ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 199I

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 61
7 sierpnia 2018


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2018/1100 z dnia 6 czerwca 2018 r. zmieniające załącznik do rozporządzenia Rady (WE) nr 2271/96 zabezpieczającego przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1101 z dnia 3 sierpnia 2018 r. ustanawiające kryteria stosowania art. 5 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 2271/96 zabezpieczającego przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi

7

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja delegowana Komisji (UE) 2018/1102 z dnia 6 czerwca 2018 r. zmieniająca załącznik III do decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 466/2014/UE w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z działaniami z zakresu finansowania wspierającymi projekty inwestycyjne poza granicami Unii, w odniesieniu do Iranu

11

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

7.8.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

LI 199/1


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2018/1100

z dnia 6 czerwca 2018 r.

zmieniające załącznik do rozporządzenia Rady (WE) nr 2271/96 zabezpieczającego przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2271/96 z dnia 22 listopada 1996 r. zabezpieczające przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi (1), w szczególności jego art. 1 akapit drugi.

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 2271/96 przeciwdziała skutkom eksterytorialnego stosowania przepisów ustawowych i wykonawczych oraz innych instrumentów prawnych przyjętych przez państwa trzecie, jak również opartych na nich lub wynikających z nich działaniom, jeżeli stosowanie takie ma wpływ na interesy osób fizycznych i prawnych w Unii, uczestniczących w handlu międzynarodowym lub w przepływie kapitału i związanej z tym działalności handlowej między Unią a państwami trzecimi.

(2)

W rozporządzeniu tym uznano, że poprzez ich eksterytorialne stosowanie takie instrumenty stanowią naruszenie prawa międzynarodowego.

(3)

Instrumenty przyjęte przez państwa trzecie, do których stosuje się rozporządzenie (WE) nr 2271/96, są wymienione w załączniku do tego rozporządzenia.

(4)

W dniu 8 maja 2018 r. Stany Zjednoczone zapowiedziały, iż nie będą już dalej odstępować od stosowania swoich krajowych środków ograniczających wobec Iranu. Niektóre z tych środków mają zastosowanie eksterytorialne i wywierają niekorzystny wpływ na interesy Unii oraz interesy osób fizycznych i prawnych korzystających z praw zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

(5)

Załącznik do tego rozporządzenia powinien zatem zostać zmieniony w celu uwzględnienia tych środków ograniczających.

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 2271/96 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 czerwca 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 309 z 29.11.1996, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

PRZEPISY USTAWOWE, WYKONAWCZE I INNE INSTRUMENTY PRAWNE

Uwaga: Główne przepisy instrumentów zawartych w niniejszym załączniku podano wyłącznie w celach informacyjnych. Pełny przegląd przepisów i ich dokładną treść można znaleźć w odpowiednich instrumentach.

PAŃSTWO: STANY ZJEDNOCZONE AMERYKI

AKTY

1.   „National Defense Authorization Act for Fiscal Year 1993”, tytuł XVII „Cuban Democracy Act of 1992”, sekcje 1704 i 1706

Wymagane zastosowanie się:

wymagania są ujednolicone w Tytule I „Cuban Liberty and Democratic Solidarity Act of 1996”, zob. poniżej.

Możliwe szkody dla interesów UE:

zobowiązania są obecnie włączone do „Cuban Liberty and Democratic Solidarity Act of 1996”, zob. poniżej.

2.   „Cuban Liberty and Democratic Solidarity Act of 1996”

Tytuł I

Wymagane zastosowanie się:

zastosowanie się do gospodarczego i finansowego embargo USA wobec Kuby przez m.in. niedokonywanie wywozu do USA wszelkich towarów lub usług pochodzenia kubańskiego lub zawierających materiały lub towary pochodzące z Kuby bezpośrednio lub za pośrednictwem państw trzecich, niedokonywanie obrotu towarem, który jest lub był zlokalizowany na Kubie lub transportowany z Kuby lub przez Kubę, niedokonywanie powrotnego wywozu do USA cukru pochodzącego z Kuby bez powiadomienia eksportera przez właściwe władze krajowe lub przywozu do USA produktów cukrowniczych bez gwarancji, iż produkty te nie są produktami kubańskimi, zamrożenie mienia kubańskiego i niedokonywanie transakcji finansowych z Kubą.

