ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 287

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 58
31 października 2015


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Rady (UE) 2015/1961 z dnia 26 października 2015 r. zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/104 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1962 z dnia 28 października 2015 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 404/2011 ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa

6

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1963 z dnia 30 października 2015 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz acesulfamu potasu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej

52

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/1964 z dnia 30 października 2015 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

65

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (WPZiB) 2015/1965 z dnia 27 października 2015 r. w sprawie zaakceptowania wkładu Szwajcarii w misję doradczą Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (EUAM Ukraine/4/2015)

67

 

*

Decyzja Komisji (UE) 2015/1966 z dnia 9 lipca 2014 r. w sprawie planowanej przez Niemcy pomocy państwa SA.34118 (2012/C ex 2011/N) na rzecz Porsche Leipzig GmbH i Dr Ing. h.c. F. Porsche Aktiengesellschaft (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4075)  ( 1 )

68

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

31.10.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 287/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) 2015/1961

z dnia 26 października 2015 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) 2015/104 w odniesieniu do niektórych uprawnień do połowów

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 43 ust. 3,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Według najnowszej opinii naukowej Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES) zasoby śledzia w podrejonie ICES IIIa pozostają w bezpiecznych granicach biologicznych w rozumieniu art. 4 ust. 18 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (1). Stado to należy zatem wskazać w załączniku I do rozporządzenia Rady (UE) 2015/104 (2) na użytek stosowania odstępstwa określonego w art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(2)

W najnowszej opinii naukowej ICES wskazano również, że możliwe jest ograniczone zwiększenie całkowitego dopuszczalnego połowu śledzia w 2015 r. w obszarach ICES VIIg, VIIh, VII j oraz VIIk i że jest ono spójne z celami wspólnej polityki rybołówstwa, określonymi w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

(3)

Dla stada gładzicy w rejonie ICES VIId w roku 2015 ustalono poziom referencyjny. Obecnie wydano opinię dotyczącą maksymalnego podtrzymywalnego połowu, przy czym najnowsza opinia naukowa ICES wskazuje na znaczny wzrost stada. Jedną z konsekwencji większej liczebności stada są znaczne odrzuty, gdy gładzica jest przyławiana. Należy w związku z tym podwyższyć TAC dla gładzicy w rejonach ICES VIId i e do poziomu, który ograniczyłby odrzuty, nie wpływając negatywnie na stado gładzicy lub inne stada w tym samym obszarze.

(4)

W dniu 30 czerwca 2015 r. ICES wydała opinię dotyczącą szprota w wodach Unii rejonu ICES IIa oraz w podobszarze ICES IV, obejmującą okres od lipca 2015 r. do czerwca 2016 r. Opinia ta zezwala na całkowite pożądane połowy w wysokości 506 000 ton oraz jest głównie wynikiem rekordowo wysokiego poziomu liczebności uzupełnienia oraz nowych szacunków dotyczących śmiertelności i zaktualizowanych danych wejściowych modelu.

(5)

Wielkość całkowitego dopuszczalnego połowu szprota w wodach Unii obszaru ICES IIa oraz w podobszarze ICES IV w 2015 r. została ustalona rozporządzeniem (UE) 2015/104 na 227 000 ton. Należy zwiększyć całkowity dopuszczalny połów w oparciu o opinię ICES z dnia 30 czerwca 2015 r. w celu umożliwienia optymalnego wykorzystania tego stada.

(6)

Ponieważ opinia ICES z dnia 30 czerwca 2015 r. obejmuje okres od lipca 2015 r. do czerwca 2016 r., przy zwiększaniu uprawnień do połowów na rok 2015 należy wziąć pod uwagę jedynie część maksymalnej wielkości połowów zalecanej przez ICES.

(7)

Wielkość TAC okowiela w obszarze ICES IIIa i wodach Unii obszaru IIa oraz podobszaru IV ma obecnie zastosowanie od dnia 1 stycznia do 31 października 2015 r. Ponieważ ICES wyda swoją opinię dopiero w ostatnim kwartale 2015 r., okres stosowania tego TAC należy przedłużyć do końca 2015 r.

(8)

W wyniku przekazania części kwot z Norwegii statki unijne uzyskają zezwolenie na połowy 1 500 ton karmazyna w wodach Norwegii podobszarów ICES I oraz II.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) 2015/104,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (UE) 2015/104 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w załączniku IA wprowadza się następujące zmiany:

a)

tabela określająca uprawnienia do połowów śledzia (Clupea harengus) w obszarze IIIa otrzymuje brzmienie:

„Gatunek:

Śledź atlantycki (3)

Clupea harengus

Obszar:

IIIa

(HER/03A.)

Dania

18 034 (4)

 

 

Niemcy

289 (4)

 

 

Szwecja

18 865 (4)

 

 

Unia

37 188 (4)

 

 

Norwegia

5 816

 

 

Wyspy Owcze

600 (5)

 

 

TAC

43 604

 

TAC Analityczny

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

Stosuje się art. 7 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

b)

tabela określająca uprawnienia do połowów śledzia (Clupea harengus) w obszarach VIIg, VIIh, VIIj oraz VIIk otrzymuje brzmienie:

„Gatunek:

Śledź atlantycki

Clupea harengus

Obszar:

VIIg (6), VIIh (6), VIIj (6) i VIIk (6)

(HER/7G-K.)

Niemcy

213

 

 

Francja

1 185

 

 

Irlandia

16 591

 

 

Niderlandy

1 185

 

 

Zjednoczone Królestwo

24

 

 

Unia

19 198

 

 

TAC

19 198

 

TAC analityczny

Stosuje się art. 7 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

c)

Tabela wielkości dopuszczalnych połowów gładzicy (Pleuronectes platessa) w obszarze VIId oraz VIIe otrzymuje brzmienie:

„Gatunek:

Gładzica

Pleuronectes platessa

Obszar:

VIId oraz VIIe

(PLE/7DE.)

Belgia

1 018 (7)

 

 

Francja

3 395 (7)

 

 

Zjednoczone Królestwo

1 810 (7)

 

 

Unia

6 223

 

 

TAC

6 223

 

TAC analityczny

d)

tabela określająca uprawnienia do połowów szprota oraz powiązanych przyłowów w wodach Unii obszaru IIa oraz IV otrzymuje brzmienie:

„Gatunek:

Szprot i powiązane przyłowy

Sprattus sprattus

Obszar:

Wody Unii obszarów IIa oraz IV

(SPR/2AC4-C)

Belgia

3 929 (8)

 

 

Dania

310 987 (8)

 

 

Niemcy

3 929 (8)

 

 

Francja

3 929 (8)

 

 

Niderlandy

3 929 (8)

 

 

Szwecja

1 330 (8)  (9)

 

 

Zjednoczone Królestwo

12 967 (8)

 

 

Unia

341 000

 

 

Norwegia

9 000

 

 

TAC

350 000

 

TAC analityczny

Stosuje się art. 7 ust. 3 niniejszego rozporządzenia.

e)

skreśla się przypis 3 do tabeli określającej uprawnienia do połowów okowiela (Trisopterus esmarki) i powiązanych przyłowów w obszarze IIIa, w wodach Unii obszarów IIa oraz IV.

2.

w załączniku IB tabela określająca uprawnienia do połowów karmazynów (Sebastes spp.) w wodach Norwegii obszarów I oraz II otrzymuje brzmienie:

„Gatunek:

Karmazyny

Sebastes spp.

Obszar:

wody Norwegii obszarów I oraz II

(RED/1N2AB.)

Niemcy

766

 

 

Hiszpania

95

 

 

Francja

84

 

 

Portugalia

405

 

 

Zjednoczone Królestwo

150

 

 

Unia

1 500

 

 

TAC

Nie dotyczy

 

TAC analityczny

Nie stosuje się art. 3 rozporządzenia (WE) nr 847/96.

Nie stosuje się art. 4 rozporządzenia (WE) nr 847/96.”

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 26 października 2015 r.

W imieniu Rady

C. DIESCHBOURG

Przewodniczący


(1)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(2)  Rozporządzenie Rady (UE) 2015/104 z dnia 19 stycznia 2015 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2015 rok dla pewnych stad ryb oraz grup stad ryb, stosowane w wodach Unii oraz – w odniesieniu do statków unijnych – w niektórych wodach nienależących do Unii, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 43/2014 i uchylające rozporządzenie (UE) nr 779/2014 (Dz.U. L 22 z 28.1.2015, s. 1).

(3)  Połowy śledzia atlantyckiego dokonane przy wykorzystaniu sieci o rozmiarze oczek równym co najmniej 32 mm.

(4)  Warunek szczególny: do 50 % tej ilości można poławiać w wodach Unii obszaru IV (HER/*04-C.).

(5)  Można poławiać wyłącznie w cieśninie Skagerrak (HER/*03AN.).”

(6)  Obszar ten jest powiększony o obszar ograniczony:

od północy przez równoleżnik 52° 30′ N,

od południa przez równoleżnik 52° 00′ N,

od zachodu przez wybrzeże Irlandii,

od wschodu przez wybrzeże Zjednoczonego Królestwa.”

(7)  Oprócz tej kwoty państwo członkowskie może przyznać statkom pływającym pod jego banderą, uczestniczącym w testach dotyczących w pełni udokumentowanych połowów, dodatkowy przydział w ramach ogólnego limitu wynoszącego 1 % kwoty przyznanej temu państwu członkowskiemu, zgodnie z warunkami określonymi w tytule II rozdział II niniejszego rozporządzenia.”

(8)  Bez uszczerbku dla obowiązku wyładunku połowy zimnicy i witlinka mogą stanowić do 2 % kwoty (OTH/*2AC4C), pod warunkiem że dane połowy i przyłowy tych gatunków uwzględnione w art. 15 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 stanowią łącznie nie więcej niż 9 % tej kwoty w odniesieniu do szprota.

(9)  Łącznie z dobijakami.”


31.10.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 287/6


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1962

z dnia 28 października 2015 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 404/2011 ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 847/96, (WE) nr 2371/2002, (WE) nr 811/2004, (WE) nr 768/2005, (WE) nr 2115/2005, (WE) nr 2166/2005, (WE) nr 388/2006, (WE) nr 509/2007, (WE) nr 676/2007, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 1300/2008, (WE) nr 1342/2008 i uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93, (WE) nr 1627/94 oraz (WE) nr 1966/2006 (1), w szczególności jego art. 6 ust. 5, art. 8 ust. 2, art. 9 ust. 10, art. 15 ust. 9, art. 21 ust. 7, art. 22 ust. 7, art. 24 ust. 8, art. 33 ust. 10, art. 37 ust. 4, art. 58 ust. 9, art. 60 ust. 7, art. 64 ust. 2, art. 73 ust. 9, art. 74 ust. 6, art. 76 ust. 4, art. 78 ust. 2, art. 92 ust. 5, art. 105 ust. 6, art. 106 ust. 4, art. 111 ust. 3, art. 116 ust. 6 oraz art. 117 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczące upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 i (WE) nr 1627/94 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 3317/94 (2), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 (3) zmieniono rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 (4). Należy zatem odpowiednio zmienić stosowne odniesienia w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) nr 404/2011 (5).

(2)

Nowe narzędzie umożliwiające wymianę danych zostało opracowane przez Komisję i należy je stosować do wszelkich elektronicznych wymian danych, o których mowa w art. 33, 111 i 116 rozporządzenia (WE) nr 1224/2009 (zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie kontroli”) oraz w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.

(3)

Numer identyfikacyjny statku nadawany przez Międzynarodową Organizację Morską (IMO), jak określono w rezolucji A.1078 (28) przyjętej przez IMO dnia 4 grudnia 2013 r. oraz w postanowieniach rozdziału XI-1 prawidło 3 konwencji SOLAS 1974, powinien mieć zastosowanie do unijnych statków rybackich, gdziekolwiek one działają, oraz do statków rybackich państw trzecich działających na wodach Unii. Powyższy numer identyfikacyjny umożliwi dokładną identyfikację statku, śledzenie i weryfikowanie jego działalności w czasie, niezależnie od ewentualnych zmian nazwy, własności lub bandery oraz zapewni identyfikowalność produktów rybołówstwa w całym łańcuchu rynkowym, w szczególności w przypadkach, w których statki mogą być zaangażowane w połowy NNN.

(4)

Nowy format przekazywania danych z systemu monitorowania statków (VMS) został opracowany przez Komisję i należy go stosować do wszelkich elektronicznych wymian danych, o których mowa w art. 111 i 116 rozporządzenia w sprawie kontroli. Należy zatem zmienić art. 24 i 28 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011, a załącznik V do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 należy skreślić.

(5)

Przepisy art. 14 ust. 2 lit. d) rozporządzenia w sprawie kontroli wymagają, aby dziennik połowowy zawierał datę wyjścia statku z portu. Aby zapewnić możliwość zidentyfikowania i powiązania wszystkich informacji odnoszących się do tego samego rejsu połowowego, kapitanowie statków, od których wymaga się zapisywania i przesyłania danych z dziennika połowowego drogą elektroniczną, powinni przesłać informację o wyjściu z portu właściwym organom państwa członkowskiego bandery jako pierwszą wiadomość przed rozpoczęciem jakiejkolwiek operacji połowowej i wszelkich kolejnych transmisji danych. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 47 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011.

(6)

Należy zmienić zasady wymiany danych między państwami członkowskimi oraz między państwami członkowskimi i Komisją lub wyznaczonym przez nią organem, o których mowa w art. 111 i 116 rozporządzenia w sprawie kontroli oraz w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008, aby uwzględnić nowe wymagania prawne, rozwój nowych technologii i formatów oraz norm międzynarodowych. Konieczne jest ustanowienie ogólnych zasad dotyczących elektronicznego przekazywania danych, procedur i norm, które należy wykorzystywać do wymiany informacji związanych z systemem monitorowania statków, rybołówstwem i działalnością w zakresie sprzedaży oraz raportów połowowych, jak również procedur wprowadzania zmian do formatów. W związku z tym należy dostosować art. 43, 45 i 91 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 oraz załącznik XII do tego rozporządzenia i ustanowić nowe przepisy.

(7)

Dokonywana w czasie rzeczywistym i bezpośrednia elektroniczna wymiana danych VMS oraz systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania danych, o którym mowa w art. 111 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, wymaga dalszej harmonizacji. Państwo członkowskie bandery powinno zapewnić automatyczne i dokonywane w czasie rzeczywistym przekazywanie do nadbrzeżnego państwa członkowskiego danych systemu elektronicznej rejestracji i elektronicznego raportowania otrzymanych od statków rybackich państwa bandery podczas połowów na wodach tego nadbrzeżnego państwa członkowskiego. Należy zatem odpowiednio zmienić art. 44 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011.

(8)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 (6) zmieniono rozporządzenie w sprawie kontroli i wprowadzono przepisy dotyczące informacji, które należy przekazać konsumentowi produktów rybołówstwa i akwakultury, oraz przepisy dotyczące kontroli produktów rybołówstwa i akwakultury objęte mechanizmem składowania. Artykuły 66, 67 i 112 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 należy dostosować do tych nowych przepisów, w wyniku czego art. 68 powinien zostać skreślony.

(9)

Odliczenia wody ani lodu nie powinny mieć zastosowania do gatunków pelagicznych przeznaczonych do wyładunku do celów przemysłowych z uwagi na specyfikę takich działań w zakresie przechowywania ryb i dalszego z nimi postępowania. W ramach uzgodnień między Unią Europejską, Wyspami Owczymi i Norwegią w sprawie zarządzania zasobami rybnymi w wodach Północno-Wschodniego Atlantyku na lata 2014–2018 przyjęto podobny przepis w odniesieniu do gatunków pelagicznych przeznaczonych do wyładunku do celów przemysłowych, jak również nowe środki dotyczące ważenia i inspekcji wyładunków śledzia, makreli, ostroboka i błękitka. Artykuły 74, 78, 79, 80, 82, 83, 85, 88, 89 i 107 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 należy zatem dostosować do tych nowych przepisów.

(10)

W rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 (7) określono środki wspierające wdrażanie unijnego systemu kontroli, inspekcji i egzekwowania prawa oraz regulujące kwestię wstrzymania i zawieszenia płatności oraz korekt w odniesieniu do unijnych środków finansowych i skreślono art. 103 rozporządzenia w sprawie kontroli. W związku z tym w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 404/2011 należy skreślić art. 96 rozdział I tytułu VIII i załącznik XXXI.

(11)

Zgodnie z art. 33 ust. 10 rozporządzenia w sprawie kontroli oraz art. 13 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008 Komisja jest upoważniona do przyjmowania formatów przekazywania danych dotyczących połowów i nakładu połowowego. Przepisy ustanowione w tej dziedzinie rozporządzeniem Komisji (WE) nr 500/2001 (8) w celu zapewnienia skutecznego przekazywania zagregowanych danych na temat połowów zgodnie z wymaganiami określonymi w art. 33 ust. 2 i 4 rozporządzenia w sprawie kontroli oraz art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008 są teraz prawnie i technicznie przestarzałe. W związku z tym należy stosować międzynarodowe standardy sprawozdawczości elektronicznej zagregowanych danych dotyczących połowów, a rozporządzenie (WE) nr 500/2001 powinno zostać uchylone.

(12)

Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/812 (9) wprowadzono nowe przepisy dotyczące odrębnej rejestracji połowów niewymiarowych zgodnie z obowiązkami sprawozdawczymi, a także przypisywania punktów do nowego poważnego naruszenia związanego z obowiązkiem wyładunku niewymiarowych ryb. Załączniki VI, VII, X, XXIII, XXVI, XXVII i XXX rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 należy zatem dostosować do tych nowych przepisów.

(13)

W zaleceniach GFCM/35/2011/1, GFCM/35/2011/2, GFCM/35/2011/3, GFCM/35/2011/4, GFCM/35/2011/5 i GFCM/36/2012/2 Generalna Komisja Rybołówstwa Morza Śródziemnego („GFCM”) przyjęła szczegółowe przepisy w zakresie ustanowienia przez GFCM dzienników połowowych oraz w sprawie sprawozdań z połowów korala czerwonego, przypadkowych przyłowów i uwolnień ptaków morskich, mniszek śródziemnomorskich, żółwi morskich i waleni w dzienniku okrętowym. Załączniki VI, VII i X rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 404/2011 należy dostosować do tych nowych przepisów.

(14)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 404/2011.

(15)

Art. 90 ust. 1 lit. c) oraz art. 92 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, zmienione art. 7 ust. 14 i 15 rozporządzenia (UE) 2015/812, stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r. Przyznawanie punktów za poważne naruszenia związane z tymi przepisami powinno wejść w życie w tym samym czasie.

(16)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Rybołówstwa i Akwakultury,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 404/2011

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 404/2011 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w całym tekście wyrażenie „statek rybacki UE”, „statki rybackie UE” i „wody UE” otrzymują odpowiednio brzmienie „unijny statek rybacki”, „unijne statki rybackie” i „wody Unii” i w związku z tym zastąpieniem należy odpowiednio dostosować formy gramatyczne;

2)

w art. 2 wprowadza się następujące zmiany:

a)

punkt 1 otrzymuje brzmienie:

„1)

»unijny statek rybacki« oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany w Unii;”

b)

punkt 2 otrzymuje brzmienie:

„2)

»wody Unii« oznaczają wody zdefiniowane w art. 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 (10);

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).”;"

3)

art. 3 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

„7.   Zdolność całkowita odpowiadająca wydanym przez państwo członkowskie licencjom połowowym, wyrażona w GT lub w kW, w żadnym momencie nie jest większa niż maksymalny poziom zdolności ustanowiony dla tego państwa członkowskiego zgodnie z art. 22 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.”;

4)

w art. 6 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Od dnia 1 stycznia 2016 r. system numerów identyfikacyjnych statków Międzynarodowej Organizacji Morskiej, przyjęty rezolucją A.1078 (28) w dniu 4 grudnia 2013 r. oraz określony w rozdziale XI-1 prawidło 3 konwencji SOLAS 1974, ma zastosowanie do:

a)

unijnych statków rybackich lub statków rybackich kontrolowanych przez unijne podmioty na podstawie umów czarterowych o pojemności brutto 100 ton lub 100 ton rejestrowych brutto i powyżej bądź o długości całkowitej 24 metrów i powyżej, działających wyłącznie w obrębie wód Unii;

b)

unijnych statków rybackich lub statków rybackich kontrolowanych przez unijne podmioty na podstawie umów czarterowych o długości całkowitej co najmniej 15 metrów, działających poza wodami Unii;

c)

wszystkich statków rybackich państw trzecich upoważnionych do prowadzenia działalności połowowej na wodach Unii.”;

5)

art. 24 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Ośrodek monitorowania rybołówstwa każdego państwa członkowskiego bandery zapewnia automatyczne przekazywanie do ośrodka monitorowania rybołówstwa nadbrzeżnego państwa członkowskiego danych dostarczonych zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia, dotyczących statków rybackich pływających pod jego banderą w czasie, gdy znajdują się one na wodach nadbrzeżnego państwa członkowskiego. Dane te przesyła się do FMC państwa nadbrzeżnego bezpośrednio po odebraniu ich przez FMC państwa członkowskiego bandery.”;

6)

art. 28 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 28

Dostęp Komisji do danych

Komisja może zwrócić się do państw członkowskich zgodnie z art. 111 ust. 1 lit. a) rozporządzenia w sprawie kontroli o zapewnienie automatycznego przekazywania do Komisji lub wyznaczonego przez nią organu danych dostarczonych zgodnie z art. 19 niniejszego rozporządzenia, dotyczących określonej grupy statków rybackich i określonego przedziału czasowego. Dane te przesyłane są do Komisji lub wyznaczonego przez nią podmiotu bezpośrednio po odebraniu ich przez FMC państwa członkowskiego bandery.”;

7)

art. 30 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 30

Wzory dzienników połowowych, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych w formie papierowej

1.   Na wodach Unii kapitanowie unijnych statków rybackich wypełniają i przedkładają dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formie papierowej zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku VI.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w odniesieniu do unijnych statków rybackich prowadzących dzienne rejsy połowowe po Morzu Śródziemnym, kapitanowie unijnych statków rybackich mogą wypełniać i przedkładać dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formie papierowej zgodnie ze wzorem zamieszczonym w załączniku VII.

3.   Jeżeli unijne statki rybackie prowadzą działania połowowe na wodach państwa trzeciego, wodach podlegających regulacji regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem lub w wodach poza wodami Unii niepodlegających regulacji regionalnej organizacji zarządzania rybołówstwem, kapitanowie unijnych statków rybackich wypełniają i przedkładają dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formie papierowej zgodnie z art. 31 niniejszego rozporządzenia oraz ze wzorami w załącznikach VI i VII, chyba że to państwo trzecie lub przepisy odpowiedniej regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem wymagają zastosowania innego rodzaju dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej lub deklaracji wyładunkowej. Jeżeli państwo trzecie nie określa konkretnego dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej lub deklaracji wyładunkowej, ale wymaga innych elementów danych niż Unia Europejska, takie elementy danych są zapisywane.

4.   Kapitanowie unijnych statków rybackich nieobjętych przepisami art. 15 rozporządzenia w sprawie kontroli mogą nadal stosować do dnia 31 grudnia 2017 r. dzienniki połowowe, deklaracje przeładunkowe i deklaracje wyładunkowe w formie papierowej wydrukowane przed dniem 1 stycznia 2016 r.”;

8)

w art. 37 dodaje się akapit w brzmieniu:

„Dziennik połowowy, deklarację przeładunkową i deklarację wyładunkową w formacie elektronicznym wypełnia się zgodnie z instrukcjami określonymi w załączniku X.”;

9)

art. 43 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 43

Dane obowiązkowe w wymianie informacji pomiędzy państwami członkowskimi

Elementy danych, które muszą być rejestrowane przez kapitanów unijnych statków rybackich w dzienniku połowowym, deklaracji przeładunkowej, uprzednich powiadomieniach i deklaracji wyładunkowej zgodnie z przepisami unijnymi, są również obowiązkowe w przypadku wymian między państwami członkowskimi.”;

10)

art. 44 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 44

Dostęp do danych

1.   Jeżeli statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego prowadzi połowy w wodach Unii należących do nadbrzeżnego państwa członkowskiego, państwo bandery przekazuje temu państwu nadbrzeżnemu niezwłocznie po otrzymaniu obowiązkowe dane z elektronicznego dziennika połowowego bieżącego rejsu połowowego, począwszy od ostatniego wyjścia z portu.

2.   Jak długo statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego prowadzi połowy w wodach Unii należących do innego nadbrzeżnego państwa członkowskiego, państwo bandery przekazuje temu państwu nadbrzeżnemu niezwłocznie po otrzymaniu obowiązkowe dane z elektronicznego dziennika połowowego bieżącego rejsu połowowego. Państwo członkowskie bandery przekazuje również korekty związane z bieżącym rejsem połowowym, o których mowa w art. 47 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

3.   Jeśli operacja wyładunku lub przeładunku odbywa się w porcie innego nadbrzeżnego państwa członkowskiego niż państwo członkowskie bandery, państwo członkowskie bandery przekazuje temu państwu nadbrzeżnemu niezwłocznie po otrzymaniu wszystkie obowiązkowe dane z elektronicznej deklaracji wyładunkowej lub przeładunkowej.

4.   Jeżeli państwo członkowskie bandery zostanie powiadomione, że statek rybacki pływający pod jego banderą zamierza wejść do portu innego nadbrzeżnego państwa członkowskiego, państwo członkowskie bandery przekazuje temu państwu nadbrzeżnemu niezwłocznie po otrzymaniu elektroniczne uprzednie powiadomienie.

5.   Jeżeli podczas rejsu połowowego statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego wpływa na wody Unii należące do innego państwa członkowskiego lub gdy którekolwiek z danych, o których mowa w ust. 3 i 4, odnoszących się do konkretnego rejsu połowowego, zostały przekazane nadbrzeżnemu państwu członkowskiemu, państwo członkowskie bandery umożliwia dostęp do wszystkich elektronicznych danych dotyczących działalności połowowej, o których mowa w art. 111 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, począwszy od wyruszenia w ten rejs połowowy do czasu zakończenia wyładunku i na żądanie przekazuje dane temu nadbrzeżnemu państwu członkowskiemu. Dostęp pozostaje zapewniony przez co najmniej 36 miesięcy od rozpoczęcia rejsu połowowego.

6.   Państwo członkowskie bandery statku rybackiego, kontrolowanego przez inne państwo członkowskie zgodnie z art. 80 rozporządzenia w sprawie kontroli, przekazuje na wniosek państwa członkowskiego dokonującego kontroli elektroniczne dane dotyczące działalności połowowej, o których mowa w art. 111 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, w odniesieniu do bieżącego rejsu połowowego danego statku od wyruszenia w ten rejs połowowy do momentu wystąpienia z wnioskiem.

7.   Wnioski, o których mowa w ust. 5 i 6, muszą być w formie elektronicznej oraz muszą wskazywać, czy należy dostarczyć oryginalne dane z korektami, czy jedynie dane skonsolidowane. Odpowiedź na wniosek zostanie wygenerowana automatycznie i przekazana bezzwłocznie przez wezwane państwo członkowskie.

8.   Państwa członkowskie umożliwiają dostęp do satelitarnego systemu monitorowania statków, dziennika połowowego, deklaracji przeładunkowej, uprzednich powiadomień i deklaracji wyładunkowej na wniosek innych państw członkowskich dokonujących kontroli na morzu w ramach wspólnego planu rozmieszczenia lub innych uzgodnionych wspólnych działań kontrolnych.

9.   Kapitanowie unijnych statków rybackich mają zawsze bezpieczny dostęp do informacji z własnego elektronicznego dziennika połowowego, danych z deklaracji przeładunkowych, danych z uprzednich powiadomień i danych z deklaracji wyładunkowych przechowywanych w bazie danych państwa członkowskiego bandery.”;

11)

art. 45 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 45

Wymiana danych pomiędzy państwami członkowskimi

Państwa członkowskie:

a)

zapewniają, aby dane otrzymane zgodnie z niniejszym rozdziałem w postaci dostępnej do odczytu komputerowego były zapisywane i bezpieczne przechowywanie w skomputeryzowanych bazach danych przez co najmniej trzy lata;

b)

podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia, aby dane były wykorzystywane tylko do celów określonych w niniejszym rozporządzeniu; oraz

c)

stosują wszelkie niezbędne środki techniczne w celu ochrony takich danych przed ich przypadkowym lub nielegalnym zniszczeniem, przypadkową utratą, pogorszeniem jakości, rozpowszechnieniem lub dostępem do nich osób niepowołanych.”;

12)

w art. 47 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:

„1a.   Kapitan unijnego statku rybackiego przesyła elektroniczną wiadomość o wyjściu z portu do właściwych organów państwa członkowskiego bandery przed opuszczeniem portu oraz przed rozpoczęciem przekazywania jakichkolwiek innych transmisji danych dotyczących rejsu połowowego.”;

13)

w art. 60 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Jeżeli w wyniku działań zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 nie naprawiono szkody w całości lub w części, Komisja podejmuje – możliwie najszybciej po otrzymaniu informacji, o których mowa w art. 59 niniejszego rozporządzenia – niezbędne środki w celu naprawienia spowodowanej szkody.”;

b)

ust. 2 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

w stosownych przypadkach – które państwa członkowskie przekroczyły swoje uprawnienia do połowów (»państwa członkowskie, które przekroczyły uprawnienia do połowów«) oraz wysokość przekroczenia uprawnień do połowów (pomniejszoną o wszelkie wymiany zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013);”;

14)

art. 66 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 66

Definicja

Do celów niniejszego rozdziału stosuje się następującą definicję:

 

»Produkty rybołówstwa i akwakultury« oznaczają wszelkie produkty objęte rozdziałem 3 i pozycją 1212 21 00 rozdziału 12 oraz pozycjami 1604 oraz 1605 rozdziału 16 Nomenklatury scalonej wprowadzonej rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 (11).

(11)  Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 256 z 7.9.1987, s. 1) i rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1101/2014 z dnia 16 października 2014 r. zmieniającym załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. L 312 z 31.10.2014, s. 1).”;"

15)

w art. 67 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ust. 12 otrzymuje brzmienie:

„12.   Informacje wymienione w art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli nie mają zastosowania do produktów rybołówstwa i akwakultury objętych pozycjami taryfowymi 1604 i 1605 rozdziału 16 Nomenklatury scalonej.”;

b)

ust. 13 otrzymuje brzmienie:

„13.   Do celów art. 58 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli informacje dotyczące obszaru geograficznego, w którym dany produkt został złowiony, są następujące:

a)

w przypadku połowów stad lub grup stad objętych kwotą lub minimalnym rozmiarem w unijnych przepisach prawnych: odpowiedni obszar geograficzny, zgodnie z definicją w art. 4 ust. 30 rozporządzenia w sprawie kontroli;

b)

w przypadku innych stad lub grup stad, produktów rybołówstwa złowionych w wodach słodkich i produktów akwakultury: nazwa obszaru połowu lub produkcji zgodnie z art. 38 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1379/2013 (12).

