ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 44

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 58
18 lutego 2015


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/217 z dnia 10 kwietnia 2014 r. upoważniająca państwa członkowskie do przyjęcia określonych odstępstw na podstawie dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 2292)

1

 

*

Decyzja Komisji (UE) 2015/218 z dnia 7 maja 2014 r. w sprawie pomocy państwa SA.29786 (ex N 633/09), SA.33296 (11/N), SA.31891 (ex N 553/10), N 241/09, N 160/10 i SA.30995 (ex C 25/10) wdrożonej przez Irlandię na restrukturyzację Allied Irish Banks plc i EBS Building Society (notyfikowana jako dokument nr C(2014) 2638)  ( 1 )

40

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji (UE) 2015/219 z dnia 29 stycznia 2015 r. zastępująca załącznik do decyzji wykonawczej 2013/115/UE w sprawie przyjęcia podręcznika SIRENE i innych środków wykonawczych dla systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (notyfikowana jako dokument nr C(2015) 326)

75

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

DECYZJE

18.2.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 44/1


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/217

z dnia 10 kwietnia 2014 r.

upoważniająca państwa członkowskie do przyjęcia określonych odstępstw na podstawie dyrektywy 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 2292)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2008/68/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 września 2008 r. w sprawie transportu lądowego towarów niebezpiecznych (1), w szczególności jej art. 6 ust. 2 i 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Sekcja I.3 załącznika I, sekcja II.3 załącznika II oraz sekcja III.3 załącznika III do dyrektywy 2008/68/WE zawierają wykazy odstępstw krajowych, umożliwiających uwzględnienie szczególnych okoliczności krajowych. Niektóre państwa członkowskie zwróciły się o uwzględnienie nowych odstępstw krajowych.

(2)

Odstępstwa te powinny zatem zostać dopuszczone.

(3)

Ponieważ sekcja I.3 załącznika I, sekcja II.3 załącznika II oraz sekcja III.3 załącznika III muszą w związku z tym zostać zmodyfikowane, należy – do celów przejrzystości – zastąpić je w całości.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić dyrektywę 2008/68/WE.

(5)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Transportu Towarów Niebezpiecznych ustanowionego dyrektywą 2008/68/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Państwa członkowskie wymienione w załączniku upoważnia się do zastosowania odstępstw w nim określonych w odniesieniu do transportu towarów niebezpiecznych na ich terytorium.

Odstępstwa te stosuje się bez dyskryminacji.

Artykuł 2

W sekcji I.3 załącznika I, sekcji II.3 załącznika II oraz sekcji III.3 załącznika III do dyrektywy 2008/68/WE wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 kwietnia 2014 r.

W imieniu Komisji

Siim KALLAS

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 260 z 30.9.2008, s. 13.


ZAŁĄCZNIK

W załącznikach I, II i III do dyrektywy 2008/68/WE wprowadza się następujące zmiany:

1)

załącznik I sekcja I.3. otrzymuje brzmienie:

„I.3.   Odstępstwa krajowe

Odstępstwa dla państw członkowskich dotyczące transportu towarów niebezpiecznych na terytorium tych państw na podstawie art. 6 ust. 2 dyrektywy 2008/68/WE.

Numeracja odstępstw: RO-a/bi/bii-MS-nn

RO= transport drogowy

a/bi/bii= art. 6 ust. 2 lit. a)/lit. b) ppkt (i)/lit. b) ppkt (ii)

MS= skrót nazwy państwa członkowskiego

nn= liczba porządkowa

Na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2008/68/WE

BE Belgia

RO–a–BE–1

Przedmiot: Klasa 1 — Małe ilości.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 1.1.3.6

Treść załącznika do dyrektywy: pkt 1.1.3.6 ogranicza do 20 kg ilość górniczych materiałów wybuchowych, które można przewozić w zwykłych pojazdach.

Treść ustawodawstwa krajowego: Podmiotom gospodarczym prowadzącym składy odległe od punktów zaopatrzenia można zezwolić na transport maksymalnie 25 kg dynamitu lub silnych materiałów wybuchowych i 300 detonatorów w zwykłych pojazdach silnikowych, z zastrzeżeniem warunków określonych przez służbę ds. materiałów wybuchowych.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Article 111 de l'arrêté royal 23 septembre 1958 sur les produits explosifs.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–BE–2

Przedmiot: Transport nieoczyszczonych pustych pojemników po produktach różnych klas.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1.1.6

Treść ustawodawstwa krajowego: wskazanie w dokumencie przewozowym: »nieoczyszczone puste opakowania po produktach różnych klas«.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Dérogation 6-97.

Uwagi: Odstępstwo zarejestrowane przez Komisję pod nr 21 (zgodnie z art. 6 ust. 10 dyrektywy 94/55/WE).

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–BE–3

Przedmiot: Przyjęcie RO–a–UK–4.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté royal relatif au transport des marchadises dangereuses par route (1-2009)

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–BE–4

Przedmiot: Zwolnienie z wszystkich wymogów ADR w odniesieniu do transportu krajowego maksymalnie 1 000 zużytych jonowych czujników dymu z prywatnych gospodarstw domowych do zakładu przetwarzania w Belgii, za pośrednictwem punktów zbiórki przewidzianych w wersji selektywnej zbiórki czujników dymu.

Odniesienie do ADR: Wszystkie wymogi

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE:

Treść ustawodawstwa krajowego: wykorzystanie jonowych czujników dymu w gospodarstwach domowych nie podlega regulacyjnemu nadzorowi radiologicznemu, jeżeli czujnik dymu należy do homologowanego typu. Transport takich czujników dymu do użytkownika końcowego również zwolniony jest z wymogów ADR. (zob. 2.2.7.1.2 lit. d)).

Dyrektywa 2002/96/WE (w sprawie zużytego sprzętu elektrotechnicznego i elektronicznego) zobowiązuje do selektywnej zbiórki zużytych czujników dymu przeznaczonych do przetworzenia obwodów oraz, w przypadku jonowych czujników dymu, do usunięcia substancji radioaktywnych. W celu umożliwienia takiej selektywnej zbiórki opracowano scenariusz mający za zadanie zachęcenie gospodarstw domowych do przekazywania zużytych czujników dymu do punktów zbiórki, z których czujniki takie mogą być przewiezione do zakładu przetwarzania, niekiedy poprzez drugi punkt zbiórki lub miejsce tymczasowego składowania.

W punktach zbiórki udostępnione zostaną opakowania metalowe, w których umieścić można nie więcej niż 1 000 czujników dymu. Z punktów zbiórki jedno takie opakowanie z czujnikami dymu może zostać przetransportowane wraz z innymi odpadami do tymczasowego składowiska lub zakładu przetwarzania. Opakowanie opatruje się etykietą z napisem »czujnik dymu«.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: scenariusz selektywnej zbiórki czujników dymu objęty jest warunkami usuwania homologowanych przyrządów, przewidzianymi w art. 3.1.d.2 dekretu królewskiego z dnia 20 lipca 2001 r.: przepisy ogólne w zakresie ochrony przed promieniowaniem.

Uwagi: Odstępstwo to jest niezbędne w celu umożliwienia selektywnej zbiórki zużytych jonowych czujników dymu.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

DE Niemcy

RO–a–DE–1

Przedmiot: Opakowania mieszane i ładunki mieszane części samochodowych o oznaczeniu klasyfikacyjnym 1.4G razem z niektórymi towarami niebezpiecznymi (n4).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 4.1.10 i 7.5.2.1

Treść załącznika do dyrektywy: przepisy w sprawie opakowań mieszanych i ładunków mieszanych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Towary o numerach UN 0431 i UN 0503 można ładować razem z niektórymi towarami niebezpiecznymi (produkty związane z produkcją samochodów) w pewnych ilościach, wymienionych w zwolnieniu. Nie można przekraczać wartości 1 000 (porównywalne z pkt 1.1.3.6.4).

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Gefahrgut-AusnahmeverordnungGGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350); Ausnahme 28.

Uwagi: Zwolnienie jest konieczne w celu zapewnienia szybkiej dostawy części samochodowych związanych z bezpieczeństwem zależnie od miejscowego zapotrzebowania. Z powodu dużej różnorodności zakresu produktów składowanie tych produktów przez miejscowe stacje obsługi nie jest powszechne.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–DE–2

Przedmiot: Zwolnienie z wymogu posiadania dokumentu przewozowego i zgłoszenia nadania dotyczących niektórych ilości towarów niebezpiecznych określonych w pkt 1.1.3.6 (n1).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1.1.1 i 5.4.1.1.6

Treść załącznika do dyrektywy: treść dokumentu przewozowego.

Treść ustawodawstwa krajowego: dotyczy wszystkich klas z wyjątkiem klasy 7: nie wymaga się dokumentu przewozowego, jeśli ilość przewożonych towarów nie przekracza ilości podanych w pkt 1.1.3.6.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Gefahrgut-AusnahmeverordnungGGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350); Ausnahme 18.

Uwagi: Informację zawartą w oznaczeniach i etykietach opakowań uważa się za wystarczającą dla transportu krajowego, ponieważ dokument przewozowy nie zawsze jest adekwatny, w przypadkach gdy chodzi o dystrybucję lokalną.

Odstępstwo zarejestrowane przez Komisję pod nr 22 (na mocy art. 6 ust. 10 dyrektywy 94/55/WE).

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–DE–3

Przedmiot: Transport wzorców pomiarowych i pomp paliwowych (pustych, nieoczyszczonych).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Przepisy dotyczące towarów o numerach UN 1202, 1203 i 1223

Treść załącznika do dyrektywy: instrukcje dotyczące pakowania, oznakowania, dokumentów, transportu i przeładunku, instrukcje dla załogi pojazdu.

Treść ustawodawstwa krajowego: specyfikacja mających zastosowanie przepisów i przepisów pomocniczych dotyczących stosowania odstępstwa; do 1 000 l: porównywalne z pustymi, nieoczyszczonymi opakowaniami; powyżej 1 000 l: zgodność z niektórymi przepisami dotyczącymi cystern, transport wyłącznie pustych i nieczyszczonych.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Gefahrgut-AusnahmeverordnungGGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350); Ausnahme 24.

Uwagi: Lista nr 7, 38, 38a.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–DE–5

Przedmiot: Pozwolenie na stosowanie opakowań kombinowanych.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 4.1.10.4 MP2

Treść załącznika do dyrektywy: zakaz stosowania opakowań kombinowanych.

Treść ustawodawstwa krajowego: klasy 1.4S, 2, 3 oraz 6.1; pozwolenie na stosowanie opakowań kombinowanych w przypadku przedmiotów ujętych w klasie 1.4S (naboje do broni ręcznej), aerozoli (klasa 2) oraz materiałów czyszczących i do obróbki ujętych w klasach 3 i 6.1 (wymienione numery UN) stanowiących zestawy przeznaczone do sprzedaży w opakowaniu kombinowanym w grupie opakowaniowej II oraz w małych ilościach.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Gefahrgut-AusnahmeverordnungGGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350); Ausnahme 21.

Uwagi: Lista nr 30*, 30a, 30b, 30c, 30d, 30e, 30f, 30 g.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

DK Dania

RO–a–DK–2

Przedmiot: Transport drogowy w tym samym pojeździe opakowań z materiałami wybuchowymi i opakowań z detonatorami.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 7.5.2.2

Treść załącznika do dyrektywy: przepisy dotyczące opakowań mieszanych.

Treść ustawodawstwa krajowego: W transporcie drogowym towarów niebezpiecznych należy przestrzegać zasad ADR.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Bekendtgørelse nr. 729 af 15. august 2001 om vejtransport of farligt gods § 4, stk. l.

Uwagi: Istnieje praktyczna potrzeba umożliwienia pakowania razem substancji wybuchowych i detonatorów w tym samym pojeździe w czasie ich transportu z miejsca ich składowania do miejsca używania i z powrotem.

Po zmianie duńskiego ustawodawstwa w zakresie transportu towarów niebezpiecznych władze duńskie zezwolą na tego rodzaju transport na następujących warunkach:

1)

w grupie D przewozi się nie więcej niż 25 kg substancji wybuchowych;

2)

w grupie B przewozi się nie więcej niż 200 sztuk detonatorów;

3)

detonatory i substancje wybuchowe muszą być pakowane oddzielnie w opakowanie z certyfikatem ONZ zgodnie z zasadami określonymi w dyrektywie 2000/61/WE zmieniającej dyrektywę 94/55/WE;

4)

odległość między opakowaniem zawierającym detonatory i opakowaniem zawierającym substancje wybuchowe musi wynosić co najmniej 1 metr. Odległość ta musi być zachowana nawet po gwałtownym hamowaniu. Opakowania zawierające substancje wybuchowe i opakowania zawierające detonatory muszą być umieszczone w sposób pozwalający na ich szybkie usunięcie z pojazdu;

5)

należy przestrzegać wszystkich innych zasad dotyczących transportu drogowego towarów niebezpiecznych.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–DK–3

Przedmiot: Transport drogowy opakowań lub artykułów zawierających odpady lub pozostałości niektórych klas towarów niebezpiecznych zebranych z gospodarstw domowych i przedsiębiorstw w celu ich unieszkodliwienia.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Części i działy 2, 3, 4.1, 5.1, 5.2, 5.4, 6, 8.1 oraz 8.2

Treść załącznika do dyrektywy: zasady klasyfikacji, przepisy szczególne, przepisy dotyczące opakowań, procedury nadawcze, wymagania dotyczące konstrukcji i badania opakowań, ogólne wymagania dotyczące jednostek transportowych i przewożonego wyposażenia oraz wymagania dotyczące szkoleń.

Treść ustawodawstwa krajowego: Opakowania wewnętrzne lub artykuły zawierające odpady lub pozostałości niektórych klas towarów niebezpiecznych zebranych z gospodarstw domowych lub przedsiębiorstw w celu ich unieszkodliwienia mogą być umieszczane razem w niektórych opakowaniach zewnętrznych lub opakowaniach zbiorczych i przewożone zgodnie ze specjalnymi procedurami nadawczymi obejmującymi szczególne ograniczenia w zakresie opakowania i oznakowania. Ilość niebezpiecznych towarów na opakowanie wewnętrzne, opakowanie zewnętrzne lub jednostkę transportową jest ograniczona.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Bekendtgørelse nr. 818 af 28. juni 2011 om vejtransport af farligt gods § 4, stk. 3.

Uwagi: Nie jest możliwe, aby podmioty gospodarujące odpadami zastosowały wszystkie przepisy sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE, w przypadku gdy odpady lub pozostałości towarów niebezpiecznych są zbierane z gospodarstw domowych i przedsiębiorstw w celu ich unieszkodliwienia. Odpady znajdują się zazwyczaj w opakowaniach, w których dokonano sprzedaży detalicznej.

Data utraty ważności: 1 stycznia 2019 r.

FI Finlandia

RO–a–FI–1

Przedmiot: Transport pewnych ilości towarów niebezpiecznych w autobusach i transport materiałów promieniotwórczych o niskim poziomie aktywności w małych ilościach do celów ochrony zdrowia i badań.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 4.1, 5.4

Treść załącznika do dyrektywy: przepisy dotyczące opakowań, dokumentacja.

Treść ustawodawstwa krajowego: Transport pewnych ilości towarów niebezpiecznych, nieprzekraczających ograniczenia określonego w pkt 1.1.3.6, o maksymalnej masie netto nieprzekraczającej 200 kg w autobusach jest dozwolony bez konieczności posiadania dokumentu przewozowego oraz bez konieczności spełniania wszystkich wymagań dotyczących opakowań. Podczas przewozu materiałów promieniotwórczych o niskim poziomie zagrożenia, w ilości maksymalnie 50 kg do celów ochrony zdrowia i badań, pojazd nie musi być oznaczony i wyposażony zgodnie z ADR.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Liikenne- ja viestintäministeriön asetus vaarallisten aineiden kuljetuksesta tiellä (277/2002; 313/2003; 312/2005).

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–FI–2

Przedmiot: Opis pustych cystern w dokumencie przewozowym.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1.1.6

Treść załącznika do dyrektywy: przepisy szczególne dotyczące pustych, nieoczyszczonych opakowań, pojazdów, kontenerów, cystern, pojazdów-baterii oraz wieloelementowych kontenerów do gazu (»MEGC«).

Treść ustawodawstwa krajowego: W przypadku pustych, nieoczyszczonych pojazdów cystern, w których przewożono dwie lub więcej substancji o numerach UN 1202, 1203 oraz 1223, opis w dokumentach przewozowych może zostać uzupełniony o słowa »Ostatni ładunek« razem z nazwą produktu o najniższej temperaturze zapłonu; »Pusty pojazd cysterna, 3, ostatni ładunek: UN 1203 Benzyna, II«.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Liikenne- ja viestintäministeriön asetus vaarallisten aineiden kuljetuksesta tiellä (277/2002; 313/2003).

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–FI–3

Przedmiot: Etykietowanie i oznaczenie jednostki transportowej przewożącej materiały wybuchowe.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.3.2.1.1

Treść załącznika do dyrektywy: ogólne przepisy dotyczące oznaczania przy użyciu pomarańczowej tabliczki.

Treść ustawodawstwa krajowego: Jednostki transportowe przewożące (zazwyczaj przy użyciu furgonetek) małe ilości materiałów wybuchowych (maksymalnie 1 000 kg (netto)) do kopalni odkrywkowych i na tereny robocze mogą być oznakowane z przodu i z tyłu za pomocą tabliczki przedstawionej w modelu nr 1.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Liikenne- ja viestintäministeriön asetus vaarallisten aineiden kuljetuksesta tiellä (277/2002; 313/2003).

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

FR Francja

RO–a–FR–2

Przedmiot: Transport odpadów powstających na skutek działalności w zakresie opieki zdrowotnej związanej z ryzykiem zakażeń, objętych numerem UN 3291 o masie mniejszej niż lub równej 15 kg.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Załączniki A i B

Treść ustawodawstwa krajowego: zwolnienie z wymagań ADR dotyczących transportu odpadów powstających na skutek działalności w zakresie opieki zdrowotnej związanej z ryzykiem zakażeń, objętych numerem UN 3291 o masie mniejszej lub równej 15 kg.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté du 1er juin 2001 relatif au transport des marchandises dangereuses par routeArticle 12.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–FR–5

Przedmiot: Transport towarów niebezpiecznych w pojazdach pasażerskich transportu publicznego (18).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 8.3.1

Treść załącznika do dyrektywy: Transport pasażerów i towarów niebezpiecznych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Transport towarów niebezpiecznych innych niż towary należące do klasy 7 jako bagażu ręcznego, dozwolony w pojazdach transportu publicznego: stosuje się jedynie przepisy odnoszące się do pakowania, znakowania i etykietowania paczek, określone w działach 4.1, 5.2 i 3.4.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté du 29 mai 2009 relatif au transport des marchandises dangereuses par voies terrestres, annexe I paragraphe 3.1.

Uwagi: W bagażu ręcznym dopuszcza się jedynie towary niebezpieczne przeznaczone do osobistego lub zawodowego użytku własnego. Osobom cierpiącym na zaburzenia oddechowe zezwala się na przewożenie przenośnych naczyń z gazem w ilości niezbędnej na jedną podróż.

Data utraty ważności: 29 lutego 2016 r.

RO–a–FR–6

Przedmiot: Transport własny małych ilości towarów niebezpiecznych (18).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1

Treść załącznika do dyrektywy: Obowiązek posiadania dokumentu przewozowego.

Treść ustawodawstwa krajowego: Transport własny małych ilości towarów niebezpiecznych innych niż towary należące do klasy 7, nieprzekraczających ograniczeń określonych w pkt 1.1.3.6, nie podlega obowiązkowi posiadania dokumentu przewozowego przewidzianego w pkt 5.4.1.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté du 29 mai 2009 relatif au transport des marchandises dangereuses par voies terrestres annexe I, paragraphe 3.2.1.

Data utraty ważności: 29 lutego 2016 r.

RO–a–FR–7

Przedmiot: Transport drogowy próbek substancji chemicznych, mieszanin i wyrobów zawierających towary niebezpieczne do celów nadzoru rynku

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Części od 1 do 9

Treść załącznika do dyrektywy: Przepisy ogólne, klasyfikacja, przepisy szczególne i zwolnienia dotyczące przewozu towarów niebezpiecznych pakowanych w ograniczonych ilościach, przepisy dotyczące wykorzystania opakowań oraz cystern, procedury nadawcze, wymagania dotyczące konstrukcji opakowań, przepisy dotyczące warunków transportu, przeładunku, załadunku i rozładunku, wymagania dotyczące sprzętu transportowego i operacji transportowych, wymagania dotyczące konstrukcji i zatwierdzania pojazdów.

Treść ustawodawstwa krajowego: Próbki substancji chemicznych, mieszanin i wyrobów zawierających materiały niebezpieczne i przewożonych do analizy w ramach nadzoru rynku muszą być pakowane w opakowania kombinowane. Muszą być one zgodne z przepisami dotyczącymi maksymalnych ilości w odniesieniu do opakowania wewnętrznego w zależności od rodzaju przewożonych towarów niebezpiecznych. Opakowanie zewnętrzne musi spełniać wymogi dotyczące skrzyń ze sztywnego tworzywa sztucznego (4H2, rozdział 6.1 sekcja I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE). Opakowanie zewnętrzne musi zawierać oznakowanie z pkt 3.4.7 sekcja I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE oraz musi być opatrzone napisem »Próbki do analizy« (w języku francuskim: »Echantillons destinés à l'analyse«). Jeżeli przepisy te są przestrzegane, przewóz nie podlega przepisom sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté du 12 décembre 2012 modifiant l'arrêté du 29 mai 2009 relatif aux transports de marchandises dangereuses par voies terrestres

Uwagi: Zwolnienie przewidziane w pkt 1.1.3 sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE nie obejmuje transportu próbek towarów niebezpiecznych do analizy realizowanego przez właściwe organy lub w ich imieniu. W celu zapewnienia skutecznego nadzoru rynku Francja wprowadziła procedurę opartą na systemie mającym zastosowanie do ograniczonych ilości, aby zapewnić bezpieczeństwo transportu próbek zawierających towary niebezpieczne. Z uwagi na fakt, iż stosowanie przepisów tabeli A nie zawsze jest możliwe, limit ilości dla opakowania wewnętrznego określono w bardziej funkcjonalny sposób.

Data utraty ważności: 1 stycznia 2019 r.

IE Irlandia

RO–a–IE–1

Przedmiot: Zwolnienie z wymogu zawartego w rozdziale 5.4.0 ADR dotyczącego dokumentu przewozowego w związku z przewozem pestycydów klasy 3 ADR, wymienionych w podrozdziale 2.2.3.3 jako pestycydy FT2 (temp. zapł. < 23 °C) oraz klasy 6.1 ADR, wymienionych w podrozdziale 2.2.61.3 jako pestycydy T6, płynne (temperatura zapłonu nie mniejsza niż 23 °C), gdy ilości przewożonych towarów niebezpiecznych nie przekraczają ilości określonych w podrozdziale 1.1.3.6 ADR.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4

Treść załącznika do dyrektywy: Wymóg posiadania dokumentu przewozowego.

Treść ustawodawstwa krajowego: Dokument przewozowy nie jest wymagany do przewozu pestycydów klasy 3 oraz 6.1 ADR, gdy ilości przewożonych towarów niebezpiecznych nie przekraczają ilości określonych w podrozdziale 1.1.3.6 ADR.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Regulation 82(9) of the »Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations 2004«.

Uwagi: Wymóg zbędny i uciążliwy w przypadku transportu lokalnego i dostawy takich pestycydów.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–IE–4

Przedmiot: Zwolnienie z wymagań określonych w działach 5.3, 5.4, 7 oraz w załączniku B do ADR w odniesieniu do przewozu butli gazowych do dystrybutorów (do napojów), w przypadkach gdy przewożone są one tym samym pojazdem co napoje (do których będą używane).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.3, 5.4, 7 oraz załącznik B

Treść załącznika do dyrektywy: Oznaczanie pojazdów, dokumentacja do przewozu oraz przepisy dotyczące sprzętu transportowego i przewozów.

Treść ustawodawstwa krajowego: Zwolnienie z wymagań określonych w działach 5.3, 5.4, 7 oraz w załączniku B do ADR w odniesieniu do butli gazowych używanych w dystrybutorach do napojów, w przypadkach gdy butle te przewożone są tym samym pojazdem co napoje (do których będą używane).

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Proponowana zmiana do »Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations, 2004«.

Uwagi: Główna działalność polega na dystrybucji opakowań z napojami, które nie są substancjami objętymi zakresem ADR, razem z małą liczbą niewielkich butli zawierających gazy stosowane w dystrybutorach tych napojów.

Poprzednio objęte art. 6 ust. 10 dyrektywy 94/55/WE.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–IE–5

Przedmiot: Zwolnienie — w odniesieniu do transportu krajowego na terenie Irlandii — z wymagań określonych w postanowieniach dotyczących konstrukcji i testowania naczyń oraz ich stosowania, zawartych w działach 6.2 oraz 4.1 ADR dotyczących butli oraz bębnów ciśnieniowych zawierających gazy klasy 2, które transportowano w sposób multimodalny, włączając przewóz drogą morską w przypadku, gdy (i) butle i bębny ciśnieniowe są konstruowane, testowane i wykorzystywane zgodnie z kodeksem IMDG; (ii) butle i bębny ciśnieniowe nie są ponownie napełniane w Irlandii, ale są zwracane jako nominalnie puste do kraju pochodzenia, z którego przewieziono je w sposób multimodalny; oraz (iii) butle i bębny ciśnieniowe są rozprowadzane lokalnie w małych ilościach.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 1.1.4.2, 4.1 i 6.2

Treść załącznika do dyrektywy: Przepisy dotyczące przewozu w ramach transportu multimodalnego, w tym przewozu drogą morską, wykorzystywania butli i bębnów ciśnieniowych do gazów klasy 2 ADR oraz konstrukcji i badania butli i bębnów ciśnieniowych do gazów klasy 2 ADR.

Treść ustawodawstwa krajowego: Postanowienia działu 4.1 oraz 6.2 nie mają zastosowania do butli i bębnów ciśnieniowych zawierających gazy klasy 2, pod warunkiem że (i) butle i bębny ciśnieniowe są konstruowane i testowane zgodnie z kodeksem IMDG; (ii) butle i bębny ciśnieniowe są wykorzystywane zgodnie z kodeksem IMDG; (iii) butle i bębny ciśnieniowe zostały przetransportowane do nadawcy środkami transportu multimodalnego, włączając przewóz drogą morską; (iv) transport butli i bębnów ciśnieniowych do użytkownika końcowego obejmuje tylko jedną podróż, od odbiorcy transportu multimodalnego (o którym mowa w ppkt (iii)), zakończoną w trakcie jednego dnia; (v) butle i bębny ciśnieniowe nie są ponownie napełniane na terytorium państwa, ale są zwracane jako nominalnie puste do kraju pochodzenia, z którego przewieziono je w sposób multimodalny (o którym mowa w ppkt (iii)); oraz (vi) butle i bębny ciśnieniowe są rozprowadzane lokalnie na terytorium państwa w małych ilościach.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Proponowana zmiana do »Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations, 2004«.

Uwagi: Gazy zawarte w butlach i bębnach ciśnieniowych są zgodne ze specyfikacją określoną przez użytkowników końcowych, na skutek czego muszą być sprowadzane spoza obszaru objętego zakresem obowiązywania ADR. Po użyciu nominalnie puste butle i bębny ciśnieniowe muszą zostać zwrócone do kraju pochodzenia w celu ich ponownego napełnienia specjalnie określonymi gazami — nie powinny być one ponownie napełniane w Irlandii, a faktycznie w żadnej części obszaru objętego zakresem obowiązywania ADR. Mimo że nie są one zgodne z ADR, są one zgodne z kodeksem IMDG i zgodnie z nim akceptowane. Transport multimodalny, rozpoczynający się z obszaru nieobjętego zakresem obowiązywania ADR, powinien zakończyć się w siedzibie importera, skąd butle i bębny ciśnieniowe mają zostać przekazane użytkownikom końcowym lokalnie na terytorium Irlandii i w małych ilościach. Przewóz taki w granicach Irlandii wchodzić będzie w zakres zmienionego art. 6 ust. 9 dyrektywy 94/55/WE.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–IE–6

Przedmiot: Zwolnienie z wymogu zawartego w niektórych przepisach sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE dotyczących opakowań, oznaczania i etykietowania małych ilości (poniżej ograniczeń określonych w pkt 1.1.3.6) przeterminowanych artykułów pirotechnicznych o kodach klasyfikacyjnych 1.3G, 1.4G oraz 1.4S klasy 1 według sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE, oznaczonych odpowiednimi numerami identyfikacyjnymi substancji UN 0092, UN 0093, UN 0191, UN 0195, UN 0197, UN 0240, UN 0312, UN 0403, UN 0404, UN 0453, UN 0505, UN 0506 lub UN 0507, w przypadku przewozu do koszar lub poligonów wojskowych w celu ich unieszkodliwienia.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: części 1, 2, 4, 5 i 6

Treść załącznika do dyrektywy: Przepisy ogólne. Klasyfikacja. Przepisy dotyczące opakowań. Przepisy dotyczące przesyłek. Konstrukcja i badanie opakowań.

Treść ustawodawstwa krajowego: Przepisy sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/69/WE dotyczące opakowań, oznaczania i etykietowania przeterminowanych artykułów pirotechnicznych oznaczonych odpowiednimi numerami identyfikacyjnymi UN 0092, UN 0093, UN 0191, UN 0195, UN 0197, UN 0240, UN 0312, UN 0403, UN 0404, UN 0453, UN 0505, UN 0506 lub UN 0507 w przypadku przewozu do koszar lub poligonów wojskowych nie mają zastosowania pod warunkiem przestrzegania ogólnych przepisów sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE dotyczących opakowań oraz pod warunkiem zamieszczenia w dokumencie przewozowym informacji dodatkowych. Odstępstwo ma zastosowanie wyłącznie do transportu lokalnego do koszar lub poligonów wojskowych małych ilości przeterminowanych artykułów pirotechnicznych w celu ich bezpiecznego unieszkodliwienia.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: S.I. 349 of 2011 Regulation 57(f) and (g)

Uwagi: Przewóz małych ilości »przeterminowanych« morskich artykułów pirotechnicznych, szczególnie dostarczanych przez właścicieli łodzi rekreacyjnych oraz dostawców okrętowych do koszar lub poligonów wojskowych w celu ich bezpiecznego unieszkodliwienia sprawiał problemy, szczególnie w związku z wymaganiami dotyczącymi opakowań. Odstępstwo to dotyczy transportu lokalnego małych ilości (poniżej ilości określonych w pkt 1.1.3.6), obejmującego wszystkie numery UN przypisane morskim artykułom pirotechnicznym.

Data utraty ważności: 30 stycznia 2020 r.

LT Litwa

RO–a–LT–1

Przedmiot: Przyjęcie RO–a–UK–6

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Lietuvos Respublikos Vyriausybės 2000 m. kovo 23 d. nutarimas Nr. 337 »Dėl pavojingų krovinių vežimo kelių transportu Lietuvos Respublikoje« (uchwała rządu nr 337 w sprawie transportu drogowego towarów niebezpiecznych w Republice Litewskiej, przyjęta w dniu 23 marca 2000 r.).

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

HU Węgry

RO–a–HU–1

Przedmiot: Przyjęcie RO–a–DE–2

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: A nemzeti fejlesztési miniszter rendelete az ADR Megállapodás A és B Mellékletének belföldi alkalmazásáról

Data utraty ważności: 30 stycznia 2020 r.

RO–a–HU–2

Przedmiot: Przyjęcie RO–a–UK–4

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: A nemzeti fejlesztési miniszter rendelete az ADR Megállapodás A és B Mellékletének belföldi alkalmazásáról

Data utraty ważności: 30 stycznia 2020 r.

UK Zjednoczone Królestwo

RO–a–UK–1

Przedmiot: Przewóz niektórych towarów zawierających materiały promieniotwórcze o niskim poziomie zagrożenia, takich jak zegary, zegarki, czujniki dymu, tarcze kompasów (E1).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Większość wymagań ADR

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące przewozu materiałów klasy 7.

Treść ustawodawstwa krajowego: Całkowite zwolnienie z przepisów krajowych w zakresie niektórych produktów handlowych zawierających ograniczone ilości materiałów promieniotwórczych. (Urządzenie świetlne przeznaczone do noszenia przez ludzi; w jakimkolwiek pojeździe lub wagonie kolejowym nie więcej niż 500 czujników dymu do użytku domowego, których indywidualna aktywność nie przekracza 40 kBq; lub w jakimkolwiek pojeździe bądź wagonie kolejowym maksymalnie pięć urządzeń świetlnych z trytem gazowym, których indywidualna aktywność nie przekracza 10 GBq).

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: The Radioactive Material (Road Transport) Regulations 2002: Regulation 5(4)(d). The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2004: Regulation 3(10).

Uwagi: Odstępstwo to jest środkiem krótkoterminowym, koniecznym do chwili włączenia do ADR zmian podobnych do przepisów Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (IAEA).

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–UK–2

Przedmiot: Zwolnienie z wymogu posiadania dokumentu przewozowego dotyczącego pewnych ilości towarów niebezpiecznych (innych niż towary klasy 7) określonych w pkt 1.1.3.6 (E2).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 1.1.3.6.2 i 1.1.3.6.3

Treść załącznika do dyrektywy: Zwolnienie z niektórych wymagań w zakresie określonych ilości przypadających na jednostkę transportową.

Treść ustawodawstwa krajowego: Dokument przewozowy nie jest wymagany w transporcie ograniczonych ilości, z wyjątkiem przypadków gdy stanowią one część większego ładunku.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2004: Regulation 3(7)(a).

Uwagi: Zwolnienie to jest odpowiednie dla transportu krajowego, w którym dokument przewozowy nie zawsze jest adekwatny, w przypadkach gdy chodzi o lokalną dystrybucję.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–UK–3

Przedmiot: Zwolnienie z wymogu wyposażenia w urządzenia gaśnicze pojazdów przewożących materiały promieniotwórcze o niskim poziomie zagrożenia (E4).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 8.1.4

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące posiadania urządzeń gaśniczych w pojazdach.

Treść ustawodawstwa krajowego: Uchyla wymóg posiadania gaśnic przeciwpożarowych przy przewozie tylko opakowań wyłączonych (UN 2908, 2909, 2910 i 2911).

Ogranicza wymóg tylko do przypadków, gdy przewożona jest mała ilość opakowań.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: The Radioactive Material (Road Transport) Regulations 2002: Regulation 5(4)(d).

Uwagi: Przewóz sprzętu gaśniczego jest w praktyce nieistotny w transporcie towarów o numerach UN 2908, 2909, 2910, UN 2911, które często mogą być przewożone w małych pojazdach.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–UK–4

Przedmiot: Dystrybucja towarów w opakowaniach wewnętrznych do detalistów lub użytkowników (wyłączając towary klasy 1, 4.2, 6.2 i 7) z miejscowych składów dystrybucyjnych do detalistów lub użytkowników oraz od detalistów do użytkowników końcowych (N1).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 6.1

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące konstrukcji i badania opakowań.

Treść ustawodawstwa krajowego: Opakowania nie muszą mieć oznaczeń RID/ADR bądź UN ani być oznaczone w inny sposób, jeśli zawierają towary w ilościach określonych w wykazie 3.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2004: Regulation 7(4) and Regulation 36 Authorisation Number 13.

Uwagi: Wymogi ADR są nieodpowiednie dla końcowych etapów przewozu ze składu dystrybucyjnego do detalisty lub użytkownika, bądź od detalisty do użytkownika końcowego. Celem niniejszego odstępstwa jest umożliwienie przewozu naczyń wewnętrznych z towarami przeznaczonymi do detalicznej dystrybucji na ostatnim etapie dystrybucji lokalnej bez opakowania zewnętrznego.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–UK–5

Przedmiot: Dopuszczenie innej »maksymalnej ilości całkowitej przypadającej na jednostkę transportową« dla towarów klasy 1 w kategoriach 1 i 2 tabeli w pkt 1.1.3.6.3 (N10).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 1.1.3.6.3 i 1.1.3.6.4

Treść załącznika do dyrektywy: Zwolnienia odnoszące się do ilości przewożonych na jednostkę transportową.

Treść ustawodawstwa krajowego: Ustanawia zasady dotyczące zwolnień w zakresie ograniczeń ilościowych i mieszanych ładunków materiałów wybuchowych.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Carriage of Explosives by Road Regulations 1996, reg. 13 and Schedule 5; reg. 14 and Schedule 4.

Uwagi: Celem jest umożliwienie wprowadzenia różnych ograniczeń ilościowych dla towarów klasy 1, mianowicie »50« dla kategorii 1 i »500« dla kategorii 2. Przy obliczaniu ładunków mieszanych stosuje się mnożniki »20« dla kategorii transportu 1 i »2« dla kategorii transportu 2.

Poprzednio objęte art. 6 ust. 10 dyrektywy 94/55/WE.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–UK–6

Przedmiot: Zwiększenie maksymalnej masy netto artykułów wybuchowych dopuszczalnych w pojazdach EX/II (N13).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 7.5.5.2

Treść załącznika do dyrektywy: Ograniczenia przewożonych ilości substancji i artykułów wybuchowych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Ograniczenia przewożonych ilości substancji i artykułów wybuchowych.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Carriage of Explosives by Road Regulations 1996, reg. 13, Schedule 3.

Uwagi: Przepisy Zjednoczonego Królestwa dopuszczają maksymalną masę netto 5 000 kg w przypadku pojazdów typu II w grupach zgodności 1.1C, 1.1D, 1.1E i 1.1J.

Wiele artykułów klas 1.1C, 1.1D, 1.1E i 1.1J przewożonych w Unii to duże lub nieporęczne przedmioty, a ich długość przekracza 2,5 m. Są to głównie artykuły wybuchowe do celów wojskowych. Ograniczenia konstrukcyjne pojazdów EX/III (wymaga się, aby były to pojazdy zamknięte) powodują duże trudności przy załadunku i rozładunku tego rodzaju artykułów. Niektóre artykuły wymagają specjalnych urządzeń załadowczych i rozładowczych na początku i końcu transportu. W praktyce urządzenia tego rodzaju rzadko występują. W Zjednoczonym Królestwie używa się niewielu pojazdów EX/III i dla przemysłu niezwykle uciążliwy byłby wymóg konstruowania dalszych specjalistycznych pojazdów EX/III do przewozu tego typu materiałów wybuchowych.

W Zjednoczonym Królestwie wojskowe materiały wybuchowe są przewożone głównie przez przewoźników komercyjnych i dlatego nie mogą oni korzystać ze zwolnień dla pojazdów wojskowych przewidzianych w dyrektywie 2008/68/WE. W celu rozwiązania tego problemu Zjednoczone Królestwo zawsze zezwalało na przewóz w pojazdach EX/II do 5 000 kg tego typu artykułów. Obecne ograniczenie nie zawsze wystarcza, gdyż jeden artykuł może zawierać więcej niż 1 000 kg materiału wybuchowego.

Od 1950 r. miały miejsce tylko dwa przypadki (oba w latach pięćdziesiątych) eksplozji materiałów wybuchowych o wadze ponad 5 000 kg. Wypadki te były spowodowane zapaleniem się opony i przeniesieniem ognia przez gorący układ wydechowy do osłony. Pożary mogłyby wystąpić przy mniejszym ładunku. Nie było ofiar śmiertelnych ani rannych.

Jak sugerują dostępne dowody empiryczne, jest mało prawdopodobne, aby przy prawidłowo zapakowanych artykułach wybuchowych eksplozja mogła być skutkiem uderzenia, np. przy zderzeniu pojazdów. Dowody pochodzące ze sprawozdań wojskowych i danych z prób uderzeń pocisków wskazują, że do wywołania eksplozji nabojów potrzebna jest prędkość zderzenia przekraczająca prędkość otrzymywaną w próbie spadowej z wysokości 12 m.

Obecne normy bezpieczeństwa nie byłyby naruszone.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–UK–7

Przedmiot: Zwolnienie z wymagań w zakresie kontroli małych ilości niektórych towarów klasy 1 (N12).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 8.4 i 8.5 S1(6)

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi w zakresie kontroli pojazdów przewożących określone ilości towarów niebezpiecznych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Przewiduje urządzenia bezpiecznego parkowania i kontroli, lecz nie wymaga, aby niektóre ładunki klasy 1 były nadzorowane przez cały czas, jak wymaga się tego w ADR, dział 8.5 S1(6).

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations 1996, reg. 24.

Uwagi: W kontekście krajowym wymagania ADR w zakresie nadzoru nie zawsze są wykonalne.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–UK–8

Przedmiot: Złagodzenie ograniczeń w zakresie transportu mieszanych ładunków materiałów wybuchowych oraz materiałów wybuchowych z innymi towarami niebezpiecznymi, w wagonach, pojazdach i kontenerach (N4/5/6).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 7.5.2.1 i 7.5.2.2

Treść załącznika do dyrektywy: Ograniczenia w zakresie niektórych typów ładunków mieszanych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Ustawodawstwo krajowe jest mniej restrykcyjne w zakresie mieszanych ładunków materiałów wybuchowych, pod warunkiem że tego rodzaju transport może być wykonany bez ryzyka.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations 1996, Regulation 18.

Uwagi: Zjednoczone Królestwo pragnie dopuścić kilka wersji zasad dotyczących równoczesnego przewozu materiałów wybuchowych różnych rodzajów oraz materiałów wybuchowych razem z innymi towarami niebezpiecznymi. Każda wersja ma mieć ograniczenia ilościowe dotyczące jednego lub wielu elementów składowych ładunku i będzie dopuszczona, pod warunkiem że »przedsięwzięto wszelkie uzasadnione, wykonalne praktycznie środki celem uniemożliwienia stykania się materiałów wybuchowych lub stwarzania zagrożenia w inny sposób przez wszystkie tego rodzaju towary«.

Przykłady wersji, które chce dopuścić Zjednoczone Królestwo:

1.

Materiały wybuchowe o numerach klasyfikacyjnych UN 0029, 0030, 0042, 0065, 0081, 0082, 0104, 0241, 0255, 0267, 0283, 0289, 0290, 0331, 0332, 0360 lub 0361 można przewozić w tym samym pojeździe z towarami niebezpiecznymi, którym przypisano w klasyfikacji numer UN 1942. Ilość towaru o numerze UN 1942 dopuszczoną do przewozu ogranicza się przez uznanie go za materiał wybuchowy 1.1D.

2.

Materiały wybuchowe o numerach UN 0191, 0197, 0312, 0336, 0403, 0431 lub 0453 można przewozić w tym samym pojeździe z towarami niebezpiecznymi (z wyjątkiem gazów łatwopalnych, substancji zakaźnych i substancji toksycznych) dla kategorii transportu 2 lub z towarami niebezpiecznymi dla kategorii transportu 3 lub dla dowolnej ich kombinacji, pod warunkiem że całkowita masa lub objętość towarów niebezpiecznych dla kategorii transportu 2 nie przekracza 500 kg lub 500 l, a całkowita masa netto tego rodzaju materiałów wybuchowych nie przekracza 500 kg.

3.

Materiały wybuchowe o kodzie klasyfikacyjnym 1.4G można przewozić z płynami i gazami łatwopalnymi dla kategorii transportu 2 lub z gazami niepalnymi i nietoksycznymi dla kategorii transportu 3 bądź w dowolnej ich kombinacji w tym samym pojeździe, pod warunkiem że całkowita masa lub objętość towarów niebezpiecznych razem wziętych nie przekracza 200 kg lub 200 l, a całkowita masa netto materiałów wybuchowych nie przekracza 20 kg.

4.

Artykuły wybuchowe o numerach w klasyfikacji UN 0106, 0107 lub 0257 można przewozić z artykułami wybuchowymi z grup zgodności D, E lub F, których są one składnikami. Całkowita ilość materiałów wybuchowych o numerach UN 0106, 0107 lub 0257 nie może przekraczać 20 kg.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–UK–9

Przedmiot: Alternatywa dla umieszczania pomarańczowych tabliczek w przypadku małych przesyłek materiałów promieniotwórczych w małych pojazdach.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.3.2

Treść załącznika do dyrektywy: Wymóg dotyczący pomarańczowych tabliczek umieszczanych na małych pojazdach przewożących materiały promieniotwórcze.

Treść ustawodawstwa krajowego: Zezwala na wszelkie odstępstwa zatwierdzone zgodnie z niniejszym postępowaniem. Wnioskowane odstępstwo jest następujące:

Pojazdy:

a)

muszą być opatrzone tabliczkami zgodnie ze stosownymi postanowieniami ADR, rozdział 5.3.2; albo

b)

w przypadku pojazdów przewożących mniej niż 10 opakowań zawierających materiały nierozszczepialne lub rozszczepialne i gdy suma indeksów przewozowych tych opakowań nie przekracza 3, mogą ewentualnie mieć oznakowanie zgodne z wymogami ustawodawstwa krajowego.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: The Radioactive Material (Road Transport) Regulations 2002, Regulation 5(4)(d).

Uwagi:

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–a–UK–10

Przedmiot: Transport odpadów powstających na skutek działalności w zakresie opieki zdrowotnej związanej z ryzykiem zakażeń, objętych numerem UN 3291 o masie mniejszej niż lub równej 15 kg.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: wszystkie przepisy

Treść ustawodawstwa krajowego: Zwolnienie z wymagań określonych w załączniku I sekcja I.1 dotyczących transportu odpadów powstających na skutek działalności w zakresie opieki zdrowotnej związanej z ryzykiem zakażeń, objętych numerem UN 3291 o masie mniejszej niż lub równej 15 kg.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Niniejsze odstępstwo zostanie wprowadzone na mocy The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2011.

Data utraty ważności: 1 stycznia 2017 r.

Na podstawie art. 6 ust. 2 lit. b) ppkt (i) dyrektywy 2008/68/WE

BE Belgia

RO–bi–BE–4

Przedmiot: Transport towarów niebezpiecznych w cysternach w celu ich likwidacji w drodze spalania.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 3.2

Treść ustawodawstwa krajowego: W drodze odstępstwa od tabeli w dziale 3.2 dopuszcza się używanie, pod pewnymi warunkami, kontenera-cysterny o kodzie cysterny L4BH zamiast kodu cysterny L4DH w transporcie płynu reagującego z wodą, toksycznego, III, bez innych określeń.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Dérogation 012002.

Uwagi: Przepis ten można stosować tylko do transportu odpadów niebezpiecznych na małe odległości.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–BE–5

Przedmiot: Transport odpadów do zakładów unieszkodliwiania odpadów.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.2, 5.4, 6.1 (dawny przepis: A5, 2X14, 2X12)

Treść załącznika do dyrektywy: Klasyfikacja, oznakowanie i wymogi dotyczące opakowania.

Treść ustawodawstwa krajowego: Zamiast dokonywania klasyfikacji odpadów zgodnie z ADR, odpady przypisywane są do różnych grup (palne rozpuszczalniki, farby, kwasy, akumulatory itp.) w celu zapobieżenia niebezpiecznym reakcjom w obrębie jednej grupy. Wymogi dotyczące produkcji opakowań są mniej restrykcyjne.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté royal relatif au transport des marchandises dangereuses par route (1-2009)

Uwagi: Przepis ten może być stosowany w odniesieniu do transportu małych ilości odpadów do zakładów unieszkodliwiania odpadów.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–BE–6

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–SE–5

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté royal relatif au transport des marchadises dangereuses par route (1-2009)

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–BE–7

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–SE–6

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté royal relatif au transport des marchadises dangereuses par route (2-2008)

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–BE–8

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–UK–2

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté royal relatif au transport des marchadises dangereuses par route

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–BE–9

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–SE–3.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté royal relatif au transport des marchadises dangereuses par route

Data utraty ważności: 15 stycznia 2018 r.

RO–bi–BE–10

Przedmiot: Transport w bliskim sąsiedztwie terenów przemysłowych łącznie z transportem po drodze publicznej.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Załączniki A i B

Treść załącznika do dyrektywy: Załączniki A i B.

Treść ustawodawstwa krajowego: Odstępstwa dotyczą dokumentacji, etykietowania i oznakowania opakowań oraz świadectwa kierowcy.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté royal relatif au transport des marchandises dangereuses par route

Uwagi: Poniższy wykaz zawiera numer odstępstwa w ustawodawstwie krajowym, dozwoloną odległość i towary niebezpieczne, których dotyczy odstępstwo.

 

odstępstwo 2-89: przejazd przez drogi publiczne (chemikalia w opakowaniach)

 

odstępstwo 4-97: 2 km (wlewki surówki w podwyższonych temperaturach)

 

odstępstwo 2-2001: 300 m (klasy 3, 6.1 i 8)

 

odstępstwo 6-2004: maksymalnie 5 km (chemikalia w opakowaniach)

 

odstępstwo 12-2004: 800 m (UN 3082)

 

odstępstwo 16-2004: maksymalnie 55 km (ograniczone ilości)

 

odstępstwo 7-2005: przejazd przez drogi publiczne (UN 1202)

 

odstępstwo 9-2005: 1 200 m (UN 3077)

 

odstępstwo 1-2006: 600 m (chemikalia w opakowaniach)

 

odstępstwo 13-2007: 8 km (chemikalia w opakowaniach)

 

odstępstwo 7-2008: maksymalnie 1,5 km (pustych, nieoczyszczonych cystern i cystern dla klasy 9)

 

odstępstwo 8-2008: 800 m (UN 2735 i UN 3082)

 

odstępstwo 2-2009: 350 m (chemikalia w opakowaniach)

 

odstępstwo 3-2009: maksymalnie 4,5 km (chemikalia w opakowaniach)

 

odstępstwo 5-2009: maksymalnie 4,5 km (chemikalia w opakowaniach)

 

odstępstwo 9-2009: maksymalnie 20 km (klasa 2 w opakowaniach)

 

odstępstwo 16-2009: 200 m (IBC)

Data utraty ważności: 15 stycznia 2018 r.

DE Niemcy

RO–bi–DE–1

Przedmiot: Odstąpienie od niektórych danych w dokumencie przewozowym (n2).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1.1.1

Treść załącznika do dyrektywy: Treść dokumentu przewozowego.

Treść ustawodawstwa krajowego: Dotyczy wszystkich klas z wyjątkiem klas: 1 (z wyjątkiem 1.4S), 5.2 i 7:

W dokumencie przewozowym nie jest wymagane wskazanie:

a)

odbiorcy w przypadku dystrybucji lokalnej (z wyjątkiem pełnego ładunku i transportu na niektórych trasach);

b)

liczby i typu opakowań, jeśli nie stosuje się pkt 1.1.3.6 i jeśli pojazd jest zgodny ze wszystkimi przepisami załączników A i B;

c)

w przypadku pustych, nieoczyszczonych cystern wystarczy dokument przewozowy dotyczący ostatniego ładunku.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Gefahrgut-AusnahmeverordnungGGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350); Ausnahme 18.

Uwagi: Stosowanie wszystkich przepisów jest niepraktyczne w tego rodzaju ruchu drogowym.