Możliwe szkody dla interesów UE:

zakaz ładowania lub rozładowywania towarów z jednostek pływających w dowolnym miejscu w USA lub wchodzenia do portu USA; odmowa przywozu wszelkich towarów lub usług pochodzących z Kuby oraz przywozu do Kuby towarów lub usług pochodzących z USA, blokowanie finansowych transakcji z udziałem Kuby.

Tytuł III i tytuł IV:

Wymagane zastosowanie się:

zaprzestanie „obrotu” własnością, której właścicielami wcześniej były osoby z USA (w tym Kubańczycy, którzy uzyskali obywatelstwo amerykańskie), a która została wywłaszczona przez reżim kubański. (Obrót obejmuje: korzystanie, sprzedaż, przekazanie, kontrolę, zarządzanie i inne działania na rzecz danej osoby).

Możliwe szkody dla interesów UE:

prawne postępowania w USA oparte na powstałych zobowiązaniach, toczące się przeciwko obywatelom UE lub spółkom z UE biorącym udział w obrocie, prowadzące do orzeczeń/decyzji nakazujących zapłatę (wielokrotnych) odszkodowań na rzecz strony amerykańskiej. Odmowa wjazdu na teren USA osób zajmujących się obrotem, w tym małżonków, nieletnich dzieci i przedstawicieli tych osób.

3.   „Iran Sanctions Act of 1996”

Wymagane zastosowanie się:

 

zakaz świadomego:

(i)

inwestowania w Iranie kwot wynoszących co najmniej 20 mln USD w okresie 12 miesięcy, które to inwestycje przyczyniają się bezpośrednio i w znaczącym stopniu do podniesienia zdolności Iranu w zakresie zagospodarowania własnych zasobów ropy naftowej;

(ii)

dostarczania do Iranu towarów, usług lub innych rodzajów wsparcia o wartości 1 mln USD lub większej lub o łącznej wartości 5 mln USD lub większej w okresie 12 miesięcy, które mogłyby bezpośrednio i w znacznym stopniu ułatwić utrzymanie lub rozwój irańskiej krajowej produkcji produktów rafinacji ropy naftowej lub zdolności Iranu w zakresie zagospodarowania zasobów ropy naftowej zlokalizowanych w Iranie;

(iii)

dostarczania do Iranu towarów, usług lub innych rodzajów wsparcia o wartości 250 000 USD lub większej lub o łącznej wartości 1 mln USD lub większej w okresie 12 miesięcy, które mogłyby bezpośrednio i w znacznym stopniu przyczynić się do utrzymania lub rozwoju irańskiej krajowej produkcji produktów petrochemicznych;

(iv)

dostarczania Iranowi a) produktów rafinacji ropy naftowej lub b) towarów, usług i innych rodzajów wsparcia, które mogłyby bezpośrednio i w znacznym stopniu przyczynić się do podniesienia zdolności Iranu do przywozu produktów rafinacji ropy naftowej, o wartości 1 mln USD lub większej lub o łącznej wartości 5 mln USD lub większej w okresie 12 miesięcy;

(v)

udziału w spółkach joint venture na rzecz zagospodarowania zasobów ropy naftowej poza Iranem ustanowionych w dniu lub po dniu 1 stycznia 2002 r., w których Iran lub jego rząd ma szczególne interesy;

(vi)

zaangażowania w transport ropy naftowej z Iranu lub ukrywania irańskiego pochodzenia towarów składających się z ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej;

 

Możliwe szkody dla interesów UE:

środki mające na celu ograniczenie przywozu do USA oraz zamówień do USA, zakaz wyznaczania jako głównego dealera lub depozytariusza środków finansowych rządu USA, odmowa dostępu do pożyczek od instytucji finansowych USA lub transferów za pośrednictwem takich instytucji, zakaz dokonywania transakcji w walucie obcej podlegających jurysdykcji USA, ograniczenia wywozowe wprowadzone przez USA, zakaz dokonywania transakcji dotyczących nieruchomości podlegających jurysdykcji USA lub odmowa pomocy ze strony EXIM-Banku, ograniczenia dla jednostek pływających dotyczące wyładunku i portu zawinięcia.

