ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 177

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 60
8 lipca 2017


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1227 z dnia 20 marca 2017 r. w sprawie warunków klasyfikacji, bez badania, wyrobów z drewna klejonego warstwowo objętych normą zharmonizowaną EN 14080 oraz wyrobów z konstrukcyjnego drewna litego łączonego na złącza klinowe objętych normą zharmonizowaną EN 15497 w odniesieniu do ich reakcji na ogień oraz w sprawie zmiany decyzji 2005/610/WE ( 1 )

1

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1228 z dnia 20 marca 2017 r. w sprawie warunków klasyfikacji, bez badania, tynków zewnętrznych i wewnętrznych na spoiwach organicznych, objętych normą zharmonizowaną EN 15824, oraz zapraw do tynkowania zewnętrznego i wewnętrznego objętych normą zharmonizowaną EN 998-1 w odniesieniu do ich reakcji na ogień ( 1 )

4

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1229 z dnia 3 maja 2017 r. w sprawie sprostowania niektórych wersji językowych rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1333/2011 ustanawiającego normy handlowe dotyczące bananów, zasady weryfikacji zgodności z tymi normami handlowymi i wymogi dotyczące powiadomień w sektorze bananów

6

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2017/1230 z dnia 31 maja 2017 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych doprecyzowujących dodatkowe obiektywne kryteria na potrzeby stosowania preferencyjnego wskaźnika wypływów lub wpływów płynności w odniesieniu do transgranicznych niewykorzystanych instrumentów kredytowych i instrumentów wsparcia płynności w obrębie grupy lub instytucjonalnego systemu ochrony ( 1 )

7

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1231 z dnia 6 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1153 ustanawiające metodę określania parametrów korelacji niezbędnych do odzwierciedlenia zmian w regulacyjnej procedurze badań w celu wyjaśnienia elementów procedury oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1014/2010 ( 1 )

11

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1232 z dnia 3 lipca 2017 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

23

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1233 z dnia 3 lipca 2017 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

26

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1234 z dnia 3 lipca 2017 r. dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

29

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1235 z dnia 6 lipca 2017 r. zmieniające po raz 270. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

32

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1236 z dnia 7 lipca 2017 r. ustalające współczynnik korygujący do płatności bezpośrednich przewidziany w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2017

34

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1237 z dnia 7 lipca 2017 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższego dopuszczalnego poziomu cyjanowodoru w nieprzetworzonych całych, mielonych, rozdrobnionych, łupanych, siekanych pestkach moreli wprowadzanych do obrotu i przeznaczonych dla konsumentów końcowych ( 1 )

36

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1238 z dnia 7 lipca 2017 r. poddające rejestracji przywóz niektórych stali odpornych na korozję pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

39

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1239 z dnia 6 lipca 2017 r. w sprawie uznania Etiopii zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE w odniesieniu do systemów szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 4555)  ( 1 )

43

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1240 z dnia 7 lipca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (notyfikowana jako dokument nr C(2017) 4896)  ( 1 )

45

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG.

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/1


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/1227

z dnia 20 marca 2017 r.

w sprawie warunków klasyfikacji, bez badania, wyrobów z drewna klejonego warstwowo objętych normą zharmonizowaną EN 14080 oraz wyrobów z konstrukcyjnego drewna litego łączonego na złącza klinowe objętych normą zharmonizowaną EN 15497 w odniesieniu do ich reakcji na ogień oraz w sprawie zmiany decyzji 2005/610/WE

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG (1), w szczególności jego art. 27 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/364 (2) ustanowiono system klasyfikacji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w zakresie ich reakcji na ogień. Do wyrobów budowlanych, do których stosuje się wspomniane rozporządzenie delegowane, należą wyroby z drewna klejonego warstwowo i wyroby z konstrukcyjnego drewna litego łączonego na złącza klinowe.

(2)

W decyzji Komisji 2005/610/WE (3) ustanowiono klasy właściwości użytkowych w zakresie reakcji na ogień dla wyrobów z drewna klejonego warstwowo objętych normą zharmonizowaną EN 14080, w tabeli 1 w załączniku do tej decyzji. Dalsze badania tych wyrobów uzasadniają jednak dostosowanie warunków określonych w tej decyzji w odniesieniu do tych wyrobów.

(3)

Badania wykazały, że wyroby z drewna klejonego warstwowo objęte normą zharmonizowaną EN 14080 i wyroby z konstrukcyjnego drewna litego łączonego na złącza klinowe objęte normą zharmonizowaną EN 15497 cechują się stabilnymi i przewidywalnymi właściwościami użytkowymi w zakresie reakcji na ogień, jeżeli spełniają określone warunki dotyczące minimalnej gęstości średniej drewna oraz minimalnej grubości średniej wyrobu.

(4)

Przy spełnieniu tych warunków wyroby z drewna klejonego warstwowo objęte normą zharmonizowaną EN 14080 i wyroby z konstrukcyjnego drewna litego łączonego na złącza klinowe objęte normą zharmonizowaną EN 15497 powinny zatem zostać uznane za odpowiadające określonej klasie właściwości użytkowych w zakresie reakcji na ogień ustanowionej w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/364 bez potrzeby przeprowadzania dalszych badań.

(5)

Ze względu na pewność prawa należy skreślić tabelę 1 w załączniku do decyzji 2005/610/WE i zamiast niej w odniesieniu do wyrobów z drewna klejonego warstwowo objętych normą zharmonizowaną EN 14080 należy stosować załącznik do niniejszego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyroby z drewna klejonego warstwowo objęte normą zharmonizowaną EN 14080 i wyroby z konstrukcyjnego drewna litego łączonego na złącza klinowe objęte normą zharmonizowaną EN 15497, które spełniają warunki określone w załączniku, uznaje się bez przeprowadzania badań za odpowiadające klasom właściwości użytkowych wskazanym w załączniku.

Artykuł 2

Skreśla się tabelę 1 w załączniku do decyzji 2005/610/WE.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 5.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/364 z dnia 1 lipca 2015 r. w sprawie klasyfikacji reakcji na ogień wyrobów budowlanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 (Dz.U. L 68 z 15.3.2016, s. 4).

(3)  Decyzja Komisji 2005/610/WE z dnia 9 sierpnia 2005 r. ustanawiająca klasy odporności niektórych wyrobów budowlanych na działanie ognia (Dz.U. L 208 z 11.8.2005, s. 21)


ZAŁĄCZNIK

Wyroby (1)

Minimalna gęstość średnia (2)

(w kg/m3)

Minimalna grubość całkowita

(w mm)

Klasa (3)

Wyroby z drewna klejonego warstwowo objęte normą zharmonizowaną EN 14080 i wyroby z konstrukcyjnego drewna litego łączonego na złącza klinowe objęte normą zharmonizowaną EN 15497

380

22

D-s2, d0


(1)  Stosuje się do wszystkich gatunków i klejów objętych normą dotyczącą wyrobu.

(2)  W warunkach określonych zgodnie z normą EN 13238.

(3)  Klasa zgodnie z tabelą 1 w załączniku do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/364.


8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/4


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/1228

z dnia 20 marca 2017 r.

w sprawie warunków klasyfikacji, bez badania, tynków zewnętrznych i wewnętrznych na spoiwach organicznych, objętych normą zharmonizowaną EN 15824, oraz zapraw do tynkowania zewnętrznego i wewnętrznego objętych normą zharmonizowaną EN 998-1 w odniesieniu do ich reakcji na ogień

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 z dnia 9 marca 2011 r. ustanawiające zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylające dyrektywę Rady 89/106/EWG (1), w szczególności jego art. 27 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem delegowanym Komisji (UE) 2016/364 (2) ustanowiono system klasyfikacji właściwości użytkowych wyrobów budowlanych w odniesieniu do ich reakcji na ogień. Tynki zewnętrzne i wewnętrzne na spoiwach organicznych, jak również zaprawy do tynkowania zewnętrznego i wewnętrznego należą do wyrobów budowlanych, do których wspomniane rozporządzenie delegowane ma zastosowanie.

(2)

Badania wykazały, że tynki zewnętrzne i wewnętrzne na spoiwach organicznych objęte normą zharmonizowaną EN 15824 oraz zaprawy do tynkowania zewnętrznego i wewnętrznego objęte normą zharmonizowaną EN 998-1 cechują się stabilnymi i przewidywalnymi właściwościami użytkowymi w zakresie reakcji na ogień, jeżeli spełniają określone warunki dotyczące maksymalnej zawartości substancji organicznych w wyrobie, maksymalnej masy wyrobu nałożonego na jednostkę powierzchni podłoża oraz właściwości użytkowych podłoża w zakresie reakcji na ogień.

(3)

Tynki zewnętrzne i wewnętrzne na spoiwach organicznych objęte normą zharmonizowaną EN 15824 oraz zaprawy do tynkowania zewnętrznego i wewnętrznego objęte normą zharmonizowaną EN 998-1 powinny zatem zostać uznane za kwalifikujące się do określonej klasy właściwości użytkowych w zakresie reakcji na ogień, ustanowionej w rozporządzeniu delegowanym (UE) 2016/364, na wymienionych wyżej warunkach, bez konieczności przeprowadzania dalszych badań,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Tynki zewnętrzne i wewnętrzne na spoiwach organicznych objęte normą zharmonizowaną EN 15824 oraz zaprawy do tynkowania zewnętrznego i wewnętrznego objęte normą zharmonizowaną EN 998-1, spełniające warunki określone w załączniku, uznaje się – bez przeprowadzania badań – za kwalifikujące się do wskazanych w załączniku klas właściwości użytkowych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 20 marca 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 88 z 4.4.2011, s. 5.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2016/364 z dnia 1 lipca 2015 r. w sprawie klasyfikacji reakcji na ogień wyrobów budowlanych na podstawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 305/2011 (Dz.U. L 68 z 15.3.2016, s. 4).


ZAŁĄCZNIK

Wyroby (1)

Maksymalna zawartość substancji organicznych (2)

(% masy)

Maksymalna masa na jednostkę powierzchni (3)

(kg/m2)

Klasa (4)

Tynki zewnętrzne i wewnętrzne na spoiwach organicznych objęte normą zharmonizowaną EN 15824

≤ 9,0

≤ 4,0

B-s2, d0

Tynki zewnętrzne i wewnętrzne na spoiwach organicznych objęte normą zharmonizowaną EN 15824

oraz

Zaprawy do tynkowania zewnętrznego i wewnętrznego objęte normą zharmonizowaną EN 998-1

≤ 2,5

≤ 6,0

A2 – s1, d0

≤ 4,0

≤ 4,0

≤ 5,0

≤ 2,0


(1)  Wyroby dostarczane w postaci pasty lub proszku i stosowane do pokrywania zewnętrznych i wewnętrznych ścian, kolumn, ścian działowych i sufitów. Podłoża muszą cechować się właściwościami użytkowymi co najmniej klasy A2 – s1, d0, a gęstość musi wynosić co najmniej 525 kg/m3.

(2)  W odniesieniu do zawartości substancji stałych (porównywalnej do całkowicie wyschniętego tynku nałożonego na podłoże).

(3)  W odniesieniu do wyrobu mokrego (gotowego do użytku).

(4)  Klasa określona w załączniku do rozporządzenia delegowanego (UE) 2016/364 tabela 1.


8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/6


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/1229

z dnia 3 maja 2017 r.

w sprawie sprostowania niektórych wersji językowych rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1333/2011 ustanawiającego normy handlowe dotyczące bananów, zasady weryfikacji zgodności z tymi normami handlowymi i wymogi dotyczące powiadomień w sektorze bananów

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1), w szczególności jego art. 75 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Maltańska, niderlandzka i słoweńska wersja językowa rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1333/2011 (2) zawiera błąd w motywie (3), w art. 1 akapit pierwszy, w art. 3 oraz w załączniku I pkt I, dotyczący odmian bananów podlegających normom handlowym ustanowionym w tym rozporządzeniu. W związku z tym konieczne jest sprostowanie maltańskiej, niderlandzkiej i słoweńskiej wersji językowej. Sprostowanie nie ma wpływu na inne wersje językowe.

(2)

Należy zatem odpowiednio sprostować rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1333/2011,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

(nie dotyczy wersji polskiej)

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 maja 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1333/2011 z dnia 19 grudnia 2011 r. ustanawiające normy handlowe dotyczące bananów, zasady weryfikacji zgodności z tymi normami handlowymi i wymogi dotyczące powiadomień w sektorze bananów (Dz.U. L 336 z 20.12.2011, s. 23).


