętrzyn do północnej granicy gminy i część gminy Korsze położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na zachód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim,

gmina Stare Juchy w powiecie ełckim,

część gminy Wilczęta położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 509 w powiecie braniewskim,

część gminy Morąg położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Olsztyna do Elbląga, część gminy Małdyty położona na północny – wschód od linii wyznaczonej przez linię kolejową biegnącą od Olsztyna do Elbląga w powiecie ostródzkim,

gminy Godkowo i Pasłęk w powiecie elbląskim,

gminy Kowale Oleckie, Olecko i Świętajno w powiecie oleckim,

powiat węgorzewski,

gminy Kruklanki, Wydminy, Miłki, Giżycko z miastem Giżycko i część gminy Ryn położona na północ od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn w powiecie giżyckim,

gminy Jeziorany, Kolno, Dywity, Dobre Miasto i część gminy Barczewo położona na północ od linii wyznaczonej przez linię kolejową w powiecie olsztyńskim,

w województwie podlaskim:

gminy Orla, Wyszki, Bielsk Podlaski z miastem Bielsk Podlaski i część gminy Boćki położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 19 w powiecie bielskim,

gminy Łapy, Juchnowiec Kościelny, Suraż, Turośń Kościelna, część gminy Poświętne położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 681 w powiecie białostockim,

gminy Kleszczele, Czeremcha i część gminy Dubicze Cerkiewne położona na południowy zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 1654B w powiecie hajnowskim,

gminy Perlejewo, Drohiczyn i Milejczyce w powiecie siemiatyckim,

gmina Ciechanowiec w powiecie wysokomazowieckim,

w województwie mazowieckim:

gminy Łaskarzew z miastem Łaskarzew, Maciejowice, Sobolew i część gminy Wilga położona na południe od linii wyznaczonej przez rzekę Wilga biegnącą od wschodniej granicy gminy do ujścia dorzeki Wisły w powiecie garwolińskim,

powiat miński,

gminy Jabłonna Lacka, Sabnie i Sterdyń w powiecie sokołowskim,

gminy Ojrzeń, Sońsk, Regimin, Ciechanów z miastem Ciechanów i część gminy Glinojeck położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 7 w powiecie ciechanowskim,

część gminy Strzegowo położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 7 w powiecie mławskim,

gmina Nur w powiecie ostrowskim,

gminy Grabów nad Pilicą, Magnuszew, Głowaczów, Kozienice w powiecie kozienickim,

gmina Stromiec w powiecie białobrzeskim,

gminy Czerwińsk nad Wisłą i Naruszewo w powiecie płońskim,

gminy Wyszogród i Mała Wieś w powiecie płockim,

w województwie lubelskim:

gminy Bełżec, Jarczów, Lubycza Królewska, Susiec, Tomaszów Lubelski i miasto Tomaszów Lubelski w powiecie tomaszowskim,

gminy Białopole, Dubienka, Chełm, Leśniowice, Wierzbica, Sawin, Ruda Huta, Dorohusk, Kamień, Rejowiec, Rejowiec Fabryczny z miastem Rejowiec Fabryczny, Siedliszcze, Żmudź i część gminy Wojsławice położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od północnej granicy gminy do miejscowości Wojsławice do południowej granicy gminy w powiecie chełmskim,

powiat miejski Chełm,

gminy Izbica, Gorzków, Rudnik, Kraśniczyn, Krasnystaw z miastem Krasnystaw, Siennica Różana i część gminy Łopiennik Górny położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17, część gminy Żółkiewka położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 842 w powiecie krasnostawskim,

gmina Stary Zamość, Radecznica, Szczebrzeszyn, Sułów, Nielisz, część gminy Skierbieszów położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 843, część gminy Zwierzyniec położona na północny-zachód od linii wyznaczonej przez droge nr 858 powiecie zamojskim,

część gminy Frampol położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74, część gminy Goraj położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835, część gminy Tereszpol położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 858, część gminy Turobin położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 835 w powiecie biłgorajskim,

gminy Hanna, Hańsk, Wola Uhruska, Urszulin, Stary Brus, Wyryki i gmina wiejska Włodawa w powiecie włodawskim,

powiat łęczyński,

gmina Trawniki w powiecie świdnickim,

gminy Adamów, Krzywda, Serokomla, Wojcieszków w powiecie łukowskim,

powiat parczewski,

powiat radzyński,

powiat lubartowski,

gminy Głusk, Jastków, Niemce i Wólka w powiecie lubelskim,

gminy Mełgiew i miasto Świdnik w powiecie świdnickim,

powiat miejski Lublin,

w województwie podkarpackim:

gmina Narol w powiecie lubaczowskim.

4.   Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

Zona orașului București,

Județul Constanța,

Județul Satu Mare,

Județul Tulcea,

Județul Bacău,

Județul Bihor,

Județul Brăila,

Județul Buzău,

Județul Călărași,

Județul Dâmbovița,

Județul Galați,

Județul Giurgiu,

Județul Ialomița,

Județul Ilfov,

Județul Prahova,

Județul Sălaj,

Județul Vaslui,

Județul Vrancea,

Județul Teleorman,

Partea din judeţul Maramureş cu următoarele delimitări:

Comuna Petrova,

Comuna Bistra,

Comuna Repedea,

Comuna Poienile de sub Munte,

Comuna Vişeu e Jos,

Comuna Ruscova,

Comuna Leordina,

Comuna Rozavlea,

Comuna Strâmtura,

Comuna Bârsana,

Comuna Rona de Sus,

Comuna Rona de Jos,

Comuna Bocicoiu Mare,

Comuna Sighetu Marmaţiei,

Comuna Sarasau,

Comuna Câmpulung la Tisa,

Comuna Săpânţa,

Comuna Remeti,

Comuna Giuleşti,

Comuna Ocna Şugatag,

Comuna Deseşti,

Comuna Budeşti,

Comuna Băiuţ,

Comuna Cavnic,

Comuna Lăpuş,

Comuna Dragomireşti,

Comuna Ieud,

Comuna Saliştea de Sus,

Comuna Săcel,

Comuna Călineşti,

Comuna Vadu Izei,

Comuna Botiza,

Comuna Bogdan Vodă,

Localitatea Groşii Ţibileşului, comuna Suciu de Sus,

Localitatea Vişeu de Mijloc, comuna Vişeu de Sus,

Localitatea Vişeu de Sus, comuna Vişeu de Sus.

Judeţul Mehedinţi,

Județul Gorj,

Județul Argeș,

Judeţul Olt,

Judeţul Dolj,

Județul Arad,

Județul Timiș,

Județul Covasna,

Județul Brașov,

Județul Botoșani,

Județul Vâlcea,

Județul Iași,

Județul Hunedoara,

Județul Alba,

Județul Sibiu,

Județul Caraș-Severin,

Județul Neamț.

5.   Słowacja

Następujące obszary na Słowacji:

the whole district of Trebisov,

in the district of Michalovce, the whole municipalities of the district not already included in Part I.

