ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 181

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 61
18 lipca 2018


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) 2018/1009 z dnia 17 lipca 2018 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) 2017/1509 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1010 z dnia 13 lipca 2018 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Radicchio Variegato di Castelfranco (ChOG)]

3

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1011 z dnia 17 lipca 2018 r. zezwalające na rozszerzenie poziomów stosowania pieczarek poddanych działaniu promieniowania UV jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 ( 1)

4

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1012 z dnia 17 lipca 2018 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz rowerów elektrycznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/671

7

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/1013 z dnia 17 lipca 2018 r. nakładające tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali

39

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja Rady (UE, Euratom) 2018/1014 z dnia 13 lipca 2018 r. w sprawie mianowania członka Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego zaproponowanego przez Republikę Austrii

84

 

*

Decyzja Rady (UE) 2018/1015 z dnia 13 lipca 2018 r. w sprawie mianowania dwóch członków i trzech zastępców członka Komitetu Regionów zaproponowanych przez Wielkie Księstwo Luksemburga

85

 

*

Decyzja wykonawcza Rady (WPZiB) 2018/1016 z dnia 17 lipca 2018 r. w sprawie wykonania decyzji (WPZiB) 2016/849 dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

86

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

18.7.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 181/1


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) 2018/1009

z dnia 17 lipca 2018 r.

dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) 2017/1509 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) 2017/1509 z dnia 30 sierpnia 2017 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej i uchylające rozporządzenie (UE) nr 329/2007 (1), w szczególności jej art. 47 ust. 5,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 30 sierpnia 2017 r. Rada przyjęła rozporządzenie (UE) 2017/1509.

(2)

W dniu 9 czerwca 2018 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych („RB ONZ”), powołany na podstawie rezolucji RB ONZ nr 1718 (2006) wniósł poprawki do wpisów dotyczących osoby i podmiotu objętych środkami ograniczającymi.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik XIII do rozporządzenia (UE) 2017/1509,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku XIII do rozporządzenia (UE) 2017/1509 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2018 r.

W imieniu Rady

G. BLÜMEL

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 224 z 31.8.2017, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

1.

W załączniku XIII do rozporządzenia (UE) 2017/1509 wpis 4 w części „a) osoby fizyczne” otrzymuje brzmienie:

„4.

Ri Hong-sop

 

1940

16.7.2009

Były dyrektor ośrodka badań jądrowych w Yongbyon Nuclear Research Centre i szef Instytutu Broni Jądrowej, nadzorował trzy główne obiekty wspomagające produkcję plutonu wykorzystywanego do celów militarnych: zakład produkcji paliwa, reaktor jądrowy oraz zakład przerobu paliwa.”

2.

W załączniku XIII do rozporządzenia (UE) 2017/1509 wpis 28 w części „b) osoby prawne, podmioty i organy” otrzymuje brzmienie:

„28.

Munitions Industry Department (MID)

Military Supplies Industry Department (Departament Dostaw Wojskowych)

Pjongjang, KRLD

2.3.2016

Munitions Industry Department (Departament Dostaw Wojskowych) jest zaangażowany w główne aspekty północnokoreańskiego programu rakietowego. MID odpowiada za nadzorowanie rozwoju rakietowych pocisków balistycznych KRLD, w tym pocisku Taepo Dong-2. Nadzoruje produkcję broni KRLD oraz programy badawczo-rozwojowe, w tym północnokoreański program dotyczący rakietowych pocisków balistycznych. Drugi Komitet Ekonomiczny oraz Druga Akademia Nauk Przyrodniczych – również wskazane w sierpniu 2010 r. – podlegają MID. W ostatnich latach MID pracował nad rozwojem międzykontynentalnego rakietowego pocisku balistycznego KN08 na platformie mobilnej. MID nadzoruje program jądrowy KRLD. Instytut Broni Jądrowej podlega MID.”


18.7.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 181/3


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1010

z dnia 13 lipca 2018 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę w specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [„Radicchio Variegato di Castelfranco” (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Włoch o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Radicchio Variegato di Castelfranco” zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1263/96 (2) zmienionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 783/2008 (3).

(2)

Proponowana zmiana nie jest nieznaczna w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała zatem wniosek o wprowadzenie zmiany zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (4).

(3)

Do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatem zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy „Radicchio Variegato di Castelfranco” (ChOG).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 13 lipca 2018 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Phil HOGAN

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1263/96 z dnia 1 lipca 1996 r. uzupełniające załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1107/96 w sprawie rejestracji oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia zgodnie z procedurą określoną w art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2081/92 (Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 19).

(3)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 783/2008 z dnia 5 sierpnia 2008 r. zatwierdzające inne niż nieznaczne zmiany specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych (Radicchio Variegato di Castelfranco (ChOG)) (Dz.U. L 209 z 6.8.2008, s. 5).

(4)  Dz.U. C 51 z 10.2.2018, s. 8.


18.7.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 181/4


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1011

z dnia 17 lipca 2018 r.

zezwalające na rozszerzenie poziomów stosowania pieczarek poddanych działaniu promieniowania UV jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 oraz zmieniające rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 z dnia 25 listopada 2015 r. w sprawie nowej żywności, zmieniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 1852/2001 (1), w szczególności jego art. 12,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (UE) 2015/2283 stanowi, że jedynie taka nowa żywność, która uzyskała zezwolenie i jest wpisana do unijnego wykazu, może być wprowadzana na rynek w Unii.

(2)

Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (UE) 2015/2283 przyjęto rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 (2) ustanawiające unijny wykaz nowej żywności, która uzyskała zezwolenie.

(3)

Zgodnie z art. 12 rozporządzenia (UE) 2015/2283 Komisja decyduje o zezwoleniu i wprowadzeniu na rynek w Unii nowej żywności oraz o aktualizacji unijnego wykazu.

(4)

Decyzją wykonawczą Komisji (UE) 2017/2355 (3) zezwolono na wprowadzenie do obrotu pieczarek dwuzarodnikowych poddanych działaniu promieniowania UV jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (4).

(5)

W dniu 23 lipca 2015 r. przedsiębiorstwa Banken Champignons Group B.V. i J.K. Holding B.V. zwróciły się z wnioskiem do właściwego organu Niderlandów o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu w Unii pieczarek dwuzarodnikowych (Agaricus bisporus) o zwiększonej zawartości witaminy D2, poddanych działaniu promieniowania UV, jako nowej żywności w rozumieniu art. 1 ust. 2 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 258/97.

(6)

W drodze rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470 zezwolenie to uzyskało w styczniu 2018 r. status zezwolenia ogólnego. Ponieważ wniosek tych przedsiębiorstw dotyczy pieczarek o zwiększonej zawartości witaminy D2, niniejsze rozporządzenie należy uznać za zezwolenie na rozszerzenie stosowania.

(7)

Zgodnie z art. 35 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283 wniosek dotyczący wprowadzania nowej żywności na rynek w Unii, przedłożony państwu członkowskiemu zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97, w sprawie którego nie zapadła ostateczna decyzja przed dniem 1 stycznia 2018 r., traktuje się jako wniosek złożony zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2015/2283.

(8)

Wniosek o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu w Unii pieczarek dwuzarodnikowych (Agaricus bisporus) o zwiększonej zawartości witaminy D2, poddanych działaniu promieniowania UV, jako nowej żywności złożono w państwie członkowskim zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97, jednak spełnia on także wymogi ustanowione w rozporządzeniu (UE) 2015/2283.

(9)

Dnia 20 września 2017 r. właściwy organ Niderlandów wydał sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny. W sprawozdaniu tym stwierdzono, że pieczarki dwuzarodnikowe (Agaricus bisporus) o zwiększonej zawartości witaminy D2, poddane działaniu promieniowania UV, spełniają kryteria nowej żywności określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97.

(10)

W dniu 5 października 2017 r. Komisja przekazała sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny pozostałym państwom członkowskim. Przed upływem okresu 60 dni określonego w art. 6 ust. 4 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 258/97 inne państwa członkowskie zgłosiły uwagi dotyczące zapewnienia, by górny tolerowany poziom spożycia witaminy D ustanowiony przez EFSA (5) nie został przekroczony.

(11)

Ze względu na uwagi zgłoszone przez inne państwa członkowskie wnioskodawca przedstawił dodatkowe wyjaśnienia, które zmniejszyły wskazane obawy w sposób zadowalający państwa członkowskie i Komisję.

(12)

Wyjaśnienia te dają wystarczające podstawy do stwierdzenia, że pieczarki dwuzarodnikowe (Agaricus bisporus) o zwiększonej zawartości witaminy D2, poddane działaniu promieniowania UV, przy proponowanych poziomach stosowania są zgodne z przepisami art. 12 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2015/2283.

(13)

W części A pkt 1 załącznika VI do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 (6) ustanowiono wymóg, zgodnie z którym nazwa danego środka spożywczego powinna zawierać dane szczegółowe dotyczące szczególnego przetwarzania, jakiemu został on poddany, bądź dane takie towarzyszą nazwie, we wszystkich przypadkach, w których pominięcie takiej informacji mogłoby wprowadzić konsumenta w błąd. Ponieważ konsumenci zwykle nie spodziewają się, że grzyby są poddawane naświetlaniu promieniami UV, nazwa żywności powinna zawierać taką informację lub informacja taka powinna towarzyszyć nazwie, aby uniknąć wprowadzania konsumentów w błąd.

(14)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W unijnym wykazie nowej żywności, na którą wydano zezwolenie, jak przewidziano w art. 8 rozporządzenia (UE) 2015/2283, we wpisie dotyczącym pieczarek dwuzarodnikowych poddanych działaniu promieniowania UV wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

2.   Wpis w unijnym wykazie, o którym mowa w ust. 1, obejmuje warunki stosowania i wymogi dotyczące etykietowania określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 327 z 11.12.2015, s. 1.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/2470 z dnia 20 grudnia 2017 r. ustanawiające unijny wykaz nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2283 w sprawie nowej żywności (Dz.U. L 351 z 30.12.2017, s. 72).

(3)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/2355 z dnia 14 grudnia 2017 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu pieczarek dwuzarodnikowych poddanych działaniu promieniowania UV jako nowej żywności zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 336 z 16.12.2017, s. 52).

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1).

(5)  Dziennik EFSA 2012; 10(7):2813.

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz.U. L 304 z 22.11.2011, s. 18).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/2470 wprowadza się następujące zmiany:

1)

wpis w tabeli 1 (Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie) dotyczący pieczarek dwuzarodnikowych (Agaricus bisporus) poddanych działaniu promieniowania UV otrzymuje brzmienie:

Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie

Warunki stosowania nowej żywności

Dodatkowe szczególne wymogi dotyczące etykietowania

Inne wymogi

Pieczarki dwuzarodnikowe ( Agaricus bisporus ) poddane działaniu promieniowania UV

Określona kategoria żywności

Maksymalne poziomy witaminy D2

1.

Nowa żywność jest oznaczana na swojej etykiecie lub na etykiecie zawierających ją środków spożywczych jako »pieczarki dwuzarodnikowe (Agaricus bisporus) poddane działaniu promieniowania UV«.

2.

Na etykiecie nowej żywności lub zawierających ją środków spożywczych oprócz nazwy znajduje się informacja, że »zastosowano kontrolowaną ekspozycję na światło w celu podwyższenia zawartości witaminy D« lub »poddano działaniu promieniowania UV w celu zwiększenia zawartości witaminy D2«.”

 

Pieczarki dwuzarodnikowe (Agaricus bisporus)

20 μg witaminy D2/100 g mokrej masy

2)

wpis w tabeli 2 (Specyfikacje) dotyczący pieczarek dwuzarodnikowych (Agaricus bisporus) poddanych działaniu promieniowania UV otrzymuje brzmienie:

Nowa żywność, na którą wydano zezwolenie

Specyfikacja

Pieczarki dwuzarodnikowe ( Agaricus bisporus ) poddane działaniu promieniowania UV

Opis/definicja:

Uprawiane do celów handlowych pieczarki dwuzarodnikowe Agaricus bisporus poddane po zbiorze naświetlaniu promieniami UV.

Promieniowanie UV: proces napromieniowania w świetle ultrafioletowym o długości fali wynoszącej 200–800 nm

Witamina D2:

Nazwa chemiczna: (3β,5Z,7E,22E)-9,10-sekoergosta-5,7,10(19),22-tetraen-3-ol

Nazwa synonimowa: Ergokalcyferol

Nr CAS: 50-14-6

Masa cząsteczkowa: 396,65 g/mol

Zawartość:

witaminy D2 w produkcie końcowym: 5–20 μg/100 g mokrej masy na koniec okresu przydatności do spożycia”


18.7.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 181/7


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1012

z dnia 17 lipca 2018 r.

nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz rowerów elektrycznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/671

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,

po konsultacji z państwami członkowskimi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Wszczęcie postępowania

(1)

W dniu 20 października 2017 r. na podstawie art. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja Europejska („Komisja”) wszczęła dochodzenie antydumpingowe dotyczące przywozu do Unii rowerów pedałowych ze wspomaganymi pedałami, wyposażonych w pomocniczy silnik elektryczny („rowery elektryczne”) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

(2)

Komisja opublikowała zawiadomienie o wszczęciu postępowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2) („zawiadomienie o wszczęciu postępowania”).

(3)

Komisja wszczęła dochodzenie w następstwie skargi złożonej w dniu 8 września 2017 r. przez Europejskie Stowarzyszenie Producentów Rowerów („skarżący” lub „EBMA”). Skarżący reprezentuje ponad 25 % całkowitej unijnej produkcji rowerów elektrycznych. W skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które zostały uznane za wystarczające, aby uzasadnić wszczęcie dochodzenia.

(4)

Dnia 21 grudnia 2017 r. Komisja wszczęła dochodzenie antysubsydyjne w odniesieniu do przywozu do Unii pochodzących z ChRL rowerów elektrycznych i rozpoczęła odrębne dochodzenie. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (3).

1.2.   Rejestracja przywozu

(5)

Dnia 31 stycznia 2018 r. skarżący złożył wniosek o rejestrację przywozu rowerów elektrycznych z ChRL na podstawie art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Dnia 3 maja 2018 r. Komisja opublikowała rozporządzenie wykonawcze (UE) 2018/671 („rozporządzenie w sprawie rejestracji”) (4) poddające rejestracji rowery elektryczne przywożone z ChRL od dnia 4 maja 2018 r.

(6)

W odpowiedzi na wniosek o rejestrację zainteresowane strony przedstawiły uwagi, do których ustosunkowano się w rozporządzeniu w sprawie rejestracji. Komisja potwierdza, że skarżący przedstawili wystarczające dowody uzasadniające potrzebę rejestracji przywozu. Wielkość i udział w rynku przywozu z ChRL gwałtownie wzrosły. Uwagi zostały więc odrzucone.

1.3.   Okres objęty dochodzeniem i okres badany

(7)

Dochodzenie w sprawie dumpingu i powstałej szkody obejmowało okres od dnia 1 października 2016 r. do dnia 30 września 2017 r. („okres objęty dochodzeniem”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody obejmowała okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

1.4.   Zainteresowane strony

(8)

W zawiadomieniu o wszczęciu przeglądu Komisja wezwała zainteresowane strony do skontaktowania się z nią w celu wzięcia udziału w dochodzeniu. Ponadto Komisja wyraźnie poinformowała skarżących, innych znanych producentów unijnych, znanych producentów eksportujących, władze ChRL oraz znanych importerów o wszczęciu dochodzenia, a także zaprosiła ich do wzięcia udziału w tym dochodzeniu.

(9)

Zainteresowane strony miały możliwość przedstawienia uwag na temat wszczęcia dochodzenia oraz wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie przez Komisję lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu.

(10)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja poinformowała zainteresowane strony, że wstępnie wybrała Szwajcarię jako państwo trzecie o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”) w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Zainteresowanym stronom miały możliwość przedstawienia uwag oraz wystąpienia z wnioskiem o przesłuchanie przez Komisję lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach handlowych.

(11)

Niektóre zainteresowane strony popierające skargę wnioskowały o poufne traktowanie ich tożsamości, obawiając się odwetu, gdyż nabywają w ChRL niektóre części swoich rowerów elektrycznych. Po dokonaniu oceny przedstawionych argumentów Komisja uznała te wnioski.

(12)

Chińska Izba Handlowa ds. Przywozu i Wywozu Maszyn i Produktów Elektronicznych (ang. the China Chamber of Commerce for Import and Export of Machinery and Electronic products; „CCCME”) oraz Kolektyw europejskich importerów rowerów elektrycznych (ang. Collective of European Importers of Electric Bicycles; „CEIEB”), które reprezentują kilka zainteresowanych stron, przedstawiły uwagi po wszczęciu postępowania.

(13)

CCCME twierdziła, że powody, dla których Komisja zagwarantowała poufne traktowanie tożsamości niektórych zainteresowanych stron popierających skargę, były niewystarczające i nieuzasadnione. Według CCCME niektórzy członkowie przemysłu Unii przywożą kompletne rowery elektryczne z ChRL, a zatem w świetle art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego mogą być wyłączeni spośród członków przemysłu Unii. CCCME wskazała, że poufne traktowanie tożsamości niektórych zainteresowanych stron uniemożliwia producentom eksportującym zbadanie we właściwy sposób sytuacji w tej sprawie.

(14)

Z tego samego względu CEIEB twierdził, że skarga nie zawiera ani wykazu wszystkich znanych unijnych producentów produktu podobnego, ani ilości i wartości podanych przez tych producentów. Komisja odrzuciła ten argument. Skarga zawierała wykaz znanych producentów w Unii (5), a także ich całkowitą wielkość produkcji (6). W związku z powyższym CEIEB mógł dokonać oceny wykazu znanych unijnych producentów produktu podobnego.

(15)

Informacja ta pozwoliła CEIEB zidentyfikować dwa przedsiębiorstwa wymienione w wykazie producentów unijnych, które przywożą również produkty objęte dochodzeniem z państwa, którego dotyczy postępowanie. Jest zatem jasne, że CEIEB mógł w pełni skorzystać z przysługującego mu prawa do obrony w tym zakresie. W związku z powyższym argumenty te zostały odrzucone.

(16)

CCCME twierdziła ponadto, że w skardze nie przedstawiono wystarczających dowodów na poziomie niezbędnym do wszczęcia dochodzenia. CCCME przedstawiła cztery przyczyny takiego stanu rzeczy.

(17)

Po pierwsze, dane dotyczące przywozu oparte na chińskich danych statystycznych dotyczących wywozu uzyskanych od chińskich organów celnych wraz z wprowadzonymi do nich korektami w celu wychwycenia produktu objętego niniejszym dochodzeniem nie powinny być traktowane jako poufne, a Komisja powinna należycie zbadać ich źródło.

(18)

Po drugie, pewne informacje zawarte w skardze, takie jak np. domniemana nadwyżka mocy produkcyjnych w danym sektorze w ChRL, wprowadzają w błąd, gdyż są związane nie tylko z sektorem rowerów elektrycznych, ale z sektorem rowerów elektrycznych i rowerów łącznie. Podobnie wartość unijnego rynku rowerów elektrycznych jest zawyżona, gdyż obejmuje wszystkie lekkie pojazdy elektryczne, a nie tylko rowery elektryczne.

(19)

Po trzecie, twierdzenia dotyczące subsydiowania przedstawione w skardze są nieuzasadnione i same powinny zostać objęte dochodzeniem antysubsydyjnym.

(20)

Po czwarte, według CCCME w skardze znajduje się szereg nieuzasadnionych twierdzeń, które są szkodliwe dla przemysłu rowerów elektrycznych w ChRL, gdyż zakłada się w nich, że to producenci unijni stymulują innowacje w tej branży oraz że chińscy producenci tylko powielają status quo opracowanej w Unii technologii rowerów elektrycznych.

(21)

Komisja zbadała skargę zgodnie z art. 5 rozporządzenia podstawowego i uznała, że przesłanki do wszczęcia postępowania zostały spełnione, tj. że adekwatność i dokładność przedstawionego materiału dowodowego są wystarczające. Zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia podstawowego skarga zawiera dostępne skarżącemu informacje dotyczące zawartych w niej twierdzeń. Na podstawie przedstawionych dowodów Komisja uznała ten wymóg za spełniony.

(22)

W odniesieniu do argumentu dotyczącego danych dotyczących chińskiego przywozu Komisja odsyła do sekcji 3.2 rozporządzenia w sprawie rejestracji oraz do sekcji 4.3 niniejszego rozporządzenia, na której argument ten został w dostatecznym stopniu omówiony.

(23)

W odniesieniu do argumentu dotyczącego nadwyżki mocy produkcyjnych, rzeczywiście istotne jest przeanalizowanie nadwyżki mocy produkcyjnych w przypadku rowerów elektrycznych i rowerów łącznie, ponieważ moce produkcyjne w przypadku rowerów tradycyjnych można przestawić na produkcję rowerów elektrycznych małym kosztem i przy niewielkim nakładzie pracy (zob. motyw 172); zebrano dowody, które wskazują, że przedsiębiorstwa produkujące oba produkty rzeczywiście regularnie to robią.

(24)

Jeżeli chodzi o uwagi dotyczące domniemanego subsydiowania na chińskim rynku, dnia 21 grudnia 2017 r. Komisja wszczęła dochodzenie antysubsydyjne w odniesieniu do przywozu do Unii pochodzących z ChRL rowerów elektrycznych i rozpoczęła odrębne dochodzenie. Dochodzenie to jest nadal w toku.

(25)

Wreszcie, jeżeli chodzi o argumenty dotyczące innowacyjności i powielania, prawdziwość zarzutów wymienionych w punkcie czwartym nie miała wpływu na ocenę Komisji stanowiącej podstawę wszczęcia dochodzenia, ponieważ nie wchodzą one w zakres uwzględnionych czynników.

(26)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że w skardze przedstawiono dowody na wystąpienie dumpingu i wynikającej z niego istotnej szkody, które uznano za wystarczające, by uzasadnić wszczęcie dochodzenia.

1.5.   Kontrola wyrywkowa

(27)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego może przeprowadzić kontrolę wyrywkową wśród producentów eksportujących, unijnych producentów i importerów niepowiązanych.

1.5.1.   Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

(28)

W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania Komisja ogłosiła, że dokonała tymczasowego doboru próby producentów unijnych. Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej reprezentatywnej wielkości sprzedaży produktu podobnego w okresie objętym dochodzeniem, przy jednoczesnym zapewnieniu odpowiedniego zakresu rodzajów produktu i zakresu geograficznego.

(29)

Próba ta składała się z czterech producentów unijnych. Objęci próbą producenci unijni odpowiadali za 60 % całkowitej wielkości produkcji oraz za 58 % całkowitej sprzedaży przemysłu Unii. Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag w sprawie tej tymczasowo dobranej próby.

(30)

EBMA twierdziło, że próba jest w zbyt dużym stopniu skoncentrowana na rynku holenderskim i nie uwzględnia w należytym stopniu francuskich producentów.

(31)

Komisja stwierdziła, że w próbie uwzględniono największe rynki produktu objętego postępowaniem oraz największych producentów pod względem wielkości produkcji i sprzedaży na rynku unijnym, których właściwe zbadanie jest możliwe w dostępnym czasie.

(32)

Komisja stwierdziła również, że produkcja francuskich producentów stanowi jedynie niewielką część produkcji rowerów elektrycznych w Unii. Nie jest zatem konieczne włączanie do próby francuskiego producenta, aby zapewnić reprezentatywność próby.

(33)

Jedna zainteresowana strona zasugerowała objęcie próbą niemieckiego producenta. Wspomniane przedsiębiorstwo jednak nie współpracowało i uwaga musiała zostać pominięta. Nie miało to wpływu na reprezentatywność próby, ponieważ próba objęła 60 % wielkości produkcji i objęła również niemieckiego producenta.

(34)

W świetle powyższego Komisja potwierdziła, że próba jest reprezentatywna dla przemysłu Unii.

1.5.2.   Kontrola wyrywkowa importerów

(35)

Aby zdecydować, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeżeli tak, aby dokonać kontroli wyrywkowej, Komisja wezwała importerów niepowiązanych do podania informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(36)

21 niepowiązanych importerów dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na włączenie ich do próby. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dobrała próbę złożoną z pięciu niepowiązanych importerów, kierując się największą wielkością przywozu do Unii. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego w kwestii doboru próby zasięgnięto opinii wszystkich znanych importerów, których dotyczy postępowanie.

(37)

Jedna zainteresowana strona zauważyła, że próba importerów nie jest reprezentatywna, gdyż nie obejmuje importerów z Danii, Niemiec, Włoch i Zjednoczonego Królestwa oraz że jest nadmiernie skoncentrowana na importerach kupujących miejskie rowery elektryczne.

(38)

Współpracujący importerzy z Danii, Niemiec i Zjednoczonego Królestwa byli jednak dużo mniejszymi importerami niż ci, których objęto próbą, a ponadto żaden importer z Włoch nie współpracował. Importerzy objęci próbą przywozili szeroki zakres produktów, w tym miejskie rowery elektryczne, wycieczkowe rowery elektryczne, górskie rowery elektryczne i składane rowery elektryczne.

(39)

Komisja zauważa również, że próba obejmowała największą wielkość przywozu, którą można było właściwie zbadać w dostępnym czasie.

(40)

W świetle powyższego Komisja potwierdziła, że próba jest reprezentatywna dla współpracujących importerów.

1.5.3.   Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących w ChRL

(41)

Aby zdecydować, czy kontrola wyrywkowa jest konieczna, a jeżeli tak, aby dokonać doboru próby, Komisja zwróciła się do wszystkich producentów eksportujących w ChRL o udzielenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania. Ponadto Komisja zwróciła się do Misji Chińskiej Republiki Ludowej w Unii Europejskiej o wskazanie innych producentów eksportujących, którzy mogą być zainteresowani udziałem w dochodzeniu, lub skontaktowanie się z nimi.

(42)

Wymagane informacje i zgodę na włączenie do próby otrzymano od 96 producentów eksportujących z ChRL. Jeden producent zgłosił brak wywozu rowerów elektrycznych do Unii w okresie objętym dochodzeniem, w związku z czym uznano, że nie może on zostać objęty próbą. Komisja dokonała tymczasowego doboru próby złożonej z czterech współpracujących grup producentów, opierając się na największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii.

(43)

Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego dobór próby został skonsultowany ze wszystkimi znanymi producentami eksportującymi rowery elektryczne oraz z władzami ChRL.

(44)

Trzech nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących twierdziło, że powinni być objęci próbą ze względu na domniemane szczególne właściwości ich produkcji lub sprzedaży, które odróżniają ich od niektórych lub wszystkich producentów eksportujących objętych próbą.

(45)

Cechy te nie są istotne z punktu widzenia art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, na podstawie którego należy wybrać próbę. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia podstawowego Komisja dokonała doboru próby na podstawie największej reprezentatywnej wielkości wywozu do Unii, który można w sposób właściwy zbadać w dostępnym czasie. Żaden z trzech nieobjętych próbą producentów eksportujących nie kwestionował tego, że nie zakwalifikował się do próby zgodnie z tym kryterium i żaden z nich nie twierdził, że kryterium doboru próby należy zmienić. Zatem te trzy wnioski zostały oddalone.

(46)

Po upływie terminu odpowiedzi dotyczących doboru próby oraz po doborze próby i wysłaniu kwestionariuszy zgłosił się jeden producent eksportujący, który wystąpił z wnioskiem o uznanie go za współpracującego, gdyż we właściwym terminie udzielił odpowiedzi na kontrolę wyrywkową w równoległym dochodzeniu antysubsydyjnym. Wniosek został odrzucony, gdyż przedsiębiorstwo nie przedstawiło go w odpowiednim czasie w niniejszym dochodzeniu.

1.6.   Badanie indywidualne

(47)

Sześciu producentów eksportujących nieobjętych próbą wystąpiło z oficjalnym wnioskiem o indywidualne badanie na podstawie art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. Dwóch z nich zwróciło się z wnioskiem o traktowanie na zasadach rynkowych, co oznacza konieczność przeprowadzenia analizy i weryfikacji dwóch dodatkowych wniosków o traktowanie na zasadach rynkowych. Ponadto trzy przedsiębiorstwa, które formalnie złożyły wniosek o badanie indywidualne, to grupy przedsiębiorstw powiązane z łącznie sześcioma przedsiębiorstwami handlowymi. Ich odpowiedzi na odpowiednią część kwestionariusza antydumpingowego musiałyby być również przeanalizowane i zweryfikowane przez zespoły prowadzące dochodzenie. Badanie tak znacznej liczby wniosków byłoby nadmiernie uciążliwe i nie mogłoby zostać przeprowadzone w czasie dostępnym na potrzeby obecnego dochodzenia. W związku z tym Komisja postanowiła nie zatwierdzać żadnych wniosków o indywidualne badanie.

1.7.   Formularze wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)

(48)

Do celów art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja przesłała formularze wniosku o MET do wszystkich współpracujących producentów eksportujących z ChRL objętych próbą oraz do nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących, którzy mieli zamiar wystąpić o indywidualny margines dumpingu. Tylko jedna objęta próbą grupa producentów eksportujących z ChRL złożyła formularz wniosku o MET, który został rozpatrzony przez Komisję.

1.8.   Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(49)

Komisja przesłała kwestionariusze wszystkim przedsiębiorstwom objętym próbą, wszystkim producentom eksportującym zamierzającym wystąpić o indywidualne badanie, a także 27 potencjalnym producentom z Australii, Japonii, Meksyku, Południowej Korei, Stanów Zjednoczonych, Szwajcarii, Tajlandii, Tajwanu i Turcji.

(50)

Komisja otrzymała odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte w kwestionariuszu od wszystkich producentów unijnych objętych próbą, wszystkich objętych próbą niepowiązanych importerów, objętych próbą producentów eksportujących z ChRL, producentów eksportujących z ChRL wnioskujących o indywidualne badanie oraz od jednego producenta z państwa analogicznego ze Szwajcarii.

