ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 34

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 61
8 lutego 2018


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2018/182 z dnia 7 lutego 2018 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 28 oraz Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej 1 i 12 ( 1 )

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/183 z dnia 7 lutego 2018 r. w sprawie odmowy przyznania zezwolenia na stosowanie formaldehydu jako dodatku paszowego należącego do grup funkcjonalnych konserwanty i substancje polepszające stan higieniczny ( 1 )

6

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/184 z dnia 7 lutego 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: FEN 560 (zwanego także kozieradką pospolitą lub sproszkowanymi nasionami kozieradki pospolitej) i fluorku sulfurylu ( 1 )

10

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/185 z dnia 7 lutego 2018 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej penflufen ( 1 )

13

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2018/186 z dnia 7 lutego 2018 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych stali odpornych na korozję pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

16

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2018/187 z dnia 6 lutego 2018 r. zmieniająca załącznik II do decyzji 2008/185/WE w odniesieniu do zatwierdzenia programu zwalczania choroby Aujeszkyego dla regionu Emilia-Romania we Włoszech (notyfikowana jako dokument nr C(2018) 579)  ( 1 )

36

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

8.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 34/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2018/182

z dnia 7 lutego 2018 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1126/2008 przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 28 oraz Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej 1 i 12

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie stosowania międzynarodowych standardów rachunkowości (1), w szczególności jego art. 3 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1126/2008 (2) przyjęto określone międzynarodowe standardy rachunkowości oraz ich interpretacje istniejące w dniu 15 października 2008 r.

(2)

W dniu 8 grudnia 2016 r. Rada Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (RMSR) opublikowała dokument Annual Improvements to International Financial Reporting Standards 2014–2016 Cycle (coroczne zmiany Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej w latach 2014–2016) w ramach regularnej procedury wprowadzania zmian, która ma na celu udoskonalenie i doprecyzowanie tych standardów. Zmiany te mają na celu rozwiązanie niemających pilnego charakteru, ale koniecznych kwestii omawianych przez RMSR w ramach cyklu prac w odniesieniu do niespójności w Międzynarodowych Standardach Sprawozdawczości Finansowej lub konieczności wyjaśnienia brzmienia tych standardów.

(3)

Po przeprowadzeniu konsultacji z Europejską Grupą Doradczą ds. Sprawozdawczości Finansowej Komisja stwierdziła, że zmiany Międzynarodowego Standardu Rachunkowości (MSR) 28 oraz Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (MSSF) 1 i 12 spełniają kryteria przyjęcia określone w art. 3 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1606/2002.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1126/2008.

(5)

RMSR jako datę wejścia w życie zmian do MSSF 12 wyznaczyła dzień 1 stycznia 2017 r. Aby zagwarantować pewność prawa dla emitentów i spójność z innymi standardami rachunkowości określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1126/2008, przepisy niniejszego rozporządzenia powinny zatem obowiązywać z mocą wsteczną.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Regulacyjnego ds. Rachunkowości,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1126/2008 wprowadza się następujące zmiany:

a)

MSR 28 Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia;

b)

MSSF 1 Zastosowanie Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej po raz pierwszy zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia;

c)

MSSF 12 Ujawnianie informacji na temat udziałów w innych jednostkach zmienia się zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wszystkie przedsiębiorstwa stosują zmiany, o których mowa w art. 1 lit. a), najpóźniej wraz z rozpoczęciem swojego pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego się dnia 1 stycznia 2018 r. lub później.

Wszystkie przedsiębiorstwa stosują zmiany, o których mowa w art. 1 lit. b), wraz z rozpoczęciem swojego pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego się w dniu 1 stycznia 2018 r. lub później.

Wszystkie przedsiębiorstwa stosują zmiany, o których mowa w art. 1 lit. c), wraz z rozpoczęciem swojego pierwszego roku obrotowego rozpoczynającego się w dniu 1 stycznia 2017 r. lub później.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 243 z 11.9.2002, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. przyjmujące określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 320 z 29.11.2008, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Roczne zmiany MSSF – Okres 2014–2016

Zmiany MSSF 1 Zastosowanie Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej po raz pierwszy

Paragrafy 39L i 39T zostają zmienione, skreśla się paragrafy 39D, 39F i 39AA oraz dodaje się paragraf 39AD.

DATA WEJŚCIA W ŻYCIE

[…]

39D

[usunięty]

[…]

39F

[usunięty]

[…]

39L

W MSR 19 Świadczenia pracownicze (zmienionym w czerwcu 2011 r.) paragraf D1 został zmieniony oraz usunięto paragrafy D10 i D11. Przy stosowaniu MSR 19 (zmienionego w czerwcu 2011 r.) jednostka stosuje te zmiany.

[…]

39T

Na podstawie dokumentu Jednostki inwestycyjne (zmiany MSSF 10, MSSF 12 i MSR 27), opublikowanego w październiku 2012 r., zmieniono paragrafy D16 i D17 oraz załącznik C. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów sprawozdawczych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2014 r. lub po tej dacie. Wcześniejsze stosowanie dokumentu Jednostki inwestycyjne jest dozwolone. Jeżeli jednostka stosuje te zmiany wcześniej, to jednocześnie stosuje również wszystkie zmiany ujęte w dokumencie Jednostki inwestycyjne.

[…]

39AA

[usunięty]

[…]

39AD

Na podstawie dokumentu Roczne zmiany MSSF – Okres 2014–2016, opublikowanego w grudniu 2016 r., zmieniono paragrafy 39L i 39T oraz usunięto paragrafy 39D, 39F, 39AA i E3–E7. Jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do rocznych okresów sprawozdawczych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2018 r. lub po tej dacie.

W załączniku E usunięto paragrafy E3–E7 oraz powiązane z nimi nagłówki.

ZAŁĄCZNIK E

Krótkoterminowe zwolnienia ze stosowania innych MSSF

Załącznik stanowi integralną część MSSF.

[…]

E3

[usunięty]

E4

[usunięty]

E4 A

[usunięty]

E5

[usunięty]

E6

[usunięty]

E7

[usunięty]

Zmiany MSSF 12 Ujawnianie informacji na temat udziałów w innych jednostkach

Paragraf 5 A został dodany.

ZAKRES

[…]

5A

Z wyjątkiem zapisu w paragrafie B17 wymogi określone w niniejszym MSSF mają zastosowanie do udziałów jednostki wymienionych w ust. 5, które zostały sklasyfikowane (lub włączone do grupy do zbycia, która została sklasyfikowana) jako przeznaczone do sprzedaży lub jako działalność zaniechana zgodnie z MSSF 5 Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży oraz działalność zaniechana.

[…]

W załączniku B zmieniono paragraf B17.

SKRÓCONE INFORMACJE FINANSOWE DOTYCZĄCE JEDNOSTEK ZALEŻNYCH, WSPÓLNYCH PRZEDSIĘWZIĘĆ I JEDNOSTEK STOWARZYSZONYCH (PARAGRAFY 12 I 21)

[…]

B17

Kiedy udziały jednostki w jednostce zależnej, wspólnym przedsięwzięciu lub jednostce stowarzyszonej (lub część jej udziałów we wspólnym przedsięwzięciu lub jednostce stowarzyszonej) zostaną sklasyfikowane (lub włączone do grupy do zbycia, która zostanie sklasyfikowana) jako przeznaczone do zbycia zgodnie z MSSF 5 Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży oraz działalność zaniechana, jednostka nie musi ujawniać skróconych informacji finansowych dotyczących tej jednostki zależnej, tego wspólnego przedsięwzięcia lub tej jednostki stowarzyszonej zgodnie z paragrafami B10–B16.

W załączniku C dodano paragraf C1D.

DATA WEJŚCIA W ŻYCIE I PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

[…]

C1D

Na podstawie dokumentu Roczne zmiany MSSF – Okres 2014–2016, opublikowanego w grudniu 2016 r., dodano paragraf 5A oraz zmieniono paragraf B17. Jednostka stosuje te zmiany retrospektywnie zgodnie z MSR 8 Zasady (polityka) rachunkowości, zmiany wartości szacunkowych i korygowanie błędów w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2017 r. lub po tej dacie.

[…]

Zmiany MSR 28 Inwestycje w jednostkach stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach

Paragrafy 18 i 36A zostały zmienione oraz dodano paragraf 45E.

Wyjątki od stosowania metody praw własności

[…]

18

Jeżeli inwestycja w jednostce stowarzyszonej lub wspólnym przedsięwzięciu jest w posiadaniu bezpośrednim lub pośrednim jednostki, która jest organizacją zarządzającą kapitałem wysokiego ryzyka, funduszem wzajemnym, funduszem powierniczym lub inną podobną jednostką, w tym związanym z inwestycjami funduszem ubezpieczeniowym, to taka jednostka może zdecydować się na wycenę inwestycji według wartości godziwej przez wynik finansowy zgodnie z MSSF 9. Jednostka dokonuje wyboru odrębnie dla każdej jednostki stowarzyszonej lub wspólnego przedsięwzięcia, w momencie początkowego ujęcia jednostki stowarzyszonej lub wspólnego przedsięwzięcia.

[…]

Procedury metody praw własności

[…]

36A

Niezależnie od wymogu określonego w paragrafie 36, jeżeli jednostka, która sama nie jest jednostką inwestycyjną, posiada udział w jednostce stowarzyszonej lub wspólnym przedsięwzięciu, które są jednostkami inwestycyjnymi, jednostka ta może, stosując metodę praw własności, zdecydować się na utrzymanie wyceny według wartości godziwej stosowaną przez tę jednostkę stowarzyszoną lub to wspólne przedsięwzięcie, będące jednostkami inwestycyjnymi, w odniesieniu do udziałów jednostki stowarzyszonej lub wspólnego przedsięwzięcia, będących jednostkami inwestycyjnymi, w jednostkach zależnych. Wyboru tego dokonuje się odrębnie dla każdej jednostki stowarzyszonej lub wspólnego przedsięwzięcia inwestycyjnego w dniu a) początkowego ujęcia tej jednostki stowarzyszonej lub tego wspólnego przedsięwzięcie, będących jednostkami inwestycyjnymi; b) w którym ta jednostka stowarzyszona lub to wspólne przedsięwzięcie stają się jednostką inwestycyjną; c) w którym ta jednostka stowarzyszona lub to wspólne przedsięwzięcie, będące jednostkami inwestycyjnymi, stają się jednostką dominującą.

[…]

DATA WEJŚCIA W ŻYCIE I PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

[…]

45E

Na podstawie dokumentu Roczne zmiany MSSF – Okres 2014–2016, opublikowanego w grudniu 2016 r., zmieniono paragrafy 18 i 36A. Jednostka stosuje te zmiany retrospektywnie zgodnie z MSR 8 w odniesieniu do okresów rocznych rozpoczynających się w dniu 1 stycznia 2018 r. lub po tej dacie. Dopuszcza się wcześniejsze stosowanie. Jeżeli jednostka stosuje te zmiany w odniesieniu do wcześniejszego okresu, ujawnia ten fakt.


8.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 34/6


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/183

z dnia 7 lutego 2018 r.

w sprawie odmowy przyznania zezwolenia na stosowanie formaldehydu jako dodatku paszowego należącego do grup funkcjonalnych „konserwanty” i „substancje polepszające stan higieniczny”

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania lub odmowy przyznania takich zezwoleń. W art. 10 tego rozporządzenia przewidziano ponowną ocenę dodatków dopuszczonych na mocy dyrektywy Rady 70/524/EWG (2).

(2)

Formaldehyd został dopuszczony na czas nieokreślony zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG jako dodatek paszowy należący do grupy „konserwanty” w przypadku świń do szóstego miesiąca życia do stosowania w odtłuszczonym mleku w proszku na mocy dyrektywy Komisji 83/466/EWG (3). Produkt ten został następnie wpisany do rejestru dodatków paszowych jako istniejący produkt zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Formaldehyd (nr WE 200-001-8, nr CAS 50-00-0) został wpisany do ustanowionego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1451/2007 (4) wykazu substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I, IA lub IB do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5). Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 (6) zastępujące dyrektywę 98/8/WE nie obejmuje jednak produktów stosowanych do konserwowania pasz poprzez zwalczanie organizmów szkodliwych, w szczególności przez zmniejszenie skażenia paszy salmonellą, biorąc pod uwagę, że produkty takie objęte są zakresem rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Od dnia 1 lipca 2015 r., zgodnie z decyzją Komisji 2013/204/UE (7), produkty biobójcze w celu zastosowania do konserwowania pasz i zawierające formaldehyd nie mogą być wprowadzane do obrotu. Termin ten został wyznaczony, aby zapewnić czas niezbędny do przejścia z systemu regulacyjnego produktów biobójczych na system dodatków paszowych na mocy rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(4)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożone zostały dwa wnioski o zezwolenie na stosowanie preparatu formaldehydu jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt, celem sklasyfikowania go w kategorii dodatków „dodatki technologiczne” i w grupie funkcjonalnej „konserwanty”. Oba wnioski obejmują zastosowanie w mleku odtłuszczonym dla świń do szóstego miesiąca życia jako istniejącego produktu zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Do wniosków dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(5)

Ponadto, zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003, złożono wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu formaldehydu jako dodatku paszowego dla świń i drobiu, celem sklasyfikowania go w kategorii dodatków „dodatki technologiczne” i w grupie funkcjonalnej „substancje polepszające stan higieniczny”. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(6)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w swoich dwóch opiniach z dnia 28 stycznia 2014 r. (8) oraz w opinii z dnia 1 lipca 2014 r. (9), że w odniesieniu do docelowych gatunków zwierząt preparat formaldehydu będzie bezpieczny przy określonych poziomach stężeń dla kurcząt rzeźnych, kur niosek, przepiórek japońskich i prosiąt (odstawionych od maciory), lecz że nie można określić żadnego bezpiecznego poziomu dla wszystkich gatunków i kategorii zwierząt, w tym wszystkich gatunków drobiu i świń. Ponadto stężenia formaldehydu, które byłoby bezpieczne dla reprodukcji gatunków docelowych, nie można ustalić na podstawie dostępnych badań. Urząd stwierdził również, że preparat formaldehydu może być skuteczny jako konserwant i substancja polepszająca stan higieniczny, ponieważ ogranicza rozwój mikroorganizmów w paszy skażonej salmonellą. W tych trzech opiniach Urząd stwierdził również, że formaldehyd budzi obawy co do bezpieczeństwa użytkowników. Formaldehyd jest substancją toksyczną o silnym działaniu drażniącym, działającą silnie uczulająco na skórę i drogi oddechowe (włącznie z astmą zawodową) i powodującą uszkodzenia oczu. W swojej opinii Urząd stwierdził, że chociaż miejscowe podrażnienie skóry ma prawdopodobnie silne działanie rakotwórcze, o niższych lokalnych stężeniach formaldehydu wiadomo, że tworzą addukty DNA, i w związku z tym uznał za rozsądne, aby nie uznawać narażenia na niedrażniące stężenie za całkowicie pozbawione ryzyka. Urząd stwierdził ponadto, że na podstawie obecnej wiedzy nie można wykluczyć związku przyczynowego między narażeniem na formaldehyd a białaczką. Urząd stwierdził, że jeśli chodzi o stosowanie w paszy preparatu formaldehydu, nie można określić żadnego bezpiecznego poziomu narażenia skóry, oczu ani układu oddechowego na formaldehyd. W związku z tym Urząd zalecił przyjęcie środków w celu zapewnienia, by układ oddechowy, skóra i oczy osób mających do czynienia z produktem nie były narażone na żaden pył, mgłę ani opary powstałe w wyniku stosowania formaldehydu. Ponadto Urząd zalecił rozważenie, czy rygorystyczne środki ochronne – po ich wprowadzeniu – skutecznie chroniłyby użytkowników. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

(7)

Formaldehyd jest sklasyfikowany jako substancja rakotwórcza (kategorii 1B) działająca przez drogi oddechowe i posiadająca działanie mutagenne na komórki rozrodcze (kategoria 2) na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (10).

