ISSN 1977-0766

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 227

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 57
31 lipca 2014


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 807/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzające przepisy przejściowe

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 808/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

18

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności

69

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

31.7.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 227/1


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 807/2014

z dnia 11 marca 2014 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i wprowadzające przepisy przejściowe

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3, art. 14 ust. 5, art. 16 ust. 5, art. 19 ust. 8, art. 22 ust. 3, art. 28 ust. 10 i 11, art. 29 ust. 6, art. 30 ust. 8, art. 33 ust. 4, art. 34 ust. 5, art. 35 ust. 10, art. 36 ust. 5, art. 45 ust. 6, art. 47 ust. 6 i art. 89,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 ustanawia ogólne przepisy regulujące wsparcie Unii dla rozwoju obszarów wiejskich, finansowane z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich („EFRROW”), i uzupełnia wspólne przepisy w zakresie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych ustanowione w części drugiej rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (2). Należy ustanowić przepisy uzupełniające.

(2)

Państwa członkowskie powinny ustanowić i stosować szczególne warunki dostępu do wsparcia dla młodych rolników, jeżeli nie rozpoczynają oni działalności w gospodarstwie rolnym jako jedyni kierujący tym gospodarstwem rolnym. Aby zapewnić równe traktowanie beneficjentów niezależnie od formy prawnej, w jakiej postanawiają rozpocząć działalność w gospodarstwie rolnym, należy przewidzieć, że warunki, zgodnie z którymi osoba prawna lub inna forma partnerstwa może być uznana za „młodego rolnika”, powinny być równoważne do warunków odnoszących się do osób fizycznych. Należy przewidzieć odpowiednio długi okres karencji, aby umożliwić młodym rolnikom nabycie umiejętności zawodowych.

(3)

W celu zapewnienia, by systemy wymian i wizyty w gospodarstwach i lasach wspierane przez EFFROW były jasno zdefiniowane i wyraźnie się odróżniały od podobnych działań w ramach innych systemów unijnych, i biorąc jednocześnie pod uwagę różnorodność sytuacji krajowych, państwa członkowskie powinny określić czas trwania i zakres takich systemów wymian i wizyt w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich. Zakres ten powinien koncentrować się na niektórych obszarach, ściśle związanych z realizacją priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich.

(4)

Należy ustanowić zasady określające charakterystykę grup producentów i rodzajów działań, które mogą otrzymywać wsparcie w ramach aspektu promocyjnego systemów zapewniania jakości, ustalając warunki służące zapobieganiu zakłóceniom konkurencji i zapobieganiu dyskryminacji niektórych produktów oraz służące wykluczeniu komercyjnych znaków towarowych ze wsparcia.

(5)

Plany biznesowe, o których mowa w art. 19 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, powinny zapewnić elementy wystarczające do oceny, czy cele wybranego działania zostały osiągnięte. Aby zapewnić równe traktowanie beneficjentów w całej Unii oraz ułatwić monitorowanie, kryterium stosowanym do określania progów, o których mowa w art. 19 ust. 4 tego rozporządzenia, powinien być potencjał produkcyjny gospodarstwa rolnego.

(6)

Należy ustanowić minimalne wymagania w zakresie ochrony środowiska, które trzeba spełniać przy zalesianiu użytków rolnych, zapewniając, by nie wystąpiło żadne niewłaściwe zalesianie wrażliwych siedlisk, w tym obszarów cennych przyrodniczo na obszarach wiejskich, oraz by uwzględniano potrzebę odporności na zmiany klimatu. Na obszarach sieci Natura 2000 zalesianie powinno być zgodne z celami w zakresie zarządzania danymi obszarami. Należy zwrócić szczególną uwagę na konkretne potrzeby określonych obszarów w zakresie środowiska, takie jak zapobieganie erozji gleby. Należy ustanowić bardziej rygorystyczne przepisy dotyczące działań w zakresie zalesiania, które przyczyniają się do powstania większych lasów, aby uwzględnić wpływ skali tych działań na ekosystemy oraz zapewnić ich zgodność z celami strategii dotyczącej zielonej infrastruktury (3) oraz strategii leśnej UE (4).

(7)

Warunki mające zastosowanie do zobowiązań dotyczących ekstensywnego utrzymywania zwierząt gospodarskich, utrzymywania lokalnych ras zagrożonych wyginięciem oraz ochrony genetycznych zasobów roślinnych zagrożonych erozją genetyczną powinny gwarantować, że zobowiązania są określone zgodnie z priorytetami Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, a w szczególności z potrzebą zapewnienia ochrony krajobrazu i elementów krajobrazu, zasobów naturalnych (takich jak woda), gleby i różnorodności genetycznej.

(8)

Należy określić działania, które mogą kwalifikować się do wsparcia na rzecz ochrony, zrównoważonego wykorzystania i rozwoju zasobów genetycznych w rolnictwie oraz ochrony i wspierania zasobów genetycznych lasów.

(9)

Aby wykluczyć podwójne finansowanie praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska oraz praktyk równoważnych, o których mowa w art. 43 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (5), unikać zakłóceń konkurencji wśród rolników oraz zapewnić należyte zarządzanie finansami w odniesieniu do środków z EFFROW, należy przewidzieć, że dodatkowe koszty i dochody utracone w wyniku takich praktyk są odliczane od odpowiednich płatności.

(10)

Należy określić obszary, w których powzięto zobowiązania dotyczące dobrostanu zwierząt w celu zapewnienia bardziej rygorystycznych norm w zakresie metod produkcji. Co za tym idzie, należy unikać sytuacji, w których te zobowiązania dotyczące dobrostanu zwierząt pokrywają się ze standardowymi praktykami gospodarki rolnej, w szczególności w odniesieniu do szczepień zapobiegających chorobom.

(11)

Należy określić krótkie łańcuchy dostaw i rynki lokalne, w stosunku do których można przyznawać pomoc. Aby umożliwić jasne rozróżnienie między nimi, kryterium definiującym krótkie łańcuchy dostaw powinna być liczba pośredników, zaś kryterium definiującym rynki lokalne powinna być odległość w kilometrach od gospodarstwa, z uwzględnieniem szczególnych cech danego obszaru geograficznego, chyba że przedstawiono przekonujące kryterium alternatywne. Współpraca między małymi podmiotami powinna się zdecydowanie koncentrować na przezwyciężaniu ogólnych utrudnień spowodowanych fragmentacją obszarów wiejskich. W związku z tym powinna ona być ograniczona do mikroprzedsiębiorstw i osób fizycznych, które zakładają mikroprzedsiębiorstwo w chwili złożenia wniosku o wsparcie. W celu zapewnienia spójnego podejścia do wdrażania środka dotyczącego współpracy, w jego ramach należy wspierać wyłącznie promocję działań związanych z krótkimi łańcuchami dostaw i rynkami lokalnymi.

(12)

Aby zapewnić, by wkłady finansowe w odniesieniu do odsetek od pożyczek komercyjnych zaciągniętych przez fundusze wspólnego inwestowania, o których mowa w art. 38 ust. 3 lit. b) i art. 39 ust. 4 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, były utrzymywane na właściwym poziomie, okres zaciągania tych pożyczek komercyjnych powinien wynosić od minimalnie jednego roku do maksymalnie pięciu lat.

(13)

W celu zapewnienia efektywnego wykorzystania środków EFRROW niektóre rodzaje wydatków związanych z umowami leasingowymi, takie jak marża leasingodawcy, koszty refinansowania, koszty ogólne i koszty ubezpieczenia, powinny być wykluczone ze wsparcia. W celu uwzględnienia różnych warunków finansowych i warunków rozwoju sektora rolnego w państwach członkowskich, przy jednoczesnym zapewnieniu należytego zarządzania finansami ze środków EFRROW, należy zobowiązać państwa członkowskie do określenia w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich warunków, na jakich używany sprzęt może kwalifikować się do wsparcia. Zgodnie z priorytetami Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich jedynie inwestycje w energię odnawialną o wysokiej efektywności energetycznej i środowiskowej powinny otrzymywać wsparcie w ramach EFRROW. W tym celu państwa członkowskie powinny ustanowić minimalne kryteria dotyczące efektywności energetycznej. Państwa członkowskie powinny zapewnić, by bioenergia spełniała stosowne kryteria dotyczące zrównoważonego rozwoju. Państwa członkowskie powinny także wspierać przejście od biopaliw pierwszej generacji do biopaliw drugiej generacji oraz zachęcać do większej produkcji zaawansowanych biopaliw, które przyczyniają się do mniejszych emisji gazów cieplarnianych, niosą za sobą niewielkie ryzyko pośredniej zmiany użytkowania gruntów i nie stanowią bezpośredniej konkurencji o grunty rolne dla rynków żywnościowych i paszowych.

(14)

Należy ustanowić warunki mające zastosowanie do przekształcania lub dostosowania zobowiązań w ramach środków przewidzianych w art. 28, 29, 33 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz określić sytuacje, w których nie wymaga się zwrotu pomocy. Należy zapewnić, by przekształcanie lub dostosowanie zobowiązań było możliwe jedynie wówczas, gdy cele środowiskowe danego zobowiązania są zabezpieczone lub wzmocnione.

(15)

Należy przyjąć przepisy dotyczące przejścia od wsparcia rozwoju obszarów wiejskich na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 (6) lub – w przypadku Chorwacji – rozporządzenia Rady (WE) nr 1085/2006 (7), do wsparcia na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Biorąc pod uwagę fakt, że część przepisów przejściowych odnoszących się do rozwoju obszarów wiejskich została już wprowadzona rozporządzeniem (UE) nr 1310/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady (8), w niniejszym rozporządzeniu należy ustanowić warunki, na jakich wydatki odnoszące się do środków, o których mowa w art. 52 i 63 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005, stają się kwalifikowalne zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1305/2013. W niniejszym rozporządzeniu należy również dostosować daty składania ocen ex post programów i ich streszczeń, aby uwzględnić przepisy przejściowe dotyczące realizacji w 2014 r. programów z okresu programowania 2007–2013, wprowadzone art. 1 rozporządzenia (UE) nr 1310/2013.

(16)

Ze względu na fakt, że rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 zastępuje rozporządzenie (WE) nr 1698/2005, należy uchylić przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 ustanowione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1974/2006 (9). Rozporządzenie (WE) nr 1974/2006 należy zatem uchylić.

(17)

Ze względu na fakt, że w momencie publikacji niniejszego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej okres programowania 2014–2020 już się rozpocznie, należy jak najbardziej ograniczyć opóźnienie jego wejścia w życie. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania i obowiązywać od pierwszego dnia okresu programowania 2014–2020, tj. od dnia 1 stycznia 2014 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

ZAKRES

Artykuł 1

Zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia:

1)

przepisy uzupełniające rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do:

a)

młodych rolników;

b)

systemów wymian i wizyt w gospodarstwach i lasach;

c)

systemów jakości – działań promocyjnych;

d)

rozwoju gospodarstw rolnych i działalności gospodarczej;

e)

zalesiania i tworzenia terenów zalesionych;

f)

działań rolno-środowiskowo-klimatycznych;

g)

ochrony zasobów genetycznych w rolnictwie i w leśnictwie;

h)

unikania podwójnego finansowania;

i)

dobrostanu zwierząt;

j)

współpracy;

k)

pożyczek komercyjnych udzielanych funduszom wspólnego inwestowania;

l)

inwestycji;

m)

przekształcenia lub dostosowania zobowiązań;

n)

przedłużonych lub nowych zobowiązań;

2)

szczegółowe przepisy przejściowe ustanawiające warunki, na jakich wsparcie zatwierdzone przez Komisję na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 lub – w przypadku Chorwacji – na mocy rozporządzenia (WE) nr 1085/2006, może zostać włączone do wsparcia przewidzianego w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013, włącznie z pomocą techniczną w przypadku Chorwacji.

ROZDZIAŁ II

PRZEPISY UZUPEŁNIAJĄCE ZASADY DOTYCZĄCE ŚRODKÓW ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH

Artykuł 2

Młody rolnik

1.   Państwa członkowskie określają i stosują szczegółowe warunki dostępu do wsparcia, w przypadku gdy młody rolnik zdefiniowany w art. 2 ust. 1 lit. n) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 nie rozpoczyna działalności jako jedyny kierujący danym gospodarstwem rolnym, niezależnie od formy prawnej tego gospodarstwa. Warunki te są równoważne warunkom, które musi spełnić młody rolnik, który rozpoczyna działalność w gospodarstwie rolnym jako jedyny kierujący tym gospodarstwem rolnym. We wszystkich przypadkach kontrolę nad gospodarstwem rolnym sprawują młodzi rolnicy.

2.   Jeżeli wniosek o wsparcie dotyczy gospodarstwa rolnego, którego właścicielem jest osoba prawna, młody rolnik w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. n) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 sprawuje faktyczną i trwałą kontrolę nad tą osobą prawną pod względem zarządzania, korzyści i ryzyka finansowego. W przypadku gdy kilka osób fizycznych, w tym osoby, które nie są młodymi rolnikami, uczestniczy w kapitale osoby prawnej lub w zarządzaniu nią, młody rolnik jest zdolny do sprawowania takiej faktycznej i trwałej kontroli samodzielnie albo wspólnie z innymi rolnikami.

W przypadku gdy osoba prawna jest samodzielnie lub wspólnie kontrolowana przez inną osobę prawną, wymogi określone w akapicie pierwszym stosuje się do każdej osoby fizycznej sprawującej kontrolę nad taką inną osobą prawną.

3.   Wszystkie elementy definicji młodego rolnika określone w art. 2 ust. 1 lit. n) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 muszą być spełnione w chwili złożenia wniosku o wsparcie w ramach tego rozporządzenia. Beneficjentowi można jednak przyznać okres karencji nieprzekraczający 36 miesięcy, aby umożliwić mu nabycie umiejętności zawodowych określonych w programie rozwoju obszarów wiejskich.

Artykuł 3

System wymian i wizyty w gospodarstwach i lasach

Państwa członkowskie określają w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich czas trwania i zakres krótkoterminowych systemów wymian i wizyt w gospodarstwach i lasach, o których mowa w art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Takie systemy i wizyty odnoszą się w szczególności do metod lub technologii zrównoważonego rolnictwa i leśnictwa, dywersyfikacji działalności gospodarstw, gospodarstw rolnych uczestniczących w krótkich łańcuchach dostaw, rozwoju nowych możliwości biznesowych i nowych technologii, a także poprawy odporności lasów.

Artykuł 4

Systemy jakości – działalność promocyjna

1.   Grupy producentów otrzymujących wsparcie na mocy art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 stanowią jednostki – bez względu na ich formę prawną – skupiające podmioty uczestniczące w systemie zapewniania jakości produktów rolnych, bawełny lub środków spożywczych, o których mowa w art. 16 ust. 1 tego rozporządzenia, dla określonego produktu objętego jednym z tych systemów.

2.   Rodzaje działań kwalifikujących się do wsparcia zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 mają następujące właściwości:

a)

są zaprojektowane w sposób zachęcający konsumentów do zakupu produktów objętych systemem zapewniania jakości produktów rolnych, bawełny i środków spożywczych, o którym mowa w art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, przy czym uczestnictwo w tym systemie podlega wsparciu z programu rozwoju obszarów wiejskich; oraz

b)

koncentrują się na szczególnych cechach lub korzyściach danych produktów, w szczególności na ich jakości, szczególnych metodach produkcji, wysokich normach w zakresie dobrostanu zwierząt i poszanowania środowiska, związanych z danym systemem jakości.

3.   W ramach kwalifikowalnych działań nie zachęca się konsumentów do zakupu produktu ze względu na jego pochodzenie, z wyjątkiem produktów objętych systemami jakości wprowadzonymi w tytule II rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 (10), w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 (11), w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 251/2014 (12) i w części II tytuł II rozdział I sekcja 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (13) w odniesieniu do wina. Zezwala się na wskazanie pochodzenia produktu, pod warunkiem że oznaczenie pochodzenia ma drugorzędne znaczenie w stosunku do głównego przesłania.

4.   Nie przyznaje się wsparcia na podstawie art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 działaniom informacyjnym i promocyjnym dotyczącym komercyjnych znaków towarowych.

Artykuł 5

Rozwój gospodarstw rolnych i działalności gospodarczej

1.   Plan biznesowy, o którym mowa w art. 19 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zawiera przynajmniej:

a)

w przypadku pomocy na rozpoczęcie działalności dla młodych rolników:

(i)

opis sytuacji wyjściowej gospodarstwa rolnego;

(ii)

cele pośrednie i końcowe dotyczące rozwoju działalności gospodarstwa rolnego;

(iii)

szczegóły działań koniecznych do rozwoju działalności gospodarstwa rolnego, takich jak inwestycje, szkolenia, doradztwo, w tym szczegóły dotyczące zrównoważenia środowiskowego i efektywnej gospodarki zasobami;

b)

w przypadku pomocy na rozpoczęcie działalności pozarolniczej na obszarach wiejskich:

(i)

opis wyjściowej sytuacji ekonomicznej osoby, mikroprzedsiębiorstwa lub małego przedsiębiorstwa, które złożyły wniosek o wsparcie;

(ii)

cele pośrednie i końcowe dotyczące rozwoju nowej działalności osoby, gospodarstwa rolnego, mikroprzedsiębiorstwa lub małego przedsiębiorstwa;

(iii)

szczegóły dotyczące działań koniecznych do rozwoju działalności osoby, gospodarstwa rolnego, mikroprzedsiębiorstwa lub małego przedsiębiorstwa, np. inwestycji, szkoleń, doradztwa;

c)

w przypadku pomocy na założenie i rozwój małych gospodarstw rolnych:

(i)

opis sytuacji wyjściowej gospodarstwa rolnego; oraz

(ii)

szczegóły działań mogących przyczynić się do osiągnięcia rentowności, takich jak inwestycje, szkolenia, współpraca, w tym szczegóły dotyczące zrównoważenia środowiskowego i efektywnej gospodarki zasobami.

2.   Państwa członkowskie określają progi, o których mowa w art. 19 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w zakresie potencjału produkcyjnego gospodarstwa rolnego – mierzonego standardową produkcją zdefiniowaną w art. 5 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1242/2008 (14) – lub w równoważnych wartościach.

Artykuł 6

Zalesianie i tworzenie terenów zalesionych

W odniesieniu do środka dotyczącego zalesiania i tworzenia terenów zalesionych, o którym mowa w art. 22 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, stosuje się następujące minimalne wymagania w zakresie ochrony środowiska:

a)

przy wyborze sadzonych gatunków, obszarów i stosowanych metod unika się niewłaściwego zalesiania wrażliwych siedlisk, takich jak torfowiska i tereny podmokłe, oraz negatywnego wpływu na obszary o wysokiej wartości ekologicznej, w tym obszary cenne przyrodniczo na obszarach wiejskich. Na obszarach wyznaczonych w ramach programu Natura 2000 zgodnie z dyrektywą Rady 92/43/EWG (15) i dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (16) zezwala się wyłącznie na zalesianie zgodne z celami w zakresie zarządzania danymi obszarami oraz uzgodnione z organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za wdrażanie programu Natura 2000;

b)

przy wyborze gatunków, odmian, ekotypów i pochodzenia drzew uwzględnia się potrzebę zapewnienia odporności na zmianę klimatu i klęski żywiołowe, jak również biotyczny, pedologiczny i hydrologiczny stan danego obszaru oraz potencjalny inwazyjny charakter danych gatunków w warunkach lokalnych, określony przez państwa członkowskie. Beneficjent jest zobowiązany do ochrony lasu i opieki nad nim co najmniej w okresie, w którym wypłacana jest premia z tytułu utraconych dochodów z działalności rolniczej oraz premia na utrzymanie. Obejmuje to, w stosownych przypadkach, pielęgnowanie, przerzedzanie lub wypas w celu dalszego rozwoju lasu oraz regulowanie konkurencji ze strony roślinności zielnej i zapobieganie powstawaniu podszycia niosącego zagrożenie pożarowe. W przypadku gatunków szybko rosnących państwa członkowskie określają minimalne i maksymalne odstępy czasowe przed ścinką drzew. Minimalny okres wynosi nie mniej niż 8 lat, a maksymalny okres nie przekracza 20 lat;

c)

w przypadkach, gdy ze względu na trudne warunki środowiskowe lub klimatyczne, w tym degradację środowiska, nie można oczekiwać, że sadzenie wieloletnich gatunków drzewiastych doprowadzi do utworzenia pokrywy leśnej zgodnie z definicją zawartą w obowiązującym ustawodawstwie krajowym, państwo członkowskie może zezwolić beneficjentowi na utworzenie i utrzymywanie innej zadrzewionej powierzchni. Beneficjent zapewnia ten sam poziom opieki i ochrony, jaki ma zastosowanie do lasów;

d)

w przypadku działań w zakresie zalesiania, prowadzących do utworzenia lasów o wielkości powyżej określonego progu wyznaczonego przez państwa członkowskie, działania te powinny składać się z:

(i)

sadzenia wyłącznie gatunków dostosowanych pod względem ekologicznym lub gatunków odpornych na zmianę klimatu na danym obszarze biogeograficznym, co do których nie stwierdzono w ramach oceny skutków, aby miały zagrażać różnorodności biologicznej oraz usługom ekosystemowym czy też mieć negatywny wpływ na zdrowie ludzi;

(ii)

mieszanki gatunków drzew, która obejmuje:

przynajmniej 10 % drzew liściastych na obszar lub

minimalnie trzy gatunki lub odmiany drzew, z których najrzadsze pokrywają przynajmniej 10 % obszaru.

Artykuł 7

Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne

1.   Zobowiązania w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, dotyczące ekstensywnego utrzymywania zwierząt gospodarskich spełniają przynajmniej następujące warunki:

a)

cała powierzchnia wypasana danego gospodarstwa jest zarządzana i utrzymywana w sposób zapewniający unikanie nadmiernego i niedostatecznego wypasania;

b)

obsadę zwierząt określa się, uwzględniając wszystkie wypasane zwierzęta gospodarskie utrzymywane w gospodarstwie lub – w przypadku zobowiązania do ograniczenia wymywania substancji użyźniających – wszystkie zwierzęta utrzymywane w gospodarstwie istotne z punktu widzenia danego zobowiązania.

2.   Zobowiązania w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego, o którym mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, dotyczące utrzymywania lokalnych ras zagrożonych wyginięciem lub ochrony zasobów genetycznych roślin zagrożonych erozją genetyczną obejmują:

a)

utrzymywanie zwierząt gospodarskich lokalnych ras, genetycznie dostosowanych do jednego lub kilku tradycyjnych systemów produkcji i środowisk w danym kraju i zagrożonych wyginięciem; lub

b)

ochronę zasobów genetycznych roślin naturalnie dostosowanych do warunków lokalnych i regionalnych i zagrożonych erozją genetyczną.

Do wsparcia kwalifikują się następujące gatunki zwierząt gospodarskich:

a)

bydło;

b)

owce;

c)

kozy;

d)

koniowate;

e)

trzoda chlewna;

f)

ptaki.

3.   Lokalne rasy uważa się za zagrożone wyginięciem, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

na poziomie krajowym określona jest liczba samic hodowlanych;

b)

liczba ta oraz status „zagrożone” wymienionych ras są potwierdzone przez odpowiednio uznaną jednostkę naukową;

c)

odpowiednio uznana jednostka techniczna prowadzi księgę hodowlaną dla danej rasy;

d)

dane jednostki dysponują odpowiednimi umiejętnościami i wiedzą w zakresie identyfikacji zagrożonych ras.

Informacje dotyczące spełnienia tych warunków ujmowane są w programie rozwoju obszarów wiejskich.

4.   Zasoby genetyczne roślin uznaje się za zagrożone erozją genetyczną, pod warunkiem że w programie rozwoju obszarów wiejskich zawarto wystarczające dowody na erozję genetyczną oparte na naukowych wynikach i wskaźnikach dotyczących zmniejszenia liczby rodzimych/prymitywnych odmian lokalnych, zróżnicowania ich populacji i – w stosownych przypadkach – zmian w najczęściej występujących praktykach rolniczych na poziomie lokalnym.

5.   Działania objęte zobowiązaniami rolno-środowiskowo-klimatycznymi, o których mowa w ust. 1–4 niniejszego artykułu, nie kwalifikują się do wsparcia na mocy art. 28 ust. 9 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

Artykuł 8

Ochrona zasobów genetycznych w rolnictwie i w leśnictwie

1.   Do celów niniejszego artykułu stosuje się następujące definicje:

a)

„ochrona in situ” w rolnictwie oznacza ochronę materiału genetycznego w ekosystemach i w siedliskach naturalnych, a także zachowanie oraz odtwarzanie żyjących populacji gatunków lub ras zdziczałych w ich naturalnym otoczeniu oraz – w przypadku ras udomowionych lub gatunków roślin uprawnych – w środowisku gospodarstwa rolnego, w którym wykształciły one swoje cechy wyróżniające;

b)

„ochrona in situ” w leśnictwie oznacza ochronę materiału genetycznego w ekosystemach i w siedliskach naturalnych, a także zachowanie oraz odtwarzanie żyjących populacji gatunków w ich naturalnym otoczeniu;

c)

„ochrona w gospodarstwie rolnym lub leśnym” oznacza ochronę in situ i rozwój na poziomie gospodarstwa rolnego lub leśnego;

d)

„ochrona ex situ” oznacza ochronę materiału genetycznego na potrzeby rolnictwa lub leśnictwa poza jego siedliskiem naturalnym;

e)

„zbiór ex situ” oznacza zbieranie materiału genetycznego na potrzeby rolnictwa lub leśnictwa poza jego siedliskiem naturalnym.

2.   Operacje dotyczące ochrony zasobów genetycznych w rolnictwie i leśnictwie kwalifikujące się do wsparcia zgodnie z art. 28 ust. 9 i art. 34 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 obejmują:

a)

działania ukierunkowane: działania wspierające ochronę in situ i ex situ, opis, zbieranie i wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie i leśnictwie, łącznie z internetowymi wykazami zasobów genetycznych obecnie chronionych in situ (wraz z ochroną w gospodarstwie rolnym lub leśnym), oraz zbiorów ex situ i baz danych;

b)

działania wspólne: działania wspierające wymianę informacji między właściwymi organizacjami w państwach członkowskich mającą na celu ochronę, opis, zbieranie i wykorzystanie zasobów genetycznych w rolnictwie i leśnictwie w Unii;

c)

działania towarzyszące: działania informacyjne, działania w zakresie rozpowszechniania wiedzy oraz działania doradcze na rzecz organizacji pozarządowych i innych odpowiednich zainteresowanych stron, szkolenia i przygotowywanie sprawozdań technicznych.