1.9.   Wizyty weryfikacyjne

(51)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszystkie informacje, które uznała za niezbędne do tymczasowego stwierdzenia dumpingu oraz określenia wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne przeprowadzane na podstawie art. 16 rozporządzenia podstawowego miały miejsce w następujących przedsiębiorstwach:

 

Producenci unijni:

Accell Group (Heerenveen, Niderlandy),

Eurosport DHS SA (Deva, Rumunia) oraz powiązane przedsiębiorstwo Prophete GmbH & Co. KG (Rheda-Wiedenbrück, Niemcy),

Derby Cycle Holding GmbH (Cloppenburg, Niemcy),

Koninklijke Gazelle NV (Dieren, Niderlandy);

 

Producenci eksportujący z ChRL:

Bodo Vehicle Group Co., Ltd. (Tiencin),

Giant Electric Vehicle Co. (Kunshan), Ltd; Giant (Chiny) Co. (Kunshan), Ltd. oraz Giant (Tiencin) Co., Ltd. (Tiencin),

Jinhua Vision Industry Co., Ltd oraz Yongkang Hulong Electric Vehicle Co., Ltd. (Jinhua),

Suzhou Rununion Motivity Co., Ltd. (Suzhou);

 

Producenci w państwie analogicznym:

Bicycletec AG (Huttwil, Szwajcaria);

 

Importerzy niepowiązani w Unii:

Hartmobile B.V. (Amsterdam, Niderlandy),

Stella Fietsen B.V. (Nunspeet, Niderlandy);

 

Powiązani importerzy w Unii:

Giant Europe B.V. (Lelystad, Niderlandy),

Giant Benelux B.V. (Lelystad, Niderlandy),

Giant Deutschland GmbH (Düsseldorf, Niemcy).

1.10.   Okres objęty dochodzeniem i okres badany

(52)

Dochodzenie dotyczące dumpingu i szkody objęło okres od dnia 1 października 2016 r. do dnia 30 września 2017 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody obejmowała okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

2.1.   Produkt objęty postępowaniem

(53)

Produkt objęty postępowaniem to rowery pedałowe ze wspomaganymi pedałami, wyposażone w pomocniczy silnik elektryczny, pochodzące z ChRL, objęte obecnie kodami CN 8711 60 10 i ex 8711 60 90 (kod TARIC 8711609010) („produkt objęty postępowaniem”).

(54)

Definicja ta obejmuje różne rodzaje rowerów elektrycznych.

2.2.   Produkt podobny

(55)

W ramach dochodzenia wykazano, że następujące produkty mają te same podstawowe cechy fizyczne, a także te same podstawowe zastosowania:

a)

produkt objęty postępowaniem;

b)

produkt wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym Szwajcarii – państwa, które tymczasowo posłużyło jako państwo analogiczne;

c)

produkt wytwarzany i sprzedawany w Unii przez przemysł Unii.

(56)

Komisja uznała na tym etapie postępowania, że są to zatem produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

2.3.   Argumenty dotyczące zakresu definicji produktu

(57)

W swoich uwagach po wszczęciu dochodzenia CCCME zakwestionowała zamiar Komisji, by wszystkie rowery elektryczne zostały uznane za jeden produkt. CCCME twierdziła w szczególności, że szybkie rowery elektryczne (rowery elektryczne osiągające prędkość od 25 km/h do 45 km/h) należy wykluczyć z zakresu dochodzenia. Maksymalna moc silnika standardowego roweru elektrycznego (7) wynosi 250 W, natomiast moc silnika szybkich rowerów elektrycznych jest większa i zazwyczaj wynosi między 350 a 500 W.

(58)

CCCME argumentowała, że rowery te mają znacząco odmienne właściwości i docelowe zastosowanie oraz znacząco różne ceny. Z perspektywy konsumentów szybkie rowery elektryczne nie są towarem zamiennym w stosunku do wszystkich innych rowerów elektrycznych objętych dochodzeniem.

(59)

Według CCCME istnieje szereg powodów, dla których szybkie rowery elektryczne są inne od pozostałych rowerów elektrycznych. Po pierwsze inne są surowce i komponenty. Na przykład silniki szybkich rowerów elektrycznych mają większą moc znamionową, a materiały, z których są wykonane rowery elektryczne, mają większą wytrzymałość i są lepszej jakości.

(60)

Po drugie znacząco różnią się koszty i ceny. Ponieważ istnieją bardziej surowe wymogi, jeżeli chodzi o jakość i wytrzymałość części używanych do produkcji szybkich rowerów elektrycznych, koszty ich produkcji są wyższe niż koszty produkcji zwykłych rowerów elektrycznych, co z kolei powoduje wyższe ostateczne ceny sprzedaży.

(61)

Po trzecie różne są kody CN. Od dnia 1 stycznia 2017 r. zwykłe rowery elektryczne klasyfikuje się do kodu CN 8711 60 10, natomiast szybkie rowery elektryczne w ramach kodu CN 8711 60 90. Do 2017 r. zwykłe rowery elektryczne klasyfikowano do kodu (ex) CN 8711 90 10, a szybkie rowery elektryczne do kodu (ex) CN 8711 90 90.

(62)

Po czwarte, szybkie rowery elektryczne uznaje się za pojazdy silnikowe (kategoria pojazdu L1e-B), zatem od kierowców wymaga się posiadania prawa jazdy i używania kasku. Takie wymogi nie obowiązują w przypadku zwykłych rowerów elektrycznych. Wymogi te znacząco ograniczą kategorie użytkowników szybkich rowerów elektrycznych.

(63)

Po piąte, w przypadku szybkich rowerów elektrycznych istnieją różne typy konsumentów. Zwykle nabywcy zwykłych rowerów elektrycznych to głównie pracownicy biurowi lub osoby starsze, które doceniają dodatkowe wspomaganie, natomiast nabywcy szybkich rowerów elektrycznych to w większości osoby młode, które używają tych rowerów elektrycznych do aktywności bardziej forsownej lub związanej ze sportem.

(64)

Skarżący stwierdził, że wszystkie rowery elektryczne mają wspólne kluczowe cechy. W szczególności wszystkie rodzaje rowerów elektrycznych są zaprojektowane tak, że możliwe jest pedałowanie i są wyposażone w pomocniczy silnik elektryczny w celu wspomagania pedałów. Ponadto wszystkie rowery elektryczne podlegają tym samym badaniom na podstawie normy europejskiej EN 15194. Na tej podstawie skarżący stwierdził, że do celów niniejszych dochodzeń stanowią one jeden produkt.

(65)

Skarżący wskazał również, że z łatwością można zmienić maksymalną prędkość pomocniczego silnika z 25 km/h na 45 km/h i vice versa, ponieważ jest to przede wszystkim kwestia oprogramowania, a nie rzeczywistych różnic fizycznych.

(66)

Podczas dochodzenia importer twierdził, że rowery elektryczne objęte kategorią L1e-A należy wyłączyć z zakresu definicji produktu objętego dochodzeniem. Kategoria L1e-A obejmuje rowery elektryczne ze wspomaganiem pomocniczego silnika do 25 km/h, ale o mocy silnika do 1 kW. Rowerów elektrycznych kategorii L1e-A rzekomo nie produkuje się w Unii i nie ma o nich mowy w skardze. Importer twierdzi także, że kategoria rowerów elektrycznych L1e-A nie mogła spowodować szkody dla przemysłu Unii, ponieważ pierwszy rower elektryczny kategorii L1e-A został sprzedany na rynku Unii ponad osiem tygodni po złożeniu skargi przez skarżącego.

(67)

Komisja uwzględniła wszystkie te uwagi. Zauważyła, że zakres definicji produktów objętych skargą rzeczywiście obejmuje wszystkie rowery pedałowe ze wspomaganymi pedałami, wyposażone w pomocniczy silnik elektryczny. Zakres definicji produktów objętych skargą nie zawiera ograniczenia, jeżeli chodzi o klasyfikację pojazdów. Stwierdza się zatem, że rowery elektryczne kategorii L1e-A wchodzą w zakres skargi. Ze strony internetowej importera jasno wynika również, że rowery elektryczne kategorii L1e-A posiadają wszystkie zalety, które mają zwykłe rowery elektryczne, ale mają większą moc. Importer podkreśla on w szczególności, że w większości państw członkowskich w przypadku rowerów elektrycznych kategorii L1e-A nie wymaga się stosowania kasku i można na nich się poruszać po zwykłych pasach dla rowerzystów i ścieżkach rowerowych.

(68)

W przypadku szybkich rowerów elektrycznych uważa się, że koszty produkcji i sprzedaży są znacznie wyższe. Nie jest jednak powód wyłączenia produktu z zakresu produktu, ponieważ zakres produktu zwykle obejmuje towary sprzedawane po różnych cenach. Czynnik ten jest jednak brany pod uwagę w porównaniach w ramach obliczeń dumpingu i szkody.

(69)

Jeśli chodzi o różne zamierzone zastosowanie i postrzeganie przez konsumentów, uważa się, że zwykłe rowery elektryczne są sprzedawane przede wszystkim osobom starszym, rowerzystom rekreacyjnym, a także pracownikom biurowym, natomiast szybkie rowery elektryczne prędkości są najczęściej wykorzystywane do podejmowania bardziej forsownej aktywności, takiej jak dojazdy do pracy. Ponieważ pracownicy biurowi mogą korzystać z normalnego roweru elektrycznego w celu dojazdów do pracy, korzystanie z szybkich rowerów elektrycznych jest bardzo podobne. W związku z tym stwierdza się, że przeznaczenie produktu i jego postrzeganie przez konsumentów pokrywają się w znacznym stopniu i w związku z tym nie dają podstaw do wykluczenia produktu.

(70)

W odniesieniu do obu wniosków o wyłączenie Komisja stwierdza, że szybkie rowery elektryczne oraz rowery kategorii L1e-A mają te same cechy fizyczne, co inne rowery elektryczne, a zatem wchodzą w zakres definicji produktu. Chociaż Komisja przyznaje, że w ogólnej kategorii produktu objętego dochodzeniem istnieją różne rodzaje produktu, fakt ten jako taki nie może prowadzić do wyłączenia z zakresu definicji produktu. Różna klasyfikacja celna produktu objętego dochodzeniem w ramach tej samej ogólnej kategorii nie stanowi kryterium, które jako takie prowadziłoby do wyłączenia. W istocie w dochodzeniach antydumpingowych bardzo często produkt objęty dochodzeniem obejmuje pewien zakres regulacji celnych. Ponadto wymogi związane z użytkowaniem po sprzedaży produktu objętego dochodzeniem lub produktu podobnego nie mają wpływu na podstawowe cechy fizyczne, które definiują ten produkt do celów dochodzeń antydumpingowych. Z tego samego względu zakresu definicji produktu nie określają kategorie konsumentów, którzy zdecydują się na taki czy inny rodzaj produktu. W związku z powyższym argumenty te zostały odrzucone.

(71)

Jeden importer twierdził, że trzykołowe rowery elektryczne należy wyłączyć z zakresu definicji produktu objętego dochodzeniem. Twierdził on, że nie jest jasne, czy dochodzenie faktycznie objęło wszystkie rodzaje rowerów (w tym rowery dwukołowe, trójkołowe i czterokołowe) czy tylko rowery dwukołowe, ponieważ tytuł zawiadomienia o wszczęciu informował, że postępowanie antydumpingowe dotyczy przywozu rowerów elektrycznych.

(72)

Komisja zauważyła, że zakresu definicji produktu objętego dochodzeniem nie definiuje jednak tytuł zawiadomienia o wszczęciu postępowania, ale sekcja „2. Produkt objęty dochodzeniem”. W sekcji tej wyraźnie określono, że produkt objęty dochodzeniem obejmuje „rowery”. Termin „rowery” nie ogranicza się do rowerów dwukołowych, ale obejmuje również rowery trzy- i czterokołowe. Ponieważ rowery dwukołowe są zdecydowanie najbardziej powszechnym rodzajem rowerów, tytuł odnosi się do rowerów, nie wykluczając innych rodzajów rowerów z zakresu dochodzenia.

(73)

Importer twierdził ponadto, że dochodzenie koncentruje się szczególnie na rowerach dwukołowych. Komisja nie zgadza się z tym twierdzeniem. Zebrano informacje obejmujące wszystkie rodzaje rowerów elektrycznych. Od producentów i eksporterów unijnych wymagano wskazania liczby kół dla wszystkich produkowanych przez nich i sprzedawanych produktów na rynku Unii. Jasne jest zatem, że rowery trzykołowe zdefiniowano oddzielnie i przez cały okres dochodzenia oddzielnie je badano. Ponieważ rowery dwukołowe są bezdyskusyjnie najbardziej powszechnym rodzajem rowerów, nie jest zaskakujące, że termin e-rowery/rowery elektryczne jest ogólnie używany w celu odnoszenia się do wszystkich rodzajów rowerów elektrycznych, zarówno w dochodzeniu, jak i na rynku. Nie oznacza to, że w dochodzeniu pominięto inne rodzaje rowerów.

(74)

Stwierdza się zatem, że szybkie rowery elektryczne, rowery elektryczne kategorii L1e-A oraz trzykołowe rowery elektryczne mają te same podstawowe cechy i właściwości fizyczne, jak również to samo końcowe przeznaczenie, co inne rodzaje rowerów elektrycznych, a zatem nie można ich wyłączyć z zakresu definicji produktu objętego dochodzeniem.

3.   DUMPING

3.1.   Wartość normalna

3.1.1.   Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)

(75)

Na podstawie art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego Komisja ustala wartość normalną zgodnie z art. 2 ust. 1–6 tego rozporządzenia w odniesieniu do wszelkich producentów eksportujących z ChRL, którzy spełniają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) tego rozporządzenia i którym w związku z tym można było przyznać status MET.

(76)

CCCME stwierdziła, że po wygaśnięciu pkt 15 lit. a) ppkt (ii) Protokołu w sprawie przystąpienia ChRL do Światowej Organizacji Handlu („WTO”) dnia 11 grudnia 2016 r. do chińskich eksporterów powinny mieć zastosowanie ogólne zasady ustalania wartości normalnej. CCCME stwierdziła, że zastosowanie metodyki gospodarki nierynkowej w celu dokonania ustaleń po dniu 11 grudnia 2016 r. jest sprzeczne ze zobowiązaniami Unii Europejskiej w ramach WTO. Utrzymywała również, że wartość normalna powinna być oparta nie na danych dotyczących kraju analogicznego, lecz na chińskich danych dotyczących sprzedaży i kosztów.

(77)

Zawiadomienie o wszczęciu zostało opublikowane w dniu 20 października 2017 r. W związku z tym właściwym aktem prawnym mającym zastosowanie w niniejszym postępowaniu jest rozporządzenie podstawowe w wersji mającej zastosowanie w dniu wszczęcia postępowania. Wartość normalną należy zatem ustalić na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) i b) rozporządzenia podstawowego mającego zastosowanie w dniu wszczęcia niniejszego dochodzenia w październiku 2017 r. W związku z powyższym twierdzenie CCCME zostaje odrzucone.

(78)

Kryteria dotyczące traktowania na zasadach rynkowych ustanowione art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego w przedstawiono poniżej w skróconej formie i wyłącznie do celów informacyjnych:

1)

decyzje gospodarcze podejmowane są w odpowiedzi na warunki rynkowe bez znacznej ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe,

2)

przedsiębiorstwa posiadają jeden pełny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości oraz ma zastosowanie do wszystkich celów,

3)

nie występują znaczne zakłócenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej,

4)

prawo upadłościowe i prawo rzeczowe gwarantują pewność i stabilność prawa, oraz

5)

wymiana walut odbywa się po kursie rynkowym.

(79)

W celu określenia, czy kryteria art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego zostały spełnione, Komisja poprosiła producentów eksportujących o wypełnienie formularza wniosku o status MET, aby uzyskać potrzebne informacje. Tylko jeden producent eksportujący objęty próbą, grupa Giant, wystąpił o status MET i odpowiedział w terminie.

(80)

Ponieważ sprawa obejmowała podmioty powiązane Komisja zbadała, czy grupa powiązanych przedsiębiorstw jako całość spełniła warunki MET. Jeżeli więc przedsiębiorstwo zależne lub inne przedsiębiorstwo powiązane z producentem eksportującym w ChRL było zaangażowane bezpośrednio lub pośrednio w produkcję lub sprzedaż produktu objętego postępowaniem, analiza pod kątem MET była przeprowadzana w odniesieniu do każdego powiązanego przedsiębiorstwa indywidualnie oraz w odniesieniu do grupy przedsiębiorstw jako całości.

(81)

Komisja zebrała wszelkie informacje, które uznała za niezbędne, i sprawdziła wszystkie informacje przedstawione we wnioskach o status MET w siedzibach największych podmiotów prawnych grupy.

(82)

Na tej podstawie Komisja ustaliła, że grupa Giant nie wykazała, że spełniła kryteria dotyczące MET – zwłaszcza kryteria 1 i 3 – z art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Komisja odrzuciła zatem jej wniosek o status MET.

(83)

Grupa Giant nie wykazała, że nie występuje znacząca ingerencja państwa i że koszty głównych nakładów w znacznym stopniu odzwierciedlają wartości rynkowe jej produkcji produktu objętego postępowaniem. Jak wyjaśniono w dokumencie ujawniającym ustalenia MET, grupa Giant nabywa chińskie rury i ramy z aluminium, których ceny są dotknięte znacznymi zakłóceniami na rynku aluminium pierwotnego ze względu na znaczącą ingerencję państwa. Na tej podstawie Komisja stwierdziła, że grupa Giant nie wykazała, że spełniła kryterium MET nr 1.

(84)

Ponadto grupa Giant nie wykazała również, że nie podlega znacznym zakłóceniom przeniesionym z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej. Zgodnie z ujawnieniem ustaleń dotyczących MET, grupa Giant skorzystała z kilku preferencyjnych programów zwolnień podatkowych, refundacji, zachęt finansowych oraz specjalnych potrąceń z tytułu poniesionych wydatków. Korzyści te, w szczególności w połączeniu z innymi, uznaje się za znaczące zniekształcenia przeniesione z systemu gospodarki nierynkowej. Tym samym nie spełniła kryterium MET nr 3.

(85)

Komisja ujawniła ustalenia w tej sprawie zainteresowanemu producentowi eksportującemu, władzom państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz przemysłowi Unii. Zainteresowane strony miały możliwość skomentowania ustaleń oraz złożenia wniosku o przesłuchanie przez Komisję lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu. Komisja uwzględniła przedstawione opinie.

(86)

Po ujawnieniu ustaleń MET grupa Giant przedstawiła szereg uwag.

(87)

W odniesieniu do kryterium nr 1 grupa Giant twierdziła, że cena aluminium używanego do produkcji rowerów elektrycznych była zgodna z cenami międzynarodowymi, co znajdowało odzwierciedlenie na londyńskiej giełdzie metali („LME”). Utrzymywała natomiast, że wynikającego zakłócenia nie można uznać za znaczące, ponieważ w ujęciu wartościowym wpływ domniemanego zakłócenia był de minimis.

(88)

Jak obszernie wyjaśniła Komisja w dokumencie zawierającym ustalenia, giełda Shanghai Futures Exchange („SHFE”) jest zaprogramowana w taki sposób, by rząd chiński mógł sprawować pełną kontrolę nad rynkiem aluminium. Niezależnie od tego, czy wpływ ten jest wykorzystywany do ustalania cen na poziomie rynku, czy nie, czy też w oparciu o inne względy i w związku z tym na poziomie zmiennych odchyleń rynkowych, nie jest to istotne dla stwierdzenia znacznej ingerencji państwa. Kryterium znacznej ingerencji państwa jest spełnione, jeśli państwo może wpływać na ceny nie tylko marginalnie, ale może sprawować znaczącą kontrolę, niezależnie od tego, w jaki sposób ją sprawuje.

(89)

Fakt, że ilość aluminium używanego do produkcji rowerów elektrycznych jest mniejsza niż w innych produktach, nie zmienia faktu, że producenci rowerów elektrycznych działają na rynku, na którym występują znaczące zakłócenia. W tym konkretnym przypadku i niezależnie od jego wartości Komisja ustaliła na podstawie informacji zebranych w trakcie dochodzenia, że aluminiowa rama (produkowana z aluminiowych rur) jest jednym z najbardziej istotnych elementów produkcji rowerów elektrycznych, co daje efekt domina w odniesieniu do wszystkich innych części i komponentów.

(90)

Jeżeli chodzi o kryterium nr 3, grupa Giant twierdzi, że korzyść wynikająca ze zróżnicowanych stawek opodatkowania wyraża cele legalnej polityki przemysłowej ChRL i nie może być uważana za zakłócenie przenoszone z poprzedniej gospodarki nierynkowej. Ponadto grupa Giant twierdzi, że zakłócenia, jeżeli w ogóle występują, nie są znaczące. Grupa twierdzi także, że zastosowano nieprawidłową metodę w celu określenia, czy preferencyjne przyznanie prawa do użytkowania gruntów stanowiło znaczące zakłócenie, gdyż nie amortyzowało korzyści otrzymanych ze składnika aktywów przez okres jego życia.

(91)

Komisja nie zgadza się z tym, że zakwalifikowanie jako znaczącego zakłócenia w rozumieniu art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego wykazuje jakikolwiek związek prawny lub faktyczny z pojęciem „korzyści” w rozumieniu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 (8) („podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego”). Jest to raczej pojęcie nierozerwalnie związane z niniejszą oceną na podstawie art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

(92)

Komisja stwierdziła, że dwa przedsiębiorstwa z grupy otrzymały niemal całkowity zwrot opłat za prawo do użytkowania gruntów, natomiast trzecie, po zwrocie opłat, zapłaciło jedynie niewielki odsetek opłaty za prawo do użytkowania gruntów. Uwzględniając charakter przemysłu, w którym grunty są najważniejszym i najbardziej znaczącym składnikiem aktywów, Komisja nie może nie stwierdzić, że koszty produkcji i sytuacja finansowa przedsiębiorstwa podlegają znaczącym zakłóceniom, które zostały przeniesione z systemu gospodarki nierynkowej.

(93)

W związku z tym decyzja odmowna w sprawie wniosku grupy Giant o MET zostaje utrzymana.

(94)

Komisja poinformowała zainteresowane strony o ostatecznych ustaleniach w sprawie MET.

3.1.2.   Państwo analogiczne

(95)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalną ustalono na podstawie ceny lub wartości skonstruowanej w warunkach gospodarki rynkowej państwa trzeciego („państwo analogiczne”) dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET. W tym celu należało wybrać państwo trzecie o gospodarce rynkowej.

(96)

Oprócz Japonii, Szwajcarii i Tajwanu, o których mowa w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, Komisja podjęła również próbę zidentyfikowania producentów produktu objętego dochodzeniem w Australii, Meksyku, Południowej Korei, Stanach Zjednoczonych, Tajlandii i Turcji. Na podstawie otrzymanych informacji Komisja poprosiła dwudziestu siedmiu znanych producentów produktów podobnych o przekazanie informacji. Na pytania zawarte w kwestionariuszu przeznaczonym dla producentów z państwa analogicznego odpowiedział jeden producent ze Szwajcarii i jeden producent z Tajwanu. Odpowiedź producenta z Tajwanu nie zawierała istotnych informacji, w tym kosztu produkcji w podziale na rodzaj produktu i wykazu sprzedaży krajowej. Pomimo próśb Komisji producent nie uzupełnił odpowiedzi, z wyniku czego Szwajcaria jest jedynym potencjalnym państwem analogicznym.

(97)

CCCME twierdziła, że Szwajcaria z kilku powodów nie jest odpowiednim państwem analogicznym. Po pierwsze, szwajcarskie rowery elektryczne różnią się od chińskich: mają silnik osadzony centralnie, natomiast chińskie rowery elektryczne mają głównie silniki osadzone na piastach (montowane w kołach), więc są to różne technologie. W Szwajcarii używa się również części, które są znacząco różne (mocniejsze silniki osadzone centralnie, sterowniki z aktywną funkcją GPS, dotykowe wyświetlacze itd.). Po drugie, producenci szwajcarscy produkują swoje własne marki, natomiast producenci chińscy to głównie producenci oryginalnego sprzętu („OEM”) dla importerów unijnych. Po trzecie, całkowita skala produkcji w Szwajcarii jest dużo mniejsza niż w ChRL. Po czwarte, szwajcarscy producenci sprowadzają części z Unii i z Japonii, natomiast chińscy producenci zaopatrują się w części krajowe. Ponadto z ośmiu szwajcarskich producentów jedynie trzech importuje rowery elektryczne z Tajwanu i odsprzedaje je, a największy producent przywozi wszystkie części z zagranicy i tylko montuje je w Szwajcarii.

(98)

Również CEIEB twierdził, że Szwajcaria nie jest odpowiednim państwem analogicznym. CEIEB zwrócił uwagę, że poziom rozwoju w Szwajcarii jest zupełnie inny niż w ChRL, a zatem inne są koszty produkcji (w szczególności koszty pracy). Ponadto na żadnym innym rynku na świecie nie ma tak wysokiego udziału szybkich rowerów elektrycznych, które są na ogół droższe ze względu na wymaganą przez prawo homologację typu.

(99)

W wyniku dochodzenia potwierdzono, że o ile zdecydowana większość rowerów elektrycznych wywożonych z ChRL do Unii przez objętych próbą producentów eksportujących ma silniki osadzone na piastach, wszystkie rowery elektryczne sprzedawane na szwajcarskim rynku przez współpracujących producentów z państwa analogicznego podczas okresu objętego dochodzeniem mają silnik osadzony centralnie. Obok akumulatora silnik jest zazwyczaj najdroższą częścią roweru elektrycznego. Silniki osadzone centralnie i silniki osadzone na piastach reprezentują dwie odrębne technologie o różnych specyfikacjach technicznych i stopniu złożoności. Nie tylko cena silnika osadzonego centralnie jest inna niż cena silnika osadzonego na piaście, ale także użycie jednego zamiast drugiego wywołuje efekt domina w odniesieniu do innych części. Na przykład elektryczny rower wyposażony w silnik osadzony centralnie miały inną, często droższą ramę zaprojektowaną w taki sposób, by pasowała do silnika. To samo dotyczy kół w przypadku rowerów o napędzie elektrycznym z silnikami osadzonymi na piaście. Niektóre dodatkowe części, takie jak specjalne uchwyty dla silników elektrycznych, są niezbędne w przypadku rowerów elektrycznych wyposażonych w silniki osadzone centralnie, ale nie są niezbędne w przypadku rowerów z silnikami osadzonymi na piaście. Inne części, takie jak czujniki momentu obrotowego, różnią się w zależności od typu silnika.

(100)

Biorąc pod uwagę, że są to dwie różne technologie z różną strukturą kosztów oraz cen, wykorzystanie Szwajcarii jako państwa analogicznego nie zapewni Komisji wartości normalnej dla zdecydowanej większości przywozu ze względu na efekt domina, o którym mowa powyżej, oraz ze względu na trudność określenia liczby korekt, które będą potrzebne, aby dostosować wartość normalną skonstruowaną na podstawie cen szwajcarskich, aby odpowiadała rodzajom produktu wywożonego z Chin do Unii.

(101)

Komisja przyjrzała się także wywozowi prowadzonemu przez producenta z państwa analogicznego do innych państw, jednak również dotyczył on wyłącznie rowerów elektrycznych z silnikami osadzonymi centralnie.

(102)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła, że Szwajcaria nie jest odpowiednim państwem analogicznym zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(103)

W rezultacie, wobec braku odpowiedniego państwa trzeciego o gospodarce rynkowej, uznano wstępnie, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, że nie jest możliwe określenie wartości normalnej dla producentów objętych próbą na podstawie cen krajowych lub skonstruowanej wartości normalnej w warunkach gospodarki rynkowej państwa trzeciego, w tym Unii, lub cen oferowanych innym państwom przez takie państwo trzecie i że w związku z tym niezbędne jest określenie normalnej wartości na jakiejkolwiek innej uzasadnionej podstawie, w tym przypadku na podstawie cen faktycznie płaconych lub należnych w Unii za produkt podobny. Zostało to uznane za właściwe ze względu na nieodpowiedniość Szwajcarii i brak innej współpracy, o czym mowa w motywach 96 oraz 99–102. Ponadto Komisja uznała to za uzasadnione ze względu na wielkość rynku unijnego, istnienie przywozu oraz silną konkurencję wewnętrzną na rynku unijnym w odniesieniu do tego produktu.

3.1.3.   Wartość normalna

(104)

Ponieważ w tym przypadku nie przyznano statusu MET, jak wyjaśniono w motywie 103 powyżej, wartość normalna dla wszystkich chińskich producentów eksportujących została ustalona na podstawie cen faktycznie płaconych lub należnych w Unii z produkt podobny w oparciu o dane zweryfikowane w zakładach objętych próbą producentów unijnych wymienionych w motywie 51.

(105)

Wartość normalna każdego rodzaju produktu opierała się na faktycznej cenie sprzedaży (cena ex-works), dostosowanej w taki sposób, aby obejmowała zysk docelowy przemysłu Unii.

(106)

Zdecydowana większość rodzajów produktów wywożonych z ChRL do Unii mogła zostać dopasowana do rodzajów produktu wytwarzanych i sprzedawanych w Unii. W rzadkich przypadkach, w których dokładne dopasowanie na poziomie numeru kontrolnego produktu („PCN”) nie było możliwe, Komisja iteracyjnie usuwała właściwości numeru kontrolnego produktu, dopóki nie znalazła dobrego dopasowania. W niektórych szczególnych przypadkach, jeżeli konkretne rodzaje rowerów nie były produkowane w Unii, stosowano najbardziej zbliżone możliwe dopasowanie w oparciu o inne cechy. Szczegóły tej procedury ujawniono producentom eksportującym.

3.2.   Cena eksportowa

(107)

Producenci eksportujący objęci próbą prowadzili wywóz do Unii bezpośrednio do niezależnych klientów lub za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych lub niepowiązanych działających w charakterze importerów.

(108)

Jeżeli producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem bezpośrednio do niezależnych klientów w Unii, ceną eksportową była cena faktycznie płacona lub należna za produkt objęty postępowaniem sprzedany na wywóz do Unii zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

(109)

Jeżeli producenci eksportujący wywozili produkt objęty postępowaniem do Unii za pośrednictwem przedsiębiorstw powiązanych działających jako importer, za cenę eksportową uznano cenę ustaloną na podstawie ceny, po której produkt przywieziony został po raz pierwszy odsprzedany niezależnym klientom w Unii, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. W takich przypadkach dokonano dostosowań ceny w odniesieniu do wszystkich kosztów poniesionych między przywozem a odsprzedażą, w tym kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, oraz w odniesieniu do osiągniętych zysków (9 %).

3.3.   Porównanie

(110)

Komisja porównała wartość normalną i cenę eksportową objętych próbą producentów eksportujących na podstawie ceny ex-works.