(8)

W ramach unijnych przepisów dotyczących zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy opracowywane są dopuszczalne wartości narażenia zawodowego dla formaldehydu. Komitet Naukowy ds. Dopuszczalnych Norm Zawodowego Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy, powołany decyzją Komisji 2014/113/UE (11), w swoim zaleceniu z dnia 30 czerwca 2016 r. (12) wypowiedział się w sprawie wartości dopuszczalnej dla formaldehydu w oparciu o ocenę działania, co zostało następnie uwzględnione przez trójstronny Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (13) zgodnie z procedurami ustalania dopuszczalnych wartości zawodowego narażenia.

(9)

Zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 środek dotyczący zezwolenia na dodatek ma uwzględniać wymagania art. 5 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia, prawo wspólnotowe i inne uzasadnione czynniki dotyczące rozpatrywanej sprawy. Decyzja w sprawie zarządzania ryzykiem dotycząca dopuszczenia formaldehydu jako dodatku paszowego powinna zatem opierać się na wszelkich dostępnych informacjach dotyczących występujących zagrożeń, w szczególności z jednej strony ryzyka związanego z obchodzeniem się z formaldehydem przez użytkowników, zwłaszcza pracowników, a z drugiej strony ryzyka dla zwierząt lub dla konsumentów odnośnych produktów zwierzęcych, które może wynikać z zastosowania formaldehydu jako dodatku paszowego.

(10)

Zgodnie z prawodawstwem Unii dotyczącym bezpieczeństwa i zdrowia w miejscu pracy, w szczególności z art. 4 dyrektywy 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (14), pracodawca zmniejsza zużycie czynnika rakotwórczego lub mutagenu w miejscu pracy, szczególnie poprzez zastąpienie ich, w miarę istnienia technicznych możliwości, substancją, mieszaniną lub procesem, który podczas użytkowania jest bezpieczny lub jest mniej niebezpieczny dla zdrowia i bezpieczeństwa pracownika.

(11)

Ze względu na poważne ryzyko dla użytkowników związane z formaldehydem takie podejście oparte na zastąpieniu jest również właściwe w przypadku tego dodatku, z uwzględnieniem celu, jakim jest zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zdrowia ludzkiego oraz interesów użytkowników, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003, i zasadą ostrożności określoną w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (15).

(12)

Jeśli chodzi o ewentualne produkty alternatywne względem formaldehydu jako dodatku paszowego należącego do grupy funkcjonalnej „konserwanty”, w ramach tej samej grupy funkcjonalnej jest obecnie w Unii dozwolonych szereg dodatków.

(13)

W odniesieniu do ewentualnych produktów alternatywnych względem formaldehydu jako dodatku paszowego należącego do grupy funkcjonalnej „substancje polepszające stan higieniczny” (16) prowadzone są obecnie badania w celu opracowania dodatków, które okazałyby się skuteczne i bezpieczne w zmniejszaniu zanieczyszczenia mikrobiologicznego paszy. Jeden dodatek został już dopuszczony (17) w ramach tej grupy funkcjonalnej i w związku z tym został uznany za alternatywę – aczkolwiek o innym mechanizmie działania – na potrzeby zmniejszenia liczby patogenów bakteryjnych, w tym Salmonella spp., w paszy, bez wzbudzania przy tym obaw dotyczących bezpieczeństwa użytkowników, jakie budzi stosowanie formaldehydu. Złożono kilka wniosków o przyznanie zezwolenia na inne dodatki w ramach tej grupy funkcjonalnej i są one obecnie oceniane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003. Ponadto inne dopuszczone dodatki paszowe mogą jako dodatki zootechniczne poprawiać jakość produktów zwierzęcych poprzez obniżenie zanieczyszczenia enteropatogenami takimi jak Salmonella spp.

(14)

Oprócz możliwości wykorzystania produktów alternatywnych względem formaldehydu w odniesieniu do wyznaczonych celów w przypadku paszy wdrażanie wymogów w zakresie higieny i dobrych praktyk w całym łańcuchu paszowym, przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady (18), przyczynia się do zapewnienia bezpieczeństwa i jakości paszy dzięki nastawieniu prewencyjnemu. W szczególności w wymogach tych przewidziano szczególne środki higieny w celu kontroli, zapobiegania i poddawania obróbce paszy skażonej salmonellą.

(15)

Z powyższego wynika, że biorąc pod uwagę negatywne skutki formaldehydu dla zdrowia użytkowników tej substancji, w powiązaniu ze stosowaniem zasady ostrożności w ramach ochrony zdrowia pracowników oraz faktem, że niektóre produkty i środki, które nie budzą takich samych obaw w kwestii bezpieczeństwa ludzi, są dostępne jako alternatywy dla przewidywanych zastosowań formaldehydu w paszy, korzyści formaldehydu nie rekompensują ryzyka dla zdrowia. W związku z tym warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 nie są spełnione i w konsekwencji należy odmówić udzielenia zezwolenia na dopuszczenie formaldehydu jako dodatku paszowego do stosowania jako konserwant i substancja polepszająca stan higieniczny.

(16)

Ponieważ dalsze stosowanie formaldehydu może stwarzać ryzyko dla zdrowia ludzi, ten dodatek paszowy należący do grupy funkcjonalnej „konserwanty” do stosowania w odtłuszczonym mleku w proszku w przypadku świń w wieku do sześciu miesięcy i zawierające go premiksy należy jak najszybciej wycofać z obrotu. Z przyczyn praktycznych należy jednak wprowadzić krótki okres na wycofanie z obrotu istniejących zapasów tych produktów, aby umożliwić podmiotom gospodarczym właściwe przeprowadzenie obowiązkowego wycofania. W związku należy również przewidzieć ograniczony okres na wycofanie z obrotu odtłuszczonego mleka zawierającego ten dodatek lub premiksy oraz mieszanek paszowych zawierających takie mleko odtłuszczone, w celu uwzględnienia stosowania tych produktów w łańcuchu paszowym.

(17)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Odmowa udzielenia zezwolenia

Odmawia się udzielenia zezwolenia na dopuszczenie formaldehydu jako dodatku w żywieniu zwierząt, należącego do kategorii „dodatki technologiczne” i do grup funkcjonalnych „konserwanty” i „substancje polepszające stan higieniczny”.

Artykuł 2

Wycofanie z obrotu

1.   Istniejące zapasy formaldehydu jako dodatku paszowego należącego do kategorii „dodatki technologiczne” i do grupy funkcjonalnej „konserwanty” do stosowania w odtłuszczonym mleku w proszku w przypadku świń w wieku do sześciu miesięcy oraz premiksy zawierające ten dodatek wycofuje się z obrotu jak najszybciej, a najpóźniej do dnia 28 maja 2018 r.

2.   Mleko odtłuszczone zawierające ten dodatek lub mleko odtłuszczone zawierające premiksy, o których mowa w ust. 1, oraz mieszanki paszowe zawierające takie mleko odtłuszczone, które zostały wyprodukowane przed dniem 28 maja 2018 r., wycofuje się z obrotu jak najszybciej, a najpóźniej do dnia 28 sierpnia 2018 r.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

(2)  Dyrektywa Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotycząca dodatków paszowych (Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1).

(3)  Czterdziesta trzecia dyrektywa Komisji 83/466/EWG z dnia 28 lipca 1983 r. zmieniająca załączniki do dyrektywy Rady 70/524/EWG dotyczącej dodatków paszowych (Dz.U. L 255 z 15.9.1983, s. 28). Opis chemiczny dodatku został doprecyzowany dyrektywą Komisji 85/429/EWG z dnia 8 lipca 1985 r. zmieniającą załączniki do dyrektywy Rady 70/524/EWG dotyczącej dodatków paszowych (Dz.U. L 245 z 12.9.1985, s. 1).

(4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1451/2007 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie drugiej fazy 10-letniego programu pracy określonego w art. 16 ust. 2 dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 3).

(5)  Dyrektywa 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. dotycząca wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 123 z 24.4.1998, s. 1).

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 528/2012 z dnia 22 maja 2012 r. w sprawie udostępniania na rynku i stosowania produktów biobójczych (Dz.U. L 167 z 27.6.2012, s. 1).

(7)  Decyzja Komisji 2013/204/UE z dnia 25 kwietnia 2013 r. dotycząca niewłączania formaldehydu do celów jego stosowania w produktach typu 20 do załącznika I, IA ani IB do dyrektywy 98/8/WE Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej wprowadzania do obrotu produktów biobójczych (Dz.U. L 117 z 27.4.2013, s. 18).

(8)  Dziennik EFSA, 2014; 12(2):3561 oraz Dziennik EFSA, 2014; 12(2):3562.

(9)  Dziennik EFSA 2014; 12(7):3790.

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

(11)  Decyzja Komisji 2014/113/UE z dnia 3 marca 2014 r. w sprawie ustanowienia Komitetu Naukowego ds. Dopuszczalnych Norm Zawodowego Narażenia na Oddziaływanie Czynników Chemicznych w Pracy oraz uchylenia decyzji Komisji 95/320/WE (Dz.U. L 62 z 4.3.2014, s. 18).

(12)  SCOEL/REC/125. Dostępne pod następującym adresem: https://publications.europa.eu/en/publication-detail/-/publication/7a7ae0c9-c03d-11e6-a6db-01aa75ed71a1

(13)  Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy został ustanowiony na mocy decyzji Rady 2003/C 218/01 z dnia 22 lipca 2003 r. ustanawiającej Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa i Ochrony Zdrowia w Miejscu Pracy (Dz.U. C 218 z 13.9.2003, s. 1).

(14)  Dyrektywa 2004/37/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie ochrony pracowników przed zagrożeniem dotyczącym narażenia na działanie czynników rakotwórczych lub mutagenów podczas pracy (szósta dyrektywa szczegółowa w rozumieniu art. 16 ust. 1 dyrektywy Rady 89/391/EWG) (Dz.U. L 158 z 30.4.2004, s. 50).

(15)  Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1).

(16)  Ta grupa funkcjonalna została utworzona w wyniku postępu technologicznego i naukowego rozporządzeniem Komisji (UE) 2015/2294 z dnia 9 grudnia 2015 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie ustanowienia nowej grupy funkcjonalnej dodatków paszowych (Dz.U. L 324 z 10.12.2015, s. 3).

(17)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/940 z dnia 1 czerwca 2017 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie kwasu mrówkowego jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt (Dz.U. L 142 z 2.6.2017, s. 40).

(18)  Rozporządzenie (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiające wymagania dotyczące higieny pasz (Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 1).


8.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 34/10


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/184

z dnia 7 lutego 2018 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do przedłużenia okresów zatwierdzenia substancji czynnych: FEN 560 (zwanego także kozieradką pospolitą lub sproszkowanymi nasionami kozieradki pospolitej) i fluorku sulfurylu

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 17 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2) określono substancje czynne uznane za zatwierdzone rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009.

(2)

Zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 844/2012 (3) złożono wnioski o odnowienie zatwierdzenia FEN 560 (zwanego także kozieradką pospolitą lub sproszkowanymi nasionami kozieradki pospolitej) i fluorku sulfurylu. Z powodów, nad którymi wnioskodawca nie ma kontroli, zatwierdzenie tych substancji może jednak wygasnąć przed przyjęciem decyzji o odnowieniu tego zatwierdzenia. Należy zatem przedłużyć przedmiotowe okresy obowiązywania zatwierdzenia zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

(3)

Ze względu na czas i zasoby konieczne do przeprowadzenia oceny wniosków o odnowienie zatwierdzeń wielu substancji czynnych, które to zatwierdzenia wygasną w latach 2019–2021, decyzją wykonawczą Komisji C(2016) 6104 (4) ustanowiono program prac, w którym zgrupowano podobne substancje czynne i wyznaczono priorytety na podstawie potencjalnego niebezpieczeństwa dla zdrowia ludzi i zwierząt lub środowiska zgodnie z art. 18 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

(4)

Zgodnie z decyzją wykonawczą C(2016) 6104 pierwszeństwo przyznaje się substancjom czynnym potencjalnie niskiego ryzyka. Zatwierdzenie tych substancji należy zatem przedłużyć o jak najkrótszy okres. Uwzględniając rozkład obowiązków i pracy między państwami członkowskimi pełniącymi role sprawozdawców i współsprawozdawców oraz mając na uwadze dostępne zasoby potrzebne do przeprowadzenia oceny i podjęcia decyzji, dla substancji czynnych: FEN 560 (zwanego także kozieradką pospolitą lub sproszkowanymi nasionami kozieradki pospolitej) i fluorku sulfurylu okres ten powinien wynosić jeden rok.

(5)

W przypadku substancji czynnych, które w decyzji wykonawczej C(2016) 6104 nie są objęte kategoriami priorytetowymi, okres obowiązywania zatwierdzenia należy przedłużyć o dwa lub trzy lata, uwzględniając: datę wygaśnięcia obecnego zatwierdzenia; fakt, że zgodnie z art. 6 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012 dodatkową dokumentację dotyczącą substancji czynnej należy złożyć nie później niż 30 miesięcy przed wygaśnięciem zatwierdzenia; potrzebę zapewnienia zrównoważonego rozkładu obowiązków i pracy między państwami członkowskimi pełniącymi funkcję sprawozdawców i współsprawozdawców oraz dostępne zasoby potrzebne do przeprowadzenia oceny i podjęcia decyzji. Okres obowiązywania zatwierdzenia substancji czynnej fluorek sulfurylu należy zatem przedłużyć o trzy lata.

(6)

Mając na uwadze cel określony w art. 17 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w odniesieniu do przypadków nieprzedłożenia dodatkowej dokumentacji zgodnej z przepisami rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 844/2012 nie później niż 30 miesięcy przed odnośną datą wygaśnięcia określoną w załączniku do niniejszego rozporządzenia Komisja wyznaczy taką samą datę wygaśnięcia jak data obowiązująca przed niniejszym rozporządzeniem lub najwcześniejszą następną datę.

(7)

Mając na uwadze cel określony w art. 17 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w przypadkach przyjęcia przez Komisję rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, o której mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, ze względu na niespełnienie kryteriów zatwierdzenia, Komisja wyznaczy taką samą datę wygaśnięcia jak data obowiązująca przed niniejszym rozporządzeniem lub ustali ją na dzień wejścia w życie rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. W przypadkach przyjęcia przez Komisję rozporządzenia stanowiącego o odnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia Komisja postara się, stosownie do okoliczności, wyznaczyć najwcześniejszą możliwą datę stosowania.