Artykuł 9

Wykluczenie podwójnego finansowania praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska oraz praktyk równoważnych

1.   Do celów wsparcia na podstawie art. 28 ust. 6, art. 29 ust. 4 i art. 30 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 przy obliczaniu takich płatności uwzględnia się jedynie dodatkowe koszty lub dochody utracone w wyniku podjętych zobowiązań, które wykraczają poza odpowiednie praktyki obowiązkowe zgodnie art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

2.   Jeżeli zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne na podstawie art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do praktyk, o których mowa w sekcji I pkt 3 i 4 oraz sekcji III pkt 7 w załączniku IX do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, oraz w odniesieniu do wszelkich dalszych praktyk dodanych do tego załącznika, jest zgłaszane zgodnie z przepisami art. 43 ust. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 jako równoważne jednej lub kilku praktykom ustanowionym na podstawie art. 43 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, płatność za zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne na podstawie art. 28 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 zmniejsza się o kwotę ryczałtową odpowiadającą części płatności z tytułu zazieleniania w danym państwie członkowskim lub regionie za każdą praktykę dotyczącą zazieleniania ustanowioną zgodnie z art. 43 ust. 12 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

Artykuł 10

Dobrostan zwierząt

Zobowiązania dotyczące dobrostanu zwierząt kwalifikujące się do wsparcia na podstawie art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 zapewniają bardziej rygorystyczne normy w zakresie metod produkcji w odniesieniu do jednej z następujących kwestii:

a)

dostarczanie wody i pożywienia oraz zapewnianie opieki zgodnie z naturalnymi potrzebami chowu zwierząt;

b)

warunki przetrzymywania, takie jak większa przestrzeń, pokrycia podłogowe, materiały wzbogacające, naturalne światło;

c)

dostęp do wybiegu;

d)

praktyki mające na celu unikanie okaleczania lub kastracji zwierząt lub, w określonych przypadkach, jeżeli okaleczenie lub kastracja zwierząt uznane zostaną za konieczne, przewidujące zastosowanie środków znieczulających, przeciwbólowych i przeciwzapalnych lub immunokastracji.

Artykuł 11

Współpraca

1.   Wsparcie na rzecz utworzenia krótkich łańcuchów dostaw, o którym mowa w art. 35 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, obejmuje wyłącznie łańcuchy dostaw, w które między rolnikiem a konsumentem zaangażowany jest nie więcej niż jeden pośrednik.

2.   Wsparcie na rzecz utworzenia i rozwoju rynków lokalnych, o którym mowa w art. 35 ust. 2 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, obejmuje rynki, w przypadku których:

a)

program rozwoju obszarów wiejskich określa odległość w kilometrach w promieniu gospodarstwa, z którego pochodzi produkt, gdzie musi odbywać się jego przetwarzanie i sprzedaż konsumentowi końcowemu; lub

b)

program rozwoju obszarów wiejskich podaje przekonującą definicję alternatywną.

3.   Do celów działań wspieranych zgodnie z art. 35 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 mały podmiot oznacza mikroprzedsiębiorstwo zgodnie z definicją zawartą w zaleceniu Komisji 2003/361/WE (17) lub osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w chwili złożenia wniosku o wsparcie.

4.   Działalność promocyjna, o której mowa w art. 35 ust. 2 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, kwalifikuje się do wsparcia wyłącznie w odniesieniu do krótkich łańcuchów dostaw i rynków lokalnych spełniających specyfikacje określone w ust. 1 i 2 niniejszego artykułu.

Artykuł 12

Pożyczki komercyjne udzielane funduszom wspólnego inwestowania

Jeżeli źródłem funduszy na rekompensaty finansowe wypłacane przez fundusze wspólnego inwestowania, o których mowa w art. 38 i 39 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jest pożyczka komercyjna, to okres pożyczki wynosi od jednego do pięciu lat.

Artykuł 13

Inwestycje

Dla celów art. 45 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013:

a)

w przypadku leasingu pozostałe koszty związane z umową leasingową, takie jak marża leasingodawcy, koszty refinansowania odsetek, koszty ogólne i koszty ubezpieczenia, nie są zaliczane do kosztów kwalifikowalnych;

b)

państwa członkowskie określają w swoich programach rozwoju obszarów wiejskich warunki, na których zakup używanego sprzętu może być traktowany jako wydatki kwalifikowalne;

c)

państwa członkowskie wymagają przestrzegania minimalnych norm dotyczących efektywności energetycznej wspieranych inwestycji w infrastrukturę energii odnawialnej, które zużywają lub produkują energię, w przypadku gdy takie normy istnieją na szczeblu krajowym;

d)

inwestycje w instalacje, których głównym celem jest produkcja energii elektrycznej z biomasy, nie kwalifikują się do wsparcia, chyba że wykorzystywany jest minimalny odsetek energii cieplnej, który ma być określony przez państwa członkowskie;

e)

państwa członkowskie ustanawiają progi maksymalnej proporcji zbóż i innych upraw roślin wysokoskrobiowych, cukrowych i oleistych wykorzystywanych do produkcji bioenergii, w tym biopaliw, dla różnych typów instalacji. Wsparcie projektów w zakresie bioenergii jest ograniczone do bioenergii, która spełnia odpowiednie kryteria zrównoważonego rozwoju ustanowione w przepisach Unii, między innymi w art. 17 ust. 2–6 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE (18). W tym kontekście ogólną ocenę włącza się do strategicznej oceny oddziaływania na środowisko w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich.

Artykuł 14

Przekształcenie lub dostosowanie zobowiązań

1.   Państwa członkowskie mogą zezwolić na przekształcenie zobowiązania na podstawie art. 28, 29, 33 lub 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w inne zobowiązanie w okresie jego obowiązywania, pod warunkiem że spełnione są wszystkie następujące warunki:

a)

przekształcenie stanowi istotną korzyść dla środowiska lub dobrostanu zwierząt;

b)

istniejące zobowiązanie jest znacząco wzmocnione;

c)

zatwierdzony pogram rozwoju obszarów wiejskich obejmuje zobowiązania, których to przekształcenie dotyczy.

Nowe zobowiązanie podejmowane jest na cały okres określony w odpowiednim środku, niezależnie od długości okresu, w którym pierwotne zobowiązanie było dotychczas realizowane.

2.   Państwa członkowskie mogą zezwolić na dostosowanie zobowiązań na podstawie art. 28, 29, 33 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w okresie ich obowiązywania, pod warunkiem że zatwierdzony pogram rozwoju obszarów wiejskich przewiduje możliwość wprowadzenia takiego dostosowania i jest ono należycie uzasadnione z punktu widzenia realizacji celów pierwotnego zobowiązania.

Beneficjent wypełnia dostosowane zobowiązanie przez pozostały okres trwania pierwotnego zobowiązania.

Dostosowania takie mogą także przyjąć formę przedłużenia czasu trwania zobowiązania.

Artykuł 15

Sytuacje, w których nie wymaga się zwrotu pomocy

1.   Jeżeli beneficjent zwiększa obszar gospodarstwa w okresie trwania zobowiązania będącego warunkiem przyznania wsparcia, państwa członkowskie mogą przewidzieć rozszerzenie zobowiązania, tak aby objąć nim dodatkowy obszar przez pozostałą część okresu trwania zobowiązania, lub zastąpienie pierwotnego zobowiązania nowym zobowiązaniem. To samo dotyczy przypadków, w których obszar objęty zobowiązaniem w ramach gospodarstwa zostaje zwiększony.

2.   Zobowiązanie może być rozszerzone, tak aby objąć nim dodatkowy obszar, jak określono w ust. 1, jedynie wówczas gdy spełnione są następujące warunki:

a)

rozszerzenie służy realizacji celów związanych z ochroną środowiska, których dotyczy zobowiązanie;

b)

jest to uzasadnione ze względu na charakter zobowiązania, długość pozostającego okresu i wielkość dodatkowego obszaru;

c)

nie utrudnia to skuteczności kontroli zgodności z warunkami przyznania wsparcia.

Przestrzega się całego pierwotnego okresu trwania zobowiązania.

3.   Nowe zobowiązanie można podjąć, aby zastąpić istniejące zobowiązanie, jak określono w ust. 1, pod warunkiem że obejmuje ono cały przedmiotowy obszar i że warunki nie są mniej restrykcyjne niż warunki pierwotnego zobowiązania.

W przypadku zastąpienia pierwotnego zobowiązania nowym nowe zobowiązanie podejmuje się dla całego okresu ustalonego w stosownym środku, bez względu na okres, w którym pierwotne zobowiązanie było dotychczas realizowane.

ROZDZIAŁ III

PRZEPISY PRZEJŚCIOWE

Artykuł 16

Kwalifikowalność wydatków

1.   Wydatki związane ze zobowiązaniami prawnymi wobec beneficjentów podjętymi w okresie programowania 2007–2013 w ramach środków, o których mowa w art. 52 i 63 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania 2014–2020 w odniesieniu do płatności:

a)

które mają zostać zrealizowane w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2015 r., jeżeli przydział środków finansowych dla danego środka w ramach odpowiedniego programu przyjętego na mocy rozporządzenia (WE) nr 1698/2005 został już wykorzystany;

b)

które mają zostać zrealizowane po dniu 31 grudnia 2015 r.

2.   Wydatki, o których mowa w ust. 1, kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania 2014–2020, z zastrzeżeniem następujących warunków:

a)

takie wydatki zostały przewidziane w odpowiednim programie rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania 2014–2020;

b)

zastosowanie ma stawka wkładu EFFROW do odpowiedniego środka na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 określona w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;

c)

państwa członkowskie zapewniają, by odpowiednie operacje przejściowe były wyraźnie określone w ich systemach zarządzania i kontroli.

Artykuł 17

Chorwacja

1.   Wydatki związane ze zobowiązaniami prawnymi Chorwacji na rzecz beneficjentów, podjętymi w ramach Instrumentu Pomocy Przedakcesyjnej w zakresie rozwoju obszarów wiejskich (IPARD), dla operacji w ramach środków, o których mowa w art. 171 ust. 3 lit. b) i ust. 4 lit. a) i b) rozporządzenia Komisji (WE) nr 718/2007 (19), kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania 2014–2020 w odniesieniu do płatności:

a)

które mają zostać zrealizowane w okresie od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., jeżeli przydział środków finansowych dla danego środka w ramach odpowiedniego programu przyjętego na mocy rozporządzenia (WE) nr 718/2007 został już wykorzystany;

b)

które mają zostać zrealizowane po dniu 31 grudnia 2016 r.

2.   Wydatki, o których mowa w ust. 1, kwalifikują się do dofinansowania z EFRROW w okresie programowania 2014–2020, z zastrzeżeniem następujących warunków:

a)

takie wydatki zostały przewidziane w programie rozwoju obszarów wiejskich na okres programowania 2014–2020;

b)

zastosowanie ma stawka wkładu EFFROW do odpowiedniego środka na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 określona w załączniku II do niniejszego rozporządzenia;

c)

Chorwacja zapewnia, by odpowiednie operacje przejściowe były wyraźnie określone w jej systemach zarządzania i kontroli.

3.   Wydatki poniesione po 31 grudnia 2013 r. odnoszące się do operacji koniecznych w celu zamknięcia programu IPARD oraz oceny ex post, o której mowa w art. 191 rozporządzenia (WE) nr 718/2007, kwalifikują się do wsparcia z EFFROW w ramach pomocy technicznej programu w okresie programowania 2014–2020, pod warunkiem że program zawiera przepis przewidujący takie wydatki.

Artykuł 18

Ocena ex post

1.   Sprawozdanie dotyczące oceny ex post, o którym mowa w art. 86 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, przedkłada się Komisji do dnia 31 grudnia 2016 r.

2.   Podsumowanie dotyczące ocen ex post, o którym mowa w art. 87 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, zostaje zakończone do dnia 31 grudnia 2017 r.

ROZDZIAŁ IV

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 19

Uchylenie

Rozporządzenie (WE) nr 1974/2006 traci moc.

Nadal stosuje się je do operacji wdrożonych na podstawie programów zatwierdzonych przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1698/2005 przed dniem 1 stycznia 2014 r.

Artykuł 20

Wejście w życie i stosowanie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 marca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).

(3)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Zielona infrastruktura — zwiększanie kapitału naturalnego Europy (COM(2013) 249 final).

(4)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów: Nowa strategia leśna UE na rzecz lasów i sektora leśno-drzewnego (COM(2013) 659 final).

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

(6)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 277 z 21.10.2005, s. 1).

(7)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 z dnia 17 lipca 2006 r. ustanawiające instrument pomocy przedakcesyjnej (IPA) (Dz.U. L 210 z 31.7.2006, s. 82).

(8)  Rozporządzenie (UE) nr 1310/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające niektóre przepisy przejściowe w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie środków i ich rozdziału w odniesieniu do roku 2014, a także i zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 oraz rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, (UE) nr 1306/2013 i (UE) nr 1308/2013 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie ich stosowania w roku 2014 (OJ L 347 z 20.12.2013, s. 865).

(9)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz.U. L 368 z 23.12.2006, s. 15).

(10)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).

(11)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 (Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16).

(12)  Rozporządzenie (UE) nr 251/2014 z dnia 26 lutego 2014 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych aromatyzowanych produktów sektora wina (Dz.U. L 84 z 20.3.2014, s. 14).

(13)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 671).

(14)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1242/2008 z dnia 8 grudnia 2008 r. ustanawiające wspólnotową typologię gospodarstw rolnych (Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 3).

(15)  Dyrektywa Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7).

(16)  Dyrektywa 2009/147/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7).

(17)  Zalecenie Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. w sprawie definicji makro-, małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.U. L 124 z 20.5.2003, s. 36).

(18)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16).

(19)  Rozporządzenie Komisji (WE) nr 718/2007 z dnia 12 czerwca 2007 r. wdrażające rozporządzenie Rady (WE) nr 1085/2006 ustanawiające Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA) (Dz.U. L 170 z 29.6.2007, s. 1).


ZAŁĄCZNIK I

Tabela korelacji między środkami przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 1698/2005 i rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013 lub rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013

Środki na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1698/2005

Kody w okresie programowania 2007–2013

Środki na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

Kody w okresie programowania 2014–2020

art. 20 lit. a) ppkt (i) i art. 21: Szkolenie i informowanie

111

art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

1

art. 20 lit. a) ppkt (ii) i art. 22: Podejmowanie działalności przez młodych rolników

112

art. 19 ust. 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

6

art. 20 lit. a) ppkt (iii) i art. 23: Wcześniejsze emerytury

113

/

/

art. 20 lit. a) ppkt (iv) i art. 24: Korzystanie z usług doradczych

114

art. 15 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

2

art. 20 lit. a) ppkt (v) i art. 25: Tworzenie systemu usług z zakresu zarządzania gospodarstwem, pomocy i doradztwa

115

art. 15 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

2

art. 20 lit. b) ppkt (i) i art. 26: Modernizacja gospodarstw rolnych

121

art. 17 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

4

art. 20 lit. b) ppkt (ii) i art. 27: Podwyższanie wartości gospodarczej lasów

122

art. 21 ust. 1 lit. d) i e) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

8

art. 20 lit. b) ppkt (iii) i art. 28: Zwiększanie wartości dodanej produktów rolnych i leśnych

123

art. 17 ust. 1 lit. b) i art. 21 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

4

8

art. 20 lit. b) ppkt (iv) i art. 29: Współpraca na rzecz rozwoju nowych produktów, procesów i technologii

124

art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

16

art. 20 lit. b) ppkt (v) i art. 30: Infrastruktura związana z rozwojem i dostosowaniem rolnictwa i leśnictwa

125

art. 17 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

4

art. 20 lit. b) ppkt (vi): Działania przywracające i zapobiegawcze

126

art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

5

art. 20 lit. c) ppkt (i) i art. 31: Spełnianie norm

131

/

/

art. 20 lit. c) ppkt (ii) i art. 32: Systemy jakości żywności

132

art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

3

art. 20 lit. c) ppkt (iii) i art. 33: Działania informacyjne i promocyjne dotyczące produktów objętych systemami jakości żywności

133

art. 16 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

3

art. 20 lit. d) ppkt (i) i art. 34: Gospodarstwa rolne niskotowarowe

141

art. 19 ust. 1 lit. a) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

6

art. 20 lit. d) ppkt (ii) i art. 35: Grupy producentów

142

art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

9

art. 36 lit. a) ppkt (i): Płatności z tytułu naturalnych utrudnień na obszarach górskich

211

art. 31 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

13

art. 36 lit. a) ppkt (ii): Płatności z tytułu naturalnych utrudnień dla rolników na obszarach innych niż obszary górskie

212

art. 31 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

13

art. 36 lit. a) ppkt (iii) i art. 38: Płatności dla obszarów Natura 2000 i płatności związane z dyrektywą 2000/60/WE

213

art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

12

art. 36 lit. a) ppkt (iv) i art. 39: Płatności rolnośrodowiskowe

214

art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

10

11

art. 36 lit. a) ppkt (v) i art. 40: Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt

215

art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

14

art. 36 lit. a) ppkt (vi) i art. 41: Inwestycje nieprodukcyjne

216

art. 17 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

4

art. 36 lit. b) ppkt (i) i art. 43: Pierwsze zalesianie gruntów rolnych

221

art. 21 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

8

art. 36 lit. b) ppkt (ii) i art. 44: Pierwsze zakładanie systemów rolnoleśnych na gruntach rolnych

222

art. 21 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

8

art. 36 lit. b) ppkt (iii) i art. 45: Pierwsze zalesianie gruntów nierolnych

223

art. 21 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

8

art. 36 lit. b) ppkt (iv) i art. 46: Płatności dla obszarów Natura 2000

224

art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

12

art. 36 lit. b) ppkt (v) i art. 47: Płatności leśnośrodowiskowe

225

art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

15

art. 36 lit. b) ppkt (vi) i art. 48: Przywrócenie potencjału leśnego oraz wprowadzenie działań zapobiegawczych

226

art. 21 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

8

art. 36 lit. b) ppkt (vii) i art. 49: Inwestycje nieprodukcyjne

227

art. 21 ust. 1 lit. d) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

8

art. 52 lit. a) ppkt (i) i art. 53: Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej

311

art. 19 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

6

art. 52 lit. a) ppkt (ii) i art. 54: Wsparcie dla tworzenia i rozwoju działalności gospodarczej

312

art. 19 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

6

art. 52 lit. a) ppkt (iii) i art. 55: Zachęcanie do prowadzenia działalności związanej z turystyką

313

art. 19 ust. 1 lit. a) ppkt (ii), art. 19 ust. 1 lit. b) oraz art. 20 i 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

6

6

7

16

art. 52 lit. b) ppkt (i) i art. 56: Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej

321

art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

7

art. 52 lit. b) pkt (ii): Odnowa i rozwój wsi

322

art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

7

art. 53 lit. b) ppkt (iii) i art. 57: Zachowanie i poprawa stanu dziedzictwa wsi

323

art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

7

art. 52 lit. c) i art. 58: Szkolenie i informowanie

331

art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

1

art. 52 lit. d) i art. 59: Nabywanie umiejętności, aktywizacja i wdrażanie

341

/

/

art. 63 lit. a): Lokalne strategie rozwoju

41 (411, 412, 413)

art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

19

art. 63 lit. b): Wdrażanie projektów współpracy

421

art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

19

art. 63 lit. c): Funkcjonowanie lokalnej grupy działania, nabywanie umiejętności i aktywizacja

431

art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

19

tytuł IV rozdział II: Pomoc techniczna

511

art. 51–54 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013: Pomoc techniczna i tworzenie sieci

20

art. 19 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013: Roczne płatności dla rolników uczestniczących w systemie dla małych gospodarstw

6

art. 36 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013: Ubezpieczenie upraw, zwierząt i roślin

17

art. 36 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013: Fundusze wspólnego inwestowania dotyczące niekorzystnych zjawisk klimatycznych, chorób zwierząt i roślin, inwazji organizmów szkodliwych i incydentów środowiskowych

17

art. 36 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013: Narzędzie stabilizacji dochodów

17


ZAŁĄCZNIK II

Tabela korelacji między środkami przewidzianymi w rozporządzeniu (WE) nr 718/2007 i rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013 lub rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013

Środki na podstawie rozporządzenia (WE) nr 718/2007

Kody w okresie programowania 2007–2013

Środki na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

Kody w okresie programowania 2014–2020

art. 171 ust. 2 lit. a) i art. 174: Inwestycje w gospodarstwach rolnych, mające na celu restrukturyzację lub modernizację ukierunkowaną na dostosowanie gospodarstw do norm wspólnotowych

101

art. 17 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

4

art. 171 ust. 2 lit. c) i art. 176: Inwestycje w przetwórstwo produktów rolnictwa i rybactwa oraz w obrót takimi produktami, mające na celu restrukturyzację i modernizację ukierunkowaną na dostosowanie danej działalności do norm wspólnotowych

103

art. 17 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

4

art. 171 ust. 3 lit. b) i art. 178: Opracowanie i wdrażanie lokalnych strategii rozwoju obszarów wiejskich

202

art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

19

art. 171 ust. 4 lit. a) i art. 179: Rozwój i poprawa infrastruktury na obszarach wiejskich

301

art. 20 ust. 1 lit. b) i d) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

7

art. 171 ust. 4 lit. b) i art. 180: Różnicowanie i rozwój działalności gospodarczej na obszarach wiejskich

302

art. 19 ust. 1 lit. a) ppkt (ii) i art. 19 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

6

art. 182: Pomoc techniczna

501

art. 51–54 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013: Pomoc techniczna i tworzenie sieci

20


31.7.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 227/18


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 808/2014

z dnia 17 lipca 2014 r.

ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (1), w szczególności jego art. 8 ust. 3, art. 12, art. 14 ust. 6, art. 41, art. 54 ust. 4, art. 66 ust. 5, art. 67, art. 75 ust. 5 i art. 76 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1305/2013 ustanawia ogólne przepisy regulujące wsparcie Unii dla rozwoju obszarów wiejskich, finansowane z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich („EFRROW”), uzupełniając wspólne przepisy w zakresie europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych ustanowione w części drugiej rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (2). W celu zapewnienia sprawnego funkcjonowania i jednolitego stosowania nowych ram prawnych ustanowionych przez te rozporządzenia Komisja została upoważniona do przyjęcia niektórych przepisów w celu wprowadzenia ich w życie.

(2)

Należy ustanowić przepisy dotyczące prezentacji treści programów rozwoju obszarów wiejskich, w oparciu w szczególności o wymogi określone w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Należy także określić, które z tych przepisów dotyczących prezentacji mają również zastosowanie do programów na rzecz wspólnych instrumentów dotyczących gwarancji nieograniczonych co do kwoty i sekurytyzacji zapewniającej ulgę w kapitale regulacyjnym wdrażanych przez Europejski Bank Inwestycyjny („EBI”), o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. Należy również ustanowić przepisy dotyczące treści ram krajowych.

(3)

Należy ustanowić przepisy dotyczące procedur i harmonogramów zatwierdzania ram krajowych.

(4)

Aby usystematyzować zmienianie programów rozwoju obszarów wiejskich, należy ustanowić przepisy dotyczące przedstawiania zmian oraz ich częstotliwości. Należy to uczynić, aby w możliwie jak największym stopniu ograniczyć obciążenia administracyjne, pozostawiając elastyczność co do jasno zdefiniowanych sytuacji kryzysowych i sytuacji szczególnych.

(5)

Należy ustanowić przepisy regulujące zmienianie ram krajowych, w tym harmonogramu, w szczególności w celu ułatwienia zmian w krajowych ramach państw członkowskich posiadających programy regionalne.

(6)

W celu zapewnienia właściwego wykorzystania środków EFRROW należy ustanowić systemy bonów lub systemy równoważne, służące do opłacania kosztów ponoszonych przez uczestników transferu wiedzy i działań informacyjnych, aby zagwarantować, że zwrot kosztów jest wyraźnie powiązany z konkretnym, kwalifikowalnym szkoleniem lub transferem wiedzy świadczonym na rzecz uczestnika.

(7)

Aby zagwarantować, że wybrany został usługodawca oferujący najlepszą relację ceny do jakości, selekcja organów lub podmiotów oferujących usługi doradcze musi odbywać się z zastosowaniem krajowych zasad udzielania zamówień publicznych.

(8)

Jako że płatności ostateczne powinny być przyznawane wyłącznie pod warunkiem prawidłowego wdrożenia planów biznesowych, należy ustalić wspólne parametry takich ocen. Ponadto, aby ułatwić młodym rolnikom, którzy podejmują działalność, dostęp do innych działań w ramach działania dotyczącego rozwoju gospodarstw i działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, należy ustanowić przepisy dotyczące objęcia kilku działań planami biznesowymi, jak również przepisy dotyczące procedury zatwierdzania odnośnych wniosków.

(9)

Państwa członkowskie powinny mieć prawo do obliczania wsparcia na zobowiązania w ramach działań rolno-środowiskowo-klimatycznych, działań związanych z rolnictwem ekologicznym i działań w zakresie dobrostanu zwierząt na podstawie innych jednostek niż jednostki ustanowione w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, ze względu na szczególny charakter tych zobowiązań. Należy ustanowić przepisy dotyczące przestrzegania maksymalnych dozwolonych kwot, wyjątku dotyczącego płatności za dużą jednostkę przeliczeniową i kursów przeliczenia różnych kategorii zwierząt na duże jednostki przeliczeniowe.

(10)

Aby zagwarantować, że obliczanie dodatkowych kosztów i utraconych dochodów w przypadku działań, o których mowa w art. 28–31, art. 33 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jest zorganizowane w sposób przejrzysty i umożliwiający weryfikację, należy ustalić pewne elementy wspólne obliczania, które stosuje się we wszystkich państwach członkowskich.

(11)

W celu uniknięcia nadmiernej kompensacji i wzrostu obciążeń administracyjnych należy ustanowić przepisy dotyczące połączenia niektórych działań.

(12)

Należy ustanowić przepisy dotyczące rozpoczęcia funkcjonowania krajowych sieci obszarów wiejskich, jak również ich struktury, w celu zagwarantowania, że sieci te będą działać skutecznie i w odpowiednim czasie, aby towarzyszyć wdrażaniu programów.