(111)

Do celów zapewnienia rzetelnego porównania wartości normalnej i ceny eksportowej uwzględniono należycie w formie dostosowania różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Komisja dokonała następujących dostosowań ceny eksportowej, wykorzystując dane dostarczone przez objętych próbą producentów eksportujących w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz podczas wizyt weryfikacyjnych: opłaty bankowe, opłaty związane z przeładunkiem i załadunkiem w państwie wywozu, koszty kredytu i zyski niepowiązanych przedsiębiorstw handlowych w przypadku powiązanych przedsiębiorstw handlowych w Unii.

(112)

CCCME oraz jeden objęty próbą producent eksportujący twierdzili, że w celu zabezpieczenia obiektywnego porównania między wartością normalną a ceną eksportową, cenę eksportową należy korygować w górę, ponieważ producenci eksportujący są OEM.

(113)

CCCME utrzymywała, że większość chińskich producentów rowerów elektrycznych to OEM i że rowery elektryczne przez nich produkowane są sprzedawane konsumentom końcowym za pośrednictwem importerów i dystrybutorów marki. Cena dla konsumentów końcowych obejmuje zarówno marżę importera marki, jak i marżę dystrybutora. CCCME zwróciła uwagę, że importerzy marki w branży rowerów elektrycznych różnią się od zwykłych importerów w innych branżach przemysłu.

(114)

CCCME zauważyła, że wynika to z faktu, iż w przypadku większości rowerów elektrycznych wywożonych z ChRL do Unii działania związane z projektowaniem, badaniami i rozwojem prowadzą importerzy marki lub importerzy marki we współpracy z eksporterem. W każdym z tych przypadków importerzy marki dokonali znaczących inwestycji w te prace, podobnie jak sami producenci unijni. Poza ceną przywozu importerzy marki dodają do swojej ceny odsprzedaży swoją własną wartość marki. Tym samym cena eksportowa chińskich rowerów elektrycznych, zanim zostanie porównana z wartością normalną, powinna być skorygowana w górę przez dodanie marży importera marki.

(115)

Komisja rozważała dokonanie odpowiedniego dostosowania zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. d) („poziom handlu”) rozporządzenia podstawowego. Odpowiednie warunki nie zostały jednak spełnione, ponieważ Komisja nie znalazła żadnej stałej i wyraźnej różnicy pod względem funkcji i cen przemysłu Unii między sprzedażą prowadzoną przez producentów oryginalnego sprzętu i przez producentów niebędących OEM na rynku unijnym na poziomie rodzajów produktu w rozumieniu art. 2 ust. 10 lit. d) ppkt (i) rozporządzenia podstawowego. Art. 2 ust. 10 lit. d) ppkt (ii) rozporządzenia podstawowego jednakowo nie ma zastosowania, gdyż na rynku krajowym producentów unijnych nie istnieje odpowiedni poziom handlu – OEM.

(116)

Komisja rozważała również dostosowanie na podstawie art. 2 ust. 10 lit. k) („inne czynniki”), aby uwzględnić koszty projektowania, badań i rozwoju ponoszone przez importerów marki. Na tym poziomie dochodzenia producenci eksportujący nie przedstawili jednak Komisji wiarygodnego wyszczególnienia tych kosztów. W związku z tym Komisja zwraca się do zainteresowanych stron o przedstawienie wiarygodnych i możliwych do zweryfikowania danych ilościowych dotyczących korekty na podstawie art. 2 ust. 10 lit. k) rozporządzenia podstawowego.

(117)

Dlatego argument CCCME został odrzucony.

(118)

Według trzech objętych próbą producentów eksportujących klasyfikacja rodzajów produktu zaproponowana przez Komisję była niewystarczająca, aby rozróżnić rowery elektryczne o różnych poziomach cen. Zwrócili się oni do Komisji o dodanie do klasyfikacji rodzajów produktu kilku cech, mianowicie:

przerzutek – aby odzwierciedlić różnicę między przerzutkami zewnętrznymi i wewnętrznymi,

hamulców – aby odzwierciedlić różnicę między hamulcami mechanicznymi i hydraulicznymi,

zawieszenia – aby odzwierciedlić różnicę między zawieszeniem sprężynowym, hydraulicznym i pneumatycznym, oraz

cech akumulatora – dodać dwa zakresy pojemności: poniżej 250 Wh oraz 250–350 Wh.

(119)

Z drugiej strony skarżący twierdził, że różne części w obrębie każdej proponowanej cechy nie mają jako takie różnych cen. Co więcej, rowery elektryczne, których części są rzekomo droższe w obrębie każdej proponowanej cechy, nie muszą być droższe niż te zawierające rzekomo tańsze części. Skarżący przedstawił w tej kwestii kilka przykładów.

(120)

Z kolei producenci eksportujący nie zgodzili się z tym, wskazując na przykład, że w podanych przykładach skarżący porównuje wysokiej klasy zewnętrzną przerzutkę (z dziesięcioma biegami) z niskiej klasy przerzutką wewnętrzną (z trzema biegami). Dlatego cena jest podobna. Podobnie wysokiej klasy hamulce mechaniczne porównywane są z niskiej klasy hamulcami hydraulicznymi. Producent eksportujący zwrócił również uwagę, że porównanie rowerów, w skład których wchodzą różne części, aby udowodnić, że części te nie mają wpływu na cenę całego roweru, jest bezprzedmiotowe, ponieważ w każdym przykładzie istnieją inne czynniki różnicujące niż wspomniane części.

(121)

Komisja przyjęła do wiadomości oba zbiory uwag. Jeżeli chodzi o dodatkowe cechy, Komisja zauważa, że nie była w stanie ustalić, czy wewnętrzne przerzutki będą zawsze znacząco droższe niż zewnętrzne lub że hamulec hydrauliczny zawsze będzie znacząco droższy niż mechaniczny. W tych podkategoriach istnieją części, które znajdują się w górnym przedziale cenowym, i takie, które znajdują się w dolnym przedziale. Komisja stwierdziła zatem, że wydaje się, iż nie ma stałej, znaczącej różnicy między ceną części w obrębie proponowanych dodatkowych cech, która uzasadniałaby konieczność zmiany rodzajów produktu ustalonych w niniejszym dochodzeniu.

(122)

Na tym etapie dochodzenia nie istnieją dowody uzasadniające dostosowania w oparciu o różnice cen części w obrębie cech, o których mowa powyżej, jak również dodatkowych cech zgłoszonych przez producentów eksportujących (mianowicie liczba biegów w przerzutkach i marka silnika osadzonego centralnie). W chińskich rowerach elektrycznych eksportowanych do Unii wykorzystuje się kombinację tych cech, co, zgodnie z informacjami, które posiada Komisja, nie wyróżnia żadnego konkretnego rodzaju. To samo można powiedzieć o rowerach elektrycznych produkowanych w Unii. Komisja wezwała ponownie zainteresowane strony do przedstawienia wszelkich możliwych do zweryfikowania dowodów i informacji w celu uzupełnienia oceny powyższych argumentów.

3.4.   Marginesy dumpingu

(123)

W odniesieniu do objętych próbą producentów eksportujących Komisja porównała średnią ważoną wartość normalną każdego rodzaju produktu podobnego ze średnią ważoną ceną eksportową odpowiedniego rodzaju produktu objętego postępowaniem zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego.

(124)

Margines dumpingu dla nieobjętych próbą współpracujących producentów eksportujących ustalono zgodnie z przepisami art. 9 ust. 6 rozporządzenia podstawowego. Margines ten został obliczony jako średnia ważona na podstawie marginesów ustalonych dla objętych próbą producentów eksportujących.

(125)

W odniesieniu do wszystkich pozostałych producentów eksportujących w ChRL Komisja określiła poziom współpracy w ChRL. Określono go, oceniając udział wielkości wywozu współpracujących producentów eksportujących do Unii w całkowitej wielkości wywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, do Unii.

(126)

Poziom współpracy był wysoki. Rezydualny margines dumpingu mający zastosowanie do wszystkich pozostałych producentów eksportujących w ChRL ustalono zatem tymczasowo na poziomie odpowiadającym najwyższemu marginesowi dumpingu stwierdzonemu dla współpracujących producentów eksportujących objętych próbą.

(127)

Tymczasowe marginesy dumpingu wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem są następujące:

Tabela 1

Przedsiębiorstwo

Tymczasowy margines dumpingu

Bodo Vehicle Group Co., Ltd.

90,6 %

Giant Electric Vehicle (Kunshan) Co., Ltd.

34,6 %

Jinhua Vision Industry Co., Ltd oraz Yongkang Hulong Electric Vehicle Co., Ltd.

42,8 %

Suzhou Rununion Motivity Co., Ltd.

106,4 %

Współpracujący producenci eksportujący nieobjęci próbą (zob. załącznik)

51,0 %

Wszystkie inne przedsiębiorstwa

106,4 %

4.   SZKODA

4.1.   Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej

(128)

Na początku okresu badanego produkt podobny wytwarzany był w Unii przez 41 producentów. Producenci ci stanowią „przemysł Unii” w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Czterech spośród nich wstrzymało produkcję w okresie objętym dochodzeniem.

(129)

Zgodnie z ustaleniami całkowita produkcja unijna w okresie objętym dochodzeniem wyniosła około 1,1 mln sztuk. Komisja ustaliła tę wartość na podstawie wielkości konsumpcji przedłożonej przez Konfederację Europejskiego Przemysłu Rowerowego („CONEBI”), statystyk dotyczących przywozu i stosunku sprzedaży do produkcji producentów unijnych objętych próbą.

(130)

Jedna zainteresowana strona utrzymywała, że dwóch producentów unijnych jest również importerami rowerów elektrycznych. Strona ta nie twierdziła jednak, że producentów tych należy wykluczyć z definicji przemysłu Unii, ani nie przedstawiła argumentów, dlaczego należałoby ich wykluczyć. Przywóz jako taki nie stanowi powodu wykluczenia z definicji przemysłu Unii.

(131)

Inna strona twierdziła, że przedsiębiorstwo ATALA i jego przedsiębiorstwo powiązane Accell Nederland nie powinny stanowić części przemysłu Unii, ponieważ ATALA przywozi rowery elektryczne z ChRL. Zgodnie z warunkami określonymi w art. 4 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przedsiębiorstwa ATALA i Accel nie są powiązane. W każdym razie przywóz jako taki nie stanowi powodu wykluczenia z definicji przemysłu Unii.

(132)

Pozostali producenci unijni proszący o zachowanie poufności zgłosili przywóz z ChRL. Udział tych przedsiębiorstw oraz przedsiębiorstw wymienionych w motywach 130 i 131 w produkcji i sprzedaży przemysłu Unii stanowi mniej niż 5 %. W związku z tym nie mają one istotnego wpływu na wskaźniki szkody dotyczące całego przemysłu Unii. To, czy przedsiębiorstwa te uznaje się za stanowiące część przemysłu Unii, czy też nie, nie ma istotnego wpływu na analizę szkody. Kwestia ta będzie przedmiotem dalszego badania pozwalającego dokonać ustaleń końcowych.

4.2.   Konsumpcja w Unii

(133)

Komisja ustaliła wielkość konsumpcji w Unii na podstawie informacji przedstawionych przez CONEBI.

(134)

Konsumpcja w Unii kształtowała się następująco:

Tabela 2

Konsumpcja w Unii (sztuki)

 

2014

2015

2016

OD

Unia ogółem konsumpcja (w sztukach)

1 139 000

1 363 842

1 666 251

1 982 269

Indeks

100

120

146

174

Źródło: CONEBI.

(135)

Konsumpcja w Unii wzrastała równomiernie z 1,1 mln sztuk w 2014 r. do niemal 2 mln sztuk w okresie objętym dochodzeniem, co odzwierciedla wzrost o 74 % w okresie badanym. Zmiana ta był spowodowana większą świadomością środowiskową i stałymi inwestycjami w marketing i promocję oraz w rozwój technologiczny rowerów elektrycznych.

4.3.   Przywóz z ChRL

4.3.1.   Wielkość i udział w rynku przywozu z ChRL

(136)

Od 2017 r. rowery elektryczne klasyfikuje się do kodu CN 8711 60 10. Do 2017 r. rowery elektryczne klasyfikowano do kodu (ex) CN 8711 90 10, do którego zaliczano inne produkty. Aby rozwiązać ten problem, skarżący przedstawił szczegółowe chińskie statystyki celne, dzięki którym możliwe było określenie chińskiego wywozu rowerów elektrycznych.

(137)

Komisja określiła wielkość przywozu na podstawie danych Eurostatu dzięki ekstrapolacji stosunku chińskiego wywozu rowerów elektrycznych w ramach odpowiedniego kodu HS (jak ustalono powyżej) do całkowitego wywozu z ChRL w ramach tego samego kodu HS. W odniesieniu do dziewięciu miesięcy 2017 r. chińskie statystyki dotyczące przywozu oparte są bezpośrednio na danych Eurostatu.

(138)

Udział przywozu w rynku został następnie określony przez porównanie wielkości przywozu z konsumpcją w Unii, jak przedstawiono w tabeli 2 znajdującej się w motywie 134.

(139)

Przywóz do Unii z ChRL kształtował się następująco:

Tabela 3

Wielkość przywozu (sztuki) i udział w rynku

 

2014

2015

2016

OD

Wielkość przywozu z ChRL (w sztukach)

199 728

286 024

389 046

699 658

Indeks

100

143

195

350

Udział w rynku (%)

18

21

23

35

Indeks

100

120

133

201

Źródło: Eurostat, chińskie statystyki dotyczące wywozu.

(140)

Wielkość przywozu z ChRL wzrosła ponad trzykrotnie z niemal 200 000 sztuk w 2014 r. do niemal 700 000 sztuk w okresie objętym dochodzeniem. Tempo wzrostu przyspieszyło między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem.

(141)

Równocześnie udział w rynku unijnym przywozu z ChRL wzrósł z 17 % w 2014 r. do 35 % w okresie objętym dochodzeniem.

(142)

CCCME wyraziła obawy dotyczące wiarygodności chińskich statystyk celnych przedstawionych przez skarżącego i zażądała ujawnienia szczegółowych statystyk i źródła tych danych.

(143)

Skarżący udostępnił Komisji szczegółowe statystyki, które przytoczył na poparcie swojej skargi. Skarżący udostępnił również zagregowane liczby dotyczące rocznego wywozu w wersji skargi nieopatrzonej klauzulą poufności. Wskazał również, że źródłem danych są chińskie służby celne, podał zastosowane kody i wyjaśnił metodykę wykluczania produktów innych niż produkt objęty postępowaniem.

(144)

Dzięki weryfikacji tych danych Komisja ustaliła, że skarżący nabył te statystyki celne dostarczone przez istniejące od dawna chińskie przedsiębiorstwo specjalizujące się w tej dziedzinie w dobrej wierze oraz że te same informacje udostępniali inni chińscy usługodawcy.

(145)

Z drugiej strony weryfikacja wykazała również, że skarżący dokładnie opisał w dokumentacji udostępnionej do wglądu metodykę zastosowaną przy określaniu wywozu rowerów elektrycznych z ChRL.

(146)

Ponadto szczegółowe dane przedstawione przez skarżącego sprawdzono przez porównanie z innymi źródłami informacji i wykazano, że są one wiarygodne. Żadna inna strona nie przedstawiła alternatywnych źródeł danych ani metodyki.

(147)

Komisja ustaliła również, że dane szczegółowe i tożsamość przedsiębiorstwa dostarczającego te informacje miały z natury charakter poufny w rozumieniu art. 19 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Ujawnienie tożsamości dostawcy informacji miałoby istotne negatywne skutki dla osoby przekazującej informacje lub osoby, od której informacje te zostały uzyskane.

(148)

W tych okolicznościach, biorąc pod uwagę poziom ujawnienia zagregowanych danych i metodykę przyjętą w dokumentacji nieopatrzonej klauzulą poufności, Komisja uznała, że dane wejściowe i tożsamość przedsiębiorstwa odsprzedającego te dane nie są niezbędne zainteresowanej stronie do skorzystania z prawa do obrony.

(149)

W związku z tym argument CCCME należało odrzucić.

(150)

Zainteresowane strony twierdziły, że przywóz z ChRL podążał za trendami rynkowymi, ponieważ zarówno konsumpcja w Unii, jak i chiński wywóz rosły. Należy jednak zauważyć, że wielkość wzrostu dotycząca wywozu z Chin i konsumpcji w Unii jest bardzo zróżnicowana. Między 2014 r. a okresem objętym dochodzeniem chiński przywóz wzrósł o 250 %, podczas gdy konsumpcja w Unii zwiększyła się znacznie wolniej, o 74 %. Zatem mimo iż tendencja była na pewno taka sama, skala wzrostu była bardzo odmienna.

4.3.2.   Ceny produktów przywożonych z ChRL oraz podcięcie cenowe

(151)

Komisja określiła ceny przywozu towarów na podstawie danych Eurostatu zgodnie z metodą opisaną w motywie 137.

(152)

Średnia cena towarów przywożonych do Unii z ChRL kształtowała się następująco:

Tabela 4

Ceny importowe (w EUR/szt.)

 

2014

2015

2016

OD

ChRL

472

451

477

422

Indeks

100

96

101

89

Źródło: Eurostat, chińskie statystyki dotyczące wywozu.

(153)

Średnia cena przywozu z ChRL zmalała o 11 % między 2014 r. a okresem objętym dochodzeniem, przy czym pierwszy 4-procentowy spadek miał miejsce w latach 2014–2015, a drugi 12-procentowy spadek wystąpił między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem.

(154)

Ze względu na fakt, że szczegółowy asortyment rodzajów produktów nie jest znany ze względu na ogólną naturę statystyk Eurostatu, zmiany cen nie są w pełni wiarygodne. Komisja zauważyła jednak, że średnie ceny przywozu z ChRL były znacznie niższe niż ceny zarówno producentów unijnych, jak i ceny przywozu z państw trzecich innych niż ChRL. Ponadto średnia cena przywozu z Chin zmalała, chociaż chińscy eksporterzy poszerzyli asortyment produktów sprzedawanych na rynku Unii i włączyli do niego droższe rowery elektryczne.

(155)

Komisja określiła podcięcie cenowe w okresie objętym dochodzeniem przez porównanie:

1)

średnich ważonych cen sprzedaży poszczególnych rodzajów produktu naliczanych przez czterech producentów unijnych objętych próbą niepowiązanym klientom na rynku unijnym, dostosowanych do poziomu cen ex-works; oraz

2)

odpowiednich średnich cen ważonych przywozu poszczególnych rodzajów produktu prowadzonego przez producentów eksportujących objętych próbą w ChRL na rzecz pierwszego niezależnego klienta na unijnym rynku, ustalonych na podstawie CIF z odpowiednimi dostosowaniami uwzględniającymi cła wynoszące 6 % i koszty przywozu.

(156)

MOFCOM stwierdził, że analiza podcięcia cenowego powinna uwzględniać różne elementy, takie jak rodzaj roweru elektrycznego (np. miejski rower elektryczny i górski rower elektryczny), położenie silnika (silnik osadzony na piaście lub silnik osadzony centralnie), moc akumulatora oraz materiał, z którego wykonany jest rower elektryczny (np. stal, aluminium, węgiel). Potwierdza się, że wszystkie te czynniki zostały uwzględnione podczas analizy podcięcia cenowego.

(157)

Komisja dokonała porównania cen z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji, w razie konieczności należycie dostosowanych, po odliczeniu rabatów i bonifikat. Jeżeli chodzi o poziom handlu, którego dotyczyły te transakcje, ustalono, że zarówno producenci unijni objęci próbą, jak i objęci próbą chińscy eksporterzy sprzedają produkty klientom na rynku OEM, a także pod własną marką. W związku z tym zbadano, czy dostosowanie poziomu handlu było uzasadnione. W tym kontekście zbadano, czy istnieje stała i wyraźna różnica cen między sprzedażą klientom na rynku OEM a sprzedażą pod własną marką. Ustalono, że w przypadku sprzedaży producentów unijnych objętych próbą nie istnieje taka stała i wyraźna różnica cen.

(158)

Wynik porównania wyrażono jako odsetek obrotów czterech producentów unijnych objętych próbą w okresie objętym dochodzeniem. Porównanie wykazało, że marginesy podcięcia wynosiły 16,2–41 %.

4.4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii

4.4.1.   Uwagi ogólne

(159)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego ocena wpływu przywozu towarów po cenach dumpingowych na przemysł Unii obejmuje ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych oddziałujących na stan przemysłu Unii w okresie objętym postępowaniem.

(160)

Jak wspomniano w motywie 28, w celu określenia potencjalnej szkody poniesionej przez przemysł Unii zastosowano kontrolę wyrywkową.

(161)

W celu określenia szkody Komisja rozróżniła makroekonomiczne i mikroekonomiczne wskaźniki szkody.

(162)

Komisja dokonała oceny wskaźników makroekonomicznych (produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży, udział w rynku, zatrudnienie, wzrost, wydajność, wielkość marginesu dumpingu oraz poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu) na podstawie informacji dostarczonych przez CONEBI, statystyk dotyczących przywozu i producentów unijnych objętych próbą.

(163)

Komisja zweryfikowała wartość konsumpcji przedstawioną przez CONEBI. Komisja ustaliła, że informacje te były rzeczywiście oparte na informacjach zebranych od krajowych zrzeszeń producentów europejskich, uzyskanych w oparciu o oświadczenia przedsiębiorstw lub rozsądne szacunki, oraz że informacje te zostały poparte odpowiednimi dokumentami i procedurami badawczymi.

(164)

Wskaźniki dotyczące sprzedaży, produkcji, mocy produkcyjnych i zatrudnienia w przemyśle Unii są pochodnymi tej informacji. Oszacowano je na podstawie właściwych wskaźników unijnych producentów objętych próbą. Podejście to jest zgodne z metodyką opisaną przez skarżącego w wersji nieopatrzonej klauzulą poufności skargi. Żadna zainteresowana strona nie przedstawiła uwag dotyczących tej metodyki.

(165)

Na tej podstawie Komisja uznała, że zbiór danych makroekonomicznych jest reprezentatywny dla sytuacji gospodarczej przemysłu Unii.

(166)

Komisja oceniła wskaźniki mikroekonomiczne (średnie ceny jednostkowe sprzedaży, koszty pracy, koszt jednostkowy, zapasy, rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji) na podstawie odpowiednio zweryfikowanych danych przedstawionych w odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, udzielonych przez producentów unijnych objętych próbą. Dane dotyczyły producentów unijnych objętych próbą.

4.4.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

4.4.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

(167)

Całkowita produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 5

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

 

2014

2015

2016

OD

Wielkość produkcji (w sztukach)

842 531

987 111

1 108 087

1 089 541

Indeks

100

117

132

129

Moce produkcyjne (sztuki)

1 140 553

1 397 145

1 694 853

1 538 347

Indeks

100

122

149

135

Wykorzystanie mocy produkcyjnych (%)

74

71

65

71

Indeks

100

96

89

96

Źródło: CONEBI, producenci unijni objęci próbą.

(168)

Wielkość produkcji przemysłu Unii w okresie badanym wzrosła o 29 % pomimo spadku o 2 % między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem.

(169)

Wzrost produkcji był spowodowany wzrostem konsumpcji. Produkcję należy planować z wyprzedzeniem przed bardzo krótkimi sezonami sprzedaży i w związku z tym zależy ona w pewnym stopniu od prognoz sprzedaży. Spadek produkcji między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem był zatem związany głównie ze stałą utratą udziału w rynku na rzecz przywozu z ChRL, co zmusiło przemysł Unii do ponownej oceny prognoz.

(170)

Między 2014 r. a okresem objętym dochodzeniem moce produkcyjne wzrosły o 35 %. Moce produkcyjne wzrosły o 49 % w latach 2014–2016, a następnie spadły o 9 % między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem.

(171)

Wykorzystanie mocy produkcyjnych spadło z 74 % w 2014 r. do 71 % w okresie objętym dochodzeniem. Wykorzystanie mocy produkcyjnych zmniejszyło się z 74 % do 65 % w latach 2014–2016 z uwagi na fakt, że moce produkcyjne rosły szybciej niż produkcja. Tendencja odwróciła się między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem, gdy moce produkcyjne ograniczono w stopniu większym niż spadek produkcji, co spowodowało wzrost wykorzystania mocy produkcyjnych z 65 % do 71 %.

(172)

Moce produkcyjne odnoszą się do liczby rowerów elektrycznych, które teoretycznie można wytworzyć na dostępnych liniach produkcyjnych. Linie produkcyjne wykorzystywane obecnie do wytwarzania rowerów elektrycznych są w dużej mierze przekształconymi liniami produkcyjnymi wykorzystywanymi wcześniej do produkcji tradycyjnych rowerów. Takie przekształcenie można przeprowadzić szybko i przy niewielkich kosztach. Moce produkcyjne wykorzystywane do wytwarzania rowerów elektrycznych stanowią niewielką część istniejących mocy produkcyjnych wykorzystywanych do wytwarzania tradycyjnych rowerów. W związku z tym wskaźniki zdolności produkcyjnej i wykorzystania mocy produkcyjnych mają ograniczone znaczenie, ponieważ mogą one zostać dostosowane z uwzględnieniem zmian zachodzących na rynku. W tym konkretnym przypadku Komisja ustaliła również, że przejście z produkcji rowerów konwencjonalnych na produkcję rowerów elektrycznych nie wymaga znacznych inwestycji (mających wpływ na przepływy pieniężne, zdolność do pozyskania kapitału, lub kontynuację działalności), znacznych stałych kosztów (o dużym wpływie na rentowność związaną z ich wykorzystaniem) lub ograniczenie wzrostu produkcji.

4.4.2.2.   Wielkość sprzedaży i udział w rynku

(173)

Wielkość sprzedaży i udział w rynku przemysłu Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 6

Wielkość sprzedaży i udział w rynku

 

2014

2015

2016

OD

Łączna wielkość sprzedaży na rynku unijnym (w sztukach)

862 168

941 937

1 074 335

1 042 268

Indeks

100

109

125

121

Udział w rynku (%)

76

69

64

53

Indeks

100

91

85

69

Źródło: CONEBI, producenci unijni objęci próbą.

(174)

Wielkość sprzedaży przemysłu Unii wzrosła w okresie badanym o 21 %. Wielkość sprzedaży przemysłu Unii wzrosła o 25 % w latach 2014–2016, a następnie spadła o 3 % między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem.

(175)

Podobnie jak w przypadku wielkości produkcji wzrost wielkości sprzedaży w latach 2014–2016 był spowodowany wzrostem konsumpcji. Spadek wielkości sprzedaży między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem był bezpośrednio związany ze stałą utratą udziału w rynku na rzecz przywozu z ChRL.

(176)

Sprzedaż przemysłu Unii rosła w tempie o wiele wolniejszym niż zmiany w konsumpcji. W związku z tym udział przemysłu Unii w rynku znacznie się obniżył, zmniejszając się z 76 % w 2014 r. do 53 % w okresie objętym dochodzeniem.

4.4.2.3.   Wzrost

(177)

Przemysł Unii nie był w stanie w pełni wykorzystać wzrostu konsumpcji między 2014 r. a okresem objętym dochodzeniem. Konsumpcja wzrosła o 74 %, a przemysł Unii zdołał zwiększyć sprzedaż jedynie o 21 %. W rezultacie w tym okresie przemysł Unii stracił znaczną część udziału w rynku (23 punkty procentowe). Między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem przemysł Unii musiał ograniczyć produkcję, sprzedaż, zatrudnienie i moce produkcyjne z uwagi na przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL.

4.4.2.4.   Zatrudnienie i produktywność

(178)

Zatrudnienie i produktywność kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 7

Zatrudnienie i wydajność

 

2014

2015

2016

OD

Liczba pracowników

2 577

3 030

3 546

3 610

Indeks

100

118

138

140

Produktywność (szt./pracownika)

327

326

312

302

Indeks

100

100

96

92

Źródło: CONEBI, producenci unijni objęci próbą.

(179)

W okresie badanym poziom zatrudnienia w przemyśle Unii wzrósł o 40 %. Największy wzrost miał miejsce w latach 2014–2016. Między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem zatrudnienie wzrosło o 2 %.

(180)

Produktywność spadła o 8 %, ponieważ zatrudnienie wzrastało w tempie szybszym niż produkcja.

4.4.2.5.   Wielkość marginesu dumpingu i poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

(181)

Wpływ wielkości rzeczywistych marginesów dumpingu na przemysł Unii był znaczny, jeśli weźmie się pod uwagę wielkość i ceny przywozu z ChRL.

(182)

Nie ma dowodów na istnienie wcześniejszego dumpingu.

4.4.3.   Wskaźniki mikroekonomiczne

4.4.3.1.   Ceny i czynniki wpływające na ceny

(183)

Średnie ważone jednostkowe ceny sprzedaży stosowane przez czterech producentów unijnych objętych próbą wobec niepowiązanych klientów w Unii kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 8

Ceny sprzedaży w Unii

 

2014

2015

2016

OD

Średnia jednostkowa cena sprzedaży w Unii na rynku całkowitym (w EUR/szt.)

1 112

1 156

1 237

1 276

Indeks

100

104

111

115

Koszt jednostkowy produkcji (w EUR/szt.)

1 068

1 134

1 173

1 234

Indeks

100

106

110

116

Źródło: Producenci unijni objęci próbą.

(184)

W okresie badanym średnie ceny sprzedaży stosowane przez producentów unijnych objętych próbą wzrosły o 15 %, zgodnie ze wzrostem średnich kosztów produkcji, które wzrosły o 16 %.

(185)

Z uwagi na fakt, że na średnie koszty i ceny ma wpływ asortyment wyrobów sprzedawanych przez tych producentów, nie oznacza to, że koszty i cena porównywalnego produktu wzrosły w okresie badanym o 16 %.

4.4.3.2.   Koszty pracy

(186)

Średnie koszty pracy czterech producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 9

Średnie koszty pracy na pracownika

 

2014

2015

2016

OD

Średnie koszty pracy na pracownika (EUR)

38 348

37 042

34 818

34 659

Indeks

100

97

91

90

Źródło: Producenci unijni objęci próbą.

(187)

Średnie koszty pracy na pracownika zmalały o 10 % w okresie badanym ze względu na zwiększenie się liczby pracowników fabryk w stosunku do wzrostu liczby personelu zatrudnianego do pełnienia obowiązków w zakresie sprzedaży i zarządzania.

