ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 77

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 62
20 marca 2019


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

 

*

Rozporządzenie Rady (UE) 2019/440 z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie przydziału uprawnień do połowów na podstawie Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim oraz protokołu wykonawczego do niej

1

 

*

Decyzja Rady (UE) 2019/441 z dnia 4 marca 2019 r. w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie

4

 

 

Umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim

8

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/442 z dnia 12 grudnia 2018 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/587 w celu określenia wymogu, zgodnie z którym ceny mają odzwierciedlać istniejące warunki rynkowe, oraz w celu zaktualizowania i skorygowania niektórych przepisów ( 1 )

56

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/443 z dnia 13 lutego 2019 r. zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2017/588 w odniesieniu do możliwości dostosowania średniej dziennej liczby transakcji dla danej akcji, w przypadku gdy system obrotu o najwyższych obrotach tą akcją znajduje się poza Unią ( 1 )

59

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/444 z dnia 19 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2447 w odniesieniu do wzorów dotyczących zobowiązań gwaranta i uwzględniania kosztów transportu lotniczego w wartości celnej w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii

61

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/445 z dnia 19 marca 2019 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 367/2014 ustanawiające saldo netto udostępnione na wydatki EFRG

64

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/446 z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich ( 1 )

67

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja Rady (UE) 2019/447 z dnia 15 marca 2019 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską

73

 

*

Decyzja Rady (UE) 2019/448 z dnia 18 marca 2019 r. w sprawie przedłożenia w imieniu Unii Europejskiej wniosku o włączenie metoksychloru do załącznika A do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych

74

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/449 z dnia 18 marca 2019 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2016/715 określającą środki w odniesieniu do niektórych owoców pochodzących z niektórych państw trzecich w celu zapobieżenia wprowadzeniu do Unii i rozprzestrzenianiu się na jej terytorium organizmu szkodliwego Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa (notyfikowana jako dokument nr C(2019) 2024)

76

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/450 z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie publikacji europejskich dokumentów oceny dotyczących wyrobów budowlanych, sporządzonych na potrzeby rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 ( 1 )

78

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2019/451 z dnia 19 marca 2019 r. w sprawie zharmonizowanych norm dotyczących wyrobów budowlanych, opracowanych na potrzeby rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 ( 1 )

80

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2019/440

z dnia 29 listopada 2018 r.

w sprawie przydziału uprawnień do połowów na podstawie Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim oraz protokołu wykonawczego do niej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Komisja wynegocjowała, w imieniu Unii, nową umowę o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (zwaną dalej „umową w sprawie połowów”), a także nowy protokół wykonawczy do niej oraz wymianę listów towarzyszącą umowie w sprawie połowów.

(2)

Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/2068 (1) umowa w sprawie połowów, protokół wykonawczy do niej oraz wymiana listów towarzysząca umowie w sprawie połowów zostały podpisane dnia 14 stycznia 2019 r., z zastrzeżeniem ich zawarcia w późniejszym terminie.

(3)

Protokół wykonawczy do umowy w sprawie połowów obejmuje okres 4 lat, począwszy od daty rozpoczęcia jego stosowania, zgodnie z jego art. 16.

(4)

Na cały okres obowiązywania protokołu wykonawczego do umowy w sprawie połowów należy przydzielić państwom członkowskim uprawnienia do połowów.

(5)

Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane od dnia rozpoczęcia stosowania protokołu wykonawczego do umowy w sprawie połowów,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Uprawnienia do połowów ustanowione na podstawie protokołu wykonawczego do umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (zwanej dalej „umową w sprawie połowów”) przydziela się państwom członkowskim w następujący sposób:

Kategoria połowów

Rodzaj statku

Państwo członkowskie

Licencje lub kwoty

Tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne na północy; połowy pelagiczne

Sejnery < 150 pojemności brutto (GT)

Hiszpania

22

Tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne na północy

Taklowce głębinowe < 40 GT

Hiszpania

25

Portugalia

7

Taklowce głębinowe ≥ 40 GT < 150 GT

Portugalia

3

Tradycyjne łodziowe rybołówstwo przybrzeżne na południu

Sznury haczykowe i wędy < 150 GT na statek

Łącznie ≤ 800 GT

Hiszpania

10

Połowy denne

Taklowce głębinowe ≤ 150 GT

Hiszpania

7

Portugalia

4

Trawlery ≤ 750 GT

Łącznie ≤ 3 000 GT

Hiszpania

5

Włochy

0

Połowy tuńczyka

Klipry tuńczykowe

Hiszpania

23

Francja

4

Połowy pelagiczne na skalę przemysłową

85 000 ton (t) w pierwszym roku

90 000 t w drugim roku

100 000 t w trzecim roku i w czwartym roku

Podział statków upoważnionych do połowów:

 

10 statków ≥ 3 000 GT i < 7 765 GT

 

4 statki ≥ 150 GT i < 3 000 GT

 

4 statki < 150 GT

Pierwszy rok: 85 000 t

 

Niemcy

6 871,2 t

Litwa

21 986,3 t

Łotwa

12 367,5 t

Niderlandy

26 102,4 t

Irlandia

3 099,3 t

Polska

4 807,8 t

Zjednoczone Królestwo

4 807,8 t

Hiszpania

496,2 t

Portugalia

1 652,2 t

Francja

2 809,3 t

Drugi rok: 90 000 t

 

Niemcy

7 275,4 t

Litwa

23 279,6 t

Łotwa

13 095,0 t

Niderlandy

27 637,9 t

Irlandia

3 281,6 t

Polska

5 090,6 t

Zjednoczone Królestwo

5 090,6 t

Hiszpania

525,4 t

Portugalia

1 749,4 t

Francja

2 974,5 t

Trzeci i czwarty rok: 100 000 t w każdym roku

 

Niemcy

8 083,8 t

Litwa

25 866,3 t

Łotwa

14 550,0 t

Niderlandy

30 708,8 t

Irlandia

3 646,3 t

Polska

5 656,3 t

Zjednoczone Królestwo

5 656,3 t

Hiszpania

583,8 t

Portugalia

1 943,8 t

Francja

3 305,0 t

2.   Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 (2) nie narusza umowy w sprawie połowów, protokołu wykonawczego do niej ani wymiany listów towarzyszącej umowie w sprawie połowów.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia rozpoczęcia stosowania protokołu wykonawczego do umowy w sprawie połowów.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 listopada 2018 r.

W imieniu Rady

M. SCHRAMBÖCK

Przewodnicząca


(1)  Decyzja Rady (UE) 2018/2068 z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie (Dz.U. L 331 z 28.12.2018, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2403 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie zrównoważonego zarządzania zewnętrznymi flotami rybackimi oraz uchylenia rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 (Dz.U. L 347 z 28.12.2017, s. 81).


20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/4


DECYZJA RADY (UE) 2019/441

z dnia 4 marca 2019 r.

w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności art. 43 w związku z art. 218 ust. 6 lit. a) ppkt (v) oraz art. 218 ust. 7,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dnia 22 maja 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 764/2006 (2) w sprawie zawarcia Porozumienia o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka (zwanego dalej „porozumieniem”). Porozumienie było następnie konkludentnie przedłużane.

(2)

Ostatni protokół wykonujący porozumienie, określający uprawnienia do połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w porozumieniu, wygasł dnia 14 lipca 2018 r.

(3)

W wyroku w sprawie C-266/16 (3), w odpowiedzi na pytanie prejudycjalne dotyczące ważności i interpretacji porozumienia i protokołu wykonawczego do niego, Trybunał orzekł, że ani porozumienie, ani protokół wykonawczy do niego nie mają zastosowania do wód przyległych do terytorium Sahary Zachodniej.

(4)

Unia nie przesądza o wynikach procesu politycznego dotyczącego ostatecznego statusu Sahary Zachodniej, który toczy się pod egidą Organizacji Narodów Zjednoczonych i nadal konsekwentnie potwierdza swoje zaangażowanie w rozstrzygnięcie sporu w Saharze Zachodniej, która figuruje obecnie w wykazie terytoriów niesamodzielnych sporządzonym przez Organizację Narodów Zjednoczonych i jest administrowana zasadniczo przez Królestwo Marokańskie. Unia w pełni wspiera wysiłki Sekretarza Generalnego ONZ i jego osobistego wysłannika na rzecz pomocy stronom w osiągnięciu sprawiedliwego, trwałego i akceptowalnego dla obu stron rozwiązania politycznego, które umożliwiłoby samostanowienie ludu Sahary Zachodniej w ramach ustaleń zgodnych z celami i zasadami określonymi w Karcie Organizacji Narodów Zjednoczonych, przedstawionymi w rezolucjach Rady Bezpieczeństwa ONZ („RB ONZ”), w szczególności w rezolucjach RB ONZ nr 2152 (2014), 2218 (2015), 2285 (2016), 2351 (2017) i 2414 (2018).

(5)

Floty unijne powinny móc kontynuować działalność połowową prowadzoną od czasu wejścia w życie porozumienia, a zakres stosowania umowy powinien zostać zdefiniowany w taki sposób, aby uwzględnić wody przyległe do terytorium Sahary Zachodniej. Ponadto kontynuowanie partnerstwa w dziedzinie połowów ma zasadnicze znaczenie dla zagwarantowania, by terytorium to mogło nadal korzystać ze wsparcia sektorowego zapewnionego w porozumieniu zgodnie z prawem unijnym i międzynarodowym, w tym z prawami człowieka, oraz z korzyścią dla zainteresowanej ludności.

(6)

W tym celu w dniu 16 kwietnia 2018 r. Rada upoważniła Komisję do rozpoczęcia negocjacji z Królestwem Marokańskim w celu zmiany porozumienia i zawarcia nowego protokołu wykonawczego. W wyniku negocjacji dnia 24 lipca 2018 r. parafowano nową umowę o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (zwaną dalej „umową w sprawie połowów”), a także nowy protokół wykonawczy do niej, wraz z załącznikiem i dodatkami do tego protokołu, oraz wymianę listów towarzyszącą umowie w sprawie połowów stanowiącą integralną część umowy w sprawie połowów.

(7)

Celem umowy w sprawie połowów jest umożliwienie Unii i Królestwu Marokańskiemu ściślejszej współpracy w celu propagowania polityki zrównoważonego rybołówstwa, rozsądnej eksploatacji zasobów rybnych w obszarze połowowym określonym w umowie w sprawie połowów oraz wsparcie wysiłków Królestwa Marokańskiego na rzecz rozwoju niebieskiej gospodarki. Tym samym przyczynia się ona do realizacji celów wyznaczonych przez Unię w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej.

(8)

Komisja oceniła potencjalne konsekwencje umowy w sprawie połowów dla zrównoważonego rozwoju, w szczególności jeżeli chodzi o korzyści dla zainteresowanej ludności oraz wykorzystanie zasobów naturalnych odnośnych terytoriów.

(9)

Zgodnie z tą oceną uznaje się, że umowa w sprawie połowów powinna przynieść duże korzyści odnośnej ludności, biorąc pod uwagę pozytywne skutki społeczno-gospodarcze dla tej ludności, zwłaszcza w zakresie zatrudnienia i inwestycji, oraz jej wpływ na rozwój sektora gospodarki rybnej i sektora przetwórstwa rybnego.

(10)

Ponadto ocenia się, że umowa w sprawie połowów stanowi najlepszą gwarancję zrównoważonej eksploatacji zasobów naturalnych wód przyległych do Sahary Zachodniej, ponieważ działalność połowowa jest zgodna z najlepszymi opiniami i zaleceniami naukowymi w tej dziedzinie i podlega odpowiednim środkom monitorowania i kontroli.

(11)

Mając na uwadze rozważania zawarte w wyroku Trybunału Sprawiedliwości, Komisja – wraz z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych – podjęła wszelkie racjonalne i wykonalne w obecnym kontekście działania w celu właściwego włączenia zainteresowanej ludności, aby zapewnić uzyskanie jej zgody. Przeprowadzono szerokie konsultacje w Saharze Zachodniej i w Królestwie Marokańskim, a podmioty społeczno-gospodarcze i polityczne, które wzięły udział w konsultacjach, wyraźnie opowiedziały się za zawarciem umowy w sprawie połowów. Front Polisario oraz niektóre inne podmioty odmówiły jednak wzięcia udziału w procesie konsultacji.

(12)

Podmioty, które nie zgodziły się wziąć udziału w procesie, odmówiły stosowania umowy w sprawie połowów i protokołu wykonawczego do niej do wód przyległych do Sahary Zachodniej, ponieważ uważały zasadniczo, że takie akty potwierdzałyby stanowisko Królestwa Marokańskiego w kwestii terytorium Sahary Zachodniej. Postanowienia umowy w sprawie połowów ani protokołu wykonawczego do niej absolutnie nie implikują jednak, że uznana została suwerenność lub suwerenne prawa Królestwa Marokańskiego względem Sahary Zachodniej i wód do niej przyległych. Unia nadal będzie też nasilać starania na rzecz procesu – rozpoczętego i kontynuowanego pod egidą Organizacji Narodów Zjednoczonych – pokojowego rozstrzygnięcia sporu.

(13)

Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2018/2068 (4) umowa w sprawie połowów, protokół wykonawczy do niej oraz wymiana listów towarzysząca umowie w sprawie połowów zostały podpisane dnia 14 stycznia 2019 r., z zastrzeżeniem ich zawarcia w późniejszym terminie.

(14)

Umowa w sprawie połowów, protokół wykonawczy do niej oraz wymiana listów towarzysząca umowie w sprawie połowów powinny zostać zatwierdzone.

(15)

W art. 13 umowy w sprawie połowów ustanawia się wspólny komitet, który jest odpowiedzialny za nadzorowanie jej wykonywania. Wspólny komitet może przyjąć zmiany do protokołu wykonawczego do umowy w sprawie połowów zgodnie z art. 13 ust. 3 umowy w sprawie połowów. W celu ułatwienia zatwierdzania tych zmian należy upoważnić Komisję, z zastrzeżeniem spełnienia określonych warunków, do zatwierdzania takich zmian w drodze procedury uproszczonej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Umowa o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (zwana dalej „umową w sprawie połowów”), protokół wykonawczy do niej oraz wymiana listów towarzysząca umowie w sprawie połowów zostają niniejszym zatwierdzone w imieniu Unii.

Tekst umowy w sprawie połowów, protokołu wykonawczego do niej, w tym załącznika i dodatków do tego protokołu, oraz wymiany listów towarzyszącej umowie w sprawie połowów dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Zgodnie z warunkami określonymi w załączniku do niniejszej decyzji Komisja jest uprawniona do zatwierdzania, w imieniu Unii, zmian protokołu wykonawczego do umowy w sprawie połowów zmian przyjętych przez wspólny komitet ustanowiony zgodnie z art. 13 umowy w sprawie połowów.

Artykuł 3

Przewodniczący Rady dokonuje, w imieniu Unii, powiadomienia przewidzianego w art. 17 umowy w sprawie połowów i art. 15 protokołu wykonawczego do niej.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 marca 2019 r.

W imieniu Rady

A. ANTON

Przewodniczący


(1)  Zgoda z dnia 12 lutego 2019 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 764/2006 z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie zawarcia Porozumienia o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka (Dz.U. L 141 z 29.5.2006, s. 1).

(3)  Wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 27 lutego 2018 r., Western Sahara Campaign UK, C-266/16, ECLI:EU:C:2018:118.

(4)  Decyzja Rady (UE) 2018/2068 z dnia 29 listopada 2018 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii, umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, protokołu wykonawczego do niej oraz wymiany listów towarzyszącej umowie (Dz.U. L 331 z 28.12.2018, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Zakres uprawnienia i procedura ustalania stanowiska Unii na forum wspólnego komitetu

1.

Komisja jest upoważniona do prowadzenia negocjacji z Królestwem Marokańskim oraz, w stosownych przypadkach i z zastrzeżeniem zgodności z pkt 3 niniejszego załącznika, uzgadniania zmian do protokołu wykonawczego do umowy w sprawie połowów w odniesieniu do następujących kwestii:

a)

zmiany uprawnień do połowów i, w związku z tym, rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a) i b) umowy w sprawie połowów;

b)

zmiany wsparcia sektorowego i, w związku z tym, rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. c) umowy w sprawie połowów;

c)

warunków technicznych oraz sposobów prowadzenia przez statki unijne działalności połowowej.

2.

Na forum wspólnego komitetu powołanego na mocy umowy w sprawie połowów Unia:

a)

działa zgodnie z celami, do których dąży w ramach wspólnej polityki rybołówstwa;

b)

wspiera stanowiska spójne z odpowiednimi postanowieniami przyjętymi przez regionalne organizacje ds. zarządzania rybołówstwem oraz zgodne ze wspólnym zarządzaniem przez państwa nadbrzeżne.

3.

Jeżeli przewiduje się, że na posiedzeniu wspólnego komitetu zostanie przyjęta decyzja w sprawie zmian do protokołu wykonawczego, o których mowa w pkt 1, podejmuje się niezbędne kroki, aby stanowisko, które zostanie wyrażone w imieniu Unii, uwzględniało najnowsze statystyczne, biologiczne i inne odpowiednie dane przekazane Komisji.

4.

W tym celu i w oparciu o te informacje odpowiednio wcześnie przed odnośnym posiedzeniem wspólnego komitetu służby Komisji przekazują Radzie lub jej organom przygotowawczym do rozpatrzenia i zatwierdzenia dokument zawierający szczegóły proponowanego stanowiska Unii.

5.

W odniesieniu do kwestii, o których mowa w pkt 1 lit. a), Rada zatwierdza planowane stanowisko Unii kwalifikowaną większością głosów. W pozostałych przypadkach stanowisko Unii planowane w dokumencie przygotowawczym uznaje się za zatwierdzone, chyba że blokująca mniejszość państw członkowskich sprzeciwi się temu na posiedzeniu organu przygotowawczego Rady lub w terminie 20 dni od otrzymania dokumentu przygotowawczego – w zależności od tego, która z dat jest wcześniejsza. W przypadku takiego sprzeciwu kwestię tę przekazuje się Radzie.

6.

Jeżeli podczas kolejnych posiedzeń, w tym na miejscu, nie będzie możliwe osiągnięcie porozumienia, tak aby stanowisko Unii uwzględniało nowe elementy, kwestię tę przekazuje się Radzie lub jej organom przygotowawczym.

7.

Zachęca się Komisję do podejmowania, w odpowiednim czasie, wszelkich niezbędnych działań następczych wobec decyzji wspólnego komitetu, w tym, w stosownych przypadkach, publikacji odpowiedniej decyzji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i przedłożenia wszelkich wniosków potrzebnych do wykonania tej decyzji.

20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/8


UMOWA O PARTNERSTWIE W SPRAWIE ZRÓWNOWAŻONYCH POŁOWÓW MIĘDZY UNIĄ EUROPEJSKĄ A KRÓLESTWEM MAROKAŃSKIM

UNIA EUROPEJSKA, zwana dalej „Unią”, z jednej strony,

oraz

KRÓLESTWO MAROKAŃSKIE, zwane dalej „Marokiem”, z drugiej strony,

zwane dalej „Stronami”,

UWZGLĘDNIAJĄC bliskie stosunki współpracy między Unią a Marokiem, w szczególności w ramach Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Królestwem Marokańskim, z drugiej strony, podpisanego w dniu 26 lutego 1996 r. (zwanego dalej „układem o stowarzyszeniu”) oraz ich wspólne pragnienie dalszego zacieśniania tych stosunków;

STOJĄC NA STRAŻY ścisłego przestrzegania prawa międzynarodowego i podstawowych praw człowieka, przy jednoczesnym zapewnieniu zainteresowanym Stronom wzajemnych korzyści;

MAJĄC NA UWADZE, że niniejsza umowa jest częścią ich kompleksowego partnerstwa obejmującego aspekty gospodarcze, polityczne, związane z bezpieczeństwem i zwalczaniem nielegalnej migracji, w tym jej podstawowych przyczyn;

UWZGLĘDNIAJĄC postanowienia Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS);

MAJĄC ŚWIADOMOŚĆ znaczenia zasad ustanowionych w kodeksie odpowiedzialnego rybołówstwa przyjętym na konferencji Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w 1995 r.;

ZDECYDOWANE stosować decyzje i zalecenia wydane przez stosowne organizacje regionalne ds. zarządzania rybołówstwem, których Strony są członkami;

PRAGNĄC uwzględniać w tym celu dostępne opinie naukowe i odpowiednie plany zarządzania przyjęte przez organizacje regionalne ds. zarządzania rybołówstwem, by zapewnić równowagę środowiskową działalności połowowej i propagować zarządzanie oceanami na poziomie międzynarodowym;

ZDECYDOWANE w tym celu nawiązać dialog, w tym wokół kwestii: zarządzania rybołówstwem, zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych (NNN) połowów oraz monitorowania i kontroli działalności połowowej oraz nadzoru nad tą działalnością (MKN);

PRAGNĄC, aby dostęp do obszaru połowowego był powiązany z działalnością unijnej floty rybackiej oraz aby – uwzględniając specyfikę każdej umowy – unijna flota rybacka uzyskała odpowiednią część nadwyżki zasobów rybnych oraz by korzystała z podobnych warunków technicznych prowadzenia połowów jak mające zastosowanie do wszystkich flot;

PRZEKONANE, że współpraca ta musi przyjąć formę wzajemnie uzupełniających się inicjatyw i działań, zarówno podejmowanych wspólnie jak i przez każdą ze Stron indywidualnie, gwarantując spójność polityki i synergie podejmowanych starań;

ZDECYDOWANE w tym celu przyczyniać się – w ramach sektorowej polityki rybołówstwa Maroka, w tym na obszarze połowowym objętym niniejszą umową – do rozwijania partnerstwa, zmierzającego w szczególności do określenia najwłaściwszych środków zapewniających skuteczne wdrażanie tej polityki oraz zaangażowanie podmiotów gospodarczych i społeczeństwa w ten proces,;

PRAGNĄC ustanowić zasady i warunki dostępu statków unijnych do obszaru połowowego; w tym celu należy ukierunkować działalność połowową wyłącznie na dostępne zasoby, przy uwzględnieniu zdolności połowowej flot prowadzących działalność w tym obszarze, ze szczególnym uwzględnieniem faktu, że niektóre gatunki występują międzystrefowo i są gatunkami daleko migrującymi;

ZDECYDOWANE zacieśnić współpracę gospodarczą i społeczną w celu ustanowienia i wzmocnienia zrównoważonych połowów oraz lepszego zarządzania oceanami, w tym poprzez stymulowanie inwestycji powiązanych z celami rozwojowymi danego kraju, w które zaangażowane są przedsiębiorstwa Stron,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Definicje

Na użytek niniejszej umowy stosuje się następujące definicje:

a)

„organ Królestwa Marokańskiego” oznacza departament rybołówstwa morskiego Ministerstwa Rolnictwa, Rybołówstwa Morskiego, Rozwoju Obszarów Wiejskich, Gospodarki Wodnej i Lasów;

b)

„organ Unii” oznacza Komisję Europejską;

c)

„umowa” oznacza niniejszą umowę o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim, wymianę listów towarzyszącą umowie, jak również protokół w sprawie wykonania umowy, załącznik i dodatki do niego (zwany dalej „protokołem”);

d)

„działalność połowowa” oznacza poszukiwanie ryb, zarzucanie, nastawianie, holowanie i wybieranie narzędzia połowowego, wciąganie połowu na statek, przeładunek, zatrzymywanie na statku, przetwarzanie na statku, przenoszenie, umieszczanie w sadzach, tuczenie i wyładowywanie ryb oraz produktów rybołówstwa;

e)

„statek rybacki” oznacza każdy statek wyposażony do prowadzenia komercyjnej eksploatacji żywych zasobów morza;

f)

„statek unijny” oznacza każdy statek rybacki pływający pod banderą jednego z państw członkowskich Unii i zarejestrowany w Unii;

g)

„zarządzający statkiem” oznacza osobę prawnie odpowiedzialną za statek rybacki, zarządzającą nim i kontrolującą go;

h)

„obszar połowowy” oznacza wody środkowo-wschodniego Atlantyku między równoleżnikami 35°47′18″ N a 20°46′13″ N, łącznie z wodami przyległymi do Sahary Zachodniej (1), obejmujące wszystkie obszary zarządzania; niniejsza definicja nie będzie miała wpływu na ewentualne negocjacje dotyczące wyznaczenia obszarów morskich państw nadbrzeżnych graniczących z obszarem połowowym oraz, ogólnie, na prawa państw trzecich;

i)

„obszar zarządzania” oznacza obszar prowadzenia działalności w odniesieniu do którego określono współrzędne geograficzne, narzędzia połowowe lub gatunki, których eksploatacja jest dozwolona;

j)

„upoważnienie do połowów” oznacza licencję połowową wydaną statkowi unijnemu przez organ Królestwa Marokańskiego, uprawniającą go do prowadzenia działalności połowowej w obszarze połowowym;

k)

„bezpośrednie upoważnienie do połowów” oznacza licencję połowową wydaną statkowi unijnemu przez organ Królestwa Marokańskiego poza zakresem niniejszej umowy;

l)

„stado” oznacza żywe zasoby morza występujące na danym obszarze;

m)

„produkty rybołówstwa” oznaczają organizmy wodne pochodzące z działalności połowowej;

n)

„produkty akwakultury” oznaczają organizmy wodne pochodzące z działalności w zakresie akwakultury na każdym etapie ich cyklu życia lub otrzymywane z nich produkty;

o)

„sektor gospodarki rybnej”: sektor gospodarki obejmujący wszelką działalność w zakresie produkcji, przetwórstwa i obrotu produktami rybołówstwa oraz akwakultury;

p)

„rybak” oznacza każdą osobę zajmującą się dopuszczaną przez Strony zarobkową działalnością połowową;

q)

„uprawnienia do połowów” oznaczają określone ilościowo prawne upoważnienie do połowów, wyrażone jako wielkość połowów lub nakład połowowy;

r)

„zrównoważone połowy” oznaczają połowy zgodne z celami i zasadami ustanowionymi w kodeksie odpowiedzialnego rybołówstwa, przyjętym na konferencji Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) w 1995 r.