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 844/2012 z dnia 18 września 2012 r. ustanawiające przepisy niezbędne do wprowadzenia w życie procedury odnowienia dotyczącej substancji czynnych, jak przewidziano w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 252 z 19.9.2012, s. 26).

(4)  Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 28 września 2016 r. w sprawie ustanowienia programu prac nad oceną wniosków o odnowienie wygasających w latach 2019, 2020 i 2021 zatwierdzeń substancji czynnych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. C 357 z 29.9.2016, s. 9).


ZAŁĄCZNIK

W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się następujące zmiany:

1)

datę w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 307: „Fluorek sulfurylu” zastępuje się datą „31 października 2023 r.”;

2)

datę w kolumnie szóstej: „Data wygaśnięcia zatwierdzenia”, w wierszu 308: „FEN 560 (zwany także kozieradką pospolitą lub sproszkowanymi nasionami kozieradki pospolitej)” zastępuje się datą „31 października 2021 r.”.


8.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 34/13


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/185

z dnia 7 lutego 2018 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzenia substancji czynnej penflufen

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności jego art. 13 ust. 2 lit. c),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 1031/2013 (2) zatwierdzono substancję czynną penflufen i włączono ją do części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (3). Zatwierdzenie zostało ograniczone do zaprawiania bulw sadzeniaków przed lub podczas sadzenia oraz do jednego siewu nasion zaprawionych penflufenem co trzeci rok na tym samym polu.

(2)

Zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w dniu 13 maja 2014 r. producent substancji czynnej Bayer CropScience AG przedłożył wniosek Zjednoczonemu Królestwu, państwu członkowskiemu pełniącemu rolę sprawozdawcy, o zmianę warunków zatwierdzenia penflufenu, aby umożliwić jego stosowanie w przypadku innych nasion. W dokumentacji opisano stosowanie w przypadku jęczmienia i pszenicy. Zgodnie z art. 9 ust. 3 tego rozporządzenia w dniu 16 czerwca 2014 r. Zjednoczone Królestwo powiadomiło wnioskodawcę, pozostałe państwa członkowskie, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) oraz Komisję o spełnieniu kryteriów formalnych wniosku.

(3)

Państwo członkowskie pełniące rolę sprawozdawcy oceniło nowe zastosowanie substancji czynnej penflufen w odniesieniu do potencjalnych skutków dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla środowiska, zgodnie z przepisami art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, i w dniu 5 sierpnia 2015 r. przedłożyło Komisji i Urzędowi projekt sprawozdania z oceny. Zgodnie z art. 12 ust. 3 tego rozporządzenia od wnioskodawcy zażądano dodatkowych informacji. W dniu 8 lipca 2016 r. Zjednoczone Królestwo oceniło dodatkowe informacje oraz przedłożyło Komisji i Urzędowi zaktualizowany projekt sprawozdania z oceny.

(4)

W dniu 3 listopada 2016 r. Urząd przedstawił Komisji swoje stanowisko (4), w którym określił, czy można oczekiwać, że nowe zastosowania substancji czynnej penflufen spełniają kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. W dniu 23 stycznia 2017 r. Komisja przedłożyła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz projekt addendum do sprawozdania z przeglądu dotyczącego penflufenu oraz projekt rozporządzenia.

(5)

Wnioskodawcę poproszono o przedstawienie uwag do addendum do sprawozdania z przeglądu.

(6)

W odniesieniu do jednego lub większej liczby reprezentatywnych zastosowań co najmniej jednego środka ochrony roślin zawierającego substancję czynną ustalono, że w sytuacji, gdy środek ochrony roślin wykorzystywany jest do zaprawiania nasion lub innych materiałów rozmnożeniowych roślin do siewu lub sadzenia, spełnione są kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Należy zatem wycofać ograniczenie dotyczące stosowania penflufenu do zaprawiania wyłącznie bulw sadzeniaków i dopuścić stosowanie go do zaprawiania innych nasion i innych materiałów rozmnożeniowych roślin.

(7)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy zmienić warunki zatwierdzenia przy zachowaniu pewnych warunków i ograniczeń oraz zażądać od wnioskodawcy dostarczenia informacji potwierdzających określonych w pierwszym zatwierdzeniu.

(8)

Przepisy rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1031/2013 wymagają, aby wnioskodawca przedstawił informacje potwierdzające na temat długoterminowego ryzyka dla ptaków w ciągu dwóch lat od wejścia w życie tego rozporządzenia. Ponieważ wnioskodawca przedstawił te dane w ramach dokumentacji towarzyszącej wnioskowi o zmianę warunków zatwierdzenia substancji czynnej penflufen, wymóg uznaje się za spełniony. Państwa członkowskie powinny wykorzystać te dodatkowe informacje i w stosownych przypadkach sprawdzić krajowe pozwolenia na produkty zawierające penflufen.

(9)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1031/2013 również wymaga przedstawienia Komisji informacji dotyczących specyfikacji materiału technicznego wytwarzanego do celów handlowych. Ponieważ dane te zostały ocenione przez Zjednoczone Królestwo w ramach procedury zmiany warunków zatwierdzenia substancji czynnej penflufen, wymóg uznaje się za spełniony.

(10)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011

W załączniku do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1031/2013 z dnia 24 października 2013 r. w sprawie zatwierdzenia substancji czynnej penflufen, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 dotyczącym wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin, oraz zmiany załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (Dz.U. L 283 z 25.10.2013, s. 17).

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).

(4)  Dziennik EFSA 2016;14(11):4604. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.


ZAŁĄCZNIK

W części B załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 tekst w kolumnie „Przepisy szczegółowe” w wierszu 55, penflufen, otrzymuje brzmienie:

„CZĘŚĆ A

Zezwala się wyłącznie na stosowanie do zaprawiania nasion lub innych materiałów rozmnożeniowych roślin przed lub podczas siewu lub sadzenia przy ograniczeniu do jednego zastosowania co trzeci rok na tym samym polu.

CZĘŚĆ B

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego penflufenu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 15 marca 2013 r. oraz wnioski z addendum do sprawozdania z przeglądu dotyczącego penflufenu, w szczególności jego dodatków I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz w dniu 13 grudnia 2017 r.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

a)

ochronę operatorów;

b)

długoterminowe ryzyko dla ptaków;

c)

ochronę wód podziemnych podczas stosowania substancji w regionach o niestabilnych warunkach glebowych lub klimatycznych;

d)

pozostałości w wodach powierzchniowych pobieranych do celów pozyskania wody pitnej na obszarach lub z obszarów, gdzie stosowane są produkty zawierające penflufen.

W warunkach stosowania uwzględnia się, w stosownych przypadkach, środki zmniejszające ryzyko.

Wnioskodawca przedkłada informacje potwierdzające dotyczące znaczenia metabolitu M01 (penflufeno-3-hydroksybutylu) dla wód podziemnych, jeżeli penflufen zostanie sklasyfikowany jako „substancja rakotwórcza kategorii 2” na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (*1). Informacje te należy przedstawić Komisji, państwom członkowskim i Urzędowi w ciągu sześciu miesięcy od notyfikacji decyzji dotyczącej klasyfikacji tej substancji.



8.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 34/16


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2018/186

z dnia 7 lutego 2018 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych stali odpornych na korozję pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Środki tymczasowe

(1)

W dniu 10 sierpnia 2017 r. Komisja Europejska (zwana dalej „Komisją”) rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/1444 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) na podstawie art. 7 rozporządzenia (UE) 2016/1036 („rozporządzenie podstawowe”) nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz do Unii niektórych stali odpornych na korozję („CRS”) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „państwo, którego dotyczy postępowanie”).

(2)

W dniu 9 grudnia 2016 r. (3) wszczęto dochodzenie w rezultacie złożenia przez Europejskie Stowarzyszenie Hutnictwa Stali („Eurofer” lub „skarżący”) w dniu 25 października 2016 r. skargi w imieniu producentów reprezentujących ponad 53 % całkowitej produkcji unijnej niektórych stali odpornych na korozję.

(3)

Jak wskazano w motywie 30 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2015 r. do dnia 30 września 2016 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Badanie tendencji umożliwiających właściwe oszacowanie szkody objęło okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

1.2.   Rejestracja

(4)

Rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2017/1238 (4) Komisja poddała rejestracji przywóz produktu objętego postępowaniem pochodzącego i wysyłanego z ChRL. Rejestracja przywozu ustała wraz z wprowadzeniem środków tymczasowych w dniu 11 sierpnia 2017 r.

1.3.   Dalsze postępowanie

(5)

Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których nałożono tymczasowe cło antydumpingowe („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), szereg zainteresowanych stron przedłożyło pisemne oświadczenia przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się w formie ustnej.

(6)

W końcowym etapie postępowania odbyły się spotkania wyjaśniające: w dniu 13 listopada 2017 r. z udziałem International Steel Trade Association („ISTA”) oraz w dniu 17 listopada 2017 r. z udziałem Chińskiego Stowarzyszenia Żelaza i Stali („CISA”).

(7)

Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Aby uzyskać informacje dotyczące rejestracji przywozu, producentów unijnych objętych próbą, Eurofer i wszystkich znanych importerów poproszono o dostarczenie dodatkowych danych. Producenci unijni objęci próbą, Eurofer i sześciu importerów przedłożyło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(8)

W celu weryfikacji odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, o których mowa w motywie 7 powyżej, przeprowadzono wizyty weryfikacyjne na miejscu dotyczące danych przedłożonych przez:

Eurofer, Bruksela, Belgia,

Vergalle NV, Oudenaarde, Belgia.

(9)

Jak zapowiedziano w motywie 22 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, w końcowym etapie postępowania przeprowadzono wizyty weryfikacyjne w siedzibach następujących przedsiębiorstw handlowych/importerów, związane z objętymi próbą producentami eksportującymi w ChRL:

Hebei Iron and Steel Group („HBIS”):

Duferco Deutschland GmbH, Ratingen (Niemcy),

Duferco SA, Lugano, Szwajcaria.

(10)

Komisja poinformowała wszystkie strony o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzała nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz do Unii stali odpornej na korozję pochodzącej z ChRL, a także ostatecznie pobrać kwoty zabezpieczone w postaci cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły zgłaszać uwagi na temat ujawnienia ostatecznych ustaleń. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń jedna ze stron zwróciła się o dodatkowe wyjaśnienia dotyczące konkretnego przedsiębiorstwa i uzyskała te wyjaśnienia. Komisja nie otrzymała żadnych uwag w odniesieniu do tych dodatkowych wyjaśnień.

(11)

Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.

1.4.   Indywidualne traktowanie

(12)

W motywie 21 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych Komisja stwierdziła, że trzy grupy producentów eksportujących w ChRL złożyły wniosek o indywidualne traktowanie na podstawie art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego. W motywie 22 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyjaśniono powody, dla których rozpatrzenie takich wniosków nie było możliwe na etapie tymczasowym.

(13)

W następstwie nałożenia tymczasowych środków antydumpingowych grupa przedsiębiorstw, o której mowa w motywie 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, stwierdziła, że jej wniosek o indywidualne traktowanie powinien zostać rozpatrzony w końcowym etapie (i) ze względu na to, że był to jedyny chiński producent eksportujący dostarczający niektóre produkty na rynek unijny; (ii) ze względu na szczególne cechy jego produktów, co stanowi powtórzenie – bez podania nowych elementów na jego poparcie – wcześniejszego wniosku, o którym mowa w motywie 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych oraz (iii) ze względu na to, że w przepisach WTO ustanowiono obowiązek ustalenia indywidualnych marginesów dumpingu dla każdego znanego producenta (chyba że jednocześnie wystąpiła ograniczona liczba wyjątków). Strona ta stwierdziła również, że ogółem liczba eksporterów nie mogła zostać uznana za „tak dużą”, aby określenie indywidualnych marginesów dumpingu było niewykonalne w praktyce.

(14)

Jeżeli chodzi o dwa pierwsze stwierdzenia, potwierdza się, że asortyment produktów już objętych próbą uznaje się za reprezentatywny, gdyż próbę uznaje się za reprezentatywną, obejmującą prawie połowę łącznego chińskiego przywozu do Unii.

(15)

W odniesieniu do trzeciego stwierdzenia Komisja potwierdza wniosek wyciągnięty na etapie tymczasowym, że liczba wniosków o indywidualne traktowanie (złożonych przez trzy grupy producentów eksportujących w ChRL, składające się z kilku indywidualnych przedsiębiorstw) była tak duża, że indywidualne rozpatrzenie ich byłoby nadmiernie uciążliwe i uniemożliwiłoby zakończenie dochodzenia w odpowiednim czasie. W istocie, po oszacowaniu obciążenia pracą, jakie wiązałoby się z tymi wnioskami, Komisja zdecydowała, że w końcowym etapie nie jest możliwe przyznanie indywidualnego traktowania w żadnym przypadku, ponieważ liczba podmiotów, które należałoby dodatkowo zbadać, oraz liczba różnych miejsc, w których byłoby konieczne przeprowadzenie wizyt kontrolnych, byłaby tak duża, iż byłoby to nadmiernie uciążliwe i uniemożliwiłoby zakończenie dochodzenia w odpowiednim czasie, biorąc pod uwagę ramy czasowe dochodzenia oraz dostępne Komisji zasoby. W ramach próby Komisja zbadała już 22 podmioty w siedmiu miejscach.

(16)

Ponadto, jak wspomniano w motywie 9 powyżej, ważne weryfikacje, które są zwykle przeprowadzane na wstępnym etapie dochodzenia, musiały już zostać przełożone na końcowy etap dochodzenia ze względu na wielkość sprawy i liczbę zainteresowanych stron, które należało zbadać w ramach tej sprawy, co stanowiło tym samym dodatkowe obciążenie dla dochodzenia.

(17)

Przypomina się również, że próba producentów eksportujących stanowi ponad połowę całkowitej wielkości chińskiego przywozu do Unii produktu objętego postępowaniem w okresie objętym dochodzeniem. Grupy wnioskujące o indywidualne traktowanie odpowiadałyby łącznie za mniej niż 5 % całkowitej wielkości przywozu.

(18)

Wreszcie, Komisja odwołuje się również do zasady niedyskryminacji, która mogłaby zostać naruszona, gdyby tylko jedna dodatkowa grupa została zbadana indywidualnie, z pominięciem pozostałych dwóch przedsiębiorstw/grup spoza próby, które również wnioskowały o indywidualne badanie.

(19)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń grupa przedsiębiorstw, o których mowa w motywie 13 powyżej, ponowiła swój wniosek o indywidualne badanie, jako powody podając, że (i) jest niezintegrowanym producentem produktu objętego postępowaniem, o odmiennej strukturze kosztów i zysku względem producentów eksportujących objętych próbą; (ii) Komisja rzekomo nie zamierzała podjąć wcześniejszej decyzji w sprawie indywidualnego badania w celu pozbawienia zainteresowanych stron możliwości przedstawienia uwag na ten temat; (iii) zgodnie z prawem WTO odrzucanie wniosków o indywidualne badanie powinno być wyjątkiem; (iv) Komisja dokonała weryfikacji wszystkich producentów eksportujących objętych próbą do kwietnia 2017 r. oraz (v) zasada niedyskryminacji nie jest przeszkodą, ponieważ zgodnie z orzecznictwem Komisja powinna była ocenić wnioski o MET od pozostałych dwóch przedsiębiorstw/grup nieobjętych próbą, które również wnioskowały o indywidualne badanie.