Odstępstwo zarejestrowane przez Komisję pod nr 22 (na mocy art. 6 ust. 10 dyrektywy 94/55/WE).

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–DE–2

Przedmiot: Transport luzem materiałów klasy 9 zanieczyszczonych PCB.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 7.3.1

Treść załącznika do dyrektywy: Transport luzem.

Treść ustawodawstwa krajowego: Upoważnienie do transportu luzem w nadwoziach wymiennych lub uszczelnionych kontenerach, które mają uniemożliwiać przepuszczanie płynów lub pyłu.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Gefahrgut-AusnahmeverordnungGGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350); Ausnahme 11.

Uwagi: Odstępstwo 11 ograniczone do dnia 31 grudnia 2004 r.; od 2005 r. te same przepisy w ADR i RID.

Zob. również porozumienie wielostronne M137.

Lista nr 4*.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–DE–3

Przedmiot: Transport opakowanych odpadów niebezpiecznych.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 1 do 5

Treść załącznika do dyrektywy: Klasyfikacja, pakowanie i znakowanie.

Treść ustawodawstwa krajowego: Klasy od 2 do 6.1, 8 i 9: Opakowania kombinowane i transport niebezpiecznych odpadów w opakowaniach i DPPL; odpady muszą być zapakowane w opakowania wewnętrzne (w formie, w jakiej zostały zebrane) i zaklasyfikowane do określonych grup odpadów (w celu uniknięcia niebezpiecznych reakcji w obrębie grupy odpadów); wykorzystanie specjalnych pisemnych instrukcji odnoszących się do grup odpadów i stosowanych jako list przewozowy; zbiórka odpadów domowych i laboratoryjnych itp.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Gefahrgut-AusnahmeverordnungGGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350); Ausnahme 20.

Uwagi: Lista nr 6*.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–DE–4

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–BE–1

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: —

Data utraty ważności: 1 stycznia 2017 r.

RO–bi–DE–5

Przedmiot: Transport lokalny substancji o numerze UN 3343 (mieszaniny zawierającej nitroglicerynę, odczulonej, ciekłej, zapalnej, nieujętej w innych grupach, zawierającej nie więcej niż 30 % m/m nitrogliceryny) w kontenerach-cysternach, objęty odstępstwem od przepisów określonych w pkt 4.3.2.1.1 sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 3.2, 4.3.2.1.1

Treść załącznika do dyrektywy: Przepisy dotyczące wykorzystania kontenerów-cystern.

Treść ustawodawstwa krajowego: Transport lokalny nitrogliceryny (UN 3343) w kontenerach-cysternach na krótkich odcinkach, z zastrzeżeniem spełnienia następujących warunków:

1.   Wymogi dotyczące kontenerów-cystern

1.1.

Wykorzystywane mogą być wyłącznie specjalnie dopuszczone w tym celu kontenery-cysterny, które pod pozostałymi względami są zgodne z przepisami dotyczącymi konstrukcji, wyposażenia, zatwierdzenia modelu konstrukcyjnego, badań, etykietowania i eksploatacji zawartymi w sekcji I.1 dział 6.8 w załączniku I do dyrektywy 2008/68/WE.

1.2.

Mechanizm zamykający kontener-cysternę musi składać się z systemu obniżającego ciśnienie, który — poddany ciśnieniu wewnętrznemu w wysokości 300 kPa (3 barów) powyżej ciśnienia otoczenia — otwiera skierowany w górę otwór o powierzchni uwalniającej ciśnienie wynoszącej co najmniej 135 cm2 (średnica 132 mm). Po uruchomieniu mechanizmu otwór nie może się ponownie zamykać. Jako instalację zabezpieczającą można stosować jeden element bezpieczeństwa lub więcej takich elementów posiadających taki sam mechanizm aktywacji i podobną powierzchnię uwalniającą ciśnienie. Typ konstrukcji instalacji zabezpieczającej powinien pomyślnie przejść badanie typu i homologację typu przeprowadzone przez odpowiedzialny organ.

2.   Etykietowanie

Każdy kontener-cysternę należy oznakować z obu stron etykietą ostrzegającą o niebezpieczeństwie zgodnie ze wzorem 3 określonym w sekcji I.1 pkt 5.2.2.2.2 w załączniku I do dyrektywy 2008/68/WE.

3.   Przepisy dotyczące eksploatacji

3.1.

Należy zadbać o to, by podczas transportu nitrogliceryna była równomiernie rozmieszczona w flegmatyzatorze oraz by nie dochodziło do rozdzielenia.

3.2.

Podczas załadunku i rozładunku zabrania się pozostawania wewnątrz pojazdu lub na pojeździe, chyba że w celu obsługi urządzeń służących do załadunku i wyładunku.

3.3.

W miejscu rozładunku kontenery-cysterny należy całkowicie opróżnić. Jeśli ich całkowite opróżnienie nie jest możliwe, po rozładunku należy je szczelnie zamknąć do czasu ich ponownego napełnienia.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: odstępstwo Nadrenia Północna-Westfalia.

Uwagi: Dotyczy lokalnego transportu drogowego w kontenerach-cysternach na krótkich odcinkach między dwoma określonymi miejscami produkcji w ramach procesu przemysłowego. W celu wytworzenia produktu farmaceutycznego roztwór żywicy, zapalny (UN 1866), grupa opakowaniowa II jest dostarczany — w ramach transportu zgodnego z przepisami — w 600-litrowych kontenerach-cysternach z miejsca produkcji A do miejsca produkcji B. Tutaj dodaje się roztwór nitrogliceryny i następuje zmieszanie, w wyniku którego powstaje kleista mieszanina zawierająca nitroglicerynę, odczulona, ciekła, zapalna, nieujęta w innych grupach, zawierająca nie więcej niż 30 % m/m nitrogliceryny (UN 3343), do dalszego wykorzystania. Transport zwrotny tej substancji do miejsca produkcji A odbywa się również we wspomnianych kontenerach-cysternach, które zostały specjalnie skontrolowane i zatwierdzone przez właściwy organ na potrzeby danej operacji transportowej, oraz opatrzone kodem kontenera L10DN.

Termin ważności: 1 stycznia 2017 r.

RO–bi–DE–6

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–SE–6.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: § 1 Absatz 3 Nummer 1 der Gefahrgutverordnung Straße, Eisenbahn und Binnenschifffahrt (GGVSEB)

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

DK Dania

RO–bi–DK–1

Przedmiot: UN 1202, 1203, 1223 i klasa 2 — niewymagany dokument przewozowy.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1

Treść załącznika do dyrektywy: Wymagany dokument przewozowy.

Treść ustawodawstwa krajowego: W transporcie produktów z ropy naftowej klasy 3, UN 1202, 1203 i 1223 oraz gazów klasy 2 w związku z dystrybucją (towary dostarczane do dwóch lub więcej odbiorców i odbiór zwróconych towarów w podobnych sytuacjach) dokument przewozowy nie jest konieczny, pod warunkiem że pisemne instrukcje, poza informacją wymaganą w ADR, zawierają informację o numerze UN, nazwę i klasę.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Bekendtgørelse nr. 729 af 15.8.2001 om vejtransport af farligt gods.

Uwagi: Powodem wprowadzenia tego odstępstwa krajowego jest rozwój urządzeń elektronicznych umożliwiających np. spółkom naftowym stosowanie w sposób ciągły urządzeń elektronicznych do przekazywania do pojazdów informacji zawierających dane o kliencie. Ponieważ informacja ta jest niedostępna na początku transportu i jest przekazywana do pojazdu w trakcie transportu, nie jest możliwe sporządzenie dokumentów przewozowych przed rozpoczęciem transportu. Ten rodzaj transportu jest ograniczony do określonych obszarów.

Odstępstwo dla Danii dotyczące podobnego przepisu na mocy art. 6 ust. 10 dyrektywy 94/55/WE.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–DK–2

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–SE–6

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Bekendtgørelse nr. 437 af 6. juni 2005 om vejtransport af farligt gods, z późniejszymi zmianami.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–DK–3

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–UK–1

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Bekendtgørelse nr. 437 af 6. juni 2005 om vejtransport af farligt gods, ze zmianami.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–DK–4

Przedmiot: Transport drogowy niektórych klas towarów niebezpiecznych zebranych z gospodarstw domowych i przedsiębiorstw do pobliskich składowisk odpadów lub zakładów przetwarzania pośredniego w celu ich unieszkodliwienia.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Części od 1 do 9

Treść załącznika do dyrektywy: Przepisy ogólne, przepisy dotyczące klasyfikacji, przepisy szczególne, przepisy dotyczące opakowań, procedury nadawcze, wymagania dotyczące konstrukcji i badania opakowań, przepisy dotyczące warunków transportu, załadunku, rozładunku i przeładunku, wymagania dotyczące załóg, wyposażenia, eksploatacji i dokumentów pojazdów, wymagania dotyczące konstrukcji i homologacji pojazdów.

Treść ustawodawstwa krajowego: Towary niebezpieczne z gospodarstw domowych oraz przedsiębiorstw mogą, pod pewnymi warunkami, być przewożone do pobliskich składowisk odpadów lub do zakładów przetwarzania pośredniego w celu ich unieszkodliwienia. Przepisy, które muszą być przestrzegane, zależą od charakteru transportu i związanego z nim ryzyka, np. od ilości towarów niebezpiecznych na opakowanie wewnętrzne, opakowanie zewnętrzne i/lub na jednostkę transportową, oraz od tego, czy przewóz towarów niebezpiecznych ma charakter dodatkowy w stosunku do głównej działalności przedsiębiorstwa.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Bekendtgørelse nr. 818 af 28. juni 2011 om vejtransport af farligt gods § 4, stk. 3.

Uwagi: Nie jest możliwe, aby podmioty gospodarujące odpadami i przedsiębiorstwa stosowały wszystkie przepisy załącznika I sekcja I.1 do dyrektywy 2008/68/WE w sytuacji, gdy odpady, które mogą zawierać pozostałości towarów niebezpiecznych, są przewożone z gospodarstw domowych lub przedsiębiorstw do pobliskich składowisk odpadów w celu ich unieszkodliwienia. Odpadami są zwykle opakowania, które były pierwotnie przewożone zgodnie z odstępstwem określonym w pkt 1.1.3.1 lit. c) sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE lub sprzedawane w handlu detalicznym. Odstępstwo określone w pkt 1.1.3.1 lit. c) nie ma jednak zastosowania do przewozu odpadów do składowisk, a przepisy rozdziału 3.4 sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE nie są odpowiednie dla przewozu opakowań wewnętrznych będących odpadami.

Data utraty ważności: 1 stycznia 2019 r.

EL Grecja

RO–bi–EL–1

Przedmiot: Odstępstwo w zakresie wymagań bezpieczeństwa dotyczących cystern stałych (pojazdów-cystern) zarejestrowanych przed dniem 31 grudnia 2001 r. w odniesieniu do transportu lokalnego lub małych ilości niektórych kategorii towarów niebezpiecznych.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 1.6.3.6, 6.8.2.4.2, 6.8.2.4.3, 6.8.2.4.4, 6.8.2.4.5, 6.8.2.1.17-6.8.2.1.22, 6.8.2.1.28, 6.8.2.2, 6.8.2.2.1, 6.8.2.2.2

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące konstrukcji, urządzeń, homologacji typu, kontroli i badań oraz oznaczania cystern stałych (pojazdów-cystern), cystern odejmowalnych, kontenerów-cystern i cystern typu »nadwozie wymienne«, ze ściankami zbiornika wykonanymi z metali oraz pojazdów-baterii i wieloelementowych kontenerów do gazu.

Treść ustawodawstwa krajowego: Przepis przejściowy: Cysterny stałe (pojazdy-cysterny), cysterny odejmowalne i kontenery-cysterny po raz pierwszy zarejestrowane w Grecji między dniem 1 stycznia 1985 r. a dniem 31 grudnia 2001 r. mogą być dalej używane do dnia 31 grudnia 2010 r. Ten przepis przejściowy dotyczy pojazdów przeznaczonych do transportu następujących materiałów niebezpiecznych (numery UN: 1202, 1268, 1223, 1863, 2614, 1212, 1203, 1170, 1090, 1193, 1245, 1294, 1208, 1230, 3262, 3257). Ma on odnosić się do małych ilości lub transportu lokalnego pojazdami zarejestrowanymi w tym okresie. Ten okres przejściowy obowiązuje w przypadku pojazdów-cystern dostosowanych jak określono poniżej:

1)

postanowienia ADR w zakresie kontroli i badań: 6.8.2.4.2, 6.8.2.4.3, 6.8.2.4.4, 6.8.2.4.5, (ADR 1999: 211.151, 211.152, 211.153, 211.154);

2)

minimalna grubość ścianki zbiornika 3 mm dla cystern ze zbiornikiem o pojemności przedziału do 3 500 l i co najmniej 4 mm grubości stali miękkiej w przypadku cystern z przedziałami o pojemności do 6 000 l, niezależnie od typu lub grubości ścianek rozdzielających;

3)

jeśli zastosowanym materiałem jest aluminium lub inny metal, cysterny powinny spełniać wymogi dotyczące grubości i inne specyfikacje techniczne wynikające z rysunków zatwierdzonych przez organ lokalny państwa, w którym były poprzednio zarejestrowane. W przypadku braku rysunków technicznych cysterny powinny spełniać wymagania ppkt 6.8.2.1.17 (211.127);

4)

cysterny spełniają wymogi określone pod liczbami marginesowymi 211.128, ppkt 6.8.2.1.28 (211.129), podrozdział 6.8.2.2 oraz ppkt 6.8.2.2.1 i ppkt 6.8.2.2.2 (211.130, 211.131).

Dokładniej, pojazdy-cysterny o masie mniejszej niż 4 t używane jedynie w transporcie lokalnym oleju napędowego (numer UN 1202), zarejestrowane po raz pierwszy przed dniem 31 grudnia 2002 r., jeśli grubość ścianki ich zbiornika jest mniejsza niż 3 mm, mogą być używane jedynie w przypadku, gdy zostały dostosowane zgodnie z przepisem zawartym pod liczbą marginesową 211.127 (5)b4 (pkt 6.8.2.1.20).

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Τεχνικές Προδιαγραφές κατασκευής, εξοπλισμού και ελέγχων των δεξαμενών μεταφοράς συγκεκριμένων κατηγοριών επικινδύνων εμπορευμάτων για σταθερές δεξαμενές (οχήματα-δεξαμενές), αποσυναρμολογούμενες δεξαμενές που βρίσκονται σε κυκλοφορία (Wymagania w zakresie konstrukcji, urządzeń, kontroli i badania cystern stałych (pojazdów-cystern) i odejmowalnych cystern będących w eksploatacji, dla niektórych kategorii towarów niebezpiecznych).

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–EL–2

Przedmiot: Odstępstwo od wymagań w zakresie konstrukcji pojazdu podstawowego w odniesieniu do pojazdów przeznaczonych do transportu lokalnego towarów niebezpiecznych i zarejestrowanych po raz pierwszy przed dniem 31 grudnia 2001 r.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: ADR 2001: 9.2, 9.2.3.2, 9.2.3.3

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi w zakresie konstrukcji pojazdów podstawowych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Odstępstwo ma zastosowanie do pojazdów przeznaczonych do transportu lokalnego towarów niebezpiecznych (kategorie UN 1202, 1268, 1223, 1863, 2614, 1212, 1203, 1170, 1090, 1193, 1245, 1294, 1208, 1230, 3262 i 3257) zarejestrowanych po raz pierwszy przed dniem 31 grudnia 2001 r.

Pojazdy te powinny spełniać wymogi części 9 (rozdziały 9.2.1 do 9.2.6) załącznika B do dyrektywy 94/55/WE z następującymi wyjątkami.

Zgodność z wymogami podrozdziału 9.2.3.2 konieczna jest jedynie w przypadkach, gdy pojazd jest wyposażony przez producenta pojazdu w przeciwblokujący układ hamulcowy; musi on być wyposażony w układ hamowania długotrwałego określony w ppkt 9.2.3.3.1, ale niekoniecznie musi być zgodny z ppkt 9.2.3.3.2 i 9.2.3.3.3.

Zasilanie elektryczne tachografu powinno być doprowadzone poprzez przegrodę bezpieczeństwa dołączoną bezpośrednio do akumulatora (liczba marginalna 220 514), natomiast urządzenie elektryczne mechanizmu podnoszenia osi wózka kołowego należy zainstalować w miejscu, w którym było zainstalowane po raz pierwszy przez producenta pojazdu, a ponadto musi ono być odpowiednio chronione szczelną obudową (liczba marginalna 220 517).

W szczególności pojazdy-cysterny o masie maksymalnej mniejszej niż 4 tony przeznaczone do lokalnego transportu oleju opałowego (numer UN: 1202) powinny spełniać wymogi pkt 9.2.2.3, 9.2.2.6, 9.2.4.3 i 9.2.4.5, ale niekoniecznie pozostałe wymogi.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Τεχνικές Προδιαγραφές ήδη κυκλοφορούντων οχημάτων που διενεργούν εθνικές μεταφορές ορισμένων κατηγοριών επικινδύνων εμπορευμάτων (Wymagania techniczne dotyczące pojazdów będących już w eksploatacji, przeznaczonych do transportu lokalnego niektórych kategorii towarów niebezpiecznych).

Uwagi: Liczba przedmiotowych pojazdów jest mała, jeśli porówna się ją z całkowitą liczbą pojazdów już zarejestrowanych i w dodatku są one przeznaczone jedynie do transportu lokalnego. Forma wnioskowanego odstępstwa, wielkość rozważanego parku samochodowego oraz typ przewożonych towarów nie stwarzają problemu dla bezpieczeństwa drogowego.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

ES Hiszpania

RO–bi–ES–2

Przedmiot: Specjalny sprzęt do dystrybucji bezwodnego amoniaku.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 6.8.2.2.2

Treść załącznika do dyrektywy: W celu uniknięcia jakichkolwiek strat w ładunku w przypadku uszkodzenia osprzętu zewnętrznego (rur, bocznych urządzeń odcinających) wewnętrzny zawór odcinający i jego gniazdo muszą być chronione przed niebezpieczeństwem ich skręcenia przez naprężenia zewnętrzne lub powinny być tak skonstruowane, aby były odporne na działanie takich naprężeń. Musi istnieć możliwość zabezpieczenia urządzeń napełniających i spustowych (w tym kołnierzy lub korków gwintowanych) oraz ochronnych zaślepek (jeżeli występują) przed przypadkowym otwarciem.

Treść ustawodawstwa krajowego: Cysterny stosowane w rolnictwie do dystrybucji i stosowania bezwodnego amoniaku, które zostały wprowadzone do użytku przed dniem 1 stycznia 1997 r., mogą być wyposażone w zewnętrzny, zamiast wewnętrznego, osprzęt bezpieczeństwa, pod warunkiem że osprzęt ten zapewnia przynajmniej taką samą ochronę jak ściana cysterny.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Real Decreto 551/2006. Anejo 1. Apartado 3.

Uwagi: Przed dniem 1 stycznia 1997 r. rodzaj cysterny wyposażonej w zewnętrzny osprzęt bezpieczeństwa był używany wyłącznie w rolnictwie do dawkowania bezwodnego amoniaku bezpośrednio do gleby. Obecnie nadal używane są różne cysterny tego rodzaju. Cysterny te są rzadko napędzane, ładowane, przewożone drogą, są natomiast wykorzystywane wyłącznie do rozrzucania nawozów na dużych farmach.

Data utraty ważności: 29 lutego 2016 r.

FI Finlandia

RO–bi–FI–1

Przedmiot: Zmiana informacji w dokumencie przewozowym dotyczącym substancji wybuchowych.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1.2.1(a)

Treść załącznika do dyrektywy: Przepisy szczególne dla klasy 1.

Treść ustawodawstwa krajowego: W dokumencie przewozowym dozwolone jest podawanie liczby detonatorów (1 000 detonatorów odpowiada 1 kg materiałów wybuchowych) zamiast rzeczywistej masy substancji wybuchowych.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Liikenne- ja viestintäministeriön asetus vaarallisten aineiden kuljetuksesta tiellä (277/2002; 313/2003).

Uwagi: Informacja uznawana jest za wystarczającą dla transportu krajowego. Odstępstwo to jest stosowane głównie dla przemysłu materiałów wybuchowych w odniesieniu do małych ilości materiałów przewożonych w transporcie lokalnym.

Odstępstwo zarejestrowane przez Komisję pod nr 31.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–FI–2

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–SE–10.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego:

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–FI–3

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–DE–1.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego:

Data utraty ważności: 29 lutego 2016 r.

FR Francja

RO–bi–FR–1

Przedmiot: Stosowanie dokumentów z transportu morskiego jako dokumentów przewozowych w przewozach na krótkich odcinkach po rozładunku statku.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1

Treść załącznika do dyrektywy: Informacja podawana w dokumentach stosowanych jako dokumenty przewozowe dotyczące towarów niebezpiecznych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Dokumentu z transportu morskiego używa się jako dokumentu przewozowego w promieniu 15 km.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté du 1er juin 2001 relatif au transport des marchandises dangereuses par routeArticle 23-4.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–FR–3

Przedmiot: Transport stałych zbiorników zasobnikowych LPG (18).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Załączniki A i B

Treść ustawodawstwa krajowego: Transport stałych zbiorników zasobnikowych LPG podlega zasadom szczególnym. Stosowany tylko na krótkich odcinkach.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté du 1er juin 2001 relatif au transport des marchandises dangereuses par routeArticle 30.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–FR–4

Przedmiot: Warunki szczególne dotyczące szkolenia kierowców i homologacji pojazdów używanych w transporcie rolniczym (małe odległości).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 6.8.3.2; 8.2.1 i 8.2.2

Treść załącznika do dyrektywy: Wyposażenie cystern i szkolenie kierowców.

Treść ustawodawstwa krajowego:

Przepisy szczególne dotyczące homologacji pojazdów.

Szkolenie specjalne kierowców.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté du 1er juin 2001 relatif au transport des marchandises dangereuses par routeArticle 29-2Annex D4.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

HU Węgry

RO–bi-HU–1

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–SE–3

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: A nemzeti fejlesztési miniszter rendelete az ADR Megállapodás A és B Mellékletének belföldi alkalmazásáról

Data utraty ważności: 30 stycznia 2020 r.

IE Irlandia

RO–bi–IE–3

Przedmiot: Zwolnienie pozwalające na załadunek i rozładunek towarów niebezpiecznych, do którego odnosi się przepis szczególny CV1 w rozdziale 7.5.11 lub S1 w dziale 8.5, w miejscu publicznym bez specjalnego pozwolenia uzyskanego od właściwych organów.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 7.5 i 8.5

Treść załącznika do dyrektywy: Dodatkowe przepisy dotyczące załadunku, rozładunku i przeładunku.

Treść ustawodawstwa krajowego: Załadunek i rozładunek towarów niebezpiecznych w miejscu publicznym jest dozwolony bez specjalnego pozwolenia uzyskanego od właściwego organu w ramach odstępstwa od wymagań 7.5.11 lub 8.5.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Regulation 82(5) of the »Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations, 2004«.

Uwagi: W przypadku transportu krajowego, odbywającego się w obrębie danego państwa, przepis ten stanowi znaczne obciążenie dla właściwych organów.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–IE–6

Przedmiot: Zwolnienie z wymagania zawartego w ppkt 4.3.4.2.2, zgodnie z którym elastyczne rury napełniające i spustowe, które nie są na stałe przymocowane do ścianki zbiornika pojazdu-cysterny, mają być puste w czasie transportu.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 4.3

Treść załącznika do dyrektywy: Wykorzystanie pojazdów-cystern.

Treść ustawodawstwa krajowego: Nie wymaga się, aby zwoje elastycznych przewodów giętkich (w tym stałe przewody rurowe połączone z tymi przewodami), przymocowane do pojazdów-cystern biorących udział w dystrybucji detalicznej produktów naftowych oznaczonych numerami identyfikacyjnymi substancji UN 1011, UN 1202, UN 1223, UN 1863 i UN 1978, były puste podczas przewozu drogowego, pod warunkiem że podjęte są odpowiednie środki w celu zapobieżenia jakimkolwiek stratom ładunku.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Regulation 82(8) of the »Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations, 2004«.

Uwagi: Elastyczne przewody giętkie przymocowane do pojazdów-cystern prowadzących dostawy do domów muszą być zawsze pełne, nawet podczas transportu. System spustowy znany jest jako system »mokrej linii« wymagający tego, aby miernik i przewód giętki pojazdu-cysterny były zalane, dzięki czemu klient otrzymuje odpowiednią ilość produktu.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–IE–7

Przedmiot: Zwolnienie z niektórych wymagań określonych w pkt 5.4.0, ppkt 5.4.1.1.1 i pkt 7.5.11 ADR w odniesieniu do transportu luzem saletry amonowej o numerze UN 2067 z portów do odbiorców.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.0, 5.4.1.1.1 i 7.5.11

Treść załącznika do dyrektywy: Wymóg dotyczący oddzielnego dokumentu przewozowego określającego poprawną całkowitą ilość konkretnego ładunku dla każdej podróży oraz wymóg dotyczący czyszczenia pojazdu przed i po każdej podróży.

Treść ustawodawstwa krajowego: Proponowane odstępstwo mające na celu wprowadzenie modyfikacji wymagań ADR dotyczących dokumentu przewozowego oraz czyszczenia pojazdu; uwzględnienie praktycznej strony transportu hurtowego z portu do odbiorcy.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Proponowana zmiana do »Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations, 2004«.

Uwagi: Postanowienia ADR wymagają a) odrębnego dokumentu przewozowego określającego całkowitą masę przewożonych towarów niebezpiecznych w odniesieniu do danego ładunku; oraz b) stosowania przepisu szczególnego »CV24« dotyczącego czyszczenia w odniesieniu do wszystkich ładunków przewożonych pomiędzy portem i odbiorcą podczas rozładunku statku przewożącego ładunki luzem. Ponieważ transport ten jest transportem lokalnym i ponieważ dotyczy on rozładunku statku przewożącego ładunki luzem, w tym ładunki wieloelementowe (przeładowywane tego samego dnia lub w czasie kolejnych dni) tej samej substancji pomiędzy statkiem przewożącym ładunki luzem i odbiorcą; jednolity dokument przewozowy określający przybliżoną całkowitą masę każdego ładunku powinien być dokumentem wystarczającym, a stosowanie specjalnego przepisu »CV24« nie będzie konieczne.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–IE–8

Przedmiot: Transport towarów niebezpiecznych między terenami prywatnymi i innym pojazdem w bezpośrednim sąsiedztwie tych terenów lub pomiędzy dwiema częściami terenów prywatnych położonych w swoim bezpośrednim sąsiedztwie, ale oddzielonych drogą publiczną.

Odniesienie do załącznika do dyrektywy: sekcja I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Załączniki A i B.

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące przewozu drogowego towarów niebezpiecznych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Zaprzestanie stosowania regulacji, w przypadku gdy pojazd jest używany do przewozu towarów niebezpiecznych

a)

między terenami prywatnymi i innym pojazdem w bezpośrednim sąsiedztwie tych terenów; lub

b)

pomiędzy dwiema częściami terenów prywatnych położonych w swoim bezpośrednim sąsiedztwie, które mogą być oddzielone drogą publiczną,

pod warunkiem że transportu dokonuje się najbardziej bezpośrednią drogą.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: European Communities (Carriage of Dangerous Goods by Road and Use of Transportable Pressure Equipment) Regulations 2011 and 2013, Regulation 56.

Uwagi: W przypadku gdy towary są przewożone między dwoma częściami terenów prywatnych lub między terenami prywatnymi i powiązanym pojazdem, które są oddzielone drogą publiczną, mogą wystąpić różne sytuacje. Ta forma transportu nie stanowi przewozu towarów niebezpiecznych w zwykłym znaczeniu, a w związku z tym regulacje dotyczących przewozu towarów niebezpiecznych nie muszą być stosowane. Zob. również RO–bi–SE–3 i RO–bi–UK–1.

Data utraty ważności: 30 stycznia 2020 r.

LT Litwa

RO–bi–LT–1

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–EL–1.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Lietuvos Respublikos Vyriausybės 2000 m. kovo 23 d. nutarimas Nr. 337 »Dėl pavojingų krovinių vežimo kelių transportu Lietuvos Respublikoje« (uchwała rządu nr 337 w sprawie transportu drogowego towarów niebezpiecznych w Republice Litewskiej, przyjęta w dniu 23 marca 2000 r.).

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–LT–2

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–EL–2.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Lietuvos Respublikos Vyriausybės 2000 m. kovo 23 d. nutarimas Nr. 337 »Dėl pavojingų krovinių vežimo kelių transportu Lietuvos Respublikoje« (uchwała rządu nr 337 w sprawie transportu drogowego towarów niebezpiecznych w Republice Litewskiej, przyjęta w dniu 23 marca 2000 r.).

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

NL Niderlandy

RO–bi–NL–13

Przedmiot: Program dotyczący transportu domowych odpadów niebezpiecznych 2004.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 1.1.3.6, 3.3, 4.1.4, 4.1.6, 4.1.8, 4.1.10, 5.1.2, 5.4.0, 5.4.1, 5.4.3, 6.1, 7.5.4, 7.5.7, 7.5.9, 8 i 9

Treść załącznika do dyrektywy: Zwolnienia dotyczące określonych ilości; przepisy szczególne; użycie opakowań; użycie opakowań zbiorczych; dokumentacja; konstrukcja i badanie opakowań; załadunek, rozładunek i przeładunek; obsada; wyposażenie; eksploatacja; pojazdy i dokumentacja; konstrukcja i homologacja pojazdów.

Treść ustawodawstwa krajowego: 17 przepisów materialnych odnoszących się do transportu niewielkich ilości zebranych domowych odpadów niebezpiecznych. Biorąc pod uwagę niewielkie ilości w każdym przypadku oraz zróżnicowany charakter różnych substancji, nie jest możliwe prowadzenie operacji transportowych w pełnej zgodności z zasadami ADR. W związku z tym w ramach wymienionego wyżej programu proponuje się wersję uproszczoną, odbiegającą od niektórych postanowień ADR.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Program dotyczący transportu domowych odpadów niebezpiecznych 2004.

Uwagi: Program zorganizowano w celu umożliwienia osobom fizycznym oddawania niewielkich ilości odpadów chemicznych w jednym miejscu. Odnośne substancje obejmują pozostałości, takie jak odpady farb. Poziom zagrożenia minimalizuje się przez wybór środków transportu, w tym, między innymi, stosowanie specjalnych elementów do transportu i tabliczek »Zakaz palenia« oraz żółtej migającej lampy, dobrze widocznych dla ludności. Kwestią zasadniczą w odniesieniu do transportu jest zagwarantowanie bezpieczeństwa. Można to osiągnąć, np. transportując odnośne substancje w szczelnych opakowaniach, co pozwoli uniknąć rozproszenia bądź ryzyka wycieku toksycznych oparów lub ich gromadzenia się w pojeździe. Pojazd wyposażony jest w pojemniki odpowiednie do przechowywania różnych kategorii odpadów i zapewniające ochronę przed przetaczaniem się oraz przypadkowym przemieszczeniem, a także niezamierzonym otwarciem. Jednocześnie, pomimo niewielkich ilości przewożonych odpadów, w związku ze zróżnicowanym charakterem przedmiotowych substancji, osoba obsługująca transport musi posiadać świadectwo potwierdzające jej kompetencje zawodowe. Ze względu na brak wiedzy ze strony osób prywatnych w zakresie poziomów zagrożenia związanych z takimi substancjami, należy zapewnić instrukcje na piśmie, zgodnie z wymogami załącznika do programu.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

PT Portugalia

RO–bi–PT–1

Przedmiot: Dokumentacja przewozowa dla UN 1965.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące dokumentacji przewozowej.

Treść ustawodawstwa krajowego: Właściwą nazwę przewozową podaną w dokumencie przewozowym, zgodnie z sekcją 5.4.1 RPE (Regulamento Nacional de Transporte de Mercadorias Perigosas por Estrada), w przypadku przemysłowych gazów butanu i propanu objętych pozycją grupową »UN 1965 Mieszanina skroplonych węglowodorów gazowych, bez innych określeń«, przewożonych w butlach, można zastąpić następującymi innymi nazwami handlowymi:

»UN 1965 Butan« w przypadku mieszanin A, A01, A02 oraz A0, zgodnie z podsekcją 2.2.2.3 RPE, przewożonych w butlach;

»UN 1965 Propan« w przypadku mieszaniny C, zgodnie z podsekcją 2.2.2.3 RPE, przewożonej w butlach.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Despacho DGTT 7560/2004, z dnia 16 kwietnia 2004 r., na mocy art. 5 ust. 1 Decreto-Lei No 267-A/2003 z dnia 27 października.

Uwagi: Uznaje się znaczenie ułatwienia podmiotom gospodarczym wypełniania dokumentów przewozowych dotyczących towarów niebezpiecznych, pod warunkiem że takie ułatwienie nie narusza bezpieczeństwa prowadzonych działań.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–PT–2

Przedmiot: Dokumentacja przewozowa dotycząca pustych nieoczyszczonych cystern i kontenerów.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące dokumentacji przewozowej.

Treść ustawodawstwa krajowego: W przypadku powrotnego przewozu pustych cystern i kontenerów, w których przewożono towary niebezpieczne, dokument przewozowy określony w sekcji 5.4.1 RPE można zastąpić dokumentem przewozowym wydanym dla bezpośrednio poprzedzającego go przewozu dokonanego w celu dostawy tych towarów.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Despacho DGTT 15162/2004, z dnia 28 lipca 2004 r., na mocy art. 5 ust. 1 Decreto-Lei No 267-A/2003 z dnia 27 października.

Uwagi: Obowiązek polegający na posiadaniu przy przewozie pustych cystern i kontenerów, które zawierały towary niebezpieczne, dokumentu przewozowego zgodnego z RPE powoduje w niektórych przypadkach praktyczne trudności, które można ograniczyć do minimum bez naruszania bezpieczeństwa.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

SE Szwecja

RO–bi–SE–1

Przedmiot: Transport odpadów niebezpiecznych do zakładów unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 2, 5.2 i 6.1

Treść załącznika do dyrektywy: klasyfikacja, oznakowywanie i etykietowanie oraz wymogi w zakresie budowy i badania opakowań.

Treść ustawodawstwa krajowego: Ustawodawstwo obejmuje kryteria uproszczonej klasyfikacji, mniej restrykcyjne wymagania dotyczące konstrukcji i badania opakowań oraz zmienione wymagania dotyczące znakowania i etykietowania.

Zamiast klasyfikować odpady niebezpieczne zgodnie z ADR, kwalifikuje się je do różnych grup odpadów. Każda grupa odpadów zawiera substancje, które mogą, zgodnie z ADR, być pakowane razem (pakowanie mieszane).

Każde opakowanie zamiast numerem UN musi być oznaczone odpowiednim kodem grupy odpadów.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Särskilda bestämmelser om vissa inrikes transporter av farligt gods på väg och i terräng.

Uwagi: Przepisy te można stosować tylko w odniesieniu do przewozu odpadów niebezpiecznych z publicznych punktów recyklingu do zakładów unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–SE–2

Przedmiot: Nazwa i adres nadawcy w dokumencie przewozowym.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1.1

Treść załącznika do dyrektywy: Informacje ogólne wymagane w dokumencie przewozowym.

Treść ustawodawstwa krajowego: Ustawodawstwo krajowe stanowi, że nazwa i adres nadawcy nie są wymagane, jeśli zwraca się w ramach systemu dystrybucji puste, nieoczyszczone opakowanie.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Särskilda bestämmelser om vissa inrikes transporter av farligt gods på väg och i terräng.

Uwagi: W większości przypadków zwracane puste, nieoczyszczone opakowanie zawiera jeszcze małe ilości towarów niebezpiecznych.

Niniejsze odstępstwo jest stosowane głównie przez przemysł przy zwrotach pustych, nieoczyszczonych pojemników na gaz, które wymienia się na pełne pojemniki.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–SE–3

Przedmiot: Transport towarów niebezpiecznych w bliskim sąsiedztwie obiektu przemysłowego (lub obiektów przemysłowych), w tym transport drogami publicznymi między różnymi częściami obiektu (lub obiektów).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Załączniki A i B

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące transportu towarów niebezpiecznych po drogach publicznych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Transport w bliskim sąsiedztwie obiektu przemysłowego (lub obiektów przemysłowych), w tym transport drogami publicznymi między różnymi częściami tego obiektu (lub obiektów). Odstępstwa dotyczą etykietowania i oznaczania opakowań, dokumentów przewozowych, świadectwa kierowcy i świadectwa homologacji zgodnie z częścią 9.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Särskilda bestämmelser om vissa inrikes transporter av farligt gods på väg och i terräng.

Uwagi: Istnieje szereg sytuacji, w których towary niebezpieczne są przewożone między terenami położonymi po przeciwnych stronach drogi publicznej. Ta forma transportu nie stanowi przewozu towarów niebezpiecznych drogą prywatną i dlatego powinna wiązać się z odpowiednimi wymogami. Por. również z art. 6 ust. 14 dyrektywy 96/49/WE.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–SE–4

Przedmiot: Transport towarów niebezpiecznych zajętych przez organy władzy publicznej.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Załącznik A i B

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące transportu drogowego towarów niebezpiecznych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Odchylenia od przepisów są dopuszczalne w przypadkach uzasadnionych względami ochrony pracy, zagrożeniami związanymi z rozładunkiem, koniecznością przedstawienia dowodów itp.

Odstępstwa od przepisów są dopuszczalne jedynie przy zachowaniu zadowalającego poziomu bezpieczeństwa w warunkach normalnego przewozu.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Särskilda bestämmelser om vissa inrikes transporter av farligt gods på väg och i terräng.

Uwagi: Odstępstwa te mogą być stosowane jedynie przez organy zajmujące towary niebezpieczne.

Niniejsze odstępstwo odnosi się do transportu lokalnego, może nim być np. przewóz towarów zajętych przez policję, takich jak materiały wybuchowe lub skradziona własność. Problemem przy tego typu towarach jest brak pewności co do klasyfikacji. Poza tym towary te często nie są opakowane ani oznaczone, ani też nie mają etykiet zgodnie z ADR. Każdego roku ma miejsce kilkaset tego rodzaju przewozów dokonywanych przez policję. W przypadku przemycanego alkoholu wysokoprocentowego musi on być przewieziony z miejsca konfiskaty do miejsca składowania w celach dowodowych, a następnie do miejsca zniszczenia, przy czym te dwa ostatnie miejsca mogą być znacznie od siebie oddalone. Dozwolone odstępstwa są następujące: a) opakowanie nie musi mieć etykiety, b) nie muszą być stosowane opakowania homologowane. Jednakże każda paleta zawierająca tego rodzaju opakowania musi mieć odpowiednią etykietę. Wszystkie pozostałe wymogi muszą być spełnione. Każdego roku ma miejsce około 20 tego rodzaju przewozów.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–SE–5

Przedmiot: Transport towarów niebezpiecznych w obrębie i w bezpośredniej bliskości portów.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 8.1.2, 8.1.5, 9.1.2

Treść załącznika do dyrektywy: dokumenty przewożone w jednostkach transportowych; każda jednostka transportowa przewożąca towary niebezpieczne musi być wyposażona w określone urządzenia; homologacja pojazdów.

Treść ustawodawstwa krajowego:

Dokumenty (z wyjątkiem świadectwa kierowcy) nie muszą być przewożone w jednostce transportowej.

Jednostka transportowa nie musi być wyposażona w urządzenia określone w pkt 8.1.5.

Ciągniki nie muszą mieć świadectwa homologacji.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Särskilda bestämmelser om vissa inrikes transporter av farligt gods på väg och i terräng.

Uwagi: Porównaj art. 6 ust. 14 dyrektywy 96/49/WE.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–SE–6

Przedmiot: Świadectwo szkolenia kontrolera w zakresie ADR.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 8.2.1

Treść załącznika do dyrektywy: Kierowcy pojazdów muszą mieć ukończone kursy szkoleniowe.

Treść ustawodawstwa krajowego: Kontrolerzy dokonujący rocznych kontroli technicznych pojazdu nie muszą uczęszczać na kursy szkoleniowe wymienione w dziale 8.2 ani posiadać świadectwa szkolenia w zakresie ADR.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Särskilda bestämmelser om vissa inrikes transporter av farligt gods på väg och i terräng.

Uwagi: W niektórych przypadkach kontrolowane pojazdy podczas kontroli technicznej mogą przewozić jako ładunek towary niebezpieczne, np. nieoczyszczone, puste cysterny.

Wymogi w pkt 1.3 i 8.2.3 nadal mają zastosowanie.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–SE–7

Przedmiot: Dystrybucja lokalna towarów o numerach UN 1202, 1203 i 1223 w pojazdach cysternach.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1.1.6, 5.4.1.4.1

Treść załącznika do dyrektywy: W przypadku pustych, nieoczyszczonych cystern i zbiorników opis powinien być zgodny z pkt 5.4.1.1.6. Nazwę i adres kilku nadawców można podać w innych dokumentach.

Treść ustawodawstwa krajowego: W przypadku pustych, nieoczyszczonych cystern i zbiorników opis w dokumencie przewozowym zgodnie z pkt 5.4.1.1.6 nie jest wymagany, jeśli w pozycji »ilość substancji« w planie załadunku zaznaczono »0«. Nazwa i adres nadawców nie są wymagane w żadnym dokumencie znajdującym się w pojeździe.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Särskilda bestämmelser om vissa inrikes transporter av farligt gods på väg och i terräng.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–SE–9

Przedmiot: Transport lokalny dotyczący obszarów rolniczych lub placów budowy.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4, 6.8 i 9.1.2

Treść załącznika do dyrektywy: Dokument przewozowy; konstrukcja cystern; świadectwo homologacji.

Treść ustawodawstwa krajowego: Transport lokalny dotyczący obszarów rolniczych lub placów budowy nie musi spełniać niektórych przepisów:

a)

nie jest wymagane zgłoszenie towarów niebezpiecznych;

b)

starsze cysterny/kontenery zbudowane niezgodnie z przepisami 6.8, lecz zgodnie ze starszym ustawodawstwem krajowym i umieszczone na barakowozach mogą być nadal używane;

c)

starsze pojazdy-cysterny, które nie spełniają wymagań zawartych w dziale 6.7 bądź 6.8, przeznaczone do transportu substancji o numerach UN 1268, 1999, 3256 i 3257, z urządzeniami do układania nawierzchni drogowej lub bez takich urządzeń, mogą nadal być używane do transportu lokalnego i w bliskim sąsiedztwie robót drogowych;

d)

nie jest wymagane świadectwo homologacji dotyczące barakowozów i pojazdów-cystern z urządzeniami do kładzenia nawierzchni drogowej lub bez takich urządzeń.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Särskilda bestämmelser om vissa inrikes transporter av farligt gods på väg och i terräng.

Uwagi: Barakowóz jest rodzajem przyczepy kempingowej przeznaczonej dla załogi, wyposażonej w pomieszczenie dla załogi oraz w niehomologowaną cysternę/niehomologowany kontener z olejem napędowym przeznaczonym dla ciągników leśnych.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–SE–10

Przedmiot: Transport materiałów wybuchowych w cysternach.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 4.1.4

Treść załącznika do dyrektywy: Materiały wybuchowe mogą być pakowane tylko w opakowania zgodne z pkt 4.1.4.

Treść ustawodawstwa krajowego: Właściwy organ krajowy zatwierdza pojazdy przeznaczone do transportu materiałów wybuchowych w cysternach. Transport w zbiornikach dopuszczalny jest tylko dla materiałów wybuchowych wymienionych w przepisach lub na mocy specjalnego pozwolenia uzyskanego od właściwego organu.

Pojazd załadowany materiałami wybuchowymi w cysternach musi być oznaczony i etykietowany zgodnie z pkt 5.3.2.1.1, 5.3.1.1.2 i 5.3.1.4. Tylko jeden pojazd w jednostce transportowej może zawierać towary niebezpieczne.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Załącznik SSzczegółowe przepisy dotyczące drogowego transportu krajowego towarów niebezpiecznych wydane zgodnie z ustawą dotyczącą transportu towarów niebezpiecznych i szwedzkimi przepisami SÄIFS 1993:4.

Uwagi: Ma to zastosowanie tylko do transportu krajowego i jeżeli transport ten ma głównie charakter lokalny. Omawiane przepisy obowiązywały przed przystąpieniem Szwecji do Unii Europejskiej.

Tylko dwie firmy prowadzą transport materiałów wybuchowych w pojazdach-cysternach. W niedalekiej przyszłości planowane jest przejście na emulsje.

Dawne odstępstwo nr 84.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–SE–11

Przedmiot: Prawo jazdy

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 8.2

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące szkolenia załogi pojazdu.

Treść ustawodawstwa krajowego: Szkolenie kierowców nie jest dozwolone w przypadku pojazdów, o których mowa w pkt 8.2.1.1.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Załącznik SSzczegółowe przepisy dotyczące drogowego transportu krajowego towarów niebezpiecznych wydane zgodnie z ustawą dotyczącą transportu towarów niebezpiecznych.

Uwagi: Transport lokalny.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–SE–12

Przedmiot: Przewóz sztucznych ogni o numerze UN 0335.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Załącznik B, 7.2.4, V2 (1)

Treść załącznika do dyrektywy: Przepisy dotyczące użytkowania pojazdów EX/II i EX/III.

Treść ustawodawstwa krajowego: Przy przewozie sztucznych ogni o numerze UN 0335 przepis szczególny V2 (1) w pkt 7.2.4 ma zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy zawartość materiałów wybuchowych netto przekracza 3 000 kg (4 000 kg z przyczepą), pod warunkiem że sztuczne ognie zostały zaklasyfikowane jako UN 0335 zgodnie z domyślną klasyfikacją sztucznych ogni w tabeli w pkt 2.1.3.5.5 czternastego zmienionego wydania zaleceń ONZ dotyczących transportu towarów niebezpiecznych. Zalecenia dotyczące transportu towarów niebezpiecznych.

Klasyfikacji takiej dokonuje się za zgodą właściwego urzędu. Kontrola klasyfikacji odbywa się na jednostce transportowej.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Załącznik SSzczegółowe przepisy dotyczące drogowego transportu krajowego towarów niebezpiecznych wydane zgodnie z ustawą dotyczącą transportu towarów niebezpiecznych.

Uwagi: Przewóz sztucznych ogni jest ograniczony do dwóch krótkich okresów w ciągu roku, na przełomie roku oraz na przełomie kwietnia i maja. Przewóz od nadawcy do terminali może odbywać się bez większych problemów przy użyciu istniejącego parku pojazdów z homologacją EX. Jednak przewóz sztucznych ogni z terminali do punktów sprzedaży oraz nadwyżki towarów z powrotem do terminali jest ograniczony ze względu na brak pojazdów z homologacją EX. Przewoźnicy nie są zainteresowani inwestowaniem w tego rodzaju homologację, ponieważ nie mogą otrzymać zwrotu poniesionych nakładów. Stanowi to zagrożenie dla działalności nadawców przesyłek ze sztucznymi ogniami, którzy nie mogą wprowadzić swoich produktów na rynek.

Przy stosowaniu tego odstępstwa klasyfikacji sztucznych ogni należy dokonywać na podstawie domyślnej listy przedstawionej w zaleceniach ONZ, celem uzyskania jak najbardziej aktualnej klasyfikacji.

Podobny rodzaj wyjątku dotyczy towarów o numerze UN 0336 i został włączony do przepisu szczególnego 651 w pkt 3.3.1 ADR 2005.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

UK Zjednoczone Królestwo

RO–bi–UK–1

Przedmiot: Przejeżdżanie przez drogi publiczne pojazdów przewożących towary niebezpieczne (N8).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Załączniki A i B

Treść załącznika do dyrektywy: Wymagania dotyczące przewozu towarów niebezpiecznych po drogach publicznych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Niestosowanie przepisów dotyczących towarów niebezpiecznych w odniesieniu do ich przewozu na terenach prywatnych rozdzielonych drogą. W przypadku klasy 7 odstępstwa tego nie stosuje się do żadnego z przepisów rozporządzenia z 2002 r. dotyczącego materiałów radioaktywnych (transport drogowy).

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations 1996, reg. 3 Schedule 2(3)(b); Carriage of Explosives by Road Regulations 1996, reg. 3(3)(b).

Uwagi: Taka sytuacja może mieć miejsce, gdy towary są przewożone między terenami prywatnymi położonymi po obu stronach drogi. Przypadek taki nie stanowi przewozu towarów niebezpiecznych drogami publicznymi w normalnym znaczeniu tego terminu i w związku z tym nie powinien mieć tutaj zastosowania żaden z przepisów dotyczących towarów niebezpiecznych.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–UK–2

Przedmiot: Zwolnienie z zakazu otwierania przez kierowcę lub pomocnika kierowcy opakowań z towarami niebezpiecznymi w trakcie lokalnej dystrybucji z miejscowego składu dystrybucyjnego do detalisty lub użytkownika końcowego i od detalisty do użytkownika końcowego (z wyjątkiem klasy 7) (N11).

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 8.3.3

Treść załącznika do dyrektywy: Zakaz otwierania przez kierowcę lub pomocnika kierowcy opakowań z towarami niebezpiecznymi.

Treść ustawodawstwa krajowego: Zakaz otwierania opakowań doprecyzowany jest zastrzeżeniem: »Jeśli nie zezwolono na to obsługującemu pojazd«.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Carriage of Dangerous Goods by Road Regulations 1996, reg. 12 (3).

Uwagi: Jeśli potraktować dosłownie zakaz sformułowany w załączniku, może on spowodować poważne problemy w dystrybucji detalicznej.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–UK–3

Przedmiot: Alternatywne postanowienia dotyczące transportu skrzyń drewnianych zawierających towary o numerze UN 3065 z grupy opakowaniowej III

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: 1.4, 4.1, 5.2 i 5.3

Treść załącznika do dyrektywy: Wymagania dotyczące opakowania i etykietowania.

Treść ustawodawstwa krajowego: Zezwala na transport napojów alkoholowych o zawartości objętościowej powyżej 24 %, lecz nie więcej niż 70 %, alkoholu (grupa opakowaniowa III) w skrzyniach drewnianych niedopuszczonych przez ONZ bez etykiet ostrzegających o niebezpieczeństwie, pod warunkiem spełnienia bardziej rygorystycznych wymagań dotyczących ładunku i pojazdu.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2004: Regulation 7 (13) and (14).

Uwagi: Jest to produkt o wysokiej wartości objęty rządowym podatkiem akcyzowym, który musi być przewożony między gorzelnią a składami celnymi w bezpiecznych, zaplombowanych pojazdach z oznaczeniami rządowymi. Złagodzone zostają niektóre wymagania dotyczące opakowania i etykietowania ze względu na dodatkowe wymogi zapewnienia bezpieczeństwa.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–UK–4

Przedmiot: Przyjęcie RO–bi–SE–12.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2007 Part 1.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RO–bi–UK–5

Przedmiot: Zbiórka zużytych baterii w celu unieszkodliwienia lub recyklingu.

Odniesienie do sekcji I.1 załącznika I do dyrektywy 2008/68/WE: Załączniki A i B

Treść załącznika do dyrektywy: Przepis szczególny 636.