Artykuł 2

Przedmiot

Niniejsza umowa określa ramy prawne, środowiskowe, gospodarcze i społeczne zarządzania działalnością połowową prowadzoną przez statki unijne, ustanawiając w szczególności:

a)

warunki, na których statki unijne mogą prowadzić działalność połowową w obszarze połowowym;

b)

współpracę gospodarczą i finansową w sektorze gospodarki rybnej w celu ustanowienia partnerstwa korzystnego dla sektora gospodarki rybnej oraz poprawy zarządzania oceanami;

c)

współpracę administracyjną w celu wypłaty rekompensaty finansowej;

d)

współpracę naukową i techniczną w celu zapewnienia zrównoważonej eksploatacji zasobów rybnych w obszarze połowowym i rozwoju przedmiotowego sektora;

e)

współpracę w zakresie środków MKN w odniesieniu do działalności w obszarze połowowym, aby zapewnić przestrzeganie obowiązujących przepisów oraz zagwarantować skuteczność środków ochrony zasobów rybnych i zarządzania działalnością połowową, w szczególności w celu zwalczania połowów NNN.

Artykuł 3

Zasady i cele wykonywania niniejszej umowy

1.   Strony zobowiązują się do promowania zrównoważonych połowów w obszarze połowowym w oparciu o zasadę niedyskryminacji wobec różnych flot obecnych na obszarze połowowym.

2.   Organ Królestwa Marokańskiego zobowiązuje się powiązać dostęp do obszaru połowowego z działalnością unijnej floty rybackiej. Organ Królestwa Marokańskiego stara się, by flota unijna otrzymała odpowiednią część nadwyżki zasobów rybnych, biorąc pod uwagę specyfikę każdej umowy. Flota unijna korzysta z takich samych warunków technicznych połowów jak pozostałe floty.

3.   Strony zobowiązują się do wzajemnego informowania się o umowach i porozumieniach w sprawie połowów ze stronami trzecimi.

4.   Strony uzgadniają, że statki unijne łowią jedynie nadwyżkę dopuszczalnego połowu, o której mowa w art. 62 ust. 2 i 3 konwencji UNCLOS, ustanowioną w jasny i przejrzysty sposób, w oparciu o stosowne dostępne opinie naukowe oraz stosowne informacje wymieniane między Stronami i dotyczące całkowitego nakładu połowowego wszystkich flot w prowadzących działalność w obszarze połowowym.

5.   Jeżeli chodzi o międzystrefowe lub daleko migrujące stada ryb, Strony określają dostępne zasoby z należytym uwzględnieniem ocen naukowych wykonanych na poziomie regionalnym, a także środków ochrony i zarządzania przyjętych przez odpowiednie organizacje regionalne ds. zarządzania rybołówstwem.

6.   Strony zobowiązują się do zapewnienia wykonania niniejszej umowy w prawnych, środowiskowych, gospodarczych i społecznych ramach zarządzania odnoszących się do działalności połowowej statków unijnych.

7.   W obopólnym interesie Strony zobowiązują się do ustanowienia ścisłego dialogu, ułatwienia uzgodnień oraz informowania, w szczególności o wdrażaniu sektorowej polityki rybołówstwa i zarządzania oceanami.

8.   Strony współpracują także w zakresie ocen ex ante, ocen bieżących i ocen ex post środków, programów i działań realizowanych na podstawie postanowień niniejszej umowy.

9.   Strony zobowiązują się do stosowania w całości Deklaracji Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP) dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy w odniesieniu do wszystkich marynarzy zaokrętowanych na statkach unijnych, w szczególności w zakresie wolności zrzeszania się i negocjacji zbiorowych pracowników oraz likwidacji dyskryminacji w zakresie zatrudnienia i wykonywania zawodu.

10.   Niniejsza umowa wchodzi w zakres układu o stowarzyszeniu. Służy ona realizacji ogólnych celów układu o stowarzyszeniu i zmierza do zapewnienia trwałości zasobów rybnych pod względem ekologicznym, gospodarczym i społecznym.

11.   Niniejsza umowa wykonywana jest zgodnie z art. 1 układu o stowarzyszeniu dotyczącym rozwoju dialogu i współpracy oraz art. 2 układu o stowarzyszeniu dotyczącym poszanowania zasad demokracji i podstawowych praw człowieka.

Artykuł 4

Dostęp statków unijnych do obszaru połowowego

Organ Królestwa Marokańskiego zobowiązuje się zezwolić statkom unijnym na prowadzenie działalności połowowej w obszarze połowowym zgodnie z niniejszą umową.

Artykuł 5

Warunki dotyczące działalności połowowej i klauzula wyłączności

1.   Statki unijne mogą dokonywać połowów w obszarze połowowym objętym niniejszą umową, jedynie jeżeli posiadają upoważnienie do połowów wydane na mocy niniejszej umowy. Zakazuje się prowadzenia jakiejkolwiek działalności połowowej w obszarze połowowym, która wykracza poza zakres niniejszej umowy.

2.   Organ Królestwa Marokańskiego wydaje upoważnienia do połowów statkom unijnym wyłącznie w ramach niniejszej umowy. Zakazuje się wydawania statkom unijnym jakichkolwiek upoważnień do połowów wykraczających poza ramy niniejszej umowy, w szczególności w postaci bezpośrednich upoważnień do połowów.

3.   Procedurę prowadzącą do uzyskania przez statek unijny upoważnienia do połowów, obowiązujące opłaty i metodę płatności, którą ma stosować zarządzający statkiem, określono w protokole.

4.   Strony zapewniają odpowiednie wdrażanie tych warunków i zasad poprzez właściwą współpracę administracyjną między ich właściwymi organami.

Artykuł 6

Przepisy ustawowe i wykonawcze mające zastosowanie do działalności połowowej

1.   Aby zagwarantować ramy regulacyjne zrównoważonych połowów, statki unijne prowadzące połowy w obszarze połowowym stosują się do marokańskich przepisów ustawowych i wykonawczych regulujących działalność połowową w tym obszarze, chyba że niniejsza umowa stanowi inaczej. Organ Królestwa Marokańskiego powiadamia organ Unii o mających zastosowanie przepisach ustawowych i wykonawczych nie później niż miesiąc przed rozpoczęciem stosowania niniejszej umowy.

2.   Unia zobowiązuje się do podjęcia wszelkich odpowiednich kroków, by zapewnić przestrzeganie przez statki unijne niniejszej umowy oraz przepisów ustawowych i wykonawczych, o których powiadomiono, jak również stosowanie skutecznych środków MKN dotyczących działalności połowowej przewidzianych w niniejszej umowie

Statki unijne zobowiązane są współpracować z organem Królestwa Marokańskiego odpowiedzialnym za MKN.

3.   Strony informują się wzajemne o wszelkich decyzjach powszechnie obowiązujących mogących wpływać na działalność statków unijnych w ramach niniejszej umowy. Strony informują się wzajemnie o wszelkich zmianach w ich politykach rybołówstwa i stosownych przepisach dotyczących sektora gospodarki rybnej, mogących mieć wpływ na działalność statków unijnych w ramach niniejszej umowy.

Zmiany przepisów, które mają wpływ na działalność statków unijnych w obszarze połowowym, nabierają mocy wykonawczej w odniesieniu do statków unijnych od 60. dnia od otrzymania powiadomienia o nich przez organ Unii od Maroka, z wyjątkiem okoliczności wyjątkowych, gdy termin ten nie ma zastosowania.

ZOBOWIĄZANIA I ZOBOWIĄZANIA OGÓLNE

Artykuł 7

Partnerstwo

Strony postanawiają zacieśnić partnerstwo, w tym współpracę naukową, współpracę między podmiotami gospodarczymi, współpracę w dziedzinie: MKN, zwalczania połowów NNN oraz współpracę administracyjną w zakresie wdrażania polityki zrównoważonego rybołówstwa.

Artykuł 8

Współpraca naukowa

1.   W okresie obowiązywania niniejszej umowy Strony współpracują przy monitorowaniu stanu zasobów w obszarze połowowym. Uzgadniają w tym celu, że raz do roku, na przemian w Unii i w Maroku, będzie miało miejsce wspólne posiedzenie naukowe.

2.   W oparciu o wnioski z tego posiedzenia naukowego i najlepsze dostępne opinie naukowe Strony podejmują konsultacje w ramach wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 13, w celu przyjęcia, w razie potrzeby oraz za porozumieniem, środków zmierzających do zrównoważonego zarządzania zasobami rybnymi.

3.   Strony zobowiązują się do prowadzenia konsultacji, bezpośrednio lub w ramach właściwych organizacji międzynarodowych, w celu zapewnienia zarządzania żywymi zasobami i ich ochrony oraz współpracy w zakresie odpowiednich badań naukowych.

Artykuł 9

Współpraca między podmiotami gospodarczymi

1.   Strony promują współpracę gospodarczą, naukową i techniczną w sektorze gospodarki rybnej i powiązanych z nim sektorach. W szczególności konsultują się one w celu ułatwienia i wspierania różnych działań, które mogą być podejmowane w tym zakresie.

2.   Strony zobowiązują się do propagowania wymiany informacji dotyczących technik i narzędzi połowowych, metod konserwowania i przemysłowego przetwarzania produktów rybołówstwa.

3.   Strony podejmują wysiłki, by stworzyć korzystne warunki propagowania technicznych, gospodarczych i handlowych powiązań pomiędzy przedsiębiorstwami z obu państw, poprzez sprzyjanie tworzeniu otoczenia sprzyjającego rozwojowi działalności gospodarczej i inwestycjom.

4.   W szczególności Strony zachęcają do promowania inwestycji we wspólnym interesie, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem.

Artykuł 10

Współpraca w dziedzinie MKD oraz zwalczania połowów NNN

1.   Strony zobowiązują się do współpracy w zakresie MKD działalności połowowej w obszarze połowowym oraz zwalczania połowów NNN, dążąc do ustanowienia zrównoważonych połowów.

2.   Organ Królestwa Marokańskiego czuwa nad skutecznym stosowaniem przepisów dotyczących kontroli rybołówstwa, o których mowa w niniejszej umowie i protokole do niej. Statki unijne współpracują z organami marokańskimi odpowiedzialnymi za realizację przedmiotowych kontroli.

Artykuł 11

Współpraca administracyjna

Aby zapewnić skuteczność środków ochrony i zarządzania zasobami rybnymi Strony:

rozwijają współpracę administracyjną w celu zapewnienia przestrzegania przez statki unijne postanowień niniejszej umowy, w szczególności tych, o których mowa w art. 6 umowy;

współpracują w celu zapobiegania i zwalczania połowów NNN, w szczególności poprzez wymianę informacji i ścisłą współpracę administracyjną.

Artykuł 12

Rekompensata finansowa

1.   Rekompensatę finansową określono w protokole.

2.   Rekompensata finansowa, o której mowa w ust. 1, obejmuje:

a)

rekompensatę finansową przyznaną przez Unię za dostęp statków unijnych do obszaru połowowego;

b)

opłaty wnoszone przez zarządzających statkami unijnymi;

c)

wsparcie sektorowe zapewniane przez Unię przy wdrażaniu polityki zrównoważonego rybołówstwa i zarządzania oceanami w ramach planów rocznych i wieloletnich.

3.   Przyznaną przez Unię rekompensatę finansową wypłaca się każdego roku zgodnie z protokołem.

4.   Strony badają sprawiedliwy podział geograficzny i społeczny korzyści społeczno-ekonomicznych wynikających z niniejszej umowy, w szczególności w zakresie infrastruktury, podstawowych usług społecznych, zakładania przedsiębiorstw, szkoleń zawodowych oraz projektów rozwoju i modernizacji sektora gospodarki rybnej, by zapewnić skorzystanie z niej zainteresowanym grupom ludności, proporcjonalnie do działalności połowowej.

5.   W następujących przypadkach wspólny komitet może zmienić wysokość rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 2 lit. a):

a)

w przypadku ograniczenia uprawnień do połowów przyznanych statkom unijnym, w szczególności w związku z ustanowieniem środków zarządzania odnośnymi stadami, jeżeli takie ograniczenie jest uważane za niezbędne do ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych;

b)

w przypadku zwiększenia uprawnień do połowów przyznanych statkom unijnym, jeżeli z najlepszych dostępnych opinii naukowych wynika, że stan zasobów na to pozwala;

c)

w przypadku zawieszenia lub wypowiedzenia, o których mowa w art. 20 i 21 niniejszej umowy.

6.   Rekompensata finansowa, o której mowa w ust. 2 lit. c), jest:

a)

oddzielona od płatności za prawo dostępu, o której mowa w ust. 2 lit. a) i b);

b)

określona i uwarunkowana osiągnięciem celów wsparcia sektorowego zgodnie z protokołem oraz rocznym i wieloletnim planem jego wdrażania.

7.   Wspólny komitet może zmienić kwotę rekompensaty finansowej, o której mowa w ust. 2 lit. c), w przypadku ponownego oszacowania warunków wsparcia finansowego na rzecz wdrażania polityki sektorowej.

POSTANOWIENIA INSTYTUCJONALNE

Artykuł 13

Wspólny komitet

1.   Ustanawia się wspólny komitet, którego członkami są przedstawiciele Stron. Jest on odpowiedzialny za monitorowanie stosowania niniejszej umowy i może przyjmować zmiany do protokołu.

2.   Wspólny komitet:

a)

nadzoruje wykonanie, interpretację i stosowanie niniejszej umowy, a w szczególności ustalanie rocznego i wieloletniego planu, o którym mowa w art. 12 ust. 6 lit. b), oraz ocenę jego realizacji;

b)

ustala roczny i wieloletni plan dotyczący rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. c), oraz ocenia jego realizację;

c)

bada geograficzne i społeczne rozłożenie korzyści społeczno-ekonomicznych na zainteresowaną populację, jak określono w art. 12 ust. 4;

d)

zapewnia konieczną współpracę w sprawach leżących we wspólnym interesie w zakresie rybołówstwa;

e)

pełni funkcję forum polubownego rozstrzygania sporów związanych z interpretacją lub stosowaniem niniejszej umowy.

3.   Wspólny komitet może zatwierdzić zmiany protokołu dotyczące:

a)

zmiany uprawnień do połowów i, w związku z tym, rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a) i b);

b)

zmiany wsparcia sektorowego i, w związku z tym, rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. c);

c)

warunków technicznych oraz sposobów prowadzenia przez statki unijne działalności połowowej;

d)

wszelkich innych funkcji powierzonych mu za porozumieniem Stron, w tym związanych ze zwalczaniem połowów NNN i zarządzaniem oceanami.

4.   Posiedzenia wspólnego komitetu odbywają się przynajmniej raz w roku, naprzemiennie w Maroku i w Unii, lub w innym miejscu ustalonym przez Strony, a przewodniczy im Strona będąca gospodarzem posiedzenia. Na wniosek jednej ze Stron wspólny komitet zbiera się na posiedzeniu nadzwyczajnym.

Wnioski z posiedzeń wspólnego komitetu odnotowuje się w protokole podpisywanym przez Strony.

5.   Wspólny komitet uchwala swój regulamin.

Artykuł 14

Terytorialny zakres stosowania

Niniejszą umowę stosuje się do terytoriów, do których stosuje się, z jednej strony, Traktat o Unii Europejskiej oraz Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz, z drugiej strony, przepisy ustawowe i wykonawcze, o których mowa w art. 6 ust. 1 niniejszej umowy.

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 15

Rozstrzyganie sporów

Strony konsultują się wzajemnie w przypadku sporów dotyczących interpretacji lub stosowania niniejszej umowy.

Artykuł 16

Status protokołu i wymiany listów

Protokół oraz wymiana listów towarzyszące umowie stanowią jej integralną część i są regulowane przepisami końcowymi.

Artykuł 17

Wejście w życie

Niniejsza umowa wchodzi w życie z dniem, w którym Strony powiadomią się wzajemnie o zakończeniu procedur niezbędnych do tego celu.

Artykuł 18

Okres obowiązywania

Niniejsza umowa zostaje zawarta na czas nieokreślony.

Artykuł 19

Tymczasowe stosowanie

Niniejsza umowa może być stosowana tymczasowo za obopólną zgodą, potwierdzoną w formie wymiany powiadomień między Stronami, począwszy od daty udzielenia przez Radę Unii Europejskiej upoważnienia do jej podpisania.

Artykuł 20

Zawieszenie

1.   Stosowanie niniejszej umowy może zostać zawieszone na wniosek jednej ze Stron, jeśli zajdzie co najmniej jeden z przypadków:

a)

okoliczności inne niż przyczyny naturalne, wymykające się spod racjonalnej kontroli jednej ze Stron, uniemożliwią prowadzenie działalności połowowej w obszarze połowowym;

b)

między Stronami zaistniał spór dotyczący interpretacji lub wykonywania niniejszej umowy, w szczególności przestrzegania art. 6, 10 i 12;

c)

gdy jedna ze Stron nie stosuje się do niniejszej umowy;

d)

istotnej zmiany wytycznych polityki sektorowej, które doprowadziły do zawarcia niniejszej umowy, w wyniku której jedna ze Stron wystąpi z wnioskiem o zmianę umowy.

2.   O zawieszeniu stosowania niniejszej umowy powiadamia się drugą stronę na piśmie; zawieszenie staje się skuteczne po 3 miesiącach od otrzymania powiadomienia. Przesłanie odnośnego powiadomienia powoduje rozpoczęcie konsultacji między Stronami w celu polubownego rozwiązania sporu w ciągu 3 miesięcy.

3.   Jeżeli spór nie zostanie rozstrzygnięty polubownie lub zastosowane zostanie zawieszenie, Strony nadal prowadzą konsultacje w celu rozwiązania zaistniałego sporu. W przypadku znalezienia takiego rozwiązania wznawia się wykonywanie niniejszej umowy, a kwotę rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 ust. 2, zmniejsza się proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od czasu trwania zawieszenia stosowania niniejszej umowy, chyba że strony postanowią inaczej.

Artykuł 21

Wypowiedzenie

1.   Niniejsza umowa może zostać wypowiedziana na wniosek jednej ze Stron, jeśli zajdzie co najmniej jeden z przypadków:

a)

okoliczności inne niż przyczyny naturalne, wymykające się spod racjonalnej kontroli jednej ze Stron, uniemożliwią prowadzenie działalności połowowej w obszarze połowowym;

b)

w przypadku degradacji odnośnych stad;

c)

w przypadku zmniejszenia wykorzystania uprawnień do połowów przyznanych statkom unijnym;

d)

naruszenia zobowiązań podjętych przez Strony w zakresie zwalczania połowów NNN;

e)

sporu między Stronami dotyczącego interpretacji postanowień niniejszej umowy lub jej wykonania;

f)

gdy jedna ze Stron nie stosuje się do niniejszej umowy;

g)

istotnej zmiany wytycznych polityki sektorowej, które doprowadziły do zawarcia niniejszej umowy, w wyniku której jedna ze Stron wystąpi z wnioskiem o zmianę umowy.

2.   Strona zainteresowana powiadamia drugą stronę o wypowiedzeniu niniejszej umowy na piśmie; wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie 6 miesięcy od otrzymania powiadomienia, chyba że Strony postanowią przedłużyć ten okres za obopólnym porozumieniem.

3.   Od powiadomienia o wypowiedzeniu Strony prowadzą konsultacje w celu wypracowania, w terminie 6 miesięcy, polubownego rozwiązania zaistniałego sporu.

4.   Kwota rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12, za rok, w którym wypowiedzenie umowy staje się skuteczne, jest zmniejszana proporcjonalnie i pro rata temporis. Zmniejszenie takie stosuje się również w przypadku wypowiedzenia przez jedną ze Stron tymczasowego stosowania niniejszej umowy.

Artykuł 22

Przegląd

Strony uzgadniają, że dokonają przeglądu niniejszej umowy w celu uwzględnienia wszelkich zmian ram prawnych, środowiskowych, gospodarczych i społecznych, które mogą mieć wpływ na działalność połowową Unii.

Artykuł 23

Uchylenie

Niniejszym traci moc porozumienie o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka, które weszło w życie dnia 28 lutego 2007 r.

Artykuł 24

Języki

Niniejszą umowę sporządzono w dwóch egzemplarzach w językach: angielskim, bułgarskim, chorwackim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim, włoskim i arabskim, przy czym teksty w każdym z tych języków są jednakowo autentyczne.

Съставено в Брюксел на четиринадесети януари две хиляди и деветнадесета година.

Hecho en Bruselas, el catorce de enero de dos mil diecinueve.

V Bruselu dne čtrnáctého ledna dva tisíce devatenáct.

Udfærdiget i Bruxelles den fjortende januar to tusind og nitten.

Geschehen zu Brüssel am vierzehnten Januar zweitausendneunzehn.

Kahe tuhande üheksateistkümnenda aasta jaanuarikuu neljateistkümnendal päeval Brüsselis.

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις δέκα τέσσερις Ιανουαρίου δύο χιλιάδες δεκαεννέα.

Done at Brussels on the fourteenth day of January in the year two thousand and nineteen.

Fait à Bruxelles, le quatorze janvier deux mille dix-neuf.

Sastavljeno u Bruxellesu četrnaestog siječnja godine dvije tisuće devetnaeste.

Fatto a Bruxelles, addì quattordici gennaio duemiladiciannove.

Briselē, divi tūkstoši deviņpadsmitā gada četrpadsmitajā janvārī.

Priimta du tūkstančiai devynioliktų metų sausio keturioliktą dieną Briuselyje.

Kelt Brüsszelben, a kétezer-tizenkilencedik év január havának tizennegyedik napján.

Magħmul fi Brussell, fl-erbatax-il jum ta’ Jannar fis-sena elfejn u dsatax.

Gedaan te Brussel, veertien januari tweeduizend negentien.

Sporządzono w Brukseli dnia czternastego stycznia roku dwa tysiące dziewiętnastego.

Feito em Bruxelas, em catorze de janeiro de dois mil e dezanove.

Întocmit la Bruxelles la paisprezece ianuarie două mii nouăsprezece.

V Bruseli štrnásteho januára dvetisícdevätnásť.

V Bruslju, dne štirinajstega januarja leta dva tisoč devetnajst.

Tehty Brysselissä neljäntenätoista päivänä tammikuuta vuonna kaksituhattayhdeksäntoista.

Som skedde i Bryssel den fjortonde januari år tjugohundranitton.

Image 1

За Европейския съюз

Рог la Unión Europea

Za Evropskou unii

For Den Europæiske Union

Für die Europäische Union

Euroopa Liidu nimel

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση

For the European Union

Pour l'Union européenne

Za Europsku uniju

Per l'Unione europea

Eiropas Savienības vārdā –

Europos Sąjungos vardu

Az Európai Unió részéről

Għall-Unjoni Ewropea

Voor de Europese Unie

W imieniu Unii Europejskiej

Pela União Europeia

Pentru Uniunea Europeană

Za Európsku úniu

Za Evropsko unijo

Euroopan unionin puolesta

För Europeiska unionen

Image 2

Image 3

За Кралство Мароко

Por el Reino de Marruecos

Za Marocké království

For Kongeriget Marokko

Für das Königreich Marokko

Maroko Kuningriigi nimel

Για το Βασίλειο του Μαρόκου

For the Kingdom of Morocco

Pour le Royaume du Maroc

Za Kraljevinu Maroko

Per il Regno del Marocco

Marokas Karalistes vārdā –

Maroko Karalystés vardu

A Marokkói Királyság részéről

Għar-Renju tal-Marokk

Voor het Koninkrijk Marokko

W imieniu Królestwa Marokańskiego

Pelo Reino de Marrocos

Pentru Regatul Maroc

Za Marocké kráľovstvo

Za Kraljevino Maroko

Marokon kuningaskunnan puolesta

För Konungariket Marocko

Image 4

Image 5


(1)  Według stanowiska marokańskiego „region Sahary”.


PROTOKÓŁ

wykonawczy do Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim

Artykuł 1

Definicje

Do celów niniejszego protokołu stosuje się definicje zawarte w art. 1 umowy w sprawie połowów, z wyjątkiem poniższych zmian i uzupełnień:

1)

„umowa w sprawie połowów” oznacza umowę o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim oraz wymianę listów towarzyszącą tej umowie;

2)

„protokół” oznacza niniejszy protokół wykonawczy do umowy w sprawie połowów, załącznik oraz dodatki do niego;

3)

„wyładunek” oznacza rozładowanie dowolnej ilości produktów rybołówstwa ze statku rybackiego na ląd;

4)

„przeładunek” oznacza wyładowanie i przeniesienie całości lub części produktów rybołówstwa z jednego statku rybackiego na inny statek;

5)

„obserwator” oznacza każdą osobę upoważnioną przez organ krajowy do obserwacji wdrażania zasad mających zastosowanie do działalności połowowej lub do obserwacji działalności połowowej do celów naukowych, zgodnie z postanowieniami załącznika do niniejszego protokołu;

6)

„licencja połowowa” oznacza administracyjne zezwolenie wydane przez departament zarządzającemu statkiem po uiszczeniu opłaty rocznej i upoważniające go do prowadzenia połowów w obszarze zarządzania w okresie, na jaki została przyznana;

7)

„podmiot gospodarczy” oznacza osobę fizyczną lub prawną, która prowadzi lub posiada przedsiębiorstwo prowadzące działalność związaną z dowolnym etapem produkcji, przetwarzania, dystrybucji i sieci sprzedaży detalicznej produktów rybołówstwa i akwakultury oraz obrotu nimi;

8)

„delegatura” oznacza delegaturę Unii Europejskiej w Maroku;

9)

„departament” oznacza departament rybołówstwa morskiego Ministerstwa Rolnictwa, Rybołówstwa Morskiego, Rozwoju Obszarów Wiejskich, Gospodarki Wodnej i Lasów Maroka.