(20)

Żaden z wyżej wymienionych powodów nie podważa ogólnego wniosku, że nie było możliwe rozpatrzenie wniosków o indywidualne badanie. Po pierwsze, rzekoma różnica w strukturze kosztów i zysku nie jest wystarczającym powodem uzasadniającym wniosek o indywidualne badanie. Przeciwnie, wszystkie przedsiębiorstwa, które zwróciły się o indywidualne badanie, znajdują się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej. Ponadto przedsiębiorstwa zawsze mogą ubiegać się o zwrot lub przegląd okresowy, jeśli spełnione są odpowiednie warunki. Po drugie, Komisja nigdy nie uniemożliwiała zainteresowanym stronom zgłaszania uwag w tej sprawie. Po trzecie, Komisja przypomina, że w przepisach WTO wyraźnie stwierdza się w art. 6.10 Porozumienia antydumpingowego, iż w przypadkach gdy liczba objętych postępowaniem [eksporterów] jest na tyle duża, że przeprowadzenie [indywidualnego badania] jest niewykonalne w praktyce, władze mogą ograniczyć badanie do rozsądnej liczby zainteresowanych stron, wykorzystując próby. Stosowanie tej zasady nie zniechęca do dobrowolnych odpowiedzi. Po czwarte, Komisja dopiero w październiku 2017 r. ukończyła weryfikację grup objętych próbą. Ponadto Komisja zwraca uwagę, że kwestia obciążenia związanego z przeprowadzeniem analizy wniosków trzech dodatkowych przedsiębiorstw/grup została obszernie rozwinięta w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych oraz powyżej w motywach 15–17.

(21)

Wobec braku jakichkolwiek dalszych uwag odnośnie do badania indywidualnego potwierdza się tymczasowe ustalenia w motywach 21–24 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

1.5.   Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)

(22)

W motywie 25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zauważono, że dwie grupy producentów współpracujących w ChRL nieobjętych próbą złożyły formularze wniosków o MET w ramach złożonych przez nie wniosków o indywidualne traktowanie. Ponieważ Komisja postanowiła nie przyznać tym grupom indywidualnego traktowania, ich wnioski o przyznanie MET nie zostały poddane ocenie.

(23)

Wobec braku jakichkolwiek uwag odnośnie do MET potwierdza się tymczasowe ustalenia w motywie 25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

1.6.   Produkt objęty postępowaniem i produkt podobny

(24)

W motywie 31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych przedstawiono definicję produktu objętego postępowaniem. Potwierdza się ostatecznie tę definicję. Jak wspomniano w motywie 34 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych niektóre strony nadal żądały wyjaśnienia definicji produktu objętego postępowaniem. Takie wyjaśnienia zostały udzielone indywidualnie dla każdego przypadku.

(25)

Wyjaśnia się, że kod TARIC 7225990035, który podano w motywie 31 i w art. 1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych należy skreślić, ponieważ został on tam umieszczony omyłkowo, gdyż został on już przydzielony innemu produktowi objętemu środkami. Kod ten nie był wykorzystywany przez importerów na rynek unijny produktu objętego postępowaniem.

(26)

Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego potwierdza się wnioski przedstawione w motywach 31–39 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

2.   DUMPING

2.1.   Wartość normalna

(27)

Szczegóły dotyczące obliczenia wartości normalnej przedstawiono w motywach 40–51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(28)

Po nałożeniu środków tymczasowych CISA stwierdziła, że różnice między szkodą a marginesami dumpingu budzą wątpliwości co do dokładności ustaleń i obliczeń Komisji bądź co do wyboru państwa analogicznego. CISA oszacowała, że wartość normalna w państwie analogicznym była o 21 % wyższa niż cena docelowa dla przemysłu Unii oraz że średnia cena sprzedaży producenta z państwa analogicznego była wyższa niż (już wysokie) ceny w Brazylii. Według CISA fakt, że wartość normalną skonstruowano dla większości sprzedaży producentów eksportujących objętych próbą również podaje w wątpliwość kwestię wyboru państwa analogicznego lub jakości danych uzyskanych w Brazylii. Ponadto CISA zwróciła się do Komisji o unieważnienie wyboru Brazylii jako państwa analogicznego.

(29)

Ten ostatni argument wydaje się być sprzeczny z oświadczeniem CISA z dnia 24 marca 2017 r., że Brazylia jest prawdopodobnie „najlepszym wyborem spośród kilku rozpatrywanych państw, tj. Kanady, Australii i Brazylii, a zwłaszcza po porównaniu wielkości każdego z tych rynków i siły rynkowej współpracujących producentów”.

(30)

Co do istoty sprawy, Brazylia jest konkurencyjnym rynkiem, na którym działa trzech producentów krajowych i występuje znaczący przywóz, głównie z Chin, stanowiący około 15 % brazylijskiego rynku krajowego. Na rynku tym nie obowiązują żadne środki antydumpingowe i wyrównawcze, a tamtejsze przedsiębiorstwa mogą prowadzić działalność w normalnych warunkach konkurencji. W związku z tym Brazylia jest właściwym wyborem.

(31)

Jeśli chodzi o jakość danych i obliczeń, dane producenta z państwa analogicznego były weryfikowane pod względem dokładności i stwierdzono, że są one rzetelne. Obliczenia są przeprowadzane zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia podstawowego. Są one prawidłowe pod względem faktycznym.

(32)

W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń jedna grupa producentów eksportujących objęta próbą stwierdziła, że wartość normalna musiała zostać skonstruowana w odniesieniu do ponad 75 % jej wielkości sprzedaży do Unii, i stwierdziła, że stwarza to poważne wątpliwości, jeśli chodzi o porównywalność rodzajów produktu sprzedawanych na rynku krajowym państwa analogicznego.

(33)

W tym względzie należy zauważyć, że zakres produktu obejmuje szeroki zakres rodzajów produktu o różnych właściwościach. Fakt, że niektóre brazylijskie rodzaje produktu nie były sprzedawane w wystarczających ilościach lub nie można było ich odnieść do chińskich rodzajów produktu wywożonych do Unii, nie oznacza, że brazylijskie rodzaje produktu nie były porównywalne. W istocie rodzaje produktu wytwarzane przez producenta brazylijskiego należą do tej samej grupy produktów i do pewnego stopnia można je odnieść do tych wywożonych do Unii przez chińskich producentów eksportujących objętych próbą. Ponadto w odniesieniu do wywożonych produktów, których nie można było bezpośrednio odnieść do brazylijskich wartości normalnych, wartość normalną skorygowano tak, aby uwzględnić wszystkie różnice fizyczne (w szczególności w odniesieniu do szerokości, jakości powierzchni i masy powłoki), na podstawie cennika producenta z państwa analogicznego, w którym rzeczywiście przewidziano takie różnice. Oznacza to również, że te rodzaje produktu, dla których skonstruowano wartość normalną, należały w istocie do asortymentu produktów producenta z państwa analogicznego, podobnie jak były również w przypadku stron z ChRL objętych próbą. Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń strona poszła dalej i zwróciła się o podanie dokładnej wartości każdej z korekt dokonanych ze względu na różnice fizyczne. Do twierdzenia tego odniesiono się w motywie 35 poniżej.

(34)

Ta sama strona twierdziła także, że nie ujawniono żadnych wiarygodnych danych dotyczących wartości normalnej. Strona poprosiła o dostęp do całości danych za pośrednictwem swoich prawników, argumentując że zgodnie z zasadą prawa do obrony adresaci decyzji, które w sposób odczuwalny oddziałują na ich interesy, powinni mieć możliwość skutecznego przedstawienia swych stanowisk w sprawie dowodów, na których opiera się zaskarżana decyzja.

(35)

Obliczenia wartości normalnej opierają się na danych dotyczących sprzedaży i kosztów producenta z państwa analogicznego. Producent z państwa analogicznego zwrócił się z uzasadnionym wnioskiem o utajnienie do celów niniejszego dochodzenia danych dotyczących jego sprzedaży i kosztów, ponieważ ujawnienie tych danych mogłoby zaszkodzić jego pozycji konkurencyjnej. Ponadto ujawnienie wartości normalnej mogłoby umożliwić jego konkurentom skonstruowanie cen i kosztów producenta z państwa analogicznego. W związku z tym obliczenia wartości normalnej zostały potraktowane jako poufne. W motywie 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych podano przedziały liczbowe w celu ujawnienia danych dotyczących zysku oraz kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych producenta z państwa analogicznego w ujęciu procentowym. Ponadto producenci eksportujący otrzymali szczegółowe dane dotyczące wartości normalnej według rodzaju produktu w postaci przedziałów liczbowych. Wreszcie, w przedmiotowej kwestii zainteresowana strona została poinformowana, że może odwołać się do rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu zgodnie z art. 15 jego statutu (5). Strona nie zwróciła się do rzecznika praw stron w tej sprawie.

(36)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń strona wskazała, że w pełni rozumie poufność odnośnych danych w kontekście ustalenia wartości normalnej i że uznaje obawy producenta z państwa analogicznego związane z ujawnieniem jego danych bez ochrony ich poufności. W związku z tym za pośrednictwem swojego radcy prawnego powtórzyła żądanie dostępu do obliczeń wartości normalnej „w ramach środków ochronnych” lub w ramach „wszelkich innych konstruktywnych rozwiązań”. Komisja zauważa, że w rozporządzeniu podstawowym nie ma przepisów, które umożliwiałyby, w trakcie dochodzenia, dostęp do informacji, w odniesieniu do których osoba je dostarczająca zwróciła się o zachowanie poufności.

(37)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń strona stwierdziła, że przedziały liczbowe ujawnione w ramach szczegółowych danych obejmujących wartość normalną według rodzajów produktu są bez znaczenia. Komisja zauważa, że strona nie dokonała tego stwierdzenia w momencie ujawnienia tymczasowych ustaleń, mimo że odnośne przedziały były dokładnie takie same w ustaleniach tymczasowych i ostatecznych. W każdym razie Komisja jest zdania, że zastosowanie przedziałów liczbowych jest konieczne w celu ochrony poufności danych podanych przez producenta z państwa analogicznego oraz że zapewnia wystarczające zrozumienie informacji dostarczonych z zachowaniem poufności.

(38)

Ze względu na brak innych uwag dotyczących określenia wartości normalnej niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 40–51 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

2.2.   Cena eksportowa

(39)

Szczegóły dotyczące obliczenia ceny eksportowej przedstawiono w motywach 52–53 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(40)

Grupa Shagang stwierdziła, że Komisja nie wykazała podstawy prawnej odliczenia kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku powiązanych z nią przedsiębiorstw handlowych w Hong Kongu i Singapurze. Ponadto grupa Shagang stwierdziła, że powinna być traktowana jak jeden podmiot gospodarczy wspólnie z powiązanymi z nią przedsiębiorstwami, w związku z czym zakwestionowała wspomniane powyżej korekty. Strona stwierdziła, że powiązane z nią przedsiębiorstwa handlowe zlokalizowane w Hong Kongu i Singapurze odgrywają marginalną rolę w całym procesie sprzedaży i po prostu wykonują polecenia innego podmiotu prawnego.

(41)

Komisja wyjaśniła, że podstawę prawną przedmiotowych korekt stanowi art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego, który dotyczy narzutu uzyskiwanego przez przedsiębiorstwo powiązane pełniące funkcje podobne do funkcji przedstawiciela pracującego na zasadzie prowizji.

(42)

Zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) Komisja przeanalizowała różne czynniki i stwierdziła m.in., że: (i) w świetle pisemnych umów jedno z powiązanych przedsiębiorstw w ChRL pobierało od powiązanych przedsiębiorstw handlowych za granicą stałą marżę; (ii) te umowy pisemne wskazywały, że przedsiębiorstwa handlowe biorą na siebie ryzyko niewykonania zobowiązania przez klienta; (iii) główna działalność prowadzona przez powiązane przedsiębiorstwa handlowe, obejmująca ponad 95 % ich obrotu, polegała na handlu produktami innymi niż produkt objęty postępowaniem, w tym na prowadzeniu wymiany handlowej ze stronami niepowiązanymi; (iv) przedsiębiorstwa handlowe wypłacały odszkodowania z tytułu roszczeń jakościowych wnoszonych przez klientów; (v) przedsiębiorstwa handlowe opłacały fracht morski i opłaty bankowe w sprzedaży eksportowej do Unii produktu objętego postępowaniem; (vi) w zezwoleniu na prowadzenie działalności jednego z tych powiązanych przedsiębiorstw handlowych stwierdzono, że główna działalność tego przedsiębiorstwa polega na „prowadzeniu sprzedaży hurtowej na zasadzie odpłatności lub na podstawie umowy, np. umowy agencyjnej”; (vii) w oparciu o zweryfikowany rachunek zysków i strat własny zysk powiązanych przedsiębiorstw handlowych pokrywał istotne wydatki biurowe; (viii) przedsiębiorstwa handlowe nie były zlokalizowane w siedzibie lub w pobliżu producentów i swoją dokumentację księgową prowadziły w swoich siedzibach. Komisja stwierdziła zatem, że powiązane przedsiębiorstwa handlowe wykonywały funkcje podobne do tych, jakie wykonuje agent pracujący na zasadzie prowizji. W konsekwencji korekty zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego zostały utrzymane.

(43)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń strona zakwestionowała ustalenie, że dwa powiązane przedsiębiorstwa handlowe z Hong Kongu i Singapuru oraz producent eksportujący nie stanowią jednego podmiotu gospodarczego. Zakwestionowała ona elementy wymienione powyżej i stwierdziła, że nie są one istotne dla ustalenia, że funkcje obu powiązanych przedsiębiorstw handlowych są podobne do funkcji wykonywanych przez agentów otrzymujących prowizję.

(44)

Komisja uznała, że żaden z argumentów podniesionych przez stronę nie mógłby doprowadzić do innego wniosku niż ten, jaki przedstawiono w motywie 42 powyżej. Z kolei strona potwierdziła w swoim piśmie następujące fakty:

oba przedsiębiorstwa handlowe zatrzymały marżę, kiedy dokonywały zakupów od powiązanego przedsiębiorstwa w ChRL,

ponad 95 % obrotów powiązanych przedsiębiorstw handlowych dotyczyło handlu produktami innymi niż produkt objęty postępowaniem, w tym prowadzenia wymiany handlowej ze stronami niepowiązanymi,

oba przedsiębiorstwa handlowe wypłacały odszkodowania z tytułu roszczeń jakościowych wnoszonych przez klientów i ponosiły koszty frachtu morskiego i opłaty bankowe,

oba przedsiębiorstwa handlowe były fizycznie oddalone od producenta eksportującego i prowadziły swoją własną dokumentację księgową,

w zezwoleniu na prowadzenie działalności jednego z tych powiązanych przedsiębiorstw handlowych stwierdzono, że główna działalność tego przedsiębiorstwa polega na „prowadzeniu sprzedaży hurtowej na zasadzie odpłatności lub na podstawie umowy, np. umowy agencyjnej”. W szczególności, strona nie zakwestionowała charakteru samej działalności gospodarczej, a fakt, że opis działalności nie jest konkretnie związany z produktem objętym postępowaniem jest w każdym razie nieistotny,

zysk powiązanych przedsiębiorstw handlowych obejmował istotne wydatki biurowe.