Treść ustawodawstwa krajowego: Zezwala się na następujące alternatywne warunki dotyczące przepisu szczególnego 636 rozdziału 3.3:

Zużyte ogniwa i baterie litowe (numery UN 3090 i UN 3091), zbierane i przygotowywane do przewozu w celu unieszkodliwienia z punktu zbiórki dla konsumentów do zakładu przetwarzania pośredniego, wraz z innymi ogniwami lub bateriami nielitowymi (numery UN 2800 i UN 3028), nie podlegają innym postanowieniom ADR, jeżeli spełniają następujące warunki:

 

są zapakowane w bębny IH2 lub skrzynie 4H2 zgodne z poziomem wydajności grupy pakowania II dla ciał stałych,

 

baterie litowo-jonowe nie stanowią więcej niż 5 % zawartości każdego opakowania,

 

maksymalna masa brutto każdego opakowania nie przekracza 25 kg,

 

całkowita ilość opakowań na jednostkę transportową nie przekracza 333 kg,

 

nie wolno przewozić innych towarów niebezpiecznych.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment 2007 part 1.

Uwagi: Punkty zbiórki dla konsumentów znajdują się zazwyczaj w punktach sprzedaży detalicznej i szkolenie dużej liczby osób w zakresie segregacji i pakowania zużytych baterii zgodnie z ADR nie byłoby praktyczne. System brytyjski będzie funkcjonował zgodnie z wytycznymi brytyjskiego programu działań dotyczącego odpadów i zasobów i obejmował będzie dostarczanie odpowiednich opakowań zgodnych z ADR oraz właściwych instrukcji.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.”

;

2)

załącznik II sekcja II.3 otrzymuje brzmienie:

„II.3.   Odstępstwa krajowe

Odstępstwa dla państw członkowskich dotyczące transportu towarów niebezpiecznych na terytorium tych państw na podstawie art. 6 ust. 2 dyrektywy 2008/68/WE.

Numeracja odstępstw: RA-a/bi/bii-MS-nn

RA= transport kolejowy

a/bi/bii= art. 6 ust. 2 lit. a)/lit. b) ppkt (i)/lit. b) ppkt (ii)

MS= skrót nazwy państwa członkowskiego

nn= liczba porządkowa

Na podstawie art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy 2008/68/WE

DE Niemcy

RA–a–DE–2

Przedmiot: Pozwolenie na stosowanie opakowań kombinowanych.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 4.1.10.4 MP2

Treść załącznika do dyrektywy: zakaz stosowania opakowań kombinowanych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Klasy 1.4S, 2, 3 oraz 6.1; pozwolenie na stosowanie opakowań kombinowanych w przypadku przedmiotów ujętych w klasie 1.4S (naboje do broni ręcznej), aerozoli (klasa 2) oraz materiałów czyszczących i do obróbki ujętych w klasach 3 i 6.1 (wymienione numery UN), stanowiących zestawy przeznaczone do sprzedaży w opakowaniu kombinowanym w grupie opakowaniowej II oraz w małych ilościach.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Gefahrgut-AusnahmeverordnungGGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350); Ausnahme 21.

Uwagi: Lista nr 30*, 30a, 30b, 30c, 30d, 30e, 30f, 30 g.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

FR Francja

RA–a–FR–3

Przedmiot: Transport na potrzeby przewoźnika kolejowego.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 5.4.1

Treść załącznika do dyrektywy: Informacja dotycząca materiałów niebezpiecznych podawana w liście przewozowym.

Treść ustawodawstwa krajowego: Transport na potrzeby przewoźnika kolejowego w ilościach nieprzekraczających limitów określonych w podrozdziale 1.1.3.6 nie podlega obowiązkowi zgłoszenia ładunku.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté du 5 juin 2001 relatif au transport des marchandises dangereuses par chemin de ferArticle 20.2.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RA–a–FR–4

Przedmiot: Zwolnienie z etykietowania niektórych wagonów pocztowych.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 5.3.1

Treść załącznika do dyrektywy: Obowiązek umieszczania etykiet na ścianach wagonów.

Treść ustawodawstwa krajowego: W etykiety muszą być zaopatrzone tylko wagony pocztowe przewożące ponad 3 t materiału w tej samej klasie (innej niż 1, 6.2 lub 7).

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Arrêté du 5 juin 2001 relatif au transport des marchandises dangereuses par chemin de ferArticle 21.1.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

SE Szwecja

RA–a–SE–1

Przedmiot: Wagon kolejowy przewożący towary niebezpieczne jako towary ekspresowe nie musi być oznakowany etykietami.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 5.3.1

Treść załącznika do dyrektywy: Wagony kolejowe przewożące towary niebezpieczne muszą mieć etykiety.

Treść ustawodawstwa krajowego: Wagon kolejowy przewożący towary niebezpieczne jako towary ekspresowe nie musi być oznakowany etykietami.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Särskilda bestämmelser om vissa inrikes transporter av farligt gods på väg och i terräng.

Uwagi: RID określa ograniczenia ilościowe dla towarów oznaczonych jako ekspresowe. Dlatego jest to kwestia niewielkich ilości.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

UK Zjednoczone Królestwo

RA–a–UK–1

Przedmiot: Przewóz towarów zawierających materiały promieniotwórcze stanowiące niewielkie zagrożenie, takich jak zegary, zegarki, czujniki dymu, tarcze kompasów.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: Większość wymagań RID

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące przewozu materiałów klasy 7.

Treść ustawodawstwa krajowego: Całkowite zwolnienie z przepisów krajowych w zakresie niektórych produktów handlowych zawierających ograniczone ilości materiałów promieniotwórczych.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Packaging, Labelling and Carriage of Radioactive Material by Rail Regulations 1996, reg. 2(6) (as amended by Schedule 5 of the Carriage of Dangerous Goods (Amendment) Regulations 1999).

Uwagi: Odstępstwo to jest środkiem krótkoterminowym, potrzebnym do chwili włączenia do RID zmian podobnych do przepisów IAEA.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RA–a–UK–2

Przedmiot: Złagodzenie ograniczeń w zakresie transportu mieszanych ładunków materiałów wybuchowych oraz materiałów wybuchowych z innymi towarami niebezpiecznymi, w wagonach, pojazdach i kontenerach (N4/5/6).

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 7.5.2.1 i 7.5.2.2

Treść załącznika do dyrektywy: Ograniczenia w zakresie niektórych typów ładunków mieszanych.

Treść ustawodawstwa krajowego: Ustawodawstwo krajowe jest mniej restrykcyjne w zakresie mieszanych ładunków materiałów wybuchowych, pod warunkiem że tego rodzaju transport może być wykonany bez ryzyka.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Packaging, Labelling and Carriage of Radioactive Material by Rail Regulations 1996, reg. 2(6) (as amended by Schedule 5 of the Carriage of Dangerous Goods (Amendment) Regulations 1999).

Uwagi: Zjednoczone Królestwo pragnie dopuścić kilka wersji zasad dotyczących równoczesnego przewozu materiałów wybuchowych o różnym charakterze oraz materiałów wybuchowych razem z innymi towarami niebezpiecznymi. Każda wersja będzie mieć ograniczenia ilościowe dotyczące jednego lub wielu elementów składowych ładunku i będzie dopuszczona jedynie pod warunkiem, że »przedsięwzięto wszelkie uzasadnione, wykonalne praktycznie środki celem uniemożliwienia stykania się materiałów wybuchowych lub stwarzania zagrożenia w inny sposób przez wszelkie tego rodzaju towary«.

Przykłady wersji, które chce dopuścić Zjednoczone Królestwo:

1.

Materiały wybuchowe o numerach 0029, 0030, 0042, 0065, 0081, 0082, 0104, 0241, 0255, 0267, 0283, 0289, 0290, 0331, 0332, 0360 lub 0361 można przewozić w tym samym pojeździe z towarami niebezpiecznymi o numerze UN 1942. Ilość towaru o numerze UN 1942, który może być dopuszczony do przewozu, ogranicza się przez uznanie go za materiał wybuchowy 1.1D.

2.

Materiały wybuchowe o numerach UN 0191, 0197, 0312, 0336, 0403, 0431 lub 0453 można przewozić w tym samym pojeździe z towarami niebezpiecznymi (z wyjątkiem gazów łatwopalnych, substancji zakaźnych i substancji toksycznych) dla kategorii transportu 2 lub z towarami niebezpiecznymi dla kategorii transportu 3 lub dla dowolnej ich kombinacji, pod warunkiem że całkowita masa lub objętość towarów niebezpiecznych dla kategorii transportu 2 nie przekracza 500 kg lub 500 l, a całkowita masa netto tego rodzaju materiałów wybuchowych nie przekracza 500 kg.

3.

Materiały wybuchowe o oznaczeniu 1.4G można przewozić z płynami i gazami łatwopalnymi dla kategorii transportu 2 lub z gazami niepalnymi i nietoksycznymi dla kategorii transportu 3 lub dla dowolnej ich kombinacji w tym samym pojeździe, pod warunkiem że całkowita masa lub objętość towarów niebezpiecznych razem wziętych nie przekracza 200 kg lub 200 litrów, a całkowita masa netto materiałów wybuchowych nie przekracza 20 kg.

4.

Artykuły wybuchowe o numerach w klasyfikacji UN 0106, 0107 lub 0257 można przewozić z artykułami wybuchowymi z grup zgodności D, E lub F, których są one składnikami. Całkowita ilość materiałów wybuchowych o numerach UN 0106, 0107 lub 0257 nie może przekraczać 20 kg.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RA–a–UK–3

Przedmiot: Dopuszczenie różnej maksymalnej całkowitej ilości na jednostkę transportową dla towarów klasy 1 w kategoriach 1 i 2 tabeli w pkt 1.1.3.1.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 1.1.3.1

Treść załącznika do dyrektywy: Zwolnienia odnoszące się do charakteru przewozu.

Treść ustawodawstwa krajowego: Ustanowienie zasad dotyczących zwolnień w zakresie ograniczeń ilościowych i mieszanych ładunków materiałów wybuchowych.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2004: Regulation 3(7)(b).

Uwagi: Dopuszczenie różnych limitów ilościowych i mnożników dla ładunków mieszanych w odniesieniu do towarów klasy 1, a mianowicie »50« dla kategorii 1 i »500« dla kategorii 2. Przy obliczaniu ładunków mieszanych stosuje się mnożniki »20« dla kategorii transportu 1 i »2« dla kategorii transportu 2.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RA–a–UK–4

Przedmiot: Przyjęcie RA–a–FR–6.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 5.3.1.3.2

Treść załącznika do dyrektywy: Złagodzenie wymogów w zakresie oznaczania plakietkami w transporcie kombinowanym.

Treść ustawodawstwa krajowego: Wymóg dotyczący umieszczania plakietek nie dotyczy przypadków, gdy plakietki pojazdu są wyraźnie widoczne.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2004: Regulation 7(12).

Uwagi: Takie przepisy krajowe zawsze obowiązywały w Zjednoczonym Królestwie.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RA–a–UK–5

Przedmiot: Dystrybucja towarów w opakowaniach wewnętrznych do detalistów lub użytkowników (z wyjątkiem towarów klasy 1, 4.2, 6.2 i 7) z miejscowych składów dystrybucyjnych do detalistów lub użytkowników oraz od detalistów do użytkowników końcowych.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 6.1

Treść załącznika do dyrektywy: Wymogi dotyczące konstrukcji i badania opakowań.

Treść ustawodawstwa krajowego: Nie wymaga się przydzielania opakowaniom oznaczeń RID/ADR ani UN.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: The Carriage of Dangerous Goods and Use of Transportable Pressure Equipment Regulations 2007: Regulation 26.

Uwagi: Wymagania RID są nieodpowiednie dla końcowych etapów przewozu ze składu dystrybucyjnego do detalisty lub użytkownika, bądź od detalisty do użytkownika końcowego. Celem tego odstępstwa jest umożliwienie przewozu naczyń wewnętrznych z towarami przeznaczonymi do dystrybucji detalicznej na kolejowym etapie dystrybucji lokalnej bez opakowania zewnętrznego.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

Na podstawie art. 6 ust. 2 lit. b) ppkt (i) dyrektywy 2008/68/WE

DE Niemcy

RA–bi–DE–2

Przedmiot: Transport opakowanych odpadów niebezpiecznych.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 1 do 5

Treść załącznika do dyrektywy: Klasyfikacja, pakowanie i znakowanie.

Treść ustawodawstwa krajowego: Klasy od 2 do 6.1, 8 i 9: Opakowania kombinowane i transport niebezpiecznych odpadów w opakowaniach i DPPL; odpady muszą być zapakowane w opakowania wewnętrzne (w formie, w jakiej zostały zebrane) i zaklasyfikowane do określonych grup odpadów (w celu uniknięcia niebezpiecznych reakcji w obrębie grupy odpadów); wykorzystanie specjalnych pisemnych instrukcji odnoszących się do grup odpadów i stosowanych jako list przewozowy; zbiórka odpadów domowych i laboratoryjnych itp.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Gefahrgut-AusnahmeverordnungGGAV 2002 vom 6.11.2002 (BGBl. I S. 4350); Ausnahme 20.

Uwagi: Lista nr 6*.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RA–bi–DE–3

Przedmiot: Transport lokalny towarów kategorii UN 1381 (fosfor, żółty, w wodzie), klasa 4.2, grupa opakowaniowa I, w kolejowych wagonach-cysternach.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 6.8, 6.8.2.3

Treść załącznika do dyrektywy: Przepisy dotyczące konstrukcji cystern i wagonów-cystern. Przepisy działu 6.8 podrozdział 6.8.2.3 wymagają homologacji typu dla cystern przewożących substancje o numerze UN 1381 (fosfor, żółty, w wodzie).

Treść ustawodawstwa krajowego: Transport lokalny substancji o numerze UN 1381 (fosfor, żółty, w wodzie), klasa 4.2, grupa pakowania I, na niewielkich odległościach (z Sassnitz-Mukran do Lutherstadt Wittenberg-Piesteritz i Bitterfeld) w kolejowych wagonach-cysternach skonstruowanych zgodnie z rosyjskimi normami. Transport towarów podlega dodatkowym przepisom eksploatacyjnym określonym przez właściwe organy ds. bezpieczeństwa.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Ausnahme Eisenbahn-Bundesamt Nr. E 1/92.

Data utraty ważności: 30 stycznia 2020 r. (zezwolenie przedłużone)

DK Dania

RA–bi–DK–1

Przedmiot: Przewóz towarów niebezpiecznych w tunelach.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 7.5

Treść załącznika do dyrektywy: Załadunek, rozładunek i odległości ochronne.

Treść ustawodawstwa krajowego: Ustawodawstwo określa przepisy alternatywne wobec przepisów zawartych w sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE w odniesieniu do przewozu przez tunel kolejowy w cieśninie Wielki Bełt. Wspomniane alternatywne przepisy odnoszą się jedynie do objętości ładunku oraz odległości między ładunkami towarów niebezpiecznych.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Bestemmelser om transport af eksplosiver i jernbanetunnelerne på Storebælt og Øresund, 15 lutego 2005 r.

Uwagi:

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

RA–bi–DK–2

Przedmiot: Przewóz towarów niebezpiecznych w tunelach.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 7.5

Treść załącznika do dyrektywy: Załadunek, rozładunek i odległości ochronne.

Treść ustawodawstwa krajowego: Ustawodawstwo określa przepisy alternatywne wobec przepisów zawartych w sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE w odniesieniu do przewozu przez tunel kolejowy w cieśninie Øresund. Wspomniane alternatywne przepisy odnoszą się jedynie do objętości ładunku oraz odległości między ładunkami towarów niebezpiecznych.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Bestemmelser om transport af eksplosiver i jernbanetunnelerne på Storebælt og Øresund, 15 lutego 2005 r.

Uwagi:

Data utraty ważności: 29 lutego 2016 r.

CZ Republika Czeska

(odstępstwo utraciło ważność)

SE Szwecja

RA–bi–SE–1

Przedmiot: Transport odpadów niebezpiecznych do zakładów unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 2, 5.2 i 6.1

Treść załącznika do dyrektywy: klasyfikacja, oznakowywanie i etykietowanie oraz wymogi w zakresie budowy i badania opakowań.

Treść ustawodawstwa krajowego: Ustawodawstwo obejmuje kryteria uproszczonej klasyfikacji, mniej restrykcyjne wymagania dotyczące konstrukcji i badania opakowań oraz zmienione wymagania dotyczące znakowania i etykietowania. Zamiast klasyfikować odpady niebezpieczne zgodnie z RID, kwalifikuje się je do różnych grup odpadów. Każda grupa odpadów zawiera substancje, które mogą, zgodnie z RID, być pakowane razem (pakowanie mieszane). Każde opakowanie zamiast numerem UN musi być oznaczone odpowiednim kodem grupy odpadów.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Särskilda bestämmelser om vissa inrikes transporter av farligt gods på väg och i terräng.

Uwagi: Przepisy te można stosować tylko do przewozu odpadów niebezpiecznych z publicznych punktów recyklingu do zakładów unieszkodliwiania odpadów niebezpiecznych.

Data utraty ważności: 30 czerwca 2015 r.

Na podstawie art. 6 ust. 2 lit. b) ppkt (ii) dyrektywy 2008/68/WE

DE Niemcy

RA–bii–DE–1

Przedmiot: Transport lokalny substancji o numerze UN 1051 (cyjanowodór, stabilizowany, ciekły, zawierający mniej niż 1 % wody), w wagonach-cysternach, objęty odstępstwem od przepisów sekcji II.1 pkt 4.3.2.1.1 w załączniku II do dyrektywy 2008/68/WE.

Odniesienie do załącznika II sekcja II.1 do dyrektywy 2008/68/WE: 3.2, 4.3.2.1.1.

Treść załącznika do dyrektywy: Zakaz transportu substancji o numerze UN 1051 (cyjanowodór, stabilizowany, ciekły, zawierający mniej niż 1 % wody).

Treść ustawodawstwa krajowego: Lokalny transport kolejowy na dokładnie wyznaczonych trasach w ramach określonego procesu przemysłowego i pod ścisłą kontrolą, w jasno określonych warunkach. Transport odbywa się w wagonach-cysternach specjalnie dopuszczonych w tym celu, których konstrukcja i wyposażenie są stale dostosowywane zgodnie z najnowszymi technologiami bezpieczeństwa (np. wyposażenie w zderzaki zgodnie z TE 22). Operacja transportowa jest regulowana szczegółowo poprzez dodatkowe przepisy w zakresie bezpieczeństwa eksploatacji w porozumieniu z odpowiednimi organami ds. bezpieczeństwa i zapobiegania niebezpieczeństwom oraz monitorowana przez właściwe organy nadzoru.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Odstępstwo nr E 1/97 (czwarta zmieniona wersja), Federalny Urząd ds. Kolei.

Termin ważności: 1 stycznia 2017 r.

DE Niemcy

RA–bii–DE–2

Przedmiot: Transport lokalny na wyznaczonych trasach substancji oznaczonej numerem UN 1402 (węglik wapnia), grupa pakowania I, w pojemnikach na wagonach.

Odniesienie do sekcji II.1 załącznika II do dyrektywy 2008/68/WE: 3.2, 7.3.1.1

Treść załącznika do dyrektywy: Przepisy ogólne dotyczące transportu luzem. Dział 3.2 tabela A nie zezwala na przewóz węglika wapnia luzem.

Treść ustawodawstwa krajowego: Lokalny transport kolejowy substancji oznaczonej numerem UN 1402 (węglik wapnia), grupa pakowania I, na ściśle wyznaczonych trasach, w ramach określonego procesu przemysłowego i pod ścisłą kontrolą, w jasno określonych warunkach. Ładunki są przewożone w specjalnie skonstruowanych pojemnikach umieszczanych w wagonach. Transport towarów podlega dodatkowym przepisom eksploatacyjnym określonym przez właściwe organy ds. bezpieczeństwa.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Ausnahme Eisenbahn-Bundesamt Nr. E 3/10.

Data utraty ważności: 15 stycznia 2018 r.”

;

3)

załącznik III sekcja III.3 otrzymuje brzmienie:

„III.3.   Odstępstwa krajowe

Odstępstwa dla państw członkowskich dotyczące transportu towarów niebezpiecznych na terytorium tych państw na podstawie art. 6 ust. 2 dyrektywy 2008/68/WE.

Numeracja odstępstw: IW-a/bi/bii-MS-nn

IW= śródlądowe drogi wodne

a/bi/bii= art. 6 ust. 2 lit. a)/lit. b) ppkt (i)/lit. b) ppkt (ii)

MS= skrót nazwy państwa członkowskiego

nn= liczba porządkowa

Na podstawie art. 6 ust. 2 lit. b) ppkt (i) dyrektywy 2008/68/WE

BG Bułgaria

IW–bi–BG–1

Przedmiot: Klasyfikacja i inspekcja bunkierek.

Odniesienie do sekcji III.1 załącznika III do dyrektywy 2008/68/WE: Rozdział 1.15

Treść załącznika do dyrektywy: Przepisy rozdziału 1.15 (Uznawanie towarzystw klasyfikacyjnych) wymagają, aby towarzystwo klasyfikacyjne, które ma zostać uznane na mocy tych przepisów, rozpoczęło procedurę uznania określoną w sekcji 1.15.2.

Treść ustawodawstwa krajowego: Zezwala się na przeprowadzenie klasyfikacji i inspekcji bunkierek przewożących produkty naftowe, prowadzących działalność na wodach bułgarskich portów rzecznych lub na innych obszarach podlegających bezpośredniej jurysdykcji tych portów, przez towarzystwo klasyfikacyjne, które nie zostało uznane zgodnie z rozdziałem 1.15 sekcji III.1 załącznika III do dyrektywy 2008/68/WE, pod warunkiem że nie zagraża to bezpieczeństwu.

Początkowe odniesienie do ustawodawstwa krajowego: Наредба № 16 от 20 юни 2006 г. за обработка и превоз на опасни товари по море и по вътрешни водни пътища; Наредба № 4 от 9 януари 2004 г. за признаване на организации за извършване на прегледи на кораби и корабопритежатели (rozporządzenie nr 16 z dnia 20 czerwca 2006 r. w sprawie obchodzenia się z materiałami niebezpiecznymi i ich przewozu drogą morską i żeglugą śródlądową; Rozporządzenie nr 4 z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie uznawania towarzystw dokonujących przeglądów statków i kontroli właścicieli statków).

Uwagi: Odstępstwo ma zastosowanie wyłącznie do statków działających na terenie portu lub na innych obszarach podlegających bezpośredniej jurysdykcji tych portów.

Data utraty ważności: 15 stycznia 2018 r.”

.

18.2.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 44/40


DECYZJA KOMISJI (UE) 2015/218

z dnia 7 maja 2014 r.

w sprawie pomocy państwa SA.29786 (ex N 633/09), SA.33296 (11/N), SA.31891 (ex N 553/10), N 241/09, N 160/10 i SA.30995 (ex C 25/10) wdrożonej przez Irlandię na restrukturyzację Allied Irish Banks plc i EBS Building Society

(notyfikowana jako dokument nr C(2014) 2638)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

(1)

Allied Irish Banks, plc („AIB”) i EBS Building Society („EBS”) otrzymały indywidualną pomoc państwa, co zgłoszono Komisji w ramach oddzielnych postępowań. EBS i AIB połączyły się w dniu 1 lipca 2011 r. („Bank”), a Komisja dokonała oceny pomocy udzielonej Bankowi w oddzielnym postępowaniu. W związku z tym istnieją trzy postępowania dotyczące pomocy państwa związanej odpowiednio z AIB, EBS i podmiotem powstałym w wyniku połączenia.

1.1.   AIB

(2)

Decyzją z dnia 12 maja 2009 r. Komisja tymczasowo zatwierdziła (2) zastrzyk kapitałowy w wysokości 3,5 mld EUR dla AIB w formie nowych akcji uprzywilejowanych Tier I na podstawie kilku zobowiązań, w tym zobowiązania do złożenia planu restrukturyzacji w terminie sześciu miesięcy od chwili dokapitalizowania.

(3)

W wyniku tego początkowego zastrzyku kapitałowego władze irlandzkie przedstawiły w dniu 13 listopada 2009 r. wstępny plan restrukturyzacji dotyczący AIB, po czym miały miejsce kilkukrotne wymiany informacji. W dniu 4 maja 2010 r. władze irlandzkie przedłożyły uaktualniony plan restrukturyzacji, w wyniku którego znów nastąpiło kilka wymian informacji między Komisją a Irlandią.

(4)

Decyzją z dnia 21 grudnia 2010 r. Komisja tymczasowo zatwierdziła (3) ratunkowy zastrzyk kapitałowy w wysokości 9,8 mld EUR w formie akcji zwykłych, w oczekiwaniu na zatwierdzenie przez Komisję skorygowanego planu restrukturyzacji, z uwzględnieniem dalszej pomocy udzielonej AIB. Zastrzyk kapitałowy zaplanowano w dwóch etapach: (i) 3,7 mld EUR miało zostać udostępnione do 31 grudnia 2010 r., a (ii) 6,1 mld EUR w lutym 2011 r. (4).

(5)

Pierwsza rata zatwierdzonego dokapitalizowania została wypłacona przez państwo irlandzkie pod koniec grudnia 2010 r., natomiast drugi zastrzyk zaplanowany na luty 2011 r. nie został zrealizowany (5).

1.2.   EBS

(6)

Decyzją z dnia 2 czerwca 2010 r. (6) Komisja tymczasowo zezwoliła na dokapitalizowanie EBS jako pomoc nadzwyczajną, w oczekiwaniu na zatwierdzenie przez Komisję planu restrukturyzacji. Władze Irlandii przedłożyły plan w dniu 31 maja 2010 r.

(7)

W dniu 11 października 2010 r. Komisja podjęła decyzję o wszczęciu postępowania określonego w art. 108 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („Traktat”) w odniesieniu do planu restrukturyzacji dla EBS przedłożonego przez Irlandię („decyzja o wszczęciu postępowania”) (7), ponieważ Komisja miała wątpliwości co do zgodności tego planu restrukturyzacji i powiązanych środków pomocy z rynkiem wewnętrznym w świetle komunikatu Komisji w sprawie przywrócenia rentowności i oceny środków restrukturyzacyjnych stosowanych w sektorze finansowym w dobie kryzysu zgodnie z regułami pomocy państwa  (8) („komunikat w sprawie restrukturyzacji”).

(8)

Do Komisji wpłynęły uwagi od EBS i dwóch innych zainteresowanych stron.

(9)

W lipcu 2011 r. EBS połączyła się z AIB i stała się w pełni zintegrowaną jednostką zależną Banku. W wyniku tego EBS przestała istnieć jako niezależna jednostka. Dlatego też decyzja o wszczęciu postępowania odnosząca się do EBS jako niezależnej jednostki stała się nieskuteczna, a Komisja podjęła decyzję o niekontynuowaniu tego postępowania.

1.3.   WSPÓLNE POSTĘPOWANIE

(10)

W dniu 31 marca 2011 r. irlandzki Minister Finansów ogłosił, że irlandzki system bankowy zostanie poddany reorganizacji w oparciu o dwa banki-filary: Bank of Ireland („BoI”) i AIB (9). Ogłosił on także, że w tej sytuacji EBS połączy się z AIB w celu stworzenia instytucji będącej drugim filarem.

(11)

Decyzją z dnia 15 lipca 2011 r. Komisja zatwierdziła (10) połączony pakiet ratunkowy dla Banku w wysokości do 13,1 mld EUR, w oczekiwaniu na zatwierdzenie planu restrukturyzacji, który powinien uwzględnić tę dalszą udzieloną pomoc.

(12)

W dniu 28 września 2012 r. Irlandia zgłosiła plan restrukturyzacji Banku (11).

(13)

W okresie od października 2012 r. do marca 2014 r. Komisja i władze irlandzkie regularnie wymieniały informacje. Komisja wielokrotnie zwracała się o udzielenie informacji, a Irlandia złożyła szereg dodatkowych materiałów (12).

2.   FAKTY

2.1.   OPIS BENEFICJENTÓW

2.1.1.   AIB

(14)

Szczegółowy opis AIB zawarto w sekcji II.1 decyzji Komisji dotyczącej pierwszego dokapitalizowania Banku z dnia 12 maja 2009 r. (13). Poniżej przedstawiono krótkie podsumowanie.

(15)

W latach poprzedzających kryzys finansowy AIB był grupą świadczącą zdywersyfikowane usługi finansowe, oferującą pełny zakres usług bankowych dla ludności i dla przedsiębiorstw. W 2008 r. jego suma bilansowa wynosiła 182 mld EUR. Był to jeden z dwóch największych banków w Irlandii z udziałem w rynku wynoszącym około 35 % dla indywidualnych rachunków bieżących, 27 % dla kredytów hipotecznych, 46 % dla oszczędności i 41 % dla rachunków bieżących MŚP.

(16)

Przed kryzysem AIB szybko rozszerzał działalność, ze szczególnym naciskiem na nowe kredyty dla irlandzkiego rynku nieruchomości i silne uzależnienie od finansowania z rynku międzybankowego. Kiedy wybuchł światowy kryzys finansowy, który szczególnie mocno uderzył w irlandzką gospodarkę – a w szczególności w irlandzki rynek nieruchomości – słabość modelu biznesu reprezentowanego przez AIB stała się oczywista, a konieczność wsparcia ze strony państwa – nieunikniona.

(17)

W lipcu 2011 r. dokonano połączenia AIB z EBS.

2.1.2.   EBS

(18)

Szczegółowy opis EBS zawarto w sekcji 2.1.2 decyzji Komisji dotyczącej nadzwyczajnego dokapitalizowania EBS/AIB z dnia 15 lipca 2011 r. (14). W poniższych motywach przedstawiono skrótowe podsumowanie.

(19)

W latach poprzedzających kryzys finansowy EBS była największą oszczędnościową kasą mieszkaniową w Irlandii i ósmą pod względem wielkości instytucją finansową prowadzącą działalność w Irlandii, o całkowitej wartości aktywów wynoszącej 21,5 mld EUR w 2009 r. Oszczędnościowe kasy mieszkaniowe są organizacjami wzajemnymi, które nie mają udziałowców, lecz są własnością swoich członków, będących jednocześnie klientami. Ich celem jest gromadzenie depozytów i udzielanie kredytów. Zyski są wykorzystywane w celu dostosowywania stóp procentowych z korzyścią dla członków lub są zatrzymywane jako rezerwy.

(20)

EBS oferowała tradycyjne produkty bankowości detalicznej dla swoich członków (oszczędności i kredyty hipoteczne) zgodnie z jej celem funkcjonowania jako oszczędnościowa kasa mieszkaniowa. Posiadała też dział produktów skarbowych oferujący wyspecjalizowane usługi dla klientów korporacyjnych, specjalistycznych firm i spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych. Począwszy od 2005 r., EBS rozszerzyła działalność w zakresie kredytów na zakup nieruchomości komercyjnych, budując znaczący portfel kredytów w tym segmencie. EBS ucierpiała z powodu ogólnego spadku koniunktury w gospodarce irlandzkiej, a zwłaszcza z powodu załamania się cen nieruchomości komercyjnych. Dostęp do środków finansowych ulegał stopniowemu pogorszeniu, a ogromna utrata wartości portfeli kredytów komercyjnych i hipotecznych doprowadziła do zmniejszenia kapitału EBS.

(21)

Od dnia 1 lipca 2011 r. EBS jest jednostką zależną AIB w pełni kontrolowaną przez ten podmiot. Oferuje głównie usługi w zakresie kredytów hipotecznych i depozytów na rynku irlandzkim. EBS kontynuuje działalność pod własną marką.

2.1.3.   Bank (połączone AIB i EBS)

(22)

Wynik analiz PCAR i PLAR (15) przeprowadzonych w ramach programu dostosowań gospodarczych dla Irlandii („program”) (16) ogłoszony w dniu 31 marca 2011 r. ukazał potrzebę uzyskania kapitału przez AIB w kwocie 13,3 mld EUR, a w przypadku EBS – w kwocie 1,5 mld EUR (w obu instytucjach kwoty te łączą wartość kapitału podstawowego (17) i kapitału warunkowego (18)).

(23)

Zgodnie z warunkami programu uczestniczące instytucje kredytowe musiały przygotować plany dokapitalizowania, by spełnić wymogi dotyczące dodatkowego kapitału określone w PCAR/PLAR, a kwotę kapitału należało uzyskać do końca lipca 2011 r.

(24)

W dniu 31 marca 2011 r. irlandzki Minister Finansów zapowiedział restrukturyzację całego irlandzkiego sektora bankowego. Postanowiono połączyć AIB i EBS, a nowo utworzony Bank miał stać się jednym z banków-filarów zreformowanego irlandzkiego sektora bankowego.

(25)

W dniu 26 maja 2011 r. minister, AIB i EBS podpisali umowę dotyczącą przejęcia EBS przez AIB (po przekształceniu EBS w spółkę prywatną i otrzymaniu wszystkich niezbędnych pozwoleń organów regulacyjnych). Zgodnie z jej postanowieniami EBS stanowi jednostkę zależną w pełni kontrolowaną przez AIB i korzysta z pełnego wsparcia AIB, a jednocześnie kontynuuje działalność pod marką EBS. Połączenie tych dwóch podmiotów wiązało się z przekształceniem EBS ze spółdzielni w spółkę (demutualizacją) i w pełni licencjonowany bank, po czym nastąpiło nabycie przez AIB jego kapitału zakładowego po cenie nominalnej. Po uzyskaniu zgody na połączenie w dniu 27 czerwca 2011 r. procedurę sfinalizowano w dniu 1 lipca 2011 r.

(26)

Od dnia 15 lipca 2011 r. 99,8 % kapitału zakładowego Banku jest w posiadaniu państwa irlandzkiego.

(27)

Bank jest pozycjonowany jako instytucja świadcząca pełny zakres usług, przede wszystkim w Irlandii, i oferuje duży zakres produktów i usług bankowych za pośrednictwem szerokiej sieci dystrybucyjnej. Bank jest w ograniczonym stopniu obecny w Wielkiej Brytanii. W drugiej połowie 2012 r. AIB rozpoczął reorganizację swojej struktury wewnętrznej w model bardziej nastawiony na klienta, obejmujący następujące kluczowe segmenty: Domestic Core Bank, AIB UK i Financial Solutions Group („FSG”). Sprawozdawczość opartą na nowej segmentacji rozpoczęto w 2013 r.

(28)

Domestic Core Bank prowadzi działalność za pośrednictwem kanałów dystrybucji obejmujących 274 oddziały (19). Sieć oddziałów przechodzi restrukturyzację i obecnie trwa proces zamknięcia wybranych oddziałów. Bank świadczy także usługi bankowe za pośrednictwem krajowych urzędów pocztowych. EBS jest zarządzany w ramach struktury Domestic Core Bank. Posiada własną licencję bankową i działa jako jednostka zależna o odrębnej marce, zachowując własną sieć oddziałów. Koncentruje się na działalności hipotecznej i depozytowej.

(29)

AIB UK prowadzi działalność w Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. W Wielkiej Brytanii bank ten działa pod nazwą handlową Allied Irish Bank (GB) i oferuje pełny zakres usług bankowych za pośrednictwem 20 oddziałów świadczących wszystkie usługi, jak również w ramach bankowości internetowej. Główne rynki docelowe to MŚP. Pod marką Allied Irish Bank (GB) Savings Direct bank oferuje także usługi w zakresie depozytów (20). W Irlandii Północnej AIB UK działa pod nazwą handlową First Trust Bank („FTB”) za pośrednictwem 32 oddziałów. Oferuje pełny zakres usług bankowych dla firm i klientów indywidualnych.

(30)

The Financial Solutions Group została założona w 2012 r., aby pomagać MŚP i klientom indywidualnym mającym trudności z wypełnianiem zobowiązań z tytułu kredytów i aby realizować plan delewarowania aktywów Banku.

(31)

Dzisiaj Bank jest jednym z trzech dużych banków krajowych w Irlandii, obok BoI i Permanent TSB („PTSB”). Na dzień 31 grudnia 2013 r. całkowita wartość aktywów Banku wynosiła 118 mld EUR w porównaniu z całkowitą wartością aktywów BoI wynoszącą 132 mld i całkowitą wartością aktywów PTSB wynoszącą 38 mld EUR na ten dzień. Bank jest grupą świadczącą zdywersyfikowane usługi finansowe, która oferuje pełny zakres usług bankowych dla osób prywatnych i przedsiębiorstw ze szczególnym naciskiem na irlandzki rynek bankowości detalicznej. Bank ma szczególnie silną obecność w segmencie MŚP.

Tabela 1

Bank — wybrane dane finansowe 2013

 

31.12.2013

Aktywa ogółem (EUR)

118 mld

Kredyty i należności na rzecz klientów (EUR)

66 mld

Zysk/strata operacyjna przed odpisami na rezerwy (EUR)

0,445 mld

Depozyty klientów (EUR)

66 mld

Wskaźnik kredytów do depozytów (%)

100 %

Aktywa ważone ryzykiem (EUR)

62 mld

Współczynnik kapitału podstawowego Tier I (%)

14,3 %

Zatrudnienie ogółem (ekwiwalent pełnego czasu pracy, EPC)

11 431

Źródło: Plan restrukturyzacji Banku, wrzesień 2012 r.; sprawozdanie roczne AIB za 2013 r.

Tabela 2

Pozycjonowanie Banku na rynku MŚP, rachunków indywidualnych, hipotecznym i produktów oszczędnościowych

(%)

 

Udziały w rynku

Główny rachunek bieżący MŚP

40

Główny indywidualny rachunek bieżący

37

Sektor hipoteczny — salda zaległe

31

Rynek produktów oszczędnościowych (AIB i EBS łącznie)

40

Źródło: dodatkowe materiały przedłożone w marcu 2014 r.; udziały w rynku odnoszą się do grudnia 2013 r.

2.2.   TRUDNOŚCI AIB ORAZ EBS

(32)

Zapotrzebowanie na pomoc państwa ze strony AIB wynikało z wpływu światowego kryzysu finansowego w połączeniu z nadmiernym wzrostem AIB, silnym uzależnieniem od finansowania z rynku międzybankowego, ekspozycji wobec irlandzkiego rynku nieruchomości i niewłaściwego zarządzania ryzykiem.

(33)

W latach poprzedzających kryzys finansowy AIB postanowił dotrzymać kroku niespotykanemu dotąd rozwojowi w gospodarce Irlandii i w irlandzkim sektorze nieruchomości. W wielkościach bezwzględnych kredyty na zakup nieruchomości i kredyty budowlane AIB wzrosły o 336 % od 2002 do 2006 r., a jego ekspozycja w tym sektorze wzrosła z 19 % w 2002 r. do 36 % w 2008 r. Kierując się chęcią jak największej sprzedaży i w warunkach braku ograniczeń finansowania bank podejmował nadmierne ryzyko w zakresie ekspozycji (tj. koncentracja na sektorze nieruchomości i sektorze budowlanym), ale także w zakresie rodzajów oferowanych kredytów hipotecznych (tj. kredyty hipoteczne z indeksowanym oprocentowaniem (21)).

(34)

Pogorszenie sytuacji na irlandzkim rynku nieruchomości, wynikające z tego spadki cen nieruchomości, a także postępujące od 2008 r. spowolnienie gospodarki irlandzkiej doprowadziły do znacznego pogorszenia jakości aktywów AIB i znacznej utraty wartości jego portfela kredytów, co spowodowało zmniejszenie bufora kapitałowego banku.

(35)

Aby sfinansować swój szybki rozwój, bank zwiększył zależność od finansowania z rynku międzybankowego z ok. 35 % w 2004 r. do 42 % w 2006 r., przy czym wskaźnik kredytów do depozytów („LDR”) wzrósł z 101 % w 2002 r. do 157 % w 2007 r.

(36)

Po upadku Lehman Brothers Holdings Inc. we wrześniu 2008 r. zawirowania na światowych rynkach finansowych ograniczyły dostęp AIB do środków finansowych (jak w przypadku innych irlandzkich banków) i wpłynęły na jego zdolność do dalszego prowadzenia normalnej działalności. Dlatego też państwo interweniowało w pierwszej kolejności przez udzielanie gwarancji finansowania. W środowisku charakteryzującym się zwiększonym kosztem finansowania (tj. wysokie ceny depozytów i opłaty gwarancyjne) i znacznie zmniejszoną stopą bazową Europejskiego Banku Centralnego („EBC”) (22), kredyty hipoteczne indeksowane udzielone przez bank (około 45 % portfela kredytów hipotecznych AIB w 2011 r.) spowodowały znaczne obniżenie marż odsetkowych netto („NIM”) dla Banku.

(37)

Znaczne pogorszenie sytuacji finansowej AIB zmusiło bank do skorzystania ze wszystkich środków wsparcia zastosowanych przez państwo irlandzkie w celu ochrony stabilności finansowej w kraju. Oprócz gwarancji państwa AIB otrzymał zastrzyki kapitałowe od państwa i skorzystał z przeniesienia aktywów do krajowej agencji ds. zarządzania aktywami (National Asset Management Agency – NAMA) (23) w celu oczyszczenia jego bilansu.

(38)

Podobnie kryzys finansowy wpłynął na sytuację finansową EBS, w szczególności w następstwie ostrego spadku wartości nieruchomości w Irlandii. Przed kryzysem EBS zbudował spory portfel kredytów w segmencie kredytów na zakup nieruchomości komercyjnych.

(39)

EBS musiał pogodzić się ze znaczną utratą wartości swoich kredytów komercyjnych i kredytów hipotecznych. Dostęp EBS do finansowania ulegał stopniowemu pogorszeniu i ostatecznie został całkowicie zamknięty. W konsekwencji ze względu na swą trudną sytuację EBS został zmuszony do skorzystania ze środków wsparcia państwowego. Potrzeby EBS obejmowały gwarancje finansowania, przeniesienie aktywów do NAMA i zastrzyki kapitałowe.

2.3.   ŚRODKI POMOCY

(40)

Ze względu na trudności napotkane przez AIB i EBS, państwo musiało zapewnić znaczne wsparcie indywidualne dla AIB i EBS, a także dla Banku (podmiotu powstałego w wyniku połączenia).

(41)

Indywidualnie zarówno AIB, jak i EBS przyznano gwarancje dotyczące instrumentów zobowiązaniowych odpowiednio w ramach systemu wsparcia finansowego dla instytucji kredytowych („CIFS”) (24) i systemu gwarancji dla kwalifikowalnych zobowiązań („ELG”) (25), a także środki na rzecz ratowania aktywów obejmujące przeniesienie aktywów o obniżonej jakości do NAMA.

(42)

Ponadto AIB i EBS otrzymały wielokrotnie wsparcie kapitałowe (26).

(43)

Co więcej państwo udzieliło gwarancji dla awaryjnego wsparcia płynnościowego, zapewnionej przez Bank Centralny Irlandii.

(44)

Bank korzystał z ELG i został dokapitalizowany w lipcu 2011 r. (27) poprzez emisję kapitału, wkład kapitałowy (28) i skrypty dłużne o charakterze kapitału warunkowego.

(45)

Całkowite łączne środki z zakresu dokapitalizowania Banku (w tym akcje uprzywilejowane i instrumenty o charakterze kapitału warunkowego) wynoszą 20 775 mld EUR. W wyniku różnych zastrzyków kapitałowych państwo irlandzkie, za pośrednictwem komisji krajowego funduszu rezerw emerytalnych („NPRFC”), jest właścicielem 99,8 % akcji zwykłych Banku.

(46)

NPRFC posiada także akcje uprzywilejowane w wysokości 3,5 mld EUR, które pierwotnie dokapitalizowały AIB w 2009 r. i zostały zatwierdzone decyzją Komisji w sprawie N 241/09 (29). Decyzja o umorzeniu/odkupieniu tych akcji należy do Banku. Według stanu na maj 2014 r. (tj. po upływie pięciu lat od dokapitalizowania) wartość tych akcji zostanie zwiększona o 25 %, a umorzenie odbędzie się z zastosowaniem 125 % wartości nominalnej.

(47)

Tabela 3 zawiera zestawienie wszystkich środków pomocy przyznanych AIB, EBS i Bankowi (podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia).

Tabela 3

Przegląd środków pomocy przyznanych AIB, EBS i Bankowi (podmiotowi powstałemu w wyniku połączenia AIB/EBS)

(w niektórych przypadkach kwoty zatwierdzone różnią się od kwot rzeczywiście przyznanych)

 

Rodzaj środka pomocy

Kwota

(w mld EUR)

Wynagrodzenie

Środki na rzecz AIB (indywidualnie)

a

Gwarancje w ramach systemu CIFS

(kwota zobowiązań objętych gwarancją)

maks. 133

Zgodnie z systemem CIFS

b

Gwarancje w ramach systemu ELG

(kwota zobowiązań objętych gwarancją)

maks. 62,5

Zgodnie z systemem ELG

c

Środek na rzecz ratowania aktywów — przeniesienie do NAMA

20,4

(szacunkowa kwota pomocy = 1,6)  (30)

nie dot. — średnie dyskonto wynosiło ok. 56 %

d

Dokapitalizowanie w formie akcji uprzywilejowanych, maj 2009 r.

3,5

8 % w skali roku lub w zamian za akcje zwykłe

e

Dokapitalizowanie w formie nowego kapitału własnego, grudzień 2010 r.

3,7

 

f

Gwarancja państwa dla awaryjnego wsparcia płynnościowego („ELA”) do Q2 2011 r.

[5–15] (31)

 

 

 

 

 

Środki na rzecz EBS

g

Gwarancje w ramach systemu CIFS

(kwota zobowiązań objętych gwarancją)

maks. 14,4

Zgodnie z systemem CIFS

h

Gwarancje w ramach systemu ELG

(kwota zobowiązań objętych gwarancją)

maks. 8,0

Zgodnie z systemem ELG

i

Środek na rzecz ratowania aktywów — przeniesienie do NAMA

0,9

(szacunkowa kwota pomocy = 0,1)  (30)

nie dot. — średnie dyskonto wynosiło ok. 57 %

j

Dokapitalizowanie w formie specjalnych akcji inwestycyjnych (SIS), maj i grudzień 2010 r.

0,625

Wynagrodzenie mogą mieć formę dywidendy, jeżeli są wystarczające rezerwy przeznaczone do podziału

k

Dokapitalizowanie poprzez dotację bezpośrednią w formie weksla, grudzień 2010 r.

0,250

Brak odrębnego wynagrodzenia

l

Gwarancja państwa dla ELA

[0–5]

 

Środki na rzecz Banku (podmiotu powstałego w wyniku połączenia)

m

Dokapitalizowanie w formie akcji zwykłych („emisja”), lipiec 2011 r.

5,0

 

n

Dokapitalizowanie w formie skryptów dłużnych o charakterze kapitału warunkowego, lipiec 2011 r.

1,6

Stała obowiązująca stopa procentowa w wysokości 10 % w skali roku

o

Dokapitalizowanie w formie wkładu kapitałowego, lipiec 2011 r.

6,1

Brak wynagrodzenia

 

 

 

 

 

Łączne całkowite dokapitalizowanie (d + e + j + k + m + n + o)

20,775

 

Źródło: władze irlandzkie i plany restrukturyzacji AIB i EBS oraz Banku

2.4.   INDYWIDUALNE PLANY RESTRUKTURYZACJI

(48)

W listopadzie 2009 r. władze irlandzkie przedstawiły pierwszy plan restrukturyzacji dla AIB, który obejmuje pierwsze propozycje dotyczące sposobu przywrócenia rentowności AIB. W maju 2010 r. Irlandia przedstawiła zaktualizowaną wersję planu, który przywidywał, między innymi, dalsze zbycia (jednostki zależne AIB w Polsce, Zjednoczonym Królestwie i USA), aby spełnić nowe wymogi minimalnego kapitału regulacyjnego zapowiedziane przez finansowy organ regulacyjny w ramach PCAR w marcu 2010 r.

(49)

Plan restrukturyzacji EBS złożony w dniu 31 maja 2010 r. przewidywał wewnętrzną restrukturyzację EBS mającą na celu zapewnienie rentowności w połączeniu z szybką sprzedażą na rzecz osoby trzeciej. Zgodnie z tym planem EBS zrezygnowałby z działalności w zakresie udzielania kredytów na zakup nieruchomości komercyjnych, a w zamian skoncentrowałby działalność na detalicznych produktach oszczędnościowych i segmencie kredytów hipotecznych. EBS miał zmniejszyć swoją zależność od (krótkoterminowego) finansowania z rynku międzybankowego, a zamiast tego skupić się na depozytach detalicznych.

2.5.   ŚRODKI RESTRUKTURYZACYJNE WDROŻONE JUŻ PRZEZ BANK (POŁĄCZONE AIB I EBS)

(50)

Bank wdrożył już szereg środków restrukturyzacyjnych przed złożeniem ostatecznej wersji planu restrukturyzacji, mając na uwadze realizację celów długoterminowej rentowności, wkładu własnego i podziału obciążenia. Działania te obejmują następujące transakcje zbycia, delewarowanie aktywów, procesy zarządzania zobowiązaniami (32) i działania mające na celu redukcję kosztów (33):

transakcje zbycia, które wygenerowały 3,3 mld EUR kapitału podstawowego Tier I:

10 września

Sprzedaż Goodbody Stockbrokers

10 listopada

Sprzedaż 23,9 % udziałów w M&T Corporation

11 lutego

Przeniesienie depozytów Anglo Irish Bank w kwocie 9 mld EUR do AIB

11 kwietnia

Sprzedaż 70,36 % udziałów w polskim podmiocie BZWBK

11 kwietnia

Sprzedaż 50,00 % udziałów w polskim podmiocie BZWBK Asset Management

11 maja

Sprzedaż 49,99 % udziałów w podmiocie Bulgarian American Credit Bank

11 sierpnia

Sprzedaż AIB International Financial Services

11 sierpnia

Sprzedaż AIB Jersey Trust

12 stycznia

AIB ogłasza decyzję o zakończeniu joint venture z Aviva Life Holdings Ireland Ltd

12 kwietnia

AIB ogłasza decyzję o zakończeniu działalności na Wyspie Man i wyspie Jersey

12 kwietnia

Zbycie działalności AIB Baltics

12 czerwca

Sprzedaż AIB Investment Managers

12 sierpnia

Sprzedaż udziałów w polskich funduszach rynku nieruchomości

przeniesienie aktywów o wartości 21,3 mld EUR do NAMA,

delewarowanie aktywów wynikające z PLAR 2011 w wysokości 20,5 mld EUR (wykonane w całości),

procesy zarządzania zobowiązaniami/odkup zadłużenia, dokonane odpowiednio w latach 2009, 2010 i 2011, wygenerowały 5,4 mld EUR kapitału podstawowego Tier I:

9 czerwca

Odkup kapitału hybrydowego Tier I + wkład kapitałowy w wysokości 1,1 mld EUR

10 marca

Odkup obligacji Tier II + wkład kapitałowy w wysokości 0,4 mld EUR

11 stycznia

Odkup obligacji Tier II + wkład kapitałowy w wysokości 1,5 mld EUR

11 lipca

Odkup obligacji Tier I i Tier II + wkład kapitałowy w wysokości 2,1 mld EUR

10 czerwca — 11 lutego

Seria odkupów obligacji Tier I i II EBS + wkład kapitałowy w wysokości 0,3 mld EUR

zamknięcie oddziałów (68 w Irlandii, 22 zamknięte placówki EBS, 22 oddziały AIB UK),

program wcześniejszych emerytur i dobrowolnych zwolnień: zmniejszenie o +/– 2 877 EPC (34) z dniem 31 grudnia 2013 r., przy planowanych dalszych odejściach,

całkowita wymiana na stanowiskach w Radzie i w kierownictwie wyższego szczebla (w porównaniu z profilem sprzed września 2008 r.),

zmiana orientacji biznesowej z ukierunkowaniem na Irlandię, z ofertą obejmującą usługi bankowości korporacyjnej i detalicznej.