4.4.3.3.   Zapasy

(188)

Stan zapasów czterech producentów unijnych objętych próbą kształtował się w okresie badanym następująco:

Tabela 10

Zapasy

 

2014

2015

2016

OD

Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego (sztuki)

59 375

73 521

90 573

98 412

Indeks

100

124

153

166

Źródło: Producenci unijni objęci próbą.

(189)

Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego czterech producentów unijnych objętych próbą wzrósł w okresie badanym o 66 %.

(190)

Należy zauważyć, że poziom zapasów w okresie objętym dochodzeniem zbadano na koniec września, kiedy zapasy są zwykle niskie, ponieważ data ta pokrywa się z zakończeniem sezonu sprzedaży. Poziom zapasów w innych okresach zbadano natomiast na koniec grudnia, kiedy producenci posiadają na ogół duże zapasy w oczekiwaniu na następny sezon sprzedaży.

(191)

Wzrost zapasów był zatem znaczny. Ustalono, iż wynikał on z ogólnego rozwoju rynku oraz faktu, że o ile wielkość produkcji utrzymywano znacznie poniżej wzrostu konsumpcji, wielkość sprzedaży rozwijała się wolniej niż produkcja, powodując nagromadzenie zapasów, co jest szczególnie widoczne pod koniec okresu objętego dochodzeniem.

4.4.3.4.   Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

(192)

Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje oraz zwrot z inwestycji czterech producentów unijnych objętych próbą kształtowały się w okresie badanym następująco:

Tabela 11

Rentowność, przepływy pieniężne, inwestycje i zwrot z inwestycji

 

2014

2015

2016

OD

Rentowność sprzedaży klientom niepowiązanym w Unii (% obrotu ze sprzedaży)

2,7

4,3

3,8

3,4

Indeks

100

160

142

125

Przepływy pieniężne (w EUR)

5 178 860

– 5 433 666

17 079 409

4 955 399

Indeks

100

– 105

330

96

Przepływy pieniężne (% obrotu ze sprzedaży)

1,1

– 1,0

2,5

0,6

Indeks

100

– 89

218

55

Inwestycje (w EUR)

6 775 924

17 773 148

7 888 936

11 965 802

Indeks

100

262

116

177

Zwrot z inwestycji (%)

18

30

38

37

Indeks

100

164

213

203

Źródło: Producenci unijni objęci próbą.

(193)

Komisja określiła rentowność czterech producentów unijnych objętych próbą, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego klientom niepowiązanym w Unii jako odsetek obrotów od tej sprzedaży.

(194)

Poczynając od niskiej podstawy wynoszącej 2,7 % w 2014 r. marże zysku zmalały z 4,3 % w 2015 r. do 3,4 % w okresie objętym dochodzeniem.

(195)

Przepływy pieniężne netto to zdolność producentów unijnych do samofinansowania swojej działalności. W okresie badanym przepływy pieniężne spadły o 4 % i przyjęły wartości ujemne w 2015 r. Nie obejmowało to inwestycji poniesionych w okresie badanym.

(196)

Porównanie marży zysku wyrażonej jako odsetek obrotów z operacyjnymi przepływami środków pieniężnych wyrażonymi w tych samych wartościach wykazuje bardzo niski wynik przeliczenia zysku na przepływy pieniężne na skutek zmian stanu zapasów.

(197)

W okresie badanym inwestycje wzrosły o 77 % chociaż stanowiły nie więcej niż 2 % sprzedaży.

(198)

W okresie badanym stopa zwrotu z inwestycji wzrosła o 103 %. Chociaż przemysł rowerów elektrycznych jest pod względem strukturalnym działalnością gospodarczą o znacznym udziale gotówki w obrocie, do jej prowadzenia potrzebna jest jednak niewielka ilość aktywów, które są już na ogół dostępne, ponieważ pochodzą z produkcji tradycyjnych rowerów. W tym kontekście zwrot z inwestycji ma niewielkie znaczenie.

(199)

Słabe wyniki finansowe przemysłu Unii pod względem zysku i przepływów pieniężnych w okresie objętym dochodzeniem ograniczyły jego zdolność do pozyskania kapitału.

4.4.4.   Wnioski dotyczące szkody

(200)

W obliczu zwiększającego się przywozu towarów po cenach dumpingowych z Chin przemysł Unii nie był w stanie wykorzystać wzrostu na rynku rowerów elektrycznych. W okresie badanym sprzedaż wzrosła o 21 %, a konsumpcja o 74 %. Jednocześnie utracono 23 punkty procentowe udziału w rynku, z których 18 % utracono na rzecz przywozu z Chin w wyniku podcięcia cen przemysłu Unii w okresie objętym dochodzeniem o 16–43 %.

(201)

Presja wywierana na sprzedaż miała wpływ na produkcję, zapasy, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych i zatrudnienie. Produkcja rosła zasadniczo w takim samym tempie jak konsumpcja w latach 2014–2015 (odpowiednio + 17 % i + 20 %). Po 2015 r. przemysł Unii został jednak zmuszony do ponownej oceny swoich oczekiwań dotyczących sprzedaży. Pojawiła się wówczas znacząca i coraz większa rozbieżność między tendencją w produkcji a ogólnym rozwojem rynku – produkcja wzrosła o 12 punktów procentowych, a konsumpcja o 54 punkty procentowe między 2015 r. a okresem objętym dochodzeniem.

(202)

Niemniej jednak, z wyjątkiem 2014 r., produkcja była systematycznie wyższa niż sprzedaż, co doprowadziło do znaczącego wzrostu w stanie zapasów. Moce produkcyjne, które do 2016 r. wzrastały wraz z konsumpcją, ograniczono, aby powstrzymać pogarszanie się wskaźnika wykorzystania mocy produkcyjnych, który w latach 2014–2016 spadł o 9 punktów procentowych.

(203)

Ogólnie, między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem nastąpił spadek produkcji, stan zapasów po sezonie sprzedaży był wyższy niż przed rozpoczęciem sezonu, moce produkcyjne zmalały, zatrudnienie uległo zahamowaniu, natomiast przywóz z ChRL wzrósł o 155 punktów procentowych.

(204)

Z powodu presji na ceny i niezdolności do uzyskania korzyści skali na powstającym rynku rentowność przemysłu Unii utrzymywała się na niskim poziomie w całym okresie badanym. Ten niski poziom zysku i zmiany w stanie zapasów doprowadziły do niskich operacyjnych przepływów pieniężnych, które były niższe niż poziom inwestycji ponoszonych w okresie badanym i przyczyniły się do większej podatności tej działalności gospodarczej o znacznym udziale gotówki w obrocie zależnej w dużej mierze od płynności zapewnianej przez banki. W okresie objętym dochodzeniem czterech producentów ogłosiło upadłość.

(205)

Wskaźniki szkody dotyczące wzrostu, udziału w rynku, mocy produkcyjnych, wykorzystania mocy produkcyjnych, zapasów, marży zysku, przepływów pieniężnych i zdolności do pozyskania kapitału wykazały tendencję ujemną. Jedynie z uwagi na mocny bazowy wzrost popytu pozostałe wskaźniki również nie przybrały wartości ujemnych.

(206)

W związku z powyższym Komisja stwierdziła na tym etapie, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

(207)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL spowodował istotną szkodę dla przemysłu Unii. Zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała także, czy inne znane czynniki mogły w tym samym czasie również spowodować szkodę dla przemysłu Unii.

(208)

Komisja dopilnowała, aby wszelkie szkody spowodowane przez czynniki inne niż przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL nie były łączone z tym przywozem. Czynniki te obejmują: przywóz z innych państw trzecich, wielkość wywozu producentów unijnych i domniemany wpływ inwestycji i rozwoju mocy produkcyjnych.

5.1.   Wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych

(209)

W okresie objętym dochodzeniem cena przywożonych towarów dumpingowych z ChRL poważnie podcięła ceny stosowane przez przemysł Unii, przy czym marginesy podcięcia mieściły się w zakresie 16,2–43,2 %. W okresie badanym przemysł Unii odnotował stratę 23 punktów procentowych udziału w rynku, który wzrósł o 74 %, natomiast przywóz z ChRL wzrósł o 250 % i jego udział w rynku zyskał 17 punktów, wzrastając z 18 % do 35 %. Z powodu presji na ceny wywieranej przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL zyski i przepływy pieniężne utrzymywały się na niskich poziomach.

5.2.   Wpływ innych czynników

5.2.1.   Przywóz z państw trzecich

(210)

Wielkość przywozu z pozostałych państw trzecich kształtowała się w okresie badanym następująco:

Tabela 12

Przywóz z państw trzecich

Państwo

 

2014

2015

2016

OD

Tajwan

Ilość (w sztukach)

21 335

43 095

79 312

108 817

Indeks

100

202

372

510

Udział w rynku (%)

2

3

5

5

Średnia cena (EUR)

622

571

843

1 016

Indeks

100

92

135

163

Wietnam

Ilość (w sztukach)

37 892

74 259

91 468

101 376

Indeks

100

196

241

268

Udział w rynku (%)

3

5

5

5

Średnia cena (EUR)

435

539

542

570

Indeks

100

124

125

131

Szwajcaria

Ilość (w sztukach)

883

14 310

30 477

28 440

Indeks

100

1 621

3 452

3 221

Udział w rynku (%)

0

1

2

1

Średnia cena (EUR)

1 140

1 391

1 606

1 606

Indeks

100

122

141

141

Japonia

Ilość (w sztukach)

16 994

4 217

1 613

1 710

Indeks

100

25

9

10

Udział w rynku (%)

1

0

0

0

Średnia cena (EUR)

1 098

1 406

1 687

952

Indeks

100

128

154

87

Wszystkie państwa trzecie łącznie z wyjątkiem ChRL

Ilość (w sztukach)

77 104

135 881

202 870

240 343

Indeks

100

176

263

312

Udział w rynku (%)

7

10

12

12

Średnia cena (EUR)

641

666

828

897

Indeks

100

104

129

140

Źródło: Eurostat.

(211)

Wielkość przywozu z państw trzecich innych niż ChRL uległa znacznej zmianie, zwiększając swój udział w rynku z 7 % w 2014 r. (77 000 sztuk) do 12 % (240 000 w okresie objętym dochodzeniem). Tempo wzrostu zwolniło jednak kiedy chińscy eksporterzy zintensyfikowali swoją działalność po 2015 r.

(212)

Przywóz ten pochodził niemal wyłącznie z Tajwanu i Wietnamu. Po 2015 r. Komisja zaobserwowała wolniejszy wzrost przywozu z Wietnamu, co może tłumaczyć znacząca i stale wzrastająca różnica ceny w stosunku do przywozu z Chin. Podobnie stały wzrost przywozu z Tajwanu wystąpił wraz z równie znaczącym wzrostem cen, co sugeruje, że przywóz ten mógł przesunąć się w stronę wyższych segmentów rynku.

(213)

Produkty przywożone z Tajwanu i Wietnamu miały zwykle ceny niższe niż produkty przemysłu Unii. Biorąc jednak pod uwagę szeroki zakres cen rowerów elektrycznych Komisja nie może stwierdzić, że przywóz ten podciął ceny przemysłu Unii w podobny sposób. Ponadto ich średnie ceny wzrosły, natomiast średnie ceny produktów przywożonych z ChRL zmalały.

(214)

Różnica między cenami produktów przywożonych z Wietnamu a produktami przemysłu Unii jest jednak znacząca i nie można wykluczyć, że przyczyniła się ona w niewielkim stopniu do szkody. Produkty przywożone z Wietnamu przestały jednak zwiększać swój udział w rynku po 2015 r., a wielkość przywozu utrzymywała się na niewielkim poziomie.

(215)

Tym samym przywóz ze wszystkich państw poza ChRL nie naruszył związku przyczynowego między przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL a szkodą poniesioną przez przemysł Unii i mógł mieć zaledwie nieznaczny wpływ na poniesienie szkody.

5.2.2.   Wyniki wywozu przemysłu Unii

(216)

Wielkość wywozu czterech producentów unijnych objętych próbą w okresie badanym kształtowała się następująco:

Tabela 13

Wyniki wywozu producentów unijnych objętych próbą

 

2014

2015

2016

OD

Wielkość wywozu (w sztukach)

5 539

14 529

24 922

21 548

Indeks

100

262

450

389

Średnia cena (w EUR)

1 570

680

676

907

Indeks

100

43

43

58

Źródło: Producenci unijni objęci próbą.

(217)

Wywóz poza Unię przez objętych próbą producentów unijnych był nieznaczny (3 % całkowitej wielkości sprzedaży w okresie badanym). Nawet przy uwzględnieniu spadku średniej ceny, wyniki eksportowe przemysłu Unii nie mogły być przyczyną szkody.

5.2.3.   Inwestycje i rozwój mocy produkcyjnych

(218)

CCCME twierdziła, że inwestycje w moce produkcyjne spowodowały w 2016 r. nadwyżkę mocy produkcyjnych przekraczającą realistyczne oczekiwania dotyczące sprzedaży, co skutkowało zarówno znaczącym obniżeniem wykorzystania mocy produkcyjnych, jak i poważnie wpłynęło na rentowność.

(219)

Komisja odrzuciła powyższy argument. Po pierwsze, nie można stwierdzić, że inwestycje w moce produkcyjne przekraczały jakiekolwiek realistyczne oczekiwania dotyczące sprzedaży. Jak wynika z tabeli 5 powyżej, moce produkcyjne wzrosły o 300 000 sztuk w latach 2015–2016. Jest to w pełni zgodne ze wzrostem konsumpcji w latach 2015–2016, który również wynosił 300 000 sztuk, jak wynika z tabeli 2 powyżej. Z uwagi na nieuczciwą presję wywieraną przez przywóz z Chin po cenach dumpingowych przemysł Unii ograniczył w efekcie swoje moce produkcyjne między 2016 r. a okresem objętym dochodzeniem o ponad 150 000 sztuk, pomimo dalszego wzrostu rynku o ponad 300 000 sztuk.

(220)

Po drugie, Komisja zaobserwowała, że poziom wydatków kapitałowych nie był wysoki. Przeciwnie – wynosił on poniżej 2 % całkowitego obrotu w okresie badanym. Przemysł Unii przekształcił istniejące linie produkcyjne, w związku z czym wzrost mocy produkcyjnych nie był głównym czynnikiem wydatków kapitałowych.

(221)

Po trzecie, wydatków kapitałowych nie uwzględnia się w rentowności (z wyjątkiem kwot odpisanych i amortyzacji, które zasadniczo nie wzrosły) ani przepływach pieniężnych (które mają miejsce na poziomie operacyjnym). W związku z tym interpretowanie któregokolwiek z tych wskaźników w świetle poziomu inwestycji jest błędem.

(222)

Wreszcie wskaźniki Komisji pokazują, że koszty produkcji wzrosły wraz z cenami sprzedaży. W rezultacie nie można było twierdzić, że wzrost mocy produkcyjnych miał nieproporcjonalny wpływ na koszty produkcji.

5.3.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

(223)

Komisja tymczasowo ustaliła, że zachodzi związek przyczynowy między szkodą poniesioną przez producentów unijnych a przywozem towarów po cenach dumpingowych z ChRL.

(224)

Komisja odróżniła i oddzieliła wpływ wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu Unii od szkodliwych skutków przywozu produktu po cenach dumpingowych.

(225)

Tymczasowo stwierdzono, że pozostałe ustalone czynniki, takie jak przywóz z innych państw trzecich, wyniki sprzedaży eksportowej producentów unijnych i domniemany wpływ inwestycji i rozwoju mocy produkcyjnych, nie naruszają związku przyczynowego, nawet wziąwszy pod uwagę ich potencjalny łączny wpływ.

(226)

Na tej podstawie Komisja stwierdziła na tym etapie, że istotna szkoda dla przemysłu Unii została spowodowana przez przywóz towarów po cenach dumpingowych z ChRL, a inne czynniki, rozważane osobno lub łącznie, nie osłabiły związku przyczynowego między szkodą a przywozem towarów po cenach dumpingowych.

6.   INTERES UNII

(227)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała, czy można jasno stwierdzić, że wprowadzenie środków w tym przypadku wyraźnie nie leży w interesie Unii, mimo ustalenia, że miał miejsce dumping wyrządzający szkodę. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich różnych interesów, których sprawa dotyczy, w tym interesów przemysłu Unii, importerów i użytkowników.

6.1.   Interes dostawców

(228)

CONEBI, które zrzesza krajowe stowarzyszenia przedstawiające zarówno producentów rowerów, jak i dostawców części, popiera wprowadzenie środków. Żaden dostawca nie zajął jednak indywidualnego stanowiska w trakcie tego dochodzenia.

(229)

Zgodnie z liczbami przedstawionymi przez CONEBI części rowerowe (zarówno do rowerów tradycyjnych i elektrycznych) wytwarzają 424 przedsiębiorstwa w 19 państwach członkowskich zatrudniające niemal 21 000 pracowników, które w 2016 r. zainwestowały ponad 660 mln EUR w produkcję i innowacje.

(230)

Komisja wstępnie uznała, że wprowadzenie cła antydumpingowego leżałoby w interesie dostawców przemysłu Unii.

6.2.   Interes przemysłu Unii

(231)

Przemysł Unii tworzą przedsiębiorstwa duże, małe i średnie, a w okresie badanym zatrudniał on bezpośrednio około 3 600 pracowników w dwunastu państwach członkowskich. Ponadto, chociaż konsumpcja rowerów elektrycznych wciąż stanowi niewielką część całkowitego rynku rowerów, przesunięcie popytu z tradycyjnych rowerów w stronę rowerów elektrycznych przebiega szybko i stawia przed całym przemysłem rowerowym strukturalne wyzwanie w postaci zachowania poziomu działalności, wartości dodanej i miejsc pracy.

(232)

Jak wykazano w pkt 4.4.4 powyżej, z analizy rozwoju wskaźników szkody od początku okresu badanego wynika, że pogorszenie własnej sytuacji i negatywny wpływ przywozu towarów po cenach dumpingowych odnotował cały przemysł Unii.

(233)

Komisja oczekuje, że nałożenie tymczasowego cła antydumpingowego umożliwi wszystkim producentom prowadzenie działalności na rynku unijnym w warunkach uczciwego handlu. Jeżeli nie zostaną wprowadzone żadne środki, bardzo prawdopodobne jest dalsze pogarszanie się sytuacji gospodarczej i finansowej przemysłu Unii.

(234)

W związku z powyższym Komisja wstępnie uznała, że wprowadzenie cła antydumpingowego leżałoby w interesie przemysłu Unii.

6.3.   Interes importerów niepowiązanych

(235)

CEIEB zgłosił sprzeciw wobec wprowadzenia środków. Był on przedstawicielem dwudziestu jeden importerów z siedmiu państw członkowskich.

(236)

Jedenastu członków CEIEB wzięło udział w doborze próby. Ponadto dwa przedsiębiorstwa nienależące do tego kolektywu również wyraziły sprzeciw wobec wprowadzenia środków antydumpingowych. W sumie trzynaście przedsiębiorstw, których wielkość przywozu jest znana, reprezentowało 10 % łącznego przywozu z ChRL w okresie objętym dochodzeniem.

(237)

Zgodnie z opiniami przedstawionymi przez importerów objętych próbą istniało prawdopodobieństwo, że nałożenie ceł prawdopodobnie zakłóci, co najmniej tymczasowo, funkcjonowanie ich łańcucha dostaw i zagrozi ich sytuacji finansowej, jeżeli nie będą w stanie przerzucić zwiększonych kosztów związanych z cłem na swoich klientów.

(238)

Zgodnie z opiniami przedstawionymi przez importerów objętych próbą najwięksi importerzy byli w stanie pozyskiwać odpowiednie rowery elektryczne spoza ChRL lub posiadali alternatywne źródła dostaw poza ChRL, w tym w przemyśle Unii. Importerzy ci zatrudniają większość pracowników, o których mowa w motywie 236.

(239)

W statystykach dotyczących przywozu widać, że Wietnam oraz Tajwan zapewniły europejskim importerom znaczne ilości rowerów elektrycznych. Istnieje również prawdopodobieństwo, że inne państwa, które są w dobrej sytuacji, jeżeli chodzi o produkcję tradycyjnych rowerów, mogłyby ewentualnie zaopatrywać importerów.

(240)

Pod tym względem Komisja zauważa, że nałożenie ceł na przywóz tradycyjnych rowerów z ChRL nie spowodowało zamknięcia rynku Unii na przywóz, a wręcz przeciwnie: spowodowało zwiększenie liczby krajów będących dostawcami tradycyjnych rowerów. Natomiast na dużych rynkach, na których nie ma środków mających zastosowanie do tradycyjnych rowerów z ChRL, np. w Stanach Zjednoczonych i Japonii, przywóz stanowił odpowiednio 99 i 90 % rynku i większość tego przywozu pochodziła z ChRL.

(241)

Komisja zauważyła, że przemysł rowerowy składa się z ponad 450 producentów, spośród których jedynie 37 produkuje obecnie rowery elektryczne. Dodatkowo aktualni producenci rowerów elektrycznych już dostarczają szeroką gamę rowerów elektrycznych i w normalnych warunkach rynkowych mogą zwiększyć swoje moce produkcyjne.

(242)

Mimo że nałożenie ceł mogłoby mieć niekorzystne skutki dla wielu, głównie małych, importerów, negatywny wpływ nałożenia ceł można złagodzić dzięki możliwości pozyskiwania odpowiednich rowerów w przemyśle Unii, w innych państwach trzecich i w ChRL po uczciwych cenach.

(243)

Komisja stwierdziła zatem, że wprowadzenie ceł nie leżało w interesie importerów, jednak prawdopodobny negatywny wpływ na importerów nie przeważył nad pozytywnym wpływem środków na przemysł Unii.

6.4.   Interes użytkowników

(244)

Do niniejszego dochodzenia zgłosiła się Europejska Federacja Rowerzystów (ang. European Cyclists' Federation; „ECF”). Reprezentuje ona stowarzyszenia i federacje rowerzystów. ECF stwierdziła, że cena nie jest decydującym czynnikiem, jeżeli chodzi o to, czy ludzie korzystają z rowerów w mniejszym, czy większym stopniu i przedstawiła dowody na to, że kraje, w których więcej osób korzysta z rowerów, to kraje, w których rowery tradycyjne i rowery elektryczne kosztują więcej.

(245)

Wzorzec ten potwierdziło oświadczenie złożone przez kolektyw importerów sprzeciwiających się środkom, w którym wykazano, że kraje, w których najszybciej przyjmują się rowery elektryczne, to kraje, w których rowery elektryczne są w ujęciu średnim najdroższe.

(246)

Kolektyw importerów stwierdził również, że istnieje silny związek między cenami rowerów elektrycznych, krajową kulturą jazdy na rowerze, jakością infrastruktury a przyjęciem się rowerów elektrycznych.

(247)

ECF popiera warunki rynkowe, które sprzyjają jakości, innowacjom i usługom. W związku z tym ECF stwierdziła, że jeżeli zostanie ustalony poziom dumpingu, będzie to miało negatywny wpływ na rozwój rowerów elektrycznych i w konsekwencji na przejścia na bardziej ekologiczną Europę, oferującą swoim obywatelom bardziej efektywną mobilność.

(248)

Z drugiej strony kolektyw importerów sprzeciwiających się wprowadzeniu środków stwierdził, że środki uniemożliwią chińskim producentom dostarczanie produktów w segmencie niskiej klasy, jak również rozwijanie produktów w segmentach średniej i wysokiej klasy, czego skutkiem będzie ograniczenie konkurencji. Ponieważ przemysł Unii jest rzekomo w dużej mierze aktywny w segmentach średniej i wysokiej klasy, spowodowałoby to z kolei ograniczenie wyboru i wyższe ceny dla europejskich konsumentów.

(249)

W dochodzeniu wykazano, że przemysł Unii jest aktywny we wszystkich segmentach rynku, w tym w segmencie produktów najniższego szczebla. Oczekuje się, że środki wzmocnią i zróżnicują podaż rowerów elektrycznych dzięki przywróceniu konkurencji na zasadzie równych szans. Należy przypomnieć, że wprowadzenie środków dotyczących tradycyjnych rowerów nie spowodowało ograniczenia wyboru dla konsumentów, natomiast zwiększyło różnorodność dostawców i ich krajów pochodzenia. Argument ten został zatem uznany za nieuzasadniony i musiał zostać odrzucony.

(250)

Choć oczekuje się, że wprowadzenie środków przywróci ceny rynkowe, które są faktycznie wyższe niż ceny dumpingowe, cena jest jednym z czynników kierujących wyborami konsumenta i prawdopodobny wpływ na ceny dla konsumentów musi zostać zrównoważony przez zestawienie kosztów i korzyści z alternatywnymi rozwiązaniami w stosunku do rowerów elektrycznych, np. samochodami, motocyklami lub skuterami.

(251)

Komisja uznała, że interesu konsumenta nie można ograniczać do wpływu cen w wyniku sprowadzenia przywozu z ChRL do poziomu niepowodującego szkody. Wręcz przeciwnie: istnieją dowody na to, że na wybór konsumenta mają wpływ inne czynniki, takie jak różnorodność, jakość, innowacyjność i usługi, co można osiągnąć jedynie w zwykłych warunkach rynkowych z uczciwą i otwartą konkurencją.

(252)

Komisja stwierdziła zatem, że środki nie będą miały zbytniego wpływu na sytuację konsumentów i przyczynią się do zrównoważonego rozwoju rowerów elektrycznych w Europie oraz do wynikających z tego większych korzyści dla społeczeństwa, jeżeli chodzi o ochronę środowiska i zwiększoną mobilność.

6.5.   Interes innych stron

(253)

Ponadto Federacja Europejskich Związków Zawodowych industriAll wyraziła swoje zaniepokojenie negatywnym wpływem przywozu towarów po cenach dumpingowych na stan przemysłu Unii, a także swoje wsparcie dla środków mających na celu zapewnienie równych szans i dalszego mocnego zatrudnienia w Unii.

6.6.   Wniosek dotyczący interesu Unii

(254)

Choć nie można wykluczyć niekorzystnego wpływu środków na małych importerów produktu objętego dochodzeniem i na ceny dla konsumentów, nie przeważa on nad korzyściami dla dostawców, przemysłu Unii i konsumentów.

(255)

Na podstawie powyższego Komisja doszła do wniosku, że na obecnym etapie dochodzenia nie ma przekonujących powodów, aby stwierdzić, iż wprowadzenie tymczasowych środków w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem z ChRL nie leży w interesie Unii.

7.   TYMCZASOWE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

(256)

Biorąc pod uwagę wnioski Komisji dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi Unii przez przywóz z Chin towarów po cenach dumpingowych.

7.1.   Poziom usuwający szkodę

(257)

W celu określenia poziomu środków Komisja najpierw ustaliła kwotę cła niezbędną do usunięcia szkody ponoszonej przez przemysł Unii.

(258)

Szkoda zostałaby usunięta, gdyby przemysł Unii był w stanie pokryć koszty produkcji oraz osiągnąć zysk przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego na rynku unijnym, jaki tego rodzaju przemysł może zazwyczaj osiągnąć w tym sektorze w normalnych warunkach konkurencji, tj. przy braku przywozu towarów po cenach dumpingowych.

(259)

Aby ustalić poziom zysku możliwego do osiągnięcia w normalnych warunkach konkurencji, Komisja uwzględniła zysk osiągnięty ze sprzedaży niepowiązanym klientom, który został wykorzystany do celów ustalenia poziomu usuwającego szkodę.

(260)

Zysk docelowy tymczasowo ustalono na poziomie 4,3 % – jest to najwyższa średnia marża zysku przemysłu Unii w okresie badanym. Producenci unijni objęci próbą nie byli w stanie zapewnić marży zysku w odniesieniu do produkcji rowerów elektrycznych przed 2014 r.

(261)

Komisja ustaliła następnie poziom usuwający szkodę przez porównanie średniej ważonej ceny importowej objętych próbą współpracujących producentów eksportujących z ChRL, odpowiednio dostosowanej pod kątem kosztów przywozu i należności celnych, ustalonej na potrzeby obliczeń podcięcia cenowego, ze średnią ważoną niewyrządzającej szkody ceny produktu podobnego sprzedawanego przez objętych próbą producentów unijnych na rynku unijnym w okresie objętym dochodzeniem. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetka średniej ważonej wartości importowej CIF.

(262)

Poziom usuwający szkodę dla „innych przedsiębiorstw współpracujących” oraz dla „wszystkich innych przedsiębiorstw” obliczono w ten sam sposób jak margines dumpingu dla tych przedsiębiorstw (zob. motywy 123–127).

7.2.   Środki tymczasowe

(263)

W odniesieniu do przywozu rowerów elektrycznych pochodzących z ChRL należy wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe zgodnie z zasadą niższego cła określoną w art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała poziomy usuwające szkodę z marginesami dumpingu. Kwotę należności celnych należy ustalić na poziomie niższego marginesu dumpingu i na poziomie usuwającym szkodę.

(264)

W związku z powyższym stawki tymczasowego cła antydumpingowego, wyrażone w cenach CIF na granicy Unii przed ocleniem, powinny być następujące:

Przedsiębiorstwo

Margines dumpingu

Poziom usuwający szkodę

Tymczasowe cło antydumpingowe

Bodo Vehicle Group Co., Ltd.

90,6 %

77,6 %

77,6 %

Giant Electric Vehicle (Kunshan) Co., Ltd

34,6 %

27,5 %

27,5 %

Jinhua Vision Industry Co., Ltd oraz Yongkang Hulong Electric Vehicle Co., Ltd.

42,8 %

21,8 %

21,8 %

Suzhou Rununion Motivity Co., Ltd.

106,4 %

83,6 %

83,6 %

Współpracujący producenci eksportujący nieobjęci próbą (zob. załącznik)

51,0 %

37,0 %

37,0 %

Wszystkie inne przedsiębiorstwa

106,4 %

83,6 %

83,6 %

(265)

Rozporządzeniem w sprawie rejestracji Komisja objęła rejestracją przywóz produktu objętego postępowaniem w celu ewentualnego stosowania z mocą wsteczną wszelkich środków antydumpingowych i wyrównawczych na mocy art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego oraz art. 24 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego.

(266)

Jeżeli chodzi o bieżące dochodzenie antydumpingowe oraz w świetle powyższych ustaleń, należy zaprzestać rejestracji przywozu do celów dochodzenia antydumpingowego zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(267)

W przypadku toczącego się równolegle dochodzenia antysubsydyjnego, należy prowadzić rejestrację przywozu produktu objętego postępowaniem na mocy art. 24 ust. 5 podstawowego rozporządzenia antysubsydyjnego.