Artykuł 2

Cel

Celem niniejszego protokołu jest wykonanie postanowień umowy w sprawie połowów, w szczególności przez ustanowienie warunków dostępu statków unijnych do obszaru połowowego określonego w art. 1 lit. h) umowy w sprawie połowów oraz przepisów wykonawczych partnerstwa w sprawie zrównoważonych połowów.

Artykuł 3

Uprawnienia do połowów

1.   Od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu, na okres, o którym mowa w art. 16 niniejszego protokołu, zgodnie z postanowieniami art. 5 umowy w sprawie połowów, przyznaje się następujące uprawnienia do połowów:

a)

w odniesieniu do kategorii „połowy pelagiczne niewodami w ramach tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego na północy”: 22 statkom unijnym (zwanej dalej „kategorią 1”);

b)

w odniesieniu do kategorii „połowy taklami dennymi w ramach tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego na północy”: 35 statkom unijnym (zwanej dalej „kategorią 2”);

c)

w odniesieniu do kategorii „połowy sznurami haczykowymi i wędami w ramach tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego na południu”: 10 statkom unijnym (zwanej dalej „kategorią 3”);

d)

w odniesieniu do kategorii „połowy denne włokami dennymi i taklami dennymi na południu”: 16 statkom unijnym (zwanej dalej „kategorią 4”);

e)

w odniesieniu do kategorii „połów tuńczyka wędami w ramach tradycyjnego łodziowego rybołówstwa przybrzeżnego”: 27 statkom unijnym (zwanej dalej „kategorią 5”);

f)

w odniesieniu do kategorii „połowy pelagiczne na skalę przemysłową włokami pelagicznymi lub semipelagicznymi i okrężnicami”: roczny kontyngent:

(i)

85 000 ton w pierwszym roku stosowania, 18 statkom unijnym;

(i)

90 000 ton w drugim roku stosowania, 18 statkom unijnym;

(iii)

100 000 ton w trzecim i czwartym roku stosowania, 18 statkom unijnym (zwanej dalej „kategorią 6”).

2.   Ustęp 1 niniejszego artykułu stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 5, 10 i 20 niniejszego protokołu.

3.   Na podstawie art. 5 umowy w sprawie połowów statki unijne mogą realizować działalność połowową w obszarze połowowym wyłącznie, jeżeli posiadają licencję połowową wydaną zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu i na warunkach określonych w załączniku i w dodatkach do niniejszego protokołu.

4.   Zgodnie z postanowieniami art. 3 ust. 4 umowy w sprawie połowów Strony ustalają, że będą wymieniać na posiedzeniach wspólnego komitetu informacje dotyczące łącznego połowu lub łącznego nakładu połowowego wszystkich flot prowadzących działalność w obszarze połowowym w odniesieniu do przedmiotowych stad.

Artykuł 4

Rekompensata finansowa

1.   Szacunkowa łączna wartość roczna niniejszego protokołu wynosi:

1.1.

48 100 000 EUR w pierwszym roku stosowania; podział tej kwoty jest następujący:

a)

37 000 000 EUR tytułem rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 umowy w sprawie połowów, przeznaczone na następujące płatności:

(i)

19 100 000 EUR na rekompensatę finansową za dostęp statków unijnych do obszaru połowowego, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a) umowy w sprawie połowów;

(ii)

17 900 000 EUR na wsparcie sektorowe, o którym mowa w art. 12 ust. 2 lit. c) umowy w sprawie połowów;

b)

11 100 000 EUR odpowiadające szacunkowym opłatom od zarządzających statkami, o których mowa w art. 12 ust. 2 lit. b) umowy w sprawie połowów.

1.2.

50 400 000 EUR w drugim roku stosowania; podział tej kwoty jest następujący:

a)

38 800 000 EUR tytułem rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 umowy w sprawie połowów, przeznaczone na następujące płatności:

(i)

20 000 000 EUR na rekompensatę finansową za dostęp statków unijnych do obszaru połowowego, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a) umowy w sprawie połowów;

(ii)

18 800 000 EUR na wsparcie sektorowe, o którym mowa w art. 12 ust. 2 lit. c) umowy w sprawie połowów;

b)

11 600 000 EUR odpowiadające szacunkowym opłatom od zarządzających statkami, o których to opłatach mowa w art. 12 ust. 2 lit. b) umowy w sprawie połowów.

1.3.

55 100 000 EUR w trzecim i czwartym roku stosowania; podział tej kwoty jest następujący:

a)

42 400 000 EUR tytułem rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 umowy w sprawie połowów, przeznaczone na następujące płatności:

(i)

21 900 000 EUR na rekompensatę finansową za dostęp statków unijnych do obszaru połowowego, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a) umowy w sprawie połowów;

(ii)

20 500 000 EUR na wsparcie sektorowe, o którym mowa w art. 12 ust. 2 lit. c) umowy w sprawie połowów;

b)

12 700 000 EUR odpowiadające szacunkowym opłatom od zarządzających statkami, o których mowa w art. 12 ust. 2 lit. b) umowy w sprawie połowów.

2.   Zgodnie z art. 12 umowy w sprawie połowów, a w szczególności z ust. 4 tego artykułu, i z zastrzeżeniem postanowień art. 5 tej umowy, organ Królestwa Marokańskiego przydziela rekompensatę finansową zgodnie z postanowieniami art. 6 i 7 niniejszego protokołu.

3.   Ustęp 1 niniejszego artykułu stosuje się z zastrzeżeniem postanowień art. 5, 10, 18, 19 i 20 niniejszego protokołu.

4.   Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a) i c) umowy w sprawie połowów, przelewana jest na rzecz Ministra Skarbu Królestwa Marokańskiego na rachunek Ministerstwa Skarbu Królestwa Marokańskiego, którego dane przekazywane są przez organ Królestwa Marokańskiego.

Artykuł 5

Zmiana uprawnień do połowów

1.   Wspólny komitet może za porozumieniem zmienić uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 3 niniejszego protokołu, zgodnie z art. 13 ust. 3 lit. a) umowy w sprawie połowów, pod warunkiem że zmiana ta nie narusza stabilności zasobów w obszarze połowowym. Zmiana ta może dotyczyć liczby statków unijnych, gatunków docelowych lub kwot przyznanych na mocy art. 3 niniejszego protokołu w odniesieniu do każdej kategorii.

2.   Zgodnie z postanowieniami art. 12 ust. 5 umowy w sprawie połowów, w przypadku zwiększenia lub zmniejszenia uprawnień do połowów, rekompensata finansowa, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a) umowy w sprawie połowów, zostaje dostosowana proporcjonalnie do uprawnień do połowów, pro rata temporis i na podstawie szacowanej wartości połowów poszczególnych kategorii. Zmiany takie zatwierdza wspólny komitet.

Uprawnień do połowów nie można jednak zwiększyć do ilości odpowiadającej dwukrotności uiszczanej przez Unię rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a) umowy w sprawie połowów.

Artykuł 6

Podział rekompensaty finansowej z tytułu dostępu do obszaru połowowego oraz opłat uiszczanych przez zarządzających statkami

1.   Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 12 ust. 2 lit. a) umowy w sprawie połowów, oraz opłaty, o których mowa w art. 12 ust. 2 lit. b) umowy w sprawie połowów, podlegają sprawiedliwemu podziałowi pod względem geograficznym i społecznym korzyści społeczno-gospodarczych, aby zapewnić skorzystanie z niej przez odpowiednie grupy ludności, zgodnie z art. 12 ust. 4 umowy w sprawie połowów.

2.   Nie później niż 3 miesiące od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu organ Królestwa Marokańskiego przedstawia metodę podziału geograficznego i społecznego, o której mowa w ust. 1, oraz klucz podziału przydzielonych kwot, do zbadania przez wspólny komitet.

3.   Strony badają na forum wspólnego komitetu wszelkie istotne zmiany w podziale geograficznym i społecznym.

4.   Każdego roku w terminie 3 miesięcy organ Królestwa Marokańskiego przedstawia roczne sprawozdanie dotyczące podziału geograficznego i społecznego, odnoszące się do poprzedniego roku budżetowego.

5.   Przed wygaśnięciem niniejszego protokołu organ Królestwa Marokańskiego przedkłada sprawozdanie końcowe z podziału geograficznego i społecznego kwot, o którym mowa w ust. 1.

Artykuł 7

Podział wsparcia sektorowego

1.   Wsparcie sektorowe, o którym mowa w art. 12 ust. 2 lit. c) umowy w sprawie połowów, przyczynia się do rozwoju i wdrażania polityki sektorowej realizowanej w oparciu o krajową strategię rozwoju sektora gospodarki rybnej.

2.   Nie później niż w terminie 3 miesięcy od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu wspólny komitet przyjmuje wieloletni plan sektorowy oraz szczegółowe zasady jego realizacji, obejmujące w szczególności:

a)

roczne i wieloletnie wytyczne dotyczące wykorzystania specjalnej kwoty wsparcia sektorowego zgodnie z art. 12 ust. 4 umowy w sprawie połowów;

b)

cele roczne i wieloletnie, które należy osiągnąć, aby doprowadzić do zrównoważonego rozwoju działalności połowowej, z uwzględnieniem priorytetów opisanych przez organ Królestwa Marokańskiego w krajowej strategii sektorowej;

c)

kryteria, sprawozdania i procedury, w tym wskaźniki budżetowe i finansowe, oraz metody kontroli i audytu, które mają być stosowane do oceny osiąganych wyników w ujęciu rocznym.

3.   Wszelkie zmiany wytycznych, celów, kryteriów i wskaźników oceny wymagają zatwierdzenia przez Strony w ramach wspólnego komitetu.

4.   Organ Królestwa Marokańskiego przedstawia roczne sprawozdanie z postępów projektów realizowanych w ramach wsparcia sektorowego, które jest analizowane przez wspólny komitet. Wspólny komitet określa strukturę tego sprawozdania nie później niż 3 miesiące od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu.

5.   W zależności od charakteru projektów i czasu ich realizacji organ Królestwa Marokańskiego przedstawia po ich zakończeniu sprawozdanie z ich realizacji, które jest analizowane przez wspólny komitet. Treść tego sprawozdania określa wspólny komitet.

6.   Przed terminem wygaśnięcia niniejszego protokołu organ Królestwa Marokańskiego przedstawia sprawozdanie końcowe z realizacji wsparcia sektora przewidzianego na podstawie niniejszego protokołu, obejmujące elementy omówione w ust. 1–5.

7.   W razie konieczności Strony kontynuują monitorowanie wdrażania wsparcia sektorowego maksymalnie do 6 miesięcy po wygaśnięciu niniejszego protokołu lub po zawieszeniu lub wypowiedzeniu niniejszego protokołu, jak to przewidziano w niniejszym protokole. Jednak wszelkie działania lub projekty uprzednio zatwierdzone przez wspólny komitet są brane pod uwagę w celu ewentualnego umożliwienia przedłużenia monitorowania wsparcia sektorowego w odniesieniu do tego działania lub projektu na dodatkowy okres nie dłuższy niż 6 miesięcy.

8.   Strony ustanawiają plan komunikacji i rozpowszechniania informacji w związku z umową w sprawie połowów. Plan zatwierdzany jest na pierwszym posiedzeniu wspólnego komitetu.

Artykuł 8

Płatności

1.   Rekompensata finansowa przewidziana w art. 12 ust. 2 lit. a) umowy w sprawie połowów jest wypłacana:

a)

za pierwszy rok, nie później niż 2 miesiące po posiedzeniu wspólnego komitetu, na którym zatwierdzono metodę podziału, o którym mowa w art. 6 ust. 2;

b)

za kolejne lata w rocznicę rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu, z zastrzeżeniem analizy dokonanej przez wspólny komitet zgodnie z ust. 4 i 5.

2.   Rekompensata finansowa przewidziana w art. 12 ust. 2 lit. c) umowy jest wypłacana:

a)

za pierwszy rok, nie później niż 2 miesiące po zatwierdzeniu przez wspólny komitet rocznego i wieloletniego planu, przewidzianego w art. 7 ust. 2 niniejszego protokołu;

b)

za kolejne lata, 2 miesiące po zatwierdzeniu przez wspólny komitet osiągnięć z poprzedniego roku i programu rocznego przewidzianego na następny rok budżetowy.

3.   Opłaty należne od zarządzających statkami uiszczane są zgodnie z zasadami określonymi w rozdziale I sekcja E załącznika do niniejszego protokołu.

4.   Każdego roku wspólny komitet sprawdza zgodność osiągnięć z planowaniem oraz płatności z kluczem podziału geograficznego i społecznego.

5.   W przypadku rozbieżności między planem lub metodą, o której mowa w art. 6 ust. 2 i 3, a osiągnięciami, w tym w zakresie podziału geograficznego i społecznego, można dokonać przeglądu płatności i związanej z nimi działalności połowowej lub, w zależności od przypadku, zawiesić je częściowo lub całkowicie. W takich przypadkach Strony nadal prowadzą konsultacje, a po stwierdzeniu przez wspólny komitet, że warunki określone w ust. 4 zostały spełnione, zostają wznowione odnośne płatności i działalność połowowa.

Artykuł 9

Współpraca naukowa

1.   Zgodnie z art. 3 i 8 umowy w sprawie połowów Strony zobowiązują się do zapewnienia, regularnie lub w razie potrzeby, organizacji spotkań naukowych w celu badania kwestii naukowych oraz, w razie konieczności, szacowania wartości połowów przy pierwszej sprzedaży w miejscu wyładunku lub na rynkach przeznaczenia, na wniosek wspólnego komitetu.

2.   Wspólny komitet określa zakres zadań, skład i sposób funkcjonowania spotkań naukowych.

Artykuł 10

Kampanie połowów naukowych

Na potrzeby badań naukowych i podniesienia poziomu wiedzy naukowej i technicznej, na wniosek wspólnego komitetu w obszarze połowowym można prowadzić kampanię połowów naukowych. Szczegółowe zasady prowadzenia kampanii połowów naukowych zostaną określone zgodnie z postanowieniami rozdziału III załącznika do niniejszego protokołu.

Artykuł 11

Współpraca między podmiotami gospodarczymi

Strony wspierają kontakty i współpracę między podmiotami gospodarczymi, zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem i przepisami wykonawczymi, w następujących dziedzinach:

a)

rozwój gałęzi przemysłu powiązanych z rybołówstwem, w szczególności przemysłu stoczniowego i naprawy statków, produkcji materiałów i narzędzi połowowych;

b)

rozwój wymiany w zakresie wiedzy zawodowej i szkolenia kadr w sektorze rybołówstwa morskiego;

c)

wprowadzanie do obrotu produktów rybołówstwa;

d)

marketing;

e)

akwakultura i niebieska gospodarka.

Artykuł 12

Nieprzestrzeganie postanowień i obowiązków protokołu

Zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu i prawodawstwa obowiązującego w odniesieniu do obszaru połowowego, w przypadku nieprzestrzegania postanowień niniejszego protokołu i obowiązków wynikających z jego stosowania organ Królestwa Marokańskiego zastrzega sobie prawo zastosowania sankcji przewidzianych w załączniku do niniejszego protokołu.

Artykuł 13

Wymiana danych drogą elektroniczną

Strony zobowiązują się do jak najszybszego wdrożenia systemów niezbędnych do elektronicznej wymiany, takich jak system elektronicznego przekazywania danych (ang. Electronic Reporting System - ERS), dla wszystkich informacji i wszystkich dokumentów związanych z zarządzaniem technicznym niniejszym protokołem, takich jak dane dotyczące połowów, pozycje satelitarnego systemu monitorowania statków (ang. Vessel Monitoring System - VMS) oraz powiadomienia o wejściu na obszar i wyjściu z obszaru statków unijnych prowadzących działalność w ramach umowy w sprawie połowów.

Artykuł 14

Poufność

1.   Strony zobowiązują się do przetwarzania wszelkich uzyskanych w ramach umowy w sprawie połowów danych osobowych dotyczących statków unijnych i ich działalności połowowej, w tym danych zgromadzonych przez obserwatorów, zgodnie z zasadami poufności i ochrony danych.

2.   Strony czuwają nad tym, aby jedynie zagregowane dane związane z działalnością połowową w obszarze połowowym były dostępne publicznie.

3.   Właściwe organy wykorzystują dane, które można uznać za poufne, wyłącznie na potrzeby wykonania umowy w sprawie połowów oraz zarządzania rybołówstwem, jak również MKD połowów.

4.   W odniesieniu do danych o charakterze osobowym przekazywanych przez Unię wspólny komitet może ustanowić odpowiednie gwarancje i środki prawne zgodnie z przepisami ogólnymi o ochronie danych.

Artykuł 15

Wejście w życie

Niniejszy protokół wchodzi w życie z dniem, w którym Strony powiadomią się nawzajem o dopełnieniu niezbędnych procedur w tym zakresie.

Artykuł 16

Okres obowiązywania

Niezależnie od art. 18 umowy w sprawie połowów, niniejszy protokół stosuje się przez okres czterech lat od daty jego wejścia w życie lub, w stosownych przypadkach, od daty jego tymczasowego stosowania.

Artykuł 17

Tymczasowe stosowanie

Niniejszy protokół może być stosowany tymczasowo za obopólną zgodą, potwierdzoną w formie wymiany powiadomień między Stronami, począwszy od daty udzielenia przez Radę upoważnienia do jego podpisania.

Artykuł 18

Zawieszenie

Każda ze Stron może wystąpić o zawieszenie stosowania niniejszego protokołu, zgodnie z art. 20 umowy w sprawie połowów.

Artykuł 19

Wypowiedzenie

Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy protokół zgodnie z art. 21 umowy w sprawie połowów.

Artykuł 20

Przegląd

Każda ze Stron może wystąpić o zmianę niniejszego protokołu zgodnie z art. 22 umowy w sprawie połowów.


ZAŁĄCZNIK

WARUNKI DOKONYWANIA POŁOWÓW W OBSZARZE POŁOWOWYM PRZEZ STATKI UNIJNE

ROZDZIAŁ I

POSTANOWIENIA MAJĄCE ZASTOSOWANIE DO SKŁADANIA WNIOSKÓW O LICENCJE I WYDAWANIA LICENCJI POŁOWOWYCH

A.   WNIOSEK O WYDANIE LICENCJI POŁOWOWYCH

1.

Licencję połowową w obszarze połowowym mogą otrzymać tylko kwalifikowalne statki.

2.

Aby statek unijny kwalifikował się do otrzymania licencji, w odniesieniu do zarządzającego statkiem, kapitana ani statku unijnego nie może obowiązywać zakaz prowadzenia działalności połowowej w odnośnym obszarze połowowym; statek unijny nie może ponadto figurować w wykazie statków rybackich NNN.

3.

Muszą oni spełniać odnośne obowiązujące przepisy oraz wywiązać się ze wszystkich wcześniejszych zobowiązań wynikających z prowadzenia działalności połowowej w obszarze połowowym.

4.

Organ Unii przedkłada departamentowi wykazy statków unijnych składających wnioski o prowadzenie działalności połowowej w granicach ustalonych w arkuszach danych załączonych do niniejszego protokołu co najmniej 20 dni przed początkiem okresu ważności licencji połowowych będących przedmiotem wniosków.

Wykazy te:

a)

przesyła się do departamentu pocztą elektroniczną na adres podany w ramach wymiany listów przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu;

b)

zawierają liczbę statków unijnych w rozbiciu na kategorie połowów i obszary zarządzania oraz – w odniesieniu do każdego statku unijnego – główne parametry, kwoty płatności w rozbiciu na rubryki, wskazanie narzędzia lub narzędzi połowowych, które mają być wykorzystywane w okresie, którego dotyczy wniosek, a dla kategorii 6 dodatkowo wnioskowaną kwotę w postaci miesięcznych prognoz w tonach połowu.

5.

W przypadku kategorii 6, jeżeli w danym miesiącu połów:

a)

sięgnie przewidzianej dla danego statku unijnego miesięcznej kwoty przed końcem danego miesiąca: zarządzający może przekazać departamentowi, za pośrednictwem organu Unii, aktualizację swoich przewidywanych miesięcznych połowów i wniosek o zwiększenie przedmiotowej przewidywanej miesięcznej kwoty;

b)

utrzyma się poniżej przewidzianej dla danego statku unijnego miesięcznej kwoty: odpowiednią część kwoty lub opłaty przenosi się na kolejny okres działalności w bieżącym roku kalendarzowym.

6.

Indywidualne wnioski o wydanie licencji połowowych, pogrupowane według kategorii połowów, przedkłada się w departamencie w momencie przekazania wykazów, o których mowa w pkt 4, zgodnie ze wzorem formularza zamieszczonym w dodatku 1.

7.

Do każdego wniosku o licencję połowową dołącza się następujące dokumenty:

a)

kopia świadectwa pomiarowego statku, której zgodność z oryginałem potwierdziło państwo członkowskie bandery;

b)

aktualne kolorowe zdjęcie cyfrowe o minimalnej rozdzielczości graficznej wynoszącej 1 400 x 1 050 pikseli, uwierzytelnione zgodnie z procedurami obowiązującymi w państwie bandery, przestawiające statek unijny w obecnym stanie od strony burty, i na którym wyraźnie widać litery oraz numer rejestracyjny. Minimalne wymiary tego zdjęcia to 15 cm x 10 cm;

c)

dowód uiszczenia rocznych opłat za licencje połowowe określonych w obowiązujących przepisach, innych opłat i kosztów pracy obserwatorów, zgodnie z sekcją E;

d)

wszystkie inne dokumenty lub zaświadczenia wymagane zgodnie z postanowieniami szczególnymi dotyczącymi danego typu statku unijnego, określonymi w niniejszym protokole.

8.

W przypadku statków unijnych, których parametry techniczne nie uległy zmianie przy corocznym odnawianiu licencji połowowej na podstawie niniejszego protokołu do wniosków o przedłużenie należy załączyć wyłącznie dowód uiszczenia opłat za licencje połowowe, innych opłat i kosztów pracy obserwatorów.

9.

Organ Unii przesyła departamentowi drogą elektroniczną formularze wniosków o wydanie licencji połowowej wraz ze wszystkimi dokumentami wymienionymi w pkt 7 zawierającymi informacje konieczne do wydania licencji połowowych.

B.   WYDAWANIE LICENCJI POŁOWOWYCH

1.

W terminie 15 dni od otrzymania wszystkich dokumentów, o których mowa w sekcji A pkt 6, departament wydaje organowi Unii, za pośrednictwem delegatury, licencje połowowe dla wszystkich statków unijnych.

2.

W stosownych przypadkach departament informuje organ Unii o przyczynach odmowy wydania licencji.

3.

Licencje połowowe sporządza się zgodnie z danymi zawartymi w arkuszach danych zamieszczonych w dodatku 2; określają one m.in.: obszar zarządzania, odległość od wybrzeża, dane dotyczące VMS (numer identyfikacyjny transpondera VMS), dopuszczalne narzędzia połowowe, głównie poławiane gatunki, dozwolone rozmiary oczek sieci, dozwolone przyłowy, a w przypadku kategorii 6 przewidywaną kwotę dopuszczalnego miesięcznego połowu danego statku unijnego.

4.

Można zezwolić na zwiększenie przewidywanej kwoty dopuszczalnego miesięcznego połowu danego statku unijnego w granicach limitów połowowych przewidzianych w odpowiednim arkuszu danych.

5.

Licencje połowowe mogą być wydawane jedynie statkom unijnym, które dopełniły wszystkich wymaganych formalności administracyjnych w tym zakresie.

6.

Strony uzgadniają, że podejmą działania zmierzające do wprowadzenia elektronicznego systemu licencji połowowej.

C.   WAŻNOŚĆ LICENCJI POŁOWOWYCH I KORZYSTANIE Z NICH

1.

Z wyjątkiem pierwszego roku, który rozpoczyna się w dniu rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu i kończy się najpóźniej dnia 31 grudnia, licencje połowowe są ważne przez:

a)

rok kalendarzowy (w przypadku kategorii 5), rozumiany jako okres od początku okresu ważności licencji połowowej do dnia 31 grudnia;

b)

kwartał (w przypadku kategorii 1, 2, 3 i 4), rozumiany jako jeden z 3-miesięcznych okresów rozpoczynających się 1 stycznia, 1 kwietnia, 1 lipca lub 1 października;

c)

miesiąc (w przypadku kategorii 6), rozumiany jako okres od początku okresu ważności licencji do końca danego miesiąca.

W odniesieniu do ostatniego roku stosowania, który rozpoczyna się w dniu 1 stycznia, a kończy w dniu wygaśnięcia niniejszego protokołu, powyższe okresy ulegają, w stosownych przypadkach, de facto skróceniu w związku z wygaśnięciem niniejszego protokołu.

2.

Licencja połowowa jest ważna tylko przez okres objęty uiszczoną opłatą i w odniesieniu do obszaru zarządzania, rodzajów narzędzi połowowych i kategorii wskazanych w przedmiotowej licencji połowowej.

3.

Każda licencja połowowa jest wydawana dla danego statku unijnego i nie podlega przeniesieniu. W przypadku udowodnionego działania siły wyższej, jak utrata statku unijnego lub przedłużające się jego unieruchomienie z powodu poważnej awarii technicznej, należycie potwierdzonej przez właściwe organy państwa bandery oraz na wniosek organu Unii, licencja danego statku unijnego zostaje anulowana. Możliwie najszybciej wydaje się, zgodnie z postanowieniami mającymi zastosowanie do ubiegania się o licencje połowowe i ich udzielania, nową licencję na inny statek unijny w ramach tej samej kategorii połowów, przy czym jego pojemność nie przekracza pojemności statku unijnego, którego licencja została anulowana.

4.

W przypadku anulowania licencji połowowej zarządzający statkiem lub jego przedstawiciel zwraca departamentowi anulowaną licencję.

5.

Licencja połowowa musi stale znajdować się na statku unijnym i być podczas każdej kontroli okazywana upoważnionym organom.

D.   OPŁATY ZA LICENCJE POŁOWOWE I INNE NALEŻNOŚCI

1.

Roczne opłaty licencyjne są ustalane w marokańskich przepisach ustawowych i wykonawczych regulujących działalność połowową w obszarze połowowym.