2.6.   PLAN RESTRUKTURYZACJI DLA BANKU (POŁĄCZONE AIB I EBS)

(51)

W dniu 28 września 2012 r. władze irlandzkie przedłożyły plan restrukturyzacji dla Banku obejmujący okres od 2012 r. do 2015 r. Władze irlandzkie wielokrotnie uaktualniały i uzupełniały ten plan, a okres restrukturyzacji został ostatecznie ustalony na lata 2014–2017.

(52)

Władze irlandzkie przedstawiły scenariusz bazowy, alternatywny scenariusz bazowy oparty na ostrożniejszych założeniach oraz scenariusz niekorzystny w celu zademonstrowania zdolności Banku do osiągnięcia długoterminowej rentowności.

(53)

Do końca okresu restrukturyzacji Bank planuje znów stać się solidną, rentowną i dobrze finansowaną instytucją o zdrowych wskaźnikach kapitałowych i bardziej tradycyjnym modelu biznesowym. Plan określa strategię biznesową, zgodnie z którą Bank jest mniejszą instytucją świadczącą pełny zakres usług, skupiającą swoją działalność przede wszystkim na Irlandii, w przeciwieństwie do zróżnicowanej międzynarodowo grupy świadczącej usługi finansowe, jaką był przed kryzysem. Struktura operacyjna Banku opiera się na trzech najważniejszych filarach – Domestic Core Bank, AIB UK (jednostka w Zjednoczonym Królestwie obejmująca działalność w Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej) oraz Financial Solutions Group, utworzonej w 2012 r.

(54)

Głównymi czynnikami kształtującymi przywrócenie rentowności Banku są:

a)

przekształcenie Banku w mniejszy podmiot o ulepszonym profilu finansowania, zorientowany przede wszystkim na Irlandię;

b)

poprawa poziomu rentowności dzięki zwiększeniu marż odsetkowych netto, działaniom zmierzającym do zmniejszenia kosztów i znacznie ograniczonym odpisom z tytułu utraty wartości;

c)

silny bufor kapitałowy.

2.6.1.   Przypadek bazowy

2.6.1.1.   Założenia makroekonomiczne i kluczowe prognozy finansowe

(55)

W przypadku bazowym zakłada się, że Produkt Krajowy Brutto („PKB”) w Irlandii wzrośnie o 2,2 % w 2014 r., a dynamika ta zwiększy się w latach 2015, 2016 i 2017 odpowiednio do 2,8 %, 3,2 % i 3,2 %. Oczekuje się, że PKB w Zjednoczonym Królestwie wzrośnie o 1,9 % w 2014 r., o 2,1 % w 2015 r., 2,5 % w 2016 r. i 2,5 % w 2017 r.

(56)

W okresie restrukturyzacji przewidywana jest poprawa zatrudnienia, według oczekiwanego wskaźnika wzrostu w wysokości 0,8 % w 2014 r., 1,5 % w 2015 r., 2 % w 2016 r. i 2 % w 2017 r.

(57)

Przewiduje się przywrócenie wzrostu w sektorze mieszkaniowym i budowlanym. Według prognoz ceny domów zwiększą się o 3 % w 2014 r., 3 % w 2015 r., 2,5 % w 2016 r. i 2,5 % w 2017 r.

(58)

Rezultatem planu restrukturyzacji Banku w ramach scenariusza bazowego są następujące prognozy finansowe:

Tabela 4

Wyniki finansowe i prognozy finansowe Banku w ramach scenariusza bazowego

Kluczowe wskaźniki finansowe

2012

Wartość rzeczywista

2013

Wartość rzeczywista

2014

Wg planu

2015

Wg planu

2016

Wg planu

2017

Wg planu

—   Kapitał i aktywa ważone ryzykiem („RWA”)

Współczynnik kapitału Tier I („CT1”) czyli współczynnik kapitału podstawowego Tier I („CET1”) (%)

15,2 %

14,3 %

[10–20 %]

[10–20 %]

[10–20 %]

[10–20 %]

Bufor kapitałowy (mln EUR) w odniesieniu do 8 % CT1/CET1

5 133

3 934

[0–5 000]

[5 000–10 000]

[5 000–10 000]

[5 000–10 000]

RWA (mln EUR)

71 417

62 395

[55 000–65 000]

[55 000–65 000]

[55 000–65 000]

[55 000–65 000]

—   Rentowność

marże odsetkowe netto — z wyłączeniem ELG (%)

1,22 %

1,37 %

[1,5–2,25 %]

[1,5–2,25 %]

[1,5–2,25 %]

[1,5–2,25 %]

Wskaźnik kosztów do dochodów

123 %

77 %

[60–70 %]

[50–60 %]

[45–55 %]

[45–55 %]

Zysk po opodatkowaniu (mln EUR)

(3 557)

(1 597)

[0–750]

[0–750]

[250–1 250]

[250–1 250]

Stopa zwrotu z kapitału własnego („ROE”) (35)

– 37,0 %

– 21,5 %

[0,5–10 %]

[0,5–10 %]

[5–15 %]

[5–15 %]

—   Finansowanie

LDR

115 %

100 %

[95–120 %]

[95–120 %]

[95–120 %]

[95–120 %]

uzależnienie od EBC (% pasywów ogółem (36))

20 %

12 %

[10–20 %]

[< 10 %]

[< 10 %]

[< 10 %]

—   Inne

Kredyty i zaliczki udzielone klientom brutto (mln EUR)

89 872

82 851

[70 000–80 000]

[65 000–75 000]

[65 000–75 000]

[65 000–75 000]

Aktywa ogółem (mln EUR)

122 501

117 734

[100 000–150 000]

[100 000–150 000]

[100 000–150 000]

[100 000–150 000]

EPC (liczbowo)

13 429

11 431

[10 000–15 000]

[8 000–13 000]

[8 000–13 000]

[8 000–13 000]

Źródło: Plan restrukturyzacji Banku i dodatkowe materiały przedłożone w dniu 10 stycznia 2014 r., sprawozdanie roczne AIB za 2013 r.

2.6.1.2.   Główne czynniki kształtujące przywrócenie rentowności Banku

(i)   mniejszy bank, skoncentrowany na działalności krajowej, z ulepszonym profilem finansowania

(59)

Dzięki znacznemu delewarowaniu aktywów niezwiązanych z podstawową działalnością (37) Bank zamierza stać się znacznie mniejszą instytucją w porównaniu z okresem poprzedzającym kryzys finansowy. Bank przeprowadził już znaczne delewarowanie w drodze zbycia kilku swoich jednostek, delewarowanie aktywów i przeniesienia aktywów związanych z „nieruchomościami wysokiego ryzyka” do NAMA (21,3 mld EUR), co pozwoliło mu na znaczne zmniejszenie sumy bilansowej. Łączna wartość aktywów grupy AIB uległa zmniejszeniu z 136,7 mld EUR na koniec 2011 r. do 117,7 mld EUR wg stanu na dzień 31 grudnia 2013 r. (co stanowi zmniejszenie o 14 %) (38).

(60)

Ten ważny program delewarowania/redukcji rozmiarów podjęty przez Bank, w połączeniu z rosnącą bazą depozytów klientów (od 2011 r.), przyczynił się do poprawy profilu finansowania Banku. Udział depozytów klientów w całości źródeł finansowania (tj. pasywa ogółem (39)) wzrósł z 49,7 % na koniec 2011 r. do 61,2 % na koniec 2013 r., natomiast wartość LDR zmniejszyła się ze 138 % na koniec 2011 r. do 100 % wg stanu na 31 grudnia 2013 r.

(61)

W okresie restrukturyzacji Bank przewiduje dalszy wzrost udziału depozytów klientów w całości źródeł finansowania (tj. pasywach ogółem), przy czym oczekuje się, że udział finansowania przez EBC ulegnie znacznemu zmniejszeniu w okresie planu restrukturyzacji, z 20 % w 2012 r. do [< 10 %] w 2017 r. (co oznacza spadek o 15–25 mld EUR), w wyniku połączenia prognozowanych niższych wolumenów kredytów (40), wykupu obligacji NAMA (41) oraz zwiększenia depozytów przez banki.

(62)

Bank stopniowo odzyskuje dostęp do rynku międzybankowego. W styczniu i wrześniu 2013 r. Bank wyemitował dwie obligacje Banku Hipotecznego, każda o wartości 500 mln EUR. W październiku 2013 r. Bank dokonał sekurytyzacji kart kredytowych o wartości 500 mln EUR, co stanowiło pierwszą w historii tego rodzaju sekurytyzację dokonaną przez irlandzki bank. W listopadzie 2013 r. Bankowi udało się dokonać emisji całkowicie niezabezpieczonego długu w kwocie 500 mln EUR z trzyletnim terminem zapadalności. Była to pierwsza transakcja Banku w zakresie zadłużenia niegwarantowanego od 2009 r. W marcu 2014 r. Bank wyemitował siedmioletnią obligację zabezpieczoną (Asset Covered Securities) o wartości 500 mln EUR. Jest to referencyjna publiczna obligacja zabezpieczona o najdłuższym okresie zapadalności wśród emisji AIB od 2007 r.

(63)

Jeśli chodzi o prognozowane wskaźniki płynności finansowej, biorąc pod uwagę dostępne na tym etapie informacje dotyczące składu wskaźnika pokrycia płynności („LCR”), który jest wciąż na etapie konsultacji na poziomie Unii Europejskiej (42), Bank przewiduje, że wskaźnik LCR w okresie restrukturyzacji znacznie przekroczy wymogi minimalne (zob. tabela 5).

Tabela 5

Wskaźniki płynności Banku

(%)

Wskaźniki płynności

2014

Wg planu

2015

Wg planu

2016

Wg planu

2017

Wg planu

LCR

[75–150]

[75–170]

[75–170]

[75–170]

Minimalny LCR ujęty w rozporządzeniu (UE) nr 575/2013

 

60

70

80

Wskaźnik stabilnego finansowania netto

[70–120]

[70–120]

[70–120]

[70–120]

Źródło: plan restrukturyzacji Banku

(ii)   wyższy poziom rentowności

(64)

Bank prognozuje, że odzyskanie rentowności nastąpi w 2014 r., a przewidywany zysk po opodatkowaniu wyniesie [0–750] mln EUR, wzrastając następnie do [250–1 250] mln EUR w 2017 r. Oczekuje się, że stopa zwrotu z kapitału własnego („ROE”) wyniesie [0,5–10 %] w 2014 r. i [5–15 %] w 2017 r. Zostanie to osiągnięte w następujący sposób.

(65)

Po pierwsze, plan restrukturyzacji przewiduje szereg działań, które mają doprowadzić do poprawy marż odsetkowych netto, z wyłączeniem kosztów ELG, z poziomu 1,22 % w 2012 r. do [1,5–2,25 %] w 2017 r. Działania te obejmują udzielenie nowych kredytów o wartości [20–30] mld EUR w latach 2014–2017 z wyższymi stopami procentowymi, dalszą poprawę w zakresie wyceny kredytów dziedziczonych (43) i dalsze ograniczanie kosztów produktów depozytowych do 2015 r. (zob. tabela 6). Ponadto prognozuje się, że proporcje aktywów Banku o niskiej rentowności (tj. kredytów hipotecznych indeksowanych i obligacji NAMA) do całości aktywów zmniejszą się w okresie restrukturyzacji z [20–30 %] w 2014 r. do [10–20 %] w 2017 r. w wyniku wykupu obligacji NAMA i amortyzacji portfela kredytów hipotecznych indeksowanych, w przypadku którego nie planuje się udzielania nowych kredytów.

Tabela 6

Prognozy Banku dotyczące ewolucji średniej stopy zwrotu z aktywów i pasywów

(%)

Średnia stopa zwrotu

2013

Wartość rzeczywista

2014

Wg planu

2015

Wg planu

2016

Wg planu

2017

Wg planu

Średnia stopa zwrotu — nowe kredyty

[3–7]

[3–7]

[3–7]

[3–7]

[3–7]

Średnia stopa zwrotu — kredyty dziedziczone

[2–5]

[2–5]

[2–5]

[2–5]

[2–5]

Średnia stopa zwrotu — całkowita wartość kredytów

2,74

[2–6]

[2–6]

[2–6]

[2–6]

Średnia stopa zwrotu — depozyty

(w tym rachunki bieżące)

1,54

[od – 0,5 do – 2,5]

[od – 0,5 do – 2,5]

[od – 0,5 do – 2,5]

[od – 0,5 do – 2,5]

Źródło: Plan restrukturyzacji Banku i dodatkowe materiały przedłożone w dniu 20 marca 2014 r.

(66)

Po drugie, rezygnacja z systemu ELG z dniem 28 marca 2013 r. przyniesie poprawę marż odsetkowych netto po uwzględnieniu kosztów ELG, ponieważ zmniejszone zostaną opłaty gwarancyjne na rzecz państwa. W 2012 r. wynosiły one 0,4 mld EUR i przewiduje się, że w 2017 r. wyniosą jedynie 8 mln EUR.

(67)

Po trzecie, w celu osiągnięcia trwałego, zrównoważonego zysku operacyjnego przed utworzeniem rezerw na wierzytelności nieściągalne Bank planuje dalsze zmniejszenie kosztów operacyjnych z 1,8 mld EUR w 2012 r. do [1,0–1,5] mld EUR w 2015 r. i [1,0–1,5] mld EUR w 2017 r. Dwie kluczowe inicjatywy leżące u podstaw tego prognozowanego zmniejszenia to program emerytur i dobrowolnych zwolnień oraz przegląd wynagrodzeń i świadczeń ogłoszone w 2012 r. W tym zakresie Bank prognozuje zmniejszenie liczby personelu o odpowiednio [20–40] % do 2015 r. i o [20–40] % do 2017 r. w stosunku do poziomów z 2012 r., co da całkowitą redukcję w wymiarze [2 000–5 000] pracowników.

(68)

I wreszcie, w odniesieniu do zysku operacyjnego po utworzeniu rezerw a przed uwzględnieniem zdarzeń nadzwyczajnych, Bank planuje znaczną redukcję rezerw z tytułu utraty wartości kredytów z 2,5 mld EUR w 2012 r. do [0–0,5] mld EUR w 2014 r. i [0–0,5] mld EUR w 2017 r., ponieważ plan zakłada ożywienie gospodarcze w Irlandii. AIB liczy, że ożywienie to spowoduje zmniejszenie liczby nowych kredytów, w przypadku których nie są wykonywane zobowiązania płatnicze. Plan zakłada również skuteczniejsze działania zarządzania kredytami, znajdujące odzwierciedlenie w utworzeniu grupy ds. rozwiązań finansowych (Financial Solution Group) i wdrożeniu strategii rozwiązywania problemów zaległości hipotecznych (Mortgage Arrears Resolution Strategy – MARS) (44). Działania te mają na celu poprawę skuteczności Banku w zakresie odzyskiwania należności kredytowych i restrukturyzacji i spowodują zwiększenie liczby kredytów „uleczonych”.

(iii)   Utrzymanie silnego bufora kapitałowego

(69)

Bank spodziewa się utrzymać silny bufor kapitałowy w okresie restrukturyzacji przez zwiększenie zysków zatrzymanych i redukcję aktywów ważonych ryzykiem („RWA”). Bank planuje zwiększyć swój zysk, który zamierza zatrzymać w całości, przez zastosowanie działań opisanych w motywach 65–68. Oczekuje się, że RWA zmniejszą się o około [5–10] mld EUR w latach 2013 do 2016, zasadniczo w wyniku stałego zmniejszania portfela kredytów (w tym w wyniku odpisów, zrestrukturyzowanych kredytów ze stwierdzoną utratą wartości i amortyzacji kredytów), nowego sposobu traktowania aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego („DTA”) (45) i planowanego zastosowania przez Bank a) metody wewnętrznych ratingów (metoda „IRB”) do portfela kredytów EBS oraz b) zaktualizowanych modeli IRB do portfela kredytów AIB.

(70)

Co więcej, władze irlandzkie przekazały informację, że CBI w najbliższym czasie zmniejszy wymóg dotyczący minimalnego kapitału regulacyjnego (46) z 10,5 % do […] %, w wyniku czego bufor kapitałowy Banku zwiększy się o [0–5] mld EUR w 2014 r., przy czym pozostałe warunki nie ulegną zmianie. W związku z tym cel wynoszący 10,5 % ustalony przez CBI w listopadzie 2010 r. w kontekście analizy PCAR nie będzie już miał zastosowania.

(71)

Przy założeniu wymogu minimalnego kapitału regulacyjnego w wysokości 8 % kapitału podstawowego Tier I („CET1”) przez cały ten okres, prognozuje się, że bufor kapitałowy Banku wyniesie [0–5] mld EUR w 2014 r. i około [5–10] mld EUR w 2017 r. W przypadku progu kapitałowego w wysokości 5,5 % (47) bufor kapitałowy wyniósłby [5–10] mld EUR w 2014 r.

(72)

Ponadto Bank posiada instrumenty o charakterze kapitału warunkowego (48) (Contingent Capital Instruments – CoCos) o wartości 1,6 mld EUR, które w razie potrzeby można zamienić na akcje zwykłe. Przy uwzględnieniu CoCos bufor kapitałowy w 2014 r. wyniósłby [5–10] mld EUR przy założeniu wymogu minimalnego kapitału regulacyjnego w wysokości 8 % i [5–10] mld EUR przy założeniu progu kapitałowego w wysokości 5,5 %.

(73)

Dane liczbowe przewidziane dla CET1 w motywach 71 i 72 obejmują stosowne stopniowe obniżanie poziomu aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego (49). Uznane aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego Banku, wynikające z nierozliczonych strat podatkowych, wynoszą 3,9 mld EUR na dzień 31 grudnia 2013 r.

2.6.2.   Alternatywny scenariusz bazowy

(74)

W dniu 11 lutego 2014 r. Bank przedłożył Komisji alternatywny scenariusz bazowy („alternatywny przypadek bazowy”) przygotowany w oparciu o ostrożniejsze założenia w stosunku do scenariusza przypadku bazowego. Te ostrożniejsze założenia dotyczyły ewolucji RWA, wyników oceny bilansu (BSA) (50), wolumenu nowych kredytów, innego mieszanego systemu finansowania, wyższych kosztów finansowania i wyższych odpisów na rezerwy, co podsumowano w tabeli 7. Jeśli chodzi o założenia makroekonomiczne leżące u podstaw alternatywnego scenariusza bazowego, są one takie same jak założenia leżące u podstaw scenariusza bazowego opisanego w motywach 55 i 56.

Tabela 7

Alternatywny scenariusz bazowy: główne zmiany w założeniach w stosunku do scenariusza bazowego

Zmienna

Alternatywny scenariusz bazowy (zmiana w stosunku do scenariusza bazowego)

Aktywa ważone ryzykiem (RWA)

Ujmuje wyniki BSA, ale nie uwzględnia, ze względów ostrożnościowych, wpływu planowanego wdrożenia zarówno nowych, jak i zaktualizowanych modeli IRB, które oczekują na zatwierdzenie przez CBI (51). W wyniku tych dwóch zmian RWA zwiększyły się odpowiednio o [3–8] mld EUR, [3–8] mld EUR, [3–8] mld EUR i [3–8] mld EUR w stosunku do scenariusza bazowego na lata 2014, 2015, 2016 i 2017.

Rezerwy na utratę wartości kredytów

Zawiera pełne wyniki procedury BSA. W wyniku procedury BSA stwierdzono dodatkową potrzebę utworzenia rezerw w wysokości 1,1 mld EUR, z czego jedynie […] mld EUR ujęto w scenariuszu bazowym. Oznacza to, że rezerwy są o […] mld EUR wyższe w alternatywnym scenariuszu bazowym niż w scenariuszu bazowym w 2013 r. i odzwierciedlają bardziej liniowy spadek do poziomu sprzed kryzysu. Oznaczało to wyższy odpis na rezerwy w wysokości [500–1 000] mln EUR w 2014 r., [500–1 000] mln w 2015 r., [0–500] mln EUR w 2016 r. i [0–500] mln w 2017 r. w porównaniu ze scenariuszem bazowym.

Nowe kredyty

Uwzględnia fakt, że portfel kredytów komercyjnych, korporacyjnych i dla MŚP dla każdego roku prognoz jest ograniczony do wielkości przewidywanego wzrostu PKB. Oznacza to, że skumulowana nowa produkcja w okresie restrukturyzacji jest o [2–4] mld EUR mniejsza niż w scenariuszu bazowym. (Założenia dotyczące nowych kredytów zmieniają RWA odpowiednio o [0–3] mld EUR, [0–3] mld EUR, [0–3] mld EUR i [0–3] mld EUR na lata 2014, 2015, 2016 i 2017).

Mieszany system finansowania

Obejmuje wyższy odsetek (o 2 % do 3 %) finansowania długoterminowego do 2016 r. w stosunku do scenariusza bazowego.

Koszty finansowania

Uwzględnia fakt, że zmiana kosztów depozytów detalicznych lokat terminowych, depozytów MŚP i korporacyjnych jest ściślej związana ze zmianą na przewidywanej stopy bazowej EBC w porównaniu ze scenariuszem bazowym.

Źródło: Plan restrukturyzacji Banku i dodatkowe materiały przedłożone w dniach 11 lutego i 27 marca 2014 r.

(75)

Zgodnie z tymi ostrożniejszymi założeniami Bank nie odzyska rentowności do 2016 r., a przewidywany zysk po opodatkowaniu ma wynieść [0–750] mln EUR, wzrastając następnie do [250–1 250] mln EUR w 2017 r. Oczekuje się, że ROE wyniesie [0,5–10 %] w 2016 r. i [5–15 %] w 2017 r.

(76)

Przewiduje się, że bufor kapitałowy Banku wyniesie około [2–6] mld EUR w 2014 r. i [2–6] mld w 2017 r. przy założeniu wymogu minimalnego kapitału regulacyjnego w wymiarze 8 %. Przy uwzględnieniu CoCos, bufor kapitałowy w 2014 r. wyniósłby [3–8] mld EUR przy wymogach kapitałowych sięgających 8 % (i [3–8] mld EUR przy założeniu progu kapitałowego w wysokości 5,5 %).

Tabela 8

Prognozy finansowe Banku w ramach alternatywnego scenariusza bazowego

Kluczowe wskaźniki finansowe

2014

Wg planu

2015

Wg planu

2016

Wg planu

2017

Wg planu

—   Kapitał i RWA

wskaźnik CT1 lub wskaźnik CET1 (%)

[10–20 %]

[10–20 %]

[10–20 %]

[10–20 %]

Bufor kapitałowy (mln EUR) w odniesieniu do 8 % CT1/CET1

[2 000–6 000]

[2 000–6 000]

[2 000–6 000]

[2 000–6 000]

Bufor kapitałowy (mln EUR) wobec 8 % CT1/CET1, w tym przekształcenie CoCos

[3 000–8 000]

[3 000–8 000]

[3 000–8 000]

[3 000–8 000]

RWA (mln EUR)

[55 000–65 000]

[55 000–65 000]

[55 000–65 000]

[50 000–60 000]

—   Rentowność

marże odsetkowe netto — z wyłączeniem kosztów ELG (%)

[1,5–2,25 %]

[1,5–2,25 %]

[1,5–2,25 %]

[1,5–2,25 %]

Wskaźnik kosztów do dochodów

[60–70 %]

[60–70 %]

[50–60 %]

[45–55 %]

Zysk po opodatkowaniu (mln EUR)

[wartość ujemna 0–750 EUR]

[wartość ujemna 0–750 EUR]

[0–750]

[250–1 250]

ROE

[nieznaczący]

[nieznaczący]

[0,5–10 %]

[5–15 %]

—   Finansowanie

LDR

[95–120 %]

[95–120 %]

[95–120 %]

[95–120 %]

—   Inne

Kredyty i zaliczki udzielone klientom brutto (mln EUR)

[70 000–80 000]

[65 000–75 000]

[65 000–75 000]

[65 000–75 000]

Aktywa ogółem (mln EUR)

[100 000–150 000]

[100 000–150 000]

[100 000–150 000]

[100 000–150 000]

Źródło: Plan restrukturyzacji Banku i dodatkowe materiały przedłożone w dniach 11 lutego i 27 marca 2014 r.

2.6.3.   Przypadek niekorzystny

(77)

Oczekuje się, że w przypadku niekorzystnym przedłożonym przez Bank PKB w Irlandii wzrośnie o 1 % w 2014 r., 1,5 % w 2015 r., 2,2 % w 2016 r. i 2,2 % w 2017 r. Wzrost zatrudnienia jest opóźniony do 2015 r., kiedy to oczekuje się jego wzrostu o 0,5 %, 1 % w 2016 r. i 1 % w 2017 r. Według prognoz ceny domów wzrosną o 1,2 % w 2014 r., 1,7 % w 2015 r., 1,9 % w 2016 r. i 1,9 % w 2017 r. Oczekuje się, że PKB w Zjednoczonym Królestwie wzrośnie o 0,8 % w 2014 r., 1 % w 2015 r., 1,5 % w 2016 r. i 1,5 % w 2017 r.

(78)

Przypadek niekorzystny opiera się na surowszych założeniach makroekonomicznych w stosunku zarówno do scenariusza bazowego, jak i do alternatywnego scenariusza bazowego. Niemniej alternatywny scenariusz bazowy przewiduje niższą rentowność i mniejszy bufor kapitałowy niż scenariusz niekorzystny ze względu na to, że założenia leżące u podstaw prognoz finansowych Banku dotyczące rozwoju jego działalności są surowsze w alternatywnym scenariuszu bazowym niż w scenariuszu niekorzystnym.

(79)

Przewiduje się, że przychody z działalności operacyjnej Banku w przypadku niekorzystnym wzrosną z [1–3] mld EUR w 2014 r. do [1–3] mld EUR w 2017 r. Przewiduje się, że przychody z działalności operacyjnej przed dokonaniem odpisów wzrosną z [0–1] mld EUR w 2014 r. do [0,75–1,75] mld EUR w 2017 r. W przypadku niekorzystnym przewiduje się, że Bank odzyska rentowność w latach [2014–2016], przy zysku przed opodatkowaniem w wysokości [0–750] mln EUR.

(80)

Według prognoz wskaźnik kosztów do dochodów wzrośnie z [60–70 %] w 2014 r. do [45–55] % w 2017 r.

(81)

Przewiduje się, że w przypadku niekorzystnym wskaźniki CET1 Banku wyniosą [10–20] % w 2014 r., [10–20] % w 2015 r., [10–20] % w 2016 r. i [10–20] % w 2017 r. Dawałoby to bufor kapitałowy w wysokości [3–8] mld EUR w 2014 r., [3–8] mld EUR w 2015 r., [3–8] mld EUR w 2016 r. i [3–8] mld EUR w 2017 r., przy założeniu wymogu minimalnego kapitału regulacyjnego w wymiarze 8 %.

2.7.   HARMONOGRAM SPŁAT

(82)

Przed końcem okresu restrukturyzacji Bank rozpocznie spłatę pomocy państwa w drodze wypłaty dywidendy lub innych środków, pod warunkiem że posiada co najmniej 1–4 % nadwyżki kapitału powyżej minimum regulacyjnego dla wskaźnika CET1 (zgodnie z w pełni wdrożonym pakietem Bazylea III), w sposób określony przez CBI na dzień 31 grudnia 2016 r. Zwrócona kwota będzie równa nadwyżce ponad minimum regulacyjne dla wskaźnika CET1 plus 1–4 %.

(83)

Aby ułatwić tę spłatę, Bank nie podejmie żadnych kroków, które spowodowałyby odpływ kapitału przed […], chyba że […].

(84)

Bank zastrzega sobie możliwość częściowego lub całkowitego przekształcenia akcji uprzywilejowanych NPRFC według wartości nominalnej do 13 maja 2014 r. i później wg 125 % ceny subskrypcyjnej, przed wyjściem (lub częściowym wyjściem) bądź w ramach takiego zdarzenia, w którym bierze udział państwo przy zaangażowaniu sektora prywatnego.

(85)

Co do zasady, Bank może zbyć należące do państwa CoCos w dowolnym czasie. Irlandia zobowiązała się jednak, że Bank dokona wykupu CoCos dopiero po ogłoszeniu wyników oceny jakości aktywów/testu warunków skrajnych („AQR/ST”) (52) dokonanej przez EBC i Europejski Urząd Nadzoru Bankowego („EUNB”) oraz z zastrzeżeniem uzyskania zgody organów regulacyjnych.

2.8.   ZOBOWIĄZANIA ZAPROPONOWANE PRZEZ IRLANDIĘ

(86)

Władze irlandzkie złożyły szereg zobowiązań, które Bank będzie wypełniał w okresie restrukturyzacji. Zobowiązania te dotyczą:

restrukturyzacji portfela kredytów hipotecznych oraz kredytów dla MŚP

realizacji ilościowych celów restrukturyzacji w zakresie restrukturyzacji/proponowania trwałych rozwiązań,

optymalna opcja restrukturyzacji będzie oparta na maksymalizacji wartości zaktualizowanej netto,

wartość nowych kredytów na rzecz […] jest ograniczona do […] w […] i […]. Wartość nowych kredytów może przekroczyć limity, pod warunkiem że łączne saldo zamknięcia kredytów brutto nie przekroczy odpowiednio […] pod koniec […] i […] pod koniec […],

zwrot pomocy państwa (w drodze dywidend, jeżeli współczynnik kapitałowy banku przekracza wymóg minimalnego kapitału regulacyjnego plus 1–4 %, od 2016 r.),

skrypty dłużne o charakterze kapitału warunkowego (CoCos, 1,6 mld EUR) nie zostaną wykupione przed ogłoszeniem wyników AQR/ST,

redukcja kosztów o [200–600] mln EUR do 2015 r. w porównaniu z 2012 r. i wskaźnik kosztów do dochodów w wysokości odpowiednio [45–65] % lub [50–70] %, jeżeli wzrost PKB wynosi poniżej 2 %,

ograniczenie ekspozycji na obligacje państwowe Irlandii do [10–20] mld EUR,

zobowiązania w zakresie postępowania, dotyczące ograniczania transakcji nabycia, marketingu i reklamy oraz sponsoringu w Irlandii, zakaz wypłaty dywidendy, zakaz wypłat kuponowych z tytułu istniejących instrumentów,

działania mające na celu zwiększenie konkurencji na irlandzkim rynku bankowym („środki otwarcia rynku” składające się z pakietu usług i pakietu mobilności klientów),

powołanie powiernika monitorującego do celów przestrzegania tych zobowiązań.

(87)

Irlandia zobowiązała się do zapewnienia pełnego wdrożenia planu restrukturyzacji przedłożonego dnia 28 września 2012 r., w wersji uzupełnionej, w tym wdrożenia zobowiązań szczegółowo określonych w załączniku.

3.   DECYZJA O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA DOTYCZĄCA EBS

(88)

W dniu 31 maja 2010 r. władze irlandzkie przedłożyły plan restrukturyzacji dla EBS. Komisja wszczęła szczegółowe postępowanie, ponieważ miała wątpliwości co do zgodności tego planu restrukturyzacji z rynkiem wewnętrznym. W szczególności Komisja wyraziła wątpliwości co do tego, czy:

(i)

plan restrukturyzacji jest stosowny do celu, jakim jest przywrócenie długoterminowej rentowności EBS;

(ii)

pomoc jest ograniczona do niezbędnego minimum;

(iii)

istnieją wystarczające środki mające na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji.

(89)

Komisja stwierdziła, że prognozy finansowe w planie restrukturyzacji są niespójne i brak w nim wystarczających informacji na temat założeń makroekonomicznych w scenariuszu niekorzystnym. Ponadto Komisja miała wątpliwości co do założeń, na których opiera się kalkulacja EBS dotycząca zmiany kredytów hipotecznych w Irlandii w średnim okresie. Komisja pragnęła też uzyskać dodatkowe wyjaśnienie co do założeń EBS w odniesieniu do rynku depozytów korporacyjnych. Komisja była zdania, że plan restrukturyzacji EBS zbyt nisko szacuje poziom utraty wartości kredytów hipotecznych w przedmiotowym okresie i że brak w nim dokładnej analizy utraty wartości upłynnianego portfela kredytów komercyjnych. Wreszcie Komisja wyraziła wątpliwości dotyczące obliczania wskaźnika kosztów do dochodów EBS oraz kosztów finansowania z rynku międzybankowego w średnim okresie.

(90)

Jeśli chodzi o ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum, Komisja zauważyła, że ma zbyt mało informacji, aby móc stwierdzić, czy wymóg ten będzie spełniony, ze względu na rozbieżność między celem dokapitalizowania a prognozami planu restrukturyzacji, w których określono, że EBS znacznie przekroczy wymóg minimalnego kapitału regulacyjnego.

(91)

Na koniec Komisja wyraziła wątpliwości co do tego, czy działania mające na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji określone w planie są wystarczające. W szczególności Komisja skrytykowała fakt, że proponowane obniżenie sumy bilansowej jest znacznie mniejsze niż redukcja, jakiej Komisja zwykle oczekuje od banku, który otrzymał tak wysokie kwoty pomocy, zarówno w liczbach bezwzględnych, jak i względem aktywów ważonych ryzykiem.

(92)

Do Komisji wpłynęły uwagi EBS, który przekazał dodatkowe informacje na poparcie planu restrukturyzacji. Oprócz tego, obie zainteresowane strony przedstawiły swoje uwagi, które w dużej mierze potwierdziły wątpliwości Komisji co do stosowności proponowanych działań mających na celu rozwiązanie problemu zakłócania konkurencji i podziału obciążeń. Irlandia nie przedstawił żadnych uwag.

(93)

W lipcu 2011 r. EBS połączył się z AIB i stał się w pełni zintegrowaną jednostką zależną Banku. W wyniku tego EBS przestał istnieć jako niezależna jednostka. Dlatego też decyzja o wszczęciu postępowania odnosząca się do EBS jako niezależnej jednostki stała się nieskuteczna, a Komisja podjęła decyzję o niekontynuowaniu tego postępowania. Ponadto, ponieważ uwagi przedstawione przez EBS i obie zainteresowane strony odnoszą się do działań mających na celu rozwiązanie problemu zakłócania konkurencji i podziału obciążeń w ramach planu restrukturyzacji przedłożonego dla EBS, który nie będzie już realizowany, uwagi te nie mają znaczenia w odniesieniu do planu restrukturyzacji przedstawionego dla Banku (połączonych AIB i EBS), w związku z czym nie ma potrzeby, by Komisja badała je w ramach niniejszej decyzji. Zamiast tego w sekcji 5.2 niniejszej decyzji Komisja analizuje zgodność środków pomocy przyznanych pierwotnie na rzecz EBS, wraz ze środkami przyznanymi pierwotnie na rzecz AIB, a także środkami, które zostały przyznane na rzecz Banku, w świetle przedstawionego planu restrukturyzacji Banku, w tym rentowności Banku, ograniczenia pomocy do niezbędnego minimum oraz stosowności działań mających na celu ograniczenie zakłócenia konkurencji.

4.   STANOWISKO WŁADZ IRLANDII

(94)

Irlandia akceptuje fakt, że środki stanowią pomoc państwa i jest zdania, że środki te są zgodne z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, ponieważ są konieczne do zaradzenia poważnym zaburzeniom irlandzkiej gospodarki.

(95)

Zgodnie z opisem w sekcji 2.7 niniejszej decyzji Irlandia przyjęła szereg zobowiązań określonych szczegółowo w załączniku.

5.   OCENA

5.1.   ISTNIENIE POMOCY PAŃSTWA

(96)

W pierwszej kolejności Komisja musi zbadać, czy środki przyznane beneficjentom stanowią pomoc państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. Zgodnie z tym przepisem pomoc państwa oznacza wszelką pomoc przyznawaną przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca konkurencję lub grozi jej zakłóceniem poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

(97)

Środek można uznać za pomoc państwa, jeżeli spełnione są poniższe warunki: (i) musi być finansowany z zasobów państwowych; (ii) musi zapewniać korzyść jego beneficjentowi; (iii) zapewniana korzyść musi mieć charakter selektywny; oraz (iv) musi zakłócać konkurencję lub grozić jej zakłóceniem oraz może wpływać na wymianę handlową między państwami członkowskimi. Ponieważ warunki te rozpatruje się łącznie, wszystkie z nich muszą być spełnione, aby dany środek mógł zostać uznany za pomoc państwa.

(98)

Komisja ustaliła już w poprzednich decyzjach (53), że warunki określone w art. 107 ust. 1 Traktatu zostały spełnione dla wszystkich środków pomocy na restrukturyzację wymienionych w tabeli 3 oraz że w związku z tym środki te stanowią pomoc w rozumieniu tego postanowienia. Komisja podtrzymuje ten pogląd i zwraca uwagę, że całkowita kwota pomocy w formie dokapitalizowania i środków na rzecz aktywów o obniżonej jakości została obliczona w wysokości 22,475 mld EUR. Kwota ta obejmuje dokapitalizowanie AIB i EBS oraz podmiotu powstałego w wyniku połączenia w kwocie 20,775 mld EUR, a także środki na rzecz aktywów o obniżonej jakości dla AIB w kwocie 1,7 mld EUR (kwota szacunkowa). Ponadto Komisja wzięła pod uwagę gwarancje na rzecz AIB i EBS (54).

(99)

Ponadto Komisja uważa, że umorzenie akcji uprzywilejowanych z 2009 r. (przed pierwszym terminem zapadalności lub po nim) oraz późniejszy ponowny zastrzyk tej samej kwoty w formie akcji zwykłych nie stanowi nowej pomocy. Komisja zatwierdziła już ten środek w decyzjach w sprawach N 241/09 i SA.32891 (N 553/10).

5.2.   ZGODNOŚĆ Z RYNKIEM WEWNĘTRZNYM

5.2.1.   Zastosowanie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu

(100)

Zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu pomoc państwa może być uznana za zgodną z rynkiem wewnętrznym, jeżeli ma ona na celu „zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego”.

(101)

Pomimo powolnego ożywienia gospodarczego obserwowanego od początku 2013 r. Komisja w dalszym ciągu uważa, że wymogi dotyczące zatwierdzania pomocy państwa zgodnie z art. 107 ust. 3 lit. b) TFUE są spełnione, ze względu na utrzymujące się napięcie na rynkach finansowych. W lipcu 2013 r. Komisja potwierdziła to stanowisko, przyjmując komunikat w sprawie stosowania od dnia 1 sierpnia 2013 r. reguł pomocy państwa w odniesieniu do środków wsparcia na rzecz banków w kontekście kryzysu finansowego (55).

(102)

CBI potwierdził już wcześniej, że Bank ma znaczenie systemowe dla rynku finansowego w Irlandii (56). Gdyby środki pomocowe na restrukturyzację nie zostały udzielone, organ nadzoru mógł zamknąć Bank, lub AIB i EBS przed połączeniem, z powodu naruszenia wymogów minimalnego kapitału regulacyjnego.

5.2.2.   Ocena zgodności

(103)

Wszystkie środki określane jako pomoc państwa zostały przekazane w ramach restrukturyzacji Banku (podmiotu powstałego w wyniku połączenia). W komunikacie w sprawie restrukturyzacji określono zasady mające zastosowanie do przyznawania pomocy na restrukturyzację instytucjom finansowym w związku z obecnym kryzysem. Zgodnie z komunikatem w sprawie restrukturyzacji, aby zachować zgodność z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu, restrukturyzacja instytucji finansowej w kontekście obecnego kryzysu finansowego musi: (i) prowadzić do przywrócenia rentowności banku; (ii) obejmować dostateczny wkład własny wnoszony przez beneficjenta (podział obciążeń) i zapewnić ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum; oraz (iii) obejmować wystarczające środki ograniczające zakłócenie konkurencji.

(104)

W swojej ocenie zgodności Komisja wykorzystała alternatywny scenariusz bazowy zaproponowany przez Bank, który opiera się na ostrożniejszych założeniach niż scenariusz bazowy.

Przywrócenie długoterminowej rentowności

(105)

Jak Komisja wskazała w komunikacie w sprawie restrukturyzacji, państwo członkowskie musi przedstawić kompleksowy plan restrukturyzacji ukazujący sposób przywrócenia danemu beneficjentowi długoterminowej rentowności bez udziału pomocy państwa, w rozsądnym okresie, a maksymalnie w ciągu pięciu lat. Zgodnie z pkt 13 komunikatu w sprawie restrukturyzacji bank osiąga długoterminową rentowność, jeżeli jest w stanie konkurować o kapitał na rynku na podstawie własnych osiągnięć zgodnie z odpowiednimi wymogami prawnymi. Aby tego dokonać, bank musi być w stanie pokryć wszystkie swoje koszty oraz wypracować odpowiednią stopę zwrotu z kapitału własnego z uwzględnieniem profilu ryzyka banku. Pkt 14 komunikatu w sprawie restrukturyzacji stanowi, że długoterminowa rentowność wymaga, aby każda otrzymana pomoc państwa została w określonym czasie zwrócona lub aby była odpłatna zgodnie z normalnymi warunkami rynkowymi, gwarantując w ten sposób wstrzymanie jakiejkolwiek dalszej pomocy państwa.

(106)

Władze irlandzkie przedłożyły plan restrukturyzacji, który określa strategię Banku w zakresie przywrócenia rentowności bez dalszej pomocy państwa poprzez skupienie się na: (i) przekształceniu Banku w mniejszą instytucję, skoncentrowaną na działalności w Irlandii, z ulepszonym profilem finansowania; (ii) zwiększonych poziomach rentowności dzięki zwiększeniu marż odsetkowych netto, podjęciu działań obniżających koszty i stopniowej redukcji odpisów z tytułu utraty wartości; oraz (iii) utrzymaniu silnego bufora kapitałowego.

(i)   mniejsza instytucja, skoncentrowana na działalności w Irlandii, z ulepszonym profilem finansowania

(107)

Bank podjął już daleko idące środki restrukturyzacyjne, które doprowadziły do znacznego zmniejszenia sumy bilansowej w porównaniu z poziomami sprzed kryzysu, co było wynikiem niekontrolowanego wzrostu (118 mld EUR w 2013 r. w porównaniu z 136,7 mld EUR w 2011 r. (57)). Redukcję osiągnięto przede wszystkim dzięki transakcjom zbycia jednostek zagranicznych, przeniesieniu aktywów dotyczących „nieruchomości wysokiego ryzyka” do NAMA i delewarowania innych aktywów (58). W związku z tym bieżąca ekspozycja Banku w sektorze nieruchomości i budownictwa została zmniejszona i przewiduje się jej dalszy spadek w kategoriach względnych do końca okresu restrukturyzacji. Komisja jest zdania, że nowa strategia jest ostrożna i właściwa w środowisku pokryzysowym. W celu wzmocnienia swojej ostrożniejszej strategii biznesowej Bank zobowiązał się do ograniczenia udzielania kredytów dla […].

(108)

Bank wzmacnia również swój powrót do bardziej konserwatywnego tradycyjnego modelu bankowości, w którym będzie w znacznej mierze finansował portfel kredytów z depozytów klientów, przy planowanej wartości LDR wynoszącej poniżej [95–120] % na koniec okresu restrukturyzacji na podstawie alternatywnego scenariusza bazowego. Cel ten jest wynikiem ambitnego i dobrze zrealizowanego planu delewarowania i stosunkowo ostrożnych założeń dotyczących ewolucji wolumenu depozytów. Za czynnik pozytywny Komisja uznaje fakt, że projekty Banku nie są nadmiernie uzależnione od finansowania z rynku międzybankowego i instytucjonalnych źródeł finansowania, takich jak finansowanie z EBC, zgodnie z alternatywnym scenariuszem bazowym.

(ii)   wyższe poziomy rentowności

(109)

W odniesieniu do przywrócenia rentowności, plan określa stosowny system planowanych działań. Nowe kredyty będą udzielane według wyższych stóp procentowych. Ponadto wycena kredytów i depozytów (dziedziczonych) zostanie w miarę możliwości ulepszona. Działania te, wraz z zakończeniem wnoszenia opłat gwarancyjnych z tytułu systemu ELG, umożliwią Bankowi stopniową poprawę jego marży odsetkowej netto.

(110)

Co więcej, planowane działania Banku, w szczególności program zwolnień pracowników (59) oraz przegląd wynagrodzeń i świadczeń, których celem jest zmniejszenie kosztów operacyjnych (o [200–600] mln EUR do 2015 r. w stosunku do poziomów z 2012 r.), pomogą mu w osiągnięciu bardziej zrównoważonego kosztu operacyjnego w świetle perspektyw/zdolności do generowania przychodów przez Bank. Działania te, w połączeniu z planowanym wzrostem dochodów, pomogą Bankowi znacznie zwiększyć wskaźnik kosztów do dochodów (prognozowany na [45–55] % w 2017 r. w porównaniu z 123 % w 2012 r.). W związku z tym Komisja z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Irlandii dotyczące redukcji kosztów operacyjnych Banku o [200–600] mln EUR do 2015 r. w porównaniu z 2012 r., a także zobowiązanie, że wskaźnik kosztów do dochodów nie przekroczy poziomu [45–65] % (chyba że wzrost PKB wyniesie poniżej 2 %, a w takim przypadku wskaźnik kosztów do dochodów nie przekroczy [50–70] %).

(111)

Bank przewiduje stopniowe zmniejszanie odpisów z tytułu utraty wartości w okresie restrukturyzacji w ramach alternatywnego scenariusza bazowego. Ta tendencja spadkowa jest uważana za właściwą ze względu na to, że: (i) oczekiwane ożywienie gospodarcze w Irlandii powinno zmniejszyć dynamikę pojawiania się nowych kredytów, w przypadku których nie są wykonywane zobowiązania płatnicze; (ii) prognozowany wzrost cen domów powinien ograniczyć zakres strat z tytułu kredytów hipotecznych; i (iii) wzmocnione działania zarządzania kredytami Banku (60) powinny przyspieszyć/poprawić egzekwowanie spłaty kredytów i restrukturyzację kredytów. W związku z tym Komisja z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie podjęte przez Irlandię w odniesieniu do jakościowych i ilościowych celów restrukturyzacji Banku dotyczących portfela kredytów hipotecznych oraz kredytów dla MŚP.

(112)

W alternatywnym scenariuszu bazowym Bank nie odzyska rentowności przed 2016 r. Niezależnie od wpływu odpisów z tytułu utraty wartości rentowność Banku jest strukturalnie słaba ze względu na duży portfel starszych aktywów o niskiej rentowności (kredyty hipoteczne indeksowane i obligacje NAMA). W związku z tym ROE będzie pozostawać na niskim poziomie do końca okresu restrukturyzacji, osiągając jedynie [5–15] % w 2017 r. Komisja uważa jednak, że Bank znajduje się na dobrej drodze do osiągnięcia bardziej konkurencyjnych poziomów ROE/rentowności w przyszłości, ponieważ nowe kredyty o wyższych marżach i poddane ponownej wycenie kredyty (dziedziczone) stopniowo zrekompensują wpływ, jaki te starsze aktywa o niskiej rentowności mają na rentowność. Dlatego oczekuje się, że rentowność będzie ulegać stopniowej poprawie.

(iii)   silny bufor kapitałowy

(113)

Na koniec, za czynnik pozytywny Komisja uznaje fakt, że Bank jest dobrze skapitalizowaną instytucją, która posiada odpowiedni bufor kapitałowy do końca okresu restrukturyzacji. W alternatywnym scenariuszu bazowym Bank będzie utrzymywać bufor kapitałowy w wysokości [2–6] mld EUR w 2017 r. przy założeniu wymogu minimalnego kapitału regulacyjnego w wysokości 8 % (i [3–8] mld EUR przy założeniu progu w wysokości 5,5 %), co umożliwiłoby Bankowi wchłonięcie dalszych strat w razie niższego niż przewidywane ożywienia gospodarczego w Irlandii. Ponadto, w razie potrzeby, Bank dysponuje 1,6 mld CoCos na wzmocnienie swojej bazy kapitałowej. W tym względzie Irlandia podjęła zobowiązanie, że Bank dokona wykupu CoCos dopiero po upublicznieniu wyników AQR/ST.

(114)

Komisja przyjmuje do wiadomości, że Bank planuje umorzenie akcji uprzywilejowanych z 2009 r. (61) przed końcem okresu restrukturyzacji. Do dnia 13 maja 2014 r. umorzenie dokonywane jest według wartości nominalnej, po tej dacie wartość zostanie podwyższona o 25 %. Przewiduje się, że kwota wykupu akcji uprzywilejowanych będzie umorzona na rzecz państwa, które następnie niezwłocznie ponownie zainwestuje tę samą kwotę w formie kapitału własnego (akcje zwykłe) w Bank. W wyniku tego suma bilansowa Banku nie zmieni się. Jednak struktura kapitałowa Banku zostanie udoskonalona w świetle nowych zasad Bazylea III (62). Ponadto w wyniku tej transakcji udział państwa w Banku wzrośnie nieznacznie w porównaniu z obecnym poziomem wynoszącym 99,8 %.

(iv)   wniosek

(115)

Inicjatywy podjęte już przez AIB (tj. delewarowanie, obniżki kosztów, poprawa profilu finansowania) połączone z inicjatywami planowanymi na cały okres restrukturyzacji w celu przywrócenia rentowności (np. nowe kredyty po wyższej cenie/ponowna wycena kredytów i depozytów dziedziczonych, dalsze redukcje kosztów personelu i wzmocnione działania z zakresu zarządzania kredytami (63)) są właściwe, biorąc pod uwagę charakter problemów finansowych Banku (64).

(116)

Plan restrukturyzacji wiarygodnie określa zatem właściwą strategię przywrócenia długoterminowej rentowności Banku. Połączenie działań opisanych powyżej wydaje się stosowne w celu zapewnienia przyszłej rentowności Banku bez dalszego udziału pomocy państwa.

(117)

Przywrócenie rentowności może jednak przeciągnąć się do końca okresu restrukturyzacji ze względu na starsze aktywa o niskiej rentowności. Dlatego też ROE Banku, w alternatywnym scenariuszu bazowym, pozostaje na stosunkowo niskim poziomie, nawet pod koniec okresu restrukturyzacji, lecz wykazuje umiarkowaną tendencję wzrostową.

(118)

Biorąc pod uwagę powyższe aspekty, Komisja stwierdza ogólnie, że plan restrukturyzacji Banku wiarygodnie wskazuje ścieżkę do przywrócenia jego długoterminowej rentowności.