8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/7


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) 2017/1230

z dnia 31 maja 2017 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych doprecyzowujących dodatkowe obiektywne kryteria na potrzeby stosowania preferencyjnego wskaźnika wypływów lub wpływów płynności w odniesieniu do transgranicznych niewykorzystanych instrumentów kredytowych i instrumentów wsparcia płynności w obrębie grupy lub instytucjonalnego systemu ochrony

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (1), w szczególności jego art. 422 ust. 10 i art. 425 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Stosowanie preferencyjnego wskaźnika wypływów lub wpływów płynności w odniesieniu do transgranicznych niewykorzystanych instrumentów kredytowych i instrumentów wsparcia płynności w obrębie grupy lub instytucjonalnego systemu ochrony, przewidziane w art. 29 i 34 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/61 (2), ograniczone jest do tych przypadków, w których istnieją niezbędne zabezpieczenia, oraz jest możliwe tylko za uprzednią zgodą właściwych organów. Zabezpieczenia te określono w art. 29 ust. 2 i art. 34 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61 w postaci dodatkowych obiektywnych kryteriów, które muszą być spełnione w przypadku odpowiednich transakcji. Zabezpieczenia te należy doprecyzować, tak aby jasno zdefiniować warunki spełnienia tych kryteriów

(2)

Należy zapewnić, by stosowanie takich preferencyjnych wskaźników nie stwarzało zagrożenia dla płynności dostawcy płynności oraz by faktycznie ułatwiało utrzymanie wymaganego poziomu wskaźnika pokrycia wypływów netto przez odbiorcę płynności. Niski profil ryzyka płynności należy wykazać poprzez utrzymywanie przez instytucje kredytowe wymaganego poziomu wskaźnika pokrycia wypływów netto oraz spełnienie wszelkich innych wymogów i środków nadzorczych dotyczących płynności stosowanych zgodnie z przepisami tytułu VII rozdział 2 sekcje III i IV dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE (3), jak również w drodze stwierdzenia przez właściwe organy, w trakcie ostatniego procesu przeglądu i oceny nadzorczej, że sytuacja instytucji pod względem płynności charakteryzuje się niskim poziomem ryzyka, przy czym oba te elementy stanowią obiektywne wartości referencyjne dotyczące płynności instytucji.

(3)

Skuteczność transgranicznego wsparcia płynności w obrębie grupy lub instytucjonalnego systemu ochrony należy zagwarantować przez solidne ramy umowne poświadczone ekspertyzą prawną zatwierdzoną przez organ zarządzający instytucji kredytowej. Minimalny pozostały okres obowiązywania linii lub instrumentu powinien zapewniać, by zobowiązanie nie dotyczyło wyłącznie konkretnej transakcji, lecz obowiązywało przez określony minimalny okres.

(4)

Należy zapewnić, by dostawca płynności mógł szybko zapewnić niezbędne wsparcie płynności odbiorcy płynności, w tym również w okresach występowania warunków skrajnych. W tym celu dostawca płynności powinien monitorować sytuację odbiorcy płynności pod względem płynności, a wszelkie awaryjne plany finansowania odbiorcy płynności i dostawcy płynności powinny uwzględniać skutki zastosowania preferencyjnego wskaźnika wypływów lub wpływów.

(5)

Warunki spełnienia dodatkowych obiektywnych kryteriów określone w art. 29 ust. 2 i art. 34 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61 powinny mieć na celu przedstawienie powodów w wystarczającym stopniu uzasadniających założenie, że transgraniczne przepływy płynności w obrębie grupy lub instytucjonalnego systemu ochrony będą w warunkach skrajnych wyższe niż w warunkach normalnych, bez uszczerbku dla skuteczności i wydajności modelu obejmującego zazwyczaj centralne zarządzanie płynnością. W określonych przypadkach niespełnienia tych warunków, a mianowicie w sytuacji, gdy dostawca płynności lub odbiorca płynności nie utrzymują lub prawdopodobnie nie utrzymają wymaganego poziomu wskaźnika pokrycia wypływów netto lub nie spełniają lub prawdopodobnie nie będą spełniać jakiegokolwiek wymogu lub środka nadzorczego dotyczącego płynności, bądź gdy pozostały okres obowiązywania instrumentu płynnościowego lub linii kredytowej będzie krótszy od wymaganego minimum lub dojdzie do wypowiedzenia takiego instrumentu lub takiej linii, odpowiednie właściwe organy powinny na nowo ocenić, czy można kontynuować stosowanie preferencyjnych wskaźników wypływów lub wpływów płynności, tak by uniknąć niepożądanych konsekwencji, do jakich może prowadzić automatyczne zawieszenie preferencyjnego traktowania, takich jak np. skutki procykliczne i efekt domina.

(6)

Doprecyzowanie tych dodatkowych obiektywnych kryteriów nie powinno mieć wpływu na odpowiedzialność instytucji kredytowych – jako dostawców płynności lub odbiorców płynności – za zarządzanie swoim ryzykiem płynności z należytą ostrożnością.

(7)

Doprecyzowanie tych dodatkowych obiektywnych kryteriów powinno mieć również na celu udostępnienie właściwym organom narzędzi, które umożliwią im podjęcie decyzji o zatwierdzeniu stosowania preferencyjnego wskaźnika wypływów lub wpływów.

(8)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez Europejski Urząd Nadzoru Bankowego.

(9)

Europejski Urząd Nadzoru Bankowego przeprowadził otwarte konsultacje publiczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, dokonał analizy potencjalnych powiązanych z nim kosztów i korzyści zgodnie z art. 10 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 (4) oraz zwrócił się o opinię do Bankowej Grupy Interesariuszy ustanowionej zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszym rozporządzeniu doprecyzowuje się dodatkowe obiektywne kryteria określone w art. 29 ust. 2 i art. 34 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, na potrzeby stosowania określonego w tych przepisach odstępstwa.

Artykuł 2

Niski profil ryzyka płynności dostawcy płynności i odbiorcy płynności

1.   Niski profil ryzyka płynności, o którym mowa w art. 29 ust. 2 lit. a) i art. 34 ust. 2 lit. a) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, jest zapewniony, gdy spełnione są następujące warunki:

a)

dostawca płynności i odbiorca płynności utrzymują wymagany poziom wskaźnika pokrycia wypływów netto określony w art. 4 i 38 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61 oraz spełniają wszelkie wymogi lub środki nadzorcze dotyczące płynności stosowane zgodnie z przepisami tytułu VII rozdział 2 sekcje III i IV dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE, na bieżąco i przez co najmniej dwanaście miesięcy przed udzieleniem zezwolenia na stosowanie preferencyjnego wskaźnika wypływów lub wpływów w odniesieniu do niewykorzystanych instrumentów kredytowych lub instrumentów wsparcia płynności zgodnie z art. 29 ust. 1 i art. 34 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61;

b)

sytuacja dostawcy płynności i odbiorcy płynności pod względem płynności charakteryzuje się niskim poziomem ryzyka zgodnie z najnowszym procesem przeglądu i oceny nadzorczej przeprowadzonym zgodnie z przepisami tytułu VII rozdział 2 sekcja III dyrektywy 2013/36/UE.

Do celów określenia, czy spełniony jest warunek, o którym mowa w lit. a) niniejszego ustępu, wymagany poziom wskaźnika pokrycia wypływów netto oblicza się przy założeniu, że preferencyjny wskaźnik wypływów lub wpływów obowiązywał w okresie dwunastu miesięcy, o którym mowa w tej literze.

2.   Jeżeli dostawca płynności lub odbiorca płynności uzyskał od odpowiednich właściwych organów zezwolenie na odstąpienie od stosowania warunku określonego w art. 29 ust. 1 lit. d) i art. 34 ust. 1 lit. d) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, ale nie utrzymuje lub prawdopodobnie nie będzie utrzymywać wymaganego poziomu wskaźnika pokrycia wypływów netto określonego w art. 4 i 38 tego rozporządzenia delegowanego bądź nie spełnia lub prawdopodobnie nie będzie spełniać któregokolwiek z wymogów lub środków nadzorczych dotyczących płynności stosowanych zgodnie z przepisami tytułu VII rozdział 2 sekcje III i IV dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE, niezwłocznie powiadamia on odpowiednie właściwe organy i przedstawia im opis skutków, jakie nieutrzymanie tego poziomu wskaźnika pokrycia wypływów netto lub niespełnienie któregokolwiek z tych wymogów lub środków nadzorczych dotyczących płynności ma dla odpowiedniego preferencyjnego wskaźnika wypływów lub wpływów mającego zastosowanie w odniesieniu do jego kontrahenta.

3.   Jeżeli dostawca płynności lub odbiorca płynności uzyskał od odpowiednich właściwych organów zezwolenie na odstąpienie od stosowania warunku określonego w art. 29 ust. 1 lit. d) i art. 34 ust. 1 lit. d) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61 i nie utrzymuje lub prawdopodobnie nie będzie utrzymywać wymaganego poziomu wskaźnika pokrycia wypływów netto określonego w tym rozporządzeniu delegowanym, powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się w ramach niezwłocznego powiadomienia oraz przedstawienia planu przywrócenia zgodności wymaganych zgodnie z art. 414 rozporządzenia (UE) nr 575/2013.

4.   W przypadkach, o których mowa w ust. 2 i 3, odpowiednie właściwe organy określają zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, czy preferencyjne wskaźniki wypływów lub wpływów mają w dalszym ciągu zastosowanie.

Artykuł 3

Prawnie wiążące umowy i zobowiązania zawarte między podmiotami powiązanymi dotyczące niewykorzystanej linii kredytowej lub niewykorzystanego instrumentu płynnościowego

1.   Prawnie wiążące umowy i zobowiązania, o których mowa w art. 29 ust. 2 lit. b) i art. 34 ust. 2 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, muszą spełniać następujące warunki:

a)

linia kredytowa lub instrument płynnościowy zostały przyznane i są prawnie oraz praktycznie dostępne transgranicznie w każdym momencie przez cały okres obowiązywania linii lub instrumentu, w tym w okresach występowania warunków skrajnych. Linia lub instrument są przeznaczone specjalnie do celów stosowania preferencyjnego wskaźnika wypływów lub wpływów, o którym mowa w art. 29 i 34 rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, i są dostępne na żądanie. W tym celu instytucja kredytowa przeprowadziła wystarczającą weryfikację prawną, na poparcie której istnieje pisemna, zawierająca uzasadnienie ekspertyza prawna zatwierdzona przez organy zarządzające instytucji, potwierdzająca moc prawną i egzekwowalność umowy o linię kredytową lub instrument płynnościowy lub zobowiązania z tytułu tej linii lub tego instrumentu we wszystkich stosownych jurysdykcjach;

b)

pod względem waluty przyznana linia kredytowa lub przyznany instrument płynnościowy odpowiadają strukturze walutowej wypływów płynności netto odbiorcy płynności, które nie są powiązane z daną linią lub z danym instrumentem;

c)

kwota i koszt przyznanej linii kredytowej lub przyznanego instrumentu płynnościowego są jednoznacznie określone w odpowiedniej umowie;

d)

umowy i zobowiązania nie zawierają żadnej klauzuli, która umożliwiałaby dostawcy płynności:

(i)

żądanie spełnienia jakichkolwiek warunków przed udostępnieniem płynności;

(ii)

uchylenie się od swoich obowiązków wypełnienia tych umów i zobowiązań;

(iii)

zmianę warunków umów i zobowiązań bez uprzedniego zezwolenia odpowiednich właściwych organów;

e)

linia kredytowa lub instrument płynnościowy mają w każdym momencie pozostały okres obowiązywania przekraczający sześć miesięcy. Jeżeli linia kredytowa lub instrument płynnościowy nie posiadają określonego okresu obowiązywania, minimalny termin ich wypowiedzenia wynosi sześć miesięcy.

2.   Weryfikacja prawna, o której mowa w ust. 1 lit. a), jest regularnie aktualizowana w celu uwzględnienia wszelkich zmian przepisów we wszystkich stosownych jurysdykcjach. Właściwe organy powiadamia się o wynikach tych weryfikacji prawnych.

3.   Kwota linii kredytowej lub instrumentu płynnościowego, o której mowa w ust. 1 lit. c), nie może zostać zmieniona bez uprzedniej zgody odpowiednich właściwych organów.

4.   Jeżeli pozostały okres obowiązywania, o którym mowa w ust. 1 lit. e), będzie wynosić mniej niż sześć miesięcy lub dojdzie do wypowiedzenia linii kredytowej lub instrumentu płynnościowego, instytucje kredytowe niezwłocznie powiadamiają odpowiednie właściwe organy. Organy te określają zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 20 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 575/2013, czy preferencyjne wskaźniki wypływów lub wpływów mają w dalszym ciągu zastosowanie.

Artykuł 4

Uwzględnienie profilu ryzyka płynności odbiorcy płynności w zarządzaniu ryzykiem płynności dostawcy płynności

Profil ryzyka płynności odbiorcy płynności jest uwzględniony w zarządzaniu ryzykiem płynności dostawcy płynności, w rozumieniu art. 29 ust. 2 lit. c) i art. 34 ust. 2 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) 2015/61, gdy spełnione są następujące warunki:

a)

dostawca płynności codziennie monitoruje i kontroluje sytuację odbiorcy płynności pod względem płynności. W przypadku bankowości korespondenckiej monitorowanie i kontrola sytuacji odbiorcy płynności pod względem płynności mogą się ograniczać do sald rachunków vostro odbiorcy płynności;

b)

skutki stosowania preferencyjnego wskaźnika wypływów lub wpływów są w pełni uwzględniane w awaryjnych planach finansowania dostawcy płynności i odbiorcy płynności, w których uwzględnia się również potencjalne przeszkody dla transferu takiej płynności oraz czas niezbędny do dokonania takiego transferu. W tym celu dostawca płynności wykazuje odpowiednim właściwym organom, że można zasadnie oczekiwać, iż będzie on w stanie w dalszym ciągu udostępniać instrument płynności odbiorcy płynności również w okresach występowania warunków skrajnych, bez istotnych niekorzystnych skutków dla własnej sytuacji pod względem płynności. Awaryjny plan finansowania dostawcy płynności zapewnia, by dostawca płynności nie był uzależniony od płynności, która jest wymagana do wypełnienia obowiązków wynikających z linii kredytowej lub instrumentu płynnościowego przyznanych odbiorcy płynności;

c)

awaryjny plan finansowania dostawcy płynności uwzględnia preferencyjny wskaźnik wypływów lub wpływów w celu zapewnienia zdolności dostawcy do udostępnienia w razie potrzeby wymaganej płynności.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 321 z 27.6.2013, s. 1.