4.   „Iran Freedom and Counter-Proliferation Act of 2012”

Wymagane zastosowanie się:

 

zakaz świadomego:

(i)

dostarczania znacznego wsparcia, w tym przez ułatwianie istotnych transakcji finansowych, lub dostarczania dóbr lub usług na rzecz lub w imieniu niektórych osób działających w sektorze portów, energii, żeglugi lub stoczniowym w Iranie, lub na rzecz jakiekolwiek osoby z Iranu wskazanej w wykazie specjalnie wyznaczonych obywateli i osób objętych blokadą;

(ii)

handlu z Iranem istotnymi towarami i usługami wykorzystywanymi w związku z sektorem energii, żeglugi lub stoczniowym w Iranie;

(iii)

zakupu ropy naftowej i produktów naftowych pochodzących z Iranu i dokonywania transakcji finansowych powiązanych z tymi zakupami, w określonych okolicznościach;

(iv)

dokonywania lub ułatwienia dokonywania transakcji w handlu gazem ziemnym z lub do Iranu (ma zastosowanie do zagranicznych instytucji finansowych);

(v)

handlu z Iranem metalami szlachetnymi, grafitem, surowymi lub częściowo wykończonymi metalami lub oprogramowaniem, które mogą być stosowane w konkretnych sektorach lub wiązać się z zaangażowaniem określonych osób; lub ułatwiania znaczących transakcji finansowych w związku z takim handlem;

(vi)

świadczenia usług gwarantowania, ubezpieczenia i reasekuracji związanych z konkretnymi działaniami, w tym, ale nie wyłącznie, określonymi w ppkt (i) i (ii) powyżej, lub na rzecz określonych kategorii osób;

Zastosowanie mają pewne wyjątki w zależności od charakteru wymiany handlowej lub transakcji oraz poziomu stosowanej należytej staranności.

 

Możliwe szkody dla interesów UE:

środki mające na celu ograniczenie przywozu do USA oraz zamówień do USA, zakaz wyznaczania jako głównego dealera lub depozytariusza środków finansowych rządu USA, odmowa dostępu do pożyczek od instytucji finansowych USA lub transferów za pośrednictwem takich instytucji, zakaz dokonywania transakcji w walucie obcej podlegających jurysdykcji USA, ograniczenia wywozowe wprowadzone przez USA, zakaz dokonywania transakcji dotyczących nieruchomości podlegających jurysdykcji USA lub odmowa pomocy ze strony EXIM-Banku, ograniczenia i zakazy otwierania i obsługi rachunków w bankach korespondentach w USA.

5.   „National Defense Authorization Act for Fiscal Year 2012”

Wymagane zastosowanie się:

 

zakaz świadomego dokonywania lub ułatwiania wszelkich znaczących transakcji finansowych z Bankiem Centralnym Iranu lub inną wskazaną irańską instytucją finansową (ma zastosowanie do zagranicznych instytucji finansowych).

 

Wyjątki dotyczą transakcji dotyczących żywności i produktów leczniczych oraz transakcji dotyczących ropy naftowej w określonych okolicznościach.

Możliwe szkody dla interesów UE:

sankcje cywilne i karne; zakazy i ograniczenia dotyczące otwierania i obsługi rachunków w bankach korespondentach w USA.

6.   „Iran Threat Reduction and Syria Human Rights Act of 2012”

Wymagane zastosowanie się:

 

zakaz świadomego:

(i)

świadczenia usług gwarantowania, ubezpieczenia i reasekuracji na rzecz pewnych irańskich osób;

(ii)

ułatwiania emisji instrumentów długu państwowego Iranu lub zadłużenia podmiotów kontrolowanych przez Iran;

(iii)

uczestnictwa w jakiejkolwiek transakcji, bezpośrednio lub pośrednio, z rządem Iranu lub jakąkolwiek osobą podlegającą jurysdykcji rządu Iranu objętą zakazem określonym w prawie USA (ma zastosowanie do zagranicznych spółek zależnych posiadanych lub kontrolowanych przez osoby z USA);

(iv)

świadczenia specjalistycznych usług w zakresie komunikatów finansowych, lub umożliwiania lub ułatwiania bezpośredniego lub pośredniego dostępu do takich usług w zakresie komunikatów finansowych na rzecz Banku Centralnego Iranu lub instytucji finansowej, której interesy we własności są zablokowane w związku z działaniami Iranu w zakresie proliferacji.

