ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 280

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 59
18 października 2016


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

 

*

Decyzja Rady (UE) 2016/1830 z dnia 11 października 2016 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE

1

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1831 z dnia 14 października 2016 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 329/2007 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

3

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1832 z dnia 17 października 2016 r. zmieniające wzory świadectw na przywóz do Unii wyrobów mięsnych, produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit, jak również świeżego mięsa gospodarskich zwierząt nieparzystokopytnych określone w decyzjach 2000/572/WE i 2007/777/WE oraz w rozporządzeniu (UE) nr 206/2010 w odniesieniu do wymogów zdrowia publicznego dla pozostałości ( 1 )

13

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1833 z dnia 17 października 2016 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu lektyn fasoli (lektyn Phaseolus vulgaris) jako dodatku paszowego dla prosiąt ssących (posiadacz zezwolenia Biolek Sp. z o.o.) ( 1 )

19

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1834 z dnia 17 października 2016 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w odniesieniu do substancji monepantel ( 1 )

22

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2016/1835 z dnia 17 października 2016 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

25

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja Rady (UE) 2016/1836 z dnia 10 października 2016 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Austrii

27

 

*

Decyzja wykonawcza Rady (UE) 2016/1837 z dnia 11 października 2016 r. upoważniająca Rzeczpospolitą Polską do dalszego stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

28

 

*

Decyzja Rady (UE) 2016/1838 z dnia 13 października 2016 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich na rok 2016

30

 

*

Decyzja Rady (WPZiB) 2016/1839 z dnia 17 października 2016 r. zmieniająca decyzję 2010/638/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei

32

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2016/1840 z dnia 14 października 2016 r. zmieniająca załącznik IV do dyrektywy Rady 2009/156/WE w odniesieniu do metod diagnozowania afrykańskiego pomoru koni (notyfikowana jako dokument nr C(2016) 6509)  ( 1 )

33

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

18.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/1


DECYZJA RADY (UE) 2016/1830

z dnia 11 października 2016 r.

w sprawie zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, Protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 115 w związku z art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. b) oraz art. 218 ust. 8 akapit drugi,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z decyzją Rady (UE) 2016/1392 (2) w dniu 12 lipca 2016 r. podpisano Protokół zmieniający do Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE (dalej zwany „protokołem zmieniającym”), z zastrzeżeniem jego zawarcia w późniejszym terminie.

(2)

Tekst protokołu zmieniającego, który jest wynikiem negocjacji, należycie odzwierciedla wytyczne negocjacyjne wydane przez Radę, jako że dostosowuje on Umowę między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającą środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE (3) (dalej zwaną „Umową”) do najnowszych zmian na szczeblu międzynarodowym dotyczących automatycznej wymiany informacji, a mianowicie do globalnego standardu w zakresie automatycznej wymiany informacji finansowych w kwestiach podatkowych opracowanego przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). Unia, jej państwa członkowskie i Księstwo Monako aktywnie uczestniczyły w pracach globalnego forum OECD mających na celu opracowanie i wdrożenie tego standardu. Tekst Umowy zmieniony protokołem zmieniającym stanowi podstawę prawną wdrożenia globalnego standardu w stosunkach między Unią a Księstwem Monako.

(3)

Zgodnie z art. 28 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) skonsultowano się z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych.

(4)

Należy zatwierdzić protokół zmieniający,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zatwierdza się w imieniu Unii Protokół zmieniający do Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE (5).

Artykuł 2

Przewodniczący Rady dokonuje w imieniu Unii Europejskiej notyfikacji, o której mowa w art. 2 ust. 1 protokołu zmieniającego (6).

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 11 października 2016 r.

W imieniu Rady

P. KAŽIMÍR

Przewodniczący


(1)  Zgoda z dnia 23 czerwca 2016 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Decyzja Rady (UE) 2016/1392 z dnia 12 lipca 2016 r. w sprawie podpisania, w imieniu Unii Europejskiej, i tymczasowego stosowania protokołu zmieniającego do Umowy między Wspólnotą Europejską a Księstwem Monako ustanawiającej środki równoważne do tych, które zostały przewidziane w dyrektywie Rady 2003/48/WE (Dz.U. L 225 z 19.8.2016, s. 1).

(3)  Dz.U. L 19 z 21.1.2005, s. 55.

(4)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).

(5)  Tekst protokołu zmieniającego został opublikowany w Dz.U. L 225 z 19.8.2016, s. 3, wraz z decyzją dotyczącą jego podpisania i tymczasowego stosowania.

(6)  Data wejścia w życie protokołu zmieniającego zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej przez Sekretariat Generalny Rady.


ROZPORZĄDZENIA

18.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/3


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1831

z dnia 14 października 2016 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 329/2007 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 329/2007 z dnia 27 marca 2007 r. dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (1), w szczególności jego art. 13 ust. 1 lit. g),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 329/2007 nadaje skuteczność środkom przewidzianym w decyzji Rady (WPZiB) 2016/849 (2).

(2)

W dniu 2 marca 2016 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ) przyjęła rezolucję 2270 (2016), w której przewidziano nowe środki skierowane przeciwko Korei Północnej. Zgodnie z tą rezolucją Komitet ds. Sankcji, utworzony na mocy rezolucji RB ONZ 1718 (2006), opublikował w dniu 4 kwietnia 2016 r. wykaz dodatkowych towarów, do których stosuje się zakaz przekazywania, nabywania i dostarczania pomocy technicznej („wykaz towarów wrażliwych”).

(3)

W dniu 4 sierpnia 2016 r. w następstwie przyjęcia rezolucji RB ONZ 2270 (2016) Rada przyjęła decyzję (WPZiB) 2016/1341 (3). Rozporządzeniem Rady (UE) 2016/1333 (4) odpowiednio zmieniono rozporządzenie (WE) nr 329/2007, dodając załącznik Ig.

(4)

W niniejszym wniosku wskazuje się towary wrażliwe, które mają zostać włączone do załącznika Ig do rozporządzenia (WE) nr 329/2007, i przydziela numery referencyjne zaczerpnięte z Nomenklatury scalonej określone w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 (5). Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik Ig do rozporządzenia (WE) nr 329/2007,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku Ig do rozporządzenia (WE) nr 329/2007 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 października 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

p.o. Szefa Służby ds. Instrumentów Polityki Zagranicznej


(1)  Dz.U. L 88 z 29.3.2007, s. 1.

(2)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/849 z dnia 27 maja 2016 r. w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej, uchylająca decyzję 2013/183/WPZiB (Dz.U. L 141 z 28.5.2016, s. 79).

(3)  Decyzja Rady (WPZiB) 2016/1341 z dnia 4 sierpnia 2016 r. zmieniająca decyzję (WPZiB) 2016/849 w sprawie środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (Dz.U. L 212 z 5.8.2016, s. 116).

(4)  Rozporządzenie Rady (UE) 2016/1333 z dnia 4 sierpnia 2016 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 329/2007 dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej (Dz.U. L 212 z 5.8.2016, s. 1).

(5)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Załącznik Ig do rozporządzenia Rady (WE) nr 329/2007 otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK Ig

TOWARY I TECHNOLOGIE, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2, 3 I 6  (1)

Produkty, materiały, sprzęt, towary i technologie związane z bronią masowego rażenia, określone i oznaczone jako towary wrażliwe zgodnie z pkt 25 rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 2270.

a)   Produkty o zastosowaniach jądrowych lub do pocisków balistycznych

(1)   Magnesy pierścieniowe

Magnesy trwałe posiadające obydwie z następujących cech:

i.

kształt pierścienia o stosunku obwodu zewnętrznego do wewnętrznego równym lub mniejszym niż 1,6:1; oraz

ii.

wykonane z jednego z następujących materiałów magnetycznych: glin-nikiel-kobalt, ferryty, samar-kobalt lub neodym-żelazo-bor.

 

ex 8505 11 00

 

ex 8505 19 10

 

ex 8505 19 90

 

ex 8505 90 90

(2)   Stale maraging

Stale maraging posiadające obydwie z następujących cech:

i.

»zdolne do« osiągnięcia wytrzymałości na rozciąganie równej 1 500 MPa lub większej w temperaturze 293 K (20 °C);

ii.

w postaci rur lub prętów, o średnicy zewnętrznej równej 75 mm lub większej.

 

ex 7304 49 10

 

ex 7304 51 81

 

ex 7304 51 89

 

ex 7304 59 92

 

ex 7304 59 93

 

ex 7304 59 99

(3)   Magnetyczne materiały ze stopu w postaci blach lub cienkich pasków, posiadające obie wymienione niżej cechy:

a)

grubość mniejsza lub równa 0,05 mm; lub wysokość mniejsza lub równa 25 mm, oraz

b)

wykonane z jednego z następujących magnetycznych materiałów ze stopu: żelazo-chrom-kobalt, żelazo-kobalt-wanad, żelazo-chrom-kobalt-wanad lub żelazo-chrom.

 

ex 7326 19 10

 

ex 7326 19 90

 

ex 7326 90 92

 

ex 7326 90 94

 

ex 7326 90 96

 

ex 7326 90 98

(4)   Przemienniki częstotliwości (nazywane też konwerterami lub inwerterami)

Przemienniki częstotliwości inne niż wyszczególnione w pozycjach 0B001.b.13 lub 3A225 załącznika 1, posiadające wszystkie niżej wymienione cechy, oraz specjalnie do nich zaprojektowane oprogramowanie:

i.

wyjście wielofazowe;

ii.

zdolne do uzyskania mocy równej 40 W lub większej; oraz

iii.

zdolne do pracy w dowolnym miejscu (w jednym lub kilku punktach) w zakresie częstotliwości między 600 a 2 000 Hz.

Uwagi techniczne:

1)

Przemienniki częstotliwości nazywane są również konwerterami lub inwerterami.

2)

Funkcjonalność wyszczególnioną powyżej można osiągnąć przy pomocy pewnego sprzętu opisanego lub wprowadzonego do obrotu jako: elektroniczny sprzęt testujący, zasilacze prądu zmiennego, napędy silnikowe elektryczne o zmiennej prędkości lub napędy o zmiennej częstotliwości.

 

ex 8504 40 84

 

ex 8504 40 88

 

ex 8504 40 90

 

ex 8537 10 99

 

ex 8537 20 91

 

ex 8537 20 99

(5)   Wysoko wytrzymałe stopy glinu

Stopy glinu posiadające obydwie z następujących cech:

i.

»zdolne do« osiągnięcia wytrzymałości na rozciąganie równej 415 MPa lub większej w temperaturze 293 K (20 °C) oraz

ii.

w postaci rur lub prętów, o średnicy zewnętrznej równej 75 mm lub większej.

Uwaga techniczna:

Sformułowanie »zdolne do« dotyczy stopów glinu przed obróbką termiczną lub po niej.

 

ex 7601 20 80

 

ex 7604 29 10

 

ex 7608 20 20

 

ex 7608 20 81

 

ex 7608 20 89

(6)   Materiały włókniste lub włókienkowe

Następujące »materiały włókniste lub włókienkowe« oraz prepregi:

i.

węglowe, aramidowe lub szklane »materiały włókniste lub włókienkowe« posiadające obie wymienione niżej cechy:

1)

»moduł właściwy« przekraczający 3,18 × 106 m; oraz

2)

»wytrzymałość właściwa na rozciąganie« przekraczająca 76,2 × 103 m;

ii.

prepregi: termoutwardzalne, impregnowane żywicą, ciągłe »przędze«, »niedoprzędy«, »kable« lub »taśmy« o szerokości nieprzekraczającej 30 mm, wykonane z węglowych, aramidowych lub szklanych »materiałów włóknistych lub włókienkowych«, kontrolowanych w pkt (i) powyżej.