(2)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2015/61 z dnia 10 października 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 w odniesieniu do wymogu pokrycia wypływów netto dla instytucji kredytowych (Dz.U. L 11 z 17.1.2015, s. 1).

(3)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi i firmami inwestycyjnymi, zmieniająca dyrektywę 2002/87/WE i uchylająca dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 338).

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego), zmiany decyzji nr 716/2009/WE oraz uchylenia decyzji Komisji 2009/78/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12).


8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/11


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1231

z dnia 6 czerwca 2017 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) 2017/1153 ustanawiające metodę określania parametrów korelacji niezbędnych do odzwierciedlenia zmian w regulacyjnej procedurze badań w celu wyjaśnienia elementów procedury oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1014/2010

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. określające normy emisji dla nowych samochodów osobowych w ramach zintegrowanego podejścia Wspólnoty na rzecz zmniejszenia emisji CO2 z lekkich pojazdów dostawczych (1), w szczególności jego art. 8 ust. 9 akapit pierwszy oraz art. 13 ust. 7 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Metody określania parametrów korelacji niezbędnych do odzwierciedlenia zmian w regulacyjnej procedurze badań określono w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/1153 (2), a w odniesieniu do lekkich pojazdów dostawczych w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2017/1152 (3). W celu ułatwienia przejścia do nowej regulacyjnej procedury badań w zakresie pomiaru emisji CO2 i zużycia paliwa pojazdów lekkich (światowa zharmonizowana procedura badania pojazdów lekkich, WLTP) procedurę korelacji dla samochodów osobowych należy w możliwym zakresie dostosować do procedury obowiązującej w przypadku lekkich pojazdów dostawczych.

(2)

Należy wyjaśnić sposób wyznaczania przez państwa członkowskie punktów kontaktowych w ramach organów udzielających homologacji typu i służb technicznych, aby zapewnić skuteczne i bezpieczne dostarczanie kluczy podpisu elektronicznego koniecznych do formalnego stosowania narzędzia korelacji.

(3)

W przypadku pojazdów kategorii M1 o technicznie dopuszczalnej maksymalnej masie całkowitej wynoszącej 3 000 kg lub większej, producentom należy zapewnić, tak jak w przypadku pojazdów kategorii N1, możliwość określenia współczynników obciążenia drogowego NEDC na podstawie badań WLTP lub stosowania wartości tabelarycznych określonych w tabeli 3 w załączniku 4a do regulaminu nr 83 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (regulaminu EKG ONZ nr 83) (4). Powinno to ułatwić badania homologacyjne typu tej konkretnej grupy pojazdów.

(4)

W związku z dalszym rozwojem narzędzia korelacji niektóre parametry danych wejściowych nie są już potrzebne, natomiast należy dodać inne dane o charakterze administracyjnym w celu zapewnienia identyfikowalności i weryfikowalności procesu.

(5)

Właściwe jest także wprowadzenie stosowania elektronicznych wartości skrótu (hash) dla plików wyjściowych narzędzia korelacji. Komisji należy udostępnić pewną ograniczoną ilość niepoufnych danych wyjściowych narzędzia korelacji w celu zapewnienia ciągłego rozwoju i ulepszania narzędzia korelacji oraz umożliwienia dalszej weryfikacji wyników korelacji.

(6)

Należy uprościć obliczanie wartości odniesienia CO2 NEDC, eliminując konieczność dalszego przetwarzania wyników badań WLTP oraz obliczania różnicy między symulowaną przez narzędzie korelacji wartością CO2 WLTP a wartością CO2 NEDC. Nowa metoda obliczania zapewnia bezwzględną wartość odniesienia CO2 NEDC i każde odchylenie narzędzia korelacji powinno być łatwo obliczone i wskazane w niepoufnym podsumowującym pliku wyjściowym. Takie podejście znacznie zmniejsza ryzyko wystąpienia błędów w obliczeniach wartości odniesienia.

(7)

Ponadto należy uprościć obliczanie wartości zużycia paliwa w poszczególnych fazach i w cyklu mieszanym. Zużycie paliwa powinno być obliczane na podstawie ostatecznej wartości CO2 NEDC (wartości zadeklarowanej, z narzędzia korelacji lub z badania fizycznego) przy użyciu wzorów określonych w załączniku XII do rozporządzenia Komisji (WE) nr 692/2008 (5).

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki I i II do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1153.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia wykonawczego (UE) 2017/1153 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

W załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 1014/2010 (6) wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 czerwca 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 1.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1153 z dnia 2 czerwca 2017 r. ustanawiające metodę określania parametrów korelacji niezbędnych do odzwierciedlenia zmian w regulacyjnej procedurze badań oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1014/2010 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 679).

(3)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2017/1152 z dnia 2 czerwca 2017 r. ustanawiające metodę określania parametrów korelacji niezbędnych do odzwierciedlenia zmian w regulacyjnej procedurze badań w odniesieniu do lekkich pojazdów dostawczych oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 293/2012 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 644).

(4)  Regulamin nr 83 Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – Jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów w zakresie emisji zanieczyszczeń w zależności od paliwa zasilającego silnik (Dz.U. L 172 z 3.7.2015, s. 1).

(5)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 z dnia 18 lipca 2008 r. wykonujące i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów (Dz.U. L 199 z 28.7.2008, s. 1).

(6)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1014/2010 z dnia 10 listopada 2010 r. w sprawie monitorowania i sprawozdawczości danych dotyczących rejestracji nowych samochodów osobowych na mocy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 443/2009 (Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 15).


ZAŁĄCZNIK I

w załączniku I do rozporządzenia (UE) 2017/1153 wprowadza się następujące zmiany:

1)

pkt 2.1.2 otrzymuje brzmienie:

„2.1.2   Wyznaczenie użytkowników narzędzia korelacji

Państwa członkowskie informują Komisję o punktach kontaktowych odpowiedzialnych za stosowanie narzędzia korelacji w ramach organu udzielającego homologacji oraz, w stosownych przypadkach, służb technicznych. Wyznacza się tylko jeden punkt kontaktowy na organ lub służbę. Informacje przekazane Komisji obejmują następujące dane (nazwa organizacji, imię i nazwisko osoby odpowiedzialnej, adres pocztowy, adres e-mail oraz numer telefonu). Informacje te należy przesłać na adres skrzynki funkcyjnej (*1):

EC-CO2-LDV–IMPLEMENTATION@ec.europa.eu

Klucze podpisu elektronicznego wykorzystywane podczas stosowania narzędzia korelacji są dostarczane tylko na wniosek punktu kontaktowego (*2). Komisja publikuje wytyczne dotyczące procedury stosowanej w odniesieniu do takich wniosków.

(*1)  Wszelkie aktualizacje adresu skrzynki pocztowej zostaną udostępnione na stronie internetowej."

(*2)  Klucze podpisu elektronicznego dostarczane przez Wspólne Centrum Badawcze Komisji Europejskiej.”;"

2)

w pkt 2.2 lit. a) i b) otrzymują brzmienie:

„a)

w przypadku przeprowadzenia dwóch badań homologacji typu stosuje się wyniki badania z najwyższymi emisjami CO2 w cyklu mieszanym;

b)

w przypadku przeprowadzenia trzech badań homologacji typu stosuje się wyniki badania ze średnimi emisjami CO2 w cyklu mieszanym.”;

3)

pkt 2.3.1 otrzymuje brzmienie:

„2.3.1   Określenie bezwładności pojazdu w procedurze NEDC

Masę odniesienia NEDC pojazdu H oraz, w stosownych przypadkach, pojazdów L i R określa się w następujący sposób:

 

RMn,L = (MROL – 75 + 100) [kg]

 

RMn,H = (MROH – 75 + 100) [kg]

 

RMn,R = (MROR – 75 + 100) [kg]

gdzie:

pojazd R jest pojazdem reprezentatywnym dla rodziny macierzy obciążenia drogowego zdefiniowanej w pkt 5.1 załącznika XXI subzałącznik 4 do rozporządzenia (UE) 2017/1151 (*3);

MRO oznacza masę w stanie gotowym do jazdy, zgodnie z definicją w art. 2 ust. 4 lit. a) rozporządzenia Komisji (UE) nr 1230/2012 (*4) dla pojazdów, odpowiednio, H, L i R.

Masą odniesienia stosowaną jako informacja wejściowa do symulacji i, w stosownych przypadkach, fizycznego badania pojazdu jest wartość bezwładności określona w tabeli 3 w załączniku 4a do regulaminu EKG ONZ nr 83, która jest równoważna masie odniesienia RM określonej zgodnie z niniejszym punktem i oznaczanej jako TMn,L, TMn,H i TMn,R.

(*3)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 692/2008 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 1)."

(*4)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 z dnia 12 grudnia 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 661/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymagań w zakresie homologacji typu dotyczących mas i wymiarów pojazdów silnikowych oraz zmieniające dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 353 z 21.12.2012, s. 31).”;"

4)

pkt 2.3.5 i 2.3.6 otrzymują brzmienie:

„2.3.5.   Określenie różnicy w zaleceniach dotyczących ciśnienia w oponach

Zgodnie z pkt 6.6.3 dodatku 3 do załącznika I do rozporządzenia (UE) 2017/1151 najniższe zalecane ciśnienie w oponach dla masy próbnej pojazdu stosuje się podczas wybiegu w celu ustalenia obciążenia drogowego, natomiast nie jest ono określone w procedurze NEDC. Ciśnienie w oponach, które należy uwzględnić do obliczenia obciążenia drogowego w procedurze NEDC zgodnie z pkt 2.3.8 musi odpowiadać średniej dla dwóch osi o wartości średniej między minimalnym i maksymalnym dopuszczalnym ciśnieniem dla wybranych opon na każdej osi dla masy odniesienia NEDC pojazdu. Obliczenie przeprowadza się dla pojazdu H oraz, w stosownych przypadkach, pojazdów L i R zgodnie z następującym wzorem:

 

dla pojazdu H: Formula

 

Dla pojazdu L: Formula

 

dla pojazdu R: Formula

gdzie:

Pmax,

to średnia wartość maksymalnych ciśnień w wybranych oponach dla dwóch osi;

Pmin,

to średnia wartość minimalnych ciśnień w wybranych oponach dla dwóch osi.

Odpowiedni skutek w postaci przyłożonej do pojazdu siły oporu oblicza się, stosując następujące wzory dla pojazdów H, L i R:

 

dla pojazdu H: Formula

 

Dla pojazdu L: Formula

 

dla pojazdu R: Formula

2.3.6.   Określenie głębokości bieżnika opon (TTD)

Zgodnie z pkt 4.2.2.2 subzałącznika 4 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151 dla badania WLTP minimalna głębokość bieżnika opon wynosi 80 %, natomiast zgodnie z pkt 4.2 dodatku 7 do załącznika 4a do regulaminu EKG ONZ nr 83 minimalna dopuszczalna głębokość bieżnika opon do celów badania NEDC wynosi 50 % wartości nominalnej. Skutkuje to średnią różnicą 2 mm głębokości bieżnika między tymi dwoma procedurami. Odpowiedni skutek w postaci przyłożonej do pojazdu siły oporu ustala się do celów obliczania obciążenia drogowego NEDC w pkt 2.3.8 dla pojazdów H, L i R zgodnie z następującymi wzorami:

 

dla pojazdu H: Formula

 

dla pojazdu L: Formula

 

dla pojazdu R: Formula

gdzie:

RMn,H, RMn,L, i RMn,R to masy odniesienia pojazdów H, L i R określone zgodnie z pkt 2.3.1.”;

5)

w pkt 2.3.8.1 dodaje się dwa akapity w brzmieniu:

„Współczynniki obciążenia drogowego NEDC oblicza się zgodnie ze wzorami określonymi w pkt 2.3.8.1.1 (dla pojazdu H) i w pkt 2.3.8.1.2 (dla pojazdu L).

O ile nie określono inaczej, wzory te mają zastosowanie zarówno w przypadku symulacji, jak i fizycznych badań pojazdu.”;

6)

pkt 2.3.8.2 otrzymuje brzmienie:

2.3.8.2.   Ustalanie obciążeń drogowych, jeżeli do celów badania WLTP obciążenia drogowe określono zgodnie z pkt 5 subzałącznika 4 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151

2.3.8.2.1.   Rodzina macierzy obciążenia drogowego zgodnie z pkt 5.1 subzałącznika 4 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151

Jeżeli obciążenie drogowe pojazdu obliczono zgodnie z pkt 5.1 subzałącznika 4 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151, obciążenie drogowe NEDC stosowane jako parametr wejściowy do symulacji wykonywanych przez narzędzie korelacji określa się w następujący sposób:

a)

Wartości tabelaryczne obciążenia drogowego NEDC zgodnie z tabelą 3 w załączniku 4a do regulaminu EKG ONZ nr 83

pojazd H:

 

F 0 n,H = T 0 n,H + (F 0 w,H Aw,H )

 

F 1 n,H = F 1 w,H Bw,H

 

F 2 n,H = T 2 n,H + (F 2 w,H Cw,H )

pojazd L:

 

F 0 n,L = T 0 n,L + (F 0 w,L Aw,L )

 

F 1 n,L = F 1 w,L Bw,L

 

F 2 n,L = T 2 n,L + (F 2 w,L Cw,L )

gdzie:

F 0 n,i , F 1 n,i , F 2 n,i , dla i = H,L

to współczynniki obciążenia drogowego NEDC dla pojazdu H lub L;

T 0 n,i , T 2 n,i , dla i = H,L

to współczynniki hamowni podwoziowej NEDC dla pojazdów H lub L określone zgodnie z tabelą 3 w załączniku 4a do regulaminu EKG ONZ nr 83;

AW,H/L, BW,H/L, CW,H/L

to współczynniki hamowni podwoziowej dla pojazdu stosowanego do przygotowania hamowni podwoziowej zgodnie z pkt 7 i 8 subzałącznika 4 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151.

b)

Obciążenia drogowe NEDC określane na podstawie pojazdu reprezentatywnego

W przypadku pojazdów o technicznie dopuszczalnej maksymalnej masie całkowitej równej lub przekraczającej 3 000 kg obciążenia drogowe NEDC mogą, na wniosek producenta, być określane zgodnie z następującymi zasadami:

1)

Określanie współczynników obciążenia drogowego pojazdu reprezentatywnego dla rodziny macierzy obciążenia drogowego

(i)   Wpływ różnej bezwładności:

Formula

gdzie czynniki ze wzoru są określone w pkt 2.3.1 z wyjątkiem następujących:

F0w,R to współczynnik obciążenia drogowego F0 określony dla badania WLTP pojazdu R; TMw,R to masa próbna stosowana w badaniu WLTP pojazdu reprezentatywnego R.