(268)

Na obecnym etapie postępowania nie można podjąć decyzji o ewentualnym stosowaniu środków antydumpingowych z mocą wsteczną.

(269)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia w odniesieniu do tych przedsiębiorstw. Przedmiotowe stawki należności celnych mają zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL oraz produkowanego przez wymienione podmioty prawne. Przywóz produktu objętego postępowaniem wyprodukowanego przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, które nie zostało wyraźnie wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami wyraźnie wymienionymi, powinien podlegać stawce należności celnej mającej zastosowanie do „wszystkich innych przedsiębiorstw”. Nie powinien on być objęty żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

(270)

Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego w przypadku zmiany jego nazwy. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (9). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki należności celnej, która ma do niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki należności celnej, która ma do niego zastosowanie, zawiadomienie informujące o zmianie nazwy zostanie opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(271)

W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw należy stosować nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach niniejszego dochodzenia, ale także do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w trakcie okresu objętego dochodzeniem.

8.   PRZEPISY KOŃCOWE

(272)

W interesie dobrej administracji Komisja wezwała zainteresowane strony do przedłożenia pisemnych uwag lub złożenia wniosku o przesłuchanie przez Komisję lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu w określonym terminie.

(273)

Ustalenia dotyczące nałożenia ceł tymczasowych obowiązują tymczasowo i mogą ulec zmianie na ostatecznym etapie dochodzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz rowerów pedałowych ze wspomaganymi pedałami, wyposażonych w pomocniczy silnik elektryczny, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, objętych obecnie kodami CN 8711 60 10 i ex 8711 60 90 (kod TARIC 8711609010).

2.   Stawki tymczasowego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, dla produktu opisanego w ust. 1 i wytwarzanego przez poniższe przedsiębiorstwa są następujące:

Przedsiębiorstwo

Tymczasowe cło antydumpingowe

Dodatkowy kod TARIC

Bodo Vehicle Group Co., Ltd.

77,6 %

C382

Giant Electric Vehicle (Kunshan) Co., Ltd

27,5 %

C383

Jinhua Vision Industry Co., Ltd oraz Yongkang Hulong Electric Vehicle Co., Ltd.

21,8 %

C384

Suzhou Rununion Motivity Co., Ltd.

83,6 %

C385

Pozostali producenci współpracujący wymienieni w załączniku

37,0 %

Zob. załącznik.

Wszystkie inne przedsiębiorstwa

83,6 %

C999

3.   Stosowanie indywidualnych stawek celnych ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi zawierać oświadczenie następującej treści, opatrzone datą i podpisem pracownika podmiotu wystawiającego fakturę, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska: „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że rowery elektryczne sprzedane na wywóz do Unii Europejskiej objęte niniejszą fakturą zostały wytworzone przez [nazwa i adres przedsiębiorstwa] [dodatkowy kod TARIC] w Chińskiej Republice Ludowej. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą”. W razie braku przedstawienia takiej faktury stosuje się cło mające zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.

4.   Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.

5.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

1.   W ciągu 25 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zainteresowane strony mogą:

a)

zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie;

b)

przekazać Komisji swoje uwagi na piśmie; oraz

c)

złożyć wniosek o przesłuchanie przez Komisją lub przez rzecznika praw stron w postępowaniach handlowych.

2.   W ciągu 25 dni kalendarzowych od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia strony, o których mowa w art. 21 ust. 4 rozporządzenia (UE) 2016/1036, mogą zgłaszać uwagi dotyczące stosowania środków tymczasowych.

Artykuł 3

Art. 1 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) 2018/671 otrzymuje brzmienie:

„1.   Niniejszym poleca się władzom celnym, na podstawie art. 24 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/1037, podjęcie odpowiednich kroków w celu rejestrowania przywozu do Unii rowerów pedałowych ze wspomaganymi pedałami, wyposażonych w pomocniczy silnik elektryczny, obecnie objętych kodami CN 8711 60 10 oraz ex 8711 60 90 (kod TARIC 8711609010), pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej.”.

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(2)  Dz.U. C 353 z 20.10.2017, s. 19.

(3)  Dz.U. C 440 z 21.12.2017, s. 22.

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/671 z dnia 2 maja 2018 r. poddające rejestracji przywóz rowerów elektrycznych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 113 z 3.5.2018, s. 4).

(5)  Skarga, załącznik 10.

(6)  Skarga, załącznik 9.

(7)  Maksymalna ciągła moc znamionowa

(8)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1037 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem towarów subsydiowanych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 55).

(9)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, Rue de la Loi 170, 1040 Bruxelles/Brussel, BELGIQUE/BELGIË.


ZAŁĄCZNIK

Nazwa przedsiębiorstwa

Prowincja

Dodatkowy kod TARIC

Acetrikes Bicycles (Taicang) Co., Ltd.

Jiangsu

C386

Active Cycles Co., Ltd.

Jiangsu

C387

Aigeni Technology Co., Ltd.

Jiangsu

C388

Aima Technology Group Co., Ltd.

Tiencin

C389

Alco Electronics (Dongguan) Limited

Guangdong

C390

Beijing Tsinova Technology Co., Ltd.

Pekin

C391

Changzhou Airwheel Technology Co., Ltd.

Jiangsu

C392

Changzhou Bisek Cycle Co., Ltd.

Jiangsu

C393

Changzhou Hj Pedal Co., Ltd.

Jiangsu

C394

Changzhou Rich Vehicle Technology Co., Ltd.

Jiangsu

C395

Changzhou Ristar Cycle Co., Ltd

Jiangsu

C396

Changzhou Sobowo Vehicle Co., Ltd.

Jiangsu

C397

Changzhou Steamoon Intelligent Technology Co., Ltd.

Jiangsu

C398

Cutting Edge Power Vehicle Int'l TJ Co., Ltd.

Tiencin

C399

Cycleman E-Vehicle Ltd., Co.

Jiangsu

C400

Dongguan Benling Vehicle Technology Co., Ltd.

Guangdong

C401

Dongguan Honglin Industrial Co., Ltd oraz Melton Industrial (Dong Guan) Co., Ltd.

Guangdong

C402

Eco International Elebike Co., Ltd.

Jiangsu

C403

Everestt International Industries Ltd.

Jiangsu

C404

Foshan Lano Bike Co., Ltd.

Guangdong

C405

Foshan Zenith Sports Co., Ltd.

Guangdong

C406

Geoby Advance Technology Co., Ltd.

Jiangsu

C407

Guangdong Commercial Trading Imp. & Exp. Corp., Ltd.

Guangdong

C408

Guangdong Shunde Junhao Science & Technology Development Co., Ltd.

Guangdong

C409

Guangzhou Symbol Bicycle Co., Ltd.

Kanton

C410

Hangzhou Fanzhou Technology Co., Ltd.

Zhejiang

C411

Hangzhou Morakot E-Bike Manufacture Co., Ltd.

Zhejiang

C412

Hangzhou TOP Mechanical And Electrical Technology, Co. Ltd.

Zhejiang

C413

Hua Chin Bicycle & Fitness (H.Z.) Co., Ltd.

Guangdong

C414

Jiangsu Imi Electric Vehicle Technology Co., Ltd.

Jiangsu

C415

Jiangsu Lvneng Electrical Bicycle Technology Co., Ltd.

Jiangsu

C416

Jiangsu Stareyes Bicycle Industrial Co., Ltd.

Jiangsu

C417

Jiaxing Onway Ev Tech Co., Ltd.

Zhejiang

C418

Jinhua Enjoycare Motive Technology Co., Ltd.

Zhejiang

C419

Jinhua Feirui Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C420

Jinhua Jobo Technology Co., Ltd.

Zhejiang

C421

Jinhua Suntide Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C422

Jinhua Yifei Electric Science And Technology Co., Ltd.

Zhejiang

C423

Jinhua Zodin E-Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C424

Kenstone Metal (Kunshan) Co., Ltd.

Jiangsu

C425

Komda Industrial (Dongguan) Co., Ltd.

Guangdong

C426

Kunshan Sevenone Cycle Co., Ltd.

Jiangsu

C427

Nanjing Jincheng Machinery Co., Ltd.

Jiangsu

C428

Nantong Tianyuan Automatic Vehicle Co., Ltd.

Jiangsu

C429

Ningbo Bestar Co., Ltd.

Zhejiang

C430

Ningbo Lvkang Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C431

Ningbo Nanyang Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C432

Ningbo Oner Bike Co., Ltd.

Zhejiang

C433

Ningbo Pugonying Vehicle Technology Co., Ltd.

Zhejiang

C434

Ningbo Roadsan New Energy Technology Co., Ltd.

Zhejiang

C435

Ningbo Shenchima Vehicle Industry Co., Ltd.

Zhejiang

C436

Ningbo Zixin Bicycle Industry Co., Ltd.

Zhejiang

C437

Pronordic E-Bikes Limited Company

Jiangsu

C438

Shandong Eco Friendly Technology Co., Ltd.

Szantung

C439

Shanghai Promising Int'l Trade & Logistics Co., Ltd.

Szanghaj

C440

Shenzhen SanDin Cycle Co., Ltd.

Guangdong

C441

Shenzhen Shenling Car Co., Ltd.

Guangdong

C442

Sino Lithium (Suzhou) Electric Technology Co., Ltd.

Jiangsu

C443

Skyland Sport Tech Co., Ltd.

Tiencin

C444

Suzhou Dynavolt Intelligent Vehicle Technology Co., Ltd.

Jiangsu

C445

Suzhou Guoxin Group Fengyuan Imp & Exp. Co., Ltd.

Jiangsu

C446

Suzhou Joydeer E-Bicycle Co., Ltd

Jiangsu

C447

Taioku Manufacturing (Jiangsu) Co., Ltd.

Jiangsu

C448

Tianjin Luodeshengda Bicycle Co., Ltd.

Tiencin

C449

Tianjin Upland Bicycle Co., Ltd.

Tiencin

C450

Tianjin Anbike Electric Bicycle Co., Ltd

Tiencin

C451

Ubchoice Co., Ltd.

Guangdong

C452

Universal Cycle Corporation (Guang Zhou)

Guangdong

C453

Wettsen Corporation

Szantung

C454

Wuxi Bashan E-Vehicle Co., Ltd.

Jiangsu

C455

Wuxi Merry Ebike Co., Ltd.

Jiangsu

C456

Wuxi METUO Vehicle Co., Ltd.

Jiangsu

C457

Wuxi Shengda Bicycle Co., Ltd.

Jiangsu

C458

Wuxi United Mobility Technology Inc

Jiangsu

C459

Wuyi Simino Industry & Trade Co., Ltd.

Zhejiang

C460

Wuyi Yuema Leisure Articles Co., Ltd.

Zhejiang

C461

Xiangjin (Tiencin) Cycle Co., Ltd.

Tiencin

C462

Yadea Technology Group Co., Ltd.

Jiangsu

C463

Yong Qi (Chiny) Bicycle Industrial Corp

Jiangsu

C464

Yongkang Aijiu Industry & Trade Co., Ltd.

Zhejiang

C465

Yongkang Juxiang Vehicle Co, Ltd.

Zhejiang

C466

Yongkang Lohas Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C467

Yongkang Mars Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C468

Zhejiang Apollo Motorcycle Manufacturer Co., Ltd.

Zhejiang

C469

Zhejiang Baoguilai Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C470

Zhejiang Enze Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C471

Zhejiang Goccia Electric Technology Co., Ltd.

Zhejiang

C472

Zhejiang Jsl Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C473

Zhejiang Kaiyi New Material Technology Co., Ltd.

Zhejiang

C474

Zhejiang Lianmei Industrial Co., Ltd.

Zhejiang

C475

Zhejiang Luyuan Electric Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C476

Zhejiang Tuer Vehicle Industry Co., Ltd.

Zhejiang

C477

Zhejiang Xingyue Vehicle Co., Ltd., Zhejiang Xingyue Overfly Electric Vehicle Co., Ltd. oraz Zhejiang Xingyue Electric Vehicle Co., Ltd.

Zhejiang

C478

Zhongshan Qiangli Electronics Factory

Guangdong

C479

Zhongxin Power (Tiencin) Bicycle Co., Ltd.

Tiencin

C480


18.7.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 181/39


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/1013

z dnia 17 lipca 2018 r.

nakładające tymczasowe środki ochronne w odniesieniu do przywozu niektórych wyrobów ze stali

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/478 z dnia 11 marca 2015 r. (1), w szczególności jego art. 5 i 7,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/755 z dnia 11 marca 2015 r. (2), w szczególności jego art. 3 i 4,

po konsultacji z Komitetem ds. Środków Ochronnych ustanowionym odpowiednio na podstawie art. 3 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/478 i art. 22 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2015/755,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   KONTEKST

(1)

W dniu 26 marca 2018 r. Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej Zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia w sprawie środków ochronnych dotyczącego przywozu 26 kategorii wyrobów ze stali (2018/C 111/10) (3). Komisja podjęła decyzję o wszczęciu dochodzenia, ponieważ posiada wystarczające dowody na to, że przywóz tych produktów może spowodować poważną szkodę dla zainteresowanych producentów unijnych lub zagrażać spowodowaniem takiej szkody.

(2)

W dniu 28 czerwca Komisja opublikowała również zawiadomienie, którym rozszerzono dochodzenie na dwie dodatkowe kategorie produktu (4).

(3)

Z informacji udostępnionych Komisji w ramach funkcjonującego mechanizmu uprzedniego nadzoru nad wyrobami ze stali (5) oraz przez źródła z sektora przemysłu Unii wynika, że wzrostowa tendencja w zakresie przywozu tych kategorii produktu i panujące niesprzyjające warunki ekonomiczne i handlowe, w tym sytuacja unijnego przemysłu stalowego, uzasadniają przeprowadzenie dogłębnej analizy.

(4)

Ponadto ze względu na środki wobec przywozu stali przyjęte przez Stany Zjednoczone Ameryki („USA”) na podstawie sekcji 232 ustawy „Trade Expansion Act” z 1962 r. („sekcja 232”) istniało wysokie ryzyko, że zwiększy się przywóz wynikający z przesunięcia handlu.

(5)

W kontekście stałych nadwyżek mocy produkcyjnych na całym świecie okoliczności te mogą stanowić zagrożenie dla unijnego przemysłu stalowego, który nadal jest narażony na prawdopodobnie zbliżający się wzrost przywozu i który naprawia szkody spowodowane przez nieuczciwe praktyki handlowe, co potwierdza znaczna liczba środków ochrony handlu nakładanych w ostatnim czasie na wyroby ze stali na całym świecie.

(6)

W dniu 11 kwietnia 2018 r. Komisja wydała „Notę do akt” zawierającą kluczowe dane statystyczne dotyczące przywozu oraz dostępne wskaźniki szkody. W związku z tą „Notą do akt” Komisja otrzymała 41 uwag od państw trzecich, stowarzyszeń krajowych i pojedynczych przedsiębiorstw z przemysłu stalowego.

(7)

Szereg zainteresowanych stron twierdziło, że Komisja nie ujawniła – w sposób właściwy i terminowy – dowodów, na podstawie których wszczęto dochodzenie w sprawie środków ochronnych. Twierdzono, że przez to zaniechanie zainteresowane strony nie miały możliwości w pełni skorzystać z przysługującego im prawa do obrony. Dokładniej mówiąc, szereg zainteresowanych stron twierdziło, że „Nota do akt” udostępniona w dniu 11 kwietnia 2018 r. nie zawiera danych na temat unijnej sprzedaży, unijnego wywozu, konsumpcji w Unii ani całkowitej produkcji unijnej.

(8)

Wbrew tym twierdzeniom „Nota do akt” zawierała dane na temat unijnej sprzedaży, konsumpcji w Unii i całkowitej produkcji unijnej. Ponadto Komisja uważa, że oprócz tego główne elementy i dostępne dowody zostały właściwie podsumowane zarówno w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia, które opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej, jak i w powiadomieniu o dochodzeniu skierowanym do Światowej Organizacji Handlu zgodnie z art. 12 ust. 1 lit. a) porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych.

(9)

W związku z tym Komisja uważa, że spełniła swój prawny obowiązek w zakresie zapewnienia właściwej ochrony prawa do obrony przysługującego zainteresowanym stronom. W każdym przypadku zainteresowane strony nadal mogą skorzystać ze swoich praw w toku pozostałej części dochodzenia.

(10)

Aby uzyskać informacje niezbędne do przeprowadzenia dogłębnej oceny, Komisja przesłała kwestionariusze znanym producentom unijnym oraz każdemu producentowi eksportującemu, importerowi i użytkownikowi produktów objętych dochodzeniem, którzy wystąpili z takim wnioskiem, w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu dochodzenia. Strony te, podobnie jak państwa trzecie, zaproszono również do przedstawienia wszelkich istotnych uwag. Komisja otrzymała 222 odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i 74 uwagi.

II.   PRODUKT OBJĘTY DOCHODZENIEM I PRODUKT PODOBNY LUB BEZPOŚREDNIO KONKURENCYJNY

(11)

Komisja wszczęła dochodzenie w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do 26 kategorii wyrobów ze stali przywożonych do UE, a w dniu 28 czerwca, w drodze zawiadomienia zmieniającego zawiadomienie o wszczęciu dochodzenia (6), zakres dochodzenia rozszerzono na 2 dodatkowe kategorie produktu. Mechanizm nadzoru nad wyrobami ze stali, wprowadzony przez Komisję w maju 2016 r., obejmuje wszystkie 28 kategorii produktu („produkt objęty dochodzeniem” lub „kategorie produktu objęte dochodzeniem”). Podlegają one również środkom taryfowym USA wprowadzonym na podstawie sekcji 232. Kategorie produktu objęte dochodzeniem wraz z kodami CN, na podstawie których obecnie klasyfikuje się te produkty, wymieniono w załączniku I.

(12)

We wstępnej ocenie Komisja stwierdziła, że 28 kategorii produktu produkowane przez producentów unijnych (zwane dalej „produktem podobnym” lub „kategoriami produktu podobnego”) są podobne do kategorii produktu objętego dochodzeniem lub bezpośrednio konkurencyjne w stosunku do nich. Produkty objęte dochodzeniem, zarówno wyprodukowane w Unii, jak i przywożone, posiadają takie same podstawowe cechy fizyczne, techniczne i chemiczne; mają takie same zastosowania i cenę, a informacje na temat ich jakości są łatwo dostępne; są również sprzedawane za pośrednictwem podobnych lub identycznych kanałów sprzedaży klientowi, który nabywa je lub może nabyć zarówno od krajowych eksporterów, jak i ewentualnie od zagranicznych eksporterów. W związku z tym istnieje silna konkurencja między kategoriami produktu objętymi dochodzeniem a produktami wyprodukowanym przez producentów unijnych w ramach odpowiadających im kategorii.

(13)

We wstępnej analizie Komisja ustaliła również występowanie istotnej współzależności i silnej konkurencji między produktami zaklasyfikowanymi do rożnych kategorii produktu, jak również między produktami na różnych etapach produkcji w ramach niektórych kategorii, ponieważ niektóre kategorie obejmują główne surowce lub materiały wyjściowe wykorzystywane do produkcji innych produktów w innych kategoriach produktu.

(14)

Kilka przykładów ilustruje tę współzależność i konkurencję w ramach kategorii produktu i między tymi kategoriami. Na przykład szerokie taśmy walcowane na gorąco są produkowane z płyt i zwijane w zwoje lub produkowane na płasko w walcarce kwarto. Poprzez przycięcie taśmy do odpowiedniej długości powstają arkusze. Wąskie taśmy są produkowane bezpośrednio albo poprzez rozcinanie szerokich taśm walcowanych na gorąco. Wyroby płaskie walcowane na gorąco są wykorzystywane również do produkcji rurek i rur dla przemysłu petrochemicznego, a wyroby płaskie walcowane na zimno są następnie wykorzystywane przez producentów rur spawanych. Duża część wyprodukowanych szerokich taśm walcowanych na gorąco jest poddawana dalszej obróbce, aby wyprodukować taśmę walcowaną na zimno, która jest cieńsza i posiada zdecydowanie lepsze wykończenie powierzchni. Dużą część produktów walcowanych na zimno powleka się powłoką metalową, cyną lub chromem w przypadku sektora produkcji puszek lub cynkiem (7).

(15)

Wielu producentów w Unii prowadzi działalność związaną z produkcją większości wyżej wspomnianych produktów. Na przykład Arcelor Mittal produkuje nie tylko arkusze i taśmy walcowane na gorąco i na zimno, ale również zajmuje się powlekaniem szeregu wyrobów ze stali i produkuje blachy. Podobnie przedsiębiorstwa takie jak Voest Alpine i Tata Steel produkują arkusze i taśmy walcowane na gorąco i na zimno, jak również powlekane wyroby ze stali wykonane z tych produktów.

(16)

Ponadto w związku z tym, biorąc pod uwagę ten poziom współzależności, presję konkurencyjną można z łatwością przenieść z jednego produktu na drugi. Na przykład w przypadku nałożenia środków ochrony handlu na jeden produkt, np. zwoje stalowe, produkt ten można poddać dalszemu przekształceniu w tym samym państwie i wywieźć w innej formie, aby uniknąć dodatkowych środków i nadal konkurować z produktami krajowymi. Niewykluczone jest również, że państwa trzecie przywożą niektóre z tych produktów niskim kosztem i przekształcają je przed ich powrotnym wywozem do Unii.

(17)

Ze względu na te współzależności i wzajemne powiązania, a także biorąc pod uwagę fakt, że – jak zostanie wyjaśnione poniżej – potencjalne przesunięcie handlu wynikające z przyjęcia przez USA środków na podstawie sekcji 232 ma zastosowanie do wszystkich kategorii produktu, w sytuacji gdy środki te stosuje się horyzontalnie w odniesieniu do wszystkich wyrobów ze stali, bez rozróżnienia ich pod względem kształtu, rozmiaru lub składu, analizę do celów tymczasowego określenia jako produkt objęty dochodzeniem (tzn. stal w rożnych kształtach i formach) przeprowadzono zarówno całościowo w przypadku wszystkich 28 kategorii produktu, jak i na poziomie indywidualnym w odniesieniu do każdej kategorii produktu (8)..

III.   PRODUCENCI UNIJNI

(18)

Większość unijnych producentów należy do Europejskiej Konfederacji Przemysłu Żelaza i Stali („Eurofer”) lub – w zakresie, w jakim ich produkty są rurkami i rurami – do Komitetu Ochrony Przemysłu Stalowych Rur Bez Szwu Unii Europejskiej („ESTA”). Te dwa stowarzyszenia branżowe zrzeszają podmioty odpowiadające za ponad 95 % unijnej produkcji wyrobów ze stali. Ich członkowie są zlokalizowani niemal we wszystkich państwach członkowskich.

(19)

W imieniu swoich członków wspomniane stowarzyszenia branżowe poinformowały Komisję o tym, że popierają wszczęcie dochodzenia w sprawie środków ochronnych oraz wprowadzenie środków ukierunkowanych również na rozwiązanie problemu przesunięcia handlu wynikającego z przyjęcia środków na podstawie sekcji 232, które poważnie zakłóca funkcjonowanie rynku stali, który nie odzyskał jeszcze w pełni równowagi w następstwie kryzysu stalowego.

IV.   WZROST PRZYWOZU

(20)

Na podstawie informacji uzyskanych od Eurostatu i w ramach mechanizmu uprzedniego nadzoru nad wyrobami ze stali, a także na podstawie informacji przedłożonych przez podmioty z sektora przemysłu unijnego Komisja przeprowadziła wstępną analizę dotyczącą wzrostu przywozu produktów objętych dochodzeniem w latach 2013–2017. Komisja zbadała również zmiany w przywozie podczas pierwszego kwartału 2018 r., aby potwierdzić wzrost przywozu w ostatnim czasie.

(21)

Łączny przywóz produktów objętych dochodzeniem kształtował się w następujący sposób:

 

2013

2014

2015

2016

2017

przywóz (tys. ton)

18 861

22 437

27 164

29 778

30 573

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

119

144

158

162

udziały w rynku

12,7 %

14,4 %

16,9 %

17,9 %

18,0 %

Źródło: Eurostat.

(22)

Mówiąc ogólnie, w latach 2013–2017 przywóz 28 kategorii produktu objętych dochodzeniem wzrósł w ujęciu bezwzględnym łącznie o 62 %. Wzrost przywozu był najbardziej widoczny do 2016 r. Następnie przywóz nadal wzrastał i pozostał na bardzo wysokim poziomie.

(23)

W ciągu ostatnich pięciu lat odnotowano również wzrost przywozu zdecydowanej większości poszczególnych kategorii produktu objętych dochodzeniem w ujęciu bezwzględnym. Na przykład przywóz największych kategorii pod względem przywozu (kategorie produktu 1, 4 i 7) wzrósł odpowiednio o 45 %, 168 % i 78 %.

(24)

Nie nastąpił jednak wzrost w przypadku 5 kategorii produktu, a mianowicie produktów należących do kategorii 10, 11, 19, 24 i 27. W związku z tym Komisja uważa, że te kategorie produktu należy na tym etapie wyłączyć z zakresu środków tymczasowych. Komisja zastrzega jednak prawo do włączenia tych 5 kategorii produktu w zakres ostatecznych środków antydumpingowych i w tym celu będzie nadal monitorować przywóz produktów należących do tych kategorii. Zmiany w przywozie w przypadku każdej kategorii produktu przedstawiono w załączniku II.

(25)

Oprócz wykluczenia wyżej wspomnianych kategorii produktu na tym etapie Komisja rozważyła również wykluczenie niektórych państw z zakresu środków zgodnie z wnioskami przedstawionymi w motywie 121. W związku z tym Komisja wyłączyła z dalszej wstępnej analizy przywóz tych kategorii produktu z wyżej wspomnianych państw i dokonała przeglądu zmian w przywozie.

(26)

Na tej podstawie przywóz produktów, których dotyczy to wstępne ustalenie, kształtował się w następujący sposób:

 

2013

2014

2015

2016

2017

przywóz (tys. ton)

17 367

20 764

25 556

28 174

29 122

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

120

147

162

168

udziały w rynku

12,1 %

13,8 %

16,5 %

17,5 %

17,8 %

Źródło: Eurostat.

(27)

W latach 2013–2017 przywóz w ujęciu bezwzględnym wzrósł o 68 %, przy wzroście udziału w rynku z 12,1 % do 17,80 %. Najbardziej znaczący wzrost nastąpił w latach 2013–2016, jednak przywóz nadal wzrastał i w 2017 r. pozostał na wysokim poziomie.

(28)

Tendencja wzrostu przywozu utrzymuje się w 2018 r. Porównując pierwszy kwartał 2018 r. z pierwszym kwartałem 2017 r., całkowity wzrost przywozu wynosi 10 %. W przypadku 9 kategorii produktu wzrost wynosi ponad 20 %, a w odniesieniu do jednej z tych kategorii (kategorii 13) wzrost wynosi ponad 100 %. Ponadto wzrost ten nastąpił jeszcze przed wejściem w życie środków przyjętych na podstawie sekcji 232.

(29)

W związku z tym Komisja stwierdza, że w przypadku 23 kategorii produktu nastąpił niespodziewany, gwałtowny i znaczący wzrost przywozu w ujęciu bezwzględnym. Ponadto wzrost przywozu utrzymuje się w pierwszym kwartale 2018 r. i oczekuje się, że będzie jeszcze bardziej znaczący w związku ze spodziewanym przesunięciem handlu wynikającym ze środków przyjętych na podstawie sekcji 232.

V.   NIEPRZEWIDZIANY ROZWÓJ SYTUACJI

(30)

Komisja wstępnie ustaliła, że wyżej wspomniany wzrost przywozu wyrobów ze stali w Unii jest wynikiem nieprzewidzianych zdarzeń, które mają swoje źródło w szeregu czynników powodujących powstawanie i pogłębianie się zakłóceń równowagi w międzynarodowym handlu produktami objętymi dochodzeniem.

(31)

Po pierwsze, nominalne ogólnoświatowe moce produkcyjne dotyczące stali wzrosły ponad dwukrotnie od 2000 r. – z poziomu 1,05 mld ton w 2000 r. do 2,29 mld ton w 2016 r. – i pozostały na bardzo wysokim poziomie w 2017 r. (2,27 mld ton) (9). Ponadto faktyczna ogólnoświatowa produkcja stali w 2016 r. (1,6 mld ton) nadal była o 100 mln ton wyższa niż ogólnoświatowy popyt na stal (1,5 mld ton). W rezultacie w ostatnich latach istniała poważna luka między nominalnymi, ogólnoświatowymi mocami produkcyjnymi i produkcją oraz między produkcją i popytem, generująca bezprecedensową nadwyżkę mocy produkcyjnych na ogólnoświatowym rynku stali, który utrzymuje się pomimo środków przyjętych, aby go ograniczyć. Ponadto podczas gdy ogólnoświatowa produkcja w 2017 r. wzrosła o ponad 5 % ze względu na ożywienie gospodarcze, ogólnoświatowy popyt na stal w 2018 r. wykaże jedynie umiarkowany wzrost przy dalszym spowolnieniu przewidywanym na 2019 r. W 2017 r. pojawiła się oznaka ożywienia, jednak istotne ryzyko pozostaje.

(32)

Przedsiębiorstwa z przemysłu stalowego nadal są niestabilne finansowo, ponieważ jak wspomniano powyżej, w sektorze stalowym istnieją utrzymujące się strukturalne zakłócenia równowagi. Zakłócenia te uwidaczniają zakłócające subsydia i rządowe środki wspierające (10). Biorąc pod uwagę istotne koszty stałe w sektorze stalowym, wielu producentów stali, zwłaszcza w państwach, w których rząd zakłóca zwykłe funkcjonowanie mechanizmów rynkowych, utrzymało wykorzystanie mocy produkcyjnych na wysokich poziomach i wypełniło rynki państw trzecich swoimi produktami po niskiej cenie, w przypadku gdy konsumpcja krajowa nie mogła ich wchłonąć. Spowodowało to wzrost przywozu w UE i ogólny spadek cen. Ogólnie ceny importowe podcięły ceny przemysłu unijnego w 2017 r. w oparciu o porównanie średniej ceny w przypadku każdej kategorii produktu. Takie porównanie średniej ceny niekoniecznie odzwierciedla wszystkie szczegóły, które mogą mieć wpływ na porównywalność, niemniej jednak stanowi dobry wskaźnik ogólnego poziomu ceny przywozu w porównaniu z cenami unijnymi. Podcięcie cenowe ustalono dla 17 kategorii produktu, a przedziały wahały się między 1,2 % i 23 %.

