(1)

W dniu 18 maja 2006 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 765/2006.

(2)

Rada stwierdza, że należy zmienić wpisy dotyczące czterech osób i trzech podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi, który jest zamieszczony w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006.

(3)

Rada stwierdza również, że należy usunąć dwie osoby i cztery podmioty z wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi, który jest zamieszczony w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006.

(4)

Należy w związku z tym odpowiednio zmienić załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 765/2006,

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Tajlandii o rejestrację nazwy „กาแฟดอยตุง” (Kafae Doi Tung) został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „กาแฟดอยตุง” (Kafae Doi Tung) powinna zostać zarejestrowana,

(1)

Zgodnie z art. 50 ust. 2 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 wniosek Tajlandii o rejestrację nazwy „กาแฟดอยตช้าง” (Kafae Doi Chaang) został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, nazwa „กาแฟดอยตช้าง” (Kafae Doi Chaang) powinna zostać zarejestrowana,

(1)

Zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE wspólne metody oceny bezpieczeństwa należy wprowadzać stopniowo, aby zapewnić zachowanie wysokiego poziomu bezpieczeństwa oraz – gdy jest to niezbędne, uzasadnione i wykonalne – jego poprawę.

(2)

W dniu 12 października 2010 r. Komisja upoważniła Europejską Agencję Kolejową („Agencja”) zgodnie z dyrektywą 2004/49/WE do zmiany rozporządzenia Komisji (WE) nr 352/2009 (2). Rewizja niniejszego rozporządzenia była konieczna w celu uwzględnienia dalszych zmian ról i obowiązków jednostki oceniającej, o której mowa w art. 6 wspomnianego rozporządzenia, a także dodatkowych zharmonizowanych kryteriów akceptacji ryzyka, które można stosować do oceny dopuszczalności ryzyka wynikającego z awarii systemów technicznych, w przypadkach gdy wnioskodawca decyduje się na stosowanie zasady szacowania jawnego ryzyka. Konieczna była weryfikacja, czy w wyniku uwzględnienia wspomnianych wyżej dodatkowych zharmonizowanych kryteriów akceptacji ryzyka obecny poziom bezpieczeństwa kolei w Unii zostałby przynajmniej utrzymany, zgodnie z wymogiem określonym w art. 4 ust. 1 dyrektywy 2004/49/WE. Proces ten okazał się znacznie bardziej czasochłonny, niż przewidywano, w związku z czym Komisja przyjęła rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 402/2013 (3), w którym w odniesieniu do akceptacji ryzyka zachowano kryterium określone już w rozporządzeniu (WE) nr 352/2009.

(3)

W ocenie skutków przeprowadzonej w związku ze zmianami wprowadzonymi rozporządzeniem wykonawczym (UE) nr 402/2013 zawarto analizę zharmonizowanych kryteriów akceptacji ryzyka w odniesieniu do systemów technicznych. W sprawozdaniu z oceny podkreślono znaczenie uwzględnienia we wspólnej metodzie oceny bezpieczeństwa dodatkowych kryteriów akceptacji ryzyka, nieprzewidzianych w obecnym rozporządzeniu. Kryteria takie powinny ułatwić wzajemne uznawanie między państwami członkowskimi podsystemów strukturalnych i pojazdów zgodnych z przepisami unijnymi w dziedzinie interoperacyjności kolei.

(4)

W celu odróżnienia akceptacji ryzyka związanego z systemami technicznymi od akceptacji ryzyka operacyjnego i całkowitego ryzyka na poziomie systemu kolejowego, termin „kryteria akceptacji ryzyka” w odniesieniu do systemów technicznych należy zmienić na „zharmonizowane wymagania projektowe” w odniesieniu do takich systemów. Zharmonizowane wymagania projektowe zaproponowane w niniejszym rozporządzeniu można wykorzystać do wykazania dopuszczalności ryzyka wynikającego z awarii funkcji systemu technicznego, w przypadkach gdy wnioskodawca decyduje się na stosowanie zasady szacowania jawnego ryzyka. Należy dostosować niektóre definicje, tak by odzwierciedlały ostatnie zmiany w terminologii, oraz dodać nowe definicje.