(ii)   Wpływ różnego ciśnienia opon:

Formula

gdzie czynniki ze wzoru są określone w pkt 2.3.5.

(iii)   Wpływ bezwładności części obracających się:

Formula

W przypadku badania fizycznego pojazdu stosuje się następujący wzór:

Formula

(iv)   Wpływ różnej głębokości bieżnika opon:

Formula

gdzie czynniki ze wzoru są określone w pkt 2.3.6.

(v)   Wpływ kondycjonowania wstępnego:

Formula

W przypadku fizycznego badania pojazdu nie stosuje się korekty na wpływ kondycjonowania wstępnego

(vi)   Współczynnik obciążenia drogowego F1n określa się dla pojazdu R w następujący sposób:

 

Wpływ bezwładności części obracających się:

Formula

 

W przypadku badania fizycznego pojazdu stosuje się następujący wzór:

Formula

(vii)   Współczynnik obciążenia drogowego F2n określa się dla pojazdu R w następujący sposób:

 

Wpływ bezwładności części obracających się:

Formula

 

W przypadku badania fizycznego pojazdu stosuje się następujący wzór:

Formula

gdzie czynnik Formula jest współczynnikiem obciążenia drogowego F2 określonym dla badania WLTP pojazdu R, w którym nie uwzględniono wpływu wszystkich fakultatywnych urządzeń aerodynamicznych.

2)

Określenie współczynników obciążenia drogowego NEDC dla pojazdu H

Do obliczenia obciążeń drogowych NEDC pojazdu H stosuje się następujące wzory:

(i)   F0n,H dla pojazdu H określa się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

F0n,R

to stały współczynnik obciążenia drogowego pojazdu R, w N;

RMn,H

to masa odniesienia pojazdu H;

RMn,R

to masa odniesienia pojazdu R;

RRH

to opór toczenia opon pojazdu H, w kg/t;

RRR

to opór toczenia opon pojazdu R, w kg/t;

(ii)   F2n,H dla pojazdu H określa się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

F2n,R

to współczynnik obciążenia drogowego drugiego rzędu pojazdu R, w N/(km/h)2;

Af,H

to powierzchnia czołowa pojazdu H, w m2;

Af,R

to powierzchnia czołowa pojazdu R, w m2.

(iii)   Ustala się, że współczynnik F1n,H dla pojazdu H wynosi 0.

3)

Określenie współczynnika obciążenia drogowego NEDC dla pojazdu L

Do obliczenia obciążeń drogowych NEDC pojazdu L stosuje się następujące wzory:

(i)   F0n,L dla pojazdu L określa się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

F0n,R

to stały współczynnik obciążenia drogowego pojazdu R, w N;

RMn,L

to masa odniesienia pojazdu L;

RMn,R

to masa odniesienia pojazdu R;

RR,L

to opór toczenia opon pojazdu L, w kg/t;

RRR

to opór toczenia opon pojazdu R, w kg/t;

(ii)   F2n,L dla pojazdu L określa się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

F2n,R

to współczynnik obciążenia drogowego drugiego rzędu pojazdu R, w N/(km/h)2;

Af,L

to powierzchnia czołowa pojazdu L, w m2;

Af,R

to powierzchnia czołowa pojazdu R, w m2;

(iii)   Ustala się, że współczynnik F1n,L dla pojazdu L wynosi 0.

2.3.8.2.2.   Domyślne obciążenia drogowe zgodnie z pkt 5.2 subzałącznika 4 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151

Jeżeli domyślne obciążenia drogowe obliczono zgodnie z pkt 5.2 subzałącznika 4 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151, obciążenia drogowe NEDC oblicza się zgodnie z pkt 2.3.8.2.1 lit. a) niniejszego załącznika.

W przypadku fizycznego badania pojazdu badanie przeprowadza się, stosując współczynniki hamowni podwoziowej NEDC dla pojazdów H lub L określone zgodnie z tabelą 3 w załączniku 4a do regulaminu EKG ONZ nr 83.”;

7)

w sekcji 2.4 w tabeli 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w wierszu dotyczącym pozycji 30 („Bezwładność pojazdu NEDC”) odniesienie w kolumnie „Źródło” otrzymuje brzmienie:

„Tabela 3 w załączniku 4a do regulaminu EKG ONZ nr 83. Wypełnia organ udzielający homologacji typu lub służba techniczna”;

b)

wiersz dotyczący pozycji 34 otrzymuje brzmienie:

„34

Określenie bezwładności WLTP

kg

Pkt 2.5.3 subzałącznika 4 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151

Bezwładność hamowni podwoziowej podczas badania WLTP

c)

w wierszu dotyczącym pozycji 59 („Temperatura czynnika chłodzącego silnika WLTP”) odniesienie w kolumnie „Uwagi” otrzymuje brzmienie:

„Tablica: dane z OBD, 1 Hz, rozdzielczość 1 °C”;

d)

wiersze dotyczące pozycji 63–66 otrzymują brzmienie oraz dodaje się wiersz 67 w brzmieniu:

„63

Podane emisje CO2 NEDC w cyklu mieszanym dla pojazdu H i L

g CO2/km

 

Wartość podana dla badania NEDC. W przypadku pojazdów wyposażonych w układy okresowej regeneracji wartość ta jest korygowana o współczynnik Ki

64

Prędkość NEDC (teoretyczna)

km/h

Zgodnie z definicją w pkt 6 załącznika 4 do regulaminu EKG ONZ nr 83

Tablica: 1Hz, rozdzielczość 0,1 km/h. Jeżeli nie podano, stosuje się profil prędkości określony w pkt 6 załącznika 4 do regulaminu EKG ONZ nr 83

65

Przełożenie NEDC (teoretyczne)

Idem

Tablica: 1 Hz Jeżeli nie podano, stosuje się profil prędkości określony w pkt 6 załącznika 4 do regulaminu EKG ONZ nr 83

66

Numer identyfikacyjny rodziny pojazdów

Pkt 5.0 załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151

 

67

Współczynnik regeneracji Ki

Dodatek 1 do subzałącznika 6 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151

W przypadku pojazdów bez układów okresowej regeneracji wartość ta wynosi 1. W przypadku pojazdów z układami okresowej regeneracji, jeżeli wartość ta nie jest podana, przyjmuje się 1,05”

8)

pkt 3.1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Jeżeli różnica między pojazdem H i pojazdem L wynika wyłącznie z różnicy w wyposażeniu dodatkowym (tj. MRO, kształt nadwozia oraz współczynniki obciążenia drogowego są takie same) wartość odniesienia CO2 NEDC określa się tylko dla pojazdu H.”;

9)

pkt 3.1.1, 3.1.2 i 3.1.3 otrzymują brzmienie:

„3.1.1.   Dane wejściowe i wyjściowe narzędzia korelacji

3.1.1.1.   Oryginalny raport wyjściowy narzędzia korelacji

Organ udzielający homologacji typu lub wyznaczona służba techniczna zapewnia kompletność pliku danych wejściowych dla narzędzia korelacji. Po przetworzeniu przebiegu badawczego przez narzędzie korelacji wydaje się oryginalny raport wyjściowy narzędzia korelacji z przypisaną wartością skrótu. Raport obejmuje następujące części:

a)

dane wejściowe określone w pkt 2.4;

b)

dane wyjściowe wynikające z przeprowadzenia symulacji;

c)

plik podsumowujący, w tym

(i)

numer identyfikacyjny rodziny pojazdów;

(ii)

różnica (delta) pomiędzy wartością CO2 podaną przez producenta a wartością wynikającą z narzędzia korelacji (CO2 w cyklu mieszanym);

(iii)

niepoufne dane techniczne (tj. rodzaj paliwa, pojemność silnika, typ skrzyni biegów, turbosprężarka).

3.1.1.2.   Kompletny plik korelacji

Jeżeli oryginalny raport wyjściowy narzędzia korelacji wydano zgodnie z pkt 3.1.1.1, organ udzielający homologacji typu lub, w stosownych przypadkach, wyznaczona służba techniczna wykorzystuje odpowiednie polecenia narzędzia korelacji do wysłania pliku podsumowującego do serwera znakowania czasowego, z którego pocztą zwrotną do nadawcy przesyłana jest oznakowana czasowo odpowiedź (której kopię otrzymują właściwe służby Komisji) zawierająca wygenerowaną losowo liczbę całkowitą z przedziału 1–99.

Należy utworzyć kompletny plik korelacji zawierający oznakowaną czasowo odpowiedź oraz oryginalny raport wyjściowy narzędzia korelacji, o którym mowa w pkt 3.1.1.1. Wartość skrótu jest przypisana do kompletnego pliku korelacji. Organ udzielający homologacji typu zachowuje plik jako sprawozdanie z badań zgodnie z załącznikiem VIII do dyrektywy 2007/46/WE.

3.1.2.   Wartość odniesienia CO2 NEDC dla pojazdu H

Narzędzie korelacji stosuje się do wykonywania symulowanego badania NEDC pojazdu H, wykorzystując odpowiednie dane wejściowe, o których mowa w pkt 2.4.

Wartość odniesienia CO2 NEDC dla pojazdu H określa się w następujący sposób:

CO 2,H = NEDC CO2,C,H · Ki,H

gdzie:

CO 2,H

to wartość odniesienia CO2 NEDC dla pojazdu H;

NEDC CO2,C,H

to wynik symulowanego przez narzędzie korelacji badania CO2 NEDC w cyklu mieszanym dla pojazdu H;

Ki , H

to wartość określona zgodnie z dodatkiem 1 do subzałącznika 6 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151 dla pojazdu H.

Oprócz wartości odniesienia CO2 NEDC narzędzie korelacji zapewnia również wartości CO2 właściwe dla danej fazy dla pojazdu H.

3.1.3.   Wartość odniesienia CO2 NEDC dla pojazdu L

W stosownych przypadkach symulowane badanie NEDC pojazdu L przeprowadza się przy użyciu narzędzia korelacji i odpowiednich danych wejściowych, o których mowa w pkt 2.4:

Wartość odniesienia CO2 NEDC dla pojazdu L określa się w następujący sposób:

CO2, L = NEDC CO2,C,L · Ki,L

gdzie:

CO2, L

to wartość odniesienia CO2 NEDC dla pojazdu L;

NEDC CO2,C,L

to wynik symulowanego przez narzędzie korelacji badania CO2 NEDC w cyklu mieszanym dla pojazdu L;

Ki,L

to wartość określona zgodnie z dodatkiem 1 do subzałącznika 6 do załącznika XXI do rozporządzenia (UE) 2017/1151 dla pojazdu L.

Oprócz wartości odniesienia CO2 NEDC narzędzie korelacji zapewnia również wartości CO2 właściwe dla danej fazy dla pojazdu L.”;

10)

pkt 3.2.6 otrzymuje brzmienie:

3.2.6.   Jeżeli losowo wygenerowana liczba, o której mowa w pkt 3.1.1.2, mieści się w przedziale 90–99, pojazd wybiera się do jednego pomiaru fizycznego zgodnie z procedurą, o której mowa w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 692/2008, z uwzględnieniem szczegółowych informacji określonych w sekcji 2 niniejszego załącznika. Wyniki badania dokumentuje się zgodnie z załącznikiem VIII do dyrektywy 2007/46/WE.

W przypadku gdy wartość CO2 NEDC dla obu pojazdów H i L jest określona zgodnie z pkt 3.2.1, konfiguracja pojazdu wybranego do pomiaru fizycznego odpowiada pojazdowi L, jeżeli wygenerowana losowo liczba mieści się w przedziale 90–94, i pojazdowi H, jeżeli wygenerowana losowo liczba mieści się w przedziale 95–99.

W przypadku gdy wartość CO2 NEDC jest określona zgodnie z pkt 3.2.1 tylko dla jednego z pojazdów H lub L z rodziny interpolacji, pojazd ten wybiera się do jednego pomiaru fizycznego, jeżeli wygenerowana losowo liczba mieści się w przedziale 90–99.