(12)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 1).”;"

16)

skreśla się art. 68;

17)

art. 74 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Nie naruszając przepisów szczególnych dotyczących gatunków pelagicznych, o których mowa w art. 78–89 niniejszego rozporządzenia, które wyładowuje się luzem w celu przewiezienia do punktu pierwszego wprowadzenia do obrotu, przechowywania lub przetworzenia, odliczenie wody i lodu od łącznej masy nie przekracza 2 %. We wszystkich przypadkach odsetek dotyczący odliczenia wody i lodu odnotowuje się na dowodzie ważenia wraz z wpisem dotyczącym masy. Nie stosuje się odliczenia wody ani lodu w przypadku wyładunków do celów przemysłowych lub w odniesieniu do gatunków innych niż pelagiczne.”;

18)

art. 78 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 78

Zakres procedur ważenia dotyczących połowów śledzia, makreli, ostroboka i błękitka

Przepisy określone w niniejszej sekcji mają zastosowanie do ważenia połowów śledzia (Clupea harengus), makreli (Scomber scombrus), ostroboka (Trachurus spp.) i błękitka (Micromesistius poutassou) lub ich kombinacji, wyładowywanych w Unii Europejskiej lub przez unijne statki rybackie w państwach trzecich, złowionych:

a)

w przypadku śledzia w obszarach ICES: I, II, IIIa, IV, Vb, VI oraz VII;

b)

w przypadku makreli w obszarach ICES: IIa, IIIa, IV, Vb, VI, VII, VIII, IX, XII, XIV oraz wodach Unii objętych regulacjami CECAF;

c)

w przypadku ostroboka: w obszarach ICES IIa, IV, Vb, VI, VII, VIII, IX, X, XII, XIV i wodach Unii objętych regulacjami CECAF;

d)

w przypadku błękitka: w obszarach ICES IIa, IV, Vb, VI, VII, VIII, IX, X, XII, XIV i wodach UE objętych regulacjami CECAF;

jeżeli ilości na wyładunek przekraczają 10 ton.”;

19)

nagłówek art. 79 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 79

Porty ważenia połowów śledzia, makreli, ostroboka i błękitka”;

20)

art. 80 ust. 1 lit. c) otrzymuje brzmienie:

„c)

ilości w kilogramach wagi w relacji pełnej śledzia, makreli, ostroboka i błękitka zatrzymanych na burcie;”;

21)

art. 82 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Ilości śledzia, makreli, ostroboka i błękitka zatrzymane na burcie, które zgłoszono przed wyładunkiem zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia, są równe ilościom odnotowanym w dzienniku połowowym po jego wypełnieniu.”;

22)

nagłówek art. 83 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 83

Państwowe wagi najazdowe do ważenia świeżego śledzia, makreli, ostroboka i błękitka”;

23)

art. 85 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 85

Ważenie mrożonych ryb

Jeżeli waży się wyładowane ilości mrożonego śledzia, makreli, ostroboka i błękitka, masę mrożonych ryb wyładowanych w skrzynkach określa się w podziale na gatunki zgodnie z art. 73 niniejszego rozporządzenia.”;

24)

art. 86 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 86

Przechowywanie rejestrów ważenia

Wszystkie rejestry ważenia określone w art. 84 ust. 3 i art. 85 niniejszego rozporządzenia oraz kopie wszelkich dokumentów przewozowych w ramach planu kontroli lub wspólnego programu kontroli, o którym mowa w art. 79 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, przechowuje się przez co najmniej trzy lata.”;

25)

art. 88 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 88

Kontrole krzyżowe

Do czasu utworzenia komputerowych baz danych zgodnie z art. 109 rozporządzenia w sprawie kontroli właściwe organy przeprowadzają administracyjne kontrole krzyżowe dotyczące wszystkich wyładunków, porównując:

a)

ilości śledzia, makreli, ostroboka i błękitka w podziale na gatunki, podane w uprzednim powiadomieniu o wyładunku zgodnie z art. 80 ust. 1 lit. c) niniejszego rozporządzenia, z ilościami odnotowanymi w dzienniku połowowym;

b)

ilości śledzia, makreli, ostroboka i błękitka w podziale na gatunki odnotowane w dzienniku połowowym z ilościami odnotowanymi w deklaracji wyładunkowej;

c)

ilości śledzia, makreli, ostroboka i błękitka w podziale na gatunki odnotowane w deklaracji wyładunkowej z ilościami odnotowanymi w deklaracji przejęcia lub dokumencie sprzedaży;

d)

obszar połowu odnotowany w dzienniku połowowym statku z danymi VMS dla danego statku.”;

26)

art. 89 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 89

Monitorowanie ważenia

1.   Ważenie połowów śledzia, makreli, ostroboka i błękitka ze statku monitoruje się w podziale na gatunki. W przypadku statków przepompowujących ryby na ląd monitoruje się ważenie całego rozładunku. W przypadku wyładunków mrożonego śledzia, makreli, ostroboka i błękitka liczy się wszystkie skrzynki i monitoruje się metodę obliczania średniej wagi netto skrzynek określoną w załączniku XVIII.

2.   Oprócz danych, o których mowa w art. 88 niniejszego rozporządzenia, kontroli krzyżowej poddawane są następujące dane:

a)

ilości śledzia, makreli, ostroboka i błękitka w podziale na gatunki odnotowane w rejestrach ważenia państwowych lub prywatnych wag najazdowych oraz ilości w podziale na gatunki odnotowane w deklaracji przejęcia lub dokumencie sprzedaży;

b)

ilości śledzia, makreli ostroboka i błękitka w podziale na gatunki odnotowane we wszelkich dokumentach przewozowych w ramach planu kontroli lub wspólnego programu kontroli, o którym mowa w art. 79 ust. 1 niniejszego rozporządzenia;

c)

numery rejestracyjne samochodów cystern odnotowane w rejestrze zgodnie z art. 84 ust. 2 lit. b) niniejszego rozporządzenia.

3.   Po zakończeniu rozładunku należy sprawdzić, czy na statku nie pozostały żadne ryby objęte przepisami szczególnymi niniejszej sekcji.

4.   Wszystkie działania monitorujące objęte niniejszym artykułem i artykułem 107 niniejszego rozporządzenia są dokumentowane. Dokumentacja ta przechowywana jest przez co najmniej trzy lata.”;

27)

w tytule IV nagłówek rozdziału III otrzymuje brzmienie:

„ROZDZIAŁ III

Dokumenty sprzedaży oraz deklaracje przejęcia”;

28)

art. 90 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W dokumencie sprzedaży i deklaracji przejęcia podaje się liczbę osobników, o której mowa w art. 64 ust. 1 lit. f) i art. 66 ust. 3 lit. e) rozporządzenia w sprawie kontroli, jeżeli odnośna kwota jest zarządzana według osobników.”;

29)

art. 91 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 91

Formaty dokumentów sprzedaży oraz deklaracji przejęcia

1.   Państwa członkowskie określają format stosowany w celu wypełniania i przekazywania dokumentów sprzedaży i deklaracji przejęcia przez zarejestrowanych nabywców, zarejestrowane aukcje lub inne podmioty lub osoby upoważnione przez państwa członkowskie oraz właściwe organy, o których mowa w art. 63 i 67 rozporządzenia w sprawie kontroli.

2.   Elementy danych, które zarejestrowani nabywcy, zarejestrowane aukcje lub inne podmioty lub osoby upoważnione przez państwa członkowskie obowiązkowo odnotowują w swoich dokumentach sprzedaży lub deklaracjach przejęcia zgodnie z przepisami unijnymi, są również obowiązkowe w przypadku wymian między państwami członkowskimi.

3.   Dane określone w art. 111 ust. 2 rozporządzenia w sprawie kontroli, przekazywane w odniesieniu do działań w ciągu ostatnich 36 miesięcy przez państwo członkowskie, na którego terytorium nastąpiła pierwsza sprzedaż lub dokonano przejęcia, zostają udostępnione przez to państwo członkowskie na wniosek państwa członkowskiego bandery lub państwa członkowskiego, na którego terytorium dokonano wyładunku produktów rybołówstwa. Odpowiedź na wniosek zostanie wygenerowana automatycznie i przekazana bezzwłocznie.

4.   Państwa członkowskie:

a)

zapewniają, aby dane otrzymane zgodnie z niniejszym rozdziałem w postaci dostępnej do odczytu komputerowego były zapisywane i bezpieczne przechowywanie w skomputeryzowanych bazach danych przez co najmniej trzy lata;

b)

podejmują wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia, aby dane były wykorzystywane tylko do celów określonych w niniejszym rozporządzeniu; oraz

c)

stosują wszelkie niezbędne środki techniczne w celu ochrony takich danych przed ich przypadkowym lub nielegalnym zniszczeniem, przypadkową utratą, pogorszeniem jakości, rozpowszechnieniem lub dostępem do nich osób niepowołanych.

5.   W każdym z państw członkowskich jeden organ, o którym mowa w art. 5 ust. 5 rozporządzenia w sprawie kontroli, jest odpowiedzialny za przekazywanie i odbieranie danych, zarządzanie nimi i przetwarzanie wszelkich danych objętych niniejszym rozdziałem.

6.   Państwa członkowskie dokonują wymiany danych adresowych organów, o których mowa w ust. 5, jak również podają te dane Komisji i wyznaczonemu przez nią organowi w ciągu trzech miesięcy po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.

7.   Wszelkie zmiany informacji, o których mowa w ust. 5 i 6, są przekazywane Komisji, wyznaczonemu przez nią organowi i innym państwom członkowskim, zanim staną się one skuteczne.”;

30)

art. 96 traci moc;

31)

art. 107 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 107

Inspekcja określonych wyładunków gatunków pelagicznych

W przypadku wyładunków śledzia, makreli, ostroboka i błękitka, o których mowa w art. 78 niniejszego rozporządzenia, właściwe organy państwa członkowskiego zapewniają, aby w pełni skontrolowano co najmniej 7,5 % wyładowanych ilości każdego gatunku oraz co najmniej 5 % wyładunków.”;

32)

art. 112 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 112

Kontrola produktów rybołówstwa objętych mechanizmami składowania

Urzędnicy sprawdzają, czy produkty rybołówstwa objęte mechanizmem składowania, o którym mowa w art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1379/2013, spełniają warunki określone w art. 30 i w art. 67 rozporządzenia (UE) nr 508/2014 (13).

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 1.).”;"

33)

art. 126 ust. 2 otrzymuje brzmienie:

„2.   Jeżeli w odniesieniu do tej samej osoby fizycznej lub prawnej będącej właścicielem licencji wykryto co najmniej dwa poważne naruszenia przepisów w trakcie jednej inspekcji, liczba punktów przyznanych właścicielowi licencji połowowej zgodnie z ust. 1 wynosi maksymalnie 12 punktów za wszystkie te naruszenia.”;

34)

art. 131 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie:

„1.   Jeżeli licencję połowową zawieszono lub cofnięto na stałe zgodnie z art. 129 ust. 1 lub 2 niniejszego rozporządzenia, statek rybacki, którego dotyczy zawieszona lub cofnięta na stałe licencja połowowa, określa się w rejestrze krajowym, o którym mowa w art. 24 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, jako statek bez licencji połowowej. Taki statek rybacki określa się również w powyższy sposób w unijnym rejestrze floty rybackiej, o którym mowa w art. 24 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.

2.   Cofnięcie na stałe licencji połowowej zgodnie z art. 129 ust. 2 niniejszego rozporządzenia nie wpływa na pułapy zdolności połowowej państwa członkowskiego wydającego licencję połowową, o których mowa w art. 22 ust. 7 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013.”;

35)

w tytule VIII skreśla się rozdział I;

36)

art. 139 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.   Wielkość przekroczenia uprawnień do połowów określa się w odniesieniu do uprawnień do połowów dostępnych na końcu każdego danego okresu dla danego państwa członkowskiego, uwzględniając wymiany uprawnień do połowów zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013, przeniesienia kwot zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 847/96 (14), ponowny przydział dostępnych uprawnień do połowów zgodnie z art. 37 rozporządzenia w sprawie kontroli oraz odliczenie uprawnień do połowów zgodnie z art. 105, 106 i 107 rozporządzenia w sprawie kontroli.

3.   Wymiana uprawnień do połowów zgodnie z art. 16 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1380/2013 w odniesieniu do danego okresu nie jest dozwolona po ostatnim dniu pierwszego miesiąca po upływie tego okresu.

(14)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 847/96 z dnia 6 maja 1996 r. wprowadzające dodatkowe, ustalane z roku na rok, warunki zarządzania ogólnym dopuszczalnym połowem (TAC) i kwotami (Dz.U. L 115 z 9.5.1996, s. 3.).”;"

37)

w tytule IX dodaje się rozdział Ia w brzmieniu:

„ROZDZIAŁ Ia

Zasady wymiany danych

Artykuł 146a

W niniejszym rozdziale ustanawia się szczegółowe zasady wymiany danych, o których mowa w art. 111 i 116 rozporządzenia w sprawie kontroli, a także zgłaszania danych dotyczących połowów, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 4 rozporządzenia w sprawie kontroli oraz w art. 13 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 (15).

Artykuł 146b

Definicje

Do celów niniejszego rozdziału stosuje się następujące definicje:

a)

»warstwa transportowa« oznacza elektroniczną sieć służącą do wymiany danych dotyczących rybołówstwa, udostępnioną przez Komisję wszystkim państwom członkowskich i organowi przez nią wyznaczonemu do wymiany danych w sposób znormalizowany,

b)

»raport« oznacza informacje zapisane w formie elektronicznej,

c)

»komunikat« oznacza raport w jego formacie przesyłania danych,

d)

»wniosek« oznacza wiadomość elektroniczną zawierającą żądanie dotyczące zestawu raportów.

Artykuł 146c

Zasady ogólne

1.   Wszystkie komunikaty wymieniane są w oparciu o normę P1000 Centrum Narodów Zjednoczonych ds. Ułatwiania Handlu i Elektronicznego Biznesu (UN/CEFACT). Stosuje się jedynie pola danych, podstawowe elementy, obiekty i dobrze sformatowane wiadomości XML (Extensible Markup Language) zgodnie z definicją schematu XML (XSD) na podstawie katalogów norm UN/CEFACT.

2.   Formaty raportu są oparte na normach UN/CEFACT, o których mowa w załączniku XII, i są udostępniane w rejestrze danych referencyjnych (ang. Master Data Register) na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej.

3.   Schematu XSD i kodów z rejestru danych referencyjnych na stronie internetowej Komisji Europejskiej poświęconej rybołówstwu używa się w odniesieniu do wszystkich wiadomości.

4.   Datę i godzinę przekazuje się w formacie uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC).

5.   Wszystkie raporty mają niepowtarzalny identyfikator raportu.

6.   Niepowtarzalny identyfikator rejsu połowowego w postaci czytelnej dla człowieka stosuje się do łączenia danych z dziennika połowowego z danymi z deklaracji wyładunkowej, deklaracji przeładunkowej, dokumentów sprzedaży, deklaracji przejęcia i dokumentów przewozowych.

7.   Raporty dotyczące unijnych statków rybackich zawierają numer identyfikacyjny statku, o którym mowa w art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 (16).

8.   Państwa członkowskie wykorzystują dokumenty wykonawcze dostępne na stronie internetowej Komisji Europejskiej poświęconej rybołówstwu do zapewnienia wymiany wiadomości.

Artykuł 146d

Przekazywanie komunikatów

1.   Wszystkie przekazy są w pełni automatyczne i bezpośrednie i odbywają się za pośrednictwem warstwy transportowej.

2.   Przed przekazaniem komunikatu nadawca powinien przeprowadzić automatyczną kontrolę, aby sprawdzić, czy komunikat jest prawidłowy zgodnie z minimalnymi zasadami walidacji i weryfikacji danych dostępnymi w rejestrze danych referencyjnych na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej.

3.   Odbiorca informuje nadawcę o odbiorze komunikatu, przekazując komunikat zwrotny oparty na UN/CEFACT P1000-1: Zasady ogólne. Komunikaty systemu monitorowania statków oraz odpowiedzi na wniosek nie otrzymują wiadomości zwrotnej.

4.   W przypadku usterki technicznej po stronie nadawcy i braku dalszej możliwości wymiany komunikatów, nadawca powiadamia wszystkich odbiorców o problemie. Nadawca podejmuje niezwłocznie odpowiednie działania w celu usunięcia problemu. Wszystkie komunikaty, które muszą być dostarczone do odbiorców, są przechowywane do momentu usunięcia problemu.

5.   W przypadku usterki technicznej po stronie odbiorcy i braku dalszej możliwości odbioru komunikatów, odbiorca powiadamia wszystkich nadawców o problemie. Odbiorca podejmuje niezwłocznie odpowiednie działania w celu usunięcia problemu.

6.   Po dokonaniu naprawy awarii systemu związanej z nadawcą, nadawca przekazuje możliwie jak najszybciej niewysłane wiadomości. Można zastosować procedurę ręczną.

7.   Po dokonaniu naprawy awarii systemu związanej z odbiorcą, brakujące informacje muszą być dostępne na żądanie. Można zastosować procedurę ręczną.

8.   Wszyscy nadawcy i odbiorcy komunikatów oraz Komisja ustanawiają procedury awaryjne w celu zapewnienia ciągłości działania.

Artykuł 146e

Korekty

Poprawki do raportów są rejestrowane w takim samym formacie jak oryginał raportu, ze wskazaniem, że raport został poprawiony w oparciu o UN/CEFACT P1000-1: Zasady ogólne.

Artykuł 146f

Wymiana danych VMS

1.   Dane VMS na temat pozycji statków należy przesyłać między państwami członkowskimi, jak również między państwami członkowskimi i Komisją lub wyznaczonym przez nią organem, w formacie pozycji statku w standardzie XSD opartym na normie UN/CEFACT P1000-7.

2.   Systemy państw członkowskich bandery są zdolne do wysyłania komunikatów z systemu monitorowania statków.

3.   Systemy państw członkowskich bandery są również w stanie odpowiadać na wnioski o dane z systemu monitorowania statków w odniesieniu do rejsów połowowych, które rozpoczęły się w ciągu poprzednich 36 miesięcy.

Artykuł 146g

Wymiana danych dotyczących działalności połowowej

1.   Dane z dzienników połowowych, uprzednich powiadomień, deklaracji przeładunkowych i deklaracji wyładunkowych, o których mowa w artykułach 15, 17, 22 i 24 rozporządzenia w sprawie kontroli, należy przesyłać między państwami członkowskimi, jak również między państwami członkowskimi i Komisją lub wyznaczonym przez nią organem, w formacie działalności połowowej w standardzie XSD opartym na normie UN/CEFACT P1000-3.

2.   Systemy państw członkowskich bandery są zdolne do wysyłania komunikatów z systemu monitorowania statków oraz są w stanie odpowiadać na wnioski o dane z systemu monitorowania statków w odniesieniu do działalności połowowej, która rozpoczęła się w ciągu poprzednich 36 miesięcy.

Artykuł 146h

Wymiana danych dotyczących sprzedaży

1.   Dane z dokumentów sprzedaży i deklaracji przejęcia, o których mowa w artykułach 63 i 67 rozporządzenia w sprawie kontroli, należy przesyłać między państwami członkowskimi, jak również między państwami członkowskimi i Komisją lub wyznaczonym przez nią organem, w formacie sprzedaży w standardzie XSD opartym na normie UN/CEFACT P1000-5.

2.   Jeżeli dane z dokumentu przewozowego, o których mowa w art. 68 rozporządzenia w sprawie kontroli, są wymieniane między państwami członkowskimi, jak również między państwami członkowskimi i Komisją lub wyznaczonym przez nią organem, wykorzystywany do tego format jest również oparty na normie UN/CEFACT P 1000-5.

3.   Systemy państw członkowskich bandery są zdolne do przesyłania komunikatów z dokumentów sprzedaży i deklaracji przejęcia oraz są w stanie udzielać odpowiedzi na wnioski o udostępnienie danych z dokumentów sprzedaży i deklaracji przejęcia w odniesieniu do operacji przeprowadzonych w ciągu poprzednich 36 miesięcy.

Artykuł 146i

Przekazywanie zagregowanych danych na temat połowów

1.   Państwa członkowskie bandery stosują standard XSD oparty na normie UN/CEFACT P1000-12 jako format do przekazywania Komisji zagregowanych danych dotyczących połowów, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 4 rozporządzenia w sprawie kontroli oraz w art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008.

2.   Dane z raportu połowowego powinny być agregowane według miesięcy, w których gatunki zostały złowione.

3.   Raport połowowy oparty jest na wyładowanych ilościach. Jeżeli raport połowowy ma być przedkładany zgodnie z art. 13 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1006/2008 i zanim zostanie dokonany wyładunek, szacunkowy raport połowowy przekazuje się z adnotacją »zatrzymano na pokładzie«. Korektę z dokładnym wskazaniem masy i miejsca wyładunku przekazuje przed 15. dniem miesiąca następującego po wyładunku.

4.   Jeśli przepisy unijne nakładają wymóg wykazywania stad lub gatunków w raportach z połowów wielogatunkowych na różnych poziomach agregacji, stada te i gatunki zgłasza się jedynie w najbardziej szczegółowym z wymaganych sprawozdań.

Artykuł 146j

Zmiany do formatów XML i dokumenty wykonawcze

1.   Decyzje o zmianach w formatach XML i dokumentach wykonawczych, które należy stosować przy wszystkich elektronicznych wymianach danych pomiędzy państwami członkowskimi oraz pomiędzy państwami członkowskimi, Komisją lub wyznaczonym przez nią organem, w tym zmianach wynikających z art. 146f, 146 g i 146h, Komisja podejmuje w porozumieniu z państwami członkowskimi.

2.   Zmiany, o których mowa w ust. 1, są wyraźnie określone w rejestrze danych referencyjnych na stronie internetowej Komisji Europejskiej poświęconej rybołówstwu i opatrzone datą wejścia tych zmian w życie. Takie zmiany nie wchodzą w życie przed upływem sześciu miesięcy i nie później niż 18 miesięcy po ich wprowadzeniu. Terminy określane są przez Komisję w porozumieniu z państwami członkowskimi.

(15)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczące upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 i (WE) nr 1627/94 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 3317/94 (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33)."

(16)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczące rejestru statków rybackich Wspólnoty (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 25).”;"

38)

art. 164 ust. 3 otrzymuje brzmienie:

„3.   Komisja lub wyznaczony przez nią organ może, w ramach umów o partnerstwie w sprawie zrównoważonych połowów zawieranych między Unią a państwami trzecimi lub w ramach regionalnych organizacji ds. zarządzania rybołówstwem lub podobnych porozumień, w których Unia jest umawiającą się stroną lub współpracującym podmiotem niebędącym stroną, przekazywać pozostałym stronom przedmiotowych umów, organizacji lub porozumień istotne informacje dotyczące nieprzestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa lub poważnych naruszeń, o których mowa w art. 42 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 oraz w art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli, pod warunkiem udzielenia zgody przez państwo członkowskie, które dostarczyło tych informacji zgodnie z art. 9 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 (17).

(17)  Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1).”;"

39)

skreśla się załącznik V;

40)

załącznik VI zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

41)

załącznik VII zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

42)

skreśla się załączniki VIII i IX;

43)

załącznik X zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku III do niniejszego rozporządzenia;

44)

załącznik XII zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia;

45)

załącznik XXIII zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku V do niniejszego rozporządzenia;

46)

załącznik XXVI zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku VI do niniejszego rozporządzenia;

47)

załącznik XXVII zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia;

48)

załącznik XXX zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku VIII do niniejszego rozporządzenia;

49)

skreśla się załącznik XXXI.

Artykuł 2

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 500/2001 traci moc.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 146d ust. 1 stosuje się jednak od 1 stycznia 2016 r. Zgodnie z art. 11 rozporządzenia (UE) 2015/812, pkt 5 załącznika XXX w sprawie poważnych naruszeń za niedopełnienie obowiązków wyładunku niewymiarowych ryb, stosuje się od dnia 1 stycznia 2017 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 października 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)  Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33.

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1954/2003 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 22).

(4)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 59).

(5)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 404/2011 z dnia 8 kwietnia 2011 r. ustanawiające szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1224/2009 ustanawiającego wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (Dz.U. L 112 z 30.4.2011, s. 1).

(6)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (Dz.U. L 354 z 28.12.2013, s. 1).

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (Dz.U. L 149 z 20.5.2014, s. 1).

(8)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 500/2001 z dnia 14 marca 2001 r. w sprawie ustanowienia szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 w odniesieniu do monitorowania połowów statków rybackich Wspólnoty na wodach państw trzecich i na pełnym morzu (Dz.U. L 73 z 15.3.2001, s. 8).

(9)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/812 z dnia 20 maja 2015 r. zmieniające rozporządzenia Rady (WE) nr 850/98, (WE) nr 2187/2005, (WE) nr 1967/2006, (WE) nr 1098/2007, (WE) nr 254/2002, (WE) nr 2347/2002 i (WE) nr 1224/2009 oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 i (UE) nr 1380/2013 w odniesieniu do obowiązku wyładunku oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1434/98 (Dz.U. L 133 z 29.5.2015, s. 1).


ZAŁĄCZNIK I

ZAŁĄCZNIK VI

WZÓR POŁĄCZONYCH DOKUMENTÓW UNIJNYCH: DZIENNIKA POŁOWOWEGO, DEKLARACJI WYŁADUNKOWEJ I DEKLARACJI PRZEŁADUNKOWEJ

Image


ZAŁĄCZNIK II

ZAŁĄCZNIK VII

WZÓR POŁĄCZONYCH DOKUMENTÓW UNIJNYCH: DZIENNIKA POŁOWOWEGO, DEKLARACJI WYŁADUNKOWEJ I DEKLARACJI PRZEŁADUNKOWEJ

(MORZE ŚRÓDZIEMNE – DZIENNE REJSY POŁOWOWE)

Image


ZAŁĄCZNIK III

„ZAŁĄCZNIK X

INSTRUKCJE DLA KAPITANÓW STATKÓW RYBACKICH ZOBOWIĄZANYCH DO WYPEŁNIANIA I PRZEDKŁADANIA DZIENNIKA POŁOWOWEGO, DEKLARACJI WYŁADUNKOWEJ LUB DEKLARACJI PRZEŁADUNKOWEJ

W dzienniku połowowym należy rejestrować co najmniej następujące ogólne informacje dotyczące działalności połowowej statku lub statków zgodnie z art. 14, 15, 21, 22, 23 i 24 rozporządzenia w sprawie kontroli oraz tytułem III rozdziały I, II i III niniejszego rozporządzenia, bez uszczerbku dla innych szczególnych elementów i zasad wymaganych przez przepisy prawa unijnego, krajowe organy państwa członkowskiego lub państwa trzeciego bądź przez regionalną organizację ds. zarządzania rybołówstwem.

1.   INSTRUKCJE DOTYCZĄCE DZIENNIKA POŁOWOWEGO

Kapitan (kapitanowie) obu statków prowadzących działania połowowe w parze prowadzą dziennik połowowy, wykazując ilości złowione i zatrzymane na burcie, w taki sposób, aby zapobiec podwójnemu policzeniu połowu.

W dzienniku w formie papierowej podczas tego samego rejsu połowowego obowiązkowe elementy danych są zapisywane na każdej stronie.

Informacje dotyczące statku rybackiego (statków) i daty dotyczące rejsu połowowego

Papierowy dziennik połowowy

Numer

referencyjny

Nazwa elementu danych

(O = Obowiązkowe)

(F = Fakultatywne)

(OW = Obowiązkowe warunkowo, jeżeli dotyczy)

Opis lub czas, który należy zapisać

(1)

Nazwa statku rybackiego (statków) (O)

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy/międzynarodowe radiowe sygnały wywoławcze (O)

Numer/numery CFR (O)

Numer/numery GFCM, ICCAT (OW)

W przypadku operacji połowowych prowadzonych w parze dokumentowane są także te same informacje dotyczące drugiego statku rybackiego.

Informacje te są zapisywane w papierowym dzienniku połowowym poniżej informacji dotyczących statku, dla którego prowadzony jest dziennik połowowy.

Numer identyfikacyjny statku w rejestrze floty rybackiej Wspólnoty (CFR) to niepowtarzalny numer przypisany statkowi unijnemu przez państwo członkowskie, gdy statek ten wchodzi do floty unijnej po raz pierwszy (1).

Numer w rejestrze GFCM lub ICCAT wpisuje się w przypadku statków rybackich prowadzących regulowaną działalność połowową poza wodami Unii (OW).

(2)

Oznaka rybacka (O)

Litery i cyfry stanowiące oznakę rybacką umieszczone są na burcie statku.

W przypadku operacji połowowych prowadzonych w parze dokumentowane są także te same informacje dotyczące drugiego statku rybackiego.

(3)

Imię i nazwisko oraz adres kapitana (O)

Należy podać nazwisko, imię i dokładny adres kapitana (ulica, numer domu, miasto, kod pocztowy, nazwa państwa członkowskiego lub państwa trzeciego).

W przypadku operacji połowowych prowadzonych w parze dokumentowane są także te same informacje dotyczące drugiego statku rybackiego.

(4)

Data, godzina i port wyjścia (O)

Należy wpisać do papierowego dziennika połowowego przed wyjściem statku rybackiego z portu. Datę należy zapisać w formacie dd-mm-rrrr, a godzinę w gg-mm czasu lokalnego.

Elektroniczny komunikat wyjścia należy wysłać przed wyjściem statku rybackiego z portu. Datę i godzinę należy zapisać w formacie uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC).

W przypadku elektronicznego dziennika połowowego port należy zapisać przy użyciu kodów publikowanych na stronie zawierającej rejestr danych referencyjnych (ang. Master Data Register) na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej.

(5)

Data, godzina i port powrotu (O)

Należy wpisać do papierowego dziennika połowowego przed wejściem statku rybackiego do portu. Datę należy zapisać w formacie dd-mm-rrrr, a przypuszczalną godzinę w gg-mm czasu lokalnego.

Elektroniczny komunikat powrotu do portu należy wysłać przed wejściem statku rybackiego do portu. Datę i godzinę należy zapisać w formacie uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC).

W przypadku elektronicznego dziennika połowowego port należy zapisać przy użyciu kodów publikowanych na stronie zawierającej rejestr danych referencyjnych (ang. Master Data Register) na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej.

(6)

Data, godzina i port wyładunku, jeżeli inne niż w pkt 5 (O)

Należy zapisać w dzienniku połowowym statku rybackiego przed wejściem do portu wyładunku. Datę należy zapisać w formacie dd-mm-rrrr, a przypuszczalną godzinę w gg-mm czasu lokalnego (w dzienniku papierowym) lub w formacie uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC) w przypadku elektronicznego dziennika połowowego.

W przypadku elektronicznego dziennika połowowego port należy zapisać przy użyciu kodów publikowanych na stronie zawierającej rejestr danych referencyjnych (ang. Master Data Register) na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej.

(7)

Data, godzina i miejsce przeładunku;

Nazwa, oznaka rybacka i międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy, bandera, numer CFR lub numer IMO oraz port i kraj przeznaczenia przyjmującego statku rybackiego (O)

W papierowym dzienniku połowowym wypełnia się przed rozpoczęciem operacji przeładunku.

Datę należy zapisać w formacie dd-mm-rrrr, a godzinę w gg-mm czasu lokalnego (w dzienniku papierowym) lub w formacie uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC) w przypadku elektronicznego dziennika połowowego.

W przypadku elektronicznego dziennika połowowego port należy zapisać przy użyciu kodów publikowanych na stronie zawierającej rejestr danych referencyjnych (ang. Master Data Register) na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej.

Nazwę państwa trzeciego należy zapisać za pomocą kodów państw ISO-3166 3-alfa.

Numer CFR należy wpisać w odniesieniu do statków unijnych. Numer IMO należy wpisać w odniesieniu do statków państw trzecich.