2.

Opłaty za licencje połowowe obejmują rok kalendarzowy, w trakcie którego licencja jest wydana, i płatne są w chwili składania pierwszego wniosku o licencję połowową w danym roku. Kwoty przedmiotowych opłat za licencje połowowe zawierają wszystkie powiązane opłaty lub podatki, z wyjątkiem opłat portowych lub opłat serwisowych.

3.

Inne należności (oprócz opłat za licencje połowowe) oblicza się dla każdego statku unijnego na podstawie stawek ustanowionych w arkuszach danych zamieszczonych w dodatku 2.

4.

Wysokość należności oblicza się proporcjonalnie do faktycznego okresu obowiązywania licencji połowowej, uwzględniając ewentualne okresy zamknięte.

E.   WARUNKI PŁATNOŚCI

1.

Opłaty za licencje połowowe, inne należności i koszty pracy obserwatorów wnosi się przed wydaniem licencji połowowych na rzecz skarbnika Ministerstwa Rolnictwa, Rybołówstwa Morskiego, Rozwoju Obszarów Wiejskich, Gospodarki Wodnej i Lasów, na rachunek bankowy nr 0018100078000 20110750201 w banku Bank Al Maghrib (Maroko).

2.

Opłatę za połowy statków unijnych kategorii 5 uiszcza się w następujący sposób:

a)

przed rozpoczęciem działalności połowowej wpłaca się zaliczkę ryczałtową (7 000 EUR za statek unijny), o której mowa w arkuszu danych;

b)

zaliczka jest obliczana proporcjonalnie do okresu ważności licencji połowowej;

c)

przed dniem 30 czerwca organ Unii przedkłada departamentowi zestawienie opłat należnych za poprzedni rok gospodarczy, przygotowane na podstawie raportów połowowych sporządzonych przez każdego zarządzającego statkiem, zweryfikowanych i potwierdzonych przez właściwe organy państwa bandery oraz organ Królestwa Marokańskiego;

d)

w odniesieniu do ostatniego roku stosowania, zestawienie opłat należnych za poprzedni rok połowowy przekazuje się w ciągu 4 miesięcy po wygaśnięciu niniejszego protokołu;

e)

ostateczne rozliczenie przesyła się odnośnym zarządzającym statkami, którzy mają 30 dni na wywiązanie się ze swych zobowiązań finansowych, licząc od powiadomienia o zatwierdzeniu danych liczbowych przez departament. Najpóźniej półtora miesiąca po wspomnianym powiadomieniu organ Unii przekazuje departamentowi dowód dokonania przez zarządzającego statkiem płatności w euro na rzecz Ministra Skarbu Maroka, na rachunek, o którym mowa w pkt 1;

f)

jednak jeśli kwota rozliczenia jest niższa od kwoty zaliczki, o której mowa w lit. a) i b), nie przysługuje zwrot nadpłaconej kwoty;

g)

zarządzający statkami podejmują wszelkie niezbędne kroki, by zagwarantować uiszczenie ewentualnych dodatkowych płatności w terminie określonym w lit. e);

h)

niewywiązanie się z obowiązków, o których mowa w lit. e), powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu wywiązania się przez zarządzającego statkiem z tych zobowiązań.

3.

Opłaty za kwoty przyznane trawlerom kategorii 6 uiszcza się w następujący sposób:

a)

opłatę odpowiadającą przewidywanej miesięcznej kwocie statku unijnego, o którą zarządzający statkiem złożył wniosek, uiszcza się przed rozpoczęciem działalności połowowej;

b)

w przypadku zwiększenia przewidywanej miesięcznej kwoty, przewidzianej w sekcji A pkt 5, organ Królestwa Marokańskiego musi otrzymać opłatę odpowiadającą temu zwiększeniu zanim dany statek wznowi działalność połowową;

c)

w przypadku przekroczenia przewidywanej miesięcznej kwoty i jej ewentualnego zwiększenia, kwota należności odpowiadająca przekroczeniu zostaje zwiększona o współczynnik 3. Saldo miesięczne, obliczane na podstawie faktycznego połowu, jest uiszczane w ciągu 2 miesięcy następujących po miesiącu, podczas którego dokonano przedmiotowych połowów.

ROZDZIAŁ II

OBSZARY ZARZĄDZANIA

1.

Obszary zarządzania w odniesieniu do każdej kategorii połowów wyszczególniono w arkuszach danych zamieszczonych w dodatku 2.

2.

Przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu organ Królestwa Marokańskiego przekazuje organowi Unii współrzędne geograficzne obszarów zarządzania oraz wszelkich obszarów położonych w ich obrębie, na których zakazane jest prowadzenie działalności połowowej.

3.

Informacje te przekazuje się w formie elektronicznej i wyraża w formacie dziesiętnym N/S DD.ddd (WGS84).

4.

O wszelkich zmianach tych współrzędnych należy niezwłocznie informować Unię.

5.

W razie potrzeby Unia może zażądać uzupełnienia tych parametrów.

ROZDZIAŁ III

SZCZEGÓŁOWE ZASADY PROWADZENIA KAMPANII POŁOWÓW NAUKOWYCH

1.

Strony wspólnie podejmują decyzję o tym:

a)

jakie podmioty unijne będą prowadzić kampanię połowów naukowych (zwaną dalej „kampanią”),

b)

jaki okres będzie najbardziej odpowiedni do ich przeprowadzenia; oraz

c)

jakie będą warunki ich realizacji.

2.

Aby ułatwić statkom unijnym prowadzenie prac badawczych, departament przekazuje informacje naukowe i inne istotne dane, którymi dysponuje.

3.

Strony ustalą wspólnie protokół badawczy, który będzie stosowany podczas danej kampanii, i przekażą go zainteresowanym podmiotom.

4.

Długość kampanii wynosi co najmniej 3 miesiące i maksymalnie 6 miesięcy, chyba że Strony, za porozumieniem, zadecydują o jej zmianie.

5.

Organ Unii przesyła organowi Królestwa Marokańskiego wniosek o wydanie licencji połowowej na potrzeby kampanii, wraz z dokumentacją techniczną określającą:

a)

dane techniczne statku unijnego;

b)

poziom wiedzy specjalistycznej oficerów statku unijnego dotyczący łowiska;

c)

propozycję dotyczącą parametrów technicznych kampanii (czas trwania, narzędzia połowowe, rejony poszukiwań itp.);

d)

sposób finansowania.

6.

W razie potrzeby departament organizuje dialog dotyczący aspektów technicznych i finansowych z organem Unii oraz, w stosownych przypadkach, z zainteresowanymi zarządzającymi statkami.

7.

Przed rozpoczęciem kampanii statek unijny zawija do portu wskazanego przez organ Królestwa Marokańskiego, aby poddać się inspekcjom przewidzianym w rozdziale VIII pkt 1 lit. a) i pkt 1 lit. b) niniejszego załącznika.

8.

Przed rozpoczęciem kampanii zarządzający statkami przedkładają departamentowi i organowi Unii:

a)

raport połowowy dotyczący połowu znajdującego się już na statku;

b)

dane techniczne narzędzi połowowych, które będą używane podczas kampanii; oraz

c)

zapewnienie, że będą one zgodne z obowiązującymi wymogami regulacyjnymi.

9.

Podczas kampanii na morzu odpowiedni zarządzający statkami:

a)

przekazują departamentowi i organowi Unii cotygodniowe raporty dotyczące połowów dokonanych każdego dnia i w trakcie każdego zaciągu sieci, określając parametry techniczne kampanii (pozycja, głębokość, data i godzina, połów i inne uwagi lub komentarze);

b)

wskazują za pomocą VMS pozycję i prędkość statków unijnych oraz obrane przez nie kierunki;

c)

zapewniają obecność na statku obserwatorów naukowych będących obywatelami Maroka lub wybranych przez organ Królestwa Marokańskiego, zgodnie z postanowieniami dotyczącymi obserwatorów, określonymi w rozdziale VII. O ile Strony nie postanowią inaczej, statek unijny nie jest zobowiązany zawijać do portu częściej niż raz na 2 miesiące;

d)

na żądanie organu Królestwa Marokańskiego przedstawiają swój statek do inspekcji przed opuszczaniem przez niego obszaru połowowego;

e)

przestrzegają marokańskich przepisów ustawowych i wykonawczych w dziedzinie rybołówstwa; połowy, włączając przyłowy, uzyskane podczas kampanii, pozostają własnością zarządzającego statkiem, pod warunkiem że przestrzega on odnośnych postanowień wspólnego komitetu i postanowień protokołu badawczego.

10.

Departament wyznacza osobę do kontaktów, odpowiedzialną za zajęcie się wszelkimi nieprzewidzianymi problemami, które mogą utrudnić przebieg kampanii.

ROZDZIAŁ IV

MONITOROWANIE SATELITARNE LUB VMS

A.   PRZEPISY OGÓLNE

1.

Do statków unijnych prowadzących lub mających zamiar prowadzić połowy w obszarze połowowym w ramach niniejszego protokołu zastosowanie mają marokańskie przepisy w zakresie funkcjonowania urządzeń pozycjonowania satelitarnego i lokalizacji satelitarnej. Państwo bandery zapewnia, aby statki unijne pływające pod jego banderą przestrzegały tych przepisów.

2.

Działalność każdego statku unijnego, który posiada zezwolenie w ramach niniejszego protokołu, jest monitorowana w sposób ciągły, w szczególności za pomocą VMS. Szczegółowe zasady monitorowania określa wspólny komitet.

3.

VMS statków unijnych podlegających monitorowaniu satelitarnemu na mocy niniejszego protokołu zapewnia automatyczne komunikowanie pozycji statków unijnych do Centrum Monitorowania Rybołówstwa (CMR) państwa bandery, które przekazuje je CMR Maroka.

4.

Państwo bandery i Maroko wyznaczają swoich korespondentów VMS, pełniących funkcję punktów kontaktowych:

a)

przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu CMR państwa bandery i Maroka przekazują sobie nawzajem dane swoich korespondentów VMS (imię i nazwisko, adres, telefon, faks, adres e-mail);

b)

o wszelkich zmianach danych korespondentów VMS należy niezwłocznie informować.

Punkty kontaktowe, których dane kontaktowe zostają przekazane przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu, wymieniają wszelkie istotne informacje dotyczące wyposażenia statków unijnych, protokołów transmisji lub innych elementów niezbędnych do monitorowania satelitarnego.

B.   DANE VMS

1.

Niezwłocznie po wpłynięciu na obszar połowowy statku unijnego dokonującego połowów w ramach umowy w sprawie połowów i podlegającego monitorowaniu satelitarnemu zgodnie z niniejszym protokołem, CMR państwa bandery rozpoczyna przesyłanie meldunków pozycyjnych statku do CMR Maroka. Meldunki te przesyła się:

drogą elektroniczną z wykorzystaniem protokołu bezpiecznej transmisji;

z częstotliwością co najmniej co dwie godziny; oraz

w formacie wskazanym w dodatku 3.

2.

Do czasu przejścia na nowy format UN-CEFACT należy stosować format NAF. Organ Królestwa Marokańskiego określi okres niezbędny do przejścia na format UN-CEFACT w oprogramowaniu FLUX, z uwzględnieniem ograniczeń technicznych związanych z włączeniem tego nowego formatu i oprogramowania FLUX. Określi on okres próbny przewidziany przed przejściem operacyjnym na nowy format i oprogramowanie FLUX. Po pomyślnym zakończeniu testów Strony wspólnie wyznaczą możliwie najszybszy termin rozpoczęcia stosowania, na forum wspólnego komitetu lub w formie wymiany listów.

3.

Każdy meldunek pozycyjny zawiera:

a)

identyfikację statku unijnego;

b)

ostatnią pozycję geograficzną statku unijnego (długość, szerokość geograficzną) z marginesem błędu pozycji poniżej 100 metrów i przedziałem ufności wynoszącym 99 %;

c)

dzień i godzinę zarejestrowania pozycji;

d)

prędkość i kurs statku unijnego.

4.

Pozycje oznacza się w systemie VMS w następujący sposób:

a)

pierwszą pozycję zarejestrowaną po wejściu na obszar połowowy oznacza się kodem „ENT”;

b)

wszystkie następne pozycje oznacza się kodem „POS”;

c)

pierwszą pozycję zarejestrowaną po opuszczeniu obszaru połowowego oznacza się kodem „EXI”;

d)

pozycje komunikowane ręcznie, zgodnie z sekcją C pkt 3, oznacza się kodem „MAN”.

5.

CMR państwa bandery zapewnia automatyczne przetwarzanie i elektroniczne przesyłanie meldunków pozycyjnych. Meldunki pozycyjne rejestruje się w bezpieczny sposób i przechowuje w bazie danych przez trzy lata. W przypadku ograniczeń technicznych okres ten można za porozumieniem skrócić.

6.

Oprogramowanie i urządzenia VMS muszą być:

a)

niezawodne, uniemożliwiające wprowadzanie lub wysłanie nieprawdziwych danych dotyczących pozycji oraz uniemożliwiające ich ręczną zmianę;

b)

całkowicie zautomatyzowane i operacyjne w każdej chwili niezależnie od warunków środowiskowych i pogodowych.

7.

Zabrania się przemieszczania, odłączania, niszczenia, uszkadzania lub blokowania systemu stałego monitorowania położenia wykorzystującego łączność satelitarną umieszczonego na statku unijnego w celu transmitowania danych oraz celowego modyfikowania lub fałszowania danych przekazywanych lub rejestrowanych przez ten system.

8.

Kapitanowie statków unijnych nieustannie zapewniają, aby:

a)

dane nie zostały w żaden sposób zmienione;

b)

praca anteny lub anten podłączonych do satelitarnych urządzeń lokacyjnych nie była zakłócana;

c)

nie występowały przerwy w zasilaniu satelitarnych urządzeń lokacyjnych; oraz

d)

nie demontowano urządzeń VMS.

9.

Do celów MKD Strony uzgadniają, że – w razie potrzeby oraz na żądanie – będą wymieniać informacje dotyczące używanych urządzeń.

C.   PROBLEM TECHNICZNY LUB USTERKA SPRZĘTU MONITOROWANIA SATELITARNEGO ZAINSTALOWANEGO NA STATKU UNIJNEGO

1.

W przypadku problemu technicznego lub usterki sprzętu stałego monitorowania satelitarnego zainstalowanego na statku unijnym państwo bandery zobowiązane jest niezwłocznie poinformować o tym departament i organ Unii.

2.

Zepsute urządzenia należy wymienić w ciągu 10 dni roboczych, po zgłoszeniu problemu technicznego CMR Maroka przez państwo bandery. Po upływie tego terminu dany statek unijny musi zawinąć do portu wyznaczonego przez organ Królestwa Marokańskiego na potrzeby wywiązania się z obowiązków i naprawy lub musi opuścić obszar połowowy, o ile państwo bandery przekazało CMR Maroka sprawozdanie z kontroli zepsutego sprzętu i poinformowało o przyczynach awarii.

3.

Dopóki urządzenia nie zostaną wymienione, kapitan statku unijnego co cztery godziny przekazuje ręcznie do CMR państwa bandery, drogą elektroniczną, radiową lub faksem, zbiorczy meldunek pozycyjny, zawierający meldunki pozycyjne, jakie zostały zarejestrowane przez kapitana statku unijnego zgodnie z warunkami określonymi w sekcji B.

4.

CMR państwa bandery niezwłocznie zapisuje te ręcznie przekazane komunikaty w bazie danych, o której mowa w sekcji B pkt 5, i niezwłocznie przekazuje je CMR Maroka w takim oprogramowaniu i formacie, jak opisane w dodatku 3.

D.   NIEOTRZYMANIE DANYCH VMS PRZEZ CMR MAROKA

1.

Jeżeli CMR Maroka ustali, że państwo bandery nie przekazuje informacji przewidzianych w sekcji B, niezwłocznie informuje o tym organ Unii i zainteresowane państwo bandery.

2.

CMR zainteresowanego państwa bandery lub CMR Maroka natychmiast zgłaszają sobie nawzajem wszelkie anomalie w funkcjonowaniu nadawania i odbioru meldunków pozycyjnych, aby możliwie najszybciej znaleźć rozwiązanie techniczne. Organ Unii jest informowany o rozwiązaniu znalezionym przez oba CMR.

3.

Po wznowieniu komunikacji między CMR zainteresowanego państwa bandery a CMR Maroka przesyła się wszystkie meldunki, których nie przekazano w czasie unieruchomienia systemu.

4.

Przed rozpoczęciem stosowania niniejszego protokołu CMR państwa bandery i CMR Maroka uzgadniają alternatywne środki komunikacji elektronicznej, które będą używane do przekazywania danych VMS w razie awarii systemu łączności między CMR, i niezwłocznie informują się nawzajem o wszelkich zmianach.

5.

Awarie systemu łączności między CMR Maroka i CMR unijnych państw bandery nie powinny wpływać na normalny rytm działalności połowowej statków unijnych. Niemniej należy natychmiast stosować formę transmisji, którą uzgodniono na podstawie pkt 4.

6.

Aby statków unijnych nie uznano za popełniające naruszenie polegające na nieprzekazywaniu danych VMS organ Królestwa Marokańskiego informuje swoje właściwe służby kontrolne o awarii w jednym z CMR oraz o sposobie transmisji uzgodnionym na podstawie pkt 4.

E.   OCHRONA DANYCH VMS

1.

Wszelkie dane pochodzące z monitorowania, które jedna Strona przesyła drugiej zgodnie z niniejszymi postanowieniami, wykorzystywane są wyłącznie do celów realizowanego przez organ Królestwa Marokańskiego MKN floty unijnej dokonującej połowów w ramach umowy w sprawie połowów oraz badań naukowych prowadzonych przez Maroko w ramach zarządzania rybołówstwem i zagospodarowywania łowisk.

2.

Niezależnie od powodów danych tych nie wolno udostępniać osobom trzecim.

3.

Wszelkie spory dotyczące interpretacji lub stosowania postanowień rozdziału IV są przedmiotem konsultacji między Stronami na forum wspólnego komitetu, o którym mowa w art. 13 umowy w sprawie połowów, który podejmie odpowiednie decyzje.

4.

W razie potrzeby Strony dokonują za porozumieniem zmian niniejszych postanowień na forum wspólnego komitetu.

ROZDZIAŁ V

RAPORTOWANIE POŁOWÓW

A.   DZIENNIK POŁOWOWY

1.

Kapitan statku unijnego ma obowiązek prowadzić dziennik połowowy, którego wzory podano w dodatkach 4 i 5, oraz na bieżąco uzupełniać go, zgodnie z przepisami przywołanymi w nocie wyjaśniającej do dziennika połowowego.

2.

Zarządzający statkiem ma obowiązek przekazywać właściwym organom kopie przedmiotowych dzienników połowowych nie później niż 15 dni po wyładunku połowów. Organy te bezzwłocznie przekazują kopie organowi Unii i departamentowi. Dzienniki połowowe muszą być wypełniane i przekazywane, nawet w przypadku zerowych połowów.

3.

Niewywiązanie się przez zarządzającego statkiem z obowiązków określonych w pkt 1 i 2 powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu spełnienia przez niego tych obowiązków. Organ Unii jest niezwłocznie informowany o takiej decyzji.

B.   KWARTALNE RAPORTY POŁOWOWE

1.

Przed końcem każdego kwartału organ Unii powiadamia departament o danych, którymi dysponuje, w odniesieniu do ilości złowionych w poprzednim kwartale przez statki unijne, zgodnie ze wzorami określonymi w dodatkach 6 i 7.

2.

Dane przekazuje się w podziale na miesiące i w przypadku wszystkich statków unijnych i wszystkich gatunków wymienionych w dzienniku połowowym w rozbiciu, w szczególności na kategorie.

3.

Dane te przekazuje się również departamentowi w formie pliku informatycznego w formacie kompatybilnym z oprogramowaniem używanym przez departament.

C.   WIARYGODNOŚĆ DANYCH

Informacje zawarte w dokumentach, o których mowa w sekcjach A i B, muszą odzwierciedlać faktyczne połowy, aby mogły stanowić jedną z podstaw monitorowania zmian w zasobach.

D.   PRZEJŚCIE NA SYSTEM ELEKTRONICZNY

1.

Do czasu przejścia na nowy format UN-CEFACT oparty na sieci FLUX Komisji wszystkie dane dotyczące połowów i raporty przekazuje się drogą elektroniczną za pomocą systemu ERS, wykorzystując do przesyłania przez DEH (ang. Data Exchange Highway) Komisji format XML EU-ERS 3.1.0.

2.

W ciągu pierwszych 6 miesięcy stosowania niniejszego protokołu Strony przeprowadzają testy niezbędne do funkcjonowania systemu ERS.

3.

Strony planują wdrożyć system ERS i zastąpić wersje papierowe dziennika połowowego oraz raportów połowowych danymi ERS, po zakończeniu okresu próbnego, który w razie potrzeby i za porozumieniem można przedłużyć.

4.

W odniesieniu do systemu ERS Strony wykorzystają, za porozumieniem, tryb i format przekazywania danych zgodny z przepisami technicznymi, które, wraz z zasadami stosowania, zostaną szczegółowo określone w drodze wymiany listów przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu.

E.   WYŁADUNEK POZA MAROKIEM

Zarządzający statkiem ma obowiązek przekazywać właściwym organom deklaracje wyładunkowe dotyczące połowów dokonanych w ramach niniejszego protokołu, nie później niż 15 dni po wyładunku. W tym samym terminie przesyła on kopię tych deklaracji do delegatury oraz do organu Królestwa Marokańskiego na adresy przekazane w drodze wymiany listów przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu.

Niewywiązanie się z tych obowiązków powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu spełnienia tych obowiązków przez zarządzającego statkiem. Organ Unii jest niezwłocznie informowany o takim zawieszeniu.

ROZDZIAŁ VI

ZAOKRĘTOWANIE MARYNARZY MAROKAŃSKICH

1.

Na cały okres prowadzenia działalności w obszarze połowowym zarządzający statkiem posiadający licencję połowową w ramach niniejszego protokołu zaokrętowuje marynarzy marokańskich zgodnie z postanowieniami określonymi w arkuszach danych zamieszczonych w dodatku 2.

2.

Zarządzający statkiem wybierają marynarzy do zaokrętowania na swoich statkach rybackich:

a)

albo na podstawie oficjalnej listy laureatów szkół morskich przekazanej przez departament organowi Unii, a następnie przez organ Unii – zainteresowanym państwom bandery; lista ta aktualizowana jest 1 lutego każdego roku. Spośród laureatów zarządzający statkiem dowolnie wybierają kandydatów, którzy mają najlepsze kwalifikacje i najwłaściwsze doświadczenie.

b)

albo spośród marynarzy, którzy przedstawią dowody, że byli zaokrętowani na statkach unijnych w okresach stosowania poprzednich protokołów.

3.

Umowy o pracę marynarzy marokańskich są zawierane między przedstawicielem (przedstawicielami) zarządzających statkami a marynarzami lub ich związkami zawodowymi albo ich przedstawicielami, w porozumieniu z właściwym organem Królestwa Marokańskiego. Umowy te zapewniają marynarzom korzystanie z właściwego dla nich systemu zabezpieczeń społecznych, obejmującego ubezpieczenie na wypadek śmierci, nieszczęśliwych wypadków i świadczenia zdrowotne.

4.

Zarządzający statkiem lub jego przedstawiciel przesyła kopię umowy do departamentu za pośrednictwem delegatury.

5.

Zarządzający statkiem lub jego przedstawiciel powiadamia departament, za pośrednictwem delegatury, o imionach i nazwiskach marynarzy marokańskich zaokrętowanych na jego statku unijnym, z podaniem pełnionych przez nich funkcji.

6.

Dnia 1 lutego i 1 sierpnia delegatura przekazuje departamentowi półroczne podsumowanie dotyczące marynarzy marokańskich zaokrętowanych na statkach unijnych, z podaniem ich numerów indentyfikacyjnych i wskazaniem statków unijnych, na które ich zaokrętowano.

7.

Wynagrodzenie marynarzy marokańskich pokrywają zarządzający statkami. Jego wysokość jest ustalana przed wydaniem licencji połowowej, w drodze wzajemnego porozumienia między zarządzającymi statkami lub ich przedstawicielami a zainteresowanymi marynarzami marokańskimi lub ich przedstawicielami. Warunki wynagrodzenia marynarzy marokańskich nie mogą jednak być gorsze od warunków wynagrodzenia stosowanych dla załóg w Maroku i muszą być zgodne z normami MOP, a w żadnym wypadku nie mogą być od nich gorsze.

8.

Jeśli jeden lub więcej marynarzy zatrudnionych na statku unijnym nie stawi się na godzinę ustaloną na jego odpłynięcie, kapitan statku otrzymuje zezwolenie na rozpoczęcie przewidzianego rejsu po poinformowaniu właściwych organów portu zaokrętowania o braku wymaganej liczby marynarzy i po uaktualnieniu listy załogi statku. Organy te informują o tym departament.

9.

Zarządzający statkiem ma obowiązek podjęcia niezbędnych kroków, by zapewnić, aby jego statek rybacki zaokrętował wymaganą liczbę marynarzy najpóźniej w trakcie następnego rejsu połowowego.

10.

W przypadku niezaokrętowania marynarzy marokańskich z powodów innych niż określone w pkt 9, zarządzający odnośnym statkiem unijnym ma obowiązek wpłacić w terminie nieprzekraczającym 3 miesięcy sumy ryczałtowej 20 EUR za dzień połowów w obszarze połowowym za każdego brakującego marokańskiego marynarza.

11.

Kwota ta zostanie wykorzystana na szkolenia marokańskich marynarzy-rybaków; należy ją wpłacić na rachunek bankowy nr 0018100078000 20110750201 w banku Bank Al Maghrib (Maroko).

12.

Z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w pkt 8, powtarzające się nieprzestrzeganie przez zarządzającego statkiem wymogu zaokrętowania przewidzianej liczby marynarzy marokańskich powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej statku unijnego, aż do wywiązania się z tego obowiązku. O takim zawieszeniu niezwłocznie powiadamia się delegaturę.