 

ex 3916 90 10

 

ex 3916 90 50

 

ex 3916 90 90

 

ex 3920 92 00

 

ex 3920 99 28

 

ex 3920 99 52

 

ex 3920 99 59

 

ex 3920 99 90

 

ex 3921 90 55

 

ex 3921 90 60

 

ex 3921 90 90

 

ex 3926 90 92

 

ex 3926 90 97

 

ex 5402 11 00

 

ex 5402 19 00

 

ex 5402 31 00

 

ex 5402 32 00

 

ex 5403 10 00

 

ex 5404 90 90

 

ex 5407 10 00

 

ex 5407 20 90

 

ex 5407 41 00

 

ex 5407 42 00

 

ex 5407 43 00

 

ex 5407 44 00

 

ex 5501 10 00

 

ex 5501 90 00

 

ex 5503 11 00

 

ex 5503 19 00

 

ex 5503 20 00

 

ex 5503 90 00

 

ex 5506 10 00

 

ex 5506 90 00

 

ex 5509 11 00

 

ex 5509 12 00

 

ex 5604 90 10

 

ex 5607 50 11

 

ex 5607 50 19

 

ex 5607 50 30

 

ex 5607 50 90

 

ex 5609 00 00

 

ex 5902 10 10

 

ex 5902 10 90

 

ex 5902 20 90

 

ex 5902 90 10

 

ex 5902 90 90

 

ex 5903 10 10

 

ex 5903 10 90

 

ex 5903 20 10

 

ex 5903 20 90

 

ex 5903 90 10

 

ex 5903 90 91

 

ex 5903 90 99

 

ex 6815 10 10

 

ex 6815 99 00

 

ex 7019 12 00

 

ex 7019 19 10

 

ex 7019 19 90

 

ex 7019 51 00

 

ex 7019 59 00

 

ex 7019 90 00

(7)   Maszyny nawojowe do włókien i powiązane z nimi wyposażenie

Następujące maszyny nawojowe do włókien i powiązane z nimi wyposażenie:

i.

maszyny nawojowe do włókien posiadające wszystkie następujące cechy:

1)

koordynację i programowanie ruchów związanych z ustawianiem, owijaniem i nawijaniem włókien, w dwóch lub więcej osiach;

2)

są specjalnie zaprojektowane z przeznaczeniem do produkcji wyrobów kompozytowych lub laminatów z »materiałów włóknistych lub włókienkowych«; oraz

3)

zdolne do nawijania cylindrycznych rurek o średnicy 75 mm lub większej;

ii.

sterowniki koordynujące i programujące do maszyn nawojowych do włókien wyszczególnionych w pkt (i) powyżej;

iii.

trzpienie do maszyn nawojowych do włókien wyszczególnionych w pkt (i) powyżej.

 

ex 8419 89 30

 

ex 8419 89 98

 

ex 8419 90 85

 

ex 8444 00 10

 

ex 8444 00 90

 

ex 8446 10 00

 

ex 8446 21 00

 

ex 8446 29 00

 

ex 8446 30 00

 

ex 8447 11 00

 

ex 8447 12 00

 

ex 8447 20 20

 

ex 8447 20 80

 

ex 8447 90 00

 

ex 8448 19 00

 

ex 8448 20 00

 

ex 8448 39 00

 

ex 8448 42 00

 

ex 8448 49 00

 

ex 8448 59 00

 

ex 8479 89 97

 

ex 8479 90 20

 

ex 8479 90 80

 

ex 8537 10 10

 

ex 8537 10 91

 

ex 8537 10 99

 

ex 8538 10 00

 

ex 9022 12 00

 

ex 9022 19 00

 

ex 9022 90 00

 

ex 9031 80 38

 

ex 9031 80 98

 

ex 9031 90 85

(8)   Maszyny do tłoczenia kształtowego

opisane w INFCIRC/254/Rev.9/Part2 oraz S/2014/253

 

ex 8463 90 00

 

ex 8466 94 00

(9)   Sprzęt do spawania laserowego

 

ex 8515 80 10

 

ex 8515 80 90

 

ex 8515 90 00

(10)   Obrabiarki CNC 4- i 5-osiowe

 

ex 8457 10 10

 

ex 8457 10 90

 

ex 8457 20 00

 

ex 8457 30 10

 

ex 8457 30 90

 

ex 8458 11 20

 

ex 8458 11 41

 

ex 8458 11 49

 

ex 8458 11 80

 

ex 8458 19 00

 

ex 8458 91 20

 

ex 8458 91 80

 

ex 8458 99 00

 

ex 8459 10 00

 

ex 8459 21 00

 

ex 8459 31 00

 

ex 8459 40 10

 

ex 8459 51 00

 

ex 8459 61 10

 

ex 8459 61 90

 

ex 8460 11 00

 

ex 8460 21 11

 

ex 8460 21 15

 

ex 8460 21 19

 

ex 8460 21 90

 

ex 8460 31 00

 

ex 8460 40 10

 

ex 8460 90 10

 

ex 8460 90 90

 

ex 8461 20 00

 

ex 8461 30 10

 

ex 8461 40 11

 

ex 8461 40 31

 

ex 8461 40 71

 

ex 8461 40 90

 

ex 8461 90 00

 

ex 8464 20 11

 

ex 8464 20 19

 

ex 8464 20 80

 

ex 8464 90 00

(11)   Urządzenia do cięcia strumieniem plazmy

 

ex 8456 10 00

 

ex 8456 90 80

 

ex 8515 31 00

 

ex 8515 39 90

 

ex 8515 80 10

 

ex 8515 80 90

 

ex 8515 90 00

(12)   Wodorki metali, takie jak wodorek cyrkonu

ex 2850 00 20

b)   Produkty do zastosowania w broni chemicznej / biologicznej

(1)   Dodatkowe substancje chemiczne, które mogą być wykorzystywane do wyrobu bojowych środków chemicznych:

Opis produktu

 

Kod CN

Sód metaliczny (7440-23-5)

 

2805 11 00

Tritlenek siarki (7446-11-9)

ex

2811 29 10

Chlorek glinu (7446-70-0)

 

2827 32 00

Bromek potasu (7758-02-3)

 

2827 51 00

Bromek sodu (7647-15-6)

 

2827 51 00

Dichlorometan (75-09-2)

 

2903 12 00

Bromek izopropylu (75-26-3)

ex

2903 39 19

Eter izopropylowy (108-20-3)

ex

2909 19 90

Monoizopropyloamina (75-31-0)

ex

2921 19 99

Trimetyloamina (75-50-3)

ex

2921 11 00

Tributyloamina (102-82-9)

ex

2921 19 99

Trietyloamina (121-44-8)

ex

2921 19 99

N,N-dimetyloanilina (121-69-7)

ex

2921 42 00

Pirydyna (110-86-1)

ex

2933 31 00

(2)   Zbiorniki reakcyjne, reaktory, mieszalniki, wymienniki ciepła, skraplacze, pompy, zawory, zbiorniki, pojemniki, odbiorniki oraz kolumny destylacyjne lub absorpcyjne, które spełniają parametry mocy określone w S/2006/853 oraz S/2006/853/corr.1.

Pompy jednokrotnie uszczelnione o maksymalnym natężeniu przepływu, według specyfikacji producenta, powyżej 0,6 m3/h oraz osłony (korpus pompy), preformowane wkładki pomp, wirniki, tłoki oraz dysze pompy rozpylającej skonstruowane do takich pomp, w których wszystkie powierzchnie stykające się bezpośrednio z wytwarzaną substancją chemiczną (substancjami chemicznymi) są wykonane z jakiegokolwiek z następujących materiałów:

a)

niklu lub stopów o zawartości wagowej niklu powyżej 40 %;

b)

stopów o zawartości wagowej powyżej 25 % niklu i 20 % chromu;

c)

polimerów fluorowych (materiałów polimerowych lub elastomerowych o zawartości wagowej fluoru powyżej 35 %);

d)

szkła lub okładzin szklanych (w tym materiałów powlekanych szkliwami lub emaliowanych);

e)

grafitu lub grafitu węglowego;

f)

tantalu lub stopów tantalu;

g)

tytanu lub stopów tytanu;

h)

cyrkonu lub stopów cyrkonu;

i)

materiałów ceramicznych;

j)

żelazokrzemu (stopów żelaza o wysokiej zawartości krzemu); lub

k)

niobu lub stopów niobu.

ex 3925 10 00

ex 3925 90 80

ex 3926 90 92

ex 3926 90 97

ex 4009 21 00

ex 4009 22 00

ex 4009 41 00

ex 4009 42 00

ex 4016 93 00

ex 6909 11 00

ex 6909 12 00

ex 6909 19 00

ex 6909 90 00

ex 6914 90 00

ex 7020 00 10

ex 7020 00 30

ex 7020 00 80

ex 7304 41 00

ex 7304 49 93

ex 7304 49 95

ex 7304 49 99

ex 7304 51 81

ex 7304 51 89

ex 7304 59 92

ex 7304 59 93

ex 7304 59 99

ex 7306 40 20

ex 7306 40 80

ex 7306 50 20

ex 7306 50 80

ex 7306 69 10

ex 7306 69 90

ex 7306 90 00

ex 7309 00 10

ex 7309 00 30

ex 7309 00 51

ex 7309 00 59

ex 7309 00 90

ex 7310 10 00

ex 7310 29 10

ex 7310 29 90

ex 7311 00 00

ex 7326 90 92

ex 7326 90 94

ex 7326 90 96

ex 7326 90 98

ex 7507 11 00

ex 7507 12 00

ex 7507 20 00

ex 7508 90 00

ex 8103 90 90

ex 8108 90 50

ex 8108 90 60

ex 8108 90 90

ex 8109 90 00

ex 8112 99 30

ex 8401 20 00

ex 8401 40 00

ex 8401 10 00

ex 8412 90 20

ex 8413 50 40

ex 8413 60 39

ex 8413 60 61

ex 8413 60 69

ex 8413 60 70

ex 8413 60 80

ex 8413 70 21

ex 8413 70 29

ex 8413 70 45

ex 8413 70 51

ex 8413 70 59

ex 8413 70 65

ex 8413 70 75

ex 8413 70 81

ex 8413 70 89

ex 8413 81 00

ex 8413 82 00

ex 8413 91 00

ex 8414 10 25

ex 8414 10 81

ex 8414 10 89

ex 8414 40 10

ex 8414 40 90

ex 8414 59 20

ex 8414 59 40

ex 8414 59 80

ex 8414 80 11

ex 8414 80 19

ex 8414 80 59

ex 8414 80 73

ex 8414 80 75

ex 8414 80 78

ex 8414 80 80

ex 8414 90 00

ex 8417 80 30

ex 8417 80 50

ex 8417 80 70

ex 8418 69 00

ex 8418 99 10

ex 8419 40 00

ex 8419 50 00

ex 8419 89 10

ex 8419 89 30

ex 8419 89 98

ex 8419 90 85

ex 8477 80 93

ex 8477 80 99

ex 8479 82 00

ex 8479 89 97

ex 8479 90 80

(3)   Komory czystego powietrza o przepływie konwencjonalnym lub turbulentnym i niezależne wentylatorowe urządzenia filtracyjne HEPA, które mogą być wykorzystywane w obudowach zabezpieczających poziomu P3 lub P4 (BSL 3, BSL 4, L3, L4).