(45)

Ponadto w toku dochodzenia wykazano, że Jiangsu Shagang International Trade Co. Ltd prowadzi sprzedaż bezpośrednio na rynkach państw trzecich i na chińskim rynku krajowym. Potwierdza to, że grupa Shagang ma swój własny dział sprzedaży, w tym do celów sprzedaży eksportowej. W związku z powyższym powiązane przedsiębiorstwa handlowe w Hongkongu i Singapurze działają jako agenci pracujący na zasadzie prowizji.

(46)

W związku z tym zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (6), ze względu na to, że nie zastosowano takiej prowizji ani marży w odniesieniu do wartości normalnej, korekta ceny eksportowej była uzasadniona zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. i) rozporządzenia podstawowego.

(47)

Ze względu na brak innych uwag dotyczących ceny eksportowej potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 52 i 53 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

2.3.   Porównanie

(48)

W motywach 54–56 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyjaśniono, w jaki sposób dokonano porównania między wartością normalną i ceną eksportową.

(49)

Grupa Shagang zakwestionowała metodykę obliczenia korekty VAT opisaną w motywie 56 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ponieważ wartość normalna jest wyższa od ceny eksportowej, strona twierdziła, że Komisja powinna skorygować cenę eksportową o zgłoszoną utraconą kwotę VAT.

(50)

Zgodnie z art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do różnicy w zakresie podatków pośrednich, w tym przypadku VAT, który jest częściowo zwracany w odniesieniu do sprzedaży eksportowej, Komisja mogła odpowiednio skorygować tylko wartość normalną, a nie cenę eksportową. W związku z tym powyższy argument został odrzucony.

(51)

Motyw 56 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyjaśnia się w następujący sposób. Komisja wykorzystała wartości normalne i ceny eksportowe z uwzględnieniem podatku VAT i skorygowała wartość normalną, tak aby dopasować ją do stawki VAT mającej zastosowanie do wywozu po uwzględnieniu zwrotu (w stosownych przypadkach).

(52)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń grupa Shagang zakwestionowała metodykę obliczenia korekty VAT opisaną w motywie 56 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Zdaniem strony art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego ma zastosowanie w sytuacji, gdy produkt podobny zawierał podatek VAT na rynku krajowym, w przeciwieństwie do produktów wywożonych do Unii. Strona powtórzyła swoje stwierdzenie, że należy skorygować nie wartość normalną, lecz cenę eksportową, i alternatywnie zaproponowała korektę wartości normalnej poprzez dodanie podatku VAT, obliczanego jako kwota na tonę według rodzajów produktu. Twierdzenie to zostało odrzucone. Komisja uważa, że metodyka zastosowana w jej obliczeniach jest zgodna z wymogami rozporządzenia podstawowego zgodnie z wykładnią zawartą w orzecznictwie.

(53)

Wobec braku innych uwag dotyczących porównania niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 54–55 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, a ustalenia zawarte w motywie 56 uznaje się za wyjaśnione.

2.4.   Marginesy dumpingu

(54)

Szczegóły dotyczące obliczania dumpingu przedstawiono w motywach 57–61 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(55)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń grupa Shagang stwierdziła, że obliczenia marginesu dumpingu powinny być przeprowadzone w ujęciu miesięcznym z uwagi na znaczne wahania ceny rudy żelaza (według przytoczonego źródła 61,9 % w okresie od grudnia 2015 r. do sierpnia 2016 r.), co miało wpływ na cenę eksportową produktu objętego postępowaniem.

(56)

Komisja obliczyła margines dumpingu poprzez porównanie średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową dla całego okresu objętego dochodzeniem. W niniejszej sprawie sprzedaż eksportowa nie jest ograniczona wyłącznie do określonego krótkiego okresu objętego dochodzeniem. Ewentualny wpływ wahań cen rudy żelaza byłby równomiernie rozłożony na przestrzeni całego okresu objętego dochodzeniem. W związku z tym nie uzasadnia to obliczeń w ujęciu miesięcznym. Ponadto z uwagi na późny etap, w którym wystąpiono z tym wnioskiem, na różny poziom integracji producentów eksportujących, na fakt, że inne źródła wskazują na inne wahania oraz że żadna inna strona nie zgłosiła podobnych zastrzeżeń, argument ten został odrzucony. Należy również zauważyć, że w konkretnych przykładach podanych przez stronę wahania cen produktów końcowych były znacznie niższe niż wahania cen rudy żelaza w omawianym zakresie.

(57)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń grupa Shagang powtórzyła, że obliczenia marginesu dumpingu powinny były zostać przeprowadzone w ujęciu miesięcznym. Do wniosku nie dołączono jednak żadnych nowych elementów, które mogłyby uzasadniać obliczenia w ujęciu miesięcznym, dlatego nie mógł on zostać przyjęty.

(58)

W następstwie wizyt weryfikacyjnych w Duferco Deutschland GmbH i Duferco SA konieczne było dokonanie przeglądu niektórych informacji dotyczących sprzedaży i kosztów w Unii.

(59)

Po dokonaniu przeglądu i korekcie jednego błędu pisarskiego ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

Tabela 1

Marginesy dumpingu, ChRL

Grupa i przedsiębiorstwo

Ostateczny margines dumpingu (%)

HBIS:

Hesteel Co., Ltd, Oddział w Handan

Handan Iron & Steel Group Han-Bao Co., Ltd.

Hesteel Co., Ltd, Oddział w Tangshan

Tangshan Iron & Steel Group High Strength Automotive Strip Co., Ltd

62,9

Shougang Group:

Beijing Shougang Cold Rolling Co. Ltd

Shougang Jingtang United Iron and Steel Co. Ltd

46,2

Shougang Group:

Zhangjiagang Shagang Dongshin Galvanized Steel Sheet Co., Ltd

Zhangjiagang Yangtze River Cold Rolled Sheet Co., Ltd

56,4

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

58,7

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

62,9

3.   SZKODA

3.1.   Definicja przemysłu Unii i produkcji unijnej

(60)

Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących definicji przemysłu Unii i produkcji unijnej potwierdza się wnioski zawarte w motywach 62–64 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.2.   Konsumpcja w Unii

(61)

Dane dotyczące konsumpcji w Unii zostały nieco skorygowane w dół w wyniku korekty wielkości przywozu z kraju, którego dotyczy postępowanie, co wyjaśniono poniżej w motywach 64–66. Na tej podstawie sporządzono następujące zestawienie, obrazujące unijną konsumpcję na wolnym rynku:

Tabela 2

Konsumpcja na wolnym rynku (w tonach)

 

2013

2014

2015

OD

Konsumpcja na wolnym rynku

7 430 649

7 525 627

8 250 580

9 302 838

Indeks (2013 = 100)

100

101

111

125

Źródło: Odpowiedzi udzielone przez Eurofer na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz dane Eurostatu z korektą w wysokości 15 %.

(62)

W okresie badanym unijna konsumpcja na wolnym rynku wzrosła o 25 %. Wzrost wynika głównie ze wzrostu popytu w najważniejszych sektorach przemysłu przetwórczego.

(63)

Wobec braku dalszych uwag w odniesieniu do konsumpcji w Unii potwierdza się wnioski zawarte w motywach 65–72 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.3.   Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

3.3.1.   Wielkość, udział w rynku i cena przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie

(64)

W następstwie ujawnienia tymczasowych ustaleń w piśmie z dnia 20 października 2017 r. Eurofer przedstawił dowody w postaci badania rynkowego, które obejmowało wszystkie najważniejsze rynki CRS, zgodnie z którymi przywóz z ChRL został przeszacowany w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nawet o 15 % w okresie badanym. Eurofer zapytał swoich członków, będących przedsiębiorstwami obecnymi na wszystkich najważniejszych rynkach w Unii, o wielkość przywozu na rynek Unii produktów, które nie są produktem objętym postępowaniem, ale były zgłaszane w ramach tych samych kodów CN. Wszyscy skarżący zgodzili się z zastosowaną metodyką i uzyskanymi wnioskami: zgodnie z najlepszym oszacowaniem 15 % przywozu z Chin należało uznać za niedotyczące produktu objętego postępowaniem. Nie było dowodów na to, że miało to wpływ na przywóz z innych krajów. CISA w swoim piśmie również wskazała, że statystyki dotyczące przywozu CRS mogą być zawyżone.

(65)

Na etapie tymczasowym Komisja nie dysponowała wystarczającymi dowodami umożliwiającymi jej stwierdzenie, że przywóz był zawyżony, ani ustalenie zakresu tego zawyżenia, co przedstawiono w motywie 74 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(66)

W świetle tych nowych dowodów w aktach sprawy Komisja zaakceptowała ten argument jako uzasadniony i zastosowała korektę w wysokości 15 % w odniesieniu do przywozu z ChRL. Komisja uznała, że korekta w wysokości 15 % jest rozsądna, gdyż stanowi ona odpowiednie oszacowanie na podstawie dogłębnej analizy rynku przywozu. Komisja wzięła również pod uwagę poufne dane statystyczne, które zostały zgromadzone w końcowym etapie dochodzenia, które ponownie potwierdziły, że nie cały przywóz dokonany w ramach wyżej wymienionego kodu CN dotyczył produktu objętego postępowaniem. Strony zostały poinformowane o korekcie i umożliwiono im zgłoszenie uwag. Nie otrzymano żadnych uwag.

(67)

Przywóz do Unii z ChRL kształtował się zatem następująco:

Tabela 3

Wielkość przywozu (w tonach) i udział w rynku

 

2013

2014

2015

OD

Wielkość przywozu z ChRL

755 238

907 320

1 176 071

1 857 490

Indeks (2013 = 100)

100

120

156

246

Udział ChRL w rynku

10,2 %

12,1 %

14,3 %

20,0 %

Indeks (2013 = 100)

100

119

140

196

Źródło: Statystyki Eurostatu z korektą w wysokości 15 %.

(68)

Z powyższej tabeli wynika, że w badanym okresie przywóz z ChRL wzrósł o 146 % w liczbach bezwzględnych. Jednocześnie w okresie badanym odnotowano wzrost całkowitego udziału w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych do Unii o 9,8 pkt proc.

(69)

Skorygowane dane statystyczne dotyczące przywozu nadal wykazują znaczący wzrost przywozu zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i pod względem udziału w rynku. W istocie, nawet gdyby nie dokonano korekty przywozu w latach 2013–2015 przeprowadzona symulacja wykazała, że wielkość przywozu wzrosłaby o 109 %, a udział w rynku o 70 %.

(70)

W odniesieniu do podcięcia cenowego wartość importowa CIF dwóch z trzech producentów eksportujących objętych próbą została obliczona ponownie po wizytach weryfikacyjnych u powiązanych importerów. Zmiany tych wartości CIF zostały również dokonane w wyniku uwag otrzymanych od producenta eksportującego po ujawnieniu tymczasowych ustaleń (jak wyjaśniono powyżej w pkt 2.2). Ostateczne marginesy podcięcia zostały tym samym zmienione i wynoszą od 8,1 % do 15,1 % w odniesieniu do ChRL.

(71)

Wobec braku dalszych uwag w odniesieniu do przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, potwierdza się wnioski zawarte w motywach 73–81 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu Unii

3.4.1.   Uwagi ogólne

(72)

Jedna z zainteresowanych stron twierdziła, że jej prawa do obrony zostały naruszone ze względu na wykorzystanie zindeksowanych danych liczbowych dotyczących wskaźników mikroekonomicznych. Indeksacja została zastosowana, jak wyjaśniono w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, w celu ochrony poufności producentów unijnych objętych próbą, którzy należą do dwóch grup. Zainteresowanej stronie przekazano dodatkowe informacje, które mogły zostać ujawnione w formie przedziałów liczbowych bez naruszania poufności. W każdym razie indeksację uznaje się za właściwe podejście, ponieważ zapewnia ona ochronę danych, ale także przekazanie istotnych informacji zainteresowanym stronom. Ponadto podejście to zostało zastosowane tylko w niezbędnym zakresie, mianowicie tylko w odniesieniu do wskaźników mikroekonomicznych. W związku z powyższym Komisja odrzuca ten argument.

(73)

W odpowiedzi na ujawnienie ostatecznych ustaleń zainteresowana strona (CISA) zakwestionowała formę ujawnionych danych mikroekonomicznych. CISA stwierdziła, że nadal nie rozumie, dlaczego dane mikroekonomiczne są poufne, gdyż odnoszą się one do czterech producentów unijnych objętych próbą. Jak wyjaśniono powyżej w motywie 72, dane te, mimo że są skonsolidowanymi danymi czterech producentów objętych próbą, w rzeczywistości odnoszą się do producentów, którzy należą jedynie do dwóch grup. Gdyby dane te zostały opublikowane, każda z grup byłaby w stanie obliczyć dane dotyczące drugiej grupy. Odrzuca się zatem argument, że ujawnienie tych danych naruszyło prawo CISA do obrony.

3.4.2.   Wskaźniki makroekonomiczne i mikroekonomiczne

(74)

Udział przemysłu Unii w wolnym rynku kształtował się w następujący sposób w wyniku wspomnianej powyżej korekty przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie.

Tabela 4

Udział w wolnym rynku

 

2013

2014

2015

OD

Udział w rynku

80,2 %

78,8 %

74,7 %

67,5 %

Indeks (2013 = 100)

100

98

93

84

Źródło: Odpowiedzi udzielone przez Eurofer na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz dane Eurostatu z korektą w wysokości 15 %.

(75)

Należy zauważyć, że mimo iż udział w rynku przemysłu Unii został ponownie oszacowany na nieco wyższym poziomie w okresie badanym po skorygowaniu wielkości przywozu z ChRL, udziały w rynku nadal spadły o niemal 13 punktów procentowych lub 16 %.

(76)

Jeden producent eksportujący stwierdził, że przemysł Unii zainwestował w nowe moce produkcyjne, co jest oznaką dobrej kondycji, a nie szkody. Kwestia ta została już omówiona w motywie 117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Przypomina się, że aby przetrwać, przemysł Unii musiał utrzymać swoją wydajność i produktywność w kontekście zmniejszonych mocy produkcyjnych. Należy wyjaśnić, że większość inwestycji w linie produkcyjne dotyczyło wymiany istniejących linii. W związku z powyższym argument ten odrzuca się jako nieuzasadniony.

(77)

CISA stwierdziła, że ceny przywozu unijnego z ChRL w okresie następującym po okresie objętym dochodzeniem znacznie wzrosły. CISA porównała okres od maja do czerwca 2017 r. z OD i stwierdziła wzrost o 35 %. Uznała, że taka tendencja oznacza, iż środki nie są już potrzebne. Eurofer wyjaśnił, że ceny surowców (rudy żelaza, złomu i węgla koksowego) również wzrosły o 10–100 %, co ograniczyło jakąkolwiek poprawę rentowności przemysłu Unii. Eurofer stwierdził, że przemysł Unii nie odnotował zysku od 2008 r.