Jeżeli wartości CO2 NEDC nie są określone zgodnie z pkt 3.2.1, ale zarówno pojazd H, jak i L są badane fizycznie, wygenerowanej losowo liczby nie bierze się pod uwagę.”;

11)

w pkt 3.2.8 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Współczynnik De oblicza się z dokładnością do trzech cyfr po przecinku i odnotowuje w świadectwie homologacji typu oraz w świadectwie zgodności.”;

12)

pkt 3.3.1, 3.3.2 i 3.3.3 otrzymują brzmienie:

„3.3.1.   Obliczanie wartości CO2 NEDC właściwych dla danej fazy dla pojazdu H

Wartości NEDC właściwe dla danej fazy dla pojazdu H oblicza się w następujący sposób:

NEDC CO 2, p,H = NEDC CO 2, p,H ,c · CO 2, AF,H

gdzie:

p

to faza NEDC »UDC« lub »EUDC«;

NEDC CO2,p,H,c

to symulowana przez narzędzie korelacji wartość CO2 NEDC dla fazy p, o której mowa w pkt 3.1.2, lub, w stosownych przypadkach, wynik pomiaru fizycznego, o którym mowa w pkt 3.2.2;

NEDC CO2,p,H

to wartość NEDC właściwa dla mającej zastosowanie fazy p, w g CO2/km, dla pojazdu H;

CO2,AF,H

to współczynnik dostosowania dla pojazdu H obliczony jako stosunek wartości CO2 NEDC określonej zgodnie z pkt 3.2 do wyniku symulowanego przez narzędzie korelacji badania NEDC, o którym mowa w pkt 3.1.2, lub, w stosownych przypadkach, wyniku pomiaru fizycznego.

3.3.2.   Obliczanie wartości CO2 NEDC właściwych dla danej fazy dla pojazdu L

Wartości NEDC właściwe dla danej fazy dla pojazdu L oblicza się w następujący sposób:

NEDC CO 2, p,L = NEDC CO 2, p,L , c · CO 2, AF,L

gdzie:

p

to faza NEDC »UDC« lub »EUDC«;

NEDC CO2,p,L,c

to symulowana przez narzędzie korelacji wartość CO2 NEDC dla fazy p, o której mowa w pkt 3.1.2, lub, w stosownych przypadkach, wynik pomiaru fizycznego, o którym mowa w pkt 3.2.2;

NEDC CO2,p,L

to wartość NEDC właściwa dla mającej zastosowanie fazy p, w g CO2/km, dla pojazdu L;

CO2,AF,L

to współczynnik dostosowania dla pojazdu L obliczony jako stosunek wartości CO2 NEDC określonej zgodnie z pkt 3.2 do symulowanego przez narzędzie korelacji wyniku badania NEDC, o którym mowa w pkt 3.1.2, lub, w stosownych przypadkach, wyniku pomiaru fizycznego.

3.3.3.   Obliczanie zużycia paliwa NEDC dla pojazdu H i L

3.3.3.1.   Obliczanie zużycia paliwa NEDC (cykl mieszany)

Zużycie paliwa NEDC (cykl mieszany) dla pojazdów H i L oblicza się, stosując emisje CO2 NEDC w cyklu mieszanym określone zgodnie z pkt 3.2 oraz przepisy określone w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 692/2008. Emisje innych zanieczyszczeń mających znaczenie dla obliczania zużycia paliwa (węglowodorów, tlenku węgla) uważa się za równe 0 (zeru) g/km.

3.3.3.2.   Obliczanie zużycia paliwa NEDC właściwego dla danej fazy

Zużycie paliwa NEDC właściwe dla danej fazy dla pojazdów H i L oblicza się, stosując emisje CO2 NEDC właściwe dla danej fazy określone zgodnie z pkt 3.3 oraz przepisy określone w załączniku XII do rozporządzenia (WE) nr 692/2008. Emisje innych zanieczyszczeń mających znaczenie dla obliczania zużycia paliwa (węglowodorów, tlenku węgla) uważa się za równe 0 (zeru) g/km.”;

13)

dodaje się pkt 4.2.1.4a w brzmieniu:

„4.2.1.4a.   Obciążenia drogowe NEDC określone na podstawie pojazdu reprezentatywnego dla rodziny macierzy obciążenia drogowego

Jeżeli obciążenie drogowe NEDC pojazdu reprezentatywnego obliczono na podstawie pojazdu reprezentatywnego WLTP zgodnie z pkt 2.3.8.2.1 lit. b), obciążenie drogowe NEDC pojedynczego pojazdu oblicza się, stosując następujące wzory:

a)   F0n,ind dla pojedynczego pojazdu określa się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

F0n,R

to stały współczynnik obciążenia drogowego pojazdu R, w N;

RMn,ind

to masa odniesienia pojedynczego pojazdu;

RMn,R

to masa odniesienia pojazdu R;

RR,ind

to opór toczenia opon pojedynczego pojazdu, w kg/t;

RRR

to opór toczenia opon pojazdu R, w kg/t;

b)   F2n,ind dla pojedynczego pojazdu określa się w następujący sposób:

Formula

gdzie:

F2n,R

to współczynnik obciążenia drogowego drugiego rzędu pojazdu R, w N/(km/h)2;

Af,ind

to powierzchnia czołowa pojedynczego pojazdu, w m2;

Af,R

to powierzchnia czołowa pojazdu R, w m2;

c)   Ustala się, że współczynnik f1n,ind dla pojedynczego pojazdu wynosi 0.”;

14)

w sekcji 5 lit. a) słowa „raport wyjściowy narzędzia korelacji” zastępuje się słowami „kompletny plik korelacji”.



ZAŁĄCZNIK II

W załączniku I w tabeli „Źródła danych” dodaje się wiersz w brzmieniu:

„Numer identyfikacyjny rodziny pojazdów

 

Pkt 5.0 załącznika XXI do rozporządzenia Komisji (UE) 2017/1151 (*1)


(*1)  Rozporządzenie Komisji (UE) 2017/1151 z dnia 1 czerwca 2017 r. uzupełniające rozporządzenie (WE) nr 715/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie homologacji typu pojazdów silnikowych w odniesieniu do emisji zanieczyszczeń pochodzących z lekkich pojazdów pasażerskich i użytkowych (Euro 5 i Euro 6) oraz w sprawie dostępu do informacji dotyczących naprawy i utrzymania pojazdów, zmieniającego dyrektywę 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, rozporządzenie Komisji (WE) nr 692/2008 i rozporządzenie Komisji (UE) nr 1230/2012 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 692/2008 (Dz.U. L 175 z 7.7.2017, s. 1).”


8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/23


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1232

z dnia 3 lipca 2017 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

(4)

Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 lipca 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Stephen QUEST

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej


(1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Opis towarów

Klasyfikacja (kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Okrągły artykuł o średnicy w przybliżeniu 500 mm oraz masie w przybliżeniu 23 kg. Wykonany jest on z żeliwa sferoidalnego (żeliwa ciągliwego, EN-GJS-500-7). Artykuł jest pomalowany czarnym bitumem w celu zabezpieczenia przed korozją.

Artykuł jest certyfikowany zgodnie z normą EN 124 (zwieńczenia wpustów i studzienek kanalizacyjnych do nawierzchni dla ruchu pieszego i kołowego) oraz jest stosowany jako właz kanałowy (na przykład do kanalizacji deszczowej).

Zob. ilustracja (*1).

7325 99 10

Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 7325 , 7325 99 i 7325 99 10 .

Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej (CNEN) do kodu CN 7307 19 10 definiują żeliwo ciągliwe. Zgodnie z tymi notami określenie „ciągliwe” obejmuje żeliwo szare sferoidalne. Ze względu na potrzebę zapewnienia pewności prawa i spójnej interpretacji Nomenklatury scalonej przedmiotowe Noty CNEN należy stosować przez analogię także do pozycji 7325 . Wyklucza się zatem klasyfikację artykułu do kodu CN 7325 10 00 , jako pozostałe odlewane artykuły z żeliwa nieciągliwego.

Zatem artykuł należy klasyfikować do kodu CN 7325 99 10 jako pozostałe odlewane artykuły z żeliwa ciągliwego.

Image


(*1)  Ilustracja ma charakter wyłącznie informacyjny.


8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/26


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1233

z dnia 3 lipca 2017 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przedsięwzięcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

(4)

Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 lipca 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Stephen QUEST

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej


(1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Opis towarów

Klasyfikacja (kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Nowy, wielofunkcyjny pojazd silnikowy z napędem na cztery koła (typu „van”). Pojazd posiada silnik tłokowy wewnętrznego spalania z zapłonem samoczynnym o pojemności skokowej przekraczającej 1 500  cm3, ale nieprzekraczającej 2 500  cm3. Jego całkowita masa brutto wynosi w przybliżeniu 2 800  kg.

Pojazd ma dwa rzędy siedzeń, pierwszy rząd z dwoma siedzeniami (siedzenie kierowcy i „siedzenie kanapowe” przeznaczone dla dwóch pasażerów) oraz drugi rząd z trzema siedzeniami. Po obu stronach pierwszego rzędu siedzeń są drzwi z oknem, a w drugim rzędzie siedzeń okno po lewej stronie i drzwi przesuwne z oknem po prawej stronie.

Za drugim rzędem siedzeń jest zamontowana na stałe przegroda (kratka przedziałowa) oddzielająca przestrzeń dla pasażerów od przestrzeni do przewozu towarów. W przestrzeni do przewozu towarów nie ma ani pasów bezpieczeństwa ani osprzętu do ich montażu. Z tyłu są drzwi typu uchylnego, ale w przestrzeni do przewozu towarów nie ma okien. Pojazd posiada elementy komfortowe oraz wykończenie i wyposażenie wnętrza, które są typowe dla przestrzeni pojazdów pasażerskich.

Przestrzeń do przewozu towarów ma długość w przybliżeniu 1,9 m i pojemność ładunkową 4,4 m3.

8703 32 19

Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1 i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 8703 , 8703 32 i 8703 32 19 .

Klasyfikacja wielozadaniowych pojazdów silnikowych jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, czy pojazdy są zasadniczo przeznaczone do przewozu osób czy do przewozu towarów (zob. również Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego do pozycji 8703 i 8704 oraz Noty wyjaśniające do Nomenklatury scalonej do pozycji 8703 ).

Wyklucza się klasyfikację do pozycji 8704 jako pojazd do przewozu towarów, ponieważ obiektywne cechy i ogólny wygląd pojazdu są takie jak pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób (obecność drugiego rzędu siedzeń z wyposażeniem bezpieczeństwa, obecność czterech okien, obecność przesuwnych drzwi z oknem dla pasażerów z tyłu, obecność elementów komfortowych zarówno na przedniej, jak i tylnej przestrzeni dla pasażerów). Obecność stałej przegrody między przestrzenią przeznaczoną dla pasażerów oraz przestrzenią do przewozu towarów nie może stanowić decydującego kryterium wykluczenia klasyfikacji do pozycji 8703 , jako że jest to typowa cecha wielu pojazdów do przewozu osób (zazwyczaj pojazdów SUV). Zob. również Opinie klasyfikacyjne do Systemu Zharmonizowanego 8703 32/1 i 8703 32/2 ).

Pojazd zatem należy klasyfikować do kodu CN 8703 32 19 jako nowy pojazd silnikowy przeznaczony zasadniczo do przewozu osób.


8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/29


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1234

z dnia 3 lipca 2017 r.

dotyczące klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny (1), w szczególności jego art. 57 ust. 4 i art. 58 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania Nomenklatury scalonej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87 (2), konieczne jest przyjęcie środków dotyczących klasyfikacji towaru określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzeniem (EWG) nr 2658/87 ustanowiono Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury scalonej. Reguły te stosuje się także do każdej innej nomenklatury, która jest w całości lub w części oparta na Nomenklaturze scalonej bądź która dodaje do niej jakikolwiek dodatkowy podpodział i która została ustanowiona szczególnymi przepisami unijnymi, w celu stosowania środków taryfowych i innych środków odnoszących się do obrotu towarowego.

(3)

Stosownie do wymienionych wyżej ogólnych reguł towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku należy klasyfikować do kodu CN wskazanego w kolumnie 2, na mocy uzasadnień określonych w kolumnie 3 tej tabeli.

(4)

Należy zagwarantować, aby wiążąca informacja taryfowa wydana odnośnie do towarów, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, mogła być nadal przywoływana przez posiadacza przez pewien okres zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013. Okres ten powinien wynosić trzy miesiące.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Towar opisany w kolumnie 1 tabeli zamieszczonej w załączniku klasyfikuje się w Nomenklaturze scalonej do kodu CN wskazanego w kolumnie 2 tej tabeli.

Artykuł 2

Wiążąca informacja taryfowa, która nie jest zgodna z niniejszym rozporządzeniem, może być nadal przywoływana przez okres trzech miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, zgodnie z art. 34 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 952/2013.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 3 lipca 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Stephen QUEST

Dyrektor Generalny

Dyrekcja Generalna ds. Podatków i Unii Celnej


(1)  Dz.U. L 269 z 10.10.2013, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Opis towarów

Klasyfikacja (kod CN)

Uzasadnienie

(1)

(2)

(3)

Produkt złożony składający się z następujących komponentów:

pionowej aluminiowej kolumny o wysokości w przybliżeniu 95 cm, z osią u podstawy oraz kółkami z tworzywa sztucznego przymocowanymi na każdym końcu osi,

składanej, poziomej aluminiowej platformy przeznaczonej do stawania na niej, z kółkiem z tworzywa sztucznego przymocowanym na samym końcu oraz dołączonym do niego mechanizmem hamulca,

walizki, której zewnętrzna powierzchnia wykonana jest z uformowanego tworzywa sztucznego, o wymiarach w przybliżeniu 55 cm × 30 cm × 20 cm oraz przymocowanej do pionowej kolumny za pomocą zacisków, które mogą być otwierane.