 

ex 8414 51 00

 

ex 8414 59 00

 

ex 8414 60 00

 

ex 8414 80 80

 

ex 8421 39 20

 

ex 8479 89 97”


(1)  Kody nomenklatury odpowiadają kodom odnośnych produktów stosowanym w Nomenklaturze scalonej, zdefiniowanym w art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 i określonym w załączniku I do tego rozporządzenia.


18.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/13


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1832

z dnia 17 października 2016 r.

zmieniające wzory świadectw na przywóz do Unii wyrobów mięsnych, produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit, jak również świeżego mięsa gospodarskich zwierząt nieparzystokopytnych określone w decyzjach 2000/572/WE i 2007/777/WE oraz w rozporządzeniu (UE) nr 206/2010 w odniesieniu do wymogów zdrowia publicznego dla pozostałości

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2002/99/WE z dnia 16 grudnia 2002 r. ustanawiającą przepisy o wymaganiach zdrowotnych dla zwierząt regulujące produkcję, przetwarzanie, dystrybucję oraz wprowadzanie produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi (1), w szczególności jej art. 9 ust. 2 lit. b) oraz art. 9 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W decyzji Komisji 2000/572/WE (3) ustanowiono warunki wystawiania świadectw weterynaryjnych dotyczących zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego przy przywozie do Unii przesyłek niektórych wyrobów mięsnych z państw trzecich. Stanowi, ona że przesyłkom takim towarzyszy świadectwo zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego zgodne z wzorem określonym w załączniku II do tej decyzji („świadectwo zdrowia dla wyrobów mięsnych”).

(2)

W decyzji Komisji 2007/777/WE (4) ustanowiono warunki zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego przy przywozie do Unii przesyłek produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit. Stanowi ona, że jedynie przesyłki, które spełniają wymogi wzoru świadectwa zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego określonego w załączniku III do tej decyzji („świadectwo zdrowia dla produktów mięsnych oraz przetworzonych towarów”) i którym towarzyszy takie świadectwo, mogą być przywożone do Unii.

(3)

W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 206/2010 (5) ustanowiono wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych na przywóz do Unii przesyłek zawierających świeże mięso zwierząt z rodziny koniowatych przeznaczone do spożycia przez ludzi. Stanowi, ono że przywóz tego rodzaju przesyłek jest dozwolony jedynie wówczas, gdy towarzyszy im świadectwo weterynaryjne sporządzone zgodnie ze wzorem świadectwa weterynaryjnego „EQU” dla świeżego mięsa, z wyłączeniem mięsa mielonego, gospodarskich zwierząt nieparzystokopytnych (Equus caballus, Equus asinus oraz ich krzyżówek) określone w części 2 załącznika II (świadectwo „EQU”) do tego rozporządzenia.

(4)

Dyrektywa Rady 96/22/WE (6) zakazuje między innymi przywozu z państw trzecich mięsa lub produktów przeznaczonych do spożycia przez ludzi i uzyskanych ze zwierząt, którym podawano określone substancje, w tym substancje o działaniu beta-agonistycznym. Dyrektywa ta zezwala na przywóz zwierząt przeznaczonych do hodowli, zwierząt hodowlanych, których okres aktywności reprodukcyjnej dobiega końca, lub pochodzącego od nich mięsa, z państw trzecich, które mogą zapewnić gwarancje co najmniej równoważne gwarancjom określonym we wspomnianej dyrektywie, które zostały ustanowione w celu zastosowania rozdziału V dyrektywy Rady 96/23/WE (7), opisującego środki, jakie należy podjąć w razie naruszenia.

(5)

W dyrektywie 96/23/WE ustanowiono środki monitorowania obecności niektórych substancji i grup pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego. Stanowi ona, że przywóz zwierząt do uboju oraz produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do spożycia przez ludzi jest dozwolony jedynie z państw trzecich, których plan monitorowania został zatwierdzony przez Komisję.

(6)

Gospodarskie zwierzęta nieparzystokopytne zazwyczaj nie są utrzymywane wyłącznie do produkcji mięsa i są wysyłane do uboju dopiero pod koniec ich życia produkcyjnego. W Unii zwierzęta z rodziny koniowatych uważane są za zwierzęta, od których lub z których pozyskuje się żywność, chyba że zostały nieodwracalnie wyłączone z uboju w celu spożycia przez ludzi zgodnie z dyrektywą 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8).

(7)

W następstwie wizyt kontrolnych w niektórych państwach trzecich, gdzie wykryto nieprawidłowości, oraz w celu zapewnienia zgodności z przepisami dyrektywy 96/22/WE, konieczne jest wzmocnienie gwarancji dotyczących przywozu świeżego mięsa koniowatych przeznaczonego do spożycia przez ludzi, oraz wyprodukowanych z niego z wyrobów mięsnych i produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit w odniesieniu do monitorowania substancji oraz grup pozostałości i substancji, o których mowa w załączniku I do dyrektywy 96/23/WE.

(8)

W związku z tym należy zmienić świadectwo zdrowia dla wyrobów mięsnych, świadectwo zdrowia dla produktów mięsnych i przetworzonych towarów oraz świadectwo EQU, aby zapewniały one niezbędne gwarancje, że objęte nimi towary, jeżeli są wyprodukowane z mięsa gospodarskich zwierząt nieparzystokopytnych lub zawierają je, zostały wytworzone z mięsa, które spełnia wymogi określone dla przywozu świeżego mięsa gospodarskich zwierząt nieparzystokopytnych.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzje 2000/572/WE i 2007/777/WE oraz rozporządzenie (UE) nr 206/2010.

(10)

Aby uniknąć zakłóceń w handlu, w przywozie do Unii przesyłek towarów, którym towarzyszy świadectwo zdrowia dla wyrobów mięsnych, w okresie przejściowym nadal dozwolone powinno być stosowanie świadectwa zdrowia dla produktów mięsnych i towarów przetworzonych oraz świadectwa EQU wydanych zgodnie z decyzjami 2000/572/WE i 2007/777/WE i rozporządzeniem (UE) nr 206/2010 przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem.

(11)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiana w decyzji 2000/572/WE

W załączniku II do decyzji 2000/572/WE wprowadza się zmianę zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Zmiana w decyzji 2007/777/WE

W załączniku III do decyzji 2007/777/WE wprowadza się zmianę zgodnie z załącznikiem II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Zmiana w rozporządzeniu (UE) nr 206/2010

W części 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 wprowadza się zmianę zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 4

Przepisy przejściowe

1.   W okresie przejściowym do dnia 31 marca 2017 r. przesyłki wyrobów mięsnych, którym towarzyszy świadectwo zdrowia dla wyrobów mięsnych wydane zgodnie ze wzorem określonym w załączniku II do decyzji 2000/572/WE przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem, nadal mogą być przywożone do Unii, pod warunkiem że dane świadectwo zostało wydane nie później niż w dniu 28 lutego 2017 r.

2.   W okresie przejściowym do dnia 31 marca 2017 r. przesyłki produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit, którym towarzyszy świadectwo zdrowia dla produktów mięsnych oraz przetworzonych towarów wydane zgodnie ze wzorem określonym w załączniku III do decyzji 2007/777/WE przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem, nadal mogą być przywożone do Unii, pod warunkiem że dane świadectwo zostało wydane nie później niż w dniu 28 lutego 2017 r.

3.   W okresie przejściowym do dnia 31 marca 2017 r. przesyłki świeżego mięsa koniowatych przeznaczonego do spożycia przez ludzi, którym towarzyszy świadectwo EQU wydane zgodnie ze wzorem określonym w części 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 przed zmianami wprowadzonymi niniejszym rozporządzeniem, nadal mogą być przywożone do Unii, pod warunkiem że dane świadectwo zostało wydane nie później niż w dniu 28 lutego 2017 r.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 18 z 23.1.2003, s. 11.

(2)  Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.

(3)  Decyzja Komisji 2000/572/WE z dnia 8 września 2000 r. ustanawiająca warunki dotyczące zdrowia zwierząt i warunki zdrowia publicznego oraz świadectwo weterynaryjne przy przywozie mięsa mielonego i wyrobów mięsnych z państw trzecich (Dz.U. L 240 z 23.9.2000, s. 19).

(4)  Decyzja Komisji 2007/777/WE z dnia 29 listopada 2007 r. ustanawiająca warunki zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego oraz wzory świadectw na przywóz z krajów trzecich niektórych produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit do spożycia przez ludzi i uchylająca decyzję 2005/432/WE (Dz.U. L 312 z 30.11.2007, s. 49).

(5)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 206/2010 z dnia 12 marca 2010 r. ustanawiające wykazy krajów trzecich, ich terytoriów lub części, upoważnionych do wprowadzania do Unii Europejskiej niektórych zwierząt oraz świeżego mięsa, a także wymogi dotyczące świadectw weterynaryjnych (Dz.U. L 73 z 20.3.2010, s. 1).

(6)  Dyrektywa Rady 96/22/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. dotycząca zakazu stosowania w gospodarstwach hodowlanych niektórych związków o działaniu hormonalnym, tyreostatycznym i ß-agonistycznym i uchylająca dyrektywy 81/602/EWG, 88/146/EWG oraz 88/299/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 3).

(7)  Dyrektywa Rady 96/23/WE z dnia 29 kwietnia 1996 r. w sprawie środków monitorowania niektórych substancji i ich pozostałości u żywych zwierząt i w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz uchylająca dyrektywy 85/358/EWG i 86/469/EWG oraz decyzje 89/187/EWG i 91/664/EWG (Dz.U. L 125 z 23.5.1996, s. 10).

(8)  Dyrektywa 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 listopada 2001 r. w sprawie wspólnotowego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych (Dz.U. L 311 z 28.11.2001, s. 1).


ZAŁĄCZNIK I

W załączniku II do decyzji 2000/572/WE we wzorze świadectwa zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego dla wyrobów mięsnych przeznaczonych do wysyłki do Unii Europejskiej z państw trzecich w poświadczeniu zdrowia publicznego w części II dodaje się pkt II.1.10 w brzmieniu:

„(2) [II.1.10.

jeśli zawiera materiał pochodzący z gospodarskich zwierząt nieparzystokopytnych, świeże mięso wykorzystywane przy przygotowaniu wyrobów mięsnych:

(2)

[zostało pozyskane z gospodarskich zwierząt nieparzystokopytnych, które bezpośrednio przed ubojem były utrzymywane przez co najmniej sześć miesięcy lub od urodzenia, jeżeli zostały poddane ubojowi w wieku poniżej sześciu miesięcy, lub od przywozu jako koniowate, od których lub z których pozyskuje się żywność, z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeśli zostały przywiezione mniej niż sześć miesięcy przed ubojem, w państwie trzecim:

a)

w którym podawanie gospodarskim zwierzętom nieparzystokopytnym:

(i)

tyreostatyków, stilbenów, pochodnych stilbenów oraz ich soli i estrów, estradiolu 17β i jego pochodnych estrowych jest zakazane;

(ii)

innych substancji mających działanie estrogenne, androgenne lub gestagenne oraz beta-agonistów dozwolone jest wyłącznie w przypadku:

działania leczniczego zdefiniowanego w art. 1 ust. 2 lit. b) dyrektywy 96/22/WE, jeśli są stosowane zgodnie z art. 4 ust. 2 tej dyrektywy, lub

działania zootechnicznego określonego w art. 1 ust. 2 lit. c) dyrektywy 96/22/WE, jeśli są stosowane zgodnie z art. 5 tej dyrektywy; oraz

b)

które miało, przynajmniej w ciągu sześciu miesięcy poprzedzających ubój zwierząt, plan monitorowania grup pozostałości oraz substancji, o których mowa w załączniku I do dyrektywy 96/23/WE, obejmujący koniowate urodzone na terytorium państwa trzeciego lub przywożone do państwa trzeciego oraz który został zatwierdzony zgodnie z art. 29 ust. 1 akapit czwarty dyrektywy 96/23/WE;]]

lub (2)

[zostało przywiezione z państwa członkowskiego Unii Europejskiej.]]”.