Ograniczenie pomocy do minimum: wkład własny i podział obciążeń

(119)

Punkt 3 komunikatu w sprawie restrukturyzacji wskazuje, że w celu ograniczenia pomocy do minimum oraz w celu odniesienia się do kwestii zakłóceń konkurencji i pokusy nadużycia niezbędny jest odpowiedni wkład ze strony beneficjenta. W tym celu przewiduje, że: (i) należy ograniczyć kwotę pomocy; oraz (ii) niezbędne jest wniesienie znacznego wkładu własnego.

(120)

W komunikacie tym stwierdza się ponadto, że aby ograniczyć kwotę pomocy do minimum, do finansowania restrukturyzacji bank powinien w pierwszej kolejności wykorzystywać zasoby własne. Koszty związane z restrukturyzacją powinny być zatem ponoszone nie tylko przez państwo, ale także przez inwestorów banku. Cel ten jest osiągnięty w szczególności dzięki pokrywaniu strat dostępnym kapitałem.

(121)

Quasi-pełny podział obciążeń osiągnięto ze strony byłych właścicieli AIB. Akcjonariusze zostali wyparci i obecnie państwo jest właścicielem 99,8 % Banku. W związku z tym Komisja uważa, że zakres udziału w obciążeniach byłych właścicieli jest znaczący i odpowiedni.

(122)

W odniesieniu do posiadaczy zobowiązań podporządkowanych w 2009 i 2011 r. przeprowadzono szereg procesów zarządzania zobowiązaniami/odkupu zadłużenia, co dało 5,4 mld EUR kapitału podstawowego Tier I (odkup instrumentów w kapitale podstawowym Tier I i Tier II). Obecnie jedynie niewielka kwota zobowiązań podporządkowanych pozostaje w Banku (tj. około 34 mln EUR na dzień 31 grudnia 2012 r.) […]. Dlatego wierzyciele podporządkowani odpowiednio przyczynili się do ponoszenia kosztów restrukturyzacji.

(123)

Ponadto Bank znacznie przyczynił się do ponoszenia kosztów restrukturyzacji poprzez sprzedaż jednostek zależnych oraz udziałów (65). W ten sposób Bank wniósł wkład w wysokości 3,3 mld EUR kapitału podstawowego Tier I w celu ograniczenia pomocy do niezbędnego minimum.

(124)

Bank płaci stałe wynagrodzenie w wysokości 10 % z tytułu CoCos i 8 % z tytułu akcji uprzywilejowanych (w gotówce lub w drodze emisji nowych akcji zwykłych jako ekwiwalentu). Ponadto zastosowanie ma zwiększenie o 25 % wartości akcji uprzywilejowanych, jeśli Bank nie dokona ich odkupu do dnia 13 maja 2014 r. Komisja uznała to wynagrodzenie za odpowiednie, choć na niskim poziomie, w świetle trudnej sytuacji AIB/Banku (66).

(125)

W związku z powyższym Komisja stwierdza, że w planie restrukturyzacji przewiduje się odpowiedni wkład własny i podział obciążeń.

Środki mające na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji

(126)

W pkt 4 komunikatu w sprawie restrukturyzacji zawarto wymóg, zgodnie z którym plan restrukturyzacji musi zawierać środki mające na celu ograniczenie zakłóceń konkurencji. Środki takie powinny odnosić się do zakłóceń na rynkach, na których beneficjent działa po restrukturyzacji. W tym przypadku należy zagwarantować, by potencjalne nowe podmioty mogły łatwo wejść na skoncentrowany irlandzki rynek bankowy w celu wzmocnienia konkurencji.

(127)

Bank zobowiązuje się do podjęcia w okresie od lipca 2014 r. do czerwca 2017 r. określonych środków stymulujących konkurencję, a mianowicie zapewnienia stosownym podmiotom konkurencyjnym (67) pakietu usług i pakietu mobilności klientów.

(128)

Celem pakietu usług jest redukcja kosztów wejścia na rynek lub kosztów rozwoju podmiotu konkurencyjnego. W szczególności beneficjent pakietu usług otrzyma wsparcie w zakresie kilku funkcji pomocniczych (takich jak rozrachunek, przetwarzanie transakcji papierowych) po koszcie przyrostowym Banku (koszty ponoszone bezpośrednio z tytułu tej usługi), a następnie może podjąć decyzję o inwestowaniu we własną infrastrukturę dopiero na późniejszym etapie, kiedy jego baza klientów będzie wystarczająco duża, by pokryć koszty stałe. Beneficjent ten będzie miał także dostęp do sieci bankomatów Banku po koszcie przyrostowym, dzięki czemu będzie mógł natychmiast zaoferować swoim klientom zasięg krajowy.

(129)

Pakiet mobilności klientów zredukuje koszty pozyskania klientów ponoszone przez beneficjentów tego pakietu. Beneficjenci będą kontaktować się z klientami Banku, za pośrednictwem Banku, i przedstawią im produkty alternatywne wobec ich rachunków bieżących, indywidualnych kart kredytowych, rachunków bieżących dla firm, kart kredytowych dla firm, kredytów hipotecznych i kredytów dla MŚP oraz przedsiębiorstw. Chociaż trudno jest przewidzieć, ilu klientów Banku zechce zmienić swoje produkty bankowe na produkty beneficjentów tego środka, podejście do klientów jest o wiele bardziej ukierunkowane i mniej kosztowne niż ogólne działania reklamowe.

(130)

Wyżej opisane środki stwarzają ramy stymulujące wejście nowych podmiotów na irlandzki rynek bankowy, a tym samym ograniczają zakłócenia konkurencji spowodowane pomocą udzieloną Bankowi.

(131)

Ponadto Komisja pozytywnie odnosi się do zobowiązań podjętych przez Irlandię w zakresie niektórych ograniczeń biznesowych w okresie restrukturyzacji, w szczególności ograniczenia w udzielaniu kredytów dla […] w […] i […]. Zakaz nabywania zagwarantuje również, że pomoc państwa nie zostanie wykorzystana do przejęcia podmiotów konkurencyjnych, ale będzie służyć zgodnie z przeznaczeniem, czyli do finansowania procesu restrukturyzacji. Ponadto Bank będzie przestrzegać zobowiązań w zakresie postępowania związanych z zakazem reklamy i sponsoringu (68).

Realizacja i monitorowanie

(132)

I wreszcie, w pkt 5 komunikatu w sprawie restrukturyzacji zawarto wymóg, aby Komisji udostępniano szczegółowe raporty okresowe, tak aby mogła ona zweryfikować, czy plan restrukturyzacji jest prawidłowo wdrażany.

(133)

Powołany zostanie powiernik ds. monitorowania, który będzie składać do Komisji regularne sprawozdania w sprawie wdrażania planu restrukturyzacji przez Bank i przestrzegania podjętych zobowiązań.

(134)

Biorąc pod uwagę zobowiązania, daleko idące środki restrukturyzacyjne wdrożone już przez Bank oraz w świetle stosowności wkładu własnego i podziału obciążeń określonych powyżej, Komisja uważa, że istnieją wystarczające gwarancje ograniczające ewentualne zakłócenia konkurencji pomimo dużej kwoty pomocy przyznanej AIB i EBS przed ich połączeniem oraz po tym fakcie.

5.3.   STWIERDZENIE ISTNIENIA POMOCY I JEJ ZGODNOŚCI

(135)

Środki od „a” do „o” wymienione w tabeli 3 są uważane za pomoc na restrukturyzację w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu. W związku z podjętymi przez Irlandię zobowiązaniami Komisja stwierdza, że plan restrukturyzacji dla Banku jest zgodny z komunikatem w sprawie restrukturyzacji, pomoc na restrukturyzację jest ograniczona do niezbędnego minimum, a problem zakłóceń konkurencji jest wystarczająco rozwiązany. Pomoc na restrukturyzację jest zatem zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 lit. b) Traktatu. W związku z tym Komisja

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Poniższe środki stanowią pomoc państwa zgodnie z art. 107 ust. 1 Traktatu:

środki przyznane na rzecz AIB

a)

gwarancje wynikające z systemu CIFS w wysokości do 133 mld EUR;

b)

gwarancje wynikające z systemu ELG w wysokości do 62,5 mld EUR;

c)

środek na rzecz ratowania aktywów (przeniesienia do NAMA w wysokości 20,4 mld EUR), stanowiący szacowaną kwotę pomocy w wysokości 1,6 mld EUR;

d)

dokapitalizowanie w formie akcji uprzywilejowanych w maju 2009 r. na kwotę 3,5 mld EUR;

e)

dokapitalizowanie w formie nowego kapitału własnego w grudniu 2010 r. na kwotę 3,7 mld EUR;

f)

gwarancja państwa dla awaryjnego wsparcia płynnościowego do drugiego kwartału 2011 r. na kwotę [5–15 mld EUR].

środki przyznane na rzecz EBS

(g)

gwarancje wynikające z systemu CIFS w wysokości do 14,4 mld EUR;

(h)

gwarancje wynikające z systemu ELG w wysokości do 8,0 mld EUR;

(i)

środek na rzecz ratowania aktywów (przeniesienia do NAMA w wysokości 0,9 mld EUR), stanowiący szacowaną kwotę pomocy w wysokości 0,1 mld EUR;

(j)

dokapitalizowanie w formie specjalnych akcji inwestycyjnych w maju i grudniu 2010 r. na kwotę 0,625 mld EUR;

(k)

dokapitalizowanie poprzez dotację bezpośrednią w formie weksla własnego w grudniu 2010 r. na kwotę 0,25 mld EUR;

(l)

gwarancja państwa dla awaryjnego wsparcia płynnościowego na kwotę [0–5 mld EUR];

środki przyznane na rzecz Banku (podmiotu powstałego w wyniku połączenia)

(m)

dokapitalizowanie w formie akcji zwykłych w lipcu 2011 r. na kwotę 5 mld EUR;

(n)

dokapitalizowanie w formie skryptów dłużnych o charakterze kapitału warunkowego w lipcu 2011 r. na kwotę 1,6 mld EUR;

(o)

dokapitalizowanie w formie wkładu kapitałowego w lipcu 2011 r. na kwotę 6,1 mld EUR.

2.   Pomoc państwa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym na podstawie art. 107 ust. 3 Traktatu w świetle planu restrukturyzacji i zobowiązań określonych w załączniku.

Artykuł 2

Irlandia zapewnia pełne wdrożenie planu restrukturyzacji przedłożonego dnia 28 września 2012 r., z późniejszymi zmianami, a także zobowiązań określonych w załączniku.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do Irlandii.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 maja 2014 r.

W imieniu Komisji

Joaquín ALMUNIA

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. C 214 z 7.8.2010, s. 3

(2)  Decyzja Komisji w sprawie N 241/09, Dokapitalizowanie Αllied Irish Bank przez państwo irlandzkie, Dz.U. C 223 z 16.9.2009, s. 2.

(3)  Decyzja Komisji w sprawie N 553/10, Drugie dokapitalizowanie nadzwyczajne na rzecz Allied Irish Banks plc, Dz.U. C 76 z 10.3.2011, s. 4.

(4)  Wartość brutto zastrzyków kapitałowych wyniosła odpowiednio 3,9 mld EUR i 6,3 mld EUR, w tym 0,2 mld EUR z tytułu opłat zwróconych przez AIB rządowi Irlandii.

(5)  Na podstawie decyzji Komisji dokapitalizowanie zostało zatwierdzone jako środek ratunkowy na 6 miesięcy z zastrzeżeniem przedłożenia uaktualnionego planu restrukturyzacji. Druga rata dokapitalizowania nie została zapłacona w lutym.

(6)  Decyzja Komisji w sprawie N 160/10 Dokapitalizowanie EBS, Dz.U. C 217 z 11.8.2010, s. 2.

(7)  Decyzja Komisji w sprawie C 25/10 (ex N 212/10), Restrukturyzacja Educational Building Society, Dz.U. C 300 z 6.11.2010, s. 17–36.

(8)  Dz.U. C 195 z 19.8.2009, s. 9.

(9)  W kwietniu 2012 r. postanowiono, że Permanent TSB będzie kontynuować działalność jako trzecia krajowa instytucja udzielająca kredytów, wraz z AIB oraz BoI.

(10)  Decyzja Komisji w sprawie SA.33296, Nadzwyczajne dokapitalizowanie na rzecz podmiotu powstałego w wyniku połączenia Educational Building Society/Allied Irish Banks plc, Dz.U. C 268 z 10.9.2011, s. 3.

(11)  Plan zarejestrowano pod numerem sprawy SA.29786.

(12)  Najważniejsze dodatkowe materiały złożono w dniach 10 i 11 stycznia, 13 lutego oraz 20 i 27 marca 2014 r., dotyczyły one prognoz finansowych.

(13)  Zob. przypis 2.

(14)  Zob. przypis 10.

(15)  Ostrożnościowy przegląd wymogów kapitałowych i ostrożnościowy przegląd oceny płynności. Szczegółowo opisane w motywach 25–31 decyzji w sprawie SA.33296.

(16)  Program dostosowań gospodarczych dla Irlandii uzgodniono formalnie w maju 2010 r. Zawierał on wspólnie finansowany pakiet w wysokości 85 mld EUR i obejmował lata 2010–2013.

(17)  Instrumenty kapitałowe spełniające wymagania określone w art. 28, 29 i 31 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 575/2013 z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie wymogów ostrożnościowych dla instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych, zmieniające rozporządzenie (UE) nr 648/2012 (Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1).

(18)  Kapitał warunkowy to zadłużenie, które ulega przekształceniu w kapitał własny, gdy spełnione są pewne warunki.

(19)  200 oddziałów AIB i 74 oddziały EBS, stan na grudzień 2013 r.

(20)  W lutym 2011 r. depozyty otrzymane od klientów prowadzone wcześniej przez Anglo Irish Bank zostały przeniesione do Allied Irish Bank (GB), który obecnie świadczy usługi depozytowe na rzecz około 60 000 klientów rynku masowego w Wielkiej Brytanii.

(21)  Kredyty hipoteczne z indeksowanym oprocentowaniem to rodzaj kredytów hipotecznych z oprocentowaniem zmiennym. Stopa procentowa kredytu hipotecznego jest indeksowana do stopy bazowej Europejskiego Banku Centralnego z zastosowaniem określonej marży powyżej tej wartości.

(22)  Stopa EBC wynosząca 4,25 % w lipcu 2008 r. spadła do 1 % w maju 2009 r.

(23)  Zob. decyzja Komisji w sprawie N 725/09, Ustanowienie krajowej agencji ds. zarządzania aktywami (NAMA), (Dz.U. C 94 z 14.4.2010, s. 10).

(24)  Zob. decyzja Komisji w sprawie NN 48/08, Systemy gwarancji dla banków w Irlandii (Dz.U. C 312 z 6.12.2008, s. 2).

(25)  Zob. decyzja Komisji w sprawie N 349/09, System gwarancji kwalifikowalnych zobowiązań instytucji kredytowych (Dz.U. C 72 z 20.3.2010, s. 6) i dokumenty ją przedłużające.

(26)  AIB: Decyzja Komisji w sprawie N 241/09 oraz decyzja Komisji w sprawie SA.31891 (N 533/10)

EBS: Decyzja Komisji w sprawie N 160/10.

(27)  Zob. przypis 10.

(28)  Wkład kapitałowy wniesiony przez Ministra Finansów i komisję krajowego funduszu rezerw emerytalnych wyniósł 6,1 mld EUR; nie dokonano emisji żadnych nowych akcji ani zapłaty za ten wkład kapitałowy.

(29)  Opisane w motywach 18–33 decyzji N 241/09.

(30)  Kwoty pomocy dotyczące środków pomocy związanych z aktywami o obniżonej jakości zarówno dla AIB, jak i EBS, są kwotami szacunkowymi, gdyż ostatnie transze aktywów przekazywanych do NAMA muszą być jeszcze zatwierdzone przez Komisję. Szacunki te opierają się na informacjach dostarczonych przez Irlandię w dniu 14 lutego 2013 r.

(31)  Informacje poufne.

(32)  Procesy zarządzania zobowiązaniami: odkup lub przekształcenie zadłużenia podporządkowanego w instrumenty kapitałowe (kapitał podstawowy Tier I), z reguły z dyskontem. Procesy te mogą również przybrać formę obniżenia wartości nominalnej długu lub wcześniejszego wykupu według innej wartości niż nominalna.

(33)  Stan na dzień 30 czerwca 2013 r.

(34)  Ekwiwalent pełnego czasu pracy.

(35)  ROE uwzględnia akcje uprzywilejowane w średnim stanie kapitałów własnych.

(36)  Z wyłączeniem kapitału własnego.

(37)  Osiągnięto cele delewarowania w kwocie 20,5 mld EUR ujęte w PLAR 2011.

(38)  Redukcja ta jest nawet większa – wynosi 38 % – jeżeli mierzyć ją w porównaniu z 2009 r., przed fuzją AIB i EBS, gdy całkowita wartość aktywów AIB i EBS wynosiła odpowiednio 174,3 mld EUR i 21,5 mld EUR.

(39)  Z wyłączeniem kapitału własnego

(40)  Kurczenie się portfela kredytów wynika z faktu, że wartość odpisów i umorzeń łącznie jest wyższa niż wartość nowej produkcji.

(41)  Obligacje wyemitowane przez NAMA w zamian za aktywa (o obniżonej jakości) przeniesione do NAMA przez uczestniczące instytucje kredytowe. Konkretnie, cena zakupu aktywów przeniesionych do NAMA została zapłacona w drodze emisji przez NAMA gwarantowanych przez państwo senioralnych papierów dłużnych/obligacji uprzywilejowanych za 95 % ceny zakupu i emisji (niegwarantowanych przez państwo) podporządkowanych papierów dłużnych za 5 % tej ceny.

(42)  W prognozowanych wskaźnikach LCR obligacje NAMA w posiadaniu Banku traktowane są jako aktywa płynne wysokiej jakości, zgodnie z propozycją Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego zawartą w jego sprawozdaniu na temat środków wsparcia płynności z grudnia 2013 r. Ostateczny skład wskaźnika stabilnego finansowania netto zostanie omówiony w przyszłości.

(43)  Istniejący portfel kredytów w porównaniu z nowym.

(44)  Strategia MARS Banku została wdrożona w 2012 r. w wyniku konsultacji z irlandzkim rządem i Centralnym Bankiem Irlandii dotyczących potencjalnych rozwiązań kwestii zaległości hipotecznych. W ramach tej strategii Bank przewiduje nowe możliwości odroczenia spłaty dla klientów hipotecznych. Program MARS został już całkowicie wdrożony i pracuje w nim ponad 300 specjalistów zajmujących się klientami produktów hipotecznych mającymi trudności finansowe.

(45)  Od dnia 1 stycznia 2014 r. zgodnie z zasadami pakietu Bazylea III.

(46)  Do celów niniejszej decyzji „minimalny kapitał regulacyjny” oznacza kapitał, jakiego CBI wymaga od irlandzkich banków.

(47)  W kontekście kompleksowej oceny prowadzonej obecnie przez Europejski Bank Centralny i Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, w scenariuszu niekorzystnym zastosowany będzie próg wynoszący 5,5 % CET1.

(48)  Należne instrumenty o charakterze kapitału warunkowego Banku podlegają natychmiastowemu i obowiązkowemu wykupieniu i zostaną zamienione na akcje zwykłe, jeżeli współczynnik kapitału Core Tier I (odpowiednio wskaźnik CET1 po dacie zastosowania CRD IV) spadnie poniżej wartości progowej wynoszącej 8,25 %. Pakiet CRD IV (dyrektywa i rozporządzenie w sprawie wymogów kapitałowych), Dz.U. L 176 z 27.6.2013, s. 1

(49)  Nowe zasady pakietu CRD IV między innymi wymagają od Banku potrącenia z jego CET1 wartości większości jego aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego, w tym wszystkich aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego wynikających z nierozliczonych strat podatkowych. Potrącenie z CET1 ma być rozłożone równomiernie w okresie dziesięciu lat.

(50)  CBI przeprowadził procedurę BSA instytucji kredytowych podlegających analizie PCAR (AIB, BoI i PTSB) w 2013 r. Wymóg dokonania takiej oceny został uzgodniony z Międzynarodowym Funduszem Walutowym, Komisją i Europejskim Bankiem Centralnym w ramach programu. Procedura ta, stanowiąca badanie punktowe, ponieważ nie uwzględniła przyszłych zysków ani niezrealizowanych jeszcze strat, ma na celu ponowne oszacowanie rezerw i RWA w celu dokonania oceny adekwatności kapitałowej banków według stanu na czerwiec 2013 r.

(51)  Zob. motyw (69).

(52)  Kompleksowa ocena dokonana przez Europejski Bank Centralny i Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, w tym ocena jakości aktywów i test warunków skrajnych największych europejskich banków. Wyniki są oczekiwane w październiku 2014 r.

(53)  Informacje na temat środków służących dokapitalizowaniu: Komisji w sprawie N 160/10, motywy 40–47; decyzja w sprawie N 241/09, motywy 43–48; decyzja w sprawie SA.31891 (N 553/10), motywy 59–65 i decyzja Komisji w sprawie SA.33296, motywy 54–60. Co więcej, we wcześniejszych decyzjach Komisja określiła, że wsparcie udzielane w ramach systemów CIFS i ELG, jak również w ramach NAMA, stanowi pomoc państwa (zob. motywy 37 i 41).

(54)  Odpowiednie kwoty w ramach systemu CIFS i ELG zawarto w tabeli 3.

(55)  Dz.U. C 216 z 30.7.2013, s. 1 (zob. w szczególności pkt 6).

(56)  Pismo Prezesa Centralnego Banku Irlandii do Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2010 r.

(57)  Zmniejszenie sumy bilansowej jest nawet większe, jeżeli uwzględni się bilanse AIB i EBS za 2009 r., przed połączeniem. Razem te dwie instytucje miały w 2009 r. aktywa przekraczające 195 mld EUR.

(58)  Zob. sekcja 2.5 niniejszej decyzji.

(59)  Program wcześniejszych emerytur i dobrowolnych zwolnień.

(60)  Jak opisano w motywie 68.

(61)  Zob. motyw 46.

(62)  Od dnia 1 stycznia 2018 r. akcje uprzywilejowane nie będą już traktowane jako kapitał CET1.

(63)  Jak opisano w motywie 68.

(64)  Zob. motywy 32–39.

(65)  Zob. sekcja 2.5 niniejszej decyzji.

(66)  Zob. motywy 62–82 decyzji w sprawie N 241/09 i motywy 76–78 decyzji w sprawie SA.33296.

(67)  Do celów tego zobowiązania „stosowny podmiot konkurencyjny” jest zdefiniowany jako instytucja kredytowa działająca w Irlandii, która w chwili wnioskowania o środki w ramach pakietu usług lub pakietu mobilności klientów nie jest objęta okresem pomocy państwa na restrukturyzację.

(68)  Zob. motyw 86 i załącznik.


ZAŁĄCZNIK

PODSTAWOWE USTALENIA — SPRAWA SA.29786 — IRLANDIA — RESTRUKTURYZACJA AIB

Irlandia zobowiązuje się do dopilnowania, by plan restrukturyzacji AIB przedłożony we wrześniu 2012 r., ze zmianami i uzupełnieniami wprowadzonymi w drodze pisemnej korespondencji, został prawidłowo i kompleksowo wdrożony. Niniejszy dokument („Podstawowe ustalenia”) określa warunki („Zobowiązania”) w zakresie restrukturyzacji AIB, które Irlandia zobowiązała się wdrożyć.

1.   Definicje

W niniejszym dokumencie liczba pojedyncza obejmuje liczbę mnogą (i odwrotnie), chyba że kontekst wskazuje inaczej, a wyrażenia użyte poniżej pisane wielką literą mają następujące znaczenie:

1.1.

„Nabycie” ma znaczenie nadane w Klauzuli 6.1 niniejszego dokumentu.

1.2.

„AIB” oznacza Allied Irish Bank, p.l.c., w tym jego jednostki zależne i stowarzyszone.

1.3.

„Roczne Koszty Operacyjne” oznacza sumę: (1) kosztów personelu; (2) kosztów ogólnych i administracyjnych; oraz (3) amortyzacji i utraty wartości.

1.4.

„Dzień Roboczy” oznacza dzień od poniedziałku do piątku włącznie, ale nie obejmuje świąt i dni wolnych od pracy w Irlandii.

1.5.

„Odpływ Kapitału” oznacza wypłatę dywidendy z Udziałów Zwykłych na rzecz Państwa i odkup Udziałów Zwykłych od Państwa.

1.6.

„Bank Centralny” oznacza Centralny Bank Irlandii.

1.7.

„CIR” oznacza wskaźnik kosztów do dochodów obliczony jako koszty operacyjne podzielone przez przychody z działalności operacyjnej.

1.8.

„Klauzula” oznacza wyłącznie klauzulę w niniejszym dokumencie i taka klauzula stanowi część niniejszego dokumentu. Tytuły Klauzul są jednak wyłącznie dla wygody użytkowników i nie są wiążące.

1.9.

„Kompleksowa Ocena” oznacza przeprowadzony w 2014 r. ogólnounijny test warunków skrajnych podjęty przez Europejski Bank Centralny i Europejski Urząd Nadzoru Bankowego, który przyczyni się do zwiększenia przejrzystości bilansów większych banków, w tym AIB.

1.10.

„Instrument o Charakterze Kapitału Warunkowego” oznacza warunkowy instrument dłużny Tier II o wartości 1,6 mld EUR wyemitowany przez AIB na rzecz Państwa i opisany bardziej szczegółowo w Szczegółach Dotyczących Emisji z dnia 27 października 2011 r.

1.11.

„Pakiet Mobilności Klientów” oznacza pakiet środków opisanych w Klauzuli 11.5 niniejszego dokumentu.

1.12.

„Data Ostatecznej Decyzji” oznacza dzień przyjęcia przez Komisję Europejską ostatecznej decyzji w odniesieniu do Planu Restrukturyzacji AIB.

1.13.

„Data Wniosku” oznacza dzień złożenia przez Stosowny Podmiot Konkurencyjny ważnego wniosku na piśmie do AIB w związku z Pakietem Mobilności Klientów określonym w Klauzuli 11.5 niniejszego dokumentu.

1.14.

„Portfel MŚP w Trudnej Sytuacji” oznacza specjalny portfel kredytów dla MŚP w ramach AIB, którymi od 31 grudnia 2012 r. zarządza AIB Financial Solutions Group i do których mają zastosowanie cele z zakresu rozwiązywania problemów ustalone przez Bank Centralny.

1.15.

„EBS” oznacza EBS Limited, w tym jego jednostki zależne i stowarzyszone.

1.16.

„Ostateczna Decyzja” oznacza decyzję, w której Komisja Europejska podejmuje decyzję w sprawie Planu Restrukturyzacji i całości Pomocy Państwa przyznanej na rzecz AIB i EBS przed ich połączeniem i po tym fakcie.

1.17.

„FRAND” oznacza na sprawiedliwych, rozsądnych i niedyskryminujących warunkach.

1.18.

„PKB” oznacza produkt krajowy brutto Irlandii ogłoszony przez Główny Urząd Statystyczny Irlandii.

1.19.

„O Obniżonej Jakości” w odniesieniu do kredytu oznacza, że istnieją obiektywne dowody utraty wartości w związku z jednym lub większą liczbą zdarzeń, które miały miejsce po początkowym ujęciu aktywów („zdarzenie powodujące stratę”), a to zdarzenie (lub zdarzenia) powodujące stratę skutkuje tym, że obecna wartość przyszłych przepływów pieniężnych jest mniejsza niż bieżąca wartość księgowa danego składnika aktywów finansowych lub grupy aktywów i wymaga ujęcia w rachunku zysków i strat rezerwy z tytułu utraty wartości.

1.20.

„Koszt Przyrostowy” oznacza dodatkowe koszty poniesione przez AIB w bezpośrednim wyniku świadczenia usług na rzecz Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego w ramach zastosowania Środków. W szczególności Koszty Przyrostowe nie obejmują żadnych kosztów stałych ani zmiennych, które AIB musiałby ponieść w przypadku braku Środków.

1.21.

„Irlandia” lub „Państwo” oznacza Republikę Irlandii i obejmuje irlandzkie władze państwowe w danym czasie, w tym, między innymi, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Ministerstwo Finansów i Bank Centralny.

1.22.

„Kredyty z Dużymi Zaległościami” oznacza kredyty, w przypadku których upłynęło co najmniej dziewięćdziesiąt dni od chwili, gdy dokonano całej płatności wymaganej umownie, i obejmuje kredyty w trakcie restrukturyzacji, w przypadku których pierwotny kredyt nie jest spłacany zgodnie z pierwotnymi terminami przez okres dłuższy niż 90 dni. W przypadku przeterminowanego kredytu lub ekspozycji jako przeterminowana ujmowana jest nie tylko kwota nadwyżki lub zaległości, lecz cała ekspozycja.

1.23.

„Data Wysłania” ma znaczenie nadane w Klauzuli 11.5.2.2 niniejszego dokumentu.

1.24.

„Udział w Rynku” oznacza część rynku wyrażoną w procentach w odniesieniu do: (i) udziałów; lub (ii) przepływów, znajdującą się w posiadaniu przedsiębiorstwa na dowolnym rynku w Irlandii (który jest rynkiem Stosownego Produktu), mierzoną na odpowiednich zasadach praktycznych przez niezależną, zewnętrzną instytucję badawczą, w tym deklaracje dla organów regulacyjnych proponowane przez AIB i zatwierdzone przez Powiernika Monitorującego (przy czym zatwierdzenie to nie zostanie wstrzymane bez uzasadnienia) w zależności od konkretnego przypadku przed Datą Wniosku.

1.25.

„Marketing, Reklama i Sponsoring” oznacza promocję działalności AIB (lub jej części) za pomocą środków komunikacji takich jak telewizja, radio, prasa, internet i inne podobne środki komunikacji.

1.26.

„Materiały” ma znaczenie nadane w Klauzuli 11.5.1.4 niniejszego dokumentu.

1.27.

„Środki” oznacza obowiązki nałożone na AIB z tytułu zobowiązań ze strony Irlandii podjętych w klauzulach 3–11 niniejszego dokumentu.

1.28.

„Powiernik Monitorujący” oznacza co najmniej jedną osobę fizyczną lub prawną, niezależną od AIB, zatwierdzoną przez Komisję Europejską i powołaną przez AIB, która ma obowiązek monitorowania przestrzegania przez AIB zobowiązań wynikających z Ostatecznej Decyzji i której rolę dokładniej opisano w Załączniku do niniejszego dokumentu.

1.29.

„Kredyty Hipoteczne” oznacza wszystkie kredyty z zabezpieczeniem na nieruchomości mieszkalnej w Irlandii udzielone przez instytucję kredytową lub oszczędnościową kasę mieszkaniową, w przypadku których celem zaliczki jest, zazwyczaj, sfinansowanie zmiany własności lub modernizacja nieruchomości mieszkalnej, na której kredyt jest zabezpieczony, ale może również obejmować cele niezwiązane z nieruchomością. Wszelkie odniesienia do Kredytów Hipotecznych obejmują zarówno nieruchomości zamieszkiwane przez właścicieli, jak i kupione na wynajem.

1.30.

„NAMA” oznacza krajową agencję ds. zarządzania aktywami utworzoną na mocy ustawy z 2009 r. o krajowej agencji ds. zarządzania aktywami.

1.31.

„Zaangażowanie Netto” oznacza, w odniesieniu do klienta, ekspozycję kredytową brutto dla tego klienta pomniejszoną o rezerwę utworzoną przez AIB w odniesieniu do tego klienta.

1.32.

„Data Powiadomienia” oznacza dzień, w którym AIB powiadamia Stosowny Podmiot Konkurencyjny, że Materiały tego ostatniego mają zostać wysłane do AIB.

1.33.

„NPRFC” oznacza Komisję Państwowego Funduszu Rezerw Emerytalnych.

1.34.

„Akcje Uprzywilejowane NPRFC” oznacza udziały uprzywilejowane wynikające z Inwestycji „NPRFC”.

1.35.

„Inwestycje NPRFC” oznacza subskrypcję dokonaną przez NPRFC na udziały uprzywilejowane o wartości 3,5 mld EUR w AIB i emisję warrantów na udziały zwykłe dokonaną dnia 31 maja 2009 r.

1.36.

„Udziały Zwykłe” oznacza akcje zwykłe o wartości 0,01 EUR każda w kapitale AIB.

1.37.

[…]

1.38.

„Stosowny Podmiot Konkurencyjny” oznacza przedsiębiorstwo, które w Dacie Wniosku: (1) posiada licencję w Irlandii lub w innym miejscu do prowadzenia działalności w charakterze instytucji kredytowej w Irlandii; (2) nie otrzymuje Pomocy Państwa (tj. banki, które otrzymały Pomoc Państwa i które są jeszcze w okresie restrukturyzacji, nie są uważane za „Stosowne Podmioty Konkurencyjne”; jednak banki, które otrzymały Pomoc Państwa, a których okres restrukturyzacji się zakończył, są traktowane jako „Stosowne Podmioty Konkurencyjne”); oraz (3) posiada (ze względu na wszystkie powiązane przedsięwzięcia) Udział w Rynku nieprzekraczający 15 % udziałów lub przepływów rynku Stosownego Produktu, w którym AIB posiada ponad 30 % udziałów lub przepływów, obliczonych w oparciu o wyliczenia Udziału w Rynku niezależnej, zewnętrznej instytucji badawczej, w tym deklaracje dla organów regulacyjnych proponowane przez AIB i zatwierdzone przez Powiernika Monitorującego.

1.39.

„Stosowny Produkt” oznacza: (i) indywidualne rachunki bieżące; (ii) indywidualne karty kredytowe; (iii) rachunki bieżące dla firm; (iv) karty kredytowe dla firm; (v) Kredyty Hipoteczne; i (vi) Kredyty dla MŚP oraz kredyty dla przedsiębiorstw.

1.40.

„Okres Restrukturyzacji” odnosi się do okresu od daty Ostatecznej Decyzji do dnia 31 grudnia 2017 r.

1.41.

„Plan Restrukturyzacji” oznacza plan przedłożony przez AIB do Komisji Europejskiej, za pośrednictwem Irlandii, we wrześniu 2012 r., zmieniany i uzupełniany w drodze pisemnej korespondencji.

1.42.

„Załącznik” oznacza wyłącznie załącznik do niniejszego dokumentu i taki załącznik stanowi część niniejszego dokumentu. Załącznik ten jest integralną częścią podstawowych ustaleń i jest równie wiążący.

1.43.

„Kredyty dla MŚP” oznacza wszystkie kredyty dla wszelkich małych i średnich przedsiębiorstw w rozumieniu zalecenia Komisji Europejskiej (1) w Irlandii prowadzących działalność gospodarczą, niezależnie od formy prawnej (np. spółka kapitałowa, spółka osobowa, jednoosobowa działalność gospodarcza), które zatrudniają mniej niż 250 pracowników i których roczny obrót nie przekracza 50 milionów EUR lub których roczna suma bilansowa nie przekracza 43 mln EUR. Kredyty takie obejmują kredyty zabezpieczone i niezabezpieczone w formie kredytów terminowych, komercyjnych kredytów hipotecznych z terminem spłaty do 15 lat oraz finansowanie aktywów i finansowanie komercyjne i dyskonto faktur, bez względu na to, czy stopa procentowa przedmiotowego kredytu jest zmienna, czy stanowi stałą marżę dodaną do referencyjnej stopy procentowej, lub jest to stała stopa procentowa przez cały okres kredytu lub jego część. Z definicji tej wyłączone są kredyty dla podmiotów komercyjnych niebędących MŚP, osób działających w charakterze konsumentów oraz kategorii klientów „rządowych” i „innych finansowych”.

1.44.

„Pomoc Państwa” dla celów niniejszych Podstawowych ustaleń ma znaczenie przypisane w Klauzuli 2.1 niniejszego dokumentu.

1.45.

„Ważny Wniosek” oznacza wniosek złożony przez przedsiębiorstwo będące Stosownym Podmiotem Konkurencyjnym, który jest, w Dacie Wniosku, Stosownym Podmiotem Konkurencyjnym w zakresie usługi opisanej w Klauzuli 11.5 niniejszego dokumentu i który przedstawia na uzasadnionym poziomie szczegółowości wystarczające informacje umożliwiające AIB świadczenie usługi.

2.   Podstawa środków

2.1.

Przyznanie Środków przedstawionych poniżej jest uzależnione od przyjęcia przez Komisję Europejską („Komisja”) Ostatecznej Decyzji potwierdzającej, że pomoc państwa otrzymana przez EBS i AIB, obejmująca elementy pomocy państwa w bankowych programach gwarancyjnych Irlandii z 2008 i 2009 r., dokapitalizowanie przez Irlandię na rzecz EBS zgodnie z opisem zawartym w decyzji o pomocy na ratowanie N 160/10 z dnia 2 czerwca 2010 r., oraz na rzecz AIB zgodnie z opisem zawartym w decyzjach o pomocy na ratowanie N 241/09 z dnia 12 maja 2009 r., N 553/10 z dnia 21 grudnia 2010 r. oraz SA.33296 z dnia 15 lipca 2011 r., odnoszących się do niej, a także pomoc państwa udzielona EBS i AIB w wyniku NAMA (całość takiej pomocy jest określana w niniejszym dokumencie jako „Pomoc Państwa”), jest zgodna z rynkiem wewnętrznym zgodnie z art. 107–109 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

2.2.

AIB dołoży wszelkich możliwych starań, by wykonać obowiązki nałożone w wyniku Środków wynikających z zobowiązań podjętych przez Irlandię (w tym także ubieganie się i otrzymywanie niezbędnych zgód).

2.3.

W odniesieniu do obowiązku AIB w zakresie wdrożenia tych Środków AIB nie jest zobowiązany do naruszenia żadnych z jego obowiązków prawnych. W przypadku kolizji między obowiązkiem wynikającym ze Środka zawartego w niniejszych Podstawowych ustaleniach a obowiązkiem prawnym AIB, AIB poinformuje Powiernika Monitorującego i zobowiąże się do zaproponowania alternatywnego rozwiązania, które umożliwi AIB wypełnienie obowiązków. Powiernik Monitorujący, w porozumieniu z Komisją, zweryfikuje, czy proponowane rozwiązanie jest zgodne z zobowiązaniami zawartymi w Podstawowych ustaleniach i wynikającymi z obowiązków prawnych AIB.

3.   Zobowiązanie do restrukturyzacji portfela kredytów

3.1.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB osiągnie następujące cele restrukturyzacji portfela kredytów (wartości procentowe zawarte w niniejszej Klauzuli 3 to odsetek wykorzystanego salda w EUR dla każdego sektora) dla Kredytów Hipotecznych i Kredytów na rzecz MŚP uzgodnionych w ramach programu UE–MFW:

3.1.1.

do dnia 31 grudnia 2014 r. [80–100] % (2) Portfela MŚP w Trudnej Sytuacji zostanie zrestrukturyzowanych (co oznacza, że doszło do formalnej wymiany korespondencji między AIB a klientem na temat zmienionych ustaleń (np. zmiany umowy kredytowej/podstawowych ustaleń) lub w przypadku wszczęcia postępowania sądowego); oraz

3.1.2.

do dnia 30 czerwca 2014 r. AIB zaproponuje trwałe rozwiązania dla 75 % Kredytów Hipotecznych będących Kredytami z Dużymi Zaległościami, a rozwiązania zostaną zawarte z klientami 35 % Kredytów Hipotecznych będących Kredytami z Dużymi Zaległościami.

3.2.

Irlandia zobowiązuje się że AIB będzie prowadzić dialog z klientami odnośnie do innych portfelów kredytów zarządzanych przez Financial Solutions Group AIB i zaproponuje trwałe rozwiązania dla [50–100] % tych kredytów do dnia 31 grudnia 2014 r.

3.3.

W okresie rozpoczynającym się 3 miesiące po Dacie Ostatecznej Decyzji i trwającym do końca Okresu Restrukturyzacji Irlandia zobowiązuje się, że metoda, którą AIB ma zastosować do oceny, które rozwiązanie restrukturyzacyjne jest najbardziej stosowne dla Kredytów na rzecz MŚP, kredytów dla przedsiębiorstw oraz kredytów na nieruchomości komercyjne stanowiących kredyty O Obniżonej Jakości lub Kredyty z Dużymi Zaległościami, będzie opierać się na kryteriach ekonomicznych i handlowych; metoda ta została przedstawiona poniżej:

3.3.1.

W przypadku gdy Zaangażowanie Netto wobec klienta przekracza [2,5–10] mln EUR, przeprowadzona zostanie analiza Wartości Zaktualizowanej Netto („NPV”) w celu zmaksymalizowania NPV dla AIB, lecz z zastrzeżeniem, że rentowność danego MŚP lub przedsiębiorstwa nie jest w wyniku tego zagrożona; jeżeli wybrane rozwiązanie nie posiada najwyższego NPV, musi być ono oparte na sprawdzalnych kryteriach ekonomicznych i handlowych, a decyzja będzie wymagała zgody stosownego komitetu kredytowego AIB.

3.3.2.

W przypadku gdy Zaangażowanie Netto wobec klienta nie przekracza [2,5-10] mln EUR, Irlandia zobowiązuje się, że AIB będzie skutecznie i konsekwentnie wdrażać wytyczne, aby pomóc osobom podejmującym decyzje w odpowiednim oszacowaniu odpowiednich opcji restrukturyzacji zarówno dla klientów rentownych, jak i klientów rentownych.

4.   Zobowiązanie do ograniczenia udzielania kredytów dla […]

4.1.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB ustali limit całości „nowych kredytów” dla […] odpowiednio na […] w […] i […] w […].

4.2.

Według wyłącznego uznania AIB nowe kredyty mogą przekroczyć limity do […] określone w Klauzuli 4.1, pod warunkiem że łączna wartość brutto salda zamknięcia kredytów dla […] nie przekroczy odpowiednio […] na koniec […] i […] mld na koniec […].

5.   Zobowiązanie do Marketingu i Reklamy oraz Sponsoringu w Irlandii

5.1.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB ograniczy nominalny poziom wydatków zewnętrznych na Marketing, Reklamę i Sponsoring w Irlandii do tego samego poziomu jak w roku obrotowym zakończonym 31 grudnia 2012 r., do końca okresu restrukturyzacji (tj. […] mln na każdy rok).

5.2.

Irlandia zobowiązuje się, że w Okresie Restrukturyzacji AIB nie będzie odwoływać się w kampaniach reklamowych do Pomocy Państwa udzielonej AIB ani nie będzie podejmować żadnych działań, które mogłyby zostać zasadnie uznane za agresywną praktykę handlową.

5.3.

Limit, o którym mowa w Klauzuli 5.1, nie ma zastosowania do: a) wydatków wymaganych lub zalecanych przez organy regulacyjne lub rządowe; lub b) wydatków związanych ze Środkami, o których mowa w niniejszym dokumencie; lub c) wydatków na cele charytatywne; lub d) zasadnie koniecznej inicjatywy mającej na celu powiadomienie klientów i innych osób o takich kwestiach jak nadużycia, przestępstwa (np. sfałszowane banknoty lub napady na banki, zmiany warunków produktów) lub większa ekspozycja na ryzyko.

6.   Zobowiązanie do niedokonywania transakcji Nabycia i zaakceptowania ograniczeń dotyczących zakresu działalności AIB na pewien okres

6.1.

Irlandia zobowiązuje się, że od Daty Ostatecznej Decyzji do wcześniejszej z następujących dat: a) zakończenie Okresu Restrukturyzacji; i b) dzień, w którym Akcje Uprzywilejowane NPRFC i Instrument o Charakterze Kapitału Warunkowego zostaną spłacone w całości lub nie są już własnością Irlandii, AIB nie nabędzie, bez względu na powód, żadnych udziałów w żadnym przedsiębiorstwie (co oznacza przedsiębiorstwo, które ma formę prawną spółki lub pakiet aktywów, które tworzą przedsiębiorstwo) („Nabycie”), z zastrzeżeniem wyjątków określonych w Klauzuli 6.2.

6.2.

AIB może dokonać transakcji Nabycia:

6.2.1.

po uzyskaniu uprzedniej pisemnej zgody Komisji, a zgoda taka zostanie udzielona, jeżeli Nabycie zostanie uznane za niezbędne w wyjątkowych okolicznościach do przywrócenia równowagi finansowej lub do zapewnienia skutecznej konkurencji;

6.2.2.

jeżeli cena zakupu dla tego Nabycia (z wyłączeniem przejęcia długu) zapłacona przez AIB jest mniejsza niż 0,01 % całkowitej wartości aktywów AIB w Dacie Ostatecznej Decyzji, a łączna cena zakupu dla wszystkich transakcji Nabycia dokonanych w Okresie Restrukturyzacji (z wyłączeniem przejęcia długu) zapłacona przez AIB wynosi mniej niż 0,025 % całkowitej wartości aktywów AIB w Dacie Ostatecznej Decyzji; lub

6.2.3.

jeżeli Nabycie odbywa się w ramach zwykłej działalności bankowej podczas zarządzania istniejącymi roszczeniami wobec przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji.

7.   Zobowiązania w zakresie płatności z tytułu instrumentów kapitałowych

7.1.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB nie będzie dokonywać uznaniowych wypłat kuponowych ani nie skorzysta z dobrowolnych opcji kupna w odniesieniu do instrumentów kapitałowych w Okresie Restrukturyzacji, chyba że:

7.1.1.

Komisja udzieli zgody na wypłaty lub opcję kupna;

7.1.2.

wypłata kuponowa jest dokonywana na rzecz Państwa (pod warunkiem że taka wypłata nie powoduje wypłat kuponowych na rzecz innych inwestorów, które w innym przypadku nie byłyby obowiązkowe); lub

7.1.3.

wypłata powstała na podstawie nowo wydanego instrumentu (co oznacza instrumenty wyemitowane w lub po Dacie Ostatecznej Decyzji), o ile wypłata kuponowa od tych nowo wyemitowanych instrumentów nie tworzy prawnego obowiązku dokonywania wypłat kuponowych z tytułu papierów wartościowych AIB istniejących przed Datą Ostatecznej Decyzji.

8.   Zobowiązanie do obniżenia kosztów

8.1.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB będzie aktywnie zarządzać kosztami, tak by na dzień 31 grudnia 2015 r.:

8.1.1.

Roczne Koszty Operacyjne AIB nie przekraczały […] mln EUR, czyli były o [200–600] mln EUR niższe niż odpowiednia wartość z 2012 r. przedstawiona w sprawozdaniach finansowych; oraz

8.1.2.

CIR AIB nie przekroczył [45–65] %, chyba że wzrost PKB w tym czasie wyniesie poniżej 2 %, a w takim przypadku CIR nie przekroczy [50–70] %.

9.   Zaangażowanie w zakresie ekspozycji AIB na Obligacje Państwowe Irlandii

9.1.

Irlandia zobowiązuje się, że wartość Obligacji Państwowych Irlandii będących w posiadaniu AIB, z wyłączeniem obligacji wyemitowanych przez NAMA, nie przekroczy [10–20] mld EUR w żadnym momencie Okresu Restrukturyzacji.

10.   Zobowiązanie do zwrotu Pomocy Państwa

10.1.

Irlandia zobowiązuje się, AIB zwróci Pomoc Państwa przed zakończeniem Okresu Restrukturyzacji poprzez wypłatę dywidendy lub w inny sposób, w wysokości równej nadwyżce kapitału regulacyjnego powyżej minimalnego współczynnika kapitału Tier I (zgodnie z w pełni wdrożonym pakietem Bazylea III) ustalonej przez Bank Centralny (plus bufor w wysokości 1–4 %) w dniu 31 grudnia 2016 r.

10.2.

Irlandia i AIB przyjmują, że zobowiązanie określone w Klauzuli 10.1 jest uzależnione od otrzymania wszystkich zgód organów regulacyjnych i innych.

10.3.

Dla ułatwienia spłaty określonej w Klauzuli 10.1 Irlandia zobowiązuje się, że AIB nie podejmie żadnych kroków, które mogłyby prowadzić do Odpływu Kapitału przed […], o ile […].

10.4.

Bez uszczerbku dla postanowień klauzul 10.1–10.3 Irlandia i AIB zachowują możliwość:

10.4.1.

częściowego lub całkowitego przekształcenia Akcji Uprzywilejowanych NPRFC w kapitał własny według wartości nominalnej do 13 maja 2014 r. i później wg 125 % ceny subskrypcyjnej, przed wyjściem (lub częściowym wyjściem) bądź w ramach takiego zdarzenia, w którym bierze udział Państwo przy zaangażowaniu sektora prywatnego; oraz

10.4.2.

zbycia należącego do państwa Instrumentu o Charakterze Kapitału Warunkowego w dowolnym momencie, bez względu na to, że AIB będzie mieć możliwość wykupu należącego do Państwa Instrumentu o Charakterze Kapitału Warunkowego dopiero po dokonaniu Kompleksowej Oceny, z zastrzeżeniem uzyskania zgody organów regulacyjnych.

11.   Zobowiązania do wdrożenia pewnych środków stymulujących konkurencję

11.1.

W okresie rozpoczynającym się w dniu 1 lipca 2014 r. i trwającym trzy lata Irlandia zobowiązuje się, że AIB wdroży pewne środki stymulujące konkurencję, mianowicie zapewni Stosownym Podmiotom Konkurencyjnym: a) Pakiet Usług; i b) Pakiet Mobilności Klientów.

11.2.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB wydatkuje 500 000 EUR rocznie przez okres trzech lat, począwszy od dnia 1 lipca 2014 r., na kampanię zwiększającą świadomość publiczną (kampania ta będzie wspierana przez Irlandię za pośrednictwem odpowiedniego organu państwowego) w celu zwiększenia świadomości i promowania przenoszenia się przez klientów.

11.3.

Wszelkie spory między AIB a Stosownym Podmiotem Konkurencyjnym dotyczące niniejszej Klauzuli 11 będą zgłaszane przez AIB i Stosowny Podmiot Konkurencyjny do Powiernika Monitorującego, który dokona mediacji w celu wypracowania rozwiązania. W przypadku nieznalezienia rozwiązania Powiernik Monitorujący skieruje sprawę do rozpatrzenia do Komisji, której decyzja będzie wiążąca.

Pakiet Usług

11.4.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB wdroży pakiet usług dla Stosownych Podmiotów Konkurencyjnych, które pragną skorzystać z tego rodzaju pakietu.

11.4.1.