CZĘŚĆ IV

Włochy

Następujące obszary we Włoszech:

tutto il territorio della Sardegna.

”.

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

29.10.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 276/44


DECYZJA NR 1/2019 KOMITETU STOWARZYSZENIA UE–REPUBLIKA MOŁDAWII W SKŁADZIE ROZSTRZYGAJĄCYM KWESTIE DOTYCZĄCE HANDLU

z dnia 4 października 2019 r.

dotycząca aktualizacji załącznika XXVIII-B (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych) do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony [2019/1806]

KOMITET STOWARZYSZENIA,

uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, podpisany w Brukseli w dniu 27 czerwca 2014 r., w szczególności jego art. 102, 240, 436, 438 i 449,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”), wszedł w życie z dniem 1 lipca 2016 r.

(2)

Art. 102 i 240 Układu stanowią, że Republika Mołdawii ma dokonać zbliżenia swojego prawodawstwa do aktów UE oraz instrumentów międzynarodowych (zwanych dalej „unijnym dorobkiem prawnym”), o których mowa w załączniku XXVIII-B (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych) do Układu (zwanym dalej „załącznikiem XXVIII-B”).

(3)

Unijny dorobek prawny, o którym mowa w załączniku XXVIII-B, zmienił się od momentu zakończenia negocjacji Układu w czerwcu 2013 r. W szczególności Unia przyjęła następujące akty, które wdrażają, zmieniają, uzupełniają lub zastępują akty wymienione w załączniku XXVIII-B:

(i)

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2120 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiające środki dotyczące dostępu do otwartego internetu oraz zmieniające dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, a także rozporządzenie (UE) nr 531/2012 w sprawie roamingu w publicznych sieciach łączności ruchomej wewnątrz Unii (1);

(ii)

decyzja wykonawcza Komisji 2014/276/UE z dnia 2 maja 2014 r. w sprawie zmiany decyzji 2008/411/WE w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 3400-3800 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie (2);

(iii)

decyzja wykonawcza Komisji 2013/752/UE z dnia 11 grudnia 2013 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu i uchylająca decyzję 2005/928/WE (3);

(iv)

decyzja wykonawcza Komisji 2014/641/UE z dnia 1 września 2014 r. w sprawie zharmonizowanych warunków technicznych wykorzystywania widma radiowego przez bezprzewodowe urządzenia do transmisji sygnałów akustycznych użytkowane do realizacji programów i imprez specjalnych w Unii Europejskiej (4);

(v)

decyzja wykonawcza Komisji 2014/702/UE z dnia 7 października 2014 r. zmieniająca decyzję 2007/131/WE w sprawie udostępnienia w sposób zharmonizowany widma radiowego na potrzeby urządzeń wykorzystujących technologię ultraszerokopasmową na terytorium Wspólnoty (5);

(vi)

decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/339 z dnia 8 marca 2016 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 2010-2025 MHz na potrzeby przenośnych lub ruchomych bezprzewodowych łączy wizyjnych i bezprzewodowych kamer używanych do realizacji programów i imprez specjalnych (6);

(vii)

decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/750 z dnia 8 maja 2015 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 1452–1492 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii (7);

(viii)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących udostępniania na rynku urządzeń radiowych i uchylająca dyrektywę 1999/5/WE (8);

(ix)

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (9);

(x)

rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/806 z dnia 22 maja 2015 r. określające specyfikacje dotyczące formy znaku zaufania UE dla kwalifikowanych usług zaufania (10);

(xi)

decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1505 z dnia 8 września 2015 r. ustanawiająca specyfikacje techniczne i formaty dotyczące zaufanych list zgodnie z art. 22 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (11);

(xii)

decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1506 z dnia 8 września 2015 r. ustanawiająca specyfikacje dotyczące formatów zaawansowanych podpisów elektronicznych oraz zaawansowanych pieczęci elektronicznych, które mają być uznane przez podmioty sektora publicznego, zgodnie z art. 27 ust. 5 i art. 37 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (12);

(xiii)

decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/650 z dnia 25 kwietnia 2016 r. ustanawiająca normy dotyczące oceny bezpieczeństwa kwalifikowanych urządzeń do składania podpisu i pieczęci na podstawie art. 30 ust. 3 i art. 39 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (13);

(xiv)

decyzja Komisji 2010/267/UE z dnia 6 maja 2010 r. w sprawie zharmonizowanych warunków technicznych dotyczących wykorzystywania zakresu częstotliwości 790–862 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii Europejskiej (14);

decyzja wykonawcza Komisji 2011/251/UE z dnia 18 kwietnia 2011 r. zmieniająca decyzję 2009/766/WE w sprawie harmonizacji pasm częstotliwości 900 MHz i 1 800 MHz na potrzeby systemów naziemnych umożliwiających dostarczanie paneuropejskich usług łączności elektronicznej we Wspólnocie (15);

decyzja Komisji 2009/766/WE z dnia 16 października 2009 r. w sprawie harmonizacji pasm częstotliwości 900 MHz i 1 800 MHz na potrzeby systemów naziemnych umożliwiających dostarczanie paneuropejskich usług łączności elektronicznej we Wspólnocie (16), zmieniona decyzją wykonawczą 2011/251/UE;

(xv)

decyzja wykonawcza Komisji 2012/688/UE z dnia 5 listopada 2012 r. w sprawie harmonizacji zakresów częstotliwości 1920–1980 MHz i 2110–2170 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii (17);

(xvi)

decyzja Komisji 2008/477/WE z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 2500–2690 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie (18);

(xvii)

decyzja Komisji 2008/411/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 3400–3800 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie (19);

(xviii)

decyzja Komisji 2008/671/WE z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w zakresie częstotliwości 5875–5905 MHz na potrzeby inteligentnych systemów transportowych (ITS) związanych z bezpieczeństwem (20);

(xix)

decyzja Komisji 2007/344/WE z dnia 16 maja 2007 r. w sprawie jednolitego dostępu do informacji o wykorzystaniu widma radiowego we Wspólnocie (21);

(xx)

decyzja Komisji 2007/90/WE z dnia 12 lutego 2007 r. zmieniająca decyzję 2005/513/WE w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w paśmie częstotliwości 5 GHz celem wdrożenia Bezprzewodowych Systemów Dostępowych, włączając Lokalne Sieci Radiowe (WAS/RLAN) (22);

(xxi)

decyzja Komisji 2005/513/WE z dnia 11 lipca 2005 r. w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w paśmie częstotliwości 5 GHz celem wdrożenia Bezprzewodowych Systemów Dostępowych, włączając Lokalne Sieci Radiowe (WAS/RLAN) (23);

(xxii)

decyzja wykonawcza Komisji 2011/829/UE z dnia 8 grudnia 2011 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu (24);

(xxiii)

decyzja Komisji 2010/368/UE z dnia 30 czerwca 2010 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu (25);

(xxiv)

decyzja Komisji 2009/381/WE z dnia 13 maja 2009 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu (26);

(xxv)

decyzja Komisji 2008/432/WE z dnia 23 maja 2008 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu (27);