Produkt przeznaczony jest do użytku przez osoby w wieku co najmniej 8 lat. Jego funkcja jako środka przewozu towarów może być połączona z funkcją hulajnogi lub można go ciągnąć lub pchać, aby transportować walizkę na kołach, gdy pozioma platforma jest podniesiona.

Zob. ilustracje (*1).

4202 12 50

Klasyfikacja wyznaczona jest przez reguły 1, 3 b) i 6 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej oraz brzmienie kodów CN 4202 , 4202 12 i 4202 12 50 .

Produkt jest towarem złożonym. Jego główną funkcją jest zasadniczo przewożenie towarów w walizce. Można to robić, zarówno stojąc na poziomej platformie i napędzając produkt do przodu (gdy platforma jest rozłożona) lub pchając bądź ciągnąc go w taki sam sposób, w jaki robi się to w przypadku tradycyjnych walizek na kółkach (gdy platforma jest złożona).

Elementy hulajnogi (elementy nie stanowiące części składowych standardowych toreb na kółkach, tj. składana pozioma platforma z kółkami z tworzywa sztucznego (z hamulcem) mają charakter podrzędny, ułatwiający przewóz towarów znajdujących się w walizce. Zatem zasadniczy charakter nadaje produktowi walizka. Wyklucza się tym samym klasyfikację do pozycji 8716 jako pozostałe pojazdy lub do pozycji 9503 jako hulajnoga.

Produkt zatem należy klasyfikować do kodu CN 4202 12 50 jako walizkę z zewnętrzną powierzchnią z uformowanego tworzywa sztucznego.

Image


(*1)  Ilustracje mają charakter wyłącznie informacyjny.


8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/32


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1235

z dnia 6 lipca 2017 r.

zmieniające po raz 270. rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 881/2002 z dnia 27 maja 2002 r. wprowadzające niektóre szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom związanym z organizacjami ISIL (Daisz) i Al-Kaida (1), w szczególności jego art. 7 ust. 1 lit. a) i art. 7a ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby gospodarcze podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

(2)

Dnia 3 lipca 2017 r. Komitet Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Sankcji podjął decyzję o wykreśleniu trzech nazwisk z listy osób, grup i podmiotów, w odniesieniu do których należy stosować zamrożenie funduszy i zasobów gospodarczych. Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 lipca 2017 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Szef Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej


(1)  Dz.U. L 139 z 29.5.2002, s. 9.


ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 881/2002 w tytule „Osoby fizyczne” skreśla się następujące wpisy:

„Ahmad Zerfaoui (alias a) Abdullah; b) Abdalla; c) Smail; d) Abu Khaoula; e) Abu Cholder; f) Nuhr). Data urodzenia: 15.7.1963 r. Miejsce urodzenia: Chrea, Algieria. Obywatelstwo: algierskie. Inne informacje: a) były członek organizacji Al-Kaida w Islamskim Maghrebie, b) potwierdzono, że zmarł w północnym Mali dnia 19.9.2006 r. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 3.5.2004 r.”;

„Dhou El-Aich (alias Abdel Hak). Data urodzenia: 5.8.1964 r. Miejsce urodzenia: Blida, Algieria. Obywatelstwo: algierskie. Inne informacje: potwierdzono, że zmarł w Czadzie dnia 8.3.2004 r. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 3.5.2004 r.”;

„Hacene Allane (alias a) Hassan the Old; b) Al Sheikh Abdelhay; c) Boulahia; d) Abu al-Foutouh; e) Cheib Ahcéne). Data urodzenia: 17.1.1941 r. Miejsce urodzenia: Medea, Algieria. Obywatelstwo: algierskie. Inne informacje: potwierdzono, że zmarł w północnym Nigrze dnia 16.4.2004 r. Data wyznaczenia, o której mowa w art. 2a ust. 4 lit. b): 3.5.2004 r.”.


8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/34


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1236

z dnia 7 lipca 2017 r.

ustalające współczynnik korygujący do płatności bezpośrednich przewidziany w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2017

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 26 ust. 3,

po konsultacji z Komitetem ds. Funduszy Rolniczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 25 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 ustanawia się rezerwę, przeznaczoną na dodatkowe wsparcie dla sektora rolnego w przypadku poważnych kryzysów mających wpływ na produkcję lub dystrybucję rolną, poprzez zmniejszenie – na początku każdego roku – płatności bezpośrednich przy użyciu mechanizmu dyscypliny finansowej, o którym mowa w art. 26 wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Artykuł 26 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 stanowi, że aby zapewnić przestrzeganie rocznych pułapów określonych w rozporządzeniu Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 (2) w odniesieniu do finansowania wydatków związanych z rynkiem i płatności bezpośrednich, ustala się współczynnik korygujący płatności bezpośrednie, jeżeli prognozy wydatków na finansowanie środków finansowanych w ramach tego podpułapu w danym roku budżetowym wskazują, że zostaną przekroczone mające zastosowanie pułapy roczne.

(3)

Kwota rezerwy na wypadek kryzysów w sektorze rolniczym, która ma zostać włączona do opracowywanego przez Komisję projektu budżetu na 2018 r., wynosi 459,5 mln EUR w cenach bieżących. W celu pokrycia tej kwoty, do płatności bezpośrednich w ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (3) musi mieć zastosowanie mechanizm dyscypliny finansowej w odniesieniu do roku kalendarzowego 2017.

(4)

Prognozy dotyczące płatności bezpośrednich i wydatków związanych z rynkiem określone w projekcie budżetu sporządzonym przez Komisję na 2018 r. wskazują, że nie ma potrzeby dalszego stosowania dyscypliny finansowej.

(5)

Zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w dniu 30 marca 2017 r. Komisja przyjęła wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustalającego współczynnik korygujący do płatności bezpośrednich przewidziany w rozporządzeniu (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2017 (4).

(6)

Do dnia 30 czerwca 2017 r. Parlament Europejski i Rada nie określiły współczynnika korygującego. W związku z tym, zgodnie z art. 26 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, Komisja powinna w drodze aktu wykonawczego ustalić współczynnik korygujący oraz poinformować o tym niezwłocznie Parlament Europejski i Radę.

(7)

Zgodnie z art. 26 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 Komisja może do dnia 1 grudnia 2017 r. dostosować współczynnik korygujący w oparciu o nowe informacje będące w jej posiadaniu. W przypadku nowych informacji Komisja weźmie je pod uwagę i przyjmie rozporządzenie wykonawcze dostosowujące współczynnik korygujący do dnia 1 grudnia 2017 r., w związku z listem w sprawie poprawek do projektu budżetu na rok 2018.

(8)

Zasadniczo rolnicy składający wnioski o przyznanie pomocy w zakresie płatności bezpośrednich w odniesieniu do jednego roku kalendarzowego (N) otrzymują wypłatę w ustalonym terminie płatności przypadającym w roku budżetowym (N+1). Jednakże państwa członkowskie mogą, z zachowaniem pewnych limitów, realizować zaległe płatności na rzecz rolników po upływie tego terminu płatności. Takie zaległe płatności mogą być dokonywane w następnym roku budżetowym. W przypadku zastosowania dyscypliny finansowej w odniesieniu do danego roku kalendarzowego nie należy stosować współczynnika korygującego do płatności, w odniesieniu do których złożono wnioski o przyznanie pomocy w latach kalendarzowych innych niż rok kalendarzowy, w którym obowiązuje dyscyplina finansowa. W związku z tym, aby zapewnić równe traktowanie rolników, należy ustanowić przepis mówiący, że współczynnik korygujący ma być stosowany wyłącznie do płatności, w odniesieniu do których wnioski o przyznanie pomocy złożono w roku kalendarzowym, w którym obowiązuje dyscyplina finansowa, niezależnie od tego, kiedy dokonywana jest dana płatność na rzecz rolników.

(9)

Art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 stanowi, że współczynnik korygujący stosowany do płatności bezpośrednich ustalony zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 obowiązuje wyłącznie w przypadku płatności bezpośrednich przekraczających 2 000 EUR, które zostaną przyznane rolnikom w odnośnym roku kalendarzowym. Ponadto art. 8 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 stanowi, że w związku ze stopniowym wprowadzaniem płatności bezpośrednich współczynnik korygujący stosuje się do Chorwacji dopiero od dnia 1 stycznia 2022 r. Zatem współczynnik korygujący, określony w niniejszym rozporządzeniu, nie powinien mieć zastosowania do płatności dla rolników w tym państwie członkowskim,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W celu ustalenia współczynnika korygującego zgodnie z art. 25 i 26 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 kwoty płatności bezpośrednich w ramach systemów wsparcia wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, które mają być przyznane rolnikom w wysokości przekraczającej 2 000 EUR na podstawie wniosku o przyznanie pomocy złożonego w odniesieniu do roku kalendarzowego 2017, zmniejsza się o współczynnik korygujący wynoszący 1,388149 %.

2.   Zmniejszenie przewidziane w ust. 1 nie ma zastosowania w Chorwacji.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lipca 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549.

(2)  Rozporządzenie Rady (UE, Euratom) nr 1311/2013 z dnia 2 grudnia 2013 r. określające wieloletnie ramy finansowe na lata 2014–2020 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 884).

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

(4)  COM(2017) 150.


8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/36


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) 2017/1237

z dnia 7 lipca 2017 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 w odniesieniu do najwyższego dopuszczalnego poziomu cyjanowodoru w nieprzetworzonych całych, mielonych, rozdrobnionych, łupanych, siekanych pestkach moreli wprowadzanych do obrotu i przeznaczonych dla konsumentów końcowych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 (2) określono najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych.

(2)

Panel ds. środków trujących w łańcuchu żywnościowym (CONTAM) Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) przyjął opinię naukową na temat poważnych zagrożeń dla zdrowia związanych z obecnością glikozydów cyjanogennych w surowych pestkach moreli i produktach uzyskanych z surowych pestek moreli (3). Termin „surowe pestki moreli i produkty uzyskane z surowych pestek moreli” zastosowany w opinii naukowej dotyczy tych samych produktów co termin „nieprzetworzone całe, mielone, rozdrobnione, łupane, siekane pestki moreli” zastosowany w niniejszym rozporządzeniu.

(3)

Amigdalina to główny glikozyd cyjanogenny obecny w nieprzetworzonych pestkach moreli i ulegający rozkładowi do cyjanowodoru (cyjanku) w procesie żucia. Cyjanowodór (cyjanek) jest wysoce toksyczny dla ludzi. Panel CONTAM opracował ostrą dawkę referencyjną (ARfD) wynoszącą 20 μg/kg masy ciała w celu oceny ryzyka związanego z obecnością glikozydów cyjanogennych w nieprzetworzonych całych, mielonych, rozdrobnionych, łupanych, siekanych pestkach moreli. Jeśli wziąć pod uwagę zgłoszone poziomy glikozydów cyjanogennych w nieprzetworzonych pestkach moreli, dawka ARfD zostałaby przekroczona już przy spożyciu jedynie bardzo niewielkiej ilości nieprzetworzonych pestek moreli.

(4)

Należy zatem ustanowić najwyższy dopuszczalny poziom cyjanowodoru (cyjanku) w nieprzetworzonych całych, mielonych, rozdrobnionych, łupanych, siekanych pestkach moreli wprowadzanych do obrotu i przeznaczonych dla konsumentów końcowych.

(5)

Z uwagi na bardzo dużą fragmentację rynku nieprzetworzonych pestek moreli i ewentualne poważne skutki dla zdrowia publicznego należy przewidzieć wymóg, by podmiot gospodarczy zapewniał, aby zawartość cyjanowodoru we wszystkich nieprzetworzonych całych, mielonych, rozdrobnionych, łupanych, siekanych pestkach moreli wprowadzanych do obrotu i przeznaczonych dla konsumentów końcowych nie przekraczała najwyższego dopuszczalnego poziomu.

(6)

Należy ustanowić przepisy dotyczące pobierania próbek, które będą miały zastosowanie do kontroli przestrzegania najwyższego dopuszczalnego poziomu.

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1881/2006.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Podmiot gospodarczy, który wprowadza do obrotu nieprzetworzone całe, mielone, rozdrobnione, łupane, siekane pestki moreli przeznaczone dla konsumentów końcowych, dostarcza na wniosek właściwego organu dowody na to, że produkt wprowadzany do obrotu spełnia wymogi dotyczące najwyższego dopuszczalnego poziomu.

Artykuł 3

Pobieranie próbek do celów kontroli zgodności z najwyższym dopuszczalnym poziomem prowadzi się zgodnie z przepisami ustanowionymi w części D.2 załącznika I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 401/2006 (4).

Artykuł 4

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lipca 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1.

(2)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5).

(3)  Panel EFSA CONTAM (panel ds. środków trujących w łańcuchu żywnościowym Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności), 2016. Opinia naukowa na temat poważnych zagrożeń dla zdrowia związanych z obecnością glikozydów cyjanogennych w surowych pestkach moreli i produktach uzyskanych z surowych pestek moreli. Dziennik EFSA 2016;14(4):4424, 47 s. doi:10.2903/j.efsa.2016.4424.

http://www.efsa.europa.eu/sites/default/files/scientific_output/files/main_documents/4424.pdf

(4)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 401/2006 z dnia 23 lutego 2006 r. ustanawiające metody pobierania próbek i analizy do celów urzędowej kontroli poziomów mikotoksyn w środkach spożywczych (Dz.U. L 70 z 9.3.2006, s. 12).