AIB zapewni, na zasadach FRAND oraz na warunkach, które rekompensują koszty przyrostowe AIB (w tym odpowiednie koszty kapitału, a koszt kapitału oznacza koszt środków finansowych AIB (np. dłużnych i kapitałowych) na cele wsparcia tej działalności) na rzecz Stosownych Podmiotów Konkurencyjnych:

11.4.1.1.

dostęp do irlandzkiego bankowego systemu rozrachunkowego (zarówno w zakresie obsługi transakcji papierowych, jak i elektronicznych);

11.4.1.2.

dostęp dla kart debetowych do każdej sieci bankomatów w Irlandii, której członkiem jest AIB;

11.4.1.3.

dostęp do informacji o rynkach (np. stopa niewypłacalności klientów ogólnie i ogólne dane makro- i mikroekonomiczne), lecz taki dostęp będzie warunkowany przestrzeganiem przepisów, kodeksów i praktyk, w tym między innymi przepisów mających zastosowanie do ochrony i poufności danych, własności intelektualnej, umów i konkurencji;

11.4.1.4.

dostęp do zaopatrzenia w gotówkę i usług dystrybucyjnych; oraz

11.4.1.5.

usługi zaopatrzenia w waluty obce i usługi dystrybucyjne.

11.4.2.

AIB podda należytej rozwadze wszelkie zasadne wnioski składane przez Stosowne Podmioty Konkurencyjne poprzez Powiernika Monitorującego o zmianę usług świadczonych na podstawie Klauzuli 11.4.1. Dla uniknięcia wątpliwości, świadczenie takich usług będzie zgodne z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, kodeksami i praktykami (w tym między innymi przepisami unijnej dyrektywy w sprawie usług płatniczych) a AIB ma wyłącznie obowiązek świadczyć takie usługi, jakie mieszczą się w ramach kontroli i uprawnień AIB.

Pakiet Mobilności Klientów

11.5.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB zapewni Pakiet Mobilności Klientów dla Stosownych Podmiotów Konkurencyjnych, które pragną skorzystać z tego rodzaju pakietu.

11.5.1.

Pakiet Mobilności Klientów umożliwi Stosownemu Podmiotowi Konkurencyjnemu wysyłanie jego materiałów reklamowych dotyczących Stosownego Produktu do klientów AIB, o ile w pełni spełnione są wszystkie warunki wymienione poniżej w niniejszej Klauzuli 11.5.1:

11.5.1.1.

AIB otrzymał Ważny Wniosek od Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego;

11.5.1.2.

Stosowny Podmiot Konkurencyjny kwalifikuje się jako Stosowny Podmiot Konkurencyjny w Dacie Wniosku;

11.5.1.3.

AIB posiada Udział w Rynku w wysokości przekraczającej 30 % w odniesieniu do tego Stosownego Produktu w Dacie Wniosku;

11.5.1.4.

Stosowny Podmiot Konkurencyjny zwróci AIB na zasadach handlowych wszystkie koszty bezpośrednio związane z wysyłaniem materiałów Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego dotyczących Stosownego Produktu („Materiały”) do klientów AIB (w tym, jeżeli ma to zastosowanie, koszty druku, opakowania i wysyłki takich materiałów). Stosowne Podmioty Konkurencyjne ponoszą wszystkie koszty związane z produkcją Stosownych Materiałów, koszty dostawy do AIB i koszty powiązane oraz koszty wysyłki. Koszty wyboru klientów związane z Pakietem Mobilności Klientów ponosi AIB. Pozostałe koszty, niezwiązane bezpośrednio z wysłaniem Materiałów Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego do klientów AIB, ponosi AIB;

11.5.1.5.

Stosowny Podmiot Konkurencyjny ponosi pełną odpowiedzialność za zgodność z prawem, poprawność i stosowność Materiałów i przedkłada AIB, z wyprzedzeniem, pisemne zwolnienie z odpowiedzialności z tytułu wszelkich strat lub szkód wywołanych lub poniesionych przez AIB w związku z wysyłką. Dla uniknięcia wątpliwości, AIB nie jest zobowiązany do weryfikacji Materiałów i nie ponosi żadnej odpowiedzialności z tytułu Materiałów rozpowszechnianych na podstawie Środka ani ogólnie za spełnienie warunków Środka; w przypadku sporu w tym zakresie między AIB a Stosownym Podmiotem Konkurencyjnym zostanie on skierowany do Powiernika Monitorującego, który dokona mediacji w celu wypracowania rozwiązania. W przypadku nieznalezienia rozwiązania Powiernik Monitorujący skieruje sprawę do Komisji w celu rozwiązania; oraz

11.5.1.6.

AIB otrzyma od Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego wystarczającą liczbę egzemplarzy Materiałów, które mają być rozpowszechnione na podstawie niniejszego dokumentu, do godziny 17.00 pięć pełnych Dni Roboczych przed Datą Wysłania, a Materiały będą zgodne we wszystkich aspektach z obowiązującymi przepisami prawa, kodeksami i praktykami. Wszelkie spory zostaną skierowane do Powiernika Monitorującego, który dokona mediacji w celu wypracowania rozwiązania. W przypadku nieznalezienia rozwiązania Powiernik Monitorujący skieruje sprawę do Komisji w celu rozwiązania.

11.5.2.

Poniższe postanowienia mają zastosowanie do wysyłki dokonywanej przez AIB.

11.5.2.1.

Wysyłki będą podzielone na sześć okresów sześciu miesięcy, przy czym pierwszy okres rozpocznie się w dniu przypadającym 3 miesiące po Dacie Ostatecznej Decyzji. W tych okresach Stosowne Podmioty Konkurencyjne mogą składać wniosek o wysyłkę do AIB. Każdy Stosowny Podmiot Konkurencyjny może zwrócić się do AIB jeden raz w każdym sześciomiesięcznym okresie wysyłki.

11.5.2.2.

W każdym sześciomiesięcznym okresie wysyłki są wykonywane w 3 wyznaczonych wcześniej datach („daty wysyłki”), z uwzględnieniem interesów Stosownych Podmiotów Konkurencyjnych i harmonogramu wysyłek AIB, o ile Data Wniosku złożonego przez Stosowny Podmiot Konkurencyjny przypada stosowną liczbę dni przed datami wysyłki, co umożliwi AIB przygotowanie się do takich obszernych wysyłek odpowiednio w każdej dacie wysyłki (a wnioski takie AIB musi otrzymać najpóźniej o godzinie 17.00 (czasu w Dublinie) w stosownej Dacie Wniosku). AIB zagwarantuje, że daty wysyłki zostaną z wyprzedzeniem podane do publicznej wiadomości na stronie internetowej AIB, aby dać zainteresowanym Stosownym Podmiotom Konkurencyjnym uzasadniony czas na przygotowanie wniosku. Wszelkie spory zostaną skierowane do Powiernika Monitorującego, który dokona mediacji w celu wypracowania rozwiązania. W przypadku nieznalezienia rozwiązania Powiernik Monitorujący skieruje sprawę do Komisji w celu rozwiązania.

11.5.2.3.

Na potrzeby wysyłki AIB dokona losowego wyboru, na życzenie Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego, do jednej trzeciej swojej bazy klientów do każdej wysyłki mającej miejsce w pierwszym sześciomiesięcznym okresie wysyłki; taka baza klientów to klienci AIB w zakresie Stosownego Produktu, który będzie reklamowany przez Stosowny Podmiot Konkurencyjny w danej wysyłce, i będzie ograniczona wyłącznie do tych klientów, którzy wyrazili zgodę na otrzymywanie informacji marketingowych od AIB. AIB dokona wyboru innej trzeciej części swoich klientów w drugim sześciomiesięcznym okresie wysyłki, a następnie ostatniej trzeciej części bazy swych klientów w trzecim okresie. Ten sam proces zostanie powtórzony w kolejnych 3 sześciomiesięcznych okresach wysyłki. Powiernik Monitorujący zweryfikuje wybór klientów dokonany przez AIB. Na życzenie Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego liczba klientów, z którymi nawiązany zostaje kontakt w sześciomiesięcznym okresie wysyłki, może być zmniejszona w oparciu o kryteria filtrowania, które AIB może w prosty sposób wdrożyć (co oznacza, że instrumenty niezbędne do dokonania takiego filtrowania są łatwo dostępne AIB lub mogą być w prosty sposób obliczone w AIB). Zgodnie z irlandzkim prawem ochrony danych osobowych materiały nie są wysyłane do klienta, który nie udzielił AIB zgody na otrzymywanie podobnych materiałów AIB.

11.5.2.4.

W celu zapewnienia, aby klienci nie zostali nadmiernie obciążeni materiałami reklamowymi oraz w celu maksymalizacji szans na to, aby Materiały dostarczone przez Stosowne Podmioty Konkurencyjne zostały przeczytane, w każdej dacie wysyłki AIB będzie wysyłać Materiały nie więcej niż dwóch Stosownych Podmiotów Konkurencyjnych w każdym sześciomiesięcznym okresie wysyłki, w ramach tego Środka.

11.5.2.5.

Dla uniknięcia wątpliwości, niewykorzystane możliwości wysyłkowe przepadają i nie są przenoszone na następne okresy.

11.5.3.

Wysyłki będą organizowane, przetwarzane i wypełniane przez AIB (lub jego pełnomocnika) w imieniu i na rzecz Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego bez udziału i zaangażowania Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego. Dla uniknięcia wątpliwości, Stosowny Podmiot Konkurencyjny nie będzie miał dostępu do nazwisk i adresów ani innych szczegółów bazy klientów AIB.

11.5.4.

AIB jest zobowiązany do wysłania Materiałów w imieniu nie więcej niż dwóch Stosownych Podmiotów Konkurencyjnych dla Stosownego Produktu w każdej dacie wysyłki, a te dwa Stosowne Podmioty Konkurencyjne zostaną wybrane w kolejności składania wniosków do AIB lub, w przypadku gdy więcej niż dwa Stosowne Podmioty Konkurencyjne dla Stosownego Produktu w każdej dacie wysyłki jednocześnie złożą wniosek o daną datę wysyłki, wówczas dwa Stosowne Podmioty Konkurencyjne dla Stosownego Produktu zostaną wybrane w drodze losowania przez Powiernika Monitorującego. Aby uznać wniosek za ważny, Stosowny Podmiot Konkurencyjny musi kwalifikować się jako Stosowny Podmiot Konkurencyjny w Dacie Wniosku i spełniać wszystkie warunki określone w Klauzuli 11.5.1. AIB powiadomi Stosowny Podmiot Konkurencyjny pisemnie, czy jego wniosek został rozpatrzony pozytywnie oraz że Materiały zostaną wysłane przez AIB.

11.5.5.

Stosowny Podmiot Konkurencyjny może zażądać wysłania Materiałów w odniesieniu do jednego Stosownego Produktu lub większej ich liczby, ale nie w odniesieniu do innych produktów. Ponadto Stosowny Podmiot Konkurencyjny może wskazać na możliwość pełnej lub częściowej zmiany stosunku bankowego przez klientów i zawrzeć ogólne odniesienia do innych produktów bankowych. Wniosek mimo wszystko zostanie uznany za ważny, niezależnie od tego, że wnoszono w nim o skorzystanie ze Środka Mobilności Klientów w sytuacji, gdy AIB posiada mniej niż 30 % Udziału w Rynku w zakresie Stosownego Produktu, o ile we wniosku wnosi się także o wysyłkę w odniesieniu do Stosownych Produktów, w przypadku których AIB posiada Udział w Rynku przekraczający 30 %. Jeżeli materiały marketingowe otrzymane od Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego zawierają materiały dotyczące produktów innych niż Stosowne Produkty (z wyjątkiem ogólnych odniesień do pełnej lub częściowej zmiany stosunku bankowego i ogólnych odniesień do innych produktów bankowych), wówczas AIB nie ma obowiązku wysyłki takich materiałów, ale powiadomi Stosowny Podmiot Konkurencyjny o swojej decyzji, o ile jest to wykonalne i możliwe, we właściwym czasie, by dać Stosownemu Podmiotowi Konkurencyjnemu możliwość ponownego złożenia poprawionych materiałów. Wszelkie wynikające z tego spory zostaną skierowane do Powiernika Monitorującego, który dokona mediacji w celu wypracowania rozwiązania. W przypadku nieznalezienia rozwiązania Powiernik Monitorujący skieruje sprawę do Komisji w celu rozwiązania. AIB nie będzie zobowiązany do wysłania złożonych ponownie materiałów, chyba że otrzyma je do godziny 17.00 pięć pełnych Dni Roboczych przed datą wysyłki i o ile takie złożone ponownie materiały będą zgodne z postanowieniami niniejszej Klauzuli 11.5.5.

11.5.6.

W przypadku Stosownego Produktu podlegającego wysyłce AIB zobowiązuje się do:

11.5.6.1.

niekontaktowania się z klientem w sprawie literatury reklamowej związanej z danym Stosownym Produktem, jeżeli klient ten został wybrany do kontaktu i jeżeli skontaktowano się z nim w imieniu Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego, w okresie sześciu miesięcy po takim kontakcie w imieniu Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego;

11.5.6.2.

niekontaktowania się z tym klientem przez dodatkowy rok w sprawie literatury reklamowej związanej z danym Stosownym Produktem, jeśli taki klient zmieni usługodawcę na Stosowny Podmiot Konkurencyjny w ramach tego Środka a AIB wie, że taki klient dokonał zmiany usługodawcy; oraz

11.5.6.3.

niekontaktowania się z tym klientem w okresie dodatkowego roku, o którym mowa w Klauzuli 11.5.6.2 w sprawie jakiejkolwiek literatury reklamowej, która jest stworzona specjalnie w celu przejęcia klientów, którzy zmienili usługę na Stosowny Produkt.

11.5.7.

Dla uniknięcia wątpliwości, AIB może w sposób nieograniczony kontaktować się z takimi klientami z przyczyn regulacyjnych i w ramach zasadnie koniecznej inicjatywy mającej na celu powiadomienie klientów i innych osób o takich kwestiach jak nadużycia, przestępstwa (np. sfałszowane banknoty lub napady na banki, zmiany warunków produktów) lub większa ekspozycja na ryzyko.

11.5.8.

AIB zobowiązuje się, że w przypadku gdy klient AIB – zgodnie z wysłanymi Materiałami Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego – zdecyduje się przenieść część lub całość swojej działalności (w tym zarówno Stosowne Produkty, jak i inne produkty) do Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego, AIB nie będzie utrudniać przejścia w żaden sposób ani nie pobierze żadnych (karnych) opłat za przejście, chyba że będą tego od niego wymagać przepisy prawa lub zobowiązania lub stanowi to element warunków produktów AIB.

11.5.9.

W przypadku uzasadnionych wątpliwości co do udziału w rynku Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego dany Stosowny Podmiot Konkurencyjny przekaże, z zachowaniem ścisłej poufności, takie informacje Powiernikowi Monitorującemu w celu ustalenia udziału Stosownego Podmiotu Konkurencyjnego w rynku Stosownego Produktu, a w przypadku niespełnienia tego obowiązku Stosowny Podmiot Konkurencyjny nie będzie uprawniony do skorzystania z Pakietu Mobilności Klientów w zakresie tego Stosownego Produktu.

ZAŁĄCZNIK: POWIERNIK MONITORUJĄCY

W niniejszym Załączniku terminy oznaczone wielkimi literami mają znaczenie nadane im w Klauzuli 1 powyżej.

I —   Procedura Powoływania

1.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB powoła Powiernika Monitorującego do wykonywania zadań określonych w zobowiązaniach dla Powiernika Monitorującego.

2.

Powiernik Monitorujący jest niezależny od AIB, posiada niezbędne kwalifikacje do sprawowania mandatu, np. jako bank inwestycyjny, konsultant lub audytor, a także nie może pozostawać w konflikcie interesów bądź być na taki konflikt narażony. Powiernik Monitorujący będzie wynagradzany przez AIB w sposób, który nie narusza niezależnego i skutecznego wypełniania jego mandatu.

II —   Propozycja AIB

3.

Irlandia zobowiązuje się, że najpóźniej w terminie dwóch tygodni od Daty Ostatecznej Decyzji AIB przedstawi Komisji do zatwierdzenia listę dwóch lub więcej osób proponowanych na stanowisko Powiernika Monitorującego, ze wskazaniem, którą z tych osób AIB preferuje. Propozycja będzie zawierać informacje umożliwiające Komisji sprawdzenie, czy proponowany Powiernik Monitorujący spełnia wymogi określone w ust. 2, oraz uwzględniać:

a)

pełne warunki wnioskowanego mandatu, które będą obejmować wszystkie postanowienia konieczne do umożliwienia Powiernikowi Monitorującemu wykonywanie obowiązków zgodnie ze tymi zobowiązaniami; oraz

b)

zarys planu prac opisujący sposób w jaki Powiernik Monitorujący zamierza wykonywać przydzielone mu zadania.

III —   Zatwierdzenie lub odrzucenie propozycji przez Komisję

4.

Komisja może zatwierdzić lub odrzucić wnioskowaną kandydaturę na Powiernika Monitorującego, a także zatwierdzić wnioskowany mandat pod warunkiem wprowadzenia zmian, które Komisja uzna za konieczne dla wykonywania obowiązków przez Powiernika Monitorującego. Jeśli zatwierdzone zostanie tylko jedno nazwisko, AIB powoła lub spowoduje powołanie tej osoby lub instytucji w charakterze Powiernika Monitorującego, zgodnie z mandatem zatwierdzonym przez Komisję. Jeśli zatwierdzone zostanie więcej niż jedno nazwisko, AIB ma prawo powołania Powiernika Monitorującego spośród osób zatwierdzonych. Powiernik Monitorujący zostaje powołany w ciągu jednego tygodnia od zatwierdzenia jego kandydatury przez Komisję zgodnie z mandatem zatwierdzonym przez Komisję.

IV —   Nowa propozycja AIB

5.

W przypadku odrzucenia wszystkich kandydatów na Powiernika Monitorującego Irlandia zobowiązuje się, że AIB przedstawi co najmniej dwie kolejne osoby lub instytucje w terminie jednego tygodnia od otrzymania informacji o odrzuceniu, zgodnie z wymogami i procedurą określonymi w ust. 3.

V —   Powiernik Monitorujący wyznaczony przez Komisję

6.

Jeżeli wszyscy kolejni kandydaci na Powiernika Monitorującego zostaną odrzuceni przez Komisję, Komisja wyznaczy Powiernika Monitorującego, którego AIB mianuje lub którego mianowanie spowoduje, zgodnie z zatwierdzonym przez Komisję Mandatem Powiernika.

VI —   Funkcje Powiernika Monitorującego

7.

Powiernik Monitorujący przyjmuje określone dla niego obowiązki w celu zapewnienia realizacji zobowiązań. Komisja, z własnej inicjatywy lub na wniosek Powiernika Monitorującego bądź AIB, może wydawać Powiernikowi Monitorującemu wszelkie polecenia lub instrukcje konieczne w celu zapewnienia wypełnienia zobowiązań dołączonych do Ostatecznej Decyzji.

VII —   Obowiązki i zobowiązania Powiernika Monitorującego

8.

Powiernik Monitorujący:

a)

przedstawia w swoim pierwszym sprawozdaniu dla Komisji propozycję szczegółowego planu działań wraz z opisem zamierzonego sposobu monitorowania zgodności z zobowiązaniami dołączonymi do Ostatecznej Decyzji;

b)

monitoruje zgodność ze wszystkimi zobowiązaniami Ostatecznej Decyzji i z klauzulami 3–11 Podstawowych ustaleń;

c)

wypełnia inne funkcje przewidziane dla Powiernika Monitorującego zgodnie z zobowiązaniami dołączonymi do Ostatecznej Decyzji;

d)

proponuje AIB środki, jakie Powiernik Monitorujący uzna za niezbędne w celu zapewnienia przestrzegania przez AIB zobowiązań dołączonych do Ostatecznej Decyzji; i

e)

przekazuje Komisji pisemne sprawozdanie, jednocześnie wysyłając AIB nieobjętą klauzulą poufności kopię tego dokumentu, w terminie 15 dni po zakończeniu każdego kwartału. Sprawozdanie obejmuje funkcjonowanie klauzul 3–11 Podstawowych ustaleń i zarządzanie nimi, tak aby Komisja mogła ocenić, czy działalność jest prowadzona w sposób zgodny z zobowiązaniami. Oprócz tych sprawozdań Powiernik Monitorujący jest zobowiązany do niezwłocznego przedłożenia pisemnego sprawozdania do Komisji, jednocześnie wysyłając AIB nieobjętą klauzulą poufności kopię tego dokumentu, jeżeli dojdzie do uzasadnionego wniosku, że AIB nie spełnia zobowiązań podjętych przez Irlandię.

VIII —   Obowiązki i zobowiązania AIB

9.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB zapewni i dopilnuje, by jego doradcy zapewnili, Powiernikowi Monitorującemu współpracę, pomoc i informacje, jakich Powiernik Monitorujący może w zasadny sposób wymagać do wykonywania swoich zadań. Powiernik Monitorujący ma pełny i wyczerpujący dostęp do wszelkich ksiąg, ewidencji i dokumentów, kadry kierowniczej lub innego personelu, obiektów, miejsc i informacji technicznych AIB niezbędnych do wypełniania obowiązków wynikających z zobowiązań, a AIB zapewnia Powiernikowi Monitorującemu, na jego wniosek, kopie wszelkich dokumentów. AIB udostępnia Powiernikowi Monitorującemu co najmniej jedno biuro w swojej siedzibie i uczestniczy w spotkaniach w celu przedstawienia Powiernikowi Monitorującemu wszelkich informacji niezbędnych do wypełniania przez Powiernika jego zadań.

10.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB zapewni Powiernikowi Monitorującemu wsparcie zarządcze i administracyjne, o jakie może w sposób uzasadniony wnioskować.

11.

Irlandia zobowiązuje się, że AIB zwolni Powiernika Monitorującego oraz jego pracowników i pośredników (każdy z nich zwany „ stroną zwolnioną z odpowiedzialności ”) z odpowiedzialności wobec AIB i oświadcza tym samym, że strona zwolniona z odpowiedzialności nie ma żadnych zobowiązań wobec AIB w odniesieniu do jakichkolwiek zobowiązań wynikających z wykonywania obowiązków Powiernika Monitorującego w ramach zobowiązań, chyba że odpowiedzialność taka wynika ze świadomego uchybienia, ryzykownego działania, rażącego niedbalstwa lub złej woli Powiernika Monitorującego lub jego pracowników, pośredników lub doradców.

12.

Na koszt AIB Powiernik Monitorujący może mianować doradców (w szczególności w obszarze finansów przedsiębiorstw lub porad prawnych) z zastrzeżeniem wyrażenia zgody przez AIB (zgody takiej nie można w sposób nieuzasadniony wstrzymywać ani opóźniać), jeśli Powiernik Monitorujący uważa, że mianowanie takich doradców jest niezbędne lub właściwe do realizacji jego obowiązków w ramach jego mandatu, pod warunkiem że opłaty i inne koszty ponoszone przez Powiernika są uzasadnione. Jeśli AIB odmówi zatwierdzenia doradców zaproponowanych przez Powiernika Monitorującego, Komisja może – po wysłuchaniu AIB – zatwierdzić mianowanie takich doradców. Tylko Powiernik Monitorujący ma prawo wydawania instrukcji doradcom.

IX —   Zastąpienie, zwolnienie i ponowne mianowanie Powiernika Monitorującego

13.

Jeżeli Powiernik Monitorujący przestanie wykonywać swoje funkcje wynikające z zobowiązań lub z innego należytego powodu, w tym z powodu narażenia Powiernika Monitorującego na konflikt interesów:

a)

Komisja może, po wysłuchaniu Powiernika Monitorującego, zażądać od AIB zastąpienia Powiernika Monitorującego; lub

b)

AIB może, za uprzednią zgodą Komisji, zastąpić Powiernika Monitorującego.

14.

Jeśli Powiernik Monitorujący zostanie zwolniony zgodnie z ust. 13, można od niego wymagać, by pełnił swoją funkcję do momentu mianowania nowego Powiernika Monitorującego, któremu Powiernik Monitorujący przekazuje w pełni wszystkie istotne informacje. Nowy Powiernik Monitorujący jest mianowany zgodnie z procedurą, o której mowa w ust. 3–6.

15.

Oprócz zwolnienia z funkcji zgodnie z ust. 13 Powiernik Monitorujący przestaje działać w charakterze Powiernika Monitorującego dopiero po zwolnieniu go z obowiązków przez Komisję, po spełnieniu wszystkich zobowiązań, które powierzono Powiernikowi Monitorującemu. Komisja może jednak w dowolnym momencie zażądać ponownego mianowania Powiernika Monitorującego, jeśli okaże się, że właściwe środki zaradcze mogły nie zostać odpowiednio i w pełni wdrożone.


(1)  Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36).

(2)  Cel Banku Centralnego. Podlega zmianom wprowadzanym przez Bank Centralny.


18.2.2015   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 44/75


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI (UE) 2015/219

z dnia 29 stycznia 2015 r.

zastępująca załącznik do decyzji wykonawczej 2013/115/UE w sprawie przyjęcia podręcznika SIRENE i innych środków wykonawczych dla systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

(notyfikowana jako dokument nr C(2015) 326)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (1), w szczególności jego art. 8 ust. 4, art. 9 ust. 1, art. 20 ust. 3, art. 22 lit. a), art. 36 ust. 4 oraz art. 37 ust. 7,

uwzględniając decyzję Rady 2007/533/WSiSW z dnia 12 czerwca 2007 r. w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (2), w szczególności jej art. 8 ust. 4, art. 9 ust. 1, art. 20 ust. 4, art. 22 lit. a), art. 51 ust. 4 oraz art. 52 ust. 7,

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II) został uruchomiony w dniu 9 kwietnia 2013 r. Zawiera on informacje, które są wystarczające na potrzeby zidentyfikowania osoby lub przedmiotu oraz podjęcia koniecznych działań. W celu zapewnienia efektywnego funkcjonowania systemu SIS II państwa członkowskie przekazują sobie również informacje uzupełniające dotyczące dokonanych wpisów. Wymiana informacji uzupełniających odbywa się za pośrednictwem biur SIRENE.

(2)

Aby ułatwić pracę biurom SIRENE oraz użytkownikom końcowym SIS II uczestniczącym w bieżących czynnościach realizowanych przez SIRENE, w 2008 r. przyjęto podręcznik SIRENE; jego podstawę prawną stanowiły: w ramach dawnego pierwszego filaru — decyzja Komisji 2008/333/WE (3), a w ramach dawnego trzeciego filaru — decyzja Komisji 2008/334/WSiSW (4). Wspomniane decyzje zostały zastąpione decyzją wykonawczą Komisji 2013/115/UE (5) w celu lepszego odzwierciedlenia potrzeb operacyjnych użytkowników końcowych i personelu uczestniczącego w działaniach SIRENE oraz zapewnienia większej spójności procedur roboczych, a także dopilnowania, by zastosowane reguły techniczne odpowiadały zasadom dobrej praktyki.

(3)

Po pierwszym roku funkcjonowania SIS II należy zmienić decyzję wykonawczą 2013/115/UE, tak aby odzwierciedlała nowe wyzwania i wymogi operacyjne oraz aby zawarte w niej przepisy w niektórych obszarach związanych z przetwarzaniem danych SIS II były bardziej precyzyjne. Powinno to zwiększyć pewność prawa i zapewnić dalsze wzmocnienie praw podstawowych.

(4)

Zgodnie z art. 29 ust. 1 oraz art. 30 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 oraz art. 44 ust. 1 i art. 45 ust. 1 decyzji 2007/533/WSiSW wpis wprowadzony do systemu SIS II należy przechowywać wyłącznie przez okres konieczny do osiągnięcia celów, dla których został dokonany. Biorąc pod uwagę rozbieżne praktyki państw członkowskich w definiowaniu momentu, w którym wpis spełnia swój cel, należy określić szczegółowe kryteria służące do ustalenia, kiedy poszczególne kategorie wpisów powinny być usuwane z SIS II.

(5)

Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006, w wyniku czego nie może wyszukiwać ani dokonywać wpisów do celów odmowy wjazdu lub pobytu w odniesieniu do obywateli państw trzecich. Zjednoczone Królestwo pozostaje jednak zobowiązane do przestrzegania przepisów dotyczących zgodności i priorytetu wszystkich kategorii wpisów, ponieważ SIS II stanowi jeden odrębny system. W związku z tym konieczne jest określenie procedury konsultacji w przypadku domniemanej niezgodności między wpisem dokonanym przez Zjednoczone Królestwo a wpisem do celów odmowy wjazdu lub pobytu dokonanym przez inne państwo członkowskie.

(6)

Konieczne jest ustanowienie nowej, przyśpieszonej procedury wymiany informacji dotyczących wpisów do celów kontroli niejawnych lub kontroli szczególnych na potrzeby wyeliminowania ewentualnego zwiększonego zagrożenia stwarzanego przez niektóre osoby zaangażowane w działalność terrorystyczną lub powiązane z poważną przestępczością, które wymaga podjęcia natychmiastowych działań ze strony właściwych organów. Użytkownikom końcowym należy wskazać, czy dokument użyty na potrzeby podróży został unieważniony przez wydające organy krajowe, co pozwoli na zajmowanie takich dokumentów. W celu przekazania użytkownikom końcowym instrukcji w sprawie przyspieszonego powiadamiania oraz unieważnionych dokumentów użytych na potrzeby podróży należy zmienić dodatek 2.

(7)

Należy dokonać przeglądu niektórych szczegółowych procedur w celu ujednolicenia praktyk krajowych. Zważywszy, że odciski palców i fotografie należy dodawać do wpisów, gdy tylko będą one dostępne, lub można je dołączać do formularzy w celu przekazania państwu członkowskiemu, które dokonało wpisu, należy skreślić przepisy dotyczące procedury SIRPIT i dodatek 5.

(8)

Należy gromadzić statystyki dotyczące działań osób kontaktowych biura SIRENE w każdym z biur SIRENE w celu umożliwienia lepszej oceny ich wydajności. W tym celu należy zmienić dawny dodatek 6.

(9)

Przepisy w zakresie ochrony danych osobowych oraz bezpieczeństwa danych w SIS II zostały określone w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006 oraz decyzji 2007/533/WSiSW. W związku z brakiem szczegółowych przepisów w rozporządzeniu (WE) nr 1987/2006 wymiana informacji uzupełniających odnoszących się do wpisów na podstawie art. 24 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 powinna podlegać przepisom dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (6). W związku z brakiem szczegółowych przepisów w decyzji 2007/533/WSiSW wymiana informacji uzupełniających odnoszących się do pozostałych rodzajów wpisów powinna podlegać przepisom decyzji ramowej Rady 2008/977/WSiSW (7).

(10)

Ze względu na fakt, że rozporządzenie (WE) nr 1987/2006 stanowi rozwinięcie dorobku Schengen, zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania pismem z dnia 15 czerwca 2007 r. notyfikowała transpozycję tego dorobku do swojego prawa krajowego. Dania uczestniczy w decyzji 2007/533/WSiSW. W związku z powyższym ma ona obowiązek wprowadzenia w życie przepisów niniejszej decyzji.

(11)

Zjednoczone Królestwo uczestniczy w niniejszej decyzji w zakresie, w jakim nie dotyczy ona wymiany informacji uzupełniających w związku z art. 24 i 25 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006, zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz z art. 8 ust. 2 decyzji Rady 2000/365/WE (8).

(12)

Irlandia uczestniczy w niniejszej decyzji w zakresie, w jakim nie dotyczy ona wymiany informacji uzupełniających w związku z art. 24 i 25 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006, zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie dorobku Schengen włączonego w ramy Unii Europejskiej, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, oraz z art. 6 ust. 2 decyzji Rady 2002/192/WE (9).

(13)

W odniesieniu do Cypru niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r.

(14)

W odniesieniu do Chorwacji niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 1 Aktu przystąpienia z 2012 r.

(15)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej, Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji Rady 1999/437/WE (11).

(16)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (12), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/860/WE (13).

(17)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozszerzenie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (14), które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (15).

(18)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 51 rozporządzenia (WE) nr 1987/2006 i art. 67 decyzji 2007/533/WSiSW,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji wykonawczej 2013/115/UE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Dodatek 2 do załącznika do decyzji wykonawczej 2013/115/UE stosuje się do dnia 31 stycznia 2015 r.

Dodatek 2 do załącznika znajdującego się w załączniku do niniejszej decyzji stosuje się od dnia 1 lutego 2015 r.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 stycznia 2015 r.

W imieniu Komisji

Dimitris AVRAMOPOULOS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 381 z 28.12.2006, s. 4.

(2)  Dz.U. L 205 z 7.8.2007, s. 63.

(3)  Decyzja Komisji 2008/333/WE z dnia 4 marca 2008 r. w sprawie przyjęcia podręcznika SIRENE i innych środków wykonawczych dla systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 123 z 8.5.2008, s. 1).

(4)  Decyzja Komisji 2008/334/WSiSW z dnia 4 marca 2008 r. w sprawie przyjęcia podręcznika SIRENE i innych środków wykonawczych dla Systemu Informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 123 z 8.5.2008, s. 39).

(5)  Decyzja wykonawcza Komisji 2013/115/EU z dnia 26 lutego 2013 r. w sprawie przyjęcia podręcznika SIRENE i innych środków wykonawczych dla systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (Dz.U. L 71 z 14.3.2013, s. 1).

(6)  Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31).

(7)  Decyzja ramowa Rady 2008/977/WSiSW z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych (Dz.U. L 350 z 30.12.2008, s. 60).

(8)  Decyzja Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotycząca wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowaniu wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43).

(9)  Decyzja Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotycząca wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20).

(10)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

(11)  Decyzja Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania Układu zawartego przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącego włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31).

(12)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

(13)  Decyzja Rady 2004/860/WE z dnia 25 października 2004 r. w sprawie podpisania w imieniu Wspólnoty Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych postanowień Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (Dz.U. L 370 z 17.12.2004, s. 78).

(14)  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

(15)  Decyzja Rady 2011/350/UE z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie zawarcia w imieniu Unii Europejskiej Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu w sprawie przystąpienia Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, odnoszącego się do zniesienia kontroli na granicach wewnętrznych i do przemieszczania się osób (Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19).


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

Podręcznik SIRENE i inne środki wykonawcze dla systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II)

SPIS TREŚCI

WPROWADZENIE 82

1.

BIURA SIRENE ORAZ INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE 84

1.1.

Biuro SIRENE 84

1.2.

Podręcznik SIRENE 84

1.3.

Dodatki do podręcznika SIRENE 84

1.4.

Katalog zaleceń dotyczących właściwego stosowania dorobku Schengen oraz najlepszych praktyk (system informacyjny Schengen) 85

1.5.

Rola biur SIRENE we współpracy policyjnej w Unii Europejskiej 85

1.5.1.

Transfer danych SIS II oraz informacji uzupełniających do państw trzecich lub organizacji międzynarodowych 85

1.6.

Stosunki biur SIRENE z Europolem 85

1.7.

Stosunki biur SIRENE z Eurojustem 85

1.8.

Stosunki biur SIRENE z Interpolem 85

1.8.1.

Pierwszeństwo wpisów w SIS II przed wpisami Interpolu 85

1.8.2.

Wybór kanału wymiany informacji 86

1.8.3.

Wykorzystanie i dystrybucja informacji Interpolu w państwach Schengen 86

1.8.4.

Uzyskanie trafienia i usunięcie wpisu 86

1.8.5.

Usprawnienie współpracy między biurami SIRENE a krajowymi biurami centralnymi (KBC) Interpolu 86

1.9.

Standardy 86

1.9.1.

Dostępność 86

1.9.2.

Ciągłość 86

1.9.3.

Poufność 86

1.9.4.

Dostępność 86

1.10.

Komunikacja 86

1.10.1.

Język komunikacji 86

1.10.2.

Wymiana danych między biurami SIRENE 86

1.10.3.

Sieć, wiadomości oraz skrzynki poczty elektronicznej 87

1.10.4.

Komunikacja w wyjątkowych okolicznościach 87

1.11.

Książka adresowa S I R E N E 87

1.12.

System kontroli obiegu zadań SIRENE 88

1.13.

Terminy udzielania odpowiedzi 88

1.13.1.

Wskazanie pilnego charakteru sprawy na formularzach SIRENE, z uwzględnieniem pilnego powiadamiania o uzyskanym trafieniu 88

1.14.

Zasady transliteracji/transkrypcji 88

1.15.

Jakość danych 88

1.16.

Archiwizacja 88

1.17.

Personel 89

1.17.1.

Szefowie biur SIRENE 89

1.17.2.

Osoba kontaktowa biura SIRENE (SIRCoP) 89

1.17.3.

Wiedza 89

1.17.4.

Szkolenia 90

1.17.5.

Wymiana pracowników 90

2.

PROCEDURY OGÓLNE 90

2.1.

Definicje 90

2.2.

Wielokrotne wpisy (art. 34 ust. 6 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 49 ust. 6 decyzji w sprawie SIS II) 91

2.2.1.

Zgodność wpisów 91

2.2.2.

Kolejność wpisów 92

2.2.3.

Sprawdzanie pod kątem niezgodności oraz dokonywanie wielokrotnych wpisów 93

2.2.4.

Szczególna sytuacja Zjednoczonego Królestwa i Irlandii 94

2.3.

Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 94

2.4.

Przypadki, gdy nie można zastosować procedur po uzyskaniu trafienia (art. 48 decyzji w sprawie SIS II i art. 33 rozporządzenia w sprawie SIS II) 95

2.5.

Przetwarzanie danych do celów innych niż te, dla których zostały one wprowadzone do systemu SIS II (art. 46 ust. 5 decyzji w sprawie SIS II) 95

2.6.

Dodanie zastrzeżenia 96

2.6.1.

Wprowadzenie 96

2.6.2.

Konsultacje z państwami członkowskimi w celu dodania zastrzeżenia 96

2.6.3.

Wniosek o usunięcie zastrzeżenia 96

2.7.

Dane, w których wykryto błąd prawny lub faktyczny (art. 34 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 49 decyzji w sprawie SIS II) 97

2.8.

Prawo dostępu do danych i ich korygowania (art. 41 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 58 decyzji w sprawie SIS II) 97

2.8.1.

Wnioski o dostęp do danych lub o ich skorygowanie 97

2.8.2.

Wymiana informacji na temat wniosków o udzielenie dostępu do wpisów dokonanych przez inne państwa członkowskie 97

2.8.3.

Wymiana informacji na temat wniosków o skorygowanie lub usunięcie danych wprowadzonych przez inne państwa członkowskie 98

2.9.

Usuwanie wpisu w przypadku, gdy nie spełnia on już warunków przechowywania w systemie 98

2.10.

Zapis nazw własnych 98

2.11.

Kategorie tożsamości 98

2.11.1.

Tożsamość przywłaszczona (art. 36 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 51 decyzji w sprawie SIS II) 98

2.11.2.

Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 99

2.11.3.

Wymiana dalszych informacji w celu ustalenia tożsamości osoby 99

2.12.

Wymiana informacji w przypadku wpisów z odesłaniami 99

2.12.1.

Zasady operacyjne 100

2.13.

Format i jakość danych biometrycznych w SIS II 100

2.13.1.

Dalsze wykorzystanie danych uzyskanych w ramach wymiany, w tym archiwizacja 100

2.13.2.

Wymiana odcisków palców i fotografii 100

2.13.3.

Wymagania techniczne 100

2.13.4.

Format i jakość danych biometrycznych 100

2.14.

Szczególne rodzaje poszukiwań 101

2.14.1.

Poszukiwanie w określonym obszarze geograficznym 101

2.14.2.

Poszukiwanie z udziałem specjalnych jednostek policji prowadzących poszukiwania celowe (FAST) 101

3.

WPISY DOTYCZĄCE OSÓB POSZUKIWANYCH W CELU ARESZTOWANIA ICH I WYDANIA LUB EKSTRADYCJI (ART. 26 DECYZJI W SPRAWIE SIS II) 101

3.1.

Dokonanie wpisu 101

3.2.

Wielokrotne wpisy 102

3.3.

Tożsamość przywłaszczona 102

3.4.

Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 102

3.5.

Informacje uzupełniające przesyłane państwom członkowskim 102

3.5.1.

Informacje uzupełniające przesyłane w związku z aresztowaniem tymczasowym 102

3.6.

Dodanie zastrzeżenia 103

3.6.1.

Wielokrotny wniosek o dodanie zastrzeżenia do wpisów dotyczących osób poszukiwanych do aresztowania w celu ekstradycji, w przypadkach gdy decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW nie ma zastosowania 103

3.7.

Działania podejmowane przez biura SIRENE po otrzymaniu wpisu w celu aresztowania 103

3.8.

Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 103

3.9.

Wymiana informacji uzupełniających na temat wydania lub ekstradycji 104

3.10.

Wymiana informacji uzupełniających na temat tranzytu przez terytorium innego państwa członkowskiego 104

3.11.

Usuwanie wpisów po dokonaniu wydania lub ekstradycji 104

4.

WPISY DO CELÓW ODMOWY WJAZDU LUB POBYTU (ART. 24 ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE SIS II) 104

4.1.

Dokonanie wpisu 104

4.2.

Wielokrotne wpisy 105

4.3.

Tożsamość przywłaszczona 105

4.4.

Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 105

4.5.

Wymiana informacji w związku z przyznawaniem pozwoleń na pobyt lub wiz 105

4.5.1.

Procedury w przypadkach wchodzących w zakres stosowania art. 5 ust. 4 lit. a) 106

4.5.2.

Procedury w przypadkach wchodzących w zakres stosowania art. 5 ust. 4 lit. c) 107

4.6.

Wspólne zasady dotyczące procedur, o których mowa w pkt 4.5. 107

4.7.

Wymiana informacji w przypadku wystąpienia trafienia oraz odmowy wjazdu lub wydalenia z obszaru Schengen 107

4.8.

Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia dotyczącego obywatela państwa trzeciego korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się 108

4.9.

Wymiana informacji w przypadku gdy przy braku trafienia państwo członkowskie stwierdzi istnienie wpisu w celu odmowy pozwolenia na wjazd w odniesieniu do obywatela państwa trzeciego korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się 109

4.10.

Usuwanie wpisów do celów odmowy wjazdu lub pobytu 109

5.

WPISY DOTYCZĄCE OSÓB ZAGINIONYCH (ART. 32 DECYZJI W SPRAWIE SIS II) 109

5.1.

Wielokrotne wpisy 109

5.2.

Tożsamość przywłaszczona 109

5.3.

Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 109

5.4.

Dodanie zastrzeżenia 109

5.5.

Opisanie wyglądu zaginionych małoletnich i innych osób w sytuacji zagrożenia 109

5.6.

Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 110

5.7.

Usuwanie wpisów dotyczących osób zaginionych 111

5.7.1.

Małoletni 111

5.7.2.

Dorośli, w odniesieniu do których nie złożono wniosku o zastosowanie środków ochronnych 111

5.7.3.

Dorośli, w odniesieniu do których złożono wniosek o zastosowanie środków ochronnych 111

6.

WPISY DOTYCZĄCE OSÓB POSZUKIWANYCH DO CELÓW POSTĘPOWANIA SĄDOWEGO (ART. 34 DECYZJI W SPRAWIE SIS II) 111

6.1.

Wielokrotne wpisy 111

6.2.

Tożsamość przywłaszczona 111

6.3.

Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 112

6.4.

Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 112

6.5.

Usuwanie wpisów dotyczących osób poszukiwanych do celów postępowania sądowego 112

7.

WPISY DO CELÓW KONTROLI NIEJAWNYCH LUB KONTROLI SZCZEGÓLNYCH (ART. 36 DECYZJI W SPRAWIE SIS II) 112

7.1.

Wielokrotne wpisy 112

7.2.

Tożsamość przywłaszczona 112

7.3.

Wprowadzanie danych dotyczących aliasu 112

7.4.

Powiadamianie innych państw członkowskich o dokonaniu wpisów 112

7.5.

Dodanie zastrzeżenia 113

7.6.

Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 113

7.7.

Usuwanie wpisów do celów kontroli niejawnej lub kontroli szczególnej 113

7.8.

Systemy automatycznego rozpoznawania tablic rejestracyjnych (ANPR) 113

8.

WPISY DOTYCZĄCE PRZEDMIOTÓW PRZEZNACZONYCH DO ZAJĘCIA LUB WYKORZYSTANIA JAKO DOWÓD (ART. 38 DECYZJI W SPRAWIE SIS II) 113

8.1.

Wielokrotne wpisy 113

8.2.

Wpisy dotyczące pojazdów 113

8.2.1.

Sprawdzenie, czy występują wielokrotne wpisy dotyczące danego pojazdu 113

8.2.2.

Dublujące się numery VIN 114

8.3.

Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia 115

8.4.

Usuwanie wpisów dotyczących przedmiotów przeznaczonych do zajęcia lub wykorzystania jako dowód w postępowaniu karnym 115

9.

SYSTEMY AUTOMATYCZNEGO ROZPOZNAWANIA TABLIC REJESTRACYJNYCH (ANPR) 115

10.

STATYSTYKI 116

WPROWADZENIE

Strefa Schengen

Dnia 14 czerwca 1985 r. przedstawiciele rządów Królestwa Belgii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Francuskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga i Królestwa Niderlandów podpisali w Schengen, luksemburskim miasteczku, układ mający umożliwić »[…] wszystkim obywatelom państw członkowskich swobodne przekraczanie granic wewnętrznych […]« i »swobodny przepływ towarów i usług«.

Pięć państw założycielskich podpisało Konwencję wykonawczą do układu z Schengen (1) w dniu 19 czerwca 1990 r. Później dołączyły do nich kolejne państwa: Republika Włoska dnia 27 listopada 1990 r., Królestwo Hiszpanii i Republika Portugalska dnia 25 czerwca 1991 r., Republika Grecka dnia 6 listopada 1992 r., Republika Austrii dnia 28 kwietnia 1995 r. oraz Królestwo Danii, Królestwo Szwecji i Republika Finlandii dnia 19 grudnia 1996 r.

Począwszy od dnia 26 marca 1995 r., dorobek Schengen jest w pełni stosowany w Belgii, Niemczech, Francji, Luksemburgu, Niderlandach, Hiszpanii i Portugalii (2). Dorobek Schengen jest w pełni stosowany od dnia 31 marca 1998 r. w Austrii i we Włoszech (3), od dnia 26 marca 2000 r. w Grecji (4) i wreszcie od dnia 25 marca 2001 r. w Norwegii, Islandii, Szwecji, Danii i Finlandii (5).

Zjednoczone Królestwo i Irlandia stosują tylko niektóre przepisy dorobku Schengen odpowiednio zgodnie z decyzjami 2000/365/WE i 2002/192/WE.

W przypadku Zjednoczonego Królestwa przepisy, które państwo to postanowiło stosować (z wyjątkiem SIS), mają zastosowanie od dnia 1 stycznia 2005 r. (6).

Dorobek Schengen został włączony do ram prawnych Unii Europejskiej protokołami załączonymi do Traktatu z Amsterdamu (7) w 1999 r. W dniu 12 maja 1999 r. przyjęto decyzję Rady określającą podstawę prawną dla każdego z postanowień lub decyzji stanowiących dorobek prawny Schengen, zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską i Traktatu o Unii Europejskiej.

Począwszy od dnia 1 maja 2004 r., dorobek Schengen, który został włączony do ram prawnych Unii Europejskiej protokołem załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (zwanym dalej »protokołem Schengen«), oraz akty oparte na tym dorobku lub w inny sposób z nim powiązane są wiążące dla Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Węgier, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej. Wspomniane państwa członkowskie stały się pełnoprawnymi członkami strefy Schengen dnia 21 grudnia 2007 r.

Cypr jest sygnatariuszem Konwencji wykonawczej do układu z Schengen, ale korzysta z derogacji zawartej w Akcie przystąpienia z 2003 r.

Republika Bułgarii i Rumunia przystąpiły do Unii Europejskiej dnia 1 stycznia 2007 r.; począwszy od tego dnia, dorobek Schengen oraz akty na nim oparte lub w jakikolwiek sposób z nim związane stały się dla nich wiążące, z zastrzeżeniem derogacji zawartej w Akcie przystąpienia z 2005 r.

Chorwacja przystąpiła do Unii Europejskiej z dniem 1 lipca 2013 r. Stosuje ona dorobek Schengen, z zastrzeżeniem derogacji zawartej w Akcie przystąpienia z 2011 r.

Niektóre przepisy dorobku Schengen stosują się w nowych państwach członkowskich od dnia ich przystąpienia do UE. Inne przepisy stosują się w tych państwach członkowskich jedynie na mocy odpowiedniej decyzji Rady w tej sprawie. Wreszcie Rada podejmuje decyzję o zniesieniu kontroli na granicach po sprawdzeniu, czy w danym państwie członkowskim zostały spełnione niezbędne warunki stosowania wszystkich części dorobku z odnośnej dziedziny, zgodnie z mającymi zastosowanie procedurami oceny Schengen oraz po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego.

Do strefy Schengen dołączyły kolejne państwa europejskie. Królestwo Norwegii i Republika Islandii zawarły dnia 18 maja 1999 r. układ o stowarzyszeniu z państwami członkowskimi (8) w celu przyłączenia się do wspomnianej konwencji.

W 2004 r. Konfederacja Szwajcarska podpisała umowę z Unią Europejską i Wspólnotą Europejską dotyczącą włączenia tego państwa we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), na mocy której dnia 12 grudnia 2008 r. stała się ona członkiem strefy Schengen.

Na podstawie Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (10) podpisanego w 2008 r. Księstwo Liechtensteinu stało się członkiem strefy Schengen dnia 19 grudnia 2011 r.

System informacyjny Schengen drugiej generacji (SIS II)

System SIS II, utworzony rozporządzeniem (WE) nr 1987/2006 i decyzją 2007/533/WSiSW (decyzja w sprawie SIS II) w sprawie utworzenia, funkcjonowania i użytkowania systemu informacyjnego Schengen drugiej generacji (SIS II) (zwanymi dalej wspólnie »instrumentami prawnymi SIS II«), jak również rozporządzeniem (WE) nr 1986/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (11) jest wspólnym systemem informacyjnym umożliwiającym właściwym organom w państwach członkowskich współpracę w zakresie wymiany informacji, a także stanowi podstawowe narzędzie do stosowania przepisów dorobku Schengen włączonego do ram prawnych Unii Europejskiej. Instrumenty prawne SIS II, o ile mają zastosowanie, uchylają postanowienia tytułu IV Konwencji wykonawczej do układu z Schengen z dniem 9 kwietnia 2013 r. System SIS II zastępuje system informacyjny Schengen pierwszej generacji, uruchomiony w 1995 r., a następnie rozszerzony w 2005 r. i 2007 r.

Zgodnie z art. 1 wyżej wymienionych instrumentów prawnych SIS II celem SIS II jest »[…] zapewnienie, przy wykorzystaniu informacji przekazywanych za pośrednictwem tego systemu, wysokiego poziomu bezpieczeństwa w przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości Unii Europejskiej, w tym utrzymywanie bezpieczeństwa publicznego oraz porządku publicznego oraz zagwarantowanie bezpieczeństwa na terytorium państw członkowskich, a także stosowanie postanowień tytułu IV części trzeciej Traktatu WE (zwanego dalej Traktatem WE) odnoszących się do przepływu osób na terytorium państw członkowskich«.

