ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 167

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 62
24 czerwca 2019


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1025 z dnia 18 czerwca 2019 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych Pruneaux d'Agen/Pruneaux d'Agen mi-cuits (ChOG)

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1026 z dnia 21 czerwca 2019 r. w sprawie warunków technicznych rozwijania, utrzymywania i wykorzystywania teleinformatycznych systemów wymiany informacji oraz przechowywania takich informacji zgodnie z unijnym kodeksem celnym

3

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/1027 z dnia 21 czerwca 2019 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych Tiroler Speck (ChOG)

18

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja Rady (UE) 2019/1028 z dnia 14 czerwca 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek w odniesieniu do norm handlowych mających zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek

24

 

*

Decyzja Rady (UE) 2019/1029 z dnia 18 czerwca 2019 r. w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odpowiednich komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w odniesieniu do wniosków dotyczących modyfikacji regulaminów ONZ nr 14, 17, 24, 30, 44, 51, 64, 75, 78, 79, 83, 85, 90, 115, 117, 129, 138, 139, 140 i 145, w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do ogólnych przepisów technicznych nr 15 i 19, w odniesieniu do wniosku dotyczącego poprawki do wzajemnej rezolucji M.R.2, w odniesieniu do wniosku dotyczącego jednego nowego regulaminu ONZ oraz w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do upoważnień do opracowania ogólnych przepisów technicznych

27

 

*

Decyzja wykonawcza komisji (UE) 2019/1030 z dnia 21 czerwca 2019 r. przedłużająca ważność zatwierdzenia indoksakarbu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 18 ( 1 )

32

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/1031 z dnia 21 czerwca 2019 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 4883)  ( 1 )

34

 

 

WYTYCZNE

 

*

Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2019/1032 z dnia 10 maja 2019 r. zmieniające wytyczne (UE) 2015/510 w sprawie implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2019/11)

64

 

*

Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2019/1033 z dnia 10 maja 2019 r. zmieniające wytyczne (UE) 2016/65 w sprawie redukcji wartości w wycenie stosowanych przy implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2019/12)

75

 

*

Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2019/1034 z dnia 10 maja 2019 r. zmieniające wytyczne EBC/2014/31 w sprawie dodatkowych tymczasowych środków dotyczących operacji refinansujących Eurosystemu i kwalifikowania zabezpieczeń (EBC/2019/13)

79

 

 

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

 

*

Decyzja Wspólnego Komitetu UPG UE–Japonia nr 1/2019 z dnia 10 kwietnia 2019 r. [2019/1035]

81

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

24.6.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 167/1


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1025

z dnia 18 czerwca 2019 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych „Pruneaux d'Agen”/„Pruneaux d'Agen mi-cuits” (ChOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Pruneaux d'Agen”/„Pruneaux d'Agen mi-cuits”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 2066/2002 (2). Zmiana ta obejmuje zmianę nazwy „Pruneaux d'Agen”/„Pruneaux d'Agen mi-cuits” na „Pruneaux d'Agen”.

(2)

Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o zatwierdzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

(3)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Pruneaux d'Agen”/„Pruneaux d'Agen mi-cuits” (ChOG).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 czerwca 2019 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2066/2002 z dnia 21 listopada 2002 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2400/96 w sprawie wprowadzenia niektórych nazw do rejestru chronionych nazw pochodzenia oraz chronionych oznaczeń geograficznych określonych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2081/92 w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych oraz nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (Carne de Bovino Cruzado dos Lameiros do Barroso, Pruneaux d'Agen – Pruneaux d'Agen mi-cuits, Carciofo romanesco del Lazio, Aktinidio Pierias, Milo Kastorias, Welsh Beef) (Dz.U. L 318 z 22.11.2002, s. 4).

(3)  Dz.U. C 36 z 29.1.2019, s. 5.


24.6.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 167/3


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1026

z dnia 21 czerwca 2019 r.

w sprawie warunków technicznych rozwijania, utrzymywania i wykorzystywania teleinformatycznych systemów wymiany informacji oraz przechowywania takich informacji zgodnie z unijnym kodeksem celnym

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 8 ust. 1 lit. b) oraz art. 17,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 („kodeks”) wymaga, by wszelka wymiana informacji, takich jak deklaracje, zgłoszenia, wnioski lub decyzje, między organami celnymi oraz między przedsiębiorcami a organami celnymi, a także przechowywanie tych informacji zgodnie z wymogami przepisów prawa celnego, odbywały się za pomocą technik elektronicznego przetwarzania danych.

(2)

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/578 (2) ustanawia program prac dotyczący wdrożenia systemów teleinformatycznych wymaganych do stosowania kodeksu, które to systemy mają zostać zbudowane w ramach projektów wymienionych w sekcji II załącznika do tej decyzji wykonawczej.

(3)

Należy określić ważne warunki techniczne funkcjonowania wymienionych systemów teleinformatycznych, takie jak warunki budowy, testowania i uruchomienia tych systemów, jak również ich utrzymywania i wprowadzania w nich zmian. Należy określić dodatkowe warunki dotyczące ochrony, aktualizacji danych i ograniczeń przetwarzania danych oraz właścicielstwa systemów i ich bezpieczeństwa.

(4)

W celu zabezpieczenia praw i interesów Unii, państw członkowskich i przedsiębiorców ważne jest ustanowienie przepisów proceduralnych i określenie alternatywnych rozwiązań, które mają być stosowane w razie wystąpienia czasowej awarii systemów teleinformatycznych.

(5)

Celem Systemu Decyzji Celnych opracowanego w ramach projektu „Decyzje celne w ramach UKC”, o którym to projekcie mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, jest harmonizacja procesów związanych ze składaniem wniosków w sprawie decyzji celnej, podejmowaniem takiej decyzji oraz zarządzaniem nią w całej Unii przy użyciu wyłącznie technik elektronicznego przetwarzania danych. Konieczne jest zatem ustanowienie przepisów regulujących funkcjonowanie tego systemu teleinformatycznego. Zakres systemu powinien być określony poprzez odniesienie do decyzji celnych, o które będzie się wnioskować przy jego użyciu i które mają być podejmowane i zarządzane przy jego użyciu. Należy ustanowić szczegółowe przepisy w odniesieniu do wspólnych komponentów systemu (unijnego portalu dla przedsiębiorców, centralnego systemu zarządzania decyzjami celnymi oraz usług dotyczących danych referencyjnych) i komponentów krajowych (krajowego portalu dla przedsiębiorców i krajowego systemu zarządzania decyzjami celnymi), poprzez określenie ich funkcji i wzajemnych powiązań.

(6)

Należy ponadto wprowadzić przepisy w odniesieniu do danych dotyczących pozwoleń, które to dane są już przechowywane w istniejących systemach teleinformatycznych, takich jak system regularnej linii żeglugowej (RSS), oraz w systemach krajowych, które to dane muszą zostać przeniesione do Systemu Decyzji Celnych.

(7)

System Jednolitego Zarządzania Użytkownikami i Podpisu Cyfrowego (UUM&DS) zbudowany w ramach projektu bezpośredniego dostępu przedsiębiorców do europejskich systemów informacji (UUM&DS), o którym to projekcie mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, służy zarządzaniu procesem uwierzytelniania i weryfikacji uprawnień przedsiębiorców i innych użytkowników. Należy ustanowić szczegółowe przepisy dotyczące zakresu i charakterystyki systemu poprzez określenie jego poszczególnych komponentów (wspólnych i krajowych), ich funkcji i wzajemnych powiązań. Funkcjonalność DS „podpisu cyfrowego” nie jest jednak jeszcze dostępna w ramach systemu UUM&DS. W niniejszym rozporządzeniu nie było zatem możliwe ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących tej funkcji.

(8)

Europejski System Wiążącej Informacji Taryfowej (EBTI), zmodernizowany w ramach projektu dotyczącego wiążącej informacji taryfowej (WIT) w ramach UKC, o którym to projekcie mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, ma na celu dostosowanie procesów wnioskowania o decyzje WIT, wydawania tych decyzji i zarządzania nimi do wymogów kodeksu wyłącznie poprzez użycie elektronicznych technik przetwarzania danych. Konieczne jest zatem ustanowienie przepisów regulujących ten system. Należy ustanowić szczegółowe przepisy w odniesieniu do wspólnych komponentów systemu (unijnego portalu dla przedsiębiorców, centralnego systemu EBTI oraz monitorowania użycia WIT) i komponentów krajowych (krajowego portalu dla przedsiębiorców i krajowego systemu WIT) poprzez określenie ich funkcji i wzajemnych powiązań. Projekt ma ponadto ułatwić monitorowanie obowiązkowego użycia WIT oraz monitorowanie przedłużonego użycia WIT i zarządzanie nim.

(9)

System Rejestracji i Identyfikacji Przedsiębiorców (EORI), zmodernizowany w ramach projektu dotyczącego systemu EORI w ramach UKC (EORI 2), o którym to projekcie mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, ma na celu unowocześnienie istniejącego transeuropejskiego systemu EORI, który umożliwia rejestrację i identyfikację podmiotów gospodarczych z Unii oraz podmiotów gospodarczych z państw trzecich i innych osób do celów stosowania przepisów unijnego prawa celnego. Konieczne jest zatem ustanowienie zasad regulujących funkcjonowanie systemu EORI poprzez określenie jego komponentów (centralnego systemu EORI oraz krajowych systemów EORI) oraz zasad wykorzystania.

(10)

System Upoważnionych Przedsiębiorców (AEO), zmodernizowany w ramach projektu dotyczącego upoważnionych przedsiębiorców (AEO) w ramach UKC, o którym to projekcie mowa w decyzji wykonawczej (UE) 2016/578, ma na celu usprawnienie procesów biznesowych związanych z wnioskami oraz pozwoleniami AEO oraz zarządzaniem nimi. System ma również na celu wdrożenie formularza elektronicznego, który ma być stosowany przy wnioskach i decyzjach dotyczących upoważnionych przedsiębiorców, oraz zapewnienie przedsiębiorcom unijnego zharmonizowanego interfejsu dla przedsiębiorców (bezpośredni dostęp przedsiębiorców e-AEO), za pośrednictwem którego można składać wnioski o przyznanie statusu AEO i otrzymywać decyzje w sprawie statusu AEO drogą elektroniczną. Należy ustanowić szczegółowe zasady dotyczące wspólnych komponentów systemu.

(11)

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2089 (3) określa warunki techniczne budowy, utrzymywania i wykorzystywania teleinformatycznych systemów wymiany informacji oraz przechowywania takich informacji zgodnie z unijnym kodeksem celnym. Wspomniane rozporządzenie wykonawcze obejmuje obecnie System Decyzji Celnych i system UUM&DS, które uruchomiono w październiku 2017 r. Trzy inne systemy (EBTI, EORI oraz AEO) zostaną wkrótce uruchomione, w związku z czym należy również dla nich określić warunki techniczne. Biorąc pod uwagę liczbę niezbędnych zmian do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2089 oraz względy przejrzystości, rozporządzenie to powinno zostać uchylone i zastąpione.

(12)

Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami uznanymi w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności z prawem do ochrony danych osobowych. W przypadku gdy do celów stosowania przepisów unijnego prawa celnego konieczne jest przetwarzanie danych osobowych w systemach teleinformatycznych, dane te muszą być przetwarzane zgodnie z rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (4) oraz (UE) 2018/1725 (5). Dane osobowe przedsiębiorców oraz innych osób przetwarzane przez systemy teleinformatyczne są ograniczone do zestawów danych określonych w załączniku A tytuł I rozdział 1 grupa 3 – Strony i w załączniku A tytuł I rozdział 2 grupa 3 – Strony oraz w załączniku 12-01 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 (6).

(13)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu wykonawczym są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Zakres

Niniejsze rozporządzenie stosuje się do następujących systemów elektronicznych, budowanych lub zmodernizowanych w ramach następujących projektów, o których mowa w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2016/578:

a)

System Decyzji Celnych, budowany w ramach projektu „Decyzje celne w ramach UKC”;

b)

System Jednolitego Zarządzania Użytkownikami i Podpisu Cyfrowego UUM&DS, budowany w ramach projektu bezpośredniego dostępu przedsiębiorców do europejskich systemów informacji (UUM&DS);

c)

Europejski System Wiążącej Informacji Taryfowej (EBTI), zmodernizowany w ramach projektu wiążącej informacji taryfowej (WIT) w ramach UKC;

d)

System Rejestracji i Identyfikacji Przedsiębiorców (EORI), zmodernizowany zgodnie z wymogami kodeksu w ramach projektu EORI2;

e)

System Upoważnionych Przedsiębiorców (AEO), zmodernizowany zgodnie z wymogami kodeksu w ramach projektu dotyczącego upoważnionych przedsiębiorców (AEO).

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

1)

„wspólny komponent” oznacza komponent systemów teleinformatycznych wdrożony w Unii, który jest dostępny we wszystkich państwach członkowskich;

2)

„krajowy komponent” oznacza komponent systemów teleinformatycznych wdrożony i dostępny w państwie członkowskim, które wdrożyło taki komponent.

Artykuł 3

Punkty kontaktowe dla systemów teleinformatycznych

Komisja i państwa członkowskie wyznaczają punkty kontaktowe dla każdego z systemów teleinformatycznych do celów wymiany informacji, aby zapewnić skoordynowaną budowę, eksploatację i utrzymanie tych systemów teleinformatycznych.

Przekazują sobie wzajemnie dane kontaktowe tych punktów i bezzwłocznie informują się nawzajem o wszelkich zmianach tych danych.

ROZDZIAŁ II

SYSTEM DECYZJI CELNYCH

Artykuł 4

Cel i struktura Systemu Decyzji Celnych

1.   System Decyzji Celnych umożliwia komunikację między Komisją, państwami członkowskimi, przedsiębiorcami i innymi osobami do celów składania i przetwarzania wniosków i decyzji, o których mowa w art. 5 ust. 1, a także zarządzania decyzjami dotyczącymi pozwoleń, a mianowicie ich zmiany, cofnięcia, unieważnienia i zawieszenia.

2.   System Decyzji Celnych składa się z następujących wspólnych komponentów:

a)

unijnego portalu dla przedsiębiorców;

b)

centralnego systemu zarządzania decyzjami celnymi;

c)

usług dotyczących danych referencyjnych.

3.   Państwa członkowskie mogą tworzyć następujące krajowe komponenty:

a)

krajowy portal dla przedsiębiorców;

b)

krajowy system zarządzania decyzjami celnymi.

Artykuł 5

Wykorzystywanie Systemu Decyzji Celnych

1.   System Decyzji Celnych wykorzystuje się do celów składania i przetwarzania wniosków dotyczących następujących pozwoleń, jak również do celów zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków lub pozwoleń:

a)

pozwolenia na korzystanie z uproszczenia dotyczącego ustalania kwot stanowiących część wartości celnej towarów, o którym mowa w art. 73 kodeksu;

b)

pozwolenia na korzystanie z zabezpieczenia generalnego, w tym na możliwe obniżenie wysokości lub zwolnienie z obowiązku złożenia zabezpieczenia, o którym mowa w art. 95 kodeksu;

c)

pozwolenia na odroczenie płatności należności celnych, o którym mowa w art. 110 kodeksu, o ile pozwolenie to nie zostanie przyznane w odniesieniu do jednej operacji;

d)

pozwolenia na prowadzenie magazynu czasowego składowania, o którym mowa w art. 148 kodeksu;

e)

pozwolenia na utworzenie regularnej linii żeglugowej, o którym mowa w art. 120 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446;

f)

pozwolenia na korzystanie ze statusu upoważnionego wystawcy, o którym mowa w art. 128 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446;

g)

pozwolenia na regularne stosowanie uproszczonego zgłoszenia celnego, o którym mowa w art. 166 ust. 2 kodeksu;

h)

pozwolenia na odprawę scentralizowaną, o którym mowa w art. 179 kodeksu;

i)

pozwolenia na dokonywanie zgłoszeń celnych poprzez wpis danych do rejestru zgłaszającego, w tym dla procedury wywozu, o którym mowa w art. 182 kodeksu;

j)

pozwolenia na korzystanie z samoobsługi celnej, o którym mowa w art. 185 kodeksu;

k)

pozwolenia na przyznanie statusu podmiotu upoważnionego do ważenia bananów, o którym mowa w art. 155 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446;

l)

pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania czynnego, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. a) kodeksu;

m)

pozwolenia na korzystanie z procedury uszlachetniania biernego, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. a) kodeksu;

n)

pozwolenia na korzystanie z procedury końcowego przeznaczenia, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. a) kodeksu;

o)

pozwolenia na korzystanie z procedury odprawy czasowej, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. a) kodeksu;

p)

pozwolenia na prowadzenie miejsc składowych przeznaczonych do składowania celnego towarów, o którym mowa w art. 211 ust. 1 lit. b) kodeksu;

q)

pozwolenia na korzystanie ze statusu upoważnionego odbiorcy w procedurze TIR, o którym mowa w art. 230 kodeksu;

r)

pozwolenia na korzystanie ze statusu upoważnionego nadawcy w procedurze tranzytu unijnego, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. a) kodeksu;

s)

pozwolenia na korzystanie ze statusu upoważnionego odbiorcy w procedurze tranzytu unijnego, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. b) kodeksu;

t)

pozwolenia na stosowanie specjalnego rodzaju zamknięć celnych, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. c) kodeksu;

u)

pozwolenia na stosowanie zgłoszenia tranzytowego ze zmniejszoną liczbą danych, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. d) kodeksu;

v)

pozwolenia na stosowanie elektronicznego dokumentu przewozowego jako zgłoszenia celnego, o którym mowa w art. 233 ust. 4 lit. e) kodeksu.

2.   Wspólne komponenty Systemu Decyzji Celnych wykorzystuje się w odniesieniu do wniosków i pozwoleń, o których mowa w ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim.

3.   Państwo członkowskie może podjąć decyzję dopuszczającą wykorzystywanie wspólnych komponentów Systemu Decyzji Celnych w odniesieniu do wniosków i pozwoleń, o których mowa w ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mają skutki jedynie w tym państwie członkowskim.

4.   System Decyzji Celnych nie może być wykorzystywany w odniesieniu do wniosków, pozwoleń lub decyzji innych niż te wymienione w ust. 1.

Artykuł 6

Uwierzytelnianie i dostęp do Systemu Decyzji Celnych

1.   Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień przedsiębiorców i innych osób do celów dostępu do wspólnych komponentów Systemu Decyzji Celnych przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS, o którym mowa w art. 14.

Uwierzytelnienie i dostęp przedstawicieli celnych do wspólnych komponentów Systemu Decyzji Celnych wymaga, aby ich uprawnienia do działania w tym charakterze były zarejestrowane w systemie UUM&DS lub w systemie zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników ustanowionym przez państwo członkowskie zgodnie z art. 18.

2.   Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień urzędników państw członkowskich do celów dostępu do wspólnych komponentów Systemu Decyzji Celnych przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

3.   Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji do celów dostępu do wspólnych komponentów Systemu Decyzji Celnych przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Artykuł 7

Unijny portal dla przedsiębiorców

1.   Unijny portal dla przedsiębiorców jest punktem dostępu do Systemu Decyzji Celnych dla przedsiębiorców oraz innych osób.

2.   Unijny portal dla przedsiębiorców jest interoperacyjny z centralnym systemem zarządzania decyzjami celnymi, a także z krajowymi systemami zarządzania decyzjami celnymi, o ile zostały one utworzone przez państwa członkowskie.

3.   Unijny portal dla przedsiębiorców wykorzystuje się w odniesieniu do wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim.

4.   Państwo członkowskie może podjąć decyzję dopuszczającą wykorzystywanie unijnego portalu dla przedsiębiorców w odniesieniu do wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, jak również do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń, jeśli te pozwolenia lub decyzje mają skutki jedynie w tym państwie członkowskim.

Gdy państwo członkowskie podejmuje decyzję o wykorzystywaniu unijnego portalu dla przedsiębiorców w odniesieniu do pozwoleń lub decyzji mających skutki jedynie w tym państwie członkowskim, powiadamia o tym fakcie Komisję.