ZAŁĄCZNIK II

W załączniku III do decyzji 2007/777/WE we wzorze świadectwa zdrowia zwierząt i zdrowia publicznego dla niektórych produktów mięsnych oraz przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit przeznaczonych do wysyłki do Unii Europejskiej z państw trzecich w poświadczeniu zdrowia publicznego w części II dodaje się pkt II.2.10 w brzmieniu:

„(2) II.2.10.

jeśli zawierają materiał pochodzący z domowych zwierząt koniowatych, świeże mięso, żołądki, pęcherze lub jelita wykorzystywane przy przygotowaniu produktów mięsnych lub przetworzonych żołądków, pęcherzy i jelit

(2)

[zostały pozyskane z koni domowych, które bezpośrednio przed ubojem były utrzymywane przez co najmniej sześć miesięcy lub od urodzenia, jeżeli zostały poddane ubojowi w wieku poniżej sześciu miesięcy, lub od przywozu jako koniowate, od których lub z których pozyskuje się żywność, z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeśli zostały przywiezione mniej niż sześć miesięcy przed ubojem, w państwie trzecim:

a)

w którym podawanie koniom domowym:

(i)

tyreostatyków, stilbenów, pochodnych stilbenów oraz ich soli i estrów, estradiolu 17β i jego pochodnych estrowych jest zakazane;

(ii)

innych substancji mających działanie estrogenne, androgenne lub gestagenne oraz beta-agonistów dozwolone jest wyłącznie w przypadku:

działania leczniczego zdefiniowanego w art. 1 ust. 2 lit. b) dyrektywy 96/22/WE, jeśli są stosowane zgodnie z art. 4 ust. 2 tej dyrektywy, lub

działania zootechnicznego określonego w art. 1 ust. 2 lit. c) dyrektywy 96/22/WE, jeśli są stosowane zgodnie z art. 5 tej dyrektywy; oraz

b)

które miało, przynajmniej w ciągu sześciu miesięcy poprzedzających ubój zwierząt, plan monitorowania grup pozostałości oraz substancji, o których mowa w załączniku I do dyrektywy 96/23/WE, obejmujący koniowate urodzone na terytorium państwa trzeciego lub przywożone do państwa trzeciego oraz który został zatwierdzony zgodnie z art. 29 ust. 1 akapit czwarty dyrektywy 96/23/WE.]

(2) lub

[zostały przywiezione z państwa członkowskiego Unii Europejskiej.]”


ZAŁĄCZNIK III

W części 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 206/2010 we wzorze świadectwa weterynaryjnego „EQU” dla świeżego mięsa, z wyłączeniem mięsa mielonego, gospodarskich zwierząt nieparzystokopytnych (Equus caballus, Equus asinus oraz ich krzyżówek), pkt II.1.7 poświadczenia zdrowia publicznego w części II otrzymuje brzmienie:

„II.1.7.

mięso pozyskano z gospodarskich zwierząt nieparzystokopytnych, które bezpośrednio przed ubojem były utrzymywane przez co najmniej sześć miesięcy lub od urodzenia, jeżeli zostały poddane ubojowi w wieku poniżej sześciu miesięcy, lub od przywozu jako koniowate, od których lub z których pozyskuje się żywność, z państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jeśli zostały przywiezione mniej niż sześć miesięcy przed ubojem, w państwie trzecim:

a)

w którym podawanie gospodarskim zwierzętom nieparzystokopytnym:

(i)

tyreostatyków, stilbenów, pochodnych stilbenów oraz ich soli i estrów, estradiolu 17β i jego pochodnych estrowych jest zakazane;

(ii)

innych substancji mających działanie estrogenne, androgenne lub gestagenne oraz beta-agonistów dozwolone jest wyłącznie w przypadku:

działania leczniczego zdefiniowanego w art. 1 ust. 2 lit. b) dyrektywy 96/22/WE, jeśli są stosowane zgodnie z art. 4 ust. 2 tej dyrektywy, lub

działania zootechnicznego określonego w art. 1 ust. 2 lit. c) dyrektywy 96/22/WE, jeśli są stosowane zgodnie z art. 5 tej dyrektywy; oraz

b)

które miało, przynajmniej w ciągu sześciu miesięcy poprzedzających ubój zwierząt, plan monitorowania grup pozostałości oraz substancji, o których mowa w załączniku I do dyrektywy 96/23/WE, obejmujący koniowate urodzone na terytorium państwa trzeciego lub przywożone do państwa trzeciego oraz który został zatwierdzony zgodnie z art. 29 ust. 1 akapit czwarty dyrektywy 96/23/WE;”.


18.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/19


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1833

z dnia 17 października 2016 r.

dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu lektyn fasoli (lektyn Phaseolus vulgaris) jako dodatku paszowego dla prosiąt ssących (posiadacz zezwolenia Biolek Sp. z o.o.)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu lektyn fasoli (lektyn Phaseolus vulgaris). Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu lektyn fasoli (lektyn Phaseolus vulgaris) jako dodatku paszowego dla prosiąt ssących, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”.

(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) w opiniach z dnia 29 października 2014 r. (2) i 22 października 2015 r. (3) stwierdził, że w proponowanych warunkach stosowania preparat lektyn fasoli (lektyn Phaseolus vulgaris) nie ma niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko. Ponadto Urząd stwierdził, że dodatek należy uznać za substancję działającą uczulająco na drogi oddechowe i że istnieje potencjalne zagrożenie w wyniku narażenia przez drogi oddechowe. Urząd stwierdził również, że może on mieć pewien potencjał w zakresie poprawy wyników u prosiąt w okresie po odsadzeniu. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd zweryfikował również sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(5)

Ocena preparatu lektyn fasoli (lektyn Phaseolus vulgaris) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „inne dodatki zootechniczne”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

(2)  Dziennik EFSA 2015; 13(1):3903.

(3)  Dziennik EFSA 2015; 13(11):4276.


ZAŁĄCZNIK

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

Jednostki aktywności zwierzę/dzień

Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: inne dodatki zootechniczne (stymulator wydajności u prosiąt odsadzonych od maciory)

4d13

Biolek Sp. z o.o.

Lektyny fasoli

Skład dodatku

Preparat lektyn fasoli (lektyn Phaseolus vulgaris), o minimalnej aktywności: 1 280 HAU/g (1)

Charakterystyka substancji czynnej

Mieszanina izoform fitohemaglutyniny (PHA): PHA-E4, PHA-E3L, PHA-E2L2, PHA-EL3, PHA-L4

CAS (PHA-L) 9008-97-3

Metody analityczne  (2)

Do oznaczania ilościowego lektyny fasoli w dodatku:

Test hemaglutynacji

Prosięta ssące

14 dni

220 HAU

660 HAU

1.

W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania i długość okresu przechowywania.

2.

Dodatek podaje się jedynie w mieszance paszowej uzupełniającej prosiętom ssącym od 10. do 14. dnia życia w dawce maksymalnej:

220 HAU/prosię ssące/dzień przez 3 dni lub

660 HAU/prosię ssące (w jednym dniu).

3.

Na etykiecie dodatku należy podać instrukcję stosowania w mieszance paszowej uzupełniającej.

4.

Podmioty działające na rynku pasz ustanawiają procedury postępowania i środki organizacyjne dla użytkowników dodatku i premiksów, tak aby ograniczyć ewentualne zagrożenia związane z ich stosowaniem. Jeżeli takich zagrożeń nie można wyeliminować lub ograniczyć do minimum za pomocą tych procedur i środków, dodatek i premiksy należy stosować przy użyciu odpowiednich środków ochrony indywidualnej, w tym ochrony dróg oddechowych.

7 listopada 2026 r.


(1)  1 HAU (jednostka hemaglutynacji (HAU) to ilość materiału (1 mg/ml) w ostatnim rozcieńczeniu powodującym 50-procentową aglutynację (zlepienie) czerwonych krwinek.

(2)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej ds. dodatków paszowych: https://ec.europa.eu/jrc/en/eurl/feed-additives/evaluation-reports


18.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/22


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1834

z dnia 17 października 2016 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 37/2010 w odniesieniu do substancji „monepantel”

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 470/2009 z dnia 6 maja 2009 r. ustanawiające wspólnotowe procedury określania maksymalnych limitów pozostałości substancji farmakologicznie czynnych w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2377/90 oraz zmieniające dyrektywę 2001/82/WE Parlamentu Europejskiego i Rady i rozporządzenie (WE) nr 726/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (1), w szczególności jego art. 14 w związku z art. 17,

uwzględniając opinię Europejskiej Agencji Leków wydaną przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Art. 17 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 zawiera wymóg określania w drodze rozporządzenia maksymalnego limitu pozostałości („MLP”) substancji farmakologicznie czynnych przeznaczonych do stosowania w Unii w weterynaryjnych produktach leczniczych dla zwierząt, od których lub z których pozyskuje się żywność, bądź w produktach biobójczych stosowanych w produkcji zwierzęcej.

(2)

W tabeli 1 w załączniku do rozporządzenia Komisji (UE) nr 37/2010 (2) określono substancje farmakologicznie czynne i ich klasyfikację w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości (MLP) w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

(3)

Obecnie monepantel jest wymieniony w tabeli jako substancja dopuszczona do stosowania u owiec i kóz w odniesieniu do mięśni, tłuszczu, wątroby, nerek i mleka.

(4)

Do Europejskiej Agencji Leków (EMA) złożono wniosek w sprawie rozszerzenia obecnego wpisu dotyczącego monepantelu na bydło.

(5)

Na podstawie opinii wydanej przez Komitet ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych EMA zaleciła określenie MLP monepantelu w tkankach bydła z wyłączeniem zwierząt, których mleko jest przeznaczone do spożycia przez ludzi.

(6)

Zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 470/2009 EMA powinna rozważyć zastosowanie MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej w danym środku spożywczym w odniesieniu do innego środka spożywczego uzyskanego z tego samego gatunku lub MLP określonych dla substancji farmakologicznie czynnej u jednego lub większej liczby gatunków w odniesieniu do innych gatunków.

(7)

EMA uznała, że na obecnym etapie nie należy dokonywać ekstrapolacji MLP dla monepantelu z mleka owiec i kóz na mleko bydlęce ze względu na niewystarczające dane.

(8)

W rozporządzeniu (UE) nr 37/2010 należy zatem wprowadzić odpowiednie zmiany.

(9)

Należy zapewnić zainteresowanym stronom odpowiedni czas na wprowadzenie środków niezbędnych do zapewnienia zgodności z nowym MLP.

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Weterynaryjnych Produktów Leczniczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 17 grudnia 2016 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2016 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 11.