Jeżeli wymagane jest podanie pozycji geograficznej, szerokość i długość geograficzną zapisuje się w stopniach i minutach w przypadku, gdy nie jest wykorzystywany system GPS, a jeśli urządzenie GPS jest używane – w stopniach i minutach w układzie dziesiętnym (w formacie WGS 84).

Informacje dotyczące narzędzi połowowych

(8)

Rodzaj narzędzi (O)

Należy wskazać rodzaj narzędzia, stosując kod z kolumny 1 załącznika XI.

(9)

Rozmiar oczka sieci (O)

Rozmiar oczka sieci należy podać w mm (po rozciągnięciu)

(10)

Wymiary narzędzi (O)

Wymiary narzędzia, takie jak wielkość i liczba, należy podać zgodnie z charakterystyką zawartą w kolumnie 2 załącznika XI.

(11)

Data (O)

Datę każdego dnia na morzu należy umieścić w nowym wierszu (w papierowym dzienniku połowowym) lub rejestrze (w dzienniku elektroniczny). Odpowiada ona każdemu dniowi spędzonemu na morzu.

W stosownych przypadkach datę każdej operacji połowowej należy umieścić w nowym wierszu.

(12)

Liczba operacji połowowych (O)

Liczbę operacji połowowych należy podać zgodnie z charakterystyką zawartą w kolumnie 3 załącznika XI.

(13)

Czas prowadzenia połowów (F)

Czasu wydawania i wybierania narzędzia (OW)

Głębokość połowu (OW)

Łączny czas (F)

Łączny czas przeznaczony na wszelkie działania związane z operacjami połowowymi (poszukiwaniem ryb, wydawaniem, holowaniem i wybieraniem narzędzi czynnych, stawianiem, pozostawaniem w wodzie, wybieraniem lub przestawianiem narzędzi biernych oraz usuwaniem wszelkich połowów z narzędzia połowowego lub sieci bądź z sadzy wykorzystywanej w transporcie do sadz służących do tuczu i hodowli) podaje się w minutach i odpowiada on liczbie godzin spędzonych na morzu pomniejszonej o czas poświęcony na dotarcie na łowisko i powrót z niego, przemieszczanie się między łowiskami, manewry omijania, brak aktywności i oczekiwanie na naprawę.

Czas wydawania i wybierania narzędzia połowowego należy zapisać w formacie gg-mm czasu lokalnego (w dzienniku papierowym) lub w formacie uniwersalnego czasu koordynowanego (UTC) w przypadku elektronicznego dziennika połowowego.

Głębokość połowów jest rejestrowana jako średnia głębokość w metrach.

(14)

Pozycja oraz geograficzny obszar połowowy (O)

Odpowiedni obszar geograficzny połowu należy wskazać jako obszar, na którym dokonano większości połowu, odwołując się do najbardziej szczegółowego poziomu, jeśli jest dostępny.

Przykłady:

 

W wodach północno-wschodniego Atlantyku (obszar FAO 27) aż do rejonu ICES oraz prostokąta statystycznego (np. IVa 41E 7, VIIIb 20E 8). Prostokąty statystyczne ICES tworzą siatkę, która obejmuje obszar między 36° N a 85° 30′ N oraz 44° W a 68° 30′ E. Poziome pasy o interwałach 30′ szerokości geograficznej są ponumerowane (dwucyfrowo) od 01 do 99. Pionowe kolumny o interwałach 1° długości geograficznej są oznaczone kodem systemu alfanumerycznego, począwszy od A0 z zastosowaniem różnych liter dla każdego bloku 10°, aż do M 8, z wyjątkiem I.

 

Na wodach morskich Morza Śródziemnego i Czarnego (obszar FAO 37) aż do podobszarów geograficznych GFCM oraz prostokąta statystycznego (np. 7 M27B9). Oznaczeniem liczbowym prostokąta w siatce statystycznej GFCM jest pięciocyfrowy kod: (i) szerokości geograficznej odpowiada trzycyfrowy kod (składający się z jednej litery i dwóch liczb). Maksymalny zakres obejmuje od M00 (30° N) do M34 (47° 30′ N); (ii) długości geograficznej odpowiada kod złożony z litery i liczby. Litery obejmują zakres od A do J, a zakresu liczb odnoszący się do każdej litery od 0 do 9. Maksymalny zakres obejmuje od A0 (6° W) do J5 (42° E).

 

W wodach północno-zachodniego Atlantyku obejmujących obszar NAFO (obszar FAO 21) oraz w wodach środkowo-wschodniego Atlantyku obejmujących obszar CECAF (obszar FAO 34), aż do rejonu lub podrejonu FAO (np. 21.3.M lub 34.3.5).

 

W odniesieniu do pozostałych obszarów FAO, do podobszaru FAO, w przypadku gdy jest dostępny (np. FAO 31 w przypadku środkowo-zachodniego Atlantyku oraz FAO 51.6 w przypadku zachodniej części Oceanu Indyjskiego).

Można jednak wprowadzać do dziennika połowowego wpisy fakultatywne dotyczące wszystkich statystycznych prostokątów, w których statek rybacki dokonał połowów w danym dniu (F).

W obszarach GFCM oraz ICCAT należy także odnotowywać pozycję geograficzną (szerokość/długość geograficzna) każdej operacji połowowej lub pozycję statku w południe, jeżeli w danym dniu nie prowadzono połowów.

Jeżeli wymagane jest podanie pozycji geograficznej, szerokość i długość geograficzną zapisuje się w stopniach i minutach w przypadku, gdy nie jest wykorzystywany system GPS, a jeśli urządzenie GPS jest używane – w stopniach i minutach w układzie dziesiętnym (w formacie WGS 84).

Obszar połowowy państwa trzeciego, regionalnej organizacji zarządzania rybołówstwem i morze pełne: należy wskazać strefę lub strefy połowowe państw trzecich lub obszar bądź obszary objęte regulacją regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem na wodach nieobjętych zwierzchnictwem bądź jurysdykcją jakiegokolwiek państwa lub regulacją regionalnej organizacji ds. zarządzania rybołówstwem, używając kodów państw ISO-3166 3-alfa i innych kodów opublikowanych w rejestrze danych referencyjnych na stronie internetowej Komisji Europejskiej poświęconej rybołówstwu, np. NOR = Norwegia, NAFO = XNW, NEAFC = XNE i XIN w odniesieniu do morza pełnego.

(15)(16)

Połowy złowione i zatrzymane na burcie (O)

Do oznaczania gatunków należy stosować kody FAO 3-alfa.

Połów każdego z gatunków należy podać w kilogramach ekwiwalentu masy w relacji pełnej.

Należy zarejestrować wszystkie ilości każdego gatunku złowionego i zatrzymanego na burcie powyżej 50 kg ekwiwalentu masy w relacji pełnej. Próg 50 kg ma zastosowanie od chwili, gdy złowiona masa danego gatunku przekroczy 50 kg. Ilości te obejmują ilości przeznaczone do spożycia przez załogę statku.

Połowy wymiarowe są rejestrowane z wykorzystaniem kodów ogólnych LSC (ang. legally size catches).

Połowy poniżej minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony należy rejestrować oddzielnie od połowów wymiarowych przy użyciu kodu ogólnego BMS (ang. below minimum size).

Jeżeli połów jest przechowywany w koszach, skrzynkach, beczkach, kartonach, workach, torbach, blokach lub innych pojemnikach, masę netto stosowanej jednostki należy podać w kilogramach masy w relacji pełnej oraz podać dokładną liczbę wykorzystanych jednostek.

Ewentualnie masę połowu zatrzymanego na burcie w takich jednostkach można podać w kilogramach masy w relacji pełnej (F).

W Morzu Bałtyckim (tylko w odniesieniu do łososia) oraz w obszarze GFCM (wyłącznie w odniesieniu do tuńczyka, włócznika i rekinów masowo migrujących) lub,w stosownych przypadkach, w innych obszarach, rejestruje się również liczbę ryb złowionych w ciągu dnia.

Jeżeli liczba rubryk jest niewystarczająca, należy wykorzystać nową stronę.

(15)(16)

Oszacowanie odrzutów (O)

Do oznaczania gatunków należy stosować kody FAO 3-alfa.

Odrzuty każdego z gatunków należy podać w kilogramach ekwiwalentu masy w relacji pełnej.

Gatunki niepodlegające obowiązkowi wyładunku:

 

Odrzuty wszelkich gatunków w ilości powyżej 50 kg ekwiwalentu masy w relacji pełnej należy rejestrować, stosując zasady dotyczące rejestrowania połowów z wykorzystaniem kodu ogólnego DIS.

 

W ten sam sposób należy podać również odrzuty gatunków złowionych do wykorzystania jako żywa przynęta, które zostały zapisane w dzienniku połowowym.

Gatunki objęte zwolnieniem z obowiązku wyładunku  (2):

 

Odrzuty każdego z gatunków należy w całości rejestrować, stosując zasady dotyczące rejestrowania połowów z wykorzystaniem kodu ogólnego DIS.

 

Odrzuty każdego z gatunków, do których wyraźnie stosują się wyłączenia de minimis , są w całości rejestrowane zgodnie z zasadami ustanowionymi w odniesieniu do rejestrowania połowów oddzielnie od pozostałych ilości odrzutów za pomocą kodu ogólnego DIM.

(15)(16)

Połowy, przypadkowe przyłowy i uwolnienia innych organizmów lub zwierząt morskich (O)

W obszarze GFCM należy również rejestrować następujące informacje oddzielnie w odniesieniu do każdego połowu lub przyłowu:

dokonywane każdego dnia połowy korala czerwonego, w tym działalność połowowa według obszaru i głębokości,

przypadkowe przyłowy i uwolnienia ptaków morskich,

przypadkowe przyłowy i uwolnienia mniszek śródziemnomorskich,

przypadkowe przyłowy i uwolnienia żółwi morskich,

przypadkowe przyłowy i uwolnienia waleni.

W stosownych przypadkach uwolnienia zwierząt morskich do morza rejestruje się za pomocą kodu ogólnego RET.

Należy stosować kody FAO 3-alfa lub – w przypadku gdy są niedostępne – kody publikowane w rejestrze danych referencyjnych na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej.

2.   INSTRUKCJE DOTYCZĄCE DEKLARACJI WYŁADUNKOWEJ/PRZEŁADUNKOWEJ

W przypadku wyładunku lub przeładunku produktów rybołówstwa, które zważono z użyciem systemów zatwierdzonych przez właściwe organy państw członkowskich na statku rybackim dokonującym połowów, przekazującym albo odbierającym, wówczas należy podać w deklaracji wyładunkowej lub przeładunkowej faktyczną masę ilości wyładowanych lub przeładowanych w kilogramach masy produktu, z podziałem na gatunki, podając jednocześnie:

a)

postać ryb (pozycja (17) w papierowym dzienniku połowowym), stosując kody zawarte w tabeli 1 w załączniku I (O);

b)

jednostkę miary dla wyładowywanych lub przeładowywanych ilości (pozycja 18 w papierowym dzienniku połowowym); należy podać wagę jednostki w kilogramach masy produktu. Jednostka ta może być inna niż zarejestrowana w dzienniku połowowym (O);

c)

całkowitą masę w podziale na gatunki wyładowane lub przeładowane (pozycja 19 w papierowym dzienniku połowowym); należy podać masę ilości każdego gatunku faktycznie wyładowanych lub przeładowanych (O).

Połowy wymiarowe są rejestrowane z wykorzystaniem kodów ogólnych LSC (ang. legally size catches). Połowy poniżej minimalnych rozmiarów odniesienia do celów ochrony należy rejestrować oddzielnie od połowów wymiarowych przy użyciu kodu ogólnego BMS (ang. below minimum size). Do oznaczenia gatunków należy stosować kody FAO 3-alfa,

d)

masa powinna odpowiadać masie wyładowanego produktu, tj. po jakimkolwiek przetworzeniu na pokładzie. Właściwe organy w państwie członkowskim stosują współczynniki przekształcenia w celu obliczenia odpowiedniej masy w relacji pełnej zgodnie z art. 49 niniejszego rozporządzenia,

e)

podpis kapitana (pozycja 20 w papierowym dzienniku połowowym) (O),

f)

podpis oraz nazwisko i adres agenta i obserwatora w stosownych przypadkach (pozycja 21 w papierowym dzienniku połowowym),

g)

odpowiedni geograficzny obszar połowu: obszar, podobszar i podrejon FAO, rejon ICES, NAFO, podobszar NEAFC, obszar CECAF, podobszar GFCM lub obszar połowowy państwa trzeciego (pozycja 22 w papierowym dzienniku połowowym). Należy stosować w taki sam sposób jak w przypadku informacji o pozycji i obszarze geograficznym, o których mowa powyżej (O).

3.   DODATKOWE INSTRUKCJE DOTYCZĄCE REJESTROWANIA NAKŁADU POŁOWOWEGO W DZIENNIKU POŁOWOWYM

Kapitanowie unijnych statków rybackich rejestrują w dzienniku połowowym następujące informacje dodatkowe dotyczące czasu spędzonego na łowiskach objętych systemem zarządzania nakładem połowowym:

a)

wszystkie informacje wymagane w tej sekcji należy zapisywać w papierowym dzienniku połowowym pomiędzy pozycjami 15 i 16;

b)

czas należy rejestrować jako uniwersalny czas koordynowany (UTC);

c)

szerokość i długość geograficzną zapisuje się w stopniach i minutach w przypadku, gdy nie jest wykorzystywany system GPS, a jeśli urządzenie GPS jest używane – w stopniach i minutach w układzie dziesiętnym (w formacie WGS 84);

d)

nazwy gatunków ryb należy rejestrować za pomocą kodów FAO alfa-3.

3.1.   Informacje dotyczące nakładu połowowego

a)   Przepływanie przez strefę nakładu połowowego

Jeżeli uprawniony statek rybacki przepływa przez strefę nakładu połowowego bez prowadzenia działalności połowowej w tej strefie, należy wypełnić dodatkową rubrykę w papierowym dzienniku połowowym lub wypełnić deklarację elektroniczną. Należy podać następujące informacje:

data,

strefa nakładu połowowego,

daty i czas każdego wpłynięcia/wypłynięcia,

pozycja w momencie każdego wpłynięcia i wypłynięcia z podaniem szerokości i długości geograficznej,

połów zatrzymany na burcie w chwili wpłynięcia, w podziale na gatunki,

wyraz »przepływanie«.

b)   Wpłynięcie do strefy nakładu połowowego

Jeżeli statek rybacki wpływa do strefy nakładu połowowego, w której prawdopodobnie będzie prowadził działalność połowową, należy wypełnić dodatkową rubrykę w papierowym dzienniku połowowym lub wypełnić deklarację elektroniczną. Należy podać następujące informacje:

data,

wyraz »wpłynięcie«,

strefa nakładu połowowego,

pozycja z podaniem szerokości i długości geograficznej,

godzina wpłynięcia,

połów zatrzymany na burcie w chwili wpłynięcia, w podziale na gatunki, oraz

gatunki docelowe.

c)   Wypłynięcie ze strefy nakładu połowowego

Jeżeli statek rybacki opuszcza strefę nakładu połowowego, w której prowadził działalność połowową, i jeżeli wpływa do innej strefy nakładu połowowego, w której również ma zamiar prowadzić działalność połowową, należy wypełnić dodatkową rubrykę w papierowym dzienniku połowowym lub wypełnić deklarację elektroniczną. Należy podać następujące informacje:

data,

wyraz »wpłynięcie«,

pozycja z podaniem szerokości i długości geograficznej,

nowa strefa nakładu połowowego,

godzina wypłynięcia/wpłynięcia,

połów zatrzymany na burcie w chwili wypłynięcia/wpłynięcia, w podziale na gatunki, oraz

gatunki docelowe.

Jeżeli statek rybacki opuszcza strefy nakładu połowowego, w której prowadził działalność połowową, oraz jeśli statek nie będzie prowadził dalej takiej działalności w tej strefie nakładu połowowego, należy wypełnić dodatkową rubrykę w papierowym dzienniku połowowym lub wypełnić deklarację elektroniczną. Należy podać następujące informacje:

data,

wyraz »wypłynięcie«,

pozycja z podaniem szerokości i długości geograficznej,

strefa nakładu połowowego,

godzina wypłynięcia,

połów zatrzymany na burcie w chwili wypłynięcia, w podziale na gatunki, oraz

gatunki docelowe.

d)   Połowy międzystrefowe  (3)

Jeżeli statek rybacki prowadzi połowy międzystrefowe, należy wypełnić dodatkową rubrykę w papierowym dzienniku połowowym lub wypełnić deklarację elektroniczną. Należy podać następujące informacje:

data,

wyraz »międzystrefowy«,

czas pierwszego wypłynięcia i strefa nakładu połowowego,

pozycja pierwszego wpłynięcia z podaniem szerokości i długości geograficznej,

czas ostatniego wpłynięcia i strefa nakładu połowowego,

pozycja ostatniego wypłynięcia z podaniem szerokości i długości geograficznej,

połów zatrzymany na burcie w chwili wypłynięcia/wpłynięcia, w podziale na gatunki, oraz

gatunki docelowe.

e)   Informacje dodatkowe dotyczące statków rybackich wykorzystujących narzędzia bierne

jeżeli statek rybacki wystawia lub przestawia narzędzia bierne, należy podać następujące informacje:

data,

strefa nakładu połowowego,

pozycja z podaniem szerokości i długości geograficznej,

wyrazy »wystawianie« lub »przestawianie«,

godzina;

po zakończeniu przez statek operacji połowowych z wykorzystaniem narzędzi biernych:

data,

strefa nakładu połowowego,

pozycja z podaniem szerokości i długości geograficznej,

wyraz »zakończenie«,

godzina.

3.2.   Informacje dotyczące komunikatów o ruchach statków

Jeżeli od statku rybackiego prowadzącego działalność połowową wymaga się przekazywania właściwym organom raportu połowowego zgodnie z art. 28 rozporządzenia w sprawie kontroli, wówczas oprócz informacji, o których mowa w pkt 3.1, należy wpisać następujące informacje:

a)

data i godzina komunikatu,

b)

pozycja geograficzna statku rybackiego, z podaniem szerokości i długości geograficznej,

c)

środki łączności oraz, tam gdzie ma to zastosowanie, nazwa stacji radiowej, z jakiej korzystano, oraz

d)

adresat lub adresaci komunikatu.”


(1)  O którym mowa w art. 10 rozporządzenia Komisji (WE) nr 26/2004 z dnia 30 grudnia 2003 r. dotyczącego rejestru statków rybackich Wspólnoty (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 25).

(2)  O których mowa w art. 15 ust. 4 i 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1380/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmienionego rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/812 z dnia 20 maja 2015 r., w szczególności:

gatunki, których poławianie jest zakazane i które zostały jako takie zdefiniowane w unijnym akcie prawnym przyjętym w obszarze wspólnej polityki rybołówstwa;

gatunki, co do których dowody naukowe wykazują wysokie wskaźniki przeżycia, przy uwzględnieniu cech narzędzia połowowego, praktyk połowowych i danego ekosystemu;

połowy podlegające wyłączeniom de minimis;

ryby wykazujące uszkodzenia spowodowane przez drapieżniki.

(3)  Statki rybackie pozostające w strefie nakładu połowowego w obrębie pięciu mil morskich po obu stronach linii oddzielającej dwie strefy nakładu połowowego odnotowują pierwsze wpłynięcie i ostatnie wypłynięcie w ciągu 24 godzin.


ZAŁĄCZNIK IV

„ZAŁĄCZNIK XII

STANDARDY ELEKTRONICZNEJ WYMIANY DANYCH

Format elektronicznej wymiany danych opiera się na normie UN/CEFACT P 1000. Wymiany informacji dotyczących podobnej działalności są pogrupowane w dziedziny i określone w dokumentach zawierających specyfikacje wymagań dotyczących działalności (ang. Business Requirements Specifications, BRS).

Normy są dostępne w odniesieniu do:

 

P 1000 – 1; Zasady ogólne,

 

P 1000 – 3; Domena Działalność połowowa,

 

P 1000 – 5; Domena Obrót,

 

P 1000 – 7; Domena Pozycja statku,

 

P 1000 – 12; Domena Zagregowane dane na temat połowów.

Dokumenty BRS i tłumaczenia w postaci nadającej się do odczytu komputerowego (XMD) są dostępne w rejestrze danych referencyjnych na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej. Dokumenty dotyczące stosowania, których należy użyć w celu wymiany danych, są również dostępne na tej stronie.”


ZAŁĄCZNIK V

„ZAŁĄCZNIK XXIII

WYKAZ INFORMACJI WYMAGANYCH DO CELÓW SPRAWOZDAŃ Z NADZORU DOTYCZĄCYCH OBSERWACJI NA MORZU I WYKRYWANIA STATKÓW RYBACKICH

Informacje ogólne

1.

dane referencyjne sprawozdania z nadzoru,

2.

data i godzina obserwacji lub wykrycia (UTC),

3.

państwo członkowskie pochodzenia i nazwa pojedynczego organu,

4.

typ i identyfikacja jednostki nadzorującej,

5.

pozycja i umiejscowienie jednostki nadzorującej w momencie obserwacji lub wykrycia.

Dane dotyczące statku rybackiego

6.

państwo bandery,

7.

nazwa,

8.

port rejestracji i oznaka rybacka,

9.

międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy,

10.

numer IMO,

11.

numer we wspólnotowym rejestrze floty rybackiej,

12.

opis,

13.

rodzaj,

14.

początkowa pozycja i umiejscowienie w czasie obserwacji lub wykrycia,

15.

początkowy kurs i prędkość w czasie obserwacji lub wykrycia,

16.

działalność.

Inne informacje

17.

środek obserwacji lub wykrycia,

18.

kontakt ze statkiem,

19.

szczegóły dotyczące łączności ze statkiem,

20.

forma rejestrowania obserwacji/wykrycia,

21.

uwagi,

22.

załączniki,

23.

urzędnik sporządzający sprawozdanie i podpis.

Instrukcje wypełniania sprawozdań z nadzoru:

1.

Informacje należy przedstawić w sposób możliwie wyczerpujący.

2.

Pozycja z podaniem szerokości i długości geograficznej oraz szczegółowa lokalizacja (rejon ICES, podobszar geograficzny GFCM, podobszar NAFO, NEAFC lub CECAF, obszar, podobszar i rejon FAO oraz na lądzie, port).

3.

Państwo bandery, nazwa statku, port rejestracji, oznaka rybacka, międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy i numer IMO: należy wpisać na podstawie tego, co dostrzeżono lub wykryto na temat statku lub tego, co zaobserwowano, bądź na podstawie kontaktu radiowego ze statkiem (należy podać źródło uzyskanych informacji).

4.

Opis statku (jeśli zaobserwowano go wzrokowo): oznakowanie wyróżniające, o ile występuje: określić, czy nazwa i port rejestracji statku są widoczne czy nie. Odnotować kolor kadłuba i nadbudowy, liczbę masztów, położenie mostka oraz wysokość komina itp.

5.

Rodzaj statku i narzędzi połowowych, zgodnie z tym, co zaobserwowano: np. taklowiec, trawler, holownik, statek przetwórnia, statek transportowy (międzynarodowa standardowa klasyfikacja statystyczna statków rybackich FAO).

6.

Działania podejmowane przez zaobserwowany lub wykryty statek, zależnie od sytuacji: należy odnotować każdy rodzaj działalności: czy statek prowadził połów, wystawiał lub wybierał narzędzia połowowe, dokonywał przeładunku lub przenoszenia, prowadził operację holowania, przepływał tranzytem, kotwiczył lub wykonywał jakiekolwiek inne czynności (należy wyszczególnić jakie), wraz z datą, godziną, pozycją, kursem i prędkością statku w odniesieniu do każdego rodzaju działalności.

7.

Środek obserwacji lub wykrycia, zależnie od sytuacji: opis sposobu dokonania obserwacji lub wykrycia, np. za pomocą środków wizualnych, VMS, radiolokacyjnych, odsłuchu radiowego, innych (należy szczegółowo określić).

8.

Kontakt ze statkiem: potwierdzić, czy nawiązano kontakt ze statkiem (tak/nie), oraz wskazać środki łączności (radiowej lub inne; należy szczegółowo określić).

9.

Szczegóły dotyczące komunikacji ze statkiem: należy streścić wszelkie rozmowy ze statkiem przeprowadzone przez radio, podając imię i nazwisko, obywatelstwo i stanowisko podane przez osobę lub osoby z obserwowanego/wykrytego statku, z którymi nawiązano kontakt.

10.

Forma rejestrowania obserwacji/wykrycia: należy wskazać, czy obserwacja lub wykrycie zostało zarejestrowane za pomocą fotografii, nagrań wideo, audio lub sprawozdania pisemnego.

11.

Uwagi: należy odnotować wszelkie inne uwagi.

12.

Załączniki: należy załączyć – jeżeli jest dostępne – zdjęcie lub szkic statku (należy narysować sylwetkę statku, wskazując wszelkie wyróżniające elementy konstrukcji, sylwetkę, maszty i oznaczenia, które mogą posłużyć do jego identyfikacji).

Szczegółowe instrukcje, do których należy się stosować przy wypełnianiu sprawozdania, są dostępne na stronie zawierającej rejestr danych referencyjnych na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej.

Zasady elektronicznej wymiany sprawozdań z nadzoru:

Format XSD na potrzeby elektronicznej wymiany sprawozdań z nadzoru jest dostępny na stronie zawierającej rejestr danych referencyjnych na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej. Dokumenty dotyczące stosowania, których należy użyć w celu wymiany danych, są również dostępne na tej stronie.”


ZAŁĄCZNIK VI

„ZAŁĄCZNIK XXVI

FORMAT SPRAWOZDANIA OBSERWATORA KONTROLI

DANE OBSERWATORA

Imię i nazwisko

 

Wyznaczony przez (właściwy organ)

 

Delegowany przez (organ zatrudniający)

 

Data rozpoczęcia

 

Data zakończenia

 


INFORMACJE DOT. STATKU RYBACKIEGO

Rodzaj

 

Państwo bandery

 

Nazwa

 

Numer we wspólnotowym rejestrze floty rybackiej

 

Oznaka rybacka

 

IRCS

 

Numer IMO

 

Moc napędowa silnika

 

Długość całkowita

 


RODZAJ POSIADANYCH NARZĘDZI POŁOWOWYCH

1.

 

2.

 

3.

 


NARZĘDZIA STOSOWANE PODCZAS REJSU W TRAKCIE OBSERWACJI

1.

 

2.

 

3.

 


INFORMACJE DOT. OPERACJI POŁOWOWYCH

Numer ref. operacji połowowej (w stosownych przypadkach)

 

Data

 

Rodzaj zastosowanych narzędzi

 

Wymiary

 

Rozmiar oczka sieci

 

Zamocowane wyposażenie dodatkowe

 

Godzina rozpoczęcia operacji

Godzina zakończenia operacji

 

Pozycja w momencie rozpoczęcia operacji

 

Głębokość w momencie rozpoczęcia operacji

 

Głębokość w momencie zakończenia operacji

 

Pozycja w momencie zakończenia operacji

 


POŁOWY

Gatunek

Zatrzymano

Odrzucono

Szacowana ilość każdego gatunku w kg ekwiwalentu masy w relacji pełnej

Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony

 

 

 

Poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony

 

 

 

Szacowana ilość gatunku docelowego w kg ekwiwalentu masy w relacji pełnej

Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony

 

 

 

Poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony

 

 

 

Szacowana ilość gatunku docelowego w kg ekwiwalentu masy w relacji pełnej

Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony

 

 

 

Poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony

 

 

 

Szacowana masa całkowita połowu w kg ekwiwalentu masy w relacji pełnej

Minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony

 

 

 

Poniżej minimalnego rozmiaru odniesienia do celów ochrony

 

 

 

DOSTRZEŻONE PRZYPADKI NIEPRZESTRZEGANIA PRZEPISÓW
KOŃCOWE PODSUMOWANIE REJSU

PODPIS OBSERWATORA

DATA”


ZAŁĄCZNIK VII

„ZAŁĄCZNIK XXVII

SPRAWOZDANIA Z INSPEKCJI

MINIMUM INFORMACJI WYMAGANYCH W CELU WYPEŁNIENIA SPRAWOZDANIA Z INSPEKCJI

Instrukcje wypełniania sprawozdań z inspekcji:

Informacje należy przedstawić w sposób możliwie wyczerpujący Informacje należy podawać stosownie do sytuacji i w zależności od ich dostępności. Szczegółowe instrukcje, do których należy się stosować przy wypełnianiu sprawozdania, są dostępne na stronie zawierającej rejestr danych referencyjnych na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej.

Zasady elektronicznej wymiany sprawozdań z inspekcji:

Format XSD na potrzeby elektronicznej wymiany sprawozdań z inspekcji jest dostępny na stronie zawierającej rejestr danych referencyjnych na poświęconej rybołówstwu stronie internetowej Komisji Europejskiej. Dokumenty dotyczące stosowania, których należy użyć w celu wymiany danych, są również dostępne na tej stronie.

MODUŁ 1: INSPEKCJA STATKU RYBACKIEGO NA MORZU

1.

Dane referencyjne sprawozdania z inspekcji  (1)

2.

Państwo członkowskie i organ dokonujący inspekcji  (1)

3.

Statek inspekcyjny (bandera, nazwa i zewnętrzny numer rejestracyjny) (1)

4.

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (1)

5.

Data rozpoczęcia inspekcji (1)

6.

Godzina rozpoczęcia inspekcji (1)

7.

Data zakończenia inspekcji (1)

8.

Godzina zakończenia inspekcji (1)

9.

Pozycja statku inspekcyjnego (długość, szerokość geograficzna) (1)

10.

Położenie statku inspekcyjnego (szczegółowo wskazany obszar połowowy) (1)

11.

Inspektor odpowiadający za inspekcję (1)

12.

Obywatelstwo

13.

Inspektor 2 (1)

14.

Obywatelstwo

15.

Dane statku rybackiego będącego przedmiotem inspekcji (nazwa, oznaka rybacka, bandera)  (1)

16.

Pozycja i umiejscowienie statku, jeśli inne niż statku inspekcyjnego (długość, szerokość geograficzna, szczegółowo wskazany obszar połowowy) (1)

17.

Rodzaj statku rybackiego (1)

18.

Numer świadectwa rejestracji (1)

19.

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (1)

20.

Numer IMO (1)

21.

Numer we wspólnotowym rejestrze floty rybackiej (1)

22.

Informacje dot. właściciela (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (1)

23.

Informacje dot. czarterującego (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (1)

24.

Informacje dot. agenta (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (1)

25.

Informacje dot. kapitana (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (1)

26.

Wywołanie radiowe przed wejściem na pokład

27.

Dziennik połowowy statku wypełniony przed inspekcją

28.

Trap (1)

29.

Oznakowanie identyfikujące inspektorów

30.

Naruszenia lub uwagi  (1)

31.

Kontrola dokumentów i upoważnień  (1)

32.

Numer świadectwa rejestracji (1)

33.

Kontrola mocy silnika napędowego

34.

Szczegóły dot. licencji połowowej (1)

35.

Szczegóły dot. upoważnienia do połowów (1)

36.

VMS sprawny (1)

37.

Zdalne monitorowanie elektroniczne sprawne (1)

38.

Numer (numery) kart papierowego dziennika połowowego (1)

39.