(78)

Jak wskazano w motywie 30 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i potwierdzono w motywie 3 powyżej, dochodzenie dotyczące szkody dotyczyło okresu objętego dochodzeniem od dnia 1 października 2015 r. do dnia 30 września 2016 r., a badanie trendów istotnych dla oceny szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do końca okresu objętego dochodzeniem. Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia podstawowego informacje dotyczące okresu następującego po okresie objętym dochodzeniem nie są zazwyczaj brane pod uwagę przy dokonywaniu ustaleń. Dochodzenie nie ujawniło żadnych okoliczności, które uzasadniałyby odstąpienie od tego podejścia. Zmian cen nie uznaje się w tym przypadku za takie uzasadnienie, ponieważ nic nie wskazuje na przykład na ich długotrwałe skutki. W związku z powyższym argument ten również zostaje odrzucony. W każdym razie rozporządzenie podstawowe przewiduje możliwość wszczęcia przeglądu okresowego, o ile uzasadnia to zasadnicza zmiana okoliczności.

3.4.3.   Wnioski dotyczące szkody

(79)

Biorąc pod uwagę skorygowane dane liczbowe dotyczące przywozu dla państwa, którego dotyczy postępowanie, i ich wpływ na konsumpcję i udziały w rynku, wnioski na temat szkody zostały poddane ponownej ocenie na ostatecznym etapie postępowania.

(80)

Tendencje, jeśli chodzi o wielkości przywozu, wykazują wzrost o prawie 150 %. Udział tego przywozu w rynku wzrósł o 9,8 pkt proc. lub o ponad 100 % w okresie badanym. Udział przemysłu Unii w rynku również wykazał bardzo niekorzystną tendencję.

(81)

Niektóre zainteresowane strony twierdziły, że analiza szkody była błędna, ponieważ wiele wskaźników wykazuje korzystne zmiany, a także twierdzono, że Komisja opiera się jedynie na dwóch wskaźnikach przy dochodzeniu do swoich wniosków.

(82)

Argument ten musi zostać odrzucony, ponieważ wniosek, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę, został wyciągnięty w oparciu o ocenę wszystkich wskaźników i niekoniecznie któryś z tych wskaźników odegrał decydującą rolę. Podczas gdy niektóre wskaźniki mikro- i makroekonomiczne faktycznie wykazują pozytywną tendencję, uzasadniono wystarczająco, w jaki sposób przyjęto ustalenie, że występuje istotna szkoda.

(83)

Ponadto strona ta stwierdziła, że niektóre wskaźniki ilościowe wykazują pozytywne tendencje (np. produkcja, wykorzystanie mocy produkcyjnych i wielkość sprzedaży), a przy ustalaniu szkody nie nadano tym tendencjom odpowiedniej wagi. Jednakże tendencje te zostały w pełni uwzględnione w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych (w motywie 121) wraz z wszystkimi wskaźnikami szkody i zostały przeanalizowane w odpowiednim dla nich kontekście. W tej kwestii należy zauważyć, że wielkości te były sprzedawane w kontekście spadających i przynoszących straty cen, co w istocie spowodowało spadek udziału w rynku. W związku z powyższym argument ten odrzuca się jako nieuzasadniony.

(84)

Uwzględniając te fakty wraz z niezmienionymi wskaźnikami szkody podanymi w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, ostatecznie potwierdzono, że przemysł Unii poniósł istotną szkodę w okresie objętym dochodzeniem.

(85)

Na podstawie powyższego i wobec braku innych uwag w tym zakresie potwierdza się wniosek na temat sytuacji przemysłu Unii, który opisano w motywach 82–122 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

4.1.   Skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych

(86)

Skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych opisano w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych w sekcji 5.1. Kilka zainteresowanych stron stwierdziło, że wyrządzona szkoda nie mogła wynikać z przywozu po cenach dumpingowych z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz że inne czynniki naruszały związek przyczynowy. Niektóre argumenty były jedynie powtórzeniem uwag omówionych już w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych i nie zawierały żadnych nowych elementów. Uwagi wcześniej nieprzedstawione zostały przeanalizowane poniżej wraz z oceną dodatkowych danych zebranych po ujawnieniu tymczasowych ustaleń (w stosownych przypadkach).

(87)

W wyniku korekty przywozu z ChRL, którą opisano w motywach 64–66 powyżej, dokonano przeglądu udziału w rynku przemysłu Unii i przywozu z ChRL. Chiński udział w rynku wzrósł z 10,2 do 20,0 % (zamiast z 11,7 % do 22,7 %, jak podano w motywie 125 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych), natomiast udział przemysłu Unii w wolnym rynku spadł z 80,2 do 67,5 % (zamiast z 78,8 % do 65,2 %, jak podano w tym samym motywie). W konsekwencji motyw 125 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych uznaje się za odpowiednio zmieniony. Zmiany te były stosunkowo niewielkie (jak wyjaśniono powyżej), a ich wpływ na analizę tendencji był jeszcze mniejszy. Wynika to z faktu, że tendencja w wielkości przywozu z ChRL pozostaje niezmieniona, a tendencja pod względem udziału tego przywozu w rynku wciąż wykazuje wzrost o ponad 90 %. Zmiany te nie miały istotnego wpływu na analizę związku przyczynowego opisaną w motywach 124–128 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.2.   Wpływ innych czynników

4.2.1.   Przywóz z państw trzecich

Tabela 5

Udział w rynku przywozu z innych państw

 

2013

2014

2015

OD

Całość przywozu z państw trzecich (%)

9,6

9,1

11,0

12,5

Republika Korei (%)

4,6

5,4

6,4

6,2

Indie (%)

1,1

0,6

0,7

1,7

Inne państwa trzecie (%)

3,9

3,1

3,9

4,6

Źródło: Statystyki Eurostatu wraz z korektą w wysokości 15 % (tylko dla ChRL).

(88)

Wielkości przywozu z krajów trzecich nie zmieniły się w wartościach bezwzględnych, lecz ich udział w rynku zmienił się nieznacznie w wyniku korekty przywozu z ChRL, którą opisano w motywach 64–66 powyżej. Zmiany te były niewielkie, a ich wpływ na analizę tendencji był jeszcze mniejszy. Wynika to z faktu, że po korekcie udział państw trzecich w rynku wzrósł z 9,6 % do 12,5 % (a nie z 9,5 % do 12,1 %, jak podano w motywie 129 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych). Zmiany te nie miały istotnego wpływu na analizę związku przyczynowego opisaną w motywach 129–134 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(89)

Jeden chiński producent eksportujący stwierdził, że przywóz z państw trzecich nie został właściwie oceniony w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Strona ta kwestionuje wstępną ocenę cen koreańskich (na podstawie średnich cen Eurostatu) z uwagi na to, że nie podano dokładnie rodzaju przywożonych produktów. Analiza w ramach dochodzenia jest w istocie oparta na średnich cenach, gdyż dane na takim poziomie były dostępne w statystykach Eurostatu.

(90)

W każdym razie producent eksportujący nie przedstawił żadnych informacji dotyczących rodzajów produktu lub asortymentu produktów przywożonych z Korei i nie wyjaśnił, dlaczego podejście oparte na średnich cenach jest błędne. Argument ten odrzuca się jako nieuzasadniony.

4.2.2.   Ceny surowców

(91)

CISA stwierdziła, że Komisja nie dokonała właściwej oceny wpływu spadku kosztów surowców w ramach analizy związku przyczynowego. Jak wyjaśniono w motywach 103–105 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, koszty produkcji przemysłu Unii spadły w okresie badanym o 20 %. Spadek cen surowców był najważniejszym czynnikiem mającym wpływ na tę tendencję. CISA twierdzi, że spadek kosztów surowców spowodował spadek cen przemysłu Unii o 18 %. Należy jednak zauważyć, że chińskie ceny importowe spadły o 22 %, jak wyjaśniono w motywie 77 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Należy również przypomnieć, że w motywach 111 i 71 wyjaśniono kontekst wyżej wymienionych tendencji, tzn. że przemysł Unii ponosił straty w okresie badanym, a unijna konsumpcja na wolnym rynku wzrosła o 27 %.

(92)

Oczywiste jest, że przemysł Unii w całym okresie analizy dążył do podniesienia swoich cen w celu przywrócenia rentowności. Nie udało mu się tego osiągnąć, mimo że konsumpcja wzrosła o 27 %. Jest to spowodowane przywozem z Chin po cenach dumpingowych, którego wielkość wzrosła o niemal 150 %, a udział w rynku o 96 %, jak wyjaśniono w motywie 67 powyżej. Pod względem cen przywóz ten spadł o 22 % więcej w stosunku do spadku kosztów.

(93)

Jako że spadek chińskich cen importowych przekroczył spadek kosztów surowców, jasne jest, że główną przyczyną szkody była presja cenowa wywierana przez przywóz z ChRL. Mimo że spadek kosztów surowców powinien był przyczynić się do odzyskania rentowności przez przemysł Unii, ponosił on straty w całym okresie badanym. Straty w OD nie były tak wysokie, jak w latach 2013–2015, ale – co oczywiste – straty poniesione w OD sprawiły, że jego sytuacja pogarszała się zamiast się polepszać. Argument ten został zatem odrzucony.

4.2.3.   Rentowność przemysłu Unii pod koniec okresu badanego

(94)

Tendencja w zakresie rentowności w okresie badanym przedstawiona w motywie 111 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wskazuje, że straty są mniejsze pod koniec okresu badanego, kiedy wielkości przywozu z Chin są największe. CISA twierdzi, że tendencja ta podważa związek przyczynowy między przywozem produktów po cenach dumpingowych a szkodą. Jednakże straty występowały w całym okresie badanym, a niewielka poprawa w całym tym okresie nie była w stanie złagodzić ponoszonej szkody. Ponadto, z analizy dokonanej przez Komisję wynika jasno, że rynek unijny był osłabiony w całym okresie badanym (jak stwierdzono w motywie 113) rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Argument ten musi zatem zostać odrzucony jako nieuzasadniony.

4.3.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

(95)

Korekta wielkości przywozu z ChRL oznaczała, że wnioski w sprawie związku przyczynowego będą musiały zostać poddane ponownej ocenie na ostatecznym etapie dochodzenia. Zmienione wielkości przywozu i udziały w rynku unijnym opisane powyżej były stosunkowo niewielkie, a ich wpływ był jeszcze mniejszy w ramach analizy tendencji.

(96)

Ponadto żadna z uwag przedstawionych przez zainteresowane strony nie spowodowała zmiany oceny czynników dokonanej na etapie tymczasowym.

(97)

Na podstawie powyższego i wobec braku innych uwag wnioski zawarte w motywach 138–140 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

5.   INTERES UNII

5.1.   Interes przemysłu Unii

(98)

Ze względu na brak uwag dotyczących interesu przemysłu Unii potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 142–147 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

5.2.   Interes importerów niepowiązanych i użytkowników

(99)

Po ujawnieniu ustaleń tymczasowych importerzy i użytkownicy przedstawili dodatkowe informacje. Poziom współpracy ze strony importerów i użytkowników nadal uważa się za niski.

(100)

Dokładniej rzecz biorąc, sześciu importerów odpowiedziało na kwestionariusze dotyczące rejestrowania przywożonych towarów. Weryfikację przeprowadzono w jednym z centrum usług stalowych. W dniu 13 listopada 2017 r. odbyło się przesłuchanie z udziałem przedstawicieli ISTA, na którymi przedstawili oni swoje uwagi, ponadto uwagi na piśmie przedstawił również jeden znaczący użytkownik w sektorze artykułów gospodarstwa domowego.

(101)

Centra usług stalowych sprzedają zazwyczaj CRS w nieco innej postaci niż w przypadku przywozu do Unii (tj. zwoje i arkusze są przycinane do kształtów wymaganych przez mniejszych klientów). Wyjaśniono jednak, że ten ważny segment użytkowników jest w stanie zmieniać swoje źródła dostaw i przenosić wszelkie dodatkowe koszty na swoich klientów. W związku z tym środki nie są istotnym zagrożeniem dla ich obrotów, rentowności i zatrudnienia.

(102)

Na przesłuchaniu w dniu 17 listopada 2017 r. CISA stwierdziła, że Komisja badała tendencje w strukturze przemysłu Unii w okresie późniejszym niż okres objęty dochodzeniem. CISA wskazała na protokół ustaleń między ThyssenKrupp i Tata Steel oraz między Ilva i ArcelorMittal jako dowód na to, że nałożenie ceł na przywóz z Chin nie leży w interesie Unii. Mimo że można oczekiwać, że w wyniku takiej koncentracji pozycja negocjacyjna największych producentów unijnych wzmocni się, w momencie przyjmowania tego rozporządzenia nie przyjęto jeszcze decyzji w sprawie rozliczenia w odniesieniu do tych ustaleń, co umożliwiłoby Komisji ocenę ich znaczenia na potrzeby niniejszej sprawy. W każdym razie rozporządzenie podstawowe przewiduje w uzasadnionych przypadkach możliwość reakcji na zmiany okoliczności i wszczęcie w związku z tym przeglądów okresowych.

(103)

W odpowiedzi na ujawnienie ostatecznych ustaleń CISA powtórzyła swój argument dotyczący zmian w zakresie konkurencji na rynku unijnym. Komisja podtrzymuje jednak swoje stanowisko, że w uzasadnionych przypadkach rozporządzenie podstawowe zapewnia możliwość reakcji na zmiany okoliczności, lecz że w tym konkretnym przypadku nie otrzymała żadnych dowodów wskazujących na to, że konieczne jest wszczęcie przeglądu.

(104)

CISA stwierdziła ponadto, że ponieważ od czasu ustalenia okresu objętego dochodzeniem sytuacja na rynku uległa zmianie, obecnie ma miejsce sytuacja, która uzasadniałaby zawieszenie środków zgodnie z art. 14 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Jako powody CISA podała wzrost cen produktu objętego postępowaniem, domniemany niedobór dostaw i toczące się postępowanie Komisji w sprawie połączenia przedsiębiorstw. Po pierwsze, Komisja nie posiada dowodów na to, że wzrost cen znacząco zmienił sytuację przemysłu Unii. Po drugie, stwierdzenie o niedoborze dostaw nie jest przekonujące, co wyjaśniono w motywie 111. Po trzecie, Komisja nie dysponuje dowodami na to, że warunki konkurencji na rynku unijnym uległy zmianie, a jeśli tak, to w jakim stopniu. Ponadto nie ma dowodów na to, że szkoda nie wystąpiłaby ponownie w wyniku takiego zawieszenia. W związku z tym Komisja uważa, że zawieszenie środków nie byłoby uzasadnione.

(105)

CISA stwierdziła również, że ostateczne cła antydumpingowe powinny być nałożone w formie ceny minimalnej zamiast cła ad valorem nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych, z uwagi na domniemany znaczący negatywny wpływ na importerów i użytkowników. Zwrócono uwagę na fakt, że w dwóch niedawnych sprawach stwierdzono, że jest to uzasadnione. Zmiana formy środków została również zaproponowana przez ISTA, która reprezentuje importerów unijnych. W tym konkretnym przypadku Eurofer wyraził sprzeciw wobec wprowadzenia cen minimalnych ze względu na potencjał tego sektora rynkowego w zakresie porozumień wyrównawczych.