(5)

Agencja przedłożyła Komisji zalecenie dotyczące zmiany rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 402/2013 ukierunkowanej na realizację będącego przedmiotem mandatu Komisji celu związanego ze zharmonizowanymi wymaganiami projektowymi. Wspomniane zalecenie Agencji stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 402/2013.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 27 ust. 1 dyrektywy 2004/49/WE,

1)

w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:

2)

w załączniku I wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

(1)

W rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1881/2006 (2) ustalono najwyższy dopuszczalny poziom ochratoksyny A w przyprawach Capsicum spp.

(2)

W rozporządzeniu Komisji (UE) nr 105/2010 (3), zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1881/2006, ustanowiono najwyższy dopuszczalny poziom ochratoksyny A w przyprawach, który może być osiągnięty przy zastosowaniu najlepszych praktyk. Aby umożliwić państwom produkującym przyprawy wprowadzenie środków zapobiegawczych i uniknąć niemożliwych do zaakceptowania zakłóceń w handlu, w rozporządzeniu (UE) nr 105/2010 ustalono ponadto podwyższony najwyższy dopuszczalny poziom w wysokości 30 μg/kg obowiązujący przez określony czas do momentu rozpoczęcia stosowania najwyższego dopuszczalnego poziomu w wysokości 15 μg/kg. Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 594/2012 (4) przedłużono ten okres w odniesieniu do przypraw Capsicum spp. do dnia 31 grudnia 2014 r. Służby Komisji we współpracy z ekspertami rządowymi z państw członkowskich oceniły możliwość osiągnięcia niższych poziomów ochratoksyny A przy zastosowaniu najlepszych praktyk w różnych regionach świata, w których prowadzi się produkcję. Mimo że odnotowano znaczną poprawę stosowania najlepszych praktyk w różnych regionach świata, w których prowadzi się produkcję, nadal nie jest możliwe stabilne osiągnięcie w przyprawach Capsicum spp. planowanego obniżonego najwyższego dopuszczalnego poziomu ochratoksyny A w wysokości 15 μg/kg, gdyż podczas wzrostu i zbioru niekiedy panują niekorzystne warunki pogodowe. Należy zatem ustalić nowy najwyższy dopuszczalny poziom na poziom ochratoksyny A w przyprawach Capsicum spp., który jest możliwy do osiągnięcia przy zastosowaniu najlepszych praktyk i który nadal zapewni wysoki poziom ochrony zdrowia ludzi.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006.

(4)

Podwyższony najwyższy dopuszczalny poziom w wysokości 30 μg/kg miał zastosowanie do dnia 31 grudnia 2014 r., należy zatem przewidzieć, że najwyższy dopuszczalny poziom ustalony niniejszym rozporządzeniem stosuje się od dnia 1 stycznia 2015 r.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz,

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodnie z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

(1)

Dyrektywą Komisji 2012/9/UE (2) zastąpiono załącznik I do dyrektywy 2001/37/WE, zawierający wykaz dodatkowych ostrzeżeń dotyczących zdrowia, które mają być umieszczane na jednostkowych opakowaniach wyrobów tytoniowych, zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. b) tej dyrektywy. W art. 2 dyrektywy 2012/9/UE zmienionej dyrektywą Komisji 2014/39/UE (3) określono, że ostatecznym terminem jej transpozycji przez państwa członkowskie jest dzień 28 marca 2016 r., a terminem zakończenia okresu przejściowego przewidzianego w art. 3 tej dyrektywy jest dzień 28 marca 2018 r.

(2)

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/40/UE (4), uchylająca dyrektywę 2001/37/WE ze skutkiem od dnia 20 maja 2016 r., stanowi, że na każdym opakowaniu jednostkowym i opakowaniu zbiorczym wyrobów tytoniowych do palenia zamieszcza się mieszane ostrzeżenia zdrowotne zawierające jedno z ostrzeżeń tekstowych wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2014/40/UE oraz odpowiadającą mu kolorową fotografię z biblioteki obrazów w załączniku II do wspomnianej dyrektywy. Ostrzeżenia tekstowe zawarte w załączniku I do dyrektywy 2014/40/UE są identyczne z tymi ustanowionymi w załączniku I do dyrektywy 2001/37/WE zmienionej dyrektywą 2012/9/UE. W art. 29 dyrektywy 2014/40/UE określono, że ostatecznym terminem jej transpozycji przez państwa członkowskie jest dzień 20 maja 2016 r., a w art. 30 dyrektywy 2014/40/UE ustanowiono, że terminem zakończenia okresu przejściowego jest dzień 20 maja 2017 r.