(13)

W celu zapewnienia informacji i reklamy na temat działań w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, korzystających ze wsparcia EFRROW, instytucja zarządzająca ma obowiązek realizować zadania, które należy określić w niniejszym rozporządzeniu. Instytucja zarządzająca powinna usystematyzować wszelkie swoje działania informacyjne i reklamowe w ramach strategii oraz poprzez ustanowienie jednej strony internetowej lub portalu internetowego pogłębiać wiedzę na temat celów polityki rozwoju obszarów wiejskich oraz zwiększać dostępność i przejrzystość informacji o możliwościach finansowania. Należy ustanowić przepis dotyczący obowiązku beneficjentów w zakresie informowania o wsparciu EFRROW przyznanym na ich projekty.

(14)

Aby ułatwić ustanowienie wspólnego systemu monitorowania i ewaluacji, należy określić wspólne elementy tego systemu, w tym wskaźniki oraz plan ewaluacji.

(15)

Należy ustalić główne elementy rocznego sprawozdania z realizacji, o którym mowa w art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, oraz minimalne wymogi dotyczące planu ewaluacji, o którym mowa w art. 56 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

(16)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady wykonania rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do prezentacji programów rozwoju obszarów wiejskich, procedur i harmonogramów zatwierdzania oraz zmieniania programów rozwoju obszarów wiejskich i ram krajowych, treści ram krajowych, działań informacyjnych i reklamowych na potrzeby programów rozwoju obszarów wiejskich, wdrażania niektórych działań dotyczących rozwoju obszarów wiejskich, monitorowania i ewaluacji oraz sprawozdawczości.

Artykuł 2

Treść programów rozwoju obszarów wiejskich i ram krajowych

Prezentacja treści programów rozwoju obszarów wiejskich, o której mowa w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, krajowych programów na rzecz wspólnych instrumentów dotyczących gwarancji nieograniczonych co do kwoty i sekurytyzacji zapewniającej ulgę w kapitale regulacyjnym wdrażanych przez Europejski Bank Inwestycyjny („EBI”), o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, i krajowych ram, o których mowa w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jest ustalana zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Przyjmowanie ram krajowych

Ramy krajowe, o których mowa w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, przyjmuje się zgodnie z przepisami art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

Artykuł 4

Zmiany programów rozwoju obszarów wiejskich

1.   Wnioski dotyczące zmiany programów rozwoju obszarów wiejskich i programów szczegółowych dotyczących tworzenia i działania krajowych sieci obszarów wiejskich zawierają, w szczególności, następujące informacje:

a)

rodzaj zmiany, której dotyczy wniosek;

b)

przyczyny lub problemy z realizacją, które uzasadniają zmianę;

c)

oczekiwane skutki zmiany;

d)

wpływ zmiany na wskaźniki;

e)

powiązania między zmianą a umową partnerską, o której mowa w tytule II rozdział II rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

2.   Zmiany w programie w rodzaju tych, o których mowa w art. 11 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, można zaproponować nie częściej niż trzy razy w ciągu okresu programowania.

Można składać jeden wniosek dotyczący wszystkich innych rodzajów zmian łącznie na rok kalendarzowy i na program, z wyjątkiem roku 2023, w którym możliwe jest złożenie więcej niż jednego wniosku w sprawie zmian dotyczących wyłącznie dostosowania planu finansowania, w tym wszelkich wynikających z tego zmian planu wskaźników.

Akapit pierwszy i drugi nie mają zastosowania:

a)

w przypadku podjęcia środków nadzwyczajnych wynikających z klęsk żywiołowych i katastrof oficjalnie uznanych przez właściwy krajowy organ publiczny; lub

b)

w przypadku gdy zmiana jest konieczna ze względu na zmianę ram prawnych Unii; lub

c)

w wyniku przeglądu wyników, o którym mowa w art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013; lub

d)

w przypadku zmiany planowanego na każdy rok wkładu EFRROW, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit. h) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, wynikającej ze zmiany podziału kwot na poszczególne lata według państw członkowskich, o którym mowa w art. 58 ust. 7 tego rozporządzenia.

3.   Państwa członkowskie przedkładają Komisji swoją ostatnią zmianę programu w rodzaju tych, o których mowa w art. 11 lit. a) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, do dnia 30 września 2020 r.

Zmiany programów innego rodzaju należy przedłożyć Komisji do dnia 30 września 2023 r.

4.   W przypadku, gdy zmiana programu zmienia jakąkolwiek daną, która zawarta jest w tabeli ram krajowych, o których mowa w art. 6 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zatwierdzenie zmiany programu stanowi zatwierdzenie odpowiedniej zmiany tej tabeli.

Artykuł 5

Zmiana ram krajowych

1.   Artykuł 30 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz art. 4 ust. 1 lit. b) i c) niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednio do zmian ram krajowych.

2.   Państwa członkowskie, które zdecydowały się na przedłożenie ram krajowych zawierających tabelę, o której mowa w art. 6 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, mogą przedkładać Komisji zmiany ram krajowych dotyczące tej tabeli, biorąc pod uwagę stopień wdrożenia poszczególnych programów.

3.   Komisja, po zatwierdzeniu zmian, o których mowa w ust. 2, dostosowuje plany finansowe, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. h) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, programów, których to dotyczy, do zmienionej tabeli, pod warunkiem że:

a)

całkowity wkład EFRROW na poziomie programu na cały okres programowania nie ulega zmianie;

b)

całkowita alokacja EFRROW dla danego państwa członkowskiego nie ulega zmianie;

c)

podział wkładu na poszczególne lata programu poprzedzające rok zmiany nie ulega zmianie;

d)

roczna alokacja EFRROW dla danego państwa członkowskiego jest zachowana;

e)

zachowane jest całkowite finansowanie z EFRROW działań dotyczących środowiska i klimatu, określonych w art. 59 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

4.   Z wyjątkiem przypadków środków nadzwyczajnych wynikających z klęsk żywiołowych lub katastrof oficjalnie uznanych przez właściwe publiczne organy krajowe, zmiany w ramach prawnych lub zmiany wynikające z przeglądu wyników, o którym mowa w art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, wnioski dotyczące zmiany ram krajowych, o których mowa w ust. 2, mogą być zgłoszone tylko jeden raz w ciągu roku kalendarzowego przed dniem 1 kwietnia. Na zasadzie odstępstwa od art. 4 ust. 2 akapit drugi zmiany w programach wynikające z takiego przeglądu można realizować w uzupełnieniu pojedynczego wniosku w sprawie zmiany przedłożonego dla tego samego roku.

5.   Akt wykonawczy w sprawie zatwierdzenia zmiany przyjmuje się w stosownym czasie umożliwiającym zmianę odpowiednich zobowiązań budżetowych przed końcem roku, w którym zmiana została przedłożona.

Artykuł 6

Transfer wiedzy i działania informacyjne

1.   Państwa członkowskie mogą przewidzieć możliwość pokrycia wydatków związanych z kosztami podróży, kosztami zakwaterowania oraz dietami dziennymi uczestników transferu wiedzy i działań informacyjnych, o których mowa w art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jak również kosztów związanych z zastąpieniem rolników, za pomocą systemu bonów lub innego systemu o równoważnym skutku.

2.   W odniesieniu do systemów, o których mowa w ust. 1, państwa członkowskie gwarantują:

a)

że okres ważności bonu lub jego ekwiwalentu nie może przekroczyć jednego roku;

b)

że istnieją zasady dotyczące otrzymania bonów lub ich ekwiwalentów, w szczególności, że są one powiązane z konkretnym działaniem;

c)

że określone są szczegółowe warunki, na jakich bony mogą zostać zwrócone usługodawcy świadczącemu szkolenia lub prowadzącemu inne działania z zakresu transferu wiedzy i informacji.

Artykuł 7

Selekcja organów lub podmiotów oferujących usługi doradcze

Zaproszenia do składania ofert, o których mowa w art. 15 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, odbywają się z zastosowaniem unijnych i krajowych zasad udzielania zamówień publicznych. Państwa członkowskie należycie uwzględniają stopień osiągnięcia przez wnioskodawców kwalifikacji, o których mowa w tym artykule.

Artykuł 8

Plany biznesowe

1.   Do celów art. 19 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 państwa członkowskie oceniają postępy planów biznesowych, o których mowa w art. 19 ust. 4 tego rozporządzenia, w przypadku wsparcia na podstawie art. 19 ust. 1 lit. a) ppkt (i) i (ii) tego rozporządzenia pod względem właściwego wdrożenia działań, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 807/2014 (3).

2.   W przypadku wsparcia udzielanego na podstawie art. 19 ust. 1 lit. a) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jeżeli plan biznesowy odnosi się do wykorzystania innych działań dotyczących rozwoju obszarów wiejskich na podstawie tego rozporządzenia, państwa członkowskie mogą postanowić, że zatwierdzenie wniosku o wsparcie daje również dostęp do wsparcia w ramach tych działań. W przypadku gdy państwo członkowskie skorzysta z tej możliwości, zapewnia, że wniosek o udzielenie wsparcia zawiera informacje konieczne do oceny kwalifikowalności w ramach tych działań.

Artykuł 9

Konwersja jednostek

1.   W przypadku gdy zobowiązania w ramach art. 28, 29 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 są wyrażane w jednostkach innych niż te, które są wymienione w załączniku II do tego rozporządzenia, państwa członkowskie mogą obliczać płatności na podstawie tych innych jednostek. W takich przypadkach państwa członkowskie zapewniają przestrzeganie maksymalnych rocznych kwot kwalifikujących się do wsparcia EFRROW określonych w tym załączniku.

2.   Z wyjątkiem płatności za zobowiązania do chowu lokalnych ras zwierząt gospodarskich zagrożonych wyginięciem, o których mowa w art. 28 ust. 10 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, płatności w ramach art. 28, 29 i 34 tego rozporządzenia nie można przyznać na dużą jednostkę przeliczeniową inwentarza.

Współczynniki przeliczeniowe różnych kategorii zwierząt na dużą jednostkę przeliczeniową są określone w załączniku II.

Artykuł 10

Standardowe założenia dotyczące dodatkowych kosztów i utraconych dochodów

1.   Państwa członkowskie mogą ustalić kwotę płatności w odniesieniu do działań lub rodzajów operacji, o których mowa w art. 28–31, art. 33 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, na podstawie standardowych założeń dotyczących dodatkowych kosztów i utraconych dochodów.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, by obliczenia i odpowiadające im płatności, o których mowa w ust. 1:

a)

obejmowały jedynie elementy dające się zweryfikować;

b)

oparte były na danych liczbowych opracowanych na podstawie odpowiedniej wiedzy specjalistycznej;

c)

wyraźnie wskazywały źródło wykorzystanych danych liczbowych;

d)

były zróżnicowane w sposób uwzględniający specyficzne warunki regionalne lub lokalne obszarów i, w stosownych przypadkach, faktyczne użytkowanie gruntów;

e)

nie zawierały elementów związanych z kosztami inwestycji.

Artykuł 11

Połączenie zobowiązań i połączenie działań

1.   Różne zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatyczne na podstawie art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zobowiązania w zakresie rolnictwa ekologicznego na podstawie art. 29 tego rozporządzenia, zobowiązania dotyczące dobrostanu zwierząt na podstawie art. 33 tego rozporządzenia oraz zobowiązania leśno-środowiskowe i klimatyczne na podstawie art. 34 tego rozporządzenia mogą być łączone, pod warunkiem że się uzupełniają i są ze sobą zgodne. Państwa członkowskie dołączają wykaz dozwolonych połączeń do swoich programów rozwoju obszarów wiejskich.

2.   Jeżeli połączone są działania lub różne zobowiązania wynikające z tych samych lub różnych działań, o których mowa w ust. 1, przy określaniu poziomu wsparcia państwo członkowskie uwzględnia konkretne utracone dochody i dodatkowe koszty wynikające z połączenia.

3.   W przypadku gdy operacja wchodzi w zakres dwóch lub więcej działań lub dwóch lub więcej różnych rodzajów operacji, państwa członkowskie mogą przydzielić wydatki na wiodące działanie lub rodzaj operacji. Stosuje się wtedy konkretną stawkę wkładu tego wiodącego działania lub rodzaju operacji.

Artykuł 12

Krajowa sieć obszarów wiejskich

1.   Państwa członkowskie zapewniają ustanowienie i funkcjonowanie krajowej sieci obszarów wiejskich, o której mowa w art. 54 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, oraz rozpoczęcie jej planu działania nie później niż w ciągu 12 miesięcy od daty zatwierdzenia przez Komisję programu rozwoju obszarów wiejskich lub programu szczegółowego w zakresie ustanawiania i funkcjonowania krajowej sieci obszarów wiejskich, tam gdzie ma to zastosowanie.

2.   Struktura konieczna do funkcjonowania krajowej sieci obszarów wiejskich jest ustalana w ramach krajowych lub regionalnych właściwych organów, albo zewnętrznie, poprzez selekcję w drodze procedur przetargowych, bądź też w wyniku połączenia obu tych metod. Struktura ta musi być w stanie wykonać co najmniej działania, o których mowa w art. 54 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

3.   W przypadku gdy państwo członkowskie zdecyduje się na szczegółowy program ustanawiania i funkcjonowania krajowej sieci obszarów wiejskich, program taki zawiera elementy, o których mowa w części 3 załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 13

Informacja i reklama

1.   Instytucja zarządzająca przedstawia strategię informacyjną i reklamową, jak również wszelkie jej zmiany do wiadomości komitetu monitorującego. Strategia jest przedkładana nie później niż sześć miesięcy po przyjęciu programu rozwoju obszarów wiejskich. Instytucja zarządzająca informuje co najmniej raz w roku komitet monitorujący o postępach w realizacji strategii informacyjnej i reklamowej oraz o analizie wyników, jak również o planowanych działaniach informacyjnych i reklamowych, które mają zostać przeprowadzone w następnym roku.

2.   Szczegółowe przepisy dotyczące obowiązków instytucji zarządzającej i beneficjentów, jeśli chodzi o informację i reklamę, określono w załączniku III.

Artykuł 14

System monitorowania i ewaluacji

1.   Wspólny system monitorowania i ewaluacji, o którym mowa w art. 67 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, obejmuje następujące elementy:

a)

logikę interwencji przedstawiającą interakcje między priorytetami, celami szczegółowymi i działaniami;

b)

zestaw wspólnych wskaźników kontekstu, rezultatu i produktu, w tym wskaźników, które będą wykorzystywane do ustanawiania wartości docelowych wskaźników w odniesieniu do celów szczegółowych rozwoju obszarów wiejskich, oraz zestaw określonych wstępnie wskaźników na potrzeby przeglądu wyników;

c)

wspólne pytania ewaluacyjne, określone w załączniku V;

d)

gromadzenie, przechowywanie i przekazywanie danych;

e)

regularna sprawozdawczość na temat działalności w zakresie monitorowania i ewaluacji;

f)

plan ewaluacji;

g)

ewaluację ex ante i ex post oraz wszelkie inne działania ewaluacyjne związane z programem rozwoju obszarów wiejskich, w tym takie, które są wymagane, aby wypełnić podwyższone wymogi dotyczące rocznych sprawozdań z realizacji przedłożonych w latach 2017 i 2019, o których mowa w art. 50 ust. 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 75 ust. 3 i 4 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

h)

wsparcie dla wszystkich podmiotów odpowiedzialnych za monitorowanie i ewaluację umożliwiające im wypełnienie swoich obowiązków.

2.   Wspólny zestaw wskaźników kontekstu, rezultatu i produktu w odniesieniu do polityki rozwoju obszarów wiejskich określono w załączniku IV. Załącznik ten określa również wskaźniki, które mają być stosowane przy ustanawianiu wartości docelowych wskaźników w odniesieniu do celów szczegółowych rozwoju obszarów wiejskich. Do celów ustanawiania ram wykonania celów pośrednich i celów końcowych, o których mowa w pkt 2 załącznika II do rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, państwa członkowskie używają albo wstępnie określonych wskaźników ram wykonania określonych w pkt 5 załącznika IV do niniejszego rozporządzenia, albo uzupełniają lub zastępują te wskaźniki innymi odpowiednimi wskaźnikami produktu określonymi w programie rozwoju obszarów wiejskich.

3.   Dokumenty związane ze wsparciem technicznym, określone w załączniku VI, są częścią systemu monitorowania i ewaluacji.

4.   W odniesieniu do rodzajów operacji, w których potencjalny wkład w cele szczegółowe, o których mowa w art. 5 akapit pierwszy pkt 2 lit. a), art. 5, akapit pierwszy pkt 5 lit. a)–d), oraz art. 5 akapit pierwszy pkt 6 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jest wskazany w tabeli, o której mowa w pkt 11 lit. c) część 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia, elektroniczny zapis operacji, o których mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, musi zawierać oznakowanie(-a) identyfikujące te przypadki, w których operacja posiada element składowy przyczyniający się do realizacji jednego lub więcej tych celów szczegółowych.

Artykuł 15

Roczne sprawozdanie z realizacji

Prezentację rocznego sprawozdania z realizacji, o którym mowa w art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, określono w załączniku VII do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 16

Plan ewaluacji

Minimalne wymogi dotyczące planu ewaluacji, o którym mowa w art. 56 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, określono w pkt 9 część 1 załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 17

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 lipca 2014 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 487.

(2)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 320).

(3)  Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 807/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz wprowadzające przepisy przejściowe (zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego).


ZAŁĄCZNIK I

CZĘŚĆ 1

Prezentacja treści programów rozwoju obszarów wiejskich

1.   Nazwa programu rozwoju obszarów wiejskich (PROW)

2.   Państwo członkowskie lub region administracyjny

a)

Obszar geograficzny objęty programem.

b)

Klasyfikacja regionu.

3.   Ewaluacja ex ante

Nie dotyczy programów krajowych na rzecz wspólnych instrumentów wdrażanych przez EBI, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

a)

Opis procesu, ze wskazaniem harmonogramu głównych wydarzeń i sprawozdań śródokresowych dotyczących kluczowych etapów realizacji programu rozwoju obszarów wiejskich.

b)

Tabela o ustalonej strukturze zawierająca zalecenia wynikające z ewaluacji ex ante oraz wskazanie, jak zostały one zrealizowane.

c)

Pełne sprawozdanie z ewaluacji ex ante (wraz z wymogami dotyczącymi strategicznej oceny oddziaływania na środowisko) należy załączyć do programu rozwoju obszarów wiejskich.

4.   Analiza mocnych i słabych stron oraz szans i zagrożeń („analiza SWOT”) i określenie potrzeb

Nie dotyczy programów krajowych na rzecz wspólnych instrumentów wdrażanych przez EBI, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

a)

Analiza SWOT zawierająca następujące sekcje:

(i)

szeroko zakrojony ogólny opis obecnej sytuacji obszaru objętego programem, w oparciu o wspólne i specyficzne dla programu wskaźniki kontekstu oraz jakościowe aktualne informacje;

(ii)

mocne strony zidentyfikowane na obszarze objętym programem;

(iii)

słabe strony zidentyfikowane na obszarze objętym programem;

(iv)

szanse zidentyfikowane na obszarze objętym programem;

(v)

zagrożenia zidentyfikowane na obszarze objętym programem;

(vi)

tabela o ustalonej strukturze zawierająca dane dotyczące wspólnych wskaźników i dane dotyczące specyficznych dla danego programu wskaźników kontekstu.

b)

Ocena potrzeb, w oparciu o dane uzyskane w wyniku analizy SWOT, dla każdego unijnego priorytetu w zakresie rozwoju obszarów wiejskich (zwanego dalej „priorytetem”) i celu szczegółowego oraz celów przekrojowych (środowisko, w tym szczególne potrzeby obszarów Natura 2000 zgodnie z priorytetowymi ramami działania (1), zmiana klimatu, łagodzenie zmiany klimatu i przystosowanie się do niej, innowacja).

5.   Opis strategii

a)

Uzasadnienie wybranych potrzeb, które zostaną uwzględnione w programie rozwoju obszarów wiejskich, oraz wyboru celów, priorytetów i celów szczegółowych w oparciu o dane uzyskane z analizy SWOT oraz oceny potrzeb. W stosownych przypadkach, uzasadnienie podprogramów tematycznych zawartych w programie. Uzasadnienie wykazuje w szczególności, że spełnione zostały wymogi, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. c) ppkt (i) i (iv) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

b)

Połączenie i uzasadnienie działań na rzecz rozwoju obszarów wiejskich dla każdego z celów szczegółowych, w tym uzasadnienie alokacji finansowych na środki i adekwatność zasobów finansowych z wyznaczonymi celami, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Połączenie działań w ramach logiki interwencji musi opierać się na danych uzyskanych z analizy SWOT oraz uzasadnieniu potrzeb i priorytetów, o których mowa w lit. a).

c)

Opis tego, w jaki sposób zostaną uwzględnione cele przekrojowe, w tym szczegółowe wymogi, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. c) ppkt (v) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

d)

Tabela podsumowująca logikę interwencji wskazująca priorytety oraz cele szczegółowe wybrane na potrzeby programu rozwoju obszarów wiejskich, cele ujęte ilościowo oraz połączenie działań, które zostaną wykorzystane do ich osiągnięcia, w tym planowane wydatki. Tabela podsumowująca jest automatycznie generowana na podstawie informacji dostarczonych w pkt 5 lit. b) i pkt 11, przy użyciu właściwości elektronicznego systemu wymiany danych („SFC 2014”), o którym mowa w art. 4 lit. a) i b), rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 184/2014. (2)

e)

Opis funkcji doradczej służącej zapewnieniu odpowiedniego doradztwa i wsparcia w zakresie wymogów prawnych i działań związanych z innowacjami, aby wykazać podjęcie środków zgodnie z wymogami art. 8 ust. 1 lit. c) ppkt (vi) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

6.   Ocena uwarunkowania ex ante zawierająca następujące tabele o ustalonej strukturze:

a)

Informacja dotycząca oceny stosowania uwarunkowań ex ante.

b)

Dla każdego stosowanego uwarunkowania ex ante, ogólnego i związanego z priorytetem, w jednej tabeli:

(i)

ocena spełnienia go; i

(ii)

wykaz priorytetów/celów szczegółowych oraz środków, do których ma zastosowanie uwarunkowanie. Orientacyjny wykaz priorytetów/celów szczegółowych i działań mających szczególne znaczenie dla każdego uwarunkowania ex ante jest wyszczególniony w części 4;

(iii)

wykaz istotnych kryteriów, a także ocena ich spełnienia;

(iv)

odniesienia do strategii, aktów prawnych lub innych odpowiednich dokumentów, w tym odniesienia do odpowiednich sekcji, artykułów dokumentujących spełnienie danego kryterium.

c)

Dwie oddzielne tabele – jedna dla mających zastosowanie ogólne uwarunkowań ex ante i jedna dla mających zastosowanie związanych z priorytetem uwarunkowań ex ante, które są całkowicie niespełnione lub częściowo spełnione, przy czym każda z tabel dostarcza następujące informacje:

(i)

określenie kryteriów, które nie zostały spełnione;

(ii)

działania, które mają zostać podjęte w celu spełnienia każdego z tych kryteriów;

(iii)

terminy wykonania tych działań; oraz

(iv)

organy odpowiedzialne za wykonanie.

7.   Opis ram wykonania

Nie dotyczy programów krajowych na rzecz wspólnych instrumentów wdrażanych przez EBI, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

a)

W stosownych przypadkach informacje na temat wyboru wskaźników, o których mowa w art. 14 ust. 2, celów pośrednich, kluczowych etapów realizacji, jak również przydziału rezerwy wykonania. Ustalanie wartości docelowych jest uzasadnione w ramach strategii, zgodnie z pkt 5 lit. a).

b)

Tabela przedstawiająca, w odniesieniu do każdego priorytetu, przydział rezerwy wykonania, i w odniesieniu do każdego wskaźnika:

(i)

cele końcowe na rok 2023. Cele nie uwzględniają dodatkowego finansowania krajowego, o którym mowa w pkt 12, ani pomocy państwa w formie dodatkowego finansowania krajowego, o którym mowa w pkt 13;

(ii)

cele pośrednie na 2018 r. w oparciu o cele końcowe.

W przypadku gdy łączna kwota EFRROW przydzielona na rezerwę wykonania różni się od proporcjonalnego podziału (3) całkowitej krajowej rezerwy wykonania ze środków EFRROW w ramach umowy o partnerstwie w odniesieniu do wszystkich programów krajowych i regionalnych, z wyjątkiem krajowych programów na rzecz wspólnych instrumentów realizowanych przez EBI, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, oraz specjalnych programów na rzecz utworzenia i funkcjonowania krajowej sieci obszarów wiejskich, o której mowa w art. 54 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 — uzasadnienie kwoty przydziału rezerwy wykonania.

8.   Opis wybranych działań

1.

Opis ogólnych warunków mających zastosowanie do więcej niż jednego działania, w tym, w stosownych przypadkach, definicja obszarów wiejskich, poziomy bazowe, zasada wzajemnej zgodności, planowane wykorzystanie instrumentów finansowych, planowane wykorzystanie zaliczek oraz wspólne przepisy dotyczące inwestycji, w tym przepisy art. 45 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

W stosownych przypadkach do programu rozwoju obszarów wiejskich dołącza się wykaz dozwolonych połączeń zobowiązań, o których mowa w art. 11 ust. 1.

2.

Opis działania, w tym:

a)

podstawa prawna;

b)

ogólny opis działania, w tym dotyczącej go logiki interwencji i wkładu na rzecz celów szczegółowych i celów przekrojowych;

c)

zakres, poziom wsparcia, kwalifikowalni beneficjenci oraz, w odpowiednich przypadkach, metoda obliczania kwoty lub stawki wsparcia w podziale na poddziałania lub rodzaj operacji tam, gdzie jest to konieczne, Dla każdego rodzaju operacji — specyfikacja kosztów kwalifikowalnych, warunki kwalifikowalności, stosowane kwoty i stawki wsparcia oraz zasady dotyczące ustalania kryteriów wyboru;

d)

opis weryfikowalności i możliwości skontrolowania działań lub rodzajów operacji:

(i)

ryzyko w realizacji działań lub rodzajów operacji;

(ii)

działania łagodzące;

(iii)

ogólna ocena działań lub rodzaju operacji;

W przypadku działania przewidzianego w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, opis zawiera tabelę ilustrującą związek pomiędzy zobowiązaniami rolno-środowiskowo-klimatycznymi a metodami ich weryfikacji i kontroli;

e)

następujący opis szczególny dla każdego działania lub rodzaju operacji:

1.   Transfer wiedzy i działalność informacyjna (art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Określenie odpowiednich zdolności podmiotów świadczących usługi w zakresie transferu wiedzy do realizowania swoich zadań w postaci wykwalifikowanego personelu odbywającego regularne szkolenia,

określenie czasu trwania i treści programów wymiany i wizyt w gospodarstwach i lasach, o których mowa w art. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 807/2014.