W odniesieniu do ppkt (i) istnieją wyjątki dotyczące pomocy humanitarnej, dostaw żywności i produktów leczniczych, oraz w zależności od stopnia stosowanej należytej staranności.

 

Możliwe szkody dla interesów UE:

środki mające na celu ograniczenie przywozu do USA oraz zamówień do USA, zakaz wyznaczania jako głównego dealera lub depozytariusza środków finansowych rządu USA, odmowa dostępu do pożyczek od instytucji finansowych USA lub transferów za pośrednictwem takich instytucji, zakaz dokonywania transakcji w walucie obcej podlegających jurysdykcji USA, ograniczenia wywozowe wprowadzone przez USA, zakaz dokonywania transakcji dotyczących nieruchomości podlegających jurysdykcji USA lub odmowa pomocy ze strony EXIM-Banku, ograniczenia i zakazy otwierania i obsługi rachunków w bankach korespondentach w USA.

ROZPORZĄDZENIA

„Iranian Transactions and Sanctions Regulations”

Wymagane zastosowanie się:

 

niedokonywanie powrotnego wywozu towarów, technologii lub usług, które a) zostały wywiezione z USA i b) są objęte zasadami kontroli wywozu w USA, jeżeli taki wywóz odbywa się przy założeniu istnienia wiedzy lub podstaw, by sądzić, że wywóz ten jest konkretnie przeznaczony dla Iranu lub jego rządu.

 

Towary znacząco przetworzone w produkt zagraniczny poza USA oraz towary włączone w taki produkt i reprezentujące mnie niż 10 % jego wartości nie są objęte zakazem.

Możliwe szkody dla interesów UE:

 

nałożenie kar na gruncie prawa cywilnego, grzywny i pozbawienie wolności.

 

►C1 1. 31 CFR ◄ (Code of Federal Regulations) Ch. V (7-1-95 edition) Part 515 — Cuban Assets Control Regulations, subpart B (Prohibitions), E (Licenses, Authorizations and Statements of Licensing Policy) and G (Penalties)

Wymagane zastosowanie się:

zakazy są ujednolicone w Tytule I „Cuban Liberty and Democratic Solidarity Act of 1996”, zob. wyżej. Ponadto wymaga uzyskania licencji lub upoważnień w zakresie działalności gospodarczej dotyczącej Kuby.

Możliwe szkody dla interesów UE:

kary, konfiskata, pozbawienie wolności w przypadku naruszeń.


7.8.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

LI 199/7


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1101

z dnia 3 sierpnia 2018 r.

ustanawiające kryteria stosowania art. 5 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE) nr 2271/96 zabezpieczającego przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2271/96 z dnia 22 listopada 1996 r. zabezpieczające przed skutkami eksterytorialnego stosowania ustawodawstwa przyjętego przez państwo trzecie oraz działaniami opartymi na nim lub z niego wynikającymi (1), w szczególności jego art. 5 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 2271/96 zapewnia ochronę i przeciwdziała niezgodnym z prawem skutkom eksterytorialnego stosowania niektórych wymienionych w załączniku do rozporządzenia przepisów ustawowych i wykonawczych oraz innych instrumentów prawnych przyjętych przez państwa trzecie, jak również opartych na nich lub wynikających z nich działań, jeżeli stosowanie takie ma wpływ na interesy osób fizycznych i prawnych wymienionych w art. 11 tego rozporządzenia, uczestniczących w handlu międzynarodowym lub w przepływie kapitału i związanej z tym działalności handlowej między Unią a państwami trzecimi.

(2)

W rozporządzeniu (WE) nr 2271/96 uznaje się, że z powodu ich eksterytorialnego stosowania takie przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne, naruszają prawo międzynarodowe.