(xxvi)

decyzja Komisji 2006/771/WE z dnia 9 listopada 2006 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu (28);

(xxvii)

decyzja Komisji 2010/166/UE z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie harmonizacji warunków korzystania z widma radiowego na potrzeby usług łączności ruchomej na pokładach statków (usługi MCV) w Unii Europejskiej (29);

(xxviii)

decyzja Komisji 2006/804/WE z dnia 23 listopada 2006 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego dla urządzeń do identyfikacji radiowej (RFID) pracujących w zakresie częstotliwości UHF (30);

(xxix)

decyzja wykonawcza Komisji 2011/485/UE z dnia 29 lipca 2011 r. zmieniająca decyzję 2005/50/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 24 GHz dla celów tymczasowego użycia przez samochodowe urządzenia radarowe bliskiego zasięgu we Wspólnocie (31);

(xxx)

decyzja Komisji 2005/50/WE z dnia 17 stycznia 2005 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 24 GHz dla celów tymczasowego użycia przez samochodowe urządzenia radarowe bliskiego zasięgu we Wspólnocie (32);

(xxxi)

decyzja Komisji 2004/545/WE z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 79 GHz dla celów tymczasowego użycia samochodowych urządzeń radarowych bliskiego zasięgu we Wspólnocie (33);

(xxxii)

decyzja Komisji 2009/343/WE z dnia 21 kwietnia 2009 r. zmieniająca decyzję 2007/131/WE w sprawie udostępnienia w sposób zharmonizowany widma radiowego na potrzeby urządzeń wykorzystujących technologię ultraszerokopasmową na terytorium Wspólnoty (34);

(xxxiii)

decyzja Komisji 2007/131/WE z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie udostępnienia w sposób zharmonizowany widma radiowego na potrzeby urządzeń wykorzystujących technologię ultraszerokopasmową na terytorium Wspólnoty (35);

(xxxiv)

decyzja Komisji 2007/98/WE z dnia 14 lutego 2007 r. w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w pasmach częstotliwości 2 GHz celem wdrożenia systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej (36);

(xxxv)

decyzja wykonawcza Komisji 2013/654/UE z dnia 12 listopada 2013 r. zmieniająca decyzję 2008/294/WE w celu uwzględnienia dodatkowych technologii dostępu i pasm częstotliwości na potrzeby usług łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usługi MCA) (37);

(xxxvi)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/37/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniająca dyrektywę 2003/98/WE w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego (38).

(4)

Republika Mołdawii kontynuuje proces zbliżenia swojego prawodawstwa do unijnego dorobku prawnego, zgodnie z ramami czasowymi i priorytetami określonymi w załączniku XXVIII-B. W celu zapewnienia właściwego zbliżenia prawodawstwa Republiki Mołdawii do unijnego dorobku prawnego, należy dodać do wykazu zamieszczonego w załączniku XXVIII-B akty wymienione w motywie 3, oraz zmienić niektóre terminy, aby uwzględnić postępy poczynione już przez Republikę Mołdawii w procesie tego zbliżania prawodawstwa, zgodnie z art. 449 Układu.

(5)

Art. 436 ust. 3 Układu stanowi, że Rada Stowarzyszenia UE-Republika Mołdawii (zwana dalej „Radą Stowarzyszenia”) jest uprawniona do aktualizacji i zmiany załączników do Układu.

(6)

Zgodnie z art. 438 ust. 2 Układu Rada Stowarzyszenia może przekazać Komitetowi Stowarzyszenia wszelkie swoje uprawnienia, w tym uprawnienia do podejmowania wiążących decyzji.

(7)

Decyzją nr 3/2014 (39) Rada Stowarzyszenia przekazała uprawnienia do aktualizacji lub zmiany załączników do Układu dotyczących między innymi rozdziału 6 (Prowadzenie przedsiębiorstwa, handel usługami i handel elektroniczny) tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu Komitetowi Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, o ile w rozdziale 6 nie ma szczegółowych postanowień dotyczących aktualizacji lub zmiany tych załączników. W rozdziale 6 nie ma szczegółowych postanowień dotyczących aktualizacji lub zmiany załączników.

(8)

Należy zatem odpowiednio zaktualizować załącznik XXVIII-B,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik XXVIII-B (Zasady mające zastosowanie do usług telekomunikacyjnych) Układu zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Chişinău dnia 4 października 2019 r.

w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handle

I. COSTACHI

Przewodnicząca

A. FERNÁNDEZ DÍEZ C. CEBAN

Sekretarze


(1)  Dz.U. L 310 z 26.11.2015, s. 1.

(2)  Dz.U. L 139 z 14.5.2014, s. 18.

(3)  Dz.U. L 334 z 13.12.2013, s. 17.

(4)  Dz.U. L 263 z 3.9.2014, s. 29.

(5)  Dz.U. L 293 z 9.10.2014, s. 48.

(6)  Dz.U. L 63 z 10.3.2016, s. 5.

(7)  Dz.U. L 119 z 12.5.2015, s. 27.

(8)  Dz.U. L 153 z 22.5.2014, s. 62.

(9)  Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73.

(10)  Dz.U. L 128 z 23.5.2015, s. 13.

(11)  Dz.U. L 235 z 9.9.2015, s. 26.

(12)  Dz.U. L 235 z 9.9.2015, s. 37.

(13)  Dz.U. L 109 z 26.4.2016, s. 40.

(14)  Dz.U. L 117 z 11.5.2010, s. 95.

(15)  Dz.U. L 106 z 27.4.2011, s. 9.

(16)  Dz.U. L 274 z 20.10.2009, s. 32.

(17)  Dz.U. L 307 z 7.11.2012, s. 84.

(18)  Dz.U. L 163 z 24.6.2008, s. 37.

(19)  Dz.U. L 144 z 4.6.2008, s. 77.

(20)  Dz.U. L 220 z 15.8.2008, s. 24.

(21)  Dz.U. L 129 z 17.5.2007, s. 67.

(22)  Dz.U. L 41 z 13.2.2007, s. 10.

(23)  Dz.U. L 187 z 19.7.2005, s. 22.

(24)  Dz.U. L 329 z 13.12.2011, s. 10.

(25)  Dz.U. L 166 z 1.7.2010, s. 33.

(26)  Dz.U. L 119 z 14.5.2009, s. 32.

(27)  Dz.U. L 151 z 11.6.2008, s. 49.

(28)  Dz.U. L 312 z 11.11.2006, s. 66.

(29)  Dz.U. L 72 z 20.3.2010, s. 38.

(30)  Dz.U. L 329 z 25.11.2006, s. 64.

(31)  Dz.U. L 198 z 30.7.2011, s. 71.

(32)  Dz.U. L 21 z 25.1.2005, s. 15.

(33)  Dz.U. L 241 z 13.7.2004, s. 66.

(34)  Dz.U. L 105 z 25.4.2009, s. 9.

(35)  Dz.U. L 55 z 23.2.2007, s. 33.

(36)  Dz.U. L 43 z 15.2.2007, s. 32.