Artykuł 8

Centralny system zarządzania decyzjami celnymi

1.   Centralny system zarządzania decyzjami celnymi jest wykorzystywany przez organy celne do celów przetwarzania wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, a także do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń do celów sprawdzania, czy spełnione są warunki umożliwiające akceptację wniosku i wydanie decyzji.

2.   Centralny system zarządzania decyzjami celnymi jest interoperacyjny z unijnym portalem dla przedsiębiorców, usługami dotyczącymi danych referencyjnych oraz z krajowymi systemami zarządzania decyzjami celnymi, o ile zostały one utworzone przez państwa członkowskie.

Artykuł 9

Konsultacje między organami celnymi z wykorzystaniem Systemu Decyzji Celnych

Organ celny państwa członkowskiego korzysta z centralnego systemu zarządzania decyzjami celnymi, kiedy potrzebuje skonsultować się z organem celnym innego państwa członkowskiego przed podjęciem decyzji w odniesieniu do wniosków bądź pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1.

Artykuł 10

Usługi dotyczące danych referencyjnych

Usługi dotyczące danych referencyjnych wykorzystuje się w celu centralnego przechowywania danych dotyczących pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, a także decyzji dotyczących tych pozwoleń; usługi te umożliwiają konsultacje, replikacje i walidacje tych pozwoleń przez inne systemy informatyczne ustanowione do celów art. 16 kodeksu.

Artykuł 11

Krajowy portal dla przedsiębiorców

1.   Krajowy portal dla przedsiębiorców, o ile został utworzony, jest dodatkowym punktem dostępu do Systemu Decyzji Celnych dla przedsiębiorców oraz innych osób.

2.   Jeśli chodzi o wnioski i pozwolenia, o których mowa w art. 5 ust. 1, a także zarządzanie decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń w przypadku, gdy dane pozwolenia lub decyzje mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim, przedsiębiorcy i inne osoby mogą wybrać korzystanie z krajowego portalu dla przedsiębiorców, o ile został on utworzony, bądź z unijnego portalu dla przedsiębiorców.

3.   Krajowy portal dla przedsiębiorców jest interoperacyjny z krajowym systemem zarządzania decyzjami celnymi, o ile został on utworzony.

4.   W przypadku gdy państwo członkowskie utworzyło krajowy portal dla przedsiębiorców, powiadamia o tym fakcie Komisję.

Artykuł 12

Krajowe systemy zarządzania decyzjami celnymi

1.   Krajowy system zarządzania decyzjami celnymi, o ile został utworzony, jest wykorzystywany przez organy celne państwa członkowskiego, które go utworzyło, do celów przetwarzania wniosków i pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, a także do zarządzania decyzjami dotyczącymi tych wniosków i pozwoleń do celów sprawdzania, czy spełnione są warunki umożliwiające akceptację wniosku i wydanie decyzji.

2.   Krajowy system zarządzania decyzjami celnymi jest interoperacyjny z centralnym systemem zarządzania decyzjami celnymi do celów konsultacji między organami celnymi, o których to konsultacjach mowa w art. 9.

Artykuł 13

Migracja danych dotyczących pozwoleń do Systemu Decyzji Celnych

1.   Dane dotyczące pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1, w przypadku gdy pozwolenia te zostały wydane w okresie od dnia 1 maja 2016 r. lub przyznane zgodnie z art. 346 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (7) i mogą mieć skutki w więcej niż jednym państwie członkowskim, zostają przeniesione do Systemu Decyzji Celnych i są przechowywane w tym systemie, o ile pozwolenia te są ważne w dniu przeprowadzania migracji danych. Migrację przeprowadza się najpóźniej do dnia 1 maja 2019 r.

Państwo członkowskie może zdecydować o stosowaniu akapitu pierwszego również w odniesieniu do pozwoleń, o których mowa w art. 5 ust. 1 i które mają skutki wyłącznie w tym państwie członkowskim.

2.   Organy celne dopilnowują, by dane, które mają zostać przeniesione zgodnie z ust. 1, były zgodne z wymogami dotyczącymi danych ustanowionymi w załączniku A do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 oraz w załączniku A do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447. W tym celu mogą one zażądać niezbędnych informacji od posiadacza pozwolenia.

ROZDZIAŁ III

SYSTEM UUM&DS

Artykuł 14

Cel i struktura systemu UUM&DS

1.   System UUM&DS umożliwia komunikację między Komisją a utworzonymi przez państwa członkowskie systemami zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników, o których to systemach jest mowa w art. 18, w celu zapewnienia personelowi Komisji, przedsiębiorcom i innym osobom bezpiecznego uprawnionego dostępu do systemów teleinformatycznych.

2.   System UUM&DS składa się z następujących wspólnych komponentów:

a)

systemu zarządzania uprawnieniami użytkowników;

b)

modułu administracyjnego.

3.   Państwo członkowskie tworzy system zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników jako krajowy komponent systemu UUM&DS.

Artykuł 15

Wykorzystanie systemu UUM&DS

System UUM&DS wykorzystuje się, aby zapewnić uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień:

a)

przedsiębiorców i innych osób, do celów zapewnienia im dostępu do wspólnych komponentów Systemu Decyzji Celnych, systemu EBTI i systemu AEO;

b)

personelu Komisji do celów zapewnienia mu dostępu do wspólnych komponentów Systemu Decyzji Celnych, systemu EBTI, systemu EORI i systemu AEO oraz do celów utrzymania systemu UUM&DS oraz zarządzania tym systemem.

Artykuł 16

System zarządzania dostępem

Komisja wdraża system zarządzania dostępem w celu walidacji żądań o udzielenie dostępu składanych przez przedsiębiorców i inne osoby w ramach systemu UUM&DS poprzez współdziałanie z systemami zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników państw członkowskich, o których to systemach mowa w art. 18.

Artykuł 17

Moduł administracyjny

Komisja wdraża moduł administracyjny w celu zarządzania regułami uwierzytelniania i autoryzacji w celu walidacji tożsamości przedsiębiorców i innych osób dla celów udzielania dostępu do systemów teleinformatycznych.

Artykuł 18

Systemy zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników państw członkowskich

Państwa członkowskie ustanawiają system zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników w celu zapewnienia:

a)

bezpiecznej rejestracji i przechowywania danych identyfikacyjnych przedsiębiorców i innych osób;

b)

bezpiecznej wymiany podpisanych i zaszyfrowanych danych identyfikacyjnych przedsiębiorców i innych osób.

ROZDZIAŁ IV

SYSTEM EBTI

Artykuł 19

Cel i struktura systemu EBTI

1.   Zgodnie z art. 33 i 34 kodeksu system EBTI umożliwia:

a)

komunikację między Komisją, państwami członkowskimi, przedsiębiorcami i innymi osobami do celów składania i przetwarzania wniosków o udzielenie WIT i decyzji w sprawie WIT;

b)

zarządzanie wszelkimi późniejszymi zdarzeniami, które mogą mieć wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję;

c)

monitorowanie obowiązkowego użycia decyzji w sprawie WIT;

d)

monitorowanie przedłużonego użycia decyzji w sprawie WIT i zarządzanie nim.

2.   System EBTI składa się z następujących wspólnych komponentów:

a)

unijnego portalu dla przedsiębiorców;

b)

centralnego systemu EBTI;

c)

zdolności do monitorowania użycia decyzji w sprawie WIT.

3.   Państwa członkowskie mogą utworzyć – jako komponent krajowy – krajowy system WIT wraz z krajowym portalem dla przedsiębiorców.

Artykuł 20

Wykorzystanie systemu EBTI

1.   System EBTI wykorzystuje się do przekazywania, przetwarzania, wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków o udzielenie WIT i decyzji w sprawie WIT lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję, zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

2.   System EBTI wykorzystuje się do wspierania organów celnych przy monitorowaniu przestrzegania obowiązków wynikających z WIT zgodnie z art. 21 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

3.   Komisja korzysta z systemu EBTI w celu bezzwłocznego poinformowania państw członkowskich, zgodnie z art. 22 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, o wyczerpaniu ilości towarów, które mogą zostać odprawione w okresie przedłużonego użycia.

Artykuł 21

Uwierzytelnianie i dostęp do systemu EBTI

1.   Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień przedsiębiorców i innych osób do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu EBTI przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS, o którym to systemie mowa w art. 14.

Uwierzytelnienie i dostęp przedstawicieli celnych do wspólnych komponentów systemu EBTI wymaga, aby ich uprawnienia do działania w tym charakterze były zarejestrowane w systemie UUM&DS lub w systemie zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników ustanowionym przez państwo członkowskie zgodnie z art. 18.

2.   Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień urzędników państw członkowskich do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu EBTI przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

3.   Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu EBTI przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Artykuł 22

Unijny portal dla przedsiębiorców

1.   Unijny portal dla przedsiębiorców jest punktem dostępu do systemu EBTI dla przedsiębiorców oraz innych osób.

2.   Unijny portal dla przedsiębiorców jest interoperacyjny z centralnym systemem EBTI i zapewnia możliwość przekierowania do krajowych portali dla przedsiębiorców, o ile krajowe systemy WIT zostały utworzone przez państwa członkowskie.

3.   Unijny portal dla przedsiębiorców jest wykorzystywany do przekazywania i wymiany informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie WIT lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję.

Artykuł 23

Centralny system EBTI

1.   Centralny system EBTI jest wykorzystywany przez organy celne do przetwarzania, wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie WIT lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję, do celów sprawdzenia, czy spełnione są warunki przyjęcia wniosku i wydania decyzji.

2.   Centralny system EBTI jest wykorzystywany przez organy celne do celów określonych w art. 16 ust. 4, art. 17 oraz art. 21 ust. 2 lit. b) i art. 21 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

3.   Centralny system EBTI jest interoperacyjny z unijnym portalem dla przedsiębiorców oraz z krajowymi systemami WIT, o ile zostały one utworzone.

Artykuł 24

Konsultacje między organami celnymi z wykorzystaniem centralnego systemu EBTI

Organ celny państwa członkowskiego korzysta z centralnego systemu EBTI do konsultowania się z organami celnymi innych państw członkowskich w celu zapewnienia zgodności z art. 16 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

Artykuł 25

Monitorowanie użycia decyzji w sprawie WIT

Zdolność do monitorowania użycia decyzji w sprawie WIT wykorzystuje się do celów określonych w art. 21 ust. 3 i art. 22 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

Artykuł 26

Krajowy portal dla przedsiębiorców

1.   W tych państwach członkowskich, które utworzyły krajowy system WIT zgodnie z art. 19 ust. 3, głównym punktem dostępu do krajowego systemu WIT dla przedsiębiorców i innych osób jest krajowy portal dla przedsiębiorców.

2.   Przedsiębiorcy i inne osoby korzystają z krajowego portalu dla przedsiębiorców, o ile został on utworzony, w odniesieniu do wniosków i decyzji w sprawie WIT lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję.

3.   Krajowy portal dla przedsiębiorców jest interoperacyjny z krajowym systemem WIT, o ile został on utworzony.

4.   Krajowy portal dla przedsiębiorców obsługuje procesy równoważne procesom obsługiwanym przez unijny portal dla przedsiębiorców.

5.   W przypadku gdy państwo członkowskie utworzyło krajowy portal dla przedsiębiorców, powiadamia o tym fakcie Komisję. Komisja zapewnia możliwość dostępu do krajowego portalu dla przedsiębiorców bezpośrednio z unijnego portalu dla przedsiębiorców.

Artykuł 27

Krajowy system WIT

1.   Krajowy system WIT, o ile został utworzony, jest wykorzystywany przez organy celne państwa członkowskiego, które go utworzyło, do przetwarzania, wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie WIT lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotny wniosek lub decyzję, do celów sprawdzenia, czy spełnione są warunki przyjęcia wniosku lub wydania decyzji.

2.   Organ celny państwa członkowskiego wykorzystuje swój krajowy system WIT do celów określonych w art. 16 ust. 4, art. 17, art. 21 ust. 2 lit. b) i art. 21 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447, chyba że korzysta w tym celu z centralnego systemu EBTI.

3.   Krajowy system WIT jest interoperacyjny z krajowym portalem dla przedsiębiorców i z centralnym europejskim systemem WIT.

ROZDZIAŁ V

SYSTEM EORI

Artykuł 28

Cel i struktura systemu EORI

System EORI umożliwia niepowtarzalną rejestrację i identyfikację przedsiębiorców i innych osób na poziomie Unii.

System EORI składa się z następujących komponentów:

a)

centralnego systemu EORI;

b)

krajowych systemów EORI, o ile zostały one utworzone przez państwa członkowskie.

Artykuł 29

Wykorzystanie systemu EORI

1.   System EORI jest wykorzystywany do następujących celów:

a)

otrzymywania danych, o których mowa w załączniku 12-01 do rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/2446 („dane EORI”), dostarczanych przez państwa członkowskie, do celów rejestracji przedsiębiorców i innych osób;

b)

centralnego przechowywania danych EORI w odniesieniu do rejestracji i identyfikacji przedsiębiorców i innych osób;

c)

udostępniania danych EORI państwom członkowskim.

2.   System EORI umożliwia organom celnym elektroniczny dostęp do danych EORI przechowywanych na poziomie centralnego systemu.

3.   System EORI jest interoperacyjny ze wszystkimi pozostałymi systemami teleinformatycznymi, w których używa się numeru EORI.

Artykuł 30

Uwierzytelnianie i dostęp do centralnego systemu EORI

1.   Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień urzędników państw członkowskich do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu EORI przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

2.   Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu EORI przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Artykuł 31

Centralny system EORI

1.   Centralny system EORI jest wykorzystywany przez organy celne do celów określonych w art. 7 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

2.   Centralny system EORI jest interoperacyjny z krajowymi systemami EORI, o ile zostały one utworzone.

Artykuł 32

Krajowy system EORI

1.   Krajowy system EORI, o ile został utworzony, jest wykorzystywany przez organy celne państwa członkowskiego, które go utworzyło, do wymiany i przechowywania danych EORI.

2.   Krajowy system EORI jest interoperacyjny z centralnym systemem EORI.

ROZDZIAŁ VI

SYSTEM AEO

Artykuł 33

Cel i struktura systemu AEO

1.   System AEO umożliwia komunikację między Komisją, państwami członkowskimi, przedsiębiorcami i innymi osobami do celów składania i przetwarzania wniosków o przyznanie statusu AEO oraz udzielania pozwoleń AEO, a także zarządzanie wszelkimi późniejszymi zdarzeniami, które mogą mieć wpływ na pierwotną decyzję, a o których jest mowa w art. 30 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

2.   System AEO składa się z następujących wspólnych komponentów:

a)

unijnego portalu dla przedsiębiorców;

b)

centralnego systemu AEO.

3.   Państwa członkowskie mogą tworzyć następujące krajowe komponenty:

a)

krajowy portal dla przedsiębiorców;

b)

krajowy system AEO.

Artykuł 34

Wykorzystanie systemu AEO

1.   System AEO wykorzystuje się do przekazywania, przetwarzania, wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotną decyzję, o których mowa w art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 1 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

2.   Organy celne korzystają z systemu AEO w celu wypełnienia swoich obowiązków wynikających z art. 31 ust. 1 i 4 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447 oraz prowadzą rejestr odnośnych konsultacji.

Artykuł 35

Uwierzytelnianie i dostęp do centralnego systemu AEO

1.   Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień przedsiębiorców i innych osób do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu AEO przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS, o którym to systemie mowa w art. 14.

Uwierzytelnienie i dostęp przedstawicieli celnych do wspólnych komponentów systemu AEO wymaga, aby ich uprawnienia do działania w tym charakterze były zarejestrowane w systemie UUM&DS lub w systemie zarządzania uprawnieniami i tożsamością użytkowników ustanowionym przez państwo członkowskie zgodnie z art. 18.

2.   Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień urzędników państw członkowskich do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu AEO przeprowadza się z wykorzystaniem usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

3.   Uwierzytelnianie i weryfikację uprawnień personelu Komisji do celów dostępu do wspólnych komponentów systemu AEO przeprowadza się z wykorzystaniem systemu UUM&DS lub usług sieciowych świadczonych przez Komisję.

Artykuł 36

Unijny portal dla przedsiębiorców

1.   Unijny portal dla przedsiębiorców jest punktem dostępu do systemu AEO dla przedsiębiorców oraz innych osób.

2.   Unijny portal dla przedsiębiorców jest interoperacyjny z centralnym systemem AEO i zapewnia możliwość przekierowania do krajowych portali dla przedsiębiorców, o ile zostały one utworzone.

3.   Unijny portal dla przedsiębiorców jest wykorzystywany do przekazywania i wymiany informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotną decyzję.

Artykuł 37

Centralny system AEO

1.   Centralny system AEO jest wykorzystywany przez organy celne do wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotną decyzję.

2.   Organy celne korzystają z centralnego systemu AEO do celów określonych w art. 30 i 31 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2015/2447.

3.   Centralny system AEO jest interoperacyjny z unijnym portalem dla przedsiębiorców oraz, w stosownych przypadkach, z krajowymi systemami AEO, o ile zostały one utworzone.

Artykuł 38

Krajowy portal dla przedsiębiorców

1.   Krajowy portal dla przedsiębiorców, o ile został on utworzony, umożliwia wymianę informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO.

2.   Przedsiębiorcy korzystają z krajowego portalu dla przedsiębiorców, o ile został on utworzony, w celu wymiany informacji z organami celnymi w odniesieniu do wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO.

3.   Krajowy portal dla przedsiębiorców jest interoperacyjny z krajowym systemem AEO.

Artykuł 39

Krajowy system AEO

1.   Krajowy system AEO, o ile został on utworzony, jest wykorzystywany przez organy celne państwa członkowskiego, które go utworzyło, do wymiany i przechowywania informacji dotyczących wniosków i decyzji w sprawie statusu AEO lub wszelkich późniejszych zdarzeń, które mogą mieć wpływ na pierwotną decyzję.

2.   Krajowy system AEO jest interoperacyjny z krajowym portalem dla przedsiębiorców, o ile został on utworzony, i z centralnym systemem AEO.

ROZDZIAŁ VII

FUNKCJONOWANIE SYSTEMÓW TELEINFORMATYCZNYCH ORAZ SZKOLENIA W ZAKRESIE KORZYSTANIA Z NICH

Artykuł 40

Rozwijanie, testowanie i wykorzystywanie systemów teleinformatycznych oraz zarządzanie nimi

1.   Wspólne komponenty są rozwijane, testowane, wykorzystywane i zarządzane przez Komisję. Krajowe komponenty są rozwijane, testowane, wykorzystywane i zarządzane przez państwa członkowskie.

2.   Państwa członkowskie zapewniają interoperacyjność krajowych komponentów ze wspólnymi komponentami.

Artykuł 41

Utrzymywanie systemów teleinformatycznych i wprowadzanie w nich zmian

1.   Komisja zajmuje się utrzymaniem wspólnych komponentów, a państwa członkowskie utrzymaniem swoich krajowych komponentów.

2.   Komisja i państwa członkowskie zapewniają nieprzerwane działanie systemów teleinformatycznych.

3.   Komisja może zmieniać wspólne komponenty systemów teleinformatycznych w celu korygowania nieprawidłowości, dodawania nowych funkcji lub modyfikacji istniejących funkcji.

4.   Komisja informuje państwa członkowskie o zmianach i aktualizacjach wspólnych komponentów.

5.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o zmianach i aktualizacjach krajowych komponentów, które mogą mieć wpływ na funkcjonowanie wspólnych komponentów.

6.   Komisja i państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej informacje na temat zmian i aktualizacji systemów teleinformatycznych, o których mowa w ust. 4 i 5.

Artykuł 42

Czasowa awaria systemów teleinformatycznych

1.   W razie czasowej awarii systemów teleinformatycznych, o której mowa w art. 6 ust. 3 lit. b) kodeksu, przedsiębiorcy i inne osoby składają informacje niezbędne do dopełnienia odnośnych formalności w sposób określony przez państwa członkowskie, w tym za pośrednictwem środków innych niż techniki elektronicznego przetwarzania danych.

2.   Organy celne zapewniają, by informacje złożone zgodnie z ust. 1 zostały udostępnione w odpowiednich systemach teleinformatycznych w terminie 7 dni od momentu ponownej dostępności tych systemów.

3.   Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o niedostępności systemów teleinformatycznych będącej skutkiem czasowej awarii.