2.   Usługi doradcze, usługi z zakresu zarządzania gospodarstwem i usługi z zakresu zastępstw (art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Ogólne zasady służące zapewnieniu odpowiednich zasobów w postaci regularnie szkolonego i wykwalifikowanego personelu oraz doświadczenia w zakresie doradztwa i wiarygodność w odniesieniu do dziedzin, których dotyczą świadczone przez nich usługi doradcze; Identyfikacja elementów, które zostaną objęte doradztwem.

3.   Systemy jakości produktów rolnych i środków spożywczych (art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Wskazanie kwalifikowalnych systemów jakości, w tym systemów certyfikacji gospodarstw w odniesieniu do produktów rolnych, bawełny lub środków spożywczych uznanych na szczeblu krajowym oraz potwierdzenie, że systemy te spełniają kryteria ustanowione w art. 16 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013,

wskazanie kwalifikowalnych dobrowolnych systemów certyfikacji produktów rolnych uznanych przez państwa członkowskie za zgodne z wytycznymi Unii dotyczącymi najlepszych praktyk.

4.   Inwestycje w środki trwałe (art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Definicja inwestycji nieprodukcyjnych,

definicja inwestycji zbiorowych,

definicja projektów zintegrowanych,

definicja i identyfikacja kwalifikujących się obszarów Natura 2000 i innych kwalifikujących się obszarów o wysokiej wartości przyrodniczej,

opis ukierunkowania wsparcia dla gospodarstw, zgodnie z analizą SWOT przeprowadzoną w odniesieniu do priorytetów, o których mowa w art. 5 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013,

wykaz nowych wymogów nałożonych przez prawodawstwo Unii, w ramach przestrzegania których można otrzymać wsparcie na podstawie art. 17 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013,

w stosownych przypadkach, minimalne normy dotyczące efektywności energetycznej, o których mowa w art. 13 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 807/2014,

w stosownych przypadkach, definicja progów, o których mowa w art. 13 lit. e) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 807/2014.

5.   Rozwój gospodarstw i działalności gospodarczej (art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Definicja małych gospodarstw, o których mowa w art. 19 ust. 1 lit. a) ppkt (iii) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013,

określenie górnych i dolnych progów, o których mowa w art. 19 ust. 4 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1305/2013,

szczególne warunki wsparcia dla młodych rolników, jeżeli nie rozpoczynają oni działalności w gospodarstwie rolnym jako jedyni kierujący tym gospodarstwem rolnym, zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia (UE) 807/2014,

informacja o stosowaniu okresu karencji, o którym mowa w art. 2 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 807/2014.

streszczenie wymogów planu biznesowego,

wykorzystanie możliwości połączenia różnych działań w ramach planu biznesowego, dzięki czemu młody rolnik uzyskuje dostęp do tych działań,

obszary dywersyfikacji objęte wsparciem.

6.   Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich (art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Definicja małej infrastruktury, w tym infrastruktury turystycznej na małą skalę, o których mowa w art. 20 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013,

w stosownych przypadkach, szczególne odstępstwo umożliwiające wsparcie infrastruktury o większej skali w zakresie inwestycji w sieci szerokopasmowe i energię odnawialną,

minimalne normy dotyczące efektywności energetycznej, o których mowa w art. 13 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 807/2014,

określenie progów, o których mowa w art. 13 lit. e) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 807/2014.

7.   Inwestycje w rozwój obszarów leśnych i poprawę żywotności lasów (art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Definicja i uzasadnienie wielkości gospodarstwa, powyżej której wsparcie jest uzależnione od przedłożenia planu urządzenia lasu lub równoważnego instrumentu zgodnego ze zrównoważoną gospodarką leśną,

definicja „równoważnego instrumentu”.

Zalesianie i tworzenie terenów zalesionych

Identyfikacja gatunków, obszarów i metod, które mają być stosowane, w celu uniknięcia nieodpowiedniego zalesiania, o których mowa w art. 6 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 807/2014, włączając opis warunków środowiskowych i klimatycznych obszarów, na których zalesianie jest przewidziane zgodnie z art. 6 lit. b) tego rozporządzenia,

określenie minimalnych wymogów w zakresie ochrony środowiska, o których mowa w art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 807/2014.

Zakładanie systemów rolno-leśnych

Określenie minimalnej i maksymalnej liczby drzew, które mają być zasadzone oraz utrzymane po osiągnięciu dojrzałości, w podziale na hektar i gatunki leśne, które mają być używane, o których mowa w art. 23 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013,

wskazanie oczekiwanych korzyści dla środowiska wynikających z systemów wsparcia.

Zapobieganie zniszczeniom lasów wskutek pożarów lasów, klęsk żywiołowych i katastrof oraz odtwarzanie lasów

W stosownych przypadkach – wykaz gatunków organizmów szkodliwych dla roślin, które to gatunki mogą spowodować klęskę,

identyfikacja obszarów sklasyfikowanych jako obszary leśne średniego do wysokiego ryzyka występowania pożarów lasów, zgodnie ze stosownym planem ochrony lasów,

w przypadku działań zapobiegawczych związanych ze szkodnikami i chorobami, opis wystąpienia danej klęski, poparty dowodami naukowymi, w tym, w stosownych przypadkach, zalecenia dotyczące zwalczania szkodników i chorób opracowane przez organizacje naukowe.

Inwestycje zwiększające odporność ekosystemów leśnych i ich wartość dla środowiska

Określenie rodzajów inwestycji kwalifikujących się do objęcia pomocą, oraz ich oczekiwane skutki dla środowiska lub z punktu widzenia użyteczności publicznej.

8.   Tworzenie grup i organizacji producentów (art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Opis oficjalnej procedury uznawania grup i organizacji.

9.   Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne (art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Zidentyfikowanie i zdefiniowanie istotnych elementów bazowych, w tym istotne obowiązkowe normy ustanowione zgodnie z tytułem VI rozdział I rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 (4), odpowiednie kryteria i działania minimalne ustanowione zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (5), odpowiednie minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin oraz inne odpowiednie obowiązkowe wymogi ustanowione na mocy prawa krajowego,

minimalne wymogi w odniesieniu do nawozów muszą uwzględniać między innymi Kodeksy Dobrych Praktyk Rolniczych wprowadzone na mocy dyrektywy Rady 91/676/EWG (6) dla gospodarstw leżących poza obszarami szczególnie narażonymi na azotany i wymogi dotyczące zanieczyszczenia fosforem; minimalne wymogi w odniesieniu do środków ochrony roślin muszą uwzględniać między innymi ogólne zasady integrowanej ochrony roślin wprowadzone dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE (7), wymóg posiadania pozwolenia dotyczącego stosowania produktów oraz wymóg dotyczący obowiązku przeszkolenia, wymóg dotyczący bezpiecznego przechowywania, wymóg kontroli sprzętu do stosowania produktów oraz zasad stosowania pestycydów w pobliżu wód i innych wrażliwych obszarów, ustanowiony przez prawodawstwo krajowe,

tabela ilustrująca zależność między zobowiązaniami rolno-środowiskowo-klimatycznymi oraz odpowiednimi, zwykłymi praktykami rolniczymi i odpowiednimi elementami poziomu odniesienia (elementy bazowe), tj. normami dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, podstawowymi wymogami w zakresie zarządzania, minimalnymi wymogami w odniesieniu do nawozów i pestycydów, innymi odpowiednimi krajowymi/regionalnymi wymogami oraz minimalnymi działaniami.

wykaz lokalnych ras zwierząt gospodarskich zagrożonych wyginięciem oraz genetycznych zasobów roślinnych zagrożonych erozją genetyczną,

opis metody oraz założeń i parametrów agronomicznych, w tym opis wymogów minimalnych określonych w art. 28 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, które są istotne dla każdego rodzaju zobowiązania wykorzystanego jako punkt odniesienia przy obliczeniach uzasadniających koszty dodatkowe, dochody utracone w wyniku podjętego zobowiązania, poziom kosztów transakcyjnych; w stosownych przypadkach metoda ta uwzględnia pomoc przydzieloną na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, w tym płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska, w celu uniknięcia podwójnego finansowania; w stosownych przypadkach metoda konwersji zastosowana przy innych jednostkach zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia.

10.   Rolnictwo ekologiczne (art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Zidentyfikowanie i zdefiniowanie istotnych elementów bazowych, w tym istotne obowiązkowe normy ustanowione zgodnie z tytułem VI rozdział I rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, odpowiednie kryteria i działania minimalne ustanowione zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, odpowiednie minimalne wymogi dotyczące stosowania nawozów i środków ochrony roślin oraz inne odpowiednie obowiązkowe wymogi ustanowione na mocy prawa krajowego,

opis metody oraz założeń i parametrów agronomicznych, w tym opis wymogów minimalnych określonych w art. 29 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, które są istotne dla każdego rodzaju zobowiązania wykorzystanego jako punkt odniesienia przy obliczeniach uzasadniających koszty dodatkowe, dochody utracone w wyniku podjętego zobowiązania, poziom kosztów transakcyjnych; w stosownych przypadkach metoda ta uwzględnia pomoc przydzieloną na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, w tym płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska, w celu uniknięcia podwójnego finansowania; w stosownych przypadkach metoda konwersji zastosowana przy innych jednostkach zgodnie z art. 9 niniejszego rozporządzenia.

11.   Płatności dla obszarów Natura 2000 i płatności związane z ramową dyrektywą wodną (art. 30 rozporządzenie (UE) nr 1305/2013)

W odniesieniu do obszarów Natura 2000 — obszary wyznaczone do wdrożenia dyrektywy Rady 92/43/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE (8) oraz obowiązki rolników wynikające z odpowiednich krajowych lub regionalnych przepisów w zakresie zarządzania,

w przypadku wyboru innych wyznaczonych obszarów ochrony środowiska, na których mają zastosowanie ograniczenia środowiskowe do objęcia wsparciem w ramach tego działania, — specyfikacja obszarów oraz wkład do wdrażania art. 10 dyrektywy 92/43/EWG,

w odniesieniu do płatności związanych z ramową dyrektywą wodną: określenie zasadniczych zmian dotyczących rodzaju użytkowania gruntów oraz opis związków z programami działań przewidzianych w planach gospodarowania wodami w dorzeczu, o których mowa w art. 13 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9) („dyrektywy wodnej”),

zidentyfikowanie i zdefiniowanie istotnych elementów bazowych; w odniesieniu do płatności dotyczących obszarów Natura 2000 musi to uwzględniać warunek dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, o której mowa w art. 94 i załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, oraz odpowiednie kryteria i działania minimalne określone w art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013; w odniesieniu do płatności związanych z ramową dyrektywą wodną musi to uwzględniać obowiązkowe normy ustanowione zgodnie z tytułem VI rozdział I rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 oraz odpowiednie kryteria i działania minimalne ustanowione zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013,

wskazanie związku między wdrożeniem środka a priorytetowymi ramami działania (art. 8 ust. 4 dyrektywy 92/43/EWG),

określenie ograniczeń/niedogodności, na podstawie których płatności mogą zostać przyznane, oraz wskazanie obowiązkowych praktyk,

opis metody oraz założeń i parametrów agronomicznych, w tym opis wymogów minimalnych określonych w art. 30 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do dyrektyw 92/43/EWG i 2009/147/WE oraz w art. 30 ust. 4 tego rozporządzenia w odniesieniu do dyrektywy wodnej, wykorzystanych jako punkt odniesienia przy obliczeniach uzasadniających koszty dodatkowe, dochody utracone wynikające z niedogodności istniejących na przedmiotowych obszarach, związanych z wdrożeniem dyrektyw 92/43/EWG i 2009/147/WE oraz dyrektywy wodnej; w stosownych przypadkach metoda ta uwzględnia płatność z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska, przyznaną zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013, w celu wykluczenia podwójnego finansowania.

12.   Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami (art. 31 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Określenie progu powierzchni gruntów w gospodarstwie rolnym, na podstawie którego państwo członkowskie stosuje zasadę degresywności płatności,

Wyznaczenie obszarów z ograniczeniami naturalnymi i innymi szczególnymi ograniczeniami

opis lokalnych jednostek stosowanych w celu wyznaczenia obszarów,

opis zastosowania metody, w tym kryteria, o których mowa w art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w odniesieniu do wyznaczenia trzech kategorii obszarów, o których mowa we wspomnianym artykule, w tym opis i wyniki zastosowania procedury zawężania wyboru do obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, innych niż obszary górskie.

13.   Dobrostan zwierząt (art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Określenie i zidentyfikowanie krajowych i unijnych wymogów odpowiadających obowiązkowym normom ustanowionym zgodnie z tytułem VI rozdział I rozporządzenia (UE) nr 1306/2013,

opis metody oraz założeń i parametrów agrotechnicznych/zootechnicznych, w tym opis wymogów wyjściowych określonych w art. 33 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, które są istotne dla każdego rodzaju zobowiązania, wykorzystanych jako punkt odniesienia przy obliczeniach uzasadniających dodatkowe koszty i utracone dochody wynikające z podjętego zobowiązania.

14.   Usługi leśno-środowiskowe i klimatyczne oraz ochrona lasów (art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Definicja i uzasadnienie wielkości gospodarstwa, powyżej której wsparcie jest uzależnione od przedłożenia planu urządzenia lasu lub równoważnego instrumentu,

definicja „równoważnego instrumentu”,

zidentyfikowanie odpowiednich obowiązkowych wymogów ustanowionych w krajowej ustawie dotyczącej leśnictwa lub w innym właściwym ustawodawstwie krajowym,

opis metody oraz założeń i parametrów agrotechnicznych/zootechnicznych, w tym opis wymogów wyjściowych określonych w art. 34 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, które są istotne dla każdego rodzaju zobowiązania, wykorzystanych jako punkt odniesienia przy obliczeniach uzasadniających dodatkowe koszty i utracone dochody wynikające z podjętego zobowiązania.

15.   Współpraca (art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Specyfikacja cech projektów pilotażowych, klastrów, sieci, krótkich łańcuchów dostaw i rynków lokalnych.

16.   Zarządzanie ryzykiem (art. 36, 37 i 38 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Opis mechanizmów mających na celu zapewnienie niewystępowania nadmiernej rekompensaty.

Ubezpieczenie upraw, zwierząt i roślin

Opis warunków, jakie muszą spełnić umowy ubezpieczeniowe, aby kwalifikować się do wsparcia, i które obejmują co najmniej:

a)

konkretne rodzaje ryzyka objęte ubezpieczeniem;

b)

konkretne straty gospodarcze objęte ochroną ubezpieczeniową;

zasady stosowane w celu obliczenia procentu średniej produkcji zwierzęcej danego rolnika, która uległa zniszczeniu.

Fundusze wspólnego inwestowania dotyczące niekorzystnych zjawisk klimatycznych, chorób zwierząt i roślin, inwazji szkodników i incydentów środowiskowych

Zasady finansowania, tworzenia funduszy wspólnego inwestowania i zarządzania nimi, w tym w szczególności:

a)

wykaz niekorzystnych zjawisk klimatycznych, chorób zwierząt lub roślin, inwazji szkodników lub incydentów środowiskowych, które mogą skutkować wypłaceniem rekompensaty na rzecz rolników, w tym, we właściwych przypadkach, ich zakres geograficzny;

b)

kryteria oceny, czy dane wydarzenie skutkuje wypłatą rekompensaty na rzecz rolników;

c)

metody obliczenia kosztów dodatkowych, które stanowią straty gospodarcze;

d)

obliczenie kosztów administracyjnych;

e)

metoda stosowana w celu obliczenia procentu średniej produkcji zwierzęcej danego rolnika, która uległa zniszczeniu;

f)

wszelkie ograniczenia kosztów kwalifikujących się do wkładu finansowego;

jeżeli źródłem rekompensaty finansowej wypłacanej przez fundusz wspólnego inwestowania jest pożyczka komercyjna — minimalny i maksymalny czas trwania pożyczki komercyjnej.

Narzędzie stabilizacji dochodów

Zasady finansowania, tworzenia funduszy wspólnego inwestowania i zarządzania nimi, zasady przyznawania rolnikom rekompensat, w tym w szczególności:

a)

obliczenie kosztów administracyjnych;

b)

zasady stosowane w celu obliczenia poziomu spadku dochodów;

c)

wszelkie ograniczenia kosztów kwalifikujących się do wkładu finansowego;

jeżeli źródłem rekompensaty finansowej wypłacanej przez fundusz wspólnego inwestowania jest pożyczka komercyjna — minimalny i maksymalny czas trwania pożyczki komercyjnej.

17.   Strategia rozwoju rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (LEADER) (art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, art. 43 i 44 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Opis obowiązkowych elementów rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, z których składa się działanie LEADER: wsparcie przygotowawcze, wykonanie operacji w ramach tej strategii, przygotowanie i wdrożenie współpracy lokalnej grupy działania, koszty bieżące i koszty animowania, o których mowa w art. 35 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013,

opis wykorzystania pakietu startowego LEADER, o którym mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jako szczególnego rodzaju wsparcia przygotowawczego, jeżeli ma to zastosowanie,

opis systemu ciągłego naboru wniosków w sprawie projektów współpracy LEADER, o którym mowa w art. 44 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013,

procedura i harmonogram wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność,

uzasadnienie wyboru obszarów geograficznych ze względu na wdrażanie strategii rozwoju lokalnego, na których liczba ludności wykracza poza limity ustanowione w art. 33 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013,

koordynacja z innymi europejskimi funduszami strukturalnymi i inwestycyjnymi (zwanymi dalej „funduszami ESI”) w odniesieniu do rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, w tym możliwe rozwiązania stosowane przy korzystaniu z opcji funduszu wiodącego, oraz wszelkie globalne komplementarności między funduszami ESI w finansowaniu wsparcia przygotowawczego,

możliwość (lub jej brak) wypłaty zaliczek,

określenie zadań instytucji zarządzającej, agencji płatniczej oraz lokalnej grupy działania w ramach programu LEADER, w szczególności jeśli chodzi o niedyskryminującą i przejrzystą procedurę oraz kryteria wyboru operacji, o których mowa w art. 34 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013,

opis przewidzianych mechanizmów koordynacji i zapewnienie komplementarności z operacjami wspieranymi w ramach innych działań w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, w szczególności w odniesieniu do:

inwestycji w działalność pozarolniczą oraz pomoc na rozpoczęcie działalności gospodarczej na podstawie art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013,

inwestycji na podstawie art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, oraz

współpracy na podstawie art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w szczególności realizacji strategii rozwoju regionalnego za pomocą partnerstw publiczno-prywatnych.

9.   Plan ewaluacji zawierający następujące sekcje:

Nie dotyczy programów krajowych na rzecz wspólnych instrumentów wdrażanych przez EBI, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

1.   Cele i założenia

Oświadczenie dotyczące celów i założeń planu ewaluacji, sporządzone w celu zapewnienia podjęcia wystarczających i odpowiednich działań w ramach ewaluacji, w szczególności w celu przekazania informacji niezbędnych do sterowania programem, na potrzeby rocznych sprawozdań z realizacji przedłożonych w 2017 r. i 2019 r. oraz na potrzeby ewaluacji ex post, a także aby zapewnić dostępność danych na potrzeby ewaluacji programów rozwoju obszarów wiejskich.

2.   Zarządzanie i koordynacja

Krótki opis warunków monitorowania i ewaluacji na potrzeby programu rozwoju obszarów wiejskich, ze wskazaniem najważniejszych zaangażowanych podmiotów oraz ich obowiązków. Wyjaśnienie, w jaki sposób działania w ramach ewaluacji są związane z wdrażaniem PROW pod względem treści i terminów.

3.   Tematy i działania w ramach ewaluacji

Indykatywny opis spodziewanych tematów i działań w ramach ewaluacji, w tym, ale nie wyłącznie, spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013 i w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013. Obejmuje on:

a)

działania niezbędne do oceny, jaki wkład każdy priorytet unijny w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, o którym mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, wnosi w osiągnięcie celów w zakresie rozwoju obszarów wiejskich określonych w art. 4 wspomnianego rozporządzenia, ocena wartości wskaźnika rezultatu i oddziaływania, analiza efektów netto, kwestie tematyczne, w tym podprogramy, zagadnienia przekrojowe, krajowa sieć obszarów wiejskich, wkład strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność;

b)

planowane wsparcie dla ewaluacji na poziomie lokalnych grup działania;

c)

elementy specyficzne dla programu, takie jak nakład pracy niezbędny do opracowania metody lub zajęcia się konkretnymi obszarami polityki.

4.   Dane i informacje

Krótki opis systemu do rejestrowania, przechowywania i przekazywania informacji statystycznych na temat wdrażania programu rozwoju obszarów wiejskich i zarządzania tymi informacjami oraz dostarczania danych dotyczących monitorowania na potrzeby ewaluacji. Wskazanie źródeł danych, które zostaną wykorzystane, luk w danych, potencjalnych problemów o charakterze instytucjonalnym związanych z dostarczaniem danych, a także proponowanych rozwiązań. W niniejszej sekcji wykazuje się, że odpowiednie systemy zarządzania danymi zaczną funkcjonować we właściwym czasie.

5.   Ramy czasowe

Główne cele pośrednie w okresie programowania oraz szacunkowe określenie ram czasowych niezbędnych do zapewnienia, by wyniki były dostępne w odpowiednim terminie.

6.   Komunikacja

Opis sposobu rozpowszechniania wniosków z ewaluacji wśród odbiorców docelowych, wraz z opisem ustanowionych mechanizmów podejmowania działań następczych dotyczących wykorzystania wniosków z ewaluacji.

7.   Zasoby

Opis niezbędnych i przewidywanych zasobów służących realizacji planu ewaluacji, wraz ze wskazaniem zdolności administracyjnych, danych, środków finansowych oraz potrzeb w zakresie IT. Opis przewidywanych działań w dziedzinie budowania potencjału mających na celu umożliwienie pełnej realizacji planu ewaluacji.

10.   Plan finansowania, składający się z oddzielnych tabel o ustalonej strukturze, określający:

a)   roczny wkład EFRROW

(i)

dla wszystkich rodzajów regionów, o których mowa w art. 59 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

(ii)

dla kwot, o których mowa w art. 59 ust. 4 lit. f) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, oraz środków przeniesionych do EFRROW, o których mowa w art. 58 ust. 6 tego rozporządzenia;

(iii)

dla środków przeznaczonych na rezerwę wykonania zgodnie z art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;

b)   pojedynczą stawkę wkładu EFRROW dla wszystkich działań w podziale na rodzaj regionu, o której mowa w art. 59 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

c)   podział na poszczególne działania lub rodzaj operacji wraz z określonym udziałem wkładu EFRROW:

(i)

całkowity wkład Unii, stawka wkładu EFRROW i orientacyjny podział całkowitego wkładu Unii w podziale na cele szczegółowe (10);

(ii)

w odniesieniu do działań, o których mowa w art. 17 i art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 — całkowity wkład Unii zarezerwowany dla operacji, o których mowa w art. 59 ust. 6 tego rozporządzenia;

(iii)

w odniesieniu do pomocy technicznej — całkowity wkład Unii i stawka wkładu EFRROW zastosowana zgodnie z art. 51 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

(iv)

w odniesieniu do wydatków związanych z zobowiązaniami prawnymi na rzecz beneficjentów poniesionymi w ramach działań określonych w rozporządzeniu (WE) nr 1698/2005, które nie mają odpowiednika w okresie programowania 2014–2020 – całkowity wkład Unii i stawka wkładu EFRROW.

W przypadku gdy działanie lub rodzaju operacji z określoną stawką wkładu EFRROW przyczynia się do instrumentów finansowych, o których mowa w art. 38 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, tabela przedstawia oddzielnie stawki wkładu na rzecz instrumentów finansowych i innych operacji oraz orientacyjną kwotę z EFRROW odpowiadającą planowanemu wkładowi na rzecz danego instrumentu finansowego.

W odniesieniu do działania, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, wkład EFRROW zarezerwowany na operacje wchodzące w zakres art. 59 ust. 6 tego rozporządzenia odpowiada wkładowi, jaki działanie to ma w realizację priorytetów określonych w art. 5 ust. 4 i 5 tego rozporządzenia.

d)   W odniesieniu do każdego podprogramu – orientacyjny podział całkowitego wkładu Unii na działania, z podziałem na poszczególne działania.

11.   Plan wskaźników, składający się z oddzielnych tabel o ustalonej strukturze, określający:

a)

w podziale na cele szczegółowe – wartości docelowych wskaźników wraz z planowanymi produktami i zaplanowanymi całkowitymi wydatkami publicznymi działań wybranych w celu realizacji celu szczegółowego;

b)

w odniesieniu do rolnictwa i leśnictwa – szczegółowe wyliczenie wartości docelowych dla priorytetów określonych w art. 5 ust. 4 i art. 5 ust. 5 lit. d) i e) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

c)

jakościowo – dodatkowy wkład działań do innych celów szczegółowych.

12.   Dodatkowe finansowanie krajowe:

W odniesieniu do działań i operacji wchodzących w zakres art. 42 Traktatu – tabela dotycząca dodatkowego finansowania krajowego w podziale na działania zgodnie z art. 82 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, ze wskazaniem zgodności z kryteriami określonymi w tym rozporządzeniu.

13.   Elementy niezbędne do oceny pomocy państwa:

W odniesieniu do działań i operacji, które nie są objęte zakresem art. 42 Traktatu – zestawienie programów pomocy objętych art. 81 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, które mają być wykorzystane do realizacji programów, w tym nazwa programu pomocy, jak również wkład EFRROW, współfinansowanie krajowe oraz dodatkowe finansowanie krajowe. Zgodność z unijnymi przepisami dotyczącymi pomocy państwa musi być zapewniona przez cały okres trwania programu.

Tabeli zestawiającej powinno towarzyszyć zobowiązanie państwa członkowskiego do zgłaszania indywidualnie takich działań zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli jest to wymagane na mocy przepisów dotyczących pomocy państwa lub też na mocy szczególnych warunków zawartych w decyzji o zatwierdzeniu pomocy państwa.

14.   Informacje na temat komplementarności zawierające następujące sekcje:

Nie dotyczy programów krajowych na rzecz wspólnych instrumentów wdrażanych przez EBI, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

1.

Ocena i sposób osiągnięcia komplementarności i spójności z:

innymi instrumentami Unii, w szczególności w ramach funduszy ESI i pierwszego filaru, w tym zazieleniania, oraz innymi instrumentami wspólnej polityki rolnej,

jeżeli państwo członkowskie zdecyduje się przedstawić program krajowy i zbiór programów regionalnych, o których mowa w art. 6 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 — informacje na temat komplementarności między nimi.