(37)  Dz.U. L 303 z 14.11.2013, s. 48.

(38)  Dz.U. L 175 z 27.6.2013, s. 1.

(39)  Decyzja nr 3/2014 Rady Stowarzyszenia UE–Republika Mołdawii z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie przekazania niektórych uprawnień Rady Stowarzyszenia Komitetowi Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu (Dz.U. L 110 z 29.4.2015, s. 40).


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK XXVIII-B

ZASADY MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO USŁUG TELEKOMUNIKACYJNYCH

Republika Mołdawii zobowiązuje się do stopniowego zbliżenia swojego prawodawstwa do następujących aktów UE oraz instrumentów międzynarodowych we wskazanych ramach czasowych.

Dyrektywa 2002/21/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie wspólnych ram regulacyjnych sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa ramowa), zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE z dnia 25 listopada 2009 r.

Zastosowanie mają następujące przepisy dyrektywy 2002/21/WE:

zwiększenie niezależności i potencjału administracyjnego krajowego organu regulacyjnego w obszarze łączności elektronicznej,

ustanowienie procedur konsultacji publicznych dotyczących nowych środków regulacyjnych,

ustanowienie skutecznych mechanizmów apelacji przeciwko decyzjom krajowego organu regulacyjnego w obszarze łączności elektronicznej, oraz

określenie odpowiednich rynków towarów i usług w sektorze łączności elektronicznej podlegających regulacji ex ante i przeanalizowanie tych rynków w celu stwierdzenia, czy istnieje na nich zjawisko znaczącej pozycji rynkowej.

Ramy czasowe: powyższe przepisy dyrektywy 2002/21/WE podlegają wdrożeniu w ciągu półtora roku od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (dyrektywa o zezwoleniach), zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE z dnia 25 listopada 2009 r.

Zastosowanie mają następujące przepisy dyrektywy 2002/20/WE:

wdrożenie regulacji dotyczących udzielania ogólnych zezwoleń i ograniczenie potrzeby wydawania indywidualnych licencji do konkretnych, właściwie uzasadnionych przypadków.

Ramy czasowe: powyższe przepisy dyrektywy 2002/20/WE podlegają wdrożeniu w ciągu dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa 2002/19/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie dostępu do sieci łączności elektronicznej i urządzeń towarzyszących oraz wzajemnych połączeń (dyrektywa o dostępie), zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/140/WE

W oparciu o analizy rynkowe, przeprowadzone zgodnie z dyrektywą ramową, krajowy organ regulacyjny w obszarze łączności elektronicznej nakłada na operatorów, co do których stwierdzono, że posiadają znaczącą pozycję na danych rynkach, odpowiednie obowiązki regulacyjne w odniesieniu do:

dostępu do konkretnych elementów infrastruktury sieciowej i korzystania z nich,

kontroli cen w zakresie dostępu i opłat za wzajemne połączenia, w tym obowiązków związanych z określaniem cen w zależności od ponoszonych kosztów, oraz

przejrzystości, braku dyskryminacji i rozdziału rachunkowości.

Ramy czasowe: powyższe przepisy dyrektywy 2002/19/WE podlegają wdrożeniu w ciągu półtora roku od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej), zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r. oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2120

Zastosowanie mają następujące przepisy dyrektywy 2002/22/WE:

wdrożenie regulacji w sprawie obowiązku świadczenia usługi powszechnej, w tym ustanowienie mechanizmów jej wyceny i finansowania, oraz

zapewnienie przestrzegania interesów i praw użytkowników, w szczególności wprowadzenie możliwości przenoszenia numeru i jednego europejskiego numeru alarmowego „112”.

Ramy czasowe: powyższe przepisy dyrektywy 2002/22/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2120 z dnia 25 listopada 2015 r. ustanawiające środki dotyczące dostępu do otwartego internetu oraz zmieniające dyrektywę 2002/22/WE w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników, a także rozporządzenie (UE) nr 531/2012 w sprawie roamingu w publicznych sieciach łączności ruchomej wewnątrz Unii

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (UE) 2015/2120 podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Komisji 2002/77/WE z dnia 16 września 2002 r. w sprawie konkurencji na rynkach sieci i usług łączności elektronicznej

Ramy czasowe: środki wynikające ze stosowania dyrektywy 2002/77/WE podlegają wdrożeniu w ciągu półtora roku od dnia wejścia w życie niniejszego Układu

Dyrektywa 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotycząca przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej (dyrektywa o prywatności i łączności elektronicznej), zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/136/WE

Zastosowanie mają następujące przepisy dyrektywy 2002/58/WE:

wdrożenie regulacji w celu zapewnienia ochrony podstawowych praw i wolności, w szczególności prawa do prywatności, w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych w sektorze łączności elektronicznej oraz w celu zapewnienia swobodnego przepływu tego typu danych oraz urządzeń i usług łączności elektronicznej.

Ramy czasowe: powyższe przepisy dyrektywy 2002/58/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja nr 676/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie ram regulacyjnych dotyczących polityki spektrum radiowego we Wspólnocie Europejskiej (decyzja o spektrum radiowym)

Zastosowanie mają następujące przepisy decyzji nr 676/2002/WE:

przyjęcie polityki i ram prawnych w celu zharmonizowania warunków dostępności i skutecznego korzystania ze spektrum radiowego.

Ramy czasowe: środki wynikające ze stosowania decyzji nr 676/2002/WE podlegają wdrożeniu w ciągu dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2010/267/UE z dnia 6 maja 2010 r. w sprawie zharmonizowanych warunków technicznych dotyczących wykorzystywania zakresu częstotliwości 790–862 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii Europejskiej

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2010/267/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji 2011/251/UE z dnia 18 kwietnia 2011 r. zmieniająca decyzję 2009/766/WE w sprawie harmonizacji pasm częstotliwości 900 MHz i 1800 MHz na potrzeby systemów naziemnych umożliwiających dostarczanie paneuropejskich usług łączności elektronicznej we Wspólnocie

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej 2011/251/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2009/766/WE z dnia 16 października 2009 r. w sprawie harmonizacji pasm częstotliwości 900 MHz i 1800 MHz na potrzeby systemów naziemnych umożliwiających dostarczanie paneuropejskich usług łączności elektronicznej we Wspólnocie, zmieniona decyzją wykonawczą Komisji 2011/251/UE

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2009/766/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji 2012/688/UE z dnia 5 listopada 2012 r. w sprawie harmonizacji zakresów częstotliwości 1920-1980 MHz i 2110-2170 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej 2012/688/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2008/477/WE z dnia 13 czerwca 2008 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 2500-2690 MHz na potrzeby ziemskich systemów zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2008/477/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji 2014/276/UE z dnia 2 maja 2014 r. w sprawie zmiany decyzji 2008/411/WE w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 3400-3800 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej 2014/276/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2008/411/WE z dnia 21 maja 2008 r. w sprawie harmonizacji pasm częstotliwości 3400-3800 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej we Wspólnocie, zmieniona decyzją wykonawczą Komisji 2014/276/UE