Zgodnie z instrumentami prawnymi SIS II, system ten zapewnia, w drodze zautomatyzowanej procedury wyszukiwania, dostęp do wpisów dotyczących osób, pojazdów i przedmiotów następującym organom:

a)

organom odpowiedzialnym za kontrole graniczne, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 562/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (12);

b)

organom prowadzącym i koordynującym inne kontrole policyjne i celne w granicach kraju;

c)

krajowym organom sądowym i organom koordynującym ich funkcjonowanie;

d)

organom odpowiedzialnym za wydawanie wiz, organom centralnym odpowiedzialnym za rozpatrywanie wniosków wizowych, organom odpowiedzialnym za przyznawanie pozwoleń na pobyt i za wykonywanie przepisów dotyczących obywateli państw trzecich, w kontekście stosowania prawa unijnego w zakresie przemieszczania się osób;

e)

organom odpowiedzialnym za wydawanie świadectw rejestracji pojazdów (zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1986/2006).

Zgodnie z decyzją w sprawie SIS II również Europol i Eurojust mają dostęp do niektórych rodzajów wpisów.

SIS II obejmuje następujące elementy:

1)

jednostkę centralną (centralny SIS II), na którą składają się:

a)

funkcja wsparcia technicznego (CS-SIS) zawierająca bazę danych (baza danych SIS II);

b)

jednolity interfejs krajowy (NI-SIS);

2)

moduł krajowy (N.SIS II) w każdym państwie członkowskim, składający się z krajowych systemów danych, które łączą się z centralnym SIS II. N.SIS II może zawierać zbiór danych (kopia krajowa) zawierający pełną lub częściową kopię bazy danych SIS II;

3)

infrastrukturę łączności pomiędzy CS-SIS a NI-SIS, dzięki której dane SIS II można przekazywać przez przeznaczoną do tego, zaszyfrowaną sieć wirtualną i wymieniać między określonymi poniżej biurami SIRENE.

1.   BIURA SIRENE ORAZ INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE

1.1.   Biuro SIRENE

SIS II zawiera jedynie niezbędne informacje (tj. dane zawarte we wpisie) pozwalające na zidentyfikowanie osoby lub przedmiotu oraz podjęcie koniecznych działań. Ponadto zgodnie z instrumentami prawnymi SIS II państwa członkowskie dokonują dwu- lub wielostronnej wymiany informacji uzupełniających powiązanych z danym wpisem, koniecznych do wykonania niektórych przepisów przewidzianych w instrumentach prawnych SIS II i ze względu na prawidłowe działanie SIS II.

Wspomniana struktura wymiany informacji uzupełniających otrzymała nazwę »SIRENE«, będącą skrótowcem od terminu angielskiego: Supplementary Information Request at the National Entries (wniosek o informacje uzupełniające na poziomie dostępów krajowych).

Każde państwo członkowskie powołuje swoje krajowe »biuro SIRENE« zgodnie ze wspólnym art. 7 ust. 2 instrumentów prawnych SIS II. Pełni ono rolę pojedynczego punktu kontaktowego dla państw członkowskich, czynnego całą dobę przez 7 dni w tygodniu, służącego wymianie informacji uzupełniających dotyczących wpisów oraz umożliwiającego podjęcie odpowiednich działań w przypadkach, gdy w wyniku uzyskania trafienia odnaleziono osoby lub przedmioty, których dotyczyły informacje wprowadzone do systemu SIS II. Najważniejsze zadania biur SIRENE obejmują (13) zapewnianie, zgodnie z wytycznymi zawartymi w niniejszym podręczniku SIRENE, wymiany wszelkich informacji uzupełniających, o której mowa we wspólnym art. 8 instrumentów prawnych SIS II i która jest prowadzona:

a)

w celu umożliwienia państwom członkowskim wzajemnej konsultacji lub wzajemnego informowania się podczas dokonywania wpisu (np. przy dokonywaniu wpisu do celów aresztowania);

b)

po uzyskaniu trafienia w systemie w celu umożliwienia podjęcia odpowiednich działań (np. uzyskania trafienia);

c)

w przypadku niemożności podjęcia wymaganego działania (np. przy dodaniu zastrzeżenia);

d)

w przypadku rozwiązywania kwestii jakości danych SIS II (np. jeżeli dane zostały wprowadzone w sposób niezgodny z prawem lub nie odpowiadają stanowi faktycznemu), co obejmuje zatwierdzanie wpisów wychodzących oraz weryfikowanie wpisów przychodzących, o ile wynika to z przepisów prawa krajowego;

e)

w kwestiach zgodności i priorytetu wpisów (np. przy sprawdzaniu, czy występują wielokrotne wpisy);

f)

w kwestiach praw osób, których dotyczą dane, w szczególności prawa dostępu do danych.

Zachęca się państwa członkowskie do stworzenia zorganizowanej struktury organów odpowiedzialnych za międzynarodową współpracę policyjną, z uwzględnieniem biur SIRENE, tak aby uniknąć sporów kompetencyjnych oraz powielania pracy.

1.2.   Podręcznik SIRENE

Podręcznik SIRENE jest zbiorem wytycznych opisujących szczegółowo zasady i procedury dwu- lub wielostronnej wymiany informacji uzupełniających.

1.3.   Dodatki do podręcznika SIRENE

Ponieważ niektóre zasady o charakterze technicznym mają bezpośredni wpływ na pracę użytkowników końcowych w państwach członkowskich, w tym na pracę biur SIRENE, wskazane jest zawarcie takich zasad w podręczniku SIRENE. W związku z powyższym dodatki do niniejszego podręcznika zawierają, między innymi, zasady transliteracji, tabele kodów, formularze do przekazywania informacji uzupełniających oraz inne techniczne środki wykonawcze na potrzeby przetwarzania danych.

1.4.   Katalog zaleceń dotyczących właściwego stosowania dorobku Schengen oraz najlepszych praktyk (system informacyjny Schengen)

Katalog ten służy do przedstawienia państwom członkowskim niewiążących prawnie zaleceń i najlepszych praktyk wynikających z dotychczasowych doświadczeń. Stanowi on także narzędzie referencyjne na potrzeby oceny prawidłowego wdrożenia instrumentów prawnych SIS II. W związku z powyższym należy, w miarę możliwości, stosować się do zawartych w nim wytycznych.

1.5.   Rola biur SIRENE we współpracy policyjnej w Unii Europejskiej

Wymiana informacji uzupełniających pozostaje bez uszczerbku dla wykonywania zadań powierzonych biurom SIRENE w dziedzinie międzynarodowej współpracy policyjnej przepisami prawa krajowego wdrażającymi inne instrumenty prawne Unii Europejskiej.

Biurom SIRENE można powierzyć dodatkowe zadania, szczególnie przepisami prawa krajowego wdrażającego ramową decyzję 2006/960/WSiSW, art. 39 i 46 konwencji z Schengen, jeżeli nie zostały one zastąpione decyzją ramową 2006/960/WSiSW, art. 40 lub 41 konwencji z Schengen lub jeżeli informacje wchodzą w zakres wzajemnej pomocy sądowej.

Jeżeli biuro SIRENE otrzyma od innego biura SIRENE wniosek wykraczający poza zakres jego kompetencji określony prawem krajowym, bezzwłocznie przekazuje wniosek właściwym władzom i informuje o tym biuro SIRENE, które wystąpiło z takim wnioskiem. W razie konieczności udziela wsparcia biuru SIRENE, które wystąpiło z wnioskiem, aby ułatwić mu komunikację.

1.5.1.   Transfer danych SIS II oraz informacji uzupełniających do państw trzecich lub organizacji międzynarodowych

Zgodnie z art. 39 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 54 decyzji w sprawie SIS II dane przetwarzane w SIS II w procesie stosowania wymienionych dwóch instrumentów prawnych nie są przekazywane ani udostępniane państwom trzecim, ani organizacjom międzynarodowym. Zakaz ten ma zastosowanie do przekazywania informacji uzupełniających państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym. Artykuł 55 decyzji w sprawie SIS II przewiduje odstępstwo od tej ogólnej zasady w odniesieniu do wymiany z Interpolem danych na temat skradzionych, przywłaszczonych, utraconych lub unieważnionych paszportów, przy spełnieniu warunków określonych w tym artykule.

1.6.   Stosunki biur SIRENE z Europolem

Europol ma prawo dostępu do danych wprowadzonych do SIS II oraz do bezpośredniego przeszukiwania takich danych zgodnie z art. 26, 36 i 38 decyzji w sprawie SIS II. Europol może zwrócić się do państw członkowskich o przekazanie dalszych informacji zgodnie z postanowieniami decyzji o Europolu (14). Zgodnie z przepisami krajowymi stanowczo zaleca się nawiązanie współpracy z krajową jednostką Europolu (ENU) w celu zapewnienia, aby biuro SIRENE zostało każdorazowo poinformowane o wymianie między Europolem i krajową jednostką Europolu informacji uzupełniających dotyczących wpisów w SIS II. W wyjątkowych przypadkach, gdy na poziomie krajowym informacje dotyczące wpisów w SIS II przekazywane są przez krajową jednostkę Europolu, należy dołożyć starań, aby poinformować o tym fakcie wszystkie podmioty uczestniczące w wymianie informacji, w szczególności biuro SIRENE, w celu uniknięcia dezorientacji.

1.7.   Stosunki biur SIRENE z Eurojustem

Krajowi przedstawiciele oddelegowani do Eurojustu oraz ich asystenci mają prawo dostępu do danych wprowadzonych do SIS II oraz do bezpośredniego przeszukiwania takich danych zgodnie z art. 26, 32, 34 i 38 decyzji w sprawie SIS II. Zgodnie z prawem krajowym należy nawiązać z nimi współpracę w celu zapewnienia sprawnej wymiany informacji w przypadku uzyskania trafienia. W szczególności biuro SIRENE powinno pełnić rolę punktu kontaktowego dla krajowych przedstawicieli oddelegowanych do Eurojustu oraz ich asystentów w celu uzyskiwania informacji uzupełniających związanych z wpisami w systemie SIS II.

1.8.   Stosunki biur SIRENE z Interpolem  (15)

Rola SIS II nie polega na zastąpieniu ani powieleniu funkcji Interpolu. Pewne zadania mogą się pokrywać, jednak podstawowe zasady działania i współpracy państw członkowskich w ramach Schengen znacznie się różnią od zasad regulujących działania i współpracę w ramach Interpolu. W związku z tym konieczne jest ustalenie zasad współpracy między biurami SIRENE a KBC (krajowymi biurami centralnymi) na szczeblu krajowym.

Zastosowanie mają następujące zasady:

1.8.1.   Pierwszeństwo wpisów w SIS II przed wpisami Interpolu

Wpisy dokonane przez państwa członkowskie w SIS II i wymiana informacji ich dotyczących mają zawsze pierwszeństwo przed wpisami Interpolu i informacjami wymienianymi za pośrednictwem Interpolu. Zasada ta jest szczególnie ważna w przypadku niezgodności wpisów.

1.8.2.   Wybór kanału wymiany informacji

Zasada pierwszeństwa wpisów Schengen przed wpisami Interpolu dokonanymi przez państwa członkowskie jest przestrzegana, zapewnia się również przestrzeganie jej przez krajowe biura Interpolu w państwach członkowskich. Jeżeli dokonano wpisu do SIS II, wszelkich informacji dotyczących wpisu i jego celu oraz przeprowadzenia działań, jakie mają zostać podjęte, udzielają biura SIRENE. Jeżeli państwo członkowskie chce zmienić kanał wymiany informacji, musi wcześniej skonsultować się z pozostałymi stronami. Taka zmiana kanału możliwa jest jedynie w szczególnych przypadkach.

1.8.3.   Wykorzystanie i dystrybucja informacji Interpolu w państwach Schengen

W związku z pierwszeństwem wpisów w SIS II przed wpisami Interpolu korzystanie z tych ostatnich ogranicza się do wyjątkowych przypadków (tj. gdy nie ma podstaw – w instrumentach prawnych SIS II lub z technicznego punktu widzenia – do dokonania wpisu w SIS II lub gdy nie wszystkie wymagane do tego celu informacje są dostępne). Należy unikać dokonywania równoległych wpisów w SIS II i wpisów Interpolu na obszarze Schengen. Wpisy przekazywane kanałami Interpolu i dotyczące również obszaru Schengen lub jego części opatrzone są następującym oznaczeniem: »z wyjątkiem państw Schengen«.

1.8.4.   Uzyskanie trafienia i usunięcie wpisu

Aby biura SIRENE mogły wykonywać swoje zadania dotyczące koordynacji w zakresie weryfikacji jakości informacji wprowadzanych do SIS II, państwa członkowskie zapewniają wzajemne informowanie się biur SIRENE i krajowych biur centralnych o uzyskanych trafieniach oraz usuwaniu wpisów.

1.8.5.   Usprawnienie współpracy między biurami SIRENE a krajowymi biurami centralnymi (KBC) Interpolu

Każde państwo członkowskie podejmuje, zgodnie z prawem krajowym, stosowne działania w celu zapewnienia na szczeblu krajowym skutecznej wymiany informacji między swoim biurem SIRENE a krajowymi biurami centralnymi.

1.9.   Standardy

Podstawowymi standardami współpracy w ramach SIRENE są:

1.9.1.   Dostępność

Każde biuro SIRENE jest w pełni operacyjne przez całą dobę we wszystkie dni tygodnia, tak aby było w stanie zareagować w terminie wskazanym w pkt 1.13. Przez całą dobę we wszystkie dni tygodnia zapewnia się również wsparcie techniczne i prawne, a także możliwość uzyskania analiz i rozwiązań o charakterze technicznym i prawnym.

1.9.2.   Ciągłość

Każde biuro SIRENE tworzy strukturę wewnętrzną, zapewniającą ciągłość w zakresie zarządzania, zatrudnienia i infrastruktury technicznej.

1.9.3.   Poufność

Zgodnie z brzmieniem wspólnego art. 11 instrumentów prawnych SIS II w odniesieniu do pracowników SIRENE stosuje się odpowiednie przepisy krajowe dotyczące tajemnicy zawodowej lub inne równoważne wymogi poufności. Obowiązują one nadal także po zakończeniu sprawowania urzędu lub ustaniu zatrudnienia

1.9.4.   Dostępność

W celu spełnienia wymogu dotyczącego udzielania informacji uzupełniających pracownicy biur SIRENE mają bezpośredni lub pośredni dostęp do wszystkich stosownych informacji krajowych oraz porad specjalistów.

1.10.   Komunikacja

1.10.1.   Język komunikacji

W celu osiągnięcia jak największej skuteczności w dwustronnej komunikacji pomiędzy biurami SIRENE używa się języka zrozumiałego dla obu stron.

1.10.2.   Wymiana danych między biurami SIRENE

Specyfikacje techniczne dotyczące wymiany informacji między biurami SIRENE zamieszczono w dokumencie zatytułowanym »Wymiana danych między biurami SIRENE (DEBS)«. Należy stosować się do instrukcji zawartych w tym dokumencie.

1.10.3.   Sieć, wiadomości oraz skrzynki poczty elektronicznej

Biura SIRENE korzystają z zaszyfrowanej sieci wirtualnej przeznaczonej na wyłączne potrzeby przekazywania danych SIS II oraz informacji uzupełniających pomiędzy biurami SIRENE, o czym stanowi wspólny art. 4 ust. 1 lit. c) oraz 8 ust. 1 instrumentów prawnych SIS II. Tylko w przypadkach, gdy kanał ten jest niedostępny, można korzystać z innego, odpowiednio zabezpieczonego i najodpowiedniejszego w danej sytuacji środka łączności. Możliwość dokonania wyboru kanału oznacza, że kanał ten ustala się dla każdego przypadku indywidualnie, w ramach dostępnych możliwości technicznych i zgodnie z wymogami dotyczącymi bezpieczeństwa i jakości, jakie przekaz musi spełniać.

Wiadomości pisemne dzielą się na dwie kategorie: wolny tekst i standardowe formularze. W dodatku 3 opisano formularze przekazywane pomiędzy biurami SIRENE oraz zawarto wskazówki w zakresie oczekiwanej zawartości pól, z zaznaczeniem, czy są one obowiązkowe, czy opcjonalne.

W ramach wspomnianej sieci funkcjonują cztery różne skrzynki poczty elektronicznej przeznaczone do przesyłania wiadomości tekstowych wpisanych przez użytkowników oraz formularzy SIRENE.

Skrzynka pocztowa

Adres skrzynki pocztowej

Cel

Operacyjna

oper@xx.sirenemail2.eu

Używana do przekazywania formularzy oraz załączników pomiędzy biurami SIRENE

Techniczna

tech@xx.sirenemail2.eu

Używana do wymiany e-maili pomiędzy pracownikami wsparcia technicznego biur SIRENE

Dla kierownictwa SIRENE

director@xx.sirenemail2.eu

Używana do wymiany e-maili pomiędzy szefami biur SIRENE

E-mailowa

message@xx.sirenemail2.eu

Używana do wymiany dowolnych informacji tekstowych pomiędzy biurami SIRENE

Na potrzeby testów utworzono drugą domenę (16) (testxx.sirenemail2.eu), w ramach której na potrzeby testów możliwe jest utworzenie kopii wszystkich skrzynek pocztowych przedstawionych w tabeli powyżej, bez zakłócania bieżącej wymiany wiadomości oraz pracy środowiska produkcyjnego.

Zastosowanie mają szczegółowe zasady dotyczące skrzynek poczty elektronicznej SIRENE oraz przekazywania formularzy SIRENE opisanych w dokumencie DEBS.

System do kontroli obiegu zadań SIRENE (zob. pkt 1.12) służy do monitorowania skrzynek poczty elektronicznej przeznaczonych do przesyłania informacji operacyjnych oraz e-maili (»oper« i »message«) w celu wykrywania przychodzących formularzy, związanych z nimi wiadomości elektronicznych oraz załączników. Wiadomości pilne należy przesyłać wyłącznie na adres skrzynki operacyjnej.

1.10.4.   Komunikacja w wyjątkowych okolicznościach

Jeśli normalne kanały komunikacji nie są dostępne, a zachodzi konieczność przesłania standardowych formularzy na przykład faksem, wówczas stosuje się procedurę opisaną w dokumencie DEBS.

1.11.   Książka adresowa S I R E N E

Dane kontaktowe biur SIRENE oraz informacje potrzebne do dwustronnej komunikacji i współpracy są gromadzone i udostępniane w formie książki adresowej SIRENE. Komisja dokonuje aktualizacji książki adresowej SIRENE i publikuje jej zaktualizowaną wersję co najmniej dwa razy do roku. Każde biuro SIRENE zapewnia, aby:

a)

informacje zawarte w książce adresowej nie były udostępniane osobom trzecim;

b)

pracownicy SIRENE byli zaznajomieni z książką adresową i z niej korzystali;

c)

Komisja była niezwłocznie informowana o wszelkich zmianach informacji w niej zawartych.

1.12.   System kontroli obiegu zadań SIRENE

Skuteczne zarządzanie pracą w biurach SIRENE najłatwiej zapewnić poprzez wprowadzenie w każdym z biur skomputeryzowanego systemu zarządzania (systemu kontroli obiegu zadań), który w znacznym stopniu automatyzuje zarządzanie codziennym obiegiem zadań.

Na wypadek poważnych sytuacji awaryjnych biuro SIRENE może posiadać zapasowy system komputerowy i zapasowe bazy danych przeznaczone do kontroli obiegu zadań w rezerwowej siedzibie biura SIRENE. System ten powinien też zapewniać wystarczające awaryjne zasilanie energetyczne i łączność.

Należy także zadbać o odpowiednie wsparcie techniczne dla systemu kontroli obiegu zadań SIRENE, aby zagwarantować jego wysoką dostępność.

1.13.   Terminy udzielania odpowiedzi

Biuro SIRENE w najkrótszym możliwym terminie odpowiada na wszystkie wnioski o udzielenie informacji o dokonanych wpisach oraz procedurach zastosowanych w przypadku uzyskania trafienia przesłane przez inne państwa członkowskie za pośrednictwem ich własnych biur SIRENE. W każdym wypadku odpowiedzi udziela się w ciągu 12 godzin. (Zob. także ppkt 1.13.1. dotyczący wskazania pilnego charakteru sprawy na formularzach SIRENE).

Pierwszeństwo zadań w codziennej pracy określa się na podstawie kategorii wpisu i wagi sprawy.

1.13.1.   Wskazanie pilnego charakteru sprawy na formularzach SIRENE, z uwzględnieniem pilnego powiadamiania o uzyskanym trafieniu

Formularze SIRENE, którym odnośne biuro SIRENE powinno nadać najwyższy priorytet, mogą zostać oznaczone jako »PILNE« w polu 311 (ważna uwaga), wraz z uzasadnieniem takiego oznaczenia. Uzasadnienie takiego oznaczenia wprowadza się w odpowiednich polach formularzy SIRENE. W przypadku gdy wymagana jest pilna odpowiedź, można też korzystać z możliwości przekazywania powiadomień i komunikacji drogą telefoniczną.

Jeżeli wymagają tego okoliczności trafienia lub wpisu, na przykład w razie zaistnienia rzeczywistej pilnej sytuacji lub sytuacji znacznej wagi, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które uzyskało trafienie, w stosownych przypadkach powinno, po wysłaniu formularza G, telefonicznie powiadomić o trafieniu biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu.

1.14.   Zasady transliteracji/transkrypcji

Definicje i zasady odnoszące się do transliteracji i transkrypcji zostały określone w dodatku 1. Zasad tych należy przestrzegać w odniesieniu do komunikacji między biurami SIRENE (zob. także pkt 2.10. dotyczący zapisu nazw własnych).

1.15.   Jakość danych

Zgodnie z art. 7 ust. 2 instrumentów prawnych SIS II biura SIRENE koordynują weryfikację jakości informacji wprowadzanych do SIS II. W celu realizacji tej funkcji biura SIRENE powinny posiadać niezbędne kompetencje wynikające z prawa krajowego. W tym celu należy zapewnić odpowiednią krajową kontrolę jakości danych, obejmującą przegląd wskaźnika opisującego stosunek wpisów do trafień i przegląd treści danych.

Aby umożliwić biurom SIRENE wypełnianie zadań w zakresie koordynacji weryfikacji jakości danych, należy udzielić im niezbędnego wsparcia informatycznego oraz przyznać stosowne uprawnienia systemowe.

Należy ustanowić, we współpracy z krajowym biurem SIRENE, krajowe normy dotyczące szkolenia użytkowników końcowych na temat zasad i praktyki w zakresie jakości danych. Państwa członkowskie mogą zwrócić się do pracowników biur SIRENE z prośbą o udział w organizacji szkoleń dla personelu organów dokonujących wpisów, przy czym szkolenia te winny kłaść nacisk na jakość danych i jak najszersze korzystanie z systemu SIS II.

1.16.   Archiwizacja

a)

Każde państwo członkowskie określa warunki przechowywania informacji.

b)

Biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu udostępnia pozostałym państwom członkowskim wszystkie informacje dotyczące własnych wpisów, w tym odesłanie do decyzji będącej powodem wpisu;

c)

Archiwa każdego biura SIRENE umożliwiają szybki dostęp do przedmiotowych informacji w celu przekazania ich w bardzo krótkim terminie.

d)

Zgodnie z art. 12 ust. 4 instrumentów prawnych SIS II dane osobowe otrzymane w wyniku wymiany informacji są przechowywane w aktach biura SIRENE jedynie przez okres wymagany do osiągnięcia celów, dla których zostały one dostarczone. Z zasady informacje te usuwane są bezzwłocznie po usunięciu z SIS II związanego z nimi wpisu, a najpóźniej po upływie roku od usunięcia tego wpisu. Jednakże dane dotyczące poszczególnych wpisów, których dokonało państwo członkowskie, lub wpisów, w związku z którymi podjęto działania na jego terytorium, mogą być przechowywane dłużej, jeżeli zezwala na to prawo krajowe.

e)

Informacje uzupełniające przesyłane przez inne państwa członkowskie są przechowywane zgodnie z przepisami prawa krajowego w dziedzinie ochrony danych obowiązującymi w państwie członkowskim otrzymującym informacje. Stosuje się też wspólny art. 12 instrumentów prawnych SIS II, dyrektywę 95/46/WE oraz decyzję ramową Rady 2008/977/WSiSW.

f)

Informacje na temat przywłaszczenia tożsamości są usuwane po usunięciu odpowiadającego im wpisu.

g)

Dostęp do archiwów jest rejestrowany, kontrolowany i zastrzeżony dla uprawnionych pracowników.

1.17.   Personel

Im większe doświadczenie posiadają pracownicy, tym łatwiej przychodzi im podejmowanie działań z własnej inicjatywy, a tym samym efektywne wypełnianie zadań. Zaleca się zatem dążenie do jak najmniejszej rotacji pracowników, co wymaga od kierownictwa pełnego wsparcia zdecentralizowanej organizacji pracy. Zachęca się państwa członkowskie do podejmowania odpowiednich działań pozwalających uniknąć utraty kwalifikacji i doświadczenia wynikającej z dużej rotacji pracowników.

1.17.1.   Szefowie biur SIRENE

Szefowie biur SIRENE powinni spotkać się przynajmniej dwa razy w roku w celu dokonania oceny jakości współpracy podległych im służb, przeprowadzenia rozmów o koniecznych środkach technicznych lub organizacyjnych w przypadku wystąpienia trudności i w razie potrzeby objaśnienia procedur. Spotkania szefów biur SIRENE organizuje państwo członkowskie sprawujące prezydencję w Radzie Unii Europejskiej.

1.17.2.   Osoba kontaktowa biura SIRENE (SIRCoP)

W przypadkach, w których standardowe procedury mogą okazać się niewystarczające, sprawami, które są złożone, problematyczne czy poufne, lub których załatwienie wymaga zapewniania jakości lub utrzymywania bardziej długotrwałych kontaktów z innym biurem SIRENE, zajmuje się osoba kontaktowa biura SIRENE (SIRCoP). Osoba kontaktowa biura SIRENE nie została powołana w celu rozpatrywania spraw pilnych, w przypadku których należy co do zasady korzystać z usług centrali czynnej 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu.

Do zadań SIRCoP należy też formułowanie wniosków mających na celu poprawę jakości oraz wskazywanie działań, które można podjąć, aby skuteczniej rozwiązywać tego rodzaju problemy w dalszej perspektywie.

Co do zasady SIRCoP kontaktują się ze sobą wyłącznie w godzinach pracy biura.

W ramach corocznej sprawozdawczości do celów statystycznych, o której mowa w dodatku 5, przeprowadza się ocenę roczną w oparciu o następujące wskaźniki:

a)

liczba interwencji podjętych przez SIRCoP na państwo członkowskie;

b)

przyczyny nawiązania kontaktu;

c)

wynik interwencji w oparciu o informacje dostępne w okresie sprawozdawczym.

1.17.3.   Wiedza

Pracownicy biur SIRENE wykazują się znajomością możliwie największej liczby języków obcych, a pracownicy pełniący dyżur są w stanie porozumieć się z pracownikami wszystkich innych biur SIRENE.

Pracownicy posiadają wiedzę w następujących obszarach:

aspekty prawa krajowego, europejskiego i międzynarodowego,

krajowe organy ścigania w ich własnym państwie, oraz

krajowy i europejski system administracji w zakresie sądownictwa i imigracji.

Pracownicy muszą być uprawnieni do samodzielnego rozpatrywania wszelkich nowych spraw.

Pracownicy pełniący dyżur poza godzinami pracy winni mieć takie same umiejętności, wiedzę i uprawnienia oraz możliwość zwrócenia się do specjalistów dostępnych pod telefonem.

Biuro SIRENE powinno mieć możliwość korzystania z fachowych porad prawnych obejmujących zarówno przypadki standardowe, jak i wyjątkowe. Zależnie od przypadku porady te mogą zapewnić pracownicy posiadający konieczne kwalifikacje prawne lub specjaliści z organów wymiaru sprawiedliwości.

1.17.4.   Szkolenia

Na szczeblu krajowym

Na szczeblu krajowym odpowiednie szkolenia mają zapewniać, by pracownicy spełniali niezbędne, określone w niniejszym podręczniku wymogi. Przed otrzymaniem upoważnienia do przetwarzania danych przechowywanych w SIS II pracownicy zostają odpowiednio przeszkoleni w zakresie bezpieczeństwa danych i zasad ochrony danych oraz są pouczani o przestępstwach i sankcjach w tym kontekście.

Na szczeblu europejskim

Przynajmniej raz w roku w celu zacieśnienia współpracy między biurami SIRENE organizowane są zwykłe kursy szkoleniowe umożliwiające pracownikom poznanie kolegów z innych biur SIRENE, wymianę informacji na temat krajowych metod pracy i osiągnięcie jednolitego, równego poziomu wiedzy. Ponadto szkolenia takie uświadamiają pracownikom wagę ich pracy i potrzebę solidarności w celu zapewnienia wspólnego bezpieczeństwa państw członkowskich.

Organizacja szkoleń winna przebiegać zgodnie z zasadami określonymi w materiałach szkoleniowych SIRENE.

Art. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1077/2011 (17) stanowi, że zadania związane ze szkoleniami w zakresie technicznego użytkowania SIS II, zwłaszcza dla personelu SIRENE, wykonuje Europejska Agencja ds. Zarządzania Operacyjnego Wielkoskalowymi Systemami Informatycznymi w Przestrzeni Wolności, Bezpieczeństwa i Sprawiedliwości (»Agencja«).

1.17.5.   Wymiana pracowników

W miarę możliwości biura SIRENE powinny przynajmniej raz w roku zorganizować także wymianę pracowników z innymi biurami SIRENE. Celem takiej wymiany jest podniesienie poziomu wiedzy pracowników na temat metod pracy, pokazanie sposobu organizacji innych biur SIRENE i nawiązanie kontaktów osobistych z kolegami z innych państw członkowskich.

2.   PROCEDURY OGÓLNE

Procedury opisane poniżej mają zastosowanie do wszystkich kategorii wpisów. Procedury odnoszące się do poszczególnych kategorii wpisów opisano w odnośnych częściach niniejszego podręcznika.

2.1.   Definicje

»Państwo członkowskie, które dokonało wpisu«: państwo członkowskie, które wprowadziło wpis do SIS II.

»Państwo członkowskie wykonujące działania«: państwo członkowskie, które podejmuje wymagane działania po uzyskaniu trafienia.

»Biuro SIRENE udostępniające dane«: biuro SIRENE państwa członkowskiego będące w posiadaniu odcisków palców lub fotografii osoby, w odniesieniu do której wpisu dokonało inne państwo członkowskie.

»Trafienie«: w systemie SIS II trafienie następuje w przypadku, gdy:

a)

użytkownik końcowy przeprowadza sprawdzenie;

b)

w wyniku sprawdzenia otrzymuje on informację o zagranicznym wpisie do SIS II;

c)

dane dotyczące wpisu w SIS II pasują do danych wprowadzonych na potrzeby sprawdzenia; oraz

d)

w wyniku uzyskania trafienia wystosowany został wniosek o podjęcie dalszych działań.

»Zastrzeżenie«: zawieszenie ważności na szczeblu krajowym, które może zostać dodane do wpisów do celów celu aresztowania, wpisów dotyczących osób zaginionych i wpisów do celów kontroli w przypadkach, gdy dane państwo członkowskie uważa, że wykonanie czynności wymaganych we wpisie jest niezgodne z jego prawem krajowym, jego zobowiązaniami międzynarodowymi lub podstawowymi interesami narodowymi. Jeżeli dla danego wpisu zgłoszono zastrzeżenie, działania wymagane na podstawie wspomnianego wpisu nie są podejmowane na obszarze tego państwa członkowskiego.

2.2.   Wielokrotne wpisy (art. 34 ust. 6 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 49 ust. 6 decyzji w sprawie SIS II)

Każde państwo członkowskie może dokonać tylko jednego wpisu do SIS II dotyczącego danej osoby lub przedmiotu.

Dlatego w miarę możliwości i potrzeby należy przechowywać drugie i kolejne wpisy dotyczące tej samej osoby lub tego samego przedmiotu na szczeblu krajowym, tak aby można było wprowadzić je do systemu po upływie ważności pierwszego wpisu lub po jego usunięciu.

Kilka państw członkowskich może dokonać różnych wpisów w odniesieniu do tych samych osób lub przedmiotów. Ważne jest, aby nie prowadziło to do dezorientacji wśród użytkowników końcowych, a także aby mieli oni jasność co do tego, jak postępować, jeżeli chcą dokonać wpisu, oraz jaką procedurę stosuje się w przypadku trafienia. W związku z tym ustanawia się procedury wykrywania wielokrotnych wpisów oraz mechanizm pierwszeństwa mający zastosowanie przy dokonywaniu takich wpisów do SIS II.

Wymaga to:

sprawdzenia przed dokonaniem wpisu w celu ustalenia, czy dana osoba lub przedmiot już figuruje w SIS II,

przeprowadzenia konsultacji z innymi państwami członkowskimi w przypadkach, gdy dokonanie wpisu prowadzi do występowania wielu niezgodnych ze sobą wpisów.

2.2.1.   Zgodność wpisów

Kilka państw członkowskich może dokonać wpisu dotyczącego tej samej osoby lub tego samego przedmiotu, jeżeli wpisy te są ze sobą zgodne.

Tabela zgodności wpisów dotyczących osób

Kolejność wpisów wg ich wagi

Wpis do celów aresztowania

Wpis do celów odmowy wjazdu

Wpis dotyczący osób zaginionych (objęcie ochroną)

Wpis do celów kontroli szczególnych — niezwłoczne działanie

Wpis do celów kontroli szczególnych

Wpis do celów kontroli niejawnych — niezwłoczne działanie

Wpis do celów kontroli niejawnych

Wpis dotyczący osób zaginionych (miejsce zamieszkania lub pobytu)

Wpis do celów postępowania sądowego

Wpis do celów aresztowania

tak

tak

tak

nie

nie

nie

nie

tak

tak

Wpis do celów odmowy wjazdu

tak

tak

nie

nie

nie

nie

nie

nie

nie

Wpis dotyczący osób zaginionych (objęcie ochroną)

tak

nie

tak

nie

nie

nie

nie

tak

tak

Wpis do celów kontroli szczególnych — niezwłoczne działanie

nie

nie

nie

tak

tak

nie

nie

nie

nie

Wpis do celów kontroli szczególnych

nie

nie

nie

tak

tak

nie

nie

nie

nie

Wpis do celów kontroli niejawnych — niezwłoczne działanie

nie

nie

nie

nie

nie

tak

tak

nie

nie

Wpis do celów kontroli niejawnych

nie

nie

nie

nie

nie

tak

tak

nie

nie

Wpis dotyczący osób zaginionych (miejsce zamieszkania lub pobytu)

tak

nie

tak

nie

nie

nie

nie

tak

tak

Wpis do celów postępowania sądowego

tak

nie

tak

nie

nie

nie

nie

tak

tak


Tabela zgodności wpisów dotyczących przedmiotów

Kolejność wpisów wg ich wagi

Wpis do celów wykorzystania jako dowód

Dokument unieważniony na potrzeby podróży

Wpis do celów zajęcia

Wpis do celów kontroli szczególnych — niezwłoczne działanie

Wpis do celów kontroli szczególnych

Wpis do celów kontroli niejawnych — niezwłoczne działanie

Wpis do celów kontroli niejawnych

Wpis do celów wykorzystania jako dowód

tak

tak

tak

nie

nie

nie

nie

Dokument unieważniony na potrzeby podróży

tak

tak

tak

nie

nie

nie

nie

Wpis do celów zajęcia

tak

tak

tak

nie

nie

nie

nie

Wpis do celów kontroli szczególnych — niezwłoczne działanie

nie

nie

nie

tak

tak

nie

nie

Wpis do celów kontroli szczególnych

nie

nie

nie

tak

tak

nie

nie

Wpis do celów kontroli niejawnych — niezwłoczne działanie

nie

nie

nie

nie

nie

tak

tak

Wpis do celów kontroli niejawnych

nie

nie

nie

nie

nie

tak

tak

2.2.2.   Kolejność wpisów

W przypadku braku zgodności wpisów kolejność wpisów dotyczących osób jest następująca:

aresztowanie w celu wydania lub ekstradycji (art. 26 decyzji),

odmowa pozwolenia na wjazd lub pobyt na obszarze Schengen (art. 24 rozporządzenia),

objęcie ochroną (art. 32 decyzji),

kontrola szczególna – niezwłoczne działanie (art. 36 decyzji),

kontrola szczególna (art. 36 decyzji),

kontrola niejawna – niezwłoczne działanie (art. 36 decyzji),

kontrola niejawna (art. 36 decyzji),

przekazywanie informacji dotyczących miejsca pobytu (art. 32 i 34 decyzji).

Kolejność wpisów dotyczących przedmiotów według ich wagi jest następująca:

wykorzystanie jako dowodu (art. 38 decyzji),

zajęcie dokumentu unieważnionego na potrzeby podróży (art. 38 decyzji),

zajęcie (art. 38 decyzji),

kontrola szczególna – niezwłoczne działanie (art. 36 decyzji),

kontrola szczególna (art. 36 decyzji),

kontrola niejawna – niezwłoczne działanie (art. 36 decyzji),

kontrola niejawna (art. 36 decyzji).

Odstępstwa od podanej kolejności są możliwe po konsultacjach między państwami członkowskimi, jeżeli w grę wchodzą ważne interesy krajowe.

2.2.3.   Sprawdzanie pod kątem niezgodności oraz dokonywanie wielokrotnych wpisów

Aby zapobiec niezgodności wielokrotnych wpisów, ważne jest dokładne rozróżnienie osób lub przedmiotów o podobnych cechach. W związku z tym niezbędne są konsultacje i współpraca między biurami SIRENE, a każde państwo członkowskie ustanawia odpowiednie procedury techniczne służące wykrywaniu takich przypadków przed dokonaniem wpisu.

Jeżeli wniosek o dokonanie wpisu jest sprzeczny z wpisem dokonanym przez to samo państwo członkowskie, biuro SIRENE podejmuje działania zgodnie z procedurą krajową w celu zapewnienia, by w SIS II pozostał tylko jeden wpis.

Opisaną poniżej procedurę stosuje się w celu sprawdzenia, czy w odniesieniu do określonej osoby lub przedmiotu występują wielokrotne wpisy:

a)

przy sprawdzaniu występowania wielokrotnych wpisów należy porównać następujące obowiązkowe elementy pozwalające na identyfikację:

(i)

w przypadku osoby:

nazwisko,

imię,

datę urodzenia,

płeć;

(ii)

w przypadku pojazdu:

numer identyfikacyjny pojazdu (numer VIN),

numer rejestracyjny oraz kraj rejestracji,

markę,

rodzaj pojazdu;

(iii)

w przypadku statku powietrznego:

kategorię statku powietrznego,

numer identyfikacyjny ICAO;

(iv)

w przypadku jednostki pływającej:

kategorię jednostki pływającej,

liczbę kadłubów,

zewnętrzny numer identyfikacyjny jednostki pływającej (nie jest on obowiązkowy, ale może zostać wykorzystany);

(v)

w przypadku kontenera:

numer BIC (18);

b)

dokonując nowego wpisu dotyczącego pojazdu lub innego przedmiotu posiadającego numer VIN lub numer rejestracyjny, należy zastosować procedury określone w ppkt 8.2.1;

c)

w przypadku innych przedmiotów najodpowiedniejsze do ustalenia występowania wielokrotnych wpisów są obowiązkowe pola informacyjne – wszystkie te pola mają być automatycznie porównywane przez system.

Procedury opisane w ppkt 8.2.1 (sprawdzanie, czy w odniesieniu do danego pojazdu występują wielokrotne wpisy) należy stosować w celu rozróżnienia innych kategorii przedmiotów w systemie SIS II, w przypadku gdy okaże się, że dwa podobne przedmioty mają ten sam numer seryjny.

Jeżeli w wyniku sprawdzenia okaże się, że szczegółowe dane odnoszą się do dwóch różnych osób lub przedmiotów, biuro SIRENE zatwierdza wniosek o dokonanie nowego wpisu (19).

Jeśli w wyniku sprawdzenia występowania wielokrotnych wpisów okaże się, że szczegółowe dane są identyczne i odnoszą się do tej samej osoby lub przedmiotu, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które zamierza dokonać nowego wpisu, konsultuje się z biurem SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu w celu sprawdzenia, czy wpisy te są niezgodne.

W celu weryfikacji zgodności wpisów stosuje się następującą procedurę:

a)

przed dokonaniem wpisu konieczne jest sprawdzenie, czy w systemie nie występują niezgodne ze sobą wpisy;

b)

jeżeli w bazie istnieje inny zgodny wpis, biura SIRENE nie muszą się ze sobą konsultować. Jeżeli jednak zajdzie potrzeba wyjaśnienia, czy dany wpis dotyczy tej samej osoby, wówczas zainteresowane biuro SIRENE powinno skonsultować się z biurem SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, korzystając z formularza L;

c)

w przypadku niezgodności wpisów biura SIRENE winny się ze sobą skonsultować, korzystając z formularza E, tak aby ostatecznie dokonać tylko jednego wpisu;

d)

wpisów w celu aresztowania dokonuje się bezzwłocznie, nie czekając na wyniki konsultacji z innymi państwami członkowskimi;

e)

jeżeli w wyniku konsultacji wpisowi niezgodnemu z istniejącymi wpisami udzieli się pierwszeństwa, państwa członkowskie, które dokonały pozostałych wpisów, usuwają je po wprowadzeniu tego nowego wpisu. Państwa członkowskie rozstrzygają wszelkie spory za pośrednictwem biur SIRENE.

f)

państwa członkowskie, które nie mogły dokonać wpisu, mogą zażądać powiadomienia przez CS-SIS o usunięciu danego wpisu;

g)

biuro SIRENE państwa członkowskiego, które nie mogło dokonać wpisu, może zwrócić się do biura SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, o powiadamianie go o trafieniach odnoszących się do tego wpisu.

2.2.4.   Szczególna sytuacja Zjednoczonego Królestwa i Irlandii

Rozporządzenie SIS II nie ma zastosowania do Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, w związku z czym nie mogą one uzyskać dostępu do wpisów w celu odmowy pozwolenia na wjazd i pobyt (art. 24 i 26 rozporządzenia w sprawie SIS II). Państwa te są jednak związane zasadami zgodności wpisów określonymi w pkt 2.2. oraz w szczególności stosują procedurę, o której mowa w pkt 2.2.3.

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a)

w przypadku gdy Zjednoczone Królestwo lub Irlandia dokonają wpisu, który może okazać się niezgodny z istniejącym wpisem w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt na podstawie pkt 2.2.1, system centralny SIS II zawiadomi te dwa państwa członkowskie o potencjalnej niezgodności, przekazując jedynie nr identyfikacyjny Schengen istniejącego wpisu;

b)

w przypadku powiadomienia o potencjalnej niezgodności wpisu dokonanego przez Zjednoczone Królestwo lub Irlandię z wpisem w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt dokonanym przez inne państwo członkowskie, biuro SIRENE Zjednoczonego Królestwa lub Irlandii rozpoczyna konsultacje z państwem członkowskim, które dokonało wpisu, przy pomocy wiadomości tekstowych i usunie potencjalnie niezgodny wpis na czas konsultacji;

c)

w zależności od wyniku konsultacji Zjednoczone Królestwo lub Irlandia mogą ponownie dokonać wpisu, jeżeli wykazano, że jest on zgodny.

2.3.   Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia

Jeżeli po uzyskaniu trafienia użytkownik końcowy potrzebuje informacji uzupełniających, biuro SIRENE kontaktuje się niezwłocznie z biurem SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu i wnosi o udzielenie niezbędnych informacji. W stosownych przypadkach biura SIRENE pełnią rolę pośredników w kontaktach między organami krajowymi i udzielają informacji uzupełniających dotyczących przedmiotowego wpisu oraz wymieniają takie informacje.

Państwo członkowskie, które dokonało wpisu, jest powiadamiane o trafieniu i jego wyniku, chyba że wskazano inaczej (zob. także pkt 1.13.1. dotyczący wskazania pilnego charakteru sprawy).

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a)

bez uszczerbku dla pkt 2.4 niniejszego podręcznika o pojedynczym trafieniu dotyczącym osoby lub przedmiotu, w odniesieniu do których dokonano wpisu, z zasady powiadamiane jest biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, przy użyciu jednego formularza G;

b)

powiadamiając o trafieniu państwo członkowskie, które dokonało wpisu, w polu 090 formularza G należy podać mający zastosowanie artykuł instrumentów prawnych SIS II, a także wszelkie niezbędne informacje dodatkowe, (np. »MINOR« (małoletni)).

W formularzu G podaje się wszelkie dostępne informacje dotyczące trafienia, w tym w polu 088 podaje się informacje dotyczące podjętych działań. W polu 089 można zwrócić się do państwa, które dokonało wpisu, o udzielenie dodatkowych informacji;

c)

jeżeli biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania zamierza przekazać dalsze informacje po wysłaniu formularza G, korzysta w tym celu z formularza M;

d)

w razie potrzeby biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, przesyła następnie wszelkie istotne informacje szczegółowe i wskazuje, jakie szczególne środki powinno podjąć biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania.

Procedurę powiadamiania o trafieniach uzyskanych z wykorzystaniem systemów automatycznego rozpoznawania tablic rejestracyjnych (ANPR) opisano w rozdziale 9.

2.4.   Przypadki gdy nie można zastosować procedur po uzyskaniu trafienia (art. 48 decyzji w sprawie SIS II i art. 33 rozporządzenia w sprawie SIS II)

Zgodnie z art. 48 decyzji w sprawie SIS II i art. 33 rozporządzenia w sprawie SIS II stosuje się następującą procedurę:

a)

państwo członkowskie, które na podstawie wszystkich dostępnych informacji zdecydowanie nie jest w stanie zastosować procedury, powiadamia za pośrednictwem swojego biura SIRENE państwo członkowskie, które dokonało wpisu, że nie jest w stanie wykonać żądanych działań i podaje przyczyny, wykorzystując do tego celu pole 083 w formularzu H;

b)

zainteresowane państwa członkowskie mogą wówczas ustalić, jakie działania należy podjąć, przy poszanowaniu ustawodawstwa krajowego i przepisów instrumentów prawnych SIS II.

2.5.   Przetwarzanie danych do celów innych niż te, dla których zostały one wprowadzone do systemu SIS II (art. 46 ust. 5 decyzji w sprawie SIS II)

Dane zawarte w systemie SIS II można przetwarzać wyłącznie w celach, jakie zostały określone dla każdej z kategorii wpisów.

Jednakże pod warunkiem uzyskania uprzedniej zgody państwa członkowskiego, które dokonało wpisu dane mogą być przetwarzane do celów innych niż te, dla których je wprowadzono, o ile służy to zapobieżeniu bezpośredniemu poważnemu zagrożeniu dla porządku publicznego oraz bezpieczeństwa publicznego, z poważnych przyczyn związanych z bezpieczeństwem państwa lub w celu zapobieżenia poważnemu przestępstwu.

Jeżeli państwo członkowskie zamierza przetwarzać dane zawarte w systemie SIS II do celów innych niż te, dla których je wprowadzono, wymiana informacji odbywa się zgodnie z następującymi zasadami:

a)

za pośrednictwem własnego biura SIRENE państwo członkowskie pragnące wykorzystać dane w innym celu wyjaśnia państwu członkowskiemu, które dokonało wpisu, przyczyny uzasadniające zamiar przetwarzania danych w innym celu, korzystając z formularza I;

b)

państwo członkowskie, które dokonało wpisu, analizuje w najkrótszym możliwym terminie, czy można spełnić takie żądanie, i za pośrednictwem własnego biura SIRENE powiadamia to drugie państwo członkowskie o swojej decyzji, korzystając z formularza M;

c)

w razie potrzeby państwo członkowskie, które dokonało wpisu, może udzielić zezwolenia z zastrzeżeniem obowiązku przestrzegania określonych warunków dotyczących sposobu wykorzystania danych. Zezwolenie przesyła się, korzystając z formularza M.

Po wyrażeniu zgody przez państwo członkowskie, które dokonało wpisu, państwo członkowskie przeprowadzające kontrolę wykorzystuje dane wyłącznie do celów, do jakich uzyskało zezwolenie. Państwo to uwzględnia wszelkie warunki wskazane przez państwo członkowskie, które dokonało wpisu.

2.6.   Dodanie zastrzeżenia

2.6.1.   Wprowadzenie

a)

Artykuł 24 decyzji w sprawie SIS II przewiduje następujące przypadki, w których państwo członkowskie może żądać dodania zastrzeżenia:

(i)

jeżeli dane państwo członkowskie uważa, że wykonanie czynności wymaganych we wpisie dokonanym zgodnie z art. 26, 32 lub 36 decyzji w sprawie SIS II jest niezgodne z jego prawem krajowym, jego zobowiązaniami międzynarodowymi lub podstawowymi interesami narodowymi, może ono zażądać umieszczenia przy wpisie znacznika wskazującego, że działanie, które należy podjąć na podstawie wpisu, nie będzie podjęte na terytorium tego państwa. Zastrzeżenie to jest dodawane przez biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu;

(ii)

w celu umożliwienia państwom członkowskim żądania umieszczenia zastrzeżenia przy wpisie dokonanym zgodnie z art. 26, wszystkie państwa członkowskie są – w drodze wymiany informacji uzupełniających – automatycznie informowane o każdym nowym wpisie tej kategorii;

(iii)

jeżeli w szczególnie pilnych i poważnych przypadkach państwo członkowskie dokonujące wpisu zażąda wykonania danego działania, państwo członkowskie wykonujące wpis bada, czy może zezwolić na usunięcie znacznika umieszczonego przy wpisie na jego wniosek. Jeżeli państwo członkowskie wykonujące wpis jest w stanie to uczynić, podejmuje niezbędne kroki, by żądane działania zostały przeprowadzone niezwłocznie;

b)

inna procedura obowiązuje jedynie w odniesieniu do wpisów w celu aresztowania (zob. pkt 3.6);

c)

w przypadku dodania zastrzeżenia do wpisów dotyczących osób zaginionych oraz wpisów do celów kontroli niejawnych lub szczególnych kontroli wpis nie pojawia się na ekranie, gdy użytkownik końcowy korzysta z systemu;

d)

nie naruszając pkt 3.6.1., państwo członkowskie nie składa wniosku o dodanie zastrzeżenia jedynie na tej podstawie, że wpis został dokonany przez określone państwo członkowskie. Wnioski o dodanie zastrzeżenia składa się jedynie w indywidualnych przypadkach.

2.6.2.   Konsultacje z państwami członkowskimi w celu dodania zastrzeżenia

Zastrzeżenie dodaje się wyłącznie na wniosek lub za zgodą innego państwa członkowskiego.

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a)

jeżeli dane państwo członkowskie żąda dodania zastrzeżenia, zwraca się w tym celu do państwa, które dokonało wpisu, korzystając z formularza F, i podaje przyczyny, dla których zastrzeżenie jest konieczne. W tym celu wykorzystuje się pole 071, jednocześnie w polu 080 wskazując przyczynę dodania zastrzeżenia. W odniesieniu do innych informacji uzupełniających dotyczących danego wpisu wykorzystuje się pole 083;

b)

państwo członkowskie, które dokonało wpisu, bezzwłocznie dodaje zastrzeżenie, którego dotyczy wniosek;

c)

po wymianie informacji na podstawie informacji dostarczonych w toku konsultacji przez państwo członkowskie występujące o dodanie zastrzeżenia może zaistnieć konieczność zmiany lub usunięcia wpisu, jak również wycofania wniosku o dodanie zastrzeżenia, bez wprowadzenia zmian do istniejącego wpisu.