ROZDZIAŁ VII

OBSERWACJA POŁOWÓW

1.

Statki unijne posiadające pozwolenie na prowadzenie połowów w obszarze połowowym w ramach niniejszego protokołu zaokrętowują obserwatorów, wyznaczonych przez organ Królestwa Marokańskiego jako „obserwatorzy naukowi”. Wyniki prac tych obserwatorów mogą być wykorzystywane do celów naukowych lub do celów kontroli.

2.

Wskaźnik pokrycia i czas trwania obserwacji w rozbiciu na kategorie podano w arkuszach danych zamieszczonych w dodatku 2.

3.

Warunki zaokrętowania obserwatorów określa się w następujący sposób:

a)

departament sporządza wykaz statków unijnych zobowiązanych do zaokrętowania obserwatora oraz wykaz wyznaczonych obserwatorów. Wykazy te są przekazywane delegaturze zaraz po ich sporządzeniu;

b)

w chwili wydania licencji połowowej lub najpóźniej 15 dni przed przewidywaną datą zaokrętowania obserwatora departament przekazuje odnośnemu zarządzającemu statkiem, za pośrednictwem delegatury, imię i nazwisko obserwatora wyznaczonego do zaokrętowania na dany statek unijny.

4.

Warunki zaokrętowania obserwatora ustalają za obopólną zgodą zarządzający statkiem lub jego przedstawiciel i organ Królestwa Marokańskiego.

5.

Nie później niż dwa tygodnie przed planowanym zaokrętowaniem obserwatora odnośny zarządzający statkiem zgłasza wyznaczoną przez organ Królestwa Marokańskiego datę i port, w którym nastąpi zaokrętowanie.

6.

Obserwator wchodzi na statek w porcie wybranym przez zarządzającego statkiem na początku pierwszego rejsu połowowego na obszarze połowowym zgodnie z informacją z wykazu wyznaczonych statków unijnych.

7.

W przypadku gdy obserwatora zaokrętowuje się za granicą, koszty jego podróży pokrywa zarządzający statkiem. Jeżeli statek unijny z obserwatorem opuszcza obszar połowowy, podejmuje się – na koszt zarządzającego statkiem – wszelkie środki, by umożliwić jak najszybszy powrót obserwatora do kraju.

8.

W przypadku bezcelowej podróży obserwatora w wyniku niewywiązania się zarządzającego statkiem z obowiązków, zarządzający statkiem pokrywa koszty jego podróży, jak też i diety dzienne za dni przerwy w pracy obserwatora naukowego, równe pobieranym przez marokańskich urzędników państwowych o równorzędnym stopniu zaszeregowania. Podobnie w przypadku opóźnienia zaokrętowania z winy zarządzającego statkiem wypłaca on obserwatorowi diety dzienne.

9.

Nie później niż 2 miesiące przed wejściem w życie każdej zmiany przepisów dotyczących diet dziennych informuje się o niej delegaturę.

10.

W przypadku nieobecności obserwatora w uzgodnionym miejscu i czasie oraz w ciągu następnych 12 godzin, zarządzający statkiem zostanie automatycznie zwolniony z obowiązku zaokrętowania go.

11.

Obserwator jest traktowany na statku jak oficer. Wypełnia on następujące zadania:

a)

obserwuje działalność połowową statków unijnych;

b)

sprawdza pozycje statków unijnych biorących udział w połowach;

c)

pobiera próbki biologiczne w ramach programów naukowych;

d)

sporządza wykaz używanych narzędzi połowowych;

e)

sprawdza zamieszczone w dzienniku połowowym dane dotyczące połowów w obszarze połowowym;

f)

sprawdza procentowy udział przyłowów i dokonuje oszacowania ilości odrzutów gatunków ryb, skorupiaków i głowonogów nadających się do sprzedaży;

g)

przekazuje faksem lub drogą elektroniczną dane dotyczące połowów, podając ilości połowów podstawowych i przyłowów znajdujących się na statku.

12.

W ramach swych kompetencji kapitan dokłada wszelkich starań, by zapewnić obserwatorowi bezpieczeństwo fizyczne i komfort psychiczny przy wykonywaniu zadań.

13.

Obserwatorowi należy stworzyć warunki umożliwiające realizację jego zadań. Kapitan zapewnia mu dostęp do: wszelkich środków łączności niezbędnych do wykonywania jego zadań, dokumentów bezpośrednio związanych z działalnością połowową statku unijnego (w szczególności dziennika połowowego i dziennika nawigacyjnego), a także do części statku unijnego, do których dostęp jest niezbędny do sprawnego wykonywania jego zadań.

14.

Podczas pobytu na statku obserwator:

a)

podejmuje wszelkie starania, aby warunki jego zaokrętowania ani jego obecność na statku unijnym nie zakłócały ani nie utrudniały prowadzenia połowów,

b)

szanuje mienie i sprzęt znajdujące się na statku oraz poufność wszystkich dokumentów należących do danego statku unijnego.

15.

Po zakończeniu okresu obserwacji, a przed opuszczeniem statku unijnego, obserwator sporządza sprawozdanie ze swej działalności, które przekazywane jest organowi Królestwa Marokańskiego, z kopią dla delegatury. Obserwator podpisuje sprawozdanie w obecności kapitana, który może dodać lub zlecić dodanie wszelkich uwag, jakie uzna za stosowne, opatrując je podpisem. Z chwilą wyokrętowania obserwatora kapitan statku unijnego otrzymuje kopię sprawozdania.

16.

Zarządzający statkiem zapewnia na swój koszt zakwaterowanie i wyżywienie obserwatora na warunkach przyznawanych oficerom, z uwzględnieniem możliwości statku unijnego.

17.

Wynagrodzenie i składki na ubezpieczenie społeczne obserwatora pokrywa właściwy organ Królestwa Marokańskiego.

18.

Aby pokryć koszty wynikające z obecności obserwatorów na statkach unijnych, oprócz opłat już uiszczanych przez zarządzających statkami, należna jest opłata zwana „kosztami pracy obserwatorów” w wysokości 5,5 EUR na pojemność brutto (ang. gross tonnage – GT) za kwartał za każdy statek unijny dokonujący połowów w obszarze połowowym. Koszty te opłaca się zgodnie z warunkami płatności przewidzianymi w rozdziale I sekcja E niniejszego załącznika.

19.

Niewywiązywanie się z obowiązków przewidzianych w pkt 1–18 powoduje zawieszenie licencji połowowej do czasu spełnienia tych obowiązków przez zarządzającego statkiem. O takim zawieszeniu niezwłocznie powiadamia się delegaturę.

ROZDZIAŁ VIII

MONITOROWANIE I KONTROLE

A.   KONTROLE TECHNICZNE

1.

Raz na rok kalendarzowy oraz po każdej zmianie parametrów technicznych lub po wpłynięciu wniosku w sprawie zmiany kategorii połowów związanej z wykorzystywaniem innego rodzaju narzędzi połowowych, statki Unii posiadające licencję połowową zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu zobowiązane są do zawinięcia do portu wyznaczonego przez organ Królestwa Marokańskiego w celu poddania się kontroli technicznej wymaganej w obowiązujących przepisach. Kontrole takie muszą zostać przeprowadzone w ciągu 48 godzin od wejścia statku unijnego do portu.

2.

Po pomyślnym zakończeniu kontroli technicznej kapitan statku unijnego otrzymuje zaświadczenie zgodności na okres ważności odpowiadającym okresowi ważności licencji połowowej; w przypadku odnowienia licencji statku unijnego w ciągu danego roku kalendarzowego jest ono automatycznie przedłużane. Maksymalny okres ważności nie może jednak przekroczyć jednego roku. Przedmiotowe zaświadczenie należy zawsze przechowywać na statku.

3.

Kontrola techniczna ma na celu: sprawdzenie zgodności parametrów technicznych statku oraz narzędzi połowowych znajdujących się na statku, sprawdzenie funkcjonowania zainstalowanych na statku urządzeń pozycjonowania satelitarnego i lokalizacji satelitarnej oraz sprawdzenie, czy przestrzegane są postanowienia dotyczące załogi marokańskiej.

4.

Koszty kontroli technicznej ponoszą zarządzający statkami na podstawie stawek ustanowionych w ustawodawstwie marokańskim. Nie mogą one być większe niż kwoty zazwyczaj płacone przez inne statki za te same usługi.

5.

Nieprzestrzeganie postanowień, o których mowa w pkt 1, 2 i 3, powoduje automatyczne zawieszenie licencji połowowej do czasu spełnienia przez zarządzającego statkiem tych obowiązków. O takim zawieszeniu niezwłocznie powiadamia się delegaturę.

B.   WEJŚCIE NA OBSZAR POŁOWOWY I OPUSZCZENIE GO

1.

Statki unijne posiadające licencję połowową zgodnie z niniejszym protokołem powiadamiają departament o zamiarze wpłynięcia na obszar połowowy lub opuszczenia go, pocztą elektroniczną, z co najmniej 6-godzinnym wyprzedzeniem, podając następujące informacje:

a)

datę i godzinę przekazania komunikatu;

b)

pozycję statku unijnego zgodnie z rozdziałem IV sekcja B;

c)

masę połowów znajdujących się na statku w kilogramach w podziale na gatunki określone przy pomocy kodu alfa-3;

d)

rodzaj komunikatu, jak np. „połów w momencie wejścia” (COE) i „połów w momencie opuszczenia” (COX).

2.

Okres powiadomienia, o którym mowa w pkt 1, skraca się do jednej godziny dla statków unijnych kategorii 1 i 2.

3.

Komunikaty te wysyła się w trybie priorytetowym, pocztą elektroniczną lub faksem, których dane kontaktowe zostały przekazane w drodze wymiany listów przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu.

4.

W przypadku statków unijnych kategorii 6 ostateczne opuszczenie obszaru połowowego wymaga uprzedniej zgody departamentu. Zgoda ta wydawana jest w ciągu 24 godzin od przedstawienia przez kapitana lub agenta morskiego statku unijnego przedmiotowego wniosku, z wyjątkiem wniosków przedstawionych w przeddzień weekendu, w przypadku których zgoda wydawana jest w następny poniedziałek. W przypadku odmowy wydania zgody departament bezzwłocznie informuje zarządzającego i organ Unii o jej przyczynach.

5.

Statek unijny przyłapany na prowadzeniu połowów bez uprzedniego powiadomienia departamentu uznaje się za statek unijny nieposiadający licencji połowowej.

6.

Składając wniosek o wydanie licencji połowowej, zarządzający statkiem unijnym podaje numery faksu i telefonu statku unijnego oraz adres poczty elektronicznej kapitana.

C.   PROCEDURY KONTROLNE

1.

Kapitan unijnego statku posiadający licencję w ramach niniejszego protokołu umożliwia i ułatwia wejście na statek i przeprowadzenie zadań wszystkim urzędnikom marokańskim odpowiedzialnym za inspekcje i kontrolę działalności połowowej.

2.

Urzędnicy nie przebywają na statku dłużej niż wymagają tego czynności służbowe.

3.

Po zakończeniu każdej inspekcji lub kontroli inspektor sporządza sprawozdanie z kontroli, podpisywane również przez kapitana statku unijnego, który ma prawo zgłosić do tego sprawozdania uwagi. Otrzymuje on kopię sprawozdania.

D.   ZATRZYMANIE

1.

Departament informuje delegaturę, możliwie najszybciej i maksymalnie w ciągu 48 godzin, o każdym zatrzymaniu statku unijnego w obszarze połowowym.

2.

Organ Unii otrzymuje równocześnie krótkie sprawozdanie na temat okoliczności i przyczyn zatrzymania.

3.

Kapitan zobowiązany jest do doprowadzenia swojego statku unijnego do portu wskazanego przez organ Królestwa Marokańskiego odpowiedzialny za kontrolę. Statek unijny naruszający ustawodawstwo marokańskie w dziedzinie rybołówstwa morskiego zostaje zatrzymany w porcie aż do spełnienia przepisów.

E.   PROTOKÓŁ NARUSZENIA PRZEPISÓW

1.

Organ Królestwa Marokańskiego upoważniony do kontroli stwierdza naruszenie, sporządzając protokół, a kapitan statku unijnego podpisuje ten protokół. W przypadku odmowy lub niemożności podpisania należy zaznaczyć to odpowiednio w protokole.

2.

Podpis ani brak podpisu kapitana nie przesądzają o prawach i środkach obrony, z jakich kapitan może skorzystać, aby zakwestionować zarzucane mu naruszenie przepisów.

F.   ROZSTRZYGNIĘCIE KWESTII NARUSZENIA PRZEPISÓW

1.

Przed wszczęciem postępowania sądowego podejmuje się próbę rozstrzygnięcia kwestii stwierdzonego naruszenia w drodze postępowania ugodowego, zgodnie z marokańskimi przepisami dotyczącymi rybołówstwa.

Zawarcie ugody następuje nie później niż 3 dni robocze od otrzymania wniosku zarządzającego statkiem o wszczęcie postępowania ugodowego. Ugoda przybiera formę potwierdzenia dokonania przez zarządzającego statkiem zapłaty w wyznaczonym w tym dokumencie terminie. Dokonanie płatności we wskazanym terminie sprawia, że transakcja jest ostateczna, natomiast przekroczenie terminu powoduje wszczęcie przez departament postępowania sądowego.

2.

W przypadku postępowania ugodowego kwota nałożonej grzywny ustalana jest zgodnie z marokańskim ustawodawstwem w dziedzinie rybołówstwa.

3.

Jeżeli sprawy nie uda się rozstrzygnąć w drodze postępowania ugodowego i wszczęte zostanie postępowanie we właściwej instancji sądowej, zarządzający statkiem wpłaca gwarancję bankową w wysokości wystarczającej do zabezpieczenia wykonania wymierzonej grzywny na rachunek bankowy w Bank Al Maghrib – Maroko, którego dane zostały przekazane w drodze wymiany listów przed datą rozpoczęcia stosowania niniejszego protokołu.

4.

Gwarancja bankowa nie podlega zwrotowi przed zakończeniem postępowania sądowego. W przypadku zakończenia postępowania sądowego bez orzeczenia skazującego gwarancja bankowa zostaje zwolniona. Podobnie w przypadku orzeczenia skazującego prowadzącego do wymierzenia grzywny w wysokości niższej od złożonej gwarancji, organ Królestwa Marokańskiego zwalnia saldo.

5.

Statkowi unijnemu zezwala się na opuszczenie portu:

a)

po wywiązaniu się z obowiązków wynikających z postępowania ugodowego; albo

b)

po złożeniu gwarancji bankowej, o której mowa w pkt 3, i jej przyjęciu przez organ Królestwa Marokańskiego, w oczekiwaniu na zakończenie postępowania sądowego.

G.   PRZEŁADUNKI

1.

Na obszarze połowowym zabrania się wszelkich czynności związanych z przeładunkiem połowów na morzu. Statki unijne kategorii 6 zamierzające dokonać przeładunku połowów w obszarze połowowym dokonują tego jednak w porcie wyznaczonym przez organ Królestwa Marokańskiego lub na jego redzie, po uzyskaniu od departamentu zezwolenia. Przeładunku dokonuje się pod nadzorem obserwatora lub przedstawiciela departamentu oraz organów kontrolnych. Za naruszenie tego postanowienia grożą kary przewidziane w obowiązującym prawodawstwie marokańskim.

2.

Przed podjęciem wszelkich czynności związanych z przeładunkiem zarządzający statkiem rybackim przekazuje departamentowi, z co najmniej 72-godzinnym wyprzedzeniem, następujące informacje:

a)

nazwy statków unijnych, których dotyczy przeładunek;

b)

nazwę frachtowca transportowego, jego banderę, numer rejestracyjny i sygnał wywoławczy;

c)

pojemność brutto w rozbiciu na gatunki do przeładunku;

d)

przeznaczenie połowów; oraz

e)

datę i dzień przeładunku.

3.

Organ Królestwa Marokańskiego zastrzega sobie prawo do odmowy przeładunku, jeśli unijny statek transportowy dokonywał połowów NNN zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz obszaru połowowego.

4.

Przeładunek uznaje się za opuszczenie obszaru połowowego. W związku z tym statki unijne muszą przedstawić departamentowi raporty połowowe i zdeklarować, czy zamierzają kontynuować połowy, czy opuścić obszar połowowy.

5.

Kapitan statku unijnego kategorii 6 posiadający licencję zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu, prowadząc czynności wyładunku lub przeładunku w porcie wyznaczonym przez organ Królestwa Marokańskiego, umożliwia i ułatwia inspektorom marokańskim przeprowadzanie kontroli tych czynności. Po zakończeniu każdej inspekcji i kontroli w porcie kapitan statku unijnego otrzymuje zaświadczenie.

H.   SYSTEM WSPÓLNEGO MONITOROWANIA POŁOWÓW

1.

Strony ustanawiają system monitorowania i obserwacji kontroli realizowanych przy wyładunku, aby poprawić skuteczność kontroli służących zapewnieniu przestrzegania postanowień niniejszego protokołu.

2.

Praktyczne uzgodnienia dotyczące wspólnego monitorowania określą za porozumieniem właściwe organy Stron. Strony opracują następnie roczny wspólny plan wspólnego monitorowania.

3.

Strony wyznaczają przedstawiciela(-i) do wspólnego monitorowania zaplanowanego w planie i przekazują sobie nawzajem ich imiona i nazwiska. Departament przekazuje takie zawiadomienie z miesięcznym wyprzedzeniem.

4.

Przedstawiciel organu Królestwa Marokańskiego jest obecny w charakterze obserwatora przy kontrolach wyładunku statków unijnych, które prowadziły działalność w obszarze połowowym, przeprowadzanych przez krajowe służby kontrolne państw członkowskich.

5.

Towarzyszy on krajowym urzędnikom kontroli podczas kontroli realizowanych przez nich w portach, na statkach unijnych, na nabrzeżu, na targach rybnych, w hurtowniach rybnych, chłodniach i innych pomieszczeniach związanych z wyładunkiem i składowaniem ryb przed wprowadzeniem ich do obrotu, i ma dostęp do dokumentów stanowiących przedmiot tych kontroli.

6.

Przedstawiciel organu Królestwa Marokańskiego sporządza i przedstawia sprawozdanie z kontroli, przy których był obecny. Kopia tego sprawozdania przekazywana jest delegaturze. Organ Królestwa Marokańskiego zastrzega sobie prawo wykorzystywania informacji zebranych podczas tych kontroli do celów kontroli przestrzegania przepisów.

7.

Na wniosek organu Unii unijni inspektorzy rybołówstwa mogą uczestniczyć w charakterze obserwatorów w prowadzonych przez organ Królestwa Marokańskiego kontrolach czynności wyładunku statków unijnych w portach wyznaczonych przez organ Królestwa Marokańskiego.

ROZDZIAŁ IX

WYŁADUNEK POŁOWÓW

A.   ZASADA

Strony, świadome korzyści ze zwiększonej integracji w perspektywie wspólnego rozwoju ich sektorów gospodarki rybnej, uzgodniły przyjęcie następujących postanowień dotyczących wyładunku w portach wyznaczonych przez organ Królestwa Marokańskiego części połowów dokonanych w obszarze połowowym przez statki unijne posiadające licencję połowową, zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu.

B.   DEFINICJA

Za wyładunek obowiązkowy uznaje się wszystkie z poniższych czynności:

a)

wyładunek świeżych produktów przeznaczonych do tranzytu drogą lądową, powodujący naliczenie wszystkich podatków związanych z czynnościami wykonywanymi w porcie, oprócz podatku od wartości dodanej;

b)

przeładunek w porcie lub na redzie produktów mrożonych lub wyładunek w porcie w kontenerach;

c)

wyładunek świeżych lub mrożonych produktów w ramach umowy zawartej między unijnym zarządzającym statkiem a podmiotem gospodarczym (tzw. umowa „zarządzający statkiem-przetwórca”);

d)

wyładunek świeżych lub mrożonych produktów będących przedmiotem aukcji rybnej w hali lub w CAPI (fr. comptoir d'agréage du poisson industriel – punkt hurtowej sprzedaży ryb).

C.   POSTANOWIENIA WYKONAWCZE

Wyładunku obowiązkowego dokonuje się zgodnie z wytycznymi zamieszczonymi w arkuszach danych załączonych do niniejszego protokołu.

D.   ZACHĘTY FINANSOWE

Statki unijne kategorii 5, statki unijne wykorzystujące schłodzoną wodę morską (ang. Refrigerated Seawater – RSW) i sejnery kategorii 6, posiadające licencją połowową zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu, które dokonują w porcie marokańskim wyładunków przekraczających odsetek wyładunku obowiązkowego określony w arkuszach danych, mogą korzystać ze zmniejszenia opłaty o 5 % za każdą tonę wyładowaną powyżej obowiązkowego progu, pod warunkiem że wyładowane produkty trafią na giełdę rybną, a nie będą przedmiotem przeładunku ani tranzytu.

Zarządzający statkami, którzy wyładowują w portach poza Marokiem, mają obowiązek przedłożenia departamentowi dokumentów sprzedaży w celu sprawdzenia ilości, które nie zostały wyładowane w Maroku.

Wspólny komitet będzie oceniać wymierne skutki gospodarcze i społeczne tych wyładunków oraz powstałe dzięki nim stosunki partnerskie między prywatnymi podmiotami marokańskimi i unijnymi w sektorach związanych z rybołówstwem.

E.   KARY W PRZYPADKU NIEWYWIĄZANIA SIĘ Z OBOWIĄZKÓW DOTYCZĄCYCH WYŁADUNKU

W przypadku statków unijnych kategorii objętych wyładunkiem obowiązkowym, które nie wywiązują się z tego obowiązku określonego w odpowiednich arkuszach danych, kwotę kolejnej należnej opłaty zwiększa się o współczynnik korygujący wynoszący 15 %. W przypadku ponownego niewywiązania się z tego obowiązku wspólny komitet zwiększa karę.

Kary za niewywiązanie się z obowiązku wyładunku oblicza się na podstawie okresu ważności licencji połowowej dla każdej kategorii połowów (w rozliczeniu miesięcznym dla kategorii 6, kwartalnym dla kategorii 1 i 4 i rocznym dla kategorii 5).

Współczynnik korygujący oblicza się w następujący sposób:

dla kategorii 1 i 4: współczynnik korygujący stosuje się do kwoty opłaty uiszczanej co kwartał (zależnej od pojemności brutto);

dla kategorii 5: współczynnik korygujący stosuje się do kwoty opłaty rocznej;

dla kategorii 6, gdy opłaty są uiszczane co miesiąc i licencje wydawane co miesiąc: współczynnik korygujący stosuje się do kolejnej należnej opłaty, która zależy od „wnioskowanej kwoty w formie miesięcznych prognoz w tonach połowu”.

Dodatki

1)   

Formularz wniosku o wydanie licencji połowowej

2)   

Arkusze danych

3)   

Przekazywanie komunikatów VMS do Maroka, meldunki pozycyjne

4)   

Dziennik połowowy do połowów tuńczyka

5)   

Dziennik połowowy (statki inne niż tuńczykowe)

6)   

Formularz kwartalnego raportu połowowego (statki do połowów pelagicznych na skalę przemysłową)

7)   

Formularz kwartalnego raportu połowowego (statki inne niż do połowów pelagicznych na skalę przemysłową)

Dodatek 1

Image 6 Tekst z obrazka

Dodatek 2

ARKUSZ DANYCH POŁOWOWYCH NR 1

POŁOWY NIEWODAMI W RAMACH TRADYCYJNEGO ŁODZIOWEGO RYBOŁÓWSTWA PRZYBRZEŻNEGO NA PÓŁNOCY

Łączna liczba uprawnionych statków

22

Dopuszczalne narzędzia połowowe

niewód

Maksymalne dopuszczalne wymiary: 500 m × 90 m.

Zakaz połowów przy użyciu lampary.

Rodzaj statku

statki o pojemności mniejszej niż 150 GT

Opłata

75 EUR/GT za kwartał

Obszar zarządzania

granica północna: równoleżnik 35°47′18″N

granica południowa: równoleżnik 34°18′00″N

Dopuszcza się rozszerzenie do równoleżnika na 33°25′00″N jednocześnie dla 5 statków, jeżeli prowadzą działania w systemie rotacyjnym i podlegają obserwacji naukowej,

oraz

w odległości ponad 2 mil morskich.

Gatunki docelowe

sardynka, sardela europejska i inne małe gatunki pelagiczne

Wyładunek w porcie wyznaczonym przez Maroko

30 % zgłoszonych połowów na statek i na kwartał

Limit przyłowu

maksymalnie 3 %

Okres zamknięty

luty i marzec

Obserwatorzy

statki o pojemności mniejszej niż 100 GT: 1 zaokrętowany obserwator na maksymalnie 10 rejsów połowowych rocznie

statki o pojemności co najmniej 100 GT, ale mniejszej niż 150 GT: 1 zaokrętowany obserwator na maksymalnie co czwarty rejs połowowy

Na czas obecności obserwatora na statku odpowiednio zmniejsza się liczbę zaokrętowanych marynarzy marokańskich.

Zaokrętowanie marynarzy

3 marynarzy marokańskich na statek

Uwagi:

Po roku od rozszerzenia na południe od równoleżnika 33°25′00″N działalności 5 statków zostanie przeprowadzona ocena, by zmierzyć ich ewentualne interakcje z flotą krajową oraz wpływ na zasoby.