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2008/411/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2008/671/WE z dnia 5 sierpnia 2008 r. w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w zakresie częstotliwości 5875- 5905 MHz na potrzeby inteligentnych systemów transportowych (ITS) związanych z bezpieczeństwem

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2008/671/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2007/344/WE z dnia 16 maja 2007 r. w sprawie jednolitego dostępu do informacji o wykorzystaniu widma radiowego we Wspólnocie

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2007/344/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2007/90/WE z dnia 12 lutego 2007 r. zmieniająca decyzję 2005/513/WE w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w paśmie częstotliwości 5 GHz celem wdrożenia Bezprzewodowych Systemów Dostępowych, włączając Lokalne Sieci Radiowe (WAS/RLAN)

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2007/90/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2005/513/WE z dnia 11 lipca 2005 r. w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w paśmie częstotliwości 5 GHz celem wdrożenia Bezprzewodowych Systemów Dostępowych, włączając Lokalne Sieci Radiowe (WAS/RLANs), zmieniona decyzją Komisji 2007/90/WE

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2005/513/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji 2013/752/UE z dnia 11 grudnia 2013 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu i uchylająca decyzję 2005/928/WE

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej 2013/752/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2011/829/UE z dnia 8 grudnia 2011 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej 2011/829/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2010/368/UE z dnia 30 czerwca 2010 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2010/368/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2009/381/WE z dnia 13 maja 2009 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2009/381/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2008/432/WE z dnia 23 maja 2008 r. zmieniająca decyzję 2006/771/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2008/432/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2006/771/WE z dnia 9 listopada 2006 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego na potrzeby urządzeń bliskiego zasięgu, zmieniona decyzją wykonawczą Komisji 2013/752/UE, decyzją wykonawczą Komisji 2011/829/UE, decyzją Komisji 2010/368/UE, decyzją Komisji 2009/381/WE oraz decyzją Komisji 2008/432/WE

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2006/771/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2010/166/WE z dnia 19 marca 2010 r. w sprawie harmonizacji warunków korzystania z widma radiowego na potrzeby usług łączności ruchomej na pokładach statków (usługi MCV) w Unii Europejskiej

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2010/166/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji 2014/641/UE z dnia 1 września 2014 r. w sprawie zharmonizowanych warunków technicznych wykorzystywania widma radiowego przez bezprzewodowe urządzenia do transmisji sygnałów akustycznych użytkowane do realizacji programów i imprez specjalnych w Unii Europejskiej

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej 2014/641/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2006/804/WE z dnia 23 listopada 2006 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego dla urządzeń do identyfikacji radiowej (RFID) pracujących w zakresie częstotliwości UHF

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2006/804/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji 2011/485/UE z dnia 29 lipca 2011 r. zmieniająca decyzję 2005/50/WE w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 24 GHz dla celów tymczasowego użycia przez samochodowe urządzenia radarowe bliskiego zasięgu we Wspólnocie

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej 2011/485/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2005/50/WE z dnia 17 stycznia 2005 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 24 GHz dla celów tymczasowego użycia przez samochodowe urządzenia radarowe bliskiego zasięgu we Wspólnocie, zmieniona decyzją wykonawczą Komisji 2011/485/UE

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2005/50/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2004/545/WE z dnia 8 lipca 2004 r. w sprawie harmonizacji widma radiowego w paśmie 79 GHz dla celów tymczasowego użycia samochodowych urządzeń radarowych bliskiego zasięgu we Wspólnocie

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2004/545/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji 2014/702/UE z dnia 7 października 2014 r. zmieniająca decyzję 2007/131/WE w sprawie udostępnienia w sposób zharmonizowany widma radiowego na potrzeby urządzeń wykorzystujących technologię ultraszerokopasmową na terytorium Wspólnoty

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej 2014/702/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2009/343/WE z dnia 21 kwietnia 2009 r. zmieniająca decyzję 2007/131/WE w sprawie udostępnienia w sposób zharmonizowany widma radiowego na potrzeby urządzeń wykorzystujących technologię ultraszerokopasmową na terytorium Wspólnoty

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2009/343/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2007/131/WE z dnia 21 lutego 2007 r. w sprawie udostępnienia w sposób zharmonizowany widma radiowego na potrzeby urządzeń wykorzystujących technologię ultraszerokopasmową na terytorium Wspólnoty, zmieniona decyzją wykonawczą Komisji 2014/702/UE oraz decyzją Komisji 2009/343/WE

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2007/131/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2007/98/WE z dnia 14 lutego 2007 r. w sprawie zharmonizowanego wykorzystania widma radiowego w pasmach częstotliwości 2 GHz celem wdrożenia systemów dostarczających satelitarne usługi komunikacji ruchomej

Ramy czasowe: przepisy decyzji 2007/98/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/339 z dnia 8 marca 2016 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 2010-2025 MHz na potrzeby przenośnych lub ruchomych bezprzewodowych łączy wizyjnych i bezprzewodowych kamer używanych do realizacji programów i imprez specjalnych

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej (UE) 2016/339 podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/750 z dnia 8 maja 2015 r. w sprawie harmonizacji zakresu częstotliwości 1452-1492 MHz na potrzeby systemów naziemnych zapewniających usługi łączności elektronicznej w Unii

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej (UE) 2015/750 podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji 2013/654/UE z dnia 12 listopada 2013 r. zmieniająca decyzję 2008/294/WE w celu uwzględnienia dodatkowych technologii dostępu i pasm częstotliwości na potrzeby usług łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usługi MCA)

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej 2013/654/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja Komisji 2008/294/WE z dnia 7 kwietnia 2008 r. dotycząca harmonizacji warunków korzystania z widma radiowego na potrzeby usług łączności ruchomej na pokładach statków powietrznych (usługi MCA) we Wspólnocie, zmieniona decyzją wykonawczą Komisji 2013/654/UE

Ramy czasowe: środki wynikające ze stosowania decyzji 2008/294/WE podlegają wdrożeniu w ciągu dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/53/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich dotyczących udostępniania na rynku urządzeń radiowych i uchylająca dyrektywę 1999/5/WE

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2014/53/UE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego (dyrektywa o handlu elektronicznym)

Zastosowanie mają następujące przepisy dyrektywy 2000/31/WE:

wzmacnianie rozwoju handlu elektronicznego,

eliminowanie barier dla transgranicznego świadczenia usług społeczeństwa informatycznego,

zapewnienie bezpieczeństwa prawnego usługodawcom świadczącym usługi społeczeństwa informatycznego, oraz

dokonanie harmonizacji ograniczeń odpowiedzialności usługodawców działających jako pośrednicy w przypadku świadczenia usług zwykłego przekazu, buforowania lub hostingu, przy określeniu braku ogólnego obowiązku nadzoru.