Artykuł 43

Wsparcie szkoleniowe w zakresie wykorzystywania i funkcjonowania wspólnych komponentów

Komisja wspiera państwa członkowskie w zakresie wykorzystywania i funkcjonowania wspólnych komponentów systemów teleinformatycznych poprzez zapewnianie odpowiednich materiałów szkoleniowych.

ROZDZIAŁ VIII

OCHRONA DANYCH, ZARZĄDZANIE DANYMI ORAZ WŁASNOŚĆ I BEZPIECZEŃSTWO SYSTEMÓW TELEINFORMATYCZNYCH

Artykuł 44

Ochrona danych osobowych

1.   Dane osobowe zarejestrowane w systemach teleinformatycznych są przetwarzane do celów wykonywania przepisów prawa celnego, z uwzględnieniem szczególnych celów każdego z systemów teleinformatycznych, określonych odpowiednio w art. 4 ust. 1, art. 14 ust. 1, art. 19 ust. 1, art. 28 i art. 33 ust. 1.

2.   Zgodnie z art. 62 rozporządzenia (UE) 2018/1725 krajowe organy nadzoru w dziedzinie ochrony danych osobowych oraz Europejski Inspektor Ochrony Danych współpracują w celu zapewnienia skoordynowanego nadzoru nad przetwarzaniem danych osobowych zarejestrowanych w systemach teleinformatycznych.

Artykuł 45

Aktualizacja danych w systemach teleinformatycznych

Państwa członkowskie zapewniają, by dane zarejestrowane na szczeblu krajowym odpowiadały danym zarejestrowanym we wspólnych komponentach i były stale aktualizowane.

Artykuł 46

Ograniczenia przeglądania i przetwarzania danych

1.   Dane zarejestrowane we wspólnych komponentach systemów teleinformatycznych przez państwo członkowskie mogą być przeglądane i przetwarzane przez to państwo członkowskie. Mogą być one również przeglądane i przetwarzane przez inne państwo członkowskie, jeśli uczestniczy ono w przetwarzaniu wniosku lub w zarządzaniu decyzją, których te dane dotyczą.

2.   Dane zarejestrowane we wspólnych komponentach systemów teleinformatycznych przez przedsiębiorcę lub inną osobę mogą być przeglądane lub przetwarzane przez tego przedsiębiorcę lub tę osobę. Mogą być one również przeglądane i przetwarzane przez państwo członkowskie uczestniczące w przetwarzaniu wniosku lub w zarządzaniu decyzją, których te dane dotyczą.

3.   Dane zarejestrowane przez państwo członkowskie w centralnym systemie EBTI mogą być przetwarzane przez to państwo członkowskie. Mogą one być również przetwarzane przez inne państwo członkowskie, jeśli uczestniczy ono w przetwarzaniu wniosku, którego te dane dotyczą, w tym poprzez konsultacje prowadzone zgodnie z art. 24. Dostęp do tych danych mają wszystkie państwa członkowskie zgodnie z art. 23 ust. 2.

4.   Dane zarejestrowane centralnym systemie EBTI przez przedsiębiorcę lub inną osobę mogą być przeglądane lub przetwarzane przez tego przedsiębiorcę lub tę osobę. Dostęp do tych danych mają wszystkie państwa członkowskie zgodnie z art. 23 ust. 2.

Artykuł 47

Własność systemu

1.   Komisja jest właścicielem systemu w odniesieniu do wspólnych komponentów.

2.   Państwa członkowskie są właścicielami systemu w odniesieniu do krajowych komponentów.

Artykuł 48

Bezpieczeństwo systemów

1.   Komisja zapewnia bezpieczeństwo wspólnych komponentów. Państwa członkowskie zapewniają bezpieczeństwo krajowych komponentów.

W tym celu Komisja i państwa członkowskie podejmują, co najmniej, środki niezbędne do:

a)

uniemożliwienia osobom nieuprawnionym dostępu do urządzeń wykorzystywanych do przetwarzania danych;

b)

uniemożliwienia wprowadzania danych oraz przeglądania, modyfikacji lub usuwania danych przez osoby nieuprawnione;

c)

wykrycia wszelkich działań, o których mowa w lit. a) i b).

2.   Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o wszelkich działaniach, które mogłyby doprowadzić do naruszenia lub podejrzenia naruszenia bezpieczeństwa systemów teleinformatycznych.

ROZDZIAŁ IX

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 49

Ocena systemów teleinformatycznych

Komisja i państwa członkowskie przeprowadzają oceny komponentów systemu, za które odpowiadają, a w szczególności analizują bezpieczeństwo i integralność tych komponentów oraz poufność danych przetwarzanych w ramach tych komponentów.

Komisja i państwa członkowskie informują się wzajemnie o wynikach takich ocen.

Artykuł 50

Uchylenie

Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/2089 traci moc.

Artykuł 51

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 czerwca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

(2)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/578 z dnia 11 kwietnia 2016 r. ustanawiająca program prac dotyczący rozwoju i wykorzystywania systemów teleinformatycznych przewidziany w unijnym kodeksie celnym (Dz.U. L 99 z 15.4.2016, s. 6).

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2089 z dnia 14 listopada 2017 r. w sprawie warunków technicznych rozwijania, utrzymywania i wykorzystywania teleinformatycznych systemów wymiany informacji oraz przechowywania takich informacji zgodnie z unijnym kodeksem celnym (Dz.U. L 297 z 15.11.2017, s. 13).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/1725 z dnia 23 października 2018 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje, organy i jednostki organizacyjne Unii i swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji 1247/2002/WE (Dz.U. L 295 z 21.11.2018, s. 39).

(6)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 1).

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558).


24.6.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 167/18


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/1027

z dnia 21 czerwca 2019 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych „Tiroler Speck” (ChOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 3 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Austrii o zatwierdzenie zmiany w specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego (zwanego dalej „ChOG”) „Tiroler Speck”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1065/97 (2).

(2)

Ponieważ przedmiotowa zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o zatwierdzenie zmiany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3) zgodnie z art. 50 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012. Wtedy też po raz pierwszy opublikowano jednolity dokument dotyczący „Tiroler Speck”.

(3)

Konkretnie rzecz ujmując, specyfikacja produktu mająca zastosowanie w momencie, gdy wniosek o zatwierdzenie zmiany został wysłany do Komisji, przewidywała w ramach zasad dotyczących etykietowania, że chronione oznaczenie geograficzne „Tiroler Speck” nie może być tłumaczone na żaden inny język. Proponowana zmiana miała między innymi na celu umożliwienie stosowania w pewnych okolicznościach tłumaczeń nazwy podlegającej ochronie.

(4)

W dniu 7 maja 2018 r. Komisja otrzymała powiadomienie o sprzeciwie od Włoch. Powiązane z nim uzasadnione oświadczenie o sprzeciwie zostało przedłożone Komisji w dniu 5 lipca 2018 r. Włochy sprzeciwiły się zmianie ograniczeń dotyczących etykietowania w odniesieniu do stosowania tłumaczeń podlegającej ochronie nazwy. Na podstawie art. 10 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Włochy stwierdziły, że stosowanie tłumaczenia podlegającej ochronie nazwy, nawet w połączeniu z podlegającą ochronie nazwą w języku niemieckim, zagroziłoby istnieniu całkowicie lub częściowo identycznej nazwy (Südtiroler Speck/Speck Alto Adige (ChOG)).

(5)

Uznając ten sprzeciw za dopuszczalny, pismem z dnia 16 sierpnia 2018 r. Komisja wezwała Austrię i Włochy do przeprowadzenia w okresie trzech miesięcy odpowiednich konsultacji w celu osiągnięcia porozumienia, zgodnie z ich procedurami wewnętrznymi.

(6)

Strony osiągnęły porozumienie. Austria przekazała Komisji wyniki porozumienia pismem z dnia 30 sierpnia 2018 r. Austria i Włochy zgodziły się, że w specyfikacji produktu „Tiroler Speck” (ChOG) w zasadach dotyczących etykietowania należy utrzymać zakaz stosowania tłumaczeń podlegającej ochronie nazwy. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w odniesieniu do zasad dotyczących etykietowania wspomniane porozumienie zastępuje wniosek o zatwierdzenie zmiany.

(7)

Zgodnie z pkt 5.5 opublikowanego wniosku o zatwierdzenie zmiany zasady dotyczące etykietowania w ramach specyfikacji produktu otrzymują brzmienie:

Na każdej jednostce zapakowanej i gotowej do sprzedaży muszą widnieć: numer gospodarstwa, identyfikator partii w postaci jej numeru lub daty oraz napis »Tiroler Speck ChOG«, podany w tej formie, w wyraźnie widocznym miejscu oraz w sposób czytelny i nieusuwalny.

Ponadto może pojawić się także informacja o użytym elemencie mięsa lub regionie producenta na wyznaczonym obszarze geograficznym. Przykłady etykietowania: – »Tiroler Speck ChOG bekon« – »Tiroler Speck ChOG z szynki« – »Tiroler Speck ChOG ze schabu z Zillertal« – »Tiroler Speck ChOG z boczku wieprzowego z regionu Ötztal«.

Dopuszczalne jest stosowanie oznaczenia w języku komunikacji używanym na obszarze sprzedaży, o ile podany zostanie również niemiecki termin »Tiroler Speck ChOG«.

Nazwy, nazwy handlowe i prywatne etykiety również mogą być umieszczane, o ile nie wprowadzają one nabywcy w błąd.

(8)

Uzasadnienie tych zmian we wniosku o zatwierdzenie zmiany było następujące:

Szczegółowe i kompleksowe zasady etykietowania pozwalają zwiększyć przejrzystość i udoskonalić informacje podawane konsumentom. Uregulowane zostało również zastosowanie dodatkowych informacji w celu dokładniejszego wskazania użytego elementu mięsa lub regionu producenta na wyznaczonym obszarze geograficznym. Umożliwia to podkreślenie regionalności produktu oraz podanie bardziej szczegółowego opisu produktu zawierającego dodatkowe informacje o użytych elementach mięsa. Zapewnia to konsumentom dokładniejszy opis produktu oraz bardziej precyzyjne informacje.

(9)

Zgodnie z wyżej wymienionym porozumieniem przepis dotyczący etykietowania w ramach specyfikacji produktu otrzyma brzmienie:

Na każdej jednostce zapakowanej i gotowej do sprzedaży muszą widnieć: numer gospodarstwa, identyfikator partii w postaci numeru partii lub daty oraz nazwa chronionego oznaczenia geograficznego »Tiroler Speck«, umieszczone w wyraźnie widocznym miejscu oraz w sposób czytelny i nieusuwalny. Nazwa chronionego oznaczenia geograficznego »Tiroler Speck« nie może być tłumaczona na inne języki.

Termin »chronione oznaczenie geograficzne« lub skrótowiec »ChOG« musi występować bezpośrednio po nazwie chronionego oznaczenia geograficznego »Tiroler Speck« i może również pojawić się w języku komunikacji innym niż język niemiecki, zamiast lub oprócz wersji niemieckiej.

W celu zapewnienia konsumentom lepszych informacji terminy opisujące produkt, w tym użyte elementy mięsa (»bekon«, »speck ze schabu«, »speck z boczku« lub »z szynki«, »ze schabu wieprzowego«, »z boczku wieprzowego«) również mogą być użyte w języku komunikacji państwa, w którym produkt jest wprowadzany do obrotu. Jednakże terminy te muszą być wyraźnie oddzielone od chronionego oznaczenia geograficznego »Tiroler Speck«. Można to osiągnąć, umieszczając terminy w różnych linijkach, przy czym należy utrzymać odpowiedni odstęp między wierszami. W przypadku »etykietowania technicznego« może nie być możliwe rozdzielenie tych dwóch terminów ze względu na ograniczoną przestrzeń.

Bez uszczerbku dla obowiązku dokonania wyraźnego rozróżnienia między chronionym oznaczeniem geograficznym a dodatkową nazwą opisową, może się zdarzyć, że na tzw. »etykietach technicznych«, tj. etykietach, które są zazwyczaj umieszczane na tylnej stronie produktu, który jest opakowany i gotowy do wprowadzenia do obrotu, niemożliwe jest oddzielenie dwóch oznaczeń w różnych linijkach ze względu na ograniczoną przestrzeń.

Do terminów opisujących produkt nie można dodawać tłumaczenia odniesień do regionu Tyrol jako miejsca pochodzenia.

Można podać region producenta na wyznaczonym obszarze geograficznym, ale musi on być oddzielony od chronionego oznaczenia geograficznego »Tiroler Speck« i terminu »chronione oznaczenie geograficzne« lub skrótowca »ChOG«.

Nazwy, nazwy handlowe i prywatne etykiety również mogą być umieszczane, o ile nie wprowadzają one klienta w błąd.

(10)

Uzasadnienie tych zmian w porozumieniu, które należy uznać za część wniosku o zmianę w brzmieniu zgodnym z porozumieniem, jest następujące:

Z jednej strony nadal zapewnione będzie stosowanie podlegającej ochronie nazwy »Tiroler Speck« wyłącznie w jej zarejestrowanej wersji. Z drugiej strony wnioskowana zmiana przewiduje zamieszczanie dodatkowych informacji opisujących produkt i dotyczących elementów mięsa wykorzystywanego do produkcji oraz regionu producenta na wyznaczonym obszarze geograficznym. Dzięki temu klienci będą dysponować wyczerpującymi i przejrzystymi informacjami w rozumieniu rozporządzenia (UE) nr 1169/2011 oraz bardziej szczegółowymi informacjami dotyczącymi chronionego oznaczenia geograficznego »Tiroler Speck«. Jako przykłady można wymienić następujące sformułowania: »Tiroler Speck ChOG – bekon z Zillertal«, »Tiroler Speck ChOG z szynki«, »Tiroler Speck ChOG bekon«.

(11)

Treść porozumienia zawartego przez Austrię i Włochy należy uwzględnić, gdyż jest ona zgodna z przepisami rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 i przepisami Unii.

(12)

Jednolity dokument został odpowiednio zmieniony. Zmiany wprowadzone do jednolitego dokumentu w następstwie porozumienia nie są znaczące, a w każdym razie przywrócono poprzednie brzmienie przepisu dotyczącego etykietowania, który został zakwestionowany w ramach procedury sprzeciwu. W związku z tym ponowne badanie wniosku, o którym mowa w art. 51 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nie jest wymagane. Skonsolidowaną wersję jednolitego dokumentu należy jednak opublikować do celów informacyjnych.

(13)

W związku z powyższym Komisja uważa, że zmiana powinna zostać zatwierdzona zgodnie z porozumieniem,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Tiroler Speck” (ChOG) zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. Skonsolidowany jednolity dokument znajduje się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 czerwca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1065/97 z dnia 12 czerwca 1997 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 156 z 13.6.1997, s. 5).

(3)  Dz.U. C 46 z 8.2.2018, s. 8.


ZAŁĄCZNIK

TIROLER SPECK

Nr UE: PGI-AT-02162 – 08.08.2016

ChNP ()

ChOG (X)

1.   Nazwa lub nazwy

„Tiroler Speck”

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Austria

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Klasa 1.2. Produkty wytworzone na bazie mięsa (podgotowanego, solonego, wędzonego itd.)

3.2.   Opis produktu, do którego odnosi się nazwa podana w punkcie 1

Produkt „Tiroler Speck” (ChOG) to tradycyjna, rzemieślnicza, peklowana wędlina z udźca, schabu, boczku, łopatki lub karkówki bez kości, która jest następnie zasalana na sucho, doprawiana szczególną mieszanką przypraw zawierającą co najmniej jałowiec, czarny pieprz oraz czosnek, peklowana, wędzona na zimno według procesu charakterystycznego dla danego regionu z wykorzystaniem mieszanki drewna składającej się w co najmniej 50 % z buku lub jesionu, a następnie suszona na powietrzu. Na zewnątrz ma ona ciemnobrązowy kolor, podczas gdy powierzchnia przekroju jest czerwona i posiada białą warstwę tłuszczu. Jej zapach jest intensywny, aromatycznie korzenny z wyraźnymi, dojrzałymi nutami i wędzonym aromatem. W smaku jest lekko korzenna, przechodzi z wyraźnych i wyczuwalnych wędzonych nut w pełny, mięsny posmak, zwieńczony wyczuwalną słonością.

Właściwości fizykochemiczne i mikrobiologiczne:

 

Stosunek woda/białko: maksymalnie 1,7 (z granicą tolerancji + 0,2)

 

Zawartość soli (NaCl): maksymalnie 5,0 % (z granicą tolerancji + 1,5 % [środek] + 2,0 % [brzegi])

Wędlina „Tiroler Speck” produkowana jest wyłącznie na wyznaczonym obszarze geograficznym, a w swej formie ostatecznej jest dostępna w postaci niepokrojonej, w kawałkach lub plastrach, pakowana próżniowo lub w kontrolowanej atmosferze.

3.3.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego) i surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

Elementy mięsa używane przy produkcji wędliny „Tiroler Speck” (ChOG) pochodzą z Unii Europejskiej. Należą do nich: udziec ze skórą, ze zrazową lub bez niej, schab ze skórą, boczek ze skórą (z chrząstką lub bez niej), łopatka ze skórą, karkówka bez skóry; wszystkie są pozbawione kości i krojone zgodnie z dobrą praktyką produkcyjną.

3.4.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

Wszystkie etapy produkcji (od zasalania do produktu ostatecznego) odbywają się na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.5.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itp. produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Proces krojenia wędliny „Tiroler Speck” (ChOG) musi przeprowadzać specjalista przeszkolony w produkcji wędliny „Tiroler Speck” (ChOG), zwany Tiroler Speckmeister, lub proces ten musi odbywać się pod jego nadzorem. W trakcie krojenia każda zakończona partia musi zostać poddana kontroli sensorycznej w celu stwierdzenia braku niepożądanych odchyleń w barwie lub smaku. W przypadku stwierdzenia wad (takich jak oznaki gnicia, rozbieżności w kolorze lub niepożądane powstanie suchego brzegu) należy podjąć niezwłoczne działania ukierunkowane na dostosowanie parametrów kontrolnych (takich jak temperatura, wilgotność lub czas trwania poszczególnych etapów procesu) dla partii lub jednostek wciąż znajdujących się w fazie produkcji. By umożliwić szybkie zapewnienie jakości, czynności związane z produkcją pakowanych jednostek wędliny „Tiroler Speck” (ChOG) wykonywane są wyłącznie w gospodarstwie produkcyjnym lub grupie gospodarstw produkcyjnych (tj. przedsiębiorstwo z kilkoma obiektami, z których każdy odpowiada za inny etap produkcji wędliny „Tiroler Speck” (ChOG), lub z kilkoma adresami w tym samym powiecie).

W celu uniknięcia szkodliwego wpływu utleniania, wysychania lub mikrobiologicznego zepsucia w wyniku wystąpienia pleśni, a tym samym w celu uniknięcia utraty jakości, między krojeniem a pakowaniem nie może upłynąć wiele czasu, dlatego pakowanie wędliny „Tiroler Speck” (ChOG) w postaci niekrojonej, w kawałkach lub w plastrach, próżniowo lub w kontrolowanej atmosferze, musi odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym. Jeśli jednak ze względu na specjalne uzgodnienia wymagany jest okres składowania przed rozpoczęciem krojenia, składowanie takie może odbywać się wyłącznie w opakowaniu próżniowym lub w kontrolowanej atmosferze (pakowanie wstępne), aby uniknąć utraty jakości w wyniku dalszego wysuszenia lub mikrobiologicznego zepsucia na skutek wzrostu pleśni. Wędlina „Tiroler Speck” (ChOG) jest następnie krojona na kawałki do użytku domowego lub odkrawana od skóry, przygotowywana i krojona w plastry lub przygotowywana do wykorzystania w kuchni oraz pakowana próżniowo lub w kontrolowanej atmosferze (pakowanie ostateczne).