2.

W stosownych przypadkach — informacje dotyczące komplementarności z innymi instrumentami finansowymi Unii, w tym LIFE (11).

15.   Rozwiązania dotyczące wdrażania programu zawierające następujące sekcje:

W odniesieniu do krajowych programów na rzecz wspólnych instrumentów wdrażanych przez EBI, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, stosuje się jedynie lit. a), b) i c) niniejszego punktu

a)

Desygnowanie przez państwo członkowskie wszystkich instytucji, o których mowa w art. 65 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, oraz krótki opis struktury zarządzania programem i jego kontroli, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit. m) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz mechanizmy w ramach art. 74 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;

b)

przewidywany skład komitetu monitorującego;

c)

przepisy zapewniające upowszechnienie programu, w tym za pośrednictwem krajowej sieci obszarów wiejskich, z umieszczeniem odniesienia do strategii informacyjnej i reklamowej, o której mowa w art. 13;

d)

opis mechanizmów służących zapewnieniu spójności ze strategiami lokalnego rozwoju wdrażanymi w ramach programu LEADER, planowane działania w ramach współpracy, o której mowa w art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, działania dotyczące podstawowych usług i odnowy wsi na obszarach wiejskich, o których mowa w art. 20 tego rozporządzenia, i inne fundusze ESI;

e)

opis działań mających na celu zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla beneficjentów, o których mowa w art. 27 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;

f)

opis wykorzystania pomocy technicznej, w tym działań w zakresie przygotowania, zarządzania, monitorowania, ewaluacji, informacji i kontroli programu i jego wdrażania, a także działań dotyczących poprzednich lub następnych okresów programowania, o których mowa w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

16.   Działania podjęte w celu zaangażowania partnerów

Nie dotyczy programów krajowych na rzecz wspólnych instrumentów wdrażanych przez EBI, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

Wykaz działań podjętych w celu zaangażowania partnerów, oraz streszczenie wyników tych konsultacji.

17.   Krajowa sieć obszarów wiejskich

Nie dotyczy programów krajowych na rzecz wspólnych instrumentów wdrażanych przez EBI, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

Opis:

a)

procedury i harmonogramu tworzenia krajowej sieci obszarów wiejskich;

b)

planowanej organizacji krajowej sieci obszarów wiejskich, a mianowicie sposobu w jaki organizacje i struktury administracyjne, w tym partnerzy, zaangażowane w rozwój obszarów wiejskich, o których mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zostaną zaangażowane w tworzenie sieci kontaktów i w jaki sposób będzie to ułatwione;

c)

zwięzły opis głównych kategorii działań, które mają być prowadzone przez krajową sieć obszarów wiejskich, zgodnie z celami programu;

d)

dostępne środki na utworzenie i funkcjonowanie krajowej sieci obszarów wiejskich.

18.   Ocena ex ante w zakresie weryfikowalności, możliwości kontroli i ryzyka wystąpienia błędu

Nie dotyczy programów krajowych na rzecz wspólnych instrumentów wdrażanych przez EBI, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

Oświadczenie instytucji zarządzającej i agencji płatniczej dotyczące weryfikowalności i możliwości kontroli środków finansowanych w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich,

oświadczenie funkcjonalnie niezależnego podmiotu, o którym mowa w art. 62 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, potwierdzające stosowność i dokładność obliczeń standardowych kosztów, kosztów dodatkowych i utraconych dochodów.

19.   Przepisy przejściowe

Nie dotyczy programów krajowych na rzecz wspólnych instrumentów wdrażanych przez EBI, o których mowa w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

Opis poszczególnych działań pod kątem warunków przejściowych;

orientacyjna tabela przeniesienia.

20.   Podprogramy tematyczne

20.1.   SWOT i identyfikacja potrzeb

a)

Analiza SWOT zawierająca następujące sekcje:

(i)

szeroko zakrojony ogólny opis tematyki podprogramu w oparciu o charakterystyczne dla programu wskaźniki kontekstu oraz informacje jakościowe;

(ii)

mocne strony wskazane w odniesieniu do tematyki podprogramu;

(iii)

słabe strony wskazane w odniesieniu do tematyki podprogramu;

(iv)

szanse w odniesieniu do tematyki podprogramu;

(v)

zagrożenia w odniesieniu do tematyki podprogramu;

b)

ocena potrzeb, w oparciu o dane uzyskane w wyniku analizy SWOT, dla każdego priorytetu i celu szczegółowego oraz dla trzech celów przekrojowych (środowisko, łagodzenie zmian klimatu i przystosowanie się do nich, innowacyjność), do realizacji których przyczynia się podprogram tematyczny.

20.2.   Opis strategii

a)

Jeżeli nie wszystkie potrzeby określone w pkt 20 ust. 1 lit. b) można zaspokoić w ramach podprogramu tematycznego — uzasadnienie wybranych potrzeb oraz celów, priorytetów i celów szczegółowych w oparciu o dane uzyskane w wyniku analizy SWOT i oceny potrzeb;

b)

połączenie i uzasadnienie działań na rzecz rozwoju obszarów wiejskich dla każdego z celów szczegółowych, do realizacji których przyczynia się podprogram tematyczny, w tym uzasadnienie przydziału środków finansowych na działania i adekwatność zasobów finansowych z wyznaczonymi celami, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. c) ppkt (ii) i (iii) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. połączenie działań w ramach logiki interwencji musi opierać się na danych uzyskanych z analizy SWOT oraz, jeśli to stosowne, na uzasadnieniu i ustawieniu priorytetów potrzeb, o których mowa w lit. a);

c)

opis tego, w jaki sposób zostaną uwzględnione cele przekrojowe, w tym szczegółowe wymogi, o których mowa w art. 8 ust. 1 lit. c) ppkt (v) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

d)

tabela podsumowująca logikę interwencji wskazująca priorytety oraz cele szczegółowe wybrane na potrzeby podprogramu, cele ujęte ilościowo oraz połączenie działań, które zostaną wykorzystane do ich osiągnięcia, w tym planowane wydatki. Tabela podsumowująca jest automatycznie generowana na podstawie informacji dostarczonych w pkt 5 lit. b) i pkt 11, przy użyciu właściwości SFC 2014.

20.3.   Plan wskaźników składający się z oddzielnych tabel o ustalonej strukturze, określający:

a)

w podziale na cele szczegółowe — wartości docelowe wskaźników wraz z planowanymi produktami i zaplanowanymi całkowitymi wydatkami publicznymi działań wybranych w celu realizacji celu szczegółowego;

b)

w odniesieniu do rolnictwa i leśnictwa — szczegółowe wyliczenie wartości docelowych dla priorytetów określonych w art. 5 ust. 4 i art. 5 ust. 5 lit. d) i e) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

CZĘŚĆ 2

Prezentacja treści ram krajowych

1.   Tytuł ram krajowych

2.   Państwo członkowskie

a)

Obszar geograficzny objęty ramami;

b)

klasyfikacja regionów.

3.   Ogólna prezentacja zależności między ramami krajowymi, umowami o partnerstwie a programami rozwoju obszarów wiejskich

4.   Tabela podsumowująca, w podziale na region i rok, całkowity wkład EFRROW na rzecz państwa członkowskiego dla całego okresu programowania

5.   Opis działania

1.

Opis warunków ogólnych mających zastosowanie do więcej niż jednego działania, obejmujący, w stosownych przypadkach, definicję obszarów wiejskich, poziomy bazowe, wzajemną zgodność, zamierzone zastosowanie instrumentów finansowych, zamierzone zastosowanie zaliczek.

2.

Opis w podziale na działania, w tym:

a)

podstawa prawna;

b)

ogólny opis działania, w tym ogólne zasady dotyczące logiki interwencji i wkład na rzecz celów szczegółowych i celów przekrojowych;

c)

zakres, poziom wsparcia, kwalifikowalni beneficjenci oraz, w odpowiednich przypadkach, metoda obliczania stawki wsparcia w podziale na poddziałania lub rodzaj operacji tam, gdzie jest to konieczne; dla każdego rodzaju operacji — specyfikacja kosztów kwalifikowalnych, warunki kwalifikowalności, stosowane kwoty i stawki wsparcia oraz zasady dotyczące ustalania kryteriów wyboru;

d)

ogólne zasady dotyczące weryfikowalności i możliwości kontroli działań, a także, w stosownych przypadkach, metody obliczania kwoty wsparcia;

e)

w stosownych przypadkach, opis specyficzny dla każdego działania, o którym mowa w pkt 8 ust. 2 części 1.

6.   W stosownych przypadkach, dodatkowe finansowanie krajowe:

W odniesieniu do działań i operacji wchodzących w zakres art. 42 Traktatu – tabela dotycząca dodatkowego finansowania krajowego w podziale na działania zgodnie z art. 82 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, ze wskazaniem zgodności z kryteriami określonymi w tym rozporządzeniu.

7.   W stosownych przypadkach, elementy niezbędne do oceny pomocy państwa:

W odniesieniu do działań i operacji, które nie są objęte zakresem art. 42 Traktatu – zestawienie programów pomocy objętych art. 81 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, które mają być wykorzystane do realizacji programów, w tym nazwa i odniesienia programu pomocy, jak również wkład EFRROW, współfinansowanie krajowe oraz dodatkowe finansowanie krajowe. Zgodność z unijnymi przepisami dotyczącymi pomocy państwa musi być zapewniona przez cały okres trwania odnośnych programów.

Tabeli zestawiającej powinno towarzyszyć zobowiązanie państwa członkowskiego do zgłaszania indywidualnie takich działań zgodnie z art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli jest to wymagane na mocy przepisów dotyczących pomocy państwa lub też na mocy szczególnych warunków zawartych w decyzji o zatwierdzeniu pomocy państwa.

Oświadczenie, czy działanie/operacja jest objęte pomocą państwa w ramach krajowych lub w ramach odnośnych programów rozwoju obszarów wiejskich.

CZĘŚĆ 3

Prezentacja treści programu krajowej sieci obszarów wiejskich

1.   Nazwa konkretnego programu krajowej sieci obszarów wiejskich

2.   Państwo członkowskie lub region administracyjny

a)

Obszar geograficzny objęty programem;

b)

klasyfikacja regionu.

3.   Ewaluacja ex ante

a)

Opis procesu, ze wskazaniem harmonogramu głównych wydarzeń i sprawozdań śródokresowych dotyczących kluczowych etapów realizacji programu krajowej sieci obszarów wiejskich;

b)

tabela o ustalonej strukturze zawierająca zalecenia wynikające z ewaluacji ex ante oraz wskazanie, jak zostały one zrealizowane;

c)

pełne sprawozdanie z ewaluacji ex ante załącza się do programu krajowej sieci obszarów wiejskich.

4.   Plan ewaluacji zawierający następujące sekcje:

1.   Cele i założenia

Oświadczenie dotyczące celów i założeń planu ewaluacji, sporządzone w celu zapewnienia podjęcia wystarczających i odpowiednich działań w ramach ewaluacji, w szczególności w celu przekazania informacji niezbędnych do sterowania programem, na potrzeby rocznych sprawozdań z realizacji w 2017 r. i 2019 r. oraz na potrzeby ewaluacji ex post, a także aby zapewnić dostępność danych na potrzeby ewaluacji programów krajowej sieci obszarów wiejskich.

2.   Zarządzanie i koordynacja

Krótki opis warunków monitorowania i ewaluacji na potrzeby programu krajowej sieci obszarów wiejskich, ze wskazaniem najważniejszych zaangażowanych podmiotów oraz ich obowiązków. Wyjaśnienie, w jaki sposób ewaluacje są związane z wdrażaniem programu krajowej sieci obszarów wiejskich pod względem treści i terminów.

3.   Tematy i działania w ramach ewaluacji

Indykatywny opis tematów w ramach ewaluacji związanych z programem krajowej sieci obszarów wiejskich, w tym, ale nie wyłącznie, spełnienia wymogów określonych w rozporządzeniu (UE) nr 1303/2013 i w rozporządzeniu (UE) nr 1305/2013. Obejmuje to działania niezbędne do ewaluacji wkładu programu w realizację celów programu krajowej sieci obszarów wiejskich, ocenę wartości wskaźnika wyników, analizę skutków netto. Elementy specyficzne dla programu, takie jak nakład pracy niezbędny do opracowania metod lub zajęcia się konkretnymi obszarami polityki.

4.   Dane i informacje

Krótki opis systemu do rejestrowania, przechowywania i zgłaszania informacji statystycznych na temat wdrażania programu krajowej sieci obszarów wiejskich oraz dostarczania danych dotyczących monitorowania na potrzeby ewaluacji. Wskazanie źródeł danych, które zostaną wykorzystane, luk w danych, potencjalnych problemów o charakterze instytucjonalnym związanych z dostarczaniem danych, a także proponowanych rozwiązań. W niniejszej sekcji wykazuje się, że odpowiednie systemy zarządzania danymi zaczną funkcjonować we właściwym czasie.

5.   Ramy czasowe

Główne cele pośrednie w okresie programowania oraz szacunkowe określenie ram czasowych niezbędnych do zapewnienia, by wyniki były dostępne w odpowiednim terminie.

6.   Komunikacja

Opis sposobu rozpowszechniania wniosków z ewaluacji wśród odbiorców docelowych, wraz z opisem ustanowionych mechanizmów podejmowania działań następczych dotyczących wykorzystania wniosków z ewaluacji.

7.   Zasoby

Opis niezbędnych i przewidywanych zasobów służących realizacji planu ewaluacji, wraz ze wskazaniem zdolności administracyjnych, danych, środków finansowych oraz potrzeb w zakresie IT. Opis przewidywanych działań w dziedzinie budowania potencjału mających na celu umożliwienie pełnej realizacji planu ewaluacji.

5.   Plan finansowania określający:

a)

roczny wkład EFRROW;

b)

całkowity wkład Unii i stawkę wkładu EFRROW.

6.   Rozwiązania dotyczące wdrażania programu, zawierające następujące elementy:

a)

desygnowanie przez państwo członkowskie wszystkich instytucji, o których mowa w art. 65 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, oraz krótki opis struktury zarządzania programem i jego kontroli, o którym mowa w art. 8 ust. 1 lit. m) ppkt (i) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 oraz mechanizmy w ramach art. 74 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;

b)

przewidywany skład komitetu monitorującego;

c)

opis systemów monitorowania i oceny.

7.   Krajowa sieć obszarów wiejskich

Opis:

a)

procedura i harmonogram utworzenia krajowej sieci obszarów wiejskich;

b)

planowane utworzenie i funkcjonowanie krajowej sieci obszarów wiejskich, a mianowicie sposób w jaki organizacje i struktury administracyjne, w tym partnerstwo, zaangażowane w rozwój obszarów wiejskich, o których mowa w art. 54 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zostaną zaangażowane w tworzenie sieci kontaktów i w jaki sposób będzie to ułatwione.

Jeżeli państwo członkowskie podjęło decyzję o wspieraniu krajowej sieci obszarów wiejskich z konkretnego programu krajowej sieci obszarów wiejskich oraz programów regionalnych, informacje na temat komplementarności między nimi;

c)

zwięzły opis głównych kategorii działań, które mają być prowadzone przez krajową sieć obszarów wiejskich, zgodnie z celami programu;

d)

dostępne środki na utworzenie i funkcjonowanie krajowej sieci obszarów wiejskich.

CZĘŚĆ 4

Orientacyjny wykaz priorytetów/celów szczegółowych i działań o szczególnym znaczeniu dla uwarunkowań ex ante (związanych z rozwojem obszarów wiejskich i ogólnych), o których mowa w części 1 pkt 6 lit. b) ppkt (ii)

1.   SZCZEGÓLNE UWARUNKOWANIA EX ANTE DLA ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH

Priorytety unijne w odniesieniu do rozwoju obszarów wiejskich/celu tematycznego wspólnych ram strategicznych

Uwarunkowania ex ante

Kryteria, które należy spełnić

Zastosowanie do celów szczegółowych, działań

Zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Zgodnie z załącznikiem V do rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Rozwój obszarów wiejskich priorytet 3: wspieranie organizacji łańcucha dostaw żywności, w tym przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, dobrostanu zwierząt i zarządzania ryzykiem w rolnictwie

Cel tematyczny 5: wspieranie przystosowania się do zmiany klimatu, zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem

3.1.

Zapobieganie ryzyku i zarządzanie ryzykiem: istnienie krajowych lub regionalnych ocen ryzyka na potrzeby zarządzania klęskami żywiołowymi, uwzględniających dostosowanie do zmiany klimatu

gotowa jest krajowa lub regionalna ocena ryzyka zawierająca następujące elementy:

opis procesu, metodologii, metod i danych niewrażliwych wykorzystywanych w ocenach ryzyka oraz opartych na ocenie ryzyka kryteriów określania inwestycji priorytetowych,

opis scenariuszy zakładających jeden rodzaj ryzyka i scenariuszy zakładających wiele rodzajów ryzyka,

uwzględnienie, w stosownych przypadkach, krajowych strategii dostosowania do zmiany klimatu.

Cel szczegółowy: 3B

Działania w ramach art. 18, 24 i 36–39 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

Rozwój obszarów wiejskich priorytet 4: odtwarzanie, ochrona i wzmacnianie ekosystemów związanych z rolnictwem i leśnictwem

Cel tematyczny 5: wspieranie przystosowania się do zmiany klimatu, zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem

Cel tematyczny 6: zachowanie i ochrona i środowiska naturalnego i wspieranie efektywnego gospodarowania zasobami

4.1.

Normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska: na poziomie krajowym ustalone są normy dotyczące dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska gruntów, o których to normach mowa w tytule VI rozdział I rozporządzenia (UE) nr 1306/2013

normy dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska są określone w prawie krajowym i wyszczególnione w programach

Cel(-e) szczegółowy(-e): 4A, 4B, 4C

Działania w ramach art. 28, 29 i 30 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

4.2.

Wymogi minimalne w odniesieniu do nawozów i środków ochrony roślin: na poziomie krajowym określone są wymogi minimalne w odniesieniu do nawozów i środków ochrony roślin, o których to wymogach mowa w tytule III rozdział I art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

w programach określone są minimalne wymogi w odniesieniu do nawozów i środków ochrony roślin, o których to wymogach mowa w tytule III rozdział I rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Cel(-e) szczegółowy(-e): 4A, 4B, 4C

Działania w ramach art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

4.3.

Inne odpowiednie normy krajowe: na potrzeby tytułu III rozdział I art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 określone są odpowiednie obowiązkowe normy krajowe

w programach wyszczególnione są odpowiednie obowiązkowe normy krajowe

Cel(-e) szczegółowy(-e): 4A, 4B, 4C

Działania w ramach art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Rozwój obszarów wiejskich priorytet 5: promowanie efektywnego gospodarowania zasobami i wspieranie przechodzenia w sektorach rolnym, spożywczym i leśnym na niskoemisyjną i odporną na zmianę klimatu gospodarkę

Cel tematyczny 4: wspieranie przechodzenia na niskoemisyjną gospodarkę we wszystkich sektorach

Cel tematyczny 6: zachowanie i ochrona środowiska naturalnego i wspieranie efektywnego gospodarowania zasobami

5.1.

Efektywność energetyczna: Przeprowadzono działania promujące racjonalne kosztowo ulepszenie efektywnego końcowego wykorzystania energii oraz racjonalne kosztowo inwestycje w efektywność energetyczną przy budowaniu lub renowacji budynków.

Działania obejmują:

działania służące zapewnieniu wdrożenia minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej budynków, zgodnie z art. 3, 4 i 5 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE (12),

działania konieczne do utworzenia systemu certyfikacji w odniesieniu do charakterystyki energetycznej budynków spójnego z art. 11 dyrektywy 2010/31/UE,

działania służące zapewnieniu planowania strategicznego w dziedzinie efektywności energetycznej, spójne z art. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE (13),

działania spójne z art. 13 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/32/WE (14) w sprawie końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych, aby zapewnić dostarczenie klientom końcowym indywidualne liczniki w zakresie, w jakim jest to możliwe technicznie, racjonalne finansowo i proporcjonalne w odniesieniu do potencjalnych oszczędności energii.

Cel(-e) szczegółowy(-e): 5B

Działania w ramach art. 17, 19, 20 i 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

5.2.

Gospodarka wodna: istnienie – w odniesieniu do inwestycji wspieranych przez programy – a) polityki taryfowej w zakresie cen wody, przewidującej odpowiednie zachęty dla użytkowników, aby efektywnie korzystali z zasobów wodnych oraz b) odpowiedniego wkładu różnych użytkowników wody w zwrot kosztów za usługi wodne w stopniu określonym w zatwierdzonych planach gospodarowania wodami w dorzeczu.

W sektorach wspieranych przez EFRROW dane państwo członkowskie zapewnia odpowiedni udział różnych zastosowań wody w odzyskiwaniu kosztów usług związanych z wodą w podziale na sektory zgodnie z art. 9 ust. 1 tiret pierwsze ramowej dyrektywy wodnej z uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, społecznych, środowiskowych i gospodarczych skutków odzyskiwania oraz geograficznych i klimatycznych uwarunkowań regionu lub regionów, których to dotyczy.

Cel szczegółowy 5A

Działania w ramach art. 17 i 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

5.3.

Energia ze źródeł odnawialnych: Przeprowadzono działania promujące wytwarzanie i dystrybucję odnawialnych źródeł energii (15).

Przejrzyste systemy wsparcia, priorytet w zakresie dostępu do sieci lub gwarantowanego dostępu i priorytet w zakresie dysponowania oraz standardowe zasady dotyczące ponoszenia kosztów technicznych dostosowań, które udostępniono, oraz dzielenia się tymi kosztami, zgodnie z art. 14 ust. 1 i art. 16 ust. 2 i 3 dyrektywy 2009/28/WE,

Państwo członkowskie przyjęło krajowy plan działania w zakresie energii ze źródeł odnawialnych zgodnie z art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE.

Cel szczegółowy 5C

Działania w ramach art. 17, 19, 20 i 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Rozwój obszarów wiejskich priorytet 6: wspieranie integracji społecznej, zmniejszania ubóstwa i rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich

Cel tematyczny 2: zwiększenie dostępności, wykorzystania i jakości technologii informacyjno-komunikacyjnych (cel dotyczący szerokopasmowego internetu)

6.1.

Infrastruktura sieci nowej generacji: istnienie krajowych lub regionalnych planów dostępu do sieci nowej generacji uwzględniających działania regionalne na rzecz osiągnięcia celów Unii dotyczących dostępu do szybkiego internetu, koncentrujących się na obszarach, na których rynek nie zapewnia otwartej infrastruktury po przystępnych kosztach i jakości, zgodnych z przepisami unijnymi w zakresie konkurencyjności i pomocy państwa, a także świadczących usługi dostępne dla grup w trudnej sytuacji.

Gotowy jest krajowy lub regionalny plan sieci nowej generacji, który zawiera:

plan inwestycji w infrastrukturę oparty na analizie ekonomicznej uwzględniającej istniejącą infrastrukturę i plany inwestycyjne sektora prywatnego i publicznego,

modele zrównoważonych inwestycji, które zwiększają konkurencję i zapewniają dostęp do otwartych, przystępnych cenowo, dobrej jakości infrastruktur i usług uwzględniających przyszłe potrzeby,

środki na stymulowanie inwestycji prywatnych.

Cel szczegółowy 6C

Działania w ramach art. 20 i 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013


2.   OGÓLNE UWARUNKOWANIA EX ANTE

Uwarunkowania ex ante

Kryteria, które należy spełnić

Mające zastosowanie do celów szczegółowych, działań

Zgodnie z częścią II załącznika XI do rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

Zgodnie z częścią II załącznika XI do rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

1.   Przeciwdziałanie dyskryminacji

Istnienie zdolności administracyjnych umożliwiających wdrożenie i stosowanie unijnych przepisów i polityki dotyczących niedyskryminacji w odniesieniu do funduszy ESI.

Rozwiązania zgodne z ramami instytucjonalnymi i prawnymi państw członkowskich dotyczące zaangażowania podmiotów odpowiedzialnych za wspieranie równego traktowania wszystkich osób podczas przygotowywania i wdrażania programów, w tym zapewnienie doradztwa dotyczącego równości w zakresie działań związanych z funduszami ESI.

Rozwiązania w zakresie szkoleń pracowników instytucji zaangażowanych w zarządzanie funduszami ESI oraz kontrola nad tymi funduszami w zakresie unijnych przepisów i polityki dotyczących niedyskryminacji.

Cel szczegółowy 6B

Działania w ramach art. 14, 15 i 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, LEADER

2.   Równouprawnienie płci

Istnienie zdolności administracyjnych umożliwiających wdrożenie i stosowanie unijnych przepisów i polityki dotyczących równouprawnienia płci w odniesieniu do funduszy ESI.

Rozwiązania zgodne z ramami instytucjonalnymi i prawnymi państw członkowskich dotyczące zaangażowania podmiotów odpowiedzialnych za równouprawnienie płci podczas przygotowywania i realizacji programów, w tym zapewnienie doradztwa dotyczącego równouprawnienia płci w zakresie działań związanych z funduszami ESI.

Rozwiązania w zakresie szkolenia pracowników instytucji zaangażowanych w zarządzanie funduszami ESI oraz kontrolę nad tymi funduszami z dziedziny unijnych przepisów i polityki dotyczących równouprawnienia płci i uwzględniania aspektu płci.

Cel(-e) szczegółowy(-e): 6A, 6B

Działania w ramach art. 14, 15, 19, 20 i 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, LEADER

3.   Niepełnosprawność

Istnienie zdolności administracyjnych umożliwiających wdrożenie i stosowanie Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób z niepełnosprawnościami w odniesieniu do funduszy ESI zgodnie z decyzją Rady 2010/48/WE (16).

Rozwiązania zgodne z ramami instytucjonalnymi i prawnymi państw członkowskich dotyczące konsultacji i zaangażowania podmiotów odpowiedzialnych za ochronę praw osób z niepełnosprawnościami lub organizacji przedstawicielskich osób z niepełnosprawnościami i innych właściwych zainteresowanych stron podczas przygotowywania i wdrażania programów,

Rozwiązania w zakresie szkoleń pracowników instytucji zaangażowanych w zarządzanie funduszami ESI oraz kontrolę nad tymi funduszami z dziedziny obowiązujących unijnych przepisów i polityki dotyczących niepełnosprawności, w tym dostępności i praktycznego stosowania Konwencji o prawach osób z niepełnosprawnościami, zgodnie z przepisami unijnymi i prawem krajowym.

