(1)

Zgodnie z art. 23 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 Komisja otrzymała w dniu 29 września 2014 r. złożony przez Institut Technique de l'Agriculture Biologique (ITAB) wniosek o zatwierdzenie fosforanu diamonu jako substancji podstawowej. Do wniosku tego dołączono informacje wymagane przepisami art. 23 ust. 3 akapit drugi.

(2)

Komisja zwróciła się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (zwanego dalej „Urzędem”) o pomoc naukową. W dniu 6 października 2015 r. (2) Urząd przedstawił Komisji sprawozdanie techniczne dotyczące przedmiotowej substancji. W dniu 11 grudnia 2015 r. Komisja przedstawiła Stałemu Komitetowi ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz sprawozdanie z przeglądu (3) oraz projekt niniejszego rozporządzenia i sfinalizowała te dokumenty, aby przedstawić je na posiedzeniu tego komitetu w dniu 8 marca 2016 r.

(3)

Fosforan diamonu jest substancją dozwoloną do stosowania w enologii na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 606/2009 (4).

(4)

Ponadto z dokumentacji przedstawionej przez wnioskodawcę wynika, że fosforan diamonu nie jest w głównej mierze wykorzystywany do celów ochrony roślin, ale mimo to jest użyteczny w zakresie ochrony roślin w postaci produktu składającego się z tej substancji i z wody.

(5)

Jak wykazały badania, można oczekiwać, że fosforan diamonu zasadniczo spełnia wymogi określone w art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w szczególności w odniesieniu do zastosowań, które zostały zbadane przez Komisję i wyszczególnione w jej sprawozdaniu z przeglądu. Należy zatem zatwierdzić fosforan diamonu jako substancję podstawową.

(6)

Zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 w związku z jego art. 6 oraz w świetle aktualnej wiedzy naukowej i technicznej należy jednak uwzględnić pewne warunki dotyczące zatwierdzenia, które są wyszczególnione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

(7)

Zgodnie z art. 13 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 należy odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (5).

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

W części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (2) określono substancje czynne uznane za zatwierdzone rozporządzeniem (WE) nr 1107/2009.

(2)

Okresy zatwierdzenia substancji czynnych bentazon, cyhalofop butylowy, dikwat, famoksadon, flumioksazyna, DPX KE 459 (flupyrsulfuron metylowy), metalaksyl-M, pikolinafen, prosulfuron, pimetrozyna, tiabendazol oraz tifensulfuron metylowy przedłużono rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/1885 (3). Zatwierdzenie tych substancji wygasa z dniem 30 czerwca 2016 r. Wnioski o odnowienie włączenia tych substancji do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (4) złożono zgodnie z art. 4 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1141/2010 (5).

(3)

Ze względu na fakt, że ocena tych substancji opóźniła się z powodów, na które wnioskodawcy nie mieli wpływu, zatwierdzenia tych substancji czynnych prawdopodobnie wygasną, zanim zostanie podjęta decyzja w sprawie ich odnowienia. Należy zatem przedłużyć okresy zatwierdzenia tych substancji.

(4)

Mając na uwadze cel art. 17 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, w przypadkach przyjęcia przez Komisję rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia ze względu na brak spełnienia kryteriów zatwierdzenia, Komisja wyznaczy taką samą datę wygaśnięcia jak przed niniejszym rozporządzeniem lub ustali ją na dzień wejścia w życie rozporządzenia stanowiącego o nieodnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. W przypadkach przyjęcia przez Komisję rozporządzenia stanowiącego o odnowieniu zatwierdzenia substancji czynnej wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia, Komisja postara się, stosownie do okoliczności, wyznaczyć najwcześniejszą możliwą datę stosowania.

(5)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Umowa między Unią Europejską a Republiką Turcji o readmisji osób przebywających nielegalnie (zwana dalej „Umową”) została zawarta na podstawie decyzji Rady 2014/252/UE (1) i weszła w życie dnia 1 października 2014 r. Zgodnie z art. 24 ust. 3 Umowy jej art. 4 i 6 dotyczące readmisji obywateli państw trzecich i bezpaństwowców powinny mieć zastosowanie od dnia 1 października 2017 r.