(3)

Zgodnie z art. 5 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 2271/96 osoby określone w art. 11 tego rozporządzenia nie zastosują się bezpośrednio ani za pośrednictwem swego podmiotu zależnego czy innego pośrednika, w sposób aktywny ani w wyniku rozmyślnego uchybienia, do żadnego wymogu czy zakazu, w tym wniosków sądów zagranicznych, opartych na takich przepisach lub z nich wynikających lub wynikających z działań opartych na tych przepisach lub z nich wynikających.

(4)

Art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96 zezwala jednak osobom wymienionym w art. 11 tego rozporządzenia na wystąpienie do Komisji z wnioskiem o upoważnienie do całkowitego lub częściowego zastosowania się do takiego wymogu lub zakazu w zakresie, w jakim brak takiego zastosowania się poważnie naruszyłby ich interesy lub interesy Unii.

(5)

Aby zagwarantować pewność prawa oraz zapewnić skuteczne wykonywanie rozporządzenia (WE) nr 2271/96, uwzględniając równocześnie, w szczególnych i należycie uzasadnionych przypadkach, ryzyko wystąpienia poważnej szkody dla interesów osób fizycznych i prawnych wymienionych w art. 11 tego rozporządzenia, należy określić kryteria stosowania art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96.

(6)

Zważywszy na fakt, że rolą Komisji jest nadzorowanie jednolitego wdrażania prawa UE, w tym rozporządzenia (WE) nr 2271/96, Komisja będzie uważnie monitorować stosowanie niniejszego rozporządzenia i, w oparciu o ocenę jego wykonania, przyjmie wszelkie niezbędne dostosowania.

(7)

Należy określić główne etapy procedury następujące po przedłożeniu Komisji wniosku o upoważnienie do całkowitego lub częściowego zastosowania się do takiego wymogu lub zakazu.

(8)

Wszelkie przetwarzanie danych osobowych osób fizycznych na mocy niniejszego rozporządzenia powinno odbywać się zgodnie z przepisami rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 (2) oraz rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (3).

(9)

Wnioski składane na podstawie niniejszego rozporządzenia powinny dotyczyć działań lub uchybień opierających się na przepisach wyszczególnionych w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2271/96 lub wynikających bezpośrednio lub pośrednio z ich stosowania lub na działaniach opartych na tych przepisach lub z nich wynikających.

(10)

Rozpatrzenie wniosku następuje możliwie jak najszybciej.

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Prawodawstwa o Charakterze Eksterytorialnym i zostały przyjęte na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia kryteria stosowania art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:

a)

„wymienione prawodawstwo eksterytorialne” oznacza przepisy ustawowe, wykonawcze i inne instrumenty prawne wymienione w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 2271/96, w tym przepisy wykonawcze i inne instrumenty prawne oparte na nich lub z nich wynikające;

b)

„dalsze działania” oznaczają działania oparte na wymienionym prawodawstwie eksterytorialnym lub z niego wynikające;

c)

„brak zastosowania się” oznacza niezastosowanie się, poprzez bezpośrednie działanie lub w wyniku rozmyślnego uchybienia, do wymogu lub zakazu, w tym wniosków sądów zagranicznych, opartych na wymienionym prawodawstwie eksterytorialnym lub dalszych działaniach lub bezpośrednio lub pośrednio z nich wynikających;

d)

„chronione interesy” oznaczają interes którejkolwiek z osób wymienionych w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 2271/96, interes Unii lub oba te interesy;

e)

„wnioskodawca” oznacza którąkolwiek z osób wymienionych w art. 11 rozporządzenia (WE) nr 2271/96, która wystąpiła o upoważnienie, o którym mowa w art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96.

Artykuł 3

Składanie wniosków

1.   Wnioski o upoważnienie, o którym mowa w art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96, składa się na piśmie na następujący adres:

European Commission

Service for Foreign Policy Instruments

EEAS 07/99

B-1049 Brussels, Belgium

EC-AUTHORISATIONS-BLOCKING-REG@ec.europa.eu

2.   Wniosek powinien zawierać imię i nazwisko oraz dane kontaktowe wnioskodawcy, należy wskazać w nim dokładny przedmiotowy przepis wymienionego prawodawstwa eksterytorialnego lub przedmiotowe dalsze działanie oraz opisać zakres upoważnienia, o które się występuje, i szkodę, jaką mógłby spowodować brak zastosowania się.