Rozwiązania dotyczące monitorowania wdrażania przepisów art. 9 Konwencji o prawach osób z niepełnosprawnościami w związku z funduszami ESI przy przygotowaniu i wdrażaniu programów.

Cel(-e) szczegółowy(-e): 6A, 6B

Działania w ramach art. 19, 20 i 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, LEADER

4.   Udzielanie zamówień publicznych

Istnienie rozwiązań dotyczących skutecznego stosowania unijnych przepisów w zakresie zamówień publicznych w odniesieniu do funduszy ESI.

Rozwiązania dotyczące skutecznego stosowania unijnych przepisów w zakresie zamówień publicznych poprzez stosowne mechanizmy.

Rozwiązania zapewniające przejrzystość postępowań o udzielanie zamówienia.

Rozwiązania w zakresie szkoleń i rozpowszechniania informacji wśród pracowników zaangażowanych we wdrażanie funduszy ESI.

Rozwiązania zapewniające zdolności administracyjne w celu wdrożenia i stosowania unijnych przepisów w zakresie zamówień publicznych.

Cel(-e) szczegółowy(-e): 2A, 5A, 5B, 5C, 6B

Działania w ramach art. 14, 15, 17, 19, 20, art. 21 lit. e) i art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, LEADER

5.   Pomoc państwa

Istnienie rozwiązań dotyczących skutecznego stosowania unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa w odniesieniu do funduszy ESI.

Rozwiązania dotyczące skutecznego stosowania unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa.

Rozwiązania w zakresie szkoleń i rozpowszechniania informacji wśród pracowników zaangażowanych we wdrażanie funduszy ESI.

Rozwiązania zapewniające zdolności administracyjne niezbędne do wdrożenia i stosowania unijnych przepisów w zakresie pomocy państwa.

Wszystkie cele szczegółowe i działania, pod warunkiem że operacje w ich ramach wykraczają poza zakres art. 42 Traktatu

6.   Prawodawstwo w dziedzinie ochrony środowiska w zakresie ocen oddziaływania na środowisko (EIA) oraz strategicznych ocen oddziaływania na środowisko (SEA)

Istnienie rozwiązań zapewniających skuteczne stosowanie unijnych przepisów w dziedzinie ochrony środowiska w zakresie ocen oddziaływania na środowisko (OOŚ) oraz strategicznych ocen oddziaływania na środowisko (SEA).

Rozwiązania dotyczące skutecznego stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE (17) (OOŚ) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/42/WE (18) (SEA).

Rozwiązania w zakresie szkoleń i rozpowszechniania informacji wśród pracowników zaangażowanych we wdrażanie dyrektyw dotyczących OOŚ i SEA.

Rozwiązania mające na celu zapewnienie odpowiednich zdolności administracyjnych.

Cel(-e) szczegółowy(-e): 2A, 3A, 4A, 4B, 4C, 5A, 5B, 5C, 5D, 5E, 6A, 6C

Działania w ramach art. 17, 19, 20, 21 i 28–35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

7.   Systemy statystyczne i wskaźniki rezultatu

Istnienie podstawy statystycznej niezbędnej do przeprowadzenia ocen skuteczności i ocen oddziaływania programów.

Istnienie systemu wskaźników rezultatu niezbędnych przy wyborze działań, które w najefektywniejszy sposób przyczyniają się do osiągnięcia pożądanych rezultatów, do monitorowania postępów w osiąganiu rezultatów oraz do podejmowania ewaluacji oddziaływania.

Gotowe są rozwiązania w zakresie terminowego gromadzenia i agregowania danych statystycznych, które obejmują następujące elementy:

identyfikację źródeł i mechanizmów mających na celu zapewnienie walidacji statystycznej,

uregulowania dotyczące publikacji i dostępności publicznej zagregowanych danych,

skuteczny system wskaźników rezultatu, obejmujący:

wybór wskaźników rezultatu dla każdego programu, dostarczających informacji na temat przyczyn uzasadniających wybór działań z zakresu polityki finansowanych przez dany program,

ustanowienie wartości docelowych dla tych wskaźników,

skuteczny system wskaźników rezultatu, obejmujący: spójność każdego wskaźnika z następującymi wymogami: odporność oraz walidacja statystyczna, jasność interpretacji normatywnej, reagowanie na politykę, terminowe gromadzenie danych,

gotowe są procedury zapewniające, że wszystkie operacje finansowane z programu stosują skuteczny system wskaźników.

Ma zastosowanie, ale został już spełniony, wspólny system monitorowania i oceny

CZĘŚĆ 5

Kody działań i poddziałań

Działanie na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

Kod działania na podstawie niniejszego rozporządzenia

Poddziałanie do celów programowania

Kod poddziałania na podstawie niniejszego rozporządzenia

art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Transfer wiedzy i działalność informacyjna

1

Wsparcie kształcenia zawodowego i nabywania umiejętności

1.1

Wsparcie na demonstracje i działania informacyjne

1.2

Wsparcie na krótkoterminową wymianę zarządzających gospodarstwami rolnymi i lasami oraz wizyty w gospodarstwach i lasach

1.3

art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Usługi doradcze, usługi z zakresu zarządzania gospodarstwem i zastępstw

2

Wsparcie dla korzystających z usług doradczych

2.1

Wsparcie na tworzenie usług z zakresu zarządzania gospodarstwem rolnym, pomocy i usług doradczych, jak również usług doradczych w zakresie leśnictwa

2.2

wsparcia na szkolenia doradców

2.3

art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Systemy jakości produktów rolnych i środków spożywczych

3

Wsparcie na koszty przystępowania do systemów jakości

3.1

Wsparcie na działania informacyjne i promocyjne realizowane przez grupy producentów na rynku wewnętrznym

3.2

art. 17 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Inwestycje w środki trwałe

4

Wsparcie na inwestycje w gospodarstwach rolnych

4.1

Wsparcie na inwestycje w zakresie przetwórstwa i wprowadzania do obrotu lub rozwoju produktów rolnych

4.2

Wsparcie na inwestycje w infrastrukturę związane z rozwojem, modernizacją i dostosowywaniem sektora leśnego

4.3

Wsparcie na inwestycje nieprodukcyjne związane z realizacją celów rolno-środowiskowo-klimatycznych

4.4

art. 18 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych i katastrof oraz wprowadzanie odpowiednich środków zapobiegawczych

5

Inwestycje w działania zapobiegawcze, których celem jest ograniczanie skutków prawdopodobnych klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych i katastrof

5.1

Inwestycje w odtwarzanie gruntów rolnych i przywracanie potencjału produkcji rolnej zniszczonego w wyniku klęsk żywiołowych, niekorzystnych zjawisk klimatycznych i katastrof

5.2

art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Rozwój gospodarstw i działalności gospodarczej

6

Wsparcie dla młodych rolników na rozpoczęcie działalności

6.1

Wsparcie na rozpoczęcie pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich

6.2

Wsparcie na rozpoczęcie działalności gospodarczej na rzecz rozwoju małych gospodarstw

6.3

Wsparcie na inwestycje w tworzenie i rozwój działalności pozarolniczej

6.4

Płatności dla rolników kwalifikujących się do systemu drobnych producentów rolnych, którzy definitywnie przekazali swoje gospodarstwo innemu rolnikowi

6.5

art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich

7

Wsparcie na sporządzanie i aktualizowanie planów rozwoju gmin i wsi na obszarach wiejskich i ich podstawowych usług oraz planów ochrony obszarów Natura 2000 i innych obszarów o wysokiej wartości przyrodniczej i planów zarządzania nimi

7.1

Wsparcie na inwestycje związane z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycje w energię odnawialną i w oszczędzanie energii

7.2

Wsparcie na infrastrukturę szerokopasmową, w tym w jej tworzenie, ulepszanie i rozbudowę, pasywną infrastrukturę szerokopasmową oraz zapewnianie dostępu do łączności szerokopasmowej i rozwiązań z zakresu publicznej e-administracji

7.3

Wsparcie na inwestycje w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji i kultury, i powiązanej infrastruktury

7.4

Wsparcie na inwestycje w infrastrukturę rekreacyjną, informację turystyczną i infrastrukturę turystyczną o małej skali służącą publicznemu korzystaniu z tych usług

7.5

Wsparcie na badania i inwestycje związane z utrzymaniem, odbudową i poprawą stanu dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego wsi, krajobrazu wiejskiego i miejsc o wysokiej wartości przyrodniczej, w tym dotyczące powiązanych aspektów społeczno-gospodarczych oraz środków w zakresie świadomości środowiskowej

7.6

Wsparcie na inwestycje ukierunkowane na przeniesienie działalności i przebudowę budynków lub innych instalacji położonych w osadach wiejskich lub w ich pobliżu, mające na celu poprawę jakości życia lub poprawę wyników osady w zakresie oddziaływania na środowisko

7.7

Pozostałe

7.8

art. 21 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Inwestycje w rozwój obszarów leśnych i poprawę żywotności lasów

8

Wsparcie na zalesianie i tworzenie terenu zalesionego

8.1

Wsparcie na ustanowienie i utrzymanie systemów rolno-leśnych

8.2

Wsparcie na zapobieganie zniszczeniom lasów wskutek pożarów lasów, klęsk żywiołowych i katastrof

8.3

Wsparcie na odtwarzanie lasów zniszczonych wskutek pożarów lasów, klęsk żywiołowych i katastrof

8.4

Wsparcie na inwestycje zwiększające odporność ekosystemów leśnych i ich wartość dla środowiska

8.5

Wsparcie na inwestycje w nowe technologie w dziedzinie leśnictwa oraz w pozyskiwanie, przetwarzanie i wprowadzanie do obrotu produktów leśnych

8.6

art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Tworzenie grup i organizacji producentów

9

Tworzenie grup producentów i organizacji producentów w sektorze rolnym i leśnym

9

art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne

10

Płatności w ramach zobowiązań rolno-środowiskowo-klimatycznych

10.1

Wsparcie na rzecz ochrony i zrównoważonego wykorzystania i rozwoju zasobów genetycznych w rolnictwie

10.2

art. 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Rolnictwo ekologiczne

11

Płatności na rzecz przejścia na praktyki i metody rolnictwa ekologicznego

11.1

Płatności na rzecz utrzymania praktyk i metod rolnictwa ekologicznego

11.2

art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Płatności dla obszarów Natura 2000 i płatności związane z ramową dyrektywą wodną

12

Płatności kompensacyjne dla obszarów rolnych Natura 2000

12.1

Płatności kompensacyjne dla obszarów leśnych Natura 2000

12.2

Płatności kompensacyjne dla obszarów rolnych włączonych do planów gospodarowania wodami w dorzeczach

12.3

art. 31 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Płatności dla obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami

13

Płatności kompensacyjne dla obszarów górskich

13.1

Płatności kompensacyjne dla obszarów charakteryzujących się znaczącymi ograniczeniami naturalnymi

13.2

Płatności kompensacyjne dla obszarów charakteryzujących się szczególnymi ograniczeniami

13.3

art. 33 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Dobrostan zwierząt

14

Płatności z tytułu dobrostanu zwierząt

14

art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Usługi leśno-środowiskowe i klimatyczne oraz ochrona lasów

15

Płatności na rzecz zobowiązań leśno-środowiskowych i klimatycznych

15.1

Wsparcie na ochronę i promowanie genetycznych zasobów leśnych

15.2

art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Współpraca

16

Wsparcie na ustanawianie i funkcjonowanie grup operacyjnych EPI na rzecz wydajnego i zrównoważonego rolnictwa

16.1

Wsparcie na projekty pilotażowe oraz rozwój nowych produktów, praktyk, procesów i technologii

16.2

Współpraca między małymi podmiotami przy organizowaniu wspólnych procesów pracy i wspólnym korzystaniu z pomieszczeń i zasobów oraz rozwoju lub marketingu usług turystycznych związanych z turystyką wiejską

16.3

Wsparcie na horyzontalną i wertykalną współpracę między podmiotami łańcucha dostaw na rzecz tworzenia i rozwoju krótkich łańcuchów dostaw i rynków lokalnych oraz wsparcie działań promocyjnych w kontekście lokalnym, związanych z rozwojem krótkich łańcuchów dostaw i rynków lokalnych

16.4

Wsparcie dla wspólnych działań podejmowanych w celu przeciwdziałania zmianie klimatu lub przystosowania się do niej, a także w odniesieniu do wspólnego podejścia do projektów środowiskowych i ciągłych praktyk w zakresie ochrony środowiska

16.5

Wsparcie na horyzontalną i wertykalną współpracę między podmiotami łańcucha dostaw na rzecz zrównoważonego dostarczania biomasy do stosowania w produkcji żywności i energii oraz w procesach przemysłowych

16.6

Wsparcie na strategie niebędące strategiami lokalnego rozwoju kierowanego przez społeczność

16.7

Wsparcie na opracowanie planu urządzenia lasu lub równorzędnych instrumentów

16.8

Wsparcie na zróżnicowanie działalności rolniczej na działania dotyczące opieki zdrowotnej, integracji społecznej, rolnictwa wspieranego przez społeczność lokalną oraz edukacji w dziedzinie środowiska i żywności

16.9

Pozostałe

16.10

art. 36 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Zarządzanie ryzykiem

17

Ubezpieczenie upraw, zwierząt i roślin

17.1

Fundusze wspólnego inwestowania dotyczące niekorzystnych zjawisk klimatycznych, chorób zwierząt i roślin, inwazji szkodników i incydentów środowiskowych

17.2

Narzędzie stabilizacji dochodów

17.3

art. 40 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Finansowanie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich dla Chorwacji

18

Finansowanie uzupełniających krajowych płatności bezpośrednich dla Chorwacji

18

art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

Wsparcie na rozwój lokalny kierowany przez społeczność w ramach LEADER

19

Wsparcie przygotowawcze

19.1

Wsparcie na realizację operacji w ramach strategii lokalnego rozwoju kierowanego przez społeczność

19.2

Przygotowanie i realizacja działań w zakresie współpracy z lokalną grupą działania

19.3

Wsparcie na koszty bieżące i aktywizację

19.4

art. 51–54 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013

Pomoc techniczna

20

Wsparcie na pomoc techniczną (inną niż krajowa sieć obszarów wiejskich)

20.1

Wsparcie na utworzenie i funkcjonowanie krajowej sieci obszarów wiejskich.

20.2

CZĘŚĆ 6

Kody priorytetów Unii w zakresie rozwoju obszarów wiejskich i celów szczegółowych

Priorytet

Artykuł rozporządzenia (UE) nr 1305/2013/kod celu szczegółowego

Cel szczegółowy

Priorytet 1: Wspieranie transferu wiedzy i innowacji w rolnictwie i leśnictwie oraz na obszarach wiejskich

art. 5 ust. 1 lit. a) = cel szczegółowy 1A

Wspieranie innowacyjności, współpracy i rozwoju wiedzy na obszarach wiejskich

art. 5 ust. 1 lit. b) = cel szczegółowy 1B

Wzmacnianie powiązań między rolnictwem, produkcją żywności i leśnictwem a badaniami i innowacją, w tym do celów ulepszonego zarządzania środowiskiem i lepszych wyników

art. 5 ust. 1 lit. c) = cel szczegółowy 1C

Wspieranie uczenia się przez całe życie oraz szkolenia zawodowego w sektorach rolnictwa i leśnictwa

Priorytet 2: Zwiększanie rentowności gospodarstw i konkurencyjności wszystkich rodzajów rolnictwa we wszystkich regionach oraz promowanie innowacyjnych technologii w gospodarstwach i zrównoważonej gospodarki leśnej

art. 5 ust. 2 lit. a) = cel szczegółowy 2A

Poprawa wyników gospodarczych wszystkich gospodarstw oraz ułatwianie restrukturyzacji i modernizacji gospodarstw, szczególnie z myślą o zwiększeniu uczestnictwa w rynku i zorientowania na rynek, a także zróżnicowania produkcji rolnej

art. 5 ust. 2 lit. b) = cel szczegółowy 2B

Ułatwianie wejścia rolników posiadających odpowiednie umiejętności do sektora rolnictwa, a w szczególności wymiany pokoleń

Priorytet 3: Wspieranie organizacji łańcucha dostaw żywności, w tym przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, dobrostanu zwierząt i zarządzania ryzykiem w rolnictwie

art. 5 ust. 3 lit. a) = cel szczegółowy 3A

Poprawa konkurencyjności producentów rolnych poprzez lepsze ich zintegrowanie z łańcuchem rolno-spożywczym poprzez systemy jakości, dodawanie wartości do produktów rolnych, promocję na rynkach lokalnych i krótkie cykle dostaw, grupy i organizacje producentów oraz organizacje międzybranżowe

art. 5 ust. 3 lit. b) = cel szczegółowy 3B

Wspieranie zapobiegania ryzyku i zarządzania ryzykiem w gospodarstwach

Priorytet 4: Odtwarzanie, ochrona i wzmacnianie ekosystemów powiązanych z rolnictwem i leśnictwem

art. 5 ust. 4 lit. a) = cel szczegółowy 4A

Odtwarzanie, ochrona i wzbogacanie różnorodności biologicznej, w tym na obszarach Natura 2000, i obszarach z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, oraz rolnictwa o wysokiej wartości przyrodniczej, a także stanu europejskich krajobrazów

art. 5 ust. 4 lit. b) = cel szczegółowy 4B

Poprawa gospodarki wodnej, w tym nawożenia i stosowania pestycydów

art. 5 ust. 4 lit. c) = cel szczegółowy 4C

Zapobieganie erozji gleby i poprawa gospodarowania glebą

Priorytet 5: Wspieranie efektywnego gospodarowania zasobami i przechodzenia na gospodarkę niskoemisyjną i odporną na zmianę klimatu w sektorach rolnym, spożywczym i leśnym

art. 5 ust. 5 lit. a) = cel szczegółowy 5A

Poprawa efektywności korzystania z zasobów wodnych w rolnictwie

art. 5 ust. 5 lit. b) = cel szczegółowy 5B

Poprawa efektywności wykorzystania energii w rolnictwie i przetwórstwie spożywczym

art. 5 ust. 5 lit. c) = cel szczegółowy 5C

Ułatwianie dostaw i wykorzystywania odnawialnych źródeł energii, produktów ubocznych, odpadów i pozostałości oraz innych surowców niespożywczych, dla celów biogospodarki

art. 5 ust. 5 lit. d) = cel szczegółowy 5D

Redukcja emisji gazów cieplarnianych i amoniaku z rolnictwa

art. 5 ust. 5 lit. e) = cel szczegółowy 5E

Promowanie ochrony węgla oraz pochłaniania dwutlenku węgla w rolnictwie i leśnictwie

Priorytet 6: Wspieranie włączenia społecznego, ograniczenie ubóstwa i promowanie rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich

art. 5 ust. 6 lit. a) = cel szczegółowy 6A

Ułatwianie różnicowania działalności, zakładania i rozwoju małych przedsiębiorstw, a także tworzenia miejsc pracy

art. 5 ust. 6 lit. b) = cel szczegółowy 6B

Wspieranie lokalnego rozwoju na obszarach wiejskich

art. 5 ust. 6 lit. c) = cel szczegółowy 6C

Zwiększanie dostępności technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) na obszarach wiejskich oraz podnoszenie poziomu korzystania z nich i poprawianie ich jakości


(1)  Art. 8 ust. 4 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (Dz.U. L 206 z 22.7.1992, s. 7).

(2)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 184/2014 z dnia 25 lutego 2014 r. ustanawiające, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 ustanawiającym wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającym przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego, warunki mające zastosowanie do systemu elektronicznej wymiany danych między państwami członkowskimi a Komisją oraz przyjmujące, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1299/2013 w sprawie przepisów szczegółowych dotyczących wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna”, klasyfikację kategorii interwencji dla wsparcia z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach celu „Europejska współpraca terytorialna” (Dz.U. L 57 z 27.2.2014 s. 7).

(3)  Przy wykorzystaniu całkowitego wkładu EFRROW na rzecz każdego z programów, których to dotyczy.

(4)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 549).

(5)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej i uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 608).

(6)  Dyrektywa Rady 91/676/EWG z dnia 12 grudnia 1991 r. dotycząca ochrony wód przed zanieczyszczeniami powodowanymi przez azotany pochodzenia rolniczego (Dz.U. L 375 z 31.12.1991, s. 1).

(7)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/128/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania na rzecz zrównoważonego stosowania pestycydów (Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 71).

(8)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (Dz.U. L 20 z 26.1.2010, s. 7).

(9)  Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz.U. L 327 z 22.12.2000, s. 1).

(10)  Orientacyjny podział całkowitego wkładu Unii na cele szczegółowe ma być stosowany w kontekście udziału programu rozwoju obszarów wiejskich w celach tematycznych i celach związanych ze zmianą klimatu, o których mowa w art. 15 ust. 1 lit. a) ppkt (iv) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, w kontekście zawieszeń, o których mowa w art. 19 ust. 5 i art. 22 ust. 6 tego rozporządzenia oraz, jeśli jest to właściwe, w kontekście obliczenia kwot, które mają być zarezerwowane zgodnie z art. 59 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

(11)  Art. 8 ust. 3 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1293/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie ustanowienia programu działań na rzecz środowiska i klimatu (LIFE) i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 614/2007 (Dz.U. L 347 z 20.12.2013, s. 185).

(12)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/31/UE z dnia 19 maja 2010 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków(Dz.U. L 153 z 18.6.2010, s. 13).

(13)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE (Dz.U. L 315 z 14.11.2012, s. 1).

(14)  Dyrektywa 2006/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 kwietnia 2006 r. w sprawie efektywności końcowego wykorzystania energii i usług energetycznych oraz uchylająca dyrektywę Rady 93/76/EWG (Dz.U. L 114 z 27.4.2006, s. 64).

(15)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 16).

(16)  Decyzja Rady z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie zawarcia przez Wspólnotę Europejską Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawach osób niepełnosprawnych (Dz.U. L 23 z 27.1.2010, s. 35).

(17)  Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/92/UE z dnia 13 grudnia 2011 r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko (Dz.U. L 26 z 28.1.2012, s. 1).

(18)  Dyrektywa 2001/42/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 czerwca 2001 r. w sprawie oceny wpływu niektórych planów i programów na środowisko (Dz.U. L 197 z 21.7.2001, s. 30).


ZAŁĄCZNIK II

Przelicznik zwierząt na duże jednostki przeliczeniowe inwentarza (LU) (o którym mowa w art. 9 ust. 2)

Byki, krowy i inne bydło powyżej dwóch lat, koniowate powyżej sześciu miesięcy

1,0 LU

Bydło powyżej sześciu miesięcy i poniżej dwóch lat

0,6 LU

Bydło poniżej sześciu miesięcy

0,4 LU

Owce i kozy

0,15 LU

Maciory hodowlane > 50 kg

0,5 LU

Pozostała trzoda chlewna

0,3 LU

Kury nioski

0,014 LU

Pozostały drób (1)

0,03 LU

Stawka przeliczenia może być wyższa, biorąc pod uwagę dowody naukowe, które należy objaśnić i właściwie uzasadnić w programach rozwoju obszarów wiejskich.

Inne kategorie zwierząt mogą być dodane w wyjątkowych przypadkach. Stawka przeliczenia dla każdej takiej kategorii może być ustalona, biorąc pod uwagę szczególne okoliczności i dowody naukowe, które należy objaśnić i właściwie uzasadnić w programach rozwoju obszarów wiejskich.


(1)  Dla tej kategorii stawka przeliczenia może być niższa, biorąc pod uwagę dowody naukowe, które należy objaśnić i właściwie uzasadnić w programach rozwoju obszarów wiejskich.


ZAŁĄCZNIK III

Działalność informacyjna i reklamowa, o której mowa w art. 13

CZĘŚĆ 1

Działania informacyjne i reklamowe

1.   Obowiązki instytucji zarządzającej

1.1.   Strategia informacyjna i reklamowa

Instytucja zarządzająca zapewnia, by działania informacyjne i reklamowe były wdrażane zgodnie z jej strategią informacyjną i reklamową, która obejmuje co najmniej następujące elementy:

a)

cele strategii i jej grupy docelowe;

b)

opis treści działań w zakresie informacji i reklamy;

c)

szacunkowy budżet na realizację strategii;

d)

opis organów administracyjnych, w tym zasobów kadrowych, odpowiedzialnych za realizację działań informacyjnych i reklamowych;

e)

opis roli odgrywanej przez krajową sieć obszarów wiejskich, i w jaki sposób jej plan komunikacji, o którym mowa w art. 54 ust. 3 ppkt (vi) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, przyczyni się do realizacji strategii;

f)

wskazanie, w jaki sposób działania informacyjne i reklamowe będą oceniane pod względem widoczności i znajomości polityki, programów operacyjnych i operacji oraz roli odgrywanej przez EFRROW i Unię;

g)

roczna aktualizacja określająca działania informacyjne i reklamowe, które mają być przeprowadzone w kolejnym roku.

1.2.   Informacja dla potencjalnych beneficjentów

Instytucja zarządzająca zapewnia, aby potencjalni beneficjenci mieli dostęp do stosownych informacji, w tym w stosownych przypadkach do uaktualnionych informacji przekazywanych z uwzględnieniem dostępności elektronicznych i innych usług komunikacyjnych dla określonych potencjalnych beneficjentów, dotyczących przynajmniej następujących kwestii:

a)

możliwości finansowania i rozpoczęcia procesu naboru wniosków o dofinansowanie w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich;

b)

procedur administracyjnych, których należy przestrzegać, aby zakwalifikować się do uzyskania finansowania w ramach programów rozwoju obszarów wiejskich;

c)

procedur rozpatrywania wniosków o finansowanie;

d)

warunków lub kryteriów kwalifikacji przy wyborze i ocenie projektów, które będą objęte finansowaniem;

e)

nazwisk osób lub kontaktów na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, które mogą wyjaśnić sposób funkcjonowania PROW, oraz kryteria wyboru i oceny operacji;

f)

odpowiedzialności potencjalnych beneficjentów za poinformowanie opinii publicznej o celu operacji i wsparciu operacji z EFRROW, zgodnie z częścią 1 sekcja 2. Instytucja zarządzająca może zwrócić się do potencjalnych beneficjentów o przedstawienie we wnioskach orientacyjnej propozycji działań komunikacyjnych proporcjonalnych do wielkości operacji;

g)

procedury rozpatrywania skarg zgodnie z art. 74 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

1.3.   Informacje dla ogółu społeczeństwa

Instytucja zarządzająca informuje opinię publiczną o treści PROW, jego przyjęciu przez Komisję i jego aktualizacji, o najważniejszych osiągnięciach w realizacji programu i jego zamknięciu, a także o jego udziale w realizacji priorytetów Unii Europejskiej określonych w umowie o partnerstwie.