Wędlina „Tiroler Speck” (ChOG) może być sprzedawana w formie niepokrojonej przedsiębiorstwom sektora handlu detalicznego żywnością, jeżeli będzie ona krojona w obecności konsumenta, a także pod warunkiem że będzie to nie więcej niż 10 % partii z danego dnia oraz że pozostała część tej partii skontrolowana w ramach procesu krojenia (na kawałki, w plastry, kostki itd.) nie wykazuje żadnych oznak wadliwości partii, które mogłyby sugerować wadliwość wędliny sprzedanej w formie niepokrojonej.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania produktu, do którego odnosi się zarejestrowana nazwa

Na każdej jednostce zapakowanej i gotowej do sprzedaży muszą widnieć: numer gospodarstwa, identyfikator partii w postaci numeru partii lub daty oraz nazwa chronionego oznaczenia geograficznego „Tiroler Speck”, umieszczone w wyraźnie widocznym miejscu oraz w sposób czytelny i nieusuwalny. Nazwa chronionego oznaczenia geograficznego „Tiroler Speck” nie może być tłumaczona na inne języki.

Termin „chronione oznaczenie geograficzne” lub skrótowiec „ChOG” musi występować bezpośrednio po nazwie chronionego oznaczenia geograficznego, „Tiroler Speck” i może również pojawić się w języku komunikacji innym niż język niemiecki, zamiast lub oprócz wersji niemieckiej.

Terminy opisujące produkt, w tym użyte elementy mięsa („bekon”, „speck ze schabu”, „speck z boczku” lub „z szynki”, „ze schabu wieprzowego”, „z boczku wieprzowego”) również mogą być użyte w języku komunikacji państwa, w którym produkt jest wprowadzany do obrotu. Jednakże terminy te muszą być wyraźnie oddzielone od chronionego oznaczenia geograficznego „Tiroler Speck”. Można to osiągnąć, umieszczając terminy w różnych linijkach, przy czym należy utrzymać odpowiedni odstęp między wierszami. W przypadku „etykietowania technicznego” może nie być możliwe rozdzielenie tych dwóch terminów ze względu na ograniczoną przestrzeń.

Do terminów opisujących produkt nie można dodawać tłumaczenia odniesień do regionu Tyrol jako miejsca pochodzenia.

Można podać region producenta na wyznaczonym obszarze geograficznym, ale musi on być oddzielony od chronionego oznaczenia geograficznego „Tiroler Speck” i terminu „chronione oznaczenie geograficzne” lub skrótowca „ChOG”.

Nazwy, nazwy handlowe i prywatne etykiety również mogą być umieszczane, o ile nie wprowadzają one klienta w błąd.

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Kraj związkowy Tyrol

5.   Związek z obszarem geograficznym

W górskim krajobrazie Tyrolu, którego elementem charakterystycznym są obszary rolne, na przestrzeni pokoleń opracowano i udoskonalono proces produkcji przedmiotowej wędliny, jako metody zapewnienia trwałości świeżego mięsa. Każde pokolenie rolników przekazywało swoim dzieciom specjalny przepis na przyprawy oraz tradycyjną metodę produkcji wędliny „Tiroler Speck”. Ta przekazywana indywidualnie tradycja przerodziła się w powszechnie przyjętą normę dla dzisiejszej komercyjnej produkcji wędliny „Tiroler Speck”. Proces suszenia na czystym, górskim powietrzu Tyrolu, proces łagodnego wędzenia przy użyciu szczególnej mieszanki przypraw oraz dym uzyskany z drewna bukowego lub jesionowego – czyli wszystkie czynniki niezbędne podczas procesu produkcji – składają się na specjalną procedurę typową dla tego regionu, której wędlina „Tiroler Speck” zawdzięcza swój charakterystyczny ciemnobrązowy kolor. Z wyjątkiem „Schopfspeck” [otrzymywanej z karkówki] na powierzchni przekroju widoczna jest biała warstwa tłuszczu, a mięso ma wyrazistą czerwoną barwę, która staje się ciemniejsza od strony mięsa. Aromatyczny, korzenny zapach z wyczuwalnymi, dojrzałymi nutami oraz lekko korzenny smak z wędzonymi i słonymi nutami, podkreślane przez aromat wieprzowiny, to wyjątkowe cechy tego produktu. W ramach tego ogólnego obrazu powszechnie spotykane są regionalne odmiany i nieznaczne zmiany w organoleptycznych cechach charakterystycznych, w zależności od szczególnych cech kulturowych zakorzenionych w poszczególnych regionach i dolinach wyznaczonego obszaru geograficznego. W związku z tym niektóre aspekty typowej charakterystyki produktu, takie jak profil smakowy lub nuty palonego drewna, przyjmują szczególne cechy regionalne, jednak nie ma to wpływu na ogólną tożsamość wędliny „Tiroler Speck” (ChOG) ani jej nie zmienia.

Tradycyjna, wypracowana na obszarze geograficznym metoda produkcji opiera się na wiedzy eksperckiej producentów, przekazywanej przez wieki z pokolenia na pokolenie.

Wiedza i tradycja rzemieślnicza, jakimi dysponuje Tiroler Speckmeister, zapewniają zachowanie wysokiej jakości produktu. Setki lat praktycznego doświadczenia gromadzonego przez Tiroler Speckmeister w zakresie wpływu surowców i warunków klimatycznych na jakość produktu (w tym wiedza na temat zakłócających czynników wpływu, przyczyn anomalii, stale zmieniających się właściwości surowców i czynników środowiskowych oraz wzajemnego oddziaływania parametrów produkcji) odgrywają kluczową rolę w osiąganiu przez produkt końcowy wysokich standardów jakości. Czas trwania procesu suszenia na powietrzu oblicza zatem Tiroler Speckmeister na podstawie aktualnych warunków klimatycznych w regionie oraz wielkości elementów mięsa. Ma to na celu zapewnienie starannego procesu suszenia oraz produktu o nienagannej jakości, posiadającego wszystkie właściwe cechy charakterystyczne (ciemnobrązowy kolor na zewnątrz, konsystencja średnio zwarta do zwartej, jałowcowy smak z wyczuwalnymi, słonymi nutami oraz wędzony aromat).

Nadzór nad procesem produkcji sprawowany przez Tiroler Speckmeister, który odbywa regularne, dalsze szkolenia specjalistyczne, zapobiega wszelkim szkodliwym oddziaływaniom na produkt oraz utracie jakości.

Odesłanie do publikacji specyfikacji produktu

(Art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia)

https://www.patentamt.at/herkunftsangaben/tirolerspeck/


DECYZJE

24.6.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 167/24


DECYZJA RADY (UE) 2019/1028

z dnia 14 czerwca 2019 r.

w sprawie stanowiska, jakie należy zająć w imieniu Unii Europejskiej na forum Rady Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek w odniesieniu do norm handlowych mających zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 3 w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Umowa międzynarodowa w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (zwana dalej „Umową”) została podpisana w imieniu Unii zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/1892 (1) z dnia 18 listopada 2016 r. w siedzibie głównej ONZ w Nowym Jorku, z zastrzeżeniem jej zawarcia w późniejszym terminie. Umowa weszła w życie tymczasowo w dniu 1 stycznia 2017 r. zgodnie z jej art. 31 ust. 2.

(2)

Umowa została zawarta w dniu 17 maja 2019 r. decyzją Rady (UE) 2019/848 (2).

(3)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 Umowy Rada Członków Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (zwana dalej „Radą Członków”) ma przyjąć decyzje zmieniające normy handlowe mające zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek.

(4)

Rada Członków podczas swojego 109. posiedzenia, które odbędzie się w dniach 17–21 czerwca 2019 r., ma przyjąć decyzje zmieniające normy handlowe mające zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek.

(5)

Należy zatem określić stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii Europejskiej w Radzie Członków, ponieważ przyjęte decyzje wywołają skutki prawne dla Unii w odniesieniu do handlu międzynarodowego z pozostałymi członkami Międzynarodowej Rady ds. Oliwy z Oliwek (IOC) i będą mogły mieć decydujący wpływ na treść przepisów prawa Unii, a mianowicie na normy handlowe dotyczące oliwy z oliwek przyjęte przez Komisję na podstawie art. 75 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (3).

(6)

Decyzje, które mają być przyjęte przez Radę Członków, dotyczą zmiany tytułu, marginesów precyzji, chromatogramów, wartości precyzji i odniesień do innych dokumentów. Decyzje te zostały szczegółowo omówione przez naukowców i ekspertów technicznych ds. oliwy z oliwek reprezentujących Komisję i państwa członkowskie. Przyczynią się one do międzynarodowej harmonizacji norm dotyczących oliwy z oliwek oraz ustanowią ramy, które zapewnią uczciwą konkurencję w handlu produktami sektora oliwy z oliwek. Z tego powodu należy te decyzje poprzeć i związku z tym będą wymagane zmiany w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2568/91 (4).

(7)

W razie gdyby przyjęcie tych decyzji przez Radę Członków podczas jej 109. posiedzenia zostało odroczone z powodu braku możliwości zatwierdzenia przez niektórych członków, stanowisko zamieszczone w załącznikiu do niniejszej decyzji należy zająć w imieniu Unii w ramach ewentualnej procedury przyjmowania przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji, zgodnie z art. 10 ust. 6 Umowy. Procedurę przyjęcia w drodze wymiany korespondencji należy rozpocząć, zanim odbędzie się posiedzenie zwyczajne Rady Członków w listopadzie 2019 r.

(8)

W celu ochrony interesów Unii przedstawiciele Unii w Radzie Członków powinni mieć możliwość zwrócenia się o odroczenie przyjęcia decyzji zmieniających normy handlowe mające zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek na 109. posiedzeniu Rady Członków, jeżeli nowe informacje naukowe lub techniczne przedstawione przed tym posiedzeniem lub w trakcie tego posiedzenia podważą stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma zostać zajęte w imieniu Unii na forum Rady Członków podczas jej 109. posiedzenia w dniach 17–21 czerwca 2019 r. lub w ramach procedury przyjęcia decyzji przez Radę Członków w drodze wymiany korespondencji rozpoczętej przed kolejnym posiedzeniem zwyczajnym w listopadzie 2019 r., w odniesieniu do norm handlowych mających zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek, określono w załączniku.

Artykuł 2

Jeżeli nowe informacje o charakterze naukowym lub technicznym przedstawione przed 109. posiedzeniem Rady Członków lub w czasie jego trwania mogą spowodować zmianę stanowiska, o którym mowa w art. 1, Unia Europejska występuje z wnioskiem o odroczenie przyjęcia decyzji Rady Członków zmieniających normy handlowe mające zastosowanie do oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn z oliwek do czasu uzgodnienia przez Unię stanowiska w oparciu o te nowe informacje.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2019 r.

W imieniu Rady

E.O. TEODOROVICI

Przewodniczący


(1)  Decyzja Rady (UE) 2016/1892 z dnia 10 października 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (Dz.U. L 293 z 28.10.2016, s. 2).

(2)  Decyzja Rady (UE) 2019/848 z dnia 17 maja 2019 r. dotycząca zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Umowy międzynarodowej w sprawie oliwy z oliwek i oliwek stołowych z 2015 r. (Dz.U. L 139 z 27.5.2019, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).

(4)  Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2568/91 z dnia 11 lipca 1991 r. w sprawie właściwości oliwy z oliwek i oliwy z wytłoczyn oliwek oraz w sprawie odpowiednich metod analizy (Dz.U. L 248 z 5.9.1991, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Unia poprze następujące zmiany metod IOC na 109. posiedzeniu Rady Członków, które ma odbyć się w dniach 17–21 czerwca 2019 r., lub w ramach procedury przyjęcia decyzji przez Radę Członków poprzez wymianę korespondencji rozpoczętą przed następnym posiedzeniem zwyczajnym w listopadzie 2019 r.:

zmiana metody COI/T.20/Doc. nr 19/Rev. 5 („Badanie spektrofotometryczne w ultrafiolecie”) poprzez usunięcie wartości bezwzględnej i zweryfikowanie wartości precyzji,

zmiana metody COI/T.20/Doc. nr 42-2/Rev. 3 („Wartości precyzji metod analizy przyjętych przez Międzynarodową Radę ds. Oliwy z Oliwek”) poprzez zmianę wartości precyzji w odniesieniu do metod COI/T.20/Doc. nr 19 i COI/T.20/Doc. nr 26,

zmiana metody COI/T.20/Doc. nr 26/Rev.4 („Oznaczanie składu i zawartości steroli oraz związków alkoholowych metodą chromatografii gazowej na kolumnach kapilarnych”) poprzez zmianę tytułu, marginesów precyzji i chromatogramów.

Dostosowania techniczne do innych metod lub dokumentów IOC mogą zostać uzgodnione przez przedstawicieli Unii w Radzie Członków bez kolejnej decyzji Rady, jeżeli te dostosowania techniczne wynikają ze zmian, o których mowa w akapicie pierwszym.


24.6.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 167/27


DECYZJA RADY (UE) 2019/1029

z dnia 18 czerwca 2019 r.

w sprawie stanowiska, jakie ma być zajęte w imieniu Unii Europejskiej w odpowiednich komitetach Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych w odniesieniu do wniosków dotyczących modyfikacji regulaminów ONZ nr 14, 17, 24, 30, 44, 51, 64, 75, 78, 79, 83, 85, 90, 115, 117, 129, 138, 139, 140 i 145, w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do ogólnych przepisów technicznych nr 15 i 19, w odniesieniu do wniosku dotyczącego poprawki do wzajemnej rezolucji M.R.2, w odniesieniu do wniosku dotyczącego jednego nowego regulaminu ONZ oraz w odniesieniu do wniosków dotyczących poprawek do upoważnień do opracowania ogólnych przepisów technicznych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114, w związku z art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z decyzją Rady 97/836/WE (1) Unia przystąpiła do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwanej dalej „EKG ONZ”) dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań (zwanego dalej „zrewidowanym porozumieniem z 1958 r.”). Zrewidowane porozumienie z 1958 r. weszło w życie w dniu 24 marca 1998 r.

(2)

Decyzją Rady 2000/125/WE (2) Unia przystąpiła do Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych (zwanego dalej „porozumieniem równoległym”). Porozumienie równoległe weszło w życie w dniu 15 lutego 2000 r.

(3)

Zgodnie z art. 1 zrewidowanego porozumienia z 1958 r. oraz art. 6 porozumienia równoległego Komitet Administracyjny Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitet Wykonawczy Porozumienia Równoległego (zwane dalej „odpowiednimi komitetami EKG ONZ”) mogą przyjąć, w stosownych przypadkach, wnioski dotyczące modyfikacji regulaminów ONZ nr 14, 17, 24, 30, 44, 51, 64, 75, 78, 79, 83, 85, 90, 115, 117, 129, 138, 139, 140 i 145, wnioski dotyczące poprawek do ogólnych przepisów technicznych nr 15 i 19, wnioski dotyczące poprawki do wzajemnej rezolucji M.R.2, wnioski dotyczące jednego nowego regulaminu ONZ oraz wnioski dotyczące poprawek do upoważnień do opracowania ogólnych przepisów technicznych (zwane dalej „megadecyzją”).

(4)

Odpowiednie komitety EKG ONZ podczas 178. sesji Światowego Forum, które odbędzie się w dniach 24–28 czerwca 2019 r., mają przyjąć megadecyzję w odniesieniu do przepisów administracyjnych i jednolitych wymagań technicznych dotyczących homologacji oraz ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych.

(5)

Należy ustalić stanowisko, jakie powinno zostać zajęte w imieniu Unii w ramach odpowiednich komitetów EKG ONZ w odniesieniu do przyjęcia wniosków dotyczących regulaminów ONZ, ponieważ regulaminy te będą wiążące dla Unii oraz mogą mieć decydujący wpływ na treść prawa Unii w dziedzinie homologacji typu pojazdów.

(6)

Dyrektywą 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3) zastąpiono systemy homologacji państw członkowskich unijną procedurą homologacji oraz ustanowiono zharmonizowane ramy obejmujące przepisy administracyjne i ogólne wymagania techniczne odnoszące się do wszystkich nowych pojazdów, układów, części i oddzielnych zespołów technicznych. Dyrektywą tą włączono regulaminy przyjęte na podstawie zrewidowanego porozumienia z 1958 r. (zwane dalej „regulaminami ONZ”) do unijnego systemu homologacji typu, jako wymagania dotyczące homologacji typu albo jako przepisy alternatywne wobec przepisów Unii. Od czasu przyjęcia dyrektywy 2007/46/WE regulaminy ONZ w coraz większym stopniu są włączane do prawodawstwa Unii.

(7)

W świetle doświadczenia i rozwoju technicznego wymagania odnoszące się do niektórych elementów lub aspektów objętych regulaminami ONZ nr 17, 24, 30, 44, 64, 75, 78, 79, 83, 85, 90, 115, 117, 129, 138, 139 i 140 powinny zostać uzupełnione, a ogólne przepisy techniczne ONZ nr 15 i 19 – zmienione. Ponadto należy sprostować niektóre przepisy regulaminów ONZ nr 14, 51, 83, 129 i 145 oraz ogólne przepisy techniczne ONZ nr 15. Konieczne jest również przyjęcie nowych wymogów dotyczących zaawansowanego systemu hamowania awaryjnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Stanowisko, jakie ma być zajęte w imieniu Unii w ramach Komitetu Administracyjnego Zrewidowanego Porozumienia z 1958 r. oraz Komitetu Wykonawczego Porozumienia Równoległego na 178. sesji Światowego Forum, która odbędzie się w dniach 24–28 czerwca 2019 r., polega na głosowaniu za wnioskami wymienionymi w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 18 czerwca 2019 r.

W imieniu Rady

P. DAEA

Przewodniczący


(1)  Decyzja Rady 97/836/WE z dnia 27 listopada 1997 r. w związku z przystąpieniem Wspólnoty Europejskiej do Porozumienia Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, dotyczącego przyjęcia jednolitych wymagań technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być stosowane w tych pojazdach, oraz wzajemnego uznawania homologacji udzielonych na podstawie tych wymagań („zrewidowane porozumienie z 1958 r.”) (Dz.U. L 346 z 17.12.1997, s. 78).

(2)  Decyzja Rady 2000/125/WE z dnia 31 stycznia 2000 r. dotycząca zawarcia Porozumienia dotyczącego ustanowienia ogólnych przepisów technicznych dla pojazdów kołowych, wyposażenia i części, które mogą być montowane lub wykorzystywane w pojazdach kołowych („porozumienie równoległe”) (Dz.U. L 35 z 10.2.2000, s. 12).

(3)  Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów („dyrektywa ramowa”) (Dz.U. L 263 z 9.10.2007, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Nr regulaminu

Tytuł punktu porządku obrad

Numer referencyjny dokumentu (1)

14

Wniosek dotyczący sprostowania 1 do suplementu 6 do serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 14 (kotwiczenia pasów bezpieczeństwa)

ECE/TRANS/WP.29/2019/56

17

Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 09 do regulaminu ONZ nr 17 (wytrzymałość siedzeń)

ECE/TRANS/WP.29/2019/35

24

Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 24 (widoczne zanieczyszczenia, pomiar mocy silników wysokoprężnych (dymienie z silników Diesla))

ECE/TRANS/WP.29/2019/41

30

Wniosek dotyczący suplementu 21 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 30 (opony do samochodów osobowych i ich przyczep)

ECE/TRANS/WP.29/2019/50

44

Wniosek dotyczący suplementu 16 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 44 (urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

ECE/TRANS/WP.29/2019/36

51

Wniosek dotyczący sprostowania do suplementu 4 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 51 (emisje hałasu z pojazdów kategorii M i N)

ECE/TRANS/WP.29/2019/51

64

Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 64 (zespół zapasowy do użytku tymczasowego, opony odporne na przebicie typu „run-flat”)

ECE/TRANS/WP.29/2019/52

75

Wniosek dotyczący suplementu 18 do pierwotnej serii poprawek do regulaminu ONZ nr 75 (opony do motocykli i motorowerów)

ECE/TRANS/WP.29/2019/53

78

Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 04 do regulaminu ONZ nr 78 (hamowanie motocykli).