ARKUSZ DANYCH POŁOWOWYCH NR 2

POŁOWY TAKLAMI DENNYMI W RAMACH TRADYCYJNEGO ŁODZIOWEGO RYBOŁÓWSTWA PRZYBRZEŻNEGO NA PÓŁNOCY

Łączna liczba uprawnionych statków

35 statków, w tym:

32 statki o pojemności mniejszej niż 40 GT

3 statki o pojemności co najmniej 40 GT, ale mniejszej niż 150 GT

Dopuszczalne narzędzia połowowe

takla denna na statkach o pojemności mniejszej niż 40 GT: 10 000 haczyków, 5 takli dennych

takla denna na statkach o pojemności co najmniej 40 GT, ale mniejszej niż 150 GT: 15 000 haczyków, 8 takli dennych

Rodzaj statku

taklowiec o pojemności mniejszej niż 40 GT

taklowiec o pojemności co najmniej 40 GT, ale mniejszej niż 150 GT:

Opłata

67 EUR/GT za kwartał

Obszar zarządzania

granica północna: równoleżnik 35°47′18″N

granica południowa: równoleżnik 34°18′00″N

Dopuszcza się rozszerzenie do równoleżnika na 33°25′00″N dla 4 statków jednocześnie, jeżeli prowadzą one działania w systemie rotacyjnym i podlegają obserwacji naukowej,

oraz

w odległości ponad 6 mil morskich.

Gatunki docelowe:

gatunki ryb dennych

Wyładunek w porcie wyznaczonym przez Maroko

dobrowolny

Limit przyłowu

0 % miecznika i rekinów powierzchniowych

Okres zamknięty

15 marca–15 maja

Obserwatorzy

statki o pojemności mniejszej niż 100 GT: 1 zaokrętowany obserwator na maksymalnie 10 rejsów połowowych rocznie

statki o pojemności co najmniej 100 GT, ale mniejszej niż 150 GT: 1 obserwator zaokrętowany na maksymalnie 25 % upoważnionych statków na kwartał lub na co czwarty rejs danego statku

Na czas obecności obserwatora na statku odpowiednio zmniejsza się liczbę zaokrętowanych marynarzy marokańskich.

Zaokrętowanie marynarzy

statki o pojemności mniejszej niż 100 GT: zaokrętowanie dobrowolne

statki o pojemności co najmniej 100 GT, ale mniejszej niż 150 GT: 1 marokański marynarz na statek

Uwagi:

Po roku od rozszerzenia na południe od równoleżnika 33°25′00″N działalności 4 statków zostanie przeprowadzona ocena, by zmierzyć ich ewentualne interakcje z flotą krajową oraz wpływ na zasoby.

ARKUSZ DANYCH POŁOWOWYCH NR 3

POŁOWY SZNURAMI HACZYKOWYMI I WĘDAMI W RAMACH TRADYCYJNEGO ŁODZIOWEGO RYBOŁÓWSTWA PRZYBRZEŻNEGO NA POŁUDNIU

Łączna liczba uprawnionych statków

maksymalnie 10 statków

Dopuszczalne narzędzia połowowe

sznury haczykowe i wędy

przy połowach żywej przynęty: okrężnica o rozmiarze oczek 8 mm

Rodzaj statku

łączna pojemność dla całej kategorii ograniczona do 800 GT

troler o pojemności mniejszej niż 150 GT

statek do połowu wędami o pojemności mniejszej niż 150 GT

Opłata

67 EUR/GT za kwartał

Obszar zarządzania

granica północna: równoleżnik 30°40′00″N

granica południowa: równoleżnik 20°46′13″N

oraz

w odległości ponad 3 mil morskich

Gatunki docelowe:

prażmowate, parma

Wyładunek w porcie wyznaczonym przez Maroko

dobrowolny

Limit przyłowu

0 % głowonogów i skorupiaków

5 % innych gatunków dennych

Okres zamknięty

Obserwatorzy

statki o pojemności mniejszej niż 100 GT: 1 zaokrętowany obserwator na maksymalnie 10 rejsów połowowych rocznie

statki o pojemności co najmniej 100 GT, ale mniejszej niż 150 GT: 1 obserwator zaokrętowany na maksymalnie 25 % upoważnionych statków na kwartał lub na co czwarty rejs danego statku

Zaokrętowanie marynarzy

2 marynarzy marokańskich na statek

Uwagi

Po zakończeniu kampanii połowów naukowych wspólny komitet zbada możliwość włączenia więcierzy do tej kategorii.

ARKUSZ DANYCH POŁOWOWYCH NR 4

POŁOWY DENNE WŁOKAMI DENNYMI I TAKLAMI DENNYMI NA POŁUDNIU

Łączna liczba uprawnionych statków

16 statków, w tym:

maksymalnie 5 trawlerów

11 taklowców

Dopuszczalne narzędzia połowowe

włok denny: minimalny rozmiar oczka sieci 70 mm:

zabrania się podwajania worka włoka

zabrania się podwajania przędzy, z której zbudowany jest worek włoka

takla denna: maksymalnie 20 000 haczyków

Rodzaj statku

łączna pojemność dopuszczonych trawlerów dla całej kategorii ograniczona zostaje do 3 000 GT:

trawler o pojemności co najmniej 750 GT

taklowiec o pojemności co najmniej 150 GT

Opłata

60 EUR/GT za kwartał

Obszar zarządzania

granica północna: równoleżnik 29°00′00″N

granica południowa: równoleżnik 20°46′13″N

za izobatą 200 m dla trawlerów lub

w odległości ponad 12 mil morskich dla taklowców

Gatunki docelowe

morszczuk senegalski, pałasz ogoniasty, amia/orcyn i inne ryby denne

Wyładunek w porcie wyznaczonym przez Maroko

30 % zgłoszonych połowów na statek i na kwartał

Limit przyłowu

5 % rekinów dennych

Okres zamknięty

Obszary i okresy zamknięte:

od kwietnia do maja

od października do grudnia

Obserwatorzy

statki o pojemności mniejszej niż 100 GT: 1 zaokrętowany obserwator na maksymalnie 10 rejsów połowowych rocznie

statki o pojemności co najmniej 100 GT: jeden zaokrętowany obserwator na maksymalnie 25 % statków upoważnionych na kwartał w pierwszym i drugim roku stosowania protokołu oraz 40 % w trzecim i czwartym roku stosowania protokołu albo jeden marynarz na czterech na statek w pierwszym i drugim roku stosowania protokołu i dwóch marynarzy na pięciu w trzecim i czwartym roku stosowania protokołu

Zaokrętowanie marynarzy

trawler: 8 marynarzy marokańskich na statek

taklowiec: 4 marynarzy marokańskich na statek

Uwagi

ARKUSZ DANYCH POŁOWOWYCH NR 5

POŁÓW TUŃCZYKA WĘDAMI LUB SZNURAMI HACZYKOWYMI

Łączna liczba uprawnionych statków

27

Dopuszczalne narzędzia połowowe

wędy i haki ciągnione

przy połowach żywej przynęty: okrężnica o rozmiarze oczek 8 mm

Rodzaj statku

klipry tuńczykowe i trolery

Opłata

35 EUR/t połowu

Zaliczka

Składając wniosek o wydanie rocznej licencji połowowej wpłaca się 7 000 EUR zryczałtowanej zaliczki.

Obszar zarządzania

granica północna: równoleżnik 35°47′18″N

granica południowa: równoleżnik 20°46′13″N

oraz

w odległości ponad 3 mil morskich, z wyjątkiem obszaru chronionego położonego na wschód od linii łączącej punkty 33°30′00″N/7°35′00″W i 35°48′00″N/6°20′00″W

przy połowach żywej przynęty: w odległości ponad 3 mil morskich

Gatunki docelowe

tuńczykowate

Wyładunek w porcie wyznaczonym przez Maroko

25 % zgłoszonych połowów, w pierwszej kolejności w składzie: bonito (Katsuwonus pelamis), pelamida (Sarda sarda) i tazar (Auxis thazard) z każdego rejsu połowowego

Limit przyłowu

zgodnie z zaleceniami ICCAT

Okres zamknięty

zgodnie z zaleceniami ICCAT

Obserwatorzy

zgodnie z zaleceniami ICCAT

Zaokrętowanie marynarzy

3 marynarzy marokańskich na statek

Uwagi

ARKUSZ DANYCH POŁOWOWYCH NR 6

POŁOWY PELAGICZNE NA SKALĘ PRZEMYSŁOWĄ WŁOKAMI PELAGICZNYMI LUB SEMIPELAGICZNYMI I OKRĘŻNICAMI

Łączna liczba uprawnionych statków

18 statków, w tym:

10 statków o pojemności co najmniej 3 000 GT, ale mniejszej niż 7 765 GT

4 statki o pojemności co najmniej 150 GT, ale mniejszej niż 3 000 GT

4 statki o pojemności mniejszej niż 150 GT

Przyznana kwota połowowa

roczny limit połowowy:

85 000 ton (t) w pierwszym roku,

90 000 t w drugim roku,

100 000 t w trzecim i czwartym roku,

ma zastosowanie do całej floty

miesięczne pułapy łączne:

0 t/miesiąc w styczniu i lutym przez cały okres obowiązywania protokołu

7 420 t/miesiąc w marcu (pierwszy rok)

7 791 t/miesiąc w marcu (drugi rok)

8 414 t/miesiąc w marcu (trzeci i czwarty rok)

10 600 t/miesiąc od kwietnia do czerwca (pierwszy rok)

11 130 t/miesiąc od kwietnia do czerwca (drugi rok)

12 020 t/miesiąc od kwietnia do czerwca (trzeci i czwarty rok)

15 900 t/miesiąc w lipcu (pierwszy rok)

16 695 t/miesiąc w lipcu (drugi rok)

18 031 t/miesiąc w drugi (trzeci i czwarty rok)

18 020 t/miesiąc od sierpnia do października (pierwszy rok)

18 921 t/miesiąc od sierpnia do października (drugi rok)

20 435 t/miesiąc od sierpnia do października (trzeci i czwarty rok)

13 780 t/miesiąc w listopadzie (pierwszy rok)

14 469 t/miesiąc w listopadzie (drugi rok)

15 627 t/miesiąc w listopadzie (trzeci i czwarty rok)

10 600 t/miesiąc w grudniu (pierwszy rok)

11 130 t/miesiąc w grudniu (drugi rok)

12 020 t/miesiąc w grudniu (trzeci i czwarty rok)

W przypadku statków przechowujących świeże ryby (trawlery i sejnery) w porcie Dakhla, połów jest ograniczony do 200 ton na rejs od kwietnia do czerwca i do 250 ton na rejs od lipca do grudnia.

Dopuszczalne narzędzia połowowe

włok pelagiczny lub semipelagiczny:

 

Minimalny rozmiar oczka włoka pelagicznego lub semipelagicznego po rozciągnięciu wynosi 40 mm.

 

Worek włoka pelagicznego lub semipelagicznego może zostać wzmocniony tkaniną sieciową o minimalnym rozmiarze oczek po rozciągnięciu 400 mm i obręczach oddalonych od siebie o co najmniej półtora metra (1,5 m), z wyjątkiem obręczy umieszczonej z tyłu worka, która nie może być oddalona o mniej niż 2 m od światła worka.

 

Zabronione jest wzmacnianie lub podwajanie worka w jakikolwiek inny sposób. Włok nie może w żadnym wypadku służyć do połowu innych gatunków niż małe gatunki pelagiczne objęte upoważnieniem.

Okrężnica na małe gatunki pelagiczne:

Maksymalne dopuszczalne wymiary: 1 000 m × 140 m.

Rodzaj statku

trawler pelagiczny do połowów na skalę przemysłową

trawler do połowów pelagicznych na skalę przemysłową przechowujący świeże ryby

sejner poławiający małe gatunki pelagiczne, przechowujący świeże ryby

Opłata

trawlery zamrażalnie poławiające na skalę przemysłową:

110 EUR/t płatne z góry co miesiąc

trawlery poławiające na skalę przemysłową i sejnery przechowujące świeże ryby:

55 EUR/t płatne z góry co miesiąc

W przypadku przekroczenia dopuszczalnego połowu opłatę zwiększa się o współczynnik 3.

Obszar zarządzania

granica północna: równoleżnik 26°07′00″N

granica południowa: równoleżnik 20°46′13″N

w odległości ponad 15 mil morskich dla trawlerów zamrażalni

w odległości ponad 12 mil morskich dla trawlerów i sejnerów przechowujących świeże ryby

Gatunki docelowe

sardynki europejskie, sardynele, makrele, ostroboki i sardele europejskie:

ostroboki/makrele/sardele europejskie: 58 %

sardynki europejskie/sardynele: 40 %

Ostroboki i makrele nie mogą przekroczyć 15 % łącznego miesięcznego połowu od kwietnia do czerwca włącznie.

Wyładunek w porcie wyznaczonym przez Maroko

25 % zgłoszonych połowów

Limit przyłowu

maksymalnie 2 % gatunków stanowiących przyłów

Wykaz gatunków dopuszczalnych w przyłowach ustalany jest przez marokańskie ustawodawstwo w zakresie połowu małych gatunków pelagicznych na Atlantyku Południowym.

Okres zamknięty

Uprawnione statki rybackie muszą przestrzegać wszelkich okresów zamkniętych ustanowionych przez departament na obszarze połowowym objętym upoważnieniem i zaprzestać w ich czasie wszelkiej działalności połowowej.

Obserwatorzy

Na cały okres aktywności w obszarze zarządzania zaokrętowuje się po jednym obserwatorze naukowym na statek.

Zaokrętowanie marynarzy

statki o pojemności mniejszej niż 150 GT: 2 marynarzy marokańskich

statki o pojemności od 150 do 1 500 GT: 4 marynarzy marokańskich

statki o pojemności od 1 500 do 5 000 GT: 10 marynarzy marokańskich

statki o pojemności od 5 000 do 7 765 GT: 16 marynarzy marokańskich.

Uwagi:

Przetwórstwo przemysłowe połowów na mączkę rybną lub olej z ryb jest surowo zabronione. Ryby uszkodzone lub zepsute, a także pozostałości powstałe przy obsłudze połowów można jednak przetwarzać na mączkę rybną lub olej z ryb, nie przekraczając progu 5 % całkowitego dopuszczalnego połowu.

Dodatek 3

PRZEKAZYWANIE KOMUNIKATÓW VMS DO MAROKA

MELDUNKI POZYCYJNE

Obowiązkowe elementy meldunków pozycyjnych przesyłanych w formacie NAF

Dane

Kod

Obowiązkowe/nieobowiązkowe

Treść

Początek rejestracji

SR

O

Szczegółowe dane systemu wskazujące początek rejestracji

Adresat

AD

O

Szczegółowe dane komunikatu – adresat. Kod alfa 3 państwa (ISO-3166)

Nadawca

FR

O

Szczegółowe dane komunikatu – nadawca. Kod alfa 3 państwa (ISO-3166)

Państwo bandery

FS

O

Szczegółowe dane komunikatu – bandera. Kod alfa 3 (ISO-3166)

Typ komunikatu

TM

O

Szczegółowe dane komunikatu – typ komunikatu (ENT, POS, EXI, MAN)

Radiowy sygnał wywoławczy (IRCS)

RC

O

Szczegółowe dane statku – międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS)

Wewnętrzny numer referencyjny dla strony umawiającej się

IR

O

Szczegółowe dane statku – niepowtarzalny numer umawiającej się strony. Kod alfa 3 (ISO-3166), po którym następuje numer

Zewnętrzny numer referencyjny

XR

O

Szczegółowe dane statku – numer widoczny na burcie (ISO 8859.1)

Szerokość geograficzna

LT

O

Szczegółowe informacje o pozycji statku – pozycja w stopniach i dziesiętnych stopni N/S DD.ddd (WGS84)

Długość geograficzna

LG

O

Szczegółowe informacje o pozycji statku – pozycja w stopniach i dziesiętnych stopni E/W DD.ddd (WGS84)

Kurs

CO

O

Kurs statku w skali 360°

Prędkość

SP

O

Prędkość statku w węzłach pomnożona przez 10

Data

DA

O

Szczegółowe informacje o pozycji statku – dzień i godzina zarejestrowania pozycji TUC (RRRRMMDD)

Godzina

TI

O

Szczegółowe informacje o pozycji statku – dzień i godzina zarejestrowania pozycji TUC (GGMM)

Koniec rejestracji

ER

O

Szczegółowe dane systemu wskazujące koniec rejestracji

W celu umożliwienia marokańskiemu Centrum Monitorowania Rybołówstwa identyfikacji nadającego Centrum Monitorowania Rybołówstwa przy transmisji wymagane jest podanie następujących informacji:

 

adresu IP lub DNS (ang. Domain Name System) serwera Centrum Monitorowania Rybołówstwa;

 

certyfikatu SSL (pełny wykaz organów certyfikacyjnych).

Każda transmisja danych ma strukturę:

używane znaki muszą być zgodne z normą ISO 8859.1;

podwójny ukośnik (//) i litery „SR” wskazują początek komunikatu;

każda dana jest zidentyfikowana kodem i oddzielona od innych podwójnym ukośnikiem (//);

pojedynczy ukośnik (/) oznacza oddzielenie kodu od danych;

litery „ER” oraz podwójny ukośnik (//) wskazują koniec komunikatu.

Obowiązkowe elementy meldunków pozycyjnych przesyłanych w formacie UN-CEFACT:

Dane

Obowiązkowe/nieobowiązkowe

Uwagi

Adresat

O

Szczegółowe dane komunikatu – adresat. Kod alfa 3 państwa (ISO-3166).

Uwaga: stanowi część budżetu FLUX TL

Nadawca

O

Szczegółowe dane komunikatu – nadawca. Kod alfa 3 państwa (ISO-3166)

Niepowtarzalny identyfikator komunikatu

O

UUID według RFC 4122 określonego przez IETF

Data i godzina utworzenia komunikatu.

O

Data i godzina utworzenia komunikatu w TUC zgodnie z ISO 8601, w formacie RRRR-MM-DD-hh:mm:ss

Państwo bandery

O

Szczegółowe dane komunikatu – flaga państwa bandery. Kod alfa 3 państwa (ISO-3166)

Typ komunikatu

O

Szczegółowe dane komunikatu – typ komunikatu (ENTRY, POS, EXIT, MANUAL)

Radiowy sygnał wywoławczy

O

Szczegółowe dane statku – międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (IRCS)

Wewnętrzny numer referencyjny umawiającej się strony

O

Szczegółowe dane statku – niepowtarzalny numer umawiającej się strony (kod alfa 3 państwa (ISO-3166), po którym następuje numer)

Zewnętrzny numer rejestracyjny

O

Szczegółowe dane statku – numer widoczny na burcie (ISO 8859.1)

Szerokość geograficzna

O

Szczegółowe informacje o pozycji statku – pozycja w stopniach i dziesiętnych stopni DD.ddd (WGS-84).

Współrzędne pozycji na północ od równika określa się wartościami dodatnimi; współrzędne pozycji na południe od równika określa się wartościami ujemnymi.

Długość geograficzna

O

Szczegółowe informacje o pozycji statku – pozycja w stopniach i dziesiętnych stopni DD.ddd (WGS-84).

Współrzędne pozycji na wschód od południka Greenwich określa się wartościami dodatnimi; współrzędne pozycji na zachód od południka Greenwich określa się wartościami ujemnymi.

Kurs

O

Kurs statku w skali 360°

Prędkość

O

Prędkość statku w dziesiętnych węzła

Data i godzina

O

Szczegółowe informacje o pozycji statku – dzień i godzina zarejestrowania pozycji TUC (RRRRMMDD) (HHMM)

Dane w formacie UN/CEFACT przesyła się w sposób określony w instrukcji udostępnionej przez Komisję Europejską przed datą rozpoczęcia stosowania protokołu.

Dodatek 4

Image 7 Tekst z obrazka

Dodatek 5

Image 8 Tekst z obrazka

Dodatek 6

Image 9 Tekst z obrazka

Dodatek 7

Image 10 Tekst z obrazka

WYMIANA LISTÓW

między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim towarzysząca Umowie o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim

A.   List Unii

Szanowni Państwo!

Mam zaszczyt odnieść się do Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (zwanej dalej „umową w sprawie połowów”), a konkretnie do niektórych postanowień tej umowy.

W wyniku negocjacji Unia Europejska i Królestwo Marokańskie uzgodniły, co następuje:

1.

W odniesieniu do sytuacji w Saharze Zachodniej Strony potwierdzają poparcie dla procesu ONZ i wysiłków Sekretarza Generalnego zmierzających do wypracowania ostatecznego politycznego rozwiązania, zgodnie z zasadami i celami Karty Narodów Zjednoczonych oraz na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa.

2.

Umowa w sprawie połowów zostaje zawarta bez uszczerbku dla odpowiednich stanowisk, a mianowicie:

w przypadku Unii Europejskiej: odesłanie w umowie w sprawie połowów do marokańskich przepisów ustawowych i wykonawczych nie przesądza jej stanowiska w sprawie statusu niesamorządnego terytorium Sahary Zachodniej, którego wody przyległe stanowią obszar połowowy określony w art. 1 lit. h) umowy w sprawie połowów, i prawa tego terytorium do samostanowienia;

w przypadku Królestwa Marokańskiego: region Sahary stanowi integralną część terytorium kraju, na którym sprawuje ono pełną suwerenność, podobnie jak na pozostałej części terytorium państwa. Maroko uważa, że podstawą wszelkich rozwiązań tego sporu regionalnego powinna być inicjatywa autonomiczna.

Zwracam się z prośbą o potwierdzenie zgody Państwa rządu na powyższe ustalenia.

Z wyrazami należnego szacunku,

Съставено в Брюксел на

Hecho en Bruselas, el

V Bruselu dne

Udfærdiget i Bruxelles, den

Geschehen zu Brüssel am

Brüssel,

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις

Done at Brussels,

Fait à Bruxelles, le

Sastavljeno u Bruxellesu

Fatto a Bruxelles, addì

Briselē,

Priimta Briuselyje,

Kelt Brüsszelben,

Magħmul fi Brussell,

Gedaan te Brussel,

Sporządzono w Brukseli, dnia

Feito em Bruxelas,

Întocmit la Bruxelles,

V Bruseli

V Bruslju,

Tehty Brysselissä

Utfärdat i Bryssel den

Image 11

Image 12

За Европейския съюз

Рог la Unión Europea

Za Evropskou unii

For Den Europæiske Union

Für die Europäische Union

Euroopa Liidu nimel

Για την Ευρωπαϊκή Ένωση

For the European Union

Pour l'Union européenne

Za Europsku uniju

Per l'Unione europea

Eiropas Savienības vārdā –

Europos Sąjungos vardu

Az Európai Unió részéről

Għall-Unjoni Ewropea

Voor de Europese Unie

W imieniu Unii Europejskiej

Pela União Europeia

Pentru Uniunea Europeană

Za Európsku úniu

Za Evropsko unijo

Euroopan unionin puolesta

För Europeiska unionen

Image 13

Image 14

B.   List Królestwa Marokańskiego

Szanowni Państwo!

Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Państwa listu opatrzonego dzisiejszą datą o następującej treści:

„Szanowni Państwo!

Mam zaszczyt odnieść się do Umowy o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów między Unią Europejską a Królestwem Marokańskim (zwanej dalej »umową w sprawie połowów«), a konkretnie do niektórych postanowień tej umowy.

W wyniku negocjacji Unia Europejska i Królestwo Marokańskie uzgodniły, co następuje:

1.

W odniesieniu do sytuacji w Saharze Zachodniej Strony potwierdzają poparcie dla procesu ONZ i wysiłków Sekretarza Generalnego zmierzających do wypracowania ostatecznego politycznego rozwiązania, zgodnie z zasadami i celami Karty Narodów Zjednoczonych oraz na podstawie rezolucji Rady Bezpieczeństwa.

2.

Umowa w sprawie połowów zostaje zawarta bez uszczerbku dla odpowiednich stanowisk:

w przypadku Unii Europejskiej: odesłanie w umowie w sprawie połowów do marokańskich przepisów ustawowych i wykonawczych nie przesądza jej stanowiska w sprawie statusu niesamorządnego terytorium Sahary Zachodniej, którego wody przyległe stanowią obszar połowowy określony w art. 1 lit. h) umowy w sprawie połowów, i prawa tego terytorium do samostanowienia;

w przypadku Królestwa Marokańskiego: region Sahary stanowi integralną część terytorium kraju, na którym sprawuje ono pełną suwerenność, podobnie jak na pozostałej części terytorium państwa. Maroko uważa, że podstawą wszelkich rozwiązań tego sporu regionalnego powinna być inicjatywa autonomiczna.

Zwracam się z prośbą o potwierdzenie zgody Państwa rządu na powyższe ustalenia.

Z wyrazami należnego szacunku,”.

Mam zaszczyt potwierdzić zgodę mojego rządu na treść tego listu.

Z wyrazami należnego szacunku,

Image 15

Съставено в Брюксел на

Hecho en Bruselas, el

V Bruselu dne

Udfærdiget i Bruxelles, den

Geschehen zu Brüssel am

Brüssel,

Έγινε στις Βρυξέλλες, στις

Done at Brussels,

Fait à Bruxelles, le

Sastavljeno u Bruxellesu

Fatto a Bruxelles, addì

Briselē,

Priimta Briuselyje,

Kelt Brüsszelben,

Magħmul fi Brussell,

Gedaan te Brussel,

Sporządzono w Brukseli, dnia

Feito em Bruxelas,

Întocmit la Bruxelles,

V Bruseli

V Bruslju,

Tehty Brysselissä

Utfärdat i Bryssel den

Image 16

Image 17

За Кралство Мароко

Por el Reino de Marruecos

Za Marocké království

For Kongeriget Marokko

Für das Königreich Marokko

Maroko Kuningriigi nimel

Για το Βασίλειο του Μαρόκου

For the Kingdom of Morocco

Pour le Royaume du Maroc

Za Kraljevinu Maroko

Per il Regno del Marocco

Marokas Karalistes vārdā –

Maroko Karalystés vardu

A Marokkói Királyság részéről

Għar-Renju tal-Marokk

Voor het Koninkrijk Marokko

W imieniu Królestwa Marokańskiego

Pelo Reino de Marrocos

Pentru Regatul Maroc

Za Marocké kráľovstvo

Za Kraljevino Maroko

Marokon kuningaskunnan puolesta

För Konungariket Marocko

Image 18


ROZPORZĄDZENIA

20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/56


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/442

z dnia 12 grudnia 2018 r.

w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/587 w celu określenia wymogu, zgodnie z którym ceny mają odzwierciedlać istniejące warunki rynkowe, oraz w celu zaktualizowania i skorygowania niektórych przepisów

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 4 ust. 6, art. 14 ust. 7, art. 22 ust. 4 i art. 23 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu delegowanym Komisji (UE) 2017/587 (2) ustanowiono wymogi w zakresie przejrzystości dla systemów obrotu i podmiotów systematycznie internalizujących transakcje w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych. W szczególności w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/587 określono, że ceny kwotowane przez podmioty systematycznie internalizujące transakcje mają odzwierciedlać istniejące warunki rynkowe, jak przewidziano w art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 600/2014, w przypadku gdy ceny te są zbliżone – w momencie publikacji – do kwotowań o równorzędnej wielkości dla tego samego instrumentu finansowego na najodpowiedniejszym rynku w sensie płynności. Podmioty systematycznie internalizujące transakcje mogą zatem dokonywać kwotowań, które nie podlegają wymogowi stosowania minimalnego kroku notowania („minimalna wielkość zmiany ceny”), a do którego stosować się muszą systemy obrotu.