Instytucja zarządzająca zapewnia stworzenie jednej strony internetowej lub jednego portalu internetowego zawierającego informacje, o których mowa w pkt 1.1 i 1.2 oraz akapicie pierwszym niniejszego punktu. Stworzenie jednej strony internetowej nie zakłóca sprawnej realizacji EFRROW, ani nie ogranicza dostępu dla potencjalnych beneficjentów i zainteresowanych stron do informacji. Działania mające na celu informowanie opinii publicznej obejmują elementy określone w części 2 pkt 1.

1.4.   Zaangażowanie instytucji działających jako punkty informacyjne

Instytucja zarządzająca zapewnia, w tym poprzez system krajowej sieci obszarów wiejskich, by organy, które mogą działać jako punkty informacyjne, były zaangażowane w działania informacyjne skierowane do potencjalnych beneficjentów, a w szczególności:

a)

partnerów, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;

b)

centrów informacji europejskiej, jak również przedstawicielstw Komisji oraz biur informacyjnych Parlamentu Europejskiego w państwach członkowskich;

c)

instytucji edukacyjnych i badawczych.

1.5.   Powiadamianie o przyznaniu wsparcia

Instytucja zarządzająca dopilnowuje, aby w zawiadomieniu o przyznaniu pomocy beneficjenci byli informowani o tym, że działanie jest finansowane w ramach programu współfinansowanego przez EFRROW i o działaniu i priorytecie danego programu rozwoju obszarów wiejskich.

2.   Obowiązki beneficjentów

2.1.   Wszystkie działania informacyjne i komunikacyjne beneficjenta zawierają informację o otrzymaniu wsparcia z EFRROW na operację, za pomocą:

a)

symbolu Unii;

b)

odniesienia do wsparcia z EFRROW.

W przypadku gdy działanie informacyjne lub reklamowe dotyczy jednej lub kilku operacji dofinansowanych z więcej niż jednego funduszu polityki spójności, odniesienie przewidziane w lit. b) może być zastąpione odniesieniem do funduszu ESI.

2.2.   W okresie realizacji operacji beneficjent informuje opinię publiczną o pomocy otrzymanej z EFRROW za pomocą:

a)

zamieszczenia na stronie internetowej beneficjenta do użytku profesjonalnego, jeżeli taka strona istnieje, krótkiego opisu operacji, w którym powiązanie między celem strony internetowej a wsparciem udzielonym na operację można ustalić, proporcjonalnie do poziomu wsparcia, obejmującego jej cele i wyniki, oraz podkreślającego wsparcie finansowe ze strony Unii;

b)

w przypadku operacji niewchodzących w zakres lit. c), dla których całkowite wsparcie publiczne przekracza 10 000 EUR, oraz w zależności od działania (na przykład dla działań finansowanych w ramach art. 20 dotyczącego odnowy wsi lub LEADER) — przynajmniej jeden plakat z informacjami na temat operacji (minimalny rozmiar: A3), podkreślający wsparcie finansowe ze strony Unii, umieszczony w miejscu łatwo widocznym dla ogółu społeczeństwa, takim jak wejście do budynku. Jeżeli operacja w ramach PROW skutkuje inwestycją (na przykład w gospodarstwie lub przedsiębiorstwie spożywczym), a jej całkowity koszt przekracza 50 000 EUR, beneficjent umieszcza tablicę informacyjną z informacjami na temat projektu, podkreślając wsparcie finansowe ze strony Unii. Tablicę informacyjną instaluje się również w siedzibach lokalnych grup działania finansowanych w ramach LEADER;

c)

tymczasowy billboard dużego formatu, umieszczony w miejscu łatwo widocznym dla ogółu społeczeństwa, w odniesieniu do każdej operacji polegającej na finansowaniu działań w zakresie infrastruktury lub prac budowlanych, w przypadku której całkowite wsparcie publiczne przekracza 500 000 EUR.

Nie później niż trzy miesiące po zakończeniu operacji beneficjent umieszcza na stałe tablicę lub billboard dużego formatu w miejscu łatwo widocznym dla ogółu społeczeństwa, w odniesieniu do każdej operacji, która spełnia następujące kryteria:

(i)

całkowite wsparcie publiczne na operację przekracza 500 000 EUR;

(ii)

operacja dotyczy zakupu środków trwałych lub finansowania działań w zakresie infrastruktury lub prac budowlanych.

Billboard ten zawiera nazwę i główny cel operacji i podkreśla wsparcie finansowe ze strony Unii.

Billboardy, plakaty, tablice i strony internetowe zawierają opis projektu/operacji i elementy, o których mowa w części 2 pkt 1. Na informacje te przeznaczone jest przynajmniej 25 % powierzchni billboarda, tablicy bądź strony internetowej.

CZĘŚĆ 2

Charakterystyka techniczna działań informacyjnych i reklamowych

1.   Logo i hasło

Każde działanie w zakresie informowania i reklamy zawiera następujące elementy:

a)

symbol Unii odpowiadający standardom graficznym przedstawionym na stronie: http://europa.eu/abc/ symbols/emblem/download_en.htm wraz z objaśnieniem roli Unii za pomocą następującego zdania:

„Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich: Europa inwestująca w obszary wiejskie”;

b)

w przypadku działań i środków finansowanych przez LEADER – jego logo:

++ LEADER logo++

2.   Materiały informacyjne i materiały w zakresie przekazywania informacji

Na stronie tytułowej publikacji (np. broszur, ulotek i biuletynów) oraz na plakatach na temat środków i działań współfinansowanych przez EFRROW znajduje się wyraźne wskazanie na udział Unii, a także symbol Unii w przypadku, gdy zamieszczone zostało również godło państwowe lub regionalne. Publikacje zawierają odesłania do organu odpowiedzialnego za treść informacji i do instytucji zarządzającej wyznaczonej do realizacji wsparcia EFRROW lub danego wsparcia krajowego.

W przypadku udostępnienia informacji za pomocą środków elektronicznych (strony internetowe, bazy danych dla potencjalnych beneficjentów) lub jako materiał audiowizualny, przez analogię stosuje się tiret pierwsze.

Strony internetowe dotyczące EFRROW:

a)

wskazują na wkład z EFRROW przynajmniej na stronie głównej;

b)

zawierają link do strony internetowej Komisji dotyczącej EFRROW.


ZAŁĄCZNIK IV

Wspólny zbiór wskaźników kontekstu, rezultatu i produktu, o których mowa w art. 14 ust. 2

1.   Wskaźniki kontekstu

C1.

Ludność

C2.

Struktura wieku

C3.

Terytorium

C4.

Gęstość zaludnienia

C5.

Stopa zatrudnienia (1)

C6.

Stopa samozatrudnienia

C7.

Stopa bezrobocia

C8.

PKB na mieszkańca (1)

C9.

Wskaźnik ubóstwa (1)

C10.

Struktura gospodarki

C11.

Struktura zatrudnienia

C12.

Wydajność pracy w podziale na sektory gospodarki

C13.

Zatrudnienie w poszczególnych obszarach działalności gospodarczej

C14.

Wydajność pracy w rolnictwie

C15.

Wydajność pracy w leśnictwie

C16.

Wydajność pracy w przemyśle spożywczym

C17.

Gospodarstwa rolne

C18.

Grunty rolne

C19.

Użytki rolne w ramach rolnictwa ekologicznego

C20.

Grunty nawadniane

C21.

Duże jednostki przeliczeniowe inwentarza

C22.

Siła robocza w gospodarstwie

C23.

Struktura wieku gospodarujących

C24.

Poziom wykształcenia rolniczego gospodarujących

C25.

Dochód czynników produkcji rolniczej (1)

C26.

Dochód przedsiębiorcy rolnego (1)

C27.

Łączna produktywność czynników produkcji (1)

C28.

Środki trwałe brutto w rolnictwie

C29.

Lasy lub inne grunty zalesione ogółem (FOWL)

C30.

Infrastruktura turystyczna

C31.

Użytkowanie terenu

C32.

Obszary o niekorzystnych warunkach gospodarowania

C33.

Intensywność rolnictwa

C34.

Obszary Natura 2000

C35.

Wskaźnik ptaków krajobrazu rolniczego (1)

C36.

Status ochrony siedlisk rolnych (obszary trawiaste)

C37.

Rolnictwo o wysokiej wartości przyrodniczej (1)

C38.

Las chroniony

C39.

Pobór wody na potrzeby rolnictwa (1)

C40.

Jakość wody (1)

C41.

Zawartość materii organicznej w glebie na terenie gruntów ornych (1)

C42.

Erozja gleby powodowana przez wodę (1)

C43.

Wytwarzanie energii odnawialnej z rolnictwa i leśnictwa

C44.

Wykorzystanie energii w rolnictwie, leśnictwie i przemyśle spożywczym

C45.

Emisje gazów z rolnictwa (1)

2.   Wskaźniki rezultatu

R1

:

procent gospodarstw rolnych otrzymujących wsparcie z programu rozwoju obszarów wiejskich na inwestycje związane z restrukturyzacją lub modernizacją (cel szczegółowy 2A)

R2

:

Zmiana w zakresie produkcji rolnej w gospodarstwach otrzymujących wsparcie/w rocznych jednostkach pracy (cel szczegółowy 2A) (2)

R3

:

procent gospodarstw rolnych korzystających z planów rozwoju działalności gospodarczej/inwestycji dla młodych rolników otrzymujących wsparcie z programu rozwoju obszarów wiejskich (cel szczegółowy 2B)

R4

:

procent gospodarstw rolnych otrzymujących wsparcie w ramach systemów jakości, rynków lokalnych i krótkich cykli dostaw oraz grup/organizacji producentów (cel szczegółowy 3A)

R5

:

procent gospodarstw rolnych uczestniczących w systemach zarządzania ryzykiem (cel szczegółowy 3B)

R6

:

procent lasów lub innych zalesionych obszarów w ramach umów o zarządzanie wspierających różnorodność biologiczną (cel szczegółowy 4A)

R7

:

procent gruntów rolnych w ramach umów o zarządzanie wspierających różnorodność biologiczną lub krajobrazy (cel szczegółowy 4A)

R8

:

procent gruntów rolnych w ramach umów o zarządzanie dotyczących poprawy gospodarki wodnej (cel szczegółowy 4B)

R9

:

procent gruntów leśnych w ramach umów o zarządzanie dotyczących poprawy gospodarki wodnej (cel szczegółowy 4B)

R10

:

procent gruntów rolnych w ramach umów o zarządzanie dotyczących poprawy gospodarowania glebą i/lub zapobiegania erozji gleby (cel szczegółowy 4C)

R11

:

procent gruntów leśnych w ramach umów o zarządzanie dotyczących poprawy gospodarowania glebą i/lub zapobiegania erozji gleby (cel szczegółowy 4C)

R12

:

procent gruntów nawadnianych, w odniesieniu do których następuje przechodzenie na bardziej sprawny system nawadniania (cel szczegółowy 5A)

R13

:

zwiększenie efektywności korzystania z zasobów wodnych w rolnictwie w projektach otrzymujących wsparcie z programu rozwoju obszarów wiejskich (cel szczegółowy 5A) (2)

R14

:

zwiększenie efektywności korzystania z energii w rolnictwie i przetwórstwie spożywczym w projektach otrzymujących wsparcie z programu rozwoju obszarów wiejskich (cel szczegółowy 5B) (2)

R15

:

energia ze źródeł odnawialnych wytworzona w projektach otrzymujących wsparcie (cel szczegółowy 5C) (2)

R16

:

procent dużych jednostek przeliczeniowych objętych inwestycjami w zakresie gospodarki zwierzęcej w celu redukcji emisji gazów cieplarnianych lub amoniaku (cel szczegółowy 5D)

R17

:

procent gruntów rolnych w ramach umów o zarządzanie w celu redukcji emisji gazów cieplarnianych lub amoniaku (cel szczegółowy 5D)

R18

:

ograniczenie emisji metanu i podtlenku azotu (cel szczegółowy 5D) (2)

R19

:

ograniczenie emisji amoniaku (cel szczegółowy 5D) (2)

R20

:

procent gruntów rolnych i leśnych objętych umowami o zarządzanie przyczyniającymi się do pochłaniania dwutlenku węgla i ochrony węgla (cel szczegółowy 5E)

R21

:

miejsca pracy stworzone w ramach projektów objętych wsparciem (cel szczegółowy 6A)

R22

:

procent ludności wiejskiej objętej lokalnymi strategiami rozwoju (cel szczegółowy 6B)

R23

:

procent ludności wiejskiej korzystającej z ulepszonych usług/infrastruktury (cel szczegółowy 6B)

R24

:

miejsca pracy stworzone w ramach projektów objętych wsparciem (LEADER) (cel szczegółowy 6B)

R25

:

procent ludności wiejskiej korzystającej z nowych lub ulepszonych usług/infrastruktury – ICT) (cel szczegółowy 6C)

Wskaźniki drukowane kursywą są również wskaźnikami docelowymi wymienionymi w pkt 4.

3.   Podstawowe wskaźniki produktu rozwoju obszarów wiejskich

Numer

Wskaźniki produktu

Kody działań (artykuły rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

O.1

Wydatki ze środków publicznych ogółem  (3)

Wszystkie środki

O.2

Inwestycje ogółem

4 (art. 17), 5 (art. 18), 6.4 (art. 19), 7.2–7.8 (art. 20), 8.5 i 8.6 (art. 21) (rozporządzenie (UE) nr 1305/2013)

O.3

Liczba wspieranych działań/operacji

1 (art. 14), 2 (art. 15), 4 (art. 17), 7 (art. 20), 8.5 i 8.6 (art. 21), 9 (art. 27), 17.2 i 17.3 (art. 36) (rozporządzenie (UE) nr 1305/2013)

O.4

Liczba gospodarstw rolnych/beneficjentów otrzymujących wsparcie

3 (art. 16), 4.1 (art. 17), 5 (art. 18), 6 (art. 19), 8.1–8.4 (art. 21), 11 (art. 29), 12 (art. 30), 13 (art. 31), 14 (art. 33), 17.1 (art. 36) (rozporządzenie (UE) nr 1305/2013)

O.5

Obszar całkowity (ha)

4 (art. 17), 8.1 to 8.5 (art. 21), 10 (art. 28), 11 (art. 29), 12 (art. 30), 13 (art. 31), 15 (art. 34) (rozporządzenie (UE) nr 1305/2013)

O.6

Powierzchnia fizyczna otrzymująca wsparcie (ha)

10 (art. 28) (rozporządzenie (UE) nr 1305/2013)

O.7

Liczba wspieranych umów

10 (art. 28) 15 (art. 34) (rozporządzenie (UE) nr 1305/2013)

O.8

Liczba dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza otrzymujących wsparcie

14 (art. 33) 4 (art. 17) (rozporządzenie (UE) nr 1305/2013)

O.9

Liczba gospodarstw rolnych uczestniczących w systemach wsparcia

9 (art. 27), 16.4 (art. 35), 17.2 i 17.3 (art. 36) (rozporządzenie (UE) nr 1305/2013)

O.10

Liczba rolników korzystających z dopłat

17.2 i 17.3 (art. 36 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

O.11

Liczba dni przeprowadzonych szkoleń

1 (art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

O.12

Liczba uczestników szkolenia

1 (art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

O.13

Liczba beneficjentów, którzy skorzystali z usług doradczych

2 (art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

O.14

Liczba przeszkolonych doradców

2 (art. 15 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

O.15

Liczba ludności korzystającej z ulepszonych usług/infrastruktury (w obszarze IT lub w innym obszarze)

7 (art. 20 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

O.16

Liczba grup EPI otrzymujących wsparcie, liczba operacji EPI otrzymujących wsparcie oraz liczba i rodzaj partnerów w grupach EPI

16 (art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

O.17

Liczba operacji współpracy otrzymujących wsparcie (innych niż EPI)

16 (art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

O.18

Liczba ludności na obszarze lokalnej grupy działania

19 (art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)

O.19

Liczba wybranych lokalnych grup działania

19 (art. 32 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)

O.20

Liczba projektów LEADER otrzymujących wsparcie

19 (art. 35 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)

O.21

Liczba wspieranych projektów współpracy

19 (art. 35 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)

O.22

Liczba i typ promotorów projektów

19 (art. 35 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)

O.23

Numer identyfikacyjny lokalnych grup działania uczestniczących w projekcie współpracy

19 (art. 35 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)

O.24

Liczba tematycznych i analitycznych wymian zorganizowanych przy wsparciu krajowej sieci obszarów wiejskich

Sieć kontaktów (art. 54 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

O.25

Liczba narzędzi komunikacyjnych krajowej sieci obszarów wiejskich

Sieć kontaktów (art. 54 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

O.26

Liczba działań w ramach Europejskiej Sieci na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w których uczestniczyła krajowa sieć obszarów wiejskich

Sieć kontaktów (art. 54 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

4.   Wskaźniki docelowe

T1

:

procent wydatków w ramach artykułów 14, 15 i 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 w odniesieniu do ogółu wydatków poniesionych w ramach PROW (cel szczegółowy 1 A)

T2

:

łączna liczba operacji współpracy otrzymujących wsparcie w ramach działania dotyczącego współpracy (art. 35 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013) (grupy, sieci/klastry, projekty pilotażowe...) (cel szczegółowy 1B)

T3

:

łączna liczba uczestników szkolenia na podstawie art. 14 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 (cel szczegółowy 1C)

T4

:

procent gospodarstw rolnych otrzymujących wsparcie z programu rozwoju obszarów wiejskich na inwestycje związane z restrukturyzacją lub modernizacją (cel szczegółowy 2A)

T5

:

procent gospodarstw rolnych korzystających z planów rozwoju działalności gospodarczej/inwestycji dla młodych rolników otrzymujących wsparcie z programu rozwoju obszarów wiejskich (cel szczegółowy 2B)

T6

:

procent gospodarstw rolnych otrzymujących wsparcie w ramach systemów jakości, rynków lokalnych i krótkich cykli dostaw oraz grup/organizacji producentów (cel szczegółowy 3A)

T7

:

procent gospodarstw rolnych uczestniczących w systemach zarządzania ryzykiem (cel szczegółowy 3B)

T8

:

procent lasów/innych zalesionych obszarów w ramach umów o zarządzanie wspierających różnorodność biologiczną (cel szczegółowy 4A)

T9

:

procent gruntów rolnych w ramach umów o zarządzanie wspierających różnorodność biologiczną lub krajobrazy (cel szczegółowy 4A)

T10

:

procent gruntów rolnych w ramach umów o zarządzanie dotyczących poprawy gospodarki wodnej (cel szczegółowy 4B)

T11

:

procent gruntów leśnych w ramach umów o zarządzanie dotyczących poprawy gospodarki wodnej (cel szczegółowy 4B)

T12

:

procent gruntów rolnych w ramach umów o zarządzanie dotyczących poprawy gospodarowania glebą i/lub zapobiegania erozji gleby (cel szczegółowy 4C)

T13

:

procent gruntów leśnych w ramach umów o zarządzanie dotyczących poprawy gospodarowania glebą lub zapobiegania erozji gleby (cel szczegółowy 4C)

T14

:

procent gruntów nawadnianych, w odniesieniu do których następuje przechodzenie na bardziej sprawny system nawadniania (cel szczegółowy 5A)

T15

:

całkowita suma inwestycji na rzecz efektywności energetycznej (cel szczegółowy 5B)

T16

:

inwestycje na rzecz wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych, ogółem (cel szczegółowy 5C)

T17

:

procent dużych jednostek przeliczeniowych objętych inwestycjami w zakresie gospodarki zwierzęcej w celu redukcji emisji gazów cieplarnianych lub amoniaku (cel szczegółowy 5D)

T18

:

procent gruntów rolnych w ramach umów o zarządzanie w celu redukcji emisji gazów cieplarnianych lub amoniaku (cel szczegółowy 5D)

T19

:

procent gruntów rolnych i leśnych objętych umowami o zarządzanie przyczyniającymi się do pochłaniania dwutlenku węgla i ochrony węgla (cel szczegółowy 5E)

T20

:

miejsca pracy stworzone w ramach projektów objętych wsparciem (cel szczegółowy 6A)

T21

:

procent ludności wiejskiej objętej strategiami lokalnego rozwoju (cel szczegółowy 6B)

T22

:

procent ludności wiejskiej korzystającej z ulepszonych usług/infrastruktury (cel szczegółowy 6B)

T23

:

miejsca pracy stworzone w ramach projektów objętych wsparciem (LEADER) (cel szczegółowy 6B)

T24

:

procent ludności wiejskiej korzystającej z nowych lub ulepszonych usług/infrastruktury – ICT) (cel szczegółowy 6C)

5.   Proponowane wskaźniki ram wykonania

 

Wskaźniki

Powiązany wskaźnik produktu

Priorytet 2 (P2):

Całkowite wydatki publiczne P2 (EUR)

O.1

Liczba gospodarstw rolnych otrzymujących wsparcie z programu rozwoju obszarów wiejskich na inwestycje związane z restrukturyzacją lub modernizacją (cel szczegółowy 2A) + gospodarstw rolnych korzystających z planów rozwoju działalności gospodarczej/inwestycji dla młodych rolników otrzymujących wsparcie z programu rozwoju obszarów wiejskich (cel szczegółowy 2B)

O.4

Priorytet 3

(P3)

Całkowite wydatki publiczne P3 (EUR)

O.1

Liczba gospodarstw rolnych otrzymujących wsparcie w ramach systemów jakości, rynków lokalnych i krótkich cykli dostaw oraz grup producentów (cel szczegółowy 3A)

O.4, O.9

Liczba gospodarstw rolnych uczestniczących w systemach zarządzania ryzykiem (cel szczegółowy 3B)

O.4, O.9

Priorytet 4

(P4)

Całkowite wydatki publiczne P4 (EUR)

O.1

Grunty rolne objęte umowami o zarządzanie przyczyniającymi się do poprawy różnorodności biologicznej (cel szczegółowy 4A) + poprawy gospodarki wodnej (cel szczegółowy 4B) + poprawy gospodarowania glebą i/zapobieganiu erozji gleby (cel szczegółowy 4C)

O.5

Priorytet 5

(P5)

Całkowite wydatki publiczne P5 (EUR)

O.1

Liczba inwestycji w oszczędności energii i efektywność energetyczną (cel szczegółowy 5B) + inwestycji w zakresie wytwarzania energii odnawialnej (cel szczegółowy 5C)

O.3

Grunty rolne i leśne objęte umowami o zarządzanie przyczyniającymi się do pochłaniania dwutlenku węgla/ochrony węgla (cel szczegółowy 5E) + grunty rolne w ramach umów o zarządzanie w celu redukcji emisji gazów cieplarnianych lub amoniaku (cel szczegółowy 5D) + grunty nawadniane, w odniesieniu do których następuje przechodzenie na bardziej sprawny system nawadniania (cel szczegółowy 5A)

O.5

Priorytet 6

(P6)

Całkowite wydatki publiczne P6 (EUR)

O.1

Liczba operacji wspieranych w celu poprawy podstawowych usług i infrastruktury na obszarach wiejskich (cele szczegółowe 6B i 6C)

O.3

Ludność objęta lokalną grupą działania (cel szczegółowy 6B)

O.18


(1)  Wskaźniki kontekstu, które zawierają wskaźniki oddziaływania wspólnej polityki rolnej (WPR)

(2)  Dodatkowe wskaźniki rezultatu

(3)  Wskaźnik ten odpowiada wskaźnikowi ram wykonania ustanowionemu w art. 5 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 215/2014 z dnia 7 marca 2014 r. ustanawiającego zasady wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego w zakresie metod wsparcia w odniesieniu do zmian klimatu, określania celów pośrednich i końcowych na potrzeby ram wykonania oraz klasyfikacji kategorii interwencji w odniesieniu do europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych (Dz.U. L 69 z 8.3.2014, s. 65).


ZAŁĄCZNIK V

Wspólne pytania ewaluacyjne dotyczące rozwoju obszarów wiejskich

Pytania ewaluacyjne dotyczące celów szczegółowych

W odniesieniu do każdego celu szczegółowego zawartego w PROW na odpowiednie pytanie należy odpowiedzieć w rozszerzonych rocznych sprawozdaniach z wykonania, przedkładanych w 2017 r. i 2019 r., oraz w sprawozdaniu z oceny ex post.

1.

Cel szczegółowy 1A: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają innowacje, współpracę i rozwój bazy wiedzy na obszarach wiejskich?

2.

Cel szczegółowy 1B: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają wzmacnianie powiązań między rolnictwem, produkcją żywności i leśnictwem a badaniami i innowacją, w tym do celów ulepszonego zarządzania środowiskiem i lepszych wyników?

3.

Cel szczegółowy 1C: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają uczenie się przez całe życie oraz szkolenie zawodowe w sektorach rolnym i leśnym?

4.

Cel szczegółowy 2A: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW przyczyniają się do poprawy wyników gospodarczych, restrukturyzacji i modernizacji wspieranych gospodarstw, w szczególności poprzez zwiększenie ich udziału w rynku i zróżnicowania produkcji rolnej?

5.

Cel szczegółowy 2B: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają wejście rolników posiadających odpowiednie umiejętności do sektora rolnictwa, a w szczególności wymiany pokoleń?

6.

Cel szczegółowy 3A: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW przyczyniają się do poprawy konkurencyjności objętych wsparciem producentów rolnych poprzez lepsze ich zintegrowanie z łańcuchem rolno-spożywczym poprzez systemy jakości, dodawanie wartości do produktów rolnych, promocję na rynkach lokalnych i krótkie cykle dostaw, grupy producentów oraz organizacje międzybranżowe?

7.

Cel szczegółowy 3B: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają zapobieganie ryzyku i zarządzanie nim w gospodarstwach rolnych?

8.

Cel szczegółowy 4A: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają odbudowę, zachowanie i zwiększanie różnorodności biologicznej, w tym na obszarach Natura 2000, obszarach z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami, oraz rolnictwo o wysokiej wartości przyrodniczej i stan europejskich krajobrazów?

9.

Cel szczegółowy 4B: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają poprawę gospodarki wodnej, w tym gospodarkę nawozami i pestycydami?

10.

Cel szczegółowy 4C: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają zapobieganie erozji gleby i poprawę gospodarowania glebą?

11.

Cel szczegółowy 5A: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają poprawę efektywności korzystania z zasobów wodnych w rolnictwie?

12.