ZAŁĄCZNIK

W sekcji 8 załącznika do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 dodaje się pozycję w brzmieniu:

„8.3

Cyjanowodór, w tym cyjanowodór w postaci związanej w glikozydach cyjanogennych

 

8.3.1

Nieprzetworzone całe, mielone, rozdrobnione, łupane, siekane pestki moreli wprowadzane do obrotu i przeznaczone dla konsumentów końcowych (54)  (55)

20,0



8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/39


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2017/1238

z dnia 7 lipca 2017 r.

poddające rejestracji przywóz niektórych stali odpornych na korozję pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1036 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Unii Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 14 ust. 5,

po poinformowaniu państw członkowskich,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 9 grudnia 2016 r. w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2) Komisja Europejska („Komisja”) ogłosiła wszczęcie postępowania antydumpingowego dotyczącego przywozu niektórych stali odpornych na korozję pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („Chiny”), w następstwie skargi złożonej w dniu 25 października 2016 r. przez EUROFER („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 25 % ogólnej produkcji unijnej niektórych stali odpornych na korozję.

1.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM

(2)

Produktem objętym dochodzeniem są niektóre stale odporne na korozję pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej.

(3)

Przedmiotowe stale odporne na korozję są wyrobami walcowanymi płaskimi z żelaza, stali stopowej lub stali niestopowej; uspokojonego aluminium; powleczonymi lub pokrytymi ogniowo cynkiem lub aluminium, ale nie powleczonymi ani nie pokrytymi innym metalem; pasywowanymi chemicznie; zawierającymi: 0,015 % lub więcej, ale nie więcej niż 0,170 % masy węgla, 0,015 % lub więcej, ale nie więcej niż 0,100 % masy aluminium, nie więcej niż 0,045 % masy niobu, nie więcej niż 0,010 % masy tytanu i nie więcej niż 0,010 % masy wanadu; w zwojach, arkuszach ciętych na wymiar i taśmach.

Z zakresu dochodzenia wyklucza się następujące produkty:

ze stali nierdzewnej, ze stali krzemowej elektrotechnicznej i ze stali szybkotnącej,

nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco lub walcowane na zimno.

(4)

Produkt objęty postępowaniem jest obecnie objęty następującymi kodami CN: ex 7210 41 00, ex 7210 49 00, ex 7210 61 00, ex 7210 69 00, ex 7212 30 00, ex 7212 50 61, ex 7212 50 69, ex 7225 92 00, ex 7225 99 00, ex 7226 99 30 i ex 7226 99 70 (kody TARIC: 7210410020, 7210490020, 7210610020, 7210690020, 7212300020, 7212506120, 7212506920, 7225920020, 7225990022, 7225990035, 7225990092, 7226993010, 7226997094).

2.   WNIOSEK

(5)

Wniosek o rejestrację zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego został złożony przez skarżącego w dniu 24 maja 2017 r. Skarżący wnioskował o objęcie rejestracją przywozu produktu objętego postępowaniem, tak by można było następnie zastosować środki wobec tego przywozu od daty takiej rejestracji.

3.   PODSTAWY DO REJESTRACJI

(6)

Zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja może zlecić organom celnym podjęcie właściwych kroków w celu rejestracji przywozu, tak by można było następnie zastosować środki wobec tego przywozu. Przywóz może podlegać rejestracji w wyniku wniosku przedstawionego przez przemysł unijny, zawierającego dostateczne dowody uzasadniające takie działanie.

(7)

Skarżący twierdzi, że rejestracja jest uzasadniona, ponieważ produkt objęty postępowaniem jest nadal przywożony po cenach dumpingowych, a importerzy byli świadomi stosowanego przez dłuższy czas dumpingu, działającego na szkodę przemysłu unijnego. Skarżący twierdzi ponadto, że przywóz z Chin powoduje szkodę dla przemysłu unijnego i że nastąpiło znaczne zwiększenie wielkości tego przywozu, nawet po okresie objętym dochodzeniem, które poważnie osłabiłoby skutki naprawcze cła antydumpingowego, jeśli takie cło byłoby stosowane.

(8)

Komisja uważa, że importerzy faktycznie byli świadomi lub powinni byli być świadomi dumpingu ze strony eksporterów. Wystarczające dowody prima facie w tej kwestii zostały zawarte w skardze i omówione w zawiadomieniu o wszczęciu niniejszego postępowania (3). W wersji skargi nieopatrzonej klauzulą poufności margines dumpingu oszacowano na 50 % w przypadku przywozu z Chin. Dowód na występowanie dumpingu przedstawiony w skardze oparty jest na porównaniu wartości normalnych (ustalonych na podstawie informacji o cenach producenta w Kanadzie, wybranej jako kraj analogiczny) z cenami eksportowymi (na poziomie ex-works) produktu objętego postępowaniem przy sprzedaży na wywóz do Unii. Chińska cena eksportowa została ustalona na podstawie informacji podanych przez chińskich producentów eksportujących na rynek unijny w okresie od sierpnia 2012 r. do kwietnia 2016 r.

(9)

Biorąc pod uwagę zakres możliwego dumpingu, uzasadniony jest wniosek, że importerzy byli świadomi lub powinni byli być świadomi zaistniałej sytuacji.

(10)

Ponadto skarżący przedstawił w skardze i we wniosku o rejestrację wystarczające dowody w postaci komunikatów prasowych opisujących praktyki dumpingowe stosowane przez chińskich eksporterów, które prima facie nie mogły i nie powinny być zignorowane przez importerów. Ponadto wniosek o dokonanie przeglądu dotyczył również środków ochrony handlu, w tym środków antydumpingowych, stosowanych obecnie w krajach trzecich.

(11)

Od wszczęcia postępowania w grudniu 2016 r. zaobserwowano dalszy wzrost przywozu o ponad 50 % w wyniku porównania średniej miesięcznej wielkości przywozu w okresie od października 2015 r. do września 2016 r. (tj. w okresie objętym dochodzeniem) z wielkością w okresie od stycznia do kwietnia 2017 r. (tj. w okresie następującym po wszczęciu postępowania). Dodatkowe dowody prima facie wykazały wzrost udziału w rynku oraz gromadzenie zapasów.

(12)

Ponadto w skardze istnieją wystarczające dowody prima facie na to, że opisany przywóz powoduje szkodę, a w dokumentach przedłożonych w ramach postępowania, w tym we wniosku o rejestrację, istnieją dowody, że w przypadku dalszego wzrostu przywozu spowodowana zostanie dodatkowa szkoda. Ze względu na ramy czasowe wzrost wielkości przywozu po cenach dumpingowych oraz inne okoliczności (takie jak nadwyżki produkcji w Chinach czy polityka cenowa chińskich eksporterów, które wykazano w pierwotnej skardze) prawdopodobnie poważnie osłabiłyby skutki naprawcze wszelkich ostatecznych ceł, chyba że cła te zostałyby zastosowane z mocą wsteczną. Ze względu na wszczęcie obecnego postępowania i biorąc pod uwagę zmiany dotychczasowych cen i wielkości przywozu z Chin, uzasadnione jest ponadto założenie, że zanim wprowadzone zostaną ewentualne środki tymczasowe, przywóz produktu objętego postępowaniem może dalej wzrastać, a importerzy mogą szybko zgromadzić zapasy.

4.   PROCEDURA

(13)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że skarżący przedstawił wystarczające dowody prima facie, by uzasadnić poddanie rejestracji przywozu produktu objętego postępowaniem zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(14)

Wszystkie zainteresowane strony wzywa się do przedstawienia opinii na piśmie, a także dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty. Komisja może ponadto przesłuchać zainteresowane strony, pod warunkiem że wystąpią one z pisemnym wnioskiem o przesłuchanie, wskazując szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane.

5.   REJESTRACJA

(15)

Zgodnie z art. 14 ust. 5 rozporządzenia podstawowego przywóz produktu objętego postępowaniem powinien zostać poddany rejestracji, tak aby zagwarantować, w razie wprowadzenia środków antydumpingowych w wyniku postępowania, możliwość pobrania tych ceł od zarejestrowanego przywozu z mocą wsteczną, przy spełnieniu niezbędnych warunków, zgodnie z art. 10 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

(16)

Skarżący szacuje w skardze, że średni margines dumpingu dla produktu objętego postępowaniem wynosił około 50 %, a średni margines sprzedaży po zaniżonych cenach 37,8 % – 41,0 %. Szacunkową kwotę ewentualnego przyszłego zobowiązania ustala się dla Chin na poziomie sprzedaży po zaniżonych cenach oszacowanym na podstawie skargi, tj. 37,8 % – 41,0 % wartości importowej CIF produktu objętego postępowaniem.

6.   PRZETWARZANIE DANYCH OSOBOWYCH

(17)

Wszelkie zgromadzone w związku z tą rejestracją dane osobowe będą przetwarzane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym poleca się władzom celnym, na podstawie art. 14 ust. 5 rozporządzenia (UE) 2016/1036, podjęcie odpowiednich kroków w celu rejestrowania przywozu do Unii niektórych stali odpornych na korozję pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej, które są wyrobami walcowanymi płaskimi z żelaza, stali stopowej lub stali niestopowej; uspokojonego aluminium; powleczonymi lub pokrytymi ogniowo cynkiem lub aluminium, ale nie powleczonymi ani nie pokrytymi innym metalem; pasywowanymi chemicznie; zawierającymi: 0,015 % lub więcej, ale nie więcej niż 0,170 % masy węgla, 0,015 % lub więcej, ale nie więcej niż 0,100 % masy aluminium, nie więcej niż 0,045 % masy niobu, nie więcej niż 0,010 % masy tytanu i nie więcej niż 0,010 % masy wanadu; w zwojach, arkuszach ciętych na wymiar i taśmach, z wyłączeniem następujących:

ze stali nierdzewnej, ze stali krzemowej elektrotechnicznej i ze stali szybkotnącej,

nieobrobione więcej niż walcowane na gorąco lub walcowane na zimno,

obecnie objętych następującymi kodami CN: ex 7210 41 00, ex 7210 49 00, ex 7210 61 00, ex 7210 69 00, ex 7212 30 00, ex 7212 50 61, ex 7212 50 69, ex 7225 92 00, ex 7225 99 00, ex 7226 99 30 i ex 7226 99 70 (kody TARIC: 7210410020, 7210490020, 7210610020, 7210690020, 7212300020, 7212506120, 7212506920, 7225920020, 7225990022, 7225990035, 7225990092, 7226993010, 7226997094).

Okres obowiązkowej rejestracji wygasa po upływie dziewięciu miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

2.   Wszystkie zainteresowane strony wzywa się do przedstawienia opinii na piśmie, dostarczenia dowodów potwierdzających zgłaszane fakty lub zwrócenia się z wnioskiem o przesłuchanie w ciągu 20 dni od daty opublikowania niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lipca 2017 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 176 z 30.6.2016, s. 21.

(2)  Dz.U. C 459 z 9.12.2016, s. 17.

(3)  Dz.U. C 459 z 9.12.2016, s. 17 (sekcja 3 zawiadomienia o wszczęciu).

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).


DECYZJE

8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/43


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/1239

z dnia 6 lipca 2017 r.

w sprawie uznania Etiopii zgodnie z dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE w odniesieniu do systemów szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 4555)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/106/WE z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie minimalnego poziomu wyszkolenia marynarzy (1), w szczególności jej art. 19 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z dyrektywą 2008/106/WE państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o uznaniu, w drodze potwierdzenia, dyplomów lub świadectw przeszkolenia marynarzy, wydanych przez państwa trzecie, pod warunkiem że odpowiednie państwo trzecie jest uznane przez Komisję. Takie państwa trzecie muszą spełnić wszystkie wymogi konwencji Międzynarodowej Organizacji Morskiej o wymaganiach w zakresie wyszkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht (konwencja STCW) z 1978 r.

(2)

Pismami z dnia 9 stycznia 2014 r. i z dnia 5 listopada 2014 r. Luksemburg i Cypr zwróciły się o uznanie Etiopii. W odpowiedzi na te wnioski Komisja skontaktowała się z władzami Etiopii, aby przeprowadzić ocenę systemów szkolenia marynarzy oraz wydawania im świadectw w celu sprawdzenia, czy państwo to spełnia wszystkie wymogi konwencji STCW i czy podjęto odpowiednie działania w celu zapobieżenia oszustwom w odniesieniu do świadectw. Wyjaśniono, że ocena będzie się opierała na wynikach inspekcji stanu faktycznego, którą przeprowadzą w Etiopii eksperci z Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Morskiego („agencja”).

(3)

Na podstawie wyników inspekcji, która odbyła się w październiku 2015 r., Komisja przeprowadziła ocenę systemu szkolenia marynarzy oraz wydawania im świadectw w Etiopii. W swojej ocenie Komisja wskazała kilka obszarów, które powinny zostać właściwie uwzględnione przez władze Etiopii, w tym niedociągnięcia związane z zatwierdzaniem programów i kursów, szkoleniem pokładowym oraz wydawaniem świadectw i potwierdzeń.

(4)

W maju 2016 r. władze Etiopii przedłożyły dobrowolny plan działań naprawczych, który następnie uzupełniły w lipcu, październiku i grudniu 2016 r.

(5)

W szczególności Etiopia przyjęła nowe prawodawstwo w celu usunięcia wskazanych w ocenie Komisji niedociągnięć w przepisach krajowych, uaktualniła procedury dotyczące jakości stosowane przez swoją administrację oraz instytucje kształcenia morskiego oraz programy nauczania i programy szkoleniowe stosowane przez swoje instytucje kształcenia morskiego.

(6)

Na podstawie wszystkich dostępnych informacji Komisja stwierdza, że władze Etiopii podjęły działania w celu dostosowania etiopskiego systemu szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw do wymogów konwencji STCW, łącznie z dostarczeniem odpowiednich dowodów w postaci dokumentów.