(33)

Po drugie, powyższy skutek nasiliły praktyki ograniczające handel stosowane na rynkach państw trzecich. Rzeczywiście od przełomu lat 2014 i 2015, w odpowiedzi na wyżej wspomnianą nadwyżkę podaży stali i praktyki powodujące zakłócenia na rynku kilka państw zaczęło w większym stopniu stosować politykę handlową i instrumenty ochrony handlu w sektorze stalowym, aby chronić krajowych producentów. Meksyk, Republika Południowej Afryki, Indie i Turcja zastosowały podwyżki należności celnych przywozowych, wahające się od 2,5 % do 40 % dla szeregu wyrobów ze stali, obejmujących m.in.: stal walcowaną na gorąco i na zimno, wyroby ze stali, takie jak taśmy, jak również pręty zbrojeniowe. W okresie obejmującym dochodzenie produkty te zazwyczaj przywożono w coraz większych ilościach. Ponadto w całym 2017 r. państwa trzecie kontynuowały nakładanie środków ograniczających handel: niektóre państwa wprowadziły minimalne ceny importowe (Indie), niektóre nałożyły obowiązkowe normy krajowe dotyczące stali (Indonezja), a inne nałożyły wymogi dotyczące czynnika lokalnego, w tym poprzez zamówienia rządowe (USA).

(34)

Ponadto korzystanie z instrumentów ochrony handlu systematycznie wzrastało. Z danych statystycznych WTO wynika, że podczas gdy w latach 2011–2013 wszczęto rocznie średnio około 77 dochodzeń, w latach 2015–2016 średnia ta wzrosła do 117. W lutym 2018 r. w USA miało miejsce 169 przypadków nałożenia cła antydumpingowego i wyrównawczego na stal, jak również 25 trwających dochodzeń, które mogły doprowadzić do powstania jeszcze bardziej restrykcyjnego obrazu przedstawiającego przywóz stali do USA (11). Ponieważ USA jest jednym z największych państw przywozu na świecie – stanowiącym około 13,1 % światowego przywozu stali (w 2016 r.) – wpływ takiej dużej liczby środków ochrony handlu jest silnie odczuwalny na całym świecie.

(35)

Po trzecie, w kontekście powszechnej, utrzymującej się nadwyżki mocy produkcyjnych, nielegalne i restrykcyjne środki przyjęte przez USA na podstawie sekcji 232, biorąc pod uwagę ich poziom i zakres, mogą spowodować znaczne przesunięcie handlu wyrobami ze stali do Unii. USA obliczyły, że nałożenie w ramach środków przyjętych na podstawie sekcji 232 pojedynczej taryfy celnej na wszystkie produkty, jednocześnie nie wyłączając niemal żadnego państwa, powinno zmniejszyć przywóz w przybliżeniu o 13 mln ton – odpowiadającym 7 % konsumpcji w Unii (12). Unijny rynek jest ogólnie bardzo atrakcyjnym rynkiem dla wyrobów ze stali zarówno pod względem popytu, jak i cen. Niektórzy z głównych eksporterów do USA są również tradycyjnymi dostawcami stali do Unii i bez wątpienia państwa te, jak również inne, w których środki nałożone przez USA i przewidywalna kaskada przesunięcia handlu wpłynął na wywóz i produkcję, przekierują wywóz do Unii. Nawet częściowe przesunięcie wyżej wspomnianych przepływów handlowych do Unii nieuchronnie spowoduje nowy spadek cen i podcięcie cenowe na rynku UE, obniżając cenę do poziomów porównywalnych z poziomami z 2016 r., wraz ze znaczącymi negatywnymi konsekwencjami dla rentowności unijnego przemysłu stalowego. Ponadto należy zauważyć, że dodatkowy wzrost przywozu, który może spowodować dalsze pogorszenie sytuacji gospodarczej w unijnym przemyśle stalowym, może w szczególności pochodzić z państw obecnie niepodlegających środkom związanym z cłem antydumpingowym i wyrównawczym.

(36)

W rezultacie wyżej wspomniane nieprzewidziane zdarzenia doprowadziły i w dalszym stopniu doprowadzą do wyraźnego wzrostu przywozu stali do Unii.

VI.   GROŹBA POWAŻNEJ SZKODY

1.   Ogólnoświatowa sytuacja unijnego przemysłu stalowego

(37)

Aby sformułować swoje wstępne ustalenie co do tego, czy istnieją dowody potwierdzające poważną szkodę lub groźbę poważnej szkody dla przemysłu Unii w odniesieniu do produktu objętego dochodzeniem w ramach oceny, Komisja, zgodnie z art. 9 rozporządzenia 2015/478 i art. 6 rozporządzenia 2015/755, zbadała tendencje w zakresie konsumpcji, produkcji, wykorzystania mocy produkcyjnych, sprzedaży, udziału w rynku, cen, rentowności, zapasów, stopy zwrotu z inwestycji, przepływu środków pieniężnych oraz zatrudnienia w przypadku produktu objętego dochodzeniem w odniesieniu do lat 2013–2017 (do czasu zgromadzenia danych za 2018 r.).

(38)

Analizę tę przeprowadzono w sposób całościowy, jak również indywidualny w przypadku 23 kategorii produktu wykazujących wzrost wielkości przywozu („produkty/kategorie produktu podlegające ocenie”). Jak wyjaśniono w sekcji II powyżej, Komisja uważa taką całościową i kompleksową analizę za właściwą w niniejszym dochodzeniu, biorąc pod uwagę współzależność, wzajemne powiązanie oraz poziom konkurencji między poszczególnymi produktami z punktu widzenia popytu i podaży.

(39)

Analizując ogólną sytuację, można zauważyć, że konsumpcja w Unii, sprzedaż producentów unijnych oraz analogiczny udział w rynku kształtowały się w następujący sposób:

(tys. ton)

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja

144 908

152 146

157 236

163 100

166 244

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

105

109

113

115

Sprzedaż krajowa

125 808

129 261

129 542

132 717

134 542

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

103

103

105

107

udziały w rynku (%)

86,8 %

85,0 %

82,4 %

81,4 %

80,9 %

Źródło: Eurostat i dane branżowe.

(40)

Każdego roku w okresie 2013–2017 konsumpcja produktów podlegających ocenie stale wzrastała, a jej ogólny wzrost wyniósł 15 %. Sprzedaż producentów unijnych również wzrosła, jednak w znacznie mniejszym stopniu niż konsumpcja w Unii, tzn. jedynie o 7 %. W rezultacie producenci unijni nie mogli skorzystać ze zwiększającego się popytu unijnego oraz utraconych udziałów w rynku wynoszących 86,8–80,9 %. Należy przypomnieć, że w tym samym okresie przywóz wzrósł o 68 %.

(41)

Na podstawie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu otrzymane od producentów unijnych można stwierdzić, że produkcja i moce produkcyjne kształtowały się w następujący sposób:

Tys. ton

2013

2014

2015

2016

2017

Produkcja UE

184 912

190 687

192 493

194 369

200 650

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

103

104

105

109

moce produkcyjne

257 331

257 138

258 056

260 171

265 353

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

100

100

101

103

wykorzystanie mocy produkcyjnych (%)

71,9 %

74,2 %

74,6 %

74,7 %

75,6 %

Źródło: Dane branżowe

(42)

W latach 2013–2017 moce produkcyjne wzrosły o 3 %, jednak mniej niż poziom produkcji, który wzrósł o 9 %. W związku z tym wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych wzrósł z 72 % do 76 %.

(43)

W latach 2013–2017 zapasy przechowywane przez współpracujące przedsiębiorstwa wzrosły ogólnie o 20 %.

Tys. ton

2013

2014

2015

2016

2017

Zapasy

11 006

11 896

12 391

12 117

13 222

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

108

113

110

120

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(44)

Jednostkowe ceny sprzedaży, rentowność i przepływ środków pieniężnych producentów unijnych kształtowały się w następujący sposób:

 

2013

2014

2015

2016

2017

Jednostkowe ceny sprzedaży (EUR/tonę)

673,5

652,8

616,9

572,9

681,5

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

97

92

85

101

Rentowność

-1,0 %

0,9 %

0,9 %

2,2 %

6,2 %

Przepływ środków pieniężnych (mln EUR)

3 133

4 975

6 519

5 386

6 141

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

159

208

172

196

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(45)

W latach 2013–2016 nastąpił znaczący spadek cen na rynku unijnym: Jednostkowe ceny sprzedaży spadły o 15 %. Należy przypomnieć, że przywóz również znacząco wzrósł w tym okresie. W 2017 r. średnie jednostkowe ceny sprzedaży jednak ponownie wrosły i osiągnęły poziom porównywalny z poziomem z 2013 r. Ogólnie rentowność pozostała na bardzo niskim poziomie w latach 2013–2016. Niemniej jednak, mimo znacznego spadku cen, przemysł unijny mógł zmniejszyć koszt produkcji w 2016 r. w takim stopniu, że był w stanie osiągnąć niewielki poziom zysku wynoszący 2,2 %. W 2017 r. sytuacja tymczasowo się poprawiła. W latach 2016–2017 ceny sprzedaży wzrosły o niemal 20 % i osiągnęły poziom z 2013 r. Przemysł unijny osiągnął poziom zysku wynoszący 6,2 %, ponieważ koszt produkcji (surowca), nawet jeśli wzrastał, pozostał niższy niż w 2013 r. Ogólny poziom przepływu środków pieniężnych w przemyśle unijnym wzrósł w przybliżeniu o 60 %.

(46)

Pod względem zatrudnienia, w okresie 5 lat, producenci unijni kategorii produktu podlegających ocenie stracili niemal 10 000 miejsc pracy.

 

2013

2014

2015

2016

2017

zatrudnienie (EPC)

189 265

183 470

182 136

182 162

181 303

wskaźnik z 2013 r. = 100

100

97

96

96

96

Źródło: odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

2.   Sytuacja na poziomie poszczególnych kategorii produktu

(47)

Oprócz całościowej analizy sytuacji dotyczącej produktu objętego dochodzeniem w ujęciu ogólnym, którą Komisja uważa za właściwy punkt odniesienia w niniejszym dochodzeniu dla oceny konieczności wprowadzenia środków ochronnych, Komisja oceniła również sytuację na poziomie poszczególnych kategorii produktu, aby potwierdzić powyższe tendencje na poziomie zdezagregowanym.

(48)

Podczas analizy poszczególnych kategorii produktu widać, że sytuacja jest bardziej zróżnicowana, lecz ogólnie można zauważyć te same tendencje. Wskaźniki gospodarcze przedstawiono w ujęciu indywidualnym oraz w podziale na kategorie produktu w załączniku III.

(49)

W ostatnich pięciu latach zaobserwowano wzrost konsumpcji w Unii w odniesieniu do wszystkich kategorii produktu z wyjątkiem dwóch. Podczas gdy wzrost ten pozostał umiarkowany w przypadku pewnych poszczególnych produktów, (minimalny wzrost wyniósł 2 %), w przypadku pozostałych był on bardziej wyraźny (maksymalny wzrost wyniósł 169 %).

(50)

W okresie 2013–2017 wielkości sprzedaży były ogólnie stabilne lub w niektórych przypadkach nieznacznie wzrosły, lecz – z wyjątkiem trzech kategorii produktu – nie wzrosły tak bardzo jak konsumpcja w UE. W związku z tym w przypadku wszystkich produktów z wyjątkiem 3 w okresie pięciu lat nastąpił spadek udziałów w rynku.

(51)

Poziomy produkcji, jak również wskaźniki wykorzystania mocy produkcyjnych, ogólnie wzrosły w przypadku 18 z 23 poszczególnych produktów.

(52)

Jeżeli chodzi o ceny, w latach 2013–2016 odnotowano znaczny spadek cen w przypadku każdego produktu (z wyjątkiem jednego, który podlegał cłu antydumpingowemu w formie minimalnej ceny importowej). W 2017 r. ceny ponownie wzrosły ze względu na ogólne ożywienie na rynku stali, ale również w wyniku podjęcia różnych środków ochrony handlu nałożonych przeciwko nieuczciwemu zachowaniu w zakresie ustalania ceny i przywozowi towarów po cenach subsydiowanych. W 2017 r. poziom ceny 16 produktów pozostał niższy niż w 2013 r. Należy zauważyć, że przez wszystkie lata oraz w przypadku wszystkich kategorii produktu średnie poziomy cen importowych były systematycznie niższe niż ceny unijne.

(53)

Jeżeli chodzi o zysk, do 2016 r. wszystkie kategorie produktu sprzedawano ze stratą lub ze znacznie mniejszym zyskiem. W 2017 r. jedynie 7 produktów mogło powrócić do poziomu zysku powyżej 6 %. Produkty te są istotne z punktu widzenia wielkości produkcji UE, a sześć z nich obecnie podlega (najnowszym) środkom dotyczącym ceł wyrównawczych lub ceł antydumpingowych. Należy zauważyć, że środki te dotyczą jedynie niektórych państw pochodzenia. Wszystkie pozostałe produkty albo nadal ponosiły straty (3 produkty), albo były jedynie bliskie osiągnięcia progu rentowności (13 produktów). Uważa się, że zysk na poziomie poniżej 6 % jest niewystarczający, aby pokryć koszty inwestycji niezbędnych do podtrzymania działalności, ponieważ w większości dochodzeń przeprowadzonych w ostatnim czasie Komisja – jako poziom zysku w tym sektorze wystarczający do pokrycia kosztów inwestycji – zastosowała poziom zysku wynoszący około 8 %. Jeżeli chodzi o przepływ środków pieniężnych, w latach 2013–2017 zmniejszył się on w przypadku połowy produktów, a w 2017 r. w przypadku 6 produktów był on wręcz ujemny. W latach 2013–2016 stopa zwrotu z inwestycji pozostała niska, ale następnie wzrosła w przypadku zdecydowanej większości kategorii produktu, chociaż w przypadku 5 produktów w 2017 r. była nadal ujemna.

(54)

Jeżeli chodzi o zapasy, wzrosły one w przypadku 17 kategorii produktu. Spadek zapasów odnotowano jedynie w przypadku 5 kategorii produktu, a w przypadku jednej kategorii produktu zapasy pozostały na tym samym poziomie przez cały okres.

(55)

Powyższa analiza potwierdza znaczne pogorszenie sytuacji unijnego przemysłu stalowego w latach 2013–2016. Objawiło się to zmniejszeniem udziałów w rynku oraz znaczącym spadkiem cen, co uniemożliwiło przemysłowi czerpanie korzyści z niższych kosztów surowców. Tendencje te można było zaobserwować zarówno na poziomie globalnym, jak i na poziomie indywidualnego produktu. W 2017 r. sytuacja częściowo się poprawiła. Chociaż wiele kategorii produktu nadal znajduje się poniżej poziomu osiągania stabilnego zysku, sytuacja niektórych poprawiła się, najprawdopodobniej w wyniku wprowadzenia w ostatnim czasie środków antydumpingowych i antysubsydyjnych. W związku z tym w ujęciu globalnym oraz w odniesieniu do poszczególnych kategorii produktu uważa się, że sytuacja przemysłu unijnego nadal jest niestabilna oraz że przemysł ten jest narażony na dalszy wzrost przywozu, w szczególności jeśli przywóz z państw podlegających środkom ochrony handlu zostanie zastąpiony innym rodzajem przywozu przekierowanym z rynku USA w wyniku działania na podstawie sekcji 232.

(56)

Zazwyczaj ma to miejsce na przykład w przypadku kategorii produktu 1, 2 i 4, które są istotne pod względem popytu unijnego, ale również ponieważ te kategorie produktu (w szczególności kategorie 1 i 2) są stosowane jako surowiec do produkcji innych wyrobów ze stali. W przypadku kategorii produktu 1, 2 i 4 sytuacja finansowa w 2016 r. była niekorzystna, jednak w 2017 r. stała się korzystna w następstwie nałożenia środków antydumpingowych i antysubsydyjnych na szereg państw takich jak m.in. Chiny i Rosja. Przywóz z tych państw został jednak w ostatnim czasie częściowo zastąpiony przywozem z Indii, Korei i Turcji; Korea i Turcja są również znaczącymi dostawcami dla USA. W pierwszym kwartale 2018 r., tj. przed wprowadzeniem środków w USA, przywóz unijny zwiększył się już w przypadku kategorii produktu 1 w porównaniu z pierwszym kwartałem 2017 r., a wzrost ten wynika głównie z przywozu z Turcji.

(57)

Prawdopodobnie dalszy wzrost przywozu stali w Unii uniemożliwiłby przemysłowi unijnemu, którego sytuacja jeszcze w pełni się nie poprawiła, czerpanie korzyści z pozytywnego wpływu najnowszych środków ochrony handlu.

3.   Groźba poważnej szkody

(58)

W swoim komunikacie dotyczącym stali z marca 2016 r. (13) Komisja stwierdziła, że unijny przemysł stalowy stoi przed szeregiem poważnych wyzwań, podsycanych globalną nadwyżką zdolności produkcyjnej, gwałtownym wzrostem globalnego wywozu i bezprecedensową falą nieuczciwych praktyk handlowych.

(59)

Jednocześnie, aby naprawić szkodę spowodowaną przez przywóz na nieuczciwych warunkach, Unia nałożyła szereg środków antydumpingowych i antysubsydyjnych na przywóz wyrobów ze stali. Obecnie łącznie obowiązuje co najmniej 19 środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych nałożonych na nieuczciwy przywóz 14 kategorii produktu podlegających dochodzeniu z szeregu państw. W okresie objętym dochodzeniem, tzn. w latach 2013–2017, w toku 13 nowych dochodzeń ustalono, że unijny przemysł stalowy ucierpiał (lub w jednym przypadku był zagrożonym tym, że ucierpi) z powodu istotnej szkody spowodowanej przez nieuczciwe praktyki handlowe.

(60)

Jak zauważono w motywie 55, sytuacja przemysłu unijnego nadal jest niestabilna, a przemysł ten jest narażony na dalszy wzrost przywozu. Podjęta w ostatnim czasie decyzja USA, aby nie wyłączać wywozu z UE z zakresu środków przyjętych na podstawie sekcji 232, prawdopodobnie ograniczy zdolność producentów unijnych do wywozu ich produktów do USA i sprawi, że znajdą się w sytuacji jeszcze większego zagrożenia.

(61)

Przywóz stali znacząco wzrósł i w 2017 r. pozostał na wysokim poziomie. Dalszy wzrost przywozu w 2018 r. – w szczególności z tych państw lub od tych eksporterów, którzy nie podlegają środkom ochrony handlu – prawdopodobnie uniemożliwi przemysłowi pełne ożywienie i czerpanie korzyści z tych środków. Rzeczywiście uważa się, że unijny przemysł stalowy nadal jest narażony na dalszy wzrost przywozu.

(62)

Z uwagi na brak tymczasowych środków ochronnych w przewidywalnej przyszłości sytuacja ta prawdopodobnie przerodzi się w faktyczną poważną szkodę.

(63)

W tym kontekście, zgodnie z art. 9 ust. 2 rozporządzenia 2015/478 oraz art. 6 ust. 3 rozporządzenia 2015/755, Komisja zbadała stopę wzrostu wywozu do Unii oraz prawdopodobieństwo wykorzystywania wolnych mocy produkcyjnych do celów wywozu do Unii.

(64)

Po pierwsze, jak stwierdzono powyżej, przywóz do Unii znacznie zwiększył się w latach 2013–2017, tj. o 68 % w ujęciu całościowym. Chociaż wzrost był najbardziej widoczny do 2016 r., w kolejnym okresie przywóz w dalszym ciągu rósł, choć w wolniejszym tempie. Jak podkreślono w motywach (37) i (82) dotyczących okoliczności krytycznych – przywóz znacznie wzrósł, o prawie 10 %, w pierwszym kwartale 2018 r. Stopa wzrostu przywozu jest zatem wysoka.

(65)

Po drugie, w sytuacji globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych w różnych krajach oczekuje się, że restrykcyjne środki przyjęte przez USA na podstawie sekcji 232 – z uwagi na ich poziom i zakres – mogą spowodować przesunięcie handlu wyrobami ze stali do Unii.

(66)

USA ogłosiły zamiar ograniczenia przywozu o około 13 mln ton i w rezultacie nałożyły w marcu 2018 r. dodatkowe należności celne przywozowe w wysokości 25 % na przywóz bardzo dużej liczby wyrobów ze stali. Jest nieuniknione, że stal, która nie będzie już wywożona do USA, zostanie przekierowana do innych państw trzecich.

(67)

Niektórzy z głównych eksporterów prowadzących wywóz do USA są również tradycyjnymi dostawcami stali do Unii. Jest niemal pewne, że te i inne kraje będą w znacznej mierze chciały przekierować wywóz do Unii. Unijny rynek istotnie jest ogólnie atrakcyjnym rynkiem dla wyrobów ze stali zarówno pod względem popytu, jak i cen. W praktyce UE jest jednym z największych – mniejszym niż Chiny, ale większym niż USA – rynków stali, na którym popyt w ostatnich latach wzrastał, a ceny wróciły obecnie do normalnego poziomu.

(68)

W tym kontekście znaczny wzrost podaży na rynku unijnym wywołany wzrostem przywozu spowoduje ogólną presję na obniżenie cen, skutkując poziomem cen porównywalnym z cenami w 2016 r., co wywoła poważne negatywne konsekwencje dla rentowności unijnego przemysłu stalowego.

4.   Wnioski

(69)

W tej sytuacji na podstawie powyższych ustaleń stwierdza się wstępnie, że chociaż w 2017 r. sytuacja unijnego przemysłu stalowego częściowo poprawiła się w odniesieniu do niektórych kategorii produktu – zwłaszcza ze względu na zastosowanie środków ochrony handlu – sytuacja finansowa wielu kategorii produktu podlegających ocenie jest wciąż zdecydowanie zbyt mało stabilna, co powoduje, że przemysł Unii jest wciąż narażony na skutki kolejnego nagłego wzrostu przywozu. W związku z tym Komisja stwierdza, że unijny przemysł stalowy znajduje się w sytuacji, w której występuje groźba poważnej szkody w odniesieniu do 23 kategorii produktu podlegających ocenie.

VII.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

1.   Wzrost przywozu

(70)

Na podstawie poniższego Komisja ustaliła wstępnie, że istnieje związek przyczynowy między wzrostem przywozu produktu podlegającego ocenie, z jednej strony, a groźbą poważnej szkody, z drugiej strony.

(71)

W pierwszej kolejności przypomina się, że produkty produkowane przez producentów unijnych są podobne do produktów objętych dochodzeniem lub bezpośrednio konkurencyjne w stosunku do nich. Mają one te same cechy podstawowe, takie same zastosowania i są sprzedawane za pośrednictwem podobnych lub identycznych kanałów sprzedaży, a także silnie konkurują pod względem ceny.

(72)

Jak wyjaśniono w sekcjach IV i VI, producenci unijni ponieśli szkodę w postaci utraty udziału w rynku i znacznej presji cenowej, skutkującej ujemnym lub niestabilnym poziomem zysku. W przypadku niektórych produktów wydaje się, że wystąpienie poważnej szkody jest nieuchronne, nawet w przypadku poprawy sytuacji producentów.

(73)

W latach 2013–2017 przywóz produktów objętych postępowaniem znacznie wzrósł i przejął udziały w rynku unijnym, dzięki niższemu poziomowi cen niż oferowanemu przez producentów unijnych. Udział w rynku przywozu istotnie wzrósł w ujęciu ogólnym z 12,2 % do 17,6 %, a ceny importowe pozostawały niemal systematycznie niższe niż unijne ceny sprzedaży poszczególnych indywidualnych produktów.

(74)

Związek przyczynowy między wzrostem przywozu a sytuacją producentów unijnych był najbardziej widoczny w okresie 2013–2016, kiedy przywóz po niskich cenach osiągnął maksymalny poziom (+ 62 %), a ceny producentów unijnych spadły o 15 %. Jeżeli chodzi o kategorię 13, spadek cen wyniósł nawet 20 %, podczas gdy w odniesieniu do kategorii 1 i 3 odnotowano spadek o odpowiednio 19 % i 18 %. W rezultacie producenci unijni produktów podobnych albo znajdowali się w sytuacji, w której ponosili straty, albo znajdowali się bardzo blisko progu rentowności. W 2017 r. – mimo ogólnego wzrostu cen – przywóz pozostawał na wysokim poziomie i w dalszym ciągu wywierał negatywny wpływ na ceny. Ceny w UE wzrosły, lecz w odniesieniu do szeregu produktów wzrost ten nie był wystarczający, ponieważ wciąż sprzedawano je ze stratą lub ze znacznie mniejszym zyskiem.

(75)

Chociaż niektóre kategorie produktu stały się bardziej zyskowne, ich sytuacja jest wciąż niepewna. Istotnie, w świetle rozwoju wydarzeń w poprzednich latach, te kategorie produktu są szczególnie wrażliwe na presję cenową i jakikolwiek dalszy wzrost przywozu po niskich cenach miałby bardzo negatywny wpływ na ich sytuację.

(76)

W tym kontekście uznaje się, że restrykcyjne środki przyjęte przez USA na podstawie sekcji 232 ustawy „Trade Expansion Act”, biorąc pod uwagę ich poziom i zakres, prawdopodobnie szybko wywołają poważną szkodę dla producentów unijnych.

(77)

W związku z tym Komisja wstępnie stwierdza, że w przypadku 23 kategorii produktu podlegających ocenie istnieje związek przyczynowy między wzrostem przywozu, presją na ceny na unijnym rynku stali i groźbą poważnej szkody dla producentów unijnych.

2.   Inne znane czynniki

(78)

Aby upewnić się, że poważna szkoda nie wynika z czynników innych niż wzrost przywozu, Komisja przeprowadziła wstępną analizę w celu określenia, czy do wystąpienia poważnej szkody dla producentów unijnych mogły przyczynić się inne czynniki.

(79)

Stwierdzono, że pewną rolę odegrała globalna nadwyżka mocy produkcyjnych, ponieważ pobudziła tani przywóz do Unii. Konsumpcja objętych dochodzeniem wyrobów ze stali wzrosła i w związku z tym nie mogła osłabić związku przyczynowego.

(80)

Komisja rozważała również, czy poważna szkoda może wynikać z przywozu produktów objętych dochodzeniem z państw będących członkami Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG). W wyniku zawarcia Porozumienia o Europejskim Obszarze Gospodarczym między Unią i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a członkami EOG (Norwegią, Islandią i Liechtensteinem), z drugiej strony, Unia rozpoczęła ścisłą integrację gospodarczą z rynkami państw EOG, jak również z gałęziami przemysłu zajmującymi się produktami objętymi dochodzeniem. Przemysł obecny na tych rynkach jest dojrzały i nasycony, więc w związku z tym uznano, że wyłączenie produktów pochodzących z państw będących członkami EOG z zakresu stosowania środków ochronnych będzie miało niewielki (lub żaden) wpływ na poziom przywozu tych produktów. W istocie, chociaż przywóz z tych państw rzeczywiście przyczynił się do wzrostu przywozu produktów należących do niektórych kategorii produktu (łączny przywóz z tych państw wzrósł o około 9 %), udział tego przywozu w łącznym przywozie jest niewielki (udział EOG w przywozie wynosi około 1,5 %, a odpowiadający mu udział w rynku wynosi łącznie 0,3 %). Ponadto członkowie EOG są tradycyjnie niewielkimi dostawcami produktów objętych dochodzeniem do USA, co oznacza, że ryzyko przesunięcia handlu również określono wstępnie jako niewielkie. Mając zatem na uwadze tradycyjnie niewielkie dostawy do USA, dojrzałość przemysłu na rynkach EOG i powiązane ograniczone ryzyko przesunięcia handlu z tego wynikające, Komisja uważa, że przywóz produktów objętych dochodzeniem z państw będących członkami EOG mógł przyczynić się do groźby poważnej szkody tylko w bardzo niewielkim stopniu, jeżeli w ogóle.

(81)

W rezultacie Komisja nie wskazała innych czynników, które mogłyby osłabić związek przyczynowy między wzrostem przywozu i poważną szkodą dla producentów unijnych. W dalszej części dochodzenia zostanie jednak przeprowadzona bardziej szczegółowa analiza wszystkich pozostałych czynników które przyczyniły się lub mogły się przyczynić do wystąpienia szkody.

VIII.   SYTUACJA KRYTYCZNA

(82)

Jak wskazano powyżej, unijni producenci stali znajdują się ogólnie w sytuacji, w której groźba szkody i groźba poważnej szkody są wyraźnie nieuchronne. W przypadku niektórych poszczególnych kategorii produktu istnieje już podejrzenie wystąpienia poważnej szkody. Dalszy wzrost przywozu będzie prawdopodobnie miał znaczny negatywny wpływ na sytuację gospodarczą całego przemysłu.

(83)

Komisja zbadała, czy zaistniały okoliczności krytyczne, w których wszelka zwłoka w podjęciu działań doprowadziłyby do powstania szkód, które będą trudne do naprawienia. W szczególności zbadano, czy przywóz wciąż wzrastał w ostatnim okresie.

(84)

Opierając się na porównaniu między przywozem wyrobów ze stali w pierwszym kwartale 2018 r. i pierwszym kwartale 2017 r., wydaje się, że w przypadku 18 z 23 kategorii produktu przywóz wzrósł o 26 %. Ten wzrost przywozu ma dużo większe znaczenie niż wzrost odnotowany w latach 2016–2017, kiedy znajdował się na poziomie około 2 %.

(85)

Taryfy na poziomie 25 % nałożone na wyroby ze stali na podstawie sekcji 232 wprowadzono w dniu 23 marca 2018 r. Na tym etapie nie można ocenić całkowitego wpływu wprowadzonych przez USA środków na przesunięcie handlu. Wzrost przywozu do Unii w pierwszym kwartale 2018 r. można jednak postrzegać jako zapowiedź ich wpływu, i w związku z tym może on stanowić dobrą wskazówkę na temat możliwego przyszłego rozwoju sytuacji dotyczącej przywozu do Unii po wprowadzeniu środków przez USA.

(86)

W dniu 30 maja 2018 r. USA zdecydowały także, że środki przyjęte na podstawie sekcji 232 mają mieć zastosowanie wobec Unii, Meksyku i Kanady. Komisja uważa, że stanowi to kolejny krytyczny element, ponieważ nie tylko ograniczy to wywóz z Unii, ale również zwiększy ryzyko przesunięcia handlu z tych dwóch pozostałych państw, będących znaczącymi producentami stali.