Ramy czasowe: powyższe przepisy dyrektywy 2000/31/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa 2003/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego, zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/37/UE

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2003/98/WE podlegają wdrożeniu w ciągu dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/37/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. zmieniająca dyrektywę 2003/98/WE w sprawie ponownego wykorzystywania informacji sektora publicznego

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2013/37/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (UE) nr 910/2014 podlegają wdrożeniu w ciągu sześciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/806 z dnia 22 maja 2015 r. określające specyfikacje dotyczące formy znaku zaufania UE dla kwalifikowanych usług zaufania

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/806 podlegają wdrożeniu w ciągu sześciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1505 z dnia 8 września 2015 r. ustanawiająca specyfikacje techniczne i formaty dotyczące zaufanych list zgodnie z art. 22 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej (UE) 2015/1505 podlegają wdrożeniu w ciągu sześciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/1506 z dnia 8 września 2015 r. ustanawiająca specyfikacje dotyczące formatów zaawansowanych podpisów elektronicznych oraz zaawansowanych pieczęci elektronicznych, które mają być uznane przez podmioty sektora publicznego, zgodnie z art. 27 ust. 5 i art. 37 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej (UE) 2015/1506 podlegają wdrożeniu w ciągu sześciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/650 z dnia 25 kwietnia 2016 r. ustanawiająca normy dotyczące oceny bezpieczeństwa kwalifikowanych urządzeń do składania podpisu i pieczęci na podstawie art. 30 ust. 3 i art. 39 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym

Ramy czasowe: przepisy decyzji wykonawczej (UE) 2016/650 podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.


29.10.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 276/56


DECYZJA NR 2/2019 KOMITETU STOWARZYSZENIA UE–REPUBLIKA MOŁDAWII W SKŁADZIE ROZSTRZYGAJĄCYM KWESTIE DOTYCZĄCE HANDLU

z dnia 4 października 2019 r.

dotycząca aktualizacji załącznika XXVIII-D (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do Układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony 2019/1807

KOMITET STOWARZYSZENIA,

uwzględniając Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony, podpisany w Brukseli w dniu 27 czerwca 2014 r., w szczególności jego art. 85, 253, 436, 438 i 449,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Układ o stowarzyszeniu między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej oraz ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Mołdawii, z drugiej strony (zwany dalej „Układem”), wszedł w życie z dniem 1 lipca 2016 r.

(2)

Art. 85 i 253 Układu stanowią, że Republika Mołdawii dokonuje zbliżenia swojego prawodawstwa do aktów UE oraz instrumentów międzynarodowych (zwanych dalej „unijnym dorobkiem prawnym”), o których mowa w załączniku XXVIII-D (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do Układu (zwanym dalej „załącznikiem XXVIII-D”).

(3)

Unijny dorobek prawny, o którym mowa w załączniku XXVIII-D, zmienił się od momentu zakończenia negocjacji Układu w czerwcu 2013 r. W szczególności Unia przyjęła następujące akty, które wdrażają, zmieniają, uzupełniają lub zastępują akty, o których mowa w załączniku XXVIII-D:

(i)

dyrektywa wykonawcza Komisji 2014/111/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2009/15/WE w związku z przyjęciem przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów (1);

(ii)

rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1355/2014 z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 391/2009 w związku z przyjęciem przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów (2);

(iii)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wyposażenia morskiego i uchylająca dyrektywę Rady 96/98/WE (3);

(iv)

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji dwutlenku węgla z transportu morskiego oraz zmiany dyrektywy 2009/16/WE (4);

(v)

dyrektywa Komisji 2014/100/UE z dnia 28 października 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (5);

(vi)

dyrektywa Komisji (UE) 2016/844 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (6) oraz sprostowanie do dyrektywy Komisji (UE) 2016/844 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (7);

(vii)

dyrektywa Komisji (UE) 2015/2087 z dnia 18 listopada 2015 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (8);

(viii)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/38/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. zmieniająca dyrektywę 2009/16/WE w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu (9);

(ix)

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie recyclingu statków oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 i dyrektywę 2009/16/WE (10);

(x)

rozporządzenie Komisji (UE) nr 428/2010 z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie wykonania art. 14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w odniesieniu do rozszerzonych inspekcji statków (11);

(xi)

rozporządzenie Komisji (UE) nr 801/2010 z dnia 13 września 2010 r. w sprawie wykonania art. 10 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w zakresie kryteriów państwa bandery (12);

(xii)

rozporządzenie Komisji (UE) nr 802/2010 z dnia 13 września 2010 r. w sprawie wykonania art. 10 ust. 3 i art. 27 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w zakresie działalności przedsiębiorstwa, zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1205/2012 (13);

(xiii)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/17/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2002/59/WE ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (14);

(xiv)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. ustanawiająca podstawowe zasady regulujące dochodzenia w sprawach wypadków w sektorze transportu morskiego i zmieniająca dyrektywę Rady 1999/35/WE oraz dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (15);

(xv)

dyrektywa Komisji 2011/15/UE z dnia 23 lutego 2011 r. zmieniająca dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków (16);

(xvi)

rozporządzenie Komisji (UE) nr 1286/2011 z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie przyjęcia wspólnej metodologii badań w sprawie wypadków i incydentów morskich opracowanej zgodnie z art. 5 ust. 4 dyrektywy 2009/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (17);

(xvii)

rozporządzenie Komisji (WE) nr 540/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem w odniesieniu do wzorów formularzy (18);

(xviii)

dyrektywa Komisji (UE) 2010/36/UE z dnia 1 czerwca 2010 r. zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich (19);

(xix)

dyrektywa Komisji 2005/12/WE z dnia 18 lutego 2005 r. zmieniająca załączniki I i II do dyrektywy 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie szczególnych wymogów wytrzymałości na uszkodzenia dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro (20);

(xx)

rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 530/2012 z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie przyspieszonego wprowadzania konstrukcji podwójnokadłubowej lub równoważnego rozwiązania konstrukcyjnego w odniesieniu do zbiornikowców pojedynczokadłubowych (21);

(xxi)

dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/35/UE z dnia 21 listopada 2012 r. zmieniająca dyrektywę 2008/106/WE w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (22);

(xxii)

dyrektywa 2002/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. zmieniająca dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniu morza przez statki (23);

(xxiii)

dyrektywa Komisji 2007/71/WE z dnia 13 grudnia 2007 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku (24);

(xxiv)

rozporządzenie Komisji (WE) nr 536/2008 z dnia 13 czerwca 2008 r. nadające moc art. 6 ust. 3 i art. 7 rozporządzenia (WE) nr 782/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na statkach oraz zmieniające to rozporządzenie (25);

(xxv)

dyrektywa Rady 2009/13/WE z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie wdrożenia Umowy zawartej między Stowarzyszeniem Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie Konwencji o pracy na morzu z 2006 r. oraz w sprawie zmiany dyrektywy 1999/63/WE (26).