ECE/TRANS/WP.29/2019/46

79

Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 79 (układy kierownicze)

ECE/TRANS/WP.29/2019/73

83

Wniosek dotyczący suplementu 13 do serii poprawek 06 do regulaminu ONZ nr 83 (emisje z pojazdów kategorii M1 i N1)

ECE/TRANS/WP.29/2019/42

83

Wniosek dotyczący suplementu 9 do serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 83 (emisje z pojazdów kategorii M1 i N1)

ECE/TRANS/WP.29/2019/43

83

Wniosek dotyczący sprostowania 1 do suplementu 8 do serii poprawek 07 do regulaminu ONZ nr 83 (emisje z pojazdów kategorii M1 i N1)

ECE/TRANS/WP.29/2019/60

85

Wniosek dotyczący suplementu 9 do regulaminu ONZ nr 85 (pomiar mocy netto i mocy 30-minutowej)

ECE/TRANS/WP.29/2019/44

90

Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 90 (części zamienne do układów hamulcowych)

ECE/TRANS/WP.29/2019/47

115

Wniosek dotyczący suplementu 8 do regulaminu ONZ nr 115 (dodatkowe układy zasilania LPG i CNG)

ECE/TRANS/WP.29/2019/45

117

Wniosek dotyczący suplementu 10 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 117 (opór toczenia opony, hałas toczenia i przyczepność na mokrej nawierzchni)

ECE/TRANS/WP.29/2019/54

129

Wniosek dotyczący suplementu 9 do pierwotnej serii poprawek do regulaminu ONZ nr 129 (ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

ECE/TRANS/WP.29/2019/37

129

Wniosek dotyczący suplementu 6 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 129 (ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

ECE/TRANS/WP.29/2019/38

129

Wniosek dotyczący suplementu 5 do serii poprawek 02 do regulaminu ONZ nr 129 (ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

ECE/TRANS/WP.29/2019/39

129

Wniosek dotyczący suplementu 2 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 129 (ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

ECE/TRANS/WP.29/2019/40

129

Wniosek dotyczący sprostowania 3 do pierwotnej wersji regulaminu ONZ nr 129 (ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

ECE/TRANS/WP.29/2019/58

129

Wniosek dotyczący sprostowania 1 do serii poprawek 03 do regulaminu ONZ nr 129 (ulepszone urządzenia przytrzymujące dla dzieci)

ECE/TRANS/WP.29/2019/59

138

Wniosek dotyczący suplementu 1 do serii poprawek 01 do regulaminu ONZ nr 138 (ciche pojazdy transportu drogowego)

ECE/TRANS/WP.29/2019/55

139

Wniosek dotyczący suplementu 2 do regulaminu ONZ nr 139 (BAS)

ECE/TRANS/WP.29/2019/48

140

Wniosek dotyczący suplementu 3 do regulaminu ONZ nr 140 (ESC)

ECE/TRANS/WP.29/2019/49

145

Wniosek dotyczący sprostowania 1 do pierwotnej wersji regulaminu ONZ nr 145 (systemy kotwiczenia ISOFIX, kotwiczenia górnego paska mocującego ISOFIX i miejsca siedzące i-Size)

ECE/TRANS/WP.29/2019/57

Nowy regulamin ONZ

Wniosek dotyczący nowego regulaminu ONZ w sprawie jednolitych przepisów dotyczących homologacji pojazdów silnikowych w odniesieniu do zaawansowanego systemu hamowania awaryjnego do pojazdów kategorii M1 i N1

ECE/TRANS/WP.29/2019/61


Ogólne przepisy techniczne nr

Tytuł punktu porządku obrad

Numer referencyjny dokumentu

15

Wniosek dotyczący poprawki 5 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 (zharmonizowana światowa procedura badań lekkich pojazdów dostawczych (WLTP))

ECE/TRANS/WP.29/2019/62

15

Wniosek dotyczący sprostowania do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 (zharmonizowana światowa procedura badań lekkich pojazdów dostawczych (WLTP)); tekst jedynie w języku francuskim

ECE/TRANS/WP.29/2019/66

 

Wniosek dotyczący sprostowania do poprawki 1 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 (zharmonizowana światowa procedura badań lekkich pojazdów dostawczych (WLTP)); tekst jedynie w języku francuskim

ECE/TRANS/WP.29/2019/67

 

Wniosek dotyczący sprostowania do poprawki 2 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 (zharmonizowana światowa procedura badań lekkich pojazdów dostawczych (WLTP)); tekst jedynie w języku francuskim

ECE/TRANS/WP.29/2019/68

 

Wniosek dotyczący sprostowania do poprawki 3 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 (zharmonizowana światowa procedura badań lekkich pojazdów dostawczych (WLTP)); tekst jedynie w języku francuskim

ECE/TRANS/WP.29/2019/69

 

Wniosek dotyczący sprostowania do poprawki 4 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 15 (zharmonizowana światowa procedura badań lekkich pojazdów dostawczych (WLTP)); tekst jedynie w języku francuskim

ECE/TRANS/WP.29/2019/70

19

Wniosek dotyczący poprawki 2 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 19 (procedury badania emisji oparów na potrzeby zharmonizowanej światowej procedury badań lekkich pojazdów dostawczych (EVAP WLTP))

ECE/TRANS/WP.29/2019/64


Wzajemna rezolucja nr

Tytuł punktu porządku obrad

Numer referencyjny dokumentu

M.R.2

Wniosek dotyczący poprawki 1 do wzajemnej rezolucji nr 2 zawierającej definicje układów napędowych pojazdów

ECE/TRANS/WP.29/2019/71


Różne

Tytuł punktu porządku obrad

Numer referencyjny dokumentu

 

Zmienione upoważnienie do opracowania poprawki nr 2 do ogólnych przepisów technicznych ONZ nr 16 (opony)

ECE/TRANS/WP.29/AC.3/48/Rev.1

 

Wniosek dotyczący poprawek do upoważnienia do opracowania ogólnych przepisów technicznych ONZ w sprawie całkowitych emisji w rzeczywistych warunkach jazdy

ECE/TRANS/WP.29/2019/72

 

Upoważnienie do opracowania nowych ogólnych przepisów technicznych ONZ w sprawie określania mocy pojazdu z napędem elektrycznym (DEVP)

ECE/TRANS/WP.29/AC.3/53


(1)  Wszystkie dokumenty, o których mowa w tabeli, są dostępne pod adresem: http://www.unece.org/trans/main/wp29/wp29wgs/wp29gen/gen2018.html


24.6.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 167/32


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1030

z dnia 21 czerwca 2019 r.

przedłużająca ważność zatwierdzenia indoksakarbu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 18

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (1), w szczególności jego art. 14 ust. 5,

po zasięgnięciu opinii Stałego Komitetu ds. Produktów Biobójczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Substancja czynna indoksakarb została włączona do załącznika I do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2) w odniesieniu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 18 i w związku z tym, zgodnie z art. 86 rozporządzenia (UE) nr 528/2012, uznaje się ją za zatwierdzoną na mocy tego rozporządzenia, z zastrzeżeniem przestrzegania specyfikacji i warunków określonych w załączniku I do wspomnianej dyrektywy.

(2)

Zatwierdzenie indoksakarbu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 18 wygasa w dniu 31 grudnia 2019 r. W dniu 28 czerwca 2018 r. zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 złożono wniosek o odnowienie zatwierdzenia indoksakarbu.

(3)

W dniu 12 listopada 2018 r. właściwy organ oceniający we Francji poinformował Komisję o swojej decyzji podjętej zgodnie z art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 w sprawie konieczności przeprowadzenia pełnej oceny. Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 528/2012 właściwy organ oceniający musi przeprowadzić pełną ocenę wniosku w ciągu 365 dni od jego zatwierdzenia.

(4)

Właściwy organ oceniający może, w razie potrzeby, zażądać od wnioskodawcy przedstawienia wystarczających danych do przeprowadzenia oceny zgodnie z art. 8 ust. 2 tego rozporządzenia. W takim przypadku bieg 365-dniowego terminu zawiesza się na okres, który nie może przekroczyć łącznie 180 dni, chyba że dłuższe zawieszenie będzie uzasadnione ze względu na charakter tych dodatkowych danych lub wyjątkowe okoliczności.

(5)

W terminie 270 dni od otrzymania zalecenia od właściwego organu oceniającego Europejska Agencja Chemikaliów („Agencja”) przygotowuje i przedkłada Komisji opinię w sprawie odnowienia zatwierdzenia substancji czynnej zgodnie z art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 528/2012.

(6)

W rezultacie, z przyczyn pozostających poza kontrolą wnioskodawcy, zatwierdzenie indoksakarbu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 18 prawdopodobnie wygaśnie, zanim zostanie podjęta decyzja w sprawie jego odnowienia. Należy zatem przedłużyć ważność zatwierdzenia indoksakarbu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 18 na okres wystarczający do rozpatrzenia wniosku. Biorąc pod uwagę terminy przewidziane na dokonanie oceny przez właściwy organ oceniający oraz na przygotowanie i przedstawienie opinii przez Agencję, należy przedłużyć ważność zatwierdzenia do dnia 30 czerwca 2022 r.

(7)

Pomijając kwestię utraty daty ważności zatwierdzenia, indoksakarb jest nadal zatwierdzony do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 18, z zastrzeżeniem przestrzegania specyfikacji i warunków określonych w załączniku I do dyrektywy 98/8/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Przedłuża się ważność zatwierdzenia indoksakarbu do stosowania w produktach biobójczych należących do grupy produktowej 18 do dnia 30 czerwca 2022 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 czerwca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1.

(2)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).


24.6.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 167/34


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/1031

z dnia 21 czerwca 2019 r.

zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 4883)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych mających zastosowanie w handlu wewnątrzunijnym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (3), w szczególności jej art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzją wykonawczą Komisji 2014/709/UE (4) ustanowiono środki kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich, gdzie wystąpiły potwierdzone przypadki tej choroby u świń domowych lub zdziczałych („zainteresowane państwa członkowskie”). W częściach I–IV załącznika do tej decyzji wykonawczej wyznaczono i wymieniono niektóre obszary zainteresowanych państw członkowskich w podziale według poziomu ryzyka na podstawie sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tej choroby. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE był wielokrotnie zmieniany w celu uwzględnienia zmian sytuacji epidemiologicznej w Unii w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń, które to zmiany należało odzwierciedlić w tym załączniku. Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE został ostatnio zmieniony decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2019/975 (5) w następstwie niedawnych przypadków afrykańskiego pomoru świń na Litwie i w Polsce.

(2)

Od czasu przyjęcia decyzji wykonawczej (UE) 2019/975 w Polsce, na Litwie i w Rumunii odnotowano kolejne przypadki afrykańskiego pomoru świń u świń domowych i zdziczałych, co należy również odzwierciedlić w załączniku do decyzji wykonawczej 2014/709/UE.

(3)

W czerwcu 2019 r. zaobserwowano dwa ogniska afrykańskiego pomoru świń u świń domowych na Litwie w rejonach Mariampol i Preny na obszarach, które są obecnie wymienione w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Te ogniska afrykańskiego pomoru świń u świń domowych oznaczają wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniane obszary Litwy, na których występuje afrykański pomór świń, powinny być wymienione w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części II.

(4)

W czerwcu 2019 r. zaobserwowano jedno ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych w Polsce w powiecie bartoszyckim na obszarach, które są obecnie wymienione w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. To ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Polski, na którym występuje afrykański pomór świń, powinien być wymieniony w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części II.

(5)

W czerwcu 2019 r. odnotowano przypadek afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń w powiecie węgrowskim w Polsce na obszarze wymienionym obecnie w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Ten przypadek afrykańskiego pomoru świń u zdziczałych świń oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Polski, na którym występuje afrykański pomór świń, powinien być wymieniony w części II załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części I.

(6)

W czerwcu 2019 r. odnotowano ognisko afrykańskiego pomoru świń u świń domowych w okręgu Vâlcea w Rumunii na obszarze wymienionym obecnie w części I załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Ten przypadek afrykańskiego pomoru świń u świń domowych oznacza wzrost poziomu ryzyka, który należy uwzględnić w tym załączniku. W związku z tym wspomniany obszar Rumunii, na którym występuje afrykański pomór świń, powinien być wymieniony w części III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE, a nie w jego części I.

(7)

Aby uwzględnić niedawne zmiany sytuacji epidemiologicznej w zakresie afrykańskiego pomoru świń w Unii oraz aby proaktywnie zwalczać ryzyko związane z rozprzestrzenianiem się tej choroby, na Litwie, w Polsce i Rumunii należy wyznaczyć nowe obszary podwyższonego ryzyka o odpowiedniej wielkości oraz uwzględnić je w części I, II i III załącznika do decyzji wykonawczej 2014/709/UE. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE.

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 czerwca 2019 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

(2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

(3)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

(4)  Decyzja wykonawcza Komisji 2014/709/UE z dnia 9 października 2014 r. w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich i uchylająca decyzję wykonawczą 2014/178/UE (Dz.U. L 295 z 11.10.2014, s. 63).

(5)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/975 z dnia 13 czerwca 2019 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE w sprawie środków kontroli w zakresie zdrowia zwierząt w odniesieniu do afrykańskiego pomoru świń w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 157 z 14.6.2019, s. 31).


ZAŁĄCZNIK

Załącznik do decyzji wykonawczej 2014/709/UE otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK

CZĘŚĆ I

1.   Belgia

Następujące obszary w Belgii:

in Luxembourg province:

the area is delimited clockwise by:

Frontière avec la France,

Rue Mersinhat,

La N818jusque son intersection avec la N83,

La N83 jusque son intersection avec la N884,

La N884 jusque son intersection avec la N824,

La N824 jusque son intersection avec Le Routeux,

Le Routeux,

Rue d'Orgéo,

Rue de la Vierre,

Rue du Bout-d'en-Bas,

Rue Sous l'Eglise,

Rue Notre-Dame,

Rue du Centre,

La N845 jusque son intersection avec la N85,

La N85 jusque son intersection avec la N40,

La N40 jusque son intersection avec la N802,

La N802 jusque son intersection avec la N825,

La N825 jusque son intersection avec la E25-E411,

La E25-E411jusque son intersection avec la N40,

N40: Burnaimont, Rue de Luxembourg, Rue Ranci, Rue de la Chapelle,

Rue du Tombois,

Rue Du Pierroy,

Rue Saint-Orban,

Rue Saint-Aubain,

Rue des Cottages,

Rue de Relune,

Rue de Rulune,

Route de l'Ermitage,

N87: Route de Habay,

Chemin des Ecoliers,

Le Routy,

Rue Burgknapp,

Rue de la Halte,

Rue du Centre,

Rue de l'Eglise,

Rue du Marquisat,

Rue de la Carrière,

Rue de la Lorraine,

Rue du Beynert,

Millewée,

Rue du Tram,

Millewée,

N4: Route de Bastogne, Avenue de Longwy, Route de Luxembourg,

Frontière avec le Grand-Duché de Luxembourg,

Frontière avec la France,

La N87 jusque son intersection avec la N871 au niveau de Rouvroy,

La N871 jusque son intersection avec la N88,

La N88 jusque son intersection avec la rue Baillet Latour,

La rue Baillet Latour jusque son intersection avec la N811,

La N811 jusque son intersection avec la N88,

La N88 jusque son intersection avecla N883 au niveau d'Aubange,

La N883 jusque son intersection avec la N81 au niveau d'Aubange,

La N81 jusque son intersection avec la E25-E411,

La E25-E411 jusque son intersection avec la N40,

La N40 jusque son intersection avec la rue du Fet,

Rue du Fet,

Rue de l'Accord jusque son intersection avec la rue de la Gaume,

Rue de la Gaume jusque son intersection avec la rue des Bruyères,

Rue des Bruyères,

Rue de Neufchâteau,

Rue de la Motte,

La N894 jusque son intersection avec laN85,

La N85 jusque son intersection avec la frontière avec la France.

2.   Bułgaria

Następujące obszary w Bułgarii:

in Varna the whole region excluding the villages covered in Part II;

in Silistra region:

whole municipality of Glavinitza,

whole municipality of Tutrakan,

whithinmunicipality of Dulovo:

Boil,

Vokil,

Grancharovo,

Doletz,

Oven,

Okorsh,

Oreshene,

Paisievo,

Pravda,

Prohlada,

Ruyno,

Sekulovo,

Skala,

Yarebitsa,

within municipality of Sitovo:

Bosna,

Garvan,

Irnik,

Iskra,

Nova Popina,

Polyana,

Popina,

Sitovo,

Yastrebna,

within municipality of Silistra:

Vetren,

in Dobrich region:

whole municipality of Baltchik,

wholemunicipality of General Toshevo,

whole municipality of Dobrich,

whole municipality of Dobrich-selska (Dobrichka),

within municipality of Krushari:

Severnyak,

Abrit,

Dobrin,

Alexandria,

Polkovnik Dyakovo,

Poruchik Kardzhievo,

Zagortzi,

Zementsi,

Koriten,

Krushari,

Bistretz,

Efreytor Bakalovo,

Telerig,

Lozenetz,

Krushari,

Severnyak,

Severtsi,

within municipality of Kavarna:

Krupen,

Belgun,

Bilo,

Septemvriytsi,

Travnik,

whole municipality of Tervel, except Brestnitsa and Kolartzi,

in Ruse region:

within municipality of Slivo pole:

Babovo,

Brashlen,

Golyamo vranovo,

Malko vranovo,

Ryahovo,

Slivo pole,

Borisovo,

within municipality of Ruse:

Sandrovo,

Prosena,

Nikolovo,

Marten,

Dolno Ablanovo,

Ruse,

Chervena voda,

Basarbovo,

within municipality of Ivanovo:

Krasen,

Bozhichen,

Pirgovo,

Mechka,

Trastenik,

within municipality of Borovo:

Batin,

Gorno Ablanovo,

Ekzarh Yosif,

Obretenik,

Batin,

within municipality of Tsenovo:

Krivina,

Belyanovo,

Novgrad,

Dzhulyunitza,

Beltzov,

Tsenovo,

Piperkovo,

Karamanovo,

in Veliko Tarnovo region:

within municipality of Svishtov:

Sovata,

Vardim,

Svishtov,

Tzarevets,

Bulgarsko Slivovo,

Oresh,

in Pleven region:

within municipality of Belene:

Dekov,

Belene,

Kulina voda,

Byala voda,

within municipality of Nikopol:

Lozitza,

Dragash voyvoda,

Lyubenovo,

Nikopol,

Debovo,

Evlogievo,

Muselievo,

Zhernov,

Cherkovitza,

within municipality of Gulyantzi:

Somovit,

Dolni vit,

Milkovitsa,

Shiyakovo,

Lenkovo,

Kreta,

Gulyantzi,

Brest,

Dabovan,

Zagrazhdan,

Gigen,

Iskar,

within municipality of Dolna Mitropoliya:

Komarevo,

Baykal,

Slavovitsa,

Bregare,

Orehovitsa,

Krushovene,

Stavertzi,

Gostilya,

in Vratza region:

within municipality of Oryahovo:

Dolni vadin,

Gorni vadin,

Ostrov,

Galovo,

Leskovets,

Selanovtsi,

Oryahovo,

within municipality of Miziya:

Saraevo,

Miziya,

Voyvodovo,

Sofronievo,

within municipality of Kozloduy:

Harlets,

Glozhene,

Butan,

Kozloduy,

in Montana region:

within municipality of Valtchedram:

Dolni Tzibar,

Gorni Tzibar,

Ignatovo,

Zlatiya,

Razgrad,

Botevo,

Valtchedram,

Mokresh,

within municipality Lom:

Kovatchitza,

Stanevo,

Lom,

Zemphyr,

Dolno Linevo,

Traykovo,

Staliyska mahala,

Orsoya,

Slivata,

Dobri dol,

within municipality of Brusartsi:

Vasilyiovtzi,

Dondukovo,

in Vidin region:

within municipality of Ruzhintsi:

Dinkovo,

Topolovets,

Drenovets,

within municipality of Dimovo:

Artchar,

Septemvriytzi,

Yarlovitza,

Vodnyantzi,

Shipot,

Izvor,

Mali Drenovetz,

Lagoshevtzi,

Darzhanitza,

within municipality of Vidin:

Vartop,

Botevo,

Gaytantsi,

Tzar Simeonovo,

Ivanovtsi,

Zheglitza,

Sinagovtsi,

Dunavtsi,

Bukovets,

Bela Rada,

Slana bara,

Novoseltsi,

Ruptzi,

Akatsievo,

Vidin,

Inovo,

Kapitanovtsi,

Pokrayna,

Antimovo,

Kutovo,

Slanotran,

Koshava,

Gomotartsi.