(7)

W kwietniu 2017 r. Komisja przekazała władzom Etiopii sprawozdanie z oceny opierające się na wynikach inspekcji z października 2016 r. oraz uwzględniające uzupełniony plan działań naprawczych.

(8)

Ostateczne wyniki oceny wskazują, że Etiopia spełnia wymogi konwencji STCW i usunęła wszystkie zidentyfikowane niedociągnięcia; jednocześnie państwo to podjęło stosowne środki zapobiegające oszustwom w odniesieniu do świadectw.

(9)

Państwa członkowskie otrzymały sprawozdanie z wyników oceny.

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Bezpiecznych Mórz i Zapobiegania Zanieczyszczeniom Morza przez Statki,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym uznaje się Etiopię do celów art. 19 dyrektywy 2008/106/WE w odniesieniu do systemów szkolenia marynarzy i wydawania im świadectw.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 lipca 2017 r.

W imieniu Komisji

Violeta BULC

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 323 z 3.12.2008, s. 33.


8.7.2017   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 177/45


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2017/1240

z dnia 7 lipca 2017 r.

zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich

(notyfikowana jako dokument nr C(2017) 4896)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 89/662/EWG z dnia 11 grudnia 1989 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych w handlu wewnątrzwspólnotowym w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (1), w szczególności jej art. 9 ust. 4,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/425/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. dotyczącą kontroli weterynaryjnych i zootechnicznych mających zastosowanie w handlu wewnątrzwspólnotowym niektórymi żywymi zwierzętami i produktami w perspektywie wprowadzenia rynku wewnętrznego (2), w szczególności jej art. 10 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/247 (3) została przyjęta w związku z wystąpieniem ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 w kilku państwach członkowskich („dane państwa członkowskie”) oraz ustanowieniem obszarów zapowietrzonych i zagrożonych przez właściwe organy danych państw członkowskich zgodnie z dyrektywą Rady 2005/94/WE (4).

(2)

W decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 przewiduje się, że obszary zapowietrzone i zagrożone ustanowione przez właściwe organy danych państw członkowskich zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE powinny obejmować co najmniej obszary wymienione jako obszary zapowietrzone i zagrożone w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej. Decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 stanowi również, że środki, które mają być stosowane na obszarach zapowietrzonych i zagrożonych, przewidziane w art. 29 ust. 1 i art. 31 dyrektywy 2005/94/WE, muszą być utrzymane przynajmniej do dat określonych w odniesieniu do tych obszarów w załączniku do wspomnianej decyzji wykonawczej.

(3)

Załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 został następnie zmieniony decyzjami wykonawczymi Komisji (UE) 2017/417 (5), (UE) 2017/554 (6), (UE) 2017/696 (7), (UE) 2017/780 (8), (UE) 2017/819 (9), (UE) 2017/977 (10) i (UE) 2017/1139 (11), aby uwzględnić zmiany obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE, w następstwie pojawienia się kolejnych ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5 w Unii. Ponadto decyzja wykonawcza (UE) 2017/247 została zmieniona decyzją wykonawczą (UE) 2017/696 w celu ustanowienia zasad wysyłania przesyłek zawierających jednodniowe pisklęta z obszarów wymienionych w załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247, w następstwie pewnych pozytywnych zmian sytuacji epidemiologicznej w odniesieniu do tego wirusa w Unii.

(4)

Choć ogólna sytuacja chorobowa w Unii ciągle się poprawia, to od daty ostatniej zmiany decyzji wykonawczej (UE) 2017/247, wprowadzonej decyzją wykonawczą (UE) 2017/1139, we Francji wykryto nowe ognisko wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8 w wiejskim gospodarstwie drobiarskim w Brillon w północnej Francji, niedaleko granicy z Belgią. Francja zgłosiła także Komisji, że wprowadzono niezbędne środki wymagane zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE, w tym ustanowiono obszary zapowietrzone i zagrożone wokół zakażonego gospodarstwa.

(5)

Belgia również ustanowiła obszar zagrożony zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE w Brunehaut i Rumes w północnej Belgii, niedaleko granicy z Francją, w związku z potwierdzeniem niedawnego wystąpienia ogniska we Francji.

(6)

Komisja zbadała środki wprowadzone przez Francję i Belgię zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE w następstwie niedawnego wystąpienia ogniska grypy ptaków podtypu H5N8 w północnej Francji i uznaje, że granice obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych przez właściwy organ Francji oraz granice obszaru zagrożonego ustanowionego przez Belgię znajdują się w wystarczającej odległości od gospodarstwa, w którym potwierdzono ognisko wysoce zjadliwej grypy ptaków podtypu H5N8.

(7)

W celu zapobieżenia niepotrzebnym zakłóceniom w handlu wewnątrz Unii, a także aby uniknąć wprowadzenia przez państwa trzecie nieuzasadnionych barier w handlu, konieczne jest niezwłoczne określenie na poziomie Unii, we współpracy z Francją i Belgią, obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych we Francji, a także obszaru zagrożonego ustanowionego w Belgii, zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE, w następstwie niedawnego wystąpienia ogniska we Francji. W związku z powyższym nowe obszary dla Francji i Belgii należy dodać do załącznika do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247.

(8)

Należy zatem zmienić załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247, aby zaktualizować podział na obszary na poziomie Unii w celu uwzględnienia obszarów zapowietrzonych i zagrożonych ustanowionych przez Francję oraz obszaru zagrożonego ustanowionego w Belgii, zgodnie z dyrektywą 2005/94/WE, oraz czasu trwania ograniczeń mających na nich zastosowanie.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą (UE) 2017/247.

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 lipca 2017 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 395 z 30.12.1989, s. 13.

(2)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 29.

(3)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/247 z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 36 z 11.2.2017, s. 62).

(4)  Dyrektywa Rady 2005/94/WE z dnia 20 grudnia 2005 r. w sprawie wspólnotowych środków zwalczania grypy ptaków i uchylająca dyrektywę 92/40/EWG (Dz.U. L 10 z 14.1.2006, s. 16).

(5)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/417 z dnia 7 marca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 63 z 9.3.2017, s. 177).

(6)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/554 z dnia 23 marca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 79 z 24.3.2017, s. 15).

(7)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/696 z dnia 11 kwietnia 2017 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 101 z 13.4.2017, s. 80).

(8)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/780 z dnia 3 maja 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 116 z 5.5.2017, s. 30).

(9)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/819 z dnia 12 maja 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 122 z 13.5.2017, s. 76).

(10)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/977 z dnia 8 czerwca 2017 r. zmieniająca decyzję wykonawczą (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 146 z 9.6.2017, s. 155).

(11)  Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2017/1139 z dnia 23 czerwca 2017 r. zmieniająca załącznik do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 w sprawie środków ochronnych w odniesieniu do ognisk wysoce zjadliwej grypy ptaków w niektórych państwach członkowskich (Dz.U. L 164 z 27.6.2017, s. 59).


ZAŁĄCZNIK

W załączniku do decyzji wykonawczej (UE) 2017/247 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w części A wpis dotyczący Francji otrzymuje brzmienie:

„Państwo członkowskie: Francja

Obszar obejmujący:

Data, do której środki mają zastosowanie zgodnie z art. 29 ust. 1 dyrektywy 2005/94/WE

Les communes suivantes dans le département du Nord:

BOUSIGNIES

BRILLON

ROSULT

SARS-ET-ROSIERES

TILLOY-LEZ-MARCHIENNES

21.7.2017”

2)

w części B wprowadza się następujące zmiany:

a)

wpis dotyczący Belgii otrzymuje brzmienie:

„Państwo członkowskie: Belgia

Obszar obejmujący:

Data, do której środki mają zastosowanie zgodnie z art. 31 dyrektywy 2005/94/WE

De zone omvat de gemeenten Zedelgem en Oostkamp en delen van de gemeenten Jabbeke, Brugge, Beernem, Wingene, Pittem, Lichtervelde, Torhout en Ichtegem.

De zone omvat in wijzerzin:

de spoorweg Oostende – Brugge

Expresweg

Bevrijdingslaan

Hoefijzerlaan

Koning Albertlaan

Buiten Begijnvest

Buiten Katelijnevest

Buiten Gentpoortvest

Generaal Lemanlaan

Astridlaan

Bruggestraat

Beverhoutsveldstraat

Akkerstraat

Parkstraat

Stationstraat

Wingene Steenweg

Reigerlostraat

Torenweg

Vagevuurstraat

Bruggesteenweg

Predikherenstraat

Rakestraat

Keukelstraat

Balgenhoekstraat

Ruiseledesteenweg

Tieltstraat

Kapellestraat

Kokerstraat

Egemsestraat

Wingensesteenweg

Egemveldweg

Grootveldstraat

Schoolstraat

Marktplein

Lichterveldestraat

Zegwegestraat

Sprietstraat

Zwevezelestraat

Koolkampstraat

Ringlaan

Brugsebaan

Roeselaarseweg

Vredelaan

Oostendestraat

Wijnendale-Molenstraat

Smissestraat

Spoorwegstraat

Schoolstraat

Torhoutbaan

Korenstraat

Heuvelstraat

Zuidstraat

Mitswegestraat

Achterstraat

Bruggestraat

Barletegemweg

Aartrijksesteenweg

Dorpstraat

Stationsstraat

Expressweg

de spoorweg / le chemin de fer Oostende – Brugge

16.7.2017

Een 3 km zone rond de haard in Oostkamp (N51.115900 – E3.191884).

De zone omvat straat (secties) in de gemeenten Zedelgem en Oostkamp.

8.7.2017–16.7.2017

De zone omvat de gemeenten Menen en Wevelgem en delen van de gemeenten Wervik, Moorslede, Ledegem, Izegem, Lendelede, Kuurne, Harelbeke, Deerlijke, Zwevegem, Kortrijk en Mouscron.

De zone omvat in wijzerzin:

de Franse grens

Busbekestraat

Laagweg

Vagevuurstraat

Hoogweg

Calvariestraat

N58

Geluwesesteenweg

Wervikstraat

Sint Denijsplaats

Beselarestraat

Magerheidstraat

A19

Dadizelestraat

Geluwestraat

Beselarestraat

Plaats

Ledegemstraat

Dadizelestraat

Papestraat

Stationsstraat

Sint-Eloois-Winkelstraat

Rollegemstraat

Sint-Jansplein

Sint-Janstraat

Rollegemkapelsestraat

A17/E403

Woestijnstraat

Meensesteenweg

Woestynestraat

Bosmolenstraat

Geitestraat

Roterijstraat

Beiaardstraat

Molenstraat

Kortrijksestraat

Winkelsestraat

Stationsstraat

Hulstemolenstraat

Rijksweg

Roeselaarseweg

Marichaalstraat

N36

Ringlaan

Stationsstraat

Pladijsstraat

Kleine Brandstraat

Deerlijkstraat

N391/Kanaalweg

Keiberg

Avelgemstraat

Kastanjeboomstraat

Hoogstraat

Perrestraat

Vinkestraat

Marquettestraat

Brucqstraat

Zandbeekstraat

Beerbosstraat

Doornikserijsweg

Kanadezenlaan

Lagestraat

Frankrijkstraat

Herseauxlaan

Rue de Roubaix

Chaussée d'Estampuis

de Franse grens

17.7.2017

Een 3 km zone rond de haard in Menen (N50.799130- E3.213860).

De zone omvat straat(secties) in de gemeenten Menen, Wevelgem en Kortrijk.

9.7.2017–17.7.2017

De zone omvat delen van de gemeenten Brunehaut en Rumes.

De zone omvat in wijzerzin:

de Franse grens / la frontière française

Chaussée Montgomery

Rue du Crinquet

Rue Albert 1er

Rue Royal

Rue du bas Préau

Rue de l'Elnon

Rue du Planti

Place de Howardries

Petit Howardries

Rue des Patûres

Rue du Château

Rue des Marteaux

Rue de Sallenelles

Rue de la Bourbe

Rue Jules Décarpentrie

Rue Wibault-Bouchart

Rue de l'Eclusette

Rue Fernand Gernez

Rue du Pont de Maulde

de Franse grens / la frontière française

31.7.2017”

b)

wpis dotyczący Francji otrzymuje brzmienie:

„Państwo członkowskie: Francja

Obszar obejmujący:

Data, do której środki mają zastosowanie zgodnie z art. 31 dyrektywy 2005/94/WE

Les communes suivantes dans le département du Nord:

BOUSBECQUE

HALLUIN

NEUVILLE EN FERRAIN

RONCQ

TOURCOING

WATTRELOS

17.7.2017

Les communes suivantes dans le département du Nord:

AIX

AUCHY-LEZ-ORCHIES

BELLAING

BEUVRY-LA-FORET

BOUVIGNIES

COUTICHES

ERRE

FENAIN

FLINES-LEZ-RACHES

HASNON

HAVELUY

HELESMES

HORNAING

LANDAS

LECELLES

MARCHIENNES

MAULDE

MILLONFOSSE

MOUCHIN

NIVELLE

NOMAIN

ORCHIES

PECQUENCOURT

RAISMES

RIEULAY

RUMEGIES

SAINT-AMAND-LES-EAUX

SAMEON

SOMAIN

THUN-SAINT-AMAND

VRED

WALLERS

WANDIGNIES-HAMAGE

WARLAING

31.7.2017

Les communes suivantes dans le département du Nord:

BOUSIGNIES

BRILLON

ROSULT

SARS-ET-ROSIERES

TILLOY-LEZ-MARCHIENNES

22.7.2017–31.7.2017”