(2)  Rozporządzenie Komisji (UE) nr 37/2010 z dnia 22 grudnia 2009 r. w sprawie substancji farmakologicznie czynnych i ich klasyfikacji w odniesieniu do maksymalnych limitów pozostałości w środkach spożywczych pochodzenia zwierzęcego (Dz.U. L 15 z 20.1.2010, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

W tabeli 1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 37/2010 wpis dotyczący substancji „monepantel” otrzymuje brzmienie:

Substancja farmakologicznie czynna

Pozostałość znacznikowa

Gatunki zwierząt

MLP

Tkanki docelowe

Inne przepisy (na podstawie art. 14 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 470/2009)

Klasyfikacja terapeutyczna

„Monepantel

Sulfon monepantelu

Owce, kozy

700 μg/kg

Mięśnie

BRAK WPISU

Środki przeciwpasożytnicze/Środki przeciw endopasożytom”

7 000 μg/kg

Tłuszcz

5 000 μg/kg

Wątroba

2 000 μg/kg

Nerki

170 μg/kg

Mleko

Bydło

300 μg/kg

Mięśnie

Nie stosować u zwierząt, których mleko przeznaczone jest do spożycia przez ludzi.

7 000 μg/kg

Tłuszcz

2 000 μg/kg

Wątroba

1 000 μg/kg

Nerki


18.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/25


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2016/1835

z dnia 17 października 2016 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 października 2016 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MA

132,6

ZZ

132,6

0707 00 05

TR

145,2

ZZ

145,2

0709 93 10

TR

138,5

ZZ

138,5

0805 50 10

AR

87,8

CL

82,2

TR

89,3

UY

51,6

ZA

94,2

ZZ

81,0

0806 10 10

BR

288,3

EG

169,2

TR

153,1

ZZ

203,5

0808 10 80

AR

191,8

AU

196,9

BR

124,9

CL

146,5

NZ

137,9

ZA

97,2

ZZ

149,2

0808 30 90

CN

73,6

TR

134,9

ZZ

104,3


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


DECYZJE

18.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/27


DECYZJA RADY (UE) 2016/1836

z dnia 10 października 2016 r.

w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Austrii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 305,

uwzględniając propozycję rządu Austrii,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. W dniu 13 maja 2016 r. decyzją Rady (UE) 2016/814 (4) stanowisko zastępcy członka w miejsce Elisabeth VITOUCH zajęła Muna DUZDAR.

(2)

Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Muny DUZDAR,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów do końca bieżącej kadencji, czyli do dnia 25 stycznia 2020 r., zostaje niniejszym mianowana następująca osoba:

Peter FLORIANSCHÜTZ, Abgeordneter zum Wiener Landtag und Mitglied des Gemeinderats der Stadt Wien.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 października 2016 r.

W imieniu Rady

G. MATEČNÁ

Przewodniczący


(1)  Decyzja Rady (UE) 2015/116 z dnia 26 stycznia 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 20 z 27.1.2015, s. 42).

(2)  Decyzja Rady (UE) 2015/190 z dnia 5 lutego 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 31 z 7.2.2015, s. 25).

(3)  Decyzja Rady (UE) 2015/994 z dnia 23 czerwca 2015 r. w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r. (Dz.U. L 159 z 25.6.2015, s. 70).

(4)  Decyzja Rady (UE) 2016/814 z dnia 13 maja 2016 r. w sprawie mianowania zastępcy członka Komitetu Regionów zaproponowanego przez Republikę Austrii (Dz.U. L 133 z 24.5.2016, s. 8).


18.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/28


DECYZJA WYKONAWCZA RADY (UE) 2016/1837

z dnia 11 października 2016 r.

upoważniająca Rzeczpospolitą Polską do dalszego stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (1), w szczególności jej art. 395,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Art. 168 dyrektywy 2006/112/WE ustanawia prawo podatnika do odliczenia podatku od wartości dodanej (VAT) naliczonego od dostarczanych mu towarów i świadczonych na jego rzecz usługi, które są wykorzystywane na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika. Art. 26 ust. 1 lit. a) tej dyrektywy zawiera wymóg rozliczania się z VAT w przypadku użycia towarów stanowiących część majątku przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników lub, bardziej ogólnie, do celów innych niż działalność jego przedsiębiorstwa.

(2)

Na mocy decyzji wykonawczej Rady 2013/805/UE (2) Polska została upoważniona, do dnia 31 grudnia 2016 r., do ograniczenia do wysokości 50 % prawa do odliczania VAT od zakupu, nabycia wewnątrzwspólnotowego, przywozu, wynajmu lub leasingu niektórych silnikowych pojazdów drogowych oraz wydatków z nimi związanych, jeśli pojazd nie jest używany wyłącznie do celów działalności gospodarczej, a także do zwolnienia podatnika z obowiązku rozliczania się z VAT od wykorzystania pojazdów objętych ograniczeniem do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (zwanych dalej „środkami stanowiącymi odstępstwo”).

(3)

Pismem zarejestrowanym przez Komisję w dniu 8 lutego 2016 r. Polska wniosła o upoważnienie jej do dalszego stosowania środków stanowiących odstępstwo.

(4)

Zgodnie z art. 395 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie, pismem z dnia 6 czerwca 2016 r., o wniosku złożonym przez Polskę. Pismem z dnia 8 czerwca 2016 r. Komisja powiadomiła Polskę, że posiada wszystkie informacje konieczne do rozpatrzenia wniosku.

(5)

Zgodnie z art. 3 ust. 2 decyzji 2013/805/UE Polska przedłożyła Komisji – wraz z wnioskiem o przedłużenie – sprawozdanie ze stosowania przywołanej decyzji, zawierające m.in. przegląd stosowanego ograniczenia procentowego dotyczącego prawa do odliczenia. Na podstawie dostępnych informacji Polska uważa, że stawka 50 % pozostaje zasadna. Jednocześnie, w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania, wymóg rozliczania się z VAT w przypadku użycia pojazdu silnikowego do celów niezwiązanych z prowadzeniem działalności gospodarczej powinien być zawieszony, jeśli pojazd ten podlega takiemu ograniczeniu. Te środki stanowiące odstępstwo mogą być uzasadnione potrzebą uproszczenia procedury naliczania VAT i zapobieżenia uchylaniu się od płacenia podatków poprzez niewłaściwe prowadzenie dokumentacji oraz składanie fałszywych deklaracji podatkowych.

(6)

Przedłużenie stosowania środków stanowiących odstępstwo powinno być ograniczone w czasie, tak aby można było ocenić ich skuteczność oraz stwierdzić, czy wskaźnik procentowy jest odpowiedni; należy zatem upoważnić Polskę do dalszego stosowania środków stanowiących odstępstwo do dnia 31 grudnia 2019 r.

(7)

Jeżeli Polska uzna za konieczne przedłużenie stosowania środków stanowiących odstępstwo na kolejny okres po roku 2019, najpóźniej do dnia 1 kwietnia 2019 r. powinna przedłożyć Komisji, wraz z wnioskiem o przedłużenie, sprawozdanie dotyczące stosowania środków stanowiących odstępstwo, zawierające przegląd stosowanego wskaźnika procentowego.

(8)

Przedłużenie stosowania środków stanowiących odstępstwo będzie miało jedynie niewielki wpływ na ogólną kwotę podatku pobieranego na końcowym etapie konsumpcji i nie wpłynie negatywnie na zasoby własne Unii z tytułu VAT.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję wykonawczą 2013/805/UE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Art. 3 decyzji wykonawczej 2013/805/UE otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

1.   Niniejsza decyzja traci moc z dniem 31 grudnia 2019 r.

2.   Wniosek o przedłużenie środków stanowiących odstępstwo określonych w niniejszej decyzji przedkłada się Komisji do dnia 1 kwietnia 2019 r. Do takiego wniosku dołącza się sprawozdanie obejmujące przegląd stosowanego ograniczenia procentowego dotyczącego prawa do odliczenia VAT na podstawie niniejszej decyzji.”.

Artykuł 2

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Rzeczypospolitej Polskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 października 2016 r.

W imieniu Rady

P. KAŽIMÍR

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1.

(2)  Decyzja wykonawcza Rady 2013/805/UE z dnia 17 grudnia 2013 r. upoważniająca Rzeczpospolitą Polską do stosowania środków stanowiących odstępstwo od art. 26 ust. 1 lit. a) i art. 168 dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 353 z 28.12.2013, s. 51).


18.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/30


DECYZJA RADY (UE) 2016/1838

z dnia 13 października 2016 r.

w sprawie wytycznych dotyczących polityki zatrudnienia państw członkowskich na rok 2016

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 148 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

uwzględniając opinię Komitetu ds. Zatrudnienia (3),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) stanowi, że państwa członkowskie i Unia działają w celu wypracowania skoordynowanej strategii dla zatrudnienia, w szczególności na rzecz wspierania wysokiego poziomu kwalifikacji i wyszkolenia pracowników i ich zdolności do dostosowywania się, jak również wspierania reagujących na zmiany gospodarcze rynków pracy, mając na względzie osiągnięcie celów określonych w art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej.

(2)

Zaproponowana przez Komisję strategia „Europa 2020” na rzecz inteligentnego i zrównoważonego wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu (zwana dalej »strategią „Europa 2020”«) umożliwia Unii ukierunkowanie swojej gospodarki na inteligentny i zrównoważony wzrost sprzyjający włączeniu społecznemu, któremu to wzrostowi towarzyszy wysoki poziom zatrudnienia, wydajności i spójności społecznej. Pięć głównych celów stanowią cele wspólne, które wytyczają kierunek działań państw członkowskich, uwzględniając ich sytuacje wyjściowe i uwarunkowania krajowe, jak również sytuację i uwarunkowania Unii. W dniu 14 lipca 2015 r. Rada przyjęła zalecenie (UE) 2015/1184 (4) w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii. Ponadto w dniu 5 października 2015 r. Rada przyjęła decyzję (UE) 2015/1848 (5) w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich na rok 2015 („wytyczne dotyczące zatrudnienia”). Te dwa zestawy zaleceń stanowią zintegrowane wytyczne w sprawie realizacji strategii „Europa 2020” (zwane dalej »zintegrowanymi wytycznymi dla strategii „Europa 2020”«). Europejska strategia zatrudnienia ma kluczowe znaczenie dla wdrażania celów strategii „Europa 2020” w zakresie zatrudnienia i rynku pracy.

(3)

Zintegrowane wytyczne dla strategii „Europa 2020” są zgodne z konkluzjami Rady Europejskiej z dnia 17 i 18 marca 2016 r. oraz z paktem stabilności i wzrostu. Wyznaczają one dokładny kierunek, w jakim państwa członkowskie powinny zmierzać, opracowując swoje krajowe programy reform i wdrażając reformy, a także odzwierciedlają współzależności. Wytyczne dotyczące zatrudnienia powinny stanowić podstawę wszelkich zaleceń, jakie Rada może kierować do poszczególnych państw członkowskich na podstawie art. 148 ust. 4 TFUE, równolegle z zaleceniami kierowanymi do poszczególnych państw członkowskich na podstawie art. 121 ust. 2 TFUE. Wytyczne dotyczące zatrudnienia powinny stanowić również podstawę opracowywania wspólnego sprawozdania o zatrudnieniu, przesyłanego co roku przez Radę i Komisję do Rady Europejskiej.

(4)

Analiza krajowych programów reform państw członkowskich zawartych we wspólnym sprawozdaniu o zatrudnieniu wskazuje na to, że państwa członkowskie powinny skupiać wszystkie wysiłki na zwiększaniu popytu na pracę, zwiększaniu podaży pracy, umiejętności i kompetencji, poprawie funkcjonowania rynku pracy, wspieraniu włączenia społecznego, zwalczaniu ubóstwa oraz promowaniu równych szans.