(3)

Termin transpozycji dyrektywy 2012/9/UE należy przesunąć z dnia 28 marca 2016 r. na dzień 20 maja 2016 r. w celu dostosowania terminów transpozycji nowych ostrzeżeń tekstowych ustanowionych tą dyrektywą oraz nowych ostrzeżeń mieszanych wprowadzonych dyrektywą 2014/40/UE. Należy również dostosować okres przejściowy przewidziany w dyrektywie 2012/9/UE do okresu przejściowego przewidzianego w dyrektywie 2014/40/UE.

(4)

Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 10 ust. 1 dyrektywy 2001/37/WE,

1)

w art. 2 ust. 1 datę „28 marca 2016 r.” zastępuje się datą „20 maja 2016 r.”;

2)

w art. 3 datę „28 marca 2018 r.” zastępuje się datą „20 maja 2017 r.”.

(1)

W dniach 26 stycznia, 5 lutego i 23 czerwca 2015 r. Rada przyjęła decyzje (UE) 2015/116 (1), (UE) 2015/190 (2) oraz (UE) 2015/994 (3) w sprawie mianowania członków i zastępców członków Komitetu Regionów na okres od dnia 26 stycznia 2015 r. do dnia 25 stycznia 2020 r.

(2)

Dwa stanowiska członków Komitetu Regionów zwolniły się w związku z wygaśnięciem mandatu Onna HOESA i Henrego LENFERINKA,

(3)

Dwa stanowiska zastępców członków Komitetu Regionów zwolnią się w związku z mianowaniem R. (Roba) JONKMANA i N. A. (André) VAN DE NADORTA na członków Komitetu Regionów,

—

R. (Rob) JONKMAN, Member of the executive council of Opsterland

—

N. A. (André) VAN DE NADORT, Mayor of the municipality of Ten Boer.

—

M. T. M. (Marcelle) HENDRICKX, Member of the executive council of Tilburg

—

H. J. J. (Henri) LENFERINK, Mayor of Leiden.

(1)

W dniu 16 lipca 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/392/WPZiB (1).

(2)

W dniu 22 lipca 2014 r. Rada przyjęła decyzję 2014/482/WPZiB (2) przedłużającą stosowanie decyzji 2012/392/WPZiB do dnia 15 lipca 2016 r. i przewidującą finansową kwotę odniesienia na okres do dnia 15 lipca 2015 r.

(3)

W dniu 23 kwietnia 2015 r. Rada Europejska zobowiązała się zwiększyć unijną obecność na morzu, by zapobiec nielegalnym przepływom migracyjnym i wzmocnić wewnętrzną solidarność i odpowiedzialność. Zobowiązała się też zwiększyć wsparcie dla Nigru, m.in. monitorować i kontrolować granice i trasy lądowe, z wykorzystaniem obecnych operacji w dziedzinie WPBiO w regionie. W wyniku śródokresowego przeglądu strategicznego, w dniu 13 maja 2015 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa uzgodnił nowy kierunek działań operacyjnych, w którymi połączono zaangażowanie w Niamey ze stałą obecnością w Agadezie.

(4)

Należy zmienić decyzję 2012/392/WPZiB, by przedłużyć okres objęty finansową kwotą odniesienia do dnia 15 lipca 2016 r. W okresie 3 miesięcy od przyjęcia niniejszej decyzji kwota ta zostanie zaktualizowana po przeprowadzeniu kolejnego planowania działań operacyjnych w związku z zastosowaniem dwutorowego podejścia łączącego pogłębione zaangażowanie w Niamey ze stałą obecnością w Agadezie.

(5)

EUCAP Sahel Niger będzie prowadzona w sytuacji, która może ulec pogorszeniu i mogłaby utrudnić osiągnięcie celów działań zewnętrznych Unii określonych w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej,

1)

art. 13 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

2)

art. 13a otrzymuje brzmienie:

(1)

W dniu 15 października 2012 r. Rada przyjęła decyzję 2012/642/WPZiB.