Nr referencyjny elektronicznego dziennika połowowego (1)

40.

Nr referencyjny uprzedniego powiadomienia (1)

41.

Cel powiadomienia (1)

42.

Poświadczenie pojemności ładowni ryb

43.

Plan sztauerski

44.

Tablice do określania stopnia napełnienia zbiorników ze schłodzoną wodą morską

45.

Świadectwa pokładowych urządzeń ważących

46.

Członkostwo w organizacji producentów

47.

Ostatni port zawinięcia szczegóły (port, państwo i data) (1)

48.

Naruszenia lub uwagi  (1)

49.

Inspekcja połowu  (1)

50.

Połowy na burcie (gatunki, ilość wyrażona w tonach ekwiwalentu masy w relacji pełnej z rybami niewymiarowymi włącznie, obszar połowowy) (1)

51.

Margines tolerancji w podziale na gatunki (1)

52.

Oddzielna rejestracja ryb niewymiarowych (1)

53.

Oddzielne sztauowanie gatunków dennych objętych planami wieloletnimi (1)

54.

Oddzielne sztauowanie ryb niewymiarowych (1)

55.

Kontrola ważenia, liczenie skrzynek/pojemników, tablice do określania stopnia napełnienia lub pobieranie próbek

56.

Szczegóły dotyczące rejestracji odrzutu (gatunek, ilość) (1)

57.

Naruszenia lub uwagi  (1)

58.

Inspekcja narzędzi  (1)

59.

Dane dotyczące narzędzi (rodzaj) (1)

60.

Dane dotyczące uzbrojenia sieci lub urządzeń (rodzaj) (1)

61.

Rozmiar oczek lub wymiary (1)

62.

Dane dotyczące sznurka (rodzaj, grubość) (1)

63.

Oznakowanie narzędzi

64.

Naruszenia lub uwagi  (1)

65.

Uwagi inspektora  (1)

66.

Uwagi kapitana  (1)

67.

Podjęte działania  (1)

68.

Podpis inspektora  (1)

69.

Podpis kapitana  (1)

MODUŁ 2: INSPEKCJA STATKU RYBACKIEGO (LUB STATKÓW) PRZY PRZEŁADUNKU

1.

Dane referencyjne sprawozdania z inspekcji  (2)

2.

Państwo członkowskie i organ dokonujący inspekcji  (2)

3.

Statek inspekcyjny (bandera, nazwa i zewnętrzny numer rejestracyjny) (2)

4.

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (2)

5.

Data rozpoczęcia inspekcji (2)

6.

Godzina rozpoczęcia inspekcji (2)

7.

Data zakończenia inspekcji (2)

8.

Godzina zakończenia inspekcji (2)

9.

Pozycja statku inspekcyjnego (długość, szerokość geograficzna) (2)

10.

Położenie statku inspekcyjnego (szczegółowo wskazany obszar połowowy) (2)

11.

Położenie portu (3)

12.

Wyznaczony port (2)

13.

Inspektor odpowiadający za inspekcję (2)

14.

Obywatelstwo

15.

Inspektor 2 (2)

16.

Obywatelstwo

17.

Dane przekazującego statku rybackiego (nazwa, oznaka rybacka, bandera)  (2)

18.

Pozycja i umiejscowienie statku (szerokość, długość geograficzna, obszar połowowy) (2)

19.

Rodzaj statku rybackiego (2)

20.

Numer świadectwa rejestracji (2)

21.

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (2)

22.

Numer IMO (2)

23.

Numer we wspólnotowym rejestrze floty rybackiej (2)

24.

Informacje dot. właściciela (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (2)

25.

Informacje dot. czarterującego (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (2)

26.

Informacje dot. agenta (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (2)

27.

Informacje dot. kapitana (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (2)

28.

Kontrola VMS przed wejściem na pokład

29.

Dziennik połowowy statku wypełniony przed przeładunkiem (2)

30.

Naruszenia lub uwagi  (2)

31.

Kontrola dokumentów i upoważnień  (2)

32.

Numer świadectwa rejestracji (2)

33.

Szczegóły dot. licencji połowowej (2)

34.

Szczegóły dot. upoważnienia do połowów (2)

35.

Szczegóły dot. upoważnienia do przeładunku (2)

36.

VMS sprawny (2)

37.

Numer (numery) kart papierowego dziennika połowowego (2)

38.

Nr referencyjny elektronicznego dziennika połowowego (2)

39.

Nr referencyjny uprzedniego powiadomienia (2)

40.

Cel uprzedniego powiadomienia (w tym system NNN) (2)

41.

Uprzedni port zawinięcia (port, państwo i data) (3)

42.

Naruszenia lub uwagi  (2)

43.

Inspekcja połowu  (2)

44.

Połowy na burcie (przed przeładunkiem) (gatunki, ilość wyrażona w postaci masy produktu z rybami niewymiarowymi włącznie, prezentacja, obszar połowowy) (2)

45.

Margines tolerancji w podziale na gatunki (2)

46.

Połowy na burcie (gatunki, ilość wyrażona w tonach ekwiwalentu masy w relacji pełnej w tym ryb niewymiarowych, obszar połowowy) (2)

47.

Naruszenia lub uwagi  (2)

48.

Dane statku rybackiego będącego przedmiotem inspekcji (nazwa, oznaka rybacka, bandera)  (2)

49.

Pozycja i umiejscowienie statku (szerokość, długość geograficzna, obszar połowowy) (2)

50.

Rodzaj statku rybackiego (2)

51.

Numer świadectwa rejestracji (2)

52.

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (2)

53.

Numer IMO (2)

54.

Numer we wspólnotowym rejestrze floty rybackiej (2)

55.

Informacje dot. właściciela (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (2)

56.

Informacje dot. czarterującego (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (2)

57.

Informacje dot. agenta (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (2)

58.

Informacje dot. kapitana (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (2)

59.

Kontrola VMS przed wejściem na pokład

60.

Dziennik połowowy statku wypełniony przed przeładunkiem (2)

61.

Naruszenia lub uwagi  (2)

62.

Kontrola dokumentów i upoważnień  (2)

63.

Numer świadectwa rejestracji (2)

64.

Szczegóły dot. licencji połowowej (2)

65.

VMS sprawny

66.

Numer (numery) kart papierowego dziennika połowowego (2)

67.

Nr referencyjny elektronicznego dziennika połowowego (2)

68.

Nr referencyjny uprzedniego powiadomienia (2)

69.

Cel uprzedniego powiadomienia (2)

70.

Uprzedni port zawinięcia (port, państwo i data) (3)

71.

Naruszenia lub uwagi  (2)

72.

Inspekcja połowu  (2)

73.

Połowy na burcie (przed przeładunkiem) (gatunki, ilość wyrażona w postaci masy produktu z rybami niewymiarowymi włącznie, prezentacja, obszar połowowy) (2)

74.

Połowy odebrane w trakcie przeładunku (gatunki, ilość wyrażona w postaci masy produktu z rybami niewymiarowymi włącznie, prezentacja, obszar połowowy) (2)

75.

Naruszenia lub uwagi  (2)

76.

Uwagi inspektora  (2)

77.

Uwagi kapitana  (2)

78.

Podjęte działania  (2)

79.

Podpis inspektora  (2)

80.

Podpis kapitana  (2)

MODUŁ 3: INSPEKCJA STATKU RYBACKIEGO W PORCIE LUB PRZY WYŁADUNKU ORAZ PRZED PIERWSZĄ SPRZEDAŻĄ

1.

Dane referencyjne sprawozdania z inspekcji  (4)

2.

Państwo członkowskie i organ dokonujący inspekcji  (4)  (5)

3.

Data rozpoczęcia inspekcji (4)  (5)

4.

Godzina rozpoczęcia inspekcji (4)  (5)

5.

Data zakończenia inspekcji (4)  (5)

6.

Godzina zakończenia inspekcji (4)  (5)

7.

Położenie portu (4)  (5)

8.

Wyznaczony port (4)  (5)

9.

Inspektor odpowiadający za inspekcję (4)

10.

Obywatelstwo

11.

Inspektor 2 (4)

12.

Obywatelstwo

13.

Dane statku rybackiego będącego przedmiotem inspekcji (nazwa, oznakla rybacka, bandera)  (4)  (5)

14.

Rodzaj statku (4)  (5)

15.

Numer świadectwa rejestracji (4)  (5)

16.

Międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy (4)  (5)

17.

Numer IMO (4)  (5)

18.

Numer we wspólnotowym rejestrze floty rybackiej (4)

19.

Informacje dot. właściciela (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (4)  (5)

20.

Informacje dot. właściciela rzeczywistego (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (4)  (5)

21.

Informacje dot. czarterującego (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (4)

22.

Informacje dot. agenta (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (4)

23.

Informacje dot. kapitana (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (4)

24.

Kontrola VMS przed przybyciem w celu wyładunku (4)  (5)

25.

Dziennik połowowy statku wypełniony przed przybyciem

26.

Oznakowanie identyfikujące inspektorów

27.

Naruszenia lub uwagi  (4)  (5)

28.

Kontrola dokumentów i upoważnień  (4)  (5)

29.

Numer świadectwa rejestracji (4)

30.

Szczegóły dot. licencji połowowej (4)  (5)

31.

Szczegóły dot. upoważnienia do połowów (4)  (5)

32.

Szczegóły dot. upoważnienia do dostępu do portu i wyładunku (4)  (5)

33.

Numer (numery) kart papierowego dziennika połowowego (4)

34.

Nr referencyjny elektronicznego dziennika połowowego (4)

35.

Nr referencyjny uprzedniego powiadomienia (4)  (5)

36.

Cel uprzedniego powiadomienia (w tym system NNN) (4)  (5)

37.

Poświadczenie pojemności ładowni ryb

38.

Plan sztauerski

39.

Tablice do określania stopnia napełnienia zbiorników ze schłodzoną wodą morską

40.

Świadectwa pokładowych urządzeń ważących

41.

Członkostwo w organizacji producentów

42.

Uprzedni port zawinięcia (port, państwo i data) (4)  (5)

43.

Naruszenia lub uwagi  (4)  (5)

44.

Inspekcja połowu  (4)  (5)

45.

Połowy na burcie (gatunki, ilość wyrażona w postaci masy produktu z rybami niewymiarowymi włącznie, prezentacja, obszar połowowy) (4)  (5)

46.

Margines tolerancji w podziale na gatunki (4)

47.

Oddzielna rejestracja ryb niewymiarowych (4)

48.

Połowy wyładowane (gatunki, ilość wyrażona w postaci masy produktu z rybami niewymiarowymi włącznie, prezentacja, obszar połowowy) (4)  (5)

49.

Sprawdzony minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony (4)

50.

Etykietowanie

51.

Kontrola ważenia, liczenie skrzynek/pojemników lub pobieranie próbek przy wyładunku

52.

Sprawdzenie ładowni po wyładunku

53.

Ważenie połowu w miejscu wyładunku

54.

Naruszenia lub uwagi  (4)  (5)

55.

Informacja dot. przeładunku połowu odebranego z innych statków rybackich  (4)  (5)

56.

Dane przekazującego statku rybackiego (lub statków) (nazwa, oznaka rybacka, międzynarodowy radiowy sygnał wywoławczy, numer IMO, numer we wspólnotowym rejestrze floty rybackiej, bandera) (4)  (5)

57.

Szczegóły dot. deklaracji przeładunkowej (4)  (5)

58.

Połowy przeładowane (gatunki, ilość wyrażona w postaci masy produktu z rybami niewymiarowymi włącznie, prezentacja, obszar połowowy) (4)  (5)

59.

Inna dokumentacja połowowa (świadectwa połowowe) (4)  (5)

60.

Naruszenia lub uwagi  (4)  (5)

61.

Inspekcja narzędzi  (4)  (5)

62.

Dane dotyczące narzędzi (rodzaj) (4)  (5)

63.

Dane dotyczące uzbrojenia sieci lub urządzeń (rodzaj) (4)  (5)

64.

Rozmiar oczek lub wymiary (4)  (5)

65.

Dane dotyczące sznurka (rodzaj, grubość) (4)  (5)

66.

Oznakowanie narzędzi

67.

Naruszenia lub uwagi  (4)  (5)

68.

Status statku rybackiego w ramach obszaru objętego regulacją regionalnej organizacji ds. rybołówstwa (lub takich obszarów), gdzie prowadzono działalność połowową lub odnoszące się do niej działania (w tym status we wszelkich wykazach statków rybackich NNN)  (4)  (5)

69.

Uwagi inspektora  (4)

70.

Uwagi kapitana  (4)  (5)

71.

Podjęte działania  (4)

72.

Podpis inspektora  (4)  (5)

73.

Podpis kapitana  (4)  (5)

MODUŁ 4: INSPEKCJA DOT. PLACU TARGOWEGO/POMIESZCZEŃ

1.

Dane referencyjne sprawozdania z inspekcji  (6)

2.

Państwo członkowskie i organ dokonujący inspekcji  (6)

3.

Data rozpoczęcia inspekcji (6)

4.

Godzina rozpoczęcia inspekcji (6)

5.

Data zakończenia inspekcji (6)

6.

Godzina zakończenia inspekcji (6)

7.

Położenia portu (6)

8.

Inspektor odpowiadający za inspekcję (6)

9.

Obywatelstwo

10.

Inspektor 2 (6)

11.

Obywatelstwo

12.

Oznakowanie identyfikujące inspektorów

13.

Inspekcja placu targowego lub pomieszczeń (nazwa i adres)  (6)

14.

Informacje dot. właściciela (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (6)

15.

Informacje dot. przedstawiciela właściciela (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (6)

16.

Poddane inspekcji produkty rybołówstwa (gatunki, ilość wyrażona w masie produktu z rybami niewymiarowymi włącznie, prezentacja, obszar połowowy, statki, z których pochodzą produkty)  (6)

17.

Zarejestrowani nabywcy, ośrodki aukcyjne lub inne organy bądź osoby odpowiedzialne za pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa (imię i nazwisko/nazwa, obywatelstwo/państwo oraz adres) (6)

18.

Sprawdzony minimalny rozmiar odniesienia do celów ochrony (6)

19.

Etykietowanie w celu zapewnienia identyfikowalności (6)

20.

Wspólne normy wprowadzania do obrotu (6)

21.

Kategorie wielkości

22.

Kategorie świeżości

23.

Poddane inspekcji produkty rybołówstwa objęte mechanizmem składowania

24.

Produkty rybołówstwa zważone przed sprzedażą

25.

Urządzenia ważące skalibrowane i zaplombowane

26.

Naruszenia lub uwagi  (6)

27.

Kontrola dokumentów dotyczących produktów rybołówstwa poddanych inspekcji  (6)

28.

Szczegóły dot. deklaracji wyładunkowej

29.

Szczegóły dot. deklaracji przejęcia

30.

Szczegóły dot. dokumentów przewozowych

31.

Szczegóły dot. faktur dostawcy i dokumentów sprzedaży

32.

Szczegóły dot. świadectwa połowowego NNN

33.

Informacje dot. importera (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (6)

34.

Naruszenia lub uwagi  (6)

35.

Uwagi inspektora  (6)

36.

Uwagi operatora obiektu  (6)

37.

Podjęte działania  (6)

38.

Podpis inspektora  (6)

39.

Podpis operatora obiektu  (6)

MODUŁ 5: KONTROLA POJAZDU TRANSPORTOWEGO

1.

Dane referencyjne sprawozdania z inspekcji  (7)

2.

Państwo członkowskie i organ dokonujący inspekcji (*)

3.

Data rozpoczęcia inspekcji (*)

4.

Godzina rozpoczęcia inspekcji (*)

5.

Data zakończenia inspekcji (*)

6.

Godzina zakończenia inspekcji (*)

7.

Miejsce inspekcji (adres) (*)

8.

Inspektor odpowiadający za inspekcję (*)

9.

Obywatelstwo

10.

Inspektor 2 (*)

11.

Obywatelstwo

12.

Oznakowanie identyfikujące inspektorów

13.

Dane dotyczące pojazdu poddanego inspekcji (typ pojazdu i przynależność państwowa) (*)

14.

Numer identyfikacyjny ciągnika (numer rejestracyjny) (*)

15.

Numer identyfikacyjny przyczepy (numer rejestracyjny) (*)

16.

Informacje dot. właściciela (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (*)

17.

Informacje dot. kierowcy (imię i nazwisko, obywatelstwo oraz adres) (*)

18.

Kontrola dokumentów dotyczących produktów rybołówstwa (*)

19.

Produkty rybołówstwa zważone przed transportem (gatunki, ilość wyrażona w masie produktu z rybami niewymiarowymi włącznie, prezentacja, obszar połowowy, statki, z których pochodzą produkty) (*)

20.

Cel podróży pojazdu (*)

21.

Szczegóły dot. dokumentów przewozowych

22.

Elektroniczne przekazywanie dokumentu przewozowego do państwa członkowskiego bandery

23.

Dziennik połowowy statku, z którego pochodzą produkty, załączony do dokumentu przewozowego

24.

Elektroniczne przekazywanie dziennika połowowego statku, z którego pochodzą produkty, do państwa członkowskiego bandery

25.

Inny dokument połowowy załączony do dokumentu przewozowego (świadectwo połowowe)

26.

Dokument przewozowy otrzymano przed przybyciem do państwa członkowskiego wyładunku lub wprowadzenia do obrotu

27.

Szczegóły dot. deklaracji wyładunkowej

28.

Szczegóły dot. deklaracji przejęcia

29.

Kontrola krzyżowa deklaracji przejęcia z deklaracją wyładunkową

30.

Dane faktury lub dokumentu sprzedaży

31.

Etykietowanie w celu zapewnienia identyfikowalności

32.

Ważenie próby skrzynek/pojemników

33.

Urządzenia ważące skalibrowane i zaplombowane

34.

Rejestry ważenia

35.

Środek transportu/kontener zaplombowany

36.

Szczegóły dotyczące plomby odnotowane w dokumencie przewozowym

37.

Organ inspekcyjny, który umieścił plomby (*)

38.

Stan plomb (*)

39.

Naruszenia lub uwagi (*)

40.

Produkty rybołówstwa transportowane przez zważeniem (gatunki, ilość wyrażona w masie produktu z rybami niewymiarowymi włącznie, prezentacja, obszar połowowy, statki, z których pochodzą produkty) (*)

41.

Cel podróży pojazdu (*)

42.

Szczegóły dot. dokumentów przewozowych

43.

Elektroniczne przekazywanie dokumentu przewozowego do państwa członkowskiego bandery

44.

Dziennik połowowy statku, z którego pochodzą produkty, załączony do dokumentu przewozowego

45.

Elektroniczne przekazywanie dziennika połowowego statku, z którego pochodzą produkty, do państwa członkowskiego bandery

46.

Dokument przewozowy otrzymano przed przybyciem do państwa członkowskiego wyładunku lub wprowadzenia do obrotu

47.

Szczegóły dot. deklaracji wyładunkowej

48.

Ważenie produktów rybołówstwa obserwowane po dostarczeniu do miejsca przeznaczenia przez właściwe organy państw członkowskich

49.

Zarejestrowani nabywcy, ośrodki aukcyjne lub inne organy bądź osoby odpowiedzialne za pierwsze wprowadzenie do obrotu produktów rybołówstwa (imię i nazwisko/nazwa, obywatelstwo/państwo oraz adres) (*)

50.

Środek transportu/kontener zaplombowany

51.

Szczegóły dotyczące plomby odnotowane w dokumencie przewozowym

52.

Organ inspekcyjny, który umieścił plomby (*)

53.

Stan plomb (*)

54.

Naruszenia lub uwagi (*)

55.

Uwagi inspektora (*)

56.

Uwagi przewoźnika (*)

57.

Podjęte działania (*)

58.

Podpis inspektora (*)

59.

Podpis przewoźnika (*)


(1)  Informacje obowiązkowe gromadzone i dokumentowane w bazie danych zgodnie z art. 118 niniejszego rozporządzenia.

(2)  Informacje obowiązkowe gromadzone i dokumentowane w bazie danych zgodnie z art. 118 niniejszego rozporządzenia.

(3)  Dodatkowo w przypadku inspekcji przeprowadzanej przez państwo portu.

(4)  Informacje obowiązkowe gromadzone i dokumentowane w bazie danych zgodnie z art. 118 niniejszego rozporządzenia.

(5)  Dodatkowo w przypadku inspekcji przeprowadzanej przez państwo portu.

(6)  Informacje obowiązkowe gromadzone i dokumentowane w bazie danych zgodnie z art. 118 niniejszego rozporządzenia.

(7)  Informacje obowiązkowe gromadzone i dokumentowane w bazie danych zgodnie z art. 118 niniejszego rozporządzenia.”


ZAŁĄCZNIK VIII

„ZAŁĄCZNIK XXX

PUNKTY PRZYZNAWANE ZA POWAŻNE NARUSZENIA

Lp.

Poważne naruszenie

Liczba punktów

1

Niewypełnianie zobowiązań dotyczących rejestracji i zgłaszania połowu lub danych dotyczących połowu, w tym danych przekazywanych przez satelitarny system monitorowania statków (VMS)

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

3

2

Stosowanie zakazanych narzędzi połowowych lub narzędzi niezgodnych z przepisami prawa unijnego

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

4

3

Fałszowanie lub ukrywanie swojego oznakowania, oznaczeń identyfikacyjnych lub rejestracji

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. f) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

5

4

Ukrywanie dowodów związanych z dochodzeniem, fałszowanie ich lub ich usuwanie

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. g) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

5

5

Branie na pokład, dokonywanie przeładunku lub wyładunku niewymiarowych ryb z naruszeniem obowiązujących przepisów lub niewypełnianie obowiązku wyładunku ryb niewymiarowych

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. i) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

5

6

Prowadzenie działalności połowowej na obszarze objętym regulacją regionalnej organizacji zarządzania rybołówstwem w sposób niezgodny ze środkami ochrony i zarządzania tej organizacji lub z ich naruszeniem

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. k) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

5

7

Prowadzenie połowów bez ważnej licencji, upoważnienia lub pozwolenia wydanych przez państwo bandery lub odpowiednie państwo nadbrzeżne

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

7

8

Prowadzenie połowów w strefie zakazu połowów, podczas sezonu zamkniętego, bez kwoty, po przekroczeniu kwoty lub poniżej zakazanej głębokości

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

6

9

Prowadzenie ukierunkowanych połowów stad objętych moratorium lub zakazem połowów

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

7

10

Utrudnianie pracy inspektorów podczas wykonywania ich obowiązków związanych ze sprawdzaniem zgodności z obowiązującymi środkami ochrony i zarządzania lub pracy obserwatorów podczas wykonywania ich obowiązków związanych ze sprawdzaniem zgodności z obowiązującymi przepisami unijnymi

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

7

11

Dokonywanie przeładunku lub branie udziału we wspólnych operacjach połowowych ze statkami rybackimi, które zostały zidentyfikowane na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1005/2008 jako prowadzące połowy NNN, zwłaszcza ze statkami umieszczonymi w wykazie statków NNN prowadzonym przez Unię lub w wykazie statków NNN prowadzonym przez regionalną organizację zarządzania rybołówstwem, udzielanie wsparcia takim statkom lub zaopatrywanie ich

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. j) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

7

12

Posługiwanie się statkiem rybackim nieposiadającym przynależności państwowej, który jest w związku z tym statkiem bez przynależności państwowej, zgodnie z prawem międzynarodowym

(art. 90 ust. 1 rozporządzenia w sprawie kontroli w związku z art. 42 ust. 1 lit. a) oraz art. 3 ust. 1 lit. l) rozporządzenia (WE) nr 1005/2008)

7”


31.10.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 287/52


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1963

z dnia 30 października 2015 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz acesulfamu potasu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1), w szczególności jego art. 9 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Środki tymczasowe

(1)

W dniu 22 maja 2015 r. rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) 2015/787 („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) (2) Komisja Europejska („Komisja”) nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz acesulfamu potasu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („państwo, którego dotyczy postępowanie” lub „ChRL”) oraz acesulfamu potasu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej zawartego w niektórych preparatach lub mieszaninach.

(2)

W następstwie wniosku złożonego w dniu 22 lipca 2014 r. przez spółkę Celanese Sales Germany GmbH („skarżący”) w dniu 4 września 2014 r. wszczęto dochodzenie. Skarżący był poprzednio znany jako Nutrinova Nutrition Specialties & Food Ingredients GmbH, do chwili zmiany nazwy w dniu 1 sierpnia 2015 r. Skarżący jest jedynym producentem unijnym acesulfamu potasu (lub „Ace-K”), reprezentuje zatem 100 % całkowitej unijnej produkcji Ace-K.

(3)

Jak wskazano w motywie 16 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 lipca 2013 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. („okres objęty dochodzeniem”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od dnia 1 stycznia 2011 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

1.2.   Dalsze postępowanie

(4)

Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których nałożono tymczasowe cło antydumpingowe („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), szereg zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się w formie ustnej.

(5)

Skarżący złożył wniosek o przesłuchanie z udziałem rzecznika praw stron w postępowaniach w sprawie handlu („rzecznik praw stron”). Przesłuchanie odbyło się w dniu 8 lipca 2015 r. Skarżący podważył kilka aspektów ustaleń tymczasowych, w szczególności dotyczących korekt dokonanych odpowiednio w obliczeniach marginesu dumpingu i marginesu szkody.

(6)

Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone przez Komisję, która w stosownych przypadkach zmieniła ustalenia tymczasowe.

(7)

Komisja poinformowała wszystkie strony o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzała nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na przywóz acesulfamu potasu pochodzącego z ChRL, a także ostatecznie pobrać kwoty zabezpieczone w postaci cła tymczasowego („ujawnienie ostatecznych ustaleń”). Wszystkim stronom wyznaczono okres, w którym mogły zgłaszać uwagi na temat ujawnienia ostatecznych ustaleń. Na wniosek skarżącego w dniu 22 września 2015 r. odbyło się kolejne posiedzenie z rzecznikiem praw stron.

(8)

Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i w stosownych przypadkach uwzględnione.

1.3.   Kontrola wyrywkowa

(9)

Wobec braku uwag dotyczących zaniechania kontroli wyrywkowej w świetle ograniczonej liczby importerów niepowiązanych i producentów eksportujących w ChRL, którzy się zgłosili, potwierdza się tymczasowe ustalenia zawarte w motywach 7–11 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

(10)

Produktem objętym postępowaniem jest, zgodnie z definicją w motywie 17 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, acesulfam potasu (sól potasowa 2,2-ditlenku 6-metylo-1,2,3-oksatiazyn-4(3H)-onu; CAS RN 55589-62-3) pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej, jak również acesulfam potasu pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej zawarty w niektórych preparatach lub mieszaninach, objęty obecnie kodami CN ex 2106 90 92, ex 2106 90 98, ex 2934 99 90 (kod TARIC 2934999021), ex 3824 90 92, ex 3824 90 93 i ex 3824 90 96.

(11)

Jak wyjaśniono w motywie 18 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, Ace-K jest stosowany jako syntetyczna substancja słodząca w wielu produktach, na przykład w żywności, napojach i produktach farmaceutycznych.

(12)

Po wprowadzeniu środków tymczasowych organy celne kilku państw członkowskich oraz Szwajcarii wyraziły obawy dotyczące trudności we wdrożeniu środków wynikających z tymczasowego włączenia Ace-K zawartego w preparatach i mieszaninach do definicji produktu objętego postępowaniem. Z dochodzenia wynika, że takie preparaty lub mieszaniny zawierające Ace-K nie były faktycznie przywożone w okresie objętym dochodzeniem. Komisja stwierdziła, że ze względu na brak przywozu preparatów i mieszanin nie należy ich włączać do definicji zakresu produktu. To wyjaśnienie nie ma wpływu na ustalenie dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii. W trakcie dochodzenia Komisja wykryła wprawdzie pewne działania związane z opracowaniem jednej mieszaniny przez producenta unijnego, jednak ze względu na wyjątkowy charakter tych działań ich wpływ został wykluczony z analizy już na etapie wstępnym. W związku z tym wyjaśnienie dotyczy jedynie preparatów i mieszanin zawierających Ace-K i nie ma istotnego wpływu na zakres postępowania ani na wstępne ustalenia dotyczące dumpingu i szkody.

(13)

W świetle zgłoszonych przez organy celne znaczących trudności we wdrażaniu środków możliwe ryzyko związane z egzekwowaniem środków powiązane z przekształceniem Ace-K w czystej postaci w preparaty lub mieszaniny nie uzasadniło włączenia ich do zakresu postępowania. Włączenie do definicji preparatów i mieszanin jest zatem niewłaściwe.

(14)

Definicję produktu objętego postępowaniem należy zatem sformułować jako dotyczącą jedynie acesulfamu potasu (soli potasowej 2,2-ditlenku 6-metylo-1,2,3-oksatiazyn-4(3H)-onu; CAS RN 55589-62-3) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („produkt objęty dochodzeniem”), objętego obecnie kodem CN ex 2934 99 90 (kod TARIC 2934999021) („produkt objęty postępowaniem”). Acesulfam potasu jest zazwyczaj nazywany Acesulfamem K lub Ace-K. Jeśli na takie preparaty i mieszaniny nałożono tymczasowe cła antydumpingowe, należy je znieść.

(15)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag dotyczących tej kwestii. Potwierdza się zatem wnioski sformułowane w motywie 19 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.   DUMPING

3.1.   Wartość normalna

(16)

Żaden z chińskich producentów Ace-K nie złożył wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych, ich krajowe ceny sprzedaży lub koszty produkcji nie mogły być zatem wykorzystane do ustalenia wartości normalnej. W okresie objętym dochodzeniem Ace-K był produkowany tylko w ChRL i w Unii. Normalna wartość nie mogła zatem być określona na podstawie ceny lub wartości konstruowanej w państwie trzecim o gospodarce rynkowej, lub ceny wywozu z takiego państwa do innych państw, w tym do Unii.

(17)

W związku z tym, zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, wartość normalną trzeba było określić „w oparciu o inną uzasadnioną metodę”.

(18)

W tym celu Komisja zastosowała jako punkt wyjścia dla ustalenia wartości normalnej cenę faktycznie zapłaconą lub należną w Unii za produkt podobny, tj. cenę sprzedaży w Unii stosowaną przez przemysł unijny, a następnie dostosowała tę cenę, aby usunąć wpływ trzech elementów istniejących jedynie w przypadku przemysłu unijnego, odzwierciedlających szczególne modele kształtowania się cen, jak również wpływ działań związanych z bardzo specyficznym i odmiennym produktem opracowywanym przez skarżącego.

(19)

W ramach dochodzenia stwierdzono, że w przypadku ustalania cen produktu objętego postępowaniem w niniejszej sprawie rzeczywiście istnieją konkretne modele kształtowania się cen związane z liczbą i rodzajem klientów, różnicami w jakości, jak również z wyjątkowymi kosztami w związku z nowym, bardzo specyficznym i odmiennym produktem opracowywanym jedynie przez skarżącego. W związku z tym Komisja dokonała stosownych korekt, aby odzwierciedlić te szczególne modele i ustalić wartość normalną w oparciu o uzasadnioną metodę.

(20)

Skarżący zakwestionował te korekty cen do celów ustalenia wartości normalnej, twierdząc, że nie spełniają one warunków określonych w art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego.