(5)

Podczas realizacji wytycznych dotyczących zatrudnienia państwa członkowskie powinny zbadać możliwości skorzystania z Europejskiego Funduszu Socjalnego.

(6)

Wytyczne dotyczące zatrudnienia nie powinny ulegać zmianom, aby można było skupić się na ich wdrażaniu. Aktualizacja wytycznych dotyczących zatrudnienia powinna zatem być ściśle ograniczona. W świetle oceny rozwoju sytuacji na rynkach pracy i sytuacji społecznej od przyjęcia wytycznych dotyczących zatrudnienia w 2015 r. ich aktualizacja nie jest konieczna. Powody przyjęcia wytycznych dotyczących zatrudnienia w roku 2015 pozostają aktualne, w związku z czym wytyczne te powinny zostać utrzymane,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wytyczne dotyczące polityk zatrudnienia państw członkowskich, określone w załączniku do decyzji (UE) 2015/1848, zostają utrzymane na rok 2016, a państwa członkowskie uwzględniają je w swoich politykach zatrudnienia.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 13 października 2016 r.

W imieniu Rady

J. RICHTER

Przewodniczący


(1)  Opinia z dnia 15 września 2016 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Dz.U. C 264 z 20.7.2016, s. 134.

(3)  Opinia z dnia 16 lutego 2016 r.

(4)  Zalecenie Rady (UE) 2015/1184 z dnia 14 lipca 2015 r. w sprawie ogólnych wytycznych dotyczących polityk gospodarczych państw członkowskich i Unii Europejskiej (Dz.U. L 192 z 18.7.2015, s. 27).

(5)  Decyzja Rady (UE) 2015/1848 z dnia 5 października 2015 r. w sprawie wytycznych dotyczących polityk zatrudnienia państw członkowskich na rok 2015 ( Dz.U. L 268 z 15.10.2015, s. 28).


18.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/32


DECYZJA RADY (WPZiB) 2016/1839

z dnia 17 października 2016 r.

zmieniająca decyzję 2010/638/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

uwzględniając wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 25 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/638/WPZiB (1) w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei.

(2)

Jak wynika z przeglądu decyzji 2010/638/WPZiB, obowiązywanie tych środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 27 października 2017 r.

(3)

Decyzję 2010/638/WPZiB należy zatem odpowiednio zmienić,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Art. 8 ust. 2 decyzji 2010/638/WPZiB otrzymuje brzmienie:

„2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 27 października 2017 r. Jest ona przedmiotem ciągłego przeglądu. Jest ona odpowiednio odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 17 października 2016 r.

W imieniu Rady

F. MOGHERINI

Przewodniczący


(1)  Decyzja Rady 2010/638/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei (Dz.U. L 280 z 26.10.2010, s. 10).


18.10.2016   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/33


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2016/1840

z dnia 14 października 2016 r.

zmieniająca załącznik IV do dyrektywy Rady 2009/156/WE w odniesieniu do metod diagnozowania afrykańskiego pomoru koni

(notyfikowana jako dokument nr C(2016) 6509)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2009/156/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (1), w szczególności jej art. 20,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Załącznik IV do dyrektywy 2009/156/WE określa metody diagnozowania afrykańskiego pomoru koni, które w razie potrzeby należy stosować do celów badania zwierząt przed ich przemieszczaniem w Unii lub przywozem z państw trzecich.

(2)

Od czasu przyjęcia dyrektywy 2009/156/WE zdolności laboratoriów do prowadzenia zaawansowanych, bardzo dokładnych i skutecznych testów do diagnostyki afrykańskiego pomoru koni rozwinęły się. Równocześnie zmieniono rozdział dotyczący diagnostyki afrykańskiego pomoru koni w podręczniku badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) (2), aby odzwierciedlić tę ewolucję.

(3)

Laboratorium referencyjne Unii Europejskiej dla afrykańskiego pomoru koni (3) przedstawiło w ramach swojego programu prac na 2014 r. sprawozdanie dotyczące oceny technicznej metody diagnostycznej określonej w załączniku IV do dyrektywy 2009/156/WE. W ocenie przedstawionej Komisji w maju 2015 r., stwierdzono, że kompetycyjny test ELISA nie jest już dostępny, pośrednie testy ELISA nie są w powszechnym użyciu, ale mogą być dostarczone w ciągu 4–6 miesięcy od złożenia wniosku, oraz że ten blokujący test ELISA jest dostępny i powszechnie stosowany do analizy próbek podczas badań biegłości organizowanych przez laboratorium referencyjne Unii Europejskiej na potrzeby diagnozowania afrykańskiego pomoru koni.

(4)

W sprawozdaniu wskazano ponadto na przewagę rozpoznawania kwasu nukleinowego metodami łańcuchowej reakcji polimerazy z odwrotną transkrypcją (RT-PCR) nad serologicznymi metodami diagnostycznymi, ponieważ te pierwsze umożliwiają wykrycie choroby we wczesnym stadium infekcji. Co więcej, większość krajowych laboratoriów referencyjnych państw członkowskich Unii Europejskiej stosuje, w tym do diagnozy afrykańskiego pomoru koni, metody RT-PCR w czasie rzeczywistym, które w rocznych badaniach biegłości przeprowadzonych w latach 2009–2014 uznano za odpowiednie. Sprawozdanie wskazuje również, że poza terytorium Unii wiele laboratoriów referencyjnych OIE i innych laboratoriów posiadających szczególne doświadczenie w zakresie afrykańskiego pomoru koni wprowadziło co najmniej jedną z metod RT-PCR w czasie rzeczywistym do wykrywania genomu wirusa afrykańskiego pomoru koni.

(5)

W dniach 24–25 listopada 2015 r. na wspólnych warsztatach laboratoriów referencyjnych Unii Europejskiej oraz krajowych laboratoriów referencyjnych w Ascot (Zjednoczone Królestwo) poświęconych afrykańskiemu pomorowi koni i chorobie niebieskiego języka zalecono włączenie metod wykrywania wirusa afrykańskiego pomoru koni z wykorzystaniem łańcuchowej reakcji polimerazy z odwrotną transkrypcją w czasie rzeczywistym (RT-PCR w czasie rzeczywistym) do załącznika IV do dyrektywy 2009/156/WE.

(6)

Chociaż wszystkie dostępne metody wykrywania wirusa afrykańskiego pomoru koni z wykorzystaniem RT-PCR w czasie rzeczywistym są wystarczająco precyzyjne, laboratoria najczęściej stosują procedurę opisaną przez Agüero i in. (2008) (4). Metoda opisana przez Guthrie i in. (2013) (5) została opracowana specjalnie na potrzeby zagwarantowania bezpiecznego przewozu koni z obszarów zagrożonych zakażeniem afrykańskim pomorem koni po minimalnym okresie kwarantanny wymaganym zgodnie z Kodeksem zdrowia zwierząt lądowych (6) OIE.

(7)

Należy zatem włączyć do załącznika IV do dyrektywy 2009/156/WE metody identyfikacji czynnika chorobotwórczego i wykrywania przeciwciał jako uzupełniające metody szybkiego diagnozowania afrykańskiego pomoru koni.

(8)

Załącznik IV do dyrektywy 2009/156/WE należy zatem zmienić, wykreślając kompetycyjny test ELISA, jak również aktualizując procedury stosowania pośredniego i blokującego testu ELISA zgodnie z rozdziałem 2.5.1 Podręcznika testów diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE), wydanie z 2016 r., opartego na wersji przyjętej przez Światowe Zgromadzenie Delegatów OIE w maju 2012 r. (7). Jednocześnie należy włączyć do tego załącznika procedury RT-PCR w czasie rzeczywistym opisane przez Agüero i in. (2008) oraz przez Guthrie i in. (2013) w celu udostępnienia tych testów na obecność czynnika chorobotwórczego na potrzeby testów realizowanych przed przemieszczaniem.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2009/156/WE.

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik IV do dyrektywy 2009/156/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 października 2016 r.

W imieniu Komisji

Vytenis ANDRIUKAITIS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 192 z 23.7.2010, s. 1.

(2)  http://www.oie.int/fileadmin/Home/eng/Health_standards/tahm/2.05.01_AHS.pdf

(3)  Dyrektywa Rady 92/35/EWG z dnia 29 kwietnia 1992 r. ustanawiająca zasady kontroli i środki zwalczania afrykańskiego pomoru koni (Dz.U. L 157 z 10.6.1992, s. 19).

(4)  M. Agüero, C. Gomez-Tejedor, M. Angeles Cubillo, C. Rubio, E. Romero i A. Jimenez-Clavero (2008), Test łańcuchowej reakcji polimerazy z odwrotną transkrypcją w czasie rzeczywistym na potrzeby wykrywania wirusa afrykańskiego pomoru koni, J. Vet. Diagn. Invest., 20, 325–328.

(5)  A.J. Guthrie, N.J. MacLachlan, C. Joone, C.W. Lourens, C.T. Weyer, M. Quan, M.S. Monyai, I.A. Gardner, Diagnostyczna precyzja dupleksowej łańcuchowej reakcji polimerazy z odwrotną transkrypcją w czasie rzeczywistym przy wykrywaniu wirusa afrykańskiego pomoru koni (ang. Diagnostic accuracy of a duplex real-time reverse transcription quantitative PCR assay for detection of African horse sickness virus), Journal of Virological Methods, 2013;189(1):30-35.

(6)  http://www.oie.int/fileadmin/Home/eng/Health_standards/tahc/current/chapitre_ahs.pdf

(7)  Zob. przypis 2.


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK IV

AFRYKAŃSKI POMÓR KONI

DIAGNOZOWANIE

CZĘŚĆ A

Badania serologiczne

Opisana poniżej metoda serologiczna to test immunoenzymatyczny (ELISA) na podstawie pkt 2 sekcji B rozdziału 2.5.1 Podręcznika testów diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych, przyjętego przez Światowe Zgromadzenie Delegatów OIE w maju 2012 r. (wydanie z 2016 r.).

Białko wirusowe VP7 jest głównym antygenem immunogennym wirusa afrykańskiego pomoru koni (AHSV) i występuje w dziewięciu serotypach wirusa AHSV. Rekombinowane białka AHSV-VP7 okazały się stabilne, nieszkodliwe i zdatne do wykorzystania jako antygeny w badaniach ELISA służących wykrywaniu przeciwciał AHSV, dzięki wysokiemu poziomowi czułości i swoistości (Laviada i in., 1992b (1); Maree i Pawęska, 2005). Pośredni test ELISA oraz blokujący test ELISA to dwa testy ELISA z wykorzystaniem AHS-VP7 odpowiednie do serologicznego diagnozowania afrykańskiego pomoru koni.

1.   Pośredni test ELISA na obecność przeciwciał wirusa afrykańskiego pomoru koni (AHSV)

Koniugat wykorzystywany w tej metodzie to znakowana peroksydazą chrzanową antykońska IgG gamma-globulina reagująca z surowicą koni, mułów i osłów. W metodzie opisanej przez Maree i Pawęskę (2005) (2) jako koniugat wykorzystuje się białko G, które reaguje też z surowicą zebry.

Centro de Investigación en Sanidad Animal (CISA), Hiszpania, może dostarczyć antygeny w ciągu 4–6 miesięcy od złożenia wniosku.

1.1.   Procedura badania

1.1.1.   Faza stała

1.1.1.1.

Pokryć płytki do testu ELISE rekombinowanym AHSV-4 VP7 rozpuszczonym w węglanowo-dwuwęglanowym buforze, pH 9,6. Płytki inkubować przez całą noc w temperaturze 4 °C.