(4)

Republika Mołdawii kontynuuje proces zbliżenia swojego prawodawstwa do unijnego dorobku prawnego, zgodnie z ramami czasowymi i priorytetami określonymi w załączniku XXVIII-D. W celu zapewnienia właściwego zbliżenia prawodawstwa Republiki Mołdawii do unijnego dorobku prawnego, należy dodać do wykazu zamieszczone w załączniku XXVIII-D akty wymienione w motywie 3, oraz zmienić niektóre terminy w celu uwzględnienia postępów poczynionych już przez Republikę Mołdawii w procesie zbliżania prawodawstwa do unijnego dorobku prawnego, zgodnie z art. 449 Układu.

(5)

Art. 436 ust. 3 Układu stanowi, że Rada Stowarzyszenia UE-Republika Mołdawii (zwana dalej „Radą Stowarzyszenia”) jest uprawniona do aktualizacji i zmiany załączników do Układu.

(6)

Zgodnie z art. 438 ust. 2 Układu Rada Stowarzyszenia może przekazać Komitetowi Stowarzyszenia wszelkie swoje uprawnienia, w tym uprawnienia do podejmowania wiążących decyzji.

(7)

Decyzją nr 3/2014 (27) Rada Stowarzyszenia przekazała uprawnienia do aktualizacji lub zmiany załączników do Układu dotyczących między innymi rozdziału 6 (Prowadzenie przedsiębiorstwa, handel usługami i handel elektroniczny) tytułu V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu Komitetowi Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu, o ile w rozdziale 6 nie ma szczegółowych postanowień dotyczących aktualizacji lub zmiany tych załączników. W rozdziale 6 nie ma szczegółowych postanowień dotyczących aktualizacji lub zmiany załączników.

(8)

Należy zatem odpowiednio zaktualizować załącznik XXVIII-D,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik XXVIII-D (Zasady mające zastosowanie do międzynarodowego transportu morskiego) do Układu zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Kiszyniowie dnia 4 października 2019 r.

W imieniu Komitetu Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu

I. COSTACHI

Przewodnicząca

A. FERNÁNDEZ DÍEZ C.CEBAN

Sekretarze


(1)  Dz.U. L 366 z 20.12.2014, s. 83.

(2)  Dz.U. L 365 z 19.12.2014, s. 82.

(3)  Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 146.

(4)  Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 55.

(5)  Dz.U. L 308 z 29.10.2014, s. 82.

(6)  Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 51.

(7)  Dz.U. L 193 z 19.7.2016, s. 117.

(8)  Dz.U. L 302 z 19.11.2015, s. 99.

(9)  Dz.U. L 218 z 14.8.2013, s. 1.

(10)  Dz.U. L 330 z 10.12.2013, s. 1.

(11)  Dz.U. L 125 z 21.5.2010, s. 2.

(12)  Dz.U. L 241 z 14.9.2010, s. 1.

(13)  Dz.U. L 241 z 14.9.2010, s. 4.

(14)  Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 101.

(15)  Dz.U. L 131 z 28.5.2009, s. 114.

(16)  Dz.U. L 49 z 24.2.2011, s. 33.

(17)  Dz.U. L 328 z 10.12.2011, s. 36.

(18)  Dz.U. L 157 z 17.6.2008, s. 15.

(19)  Dz.U. L 162 z 29.6.2010, s. 1.

(20)  Dz.U. L 48 z 19.2.2005, s. 19.

(21)  Dz.U. L 172 z 30.6.2012, s. 3.

(22)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 78.

(23)  Dz.U. L 324 z 29.11.2002, s. 53.

(24)  Dz.U. L 329 z 14.12.2007, s. 33.

(25)  Dz.U. L 156 z 14.6.2008, s. 10.

(26)  Dz.U. L 124 z 20.5.2009, s. 30.

(27)  Decyzja nr 3/2014 Rady Stowarzyszenia UE–Republika Mołdawii z dnia 16 grudnia 2014 r. w sprawie przekazania niektórych uprawnień Rady Stowarzyszenia Komitetowi Stowarzyszenia w składzie rozstrzygającym kwestie dotyczące handlu (Dz.U. L 110 z 29.4.2015, s. 40).


ZAŁĄCZNIK

‘ZAŁĄCZNIK XXVIII-D

ZASADY MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO MIĘDZYNARODOWEGO TRANSPORTU MORSKIEGO

Republika Mołdawii zobowiązuje się do stopniowego zbliżenia swojego prawodawstwa do następujących aktów UE oraz instrumentów międzynarodowych we wskazanych ramach czasowych.

Bezpieczeństwo morskie – państwo bandery/towarzystwa klasyfikacyjne

Dyrektywa wykonawcza Komisji 2014/111/UE z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2009/15/WE w związku z przyjęciem przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy wykonawczej 2014/111/UE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich, zmieniona dyrektywą wykonawczą Komisji 2014/111/UE

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2009/15/WE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1355/2014 z dnia 17 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 391/2009 w związku z przyjęciem przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO) określonych kodeksów i powiązanych zmian do niektórych konwencji i protokołów

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1355/2014 podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach, zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1355/2014

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (WE) nr 391/2009 podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Państwo bandery

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/21/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie zgodności z wymaganiami dotyczącymi państwa bandery

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2009/21/WE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Kontrola przeprowadzana przez państwo portu

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/38/UE z dnia 12 sierpnia 2013 r. zmieniająca dyrektywę 2009/16/WE w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2013/38/UE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 z dnia 29 kwietnia 2015 r. w sprawie monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji dwutlenku węgla z transportu morskiego oraz zmiany dyrektywy 2009/16/WE

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (UE) 2015/757 podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013 z dnia 20 listopada 2013 r. w sprawie recyclingu statków oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1013/2006 i dyrektywę 2009/16/WE

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (UE) nr 1257/2013 podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 428/2010 z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie wykonania art. 14 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w odniesieniu do rozszerzonych inspekcji statków

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (UE) nr 428/2010 podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 801/2010 z dnia 13 września 2010 r. w sprawie wykonania art. 10 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w zakresie kryteriów państwa bandery

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (UE) nr 801/2010 podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 802/2010 z dnia 13 września 2010 r. w sprawie wykonania art. 10 ust. 3 i art. 27 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE w zakresie działalności przedsiębiorstwa, zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1205/2012

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (UE) nr 802/2010 podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/16/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie kontroli przeprowadzanej przez państwo portu, zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/38/UE, rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/757 oraz rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1257/2013, oraz wdrożona rozporządzeniem Komisji (UE) nr 428/2010, rozporządzeniem Komisji (UE) nr 801/2010 oraz rozporządzeniem Komisji (UE) nr 802/2010

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2009/16/WE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Monitorowanie ruchu statków

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/17/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. zmieniająca dyrektywę 2002/59/WE ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2009/17/WE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Komisji 2011/15/UE z dnia 23 lutego 2011 r. zmieniająca dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2011/15/UE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Komisji 2014/100/UE z dnia 28 października 2014 r. zmieniająca dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2014/100/UE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2002 r. ustanawiająca wspólnotowy system monitorowania i informacji o ruchu statków i uchylająca dyrektywę Rady 93/75/EWG, zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/17/WE, dyrektywą Komisji 2011/15/UE oraz dyrektywą Komisji 2014/100/UE