(21)

Powyższe uwagi wymagają wyjaśnienia podejścia Komisji w porównaniu z podejściem opisanym w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. W odniesieniu do motywów 26–27 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych należy wyjaśnić, że trzech korekt opisanych poniżej w motywach 23–38 dokonano w ramach ustalania wartości normalnej „w oparciu o inną uzasadnioną metodę” na podstawie art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego. Nie chodziło zatem o dokonanie dostosowania wartości normalnej w celu porównania z ceną eksportową, lecz o osiągnięcie wartości normalnej w oparciu o uzasadnioną metodę wobec braku stosownego państwa trzeciego o gospodarce rynkowej, które można by wykorzystać jako państwo analogiczne. Ceny stosowane przez przemysł unijny wykorzystano jedynie jako punkt wyjściowy w procesie ustalania rozsądnej wartości normalnej i konieczne było przeprowadzenie korekt, aby uzyskać taką rozsądną wartość normalną.

(22)

Odrzuca się zatem twierdzenie, że nie istnieje podstawa prawna tych korekt.

3.1.1.   Korekta z tytułu poziomu handlu

(23)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń skarżący – mimo, iż zgodził się ze stwierdzeniem, że dostosowanie dopuszczono, ponieważ sprzedaż eksportowa z Chin była głównie skierowana do przedsiębiorstw handlowych w Unii, a sprzedaż producenta unijnego była głównie skierowana do użytkowników końcowych – zakwestionował skalę korekty dokonanej w celu osiągnięcia wartości normalnej na poziomie przedsiębiorstw handlowych. Ze względu na ograniczone występowanie w wykazie sprzedaży przemysłu unijnego sprzedaży skierowanej do dystrybutorów nie można było wykorzystać tych danych do celów ustalenia właściwej stopy korekty z tytułu tych różnic w poziomie handlu; stopę korekty obliczono zatem tymczasowo na podstawie różnicy w cenie między chińską sprzedażą skierowaną do przedsiębiorstw i chińską sprzedażą skierowaną do użytkowników końcowych. Skarżący podważył stosowność tej podstawy i stwierdził, że korektę poziomu handlu należało ustalić przy pomocy marży brutto osiąganej przez trzech dużych dystrybutorów w Unii w branży składników żywności, którzy zajmowali się dystrybucją Ace-K.

(24)

Komisja zgodziła się ze stwierdzeniem, że w tym przypadku bardziej właściwe jest obliczenie poziomu korekty na podstawie marży brutto uzyskiwanej przez stosownych dystrybutorów. Zaproponowana przez skarżącego metodyka zawierała jednak niedociągnięcia, jako że tylko jeden wskazany przez skarżącego dystrybutor współpracował, a dane dotyczyły wszystkich produktów sprzedawanych przez tych importerów, przy czym większość tych produktów nie stanowiła produktów objętych postępowaniem. Komisja dostosowała zatem zaproponowaną metodykę w celu uwzględnienia danych, które zweryfikowano w trakcie dochodzenia i które dotyczyły jedynie Ace-K. W tym celu Komisja ustaliła marżę brutto naliczaną przez wszystkich współpracujących importerów. Ten margines dotyczy jedynie dystrybucji Ace-K. Ta zmieniona metodyka doprowadziła do zmiany zakresu korekty poziomu handlu w porównaniu z zakresem stosowanym na etapie tymczasowym. Dokonano zmiany tego zakresu, co ma swoje odzwierciedlenie w marginesie dumpingu w tabeli znajdującej się w motywie 53 poniżej.

(25)

Jeden z chińskich producentów eksportujących skomentował fakt, że producentom nie ujawniono tymczasowego poziomu korekty z tytułu różnic w poziomie handlu. Poziom ten nie ma już znaczenia, jako że zastąpiono go zgodnie z wyjaśnieniami w motywie 24 powyżej. W każdym przypadku, jako że korekta tymczasowa była oparta na danych pochodzących od dwóch współpracujących chińskich producentów eksportujących kierujących sprzedaż zarówno do przedsiębiorstw handlowych, jak i do użytkowników, dokładna kwota dotyczy poufnych danych handlowych i nie można jej ujawnić.

3.1.2.   Korekta z tytułu różnicy w jakości i rynkowego postrzegania tych różnic

(26)

Jeśli chodzi o korektę z tytułu różnicy w jakości, skarżący najpierw stwierdził, że nie istnieje różnica w jakości między produktem chińskim a produktem podobnym wytwarzanym przez producenta unijnego, a zatem nie dopuszczono żadnej korekty. Skarżący zakwestionował ponadto reprezentatywność dowodów, na podstawie których Komisja uwzględniła różnice w jakości i ich postrzeganie na rynku przy ustalaniu wartości normalnej.

(27)

W tym względzie należy podkreślić, że przedłożono szereg informacji, które wskazywały na różnice w jakości i ich postrzeganie na rynku między produktem chińskim a produktem podobnym w Unii. W rzeczywistości z informacji przedstawionych przez skarżącego przy składaniu skargi oraz zamieszczonych na jego własnej stronie internetowej wyraźnie wynikało, że istnieją różnice w jakości. Niektóre informacje, zazwyczaj opatrzone klauzulą „Limited”, zawierają sprawozdania z badań oraz uwagi pisemne otrzymane od zainteresowanych stron. Reprezentatywność dowodów, na podstawie których stwierdzono, że istniała faktyczna lub postrzegana różnica w jakości między produktem przywożonym a Ace-K wytwarzanym przez producenta unijnego, została uznana za wystarczającą.

(28)

Ponadto specyfikacje produktu uzyskane podczas wizyt weryfikacyjnych w ramach przemysłu unijnego oraz u producentów chińskich i importerów potwierdziły tę różnicę w jakości, ponieważ ujawniły znaczne różnice pod względem norm czystości między produktem sprzedawanym przez skarżącego a produktem sprzedawanym przez producentów eksportujących. Dopuszczono zatem korektę.

(29)

Jeśli chodzi o kwotę korekty, jest ona oparta jedynie na kwantyfikacji różnicy w jakości określonej w aktach opatrzonych klauzulą „Limited”, przedłożonych przez przedstawicieli samego przemysłu unijnego. Komisja stwierdziła również, że koszt badania i poprawy norm jakości Ace-K sprzedawanego przez jednego chińskiego producenta, jak sprawdzono w trakcie wizyty na miejscu u współpracującego importera, jest zbliżony do kwoty korekty dokonanej przez Komisję, co potwierdza, że kwota korekty jest właściwa.

(30)

Jeden chiński producent eksportujący twierdził, że jakość wytwarzanego przez niego Ace-K jest niższa nie tylko w porównaniu z producentem unijnym, lecz również w porównaniu z jego dwoma chińskimi konkurentami. Twierdził on, że korekta z tytułu różnic w jakości dokonana w odniesieniu do jego produktu powinna być zatem wyższa. Dowody na poparcie tej tezy obejmowały sprawozdania z badań, w których producent ten porównał swój produkt z produktem innego współpracującego chińskiego producenta eksportującego, oraz oświadczenie wydane przez importera w Unii. Importer ten twierdził, że zakupił produkt objęty postępowaniem od tego konkretnego producenta chińskiego po niższej cenie, ponieważ produkt tego producenta jest rzekomo niższej jakości w porównaniu z produktem jego chińskiego konkurenta.

(31)

Twierdzenie to odrzucono, jako że przedłożone sprawozdania z badań były opatrzone datą sprzed okresu objętego dochodzeniem. Jakość produktu objętego postępowaniem wytwarzanego przez chińskiego producenta eksportującego mogła bowiem się poprawić od tego czasu. Ponadto – mimo, że twierdzenie dotyczące gorszej jakości odnosiło się do dwóch pozostałych chińskich producentów współpracujących – w sprawozdaniach z badań porównano produkty producenta chińskiego składającego powyższą skargę z produktami tylko jednego chińskiego producenta współpracującego. Jeśli chodzi o oświadczenie wydane przez importera, odnosiło się ono jedynie do produktu wytwarzanego przez chińskiego producenta składającego powyższą skargę i produktu jednego chińskiego producenta współpracującego. Nie przedstawiono również możliwych do zweryfikowania dowodów potwierdzających to oświadczenie (np. faktur, w których wskazano niższą jakość i ceny sprzedaży).

(32)

Na podstawie powyższego Komisja uznaje, że korekta z tytułu różnic w jakości była uzasadniona i dokonano jej na właściwym poziomie. Korekta cen unijnych w celu odzwierciedlenia różnic w jakości zostaje zatem potwierdzona.

3.1.3.   Korekta z tytułu B&R i marketingu dotyczyła działań związanych z bardzo specyficznym i odmiennym produktem opracowanym przez skarżącego.

(33)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń skarżący stwierdził, że Komisja nie przedstawiła żadnych wyjaśnień, dlaczego koszty związane z nowo opracowanym przez niego produktem zostały odliczone od wartości normalnej, i stwierdził, że nie dopuszczono żadnej korekty.

(34)

Należy w tym względzie zauważyć, że po pierwsze koszty poniesione w związku z opracowaniem nowego produktu odliczano systematycznie w trakcie przeprowadzania analizy dumpingu i szkody, jako że koszty te związane są z bardzo specyficznym i odmiennym produktem opracowanym przez skarżącego (zob. motywy 12–14). Mają zatem wyjątkowy charakter i są wyłączną cechą przemysłu unijnego. A po drugie – jako że produkt nie został jeszcze w pełni wprowadzony na rynek – w okresie objętym dochodzeniem dokonano jedynie bardzo ograniczonej sprzedaży produktu, po cenach sprzedaży, które w żadnym wypadku nie mogą być uznane za reprezentatywne. Żaden z chińskich producentów eksportujących, którzy są uznawani za standardowych producentów produktu objętego postępowaniem, nie poniósł takich kosztów. W związku z tym, aby określić wartość normalną na podstawie art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego w oparciu o uzasadnioną metodę Komisja uznała, że rozsądne będzie przeprowadzenie korekty poprzez wyłączenie kosztów związanych z nowym produktem.

(35)

Skarżący zakwestionował również korektę jako taką, uzasadniając to faktem, że koszty odliczono od cen, i twierdząc, iż nie istnieje podstawa prawna takiego działania na mocy art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, a postępując w ten sposób Komisja łączy ze sobą dwie odmienne kwestie. Jak wyjaśniono jednak w motywie 21 powyżej, wartość normalną ustalono na podstawie art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, a stosowną korektę uznano za dopuszczoną zgodnie z określonymi w tym artykule warunkami ustalenia wartości normalnej w oparciu o uzasadnioną metodę. Ponadto oczywiste było, że na ustalenie ceny przez przemysł unijny miały wpływ te koszty (B&R i głównie marketingu) związane z nowym, bardzo specyficznym i odmiennym produktem. W wyniku dochodzenia rzeczywiście stwierdzono, że koszty te przypisano działalności związanej z Ace-K i że zatem logiczne jest, iż przedmiotowe przedsiębiorstwo uwzględni te koszty przy ustalaniu cen, aby je odzyskać. Przemysł unijny faktycznie potwierdził w odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, że koszt produkcji jest czynnikiem, który bierze się pod uwagę w procesie kształtowania cen.

(36)

Skarżący zakwestionował również skalę korekty, uznając, że jest za wysoka. Stwierdził, że niższa kwota za kilogram była uzasadniona rzekomymi różnicami kosztów opracowania produktu i marketingu na rynku Unii w porównaniu z innymi rynkami. W tym względzie należy w pierwszej kolejności podkreślić, że skarżący nie dokonał rozróżnienia kosztów w podziale na poszczególne rynki w trakcie dochodzenia, mimo iż zwrócono się do niego o przedłożenie takiego zestawienia kosztów opracowania produktu i marketingu. Po drugie niemożliwe było zweryfikowanie tych danych liczbowych w trakcie kontroli na miejscu. Stoi to w sprzeczności z korektą obliczoną przez Komisję, jako że opierała się ona na zweryfikowanych danych przedłożonych przez skarżącego. Komisja uznaje zatem, że skarżący nie przedstawił dowodów wykazujących, iż poziom korekty byłby niestosowny. W każdym wypadku nierozważne było poddanie takiej ocenie jednego elementu kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych, bez przeanalizowania pozostałych elementów. W świetle powyższego nie można przyjąć tego twierdzenia.

(37)

Jeden chiński producent eksportujący zwrócił się do Komisji o ujawnienie dokładnej kwoty korekty z tytułu działalności związanej z bardzo specyficznym i odmiennym produktem opracowanym przez skarżącego. Tej kwoty nie można było jednak ujawnić, jako że jest ona z natury poufna.

(38)

Kwota trzech korekt dokonanych przez Komisję w celu ustalenia wartości normalnej w oparciu o uzasadnioną metodę stanowi między 25 % a 45 % ceny sprzedaży w Unii stosowanej przez przemysł unijny.

3.1.4.   Roszczenia z tytułu innych korekt

(39)

Jak wyjaśniono powyżej, przy ustalaniu wartości normalnej w oparciu o uzasadnioną metodę Komisja obrała za punkt wyjścia rzeczywistą średnią cenę sprzedaży w Unii, którą poddano należytej weryfikacji.

(40)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń przemysł unijny zakwestionował obranie rzeczywistych cen sprzedaży za punkt wyjścia. W szczególności argumentowano, że do tych cen rzeczywistych należało dodać rozsądną marżę zysku. W opinii skarżącego marża zysku osiągnięta w 2009 r. (wynosząca od 15 % do 25 %) mogła być uznana za rozsądną marżę zysku, jako że skarżący nie posiadał pozycji dominującej na rynku, a jego udział w rynku spadł do poziomu poniżej 50 % w tym roku. Dumping i szkoda rzekomo nie występowały jeszcze w 2009 r.

(41)

W motywie 66 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych wyjaśniono już, że sprzedaż przez producenta unijnego skierowana do klientów niepowiązanych była rentowna. Dokładna rentowność tej sprzedaży obliczona w ten sposób ma charakter poufny i nie jest dostępna dla stron innych niż producent unijny, konieczne było zatem przedstawienie rentowności w formie zindeksowanej w tabeli 10 w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych; wynosiła ona jednak powyżej 5 %, co jest wartością rozsądną w branży syntetycznych substancji słodzących. Dokładne wartości liczbowe ujawniono skarżącemu. Ponadto wartość normalną ustalono na podstawie art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego. Ceny przemysłu unijnego wykorzystano jako punkt wyjściowy i dostosowano ze względu na elementy związane z czynnikami charakteryzującymi przemysł unijny dotyczącymi kształtowania się cen oraz na działalność związaną z bardzo specyficznym i odmiennym produktem opracowanym przez skarżącego. W świetle konkretnych faktów dotyczących niniejszej sprawy i informacji zawartych w aktach taką metodę uznano za rozsądną. Nie jest zatem konieczne zastąpienie rzeczywistego zysku przez zysk docelowy, aby ustalić wartość normalną w oparciu o uzasadnioną metodę i ponownie obliczyć wartość normalną, czego żądał skarżący. Zgłoszony zarzut zostaje zatem odrzucony.

(42)

Ponadto skarżący wykrył błąd w obliczeniach dotyczących wykazu sprzedaży unijnej, stanowiącego podstawę ustalenia wartości normalnej. Błąd ten skorygowano, a stosowna korekta została uwzględniona w tabeli zawartej w motywie 53 poniżej.

3.1.5.   Uwagi po ujawnieniu ostatecznych ustaleń

(43)

W odpowiedzi na ostateczne ujawnienie ustaleń skarżący zakwestionował obliczenie przez Komisję kwoty odliczeń z tytułu różnic w poziomie handlu na podstawie pełnej ceny ex-works przemysłu unijnego, jako że cena ta obejmowała wyjątkowe koszty B&R i marketingu związane z bardzo specyficznym i odmiennym produktem opracowanym przez skarżącego. Skarżący twierdził, że należało zastosować dostosowaną cenę ex-works przemysłu unijnego, po odliczeniu tych wyjątkowych kosztów.

(44)

Stopa korekty z tytułu poziomu w handlu, jak wyjaśniono w motywie 24 powyżej, stanowi średnią ważoną marżę brutto uzyskiwaną z dystrybucji Ace-K przez importerów współpracujących. Należy zatem stosować tę stopę w odniesieniu do rzeczywistej ceny sprzedaży, jako że korekta ma na celu zlikwidowanie obiektywnych różnic w cenach sprzedaży określonych na rynku. Korekta z tytułu poziomu handlu jest ściśle powiązana z cenami zaobserwowanymi na rynku. Argument ten został zatem odrzucony.

(45)

Po ujawnieniu skarżący ponownie stwierdził, że korektę z tytułu poziomu handlu należało określić za pomocą marży brutto osiąganej przez trzech dużych dystrybutorów unijnych w branży składników żywności, z których każdy zajmował się dystrybucją Ace-K. Skarżący zakwestionował zmienioną metodę zastosowaną przez Komisję, jako że marża dystrybutorów, na której oparto metodę, obejmowałaby usługi, których dystrybutorzy obsługujący przemysł unijny nie musieliby świadczyć, co doprowadziłoby do zawyżenia marży.

(46)

Mimo że w trakcie dochodzenia stwierdzono występowanie dodatkowych usług, marża brutto ustalona dla dystrybutorów nie obejmowała jednak tych dodatkowych usług i odnosiła się wyłącznie do działalności handlowej. W związku z tym stopa ustalona w celu uwzględnienia różnic w poziomie handlu dotyczy wyłącznie różnic w poziomie handlu i potwierdza się, że stopa uzyskana w taki sposób jest bardziej właściwa niż stopa obliczona zgodnie z metodyką zaproponowaną przez skarżącego, jak już wyjaśniono w motywie 24 powyżej. Twierdzenie skarżącego dotyczące tej kwestii zostaje zatem odrzucone.

(47)

W uwagach dotyczących ujawnienia ostatecznych ustaleń skarżący zwrócił się również o dalsze ujawnienie kilku aspektów dotyczących wyjątkowych kosztów B&R i marketingu poniesionych w związku z bardzo specyficznym i odmiennym produktem opracowanym przez skarżącego oraz jego własnych marży zysku. Jako że te elementy zostały już ujawnione lub skarżący przedstawił je bezpośrednio w swoich odpowiedziach na pytania zawarte w kwestionariuszu, w trakcie wizyty weryfikacyjnej oraz przedkładając szereg oświadczeń, skarżący został należycie poinformowany, że ma już do dyspozycji wszystkie wymagane informacje i że nie istnieje potrzeba kolejnego ujawniania.

(48)

W trakcie spotkania wyjaśniającego z rzecznikiem praw stron w postępowaniach w sprawie handlu, które odbyło się po ujawnieniu ostatecznych ustaleń, skarżący przedstawił nowy argument, zgodnie z którym korekta z tytułu poziomu handlu ma być wyrażona jako stała kwota za kilogram. Komisja zauważyła, że ta uwaga nie spełnia formalnych wymogów czasowych, ponieważ przedstawiono ją po terminie składania uwag dotyczących ujawnienia ostatecznych ustaleń. W każdym wypadku Komisja uznała, że zastosowanie wartości procentowej do takiej korekty nie jest nierozsądne.

3.1.6.   Wnioski w sprawie wartości normalnej

(49)

Ze względu na brak dalszych uwag dotyczących określenia wartości normalnej niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 22–23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.2.   Cena eksportowa

(50)

Wobec braku jakichkolwiek uwag dotyczących ceny eksportowej potwierdza się motyw 24 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.3.   Porównanie

(51)

Otrzymane uwagi dotyczące korekt wartości normalnej, które w rzeczywistości odnosiły się do ustalenia wartości normalnej, zostały rozpatrzone w motywach 20–48. Komisja nie otrzymała dalszych uwag. Potwierdza się zatem wnioski zawarte w motywach 25–26 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.4.   Marginesy dumpingu

(52)

Wobec braku uwag potwierdza się metodykę stosowaną przy obliczaniu marginesów dumpingu, o której mowa w motywach 28–32 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(53)

Po uwzględnieniu korekty błędu w obliczeniach, jak określono w motywie 42, oraz zmienionej metody ustalania stopy korekty z tytułu poziomu handlu, jak określono w motywie 24, ostateczne marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF (koszt, ubezpieczenie, fracht) na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

Przedsiębiorstwo

Margines dumpingu

Anhui Jinhe Industrial Co., Ltd.

135,6 %

Suzhou Hope Technology Co., Ltd.

119,9 %

Anhui Vitasweet Food Ingredient Co., Ltd.

64,0 %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

135,6 %

4.   SZKODA

4.1.   Przemysł unijny i produkcja unijna

(54)

Wobec braku uwag dotyczących przemysłu unijnego i produkcji unijnej motyw 34 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.

4.2.   Konsumpcja w Unii

(55)

Wobec braku uwag dotyczących konsumpcji w Unii motywy 35–37 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

4.3.   Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

(56)

Jak już wspomniano w motywie 42 powyżej, skorygowano już błąd w obliczeniach dotyczących wykazu sprzedaży unijnej. Ta korekta miała również wpływ na marginesy podcięcia, które uległy odpowiednim zmianom. Na marginesy podcięcia miał również wpływ zmieniony zakres korekty poziomu handlu, co szczegółowo wyjaśniono w motywie 24 powyżej. Zmienione średnie ważone marginesy podcięcia wynosiły od 32 % do 54 %.

(57)

Po ujawnieniu przemysł unijny stwierdził, że ze względu na korektę przeprowadzoną w odniesieniu do ceny przemysłu unijnego, jak wspomniano w motywie 44 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, marginesy podcięcia stwierdzone przez Komisję nie oddawały rzeczywistego podcięcia cenowego. Korekty te są jednak właściwe, ponieważ dokonano ich w celu dostosowania cen unijnych do poziomu pozwalającego na obiektywne porównanie z cenami produktów przywożonych z Chin.

(58)

Wobec braku dalszych uwag dotyczących przywozu z państwa, którego dotyczy postępowanie, i z wyjątkiem skorygowanych marginesów podcięcia, o których mowa w motywie 56 powyżej, potwierdzono wnioski zawarte w motywach 38–44 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

(59)

Przemysł unijny zakwestionował wyłączenie niektórych kosztów B&R i marketingu przy ustalaniu sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego. Wobec braku dowodów wskazujących na sytuację przeciwną Komisja podtrzymuje jednak swoją opinię, że koszty te zostały poniesione w związku z bardzo specyficznym i odmiennym produktem opracowanym przez skarżącego i miały wyjątkowy charakter, nie należy ich zatem uwzględniać przy dokonywaniu oceny sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

(60)

Wobec braku innych uwag dotyczących zmian wskaźników szkody potwierdza się wnioski zawarte w motywach 45–73 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.5.   Uwagi po ujawnieniu ostatecznych ustaleń

(61)

Po ujawnieniu ostatecznych ustaleń skarżący przedstawił uwagi dotyczące niektórych korekt ceny ex-works przemysłu unijnego wykorzystanej do obliczenia poziomu szkody. Te uwagi, które dotyczą również obliczenia wartości normalnej, opisano również w motywach 43–48 powyżej. Komisja zastosowała podejście oparte na symetrii przy ustalaniu wartości odniesienia dla obliczenia poziomu usuwającego szkodę.

4.6.   Wnioski dotyczące szkody

(62)

Na podstawie powyższego wnioski zawarte w motywach 74–82 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, tj. wnioski, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego, zostają potwierdzone.

5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

(63)

Komisja nie otrzymała żadnych uwag w sprawie tymczasowych ustaleń dotyczących związku przyczynowego między dumpingiem i szkodą. W związku z tym potwierdza się, że przywóz po cenach dumpingowych z ChRL spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego i że nie istnieją żadne inne czynniki mogące naruszyć związek przyczynowy pomiędzy przywozem po cenach dumpingowych z ChRL a szkodą poniesioną przez przemysł unijny. Dlatego też wnioski zawarte w motywach 97–99 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

6.   INTERES UNII

6.1.   Interes przemysłu unijnego

(64)

Skarżący podważył motyw 102 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, jako że jego zdaniem z tego motywu wynika, iż cła doprowadzą tylko do częściowego zmniejszenia presji cenowej dla przemysłu unijnego, co stoi w sprzeczności z przepisami rozporządzenia podstawowego.

(65)

Należy podkreślić, że nałożenie cła wynika z przepisów rozporządzenia podstawowego. Wyrażenie „częściowo zmniejszy się” dotyczy jedynie presji cenowej wynikającej z przywozu po cenach dumpingowych, jako że przewiduje się, iż po wprowadzeniu środków ceny importowe wzrosną. Nie odnosi się ono do częściowej poprawy sytuacji po usunięciu szkody.

(66)

Nie przedstawiono dalszych uwag ani informacji dotyczących interesu przemysłu unijnego. W związku z tym ustalenia tymczasowe zawarte w motywach 101–103 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zgodnie z wykładnią powyżej, zostają niniejszym potwierdzone.

6.2.   Interes niepowiązanych importerów

(67)

Ze względu na brak uwag dotyczących interesu niepowiązanych importerów i przedsiębiorstw handlowych niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 104–110 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

6.3.   Interes użytkowników

(68)

Ze względu na brak uwag dotyczących interesu użytkowników niniejszym potwierdza się ustalenia przedstawione w motywach 111–117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

6.4.   Wnioski dotyczące interesu Unii

(69)

Ze względu na brak jakichkolwiek innych uwag dotyczących interesu Unii niniejszym potwierdza się wnioski wskazane w motywach 118–119 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

7.   OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

7.1.   Poziom usuwający szkodę (margines szkody)

(70)

Skarżący twierdził, iż – jako że poziom usuwający szkodę nie został określony przez dodanie zysku docelowego – cła tymczasowe nie byłyby wystarczająco wysokie, aby usunąć całkowitą szkodę poniesioną przez przemysł unijny, zgodnie z wymogiem art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. W szczególności skarżący zakwestionował oczekiwanie Komisji, że środki tymczasowe umożliwią przemysłowi unijnemu odzyskanie kosztów i osiągnięcie rozsądnego zysku.

(71)

W tym względzie, jak wspomniano w motywie 41, przemysł unijny osiągnął – po odliczeniu kosztów o wyjątkowym charakterze związanych z opracowaniem bardzo specyficznego i odmiennego produktu – rozsądny zysk w okresie objętym dochodzeniem, mimo negatywnych tendencji zaobserwowanych w okresie badanym. Komisja podkreśla zatem ponownie, że nie jest uzasadnione dodanie zysku docelowego do zysku już osiągniętego. Na tej podstawie przewiduje się, że cła, oparte na podcięciu, usuną poniesioną szkodę i zapobiegną dalszemu pogorszeniu się sytuacji przemysłu unijnego.

(72)

Na poparcie tego argumentu skarżący porównał niniejsze dochodzenie z dochodzeniem w sprawie ceł antydumpingowych nałożonych na przywóz dicyjanodiamidu pochodzącego z ChRL (3). Przemysł unijny twierdził, że podejście przyjęte w trakcie tego dochodzenia nie jest właściwe w niniejszej sprawie i że w związku z tym nie należy go przyjmować.

(73)

W dochodzeniu dotyczącym dicyjanodiamidu uwzględniono trzy znaczące aspekty uzasadniające przyjęte podejście: (i) środki nie powinny kompensować czynników, których nie można przypisać przywozowi po cenach dumpingowych; (ii) margines dumpingu obliczono przy wykorzystaniu dostosowanej wartości normalnej w oparciu o dane dotyczące przemysłu unijnego; oraz (iii) istniały tylko dwa źródła dicyjanodiamidu na świecie. Jeśli chodzi o trzeci aspekt, Komisja uznała, że – jeśli cła byłyby za wysokie – zaistniałoby ryzyko, iż przemysł unijny zmonopolizowałby rynek w Unii.

(74)

Oczywiste jest zatem, że sytuacja badana w dochodzeniu dotyczącym dicyjanodiamidu jest bardzo podobna do sytuacji będącej przedmiotem obecnego dochodzenia. W obecnym dochodzeniu margines dumpingu jest obliczany przy wykorzystaniu wartości normalnej opartej na danych dotyczących przemysłu unijnego, i dokonując pewnych korekt wymaganych z przyczyn obiektywnych. Ponadto, podobnie jak w wyżej wspomnianej sprawie, istnieje niewiele źródeł podaży na świecie, co prowadzi do ryzyka powstania monopolu, jeśli środki nie zostaną obliczone w sposób uczciwy i zrównoważony.

(75)

W związku z tym Komisja stwierdza, że zastosowanie podobnego podejścia w niniejszej sprawie jest uzasadnione.

(76)

Wobec braku jakichkolwiek dalszych uwag dotyczących poziomu usuwającego szkodę potwierdza się niniejszym motywy 121–124 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(77)

Jak opisano w motywie 42, należało skorygować błąd w obliczeniach dotyczących wykazu sprzedaży unijnej, który miał również wpływ na obliczenie poziomu szkody. Ponadto, jak wyjaśniono w motywie 24, uznano, że uzasadniona jest zmiana podstawy obliczenia korekty z tytułu poziomu handlu. W wyniku korekt dokonano zmiany ostatecznych marginesów szkody, które kształtują się następująco:

Przedsiębiorstwo

Margines szkody

Anhui Jinhe Industrial Co., Ltd.

126,0 %

Suzhou Hope Technology Co., Ltd.

108,6 %

Anhui Vitasweet Food Ingredient Co., Ltd.

49,7 %

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

126,0 %

7.2.   Środki ostateczne

(78)

W świetle wniosków dotyczących dumpingu, szkody, związku przyczynowego i interesu Unii oraz zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy wprowadzić ostateczne środki antydumpingowe w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem na poziomie marginesów szkody, zgodnie z zasadą niższego cła. W niniejszej sprawie stawki celne zmieniono po ujawnieniu tymczasowych ustaleń, po skorygowaniu błędu w obliczeniach mającego wpływ na margines dumpingu i margines szkody oraz zmianie korekty z tytułu poziomu w handlu.

(79)

Na podstawie powyższego ustala się następujące stawki nakładanych ceł:

Przedsiębiorstwo

Margines dumpingu

(%)

Margines szkody

(%)

Ostateczne cło antydumpingowe

(%)

Anhui Jinhe Industrial Co., Ltd.

135,6

126,0

126,0

Suzhou Hope Technology Co., Ltd.

119,9

108,6

108,6

Anhui Vitasweet Food Ingredient Co., Ltd.

64,0

49,7

49,7

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

135,6

126,0

126,0

(80)

Cło pozostaje kwotą stałą w EUR/kg netto, jak wyjaśniono w motywie 127 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, aby zapewnić spójne wdrożenie środków przez organy celne, mimo że nie istnieje już odniesienie do Ace-K zawartego w preparatach lub mieszaninach.

(81)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Te stawki celne mają zastosowanie wyłącznie dla przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z państwa, którego dotyczy postępowanie, oraz produkowanego przez wymienione osoby prawne. Przywożony produkt objęty postępowaniem wytworzony przez jakiekolwiek inne przedsiębiorstwo, którego nazwa nie została wyraźnie wymieniona w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, w tym podmioty powiązane z przedsiębiorstwami wyraźnie wymienionymi, powinien podlegać stawce celnej mającej zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”. Nie powinny one być objęte żadną z indywidualnych stawek cła antydumpingowego.

(82)

Przedsiębiorstwo może zwrócić się o zastosowanie indywidualnej stawki cła antydumpingowego w przypadku zmiany jego nazwy. Wniosek w tej sprawie należy kierować do Komisji (4). Wniosek musi zawierać wszystkie istotne informacje, które pozwolą wykazać, że zmiana nie wpływa na prawo przedsiębiorstwa do korzystania ze stawki celnej, która ma wobec niego zastosowanie. Jeśli zmiana nazwy przedsiębiorstwa nie wpływa na prawo do korzystania ze stawki celnej mającej wobec niego zastosowanie, w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opublikowane zostanie ogłoszenie w sprawie zmiany nazwy.