3.   Estonia

Następujące obszary w Estonii:

Hiiu maakond.

4.   Węgry

Następujące obszary na Węgrzech:

Borsod-Abaúj-Zemplén megye 651100, 651300, 651400, 651500, 651610, 651700, 651801, 651802, 651803, 651900, 652000, 652200, 652300, 652601, 652602, 652603, 652700, 652900, 653000, 653100, 653200, 653300, 653401, 653403, 653500, 653600, 653700, 653800, 653900, 654000, 654201, 654202, 654301, 654302, 654400, 654501, 654502, 654600, 654700, 654800, 654900, 655000, 655100, 655200, 655300, 655500, 655600, 655700, 655800, 655901, 655902, 656000, 656100, 656200, 656300, 656400, 656600, 657300, 657400, 657500, 657600, 657700, 657800, 657900, 658000, 658201, 658202 és 658403 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Hajdú-Bihar megye 900750, 901250, 901260, 901270, 901350, 901551, 901560, 901570, 901580, 901590, 901650, 901660, 901750, 901950, 902050, 902150, 902250, 902350, 902450, 902550, 902650, 902660, 902670, 902750, 903250, 903650, 903750, 903850, 904350, 904750, 904760, 904850, 904860, 905360, 905450 és 905550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Heves megye 702550, 703350, 703360, 703450, 703550, 703610, 703750, 703850, 703950, 704050, 704150, 704250, 704350, 704450, 704550, 704650, 704750, 704850, 704950, 705050, és 705350 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Jász-Nagykun-Szolnok megye 750150, 750160, 750250, 750260, 750350, 750450, 750460, 750550, 750650, 750750, 750850, 750950, 751150, 752150 és755550 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Nógrád megye 552010, 552150, 552250, 552350, 552450, 552460, 552520, 552550, 552610, 552620, 552710, 552850, 552860, 552950, 552970, 553050, 553110, 553250, 553260, 553350, 553650, 553750, 553850, 553910 és 554050 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Pest megye 571250, 571350, 571550, 571610, 571750, 571760, 572250, 572350, 572550, 572850, 572950, 573360, 573450, 580050 és 580450 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Szabolcs-Szatmár-Bereg megye 851950, 852350, 852450, 852550, 852750, 853560, 853650, 853751, 853850, 853950, 853960, 854050, 854150, 854250, 854350, 855350, 855450, 855550, 855650, 855660 és 855850 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe.

5.   Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

Aizputes novada Aizputes, Cīravas, Lažas, Kazdangas pagasts un Aizputes pilsēta,

Alsungas novads,

Durbes novada Dunalkas un Tadaiķu pagasts,

Kuldīgas novada Gudenieku pagasts,

Pāvilostas novada Sakas pagasts un Pāvilostas pilsēta,

Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz rietumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

Ventspils novada Jūrkalnes pagasts,

Grobiņas novada Bārtas un Gaviezes pagasts,

Rucavas novada Dunikas pagasts.

6.   Litwa

Następujące obszary na Litwie:

Jurbarko rajono savivaldybė: Smalininkų ir Viešvilės seniūnijos,

Kelmės rajono savivaldybė: Kelmės, Kelmės apylinkių, Kražių, Kukečių seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. 2128 ir į vakarus nuo kelio Nr. 2106, Liolių, Pakražančio seniūnijos, Tytuvėnų seniūnijos dalis į vakarus ir šiaurę nuo kelio Nr. 157 ir į vakarus nuo kelio Nr. 2105 ir Tytuvėnų apylinkių seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 157 ir į vakarus nuo kelio Nr. 2105, ir Vaiguvos seniūnijos,

Pagėgių savivaldybė,

Plungės rajono savivaldybė,

Raseinių rajono savivaldybė: Girkalnio ir Kalnujų seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr A1, Nemakščių, Paliepių, Raseinių, Raseinių miesto ir Viduklės seniūnijos,

Rietavo savivaldybė,

Skuodo rajono savivaldybė,

Šilalės rajono savivaldybė,

Šilutės rajono savivaldybė: Juknaičių, Kintų, Šilutės ir Usėnų seniūnijos,

Tauragės rajono savivaldybė: Lauksargių, Skaudvilės, Tauragės, Mažonų, Tauragės miesto ir Žygaičių seniūnijos.

7.   Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

gmina Ruciane- Nida w powiecie piskim,

część gminy Miłki położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63, część gminy Ryn położona na południe od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn, część gminy Giżycko położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnącą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Giżycko, na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od południowej granicy gminy do granicy miasta Giżycko i na południe od granicy miasta Giżycko w powiecie giżyckim,

gminy Mikołajki, Piecki, część gminy Sorkwity położona na południe od drogi nr 16 i część gminy wiejskiej Mrągowo położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 16 biegnącą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo oraz na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo w powiecie mrągowskim,

gminy Dźwierzuty, Rozogi i Świętajno w powiecie szczycieńskim,

gminy Gronowo Elbląskie, Markusy, Rychliki, część gminy Elbląg położona na zachód od zachodniej granicy powiatu miejskiego Elbląg i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 22 i część gminy Tolkmicko niewymieniona w części II załącznika w powiecie elbląskim oraz strefa wód przybrzeżnych Zalewu Wiślanego i Zatoki Elbląskiej,

gminy Barczewo, Biskupiec, Dobre Miasto, Dywity, Jonkowo, Świątki i część gminy Jeziorany położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 593 w powiecie olsztyńskim,

gminy Łukta, Miłakowo, Małdyty, Miłomłyn i Morąg w powiecie ostródzkim,

gmina Zalewo w powiecie iławskim,

w województwie podlaskim:

gminy Rudka, Wyszki, część gminy Brańsk położona na północ od linii od linii wyznaczonej przez drogę nr 66 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Brańsk i miasto Brańsk w powiecie bielskim,

gmina Perlejewo w powiecie siemiatyckim,

gminy Kolno z miastem Kolno, Mały Płock i Turośl w powiecie kolneńskim,

gmina Poświętne w powiecie białostockim,

gminy Kulesze Kościelne, Nowe Piekuty, Szepietowo, Klukowo, Ciechanowiec, Wysokie Mazowieckie z miastem Wysokie Mazowieckie, Czyżew w powiecie wysokomazowieckim,

gminy Miastkowo, Nowogród, Śniadowo i Zbójna w powiecie łomżyńskim,

powiat zambrowski;

w województwie mazowieckim:

gminy Rzekuń, Troszyn, Lelis, Czerwin, Łyse i Goworowo w powiecie ostrołęckim,

powiat miejski Ostrołęka,

powiat ostrowski,

gminy Karniewo, Maków Mazowiecki, Rzewnie i Szelków w powiecie makowskim,

gmina Krasne w powiecie przasnyskim,

gminy Bodzanów, Bulkowo, Mała Wieś, Staroźreby i Wyszogród w powiecie płockim,

gminy Ciechanów z miastem Ciechanów, Glinojeck, Gołymin-Ośrodek, Ojrzeń, Opinogóra Górna i Sońsk w powiecie ciechanowskim,

gminy Baboszewo, Dzierzążnia, Płońsk z miastem Płońsk i Sochocin w powiecie płońskim,

gminy Gzy, Obryte, Zatory, Pułtusk i część gminy Winnica położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim,

gminy Brańszczyk, Długosiodło, Rząśnik, Wyszków, Zabrodzie i część gminy Somianka położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim,

gminy Jadów, Klembów, Poświętne, Strachówka i Tłuszcz w powiecie wołomińskim,

gminy Dobre, Stanisławów, część gminy Jakubów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr A2, część gminy Kałuszyn położona na północ od linii wyznaczonej przez drogi nr 2 i 92 i część gminy Mińsk Mazowiecki położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr A2 w powiecie mińskim,

gminy Garbatka Letnisko, Gniewoszów i Sieciechów w powiecie kozienickim,

gminy Baranów i Jaktorów w powiecie grodziskim,

powiat żyrardowski,

gminy Belsk Duży, Błędów, Goszczyn i Mogielnica w powiecie grójeckim,

gminy Białobrzegi, Promna, Stara Błotnica, Wyśmierzyce i część gminy Stromiec położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 48 w powiecie białobrzeskim,

gminy Jedlińsk, Jastrzębia i Pionki z miastem Pionki w powiecie radomskim,

gminy Iłów, Nowa Sucha, Rybno, część gminy Teresin położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 92, część gminy wiejskiej Sochaczew położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 i część miasta Sochaczew położona na południowy zachód od linii wyznaczonej przez drogi nr 50 i 92 w powiecie sochaczewskim,

gmina Policzna w powiecie zwoleńskim,

gmina Solec nad Wisłą w powiecie lipskim;

w województwie lubelskim:

gminy Bełżyce, Borzechów, Bychawa, Niedrzwica Duża, Jastków, Konopnica, Strzyżewice, Wysokie, Wojciechów i Zakrzew w powiecie lubelskim,

gminy Miączyn, Nielisz, Sitno, Komarów-Osada, Sułów, część gminy Szczebrzeszyn położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Szczebrzesyzn i część gminy wiejskiej Zamość położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 w powiecie zamojskim,

powiat miejski Zamość,

gmina Jeziorzany i część gminy Kock położona na zachód od linii wyznaczonej przez rzekę Czarną w powiecie lubartowskim,

gminy Adamów i Serokomla w powiecie łukowskim,

gminy Nowodwór, Ryki, Ułęż i miasto Dęblin w powiecie ryckim,

gminy Janowiec, i część gminy wiejskiej Puławy położona na zachód od rzeki Wisły w powiecie puławskim,

gminy Chodel, Karczmiska, Łaziska, Opole Lubelskie, Poniatowa i Wilków w powiecie opolskim,

gminy Rudnik i Żółkiewkaw powiecie krasnostawskim,

gminy Bełżec, Jarczów, Lubycza Królewska, Rachanie, Susiec, Ulhówek i część gminy Łaszczów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 852 w powiecie tomaszowskim,

gminy Łukowa i Obsza w powiecie biłgorajskim,

gminy Kraśnik z miastem Kraśnik, Szastarka, Trzydnik Duży, Urzędów, Wilkołaz i Zakrzówek w powiecie kraśnickim,

gminy Modliborzyce i Potok Wielki w powiecie janowskim;

w województwie podkarpackim:

powiat lubaczowski,

gminy Laszki i Wiązownica w powiecie jarosławskim,

gminy Pysznica, Zaleszany i miasto Stalowa Wola w powiecie stalowowolskim,

gmina Gorzyce w powiecie tarnobrzeskim;

w województwie świętokrzyskim:

gminy Tarłów i Ożarów w powiecie opatowskim,

gminy Dwikozy, Zawichost i miasto Sandomierz w powiecie sandomierskim.

8.   Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

Județul Alba,

Județul Cluj,

Județul Harghita,

Județul Hunedoara,

Județul Iași,

Județul Neamț,

Restul județului Mehedinți care nu a fost inclus în Partea III cu următoarele comune:

Comuna Garla Mare,

Hinova,

Burila Mare,

Gruia,

Pristol,

Dubova,

Municipiul Drobeta Turnu Severin,

Eselnița,

Salcia,

Devesel,

Svinița,

Gogoșu,

Simian,

Orșova,

Obârșia Closani,

Baia de Aramă,

Bala,

Florești,

Broșteni,

Corcova,

Isverna,

Balta,

Podeni,

Cireșu,

Ilovița,

Ponoarele,

Ilovăț,

Patulele,

Jiana,

Iyvoru Bârzii,

Malovat,

Bălvănești,

Breznița Ocol,

Godeanu,

Padina Mare,

Corlățel,

Vânju Mare,

Vânjuleț,

Obârșia de Câmp,

Vânători,

Vladaia,

Punghina,

Cujmir,

Oprișor,

Dârvari,

Căzănești,

Husnicioara,

Poroina Mare,

Prunișor,

Tămna,

Livezile,

Rogova,

Voloiac,

Sisești,

Sovarna,

Bălăcița,

Județul Gorj,

Județul Suceava,

Județul Mureș,

Județul Sibiu,

Județul Caraș-Severin.

CZĘŚĆ II

1.   Belgia

Następujące obszary w Belgii:

in Luxembourg province:

the area is delimited clockwise by:

La frontière avec la France au niveau de Florenville,

La N85 jusque son intersection avec la N894au niveau de Florenville,

La N894 jusque son intersection avec larue de la Motte,

La rue de la Motte jusque son intersection avec la rue de Neufchâteau,

La rue de Neufchâteau,

La rue des Bruyères jusque son intersection avec la rue de la Gaume,

La rue de la Gaume jusque son intersection avec la rue de l'Accord,

La rue de l'Accord,

La rue du Fet,

La N40 jusque son intersection avec la E25-E411,

La E25-E411 jusque son intersection avec la N81 au niveau de Weyler,

La N81 jusque son intersection avec la N883 au niveau d'Aubange,

La N883 jusque son intersection avec la N88 au niveau d'Aubange,

La N88 jusque son intersection avec la N811,

La N811 jusque son intersection avec la rue Baillet Latour,

La rue Baillet Latour jusque son intersection avec la N88,

La N88 jusque son intersection avec la N871,

La N871 jusque son intersection avec la N87 au niveau de Rouvroy,

La N87 jusque son intersection avec la frontière avec la France.

2.   Bułgaria

Następujące obszary w Bułgarii:

in Varna region:

within municipality of Beloslav:

Razdelna,

within municipalty of Devnya:

Devnya,

Povelyanovo,

Padina,

within municipality of Vetrino:

Gabarnitsa,

within municipality of Provadiya:

Staroselets,

Petrov dol,

Provadiya,

Dobrina,

Manastir,

Zhitnitsa,

Tutrakantsi,

Bozveliysko,

Barzitsa,

Tchayka,

within municipality of Avren:

Trastikovo,

Sindel,

Avren,

Kazashka reka,

Yunak,

Tsarevtsi,

Dabravino,

within municipality of Dalgopol:

Tsonevo,

Velichkovo,

within municipality of Dolni chiflik:

Nova shipka,

Goren chiflik,

Pchelnik,

Venelin,

in Silistra region:

within municipality of Kaynardzha:

Voynovo,

Kaynardzha,

Kranovo,

Zarnik,

Dobrudzhanka,

Golesh,

Svetoslav,

Polkovnik Cholakovo,

Kamentzi,

Gospodinovo,

Davidovo,

Sredishte,

Strelkovo,

Poprusanovo,

Posev,

within municipality of Alfatar:

Alfatar,

Alekovo,

Bistra,

Kutlovitza,

Tzar Asen,

Chukovetz,

Vasil Levski,

within municipality of Silistra:

Glavan,

Silistra,

Aydemir,

Babuk,

Popkralevo,

Bogorovo,

Bradvari,

Sratzimir,

Bulgarka,

Tsenovich,

Sarpovo,

Srebarna,

Smiletz,

Profesor Ishirkovo,

Polkovnik Lambrinovo,

Kalipetrovo,

Kazimir,

Yordanovo,

within municipality of Sitovo:

Dobrotitza,

Lyuben,

Slatina,

within municipality of Dulovo:

Varbino,

Polkovnik Taslakovo,

Kolobar,

Kozyak,

Mezhden,

Tcherkovna,

Dulovo,

Razdel,

Tchernik,

Poroyno,

Vodno,

Zlatoklas,

Tchernolik,

in Dobrich region:

within municipality of Krushari:

Kapitan Dimitrovo,

Ognyanovo,

Zimnitza,

Gaber,

within municipality of Dobrich-selska:

Altsek,

Vodnyantsi,

Feldfebel Denkovo,

Hitovo,

within municipality of Tervel:

Brestnitza,

Kolartzi,

Angelariy,

Balik,

Bezmer,

Bozhan,

Bonevo,

Voynikovo,

Glavantsi,

Gradnitsa,

Guslar,

Kableshkovo,

Kladentsi,

Kochmar,

Mali izvor,

Nova Kamena,

Onogur,

Polkovnik Savovo,

Popgruevo,

Profesor Zlatarski,

Sartents,

Tervel,

Chestimenstko,

within municipality Shabla:

Shabla,

Tyulenovo,

Bozhanovo,

Gorun,

Gorichane,

Prolez,

Ezeretz,

Zahari Stoyanovo,

Vaklino,

Granichar,

Durankulak,

Krapetz,

Smin,

Staevtsi,

Tvarditsa,

Chernomortzi,

within municipality of Kavarna:

Balgarevo,

Bozhurets,

Vranino,

Vidno,

Irechek,

Kavarna,

Kamen briag,

Mogilishte,

Neykovo,

Poruchik Chunchevo,

Rakovski,

Sveti Nikola,

Seltse,

Topola,

Travnik,

Hadzhi Dimitar,

Chelopechene.

3.   Estonia

Następujące obszary w Estonii:

Eesti Vabariik (välja arvatud Hiiu maakond).

4.   Węgry

Następujące obszary na Węgrzech:

Heves megye 700150, 700250, 700260, 700350, 700450, 700460, 700550, 700650, 700750, 700850, 700860, 700950, 701050, 701111, 701150, 701250, 701350, 701550, 701560, 701650, 701750, 701850, 701950, 702050, 702150, 702250, 702260, 702350, 702450, 702750, 702850, 702950, 703050, 703150, 703250, 703370, 705150,705250, 705450,705510 és 705610 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Szabolcs-Szatmár-Bereg megye 850950, 851050, 851150, 851250, 851350, 851450, 851550, 851560, 851650, 851660, 851751, 851752, 852850, 852860, 852950, 852960, 853050, 853150, 853160, 853250, 853260, 853350, 853360, 853450, 853550, 854450, 854550, 854560, 854650, 854660, 854750, 854850, 854860, 854870, 854950, 855050, 855150, 855250, 855460, 855750, 855950, 855960, 856051, 856150, 856250, 856260, 856350, 856360, 856450, 856550, 856650, 856750, 856760, 856850, 856950, 857050, 857150, 857350, 857450, 857650, valamint 850150, 850250, 850260, 850350, 850450, 850550, 852050, 852150, 852250 és 857550, továbbá 850650, 850850, 851851 és 851852 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Nógrád megye 550110, 550120, 550130, 550210, 550310, 550320, 550450, 550460, 550510, 550610, 550710, 550810, 550950, 551010, 551150, 551160, 551250, 551350, 551360, 551450, 551460, 551550, 551650, 551710, 551810, 551821, 552360 és 552960 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Borsod-Abaúj-Zemplén megye 650100, 650200, 650300, 650400, 650500, 650600, 650700, 650800, 650900, 651000, 651200, 652100, 655400, 656701, 656702, 656800, 656900, 657010, 657100, 658100, 658310, 658401, 658402, 658404, 658500, 658600, 658700, 658801, 658802, 658901, 658902, 659000, 659100, 659210, 659220, 659300, 659400, 659500, 659601, 659602, 659701, 659800, 659901, 660000, 660100, 660200, 660400, 660501, 660502, 660600 és 660800, valamint 652400, 652500 és 652800 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe,

Hajdú-Bihar megye 900150, 900250, 900350, 900450, 900550, 900650, 900660, 900670, 901850, 900850, 900860, 900930, 900950, 901050, 901150, 901450, 902850, 902860, 902950, 902960, 903050, 903150, 903350, 903360, 903370, 903450, 903550, 904450, 904460, 904550, 904650 kódszámú vadgazdálkodási egységeinek teljes területe.