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2002/59/WE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dochodzenie w sprawie wypadku

Dyrektywa Rady 1999/35/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie systemu obowiązkowych przeglądów dla bezpiecznej, regularnej żeglugi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich, zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2009/35/WE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1286/2011 z dnia 9 grudnia 2011 r. w sprawie przyjęcia wspólnej metodologii badań w sprawie wypadków i incydentów morskich opracowanej zgodnie z art. 5 ust. 4 dyrektywy 2009/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (UE) nr 1286/2011 podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/18/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. ustanawiająca podstawowe zasady regulujące dochodzenia w sprawach wypadków w sektorze transportu morskiego i zmieniająca dyrektywę Rady 1999/35/WE oraz dyrektywę 2002/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2009/18/WE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Odpowiedzialność przewoźników pasażerskich

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 392/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie odpowiedzialności przewoźników pasażerskich na morskich drogach wodnych z tytułu wypadków

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (WE) nr 392/2009 podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 540/2008 z dnia 16 czerwca 2008 r. zmieniające załącznik II do rozporządzenia (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem w odniesieniu do wzorów formularzy

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (WE) nr 540/2008 podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie (WE) nr 336/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 lutego 2006 r. w sprawie wdrożenia we Wspólnocie Międzynarodowego kodeksu zarządzania bezpieczeństwem oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 3051/95, zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 540/2008

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (WE) nr 336/2006 podlegają wdrożeniu w ciągu dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Przepisy techniczne i operacyjne

Wyposażenie morskie

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/90/UE z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie wyposażenia morskiego i uchylająca dyrektywę Rady 96/98/WE

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2014/90/UE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Statki pasażerskie

Dyrektywa Komisji 2010/36/UE z dnia 1 czerwca 2010 r. zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2010/36/UE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich, zmieniona dyrektywą Komisji 2010/36/UE oraz dyrektywą Komisji (UE) 2016/844

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2009/45/WE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Komisji (UE) 2016/844 z dnia 27 maja 2016 r. zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/45/WE w sprawie reguł i norm bezpieczeństwa statków pasażerskich

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy (UE) 2016/844 podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Rady 1999/35/WE z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie systemu obowiązkowych przeglądów dla bezpiecznej, regularnej żeglugi promów typu ro-ro i szybkich statków pasażerskich

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 1999/35/WE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Komisji 2005/12/WE z dnia 18 lutego 2005 r. zmieniająca załączniki I i II do dyrektywy 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie szczególnych wymogów wytrzymałości na uszkodzenia dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2005/12/WE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa 2003/25/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie szczególnych wymogów wytrzymałości na uszkodzenia dotyczących statków pasażerskich typu ro-ro, zmieniona dyrektywą Komisji 2005/12/WE

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2003/25/WE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Zbiornikowce do przewozu ropy naftowej

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 530/2012 z dnia 13 czerwca 2012 r. w sprawie przyspieszonego wprowadzania konstrukcji podwójnokadłubowej lub równoważnego rozwiązania konstrukcyjnego w odniesieniu do zbiornikowców pojedynczokadłubowych

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (UE) nr 530/2012 podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Masowce

Dyrektywa 2001/96/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 grudnia 2001 r. ustanawiająca zharmonizowane wymagania i procedury dotyczące bezpieczeństwa załadunku i wyładunku na masowcach

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2001/96/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Załoga

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/35/UE z dnia 21 listopada 2012 r. dotycząca zmiany dyrektywy 2008/106/WE w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2012/35/UE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy, zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/35/UE

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2008/106/WE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Środowisko

Dyrektywa Komisji 2007/71/WE z dnia 13 grudnia 2007 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2007/71/WE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Komisji (UE) 2015/2087 z dnia 18 listopada 2015 r. zmieniająca załącznik II do dyrektywy 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy (UE) 2015/2087 podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa 2000/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 listopada 2000 r. w sprawie portowych urządzeń do odbioru odpadów wytwarzanych przez statki i pozostałości ładunku, zmieniona dyrektywą Komisji 2007/71/WE oraz dyrektywą Komisji (UE) 2015/2087

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2000/59/WE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa 2002/84/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. zmieniająca dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa na morzu i zapobiegania zanieczyszczeniu morza przez statki

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2002/84/WE podlegają wdrożeniu w ciągu pięciu lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 536/2008 z dnia 13 czerwca 2008 r. nadające moc art. 6 ust. 3 i art. 7 rozporządzenia (WE) nr 782/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na statkach oraz zmieniające to rozporządzenie

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (WE) nr 536/2008 podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie (WE) nr 782/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 kwietnia 2003 r. w sprawie zakazu stosowania związków cynoorganicznych na statkach, zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 536/2008

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (WE) nr 782/2003 podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Warunki techniczne

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/65/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie formalności sprawozdawczych dla statków wchodzących do lub wychodzących z portów państw członkowskich i uchylająca dyrektywę 2002/6/WE

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2010/65/UE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Warunki społeczne

Dyrektywa Rady 92/29/EWG z dnia 31 marca 1992 r. dotycząca minimalnych wymagań w dziedzinie bezpieczeństwa i ochrony zdrowia w celu poprawy opieki medycznej na statkach

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 92/29/EWG podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Rady 1999/63/WE z dnia 21 czerwca 1999 r. dotycząca Umowy w sprawie organizacji czasu pracy marynarzy przyjętej przez Stowarzyszenie Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) i Federację Związków Zawodowych Pracowników Transportu w Unii Europejskiej (FST) — Załącznik: Umowa Europejska w sprawie organizacji czasu pracy marynarzy, zmieniona dyrektywą Rady 2009/13/WE

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 1999/63/WE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa Rady 2009/13/WE z dnia 16 lutego 2009 r. w sprawie wdrożenia Umowy zawartej między Stowarzyszeniem Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) a Europejską Federacją Pracowników Transportu (ETF) w sprawie Konwencji o pracy na morzu z 2006 r. oraz w sprawie zmiany dyrektywy 1999/63/WE

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2009/13/WE podlegają wdrożeniu w ciągu czterech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Dyrektywa 1999/95/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 roku dotycząca egzekwowania przepisów odnoszących się do godzin pracy marynarzy na pokładach statków zawijających do portów Wspólnoty

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 1999/95/WE podlegają wdrożeniu w ciągu trzech lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Ochrona na morzu

Dyrektywa 2005/65/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie wzmocnienia ochrony portów

Ramy czasowe: przepisy dyrektywy 2005/65/WE, z wyjątkiem przepisów dotyczących realizowanych przez Komisję inspekcji, podlegają wdrożeniu w ciągu dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.

Rozporządzenie (WE) nr 725/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie podniesienia ochrony statków i obiektów portowych

Ramy czasowe: przepisy rozporządzenia (WE) nr 725/2004, z wyjątkiem przepisów dotyczących realizowanych przez Komisję inspekcji, podlegają wdrożeniu w ciągu dwóch lat od dnia wejścia w życie niniejszego Układu.