(2)

Zdolność podmiotów systematycznie internalizujących transakcje do oferowania kwotowań z krokami notowania mniejszymi niż te, które mogą stosować systemy obrotu, może skutkować dostępnością nieznacznie lepszych cen dla inwestorów. Kwotowania te zaburzają jednak ogólną jakość dostępnej płynności, wydajny proces wyceny i ustalania cen instrumentów finansowych oraz równe warunki działania systemów obrotu i podmiotów systematycznie internalizujących transakcje. Ma to szczególne znaczenie dla akcji i kwitów depozytowych, w stosunku do których obowiązuje szerszy zakres minimalnych wielkości zmiany ceny niż ma to miejsce w przypadku innych instrumentów finansowych.

(3)

Aby zapewnić skuteczne kształtowanie się cen, ogólną jakość dostępnej płynności oraz wydajną wycenę akcji i kwitów depozytowych, należy uznać, że ceny kwotowane przez podmioty systematycznie internalizujące transakcje w odniesieniu do tych instrumentów odzwierciedlają istniejące warunki rynkowe tylko wówczas, gdy ceny te podawane są z zastrzeżeniem minimalnych kroków notowań odpowiadających minimalnym wielkościom zmiany ceny, które obowiązują w stosunku do cen publikowanych przez systemy obrotu.

(4)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1033 (3) usunięto transakcje finansowane z użyciem papierów wartościowych z zakresu przepisów dotyczących przejrzystości mających zastosowanie do systemów obrotu i podmiotów systematycznie internalizujących transakcje. Należy zatem usunąć odniesienia do transakcji finansowanych z użyciem papierów wartościowych z rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/587.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2017/587.

(6)

Szereg przepisów rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/587 odbiega od projektu regulacyjnych standardów technicznych stanowiącego podstawę tego rozporządzenia (4). Rozbieżności te należy usunąć, o ile stanowią one błędy, które wpływają na treść tych przepisów.

(7)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przekazany Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA).

(8)

Zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (5) ESMA przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych kosztów i korzyści oraz zwrócił się o opinię do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/587

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/587 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 2 uchyla się lit. h);

2)

w art. 6 uchyla się lit. h);

3)

art. 10 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 10

Ceny odzwierciedlające istniejące warunki rynkowe

(Art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 600/2014)

Ceny publikowane przez podmiot systematycznie internalizujący transakcje uznaje się za odzwierciedlające istniejące warunki rynkowe, w przypadku gdy są one zbliżone – w momencie publikacji – do kwotowań o równorzędnej wielkości dla tego samego instrumentu finansowego na najodpowiedniejszym rynku w sensie płynności, określonym zgodnie z art. 4, dla tego instrumentu finansowego.

Ceny publikowane przez podmiot systematycznie internalizujący transakcje w odniesieniu do akcji i kwitów depozytowych uznaje się za odzwierciedlające istniejące warunki rynkowe jednak tylko wówczas, gdy ceny te spełniają wymogi określone w akapicie pierwszym niniejszego artykułu i są zgodne z minimalnymi krokami notowań odpowiadającymi minimalnym wielkościom zmiany ceny określonym w art. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2017/588 (*1).

(*1)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/588 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych w zakresie minimalnej wielkości zmiany ceny dla akcji, kwitów depozytowych i funduszy inwestycyjnych typu ETF (Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 411).”."

Artykuł 2

Sprostowania rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/587

W rozporządzeniu delegowanym (UE) 2017/587 wprowadza się następujące sprostowania:

1)

art. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

transakcja stanowi część transakcji portfelowej, która obejmuje co najmniej pięć różnych akcji;”;

2)

art. 3 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Wymogi w zakresie przejrzystości, o których mowa w ust. 1, stosuje się również do każdej »wykonywalnej deklaracji zainteresowania« w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 33 rozporządzenia (UE) nr 600/2014 i zgodnie z art. 3 tego rozporządzenia.”;

3)

art. 11 ust. 4 i 5 otrzymują brzmienie:

„4.   Zanim akcja, kwit depozytowy, fundusz inwestycyjny typu ETF, certyfikat lub inny podobny instrument finansowy po raz pierwszy będzie przedmiotem obrotu w systemie obrotu w Unii, właściwy organ szacuje średnią wartość transakcji na tym instrumencie finansowym, uwzględniając dotychczasową historię transakcji na tym instrumencie finansowym oraz na innych instrumentach finansowych, które uznaje się za posiadające podobne cechy, i zapewnia publikację tych szacunków.

5.   Szacunkową średnią wartość transakcji, o której mowa w ust. 4, stosuje się do określenia standardowej wielkości rynkowej dla akcji, kwitu depozytowego, funduszu inwestycyjnego typu ETF, certyfikatu lub innego podobnego instrumentu finansowego w sześciotygodniowym okresie następującym po dniu, w którym akcję, kwit depozytowy, fundusz inwestycyjny typu ETF, certyfikat lub inny podobny instrument finansowy po raz pierwszy dopuszczono do obrotu lub były one po raz pierwszy przedmiotem obrotu w systemie obrotu.”;

4)

art. 17 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Właściwe organy, operatorzy rynku i firmy inwestycyjne, w tym firmy inwestycyjne prowadzące system obrotu, stosują informacje opublikowane zgodnie z ust. 1 od dnia 1 kwietnia roku, w którym informacje te opublikowano.”.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 grudnia 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 84.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/587 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie przejrzystości dla systemów obrotu i firm inwestycyjnych w odniesieniu do akcji, kwitów depozytowych, funduszy inwestycyjnych typu ETF, certyfikatów i innych podobnych instrumentów finansowych oraz dotyczących obowiązku realizowania transakcji na określonych akcjach w systemie obrotu lub za pośrednictwem podmiotu systematycznie internalizującego transakcje (Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 387).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1033 z dnia 23 czerwca 2016 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 600/2014 w sprawie rynków instrumentów finansowych, rozporządzenie (UE) nr 596/2014 w sprawie nadużyć na rynku oraz rozporządzenie (UE) nr 909/2014 w sprawie usprawnienia rozrachunku papierów wartościowych w Unii Europejskiej i w sprawie centralnych depozytów papierów wartościowych (Dz.U. L 175 z 30.6.2016, s. 1).

(4)  Sprawozdanie końcowe Draft Regulatory and Implementing Technical Standards MiFID II/MiFIR (Projekt regulacyjnych i wykonawczych standardów technicznych MiFID II/MiFIR) z dnia 28 września 2015 r. (ESMA/2015/1464).

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84)


20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/59


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2019/443

z dnia 13 lutego 2019 r.

zmieniające rozporządzenie delegowane (UE) 2017/588 w odniesieniu do możliwości dostosowania średniej dziennej liczby transakcji dla danej akcji, w przypadku gdy system obrotu o najwyższych obrotach tą akcją znajduje się poza Unią

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych oraz zmieniającą dyrektywę 2002/92/WE i dyrektywę 2011/61/UE (1), w szczególności jej art. 49 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/588 (2) określa obowiązkowy system minimalnej wielkości zmiany ceny dla akcji, kwitów depozytowych i niektórych funduszy inwestycyjnych typu ETF. W szczególności na mocy rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/588 minimalna wielkość zmiany ceny mająca zastosowanie do akcji i kwitów depozytowych jest kalibrowana na podstawie średniej dziennej liczby transakcji w systemie obrotu o największej płynności w Unii. Liczba ta stanowi dobry i prosty wskaźnik płynności dla znacznej większości z tych instrumentów finansowych. Nie jest ona jednak odpowiednia w odniesieniu do akcji, które są dopuszczone do obrotu lub są przedmiotem obrotu jednocześnie w Unii i w państwie trzecim, w przypadku gdy system obrotu o najwyższych obrotach tymi akcjami znajduje się poza Unią. W takim przypadku istnieje ryzyko, że obowiązkowa minimalna wielkość zmiany ceny, ustalona na podstawie wielkości obrotu w samej tylko Unii, opierać się będzie jedynie na niewielkiej części łącznych obrotów. Ważne jest zatem, aby właściwe organy mogły dostosowywać średnią dzienną liczbę transakcji dla takich akcji, aby odzwierciedlić ogólny profil płynności tych akcji. Aby zmniejszyć ograniczenia związane z dostępnością danych z systemów obrotu państw trzecich i umożliwić korzystanie z innych danych dostępnych publicznie ważne jest również zapewnienie właściwym organom wystarczającej elastyczności, jeżeli chodzi o metodykę stosowaną w celu uwzględnienia płynności dostępnej w systemach obrotu państw trzecich.

(2)

Obowiązkowa minimalna wielkość zmiany ceny została wprowadzona w celu harmonizacji przyrostów cen w systemach obrotu w Unii oraz zachowania głębokości rynku, płynności i prawidłowego funkcjonowania obrotu akcjami w Unii. Aby osiągnąć te cele, ważne jest, aby informacje na temat dostosowanej średniej dziennej liczby transakcji wykorzystywanej do określenia minimalnej wielkości zmiany ceny mającej zastosowanie do danej akcji były dostępne dla wszystkich systemów obrotu oferujących obrót tą akcją w tym samym czasie oraz aby te systemy obrotu zaczynały stosować daną dostosowaną średnią dzienną liczbę transakcji w tym samym dniu. W tym celu wszystkie właściwe organy nadzorujące systemy obrotu, w których prowadzony jest obrót daną akcją, powinny być informowane o wszelkich dostosowaniach średniej dziennej liczby transakcji dla tej akcji przed podaniem do publicznej wiadomości tych dostosowań, a systemy obrotu powinny mieć wystarczająco dużo czasu na uwzględnienie tych dostosowań w swoich systemach.

(3)

Aby zapewnić pewność prawa i przewidywalność obowiązkowej procedury zmiany ceny, ważne jest, aby wszystkie systemy obrotu stosowały w tym samym czasie minimalną wielkość zmiany ceny w oparciu o dostosowaną średnią dzienną liczbę transakcji, która odzwierciedla ogólny poziom płynności.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie delegowane (UE) 2017/588.

(5)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez ESMA.

(6)

ESMA przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy możliwych kosztów i korzyści, które mogą się z nim wiązać, oraz zwrócił się o opinię do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych powołanej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 (3),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) 2017/588 dodaje się ust. 8, 9 i 10 w brzmieniu:

„8.   Organ właściwy dla danej akcji może dostosować średnią dzienną liczbę transakcji obliczoną lub oszacowaną przez ten właściwy organ w odniesieniu do tej akcji zgodnie z procedurą określoną w ust. 1–7, jeżeli spełnione są wszystkie następujące warunki:

a)

system obrotu o najwyższych obrotach tą akcją znajduje się w państwie trzecim;

b)

średnia dzienna liczba transakcji została obliczona i podana do wiadomości publicznej zgodnie z procedurą określoną w ust. 1–4; liczba ta wynosi co najmniej jeden.

Przy dostosowywaniu średniej dziennej liczby transakcji dla danej akcji właściwy organ uwzględnia transakcje przeprowadzone w systemie obrotu państwa trzeciego o najwyższych obrotach tą akcją.

9.   Właściwy organ, który dostosował średnią dzienną liczbę transakcji dla danej akcji zgodnie z ust. 8, zapewnia podanie do wiadomości publicznej odpowiedniej średniej dziennej liczby transakcji. Przed tym podaniem do wiadomości publicznej właściwy organ powiadamia o dostosowanej średniej dziennej liczbie transakcji dla tej akcji właściwe organy pozostałych systemów obrotu prowadzących działalność w Unii, gdzie akcja ta jest przedmiotem obrotu.

10.   Systemy obrotu stosują minimalne wielkości zmiany ceny pasma płynności odpowiadające dostosowanej średniej dziennej liczbie transakcji od drugiego dnia po jej podaniu do wiadomości publicznej.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lutego 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 173 z 12.6.2014, s. 349.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/588 z dnia 14 lipca 2016 r. uzupełniające dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/65/UE w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych w zakresie minimalnej wielkości zmiany ceny dla akcji, kwitów depozytowych i funduszy inwestycyjnych typu ETF (Dz.U. L 87 z 31.3.2017, s. 411).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych), zmiany decyzji nr 716/2009/WE i uchylenia decyzji Komisji 2009/77/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84).


20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/61


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/444

z dnia 19 marca 2019 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2015/2447 w odniesieniu do wzorów dotyczących zobowiązań gwaranta i uwzględniania kosztów transportu lotniczego w wartości celnej w związku z wystąpieniem Zjednoczonego Królestwa z Unii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 6 ust. 3 lit. b), art. 76 lit. a) i art. 100 ust. 1 lit. b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 29 marca 2017 r. Zjednoczone Królestwo złożyło notyfikację o zamiarze wystąpienia z Unii Europejskiej zgodnie z art. 50 Traktatu o Unii Europejskiej. Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa od dnia wejścia w życie umowy o wystąpieniu lub, w przypadku jej braku, dwa lata po notyfikacji, tj. od dnia 30 marca 2019 r., chyba że Rada Europejska w porozumieniu ze Zjednoczonym Królestwem podejmie jednomyślnie decyzję o przedłużeniu tego okresu.

(2)

Jeżeli Traktaty przestaną obowiązywać w odniesieniu do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie, konieczne będzie objęcie cłami towarów wprowadzanych na obszar celny Unii ze Zjednoczonego Królestwa. Zgodnie z art. 71 rozporządzenia (UE) nr 952/2013 koszty transportu do miejsca wprowadzenia towarów na obszar celny Unii mają być wliczane do wartości celnej przywożonych towarów. Udziały procentowe łącznych kosztów transportu lotniczego, które należy uwzględniać w wartości celnej, określono w załączniku 23-01 do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447 (2). Po wycofaniu się z Unii Zjednoczone Królestwo powinno zostać dodane do odpowiedniego wykazu państw trzecich w tym załączniku.

(3)

Wzory dotyczące zobowiązań gwaranta określono w załącznikach 32-01, 32-02 i 32-03 oraz w rozdziałach VI i VII załącznika 72-04. We wzorach tych wymieniono państwa członkowskie Unii i pozostałe umawiające się strony Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej (3), zmienionej decyzją nr 1/2017 Komisji Mieszanej UE–EFTA ds. wspólnego tranzytu (4) („konwencja”). Gdy Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa, państwo to nie powinno być już wymieniane w tych wzorach wśród państw członkowskich. Zjednoczone Królestwo wyraziło jednak życzenie przystąpienia do konwencji jako odrębna umawiająca się strona od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie, i spełniło warunki przystąpienia. W przypadku tego przystąpienia Zjednoczone Królestwo powinno zostać wymienione wśród pozostałych umawiających się stron konwencji we wzorach dotyczących zobowiązań gwaranta.

(4)

Niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w trybie pilnym. Przepisy niniejszego rozporządzenia odnoszące się do uwzględnienia kosztów transportu lotniczego ze Zjednoczonego Królestwa w wartości celnej oraz skreślenia odniesień do Zjednoczonego Królestwa z części wzorów dotyczących zobowiązań gwaranta wyznaczonych dla państw członkowskich powinny mieć zastosowanie od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie, chyba że umowa o wystąpieniu zawarta ze Zjednoczonym Królestwem wejdzie w życie przed tym dniem. Przepisy dotyczące włączenia odniesień do Zjednoczonego Królestwa do wykazu pozostałych umawiających się stron konwencji we wzorach dotyczących zobowiązań gwaranta powinny mieć zastosowanie od dnia przystąpienia Zjednoczonego Królestwa do konwencji jako odrębna umawiająca się strona, chyba że umowa o wystąpieniu zawarta ze Zjednoczonym Królestwem wejdzie w życie do dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestaną mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) 2015/2447 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w załączniku 23-01 w tabeli, w ostatnim wierszu pierwszej kolumny („Strefa Q”) dodaje się następujące słowa:

„, Zjednoczone Królestwo”;

2)

w załączniku 32-01 w pkt 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

po słowach „Królestwo Szwecji” skreśla się słowa „, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej”;

b)

po słowach „Republiki Turcji” dodaje się słowa „, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej”;

3)

w załączniku 32-02 w pkt 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

po słowach „Królestwo Szwecji” skreśla się słowa „, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej”;

b)

po słowach „Republiki Turcji” dodaje się słowa „, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej”;

4)

w załączniku 32-03 w pkt 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

po słowach „Królestwo Szwecji” skreśla się słowa „, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej”;

b)

po słowach „Republiki Turcji” dodaje się słowa „, Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej”;

5)

w załączniku 72-04 w części II wprowadza się następujące zmiany:

a)

w rozdziale VI w polu 7 po słowie „Turcja –” dodaje się słowa „Zjednoczone Królestwo –”;

b)

w rozdziale VII w polu 6 po słowie „Turcja –” dodaje się słowa „Zjednoczone Królestwo –”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Art. 1 ust. 1, art. 1 ust. 2 lit. a), art. 1 ust. 3 lit. a) oraz art. 1 ust. 4 lit. a) stosuje się od dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestały mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie zgodnie z art. 50 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej.

Art. 1 ust. 2 lit. b), art. 1 ust. 3 lit. b), art. 1 ust. 4 lit. b) oraz art. 1 ust. 5 stosuje się od dnia przystąpienia Zjednoczonego Królestwa do Konwencji o wspólnej procedurze tranzytowej.

Niniejsze rozporządzenie nie powinno mieć jednak zastosowania, jeżeli umowa o wystąpieniu zawarta ze Zjednoczonym Królestwem zgodnie z art. 50 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej weszła w życie do dnia następującego po dniu, w którym Traktaty przestały mieć zastosowanie do Zjednoczonego Królestwa i w Zjednoczonym Królestwie zgodnie z art. 50 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

(2)  Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558.

(3)  Dz.U. L 226 z 13.8.1987, s. 2.

(4)  Decyzja nr 1/2017 Komisji Mieszanej UE–EFTA ds. wspólnego tranzytu z dnia 5 grudnia 2017 r. zmieniająca Konwencję z dnia 20 maja 1987 r. o wspólnej procedurze tranzytowej (Dz.U. L 8 z 12.1.2018, s. 1).


20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/64


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/445

z dnia 19 marca 2019 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 367/2014 ustanawiające saldo netto udostępnione na wydatki EFRG

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 16 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 367/2014 (2) ustanowiono saldo netto udostępnione na wydatki w ramach Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), jak również kwoty udostępnione na lata budżetowe 2014–2020 w ramach Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) zgodnie z art. 10c ust. 2, art. 136, 136a i 136b rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (3) oraz art. 7 ust. 2, art. 14 i art. 66 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (4).

(2)

Zgodnie z art. 11 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 Litwa powiadomiła Komisję do dnia 1 sierpnia 2018 r. o swojej decyzji dotyczącej zmniejszenia płatności bezpośrednich o kwotę 360 000 EUR oraz o wynikającej z tego zmniejszenia szacunkowej kwocie, która w roku kalendarzowym 2019 ma zostać udostępniona jako dodatkowe wsparcie na środki w ramach rozwoju obszarów wiejskich. Odpowiednie pułapy krajowe dostosowano rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2019/71 (5).

(3)

Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (6) podpułap dla wydatków związanych z rynkiem i płatności bezpośrednich w ramach wieloletnich ram finansowych określonych w załączniku I do tego rozporządzenia powinien zostać dostosowany w drodze dostosowania technicznego przewidzianego w art. 6 ust. 1 tego rozporządzenia po przesunięciach środków między EFRROW a płatnościami bezpośrednimi.

(4)

Ze względu na te zmiany należy dostosować saldo netto udostępnione na wydatki w ramach EFRG, jak określono w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 367/2014. W celu zachowania jasności należy także opublikować kwoty, które mają być udostępnione na rzecz EFRROW.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 367/2014,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 367/2014 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 367/2014 z dnia 10 kwietnia 2014 r. ustanawiające saldo netto udostępnione na wydatki EFRG (Dz.U. L 108 z 11.4.2014, s. 13).

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U. L 30 z 31.1.2009, s. 16).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

(5)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2019/71 z dnia 9 listopada 2018 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 oraz załącznik III do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (Dz.U. L 16 z 18.1.2019, s. 1).

(6)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

(mln EUR – ceny bieżące)

Rok budżetowy

Kwoty udostępnione na rzecz EFRROW

Kwoty przekazane z EFRROW

Saldo netto udostępnione na wydatki EFRG

Art. 10b rozporządzenia (WE) nr 73/2009

Art. 136 rozporządzenia (WE) nr 73/2009

Art. 136b rozporządzenia (WE) nr 73/2009

Art. 66 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013

Art. 136a ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013

Art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013

Art. 136a ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 i art. 14 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013

2014

296,300

51,600

 

4,000

 

 

 

43 778,100

2015

 

 

51,600

4,000

621,999

 

499,384

44 189,785

2016

 

 

 

4,000

1 138,146

108,659

573,047

43 950,242

2017

 

 

 

4,000

1 174,732

111,026

572,440

44 145,682

2018

 

 

 

4,000

1 184,257

110,213

571,820

44 162,350

2019

 

 

 

4,000

1 491,459

111,358

571,158

43 880,341

2020

 

 

 

4,000

1 507,843

112,401

570,356

43 887,112


20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/67


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2019/446

z dnia 19 marca 2019 r.

w sprawie zmiany i sprostowania rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylające rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (1), w szczególności jego art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 38 lit. d),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Produkty przywożone z państwa trzeciego mogą być wprowadzane do obrotu w Unii jako produkty ekologiczne, jeżeli są objęte świadectwem kontroli wystawionym przez właściwe organy, organy kontroli lub jednostki certyfikujące uznanego państwa trzeciego bądź przez uznany organ kontroli lub uznaną jednostkę certyfikującą. Zgodnie z działaniem 12. określonym w Planie działania na rzecz przyszłości produkcji ekologicznej w Unii Europejskiej (2) Komisja opracowała elektroniczny system certyfikacji w odniesieniu do przywozu produktów ekologicznych, który stanowi moduł włączony do zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (TRACES) ustanowionego decyzją Komisji 2003/24/WE (3). Aby poprawić funkcjonowanie elektronicznego systemu certyfikacji, należy stosować kwalifikowaną pieczęć elektroniczną w systemie TRACES do celów zatwierdzania świadectw kontroli na potrzeby rozporządzenia Komisji (WE) nr 1235/2008 (4).

(2)

W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 ustanowiono wykaz państw trzecich, których systemy produkcji i środki kontroli w odniesieniu do produkcji ekologicznej produktów rolnych uznawane są za równoważne z tymi ustanowionymi w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007.

(3)

Zgodnie z informacjami przekazanymi przez Australię zmienił się adres internetowy jej właściwego organu. Zmieniły się ponadto nazwy jednostek certyfikujących: „Australian Certified Organic Pty. Ltd” oraz „NASAA Certified Organic (NCO)”.

(4)

Zgodnie z informacją przekazaną przez Chile podmiot „ARGENCERT” przestał być uznawany przez organy chilijskie jako jednostka certyfikująca i należy go usunąć z wykazu. Zmieniła się nazwa podmiotu „BIO CERTIFICADORA SERVICIOS LIMITADA”.

(5)

Załącznik IV do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 zawiera wykaz organów kontrolnych i jednostek certyfikujących uprawnionych do przeprowadzania kontroli i wydawania w państwach trzecich świadectw do celów równoważności.

(6)

Podmiot „BAȘAK Ekolojik Ürünler Kontrol ve Sertifikasyon Hizmetleri Tic. Ltd” poinformował Komisję o zmianie swego adresu.

(7)

Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek podmiotu „CCPB Srl” o zmianę specyfikacji. Na podstawie otrzymanych informacji Komisja stwierdziła, że uzasadnione jest rozszerzenie zakresu geograficznego uznania tego podmiotu dla kategorii produktów A na Benin, Wybrzeże Kości Słoniowej i Togo, dla kategorii produktów D na Wietnam, a dla kategorii produktów D i E na Seszele i Hongkong.

(8)

Komisja przeprowadziła dochodzenia w sprawie domniemanych nieprawidłowości w odniesieniu do kilku partii produktów z Kazachstanu, Mołdawii, Rosji, Turcji i Zjednoczonych Emiratów Arabskich, które zostały certyfikowane jako ekologiczne przez podmiot „Control Union Certifications”. Podmiot „Control Union Certifications” nie dostarczył na czas wyczerpujących odpowiedzi na szereg wniosków o udzielenie informacji przedłożonych przez Komisję. Ponadto podmiot „Control Union Certifications” nie zdołał wykazać identyfikowalności i ekologicznego statusu tych produktów. Poza tym podmiot „Control Union Certifications” wydał świadectwo kontroli dla produktów, których klasyfikacja została wcześniej obniżona przez właściwe organy danego państwa członkowskiego do produktów tradycyjnych, z powodu istnienia pozostałości pestycydów. Komisja podjęła zatem decyzję o wycofaniu uznania podmiotu „Control Union Certifications” zgodnie z art. 12 ust. 2 akapit pierwszy lit. c), d) i f) rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 dla wszystkich kategorii produktów w odniesieniu do Kazachstanu, Mołdawii, Rosji, Turcji i Zjednoczonych Emiratów Arabskich. W związku z tym wpisy dotyczące tych państw należy usunąć z wykazu uznanych jednostek certyfikujących i organów kontrolnych w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 w odniesieniu do podmiotu „Control Union Certifications”.