5.   Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

Ādažu novads,

Aizputes novada Kalvenes pagasts,

Aglonas novads,

Aizkraukles novads,

Aknīstes novads,

Alojas novads,

Alūksnes novads,

Amatas novads,

Apes novads,

Auces novads,

Babītes novads,

Baldones novads,

Baltinavas novads,

Balvu novads,

Bauskas novads,

Beverīnas novads,

Brocēnu novada Blīdenes pagasts, Remtes pagasta daļa uz austrumiem no autoceļa 1154 un P109,

Burtnieku novads,

Carnikavas novads,

Cēsu novads,

Cesvaines novads,

Ciblas novads,

Dagdas novads,

Daugavpils novads,

Dobeles novads,

Dundagas novads,

Durbes novada Durbes un Vecpils pagasts,

Engures novads,

Ērgļu novads,

Garkalnes novads,

Gulbenes novads,

Iecavas novads,

Ikšķiles novads,

Ilūkstes novads,

Inčukalna novads,

Jaunjelgavas novads,

Jaunpiebalgas novads,

Jaunpils novads,

Jēkabpils novads,

Jelgavas novads,

Kandavas novads,

Kārsavas novads,

Ķeguma novads,

Ķekavas novads,

Kocēnu novads,

Kokneses novads,

Krāslavas novads,

Krimuldas novads,

Krustpils novads,

Kuldīgas novada Ēdoles, Īvandes, Padures, Rendas, Kabiles, Rumbas, Kurmāles, Pelču, Snēpeles, Turlavas, Laidu un Vārmes pagasts, Kuldīgas pilsēta,

Lielvārdes novads,

Līgatnes novads,

Limbažu novads,

Līvānu novads,

Lubānas novads,

Ludzas novads,

Madonas novads,

Mālpils novads,

Mārupes novads,

Mazsalacas novads,

Mērsraga novads,

Naukšēnu novads,

Neretas novads,

Ogres novads,

Olaines novads,

Ozolnieku novads,

Pārgaujas novads,

Pļaviņu novads,

Preiļu novads,

Priekules novads,

Priekuļu novads,

Raunas novads,

republikas pilsēta Daugavpils,

republikas pilsēta Jelgava,

republikas pilsēta Jēkabpils,

republikas pilsēta Jūrmala,

republikas pilsēta Rēzekne,

republikas pilsēta Valmiera,

Rēzeknes novads,

Riebiņu novads,

Rojas novads,

Ropažu novads,

Rugāju novads,

Rundāles novads,

Rūjienas novads,

Salacgrīvas novads,

Salas novads,

Salaspils novads,

Saldus novada Novadnieku, Kursīšu, Zvārdes, Pampāļu, Šķēdes, Nīgrandes, Zaņas, Ezeres, Rubas, Jaunauces un Vadakstes pagasts,

Saulkrastu novads,

Sējas novads,

Siguldas novads,

Skrīveru novads,

Skrundas novads,

Smiltenes novads,

Stopiņu novada daļa, kas atrodas uz austrumiem no autoceļa V36, P4 un P5, Acones ielas, Dauguļupes ielas un Dauguļupītes,

Strenču novads,

Talsu novads,

Tērvetes novads,

Tukuma novads,

Vaiņodes novads,

Valkas novads,

Varakļānu novads,

Vārkavas novads,

Vecpiebalgas novads,

Vecumnieku novads,

Ventspils novada Ances, Tārgales, Popes, Vārves, Užavas, Piltenes, Puzes, Ziru, Ugāles, Usmas un Zlēku pagasts, Piltenes pilsēta,

Viesītes novads,

Viļakas novads,

Viļānu novads,

Zilupes novads.

6.   Litwa

Następujące obszary na Litwie:

Alytaus miesto savivaldybė,

Alytaus rajono savivaldybė,

Anykščių rajono savivaldybė,

Akmenės rajono savivaldybė: Ventos ir Papilės seniūnijos,

Biržų miesto savivaldybė,

Biržų rajono savivaldybė,

Druskininkų savivaldybė,

Elektrėnų savivaldybė,

Ignalinos rajono savivaldybė,

Jonavos rajono savivaldybė,

Joniškio rajono savivaldybė: Kepalių, Kriukų, Saugėlaukio ir Satkūnų seniūnijos,

Jurbarko rajono savivaldybė,

Kaišiadorių rajono savivaldybė,

Kalvarijos savivaldybė: Akmenynų, Liubavo, Kalvarijos seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. 131 ir į pietus nuo kelio Nr. 200 ir Sangrūdos seniūnijos,

Kauno miesto savivaldybė,

Kauno rajono savivaldybė,

Kazlų Rūdos savivaldybė: Jankų, Plutiškių seniūnijos ir Kazlų Rudos seniūnijos dalis nuo kelio Nr. 2613 į šiaurę, kelio Nr. 183 į rytus ir kelio Nr. 230 į šiaurę,

Kelmės rajono savivaldybė: Tytuvėnų seniūnijos dalis į rytus ir pietus nuo kelio Nr. 157 ir į rytus nuo kelio Nr. 2105 ir Tytuvėnų apylinkių seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. 157 ir į rytus nuo kelio Nr. 2105, Užvenčio, Kukečių dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 2128 ir į rytus nuo kelio Nr. 2106, ir Šaukėnų seniūnijos,

Kėdainių rajono savivaldybė,

Kupiškio rajono savivaldybė,

Lazdijų rajono savivaldybė: Būdviečio, Kapčiamieščio, Krosnos, Kučiūnų ir Noragėlių seniūnijos,

Marijampolės savivaldybė: Degučių, Gudelių, Mokolų ir Narto seniūnijos,

Mažeikių rajono savivaldybė: Šerkšnėnų, Sedos ir Židikų seniūnijos,

Molėtų rajono savivaldybė,

Pakruojo rajono savivaldybė,

Panevėžio rajono savivaldybė,

Panevėžio miesto savivaldybė,

Pasvalio rajono savivaldybė,

Radviliškio rajono savivaldybė,

Prienų rajono savivaldybė: Stakliškių ir Veiverių seniūnijos

Raseinių rajono savivaldybė: Ariogalos, Betygalos, Pagojukų, Šiluvos,Kalnujų seniūnijos ir Girkalnio seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. A1,

Rokiškio rajono savivaldybė,

Šakių rajono savivaldybė: Barzdų, Griškabūdžio, Kidulių, Kudirkos Naumiesčio, Lekėčių, Sintautų, Slavikų. Sudargo, Žvirgždaičių seniūnijos ir Kriūkų seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 3804, Lukšių seniūnijos dalis į rytus nuo kelio Nr. 3804, Šakių seniūnijos dalis į pietus nuo kelio Nr. 140 ir į pietvakarius nuo kelio Nr. 137

Šalčininkų rajono savivaldybė,

Šiaulių miesto savivaldybė,

Šiaulių rajono savivaldybė: Šiaulių kaimiškoji seniūnija,

Šilutės rajono savivaldybė: Rusnės seniūnija,

Širvintų rajono savivaldybė,

Švenčionių rajono savivaldybė,

Tauragės rajono savivaldybė: Batakių ir Gaurės seniūnijos,

Telšių rajono savivaldybė,

Trakų rajono savivaldybė,

Ukmergės rajono savivaldybė,

Utenos rajono savivaldybė,

Varėnos rajono savivaldybė,

Vilniaus miesto savivaldybė,

Vilniaus rajono savivaldybė,

Vilkaviškio rajono savivaldybė: Bartninkų, Gražiškių, Keturvalakių, Kybartų, Klausučių, Pajevonio, Šeimenos, Vilkaviškio miesto, Virbalio, Vištyčio seniūnijos,

Visagino savivaldybė,

Zarasų rajono savivaldybė.

7.   Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Kalinowo, Prostki, Stare Juchy i gmina wiejska Ełk w powiecie ełckim,

gminy Godkowo, Milejewo, Młynary, Pasłęk, część gminy Elbląg położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 22 oraz na południe i na południowy wschód od granicy powiatu miejskiego Elbląg, i część obszaru lądowego gminy Tolkmicko położona na południe od linii brzegowej Zalewu Wiślanego i Zatoki Elbląskiej do granicy z gminą wiejską Elbląg w powiecie elbląskim,

powiat miejski Elbląg,

gmina Wydminy, część gminy Miłki położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63, część gminy Ryn położona na północ od linii kolejowej łączącej miejscowości Giżycko i Kętrzyn, część gminy wiejskiej Giżycko położona na zachód od zachodniej linii brzegowej jeziora Kisajno i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnacą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Giżyckow powiecie giżyckim,

powiat gołdapski,

część gminy Węgorzewo położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od południowo-wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 650, a następnie na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 650 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 63 do skrzyżowania z drogą biegnącą do miejscowości Przystań i na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Przystań, Pniewo, Kamionek Wielki, Radzieje, Dłużec w powiecie węgorzewskim,

powiat olecki,

gminy Orzysz, Biała Piska i Pisz w powiecie piskim,

gminy Górowo Iławeckie z miastem Górowo Iławeckie i Bisztynekw powiecie bartoszyckim,

gmina Kolno i część gminy Jeziorany położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 593 w powiecie olsztyńskim,

powiat braniewski,

gminy Kętrzyn z miastem Kętrzyn, Reszel i część gminy Korsze położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na wschód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na wschód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim,

gminy Lidzbark Warmiński z miastem Lidzbark Warmiński, Lubomino, Orneta i część gminy Kiwity położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 513 w powiecie lidzbarskim,

część gminy Sorkwity położona na północ od drogi nr 16 i część gminy wiejskiej Mrągowo położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 16 biegnącą od zachodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo oraz na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 59 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Mrągowo w powiecie mrągowskim;

w województwie podlaskim:

powiat grajewski,

powiat moniecki,

powiat sejneński,

gminy Łomża, Piątnica, Jedwabne, Przytuły i Wizna w powiecie łomżyńskim,

powiat miejski Łomża,

gminy Mielnik, Nurzec-Stacja, Grodzisk, Drohiczyn, Dziadkowice, i Siemiatycze z miastem Siemiatyczew powiecie siemiatyckim,

gminy Białowieża, Czyże, Narew, Narewka, Hajnówka z miastem Hajnówka i część gminy Dubicze Cerkiewne położona na północny wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 1654B w powiecie hajnowskim,

gminy Kobylin-Borzymyi Sokoły w powiecie wysokomazowieckim,

gminy Grabowo i Stawiski w powiecie kolneńskim,

gminy Czarna Białostocka, Dobrzyniewo Duże, Gródek, Juchnowiec Kościelny, Łapy, Michałowo, Supraśl, Suraż, Turośń Kościelna, Tykocin, Wasilków, Zabłudów, Zawady i Choroszcz w powiecie białostockim,

miasto Bielsk Podlaski, część gminy Bielsk Podlaski położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 19 biegnącą od południowo-zachodniej granicy gminy do granicy miasta Bielsk Podlaski, na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 689 biegnącą od wschodniej granicy gminy do wschodniej granicy miasta Bielsk Podlaski oraz na północ i północny zachód od granicy miasta Bielsk Podlaski, część gminy Boćki położona na zachód od linii od linii wyznaczonej przez drogę nr 19 i część gminy Brańsk położona na południe od linii od linii wyznaczonej przez drogę nr 66 biegnącą od wschodniej granicy gminy do granicy miasta Brańsk w powiecie bielskim,

powiat suwalski,

powiat miejski Suwałki,

powiat augustowski,

powiat sokólski,

powiat miejski Białystok;

w województwie mazowieckim:

gminy Korczew, Kotuń, Paprotnia, Przesmyki, Wodynie, Skórzec, Mokobody, Mordy, Siedlce, Suchożebry i Zbuczyn w powiecie siedleckim,

powiat miejski Siedlce,

gminy Bielany, Ceranów, Jabłonna Lacka, Kosów Lacki, Repki, Sabnie, Sterdyń i gmina wiejska Sokołów Podlaski w powiecie sokołowskim,

powiat węgrowski,

powiat łosicki,

gminy Brochów, Młodzieszyn, część gminy Teresin położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92, część gminy wiejskiej Sochaczew położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 92 i część miasta Sochaczew położona na północny wschód od linii wyznaczonej przez drogi nr 50 i 92 w powiecie sochaczewskim,

powiat nowodworski,

gminy Czerwińsk nad Wisłą, Joniec, Naruszewo Nowe Miasto i Załuski w powiecie płońskim,

gminy Pokrzywnica, Świercze i część gminy Winnica położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Bielany, Winnica i Pokrzywnica w powiecie pułtuskim,

gminy Dąbrówka, Kobyłka, Marki, Radzymin, Wołomin, Zielonka i Ząbki w powiecie wołomińskim,

część gminy Somianka położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 62 w powiecie wyszkowskim,

gminy Cegłów, Dębe Wielkie, Halinów, Latowicz, Mrozy, Siennica, Sulejówek, część gminy Jakubów położona na południe od linii wyznaczoenj przez drogę nr A2, część gminy Kałuszyn położona na południe od linii wyznaczonej przez drogi nr 2 i 92 i część gminy Mińsk Mazowiecki położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr A2 i miasto Mińsk Mazowiecki w powiecie mińskim,

powiat garwoliński,

powiat otwocki,

powiat warszawski zachodni,

powiat legionowski,

powiat piaseczyński,

powiat pruszkowski,

gminy Chynów, Grójec, Jasieniec, Pniewy i Warka w powiecie grójeckim,

gminy Milanówek, Grodzisk Mazowiecki, Podkowa Leśna i Żabia Wola w powiecie grodziskim,

gminy Grabów nad Pilicą, Magnuszew, Głowaczów, Kozienice w powiecie kozienickim,

część gminy Stromiec położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 48 w powiecie białobrzeskim,

powiat miejski Warszawa;

w województwie lubelskim:

gminy Borki, Czemierniki, Kąkolewnica, Komarówka Podlaska, Wohyń i Radzyń Podlaski z miastem Radzyń Podlaski w powiecie radzyńskim,

gminy Stoczek Łukowski z miastem Stoczek Łukowski, Wola Mysłowska, Trzebieszów, Krzywda, Stanin, część gminy wiejskiej Łuków położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od północnej granicy gminy do granicy miasta Łuków i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 806 biegnącą od wschodniej granicy miasta Łuków do wschodniej granicy gminy wiejskiej Łuków i miasto Łuków w powiecie łukowskim,

gminy Janów Podlaski, Kodeń, Tuczna, Leśna Podlaska, Rossosz, Łomazy, Konstantynów, Piszczac, Rokitno, Biała Podlaska, Zalesie, Terespol z miastem Terespol, Drelów, Międzyrzec Podlaski z miastem Międzyrzec Podlaski w powiecie bialskim,

powiat miejski Biała Podlaska,

gmina Łęczna i część gminy Spiczyn położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 829 w powiecie łęczyńskim,

część gminy Siemień położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 815 i część gminy Milanów położona na zachód od drogi nr 813 w powiecie parczewskim,

gminy Niedźwiada, Ostrówek, Abramów, Firlej, Kamionka, Michów, Lubartów z miastem Lubartów i część gminy Kock położona na wschód od linii wyznaczonej przez rzekę Czarną, w powiecie lubartowskim,

gminy Jabłonna, Krzczonów, Niemce, Garbów, Głusk i Wólka w powiecie lubelskim,

powiat miejski Lublin,

gminy Mełgiew, Rybczewice, Piaski i miasto Świdnik w powiecie świdnickim,

gminy Fajsławice, Gorzków, i część gminy Łopiennik Górny położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 w powiecie krasnostawskim,

gminy Dołhobyczów, Mircze, Trzeszczany, Werbkowice i część gminy wiejskiej Hrubieszów położona na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 844 oraz na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 i miasto Hrubieszów w powiecie hrubieszowskim,

gmina Telatyn, Tyszowce i część gminy Łaszczów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 852 w powiecie tomaszowskim,

część gminy Wojsławice położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od północnej granicy gminy przez miejscowość Wojsławice do południowej granicy gminy w powiecie chełmskim,

gmina Grabowiec i część gminy Skierbieszów położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 843 w powiecie zamojskim,

gminy Markuszów, Nałęczów, Kazimierz Dolny, Końskowola, Kurów, Wąwolnica, Żyrzyn, Baranów, część gminy wiejskiej Puławy położona na wschód od rzeki Wisły i miasto Puławy w powiecie puławskim,

gminy Annopol, Dzierzkowice i Gościeradów w powiecie kraśnickim,

gmina Józefów nad Wisłą w powiecie opolskim,

gminy Kłoczew i Stężyca w powiecie ryckim;

w województwie podkarpackim:

gminy Radomyśl nad Sanem i Zaklików w powiecie stalowowolskim.

8.   Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

Restul județului Maramureș care nu a fost inclus în Partea III cu următoarele comune:

Comuna Vișeu de Sus,

Comuna Moisei,

Comuna Borșa,

Comuna Oarța de Jos,

Comuna Suciu de Sus,

Comuna Coroieni,

Comuna Târgu Lăpuș,

Comuna Vima Mică,

Comuna Boiu Mare,

Comuna Valea Chioarului,

Comuna Ulmeni,

Comuna Băsești,

Comuna Baia Mare,

Comuna Tăuții Magherăuș,

Comuna Cicărlău,

Comuna Seini,

Comuna Ardusat,

Comuna Farcasa,

Comuna Salsig,

Comuna Asuaju de Sus,

Comuna Băița de sub Codru,

Comuna Bicaz,

Comuna Grosi,

Comuna Recea,

Comuna Baia Sprie,

Comuna Sisesti,

Comuna Cernesti,

Copalnic Mănăstur,

Comuna Dumbrăvița,

Comuna Cupseni,

Comuna Șomcuța Mare,

Comuna Sacaleșeni,

Comuna Remetea Chioarului,

Comuna Mireșu Mare,

Comuna Ariniș,

Județul Bistrița-Năsăud.

CZĘŚĆ III

1.   Łotwa

Następujące obszary na Łotwie:

Brocēnu novada Cieceres un Gaiķu pagasts, Remtes pagasta daļa uz rietumiem no autoceļa 1154 un P109, Brocēnu pilsēta,

Saldus novada Saldus, Zirņu, Lutriņu un Jaunlutriņu pagasts, Saldus pilsēta.

2.   Litwa

Następujące obszary na Litwie:

Akmenės rajono savivaldybė: Akmenės, Kruopių, Naujosios Akmenės kaimiškoji ir Naujosios Akmenės miesto seniūnijos,

Birštono savivaldybė,

Joniškio rajono savivaldybė: Gaižaičių, Gataučių, Joniškio, Rudiškių, Skaistgirio, Žagarės seniūnijos,

Kalvarijos savivaldybė: Kalvarijos seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 131 ir į šiaurę nuo kelio Nr. 200,

Kazlų Rudos savivaldybė: Antanavo seniūnija ir Kazlų Rudos seniūnijos dalis nuo kelio Nr. 2613 į pietus, kelio Nr. 183 į vakarus ir kelio Nr. 230 į pietus,

Lazdijų rajono savivaldybė: Lazdijų miesto, Lazdijų, Seirijų, Šeštokų, Šventežerio ir Veisiejų seniūnijos,

Marijampolės savivaldybė: Igliaukos, Liudvinavo, Marijampolės, Sasnavos ir Šunskų seniūnijos,

Mažeikių rajono savivaldybės: Laižuvos, Mažeikių apylinkės, Mažeikių, Reivyčių, Tirkšlių ir Viekšnių seniūnijos,

Prienų rajono savivaldybė: Ašmintos, Balbieriškio, Išlaužo, Jiezno, Naujosios Ūtos, Pakuonio, Prienų ir Šilavotos seniūnijos,

Šakių rajono savivaldybė: Gelgaudiškio ir Plokščių seniūnijos ir Kriūkų seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 3804, Lukšių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 3804, Šakių seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 140 ir į šiaurės rytus nuo kelio Nr. 137,

Šiaulių rajono savivaldybės: Bubių, Ginkūnų, Gruzdžių, Kairių, Kuršėnų kaimiškoji, Kuršėnų miesto, Kužių, Meškuičių, Raudėnų ir Šakynos seniūnijos,

Šakių rajono savivaldybė: Gelgaudiškio ir Plokščių seniūnijos ir Kriūkų seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 3804, Lukšių seniūnijos dalis į vakarus nuo kelio Nr. 3804, Šakių seniūnijos dalis į šiaurę nuo kelio Nr. 140 ir į šiaurės rytus nuo kelio Nr. 137,

Vilkaviškio rajono savivaldybės: Gižų ir Pilviškių seniūnijos.