(87)

Mając na uwadze niepewną sytuację przemysłu oraz ostatni wzrost przywozu, dalsza nadwyżka podaży wyrobów ze stali na rynku unijnym oraz wynikająca z niej presja na ceny bez wątpienia wywołają poważne konsekwencje dla sytuacji producentów unijnych.

(88)

W związku z tym Komisja uważa, że ze względu na realne ryzyko przesunięcia handlu oraz dalszego ograniczenia przywozu do USA z państw będących znaczącymi producentami stali istnieją okoliczności krytyczne, w których wszelka zwłoka w przyjęciu tymczasowych środków ochronnych doprowadziłyby do powstania szkód, które będą trudne do naprawienia. Komisja stwierdza zatem, że należy niezwłocznie przyjąć tymczasowe środki ochronne.

IX.   INTERES UNII

(89)

Zgodnie z art. 16 rozporządzenia 2015/478 zbadano, czy pomimo tymczasowego stwierdzenia groźby poważnej szkody istnieją istotne powody, aby stwierdzić, że przyjęcie tymczasowych środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii. Analiza interesu Unii została oparta na ocenie interesów wszystkich zaangażowanych stron, w tym interesu unijnych producentów, importerów oraz użytkowników.

(90)

Przemysł unijny składa się z około 40 producentów, którzy mają siedziby w wielu różnych państwach członkowskich Unii i w latach 2013–2017 zatrudniali bezpośrednio ponad 180 000 osób w związku z 25 produktami objętymi dochodzeniem. Ustalono, że przemysł unijny stoi przed groźbą poważnej szkody wywołaną przez wzrost przywozu. Przypomina się, że przemysł unijny nie odniósł korzyści ze wzrostu konsumpcji, a sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego pozostaje słaba i narażona na wpływ dalszego wzrostu przywozu. Od dawna uznaje się strategiczne znaczenie przemysłu stalowego (14). Zdrowie i konkurencyjność przemysłu stalowego leżą w interesie Unii. Jest oczywiste, że jeżeli nie zostaną podjęte żadne działania, zarówno ceny, jak i udział w rynku producentów unijnych dalej spadną, czego skutkiem będzie mniejsza produkcja, większe straty finansowe i utrata miejsc pracy, zarówno w przemyśle stalowym, jak i w powiązanych gałęziach przemysłu. Nałożenie tymczasowych środków ochronnych tymczasowo naprawi poważną szkodę i pomoże przemysłowi unijnemu się dostosować.

(91)

Użytkownicy i importerzy zasadniczo dążą do nabycia stali po jak najniższej cenie i jest oczywiste, że bez przyjęcia środków ceny byłyby niższe. W ich interesie leży jednak również konkurencyjność i rentowność unijnego przemysłu stalowego, który będzie w stanie zaspokajać ich potrzeby w przyszłości.

(92)

W tym kontekście szereg zainteresowanych stron zaangażowanych w dochodzenie stwierdził, że wprowadzenie tymczasowych środków ochronnych nie leży w interesie Unii. Twierdzą, że środki prawie na pewno spowodują, że podaż będzie niewystarczająca, i tym samym zapewnią przemysłowi unijnemu silniejszą pozycję negocjacyjną, która umożliwi wywieranie presji na ceny. Utrzymywali również, że ograniczono już źródła dostaw przez wprowadzenie środków antydumpingowych i antysubsydyjnych i że należy wyłączyć z zakresu stosowania środków ochronnych produkty, których producenci unijni nie oferują lub które nie są dostępne w wystarczającym stopniu lub we właściwych specyfikacjach technicznych.

(93)

Aby osiągnąć właściwą równowagę między różnymi uzasadnionymi interesami i ponieważ groźba poważnej szkody jest głównie w tym przypadku powiązana z wystąpieniem przesunięcia handlu, Komisja uważa, że środki ochronne muszą zostać przyjęte w takiej formie, która pozwoli utrzymać historyczny poziom przywozu, i że tylko przywóz przekraczający ten poziom powinien podlegać działaniu tych środków. W tym względzie system kontyngentów taryfowych, w ramach którego nie tworzy się żadnych przeszkód dla tradycyjnych przepływów handlowych, stanowi gwarancję, że środki ochronne są zgodne z interesem Unii. Środek przyjęty w takiej formie zapobiegnie negatywnemu oddziaływaniu przesunięcia handlu na przemysł unijny, jednocześnie utrzymując tradycyjne źródła dostaw i efektywną konkurencję na rynku stali.

(94)

W takiej sytuacji Komisja uważa, że ryzyko wywołania przez przyjęty środek niedoboru podaży lub wzrostu cen jest niewielkie. Także argument, że należy wyłączyć z zakresu stosowania środków ochronnych niektóre kategorie produktu, których producenci unijni nie oferują lub które nie są dostępne w wystarczającym stopniu lub we właściwych specyfikacjach technicznych – należy odrzucić, ponieważ zostaną udzielone gwarancje dotyczące tradycyjnych przepływów handlowych.

(95)

W związku z tym ogólnie rzecz biorąc, Komisja wstępnie stwierdza, że interes Unii wymaga przyjęcia tymczasowych środków ochronnych konkretnie w formie podwyżki taryfy, która ma być stosowana według kategorii produktu poza tradycyjnymi przepływami handlowymi.

X.   WNIOSKI I PRZYJĘCIE ŚRODKÓW TYMCZASOWYCH

1.   Przyjęcie środków tymczasowych

(96)

Wstępnie stwierdzono, że unijny przemysł stalowy znajduje się w sytuacji, w której występuje groźba poważnej szkody w odniesieniu do 23 kategorii produktu podlegających ocenie, oraz że w przewidywalnej przyszłości sytuacja ta prawdopodobnie doprowadzi do wystąpienia rzeczywistej poważnej szkody. Mając na uwadze okoliczności krytyczne, uznaje się, że należy przyjąć tymczasowe środki ochronne, aby zapobiec szkodom dla przemysłu stalowego UE, które będą trudne do naprawienia, przed zakończeniem prowadzonego dochodzenia.

2.   Forma i poziom środków

(97)

Na potrzeby dokonania wyboru właściwej formy środka Komisja rozważyła trzy następujące elementy. Po pierwsze, poważna szkoda dla unijnego przemysłu stalowego w ujęciu globalnym prawdopodobnie urzeczywistni się z powodu przekierowania wywozu stali do USA na rynki UE w wyniku przyjęcia środków na podstawie sekcji 232. Po drugie, uznaje się, że należy zachować otwarty charakter rynku unijnego oraz utrzymać tradycyjny przepływ przywozu. W istocie to właśnie nadmierny przywóz przekraczający te tradycyjne przepływy handlowe uważa się za główne zagrożenie dla sytuacji przemysłu stalowego. Ponadto zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (UE) 2015/478 oraz międzynarodowymi zobowiązaniami Unii, w szczególności z art. 6 Porozumienia WTO w sprawie środków ochronnych, środki tymczasowe powinny przyjąć formę środków taryfowych.

(98)

Na tej podstawie Komisja uważa, że zgodnie z motywem 93 tymczasowe środki ochronne powinny przyjąć formę systemu kontyngentów taryfowych, po których przekroczeniu płacone będą dodatkowe należności celne. Aby zapewnić dostęp do rynku unijnego wszystkim tradycyjnym dostawcom, takie kontyngenty taryfowe należy ustalać na podstawie średniej z rocznego poziomu przywozu w latach 2015, 2016 i 2017. Z uwagi na fakt, że kontyngenty taryfowe będą obowiązywały przez 200 dni kalendarzowych, kontyngenty należy ustalić na poziomie proporcjonalnym do wartości rocznej.

(99)

Dodatkowa stawka celna naliczana po przekroczeniu kontyngentu powinna zostać ustalona na poziomie, który jest zgodny z celem, jakim jest zapobieżenie wystąpieniu poważnej szkody dla przemysłu Unii. Biorąc pod uwagę wnioski na temat groźby poważnej szkody oraz fakt, że w ujęciu ogólnym poważna szkoda jeszcze nie wystąpiła, Komisja uważa, że obliczanie marginesu szkody na podstawie skonstruowanej średniej niewyrządzającej szkody ceny za tonę produktów wytwarzanych przez przemysł unijny w ostatnim okresie nie wydaje się odpowiednie.

(100)

W tej sytuacji Komisja uważa natomiast, że należy raczej przyjąć podejście przyszłościowe do oceny wysokości należności celnych wymaganej do tego, by uniknąć sytuacji, w której przywóz przekracza tradycyjne przepływy handlowe i powoduje poważną szkodę dla przemysłu unijnego po osiągnięciu poziomu kontyngentu.

(101)

W tym względzie przemysł Unii przedłożył dwie uzupełniające się metody obliczenia wystarczająco zniechęcającej taryfy, które zdaniem Komisji są odpowiednie do osiągnięcia tego celu: pierwszą metodą jest model równowagi cząstkowej unijnego rynku stali, natomiast druga polega na obliczaniu marży kontrybucyjnej dla wyrobów ze stali.

(102)

Model równowagi cząstkowej jest zbiorem równań popytu i podaży koncentrujących się na jednej części gospodarki i przyjmujących założenie ceteris paribus dla reszty gospodarki. Model zakłada również, że skutki makroekonomiczne analizowanego scenariusza nie są wystarczająco duże, aby wpłynęły na agregaty makroekonomiczne, takie jak ogólny poziom wynagrodzeń w gospodarce.

(103)

Model zaproponowany przez przemysł Unii opiera się na publicznie dostępnym kodzie, który jest zaprogramowany i obliczany w oprogramowaniu arkuszy kalkulacyjnych. W szerszym ujęciu modele równowagi cząstkowej są standardowym narzędziem stosowanym w analizie polityki handlowej przez organy prowadzące dochodzenie, w tym przez Komisję.

(104)

W modelu tym, jak w większości innych, stosuje się tzw. założenie Armingtona, w ramach którego uznaje się, że produkty z różnych źródeł to niedoskonałe zamienniki. W modelu bada się rynek unijny, wykorzystując tylko jedną funkcję podaży dla każdego z następujących źródeł podaży: wewnętrznej podaży Unii, podaży wynikającej z przywozu z krajów objętych zakresem stosowania środków ochronnych oraz podaży wynikającej z przywozu z krajów wyłączonych z zakresu stosowania środków ochronnych. Ponadto w modelu wykorzystuje się funkcję popytu unijnego, na którą wpływa ogólny poziom cen, w celu określenia popytu na stal na poziomie zagregowanym, a następnie rozdziela się go względem odpowiednich cen między wspomniane trzy źródła podaży. Ten drugi proces jest zależny od tzw. elastyczności Armingtona (ang. Armington Elasticities), tj. parametrów ekonomicznych, które reprezentują elastyczność substytucji zachodzącej między produktami z różnych krajów pochodzenia i które różnią się w zależności od rodzaju produktu i rynku.

(105)

Dane wykorzystane w tym modelu pochodzą z EUROFER i Eurostatu. Wartości elastyczności Armingtona, jak również elastyczności podaży i popytu, zaczerpnięto z uznanych źródeł, takich jak amerykańska Komisja Handlu Międzynarodowego oraz Projekt poświęcony analizie światowego handlu (ang. Global Trade Analysis Project, GTAP). Elastyczności Armingtona przypisano wartość 3,75, elastyczności popytu przypisano wartość – 0,5, a trzem elastycznościom podaży przypisano wartość 4, zgodnie z wspomnianymi źródłami.

(106)

Ponieważ jest to „model jednego kraju”, trzeba przyjąć określone wyraźne i dorozumiane założenia, mianowicie dotyczące amerykańskiego rynku stali oraz wpływu środków wprowadzonych na podstawie sekcji 232.

(107)

Po pierwsze, zakłada się, że środki te skutecznie wyłączą z rynku amerykańskiego wywóz prowadzony obecnie przez kraje objęte środkami przyjętymi na podstawie sekcji 232. Następnie oblicza się część tego wyłączonego wywozu, która zostanie przekierowana na rynek UE w przypadku poszczególnych krajów będących producentami, które obecnie prowadzą wywóz do USA – zgodnie z metodami, w których bierze się pod uwagę i waży cztery różne kryteria: odległość od Unii, dostępność w danym regionie krajów zdolnych do wchłonięcia przekierowanego wywozu, istnienie w danym regionie krajów posiadających znaczną nadwyżkę mocy produkcyjnych oraz istnienie w danym kraju obowiązujących środków ochrony handlu. Zgodnie z tymi obliczeniami 72 % stali obecnie przywożonej do USA zostanie przekierowana na rynek UE, co odpowiada 55 % całkowitego unijnego przywozu stali w 2017 r. Zakłada się również, że ten dodatkowy przywóz zastąpi taką samą ilość produkcji unijnej.

(108)

W modelu uwzględniono powyższe parametry oraz dane rynkowe skorygowane o założenia przyjęte w dwóch poprzednich motywach. Następnie oblicza się model, wykorzystując eksperymenty uwzględniające różne poziomy unijnych taryf ochronnych naliczanych po przekroczeniu kontyngentu. Wyniki obliczeń przeprowadzonych na modelu wskazują, że przy taryfie na poziomie 25 % poziom przywozu będzie o około 19 % wyższy niż w okresie odniesienia, który obejmuje lata 2015–2017. Przy taryfie na poziomie 32 % przywóz byłby wciąż o 10 % wyższy niż w okresie odniesienia. Natomiast taryfa na poziomie 41 % utrzymałaby przywóz na poziomie z lat 2015–2017.

(109)

Wyniki obliczeń przeprowadzonych w odniesieniu do makroekonomicznego modelu handlu uzupełniono szeregiem mikroekonomicznych symulacji typowych marż kontrybucyjnych dla 12 różnych kategorii produktu podlegających ocenie. Analizę przeprowadzono, zakładając, że w sytuacji spadku cen producenci będą nadal w pełni wykorzystywać swoje moce produkcyjne i prowadzić wywóz do Unii tak długo, jak długo koszty zmienne będą znajdowały pokrycie. Różnicę między ceną sprzedaży a kosztami zmiennymi nazywa się marżą kontrybucyjną. Innymi słowy, producent będzie kontynuował produkcję, dopóki marża kontrybucyjna będzie nieujemna. W analizie dla każdej z dwunastu kategorii produktu podlegających ocenie ustalono unijną cenę wraz z kosztami wyładunku, przy której marża kontrybucyjna eksporterów do UE zostanie całkowicie wyeliminowana. Różnicę między tą ceną a wewnętrzną niewyrządzającą szkody ceną na rynku unijnym powinna zatem stanowić naliczana po przekroczeniu kontyngentu taryfa, która jest niezbędna dla zagwarantowania na rynku unijnym niewyrządzającego szkody poziomu cen.

(110)

W analizie wykorzystano koszyk cen surowców oparty na publicznych indeksach Metal Bulletin, kosztach zmiennych chińskich przedsiębiorstw pobranych z bazy danych CRU i szacowanych kosztach transportu między Chinami a UE w wysokości 60 USD za tonę, co stanowi ostrożny szacunek. Stwierdzono, że marże kontrybucyjne, a tym samym niezbędne, naliczane po przekroczeniu kontyngentu taryfy zniechęcające, powinny mieścić się w zakresie 19–45 %, przy medianie wynoszącej 34 %, co generalnie potwierdzałoby rząd wielkości wskazany w modelu równowagi cząstkowej.

(111)

W związku z powyższym Komisja ustaliła wstępnie, że tymczasowa, naliczana po przekroczeniu kontyngentu taryfa na poziomie 25 % będzie wystarczająca, aby zapobiec wystąpieniu poważnej szkody. Taryfa ta – niższa niż obliczona w modelu taryfa 32 %, która zapewniłaby utrzymanie tradycyjnych przepływów handlowych i wzrost przywozu o 10 % – stanowi ostrożne podejście przed wprowadzeniem środków ostatecznych, biorąc pod uwagę interes Unii oraz w oczekiwaniu na uwagi zgłoszone przez zainteresowane strony po przyjęciu środków tymczasowych oraz na bardziej szczegółowe badanie kształtowania się przywozu.

3.   Zarządzanie kontyngentami

(112)

Najlepszą metodą zagwarantowania optymalnego stosowania kontyngentów taryfowych jest przydzielenie ich w kolejności chronologicznej według dat przyjęcia zgłoszeń do dopuszczenia do obrotu, jak przewidziano w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/2447 (15). Wszystkim unijnym importerom należy zapewnić równy i nieprzerwany dostęp do kontyngentów. Ta metoda zarządzania wymaga ścisłej współpracy między państwami członkowskimi i Komisją.

(113)

Kwalifikowalność do wyłączenia z kontyngentów taryfowych towarów przywożonych z krajów rozwijających się zależy od pochodzenia tych towarów. Należy zatem stosować obecnie obowiązujące w Unii kryteria określania niepreferencyjnego pochodzenia towarów.

(114)

Na potrzeby środków tymczasowych, aby umożliwić utrzymanie tradycyjnych przepływów handlowych, dla każdej kategorii produktu, na którą nakłada się w niniejszym rozporządzeniu środki tymczasowe, zostanie ustalony określony kontyngent, niezależnie od kraju pochodzenia. W toku pozostałej części dochodzenia ustalone zostanie, czy przydział kontyngentu według państwa wywozu pomoże zapewnić utrzymanie tradycyjnych przepływów handlowych z tych krajów, oraz weźmie się pod uwagę wpływ środków tymczasowych. Komisja będzie musiała w szczególności zbadać potencjalny wpływ obecnie obowiązujących środków antydumpingowych i antysubsydyjnych na przydział i stosowanie kontyngentu rozdzielanego według państw.

4.   Mające zastosowanie środki antydumpingowe i antysubsydyjne

(115)

Środki ochronne będą miały zastosowanie od momentu przekroczenia ustalonego kontyngentu bezcłowego.

(116)

Szereg zainteresowanych stron twierdziło, że połączenie środków antydumpingowych i wyrównawczych obowiązujących już wobec wielu kategorii produktu ze środkami ochronnymi nałożonymi na przywóz tych samych produktów spowodowałoby nałożenie niepożądanego, nadmiernego obciążenia na niektórych producentów eksportujących, którzy chcą prowadzić wywóz do UE, co może zamknąć im dostęp do rynku unijnego.

(117)

Istotnie, niektóre produkty należące do 12 kategorii wyrobów ze stali objętych obecnymi tymczasowymi środkami ochronnymi pochodzą z krajów, wobec których stosuje się obecnie cła antydumpingowe i wyrównawcze. W związku z tym należy zbadać, czy połączenie tych środków ze środkami ochronnymi nie wywołałoby większego skutku niż jest to pożądane (16). Aby uniknąć nakładania „podwójnych środków zaradczych”, w momencie przekroczenia kontyngentu taryfowego środki antydumpingowe i wyrównawcze będą zawieszane lub zmniejszane w celu zapewnienia, by połączone oddziaływanie tych środków nie przekraczało najwyższego poziomu obowiązujących środków ochronnych lub ceł antydumpingowych/wyrównawczych.

5.   Czas trwania

(118)

Środki tymczasowe powinny mieć zastosowanie przez 200 dni kalendarzowych od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

XI.   WYŁĄCZENIE NIEKTÓRYCH PAŃSTW Z ZAKRESU STOSOWANIA ŚRODKÓW TYMCZASOWYCH

(119)

Zgodnie z art. 18 rozporządzenia 2015/478 oraz międzynarodowymi zobowiązaniami Unii środki tymczasowe nie powinny mieć zastosowania wobec jakichkolwiek produktów pochodzących z krajów rozwijających się, jeżeli udział danego kraju w przywozie tego produktu do Unii nie przekracza 3 %, pod warunkiem że kraje rozwijające się będące członkami WTO, których udział w przywozie jest niższy niż 3 %, łącznie posiadają udział nie większy niż 9 % całkowitego przywozu do Unii produktów objętych dochodzeniem.

(120)

Komisja wstępnie ustaliła, że objęte dochodzeniem kategorie produktu, które pochodzą z niektórych krajów rozwijających się, spełniają wymogi pozwalające na skorzystanie ze wspomnianego powyżej odstępstwa. W załączniku IV (Wykaz produktów pochodzących z krajów rozwijających się, wobec których mają zastosowanie środki tymczasowe) wskazano kraje rozwijające się, których dotyczy niniejsze rozporządzenie. Ponadto dla każdej z 23 kategorii produktu wskazano kraje rozwijające się, do których zastosowanie mają środki tymczasowe. Komisja uważa, że na tym etapie wielkości przywozu z krajów rozwijających się należy obliczyć na podstawie poszczególnych kategorii produktu, ponieważ kontyngent taryfowy również ustala się indywidualnie poprzez odniesienie do tradycyjnych przepływów handlowych w każdej kategorii. Pozostaje to bez uszczerbku dla przyszłych decyzji dotyczących tego, czy dany kraj można uznać za kraj rozwijający się.

(121)

Jak określono w motywie 80 powyżej, z uwagi na ścisłą integrację rynkową z członkami EOG całkowite wartości przywozu z tych krajów oraz niewielkie ryzyko wystąpienia przesunięcia handlu Komisja uważa, że produkty podlegające ocenie pochodzące z Norwegii, Islandii i Liechtensteinu powinny zostać wyłączone ze stosowania niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym otwiera się kontyngenty taryfowe w odniesieniu do przywozu do Unii każdej z 23 kategorii produktu wymienionych w załączniku I na okres 200 dni od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

2.   Kontyngenty taryfowe określono w załączniku V (zdefiniowane poprzez odniesienie do odpowiadających im kodów CN).

3.   Jeżeli stosowny kontyngent taryfowy został wyczerpany lub przywóz danych kategorii produktu nie został objęty stosownym kontyngentem taryfowym, nalicza się dodatkowe należności celne w wysokości 25 %. Te dodatkowe należności celne mają zastosowanie do wartości celnej przywożonego produktu.

Artykuł 2

1.   Pochodzenie wszelkich produktów, do których niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie, określa się zgodnie z obowiązującymi w Unii przepisami dotyczącymi niepreferencyjnego pochodzenia towarów.

2.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 3

Kontyngentami taryfowymi zarządzają Komisja i państwa członkowskie zgodnie z systemem zarządzania kontyngentami taryfowymi przewidzianym w art. 49–54 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2015/2447.

Artykuł 4

Przywożonych produktów należących do kategorii produktu wspomnianych w art. 1, które w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia są już w drodze do Unii, a ich miejsca przeznaczenia nie można zmienić, nie przypisuje się do kontyngentów taryfowych ani nie nakłada się na nie dodatkowej należności celnej określonej w art. 1, a produkty te mogą zostać wprowadzone do swobodnego obrotu.

Artykuł 5

Państwa członkowskie oraz Komisja ściśle współpracują ze sobą w celu zapewnienia przestrzegania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 6

1.   Z zastrzeżeniem ust. 2, przywóz 23 kategorii produktu określonych w załączniku I, pochodzących z jednego z krajów rozwijających się, jak określono w załączniku IV, nie jest objęty kontyngentami taryfowymi ani nie nakłada się na niego dodatkowej należności celnej określonej w art. 1.

2.   W odniesieniu do każdej z 23 kategorii produktu w załączniku IV określono kraje pochodzenia będące krajami rozwijającymi się, które podlegają środkom określonym w art. 1.

Artykuł 7

Produkty pochodzące z Norwegii, Islandii oraz Liechtensteinu nie podlegają środkom określonym w art. 1.

Artykuł 8

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 83 z 27.3.2015, s. 16.

(2)  Dz.U. L 123 z 19.5.2015, s. 33.

(3)  Dz.U. C 111 z 26.3.2018, s. 29.

(4)  Dz.U. C 225 z 28.6.2018, s. 54.

(5)  Środki uprzedniego nadzoru przyjęto w kwietniu 2018 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2016/670 z dnia 28 kwietnia 2016 r. wprowadzającym uprzedni nadzór unijny nad przywozem niektórych wyrobów z żelaza i stali pochodzących z niektórych państw trzecich, Dz.U. L 115 z 29.4.2016, s. 37.

(6)  Dz.U. C 225 z 28.6.2018, s. 54.

(7)  Sprawa COMP/ECSC.1351, Usinor/Arbed/Aceralia, oraz sprawa COMP/M.4137, Mittal/Arcelor.

(8)  W szczególności zob. sekcja IV i sekcja VI pkt 1 i 2.

(9)  Por. sprawozdania 83.–84. Komitetu Stali OECD, dostępne pod adresem http://www.oecd.org/sti/ind/steel.htm

(10)  Tamże, 83. sprawozdanie.

(11)  Komunikat prasowy Sekretarza Departamentu Handlu USA, Wilbura Rossa, https://www.commerce.gov/news/press-releases/2018/02/secretary-ross-releases-steel-and-aluminum-232-reports-coordination

(12)  Sprawozdanie Departamentu Handlu USA na podstawie sekcji 232, https://www.commerce.gov/sites/commerce.gov/files/the_effect_of_imports_of_steel_on_the_national_security_-_with_redactions_-_20180111.pdf

(13)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego „Przemysł Stalowy: Utrzymanie stabilnego zatrudnienia i zrównoważonego wzrostu gospodarczego w Europie”, COM(2016) 155 final, 16.3.2016 r.

(14)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Komitetu Regionów oraz Europejskiego Banku Inwestycyjnego z 16.3.2016, „Przemysł Stalowy: Utrzymanie stabilnego zatrudnienia i zrównoważonego wzrostu gospodarczego w Europie”, COM(2016) 155 final.

(15)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny, Dz.U. L 343 z 29.12.2015, s. 558.

(16)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/477 z dnia 11 marca 2015 r. w sprawie środków, które Unia może podjąć w stosunku do połączonego oddziaływania środków antydumpingowych lub antysubsydyjnych i środków ochronnych, Dz.U. L 83 z 27.3.2015, s. 11.


ZAŁĄCZNIK I – Produkty objęte postępowaniem

Numer produktu

Kategoria produktu

Kody CN

1

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7208 10 00 , 7208 25 00 , 7208 26 00 , 7208 27 00 , 7208 36 00 , 7208 37 00 , 7208 38 00 , 7208 39 00 , 7208 40 00 , 7208 52 10 , 7208 52 99 , 7208 53 10 , 7208 53 90 , 7208 54 00 , 7211 13 00 , 7211 14 00 , 7211 19 00 , 7212 60 00 , 7225 19 10 , 7225 30 10 , 7225 30 30 , 7225 30 90 , 7225 40 15 , 7225 40 90 , 7226 19 10 , 7226 91 20 , 7226 91 91 , 7226 91 99

2

Walcowane na zimno arkusze ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7209 15 00 , 7209 16 90 , 7209 17 90 , 7209 18 91 , 7209 25 00 , 7209 26 90 , 7209 27 90 , 7209 28 90 , 7209 90 20 , 7209 90 80 , 7211 23 20 , 7211 23 30 , 7211 23 80 , 7211 29 00 , 7211 90 20 , 7211 90 80 , 7225 50 20 , 7225 50 80 , 7225 99 00 , 7226 20 00 , 7226 92 00

3

Blachy elektrotechniczne (inne niż blachy elektrotechniczne teksturowane)

7209 16 10 , 7209 17 10 , 7209 18 10 , 7209 26 10 , 7209 27 10 , 7209 28 10 , 7225 19 90 , 7226 19 80

4

Arkusze blachy z metaliczną powłoką

7210 20 00 , 7210 30 00 , 7210 41 00 , 7210 49 00 , 7210 61 00 , 7210 69 00 , 7210 90 80 , 7212 20 00 , 7212 30 00 , 7212 50 20 , 7212 50 30 , 7212 50 40 , 7212 50 61 , 7212 50 69 , 7212 50 90 , 7225 91 00 , 7225 92 00 , 7226 99 10 , 7226 99 30 , 7226 99 70

5

Produkty walcowane płaskie z powłokami organicznymi

7210 70 80 , 7212 40 80

6

Wyroby cynowane

7209 18 99 , 7210 11 00 , 7210 12 20 , 7210 12 80 , 7210 50 00 , 7210 70 10 , 7210 90 40 , 7212 10 10 , 7212 10 90 , 7212 40 20

7

Blacha quarto ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7208 51 20 , 7208 51 91 , 7208 51 98 , 7208 52 91 , 7208 90 20 , 7208 90 80 , 7210 90 30 , 7225 40 12 , 7225 40 40 , 7225 40 60

8

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

7219 11 00 , 7219 12 10 , 7219 12 90 , 7219 13 10 , 7219 13 90 , 7219 14 10 , 7219 14 90 , 7219 22 10 , 7219 22 90 , 7219 23 00 , 7219 24 00 , 7220 11 00 , 7220 12 00

9

Walcowane na zimno arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

7219 31 00 , 7219 32 10 , 7219 32 90 , 7219 33 10 , 7219 33 90 , 7219 34 10 , 7219 34 90 , 7219 35 10 , 7219 35 90 , 7219 90 20 , 7219 90 80 , 7220 20 21 , 7220 20 29 , 7220 20 41 , 7220 20 49 , 7220 20 81 , 7220 20 89 , 7220 90 20 , 7220 90 80

12

Pręty zwykłej jakości i kształtowniki lekkie ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7214 30 00 , 7214 91 10 , 7214 91 90 , 7214 99 31 , 7214 99 39 , 7214 99 50 , 7214 99 71 , 7214 99 79 , 7214 99 95 , 7215 90 00 , 7216 10 00 , 7216 21 00 , 7216 22 00 , 7216 40 10 , 7216 40 90 , 7216 50 10 , 7216 50 91 , 7216 50 99 , 7216 99 00 , 7228 10 20 , 7228 20 10 , 7228 20 91 , 7228 30 20 , 7228 30 41 , 7228 30 49 , 7228 30 61 , 7228 30 69 , 7228 30 70 , 7228 30 89 , 7228 60 20 , 7228 60 80 , 7228 70 10 , 7228 70 90 , 7228 80 00

13

Pręty zbrojeniowe

7214 20 00 , 7214 99 10

14

Pręty i kształtowniki lekkie ze stali nierdzewnej

7222 11 11 , 7222 11 19 , 7222 11 81 , 7222 11 89 , 7222 19 10 , 7222 19 90 , 7222 20 11 , 7222 20 19 , 7222 20 21 , 7222 20 29 , 7222 20 31 , 7222 20 39 , 7222 20 81 , 7222 20 89 , 7222 30 51 , 7222 30 91 , 7222 30 97 , 7222 40 10 , 7222 40 50 , 7222 40 90

15

Walcówka ze stali nierdzewnej

7221 00 10 , 7221 00 90

16

Walcówka ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

7213 10 00 , 7213 20 00 , 7213 91 10 , 7213 91 20 , 7213 91 41 , 7213 91 49 , 7213 91 70 , 7213 91 90 , 7213 99 10 , 7213 99 90 , 7227 10 00 , 7227 20 00 , 7227 90 10 , 7227 90 50 , 7227 90 95

17

Kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej

7216 31 10 , 7216 31 90 , 7216 32 11 , 7216 32 19 , 7216 32 91 , 7216 32 99 , 7216 33 10 , 7216 33 90

18

Ścianka szczelna

7301 10 00

20

Rury gazowe

7306 30 41 , 7306 30 49 , 7306 30 72 , 7306 30 77

21

Profile zamknięte

7306 61 10 , 7306 61 92 , 7306 61 99

22

Nierdzewne przewody rurowe i rury, bez szwu

7304 11 00 , 7304 22 00 , 7304 24 00 , 7304 41 00 , 7304 49 10 , 7304 49 93 , 7304 49 95 , 7304 49 99

23

Przewody rurowe i rury z łożyskami

7304 51 12 , 7304 51 18 , 7304 59 32 , 7304 59 38

25

Duże rury spawane

7305 11 00 , 7305 12 00 , 7305 19 00 , 7305 20 00 , 7305 31 00 , 7305 39 00 , 7305 90 00

26

Inne rury spawane

7306 11 10 , 7306 11 90 , 7306 19 10 , 7306 19 90 , 7306 21 00 , 7306 29 00 , 7306 30 11 , 7306 30 19 , 7306 30 80 , 7306 40 20 , 7306 40 80 , 7306 50 20 , 7306 50 80 , 7306 69 10 , 7306 69 90 , 7306 90 00

28

Drut ze stali niestopowej

7217 10 10 , 7217 10 31 , 7217 10 39 , 7217 10 50 , 7217 10 90 , 7217 20 10 , 7217 20 30 , 7217 20 50 , 7217 20 90 , 7217 30 41 , 7217 30 49 , 7217 30 50 , 7217 30 90 , 7217 90 20 , 7217 90 50 , 7217 90 90


ZAŁĄCZNIK II

II.1 – Wzrost przywozu w odniesieniu do 23 kategorii produktów (w tonach)

Numer produktu

Kategoria produktu

2013

2014

2015

2016

2017

Wzrost w 2017 r. w porównaniu z 2013 r.