3.   Wnioskodawca powinien przedstawić w swoim wniosku wystarczające dowody, iż brak zastosowania się spowodowałby poważną szkodę dla co najmniej jednego chronionego interesu.

4.   W razie konieczności Komisja może zażądać dodatkowych dowodów od wnioskodawcy, który przedstawia je w rozsądnym terminie wyznaczonym przez Komisję.

5.   Komisja informuje Komitet ds. Prawodawstwa o Charakterze Eksterytorialnym, jak tylko otrzymuje wnioski.

Artykuł 4

Ocena wniosków

Oceniając, czy wystąpiłaby poważna szkoda dla chronionych interesów, o której mowa w art. 5 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 2271/96, Komisja bierze pod uwagę, w stosownych przypadkach, m.in. następujące niekumulatywne kryteria:

a)

czy chroniony interes może być szczególnie zagrożony, biorąc pod uwagę kontekst, charakter i źródło szkody dla chronionego interesu;

b)

toczące się względem wnioskodawcy postępowania administracyjne lub sądowe w państwie trzecim, z którego wywodzi się wymienione prawodawstwo eksterytorialne, lub uprzednio zawarte z nim porozumienia;

c)

istnienie istotnej więzi z państwem trzecim, z którego wywodzi się wymienione prawodawstwo eksterytorialne lub dalsze działania; np. czy wnioskodawca ma spółki dominujące lub spółki zależne lub czy udziały w nim mają osoby fizyczne lub prawne podlegające jurysdykcji pierwotnej państwa trzeciego, z którego wywodzi się wymienione prawodawstwo eksterytorialne lub dalsze działania;

d)

czy wnioskodawca mógłby podjąć rozsądne środki, by uniknąć szkody lub ją ograniczyć;

e)

niekorzystne skutki dla prowadzenia działalności gospodarczej, w szczególności, czy wnioskodawca musiałby zmierzyć się ze znacznymi stratami ekonomicznymi, które mogłyby np. zagrozić jego rentowności lub powodować poważne ryzyko upadłości;

f)

czy działalność wnioskodawcy zostałaby nadmiernie utrudniona ze względu na utratę podstawowych nakładów lub zasobów, których nie można w racjonalny sposób zastąpić;

g)

czy korzystanie z indywidualnych praw przez wnioskodawcę zostałoby znacznie utrudnione;

h)

czy istnieje zagrożenie dla bezpieczeństwa, ochrony, ochrony życia i zdrowia ludzkiego oraz ochrony środowiska;

i)

czy istnieje zagrożenie dla zdolności Unii do wdrażania jej polityki humanitarnej, rozwojowej i handlowej lub zewnętrznych aspektów jej polityki wewnętrznej;

j)

bezpieczeństwo dostaw strategicznych towarów lub usług na terenie Unii lub danego państwa członkowskiego lub do Unii lub państwa członkowskiego oraz wpływ niedoboru lub zakłóceń w takich dostawach;

k)

konsekwencje dla rynku wewnętrznego pod względem swobodnego przepływu towarów, osób, usług i kapitału, a także stabilności finansowej i gospodarczej lub kluczowej infrastruktury unijnej;

l)

systemowe skutki szkody, w szczególności pod względem skutków ubocznych w innych sektorach;

m)

wpływ na rynek pracy jednego lub kilku państw członkowskich i skutki transgraniczne w obrębie Unii;

n)

wszelkie inne istotne czynniki.

Artykuł 5

Wynik rozpatrzenia wniosku

1.   Jeżeli po zakończeniu oceny, o której mowa w art. 4, Komisja uzna, że istnieją wystarczające dowody na to, iż brak zastosowania się spowodowałby poważną szkodę dla chronionych interesów, Komisja niezwłocznie przedkłada Komitetowi ds. Prawodawstwa o Charakterze Eksterytorialnym projekt decyzji zawierający właściwe środki, jakie należy podjąć.

2.   Jeżeli po zakończeniu oceny, o której mowa w art. 4, Komisja uzna, że nie istnieją wystarczające dowody na to, iż brak zastosowania się spowodowałby poważną szkodę dla chronionych interesów, Komisja przedkłada Komitetowi ds. Prawodawstwa o Charakterze Eksterytorialnym projekt decyzji o odrzuceniu wniosku.