(83)

W celu zminimalizowania ryzyka obchodzenia cła związanego z dużą różnicą w stawkach celnych potrzebne są szczególne środki gwarantujące stosowanie indywidualnych ceł antydumpingowych. Przedsiębiorstwa, na które nałożono indywidualne cła antydumpingowe, muszą przedstawić ważną fakturę handlową organom celnym państwa członkowskiego zgodnie z wymogami określonymi w art. 1 ust. 3 Przywóz, któremu nie towarzyszy taka faktura, zostanie objęty cłem antydumpingowym obowiązującym wobec „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

(84)

Jeśli zmiany w przywozie preparatów i mieszanin zawierających Ace-K do Unii będą tego wymagały, rozważona zostanie potrzeba podjęcia szybkich stosownych działań, w tym wszczęcia dochodzenia na podstawie art. 13 rozporządzenia podstawowego.

(85)

W celu zapewnienia należytego egzekwowania ceł antydumpingowych, cło antydumpingowe dotyczące wszystkich pozostałych przedsiębiorstw będzie stosowane nie tylko w odniesieniu do niewspółpracujących producentów eksportujących w ramach bieżącego dochodzenia, ale także do producentów, którzy nie prowadzili wywozu do Unii w okresie objętym dochodzeniem.

7.3.   Zobowiązania cenowe

(86)

Dwóch producentów eksportujących z Chin zaoferowało zobowiązania cenowe zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego. Jeden z nich, po odbyciu spotkania wyjaśniającego z Komisją, przedłożył zmienioną ofertę zobowiązania.

(87)

Komisja oceniła oferty i określiła szereg ryzyk specyficznych dla produktu. Jedno z tych ryzyk dotyczyło możliwej niewłaściwej klasyfikacji produktu objętego postępowaniem. W trakcie dochodzenia zauważono, że właściwości spożywcze (podlegające cłu w wysokości 6,5 %) zostały niewłaściwie zaklasyfikowane jako właściwości farmaceutyczne (podlegające cłu w wysokości 0 %). Jeden z chińskich producentów eksportujących twierdził, że nie uczestniczył w takich praktykach. Nawet jeśli tak jest, stwierdzone ryzyko pozostaje. Ten sam chiński producent eksportujący zaproponował, że jeśli jego zobowiązanie zostanie przyjęte, przedłoży Komisji wszystkie dokumenty odprawy celnej. Prześledzenie uiszczenia należności celnych dla każdej transakcji byłoby jednak nieproporcjonalnie uciążliwe.

(88)

Inne ryzyko specyficzne dla produktu wynika z możliwości modyfikacji produktu objętego postępowaniem i przekształcenia go w preparaty lub mieszaniny połączone z innymi elementami, takimi jak woda lub inne substancje słodzące. Taki rodzaj produktu nie podlega środkom. Jeden z chińskich producentów eksportujących zobowiązał się do przywożenia Ace-K jedynie w czystej postaci. Taka sytuacja również wymagałaby monitorowania w sposób, który byłby bardzo uciążliwy, a czasem wręcz niemożliwy.

(89)

Komisja określiła dodatkowe rodzaje ryzyka. Oprócz produktu objętego postępowaniem obydwaj producenci eksportujący produkują i sprzedają inne produkty (tj. szereg dodatków do żywności) do Unii, głównie do przedsiębiorstw handlowych. W okresie objętym dochodzeniem jeden z producentów eksportujących sprzedawał produkt objęty postępowaniem i inne produkty temu samemu przedsiębiorstwu handlowemu. Taka praktyka zwiększa ryzyko wzajemnej kompensacji i wymagałaby monitorowania całej sprzedaży eksportowej producentów eksportujących. Jeden chiński producent eksportujący wyraził gotowość zaprzestania sprzedaży do użytkowników w Unii i zaprzestania sprzedaży innych produktów (tj. produktów innych niż produkt objęty postępowaniem) przedsiębiorstwom handlowym w Unii, które również kupują Ace-K u tego chińskiego producenta eksportującego. Ponadto ten sam chiński producent eksportujący wyraził gotowość ograniczenia wywozu Ace-K i skierowania go jedynie do wyczerpującej listy przedsiębiorstw handlowych mających siedzibę w Unii oraz do zaprzestania sprzedaży Ace-K do Unii za pośrednictwem przedsiębiorstw handlowych mających siedzibę w państwach trzecich. Takie działanie również wymagałoby jednak znacznego monitorowania w stopniu uznawanym przez Komisję za niewykonalny.

(90)

Ponadto, jako że żadne z przedsiębiorstw nie zwróciło się o przyznanie MET, Komisja nie mogła w pełni ocenić wiarygodności rozliczeń, co między innymi ma zasadnicze znaczenie dla stworzenia opartych na zaufaniu relacji, które są podstawą zobowiązań.

(91)

Z uwagi na powyższe ustalenia Komisja uznała, że nie można przyjąć żadnej z dwóch ofert.

7.4.   Ostateczne pobranie cła tymczasowego

(92)

Ze względu na ustaloną wysokość marginesów dumpingu oraz zważywszy na poziom szkody, jaką poniósł przemysł unijny, należy dokonać ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych w formie tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych, z wyjątkiem ceł nałożonych na Ace-K pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej zawarty w niektórych preparatach lub mieszaninach.

(93)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ustanowionego w art. 15 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz acesulfamu potasu (soli potasowej 2,2-ditlenku 6-metylo-1,2,3-oksatiazyn-4(3H)-onu; CAS RN 55589-62-3) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, objętego obecnie kodem CN ex 2934 99 90 (kod TARIC 2934999021).

2.   Stawki ostatecznego cła antydumpingowego stosowane dla produktu opisanego w ust. 1 i wytwarzanego przez wymienione poniżej przedsiębiorstwa ustala się następująco:

Przedsiębiorstwo

Cło ostateczne – EUR/kg netto

Dodatkowy kod TARIC

Anhui Jinhe Industrial Co., Ltd.

4,58

C046

Suzhou Hope Technology Co., Ltd.

4,47

C047

Anhui Vitasweet Food Ingredient Co., Ltd.

2,64

C048

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

4,58

C999

3.   Stosowanie indywidualnych stawek cła antydumpingowego ustalonych dla przedsiębiorstw wymienionych w ust. 2 uwarunkowane jest przedstawieniem organom celnym państw członkowskich ważnej faktury handlowej, która musi zawierać oświadczenie następującej treści, opatrzone datą i podpisem pracownika podmiotu wystawiającego fakturę, ze wskazaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska: „Ja, niżej podpisany, poświadczam, że (ilość) acesulfamu potasu sprzedanego na wywóz do Unii Europejskiej objęta niniejszą fakturą została wytworzona przez (nazwa i adres przedsiębiorstwa) (dodatkowy kod TARIC) w Chińskiej Republice Ludowej. Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są kompletne i zgodne z prawdą.”. W przypadku nieprzedstawienia takiej faktury, obowiązuje stawka celna mająca zastosowanie do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego rozporządzeniem wykonawczym (UE) 2015/787 zostają ostatecznie pobrane, z wyjątkiem kwot nałożonych na Ace-K pochodzący z Chińskiej Republiki Ludowej i zawarty w niektórych preparatach lub mieszaninach.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2015 r.

W imieniu Komisji

Jean-Claude JUNCKER

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2015/787 z dnia 19 maja 2015 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz acesulfamu potasu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej oraz acesulfamu potasu pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej zawartego w niektórych preparatach lub mieszaninach (Dz.U. L 125 z 21.5.2015, s. 15).

(3)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1331/2007 z dnia 13 listopada 2007 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz dicyjanodiamidu (DCD) pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz.U. L 296 z 15.11.2007, s. 1).

(4)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, Rue de la Loi 170, 1040 Brussels, Belgia.


31.10.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 287/65


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) 2015/1964

z dnia 30 października 2015 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 30 października 2015 r.

W imieniu Komisji,

za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671.

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

AL

45,6

MA

74,9

MK

44,1

TR

97,5

ZZ

65,5

0707 00 05

AL

57,9

TR

112,1

ZZ

85,0

0709 93 10

MA

137,2

TR

150,7

ZZ

144,0

0805 50 10

AR

130,2

TR

112,1

UY

68,0

ZZ

103,4

0806 10 10

BR

263,0

EG

219,7

LB

234,5

MK

68,5

TR

178,7

ZZ

192,9

0808 10 80

AR

137,9

CL

85,3

MK

23,1

NZ

155,1

ZA

147,0

ZZ

109,7

0808 30 90

TR

137,4

ZZ

137,4


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1106/2012 z dnia 27 listopada 2012 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, w odniesieniu do aktualizacji nazewnictwa państw i terytoriów (Dz.U. L 328 z 28.11.2012, s. 7). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


DECYZJE

31.10.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 287/67


DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA (WPZiB) 2015/1965

z dnia 27 października 2015 r.

w sprawie zaakceptowania wkładu Szwajcarii w misję doradczą Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (EUAM Ukraine/4/2015)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,

uwzględniając decyzję Rady 2014/486/WPZiB z dnia 22 lipca 2014 r. w sprawie misji doradczej Unii Europejskiej na rzecz reformy cywilnego sektora bezpieczeństwa na Ukrainie (EUAM Ukraine) (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy art. 10 ust. 3 decyzji 2014/486/WPZiB Rada upoważniła Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) do podejmowania stosownych decyzji w sprawie akceptowania proponowanych wkładów państw trzecich w EUAM Ukraine.

(2)

Dowódca operacji cywilnej zalecił KPiB zaakceptowanie proponowanego wkładu Szwajcarii w EUAM Ukraine i uznanie go za znaczny.

(3)

Szwajcaria powinna zostać zwolniona z wkładów finansowych w budżet operacyjny EUAM Ukraine,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wkłady państw trzecich

1.   Wkład Szwajcarii w EUAM Ukraine zostaje zaakceptowany i uznany za znaczny.

2.   Szwajcaria jest zwolniona z wkładów finansowych w budżet operacyjny EUAM Ukraine.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 października 2015 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

W. STEVENS

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 217 z 23.7.2014, s. 42.


31.10.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 287/68


DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/1966

z dnia 9 lipca 2014 r.

w sprawie planowanej przez Niemcy pomocy państwa SA.34118 (2012/C ex 2011/N) na rzecz Porsche Leipzig GmbH i Dr Ing. h.c. F. Porsche Aktiengesellschaft

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 4075)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1) i uwzględniając otrzymane odpowiedzi,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

(1)

Powiadomieniem elektronicznym zarejestrowanym w Komisji w dniu 20 grudnia 2011 r. (SANI 6554) Niemcy zgłosiły pomoc regionalną w rozumieniu wytycznych w sprawie krajowej pomocy regionalnej w latach 2007–2013 (2) (zwanych dalej „wytycznymi w sprawie pomocy regionalnej”), która ma zostać przyznana Porsche Leipzig GmbH i Dr Ing. h.c. F. Porsche Aktiengesellschaft na realizację projektu inwestycyjnego w Lipsku (Saksonia).

(2)

Pismem z dnia 11 lipca 2012 r. Komisja powiadomiła Niemcy o swojej decyzji z tego samego dnia w sprawie wszczęcia postępowania dotyczącego pomocy regionalnej dla projektu inwestycyjnego realizowanego przez Porsche Leipzig GmbH i Dr Ing. h.c. F. Porsche Aktiengesellschaft (zwanej dalej „decyzją o wszczęciu postępowania”), zgodnie z art. 108 ust. 2 TFUE, w celu przeprowadzenia szczegółowej oceny na podstawie komunikatu Komisji w sprawie kryteriów dotyczących szczegółowej oceny pomocy regionalnej dla dużych projektów inwestycyjnych (3) (zwanych dalej „kryteriami oceny”).

(3)

Decyzja Komisji w sprawie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 30 października 2012 r. (4). Komisja zwróciła się do zainteresowanych stron o przedstawienie uwag.

(4)

Pismem z dnia 31 października 2012 r. (2012/116806) Niemcy przekazały swoje uwagi oraz informacje niezbędne do przeprowadzenia szczegółowej oceny.

(5)

Pismem z dnia 17 grudnia 2012 r. (2012/135107) oraz e-mailem z dnia 4 lutego 2012 r. Komisja zwróciła się o dodatkowe informacje, które Niemcy przekazały pismami z dnia 25 stycznia 2013 r. (2013/008324) i z dnia 7 lutego 2013 r. (2013/013186).

(6)

Zainteresowane strony nie przedstawiły uwag.

2.   OPIS ŚRODKA POMOCY

2.1.   CEL ŚRODKA

(7)

W celu wsparcia rozwoju regionalnego Niemcy zamierzają udzielić Porsche Leipzig GmbH i Dr Ing. h.c. F. Porsche Aktiengesellschaft pomocy regionalnej w formie dotacji bezpośredniej oraz dotacji inwestycyjnej na produkcję nowego modelu samochodu. Projekt inwestycyjny ma zostać zrealizowany w Lipsku (Saksonia), znajdującym się zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE na obszarze objętym pomocą, na którym od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 30 czerwca 2014 r. pułap regionalnej pomocy inwestycyjnej wynosi 20 % (ekwiwalent dotacji brutto) (5).

2.2.   BENEFICJENCI POMOCY

(8)

Beneficjentami pomocy są przedsiębiorstwa Porsche Leipzig GmbH (zwane dalej „Porsche Leipzig”) i Dr Ing. h.c. F. Porsche Aktiengesellschaft (zwane dalej „Porsche AG”). Porsche Leipzig jest spółką zależną Porsche AG, która w dniu 1 sierpnia 2012 r. została w pełni przejęta przez Volkswagen Aktiengesellschaft i obecnie należy do koncernu Volkswagen.

(9)

Koncern Volkswagen produkuje zarówno małe samochody, jak i samochody luksusowe i pojazdy użytkowe. W 2013 r. w skład koncernu wchodziło 106 zakładów zlokalizowanych w 19 krajach europejskich i 8 krajach Ameryki, Azji i Afryki, zatrudniających łącznie 572 800 pracowników. W tym samym roku dostarczono klientom w 153 krajach łącznie 9,7 mln pojazdów. W ten sposób koncern osiągnął udział w światowym rynku samochodów osobowych na poziomie 12,8 % (6) oraz obrót w wysokości 197 mld EUR.

(10)

W 2013 r. Porsche AG zatrudniała 19 456 pracowników na całym świecie; łącznie dostarczono 162 145 nowych pojazdów. Łączny obrót wyniósł w 2013 r. 14,3 mld EUR.

2.3.   PROJEKT INWESTYCYJNY

(11)

Projekt inwestycyjny rozpoczęto w kwietniu 2011 r., a jego zakończenie planowane jest na maj 2014 r.

(12)

Celem projektu inwestycyjnego jest rozbudowa istniejącego zakładu w Lipsku na potrzeby produkcji nowego modelu samochodu osobowego „Porsche Macan”. Model ten należy do kategorii samochodów sportowo-użytkowych (SUV)/model crossover, z segmentu kategorii B (średniej wielkości samochody osobowe/samochody osobowe klasy średniej) według klasyfikacji POLK, a według IHS Global Insight – segmentu SUV-D (standardowe samochody sportowo-użytkowe) (7).

(13)

Projekt ten obejmuje inwestycje w budynki, maszyny, instalacje i aktywa niematerialne. Przewidziane są prace konstrukcyjne i wyposażeniowe, a także wybudowanie lakierni na potrzeby produkcji nowego modelu. Istniejący zakład w Lipsku, w którym do tej pory przeprowadzany był tylko montaż końcowy pojazdów, w ramach projektu inwestycyjnego zostanie rozbudowany do kompleksowego zakładu produkcyjnego.

(14)

Celem jest osiągnięcie zdolności produkcyjnej na poziomie [40 000–100 000] (8) pojazdów rocznie. Technicznie możliwe byłoby osiągnięcie maksymalnej zdolności wynoszącej [40 000–100 000] pojazdów. W kontekście 235 dni roboczych odpowiada ona produkcji […] pojazdów dziennie. Pełna zdolność produkcyjna powinna zostać osiągnięta w pierwszej połowie 2014 r.

(15)

Kwalifikowalne koszty inwestycyjne projektu wynoszą ogółem 550,08 mln EUR według wartości nominalnej. Wartość bieżąca (9) wynosi 521,56 mln EUR. W tabeli przedstawiono podział całkowitych kosztów kwalifikowalnych projektu na poszczególne lata i kategorie.

Kwalifikowalne koszty inwestycyjne (koszty nominalne w mln EUR)

Mln EUR (w zaokrągleniu)

2011

2012

2013

2014

Ogółem

Budynki

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

Wyposażenie zewnętrzne

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

Maszyny/instalacje

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

Aktywa niematerialne

[…]

[…]

[…]

[…]

[…]

Ogółem

[…]

[…]

[…]

[…]

550,08

(16)

Niemcy potwierdzają, że wniosek o pomoc będzie dotyczył wyłącznie nowych aktywów i że osoby trzecie będą mogły nabyć aktywa niematerialne po cenach rynkowych.

2.4.   FINANSOWANIE PROJEKTU INWESTYCYJNEGO

(17)

Niemcy potwierdzają, że beneficjent pomocy wniesie niezawierający elementu pomocy państwa wkład własny w wysokości powyżej 25 % kosztów kwalifikowalnych.

2.5.   PODSTAWA PRAWNA

(18)

Zgodnie z poniżej określoną krajową podstawą prawną zostaną udzielone następujące dotacje:

a)

dotacja inwestycyjna zgodnie z ustawą o dotacjach inwestycyjnych z 2010 r. (10);

b)

dotacja bezpośrednia w ramach wspólnego planu ramowego rządu federalnego i krajów związkowych „Poprawa regionalnej struktury gospodarczej” z 2009 r. (11).

2.6.   ŚRODEK POMOCY

(19)

W dniu 24 marca 2011 r. beneficjent pomocy złożył wniosek o przyznanie dotacji bezpośredniej. W dniu 29 marca 2011 r. Saksoński Bank Odbudowy (SAB) potwierdził, że beneficjent pomocy zasadniczo ma prawo do dotacji bezpośredniej jako zachęty do realizacji projektu inwestycyjnego. W przypadku projektu, o którym mowa, dotacja inwestycyjna zostaje przyznana zgodnie z regulacją podatkową po uprzednim zatwierdzeniu przez Komisję, stosownie do której – w przypadku spełnienia obiektywnych przesłanek – Niemcy mają prawo do dotacji inwestycyjnej bez dalszej uznaniowości. W związku z tym beneficjent pomocy nie musiał składać wniosku o przyznanie dotacji inwestycyjnej przed rozpoczęciem robót.

(20)

Niemcy zamierzają przyznać pomoc w wysokości 43,67 mln EUR (wartość bieżąca). Ponieważ wartość bieżąca przewidzianych całkowitych, kwalifikowalnych wydatków na realizację przedmiotowego projektu opiewa na 521,56 mln EUR (nominalnie 550 mln EUR), przewidziana intensywność pomocy wynosi 8,37 % ekwiwalentu dotacji brutto.

(21)

Niemcy potwierdziły, że środki na wsparcie przedmiotowego projektu nie zostaną skumulowane z pomocą na podstawie innych lokalnych, regionalnych, krajowych lub unijnych przepisów w celu pokrycia tych samych kosztów kwalifikowalnych. Ani wartość bieżąca zatwierdzonej maksymalnej kwoty pomocy, ani zatwierdzona intensywność pomocy nie zostałyby przekroczone, gdyby koszty kwalifikowalne odbiegały od szacunkowej kwoty podanej w zgłoszeniu.

(22)

Aby otrzymać dotację bezpośrednią bądź inwestycyjną, beneficjent pomocy musi utrzymać inwestycję na danym obszarze objętym pomocą przez co najmniej pięć lat po zakończeniu realizacji projektu inwestycyjnego.

2.7.   OGÓLNE ZOBOWIĄZANIA

(23)

Niemcy zobowiązały się wobec Komisji, że:

w terminie dwóch miesięcy od przyznania pomocy przedłożą kopię dokumentów mających istotny związek ze środkiem pomocy,

co pięć lat, począwszy od zatwierdzenia pomocy przez Komisję, będą przedkładały okresowe sprawozdanie (zawierające informacje dotyczące wypłacanych kwot pomocy, wykonania umowy o pomoc oraz informacje o innych projektach inwestycyjnych inicjowanych w tym samym zakładzie),

w terminie sześciu miesięcy od wypłacenia ostatniej transzy pomocy, na podstawie zgłoszonego harmonogramu płatności, przedłożą szczegółowe sprawozdanie końcowe.

3.   PRZYCZYNY WSZCZĘCIA FORMALNEGO POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

(24)

W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że ogólne wymogi zgodności z rynkiem wewnętrznym określone w wytycznych w sprawie pomocy regionalnej są spełnione oraz że zgłoszona kwota i intensywność pomocy nie przekraczają dopuszczalnych wartości maksymalnych. W swojej wstępnej analizie nie mogła jednak potwierdzić zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym na podstawie pkt 68 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej.

(25)

Zgodnie z pkt 68 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej Komisja musi wszcząć formalne postępowanie wyjaśniające i szczegółowo ocenić, czy z pomocy wynika zachęta inwestycyjna, czy pomoc jest zasadna i jakie ma skutki pozytywne i negatywne, w przypadku gdy udział beneficjenta pomocy we właściwym rynku produktowym i geograficznym przed lub po inwestycji przekracza 25 % (ocena na podstawie pkt 68 lit. a)) lub gdy zdolności produkcyjne osiągnięte dzięki inwestycji stanowią ponad 5 % rynku, który kurczy się w ujęciu bezwzględnym lub względnym (ocena na podstawie pkt 68 lit. b)).

(26)

W swojej wstępnej analizie Komisja nie mogła wykluczyć, że pułap dla udziału w rynku i dla zwiększenia zdolności produkcyjnych nie zostanie przekroczony na odnośnych rynkach na skutek inwestycji realizowanej na rynku słabo rozwiniętym.

(27)

Komisja miała w szczególności wątpliwości co do zaproponowanej przez Niemcy segmentacji właściwego rynku produktowego, na podstawie której należałoby wziąć pod uwagę albo cały rynek samochodów osobowych bez jakiejkolwiek segmentacji, albo – gdyby segmentacja okazała się konieczna – tylko segment B według klasyfikacji POLK. Zgodnie z wcześniejszą decyzją (12) Komisja uznała, że klasyfikacja IHS Global Insight dla samochodów sportowo-użytkowych byłaby odpowiedniejsza. Komisja nie była w stanie stwierdzić z całkowitą pewnością, czy za właściwy rynek produktowy dla inwestycji należy uznać cały rynek samochodów osobowych, tylko segment B według klasyfikacji POLK czy tylko kategorię SUV-D według klasyfikacji IHS Global Insight. Dlatego decyzję o dokładnej segmentacji właściwego rynku produktowego pozostawiła otwartą i jako racjonalnie możliwą alternatywę dla segmentacji rynku przyjęła cały rynek samochodów osobowych, segment B według klasyfikacji POLK oraz segment SUV-D według klasyfikacji IHS Global Insight.

(28)

Również w odniesieniu do segmentacji właściwego rynku geograficznego Komisja nie była w stanie podjąć ostatecznej decyzji. Nie mogła stwierdzić, czy właściwy rynek geograficzny obejmuje cały Europejski Obszar Gospodarczy (EOG) czy, jak zaproponowały Niemcy, rynek światowy lub przynajmniej połączony rynek geograficzny EOG i Ameryki Północnej.

(29)

Z analizy przeprowadzonej na podstawie pkt 68 lit. a) wytycznych w sprawie pomocy regionalnej wynika, że udział segmentu B według POLK we właściwym rynku geograficznym (EOG) wynosi powyżej 25 % (13).

(30)

Z analizy przeprowadzonej na podstawie pkt 68 lit. b) wytycznych w sprawie pomocy regionalnej wynika, że spowodowany realizacją inwestycji wzrost zdolności produkcyjnych wynoszący […] % w segmencie SUV-D według IHS Global Insight znacznie przekracza pułap 5 %, podczas gdy sam rynek w danym okresie referencyjnym był słabo rozwinięty. W latach 2005–2010 średni roczny wskaźnik wzrostu (CAGR) widocznej konsumpcji danego produktu na terytorium EOG wyniósł – 0,9 % w porównaniu ze średnim rocznym wskaźnikiem wzrostu PKB wynoszącym na terytorium EOG 1,62 % (14).

(31)

Z uwagi na to, że Komisja nie potrafiła jednoznacznie stwierdzić, że pułapy określone w pkt 68 lit. a) i b) wytycznych w sprawie pomocy regionalnej nie zostaną przekroczone, podjęto decyzję o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. W szczególności zwrócono przy tym uwagę na to, że szczegółowa ocena projektu inwestycyjnego zgodnie z kryteriami oceny zostanie przeprowadzona w sytuacji, gdy na podstawie uwag otrzymanych po wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja nie będzie w stanie bez wątpienia stwierdzić, czy określone pułapy zostaną przekroczone. Komisja zwróciła się do Niemiec i zainteresowanych stron o przedstawienie uwag.

4.   UWAGI STRON

(32)

Zainteresowane strony nie przekazały żadnych uwag.

5.   UWAGI WŁADZ NIEMIECKICH

5.1.   WŁAŚCIWY RYNEK PRODUKTOWY

(33)

Niemcy podtrzymały swoje stanowisko, że segment B według POLK przedstawia odpowiednią segmentację właściwego rynku produktowego, lecz nie przytoczyły dalszych argumentów za tym.

5.2.   WŁAŚCIWY RYNEK GEOGRAFICZNY

(34)

Niemcy podtrzymały swoje stanowisko, że za właściwy rynek geograficzny należy uznać rynek światowy lub przynajmniej połączony rynek EOG i Ameryki Północnej. Przemawia również za tym to, że rynek światowy jest obsługiwany z jednego zakładu produkcyjnego.

5.3.   SZCZEGÓŁOWA OCENA ŚRODKA POMOCY

(35)

Niemcy przedstawiły poniżej wymienione informacje, aby umożliwić Komisji przeprowadzenie szczegółowej oceny.

5.3.1.   Pozytywny wpływ pomocy

(36)

Niemcy są przekonane, że inwestycja przyczynia się do rozwoju regionalnego Lipska oraz całej Saksonii, i uzasadniają to w następujący sposób:

Projekt inwestycyjny przyczyniłby się do zabezpieczenia 833 miejsc pracy i 29 stanowisk szkoleniowych, a także do stworzenia 1 040 nowych miejsc pracy i 30 nowych stanowisk szkoleniowych.

Ponadto w regionie powstałoby wiele pośrednich miejsc pracy w branży dostawczej i usługowej. Mnożnik zatrudnienia wynosi ok. 2,5 (15); oznacza to, że powstałoby ok. 2 700 dodatkowych pośrednich miejsc pracy. Większość tych miejsc pracy powstanie w zakładzie produkcyjnym beneficjenta pomocy lub w jego pobliżu. Ok. 750 miejsc pracy powstałoby w latach 2012–2015 w samej branży zaopatrzeniowej, technicznej, transportowej i opakowaniowej.

Beneficjent pomocy aktywnie uczestniczy w różnych sieciach i klastrach wspierających rozwój przemysłu motoryzacyjnego w regionie (m.in. w klastrze motoryzacyjnym w Niemczech Wschodnich, ACOD).

Beneficjent pomocy ponadto aktywnie angażuje się w kształcenie i szkolenie swoich pracowników. Oprócz zatrudniania wysoko wykwalifikowanego personelu wspiera również regularne dokształcanie swoich pracowników, oferując im udział w szkoleniach wewnętrznych i zewnętrznych.

5.3.2.   Adekwatność pomocy

(37)

Niemcy zauważają, że Komisja już w swojej decyzji w sprawie Dell Products Poland (16) zaakceptowała, że pomoc państwa jest, obok innych środków, odpowiednim środkiem służącym wsparciu regionalnego rozwoju obszarów, na których PKB na mieszkańca oraz poziom płac są niższe od średniej krajowej, a stopa bezrobocia jest wyższa od średniej krajowej. W 2011 r. PKB na mieszkańca w Saksonii wyniósł 73 % średniej krajowej, a stopa bezrobocia była około 50 % wyższa od średniej krajowej. Średni dochód do dyspozycji mieszkańców Saksonii wyniósł w latach 2007–2009 około 82 % średniej krajowej (17).

(38)

W związku z tym Niemcy uważają, że zgłoszona pomoc jest odpowiednim instrumentem umożliwiającym osiągnięcie celów w zakresie spójności.

5.3.3.   Efekt zachęty/alternatywny scenariusz

(39)

Niemcy przedstawiły dowody na to, że pomoc zgodnie ze scenariuszem 2 podlega kryteriom oceny, ponieważ stanowi dla beneficjenta pomocy efekt zachęty do realizacji całej inwestycji w Lipsku zamiast w [lokalizacja 1 w Niemczech] i Lipsku (prace konstrukcyjne i lakierowanie w już istniejącym zakładzie w [lokalizacja 1 w Niemczech] oraz montaż w Lipsku). W szczególności przedłożone zostały ważne, autentyczne i aktualne dokumenty przedsiębiorstwa w celu wyjaśnienia wielostopniowego procesu podejmowania decyzji w Porsche AG odnośnie do lokalizacji inwestycji. Poniżej opisano proces decyzyjny.

Proces decyzyjny stosowany przez beneficjenta pomocy

(40)

Decyzja dotycząca lokalizacji inwestycji w ramach projektu Macan została podjęta w marcu 2011 r. Chociaż Porsche Automobile Holding SE i Volkswagen AG już w 2009 r. doszły do porozumienia w sprawie stworzenia zintegrowanego koncernu motoryzacyjnego, na etapie przygotowawczym oraz w ramach procesów decyzyjnych właściwe organy Porsche AG podejmowały wszystkie decyzje ważne dla przedsiębiorstwa w pełni autonomicznie, nie włączając w procesy decyzyjne organów i komitetów koncernu Volkswagen.

(41)

Zgodnie z regulaminem zarządu Porsche AG wszystkie decyzje (równie te dotyczące lokalizacji) odnoszące się do wprowadzenia nowych produktów (serii) musiały zostać podjęte na forum Komitetu Zarządu ds. Produktów (KZP) Porsche AG oraz przedłożone Radzie Nadzorczej (RN) Porsche AG w celu zatwierdzenia.

(42)

Decyzja dotycząca lokalizacji inwestycji w ramach projektu Macan została podjęta w ramach wieloetapowego procesu. Na każdym etapie przeprowadzono i rozważono obliczenia porównawcze dla różnych scenariuszy produkcji w różnych lokalizacjach w Niemczech.

(43)

Proces ten (zob. niżej) rozpoczął się w [2010 r.] i został zakończony w dniu 15 marca 2011 r. wraz z podjęciem przez RN decyzji o wyborze lokalizacji w Lipsku, z zastrzeżeniem przyznania pomocy państwa.

(44)

Najpierw przeanalizowano tylko pierwsze cztery scenariusze, które są przedstawione poniżej. Scenariusz 5 (18) został uwzględniony dopiero później oraz przedstawiony KZP w [2010 r.].

Scenariusz

Opis scenariusza

1.

[Lokalizacja 2 w Niemczech]

Produkcja i dostawa kompletnych pojazdów z [lokalizacja 2 w Niemczech]

2.