(2)

Rada stwierdza, że należy zmienić wpisy dotyczące czterech osób i trzech podmiotów w wykazie osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi, który jest zamieszczony w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB.

(3)

Rada stwierdza również, że należy usunąć dwie osoby i cztery podmioty z wykazu osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi, który jest zamieszczony w załączniku do decyzji 2012/642/WPZiB.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do decyzji 2012/642/WPZiB,

(1)

W przypadku gdy norma krajowa stanowiąca transpozycję normy zharmonizowanej, do której odniesienie zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz zgodnie z procedurami krajowymi, obejmuje co najmniej jeden element założeń związanych z bezpieczeństwem określonych w załączniku I do dyrektywy 2006/95/WE, sprzęt elektryczny, przewidziany do stosowania w określonych granicach napięcia, zbudowany zgodnie z tą normą uważa się za spełniający odnośne założenia związane z bezpieczeństwem.

(2)

We wrześniu 2014 r. Cypr złożył formalne zastrzeżenie w odniesieniu do normy EN 60335-2-15:2002, ostatnio zmienionej zmianą A11:2012, „Elektryczny sprzęt do użytku domowego i podobnego – Bezpieczeństwo użytkowania – Część 2-15: Wymagania szczegółowe dotyczące sprzętu do ogrzewania cieczy”.

(3)

W formalnym zastrzeżeniu Cypru stwierdzono, że norma EN 60335-2-15:2002, ostatnio zmieniona zmianą A11:2012, nie zawiera szczegółowych przepisów dotyczących sprzętu do kawy lub do ogólnego użytku, przeznaczonego – lub o którym wiadomo z doświadczenia, że jest używany w tym celu – do przygotowywania pewnych rodzajów kawy lub podgrzewania niektórych cieczy (np. mleka). Taki sprzęt elektryczny składa się z otwartego dzbanka z elementem grzejnym wbudowanym w dnie i z uchwytu. Element grzejny jest zasilany poprzez umieszczenie dzbanka na podstawce podłączonej do sieci elektrycznej, za pośrednictwem okrągłej wtyczki i gniazda wtykowego podobnych do tych, jakie stosuje się w tradycyjnych czajnikach. Mielona kawa przed zagotowaniem podnosi się w dzbanku i ze względu na energię cieplną zgromadzoną w urządzeniu gorąca kawa przelewa się, nawet jeżeli wstrzyma się potem działanie urządzenia lub podniesie je z podstawki. Przy podgrzewaniu mleka występuje podobne zjawisko przelewania się. W rezultacie zachodzi ryzyko poważnych oparzeń, w przypadku gdy kipiący płyn wyleje się na skórę użytkownika lub znajdujących się w pobliżu dzieci, a norma jako taka nie daje podstaw do domniemania zgodności z dyrektywą 2006/95/WE.

(4)

Po analizie normy EN 60335-2-15:2002, ostatnio zmienionej zmianą A11:2012, Komisja wraz z przedstawicielami grupy roboczej ds. dyrektywy o niskim napięciu stwierdziła, że norma ta nie spełnia założeń związanych z bezpieczeństwem określonych w pkt 1 lit. d) w związku z pkt 2 lit. b) załącznika I do dyrektywy 2006/95/WE.

(5)

Uwzględniając wymagające ulepszenia aspekty związane z bezpieczeństwem, do czasu odpowiedniej zmiany normy publikacja w Dz.U. oraz zgodnie z procedurami krajowymi odniesienia do normy EN 60335-2-15:2002, ostatnio zmienionej zmianą A11:2012, powinna być opatrzona odpowiednim ostrzeżeniem.

(6)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu ustanowionego na mocy art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1025/2012,

(1)

Zgodnie z art. 464 Układu niektóre jego części stosuje się tymczasowo od dnia 1 września 2014 r.

(2)

Zgodnie z art. 200 Układu Podkomitet ds. Ceł monitoruje wdrażanie i nadzorowanie rozdziału 5 (Cła i ułatwienia handlowe) w tytule V (Handel i zagadnienia związane z handlem) Układu i administrowanie nim.

(3)

Zgodnie z art. 200 ust. 3 lit. e) Układu Podkomitet ds. Ceł ma przyjąć swój regulamin wewnętrzny,