1.1.1.2.

Umyć płytki pięć razy wodą destylowaną zawierającą 0,01 % (v/v) Tween 20 (roztwór do mycia). Delikatnie postukać o materiał absorpcyjny w celu usunięcia pozostałości po myciu.

1.1.1.3.

Zblokować płytki roztworem chlorku sodu buforowanym fosforanami (PBS) pH 7,2 + 5 % (w/v) odtłuszczonego mleka (Nestlé Dry Skim MilkTM), 200 μl/basenik przez 1 godzinę, w temperaturze 37 °C.

1.1.1.4.

Usunąć roztwór blokujący i delikatnie postukać płytkami o materiał absorpcyjny.

1.1.2.   Próbki testowe

1.1.2.1.

Próbki surowicy przeznaczone do testowania oraz dodatnią i ujemną surowicę kontrolną rozpuścić w stosunku 1 do 25 w PBS + 5 % (w/v) odtłuszczonego mleka + 0,05 % (v/v) Tween 20, 100 μl/basenik. Inkubować przez 1 godzinę w temperaturze 37 °C.

Do miareczkowania przygotować podwójne serie roztworów, począwszy od stosunku 1 do 25 (100 μl/basenik), jedna płytka z surowicą na kolumnę, te same czynności należy wykonać w przypadku kontroli dodatnich i ujemnych. Inkubować przez 1 godzinę w temperaturze 37 °C.

1.1.2.2.

Umyć płytki pięć razy destylowaną wodą zawierającą 0,01 % (v/v) Tween 20 (roztwór do mycia). Delikatnie postukać o materiał absorpcyjny w celu usunięcia pozostałości po myciu.

1.1.3.   Koniugat

1.1.3.1.

Sporządzić 100 μl/basenik peroksydazę chrzanową (HRP) znakowaną antykońską IgG gamma-globuliną rozpuszczoną w PBS + 5 % mleka + 0,05 % Tween 20, pH 7,2. Inkubować przez 1 godzinę w temperaturze 37 °C.

1.1.3.2.

Umyć płytki pięć razy destylowaną wodą zawierającą 0,01 % (v/v) Tween 20 (roztwór do mycia). Delikatnie postukać o materiał absorpcyjny w celu usunięcia pozostałości po myciu.

1.1.4.   Chromogen/substrat

1.1.4.1.

Dodać 200 μl/basenik roztworu chromogenu/substratu (10 ml z 80,6 mM DMAB (dimetyloaminobenzaldehyd) + 10 ml w 1,56 mM MBTH (chlorowodorek hydrazonu 3-methylo-2-benzo-tiazoliny) + 5 μl H2O2).

Rozwój koloru zostanie powstrzymany poprzez dodanie po około 5–10 minutach (zanim kontrola ujemna zacznie nabierać koloru) 50 μl 3N H2SO4.

Można stosować również inne chromogeny, takie jak: ABTS (kwas 2,2′-azynobis-3-etylobenzotiazolin-6-sulfonowy), TMB (tetrametylobenzydyna) lub OPD (ortofenylodiamina).

1.1.4.2.

Odczytu płytek dokonywać na 600 nm (lub 620 nm).

1.2.   Interpretacja wyników

1.2.1.

Ustalić wartość graniczną, dodając do wartości kontroli ujemnej 0,06 (0,06 to odchylenie standardowe obliczone na 30-elementowej grupie próbek surowicy ujemnej).

1.2.2.

Próbki, których wartości absorpcji są niższe od wartości granicznej, uznaje się za ujemne.

1.2.3.

Próbki, których wartości absorpcji są wyższe od wartości granicznej powiększonej o + 0,15, uznaje się za dodatnie.

1.2.4.

Próbki, których wartości absorpcji są umiarkowane, uznaje się za niejednoznaczne i w celu potwierdzenia wyników należy zastosować drugą technikę.

2.   Blokujący test ELISA na obecność przeciwciał wirusa afrykańskiego pomoru koni (AHSV)

Kompetycyjny blokujący test ELISA zaprojektowano do wykrywania określonych przeciwciał AHSV w surowicy zwierząt dowolnego gatunku koniowatych, tj. koni, osłów, zebr i ich krzyżówek oraz zapobieżenia problemowi swoistości doświadczanemu sporadycznie przy stosowaniu pośrednich testów ELISA.

Test opiera się na zablokowaniu reakcji między rekombinowanym białkiem VP7 wchłoniętym w płytkę do testu ELISA a zespolonym przeciwciałem monoklonalnym właściwym dla AHS-VP7. Przeciwciała w surowicy testowej zablokują reakcję między antygenem a przeciwciałem monoklonalnym, powodując redukcję intensywności koloru. Przeciwciało monoklonalne skierowane jest także przeciwko VP7, dlatego badanie charakteryzuje się wysokim poziomem czułości i swoistości.

Kompetycyjny blokujący test ELISA jest dostępny na rynku.

2.1.   Procedura badania

2.1.1.   Faza stała

2.1.1.1.

Pokryć płytki do testu ELISA 50–100 ng rekombinowanego AHSV-4 VP7 rozpuszczonego w węglanowo-dwuwęglanowym buforze, pH 9,6. Inkubować przez całą noc w temperaturze 4 °C.

2.1.1.2.

Umyć płytki trzykrotnie roztworem chlorku sodu buforowanym fosforanami (PBS) 0,1× zawierającym 0,135 M NaCl i 0,05 % (v/v) Tween 20 (PBST). Delikatnie postukać o materiał absorpcyjny w celu usunięcia pozostałości po myciu.

2.1.2.   Próbki testowe i kontrole

2.1.2.1.

Próbki surowicy przeznaczone do testowania oraz dodatnią i ujemną surowicę kontrolną rozpuszcza się w stosunku 1:5 w rozcieńczalniku zawierającym 0,35 M NaCl, 0,05 % (v/v) Tween 20 i 0,1 % Kathon, 100 μl/basenik. Inkubować przez 1 godzinę w temperaturze 37 °C.

Do miareczkowania przygotować podwójne serie roztworów surowicy testowej, począwszy od stosunku 1:10 do 1:280 w ośmiu basenikach (100 μl/basenik), jedna płytka z surowicą na kolumnę, przy czym te same czynności należy wykonać w przypadku kontroli dodatnich i ujemnych. Inkubować przez 1 godzinę w temperaturze 37 °C.

2.1.2.2.

Umyć płytki pięciokrotnie roztworem chlorku sodu buforowanym fosforanami (PBS) 0,1× zawierającym 0,135 M NaCl i 0,05 % (v/v) Tween 20 (PBST). Delikatnie postukać o materiał absorpcyjny w celu usunięcia pozostałości po myciu.

2.1.3.   Koniugat

2.1.3.1.

Sporządzić 100 μl/basenik przeciwciała monoklonalnego anty-VP7 sprzężonego z peroksydazą chrzanową. Wcześniej to przeciwciało monoklonalne rozcieńczono w proporcji 1/5 000–1/15 000 w roztworze 1:1 StabiliZyme Select® Stabilizer (SurModics. Ref. SZ03) i wody destylowanej. Inkubować przez 30 minut w temperaturze 37 °C.

2.1.3.2.

Umyć płytki pięciokrotnie roztworem chlorku sodu buforowanym fosforanami (PBS) 0,1× zawierającym 0,135 M NaCl i 0,05 % (v/v) Tween 20 (PBST). Delikatnie postukać o materiał absorpcyjny w celu usunięcia pozostałości po myciu.

2.1.4.   Chromogen/substrat

Dodać 100 μl/basenik roztworu choromogenu/substratu, tj. 1 ml ABTS (kwasu 2,2′-azynobis-3-etylobenzotiazolin-6-sulfonowego) 5 mg/ml + 9 ml buforu substratowego (0,1 M buforu cytrynianu fosforanu o pH 4, zawierającego 0,03 % H2O2), i inkubować przez 10 minut w temperaturze pokojowej. Rozwój koloru zatrzymuje się przez dodanie 100 μl/basenik 2 % (w/v) SDS (dodecylosiarczanu sodu).

2.1.5.   Odczyt

Odczytywać przy pomocy czytnika ELISA na 405 nm.

2.2.   Interpretacja wyników

2.2.1.

Określić współczynnik blokowania każdej próbki za pomocą następującego wzoru, gdzie „Abs“ oznacza przeciwciała:

Formula

2.2.2.

Dla próbek wykazujących wartość współczynnika blokowania wyższą niż 50 % wynik wykrywania przeciwciał AHSV uznaje się za dodatni.

2.2.3.

Dla próbek wykazujących wartość współczynnika blokowania niższą niż 45 % wynik wykrywania przeciwciał AHSV uznaje się za ujemny.

2.2.4.

Dla próbek wykazujących wartość współczynnika blokowania między 45 % a 50 % wynik uznaje się za niejednoznaczny i należy zbadać je ponownie. Jeżeli wynik ponownie jest niejednoznaczny, zwierzęta należy ponownie poddać testom na podstawie próbek pobranych nie wcześniej niż dwa tygodnie po pobraniu próbek, które okazały się niejednoznaczne.

CZĘŚĆ B

Identyfikacja czynnika chorobotwórczego

Łańcuchowa reakcja polimerazy z odwrotną transkrypcją w czasie rzeczywistym (RT-PCR w czasie rzeczywistym)

Test na obecność czynnika chorobotwórczego w oparciu o metody wykrywania kwasów nukleinowych musi wykazać szczepy referencyjne z dziewięciu serotypów wirusa AHSV.

Metoda opisana w pkt 2.1 opiera się na pkt 1.2 sekcji B rozdziału 2.5.1 Podręcznika testów diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych, przyjętego przez Światowe Zgromadzenie Delegatów OIE w maju 2012 r. (wydanie z 2016 r.).

Wszelkie metody wykrywania RT-PCR stosowane do badania próbek krwi lub śledziony w kontekście dyrektywy 2009/156/WE należy wykonywać z dokładnością odpowiadającą co najmniej dokładności metody opisanej w pkt 2 lub większą.

Inaktywowane referencyjne szczepy serotypów 1–9 wirusa można otrzymać z laboratorium referencyjnego Unii Europejskiej lub z laboratorium referencyjnego OIE w Algete, Hiszpania, zajmującego się afrykańskim pomorem koni.

1.   Izolacja RNA wirusa

W celu zapewnienia odpowiedniej reakcji ekstrakt należy pobrać z próby RNA ASHV wysokiej jakości. Izolację kwasów nukleinowych z próbek klinicznych można przeprowadzać za pomocą różnych metod własnych i metod dostępnych na rynku.

Zestawy dostępne w sprzedaży wykorzystują inne podejście do izolacji RNA. Większość z nich oparta jest na jednej z następujących procedur:

izolacja kwasów nukleinowych fenolem i chloroformem,

adsorpcja kwasów nukleinowych na system filtrów,

adsorpcja kwasów nukleinowych na kulki magnetyczne.

Niżej podano przykład metody własnej izolacji RNA:

1.1.

1 g próbki tkanki homogenizuje się w 1 ml roztworu czynnika denaturującego (4 M tiocyjanianu guanidyny, 25 mM cytrynianu sodu, 0,1 M 2-merkaptoetanolu, 0,5 % sarkozynianu laurylosiarczanu sodowego).

1.2.

Po odwirowaniu do supernatantu dodaje się 1 μg RNA drożdży; 0,1 ml 2 M octanu sodu, pH 4,1; 1 ml fenolu i 0,2 ml mieszaniny alkoholowej chloroformu/alkoholu izoamylowego (49/1).