(106)

Należy zauważyć, że forma środków jest określana indywidualnie dla każdego przypadku. W niniejszym przypadku Komisja nie zgodziła się z argumentem CISA, że nałożenie cła ad valorem miałoby znaczący negatywny wpływ na importerów i użytkowników. W rzeczywistości w motywach 148–156 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wykazano, że importerzy byli w stanie przenieść cła antydumpingowe na swoich klientów oraz dysponowali innymi źródłami zaopatrzenia. Również w przypadku głównych sektorów przemysłu wykorzystujących produkt objęty postępowaniem wprowadzenie ceny minimalnej nie zmniejszyłoby ich kosztów, ponieważ skutek ceny minimalnej i cła ad valorem byłby taki sam.

(107)

W odpowiedzi na ujawnienie ostatecznych ustaleń CISA powtórzyła swój argument dotyczący formy środków, stwierdzając, że niektóre systemy cen minimalnych lub stałej stawki cła powinny zostać wprowadzone w interesie unijnych użytkowników i importerów. Użytkownicy unijni zostali opisani przez CISA jako będący w „delikatnej sytuacji” z powodu domniemanej koncentracji pozycji negocjacyjnej na poziomie przemysłu Unii.

(108)

Jednakże jak wyjaśniono powyżej w motywie 100 i w sekcji 6.2 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, poziom współpracy użytkowników i importerów w niniejszym dochodzeniu jest niski. W rzeczywistości tylko jeden użytkownik lub importer unijny przekazał żądane dane dotyczące okresu objętego dochodzeniem. Komisja nie była zatem w stanie określić dokładnie sytuacji tych sektorów, jednak dostępne informacje nie wskazują na delikatną sytuację, o której mówi CISA. Ponadto CISA nie przedstawiła żadnego uzasadnienia, jeśli chodzi o sytuację finansową importerów/użytkowników oraz wpływ domniemanej koncentracji. W związku z tym Komisja nie mogła stwierdzić, że istnieją dowody potwierdzające potrzebę zmiany formy środków w interesie użytkowników i importerów. Argument ten został zatem odrzucony.

(109)

W związku z tym stwierdzono, że nie ma przekonujących dowodów potwierdzających potrzebę zmiany formy środków.

(110)

ISTA, reprezentująca importerów unijnych, stwierdziła, że z nałożeniem środków wiązałyby się problemy z zaopatrzeniem na rynku, gdyż producenci unijni nie byliby w stanie zwiększyć produkcji. Następnie argumentowali, że środki uczyniłyby chiński przywóz niekonkurencyjnym. Mając na uwadze, że w okresie objętym dochodzeniem przemysł Unii miał wskaźnik wykorzystania mocy produkcyjnych jedynie na poziomie 79 % i że istnieje wiele źródeł przywozu, użytkownicy dysponują różnymi dostępnymi im źródłami zaopatrzenia i nie ma powodów, by sądzić, że nie mogą zmienić dostawcy. Chociaż nie można wykluczyć tymczasowych problemów z zaopatrzeniem, jest mało prawdopodobne, by środki spowodowały ogólny niedobór, ponieważ przemysł Unii nie wykorzystuje w pełni mocy produkcyjnych i w przypadku wzrostu liczby zamówień może zwiększyć produkcję.

(111)

ISTA i Electrolux stwierdziły, że koszty ponoszone przez użytkowników wzrosłyby, gdyby środki zostały wprowadzone. Jednak główne sektory przemysłu wykorzystujące produkt objęty postępowaniem nie podjęły współpracy w ramach dochodzenia. W rzeczywistości żadne przedsiębiorstwo nie przekazało danych wykazujących, że cła nałożone na produkt objęty postępowaniem zwiększyłyby znacznie koszty ich wyrobów gotowych lub spowodowałyby istotne obniżenie zysków. W związku z powyższym argument ten odrzuca się jako nieuzasadniony.

(112)

Electrolux twierdził również, że jakikolwiek wzrost ceny produktu objętego postępowaniem/produktu podobnego spowodowany niniejszym dochodzeniem obniżyłby jego konkurencyjność w stosunku do pozostałych producentów artykułów gospodarstwa domowego z państw trzecich. Jednakże wzrost cen rozpoczął się w okresie objętym dochodzeniem i ma miejsce na całym świecie oraz nie jest związany wyłącznie z niniejszym dochodzeniem. Niemniej jednak nie można wykluczyć, że część utraty konkurencyjności może wynikać z nałożenia ceł. Jednakże jak wyjaśniono powyżej, ani Electrolux, ani żaden inny producent artykułów gospodarstwa domowego nie przekazał odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu ani jakichkolwiek informacji dotyczących znaczenia CRS w ostatecznych kosztach swoich produktów. W związku z tym argument ten został odrzucony, gdyż nie został uzasadniony. W każdym razie, jak wspomniano powyżej, istnieją różne źródła zaopatrzenia w odniesieniu do produktu objętego postępowaniem.

(113)

Na podstawie powyższego i wobec braku innych uwag, niniejszym potwierdza się wniosek, że nie ma jakichkolwiek istotnych powodów stanowiących dowód, że w interesie Unii nie leży wprowadzenie środków, o których mowa w motywach 157–160 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

6.   ROZPATRZENIE KWESTII WPROWADZENIA ŚRODKÓW Z MOCĄ WSTECZNĄ

(114)

Jak wspomniano w motywie 4 powyżej, przywóz produktu objętego postępowaniem podlegał rejestracji od dnia 8 lipca 2017 r. do momentu nałożenia środków tymczasowych w dniu 11 sierpnia 2017 r. w celu ewentualnego nałożenia środków z mocą wsteczną w odniesieniu do zarejestrowanego przywozu.

(115)

Na ostatecznym etapie dochodzenia dane zebrane w ramach rejestracji oceniono i przeanalizowano, czy spełnione zostały kryteria dotyczące wprowadzenia środków z mocą wsteczną określone w art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(116)

W momencie rejestracji przywozu dostępne dane na poziomie kodu CN wskazują, że miał miejsce znaczny wzrost przywozu. Jednakże później Komisji zostały udostępnione dane na poziomie TARIC, które wykazały, że w okresie objętym dochodzeniem nie nastąpił dalszy znaczny wzrost poziomu przywozu. W związku z tym warunek ten, określony w art. 10 ust. 4 lit. d), nie został spełniony.

(117)

Ponadto analiza czynników szkody dla przemysłu Unii nie wykazała żadnych dowodów na to, że skutek naprawczy środków został osłabiony w okresie po OD. W związku z tym stwierdzono, że kryterium to nie zostało spełnione.

(118)

Na podstawie powyższych ustaleń Komisja stwierdziła, że w niniejszym przypadku nałożenie środków z mocą wsteczną nie jest uzasadnione.

7.   OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

7.1.   Poziom usuwający szkodę

(119)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń niektóre strony sprzeciwiły się wykorzystaniu poziomu 7,4 % jako docelowego zysku przy obliczaniu marginesu szkody na etapie tymczasowym. Był to zysk faktycznie osiągnięty przez przemysł Unii w 2008 r., jak wyjaśniono w motywie 164 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(120)

Eurofer uznał ten docelowy zysk za zbyt niski, ponieważ ostatni kwartał 2008 r. był początkiem kryzysu finansowego. Chińscy producenci eksportujący twierdzili, że 7,4 % to zbyt wysoki poziom i że należało wykorzystać informacje z innych źródeł, na przykład z poprzednich spraw antydumpingowych lub z bazy danych BACH.

(121)

Uznaje się, że jakiekolwiek pogorszenie rentowności w ostatnim kwartale 2008 r. było odczuwalne głównie w 2009 r. Ponadto, mając na uwadze, że poziom ten opiera się na faktycznych danych dotyczących rentowności dla produktu objętego postępowaniem, stanowi on najlepszą dostępną podstawę do tego celu. Nie było dostępnych żadnych innych informacji, które podważyłyby analizę i wnioski przyjęte w motywie 164 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Ponadto konsultacje w bazie danych BACH (lub innym zewnętrznym źródle) nie były konieczne, ponieważ w ramach dochodzenia dostępne były zweryfikowane dane dotyczące ściśle przemysłu Unii. W związku z powyższym rentowność w wysokości 7,4 % osiągnięta w 2008 r. pozostaje reprezentatywna na potrzeby niniejszego dochodzenia i niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 162–165 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(122)

W odpowiedzi na ujawnienie ostatecznych ustaleń jeden z producentów eksportujących przedstawił uwagi dotyczące zysku docelowego. Stwierdził, że rok 2008 nie był reprezentatywny dla określenia zysku docelowego, ponieważ po tym roku nastąpił szereg lat, w trakcie których przemysł Unii ucierpiał z powodu różnych czynników powodujących szkodę. Ponieważ sytuacja z 2008 r. nie powtórzyła się później, wybór zysku docelowego na podstawie 2008 r. uznał za niereprezentatywny, a wykorzystanie go stwarza podejrzenie, że Komisja przypisała przywozowi po cenach dumpingowych szkodę spowodowaną innymi czynnikami.

(123)

Ponieważ rok 2008 był pierwszym rokiem przed kryzysem gospodarczym, Komisja uznała go za reprezentatywny, a zysk za ten rok można uznać za zysk ustalony w sytuacji braku przywozu po cenach dumpingowych i przy braku innych czynników, takich jak kryzys gospodarczy. Wykorzystanie tego zysku docelowego nie powoduje zatem przypisania szkody wywołanej kryzysem przywozowi po cenach dumpingowych, a wręcz przeciwnie. Argument ten został zatem odrzucony.

(124)

Eurofer dostarczył dodatkowe dane na poparcie argumentu, że rok 2008 nie był reprezentatywny, ponieważ rentowność w ostatnim kwartale została zniekształcona przez kryzys finansowy. Chodziło o dane makroekonomiczne na początku kryzysu finansowego i dane przekazane przez niemiecką federację stalową oraz sprawozdanie greckiego producenta. Komisja wykorzystała jednak rok 2008 jako reprezentatywny w poprzednich sprawach antydumpingowych, w tym dotyczących płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno, które stanowią produkt wyższego szczebla w stosunku do CRS (7). Komisja przyjęła stanowisko, że wpływ kryzysu finansowego na rentowność byłby odczuwalny głównie w 2009 r. Chociaż pod koniec 2008 r. można było odczuć pewien wpływ na rentowność, Komisja doszła do przekonania, że rok 2008 jako całość jest reprezentatywny.

(125)

Kilku producentów eksportujących zakwestionowało zastosowanie art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego przy obliczaniu szkody, stwierdzając, że przepis ten znajduje się w części rozporządzenia podstawowego zawierającej przepisy antydumpingowe i nie mógł być zastosowany przez analogię do obliczania wielkości szkody. Podnieśli oni, że odpowiednia cena, którą należało wykorzystać, powinna opierać się na cenie faktycznie naliczanej pierwszym niezależnym klientom w Unii przez importerów powiązanych w Unii.

(126)

Jak wyjaśniono w motywie 166 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, obliczenia marginesu szkody oparte są na cenie importowej na poziomie granicy Unii sprowadzonej do poziomu porównywalnego z ceną ex-works przemysłu Unii. W przypadku sprzedaży za pośrednictwem powiązanych importerów cena importowa musi być skonstruowana na podstawie ceny odsprzedaży pierwszemu niezależnemu klientowi, należycie skorygowanej, tak aby odpowiednio wykluczyć wszelkie koszty przywozu oraz koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk powiązanych importerów, i aby cena była wiarygodna. Jest to w istocie uzasadnienie do skonstruowania ceny eksportowej zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. Nie ma powodu, dla którego to samo uzasadnienie do skonstruowania ceny eksportowej w przypadku sprzedaży za pośrednictwem powiązanych importerów nie byłoby zasadne w odniesieniu do ceny importowej w przypadku powiązanej sprzedaży dla celów obliczenia szkody. Ostatecznie marginesy dumpingu i szkody są porównywane w celu zastosowania zasady niższego cła na podstawie art. 7 ust. 2 i art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(127)

Ponadto, jeżeli cena importowa w przypadku powiązanej sprzedaży dla celów obliczenia szkody jest oparta na cenie faktycznie naliczonej przez powiązanych importerów w Unii pierwszym niezależnym klientom w Unii, jak sugerowała strona, cena ta obejmowałaby koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz zysk z tytułu odsprzedaży w Unii po odprawie celnej, natomiast w przypadku sprzedaży przez producenta eksportującego bezpośrednio niezależnym importerom cena nie obejmowałaby tych kosztów. Prowadziłoby to do nierównego traktowania producentów eksportujących prowadzących sprzedaż za pośrednictwem powiązanych importerów w stosunku do producentów eksportujących prowadzących sprzedaż bezpośrednio niezależnym importerom, co byłoby nieuzasadnione. W związku z powyższym argument ten odrzuca się jako nieuzasadniony.

(128)

Jeden z producentów eksportujących argumentował, że nie ujawniono źródła kosztów ponoszonych po przywozie i zakwestionował zastosowaną kwotę 7 EUR za tonę. Kwota ta oparta jest na innym dochodzeniu (8) ze względu na podobieństwa produktów należących do tej samej branży i brak innych dostępnych danych. Po nałożeniu środków tymczasowych i nieco lepszej współpracy ze strony importerów kwota ta została zweryfikowana u niepowiązanego importera i w oparciu o dane tego importera stwierdzono, że jest ona rozsądna. Nie podaje się tu dokładnej kwoty kosztów ponoszonych przez importera po przywozie ze względu na poufny charakter tych danych. Argument ten zostaje odrzucony.

(129)

Producent eksportujący, którego dotyczy postępowanie, stwierdził, że nadal nie rozumie charakteru kosztów ponoszonych po przywozie i zwrócił się o przedstawienie zestawienia tych kosztów. Koszty poniesione po przywozie stanowią dodatek przyznany na rzecz producentów eksportujących w celu wprowadzenia sprawiedliwego porównania ich cen eksportowych z cenami ex-works przemysłu Unii. Dotyczą one zwykłego przeładunku, składowania i opłat związanych z dokumentami w porcie wejścia na rynek unijny (z wyłączeniem dalszego transportu). Koszty te występują w przypadku każdego przywozu i są podobne dla wszystkich rodzajów przywożonych wyrobów stalowych. Kwota 7 EUR za tonę została zaproponowana przez chińskiego producenta eksportującego w wyżej wspomnianej sprawie. Komisja jest zatem usatysfakcjonowana faktem, że podana powyżej kwota jest rozsądna, szczególnie biorąc pod uwagę wyżej wspomnianą kontrolę krzyżową u importera produktu objętego postępowaniem przeprowadzoną w ramach obecnego dochodzenia. Wreszcie należy podkreślić, że 7 EUR za tonę odpowiada około 1 % ceny importowej CIF produktu objętego postępowaniem. W niniejszym dochodzeniu współpracę z Komisją nawiązał tylko jeden tradycyjny niepowiązany importer, który ze względu na poufność nie jest w stanie podać szczegółowego zestawienia kosztów, o które zwrócił się producent eksportujący. Odrzuca się zatem argument, że podejście Komisji narusza prawo tej strony do obrony.