[Lokalizacja 2 w Niemczech]/Porsche Leipzig

Prace konstrukcyjne/lakierowanie w [lokalizacja 2 w Niemczech], transport polakierowanej karoserii do Lipska w celu montażu

3.

[Lokalizacja 1 w Niemczech]/Porsche Leipzig

Prace konstrukcyjne/lakierowanie w [lokalizacja 1 w Niemczech], transport polakierowanej karoserii do Lipska w celu montażu

4.

[Lokalizacja 3 w Niemczech]

Produkcja i dostawa kompletnych pojazdów z [lokalizacja 3 w Niemczech]

5.

Porsche Leipzig

Produkcja i dostawa kompletnych pojazdów z Lipska

(45)

Niemcy wyjaśniły na podstawie dokumentów handlowych, że podczas planowania i podejmowania decyzji przeprowadzono wiele obliczeń kosztów produkcji w danej lokalizacji, aby zapewnić porównywalną dokładność każdego scenariusza. Dlatego w trakcie procesu decyzyjnego zmienił się scenariusz odniesienia, który definiuje w danym czasie preferowany wariant działania (19).

(46)

Z uwagi na to, że Porsche Leipzig miało na takie same obliczenia mniej czasu niż inne zakłady oraz w tamtej lokalizacji istniał tylko zakład montażowy, zabrakło mu doświadczenia w szczegółowym planowaniu kosztów oraz w planowaniu inwestycji strukturalnych takich jak budynki i infrastruktura, niezbędnych w celu wybudowania lakierni i fabryki karoserii. Na posiedzeniu KZP w [2010 r.], na którym jako scenariusz odniesienia zatwierdzono scenariusz 5, zwrócono się do Porsche Leipzig o przedstawienie dokładniejszych planów.

(47)

W trakcie dalszego procesu szczegółowego planowania stało się jasne, że początkowo przyjęta korzyść kosztowa scenariusza 5 cały czas malała względem scenariusza 3 i ostatecznie w ogóle zanikła, po tym jak ustalono dodatkowe koszty inwestycyjne, które były wyraźnie niekorzystne względem scenariusza 3. Szacunki kosztów dla scenariuszy 3 i 5 w dalszym ciągu były znacznie niższe od szacunków dla pozostałych scenariuszy.

(48)

Kierownictwo Porsche Leipzig zaczęło analizować, czy pomoc państwa można wykorzystać w celu pokrycia strat, oraz nawiązało kontakt z saksońskim ministerstwem gospodarki, pracy i transportu (zwanym dalej „MGPT”).

(49)

W piśmie z dnia 25 lutego 2011 r. Porsche Leipzig zwróciło się do MGPT o zweryfikowanie, czy możliwe jest przyznanie pomocy na projekt inwestycyjny. W piśmie tym zwrócono uwagę na to, że nie została jeszcze podjęta żadna decyzja w sprawie lokalizacji oraz że sprawdzona zostanie możliwość skorzystania ze wsparcia gospodarczego, aby wyrównać niekorzystne warunki lokalizacji w Lipsku. Podczas spotkania w dniu 28 lutego 2011 r. projekt inwestycyjny został zaprezentowany MGPT.

(50)

Na posiedzeniu w [2011 r.] KZP zwrócił się do Porsche Leipzig o określenie dalszych oszczędności w celu zapewnienia konkurencyjności scenariusza 5 względem scenariusza 3.

(51)

W piśmie z dnia 9 marca 2011 r. MGPT zapewniło Porsche Leipzig, że wesprze realizację projektu inwestycyjnego polegającego na kompletnej produkcji modelu Macan w Lipsku w ramach istniejących możliwości wsparcia rozwoju regionalnego.

(52)

W wyniku szczegółowych obliczeń w dniu 15 marca 2011 r. Radzie Nadzorczej przedłożono następujące porównanie kosztów produkcji w różnych lokalizacjach bez uwzględnienia ewentualnej pomocy państwa:

Scenariusz

Koszty produkcji w danej lokalizacji w mln EUR bez pomocy, stan na dzień 15 marca 2011 r.

3.

[Lokalizacja 1 w Niemczech]/Porsche Leipzig

[…]

5.

Porsche Leipzig

[…]

(53)

Nie uwzględniając pomocy państwa, dodatkowe koszty ze względu na lokalizację przedstawioną w scenariuszu 5 wyniosłyby więc 65 mln EUR względem scenariusza 3.

(54)

Z uwagi na to, że w ramach scenariusza 5 wszystkie koszty inwestycyjne przypadają na lokalizację w Lipsku, łączne koszty inwestycji infrastrukturalnych i produkcyjnych w wysokości 550 mln EUR uznaje się za koszty kwalifikowalne. W ramach obowiązujących przepisów dotyczących udzielania pomocy regionalnej pomoc mogłaby więc wynieść 47,5 mln EUR. Tym samym koszty produkcji netto (po udzieleniu pomocy) dla scenariusza 5 zmniejszyłyby się z […] mln EUR do […] mln EUR.

(55)

W przypadku scenariusza 3 tylko niewielka część łącznych kosztów inwestycyjnych (w odniesieniu do montażu) przypadłaby na lokalizację w Lipsku; pomoc mogłaby więc wynieść 10,02 mln EUR. Z uwagi na to, że [lokalizacja 1 w Niemczech] nie jest obszarem objętym pomocą, nie zostałaby tam wypłacona żadna pomoc regionalna. Tym samym koszty produkcji netto (po udzieleniu pomocy) dla scenariusza 3 zmniejszyłyby się z […] mln EUR do […] mln EUR.

(56)

Z poniższej tabeli wynika, że dodatkowe koszty w lokalizacji przedstawionej w scenariuszu 5 względem scenariusza 3, z uwzględnieniem pomocy, zmniejszyły się z 65 mln EUR do 27,52 mln EUR (stan na: marzec 2011 r.).

 

Scenariusz 3

Scenariusz 5

Koszty produkcji bez pomocy państwa

[…] mln EUR

[…] mln EUR

Dodatkowe koszty w scenariuszu 5 względem scenariusza 3 bez pomocy

65 mln EUR

Pomoc państwa

10,02 mln EUR

47,5 mln EUR

Koszty produkcji z uwzględnieniem pomocy

[…] mln EUR

[…] mln EUR

Dodatkowe koszty w scenariuszu 5 względem scenariusza 3 z uwzględnieniem pomocy

27,52 mln EUR

(57)

Niemcy zwróciły uwagę na to, że oprócz dodatkowych kosztów w wysokości 27,52 mln EUR uwzględnione zostały również różne kryteria jakościowe, które przemawiały za scenariuszem 5:

Po pierwsze, z danych empirycznych wynika, że dzięki kompletnej produkcji w jednym miejscu – w porównaniu z podziałem produkcji na prace konstrukcyjne/lakierowanie w jednej lokalizacji i montaż w innej lokalizacji – można zminimalizować pewne zagrożenia, na przykład w związku z transportem.

Po drugie, kompletna produkcja w jednym miejscu umożliwia dynamiczne kształtowanie procesów oraz związaną z tym optymalizację procesu produkcyjnego.

Po trzecie, dzięki kompletnej produkcji w jednym miejscu, w przypadku ewentualnych usterek można szybciej zidentyfikować i usunąć źródła błędów. Doświadczenie pokazuje, że wskaźnik błędów można zmniejszyć dzięki skupieniu pracowników z różnych obszarów działalności w jednym miejscu.

Po czwarte, decydujące znaczenie ma również wizerunek marki. W zakładzie [lokalizacja 1 w Niemczech] produkowane są głównie samochody […], podczas gdy w przypadku projektu Macan chodzi o samochód klasy premium.

(58)

Na podstawie tych obliczeń i rozważań na posiedzeniu Rady Nadzorczej w dniu 15 marca 2011 r. dyrektor ds. finansowych Porsche AG zapowiedział, że w celu rozbudowy zakładu produkcyjnego w Lipsku należy złożyć wniosek o udzielenie pomocy regionalnej. Zgodnie z protokołem posiedzenia Rady Nadzorczej w dniu 15 marca 2011 r. wyjaśnił on, że ostateczny wybór lokalizacji jest również uzależniony od przyznania dotacji.

(59)

Po tym oświadczeniu Rada Nadzorcza zatwierdziła scenariusz 5 (kompletna produkcja w Lipsku), pod warunkiem że będzie można skorzystać z pomocy państwa.

(60)

Po tym, jak w dniu 15 marca 2011 r. Rada Nadzorcza podjęła decyzję z zastrzeżeniem przyznania pomocy państwa, Porsche Leipzig złożyła formalny wniosek o udzielenie pomocy regionalnej ze środków wspólnego planu „Poprawa regionalnej struktury gospodarczej”. Wniosek został złożony w dniu 24 marca 2011 r. w Saksońskim Banku Odbudowy (SAB). Zgoda na inwestycję wymaga przedstawienia tytułu prawnego, który w tym przypadku musi zatwierdzić Komisja. Wcześniejszy wniosek nie jest wymagany. We wniosku o udzielenie pomocy należy jednak podać oczekiwaną kwotę dotacji inwestycyjnej, aby zapewnić, że maksymalna kwota nie zostanie przekroczona.

(61)

W dniu 29 marca 2011 r. SAB potwierdził, że projekt inwestycyjny zasadniczo spełnia kryteria kwalifikowalności.

(62)

Realizację projektu inwestycyjnego rozpoczęto w kwietniu 2011 r.

(63)

W poniższej tabeli wymienione zostały poszczególne etapy wieloetapowego procesu decyzyjnego:

Data

 

[2010]

Posiedzenie Komitetu Zarządu ds. Produktów:

Prezentacja scenariuszy od 1 do 4.

KZP zwraca się o dalsze opracowanie scenariuszy od 1 do 4.

Zdefiniowanie scenariusza 1 jako scenariusza odniesienia.

[2010]

Posiedzenie Komitetu Zarządu ds. Produktów:

Prezentacja scenariuszy od 1 do 5.

Zdefiniowanie scenariusza 3 jako scenariusza odniesienia.

[2010]

Posiedzenie Rady Nadzorczej:

RN podejmuje decyzję o realizacji projektu Macan.

Decyzja dotycząca lokalizacji pozostaje otwarta. RN zwraca się do KZP o przedstawienie propozycji lokalizacji.

RN z zadowoleniem przyjmuje scenariusz 5.

[2010]

Posiedzenie Komitetu Zarządu ds. Produktów:

Omawianych jest jeszcze wszystkich pięć scenariuszy lokalizacji.

KZP zleca dalsze rozplanowanie realizacji scenariusza 5.

Zdefiniowanie scenariusza 5 jako scenariusza odniesienia.

[2011]

Posiedzenie Komitetu Zarządu ds. Produktów:

KZP potwierdza, że wniosek o podjęcie decyzji zostanie przedłożony RN na kolejnym posiedzeniu RN, na którym ma zostać wybrana lokalizacja zakładu produkcyjnego.

Brak jeszcze zatwierdzenia przez RN.

25 lutego 2011 r.

Pismo Porsche Leipzig do MGPT:

Porsche Leipzig zwraca się do MGPT o zweryfikowanie, czy na projekt inwestycyjny może zostać udzielona pomoc.

[przed dniem 15 marca 2011 r.]

Posiedzenie Komitetu Zarządu ds. Produktów:

KZP potwierdza szacunki kosztów dla scenariusza 5.

KZP apeluje o dalsze oszczędności.

9 marca 2011 r.

W piśmie MGPT potwierdza swoją gotowość do wsparcia realizacji projektu:

MGPT zapewnia, że wesprze realizację projektu inwestycyjnego polegającego na kompletnej produkcji modelu Macan w Lipsku w ramach istniejących możliwości wsparcia rozwoju regionalnego.

15 marca 2011 r.

Posiedzenie Rady Nadzorczej:

RN zatwierdza kompletną produkcję modelu Macan w Lipsku z zastrzeżeniem udzielenia pomocy państwa.

24 marca 2011 r.

Formalny wniosek Porsche Leipzig o udzielenie części pomocy przyznawanej według uznania.

29 marca 2011 r.

Pismo SAB:

SAB potwierdził, że projekt inwestycyjny zasadniczo spełnia warunki kwalifikowalności.

Kwiecień 2011 r.

Rozpoczęcie prac nad projektem inwestycyjnym.

5.3.4.   Proporcjonalność pomocy

(64)

W przypadku scenariusza 2, zgodnie z pkt 22 kryteriów oceny, „w ramach zachęty lokalizacyjnej […] pomoc uznawana jest zasadniczo za proporcjonalną, jeśli pokrywa ona różnicę kosztów netto poniesionych przez przedsiębiorstwo korzystające z pomocy w celu zainwestowania w regionie otrzymującym pomoc oraz kosztów netto potrzebnych do inwestycji w innym regionie”. Niemcy zwracają uwagę na to, że za podstawę oceny proporcjonalności pomocy można by wziąć obliczenia wykorzystywane na potrzeby analizy efektu zachęty.

(65)

W porównaniu ze scenariuszem 3 scenariusz produkcji 5 wykazuje dodatkowe koszty w wysokości 65 mln EUR.

(66)

Nawet po uwzględnieniu maksymalnej dopuszczalnej pomocy w wysokości 47,5 mln EUR (wartość nominalna) dodatkowe koszty w scenariuszu 5 w dalszym ciągu wynoszą 27,52 mln EUR.

(67)

Z tego powodu Niemcy twierdzą, że nadmierna rekompensata nie występuje, ponieważ przyznana pomoc nie wyrównuje w pełni dodatkowych kosztów w lokalizacji w Lipsku. Pomoc jest zatem odpowiednia.

(68)

Niemcy zwracają uwagę na to, że przy podejmowaniu decyzji dotyczącej lokalizacji Porsche AG uwzględniło nie tylko kryteria finansowe, lecz także jakościowe.

5.3.5.   Negatywny wpływ pomocy na konkurencję i wymianę handlową

(69)

Niemcy podkreślają, że pomoc regionalna służy wyłącznie wyrównaniu dodatkowych kosztów w lokalizacji w Lipsku, tzn. wyrównaniu kosztów dodatkowych kompletnej produkcji w Lipsku względem scenariusza produkcji zakładającego prace konstrukcyjne i lakierowanie w [lokalizacja 1 w Niemczech] oraz transport polakierowanej karoserii do Lipska w celu montażu. Z uwagi na to, że pomoc jest proporcjonalna, w żaden sposób nie wpływa ona na konkurencję. W każdym razie inwestycje w projekt Macan wpłynęłyby na konkurencję i wymianę handlową.

(70)

Z tego powodu Niemcy wychodzą z założenia, że pomoc w rozumieniu pkt 40 kryteriów oceny nie będzie miała żadnego negatywnego wpływu na konkurencję i wymianę handlową.

6.   OCENA I ZGODNOŚĆ ŚRODKA Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM W ŚWIETLE PRZEPISÓW W SPRAWIE POMOCY PAŃSTWA

6.1.   ISTNIENIE POMOCY

(71)

Niemcy oferują wsparcie finansowe w formie dotacji bezpośredniej oraz dotacji inwestycyjnej. Chodzi przy tym o pomoc państwa i pomoc udzieloną ze środków państwowych w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

(72)

Pomoc jest udzielana przedsiębiorstwom zależnym jednej grupy przedsiębiorstw, koncernu Volkswagen, i w związku z tym ma charakter selektywny.

(73)

Dzięki wsparciu finansowemu beneficjenci pomocy unikają poniesienia kosztów, które normalnie musieliby pokryć sami. W rezultacie odnoszą korzyść gospodarczą względem swoich konkurentów.

(74)

Wsparcie finansowe jest przeznaczone na realizację inwestycji w sektorze motoryzacyjnym. Z uwagi na to, że handel pojazdami odbywa się między państwami członkowskimi, przedmiotowy środek może zakłócić wymianę handlową między państwami członkowskimi.

(75)

Przedmiotowy środek faworyzuje działalność produkcyjną koncernu Volkswagen i w ten sposób zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem.

(76)

W związku z tym Komisja uznaje przedmiotowy środek za pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.

6.2.   ZGODNOŚĆ ŚRODKA POMOCY Z PRAWEM

(77)

Niemcy zgłosiły przewidziany środek pomocy przed jego wdrożeniem i w ten sposób wypełniły swój obowiązek, o którym mowa w art. 108 ust. 3 TFUE, oraz obowiązek indywidualnego zgłoszenia, o którym mowa w art. 7 lit. e) rozporządzenia Komisji (WE) nr 1628/2006 (20) oraz w art. 6 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 (21).

6.3.   PODSTAWA PRAWNA OCENY

(78)

Celem pomocy jest wsparcie rozwoju regionalnego. Z uwagi na to, że Niemcy zobowiązały się do udzielenia pomocy przed dniem 1 lipca 2014 r. (z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez Komisję, o ile jeszcze brak takiego zatwierdzenia), ocena zgodności pomocy z rynkiem wewnętrznym opiera się na wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2007–2013, które zgodnie z pkt 186 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2014–2020 (22) zostają przedłużone do dnia 30 czerwca 2014 r. Do celów przedmiotowej oceny należy w szczególności odnieść się do zasad określonych w rozdziale 4.3 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej na lata 2007–2013 („Pomoc na duże projekty inwestycyjne”). Jeśli w ramach formalnego postępowania Komisja nie będzie mogła jednoznacznie stwierdzić, że progi, o których mowa w pkt 68 lit. a) (udział w rynku) i lit. b) (wzrost mocy produkcyjnej/rynek) wytycznych w sprawie pomocy regionalnej, nie zostaną przekroczone, przeprowadzi szczegółową ocenę na podstawie kryteriów dotyczących szczegółowej oceny pomocy regionalnej dla dużych projektów inwestycyjnych.

(79)

Komisja musi przeprowadzić swoją ocenę w trzech krokach:

po pierwsze, musi potwierdzić, że przedmiotowy środek jest zgodny z ogólnymi kryteriami określonymi w wytycznych w sprawie pomocy regionalnej,

po drugie, musi określić, czy można jednoznacznie wykluczyć, że po przeprowadzeniu oceny udziału w rynku i oceny wzrostu mocy produkcyjnych na podstawie pkt 68 lit. a) i b) nie będzie wymagana dalsza szczegółowa ocena,

po trzecie, w zależności od wyniku oceny przeprowadzonej w ramach drugiego kroku, musi ewentualnie przeprowadzić szczegółową ocenę.

6.4.   ZGODNOŚĆ ŚRODKA Z OGÓLNYMI KRYTERIAMI ZGODNOŚCI OKREŚLONYMI W WYTYCZNYCH W SPRAWIE POMOCY REGIONALNEJ

(80)

Już w motywie 36 decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że przedmiotowa pomoc spełnia ogólne kryteria zgodności z rynkiem wewnętrznym określone w wytycznych w sprawie pomocy regionalnej. W trakcie formalnego postępowania nie stwierdzono niczego, co by kwestionowało tę ocenę. Komisja stwierdza w szczególności, co następuje:

Nic nie wskazuje na to, aby Porsche Leipzig, Porsche AG lub koncern Volkswagen miały trudności finansowe, ponieważ nie występuje żadna z sytuacji wymienionych w wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (23). W związku z tym koncern, do którego należy beneficjent pomocy, kwalifikuje się do otrzymania pomocy regionalnej.

Pomoc zostanie przyznana zgodnie z wyłączeniami grupowymi, które spełniają ogólne kryteria zgodności z rynkiem wewnętrznym określone w wytycznych w sprawie pomocy regionalnej.

Z uwagi na to, że projekt inwestycyjny powoduje w szczególności dywersyfikację palety produktów wytwarzanych w już istniejącym zakładzie, w którym ma być produkowany nowy model samochodu osobowego, Porsche Macan, chodzi tutaj o inwestycję początkową w rozumieniu pkt 34 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej.

Kwalifikowalne koszty inwestycyjne zostały określone na podstawie wytycznych w sprawie pomocy regionalnej.

Po zakończeniu realizacji projektu beneficjent pomocy jest zobowiązany do utrzymania inwestycji w danym regionie co najmniej przez pięć lat.

Beneficjent pomocy wnosi niezawierający elementu pomocy państwa wkład własny w wysokości co najmniej 25 % kosztów kwalifikowalnych.

Łączne koszty kwalifikowalne przewidziane na projekt wynoszą 521 559 981,66 EUR (wartość bieżąca, dyskontowana w momencie zgłoszenia). Nic nie wskazuje na to, aby w ciągu ostatnich trzech lat przed rozpoczęciem realizacji przedmiotowego projektu inwestycyjnego beneficjent pomocy otrzymał pomoc regionalną na inny projekt inwestycyjny. Planowany projekt inwestycyjny nie jest więc jednostkowym projektem inwestycyjnym obejmującym wcześniejszą realizację projektu inwestycyjnego w rozumieniu pkt 60 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej.

Zgodnie z mechanizmem obniżenia poziomu pomocy, o którym mowa w pkt 67 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej, dla przedmiotowego projektu wynika z tego dopuszczalna maksymalna intensywność pomocy na poziomie 8,37 % ekwiwalentu dotacji brutto.

Z uwagi na to, że intensywność planowanej pomocy (o wartości bieżącej 43 666 078,75 EUR) nie przekracza dopuszczalnej maksymalnej intensywności pomocy, a zgłoszonej pomocy nie można łączyć z inną pomocą regionalną, intensywność pomocy przewidziana dla przedmiotowego projektu jest zgodna z wytycznymi w sprawie pomocy regionalnej.

(81)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że ogólne kryteria zgodności z rynkiem wewnętrznym określone w wytycznych w sprawie pomocy regionalnej są spełnione.

6.5.   OCENA NA PODSTAWIE PKT 68 WYTYCZNYCH W SPRAWIE POMOCY REGIONALNEJ

(82)

Pkt 78 decyzji o wszczęciu postępowania stanowi: „Jeśli na podstawie uwag przekazanych w celu wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja nie będzie mogła jednoznacznie stwierdzić, że progi określone w pkt 68 lit. a) i b) nie zostaną przekroczone, przeprowadzi szczegółową ocenę projektu inwestycyjnego na podstawie komunikatu Komisji w sprawie kryteriów dotyczących szczegółowej oceny pomocy regionalnej dla dużych projektów inwestycyjnych”. Komisja musi zbadać, czy otrzymane uwagi potwierdzają ten wniosek.

(83)

W swoich uwagach Niemcy pozostały przy swoim stanowisku, które jest już przedstawione w decyzji o wszczęciu postępowania. Nie wpłynęły żadne uzupełnienia uwag lub informacji przekazanych już na etapie oceny wstępnej. Niemcy w dalszym ciągu uważają, że za właściwy rynek produktowy należy uznać segment B według klasyfikacji POLK (a nie segment SUV-D według klasyfikacji IHS Global Insight) oraz że właściwy rynek geograficzny musi obejmować co najmniej EOG i rynek Ameryki Północnej (a nie tylko rynek EOG). Segmentacja właściwego rynku geograficznego uzasadniona jest przede wszystkim tym, że rynek światowy jest obsługiwany z jednego zakładu produkcyjnego.

(84)

W odniesieniu do właściwego rynku produktowego Komisja stwierdza, co następuje: Decyzja o przeprowadzeniu szczegółowej oceny nie przewiduje wyniku szczegółowej oceny zgodności z rynkiem wewnętrznym. Przed zatwierdzeniem pomocy Komisja musi być pewna, że pozytywny wkład środka pomocy w każdym razie wyrównuje negatywny wpływ na wymianę handlową i konkurencję. Za podstawę decyzji dotyczącej tego, czy szczegółowa ocena zgodności środka pomocy z rynkiem wewnętrznym jest wymagana, należy w możliwie zawężony sposób przyjąć segmentację właściwego rynku produktowego z uwzględnieniem szczególnych cech planowanego modelu samochodu.

(85)

W swojej decyzji o wszczęciu postępowania Komisja wyszła z założenia, że ze względu na różnice pomiędzy samochodami sportowo-użytkowymi a „normalnymi” samochodami osobowymi w odniesieniu do ceny, wielkości, mocy silnika itd. odpowiedniejsza jest klasyfikacja IHS Global Insight niż podział według klasyfikacji POLK, i w związku z tym należy ją stosować do przedmiotowego projektu. Z tych samych powodów w innej, niedawnej sprawie dotyczącej pomocy państwa, która również odnosi się do samochodów sportowo-użytkowych, Komisja także oparła się na klasyfikacji IHS Global Insight i za podstawę podziału nie wzięła obszerniejszego segmentu B według klasyfikacji POLK (24).

(86)

Komisja w dalszym ciągu uważa, że klasyfikacja IHS Global Insight jest odpowiedniejsza dla segmentacji właściwego rynku produktowego niż podział według POLK. Niemcy nie przedstawiły żadnych dalszych kontrargumentów. Argument, że koncern Volkswagen przeprowadza swoje długoterminowe planowanie strategiczne oraz analizy na podstawie koncepcji POLK, nie ma w tym kontekście znaczenia. Poza tym w trakcie formalnego postępowania Komisja nie otrzymała od stron trzecich żadnych informacji, które pozwoliłyby lepiej zrozumieć segmentację rynku w odniesieniu do modelu samochodu osobowego, o którym mowa. Z tego powodu decyzję o dokładnej segmentacji właściwego rynku produktowego Komisja pozostawiła otwartą. Komisja uznaje, że właściwe rynki produktowe, które można wziąć pod uwagę, wiążą się z alternatywną segmentacją rynku z poszczególnymi segmentami samochodów (w tym z najmniejszym podziałem, dla którego dostępne są dane) dodatkowo do połączonych segmentów (25); segment SUV-D według klasyfikacji IHS Global Insight nie zostanie odrzucony jako alternatywny segment rynku, który można wziąć pod uwagę.

(87)

Komisja pozostaje przy swojej pierwotnej ocenie, że za właściwy rynek geograficzny należy uznać EOG lub większy rynek. Z tego powodu nie może wykluczyć, że właściwy rynek geograficzny ogranicza się do EOG.

(88)

W swojej decyzji o wszczęciu postępowania (pkt 58) Komisja zwraca uwagę na dwa toczące się formalne postępowania wyjaśniające (26), których przedmiotem jest stwierdzenie, czy właściwy rynek geograficzny wykracza poza rynek EOG. Zgodnie z wnioskami płynącymi ze szczegółowej oceny przeprowadzonej przez służby Komisji nie można było wykluczyć, że właściwy rynek geograficzny w odniesieniu do określonych produktów i okresów referencyjnych nie jest większy od rynku EOG. Z uwagi na to, że dwa państwa członkowskie, których dotyczyły te decyzje o wszczęciu postępowania, wycofały swoje zgłoszenia pomocy regionalnej przed przyjęciem ostatecznych decyzji przez Komisję, w tych przypadkach nie można było potwierdzić wniosków płynących ze szczegółowych ocen formalnymi decyzjami.

(89)

Komisja stwierdza, że argumenty, które Niemcy przytoczyły w ramach oceny wstępnej, lecz których nie podparły w ramach formalnego postępowania dalszymi faktami ani informacjami, nie wystarczają, aby rozwiać wątpliwości co do tego, że właściwy rynek geograficzny może się ograniczać do rynku EOG. Komisja stwierdza w szczególności, co następuje:

(90)

To, że duzi producenci samochodów działają na arenie międzynarodowej i uczestniczą w globalnej konkurencji, nie świadczy jeszcze o tym, że poszczególne rynki są zintegrowane i tworzą jeden rynek światowy (lub rynek obejmujący EOG i Amerykę Północną). Dotyczy to również argumentu, że dziesięciu największych producentów oryginalnego wyposażenia (OEM) jest reprezentowanych na całym świecie za pośrednictwem zakładów produkcyjnych i systemów dystrybucji. Komisja uważa, że niestabilność wskaźnika wymiany jest czynnikiem, który skłania OEM do tworzenia zakładów produkcyjnych bliżej regionalnego popytu; to samo mogłoby dotyczyć skutecznych środków ochronnych (wysokie należności celne przywozowe dla producentów końcowych i niskie należności celne za produkty pośrednie, aby stworzyć zachętę do produkcji/montażu końcowego w regionie). Trzecim argumentem przemawiającym za istnieniem zglobalizowanych struktur produkcji pomimo niezintegrowanych rynków jest to, że niektóre państwa zezwalają na przywóz tylko pod warunkiem że jednocześnie zostaną stworzone konsorcja na rzecz produkcji lokalnej. Sama obecność dużych podmiotów i producentów na arenie międzynarodowej nie świadczy jeszcze o istnieniu rynku globalnego (lub wykraczającego poza EOG). Tak samo istnienie międzynarodowych systemów dystrybucji nie świadczy o tym, że rynek jest globalny w odniesieniu do konkurencyjności (lub wykracza poza EOG). To, że Porsche AG chce zaopatrywać rynek światowy z jednej lokalizacji, nie jest wystarczającym dowodem na istnienie właściwego rynku geograficznego, który wykracza poza EOG. Tak naprawdę rynek SUV-D jest stosunkowo mały w porównaniu z innymi segmentami rynku. Z tego powodu korzyści skali mogłyby w tym przypadku sprzyjać wyborowi strategii uwzględniającej tylko jedną lokalizację. Z uwagi na to, że model Macan powinien być sprzedawany pod nazwą Porsche, a z perspektywy klientów wysoka jakość samochodów luksusowych produkowanych przez Porsche AG do tej pory była kojarzona z produkcją w Niemczech, wybór drugiej lokalizacji zakładu produkcyjnego poza terytorium Niemiec mógłby być niekorzystny dla skutecznej strategii marketingowej. Niemcy same (zob. motyw 57) uzasadniły decyzję o wyborze lokalizacji w Lipsku zamiast w [lokalizacja 1 w Niemczech] m.in. nazwą marki.

(91)

Również argument, że większość przepływów handlowych, np. ponad 20 % produkcji z EOG, jest eksportowanych na rynek Ameryki Północnej, nie wystarcza, aby dowieść istnienia rynku globalnego (lub w tym przypadku rynku wykraczającego poza EOG). Komisja uważa, że przepływy handlowe co prawda mogą wskazywać na stopień integracji różnych właściwych rynków geograficznych, jeśli weźmie się pod uwagę zakres działalności importowej i eksportowej w porównaniu z produkcją i konsumpcją lokalną. Istnienie przepływów handlowych nie może jednak stanowić wystarczającego dowodu na istnienie zintegrowanego właściwego rynku geograficznego. Nawet jeśli realizowane są przewozy pomiędzy EOG i innymi regionami, nie oznacza to jeszcze, że rynki są zintegrowane w tym sensie, że warunki rynkowe (np. ceny) panujące na jednym z rynków wpływają na warunki panujące na innym rynku. Dotyczy to w szczególności sytuacji, w której przewozy są realizowane przede wszystkim przez producentów zamiast przez niezależnych spedytorów i eksporterów, którzy uczestniczą w arbitrażu cenowym. Kształtowanie cen może być w pełni dostosowane do jednego rynku (np. wysokie ceny na jednym rynku, niskie ceny na innym rynku) i wcale nie musi mieć związku z warunkami panującymi na wyimaginowanym zintegrowanym rynku. Analiza przepływów handlowych nie daje odpowiedzi na pytanie istotne z punktu widzenia segmentacji rynku, czy działalność importowa lub eksportowa może zapobiec wzrostowi cen na rynku lokalnym. Komisja stwierdza, że Niemcy nie przekazały żadnych dalszych danych empirycznych, które udowadniałyby istnienie skorelowanych wahań cen lub wpływ importu netto na zmiany cen względnych. Dane empiryczne przekazane we wspomnianych przypadkach są w omawianej sytuacji nieistotne, ponieważ odnoszą się do innych segmentów rynku (segment A według klasyfikacji POLK) i innych okresów referencyjnych.