(2)

Na szczycie zorganizowanym dnia 29 listopada 2015 r. Unia i Turcja osiągnęły polityczne porozumienie, zgodnie z którym Umowa powinna być w pełni stosowana od dnia 1 czerwca 2016 r.

(3)

Art. 19 ust. 1 lit. b) Umowy przewiduje, że Wspólny Komitet ds. Readmisji przyjmuje ustalenia wykonawcze niezbędne do jednolitego stosowania Umowy. Należy zatem przyjąć decyzją Wspólnego Komitetu ds. Readmisji niezbędne ustalenia wykonawcze w celu wcześniejszego rozpoczęcia stosowania zobowiązań wynikających z art. 4 i 6 Umowy, od dnia 1 czerwca 2016 r.

(4)

Zjednoczone Królestwo jest związane Umową i w związku z tym uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji.

(5)

Irlandia nie jest związana Umową ani jej nie stosuje i w związku z tym nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji.

(6)

Dania nie jest związana Umową ani jej nie stosuje i w związku z tym nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji.

(7)

W związku z powyższym konieczne jest określenie stanowiska, jakie ma zostać przyjęte w imieniu Unii we Wspólnym Komitecie ds. Readmisji, w sprawie jego decyzji dotyczącej ustaleń wykonawczych na potrzeby stosowania art. 4 i 6 Umowy od dnia 1 czerwca 2016 r.,

(1)

W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

(2)

Jedno stanowisko członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji Thomasa KASTRUPA-LARSENA,

—

Erik NIELSEN, Mayor of Rødovre Municipality.

(1)

W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

(2)

Pięć stanowisk członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji: Claudette BRUNET-LECHENAULT, Jeana-Louisa DESTANSA, Pierre'a HUGONA, Anne-Marie KEISER i Pierre'a MAILLE'A.

(3)

Trzy stanowiska zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z upływem kadencji: Pierre'a BERTRANDA, Mireille LACOMBE i Jeana-Louisa TOURENNE'A.

(4)

Jedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z mianowaniem André VIOLI członkiem Komitetu Regionów,

a)

na stanowiska członka:

b)

na stanowiska zastępcy członka:

(1)

W dniach 26 stycznia 2015 r., 5 lutego 2015 r. i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) i (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

(2)

Sześć stanowisk członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z upływem kadencji: Claude'a GEWERCA, Annabelle JAEGER, Charles'a MARZIANIEGO, Pierricka MASSIOTA, René SOUCHONA i Bernarda SOULAGE'A.

(3)

Trzy stanowiska członka Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatów, na podstawie których zaproponowano kandydatury: François DECOSTERA (Conseiller régional du Nord-Pas-de-Calais), Pascala MANGINA (Conseiller régional d'Alsace) i Stéphana ROSSIGNOLA (Conseiller régional du Languedoc-Roussilon),

—

Isabelle BOUDINEAU, Vice-présidente du Conseil régional Aquitaine-Poitou-Charente-Limousin,

—

Martine CALDEROLI-LOTZ, Conseillère régionale du Conseil régional Alsace-Champagne-Ardenne-Lorraine,

—

Christophe CLERGEAU, Conseiller régional du Conseil régional Pays-de-la-Loire,

—

François DECOSTER, Vice-président du Conseil régional Nord-Pas-de-Calais-Picardie (zmiana mandatu),

—

Mélanie FORTIER, Conseillère régionale du Conseil régional Centre-Val-de-Loire,

—

Pascal MANGIN, Conseiller régional du Conseil régional Alsace-Champagne-Ardenne-Lorraine (zmiana mandatu),

—

Marie-Antoinette MAUPERTUIS, Conseillère exécutive de la Collectivité territoriale de Corse,

—

Stéphan ROSSIGNOL, Conseiller régional du Conseil régional Languedoc-Roussillon-Midi-Pyrénées (zmiana mandatu),

—

Thierry SOLERE, Conseiller régional du Conseil régional Ile-de-France.