3.   Polska

Następujące obszary w Polsce:

w województwie warmińsko-mazurskim:

gminy Sępopol i Bartoszyce z miastem Bartoszyce w powiecie bartoszyckim,

część gminy Kiwity położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 513 w powiecie lidzbarskim,

gminy Srokowo, Barciany i część gminy Korsze położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od wschodniej granicy łączącą miejscowości Krelikiejmy i Sątoczno i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Sątoczno, Sajna Wielka biegnącą do skrzyżowania z drogą nr 590 w miejscowości Glitajny, a następnie na zachód od drogi nr 590 do skrzyżowania z drogą nr 592 i na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 592 biegnącą od zachodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 590 w powiecie kętrzyńskim,

gminy Budry, Pozezdrze i część gminy Węgorzewo położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od południowo-wschodniej granicy gminy do skrzyżowania z drogą nr 650, a następnie na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 650 biegnącą od skrzyżowania z drogą nr 63 do skrzyżowania z drogą biegnącą do miejscowości Przystań i na zachód od linii wyznaczonej przez drogę łączącą miejscowości Przystań, Pniewo, Kamionek Wielki, Radzieje, Dłużec w powiecie węgorzewskim,

gmina Kruklanki, część gminy Giżycko położona na wschód od zachodniej linii brzegowej jeziora Kisajno do granic miasta Giżycko oraz na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr nr 63 biegnącą od południowo-wchodniej granicy miasta Giżycko do południowej granicy gminy Giżycko i, miasto Giżycko w powiecie giżyckim,

w województwie podlaskim:

gmina Orla, część gminy Bielsk Podlaski położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 19 biegnącą od południowo-zachodniej granicy gminy do granicy miasta Bielsk Podlaski i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 689 biegnącą od wschodniej granicy gminy do wschodniej granicy miasta Bielsk Podlaski i część gminy Boćki położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 19 w powiecie bielskim,

gminy Kleszczele, Czeremcha i część gminy Dubicze Cerkiewne położona na południowy zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 1654B w powiecie hajnowskim,

gmina Milejczyce w powiecie siemiatyckim;

w województwie mazowieckim:

gminy Domanice i Wiśniew w powiecie siedleckim,

w województwie lubelskim:

gminy Białopole, Dubienka, Chełm, Leśniowice, Wierzbica, Sawin, Ruda Huta, Dorohusk, Kamień, Rejowiec, Rejowiec Fabryczny z miastem Rejowiec Fabryczny, Siedliszcze, Żmudź i część gminy Wojsławice położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę biegnącą od północnej granicy gminy do miejscowości Wojsławice do południowej granicy gminy w powiecie chełmskim,

powiat miejski Chełm,

gminy Izbica, Kraśniczyn, Krasnystaw z miastem Krasnystaw, Siennica Różana i część gminy Łopiennik Górny położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 17 w powiecie krasnostawskim,

gmina Stary Zamość i część gminy Skierbieszów położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 843 w powiecie zamojskim,

gminy Hanna, Hańsk, Wola Uhruska, Urszulin, Stary Brus, Wyryki i gmina wiejska Włodawa w powiecie włodawskim,

gminy Cyców, Ludwin, Puchaczów, Milejów i część gminy Spiczyn położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 829 w powiecie łęczyńskim,

gmina Trawniki w powiecie świdnickim,

gminy Jabłoń, Podedwórze, Dębowa Kłoda, Parczew, Sosnowica, część gminy Siemień położona na wschód od linii wyznaczonej przez drogę nr 815 i część gminy Milanów położona na wschód od drogi nr 813 w powiecie parczewskim,

gminy Sławatycze, Sosnówka, i Wisznice w powiecie bialskim,

gmina Ulan Majorat w powiecie radzyńskim,

gminy Ostrów Lubelski, Serniki i Uścimów w powiecie lubartowskim,

gmina Wojcieszków i część gminy wiejskiej Łuków położona na zachód od linii wyznaczonej przez drogę nr 63 biegnącą od północnej granicy gminy do granicy miasta Łuków, a następnie na północ, zachód, południe i wschód od linii stanowiącej północną, zachodnią, południową i wschodnią granicę miasta Łuków do jej przecięcia się z drogą nr 806 i na południe od linii wyznaczonej przez drogę nr 806 biegnącą od wschodniej granicy miasta Łuków do wschodniej granicy gminy wiejskiej Łuków w powiecie łukowskim,

gminy Horodło, Uchanie i część gminy wiejskiej Hrubieszów położona na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 844 biegnącą od zachodniej granicy gminy wiejskiej Hrubieszów do granicy miasta Hrubieszów oraz na północ od linii wyznaczonej przez drogę nr 74 biegnącą od wschodniej granicy miasta Hrubieszów do wschodniej granicy gminy wiejskiej Hrubieszów w powiecie hrubieszowskim,

4.   Rumunia

Następujące obszary w Rumunii:

Zona orașului București,

Județul Constanța,

Județul Satu Mare,

Județul Tulcea,

Județul Bacău,

Județul Bihor,

Județul Brăila,

Județul Buzău,

Județul Călărași,

Județul Dâmbovița,

Județul Galați,

Județul Giurgiu,

Județul Ialomița,

Județul Ilfov,

Județul Prahova,

Județul Sălaj,

Județul Vaslui,

Județul Vrancea,

Județul Teleorman,

Partea din județul Maramureș cu următoarele delimitări:

Comuna Petrova,

Comuna Bistra,

Comuna Repedea,

Comuna Poienile de sub Munte,

Comuna Vișeu e Jos,

Comuna Ruscova,

Comuna Leordina,

Comuna Rozavlea,

Comuna Strâmtura,

Comuna Bârsana,

Comuna Rona de Sus,

Comuna Rona de Jos,

Comuna Bocoiu Mare,

Comuna Sighetu Marmației,

Comuna Sarasau,

Comuna Câmpulung la Tisa,

Comuna Săpânța,

Comuna Remeti,

Comuna Giulești,

Comuna Ocna Șugatag,

Comuna Desești,

Comuna Budești,

Comuna Băiuț,

Comuna Cavnic,

Comuna Lăpuș,

Comuna Dragomirești,

Comuna Ieud,

Comuna Saliștea de Sus,

Comuna Săcel,

Comuna Călinești,

Comuna Vadu Izei,

Comuna Botiza,

Comuna Bogdan Vodă,

Localitatea Groșii Țibileșului, comuna Suciu de Sus,

Localitatea Vișeu de Mijloc, comuna Vișeu de Sus,

Localitatea Vișeu de Sus, comuna Vișeu de Sus.

Partea din județul Mehedinți cu următoarele comune:

Comuna Strehaia,

Comuna Greci,

Comuna Brejnita Motru,

Comuna Butoiești,

Comuna Stângăceaua,

Comuna Grozesti,

Comuna Dumbrava de Jos,

Comuna Băcles,

Comuna Bălăcița,

Județul Argeș,

Județul Olt,

Județul Dolj,

Județul Arad,

Județul Timiș,

Județul Covasna,

Județul Brașov,

Județul Botoșani,

Județul Vâlcea.

CZĘŚĆ IV

Włochy

Następujące obszary we Włoszech:

tutto il territorio della Sardegna.


WYTYCZNE

24.6.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 167/64


WYTYCZNE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO (UE) 2019/1032

z dnia 10 maja 2019 r.

zmieniające wytyczne (UE) 2015/510 w sprawie implementacji ram prawnych polityki pieniężnej Eurosystemu (EBC/2019/11)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności art. 3 ust. 1 tiret pierwsze, art. 9 ust. 2, art. 12 ust. 1, art. 14 ust. 3, art. 18 ust. 2 oraz pierwszy akapit art. 20,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Osiągnięcie jednolitej polityki pieniężnej wymaga zdefiniowania narzędzi, instrumentów i procedur, które mają być stosowane przez Eurosystem, tak aby możliwe było prowadzenie takiej polityki w jednolity sposób we wszystkich państwach członkowskich, których walutą jest euro.

(2)

Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego (UE) 2015/510 (EBC/2014/60) (1) wymagają zmian wprowadzających konieczne korekty techniczne i redakcyjne dotyczące określonych aspektów operacji polityki pieniężnej.

(3)

W celu wzmocnienia przejrzystości zasad Eurosystemu dotyczących zabezpieczeń należy dodatkowo doprecyzować definicję agencji jako emitentów lub gwarantów instrumentów dłużnych.

(4)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 (2), przyjęte 12 grudnia 2017 r., określa ogólne ramy sekurytyzacji oraz ustanawia ramy dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji. Zasady Eurosystemu dotyczące zabezpieczeń powinny zostać zmienione w celu uwzględnienia a) wymogów informacyjnych określonych w tym rozporządzeniu w odniesieniu do danych dotyczących jakości kredytowej i dochodów z tytułu ekspozycji bazowych, oraz b) postanowień tego rozporządzenia dotyczących rejestracji repozytoriów sekurytyzacji w Europejskim Urzędzie Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych.

(5)

Oceniając jakość kredytową aktywów przekazywanych na zabezpieczenie operacji kredytowych, Eurosystem uwzględnia informacje pochodzące z systemów oceny kredytowej. W związku z powyższym – w celu uproszczenia zasad Eurosystemu dotyczących zabezpieczeń oraz zmniejszenia zależności Eurosystemu od zewnętrznych ocen kredytowych – należy zaprzestać wykorzystywania zewnętrznych dostawców narzędzi ratingowych jako jednego z akceptowanych źródeł oceny kredytowej.

(6)

Eurosystem przyjmuje jako zabezpieczenie określone rodzaje rynkowych instrumentów dłużnych emitowanych lub gwarantowanych przez wielostronne banki rozwoju i organizacje międzynarodowe. Uproszczenie zasad Eurosystemu dotyczących zabezpieczeń wymaga doprecyzowania kryteriów uznawania podmiotów za wielostronne banki rozwoju lub organizacje międzynarodowe.

(7)

Eurosystem przyjmuje jako zabezpieczenie niektóre należności kredytowe. Należy zmienić zasady kwalifikacji takich należności kredytowych, tak aby uprościć zasady Eurosystemu dotyczące zabezpieczeń i zapewnić ich spójność. W szczególności Eurosystem zaprzestanie rozróżniania należności kredytowych o zmiennym oprocentowaniu, dla których górny lub dolny limit ustalono w momencie emisji, od tych, dla których limity te ustalono po emisji. Podobnie Eurosystem zaprzestanie rozróżniania należności kredytowych o zmiennym oprocentowaniu, których stopa referencyjna jest powiązana z rentownością obligacji skarbowych na podstawie terminu zapadalności tych obligacji. Należy także doprecyzować, że należności kredytowe nie są kwalifikowane, jeżeli ich ostatni przepływ pieniężny był ujemny. Należy ponadto wprowadzić próg minimalnej wielkości kwalifikowanych krajowych należności kredytowych, tak aby zwiększyć harmonizację wykorzystania należności kredytowych jako zabezpieczenia operacji kredytowych Eurosystemu.

(8)

Aktywa kwalifikowane na potrzeby operacji kredytowych Eurosystemu podlegają zasadom wyceny i środkom kontroli ryzyka, które chronią Eurosystem przez stratami finansowymi w sytuacji, gdy konieczne jest zrealizowanie zabezpieczenia w wyniku niewykonania zobowiązania przez kontrahenta. W tym kontekście należy doprecyzować, że Eurosystem przypisuje wartość aktywom nierynkowym na podstawie ich kwot pozostających do spłaty.

(9)

Akceptowanym przez Eurosystem zabezpieczeniem są zabezpieczone obligacje wyemitowane, posiadane lub gwarantowane przez kontrahenta lub podmiot z nim blisko powiązany, o ile obligacje te spełniają określone kryteria. W tym kontekście Eurosystem zamierza doprecyzować kryteria przyjmowania takich zabezpieczonych obligacji jako zabezpieczenia.

(10)

Niezbędne jest także dokonanie innych mniej istotnych zmian wyjaśniających, w tym odnoszących się do kwoty zabezpieczenia w operacjach zasilających w płynność, terminu wnioskowania o dostęp do operacji kredytowo-depozytowych oraz ograniczeń geograficznych dotyczących papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami oraz aktywów generujących przepływy środków pieniężnych.

(11)

Należy zatem odpowiednio zmienić wytyczne (UE) 2015/510 (EBC/2014/60),

PRZYJMUJE NINIEJSZE WYTYCZNE:

Artykuł 1

Zmiany

W wytycznych (UE) 2015/510 (EBC/2014/60) wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2)

»agencja« – podmiot, który ma siedzibę w państwie członkowskim, którego walutą jest euro, i który albo wykonuje określone usługi na rzecz społeczności na poziomie krajowym lub regionalnym, albo obsługuje potrzeby w zakresie finansowania takich usług, oraz który został zaklasyfikowany jako agencja przez Eurosystem. Listę podmiotów zaklasyfikowanych jako agencje publikuje się na stronie internetowej EBC; lista ta wskazuje, czy w odniesieniu do każdego z tych podmiotów spełnione zostały kryteria ilościowe dotyczące redukcji wartości w wycenie, określone w załączniku XIIa;”;

b)

dodaje się pkt 26a i 26b w brzmieniu:

„26a)

»data uruchomienia sprawozdawczości ESMA« – pierwszy dzień, w którym a) dane repozytorium sekurytyzacji zostało zarejestrowane w Europejskim Urzędzie Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA), w związku z czym repozytorium to stało się repozytorium sekurytyzacji zarejestrowanym w ESMA, oraz b) odpowiednie wykonawcze standardy techniczne, w formie ujednoliconych szablonów, zostały przyjęte przez Komisję na podstawie art. 7 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 (*1) oraz stały się obowiązujące;

26b)

„repozytorium sekurytyzacji zarejestrowane w ESMA” – repozytorium sekurytyzacji w rozumieniu art. 2 pkt 23) rozporządzenia (UE) 2017/2402, które zostało zarejestrowane w ESMA zgodnie z art. 10 tego rozporządzenia;

(*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2402 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie ustanowienia ogólnych ram dla sekurytyzacji oraz utworzenia szczególnych ram dla prostych, przejrzystych i standardowych sekurytyzacji, a także zmieniające dyrektywy 2009/65/WE, 2009/138/WE i 2011/61/UE oraz rozporządzenia (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 35).”;"

c)

dodaje się pkt 31a w brzmieniu:

„31a)

»baza danych o poszczególnych kredytach wskazana przez Eurosystem« – podmiot, któremu Eurosystem nadał status bazy danych o poszczególnych kredytach zgodnie z załącznikiem VIII i który spełnia określone w tym załączniku wymogi dotyczące nadania takiego statusu;”;

d)

dodaje się pkt 50a w brzmieniu:

„50a)

»baza danych o poszczególnych kredytach« – repozytorium sekurytyzacji zarejestrowane w ESMA lub bazę danych o poszczególnych kredytach wskazaną przez Eurosystem;”;

2)

w art. 15 ust. 1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

zapewnienia odpowiedniego zabezpieczenia operacji aż do jej zapadalności; wartość aktywów przekazanych na zabezpieczenie pokrywa w każdym momencie stan operacji zasilającej w płynność, w tym odsetki naliczone w czasie trwania operacji. Jeżeli odsetki są naliczane na podstawie dodatniej stopy procentowej, odpowiednią kwotę dodaje się na bazie dziennej do całkowitej kwoty pozostającej do spłaty operacji zasilającej w płynność, jeżeli zaś odsetki naliczane są na podstawie ujemnej stopy procentowej, odpowiednią kwotę odejmuje się na bazie dziennej od całkowitej kwoty pozostającej do spłaty operacji zasilającej w płynność;”;

3)

w art. 19 ust. 5 otrzymuje brzmienie:

„5.   Kontrahent może wystąpić do swojego rodzimego KBC z wnioskiem o udzielenie dostępu do kredytu w banku centralnym. Wnioski otrzymane przez rodzimy KBC nie później niż 15 minut po czasie zamknięcia systemu TARGET2 KBC przetwarza tego samego dnia w TARGET2. Termin składania wniosków o udzielenie dostępu do kredytu w banku centralnym jest przedłużony o 15 minut w ostatnim dniu operacyjnym Eurosystemu danego okresu utrzymywania rezerwy. W wyjątkowych okolicznościach Eurosystem może zdecydować o stosowaniu dłuższych terminów. Wniosek o udzielenie dostępu do kredytu w banku centralnym określa kwotę zapotrzebowania na kredyt. Kontrahent dostarcza odpowiednią ilość aktywów kwalifikowanych jako zabezpieczenie transakcji, chyba że aktywa takie zostały już wcześniej złożone przez kontrahenta w rodzimym KBC zgodnie z art. 18 ust. 4.”;

4)

w art. 22 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   W celu uzyskania dostępu do depozytu w banku centralnym kontrahent składa odpowiedni wniosek w rodzimym KBC. Wnioski otrzymane nie później niż 15 minut po czasie zamknięcia systemu TARGET2 rodzimy KBC przetwarza tego samego dnia w TARGET2. Termin składania wniosków o udzielenie dostępu do depozytu w banku centralnym jest przedłużony o 15 minut w ostatnim dniu operacyjnym Eurosystemu danego okresu utrzymywania rezerwy. W wyjątkowych okolicznościach Eurosystem może zdecydować o stosowaniu dłuższych terminów. We wniosku należy podać wielkość depozytu.”;

5)

w art. 59 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4.   Eurosystem publikuje informacje dotyczące stopni jakości kredytowej na stronie internetowej EBC w formie zharmonizowanej skali ratingowej Eurosystemu, w tym informacje dotyczące przyporządkowania ocen kredytowych przyznawanych przez zaakceptowane zewnętrzne instytucje oceny wiarygodności kredytowej (instytucje ECAI) do stopni jakości kredytowej.

5.   Przy ocenie spełniania wymogów jakości kredytowej Eurosystem uwzględnia oceny kredytowe pochodzące z systemów oceny kredytowej należących do jednego z trzech źródeł wskazanych w tytule V części czwartej.”;

6)

w art. 69 skreśla się ust. 2;

7)

w art. 70 dodaje się ust. 3a w brzmieniu:

„3a.   W przypadku instrumentów dłużnych emitowanych lub gwarantowanych przez agencje emitent lub gwarant musi mieć siedzibę w państwie członkowskim, którego walutą jest euro.”;

8)

w art. 73 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Papiery wartościowe zabezpieczone aktywami są aktywami kwalifikowanymi, jeżeli wszystkie zabezpieczające aktywa generujące przepływy środków pieniężnych są jednorodne, tzn. możliwe jest przekazanie sprawozdawczości o nich na jednym z typów formularzy sprawozdawczych danych o poszczególnych kredytach, o których mowa w załączniku VIII, a zatem dotyczących jednej z następujących kategorii:

a)

hipotecznych kredytów mieszkaniowych;

b)

pożyczek udzielanych małym i średnim przedsiębiorstwom;

c)

kredytów samochodowych;

d)

kredytów konsumenckich;

e)

należności wynikających z leasingu;

f)

wierzytelności z tytułu kart kredytowych.”;

9)

w art. 74 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Na potrzeby ust. 2 powiernika hipoteki i powiernika wierzytelności uważa się za pośrednika.”;

b)

ust. 4 otrzymuje brzmienie:

„4.   Dłużnicy i wierzyciele aktywów generujących przepływy środków pieniężnych muszą być zarejestrowani (lub, w przypadku osób fizycznych, mieć miejsce zamieszkania) w EOG. Dłużnicy będący osobami fizycznymi muszą być rezydentami EOG w momencie zainicjowania aktywów generujących przepływy środków pieniężnych. Właściwe zabezpieczenie musi znajdować się w EOG a prawem właściwym dla aktywów generujących przepływy środków pieniężnych musi być prawo jednego z krajów EOG.”;

10)

w art. 78 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Wyczerpujące i ujednolicone dane o poszczególnych kredytach dotyczące puli aktywów generujących przepływy środków pieniężnych, które stanowią zabezpieczenie papierów wartościowych zabezpieczonych aktywami, udostępnia się zgodnie z procedurami określonymi w załączniku VIII, obejmującymi informacje o wymaganym wyniku jakości danych oraz o wymogach dotyczących baz danych o poszczególnych kredytach. Przy ocenie kwalifikacji Eurosystem bierze pod uwagę (a) przypadki nieprzekazania danych oraz (b) częstotliwość występowania pól danych o poszczególnych kredytach, w przypadku których uznano, że nie zawierają treści.”;

b)

ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Niezależnie od wymaganych zgodnie z załącznikiem VIII wartości wyników danych o poszczególnych kredytach Eurosystem może – po przeanalizowaniu konkretnego przypadku i z zastrzeżeniem obowiązku przedstawienia odpowiedniego uzasadnienia braku osiągnięcia wymaganego wyniku