(130)

Wprowadzono pewne korekty w odniesieniu do cen CIF niektórych producentów eksportujących. Zweryfikowane ceny CIF zostały ujawnione producentom eksportującym objętym postępowaniem na ostatecznym etapie dochodzenia.

(131)

Wobec braku jakichkolwiek dalszych uwag dotyczących poziomu usuwającego szkodę potwierdza się niniejszym motywy 162–166 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

Środki ostateczne

(132)

W odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, należy wprowadzić ostateczne środki antydumpingowe zgodnie z zasadą niższego cła określoną w art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Komisja porównała marginesy szkody z marginesami dumpingu. Kwota ceł powinna być ustalona na poziomie marginesu dumpingu albo marginesu szkody, zależnie od tego, który z nich jest niższy.

(133)

Na podstawie powyższych ustaleń ostateczne marginesy szkody i dumpingu wyrażone jako odsetek ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, i ostateczne stawki celne wynikające z zasady niższego cła są następujące.

Tabela 6

Ostateczne marginesy i stawki celne

Grupa i przedsiębiorstwo

Ostateczny margines dumpingu (%)

Ostateczny margines szkody (%)

Ostateczna stawka celna (%)

HBIS:

Hesteel Co., Ltd, Oddział w Handan

Handan Iron & Steel Group Han-Bao Co., Ltd.

Hesteel Co., Ltd, Oddział w Tangshan

Tangshan Iron & Steel Group High Strength Automotive Strip Co., Ltd

62,9

27,8

27,8

Shougang Group:

Beijing Shougang Cold Rolling Co. Ltd

Shougang Jingtang United Iron and Steel Co. Ltd

46,2

17,2

17,2

Shougang Group:

Zhangjiagang Shagang Dongshin Galvanized Steel Sheet Co., Ltd

Zhangjiagang Yangtze River Cold Rolled Sheet Co., Ltd

56,4

27,9

27,9

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

58,7

26,1

26,1

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

62,9

27,9

27,9

(134)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego w odniesieniu do poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. W związku z tym odzwierciedlają one sytuację tych przedsiębiorstw, jaka miała miejsce podczas dochodzenia. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają więc zastosowanie wyłącznie do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, i wyprodukowanego przez wymienione przedsiębiorstwa, tj. konkretne podmioty prawne. Przywożony produkt objęty postępowaniem wyprodukowany przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nazwa nie została wyraźnie wymieniona w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym przez podmioty powiązane z przedsiębiorstwami wyraźnie wymienionymi, nie może korzystać z tych stawek i podlega stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

(135)

Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (9) wraz ze wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W stosownych przypadkach niniejsze rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez aktualizację wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek celnych.

(136)

W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia środków uznaje się, że w tym przypadku potrzebne są specjalne środki, aby zapewnić odpowiednie stosowanie środków antydumpingowych. Te specjalne środki obejmują: przedstawienie organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi być zgodna z wymogami określonymi w art. 1 ust. 3 niniejszego rozporządzenia. Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, podlega stawce celnej mającej zastosowanie do wszystkich pozostałych przedsiębiorstw.

(137)

W świetle niedawnego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości (10) właściwe jest ustalenie wysokości odsetek należnych w przypadku zwrotu ceł ostatecznych, ponieważ obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych nie określają wysokości takich odsetek, a stosowanie przepisów krajowych prowadziłoby do nieuzasadnionych zakłóceń konkurencji między przedsiębiorstwami w zależności od państwa członkowskiego, w którym dokonywana byłaby odprawa celna.

7.2.   Ostateczne pobranie cła tymczasowego

(138)

Ze względu na ustaloną wysokość marginesów dumpingu oraz zważywszy na poziom szkody, jaką poniósł przemysł Unii, należy dokonać ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych w formie tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych.

7.3.   Egzekwowanie środków

(139)

Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z opinią Komitetu ustanowionego na mocy art. 15 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz wyrobów walcowanych płaskich z żelaza, stali stopowej lub stali niestopowej; uspokojonego aluminium; powleczonych lub pokrytych ogniowo cynkiem lub aluminium, ale nie powleczonych ani nie pokrytych innym metalem; pasywowanych chemicznie; zawierających: 0,015 % lub więcej, ale nie więcej niż 0,170 % masy węgla, 0,015 % lub więcej, ale nie więcej niż 0,100 % masy aluminium, nie więcej niż 0,045 % masy niobu, nie więcej niż 0,010 % masy tytanu i nie więcej niż 0,010 % masy wanadu; w zwojach, arkuszach ciętych na wymiar i taśmach.

Z zakresu dochodzenia wyklucza się następujące produkty:

ze stali nierdzewnej, ze stali krzemowej elektrotechnicznej i ze stali szybkotnącej,

poza walcowaniem na gorąco lub walcowaniem na zimno niepoddane dalszej obróbce.

Produkt objęty postępowaniem jest obecnie objęty kodami CN ex 7210 41 00, ex 7210 49 00, ex 7210 61 00, ex 7210 69 00, ex 7212 30 00, ex 7212 50 61, ex 7212 50 69, ex 7225 92 00, ex 7225 99 00, ex 7226 99 30 i ex 7226 99 70 (kody TARIC: 7210410020, 7210490020, 7210610020, 7210690020, 7212300020, 7212506120, 7212506920, 7225920020, 7225990022, 7225990092, 7226993010, 7226997094) i pochodzi z Chińskiej Republiki Ludowej.

2.   Stawki ostatecznego cła antydumpingowego mające zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, są następujące dla produktu opisanego w ust. 1 i wytwarzanego przez poniższe przedsiębiorstwa:

Przedsiębiorstwo

Ostateczna stawka celna (%)

Dodatkowy kod TARIC

Hesteel Co., Ltd, oddział w Handan

27,8

C227

Handan Iron & Steel Group Han-Bao Co., Ltd.

27,8

C158

Hesteel Co., Ltd, oddział w Tangshan

27,8

C159

Tangshan Iron & Steel Group High Strength Automotive Strip Co., Ltd

27,8

C228

Beijing Shougang Cold Rolling Co. Ltd

17,2

C229

Shougang Jingtang United Iron and Steel Co. Ltd

17,2

C164

Zhangjiagang Shagang Dongshin Galvanized Steel Sheet Co., Ltd

27,9

C230

Zhangjiagang Yangtze River Cold Rolled Sheet Co., Ltd

27,9

C112

Inne przedsiębiorstwa współpracujące wymienione w załączniku

26,1

C231

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

27,9

C999

3.   Stosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która zawiera oświadczenie następującej treści, opatrzone datą i podpisem pracownika podmiotu wystawiającego fakturę, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska: „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że (ilość) stali odpornej na korozję sprzedane na wywóz do Unii Europejskiej objęte niniejszą fakturą zostało wytworzone przez (nazwa i adres przedsiębiorstwa) (dodatkowy kod TARIC) w (państwo, którego dotyczy postępowanie). Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą.”. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

4.   W przypadku gdy jakikolwiek nowy producent eksportujący w Chińskiej Republice Ludowej dostarczy Komisji wystarczające dowody potwierdzające, że: a) nie prowadził wywozu do Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, w okresie od dnia 1 października 2015 r. do dnia 30 września 2016 r. (okresie objętym dochodzeniem); b) nie jest powiązany z żadnym eksporterem lub producentem w Chińskiej Republice Ludowej, który podlega środkom antydumpingowymi nałożonym na mocy niniejszego rozporządzenia; c) rzeczywiście dokonywał wywozu do Unii produktu objętego postępowaniem lub zaciągnął nieodwołalne zobowiązanie umowne na wywóz znacznych ilości do Unii po zakończeniu okresu objętego pierwotnym dochodzeniem, Komisja może zmienić załącznik przez dodanie nowego producenta eksportującego do współpracujących przedsiębiorstw nieobjętych próbą, w stosunku do których zastosowanie ma średnia ważona stawka cła nieprzekraczająca 26,1 %.

5.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych. W przypadku zwrotu, który daje prawo do wypłaty należnych odsetek, stosuje się stopę procentową, którą wykorzystuje Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansujących, publikowaną w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującą pierwszego dnia kalendarzowego miesiąca, w którym przypada termin płatności, powiększoną o jeden punkt procentowy.

Artykuł 2

Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowych ceł antydumpingowych na podstawie rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) 2017/1444 zostają ostatecznie pobrane. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczne stawki cła antydumpingowego zostają zwolnione.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1444 z dnia 9 sierpnia 2017 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych stali odpornych na korozję pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (C/2017/5512) (Dz.U. L 207 z 10.8.2017, s. 1).

(3)  Zawiadomienie o wszczęciu postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych stali odpornych na korozję pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (2016/C 459/11) (Dz.U. C 459 z 9.12.2016, s. 17).

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1238 z dnia 7 lipca 2017 r. poddające rejestracji przywóz niektórych stali odpornych na korozję pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (C/2017/4629); Dz.U. L 177 z 8.7.2017, s. 39.

(5)  Dz.U. L 107 z 19.4.2012, s. 5.

(6)  Wyrok T-26/12, PT Musim Mas z dnia 25 czerwca 2015 r., potwierdzony w sprawie C-468/15 P z dnia 26 października 2016 r., pkt 79–84.

(7)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1328 z dnia 29 lipca 2016 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Federacji Rosyjskiej (Dz.U. L 210 z 4.8.2016, s. 20).

(8)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1328 z dnia 29 lipca 2016 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych płaskich wyrobów ze stali walcowanych na zimno pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Federacji Rosyjskiej (Dz.U. L 210 z 4.8.2016, s. 1).

(9)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, 1049 Brussels, Belgia.

(10)  Wyrok w sprawie Wortmann, C-365/15, EU:C:2017:19, pkt 35–39.


ZAŁĄCZNIK

WSPÓŁPRACUJĄCY PRODUCENCI EKSPORTUJĄCY NIEOBJĘCI PRÓBĄ

Maanshan Iron & Steel Co., Ltd.

Maanshan, Anhui

C312

Angang Steel Company Limited

Anshan, Liaoning

C313

TKAS Auto Steel Company Ltd.

Dalian, Liaoning

C314

JiangYin ZongCheng Steel CO., Ltd.

Jiangyin, Jiangsu

C315

Bengang Steel Plates Co., Ltd.

Benxi, Liaoning

C316

BX STEEL POSCO Cold Rolled Sheet Co., Ltd.

Benxi, Liaoning

C317

Wuhan Iron & Steel Co., Ltd.

Wuhan, Hubei

C318

Shandong Kerui Steel Plate Co., Ltd.

Binzhou, Shandong

C319

Inner Mongolia Baotou Steel Union Co. Ltd.

Baotou, Mongolia Wewnętrzna

C320

Hunan Valin Liangang Steel Sheet Co., Ltd.

Loudi, Hunan

C321

Shandong Huifu Color Steel Co., Ltd.

Linyi, Shadong

C322

Fujian Kaijing Greentech Material Co., Ltd.

Longhai, Fujian

C323

Baoshan Iron & Steel Co., Ltd.

Szanghaj

C324

Baosteel Zhanjiang Iron & Steel Co., Ltd.

Zhanjiang, Guandong

C325

Yieh Phui (China) Technomaterial Co.

Changshu, Jiangsu

C326

Rizhao Baohua New Materials Co., Ltd.

Rizhao, Shandong

C327

Jiangsu Gangzheng Steel Sheet Science and Technology Co., Ltd.

Nantong, Jiangsu

C328


DECYZJE

8.2.2018   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 34/36


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2018/187

z dnia 6 lutego 2018 r.

zmieniająca załącznik II do decyzji 2008/185/WE w odniesieniu do zatwierdzenia programu zwalczania choroby Aujeszkyego dla regionu Emilia-Romania we Włoszech

(notyfikowana jako dokument nr C(2018) 579)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (1), w szczególności jej art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dyrektywie 64/432/EWG ustanowiono zasady wewnątrzunijnego handlu trzodą chlewną. Art. 9 tej dyrektywy stanowi, że państwo członkowskie posiadające obowiązkowy krajowy program zwalczania choroby Aujeszkyego na całym terytorium lub jego części może przedłożyć ten program Komisji do zatwierdzenia. W artykule tym przewidziano także, że mogą być wymagane dodatkowe gwarancje w handlu wewnątrzunijnym trzodą chlewną.

(2)

W decyzji Komisji 2008/185/WE (2) określono dodatkowe gwarancje wymagane przy przemieszczaniu trzody chlewnej między państwami członkowskimi. Gwarancje te związane są z klasyfikacją państw członkowskich zależnie od ich statusu w odniesieniu do choroby Aujeszkyego. Załącznik II do decyzji 2008/185/WE zawiera wykaz państw członkowskich lub ich regionów, w których wprowadzone zostały zatwierdzone krajowe programy zwalczania choroby Aujeszkyego.

(3)

Włochy przedłożyły Komisji dokumentację towarzyszącą w celu uzyskania zatwierdzenia krajowego programu zwalczania choroby Aujeszkyego dla regionu Emilia-Romania i w celu wpisania tego regionu do załącznika II do decyzji 2008/185/WE. Jak wynika z oceny tej dokumentacji towarzyszącej, region Emilia-Romania należy ująć w załączniku II do decyzji 2008/185/WE. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji 2008/185/WE.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/185/WE.

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik II do decyzji 2008/185/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 lutego 2018 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977/64.

(2)  Decyzja Komisji 2008/185/WE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie dodatkowych gwarancji w wewnątrzwspólnotowym handlu trzodą chlewną odnoszących się do choroby Aujeszkyego oraz kryteriów przekazywania informacji o tej chorobie (Dz.U. L 59 z 4.3.2008, s. 19).


ZAŁĄCZNIK

ZAŁĄCZNIK II

Państwa członkowskie lub ich regiony, w których wprowadzono zatwierdzone krajowe programy zwalczania choroby Aujeszkyego

Kod ISO

Państwo członkowskie

Regiony

ES

Hiszpania

Wszystkie regiony

IT

Włochy

Region Emilia-Romania

Region Friuli-Wenecja Julijska

Region Lombardia

Region Wenecja Euganejska

LT

Litwa

Wszystkie regiony

PL

Polska

Województwo dolnośląskie: wszystkie powiaty

Województwo kujawsko-pomorskie: wszystkie powiaty

Województwo lubelskie: wszystkie powiaty

Województwo lubuskie: wszystkie powiaty

Województwo łódzkie: wszystkie powiaty

Województwo małopolskie: wszystkie powiaty

Województwo mazowieckie: wszystkie powiaty

Województwo opolskie: wszystkie powiaty

Województwo podkarpackie: wszystkie powiaty

Następujące powiaty województwa podlaskiego: grajewski, kolneński, łomżyński, Łomża, wysokomazowiecki, zambrowski

Województwo pomorskie: wszystkie powiaty

Województwo śląskie: wszystkie powiaty

Województwo świętokrzyskie: wszystkie powiaty

Województwo warmińsko-mazurskie: wszystkie powiaty

Województwo wielkopolskie: wszystkie powiaty

Województwo zachodniopomorskie: wszystkie powiaty