2.6.3.   Wniosek o usunięcie zastrzeżenia

Państwa członkowskie składają wniosek o usunięcie wcześniej zaproponowanego zastrzeżenia, gdy tylko stanie się ono bezzasadne. Może tak być w przypadku, gdy zmieniły się przepisy krajowe lub gdy z dalszej wymiany informacji dotyczących danej sprawy wynika, że ustały okoliczności wspomniane w art. 24 ust. 1 lub art. 25 decyzji w sprawie SIS II.

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a)

biuro SIRENE, które wystąpiło z wnioskiem o dodanie zastrzeżenia, zwraca się do biura SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, o usunięcie zastrzeżenia, korzystając z formularza F. W tym celu należy wypełnić pole 075 (20). Szczegółowe informacje na temat prawa krajowego należy wpisywać w polu informacyjnym 080, zaś, w razie potrzeby, informacje dodatkowe wyjaśniające powody usunięcia zastrzeżenia oraz inne informacje dodatkowe dotyczące wpisu należy umieścić w polu informacyjnym 083;

b)

biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu niezwłocznie usuwa dodane zastrzeżenie.

2.7.   Dane, w których wykryto błąd prawny lub faktyczny (art. 34 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 49 decyzji w sprawie SIS II)

W przypadku wykrycia, że dane w systemie SIS II są niezgodne ze stanem faktycznym lub są przechowywane niezgodnie z prawem, następuje wymiana informacji uzupełniających zgodnie z zasadami określonymi w art. 34 ust. 2 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 49 ust. 2 decyzji w sprawie SIS II, które stanowią, iż do zmiany, uzupełniania, korekty, aktualizowania lub usuwania danych upoważnione jest wyłącznie państwo członkowskie, które dokonało wpisu.

Państwo członkowskie, które wykryło, że dane zawierają błąd lub że są przechowywane niezgodnie z prawem, powiadamia o tym za pośrednictwem swojego biura SIRENE państwo członkowskie, które dokonało wpisu, możliwie szybko i nie później niż w ciągu 10 dni kalendarzowych od odkrycia dowodów wskazujących na tego rodzaju błędy. Odnośna wymiana informacji powinna odbyć się przy użyciu formularza J.

a)

W zależności od wyników konsultacji państwo członkowskie, które dokonało wpisu, może być zmuszone do usunięcia lub poprawienia danych, zgodnie ze swoimi krajowymi procedurami dotyczącymi korygowania przedmiotowych danych.

b)

Jeżeli w ciągu dwóch miesięcy państwa członkowskie nie osiągną porozumienia, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które wykryło błąd lub fakt przechowywania danych niezgodnie z prawem, zaleca właściwemu organowi swojego państwa zgłoszenie sprawy Europejskiemu Inspektorowi Ochrony Danych, który wraz z właściwymi krajowymi organami nadzorczymi podejmuje działania mediacyjne.

2.8.   Prawo dostępu do danych i ich korygowania (art. 41 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 58 decyzji w sprawie SIS II)

2.8.1.   Wnioski o dostęp do danych lub o ich skorygowanie

Gdy władze krajowe muszą zostać powiadomione o złożeniu wniosku o udzielenie dostępu do danych lub ich skorygowanie, wymiana informacji odbywa się, bez uszczerbku dla prawa krajowego, zgodnie z następującymi zasadami:

a)

Każde biuro SIRENE stosuje przepisy prawa krajowego dotyczące prawa dostępu do danych osobowych. W zależności od okoliczności sprawy i zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami biura SIRENE przekazują właściwym organom krajowym wszelkie otrzymane wnioski o udzielenie dostępu do danych lub ich skorygowanie bądź rozpatrują wnioski w granicach swoich uprawnień;

b)

na wniosek właściwych organów krajowych biura SIRENE danych państw członkowskich przesyłają im zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi informacje dotyczące korzystania z prawa dostępu do danych.

2.8.2.   Wymiana informacji na temat wniosków o udzielenie dostępu do wpisów dokonanych przez inne państwa członkowskie

Informacje na temat wniosków o udzielenie dostępu do wpisów dokonanych w systemie SIS II przez inne państwo członkowskie wymienia się za pośrednictwem krajowych biur SIRENE, korzystając w tym celu z formularza K w odniesieniu do osób oraz z formularza M w odniesieniu do przedmiotów.

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a)

wniosek o udzielenie dostępu przekazuje się w najkrótszym możliwym terminie do biura SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, tak aby mogło ono wyrazić swoją opinię w danej sprawie;

b)

biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, informuje o swojej opinii biuro SIRENE państwa członkowskiego, które otrzymało wniosek o udzielenie dostępu;

c)

odpowiedź udzielona przez biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, powinna uwzględniać wszelkie terminy rozpatrywania wniosków wskazane przez biuro SIRENE państwa członkowskiego, które otrzymało wniosek o udzielenie dostępu;

d)

biuro SIRENE państwa członkowskiego, które otrzymało od osoby fizycznej wniosek o udzielenie dostępu do danych, poprawienie błędu lub usunięcie wpisu, podejmuje wszelkie niezbędne kroki, aby udzielić odpowiedzi we właściwym terminie.

Jeżeli biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, przesyła swoją opinię do biura SIRENE państwa członkowskiego, które otrzymało wniosek o udzielenie dostępu do danych, biuro to, zgodnie z ustawodawstwem krajowym i w granicach swoich kompetencji, rozpatruje taki wniosek lub zapewnia przekazanie opinii w najkrótszym możliwym terminie organom odpowiedzialnym za jego rozpatrzenie.

2.8.3.   Wymiana informacji na temat wniosków o skorygowanie lub usunięcie danych wprowadzonych przez inne państwa członkowskie

Jedynie to państwo członkowskie, które dokonało danego wpisu, może skorygować lub usunąć dane osoby, która wystąpiła o ich skorygowanie lub usunięcie. Jeśli osoba ta zwróci się do innego państwa członkowskiego niż to, które dokonało wpisu, wówczas biuro SIRENE państwa członkowskiego, do którego wpłynął wniosek, informuje o tym fakcie biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, korzystając z formularza K, a następnie zastosowanie ma procedura opisana w ppkt 2.8.2.

2.9.   Usuwanie wpisu w przypadku, gdy nie spełnia on już warunków przechowywania w systemie

Wpisy wprowadzone do systemu SIS II przechowywane są wyłącznie przez okres konieczny do osiągnięcia celów, dla których zostały dokonane.

Gdy warunki utrzymywania wpisu nie są już spełnione, państwo członkowskie, które dokonało wpisu, niezwłocznie usuwa taki wpis. Jeżeli określono datę wygaśnięcia wpisu, zostanie on automatycznie usunięty z CS-SIS. W przypadku trafienia zastosowanie mają procedury szczególne opisane w pkt 3.11, 4.10, 5.7, 6.5, 7.7 i 8.4.

W obu przypadkach wiadomość o usunięciu wpisu z CS-SIS jest automatycznie przetwarzana w N.SIS II.

Państwa członkowskie mogą zażądać automatycznego powiadomienia o usunięciu wpisu.

2.10.   Zapis nazw własnych

W zakresie, w jakim pozwalają na to krajowe przepisy dotyczące wprowadzania danych, nazwy własne (imiona i nazwiska) wpisuje się do systemu SIS II w formie (pismo i ortografia) możliwie zbliżonej do formy, jakiej użyto w urzędowych dokumentach tożsamości, zgodnie ze standardami Międzynarodowej Organizacji Lotnictwa Cywilnego (ICAO) dla dokumentów podróży, które zostały również wykorzystane na potrzeby funkcjonalności systemu centralnego SIS II odpowiadających za transliterację i transkrypcję. W ramach wymiany informacji uzupełniających biura SIRENE posługują się taką formą nazw własnych, jaka została wprowadzona do SIS II. Na potrzeby wprowadzania danych do SIS II zarówno użytkownicy końcowi, jak i biura SIRENE w państwach członkowskich dokonujących wpisów posługują się co do zasady alfabetem łacińskim, przy uwzględnieniu zasad transliteracji i transkrypcji określonych w dodatku 1.

W razie potrzeby wymiany informacji dotyczących osoby, która co prawda nie jest przedmiotem wpisu, ale może mieć z nim związek (np. osoby, która może towarzyszyć zaginionej osobie nieletniej) wygląd i pisownia jej imienia i nazwiska winny odpowiadać regułom wskazanym w dodatku 1, przy czym informacje te należy zapisywać alfabetem łacińskim oraz w oryginalnym formacie, o ile państwo członkowskie udostępniające informacje ma możliwość wpisania znaków specjalnych w oryginalnym formacie.

2.11.   Kategorie tożsamości

Tożsamość potwierdzona

Tożsamość potwierdzona oznacza, że tożsamość danej osoby została potwierdzona na podstawie autentycznych dokumentów tożsamości, paszportu lub oświadczenia właściwych organów.

Tożsamość niepotwierdzona

Tożsamość niepotwierdzona oznacza, że nie ma wystarczających dowodów potwierdzających tożsamość.

Tożsamość przywłaszczona

Tożsamość przywłaszczona (nazwisko, imię, data urodzenia) występuje wtedy, gdy dana osoba wpisana do systemu SIS II posługuje się tożsamością innej istniejącej osoby. Może się to zdarzyć np. w przypadku wykorzystania dokumentu ze szkodą dla prawowitego właściciela.

Alias

Pod pojęciem »alias« rozumieć należy tożsamość przybraną, którą posługuje się osoba znana pod innymi tożsamościami.

2.11.1.   Tożsamość przywłaszczona (art. 36 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 51 decyzji w sprawie SIS II)

Ze względu na złożony charakter spraw związanych z przywłaszczeniem tożsamości, po stwierdzeniu, że osoba, w odniesieniu do której istnieje wpis w SIS II, posługuje się tożsamością innej osoby, państwo, które dokonało wpisu, sprawdza, czy konieczne jest dalsze przechowywanie informacji o tożsamości przywłaszczonej we wspomnianym wpisie w systemie SIS II.

W przypadku stwierdzenia, że doszło do przywłaszczenia tożsamości danej osoby, bezzwłocznie wprowadza się, za zgodą tej osoby, dane uzupełniające wpis do systemu SIS II w celu uniknięcia negatywnych skutków błędnej identyfikacji. Osoba, której tożsamość została przywłaszczona, może, stosownie do procedur krajowych, podać właściwemu organowi informacje określone w art. 36 ust. 3 rozporządzenia w sprawie SIS II i art. 51 ust. 3 decyzji w sprawie SIS II. Każda osoba, której tożsamość została przywłaszczona, ma prawo do wycofania swojej zgody na przetwarzanie informacji.

Państwo członkowskie, które dokonało wpisu, jest odpowiedzialne za umieszczenie w nim dopisku »misused identity« (tożsamość przywłaszczona) oraz wprowadzenie dodatkowych danych ofiary przywłaszczenia tożsamości, takich jak fotografie, odciski palców oraz innych informacji znajdujących się na dowolnych ważnych dokumentach tożsamości.

W przypadku gdy państwo członkowskie wykryje, że dokonany przez inne państwo członkowskie wpis dotyczący danej osoby powiązany jest z przywłaszczeniem tożsamości oraz jeśli zostanie ustalone, że doszło do przywłaszczenia tożsamości danej osoby, informuje o tym biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, korzystając z formularza Q, tak aby można było uzupełnić odnośny wpis figurujący w systemie SIS II o informację na temat przywłaszczenia tożsamości.

Z uwagi na cel wprowadzania tego rodzaju danych odnośny wpis uzupełnia się o fotografie i odciski palców osoby, której tożsamość została przywłaszczona, o ile są one dostępne. Przywłaszczenie tożsamości można stwierdzić jedynie wówczas, gdy dane niewinnej osoby odpowiadają tożsamości, której dotyczy wpis. Formularz Q musi zawierać szczegółowe informacje dotyczące tożsamości zawarte we wpisie, co obejmuje także numer aliasu, tak aby państwo członkowskie, które dokonało wpisu, mogło ustalić, do której tożsamości wspomnianej we wpisie odnosi się ten formularz. Pola formularza Q, które w takich przypadkach należy obowiązkowo wypełnić, zostały określone w dodatku 3.

Dane osoby, której tożsamość została przywłaszczona, są dostępne tylko w celu ustalenia tożsamości osoby sprawdzanej i nie są w żaden sposób wykorzystywane do jakichkolwiek innych celów. Informacje dotyczące tożsamości przywłaszczonej, co obejmuje także odciski palców i fotografie, są usuwane jednocześnie z odnośnym wpisem lub wcześniej, jeśli osoba, której one dotyczą, zwróci się z takim wnioskiem.

2.11.2.   Wprowadzanie danych dotyczących aliasu

Aby zapobiec niezgodności wpisów w dowolnej kategorii w związku z wprowadzeniem aliasu oraz aby nie przysparzać problemów niewinnym osobom i zapewnić odpowiednią jakość danych, państwa członkowskie powinny w miarę możliwości informować się nawzajem o takich aliasach i wymieniać się stosownymi informacjami dotyczącymi prawdziwej tożsamości osoby poszukiwanej.

Państwo członkowskie, które dokonało wpisu, odpowiada za uzupełnienie tego wpisu o aliasy. Jeżeli inne państwo członkowskie odkryje alias, informuje o tym państwo członkowskie, które dokonało wpisu, wykorzystując w tym celu formularz M.

2.11.3.   Wymiana dalszych informacji w celu ustalenia tożsamości osoby

Jeżeli informacje figurujące w systemie SIS II są niewystarczające, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, może również, po przeprowadzeniu konsultacji, udzielić dalszych informacji z własnej inicjatywy lub na wniosek innego państwa członkowskiego, aby pomóc rozwiać wątpliwości dotyczące tożsamości danej osoby. W tym celu wykorzystywany jest formularz L (wraz z załącznikami). Informacje te w szczególności dotyczą:

pochodzenia paszportu lub dokumentu tożsamości znajdującego się w posiadaniu osoby poszukiwanej,

numeru serii, daty i miejsca wydania oraz daty ważności paszportu lub dokumentu tożsamości, jak również organu wydającego paszport lub dokument tożsamości,

wyglądu osoby poszukiwanej,

imienia i nazwiska matki i ojca osoby poszukiwanej,

innych możliwych wersji pisowni imion i nazwiska osoby poszukiwanej,

fotografii oraz odcisków palców, o ile są one dostępne,

ostatniego znanego adresu.

W miarę możliwości informacje te są dostępne w biurach SIRENE lub zapewnia się stałą możliwość ich bezzwłocznego i szybkiego przekazania.

Wspólnym celem jest minimalizacja ryzyka niesłusznego zatrzymania osoby, której dane określające tożsamość są podobne do danych osoby, której dotyczy wpis.

2.12.   Wymiana informacji w przypadku wpisów z odesłaniami

Każde odesłanie pozwala na ustanowienie powiązania między co najmniej dwoma wpisami.

Państwo członkowskie może utworzyć odesłanie do innych wpisów, których dokonuje w SIS II, i jedynie to państwo członkowskie może zmienić lub usunąć takie odesłanie. Odesłania są widoczne tylko dla użytkowników, którzy dysponują właściwymi prawami dostępu pozwalającymi na dostęp do co najmniej dwóch wpisów zawartych w odesłaniu. Państwa członkowskie zapewniają, by dostęp do odesłań miały jedynie osoby upoważnione.

2.12.1.   Zasady operacyjne

W przypadku odesłań do innych wpisów nie ma konieczności przestrzegania specjalnych procedur dotyczących wymiany informacji uzupełniających. Niemniej przestrzega się następujących zasad:

W przypadku trafienia odnoszącego się do dwóch lub większej liczby wpisów zawierających odesłania biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania w związku z wpisem wysyła formularz G dla każdego z tych wpisów, jednocześnie wskazując w polu 086, że przesłane zostaną kolejne formularze G dla pozostałych wpisów zawierających odesłania.

Nie wysyła się formularzy dla wpisów, które zawierają wprawdzie odesłanie do wpisu, w odniesieniu do którego nastąpiło trafienie, ale same nie były przedmiotem trafienia. W razie wystąpienia zawierającego odesłanie wpisu do celów wydania lub ekstradycji lub wpisu dotyczącego osoby zaginionej (ze względu na jej bezpieczeństwo lub w celu zapobiegania zagrożeniom), o wykryciu wpisu zawierającego odesłanie powiadamia się stosownie do potrzeb oraz na podstawie posiadanych informacji, korzystając z formularza M.

2.13.   Format i jakość danych biometrycznych w SIS II

Zgodnie z art. 23 ust. 2 decyzji w sprawie SIS II wpis uzupełnia się w miarę możliwości o fotografie i odciski palców danej osoby.

Biura SIRENE są w stanie przekazywać sobie nawzajem odciski palców i fotografie na potrzeby uzupełniania wpisów lub ułatwiania realizacji żądanych działań. Jeżeli państwo członkowskie posiada fotografię lub odciski palców osoby, w odniesieniu do której inne państwo członkowskie dokonało wpisu, może wysłać państwu członkowskiemu, które dokonało wpisu, posiadane zdjęcia i odciski palców w postaci załącznika, w celu uzupełnienia wpisu.

Wymiana taka odbywa się bez uszczerbku dla wymiany w ramach współpracy policyjnej w zakresie stosowania decyzji ramowej 2006/960/WSiSW.

2.13.1.   Dalsze wykorzystanie danych uzyskanych w ramach wymiany, w tym archiwizacja

Ograniczenia dotyczące wykorzystania danych zawartych we wpisach w systemie SIS II zostały określone w instrumentach prawnych SIS II. Wszelkie dalsze wykorzystywanie wymienianych fotografii i odcisków palców, w tym ich archiwizowanie, następuje zgodnie z odnośnymi przepisami instrumentów prawnych SIS II, obowiązującymi przepisami krajowymi dotyczącymi ochrony danych, a także zgodnie z dyrektywą 95/46/WE oraz decyzją ramową 2008/977/WSiSW.

Wszelkie przechowywanie odcisków palców na szczeblu krajowym odbywa się z pełnym poszanowaniem zasad ochrony danych odnoszących się do SIS II. Państwa członkowskie przechowują dane daktyloskopijne pobrane z CS-SIS oddzielnie od krajowych baz daktyloskopijnych oraz usuwają je jednocześnie z usunięciem odpowiadających im wpisów i informacji uzupełniających.

2.13.2.   Wymiana odcisków palców i fotografii

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a)

biuro SIRENE udostępniające dane wysyła formularz L zwykle używaną drogą elektroniczną oraz zaznacza w polu informacyjnym 083 formularza L, że odciski palców i fotografie są wysyłane w celu uzupełnienia wpisu w systemie SIS II;

b)

biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, dodaje do danego wpisu w systemie SIS II otrzymane odciski palców lub fotografie bądź wysyła je do właściwego organu, który uzupełnia o nie wpis.

2.13.3.   Wymagania techniczne

Odciski palców i fotografie gromadzi się i przesyła zgodnie z wymogami określonymi w przepisach wykonawczych dotyczących wprowadzania danych biometrycznych do systemu SIS II.

Każde biuro SIRENE spełnia te wymogi techniczne.

2.13.4.   Format i jakość danych biometrycznych

Wszystkie dane biometryczne wprowadzone do systemu poddawane są szczegółowej kontroli jakościowej w celu zagwarantowania minimalnego standardu jakości obowiązującego dla wszystkich użytkowników systemu SIS II.

Przed wprowadzeniem danych biometrycznych przeprowadza się na poziomie krajowym kontrole mające zapewnić, by:

a)

dane daktyloskopijne były zgodne z formatem określonym w normie ANSI/NIST – ITL 1-2000, wykorzystywanym przez Interpol i przystosowanym do potrzeb SIS II;

b)

fotografie, które wykorzystywane są jedynie w celu potwierdzenia tożsamości osoby, która została odnaleziona w wyniku wyszukiwania według danych alfanumerycznych przeprowadzonego w SIS II, spełniały następujące wymogi: fotografia twarzy wykonana en face, mająca w miarę możliwości stosunek boków 3:4 lub 4:5. Jeżeli jest to możliwe, fotografia ma rozdzielczość co najmniej 480 × 600 pikseli i 24-bitową głębię kolorów. Jeżeli istnieje konieczność zeskanowania zdjęcia, w miarę możliwości jego rozmiar nie może przekraczać 200 kB.

2.14.   Szczególne rodzaje poszukiwań

2.14.1.   Poszukiwanie w określonym obszarze geograficznym

Poszukiwanie w określonym obszarze geograficznym przeprowadza się w przypadku, gdy dane państwo członkowskie posiada niezbite dowody dotyczące miejsca pobytu osoby lub umiejscowienia poszukiwanego przedmiotu, których dotyczy wpis, na ściśle określonym obszarze geograficznym.

W strefie Schengen poszukiwania w określonym obszarze geograficznym przeprowadza się na podstawie wpisu do SIS II. W sytuacji gdy znane jest miejsce pobytu osoby lub umiejscowienia poszukiwanego przedmiotu, w polu 311 »Important Notice« (Ważna uwaga) można wpisać uwagę o przeprowadzeniu poszukiwania w określonym obszarze geograficznym oraz wskazać odpowiednie państwa. Oprócz tego, jeżeli w momencie dokonywania wpisu w celu aresztowania znane jest miejsce pobytu osoby poszukiwanej, informację tę zamieszcza się w formularzu A w polu informacyjnym 061. We wszystkich innych przypadkach, w tym w celu podania informacji o umiejscowieniu poszukiwanych przedmiotów, wykorzystuje się formularz M (pole informacyjne 083). Wpis dotyczący poszukiwanej osoby wprowadza się do SIS II w celu zapewnienia wykonalności wniosku o niezwłoczne podjęcie czynności (art. 9 ust. 3 decyzji ramowej Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (21)).

Gdy przedmiot poszukiwania w określonym obszarze geograficznym znajduje się w innym miejscu niż wskazano w informacji o poszukiwaniu w określonym obszarze geograficznym, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, komunikuje ten fakt państwom członkowskim zaangażowanym w owe poszukiwania, korzystając w tym celu z formularza M, tak aby wstrzymać wszelkie związane z nim działania.

2.14.2.   Poszukiwanie z udziałem specjalnych jednostek policji prowadzących poszukiwania celowe (FAST)

Biura SIRENE w państwach, do których zwrócono się z wnioskiem, powinny w stosownych przypadkach korzystać z usług jednostek specjalnych prowadzących poszukiwania celowe (zespoły aktywnego poszukiwania zbiegłych przestępców, FAST). Międzynarodowa współpraca między wspomnianymi jednostkami policyjnymi nie może zastąpić dokonywania wpisów w SIS II. Taka współpraca nie koliduje z rolą biura SIRENE jako najważniejszej instytucji zajmującej się wyszukiwaniem informacji w SIS II.

W stosownych przypadkach ustanawia się współpracę w celu zapewnienie, aby biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, było informowane przez krajową jednostkę FAST o wszelkich działaniach prowadzonych w związku z wpisem w SIS II. W razie potrzeby biuro SIRENE, o którym mowa, przekazuje te informacje pozostałym biurom. Biuro SIRENE jest z informowane z wyprzedzeniem o wszelkich skoordynowanych operacjach ENFAST (europejskiej sieci zespołów aktywnego poszukiwania zbiegłych przestępców), obejmujących współpracę z biurem SIRENE.

Biura SIRENE zapewniają szybkie przekazywanie informacji uzupełniających, w tym informacji dotyczących trafienia, krajowym jednostkom FAST, jeżeli biorą one udział w poszukiwaniu.

3.   WPISY DOTYCZĄCE OSÓB POSZUKIWANYCH W CELU ARESZTOWANIA ICH I WYDANIA LUB EKSTRADYCJI (ART. 26 DECYZJI W SPRAWIE SIS II)

3.1.   Dokonanie wpisu

Większości wpisów w celu aresztowania towarzyszy europejski nakaz aresztowania. Jednakże w przypadku istnienia wpisu w celu aresztowania możliwe również jest dokonanie tymczasowego aresztowania przed uzyskaniem wniosku o ekstradycję, zgodnie z art. 16 Europejskiej Konwencji o Ekstradycji.

Europejski nakaz aresztowania/wniosek o ekstradycję wydają władze sądowe uprawnione do takich zadań w państwie członkowskim, które dokonało wpisu.

Do dokonanego w SIS II wpisu w celu aresztowania i wydania osoby dodaje się kopię stosownego europejskiego nakazu aresztowania w wersji oryginalnej. Można także załączyć tłumaczenie europejskiego nakazu aresztowania na jeden lub więcej języków urzędowych instytucji UE.

Ponadto wpis uzupełnia się w miarę możliwości o fotografie i odciski palców danej osoby.

Po dokonaniu wpisu biuro SIRENE ma dostęp do odnośnych informacji, w tym europejskiego nakazu aresztowania lub wniosku o ekstradycję, dotyczących osób poszukiwanych w celu aresztowania i wydania lub ekstradycji. Należy sprawdzić, czy informacje te są kompletne i przedstawione w prawidłowy sposób.

Państwa członkowskie mają możliwość dodawania do danego wpisu w celu aresztowania więcej niż jednego europejskiego nakazu aresztowania. Państwo członkowskie dokonujące wpisu jest odpowiedzialne za usunięcie europejskiego nakazu aresztowania z chwilą utraty jego ważności i za sprawdzenie, czy do danego wpisu nie są załączone inne europejskie nakazy aresztowania, oraz w razie konieczności za przedłużenie okresu przechowywania wpisu.

Państwa członkowskie mogą załączać, w razie konieczności w oddzielnych plikach binarnych, tłumaczenia europejskich nakazów aresztowania załączanych przez nie do wpisu w celu aresztowania.

Rozdzielczość zeskanowanych dokumentów w formacie PDF załączanych do wpisów wynosi w miarę możliwości co najmniej 150 dpi.

3.2.   Wielokrotne wpisy

Ogólne procedury opisano w rozdziale 2.2.

Dodatkowo stosuje się następujące zasady:

Kilka państw członkowskich może dokonać wpisu w celu aresztowania dotyczącego tej samej osoby. Jeżeli przynajmniej dwa państwa członkowskie dokonały wpisu dotyczącego tej samej osoby, decyzję o tym, który nakaz zostanie wykonany w przypadku aresztowania, podejmuje wykonujący nakaz organ sądowy w państwie członkowskim, w którym następuje aresztowanie. Biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania przesyła formularz G do każdego zainteresowanego państwa członkowskiego.

3.3.   Tożsamość przywłaszczona

Ogólną procedurę opisano w ppkt 2.11.1.

3.4.   Wprowadzanie danych dotyczących aliasu

Ogólną procedurę opisano w ppkt 2.11.2.

W przypadku wpisów w celu aresztowania biuro SIRENE wykorzystuje pole informacyjne 011 formularza A  (22) (w momencie dokonywania wpisu) lub – na późniejszym etapie – formularz M, informując pozostałe państwa członkowskie o aliasach odnoszących się do wpisu w celu aresztowania, jeżeli posiada ono takie informacje.

3.5.   Informacje uzupełniające przesyłane państwom członkowskim

Dokonując wpisu, do wszystkich państw członkowskich wysyła się informacje uzupełniające dotyczące tego wpisu.

Informacje, o których mowa w ppkt 3.5.1, są przesyłane do innych biur SIRENE z wykorzystaniem formularza A jednocześnie z dokonaniem wpisu. Wszelkie dalsze informacje konieczne w celu ustalenia tożsamości są przekazywane po konsultacji lub na wniosek innego państwa członkowskiego.

Jeżeli w odniesieniu do jednej osoby istnieje kilka europejskich nakazów aresztowania lub wniosków o ekstradycję, dla każdego takiego nakazu lub wniosku wypełnia się oddzielny formularz A.

W europejskim nakazie aresztowania/wniosku o ekstradycję oraz w formularzu A podaje się wystarczająco szczegółowe informacje (w szczególności część e) europejskiego nakazu aresztowania powinna zawierać: »description of the circumstances in which the offence(s) was (were) committed, including the time and place« (opis okoliczności, w jakich przestępstwo(-a) zostało(-y) popełnione, w tym czas i miejsce), natomiast w polach informacyjnych 042, 043, 044 i 045 należy zawrzeć: »description of the circumstances« (opis okoliczności), tak aby umożliwić innym biurom SIRENE kontrolę wpisu. Dodatek 3 określa wymagane informacje oraz ich związek z poszczególnymi polami europejskiego nakazu aresztowania.

Jeżeli europejski nakaz aresztowania został zastąpiony innym lub uchylony, informacja na ten temat zamieszczana jest w polu 267 formularza A (art. 26 decyzji w sprawie SIS II) lub w polu 044 formularza A (Wniosek o ekstradycję/Przeniesione wpisy), z dodaniem następującej uwagi: »This form replaces the form (reference number) referring to EAW (reference number) issued on (date)« (Ten formularz zastępuje formularz (numer referencyjny) odnoszący się do europejskiego nakazu aresztowania (numer referencyjny) wydanego dnia (data)).

3.5.1.   Informacje uzupełniające przesyłane w związku z aresztowaniem tymczasowym

3.5.1.1.   Postępowanie w przypadku dokonywania wpisu opartego zarówno na europejskim nakazie aresztowania, jak i wniosku o ekstradycję

Wprowadzając wpis w celu aresztowania i ekstradycji, informacje uzupełniające wysyła się do wszystkich państw członkowskich, korzystając z formularza A. Jeżeli dane we wpisie oraz informacje uzupełniające wysłane do państw członkowskich w związku z europejskim nakazem aresztowania nie są wystarczające w celu dokonania ekstradycji, dostarcza się informacji dodatkowych.

W polu informacyjnym 239 zaznacza się, że dany formularz odnosi się zarówno do europejskiego nakazu aresztowania, jak i wniosku o ekstradycję.

3.5.1.2.   Postępowanie w przypadku dokonywania wpisu opartego wyłącznie na wniosku o ekstradycję

Wprowadzając wpis w celu aresztowania i ekstradycji, informacje uzupełniające wysyła się do wszystkich państw członkowskich, korzystając z formularza A.

W polu informacyjnym 239 zaznacza się, że dany formularz odnosi się do wniosku o ekstradycję.

3.6.   Dodanie zastrzeżenia

Ogólne zasady opisano w pkt 2.6.

Jeżeli co najmniej jeden z załączonych do wpisu europejskich nakazów aresztowania może zostać wykonany, do wpisu nie dodaje się zastrzeżenia.

Jeżeli europejski nakaz aresztowania dotyczy więcej niż jednego przestępstwa i jeżeli w odniesieniu do co najmniej jednego z nich można dokonać wydania, do wpisu nie dodaje się zastrzeżenia.

Jak podkreślono w pkt 2.6., wpis opatrzony zastrzeżeniem na podstawie art. 26 decyzji w sprawie SIS II jest, przez czas obowiązywania zastrzeżenia, traktowany jak wpis dokonany w celu przekazania informacji o miejscu pobytu osoby, której wpis ten dotyczy.

3.6.1.   Wielokrotny wniosek o dodanie zastrzeżenia do wpisów dotyczących osób poszukiwanych do aresztowania w celu ekstradycji, w przypadkach gdy decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW nie ma zastosowania

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a)

w przypadku wpisów dotyczących osób poszukiwanych do aresztowania w celu ekstradycji i gdy nie ma zastosowania decyzja ramowa 2002/584/WSiSW, biuro SIRENE może zwrócić się do innego biura SIRENE o automatyczne dodawanie zastrzeżenia do wpisów z art. 26 decyzji w sprawie SIS II dokonywanych w odniesieniu do obywateli swego kraju;

b)

biuro SIRENE, które chciałoby skorzystać z tej możliwości zwraca się w tym celu z pisemnym wnioskiem do pozostałych biur SIRENE;

c)

biuro SIRENE będące adresatem takiego wniosku dodaje zastrzeżenie dotyczące danego państwa bezzwłocznie po dokonaniu wpisu;

d)

zastrzeżenie pozostaje w systemie do czasu, gdy wnioskujące biuro SIRENE zwróci się o jego usunięcie.

3.7.   Działania podejmowane przez biura SIRENE po otrzymaniu wpisu w celu aresztowania

Kiedy biuro SIRENE otrzymuje formularz A, przeszukuje w najkrótszym możliwym terminie wszystkie dostępne źródła w celu ustalenia miejsca pobytu danej osoby. Nawet jeżeli informacje udzielone przez państwo członkowskie, które dokonało wpisu, nie są wystarczające dla państwa otrzymującego wniosek, nie może to przeszkodzić w prowadzeniu poszukiwań. Państwo członkowskie otrzymujące wniosek prowadzi poszukiwania w zakresie dopuszczalnym na podstawie przepisów prawa krajowego.

W przypadku dokonania weryfikacji wpisu w celu aresztowania oraz odnalezienia lub aresztowania poszukiwanej osoby w państwie członkowskim, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które otrzymało wniosek, może przekazać informacje zawarte w formularzu A właściwemu organowi państwa członkowskiego wykonującego dany europejski nakaz aresztowania lub wniosek o ekstradycję. Jeżeli wymagane jest dostarczenie oryginału europejskiego nakazu aresztowania lub wniosku o ekstradycję, organ sądowy wydający nakaz może go przesłać bezpośrednio organowi sądowemu wykonującemu nakaz (chyba że państwo członkowskie wydające nakaz lub państwo go wykonujące poczyniły odmienne ustalenia).

3.8.   Wymiana informacji po uzyskaniu trafienia

Ogólną procedurę opisano w pkt 2.3.

Dodatkowo stosuje się następującą procedurę:

a)

o trafieniu dotyczącym osoby, której dotyczy wpis w celu aresztowania, zawsze bezzwłocznie powiadamiane jest biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu. Oprócz tego po wysłaniu formularza G biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania powiadamia o trafieniu biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, w razie konieczności telefonicznie;

b)

w razie potrzeby biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu przekazuje wszelkie istotne informacje szczegółowe o konkretnych środkach, jakie podejmuje biuro SIRENE państwa członkowskiego wykonującego działania;

c)

w polu informacyjnym 091 formularza G podaje się organ właściwy do odbierania europejskich nakazów aresztowania lub wniosków o ekstradycję, jego pełne dane kontaktowe (adres pocztowy, numer telefonu i – jeżeli są dostępne – numer faksu i adres poczty elektronicznej), numer referencyjny (jeżeli jest dostępny), osobę do kontaktów (jeżeli jest wyznaczona), wymagany język, termin i sposób dostarczenia;

d)

biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, informuje pozostałe biura SIRENE o uzyskaniu trafienia, korzystając z formularza M, w sytuacji, gdy na podstawie okoliczności faktycznych sprawy oraz dalszego dochodzenia ustalono wyraźny związek z konkretnymi państwami członkowskimi;

e)

biura SIRENE mogą przekazać dalsze informacje dotyczące wpisów z art. 26 decyzji w sprawie SIS II, działając w imieniu organów sądowych, jeżeli informacje te wchodzą w zakres wzajemnej pomocy sądowej.

3.9.   Wymiana informacji uzupełniających na temat wydania lub ekstradycji

Informacje na temat możliwości wydania lub ekstradycji osoby, w odniesieniu do której dokonano wpisu w celu aresztowania, przekazane przez właściwe organy sądowe biuru SIRENE, są natychmiast kierowane do biura SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, za pomocą formularza M, przy czym w polu informacyjnym 083 należy wpisać »SURRENDER« (wydanie) albo »EXTRADITION« (ekstradycja) (23). Szczegółowe warunki odpowiednio wydania lub ekstradycji są jak najszybciej komunikowane za pośrednictwem biur SIRENE.

3.10.   Wymiana informacji uzupełniających na temat tranzytu przez terytorium innego państwa członkowskiego

Jeżeli konieczny jest tranzyt osoby, biuro SIRENE państwa członkowskiego, przez które ma odbywać się tranzyt, zapewnia niezbędne informacje i wsparcie w tym względzie, na wniosek biura SIRENE lub właściwego organu sądowego państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, przekazany przez biuro SIRENE z wykorzystaniem formularza M oznaczonego dopiskiem »TRANSIT« (tranzyt) umieszczonym w początkowej części pola 083.

3.11.   Usuwanie wpisów po dokonaniu wydania lub ekstradycji

Wpisy do celów aresztowania i wydania lub ekstradycji usuwa się po wydaniu osoby, której dotyczą, organom państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, lub ekstradycji tej osoby do tego państwa. Usunięcie wpisu może także nastąpić w przypadku uchylenia decyzji sądowej, na podstawie której dokonano wpisu, przez właściwy organ sądowy, na podstawie przepisów prawa krajowego.

4.   WPISY DO CELÓW ODMOWY WJAZDU LUB POBYTU (ART. 24 ROZPORZĄDZENIA W SPRAWIE SIS II)

Wprowadzenie

Wymiana informacji na temat obywateli państw trzecich, których dotyczy wpis z art. 24 rozporządzenia w sprawie SIS II, umożliwia państwom członkowskim podjęcie decyzji w przypadku wjazdu takiej osoby na terytorium państw członkowskich lub otrzymania jej wniosku wizowego. Jeżeli dana osoba znajduje się już na terytorium państwa członkowskiego, wymiana informacji umożliwia władzom krajowym podjęcie stosownych działań celem przyznania pozwolenia na pobyt, wizy na pobyt długoterminowy lub wydalenia tej osoby. Ilekroć w niniejszym rozdziale jest mowa o wizach, oznacza to wizy na pobyt długoterminowy, chyba że wyraźnie wskazano inaczej (np. w odniesieniu do wiz uprawniających do ponownego wjazdu).

Wykonanie procedur informowania określonych w art. 5 ust. 4 kodeksu granicznego Schengen i procedur konsultacji określonych w art. 25 konwencji z Schengen wchodzi w zakres kompetencji organów odpowiedzialnych za kontrole graniczne i za przyznawanie pozwoleń na pobyt lub wiz. Z zasady biura SIRENE biorą udział w tych procedurach jedynie w celu przesyłania informacji uzupełniających bezpośrednio związanych z wpisami (np. zgłoszenie trafienia, ustalenie tożsamości) lub usuwania wpisów.

Jednakże biura SIRENE mogą także brać udział w przesyłaniu informacji uzupełniających koniecznych do wydalenia obywatela kraju trzeciego lub odmówienia mu wjazdu, jak również mogą uczestniczyć w przesyłaniu wszelkich informacji uzupełniających wynikających z tych działań.

Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich (24) nie ma zastosowania do Szwajcarii. W związku z powyższym w przypadku uzyskania trafienia dotyczącego obywatela państwa trzeciego korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się, stosuje się normalną procedurę konsultacyjną pomiędzy Szwajcarią, państwem członkowskim, które dokonało wpisu, oraz każdym innym państwem członkowskim, które może posiadać istotne informacje dotyczące prawa do swobodnego przemieszczania się przysługującego obywatelowi państwa trzeciego.

4.1.   Dokonanie wpisu

Zgodnie z art. 25 rozporządzenia w sprawie SIS II szczególne przepisy mają zastosowanie do obywateli krajów trzecich korzystających z prawa do swobodnego przemieszczania się w rozumieniu dyrektywy 2004/38/WE. Biuro SIRENE musi być w stanie udostępnić w miarę możliwości wszelkie informacje wykorzystane przy ocenie, czy w odniesieniu do osoby korzystającej z prawa do swobodnego przemieszczania się (25) dokonano wpisu w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt. W sytuacji wyjątkowej, gdy dokonuje się wpisu na temat obywatela państwa trzeciego korzystającego z prawa do swobodnego poruszania się, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, przesyła formularz M do wszystkich pozostałych państw członkowskich na podstawie informacji przekazanych przez organ, który dokonał wpisu (zob. też punkt 4.6 i 4.7).

Ponadto art. 26 rozporządzenia w sprawie SIS II stanowi, że przy spełnieniu określonych warunków dokonywane są także wpisy dotyczące obywateli kraju trzeciego, wobec których zostały podjęte środki ograniczające mające na celu uniemożliwienie wjazdu na terytorium państw członkowskich lub przejazdu przez nie, podjęte zgodnie z art. 29 Traktatu o Unii Europejskiej (26). Wpisów oraz ich aktualizacji dokonują właściwe organy państwa członkowskiego, które sprawuje prezydencję w Radzie Unii Europejskiej w momencie zastosowania danego środka. Jeżeli wspomniane państwo członkowskie nie posiada dostępu do SIS II lub do wpisów na podstawie art. 24 rozporządzenia w sprawie SIS II, wówczas obowiązki te przejmuje państwo członkowskie, które będzie sprawowało prezydencję w kolejnym okresie i które ma dostęp do SIS II, w tym dostęp do wpisów na podstawie art. 24 rozporządzenia w sprawie SIS II.

Państwa członkowskie wprowadzają niezbędne procedury na potrzeby dokonywania, aktualizowania i usuwania takich wpisów.

4.2.   Wielokrotne wpisy

Ogólną procedurę opisano w pkt 2.2.

4.3.   Tożsamość przywłaszczona

Ogólną procedurę opisano w ppkt 2.11.1.

Problemy mogą pojawić się w sytuacji, gdy obywatel państwa trzeciego, którego dotyczy wpis w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt, nielegalnie posłuży się tożsamością obywatela państwa członkowskiego w celu uzyskania pozwolenia na wjazd. W przypadku wykrycia takiej sytuacji można poinformować właściwe organy państwa członkowskiego o odpowiednich sposobach korzystania z funkcji dotyczących przywłaszczenia tożsamości dostępnych w SIS II. Nie dokonuje się wpisów w celu odmowy wjazdu w odniesieniu do głównej tożsamości obywatela państwa członkowskiego.

4.4.   Wprowadzanie danych dotyczących aliasu

Ogólne zasady opisano w ppkt 2.11.2.

4.5.   Wymiana informacji w związku z przyznawaniem pozwoleń na pobyt lub wiz

W tym przypadku stosuje się następującą procedurę:

a)

bez uszczerbku dla szczególnej procedury dotyczącej wymiany informacji zgodnie z art. 25 konwencji z Schengen oraz bez uszczerbku dla postanowień pkt 4.8 dotyczącego wymiany informacji po uzyskaniu trafienia dotyczącego obywatela kraju trzeciego korzystającego z prawa do swobodnego przemieszczania się (w którym to przypadku obowiązkowa jest konsultacja z biurem SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu), państwo członkowskie wykonujące działania może poinformować państwo członkowskie, które dokonało wpisu w celu odmowy pozwolenia na wjazd, że w toku procedury przyznania pozwolenia na pobyt lub wizy uzyskano trafienie dotyczące danego wpisu. Państwo członkowskie, które dokonało wpisu, może następnie, w stosownym przypadku, powiadomić inne państwa członkowskie, korzystając z formularza M;

b)

na odpowiedni wniosek i zgodnie z przepisami prawa krajowego biura SIRENE zainteresowanych państw członkowskich mogą udzielić pomocy przy przekazywaniu koniecznych informacji właściwym organom odpowiedzialnym za przyznawanie pozwoleń na pobyt i wiz.

Procedury specjalne przewidziane w art. 25 konwencji z Schengen

Procedura na mocy art. 25 ust. 1 konwencji z Schengen

Jeżeli państwo członkowskie rozpatrujące wniosek o przyznanie pozwolenia na pobyt wykryje, że w odniesieniu do wnioskodawcy istnieje wpis w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt dokonany przez inne państwo członkowskie, konsultuje się za pośrednictwem biur SIRENE z państwem członkowskim, które dokonało wpisu. Państwo członkowskie rozpatrujące wniosek o przyznanie pozwolenia na pobyt lub wizy korzysta z formularza N w celu zawiadomienia państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, o podjętej decyzji w sprawie przyznania pozwolenia na pobyt lub wizy. Wpis zostaje usunięty, jeśli państwo to postanowi przyznać pozwolenie na pobyt lub wizę. Niemniej dana osoba może zostać wpisana na krajową listę wpisów do celów odmowy wjazdu w państwie członkowskim, które dokonało wpisu.

Procedura na mocy art. 25 ust. 2 konwencji z Schengen

Jeżeli państwo członkowskie, które dokonało wpisu w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt, wykryje, że osobie, której wpis ten dotyczy, przyznano pozwolenie na pobyt lub wizę, rozpoczyna procedurę konsultacji z państwem członkowskim, które przyznało takie pozwolenie lub wizę, za pośrednictwem biur SIRENE. Państwo członkowskie, które przyznało pozwolenie na pobyt lub wizę, korzysta z formularza O w celu zawiadomienia państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, o podjętej decyzji w sprawie cofnięcia pozwolenia na pobyt lub wizy. Wpis zostaje usunięty, jeśli państwo to postanowi podtrzymać decyzję o przyznaniu pozwolenia na pobyt lub wizy. Niemniej dana osoba może zostać wpisana w danym państwie członkowskim na krajową listę wpisów do celów odmowy wjazdu.

Konsultacje za pośrednictwem biur SIRENE i przy użyciu formularza O przeprowadza się także wtedy, gdy państwo członkowskie, które przyznało pozwolenie na pobyt lub wizę, odkryje później, że w systemie SIS II istnieje wpis w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt dotyczący tej osoby (27).

Jeżeli trzecie państwo członkowskie (tj. inne niż państwo członkowskie, które przyznało pozwolenie na pobyt/wizę i inne niż to, które dokonało wpisu) odkryje, że istnieje wpis dotyczący obywatela państwa trzeciego będącego w posiadaniu pozwolenia na pobyt lub wizy wydanej przez jedno z państw członkowskich, powiadamia o tym zarówno państwo członkowskie, które przyznało pozwolenie na pobyt lub wizę, jak i to, które dokonało wpisu, za pośrednictwem biur SIRENE i korzystając z formularza H.

Jeżeli procedura przewidziana w art. 25 konwencji z Schengen pociąga za sobą usunięcie wpisu w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt, biura SIRENE oferują wsparcie, jeżeli zostaną o to poproszone, zgodnie z przepisami prawa krajowego.

Szczególne procedury przewidziane w art. 5 ust. 4 lit. a) i c) kodeksu granicznego Schengen

4.5.1.   Procedury w przypadkach wchodzących w zakres stosowania art. 5 ust. 4 lit. a)

Zgodnie z art. 5 ust. 4 lit. a) kodeksu granicznego Schengen obywatelowi państwa trzeciego, którego dotyczy wpis w celu odmowy pozwolenia na wjazd lub pobyt, ale który jednocześnie posiada pozwolenie na pobyt lub wizę na pobyt długoterminowy bądź wizę uprawniającą do ponownego wjazdu wydane przez jedno z państw członkowskich, zezwala się na wjazd na terytorium innego państwa członkowskiego w celu tranzytu, tak, aby mógł on dotrzeć do państwa członkowskiego, które przyznało pozwolenie na pobyt, wizę na pobyt długoterminowy lub wizę uprawniającą do ponownego wjazdu. Odmowa wjazdu może nastąpić, jeżeli pierwsze z wymienionych państw członkowskich dokonało krajowego wpisu w celu odmowy pozwolenia na wjazd. W obu przypadkach biuro SIRENE państwa członkowskiego, na terytorium którego dana osoba zamierza wjechać, wysyła wiadomość (zawierającą formularz H, jeśli wydano zezwolenie na tranzyt, lub formularz G, jeśli wydano odmowę wjazdu), na wniosek właściwego organu, do biur SIRENE odnośnych dwóch państw członkowskich, informując je o istnieniu sprzeczności i wnosząc, aby skonsultowały się ze sobą w celu usunięcia wpisu z systemu SIS II bądź wycofania zezwolenia na pobyt/wizy. Może ono także poprosić o poinformowanie go o wynikach tych konsultacji.

Jeżeli dany obywatel państwa trzeciego podejmuje próbę wjazdu do państwa członkowskiego, które dokonało wpisu do systemu SIS II, państwo to może odmówić mu pozwolenia na wjazd. Jednakże na wniosek właściwego organu biuro SIRENE tego państwa członkowskiego konsultuje się z biurem SIRENE państwa członkowskiego, które przyznało pozwolenie na pobyt lub wizę, tak aby właściwy organ mógł określić, czy istnieją dostateczne powody do cofnięcia pozwolenia na pobyt lub wizy. Państwo członkowskie, które przyznało pozwolenie na pobyt lub wizę, korzysta z formularza O w celu zawiadomienia państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, o podjętej decyzji w sprawie cofnięcia pozwolenia na pobyt lub wizy. Wpis zostaje usunięty, jeśli państwo to postanowi podtrzymać decyzję o przyznaniu pozwolenia na pobyt lub wizy. Niemniej dana osoba może zostać wpisana w danym państwie członkowskim na krajową listę wpisów do celów odmowy wjazdu.

Jeżeli osoba ta podejmuje próbę wjazdu do państwa członkowskiego, które przyznało pozwolenie na pobyt lub wizę, zezwala się jej na wjazd na jego terytorium, jednak biuro SIRENE tego państwa członkowskiego, na wniosek właściwego organu, prowadzi konsultacje z biurem SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, tak aby właściwe organy mogły zdecydować o ewentualnym cofnięciu pozwolenia na pobyt lub wizy bądź usunięciu wpisu. Państwo członkowskie, które przyznało pozwolenie na pobyt lub wizę, korzysta z formularza O w celu zawiadomienia państwa członkowskiego, które dokonało wpisu, o podjętej decyzji w sprawie cofnięcia pozwolenia na pobyt lub wizy. Wpis zostaje usunięty, jeśli państwo to postanowi utrzymać w mocy przyznane pozwolenie na pobyt lub wizę. Niemniej dana osoba może zostać wpisana w danym państwie członkowskim na krajową listę wpisów do celów odmowy wjazdu.

4.5.2.   Procedury w przypadkach wchodzących w zakres stosowania art. 5 ust. 4 lit. c)

Zgodnie z art. 5 ust. 4 lit. c) państwo członkowskie może ze względów humanitarnych, ze względu na interes narodowy lub zobowiązania międzynarodowe odstąpić od zasady, zgodnie z którą nie zezwala się na wjazd osobie, w odniesieniu do której dokonano wpisu w celu odmowy wjazdu. Na wniosek właściwego organu biuro SIRENE państwa członkowskiego, które zezwoliło na wjazd, powiadamia o tym fakcie, korzystając z formularza H, biuro SIRENE państwa członkowskiego, które dokonało wpisu.

4.6.   Wspólne zasady dotyczące procedur, o których mowa w pkt 4.5.

a)

Biuro SIRENE państwa członkowskiego, które przyznało lub zamierza utrzymać pozwolenie na pobyt lub wizę na pobyt długoterminowy przesyła tylko jeden formularz N lub formularz O w ramach jednej procedury konsultacji w celu poinformowania państwa członkowskiego, które dokonało lub zamierza dokonać wpisu do celów celu odmowy pozwolenia na wjazd, o ostatecznej decyzji w sprawie przyznania, utrzymania lub uchylenia pozwolenia na pobyt lub wizy.

b)

Procedura konsultacji to procedura do celów art.