3.   Komisja niezwłocznie powiadamia wnioskodawcę o ostatecznej decyzji.

Artykuł 6

Przetwarzanie danych

1.   Komisja przetwarza dane osobowe w celu realizacji zadań spoczywających na niej na mocy niniejszego rozporządzenia.

2.   Wszelkie operacje przetwarzania danych osobowych odbywają się zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2016/679 oraz rozporządzeniem (WE) nr 45/2001.

3.   Na potrzeby niniejszego rozporządzenia Służba ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej jest wyznaczona jako „administrator danych” z ramienia Komisji w rozumieniu art. 2 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 45/2001 w celu zapewnienia, by zainteresowane osoby fizyczne mogły wykonywać swoje prawa zgodnie z tym rozporządzeniem.

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 sierpnia 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 309 z 29.11.1996, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) (Dz.U. L 119 z 4.5.2016, s. 1).

(3)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 182/2011 z dnia 16 lutego 2011 r. ustanawiające przepisy i zasady ogólne dotyczące trybu kontroli przez państwa członkowskie wykonywania uprawnień wykonawczych przez Komisję (Dz.U. L 55 z 28.2.2011, s. 13).


DECYZJE

7.8.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

LI 199/11


DECYZJA DELEGOWANA KOMISJI (UE) 2018/1102

z dnia 6 czerwca 2018 r.

zmieniająca załącznik III do decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 466/2014/UE w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z działaniami z zakresu finansowania wspierającymi projekty inwestycyjne poza granicami Unii, w odniesieniu do Iranu

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady nr 466/2014/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z działaniami z zakresu finansowania wspierającymi projekty inwestycyjne poza granicami Unii (1), w szczególności jej art. 4 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Od czasu przyjęcia decyzji nr 466/2014/UE w Iranie poczyniono znaczące postępy w obszarze gospodarczym, społecznym, środowiskowym i politycznym.

(2)

W listopadzie 2016 r. Rada z zadowoleniem przyjęła plan poszerzenia o Iran upoważnienia Europejskiego Banku Inwestycyjnego („EBI”) do udzielania pożyczek na rzecz państw trzecich.

(3)

Decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/412 (2) dodano Iran do wykazu regionów i krajów potencjalnie kwalifikujących się, znajdującego się w załączniku II do tej decyzji.

(4)

Kluczowe dla kształtowania przyszłej polityki Unii wobec Iranu pozostaną podejmowane przez Iran konkretne kroki w kierunku przestrzegania powszechnych podstawowych wolności, praworządności i praw człowieka.

(5)

Europejski Bank Inwestycyjny nadal będzie stosować odpowiednie polityki i procesy chroniące jego integralność oraz zaufanie do banku.

(6)

Komisja, przy udziale Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych, oceniła zatem, że ogólna sytuacja gospodarcza, społeczna, środowiskowa i polityczna pozwala na dodanie Iranu do załącznika III do decyzji nr 466/2014/UE zawierającego wykaz państw, które kwalifikują się do uzyskania finansowania EBI w ramach gwarancji Unii.

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję nr 466/2014/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W pkt C ppkt 2 załącznika III do decyzji nr 466/2014/UE słowa: „Bangladesz, Bhutan, Chiny, Filipiny, Indie, Indonezja, Irak, Jemen, Kambodża, Laos, Malezja, Malediwy, Mjanma/Birma, Mongolia, Nepal, Pakistan, Sri Lanka, Tajlandia, Wietnam” zastępuje się słowami: „Bangladesz, Bhutan, Chiny, Filipiny, Indie, Indonezja, Irak, Iran, Jemen, Kambodża, Laos, Malezja, Malediwy, Mjanma/Birma, Mongolia, Nepal, Pakistan, Sri Lanka, Tajlandia, Wietnam”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 czerwca 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 135 z 8.5.2014, s. 1.

(2)  Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2018/412 z dnia 14 marca 2018 r. zmieniająca decyzję nr 466/2014/UE w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z działaniami z zakresu finansowania wspierającymi projekty inwestycyjne poza granicami Unii (Dz.U. L 76 z 19.3.2018, s. 30).