(92)

Komisja zauważa, że Porsche planuje przenieść znaczną część swojej produkcji modelu Macan do Chin. Zamiar ten sam w sobie nie świadczy jeszcze o istnieniu zintegrowanego rynku.

(93)

Komisja jest zdania, że znaczenie barier handlowych cały czas maleje. Jest jednak przekonana, że przeszkody w dostępie do rynków docelowych są jednym z najważniejszych czynników wpływających na prowadzenie działalności produkcyjnej za oceanem oraz na decyzje producentów samochodów z UE dotyczące przeniesienia działalności. Wysokie bariery celne, przede wszystkim w Azji, w dalszym ciągu ograniczają dostęp dla eksporterów z UE. Inne przeszkody takie jak czasochłonne i dyskryminujące wymagania certyfikacyjne, dodatkowe wymagania kontrolne, podatki konsumpcyjne itd. w znacznym stopniu wpływają na eksport pojazdów z UE do Azji Południowo-Wschodniej, Chin i Ameryki Południowej. Komisja jest zdania, że Stany Zjednoczone są zdecydowanie najważniejszym rynkiem docelowym dla całego eksportu pojazdów z UE. UE i USA stosują jednak dosyć różne podejścia w zakresie regulacji i kontroli rynku. Różnice regulacyjne wciąż można uznać za największą barierę handlową dla eksportu pojazdów z UE do USA.

(94)

Komisja przyjęła do wiadomości argumenty dotyczące zmniejszających się kosztów transportu, ale nie jest co do nich całkowicie przekonana. W obecnej sytuacji gospodarczej, gdy rosną koszty paliwa, nie można jednoznacznie stwierdzić, jak będą się kształtować zmniejszające się koszty transportu w przyszłości. Z tego powodu nie można uwzględnić przyszłego spadku kosztów.

(95)

Z uwagi na to, że w trakcie formalnego postępowania Komisja nie otrzymała dalszych dowodów na to, że właściwy rynek geograficzny jest większy niż EOG, na podstawie powyższych rozważań pozostaje przy swojej ocenie, według której za właściwy rynek gospodarczy należy uznać EOG lub większy rynek, niezależnie od wybranej segmentacji właściwego rynku produktowego. Komisja ponownie zwraca uwagę na to, że należy określić, czy pozytywny wkład środka pomocy w każdym razie wyrówna negatywny wpływ na wymianę handlową i konkurencję. Za podstawę decyzji dotyczącej tego, czy szczegółowa ocena zgodności środka pomocy z rynkiem wewnętrznym jest wymagana, należy w możliwie zawężony sposób przyjąć segmentację właściwego rynku geograficznego z uwzględnieniem szczególnych cech planowanego modelu samochodu.

6.5.1.   Wniosek dotyczący udziału w rynku (pkt 68 lit. a) wytycznych w sprawie pomocy regionalnej)

(96)

Zgodnie z pkt 68 lit. a) wytycznych w sprawie pomocy regionalnej Komisja przeprowadziła ocenę na wszystkich właściwych rynkach produktowych i geograficznych, które można wziąć pod uwagę, aby stwierdzić, czy udział beneficjenta pomocy w rynku przed inwestycją i po niej przekracza 25 %.

(97)

Z uwagi na to, że nie można było stwierdzić, czy istnieje jeden właściwy rynek produktowy i geograficzny, trzeba było uwzględnić wyniki odnoszące się do wszystkich rynków, które można wziąć pod uwagę. W segmencie B według klasyfikacji POLK udział koncernu Volkswagen w rynku EOG w każdym roku od 2010 do 2015 r. wynosi ponad [> 25] %. W związku z tym Komisja stwierdza, że próg określony w pkt 68 lit. a) został przekroczony. Natomiast w segmencie SUV-D udział w rynku nie został przekroczony na żadnym z rozpatrywanych właściwych rynków geograficznych (EOG, EOG + Ameryka Północna i rynek światowy).

6.5.2.   Wniosek dotyczący zdolności produkcyjnej na nierentownym rynku (pkt 68 lit. b) wytycznych w sprawie pomocy regionalnej)

(98)

Z uwagi na to, że nie można było stwierdzić, czy za właściwy rynek produktowy należy uznać cały rynek samochodów osobowych, tylko segment B według klasyfikacji POLK czy tylko kategorię SUV-D według klasyfikacji IHS Global Insight, Komisja musiała zbadać, czy osiągnięta dzięki inwestycji zdolność produkcyjna, mierzona na podstawie danych dotyczących widocznej konsumpcji danego produktu w EOG, przekracza 5 % wszystkich rynków, które można wziąć pod uwagę.

(99)

W segmencie SUV-D według klasyfikacji IHS Global Insight zdolność produkcyjna znacznie przekracza próg wynoszący 5 %, jeśli chodzi o rynek EOG. W decyzji o wszczęciu postępowania już w pkt 72 odnotowano, że rozwój właściwego rynku był niższy od przeciętnego, a w ciągu ostatnich pięciu lat przed inwestycją rynek ten nawet się zmniejszył.

(100)

W związku z tym Komisja stwierdza, że próg wynoszący 5 %, który został określony w pkt 68 lit. b) wytycznych w sprawie pomocy regionalnej dla wzrostu zdolności produkcyjnej na nierentownym rynku, został w przypadku segmentu SUV-D według klasyfikacji IHS Global Insight na tym rynku przekroczony.

6.5.3.   Wniosek

(101)

Na podstawie powyższych rozważań Komisja stwierdza, że nie można wykluczyć, że progi określone w pkt 68 lit. a) i b) zostaną przekroczone. Komisja postanawia więc, że po wszczęciu postępowania zgodnie z art. 108 ust. 2 TFUE należy przeprowadzić szczegółową ocenę, aby stwierdzić, czy przedmiotowa pomoc jest niezbędna w celu wywołania efektu zachęty do realizacji projektu inwestycyjnego oraz czy korzyści płynące ze środka pomocy równoważą wynikające z tego zakłócenie konkurencji oraz wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

6.6.   SZCZEGÓŁOWA OCENA ŚRODKA POMOCY

(102)

Szczegółowa ocena jest przeprowadzana w oparciu o kryteria oceny.

6.6.1.   Pozytywny wpływ pomocy

6.6.1.1.   Cel pomocy

(103)

Niemcy wyjaśniły pozytywny wpływ inwestycji na szczeblu regionalnym. Określone zostały następujące pozytywne skutki inwestycji:

Wpływ na rozwój regionalny: Projekt inwestycyjny ma się przyczynić do stworzenia 1 040 nowych miejsc pracy i 30 nowych stanowisk szkoleniowych dodatkowo do już istniejących 833 miejsc pracy i 29 stanowisk szkoleniowych. Ponadto należy liczyć się ze stworzeniem co najmniej 2 700 pośrednich miejsc pracy. Szacuje się, że powstaną co najmniej 744 pośrednie miejsca pracy w okolicy danego zakładu.

Przyciąganie do regionu podwykonawców i usługodawców z branży motoryzacyjnej i z innych obszarów: Komisja uważa, że projekt inwestycyjny Porsche AG odgrywa ważną rolę dla dalszego rozwoju przemysłu samochodowego w Saksonii, oraz zakłada, że projekt ten przyciągnie do regionu podwykonawców i usługodawców.

Aktywny udział beneficjenta pomocy w różnych sieciach i inicjatywach klastrowych: Aby zapewnić pełne wsparcie rozwoju przemysłu samochodowego w regionie Lipska i w Niemczech Wschodnich, beneficjent pomocy aktywnie uczestniczy w sieciach i inicjatywach klastrowych takich jak klaster motoryzacyjny w Niemczech Wschodnich (ACOD).

Dalsze kształcenie: Przewiduje się dalsze kształcenie pracowników poprzez zastosowanie środków wewnętrznych i zewnętrznych.

(104)

Komisja jest zdania, że Niemcy przedstawiły wystarczające informacje, aby udowodnić, że przedmiotowy projekt przyczyni się do wsparcia rozwoju gospodarczego regionu Lipska.

6.6.1.2.   Adekwatność pomocy

(105)

Zgodnie z pkt 17 i 18 kryteriów oceny pomoc państwa w formie dotacji inwestycyjnych nie jest jedynym instrumentem służącym do korygowania nieprawidłowości w funkcjonowaniu rynku oraz do wspierania sytuacji gospodarczej w regionach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Pomoc jest odpowiednim instrumentem, jeśli ma ona zalety względem innych środków politycznych. Zgodnie z pkt 18 kryteriów oceny środki są uznawane za „odpowiedni instrument, jeżeli państwo członkowskie rozważało inne rozwiązania, ale potwierdzone zostały korzyści wynikające z zastosowania instrumentu selektywnego, takiego jak pomoc państwa dla konkretnego przedsiębiorstwa”.

(106)

W swoim uzasadnieniu adekwatności instrumentu pomocy Niemcy odniosły się do sytuacji gospodarczej panującej w Saksonii oraz przedstawiły dowody na to, że region ten znajduje się w niekorzystnym położeniu w porównaniu z przeciętną sytuacją panującą w innych niemieckich regionach. W 2011 r., kiedy rozpoczęto realizację projektu, PKB na mieszkańca Saksonii wynosiło zaledwie 75 % średniej krajowej, a stopa bezrobocia była około 50 % wyższa od średniej krajowej. W latach 2007–2009 średni dochód do dyspozycji wyniósł w Saksonii około 82 % średniej krajowej. Niemcy argumentują, że Komisja już wcześniej uznała, że w takich warunkach gospodarczych dotacja bezpośrednia jest odpowiednim środkiem umożliwiającym wyrównanie deficytów rozwojowych w regionie.

(107)

Biorąc pod uwagę sytuację społeczno-ekonomiczną w regionie Lipska, który dzięki swojemu statusowi został zatwierdzony jako region kwalifikujący się do otrzymania pomocy, zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE, o maksymalnej intensywności pomocy na poziomie 20 %, oraz zgodnie z wcześniejszymi decyzjami (np. w sprawie pomocy na rzecz Dell Products Poland) (27), Komisja zgadza się, że przyznanie pomocy państwa jest odpowiednim instrumentem umożliwiającym osiągnięcie celów rozwojowych danego regionu.

6.6.1.3.   Efekt zachęty/alternatywny scenariusz

(108)

Z uwagi na to, że istnieje wiele wystarczających powodów, aby projekt inwestycyjny zrealizować w konkretnym regionie, również przy braku pomocy państwa, Komisja musi przeprowadzić na podstawie kryteriów oceny szczegółową weryfikację, czy pomoc jest niezbędna jako zachęta inwestycyjna. Z takiej szczegółowej oceny powinno wynikać, czy pomoc faktycznie przyczyni się do wpłynięcia na zmianę zachowania beneficjenta pomocy, prowadzącą do realizacji (dodatkowych) inwestycji w danym obszarze objętym pomocą. Zgodnie z pkt 22 kryteriów oceny efekt zachęty można wskazać dla dwóch scenariuszy: bez pomocy nie zostałaby zrealizowana żadna inwestycja, ponieważ nie byłaby ona rentowna dla przedsiębiorstwa w żadnej lokalizacji (scenariusz 1); bez pomocy inwestycja zostałaby zrealizowana w innej lokalizacji w UE (scenariusz 2).

(109)

Zgodnie z kryteriami oceny państwo członkowskie musi przedstawić Komisji, że pomoc wywołuje efekt zachęty, oraz odpowiednio udowodnić, że pomoc faktycznie wpływa na decyzję dotyczącą inwestycji lub lokalizacji. Oprócz tego państwo członkowskie musi również przedłożyć dokładny opis scenariusza alternatywnego (państwo członkowskie nie udziela beneficjentowi żadnej pomocy). Komisja musi uznać scenariusze za realistyczne.

(110)

Niemcy przyporządkowują pomoc na rzecz Porsche Leipzig i Porsche AG do scenariusza 2. Z tego powodu Niemcy przedłożyły alternatywny scenariusz dla konkretnej inwestycji i planowania lokalizacji w odniesieniu do projektu Macan, w którym uwzględniły kilka alternatywnych lokalizacji dla zakładu w Lipsku na terytorium Niemiec.

(111)

Zgodnie z kryteriami oceny państwa członkowskie muszą wykazać efekt zachęty. Zgodnie z pkt 25 kryteriów oceny „państwo członkowskie może wykazać efekt zachęty za pomocą dokumentów przedsiębiorstwa, z których wynika, że koszty i korzyści lokalizacji inwestycji w danym regionie objętym pomocą zostały porównane z kosztami i korzyściami inwestycji w innym regionie”. Państwo członkowskie powinno przedłożyć sprawozdania finansowe, wewnętrzne plany handlowe oraz inne dokumenty dla różnych scenariuszy inwestycji.

(112)

Niemcy przedłożyły obszerne, aktualne i autentyczne dokumenty, które dokumentują wieloetapowy proces decyzyjny Porsche AG w odniesieniu do wyboru lokalizacji dla projektu inwestycyjnego.

(113)

Stosownie do tego zostało przeanalizowanych pięć scenariuszy dla lokalizacji zakładu produkcyjnego. Wszystkie lokalizacje poza Lipskiem znajdują się poza obszarami objętymi pomocą w Niemczech.

(114)

W trakcie procesu planowania przeprowadzono różne obliczenia i szacunki kosztów z coraz większą dokładnością i precyzją. Na tej podstawie najwłaściwszy scenariusz, tak zwany scenariusz odniesienia, został zdefiniowany na nowo trzy razy (28). Na podstawie przedłożonych dokumentów Komisja stwierdza, że przy takim samym stopniu dokładności szacunków kosztów produkcji powstających w lokalizacji zakładu produkcyjnego (dla wszystkich scenariuszy przyjmuje się taki sam poziom obrotów) najbardziej konkurencyjnymi scenariuszami (opcjami lokalizacji) okazały się scenariusz 3 (prace konstrukcyjne i lakierowanie w [lokalizacja 1 w Niemczech], transport polakierowanej karoserii do Lipska w celu montażu) oraz scenariusz 5 (prace konstrukcyjne, lakierowanie i montaż w Lipsku).

(115)

Jak wynika z dokumentów, z tego powodu na ostatnim etapie procesu decyzyjnego porównano już tylko scenariusze 3 i 5.

(116)

Jak wyjaśniono w motywie 53 niniejszej decyzji, ostateczne szacunki kosztów produkcji w danej lokalizacji wykazały dodatkowe koszty w wysokości 65 mln EUR dla scenariusza 5 (Lipsk) względem scenariusza 3 ([lokalizacja 1 w Niemczech]/Lipsk). W celu wyrównania dodatkowych kosztów scenariusza 5 oraz mając na uwadze wcześniejsze formalne decyzje Rady Nadzorczej dotyczące lokalizacji projektu inwestycyjnego, Porsche Leipzig zwróciło się do władz saksońskich z pytaniem o możliwość udzielenia pomocy państwa w celu przeniesienia realizacji projektu inwestycyjnego do Lipska.

(117)

W piśmie z dnia 25 lutego 2011 r. Porsche Leipzig zwróciło się do MGPT o zweryfikowanie, czy możliwe jest przyznanie pomocy na projekt inwestycyjny. Po spotkaniu, w którym wzięło udział kierownictwo Porsche Leipzig i władze saksońskie oraz na którym kierownictwo Porsche Leipzig wyjaśniło projekt inwestycyjny i określiło etap procesu decyzyjnego, w piśmie z dnia 9 marca 2011 r. władze saksońskie zapewniły Porsche Leipzig, że wesprą realizację projektu inwestycyjnego polegającego na kompletnej produkcji modelu Macan w Lipsku w ramach istniejących możliwości wsparcia rozwoju regionalnego.

(118)

Jak wyjaśniono w motywie 56 niniejszej decyzji, koszty dodatkowe scenariusza 5 zmniejszyły się względem scenariusza 3 z uwzględnieniem maksymalnej dopuszczalnej kwoty pomocy do 27,52 mln EUR. W scenariuszu 5 uwzględnionych zostało jeszcze kilka kryteriów jakościowych.

(119)

W dniu 15 marca 2011 r. Rada Nadzorcza podjęła decyzję o realizacji całego projektu inwestycyjnego w Lipsku (scenariusz 5). Jak wynika z protokołu posiedzenia Rady Nadzorczej, decyzja ta została podjęta z zastrzeżeniem udzielenia pomocy państwa.

(120)

Po tym, jak Rada Nadzorcza podjęła decyzję z zastrzeżeniem przyznania pomocy państwa, w dniu 24 marca 2011 r. Porsche Leipzig złożyło formalny wniosek o udzielenie pomocy regionalnej. W dniu 29 marca 2011 r. Saksoński Bank Odbudowy potwierdził na piśmie, że projekt inwestycyjny zasadniczo spełnia warunki kwalifikowalności. Po tym formalnym potwierdzeniu, w kwietniu 2011 r. rozpoczęto prace w ramach projektu inwestycyjnego.

(121)

W świetle powyższego, zgodnie z pkt 20 kryteriów oceny, Komisja stwierdza, że ogólne kryteria formalnej oceny efektu zachęty, zawarte w pkt 38 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej, są spełnione. Beneficjent pomocy złożył wniosek o udzielenie pomocy regionalnej i przed rozpoczęciem prac związanych z projektem inwestycyjnym właściwy organ potwierdził na piśmie, że projekt ten zasadniczo spełnia warunki kwalifikowalności. Ponadto Niemcy przedstawiły wyraźne dowody na to, że pomoc faktycznie odegrała pewną rolę w podejmowaniu decyzji o lokalizacji. Porsche AG podjęło decyzję o przeniesieniu kompletnej produkcji modelu Macan do Lipska dopiero po otrzymaniu potwierdzenia, że podczas realizacji tego projektu można liczyć na pomoc państwa i na wsparcie władz, oraz po potwierdzeniu przez Radę Nadzorczą lokalizacji z zastrzeżeniem udzielenia pomocy państwa. Komisja jest zdania, że alternatywny scenariusz, przedstawiony przez Niemcy zgodnie z pkt 23 i 25 kryteriów oceny, jest realistyczny; w tym celu przedłożone zostały autentyczne i aktualne dokumenty. Przedmiotowa pomoc wywołuje więc faktyczny (znaczący) efekt zachęty. Poprzez zmniejszenie dodatkowych kosztów na rzecz lokalizacji w Lipsku pomoc ta wpłynęła na wybór lokalizacji przez przedsiębiorstwo będące beneficjentem pomocy. Bez pomocy nie można by było zrealizować tej inwestycji w Lipsku.

6.6.1.4.   Proporcjonalność pomocy

(122)

Aby zapewnić proporcjonalność pomocy, jej wysokość i intensywność muszą być ograniczone do minimum niezbędnego do realizacji projektu inwestycyjnego w regionie otrzymującym pomoc.

(123)

Ogólnie rzecz biorąc, pomoc regionalną uznaje się za adekwatną do zakresu problemów występujących w regionie otrzymującym pomoc, w przypadku gdy pomoc ta nie przekracza pułapów, które stosuje się w odniesieniu do przyznawania pomocy, łącznie z automatycznym i stopniowym zmniejszaniem pułapów pomocy regionalnej dla dużych projektów inwestycyjnych (które są już uwzględnione na mapie obszarów objętych pomocą). W tym przypadku intensywność pomocy nie przekracza pułapów pomocy regionalnej, skorygowanych zgodnie z mechanizmem zmniejszania pułapów, o którym mowa w motywie 80.

(124)

Oprócz tego, zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w wytycznych w sprawie pomocy regionalnej, kryteria oceny przewidują przeprowadzenie bardziej szczegółowej oceny. W przypadku scenariusza 2 pomoc uznawana jest za adekwatną, jeśli pokrywa ona różnicę kosztów netto poniesionych przez beneficjenta pomocy korzystającego z pomocy w celu zainwestowania w regionie otrzymującym pomoc oraz kosztów netto potrzebnych do inwestycji w alternatywnej lokalizacji.

(125)

Z dokumentów przedłożonych przez Niemcy wynika, że pomoc była ograniczona do wymaganej kwoty, ponieważ różnica kosztów w przypadku scenariusza 3 i 5 nie została przekroczona. Ostateczna kalkulacja pokazuje, że sam scenariusz 5 z uwzględnieniem pomocy jest pod względem nominalnym droższy od scenariusza 3 o 27,5 mln EUR (bez pomocy o 65 mln EUR). Mając na uwadze określone korzyści strategiczne, które trudno jest określić ilościowo (drugi kompletny zakład produkcyjny pod nazwą Porsche), aspekty jakościowe (unikanie zagrożeń związanych z transportem pomiędzy [lokalizacja 1 w Niemczech] a Lipskiem) oraz korzyści związane z wizerunkiem ([…]), które również wpłynęły na decyzję dotyczącą lokalizacji, Niemcy uznają, że pozostałe koszty dodatkowe są możliwe do przyjęcia.

(126)

Z uwagi na to, że pomoc jest ograniczona do kwoty wymaganej w celu pokrycia dodatkowych kosztów netto realizacji projektu inwestycyjnego w lokalizacji w Lipsku względem alternatywnej lokalizacji, Komisja stwierdza, że przedmiotowa pomoc jest proporcjonalna.

6.6.2.   Negatywny wpływ pomocy na konkurencję i wymianę handlową

(127)

Zgodnie z pkt 40 kryteriów pomocy: „Jeśli natomiast scenariusz alternatywny wskazuje, że mimo braku pomocy inwestycja byłaby zrealizowana, aczkolwiek być może w innej lokalizacji (scenariusz 2), oraz jeśli pomoc ta jest proporcjonalna, ewentualne wskaźniki zakłóceń, takie jak wysoki udział w rynku oraz wzrost mocy produkcyjnych, na nierentownym rynku pozostają w zasadzie bez zmian niezależnie od faktu udzielenia pomocy”.

(128)

Z uwagi na to, że decyzja inwestycyjna opiera się na scenariuszu 2, a pomoc jest ograniczona do minimum, nie można stwierdzić negatywnego wpływu na wymianę handlową ani na konkurencję. Inwestycja zostałaby zrealizowana w innej lokalizacji i w każdym razie doszłoby do takiego samego zakłócenia konkurencji. Z tego powodu Komisja uważa, że przedmiotowa pomoc nie wywiera negatywnego wpływu na konkurencję.

(129)

Zgodnie z pkt 53 kryteriów oceny „[…] konkluzja, że bez pomocy dana inwestycja zostałaby przeprowadzona w biedniejszym regionie (im słabiej rozwinięty region, tym wyższy maksymalny poziom pomocy) lub w regionie, który uważany jest za równie słabo rozwinięty jak region docelowy (o identycznym maksymalnym poziomie pomocy regionalnej), stanowi negatywny element w ogólnym teście bilansującym, który nie może być zrównoważony przez jakiekolwiek inne elementy pozytywne, ponieważ jest sprzeczny z podstawowymi zasadami pomocy regionalnej”.

(130)

Jako że nic nie wskazuje na to, jakoby inwestycja została przeprowadzona w innym regionie objętym pomocą z uwzględnieniem wyższego lub porównywalnego maksymalnego poziomu pomocy (lub jakoby brano pod uwagę lokalizację poza terytorium Niemiec), Komisja uważa, że przedmiotowa pomoc nie wywołuje efektu niesprzyjającego spójności, który byłby sprzeczny z rzeczywistym celem pomocy regionalnej.

6.7.   BILANS

(131)

Po stwierdzeniu, że przedmiotowa pomoc stanowi zachętę do realizacji inwestycji w danym regionie oraz że jest ona adekwatna, należy porównać skutki pozytywne i negatywne.

(132)

Przeprowadzona ocena potwierdziła, że przedmiotowy środek pomocy zachęca do realizacji inwestycji, która w istotny sposób przyczyni się do rozwoju regionu znajdującego się w niekorzystnej sytuacji, który zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE kwalifikuje się do uzyskania pomocy, nie wywierając na ten region negatywnego wpływu poprzez zapewnienie takiego samego lub wyższego maksymalnego poziomu pomocy (brak efektu niesprzyjającego spójności). Według Komisji inwestycja w biedniejszym regionie jest w kontekście spójności Unii ważniejsza niż taka sama inwestycja w regionie znajdującym się w lepszej sytuacji. Zgodnie z pkt 53 kryteriów oceny Komisja uważa, że „[…] pozytywne skutki pomocy regionalnej, które jedynie wyrównują różnicę w kosztach netto inwestycji w stosunku do bardziej rozwiniętej alternatywnej lokalizacji inwestycji […] zostaną zasadniczo wzięte pod uwagę w ramach testu bilansującego, aby zrównoważyć potencjalne negatywne skutki wyboru alternatywnej lokalizacji dla nowej inwestycji”.

(133)

Na podstawie powyższych rozważań Komisja ponadto uznaje, że w przypadku pomocy, która pokrywa różnicę kosztów netto projektu inwestycyjnego w wybranej lokalizacji i kosztów netto powstających w bardziej rozwiniętej alternatywnej lokalizacji, pozytywne skutki w odniesieniu do celów i proporcjonalności pomocy (patrz wyżej) zrównoważą negatywny wpływ na wymianę handlową w alternatywnej lokalizacji.

(134)

Zgodnie z pkt 68 wytycznych w sprawie pomocy regionalnej oraz na podstawie szczegółowej oceny, która została przeprowadzona w oparciu o kryteria oceny, Komisja stwierdza, że przedmiotowa pomoc jest niezbędna w celu wywołania efektu zachęty do realizacji inwestycji oraz że korzyści płynące ze środka pomocy równoważą wynikające z tego zakłócenie konkurencji oraz wpływ na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

7.   WNIOSEK

(135)

Komisja stwierdza, że planowana regionalna pomoc inwestycyjna, która przed dniem 1 lipca 2014 r. została udzielona na rzecz Porsche Leipzig GmbH i Dr Ing. h.c. F. Porsche Aktiengesellschaft z zastrzeżeniem zatwierdzenia przez Komisję, spełnia wszystkie wymagania określone w wytycznych w sprawie pomocy regionalnej oraz kryteriach oceny, i że w związku z tym można ją uznać za zgodną z rynkiem wewnętrznym zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Planowana przez Niemcy pomoc państwa na rzecz Porsche Leipzig GmbH i Dr Ing. h.c. F. Porsche Aktiengesellschaft w wysokości 43 666 078,75 EUR (wartość bieżąca, dyskontowana w momencie zgłoszenia) oraz o maksymalnej intensywności pomocy na poziomie 8,37 % ekwiwalentu dotacji brutto jest zgodna z rynkiem wewnętrznym zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. c) TFUE.

2.   Wdrożenie określonej w art. 1 ust. 1 pomocy zostanie zatwierdzone, o ile pomoc ta zostanie udzielona przed dniem 1 lipca 2014 r.

Artykuł 2

Niemcy zobowiązują się do przedłożenia Komisji następujących dokumentów:

kopii dokumentów mających istotny związek ze środkiem pomocy – w terminie dwóch miesięcy od przyznania pomocy,

okresowego sprawozdania (zawierającego informacje dotyczące wypłacanych kwot pomocy, wykonania umowy o pomoc oraz informacje o innych projektach inwestycyjnych inicjowanych w tym samym zakładzie) – co pięć lat, począwszy od zatwierdzenia pomocy przez Komisję,

szczegółowego sprawozdania końcowego – w terminie sześciu miesięcy od wypłacenia ostatniej transzy pomocy, na podstawie zgłoszonego harmonogramu płatności.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 lipca 2014 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. C 333 z 30.10.2012, s. 17.

(2)  Dz.U. C 54 z 4.3.2006, s. 13.

(3)  Dz.U. C 223 z 16.9.2009, s. 3.

(4)  Zob. przypis 1.

(5)  Lipsk jest „regionem objętym efektem statystycznym”; zob. decyzja Komisji z dnia 8 listopada 2006 r. w sprawie pomocy państwa N 459/06 – Krajowa mapa pomocy regionalnej dla Niemiec na lata 2007–2013 (Dz.U. C 295 z 5.12.2006, s. 6). Na mocy odstępstwa przewidzianego w art. 107 ust. 3 lit. c) Lipsk kwalifikuje się do otrzymania pomocy regionalnej o maksymalnej intensywności wynoszącej 20 % w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 30 czerwca 2014 r.

(6)  Niemcy potwierdziły, że przedstawione dane rynkowe obejmują wszystkie pojazdy wyprodukowane i sprzedane przez koncern Volkswagen, natomiast dane dotyczące udziału w rynku odnoszą się wyłącznie do samochodów osobowych.

(7)  POLK oraz IHS Global Insight to duże przedsiębiorstwa świadczące usługi w zakresie analizowania rynku pojazdów.

(8)  Informacja objęta tajemnicą handlową.

(9)  Wartości bieżące, o których mowa w niniejszej decyzji, zostały obliczone na podstawie obowiązującej w chwili zgłoszenia (grudzień 2011 r.) stopy bazowej wynoszącej 2,05 %, do której zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych (Dz.U. C 14 z 19.1.2008, s. 6) należy dodać 100 punktów bazowych.

(10)  Streszczenie ustawy o dotacjach inwestycyjnych z 2010 r. zostało opublikowane przez Komisję pod numerem X 167/08 (Dz.U. C 280 z 20.11.2009, s. 5).

(11)  Streszczenie wspólnego planu ramowego rządu federalnego i krajów związkowych – Poprawa regionalnej struktury gospodarczej zostało opublikowane pod numerem XR 31/07 (Dz.U. C 102 z 5.5.2007, s. 11).

(12)  Zob. decyzja Komisji C(2011) 6479 final z dnia 20 września 2011 r. (N 559/10 – Zjednoczone Królestwo – Duży projekt inwestycyjny – Jaguar Cars) (Dz.U. C 22 z 27.1.2012, s. 2).

(13)  W latach 2010–2015, czyli rok przed rozpoczęciem inwestycji i rok po jej zakończeniu, udział koncernu Volkswagen w segmencie B według POLK w połączonych rynkach EOG i Ameryki Północnej oraz w segmencie SUV-D według IHS Global Insight zarówno w rynku EOG, jak i w połączonych rynkach EOG i Ameryki Północnej nie przekracza 25 %.

(14)  W segmencie B według POLK wzrost zdolności produkcyjnych w dalszym ciągu nie przekracza pułapu 5 %.

(15)  Niemcy opierają swoje zdanie, że współczynnik zatrudnienia wynosi 2,5, na danych empirycznych, które zostały opublikowane w badaniach porównawczych; zob. Meißner (2009): Produkcja samochodowa w łańcuchu procesów i wartości, prezentacja z dnia 28 października 2009 r., Brandenburgia; Kleinhenz, Heblich, Gold (2006): Fabryka BMW w Regensburgu – Sieci gospodarcze i społeczne w regionie; University of South Carolina (2002): The Economic Impact of BMW on South Carolina; Woodward, Guimaraes (2008): Fabryka BMW w Karolinie Południowej: The Economic Impact of a Leading Sustainable Enterprise; Gesellschaft für Wirtschaftliche Strukturforschung mbH (2011): Dobre perspektywy wzrostu pomimo przyszłych wyzwań; Gehrke, Krawczyk et al. (2009): Znaczenie przemysłu samochodowego dla gospodarki niemieckiej w kontekście europejskim.