(9)

Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek podmiotu „Ecocert SA” o zmianę specyfikacji. Na podstawie otrzymanych informacji Komisja stwierdziła, że uzasadnione jest rozszerzenie zakresu geograficznego uznania tego podmiotu dla kategorii produktów D na Kosowo.

(10)

Komisja otrzymała wniosek podmiotu „Florida Certified Organic Growers and Consumers, Inc. (FOG), DBA as Quality Certification Services (QCS)” o zmianę adresu.

(11)

Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek podmiotu „IBD Certificações Ltda” o zmianę specyfikacji. Na podstawie otrzymanych informacji Komisja stwierdziła, że uzasadnione jest rozszerzenie zakresu geograficznego uznania tego podmiotu dla kategorii produktów A i D na Kolumbię, Ekwador i Peru.

(12)

Komisja otrzymała i przeanalizowała wniosek podmiotu „Organización Internacional Agropecuaria” o zmianę specyfikacji. Na podstawie otrzymanych informacji Komisja stwierdziła, że uzasadnione jest rozszerzenie zakresu geograficznego uznania tego podmiotu dla kategorii produktów A i D na Rosję oraz dla kategorii produktów E – na Argentynę.

(13)

Podmioty „Organska Kontrola” i „Quality Assurance International” zgłosiły Komisji zmianę swoich adresów.

(14)

W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 zmienionego rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/39 (5) znajduje się błędne odniesienie do podmiotu „Letis S.A” jako uznanej jednostki certyfikującej dla produktów kategorii B w odniesieniu do Belize, Brazylii, Kolumbii, Kostaryki, Republiki Dominikańskiej, Gwatemali, Hondurasu, Panamy i Salwadoru. Należy sprostować ten błąd.

(15)

W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 zmienionego rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2019/39 znajduje się błędne odniesienie do podmiotu „Organic Control System” jako uznanej jednostki certyfikującej dla produktów kategorii E w odniesieniu do Republiki Macedonii Północnej. Należy sprostować również ten błąd.

(16)

Należy zatem odpowiednio zmienić i sprostować rozporządzenie (WE) nr 1235/2008.

(17)

Skreślenie podmiotu „Letis S.A” jako uznanej jednostki certyfikującej dla produktów kategorii B w odniesieniu do Belize, Brazylii, Kolumbii, Kostaryki, Republiki Dominikańskiej, Gwatemali, Hondurasu, Panamy i Salwadoru oraz skreślenie podmiotu „Organic Control System” jako uznanej jednostki certyfikującej dla produktów kategorii E w odniesieniu do Republiki Macedonii Północnej powinno stosować się z mocą wsteczną od dnia wejścia w życie rozporządzenia wykonawczego (UE) 2019/39.

(18)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Produkcji Ekologicznej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1235/2008 wprowadza się następujące zmiany i sprostowania:

1)

art. 13 ust. 2 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Oryginał świadectwa kontroli jest wydrukowaną i własnoręcznie podpisaną kopią wypełnionego świadectwa elektronicznego w TRACES albo świadectwem kontroli opatrzonym w TRACES kwalifikowaną pieczęcią elektroniczną w rozumieniu art. 3 pkt 27 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 (*1).

(*1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 z dnia 23 lipca 2014 r. w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym oraz uchylające dyrektywę 1999/93/WE (Dz.U. L 257 z 28.8.2014, s. 73).”;"

2)

w załączniku III wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia;

3)

w załączniku IV wprowadza się zmiany i sprostowania zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Punkt 7 i 8 załącznika II stosuje się od dnia 31 stycznia 2019 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 189 z 20.7.2007, s. 1.

(2)  COM(2014) 179 final.

(3)  Decyzja Komisji 2003/24/WE z dnia 30 grudnia 2002 r. dotycząca opracowania zintegrowanego skomputeryzowanego systemu weterynaryjnego (Dz.U. L 8 z 14.1.2003, s. 44).

(4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1235/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (Dz.U. L 334 z 12.12.2008, s. 25).

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2019/39 z dnia 10 stycznia 2019 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1235/2008 ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w odniesieniu do ustaleń dotyczących przywozu produktów ekologicznych z krajów trzecich (Dz.U. L 9 z 11.1.2019, s. 106).


ZAŁĄCZNIK I

W załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 wprowadza się następujące zmiany:

1)

we wpisie dotyczącym Australii wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 4 adres internetowy otrzymuje brzmienie: „http://www.agriculture.gov.au/”;

b)

w pkt 5 wiersze odnoszące się do numerów kodu AU-BIO-001 i AU-BIO-004 otrzymują brzmienie:

„AU-BIO-001

ACO Certification Ltd

www.aco.net.au

AU-BIO-004

NASAA Certified Organic

www.nasaa.com.au”

2)

we wpisie dotyczącym Chile w pkt 5 wprowadza się następujące zmiany:

a)

skreśla się wiersz odnoszący się do numeru kodu CL-BIO-004;

b)

wiersz odnoszący się do numeru kodu CL-BIO-010 otrzymuje brzmienie:

„CL-BIO-010

BIO CERTIFICADORA SERVICIOS LIMITADA O BIOAUDITA

https://www.bioaudita.cl”


ZAŁĄCZNIK II

W załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 1235/2008 wprowadza się następujące zmiany i sprostowania:

1)

we wpisie dotyczącym „BAȘAK Ekolojik Ürünler Kontrol ve Sertifikasyon Hizmetleri Tic. Ltd.” pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Adres: Atatürk Mahallesi 1014. Sokak No:21 D:1, 35920 Selçuk/IZMIR, Turcja”;

2)

we wpisie dotyczącym „CCPB Srl”s w pkt 3 dodaje się następujące wiersze w porządku zgodnym z numerem kodu:

„BJ-BIO-102

Benin

x

CI-BIO-102

Wybrzeże Kości Słoniowej

x

HK-BIO-102

Hongkong

x

x

SC-BIO-102

Seszele

x

x

TG-BIO-102

Togo

x

VN-BIO-102

Wietnam

x

—”

3)

we wpisie dotyczącym „Control Union Certifications” w pkt 3 skreśla się następujące wiersze:

„AE-BIO-149

Zjednoczone Emiraty Arabskie

x

x

x

x

x

x

KZ-BIO-149

Kazachstan

x

x

x

x

x

x

MD-BIO-149

Mołdawia

x

x

x

x

x

x

RU-BIO-149

Rosja

x

x

x

x

x

x

TR-BIO-149

Turcja

x

x

x

x

x

x”

4)

we wpisie dotyczącym „Ecocert SA”s w pkt 3 dodaje się następujący wiersz w porządku zgodnym z numerem kodu:

„XK-BIO-154

Kosowo

x

—”

5)

we wpisie dotyczącym „Florida Certified Organic Growers and Consumers, Inc. (FOG), DBA as Quality Certification Services (QCS)” pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Adres: 5700 SW 34th st, suite 349, Gainesville, FL 32608, Stany Zjednoczone”;

6)

we wpisie dotyczącym „IBD Certificações Ltda” w pkt 3 dodaje się następujące wiersze w porządku zgodnym z numerem kodu:

„CO-BIO-122

Kolumbia

x

x

EC-BIO-122

Ekwador

x

x

PE-BIO-122

Peru

x

x

—”

7)

we wpisie dotyczącym „Letis S.A” w pkt 3 w wierszach odnoszących się do Belize, Brazylii, Kolumbii, Kostaryki, Republiki Dominikańskiej, Gwatemali, Hondurasu, Panamy i Salwadoru skreśla się krzyżyk w kolumnie B;

8)

we wpisie dotyczącym „Organic Control System” w pkt 3 w wierszu odnoszącym się do Republiki Macedonii Północnej skreśla się krzyżyk w kolumnie E;

9)

we wpisie dotyczącym „Organización Internacional Agropecuaria” w pkt 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

dodaje się następujący wiersz w porządku zgodnym z numerami kodu:

„RU-BIO-110

Rosja

x

x

—”

b)

w wierszu odnoszącym się do Argentyny dodaje się krzyżyk w kolumnie E;

10)

we wpisie dotyczącym „Organska Kontrola” pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Adres: Kranjčevićeva 15, 71 000 Sarajevo, Bośnia i Hercegowina”;

11)

we wpisie dotyczącym „Quality Assurance International” pkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1.

Adres: 4370 La Jolla Village Drive, Suite 300, San Diego, CA 92122, Stany Zjednoczone.”.

DECYZJE

20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/73


DECYZJA RADY (UE) 2019/447

z dnia 15 marca 2019 r.

w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Włoską

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając propozycję rządu Włoch,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

(2)

Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Giorgia SILLIEGO,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

Alessio MARSILI, Consigliere del Municipio XIII di Roma Capitale.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 marca 2019 r.

W imieniu Rady

M.C. BUDĂI

Przewodniczący


(1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

(2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

(3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).


20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/74


DECYZJA RADY (UE) 2019/448

z dnia 18 marca 2019 r.

w sprawie przedłożenia w imieniu Unii Europejskiej wniosku o włączenie metoksychloru do załącznika A do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 192 ust. 1 w związku z jego art. 218 ust. 9,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 14 października 2004 r. w drodze decyzji Rady 2006/507/WE (1) Wspólnota Europejska przystąpiła do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwanej dalej „konwencją”).

(2)

Jako strona konwencji Unia może zgłaszać wnioski dotyczące poprawek do załączników do konwencji. Załącznik A do konwencji zawiera wykaz substancji chemicznych, które mają zostać wyeliminowane, załącznik B zawiera wykaz substancji chemicznych, które mają zostać ograniczone, a załącznik C zawiera wykaz substancji chemicznych, których uwalnianie z niezamierzonej produkcji ma zostać zmniejszone lub wyeliminowane.

(3)

Zgodnie z dostępnymi informacjami naukowymi i sprawozdaniami z przeglądów, a także biorąc pod uwagę kryteria kwalifikacyjne zawarte w załączniku D do konwencji, metoksychlor wykazuje cechy trwałego zanieczyszczenia organicznego.

(4)

Metoksychlor nie jest zatwierdzony jako substancja czynna zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 (2), a zatem nie zezwala się na wprowadzanie go do obrotu lub stosowanie w Unii w środkach ochrony roślin. Metoksychlor nie jest zatwierdzony jako substancja czynna zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (3), a zatem nie zezwala się na wprowadzanie go do obrotu lub stosowanie w Unii w produktach biobójczych. Ponadto metoksychlor nie jest zarejestrowany zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1907/2006 (4), w związku z czym nie może być produkowany ani wprowadzany do obrotu w Unii w ilości 1 tony lub więcej rocznie na producenta lub importera.

(5)

Chociaż metoksychlor został wycofany w Unii wiele lat temu, może być nadal stosowany jako pestycyd i rozproszony w środowisku poza obszarem Unii, co może być powodem stwierdzenia jego obecności w środowisku. Ze względu na możliwość transgranicznego przenoszenia metoksychloru w środowisku na dalekie odległości, środki podjęte na szczeblu krajowym lub unijnym nie są wystarczające, aby zagwarantować wysoki poziom ochrony środowiska i zdrowia ludzi, dlatego też niezbędne są szeroko zakrojone działania na poziomie międzynarodowym.

(6)

W związku z tym Unia powinna przedłożyć Sekretariatowi konwencji wniosek dotyczący włączenia metoksychloru do załącznika A do konwencji,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Unia przedkłada wniosek dotyczący włączenia metoksychloru (nr CAS: 72-43-5, nr WE 200-779-9) do załącznika A do Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (zwanej dalej „konwencją”).

Komisja przekazuje w imieniu Unii do Sekretariatu konwencji wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym, wraz z wszelkimi informacjami wymaganymi zgodnie z załącznikiem D do konwencji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2019 r.

W imieniu Rady

P. DAEA

Przewodniczący


(1)  Decyzja Rady 2006/507/WE z dnia 14 października 2004 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Konwencji sztokholmskiej w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych (Dz.U. L 209 z 31.7.2006, s. 1).

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1).

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniające dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1).


20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/76


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/449

z dnia 18 marca 2019 r.

zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2016/715 określającą środki w odniesieniu do niektórych owoców pochodzących z niektórych państw trzecich w celu zapobieżenia wprowadzeniu do Unii i rozprzestrzenianiu się na jej terytorium organizmu szkodliwego Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa

(notyfikowana jako dokument nr C(2019) 2024)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 16 ust. 3 zdanie czwarte,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W decyzji wykonawczej Komisji (UE) 2016/715 (2) ustanowiono środki w odniesieniu do owoców Citrus L., Fortunella Swingle, Poncirus Raf. i ich hybryd, innych niż owoce Citrus aurantium L. i Citrus latifolia Tanaka („określone owoce”), pochodzących z Argentyny, Brazylii, Republiki Południowej Afryki lub Urugwaju, aby zapobiec wprowadzaniu do Unii i rozprzestrzenianiu się w niej Phyllosticta citricarpa („określony organizm”).

(2)

Wzrost liczby przypadków zatrzymania przywozu w ciągu ostatnich trzech lat wskazuje, że środki przewidziane w decyzji wykonawczej (UE) 2016/715 nadal są konieczne w celu ochrony terytorium Unii przed określonym organizmem.

(3)

Ponadto w 2018 r. państwa członkowskie zgłosiły znaczną liczbę przypadków wykrycia określonego organizmu w wyniku przeprowadzonych przez nie kontroli przywozu określonych owoców pochodzących z Brazylii. Należy zatem wzmocnić wymogi dotyczące wprowadzania do Unii tych owoców pochodzących z Brazylii.

(4)

W celu zapewnienia, by określone owoce pochodzące z Brazylii były wolne od określonego organizmu, należy ustanowić wobec nich te same wymogi dotyczące kontroli przywozu co wobec owoców z Argentyny, Republiki Południowej Afryki i Urugwaju.

(5)

Ponieważ określone owoce pochodzące z Brazylii będą musiały zostać poddane zabiegom przeciwko określonemu organizmowi, wymóg szczegółowych informacji dotyczących zabiegów przed zbiorem plonu i po nim powinien również mieć zastosowanie do tych owoców na potrzeby identyfikowalności.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2016/715.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiany w decyzji wykonawczej (UE) 2016/715

W decyzji wykonawczej (UE) 2016/715 wprowadza się następujące zmiany:

1)

skreśla się art. 4;

2)

w art. 5a wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Wprowadzanie do Unii określonych owoców pochodzących z Argentyny i Brazylii”;

b)

formuła wprowadzająca otrzymuje brzmienie:

„Określonym owocom pochodzącym z Argentyny i Brazylii towarzyszy świadectwo fitosanitarne, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ppkt (ii) akapit pierwszy dyrektywy 2000/29/WE, zawierające w rubryce »Deklaracja dodatkowa« następujące elementy:”;

3)

w art. 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

tytuł otrzymuje brzmienie:

„Wymogi dotyczące inspekcji określonych owoców pochodzących z Argentyny, Brazylii, Republiki Południowej Afryki i Urugwaju wprowadzonych do Unii”;

b)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Określone owoce pochodzące z Argentyny, Brazylii, Republiki Południowej Afryki i Urugwaju poddaje się kontroli wzrokowej w miejscu wprowadzenia lub w miejscu przeznaczenia określonym zgodnie z dyrektywą Komisji 2004/103/WE (*1). Inspekcje te przeprowadza się na próbkach co najmniej 200 owoców każdego gatunku określonych owoców z każdej partii 30 ton lub jej części, wybranych na podstawie ewentualnych objawów Phyllosticta citricarpa.

(*1)  Dyrektywa Komisji 2004/103/WE z dnia 7 października 2004 r. w sprawie kontroli tożsamości i zdrowia roślin, produktów roślinnych lub innych produktów wymienionych w części B załącznika V do dyrektywy Rady 2000/29/WE, które mogą być przeprowadzane w miejscu innym niż miejsce wprowadzenia do Wspólnoty lub w miejscu znajdującym się w pobliżu oraz określającej wymogi odnoszące się do wymienionych kontroli (Dz.U. L 313 z 12.10.2004, s. 16).”;"

4)

art. 7 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

szczegółowe informacje dotyczące zabiegów przed zbiorem plonu i po nim zostały zachowane.”;

5)

art. 22 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 22

Data utraty mocy

Niniejsza decyzja traci moc z dniem 31 marca 2022 r.”.

Artykuł 2

Adresaci

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 marca 2019 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

(2)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/715 z dnia 11 maja 2016 r. określająca środki w odniesieniu do niektórych owoców pochodzących z niektórych państw trzecich w celu zapobieżenia wprowadzeniu do Unii i rozprzestrzenianiu się na jej terytorium organizmu szkodliwego Phyllosticta citricarpa (McAlpine) Van der Aa (Dz.U. L 125 z 13.5.2016, s. 16).


20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/78


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/450

z dnia 19 marca 2019 r.

w sprawie publikacji europejskich dokumentów oceny dotyczących wyrobów budowlanych, sporządzonych na potrzeby rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG (1), w szczególności jego art. 22,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 305/2011 jednostki ds. oceny technicznej powinny stosować metody i kryteria określone w europejskich dokumentach oceny, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, do celów oceny właściwości użytkowych wyrobów budowlanych objętych tymi dokumentami w odniesieniu do ich zasadniczych charakterystyk.

(2)

Zgodnie z art. 19 rozporządzenia (UE) nr 305/2011 w następstwie szeregu wniosków o wydanie europejskich ocen technicznych, złożonych przez producentów, organizacja jednostek ds. oceny technicznej sporządziła i przyjęła kilka europejskich dokumentów oceny.

(3)

Komisja oceniła, czy europejskie dokumenty oceny opracowane przez organizację jednostek ds. oceny technicznej spełniają wymagania w odniesieniu do podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych określonych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 305/2011.

(4)

Europejskie dokumenty oceny opracowane przez organizację jednostek ds. oceny technicznej spełniają wymagania w odniesieniu do podstawowych wymagań dotyczących obiektów budowlanych określonych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 305/2011. Należy zatem opublikować odniesienia do tych europejskich dokumentów oceny w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wymienione w załączniku do niniejszej decyzji odniesienia do europejskich dokumentów oceny dotyczących wyrobów budowlanych, które sporządzono na potrzeby rozporządzenia (UE) nr 305/2011, zostają niniejszym opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 5.


ZAŁĄCZNIK

Odniesienie i tytuł europejskiego dokumentu oceny

040427-00-0404

Zestawy do wykonywania złożonych systemów izolacji cieplnej (ETICS), z izolacją cieplną w postaci zaprawy i warstwą zewnętrzną w postaci wypraw tynkarskich lub nieciągłych okładzin ściennych

060012-00-0802

Zestaw złożony z wykładziny kominowej wykonanej z włókien szklanych, substancji mineralnych i organicznych oraz dodatków uszlachetniających

090119-00-0404

Zestawy do zewnętrznych okładzin ściennych z płyty mineralnej z obrzutką wykonywaną na miejscu

090120-00-0404

Zestawy do zestawów systemów ściennych do ścian nienośnych z płyty mineralnej

130031-00-0304

Belki i słupy o metalowych środnikach

130082-00-0603

System mocowania okładzin elewacyjnych – uchwyty z tworzywa sztucznego do mocowania elementów drewnianych lub drewnopochodnych do podkonstrukcji

260014-00-0301

Dodatek typu II na bazie wypalanego krzemianu


20.3.2019   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 77/80


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2019/451

z dnia 19 marca 2019 r.

w sprawie zharmonizowanych norm dotyczących wyrobów budowlanych, opracowanych na potrzeby rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG (1), w szczególności jego art. 17 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 305/2011 producenci powinni stosować metody i kryteria określone w normach zharmonizowanych, do których odniesienia opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, do celów oceny właściwości użytkowych wyrobów budowlanych objętych tymi normami w odniesieniu do ich zasadniczych charakterystyk.

(2)

Pismami M/109 z dnia 29 sierpnia 1996 r., M/130 z dnia 29 stycznia 1999 r., M/139 z dnia 26 czerwca 2001 r., M/122 z dnia 14 grudnia 1998 r. oraz M/135 z dnia 5 maja 2000 r. Komisja zleciła Europejskiemu Komitetowi Normalizacyjnemu (CEN) opracowanie norm zharmonizowanych na potrzeby dyrektywy Rady 89/106/EWG (2) („zlecenia”). Odniesienia do zharmonizowanych norm opracowanych na podstawie zleceń są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

(3)

Zlecenia przewidują możliwość przeglądu zharmonizowanych norm opracowywanych na ich podstawie. Aby uwzględnić postęp techniczny oraz wymogi rozporządzenia (UE) nr 305/2011, CEN dokonał przeglądu kilku z tych zharmonizowanych norm. W szczególności CEN dokonał przeglądu zharmonizowanych norm dotyczących następujących produktów: instalacji wykrywania i sygnalizacji pożaru, włóknisto-cementowych płytek dachowych i elementów wyposażenia, szkła w budownictwie oraz płyt płaskich włóknisto-cementowych.

(4)

Komisja oceniła, czy normy zharmonizowane zmienione przez CEN są zgodne z odpowiednimi zleceniami i rozporządzeniem (UE) nr 305/2011.

(5)

Normy zharmonizowane zmienione przez CEN są zgodne z odpowiednimi zleceniami rozporządzeniem (UE) nr 305/2011. Należy zatem opublikować odniesienia do tych norm w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(6)

Zgodnie z art. 17 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 305/2011 w odniesieniu do każdej normy zharmonizowanej, która zastępuje inną normę zharmonizowaną, należy wskazać okres koegzystencji. Taki okres koegzystencji został określony dla normy EN 15824:2017 dotyczącej tynków zewnętrznych i wewnętrznych na spoiwach organicznych, opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4). Biorąc pod uwagę, że okres ten nie jest wystarczająco długi, aby producenci mogli przygotować się do stosowania tej normy, należy wskazać nowy okres koegzystencji.

(7)

W celu umożliwienia podmiotom gospodarczym jak najszybszego stosowania tych zmienionych norm zharmonizowanych niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wymienione w załączniku I do niniejszej decyzji odniesienia do zharmonizowanych norm dotyczących wyrobów budowlanych, które sporządzono na potrzeby rozporządzenia (UE) nr 305/2011, zostają niniejszym opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 2

Wymienione w załączniku II do niniejszej decyzji odniesienia do zharmonizowanych norm dotyczących wyrobów budowlanych, które sporządzono na potrzeby rozporządzenia (UE) nr 305/2011, zostają niniejszym opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej wraz z nowym okresem koegzystencji tych norm.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 19 marca 2019 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 5.

(2)  Dyrektywa Rady 89/106/EWG z dnia 21 grudnia 1988 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich odnoszących się do wyrobów budowlanych (Dz.U. L 40 z 11.2.1989, s. 12).

(3)  Dz.U. C 92 z 9.3.2018, s. 139.

(4)  Dz.U. C 92 z 9.3.2018, s. 139.


ZAŁĄCZNIK I

Nr

Odniesienie do normy

Odniesienie do zastępowanej normy

Początek okresu koegzystencji

(dd.mm.rrrr)

Koniec okresu koegzystencji

(dd.mm.rrrr)

1.

EN 54-5:2017+A1:2018

Systemy sygnalizacji pożarowej – Część 5: Czujki ciepła – Punktowe czujki ciepła

EN 54-5:2000

Systemy sygnalizacji pożarowej – Część 5: Czujki ciepła – Czujki punktowe

EN 54-5:2000/A1:2002

xx.yy.2019

31.8.2022

2.

EN 54-7:2018

Systemy sygnalizacji pożarowej – Część 7: Czujki dymu – Czujki punktowe działające z wykorzystaniem światła rozproszonego, światła przechodzącego lub jonizacji

EN 54-7:2000

Systemy sygnalizacji pożarowej – Część 7: Czujki dymu – Czujki punktowe działające z wykorzystaniem światła rozproszonego, światła przechodzącego lub jonizacji

EN 54-7:2000/A1:2002

EN 54-7:2000/A2:2006

xx.yy.2019

31.8.2022

3.

EN 492:2012+A2:2018

Włóknisto-cementowe płytki dachowe i elementy wyposażenia – Charakterystyka wyrobu i metody badań

EN 492:2012

Włóknisto-cementowe płytki dachowe i elementy wyposażenia – Charakterystyka wyrobu i metody badań

xx.yy.2019

xx.yy.2020

4.

EN 1096-4:2018

Szkło w budownictwie – Szkło powlekane – Część 4: Norma wyrobu

EN 1096-4:2004

Szkło w budownictwie – Szkło powlekane – Część 4: Ocena zgodności/Norma wyrobu

xx.yy.2019

xx.yy.2020

5.

EN 1279-5:2018

Szkło w budownictwie – Izolacyjne szyby zespolone – Część 5: Norma wyrobu

EN 1279-5:2005+A2:2010

Szkło w budownictwie – Izolacyjne szyby zespolone – Część 5: Ocena zgodności

xx.yy.2019

xx.yy.2020

6.

EN 12467:2012+A2:2018

Płyty płaskie włóknisto-cementowe – Charakterystyka wyrobu i metody badań

EN 12467:2012

Płyty płaskie włóknisto-cementowe – Charakterystyka wyrobu i metody badań

xx.yy.2019

xx.yy.2020


ZAŁĄCZNIK II

Nr

Odniesienie do normy

Odniesienie do zastępowanej normy

Początek okresu koegzystencji

(dd.mm.rrrr)

Koniec okresu koegzystencji

(dd.mm.rrrr)

1.

EN 15824:2017

Wymagania dotyczące tynków zewnętrznych i wewnętrznych na spoiwach organicznych

EN 15824:2009

Wymagania dotyczące tynków zewnętrznych i wewnętrznych na spoiwach organicznych

9.3.2018

9.3.2020