1.3.

Zawiesinę wstrząsa się energicznie, a następnie schładza na lodzie przez 15 minut.

1.4.

Po odwirowaniu RNA obecny w fazie wodnej jest ponownie zawieszony w sterylnej wodzie, wolny od fenolu, a etanol jest wytrącony.

2.   Procedura RT-PCR w czasie rzeczywistym

2.1.   Swoisty grupowo RT-PCR w czasie rzeczywistym, Agüero i in., 2008  (3)

Ten swoisty grupowo RT-PCR w czasie rzeczywistym ukierunkowany jest na VP7 AHSV i umożliwia wykrywanie wszystkich znanych krążących obecnie serotypów i szczepów AHSV. Był on stosowany z bardzo dobrymi wynikami przez krajowe laboratoria referencyjne państw członkowskich Unii Europejskiej uczestniczących corocznie w badaniach biegłości organizowanych przez laboratorium referencyjne Unii Europejskiej w latach 2009–2015. Protokół ten znalazł się ponadto pośród najlepiej ocenionych w międzynarodowym porównaniu międzylaboratoryjnym zorganizowanym w 2015 r. w ramach sieci laboratoriów referencyjnych OIE.

Sekwencje startera i sondy na potrzeby wykrywania wirusów gatunku AHSV:

starter sensowny

5′-CCA-GTA-GGC-CAG-ATC-AAC-AG-3′

starter antysensowny

5′-CTA-ATG-AAA-GCG-GTG-ACC-GT-3′

sonda TaqMan® MGB

5′-FAM-GCT-AGC-AGC-CTA-CCA-CTA-MGB-3′

2.1.1.

Wyjściowe stężenie startera rozcieńcza się do stężenia roboczego 8 μM („zapas roboczy startera 8 μM“), natomiast sondę rozcieńcza się do stężenia roboczego 50 μM („zapas roboczy sondy 50 μM“). Forma płytki do badań winna być odpowiednio zaprojektowana i wprowadzona do oprogramowania urządzenia do PCR w czasie rzeczywistym. Stosując formę jako wskaźnik, 2,5 μl każdego startera z zapasu roboczego 8 μM dodaje się do każdego basenika zawierającego próbki RNA, kontrole dodatnie lub ujemne (końcowe stężenie startera w 20 μl RT-PCR mix wynosić będzie 1 μM). Płytkę trzyma się na lodzie.

2.1.2.

2 μl wyizolowanego RNA (próbki do testów i kontrola dodatnia) lub 2 μl wody wolnej od RNaz, której wynik badań był ujemny, miesza się ze starterem sensownym i antysensownym. Mieszanina ta poddawana jest denaturacji przez ogrzewanie w temperaturze 95 °C przez 5 minut, a następnie szybkie schłodzenie na lodzie przez co najmniej 5 minut.

2.1.3.

Właściwą objętość Master Mix do jednoetapowego RT-PCR w czasie rzeczywistym na liczbę próbek do badania przygotowuje się według instrukcji producenta. 0,1 μl z 50 μM zapasu roboczego sondy dodaje się do każdego basenika zawierającego próbki RNA (w każdym baseniku zawierającym próbki RNA końcowe stężenie sondy wynosić będzie 0,25 μM). 13 μl Master Mix do jednoetapowego RT-PCR w czasie rzeczywistym rozdziela się do każdego basenika płytki PCR, zawierającego zdenaturowane startery i RNA.

2.1.4.

Płytkę umieszcza się termocyklerze do analizy PCR w czasie rzeczywistym zaprogramowanym na odwrotną transkrypcję i amplifikację cDNA/detekcję fluorescencyjną. Warunki amplifikacji polegają na tym, że pierwszy etap odwrotnej transkrypcji odbywa się w temperaturze 48 °C przez 25 minut, następnie 10 minut przy 95 °C („hot start“) i 40 cykli po 15 sekund w temperaturze 95 °C, 35 sekund w temperaturze 55 °C i 30 sekund w temperaturze 72 °C (lub 40 cykli w temperaturze 97 °C przez 2 sekundy i 55 °C przez 30 sekund, jeżeli odczynniki i termocykler umożliwiają stosowanie szybkich reakcji). Fluorescencja cząsteczek pojawia się na koniec etapu 55 °C.

2.1.5.

Jeżeli uzyskane krzywe amplifikacji są nietypowe, badanie uznaje się za nieważne i należy je powtórzyć.

Próbki uznaje się za dodatnie, jeżeli wartości Ct (numer cyklu, pod którym fluorescencja wytworzona w reakcji przekracza próg fluorescencji) nie przekraczają określonego progu Ct (35) w ciągu 40 cykli PCR (Ct ≤ 35).

Próbki uznaje się za niejednoznaczne, jeżeli w 40 cyklach PCR wartość Ct jest wyższa od określonego progu Ct (35) (Ct ≥ 35).

Próbki uznaje się za ujemne, jeżeli uzyskana krzywa amplifikacji jest horyzontalna i nie przekracza progu w ciągu 40 cykli PCR.

2.2.   Swoisty grupowo RT-PCR w czasie rzeczywistym, Guthrie i in., 2013  (4)

RT-PCR w czasie rzeczywistym z wykorzystaniem sond FRET (ang.: Förster Resonance Energy Transfer) do wykrywania kwasu nukleinowego AHSV.

Test RT-PCR na obecność AHSV zaprojektowano z zastosowaniem sekwencji wielu krążących obecnie szczepów AHSV (Quan i in., 2010 (5)). Obejmuje on także syntetyczny test kontroli zewnętrznej przeprowadzony przez producenta, aby sprawdzić prawidłowy przebieg oznaczania składników.

Zestawy do jednoetapowego RT-PCR w czasie rzeczywistym są dostępne w handlu. Poniżej kilka podstawowych kroków wg opisu Guthriego i in. (2013), które można modyfikować w zależności od wymogów lokalnych lub wymogów dla konkretnego przypadku, dostępnych zestawów i urządzeń.

Sekwencje startera i sondy na potrzeby wykrywania wirusów gatunku AHSV:

starter sensowny

5′-AGA-GCT-CTT-GTG-CTA-GCA-GCC-T-3′

starter antysensowny

5′-GAA-CCG-ACG-CGA-CAC-TAA-TGA-3′

sonda TaqMan® MGB

5′-FAM-TGC-ACG-GTC-ACC-GCT-MGB-3′

2.2.1.

Roztwory podstawowe mieszaniny startera i sondy przygotowuje się w stężeniu o 25-krotnej wartości stężenia dla 5 μΜ starterów sensownych i antysensownych oraz 3 μΜ dla sondy. Forma płytki do badań winna być odpowiednio zaprojektowana i wprowadzona do oprogramowania urządzenia do PCR w czasie rzeczywistym. Stosując formę jako wskazówkę, 5 μl próbek RNA, w tym próbki do testów oraz kontrole dodatnie i ujemne, dodaje się do odpowiednich baseników płytki, w zależności od formy.

2.2.2.

RNA poddaje się denaturacji przez ogrzewanie w temperaturze 95 °C przez 5 minut, a następnie szybkie schłodzenie na lodzie przez co najmniej 3 minuty.

2.2.3.

Właściwą objętość Master Mix do jednoetapowego RT-PCR w czasie rzeczywistym na liczbę próbek do badania przygotowuje się według instrukcji producenta. 1 μl 25-krotnej wartości roztworu podstawowego startera i sondy (z pkt 2.2.1 powyżej) dodaje się do Master Mix w celu uzyskania w każdym baseniku końcowego stężenia 200 nM dla każdego startera i 120 nM dla sondy. 20 μl Master Mix rozdziela się do każdego basenika płytki PCR, zawierającego zdenaturowany RNA.

2.2.4.

Płytkę umieszcza się w termocyklerze do analizy PCR w czasie rzeczywistym zaprogramowanym na odwrotną transkrypcję i amplifikację cDNA/detekcję fluorescencyjną, zgodnie z zaleceniami producentów. Warunki amplifikacji polegają np. na tym, że pierwszy etap odwrotnej transkrypcji odbywa się w temperaturze 48 °C przez 10 minut, a następnie przez 10 minut w temperaturze 95 °C i 40 cykli po 15 sekund w temperaturze 95 °C i 45 sekund w temperaturze 60 °C.

2.2.5.

Próbki uznaje się za dodatnie, jeśli znormalizowana fluorescencja w teście RT-PCR na obecność AHSV przekracza próg 0,1 w ciągu 36 cykli PCR we wszystkich kontrpróbach.

Próbki uznaje się za niejednoznaczne, jeśli znormalizowana fluorescencja w teście RT-PCR na obecność AHSV przekracza próg 0,1 w ciągu 36–40 cykli PCR w jakiejkolwiek kontrpróbie.

Próbki uznaje się za ujemne, jeżeli znormalizowana fluorescencja w teście RT-PCR na obecność AHSV nie przekracza progu 0,1 w ciągu 40 cykli PCR we wszystkich kontrpróbach oraz jeżeli znormalizowana fluorescencja w syntetycznym teście kontroli zewnętrznej przeprowadzonym przez producenta przekroczyła próg 0,1 w ciągu 33 cykli PCR.”


(1)  M.D. Laviada, P. Roy i J.M. Sanchez-Vizcaino (1992), Dostosowanie i ocena pośredniego testu ELISA i testu immunoblot do wykrywania przeciwciał afrykańskiego pomoru koni. Choroba niebieskiego języka, afrykański pomór koni i powiązanych orbiwirusów – Materiały z drugiego międzynarodowego sympozjum, T.E. Walton i B.I. Osburn, Wyd. CRC Press, Boca Raton, Floryda, USA, s. 646–650.

(2)  S. Maree i J.T. Pawęska (2005), Przygotowanie antygenów rekombinowanego VP7 wirusa afrykańskiego pomoru koni przy użyciu prostej metody i zatwierdzenie pośredniego testu ELISA opartego o VP7 do wykrywania konkretnych grup przeciwciał IgG w surowicach koni, J. Virol. Methods, 125 (1), s. 55–65.

(3)  M. Agüero, C. Gomez-Tejedor, M. Angeles Cubillo, C. Rubio, E. Romero i A. Jimenez-Clavero (2008), Łańcuchowa reakcja polimerazy z odwrotną transkrypcją w czasie rzeczywistym na potrzeby wykrywania wirusa afrykańskiego pomoru koni, J. Vet. Diagn. Invest., 20, s. 325–328.

(4)  A.J. Guthrie, N.J. MacLachlan, C. Joone, C.W. Lourens, C.T. Weyer, M. Quan, M.S. Monyai, I.A. Gardner, Diagnostyczna precyzja dupleksowej łańcuchowej reakcji polimerazy z odwrotną transkrypcją w czasie rzeczywistym przy wykrywaniu wirusa afrykańskiego pomoru koni (ang. Diagnostic accuracy of a duplex real-time reverse transcription quantitative PCR assay for detection of African horse sickness virus), Journal of Virological Methods, 2013;189(1):30-5.

(5)  M. Quan, C.W. Lourens, N.J. MacLachlan, I.A. Gardner, A.J. Guthrie, 2010, Rozwój i optymalizacja dupleksowej ilościowej łańcuchowej reakcji polimerazy z odwrotną transkrypcją w czasie rzeczywistym ukierunkowanej na VP7 i geny NS2 wirusa afrykańskiego pomoru koni, J. Virol. Methods 167, s. 45–52.