1

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

4 814 207

5 212 268

7 807 441

8 574 007

6 991 376

45 %

2

Walcowane na zimno arkusze ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

1 832 159

1 903 092

2 759 877

1 998 437

2 462 471

34 %

3

Blachy elektrotechniczne (inne niż blachy elektrotechniczne teksturowane)

266 559

285 132

280 256

318 496

379 649

42 %

4

Arkusze blachy z metaliczną powłoką

1 854 963

2 202 856

2 687 715

3 911 752

4 980 452

168 %

5

Produkty walcowane płaskie z powłokami organicznymi

681 698

725 296

622 553

730 625

915 248

34 %

6

Wyroby cynowane

552 384

662 861

638 316

756 016

617 567

12 %

7

Blacha quarto ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

1 419 767

1 959 605

2 554 930

2 814 802

2 530 630

78 %

8

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

175 836

233 028

269 697

351 075

436 173

148 %

9

Walcowane na zimno arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

697 457

1 017 613

787 521

843 352

976 108

40 %

12

Pręty zwykłej jakości i kształtowniki lekkie ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

911 115

1 219 800

1 200 627

1 400 824

1 385 829

52 %

13

Pręty zbrojeniowe

527 008

972 602

1 430 014

1 292 971

1 191 445

126 %

14

Pręty i kształtowniki lekkie ze stali nierdzewnej

113 071

147 453

142 416

147 811

159 577

41 %

15

Walcówka ze stali nierdzewnej

52 082

71 229

57 627

58 670

62 978

21 %

16

Walcówka ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

1 125 730

1 289 953

1 697 912

2 000 967

2 094 274

86 %

17

Kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej

223 669

277 507

268 014

388 041

262 745

17 %

18

Ścianka szczelna

15 870

16 503

14 051

36 970

85 054

436 %

20

Rury gazowe

266 467

340 051

298 103

336 050

380 257

43 %

21

Profile zamknięte

461 263

552 874

574 490

725 545

820 667

78 %

22

Nierdzewne przewody rurowe i rury, bez szwu

32 581

38 782

39 719

42 510

42 701

31 %

23

Przewody rurowe i rury z łożyskami

7 489

9 426

11 944

9 773

8 663

16 %

25

Duże rury spawane

286 939

411 273

209 524

159 219

1 044 534

264 %

26

Inne rury spawane

474 949

491 934

510 548

540 386

571 167

20 %

28

Drut ze stali niestopowej

573 988

722 719

692 714

736 500

722 633

26 %

II.2 – Wzrost przywozu w odniesieniu do 23 kategorii produktów (w tonach)

Numer produktu

Kategoria produktu

I kwartał 2017 r.

Q1208

Wzrost w pierwszym kwartale 2017 r. w porównaniu z pierwszym kwartałem 2018 r.

1

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

1 810 764

2 079 408

15 %

2

Walcowane na zimno arkusze ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

679 628

630 459

– 7 %

3

Blachy elektrotechniczne (inne niż blachy elektrotechniczne teksturowane)

80 836

114 451

42 %

4

Arkusze blachy z metaliczną powłoką

1 482 049

1 190 741

– 20 %

5

Produkty walcowane płaskie z powłokami organicznymi

212 209

201 838

– 5 %

6

Wyroby cynowane

146 457

168 583

15 %

7

Blacha quarto ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

676 207

640 176

– 5 %

8

Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

122 092

107 577

– 12 %

9

Walcowane na zimno arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

229 981

280 549

22 %

12

Pręty zwykłej jakości i kształtowniki lekkie ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

319 420

466 154

46 %

13

Pręty zbrojeniowe

210 505

551 316

162 %

14

Pręty i kształtowniki lekkie ze stali nierdzewnej

40 602

49 988

23 %

15

Walcówka ze stali nierdzewnej

14 956

19 642

31 %

16

Walcówka ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

560 863

641 668

14 %

17

Kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej

73 733

139 670

89 %

18

Ścianka szczelna

19 947

20 326

2 %

20

Rury gazowe

94 430

120 512

28 %

21

Profile zamknięte

223 618

256 998

15 %

22

Nierdzewne przewody rurowe i rury, bez szwu

12 411

12 399

0 %

23

Przewody rurowe i rury z łożyskami

1 316

1 498

14 %

25

Duże rury spawane

48 791

51 285

5 %

26

Inne rury spawane

145 059

153 106

6 %

28

Drut ze stali niestopowej

176 299

202 450

15 %

II.3 – Wzrost przywozu w odniesieniu do 5 kategorii produktów (w tonach)

Numer produktu

Kategoria produktu

2013

2014

2015

2016

2017

Wzrost w 2017 r. w porównaniu z 2013 r.

10

Walcowana na gorąco blacha quarto ze stali nierdzewnej

34 319

40 218

37 542

31 407

32 917

– 4 %

11

Blacha elektrotechniczna teksturowana

147 565

160 580

150 047

156 477

121 947

– 17 %

19

Elementy konstrukcyjne torów kolejowych lub tramwajowych

1 376

1 096

1 240

1 521

1 342

– 2 %

24

Pozostałe rury bez szwu

456 167

528 245

475 132

464 876

402 600

– 12 %

27

Sztaby ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej wykończone na zimno

456 791

521 976

484 927

459 327

458 310

0 %


ZAŁĄCZNIK III – wskaźniki gospodarcze dla 23 kategorii produktów

Produkt 1 Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

30 225 632

31 095 524

33 121 273

34 158 703

32 768 375

Przywóz

Wielkość (w tonach)

4 814 207

5 212 268

7 807 441

8 574 007

6 991 376

Udział w rynku (%)

15,9 %

16,8 %

23,6 %

25,1 %

21,3 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

463

442

396

351

492

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

75 %

75 %

76 %

75 %

76 %

Produkcja (w tonach)

76 871 621

77 990 908

77 331 686

77 563 694

79 568 514

Sprzedaż w UE (tony)

25 411 425

25 883 256

25 313 832

25 584 696

25 776 999

Udział w rynku (%)

84,1 %

83,2 %

76,4 %

74,9 %

78,7 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

519

493

455

422

556

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 1,9 %

0,0 %

– 3,1 %

– 1,0 %

7,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

37 467

35 573

35 038

33 557

34 815

Stado

2 572 574

2 580 258

2 585 958

2 617 556

2 749 280

Przepływy pieniężne

448 135 738

1 065 492 450

763 891 666

603 485 811

1 369 472 142

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 3,8 %

1,0 %

– 6,6 %

– 1,0 %

7,7 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

11,5 %

Produkt 2 Walcowane na zimno arkusze ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

9 772 904

9 728 449

10 353 391

9 849 904

10 085 487

Przywóz

Wielkość (w tonach)

1 832 159

1 903 092

2 759 877

1 998 437

2 462 471

Udział w rynku (%)

18,7 %

19,6 %

26,7 %

20,3 %

24,4 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

566

546

485

474

606

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

71 %

75 %

75 %

75 %

77 %

Produkcja (w tonach)

40 855 196

41 632 189

41 639 946

41 738 974

42 811 283

Sprzedaż w UE (tony)

7 920 370

7 805 648

7 570 764

7 829 002

7 602 288

Udział w rynku (%)

81,0 %

80,2 %

73,1 %

79,5 %

75,4 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

588

558

522

495

633

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 4,4 %

– 2,8 %

– 3,0 %

0,6 %

9,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

12 690

11 973

11 550

11 230

11 264

Stado

1 078 838

1 052 246

1 064 061

1 054 347

1 093 798

Przepływy pieniężne

200 559 843

413 849 620

324 264 435

454 766 919

375 807 983

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 8,0 %

– 2,4 %

– 12,8 %

– 3,1 %

4,0 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

4,3 %

Produkt 3 Blachy elektrotechniczne (inne niż blachy elektrotechniczne teksturowane)

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

1 267 827

1 287 448

1 223 892

1 255 417

1 350 354

Przywóz

Wielkość (w tonach)

266 559

285 132

280 256

318 496

379 649

Udział w rynku (%)

21,0 %

22,1 %

22,9 %

25,4 %

28,1 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

648

617

578

502

642

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

87 %

80 %

80 %

82 %

81 %

Produkcja (w tonach)

1 080 894

1 110 013

1 052 273

1 032 560

1 114 309

Sprzedaż w UE (tony)

1 001 268

1 002 316

943 636

936 553

969 977

Udział w rynku (%)

79,0 %

77,9 %

77,1 %

74,6 %

71,8 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

705

657

606

576

699

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 8,9 %

– 8,1 %

– 13,0 %

– 14,3 %

– 3,2 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

1 522

1 707

2 087

2 069

2 065

Stado

45 680

136 605

142 998

125 466

148 259

Przepływy pieniężne

110 221 498

213 556 132

127 226 053

131 151 436

– 89 295 095

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 18,3 %

– 11,7 %

– 38,3 %

– 17,9 %

– 3,4 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

8,1 %

Produkt 4 Arkusze blachy z metaliczną powłoką

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

23 229 673

24 289 751

25 840 225

27 439 848

28 231 862

Przywóz

Wielkość (w tonach)

1 854 963

2 202 856

2 687 715

3 911 752

4 980 452

Udział w rynku (%)

8,0 %

9,1 %

10,4 %

14,3 %

17,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

679

657

615

530

662

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

78 %

82 %

84 %

86 %

84 %

Produkcja (w tonach)

27 930 059

29 517 243

29 875 495

29 905 847

30 450 568

Sprzedaż w UE (tony)

21 344 052

22 056 052

23 118 423

23 490 212

23 218 040

Udział w rynku (%)

91,9 %

90,8 %

89,5 %

85,6 %

82,2 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

682

654

614

586

711

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

1,9 %

5,4 %

5,5 %

7,9 %

11,7 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

28 915

28 243

28 749

29 863

29 648

Stado

1 970 500

2 433 422

2 498 143

2 329 341

2 597 133

Przepływy pieniężne

807 884 294

1 353 026 892

1 343 062 742

1 720 354 890

2 020 588 339

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 6,8 %

– 0,9 %

– 10,4 %

– 1,7 %

6,0 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

7,0 %

Produkt 5 Arkusze blachy z organiczną powłoką

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

4 533 256

4 823 144

4 809 384

5 121 927

5 221 575

Przywóz

Wielkość (w tonach)

681 698

725 296

622 553

730 625

915 248

Udział w rynku (%)

15,0 %

15,0 %

12,9 %

14,3 %

17,5 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

854

813

813

709

853

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

70 %

76 %

74 %

76 %

75 %

Produkcja (w tonach)

4 479 238

4 564 346

4 574 414

4 863 169

4 940 410

Sprzedaż w UE (tony)

3 851 467

4 097 788

4 186 771

4 391 169

4 306 231

Udział w rynku (%)

85,0 %

85,0 %

87,1 %

85,7 %

82,5 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

898

868

829

791

934

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 1,7 %

1,4 %

1,1 %

3,7 %

3,9 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

6 377

6 272

6 047

6 150

6 095

Stado

239 236

182 275

197 241

214 384

258 114

Przepływy pieniężne

152 893 378

351 790 418

321 603 588

361 237 401

79 886 901

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 7,6 %

– 2,1 %

– 12,9 %

– 2,7 %

3,7 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

8,6 %

Produkt 6 Wyroby cynowane

Danse w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

3 638 423

3 758 879

3 789 391

3 792 575

3 695 205

Przywóz

Wielkość (w tonach)

552 384

662 861

638 316

756 016

617 567

Udział w rynku (%)

15,2 %

17,6 %

16,8 %

19,9 %

16,7 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

822

792

781

667

753

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

82 %

84 %

84 %

82 %

84 %

Produkcja (w tonach)

4 223 583

4 315 402

4 353 002

4 302 367

4 295 575

Sprzedaż w UE (tony)

3 085 602

3 095 745

3 150 741

3 036 316

3 077 185

Udział w rynku (%)

84,8 %

82,4 %

83,1 %

80,1 %

83,3 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

845

821

789

728

812

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

1,7 %

4,1 %

4,8 %

4,6 %

3,1 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

7 939

7 660

7 683

7 819

7 424

Stado

380 445

394 384

394 712

297 877

356 460

Przepływy pieniężne

117 064 184

201 350 074

291 440 814

272 002 110

133 250 945

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 18,6 %

– 10,1 %

– 35,2 %

– 20,4 %

– 25,0 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

7,3 %

Produkt 7 Blachy quarto ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

10 148 839

10 375 274

10 934 966

11 058 596

11 059 068

Przywóz

Wielkość (w tonach)

1 419 767

1 959 605

2 554 930

2 814 802

2 530 630

Udział w rynku (%)

14,0 %

18,9 %

23,4 %

25,5 %

22,9 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

513

492

474

403

533

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

58 %

62 %

62 %

63 %

65 %

Produkcja (w tonach)

10 749 475

11 240 103

10 608 260

10 244 950

10 581 040

Sprzedaż w UE (tony)

8 727 826

8 414 892

8 377 455

8 242 865

8 527 686

Udział w rynku (%)

14,0 %

18,9 %

23,4 %

25,5 %

22,9 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

700

676

714

582

692

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 9,4 %

– 8,9 %

– 4,0 %

– 7,5 %

3,2 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

18 472

17 628

17 177

16 763

16 211

Stado

707 152

788 008

896 708

862 084

819 690

Przepływy pieniężne

45 651 999

123 399 207

426 592 285

– 44 547 318

205 976 592

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 12,2 %

– 0,3 %

– 3,3 %

– 9,9 %

– 1,5 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

23,0 %

Produkt 8 Walcowane na gorąco arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

1 168 291

1 352 875

1 590 437

1 807 242

1 487 848

Przywóz

Wielkość (w tonach)

175 836

233 028

269 697

351 075

436 173

Udział w rynku (%)

15,1 %

17,2 %

17,0 %

19,4 %

29,3 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

2 011

1 926

1 877

1 518

1 822

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

61 %

65 %

69 %

73 %

73 %

Produkcja (w tonach)

3 334 814

3 525 794

3 664 821

3 842 503

3 799 867

Sprzedaż w UE (tony)

991 962

1 119 435

1 320 528

1 455 714

1 050 966

Udział w rynku (%)

84,9 %

82,7 %

83,0 %

80,5 %

70,6 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

2 023

2 013

2 028

1 792

2 115

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 4,2 %

– 0,3 %

4,0 %

4,9 %

9,2 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

5 439

4 914

4 464

4 271

4 133

Stado

103 375

131 557

123 098

106 508

93 335

Przepływy pieniężne

144 497 251

182 932 062

613 851 975

116 754 324

218 815 195

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 33,7 %

– 37,1 %

– 1,5 %

– 0,4 %

13,6 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

13,9 %

Produkt 9 Walcowane na zimno arkusze i taśmy ze stali nierdzewnej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

3 362 718

3 671 898

3 587 237

3 913 974

3 816 472

Przywóz

Wielkość (w tonach)

697 457

1 017 613

787 521

843 352

976 108

Udział w rynku (%)

20,7 %

27,7 %

22,0 %

21,5 %

25,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

2 098

1 985

2 064

1 782

2 023

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

71 %

76 %

80 %

84 %

84 %

Produkcja (w tonach)

3 076 074

3 016 723

3 139 572

3 425 201

3 114 323

Sprzedaż w UE (tony)

2 664 602

2 653 177

2 798 719

3 070 197

2 839 979

Udział w rynku (%)

79,2 %

72,3 %

78,0 %

78,4 %

74,4 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

2 259

2 272

2 238

2 014

2 323

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 4,2 %

– 2,7 %

2,4 %

5,5 %

9,4 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

10 205

9 483

9 220

8 892

8 812

Stado

179 087

206 956

219 170

215 904

213 931

Przepływy pieniężne

135 463 456

45 971 825

847 696 098

450 355 017

685 492 711

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 12,4 %

– 7,7 %

8,5 %

10,6 %

21,5 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

12,9 %

Produkt 12 Pręty zwykłej jakości i kształtowniki lekkie ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

11 891 558

12 422 902

12 297 356

12 678 733

13 617 607

Przywóz

Wielkość (w tonach)

911 115

1 219 800

1 200 627

1 400 824

1 385 829

Udział w rynku (%)

7,7 %

9,8 %

9,8 %

11,0 %

10,2 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

699

657

640

531

641

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

79 %

82 %

80 %

80 %

74 %

Produkcja (w tonach)

12 132 593

12 585 360

12 301 986

11 839 241

12 427 808

Sprzedaż w UE (tony)

10 964 010

11 189 221

11 095 204

11 276 054

12 230 774

Udział w rynku (%)

92,2 %

90,1 %

90,2 %

88,9 %

89,8 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

632

613

573

520

592

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

2,2 %

3,4 %

2,4 %

0,8 %

3,6 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

9 537

9 734

10 057

10 342

10 486

Stado

749 386

888 456

914 268

943 355

1 023 612

Przepływy pieniężne

220 994 774

264 742 034

272 433 127

255 904 385

123 997 731

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 1,2 %

3,7 %

3,3 %

3,9 %

6,9 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

– 8,3 %

Produkt 13 Pręty zbrojeniowe

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

9 617 685

10 359 993

10 664 689

11 099 947

11 253 309

Przywóz

Wielkość (w tonach)

527 008

972 602

1 430 014

1 292 971

1 191 445

Udział w rynku (%)

5,5 %

9,4 %

13,4 %

11,6 %

10,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

475

446

388

353

441

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

72 %

72 %

71 %

73 %

67 %

Produkcja (w tonach)

13 171 558

13 019 699

12 763 140

13 191 436

12 494 712

Sprzedaż w UE (tony)

8 906 120

9 187 941

9 019 809

9 568 119

9 848 615

Udział w rynku (%)

92,6 %

88,7 %

84,6 %

86,2 %

87,5 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

460

437

386

367

436

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 2,0 %

– 2,5 %

– 2,6 %

3,4 %

4,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

5 563

5 441

5 529

5 634

5 457

Stado

761 808

683 591

642 506

602 948

659 484

Przepływy pieniężne

20 571 082

14 116 433

53 015 513

165 167 521

249 292 475

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

0,9 %

2,4 %

1,9 %

6,2 %

9,3 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

– 1,3 %

Produkt 14 Pręty i profile lekkie ze stali nierdzewnej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

526 080

593 501

593 530

630 737

632 804

Przywóz

Wielkość (w tonach)

113 071

147 453

142 416

147 811

159 577

Udział w rynku (%)

21,5 %

24,8 %

24,0 %

23,4 %

25,2 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

3 092

2 894

3 035

2 590

2 885

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

65 %

68 %

68 %

69 %

72 %

Produkcja (w tonach)

527 386

597 178

599 927

637 938

641 446

Sprzedaż w UE (tony)

411 655

444 339

450 094

482 314

472 247

Udział w rynku (%)

78,2 %

74,9 %

75,8 %

76,5 %

74,6 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

2 988

2 969

2 838

2 404

2 807

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

5,2 %

5,6 %

4,1 %

2,3 %

5,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

3 680

3 766

3 737

3 789

3 844

Stado

83 561

91 900

89 676

90 409

90 893

Przepływy pieniężne

111 869 518

142 849 693

191 511 047

155 623 001

145 832 442

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

1,0 %

4,3 %

1,4 %

– 0,7 %

4,9 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

– 2,8 %

Produkt 15 Walcówka ze stali nierdzewnej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

318 373

323 191

304 987

335 552

347 077

Przywóz

Wielkość (w tonach)

52 082

71 229

57 627

58 670

62 978

Udział w rynku (%)

16,4 %

22,0 %

18,9 %

17,5 %

18,1 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

2 300

2 193

2 310

1 962

2 228

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

63 %

64 %

65 %

69 %

71 %

Produkcja (w tonach)

373 010

383 586

388 273

412 892

449 392

Sprzedaż w UE (tony)

266 290

251 961

247 359

276 880

284 098

Udział w rynku (%)

83,6 %

78,0 %

81,1 %

82,5 %

81,9 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

2 480

2 516

2 382

2 022

2 417

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 3,7 %

– 2,1 %

– 4,7 %

– 3,1 %

3,9 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

1 677

1 671

1 731

1 761

1 852

Stado

24 810

28 696

31 083

31 584

43 800

Przepływy pieniężne

13 022 575

18 221 077

106 175 940

84 328 053

44 337 763

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 0,7 %

2,9 %

– 1,5 %

– 2,8 %

5,5 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

7,8 %

Produkt 16 Walcówka ze stali niestopowej i pozostałej stali stopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

18 033 534

18 249 258

18 949 497

19 375 225

20 026 426

Przywóz

Wielkość (w tonach)

1 125 730

1 289 953

1 697 912

2 000 967

2 094 274

Udział w rynku (%)

6,2 %

7,1 %

9,0 %

10,3 %

10,5 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

522

504

439

392

486

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

80 %

84 %

83 %

81 %

83 %

Produkcja (w tonach)

19 765 154

19 775 715

20 436 595

20 037 883

20 757 864

Sprzedaż w UE (tony)

16 782 585

16 828 358

17 108 877

17 222 468

17 795 595

Udział w rynku (%)

93,1 %

92,2 %

90,3 %

88,9 %

88,9 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

509

492

443

420

505

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

1,8 %

4,8 %

3,0 %

0,6 %

3,4 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

11 561

11 598

11 881

13 068

13 058

Stado

876 450

896 633

1 120 091

974 085

954 649

Przepływy pieniężne

234 768 428

424 076 182

365 467 214

287 106 970

310 381 566

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

1,0 %

6,9 %

2,9 %

3,9 %

6,7 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

3,7 %

Produkt 17 Kątowniki, kształtowniki i profile, z żeliwa lub stali niestopowej

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

6 159 135

6 544 142

6 549 935

7 205 377

7 375 383

Przywóz

Wielkość (w tonach)

223 669

277 507

268 014

388 041

262 745

Udział w rynku (%)

3,6 %

4,2 %

4,1 %

5,4 %

3,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

539

509

463

409

473

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

64 %

69 %

71 %

72 %

72 %

Produkcja (w tonach)

8 583 668

8 590 216

8 894 223

9 400 691

9 605 365

Sprzedaż w UE (tony)

5 935 432

6 266 353

6 281 426

6 817 231

7 112 453

Udział w rynku (%)

96,4 %

95,8 %

95,9 %

94,6 %

96,4 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

471

471

449

417

463

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 6,5 %

– 3,7 %

– 0,6 %

2,1 %

– 1,8 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

6 212

5 685

6 006

6 264

6 096

Stado

510 927

464 184

466 561

559 452

569 947

Przepływy pieniężne

– 48 381 794

7 224 031

161 157 041

150 487 051

– 18 595 244

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 6,0 %

6,3 %

1,4 %

3,9 %

0,6 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

– 2,1 %

Produkt 18 Ścianka szczelna

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

574 025

637 684

577 270

584 985

626 863

Przywóz

Wielkość (w tonach)

15 870

16 503

14 051

36 970

85 054

Udział w rynku (%)

2,8 %

2,6 %

2,4 %

6,3 %

13,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

787

765

1 126

651

629

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

78 %

82 %

76 %

82 %

81 %

Produkcja (w tonach)

907 320

940 451

840 182

777 182

817 764

Sprzedaż w UE (tony)

558 131

621 150

563 140

548 010

541 782

Udział w rynku (%)

97,2 %

97,4 %

97,6 %

93,7 %

86,4 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

711

697

652

623

640

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

6,8 %

11,5 %

8,8 %

14,0 %

3,7 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

949

971

951

981

995

Stado

49 762

47 610

58 744

68 417

75 616

Przepływy pieniężne

58 272 442

68 732 139

63 936 644

86 404 634

40 555 786

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 9,3 %

6,8 %

6,7 %

10,3 %

1,5 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

1,7 %

Produkt 20 Przewody gazowe

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

1 211 435

1 662 233

1 653 112

1 637 097

1 642 935

Przywóz

Wielkość (w tonach)

266 467

340 051

298 103

336 050

380 257

Udział w rynku (%)

22,0 %

20,5 %

18,0 %

20,5 %

23,1 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

688

649

646

566

676

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

37 %

38 %

38 %

40 %

37 %

Produkcja (w tonach)

1 053 283

1 460 549

1 471 772

1 396 933

1 392 404

Sprzedaż w UE (tony)

944 903

1 322 070

1 354 273

1 300 727

1 262 560

Udział w rynku (%)

78,0 %

79,5 %

81,9 %

79,5 %

76,8 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

717

666

619

580

693

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

0,9 %

1,3 %

2,3 %

3,9 %

0,5 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

552

543

548

526

509

Stado

55 178

55 305

53 434

58 081

50 697

Przepływy pieniężne

15 451 286

15 884 723

16 166 705

15 309 189

20 506 964

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

3,7 %

3,9 %

1,1 %

1,7 %

8,7 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

2,4 %

Produkt 21 Elementy drążone

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

3 347 996

3 407 926

3 511 951

3 885 748

4 028 730

Przywóz

Wielkość (w tonach)

461 263

552 874

574 490

725 545

820 667

Udział w rynku (%)

13,8 %

16,2 %

16,4 %

18,7 %

20,4 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

599

571

553

497

618

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

46 %

46 %

46 %

47 %

49 %

Produkcja (w tonach)

3 019 375

3 019 977

3 106 261

3 333 368

3 388 786

Sprzedaż w UE (tony)

2 882 473

2 854 843

2 936 771

3 159 965

3 207 994

Udział w rynku (%)

86,1 %

83,8 %

83,6 %

81,3 %

79,6 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

606

569

541

517

625

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

– 2,7 %

– 3,9 %

– 3,3 %

0,2 %

– 0,5 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

1 073

1 124

1 200

1 209

1 181

Stado

160 442

138 981

146 353

107 826

149 537

Przepływy pieniężne

– 9 630 441

13 389 861

23 807 058

13 000 201

21 372 166

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

– 2,4 %

– 5,3 %

– 6,2 %

– 0,6 %

7,2 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

1,2 %

Produkt 22 Rury i przewody rurowe, ze stali nierdzewnej, bez szwu

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

96 507

101 504

97 341

96 320

95 672

Przywóz

Wielkość (w tonach)

32 581

38 782

39 719

42 510

42 701

Udział w rynku (%)

33,8 %

38,2 %

40,8 %

44,1 %

44,6 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

6 941

6 167

6 118

5 846

6 300

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)

6 %

7 %

6 %

6 %

6 %

Produkcja (w tonach)

116 630

124 135

101 291

101 831

92 357

Sprzedaż w UE (tony)

61 822

61 708

56 802

53 196

52 083

Udział w rynku (%)

64,1 %

60,8 %

58,4 %

55,2 %

54,4 %

Jednostkowa cena sprzedaży (w EUR/t)

7 913

7 740

8 318

7 361

7 993

Zysk/strata netto w sprzedaży UE (w %)

3,1 %

5,9 %

– 0,4 %

– 0,1 %

1,2 %

Zatrudnienie (koniec okresu)

11 180

11 211

10 369

9 779

9 317

Stado

7 452

9 389

10 455

8 690

11 688

Przepływy pieniężne

19 858 477

10 438 041

– 48 885 671

4 038 078

– 22 872 178

STOPA ZWROTU Z ZAINWESTOWANEGO KAPITAŁU (%)

22,7 %

– 4,3 %

– 58,1 %

– 33,4 %

– 50,5 %


Porównanie cen w odniesieniu do 2017 r.

 

Podcięcie cenowe

21,2 %

Produkt 23 Przewody rurowe i rury z łożyskami

Dane w podziale na rok kalendarzowy

2013

2014

2015

2016

2017

Konsumpcja (w tonach)

68 824

72 805

67 249

59 867

65 355

Przywóz

Wielkość (w tonach)

7 489

9 426

11 944

9 773

8 663

Udział w rynku (%)

10,9 %

12,9 %

17,8 %

16,3 %

13,3 %

Ceny jednostkowe (EUR/tonę)

2 069

1 626

1 749

1 630

1 608

Sytuacja producentów unijnych

Wykorzystanie zdolności produkcyjnych (%)