Cel szczegółowy 5B: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają poprawę efektywności wykorzystania energii w rolnictwie i przetwórstwie spożywczym?

13.

Cel szczegółowy 5C: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają dostawy i wykorzystywanie odnawialnych źródeł energii, produktów ubocznych, odpadów i pozostałości oraz innych surowców niespożywczych, dla celów biogospodarki?

14.

Cel szczegółowy 5D: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają ograniczenie emisji gazów cieplarnianych i amoniaku z rolnictwa?

15.

Cel szczegółowy 5E: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają ochronę węgla i pochłanianie dwutlenku węgla w rolnictwie i leśnictwie?

16.

Cel szczegółowy 6A: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają różnicowanie działalności, zakładanie i rozwój małych przedsiębiorstw, a także tworzenie miejsc pracy?

17.

Cel szczegółowy 6B: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierały lokalny rozwój na obszarach wiejskich?

18.

Cel szczegółowy 6C: W jakim stopniu interwencje w ramach PROW wspierają zwiększanie dostępności technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) na obszarach wiejskich oraz podnoszą poziom korzystania z nich i przyczyniają się do poprawy ich jakości?

Pytania ewaluacyjne dotyczące innych aspektów rozwoju obszarów wiejskich

Na poniższe pytania należy odpowiedzieć w rozszerzonych rocznych sprawozdaniach z wykonania, przedkładanych w 2017 r. i 2019 r, oraz sprawozdaniu z oceny ex post.

19.

W jakim stopniu synergie między priorytetami a celami szczegółowymi zwiększają skuteczność programów rozwoju obszarów wiejskich?

20.

W jakim stopniu pomoc techniczna przyczynia się do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 59 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i w art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013?

21.

W jakim stopniu krajowa sieć obszarów wiejskich przyczynia się do osiągnięcia celów, o których mowa w art. 54 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013?

Pytania ewaluacyjne dotyczące celów na poziomie Unii

Na poniższe pytania należy odpowiedzieć w rozszerzonych rocznych sprawozdaniach z wykonania, przedkładanych w 2019 r, oraz w sprawozdaniu z oceny ex post.

22.

W jakim stopniu PROW przyczynia się do osiągnięcia zasadniczego celu strategii „Europa 2020” polegającego na zwiększeniu stopy zatrudnienia w grupie osób w wieku od 20 do 64 lat do poziomu co najmniej 75 %?

23.

W jakim stopniu PROW przyczynia się do osiągnięcia zasadniczego celu strategii „Europa 2020” polegającego na inwestowaniu 3 % unijnego PKB w badania i rozwój oraz w innowacje?

24.

W jakim stopniu PROW przyczynia się do przeciwdziałania zmianie klimatu i do przystosowania się do niej oraz do osiągnięcia zasadniczego celu strategii „Europa 2020” polegającego na zmniejszeniu emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 20 % w porównaniu z poziomami z 1990 r. bądź o 30 %, w przypadku sprzyjających warunków, zwiększeniu udziału odnawialnych źródeł energii w całkowitym zużyciu energii do 20 % oraz zwiększeniu efektywności energetycznej o 20 %?

25.

W jakim stopniu PROW przyczynia się do osiągnięcia zasadniczego celu strategii „Europa 2020” polegającego na ograniczeniu liczby Europejczyków żyjących poniżej krajowej granicy ubóstwa?

26.

W jakim stopniu PROW przyczynia się do poprawy jakości środowiska naturalnego oraz do realizacji celu unijnej strategii ochrony różnorodności biologicznej, który polega na powstrzymaniu procesu utraty różnorodności biologicznej i degradacji funkcji ekosystemu oraz do przywrócenia ich?

27.

W jakim stopniu PROW przyczynia się do realizacji celu WPR polegającego na wspieraniu konkurencyjności rolnictwa?

28.

W jakim stopniu PROW przyczynia się do realizacji celu WPR polegającego na zapewnieniu zrównoważonej gospodarki zasobami naturalnymi i działań w dziedzinie klimatu?

29.

W jakim stopniu PROW przyczynia się do realizacji celu WPR polegającego na osiągnięciu zrównoważonego rozwoju terytorialnego gospodarek i społeczności wiejskich, w tym tworzeniu i utrzymywaniu miejsc pracy?

30.

W jakim stopniu PROW przyczynia się do wspierania innowacji?


ZAŁĄCZNIK VI

Główne elementy dokumentów dotyczących wsparcia technicznego na system monitorowania i ewaluacji

Jednym z kluczowych elementów systemu monitorowania i ewaluacji rozwoju obszarów wiejskich jest wsparcie techniczne, które świadczy się państwom członkowskim, osobom oceniającym i innym uczestnikom ewaluacji, w celu budowania potencjału ewaluacji oraz zwiększenia jakości i spójności działań oceniających. Komisja we współpracy z państwami członkowskimi opracowuje dokumenty dotyczące wsparcia technicznego zwierające:

1)

arkusze dla każdego wspólnego wskaźnika, zawierające definicję wskaźnika, związek z logiką interwencji, jednostkę miary, metodę stosowaną do obliczenia wartości, wymagane dane i źródła danych, informacje o zbieraniu danych wraz z podaniem podmiotu odpowiedzialnego i częstotliwości zbierania danych, wymogi z zakresu sprawozdawczości;

2)

wskazówki metodologiczne wspomagające państwa członkowskie i podmioty oceniające w realizacji wymogów systemu monitorowania i oceny, obejmujące jego różne części składowe, w tym ocenę metod i podejść oraz zapewnianie wsparcia w konkretnych kwestiach, takich jak ocena rozwoju kierowanego przez lokalną społeczność;

3)

wytyczne dotyczące oceny ex ante programów rozwoju obszarów wiejskich, obejmujące cele ex ante, proces i rolę poszczególnych podmiotów oraz zakres przeglądu i udzielanie wsparcia metodologicznego na odpowiednie podejścia i metody, a także zestaw przykładowych szablonów.

4)

wskazówki dotyczące przygotowywania planów ewaluacji obejmujące cele i korzyści wynikające z planu ewaluacji, elementy, które należy uwzględnić, oraz zalecenia dotyczące odpowiednich procesów służących jego sporządzeniu. Uwzględnione są również kwestie związane z zarządzaniem i wdrażaniem, jak również przykładowe szablony aspektów przedmiotowego zadania;

5)

wytyczne dotyczące stosowania i ustalania wskaźników orientacyjnych, ukierunkowanych w szczególności na regionalne PROW, opisujące cele i cechy wskaźników orientacyjnych oraz określające dane i metody, które mogłyby być wykorzystywane, jeśli wymagane byłyby wskaźniki orientacyjne;

6)

wytyczne dotyczące wskaźnika planu obejmujące elementy, które muszą być uwzględnione, zasady, które mają być stosowane, oraz szablon tabel;

7)

wytyczne dotyczące monitorowania obejmujące elementy, które muszą być uwzględnione w rocznych sprawozdaniach z wykonania, zasady, które mają być stosowane, oraz wzory tabel;

8)

wytyczne dotyczące oceny wartości dla dodatkowych wskaźników rezultatu, obejmujące określenie odpowiednich populacji projektów, strategie pobierania próbek, właściwe metody, źródła danych i techniki oceny;

9)

wytyczne dotyczące oceny skutków PROW, obejmujące cel i wykorzystanie wskaźników oddziaływania, powiązania między polityką rozwoju obszarów wiejskich a innymi obszarami polityki i czynniki wpływające na wartości wskaźnika oddziaływania oraz proponowane metody szacowania wpływu netto interwencji w ramach rozwoju obszarów wiejskich;

10)

wytyczne dotyczące odpowiedzi na wspólne pytania ewaluacyjne w zakresie rozwoju obszarów wiejskich, w tym powiązania z logiką interwencji i wspólnymi wskaźnikami, oraz proponujące dodatkowe dane, kryteria oceny oraz szereg możliwych metod, które mogłyby zostać wykorzystane przy odpowiadaniu na pytania;

11)

wytyczne dotyczące oceny ex post PROW na lata 2014–2020, obejmujące cele, proces i zakres realizacji, zapewniające wsparcie metodologiczne i określające dobre praktyki, w tym przykładowe wzory aspektów realizacji.


ZAŁĄCZNIK VII

Struktura i treść rocznych sprawozdań z realizacji (określonych w art. 50 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013)

1.   Najważniejsze informacje na temat realizacji programu i jego priorytetów

a)   Dane finansowe

Dane finansowe z realizacji zawierające, dla każdego działania i celu pośredniego, oświadczenie o wydatkach poniesionych i zgłoszonych w deklaracji wydatków. Obejmuje to całkowite poniesione wydatki publiczne, jak również odzyskiwanie środków i korekty wprowadzone przez państwa członkowskie w poprzednim roku kalendarzowym.

b)   Ogólne i specyficzne dla programu wskaźniki oraz ujęte ilościowo wartości docelowe

Informacje dotyczące realizacji PROW mierzonej za pomocą wspólnych i specyficznych wskaźników, w tym postępy poczynione w odniesieniu do celów wytyczonych dla każdego celu szczegółowego i osiągniętych wyników w porównaniu z planowanymi, określonymi w planie orientacyjnym. Począwszy od rocznego sprawozdania z wykonania, które zostanie przedłożone w 2017 r., postępy w realizacji celów pośrednich określonych w ramach wykonania (tabela F). Dodatkowe informacje na temat etapu wdrażania PROW są dostarczane za pomocą danych dotyczących zobowiązań finansowych, w podziale na działania i cele szczegółowe, i związanych z nimi oczekiwanych postępów w osiąganiu celów.

Tabele:

Tabela A: Dokonane wydatki w podziale na działania i cele szczegółowe

Tabela B: Osiągnięte wskaźniki produktu w podziale na działania i cele szczegółowe

Tabela C: Podział na istotne wskaźniki produktu i działania, pod kątem rodzaju obszaru, płci lub wieku

Tabela D: Postępy w osiąganiu celów

Tabela E: Monitorowanie środków przejściowych

Tabela F: Osiąganie wskaźników ram wykonania

2.   Postępy w realizacji planu ewaluacji przedstawiane są w następujący sposób:

a)

opis wszelkich zmian wprowadzonych do planu ewaluacji w PROW w ciągu roku wraz z ich uzasadnieniem;

b)

opis ewaluacji działań podjętych w ciągu roku (w związku z sekcją 3 planu ewaluacji) (*);

c)

opis działań podjętych w zakresie dostarczania danych i zarządzania nimi (w odniesieniu do sekcji 4 planu ewaluacji) (*);

d)

wykaz zakończonych ewaluacji, w tym odniesienia do tego, gdzie zostały opublikowane na stronie internetowej;

e)

streszczenie przeprowadzonych ewaluacji, skupiające się na ustaleniach z ewaluacji;

f)

opis działań komunikacyjnych podjętych w celu opublikowania ustaleń z ewaluacji (w odniesieniu do sekcji 6 planu ewaluacji) (*);

g)

opis działań następczych podjętych w następstwie ewaluacji (w odniesieniu do sekcji 6 planu ewaluacji) (*).

(*)

Należy odnieść się do planu ewaluacji, należy opisać wszelkie trudności napotkane w trakcie realizacji oraz przyjęte lub zaproponowane rozwiązania.

3.   Kwestie wpływające na wykonanie programu oraz podjęte środki

Opis kroków podjętych przez instytucję zarządzającą i komitet monitorujący w celu zagwarantowania jakości i skuteczności realizacji programu, w szczególności w odniesieniu do problemów napotkanych podczas zarządzania programem, oraz wszelkich podjętych środków naprawczych, w szczególności w odpowiedzi na uwagi poczynione przez Komisję.

4.   Kroki podejmowane w celu wdrożenia pomocy technicznej i wymogów dotyczących reklamowania programu

a)

W przypadku objęcia wsparciem technicznym dotyczącym utworzenia i funkcjonowania krajowej sieci obszarów wiejskich, sprawozdanie zawiera opis podejmowanych działań i aktualnej sytuacji w odniesieniu do utworzenia tej sieci oraz realizacji jej planu działania;

b)

działania podjęte w celu zapewnienia reklamy programu (art. 13 niniejszego rozporządzenia).

5.   Działania podjęte w celu spełnienia uwarunkowań ex ante (w 2017 r., a w 2016 r. – w stosownych przypadkach)

Opisy działań podjętych w ramach priorytetu/celu szczegółowego/działania w celu spełnienia uwarunkowania związanego z priorytetem i ogólnego uwarunkowania ex ante, niespełnionego lub częściowo spełnionego w momencie przyjęcia PROW. Należy dokonać odniesienia do kryteriów, które albo nie zostały spełnione, albo zostały spełnione tylko częściowo, do wszystkich strategii, aktów prawnych lub innych istotnych dokumentów, w tym odniesienia do odpowiednich działów i artykułów, do organów odpowiedzialnych za spełnienie uwarunkowania. W razie potrzeby państwa członkowskie mogą dostarczyć wyjaśnienia lub dodatkowe informacje w celu uzupełnienia opisu.

6.   Opis wykonania podprogramów

Roczne sprawozdania z wykonania złożone w 2017 r. i 2019 r. zawierają również informacje na temat wdrażania mierzonego za pomocą wspólnych i specyficznych wskaźników, w tym na temat postępów poczynionych w odniesieniu do celów określonych w planie orientacyjnym podprogramu, jak również na temat zrealizowanego produktu i wydatków w porównaniu z planowanym produktem i wydatkami określonymi w podprogramie.

7.   Ocena informacji i postępy poczynione na drodze osiągnięcia celów programu

Roczne sprawozdania z wykonania złożone w 2017 r. i 2019 r. zawierają również następujące informacje wynikające z ewaluacji:

Sprawozdawczość i kwantyfikacja osiągnięć programu, w szczególności poprzez ocenę uzupełniających wskaźników rezultatu, oraz istotne pytania ewaluacyjne.

Roczne sprawozdania z wykonania złożone w 2019 r. zawierają również następujące informacje wynikające z ewaluacji:

Sprawozdawczość na temat postępów poczynionych na drodze do osiągnięcia celów programu i jego wkładu w realizację unijnej strategii na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, między innymi poprzez ocenę wkładu netto programu do zmian w wartościach wskaźników oddziaływania WPR, oraz istotne pytania ewaluacyjne.

8.   Realizacja działań mających na celu uwzględnienie zasad określonych w art. 6, 7 i 8 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013

Roczne sprawozdania z wykonania złożone w 2017 r. i 2019 r. zawierają również następujące informacje:

a)   Propagowanie równości mężczyzn i kobiet oraz niedyskryminacji (art. 7 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)

Ocenienie, czy działania zapewniają uwzględnianie i propagowanie równości mężczyzn i kobiet oraz uwzględnianie problematyki płci w trakcie przygotowywania i wdrażania programów, w tym w odniesieniu do monitorowania, sprawozdawczości i ewaluacji.

b)   Zrównoważony rozwój (art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)

Ocenienie, czy podjęte działania zapewniają zgodność celów i wykonania EFRROW z zasadą zrównoważonego rozwoju oraz unijnym wspieraniem celu zachowania, ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego, zgodnie z art. 11 i art. 91 ust. 1 Traktatu, z uwzględnieniem zasady „zanieczyszczający płaci”.

Ponadto podawane są informacje na temat wsparcia celów dotyczących zmiany klimatu (monitorowanie zmiany klimatu).

c)   Rola partnerów, o których mowa w art. 5 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 w trakcie realizacji programu

Ocenienie, czy podjęte działania zapewniają zaangażowanie partnerów, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, w przygotowanie sprawozdań z postępów oraz w realizację programów, w tym udział w komitecie monitorującym programy zgodnie z art. 48 wspomnianego rozporządzenia oraz w działaniach sieci obszarów wiejskich.

9.   Postępy poczynione w zapewnianiu zintegrowanego podejścia

Roczne sprawozdania z wykonania złożone w 2019 r. zawierają również następujące informacje:

opis postępów w zapewnianiu zintegrowanego podejścia do wykorzystywania EFRROW i innych instrumentów finansowych UE w celu wspierania rozwoju terytorialnego obszarów wiejskich, w tym poprzez lokalne strategie rozwoju.

10.   Sprawozdanie z wdrażania instrumentów finansowych (art. 46 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013)

Roczne sprawozdania z wykonania zawierają również jako załącznik:

specjalne sprawozdanie dotyczące operacji obejmujących instrumenty finansowe. Treść tego sprawozdania jest określona w art. 46 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, a ich przedstawienia dokonuje się za pomocą wzoru funduszu ESI.


31.7.2014   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 227/69


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 809/2014

z dnia 17 lipca 2014 r.

ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (1), w szczególności jego art. 58 ust. 4, art. 62 ust. 2 lit. a)–f) i lit. h), art. 63 ust. 5, art. 77 ust. 8, art. 78, art. 96 ust. 4 i art. 101 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu (UE) nr 1306/2013 ustanawia się podstawowe zasady dotyczące między innymi obowiązków spoczywających na państwach członkowskich w celu ochrony interesów finansowych Unii. Aby zagwarantować, że nowe ramy prawne ustanowione tym rozporządzeniem funkcjonują sprawnie i są jednakowo stosowane, Komisja została upoważniona do przyjęcia określonych przepisów w odniesieniu do kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu, pomiaru obszarów, przypadków, w których wnioski o przyznanie pomocy i wnioski o płatność mogą być korygowane, stosowania i obliczania częściowego lub całkowitego cofnięcia płatności oraz zwrotu nienależnych płatności i stosowania kar, stosowania i obliczania kar administracyjnych, wymagań dotyczących skomputeryzowanej bazy danych, wniosków o przyznanie pomocy i wniosków o płatność oraz wniosków o uprawnienia do płatności, łącznie z ostatecznym terminem ich składania, przeprowadzania kontroli, przekazywania gospodarstw, wypłaty zaliczek, przeprowadzania kontroli odnoszących się do obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności, obliczania i stosowania kar administracyjnych dotyczących zasady wzajemnej zgodności oraz specyfikacji technicznych niezbędnych do jednolitego stosowania podstawowych przepisów w sprawie zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli (zwanego dalej „systemem zintegrowanym”) w związku z zasadą wzajemnej zgodności.

(2)

Państwa członkowskie powinny podjąć stosowne środki, aby zapewnić właściwe funkcjonowanie systemu zarządzania i kontroli, w przypadkach gdy za jednego beneficjenta odpowiedzialna jest więcej niż jedna agencja płatnicza.

(3)

Jeżeli właściwy organ nie powiadomił jeszcze beneficjenta o błędach zawartych we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, ani nie zapowiedział kontroli na miejscu, beneficjenci powinni być uprawnieni do wycofania w dowolnym momencie swoich wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność lub ich części. W określonych przypadkach uznanych przez organy krajowe beneficjentom należy także zezwolić na wprowadzanie korekt i poprawianie oczywistych błędów we wnioskach o przyznanie pomocy lub wnioskach o płatność oraz we wszelkich dokumentach uzupełniających.

(4)

Należy ustanowić szczegółowe przepisy w celu zapewnienia równorzędnego stosowania różnych zmniejszeń odnośnie do jednego wniosku lub wielu wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność tego samego beneficjenta. Należy zatem określić kolejność obliczania różnych ewentualnych zmniejszeń w odniesieniu do każdego z systemów płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego.

(5)

W celu zapewnienia jednolitego stosowania zasady dobrej wiary w całej Unii – w przypadku odzyskiwania nienależnie wypłaconych kwot – należy określić warunki, na których można się powoływać na tę zasadę, bez uszczerbku dla sposobu traktowania odnośnych wydatków w kontekście rozliczania rachunków zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013.

(6)

Należy określić przepisy dotyczące konsekwencji przekazywania całych gospodarstw, które mają określone zobowiązania w ramach systemów płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego.

(7)

Aby umożliwić Komisji skuteczne monitorowanie systemu zintegrowanego, państwa członkowskie powinny corocznie przesyłać Komisji dane i statystyki dotyczące kontroli. Podobnie państwa członkowskie powinny corocznie dostarczać statystyki dotyczące kontroli środków rozwoju obszarów wiejskich nieobjętych zakresem systemu zintegrowanego, w tym wyniki takich kontroli. Ponadto Komisja powinna, w odpowiednich przypadkach, być informowana o wszelkich środkach wprowadzanych przez państwa członkowskie w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności.

(8)

Zgodnie z art. 75 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie mogą wypłacać zaliczki w odniesieniu do płatności bezpośrednich pod pewnymi warunkami, w tym po zakończeniu kontroli administracyjnych oraz kontroli na miejscu w odniesieniu do danego roku składania wniosków. Art. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 (2) przewiduje, że współczynnik korygujący określony zgodnie z art. 26 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 ma zastosowanie do płatności bezpośrednich przekraczających ustalony próg. Jednakże zgodnie z art. 26 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 do dnia 1 grudnia Komisja może na podstawie nowych informacji będących w jej posiadaniu dostosować współczynnik korygujący dla płatności bezpośrednich. W rezultacie współczynnik korygujący dyscypliny finansowej, który może mieć zastosowanie, może jeszcze nie być znany przed dniem 16 października. W saldzie płatności od dnia 1 grudnia należy uwzględniać współczynnik korygujący dyscypliny finansowej mający wówczas zastosowanie.

(9)

Należy ustalić ogólne ramy wprowadzania uproszczonych procedur w kontekście komunikacji między beneficjentami a organami krajowymi. Ramy te powinny w szczególności uwzględniać możliwość korzystania ze środków komunikacji elektronicznej. Należy jednak w szczególności zagwarantować, by przekazywane w ten sposób dane były w pełni wiarygodne oraz by odpowiednie procedury przebiegały bez jakiekolwiek dyskryminacji wobec beneficjentów. W celu uproszczenia administracyjnego zarówno dla beneficjentów, jak i dla organów krajowych, organy krajowe powinny mieć możliwość bezpośredniego wykorzystania informacji będących w posiadaniu władz krajowych, zamiast wymagania od beneficjenta dostarczenia takich informacji celem weryfikacji kwalifikowalności niektórych płatności.

(10)

Aby umożliwić skuteczne kontrole w państwach członkowskich, które postanowią, że wszystkie wnioski o przyznanie pomocy w ramach płatności bezpośrednich oraz wnioski o płatność w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego mają być objęte pojedynczym wnioskiem zgodnie z art. 72 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, należy przewidzieć, że wnioski o przyznanie pomocy i wnioski o płatność, które są w pewnym zakresie związane z obszarem, składa się tylko raz w roku w ramach pojedynczego wniosku.

(11)

Aby umożliwić przetworzenie i kontrolę wniosku o przyznanie pomocy i wniosku o płatność we właściwym czasie, państwa członkowskie powinny ustalić ostateczny termin składania pojedynczych wniosków lub wniosków o płatność, który jednak nie powinien być późniejszy niż dzień 15 maja. Ze względu na szczególne warunki klimatyczne Estonia, Łotwa, Litwa, Finlandia i Szwecja powinny mieć jednak możliwość wyznaczenia późniejszego terminu, jednak nie późniejszego niż dzień 15 czerwca. Ponadto, jeśli wymagają tego warunki klimatyczne w danym roku, w poszczególnych przypadkach należy przewidzieć odstępstwa.

(12)

W pojedynczym wniosku beneficjenci powinni zgłaszać nie tylko obszar wykorzystywany do celów rolniczych, ale także swoje uprawnienia do płatności oraz wszelkie informacje wymagane w celu ustalenia kwalifikowalności do pomocy lub wsparcia. W przypadkach gdy nie zostały jeszcze ostatecznie ustalone uprawnienia do płatności, które mają być przydzielone w danym roku, należy jednak pozwolić państwom członkowskim na odstępstwa od niektórych obowiązków.

(13)

Aby zapewnić jak największą elastyczność w odniesieniu do planowania użytkowania gruntów przez beneficjentów, należy umożliwić wnoszenie poprawek do pojedynczych wniosków i wniosków o płatność do czasu, kiedy zwykle miałby miejsce siew, pod warunkiem że zostały spełnione wszystkie wymagania szczególne, określone w różnych systemach pomocy lub środkach wsparcia, oraz że właściwe organy nie poinformowały jeszcze beneficjenta o błędach w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność, ani nie powiadomiły go o błędach stwierdzonych w wyniku kontroli na miejscu w stosunku do części, której dotyczy poprawka. Po dokonaniu poprawki należy umożliwić dostosowanie odpowiednich dokumentów uzupełniających lub umów, które należy dostarczyć.

(14)

Ponieważ to beneficjenci pozostają odpowiedzialni za złożenie prawidłowego wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, w stosownych przypadkach, powinni oni dokonać koniecznych poprawek i zmian w z góry ustalonym formularzu.

(15)

W przypadku wniosku o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej lub wniosków o płatność w ramach środków wsparcia obszarowego – beneficjentowi udostępnia się z góry ustalony formularz w formacie elektronicznym oraz odpowiednie materiały graficzne za pośrednictwem oprogramowania opartego na systemie informacji geograficznej (GIS) (zwany dalej „formularzem geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy”). Formularze geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy przyczynią się do zapobiegania błędom popełnianym przez beneficjentów podczas zgłaszania powierzchni użytków rolnych oraz sprawią, że administracyjne kontrole krzyżowe będą bardziej skuteczne. Ponadto dokładniejsze informacje przestrzenne przekazane za pomocą formularzy geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy będą dostarczać bardziej wiarygodnych danych do celów monitorowania i oceny. W związku z tym należy wymagać, aby począwszy od określonego terminu wszystkie takie wnioski o przyznanie pomocy lub wnioski o płatność były składane na elektronicznym formularzu geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy. Jednakże w przypadku gdy beneficjenci nie są w stanie skorzystać z tego formularza, właściwy organ powinien zapewnić im alternatywne rozwiązanie, aby umożliwić złożenie wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność. W każdym przypadku właściwy organ powinien zadbać o to, by zadeklarowane obszary były wyrażone w postaci cyfrowej.

(16)

Wszelkie informacje szczególne dotyczące produkcji konopi, dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją lub płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny powinny być dostarczone wraz z pojedynczym wnioskiem lub – w stosownych przypadkach, kiedy wynika to z charakteru informacji – w późniejszym terminie. Ponadto należy przewidzieć, że w formularzu pojedynczego wniosku deklaruje się obszary, w odniesieniu do których beneficjent nie ubiega się o pomoc. Ponieważ ważne jest, aby dostępne były szczegółowe informacje dotyczące niektórych rodzajów użytkowania danego obszaru, informacje dotyczące takich rodzajów użytkowania powinny być deklarowane osobno, natomiast inne rodzaje użytkowania mogą być zadeklarowane w jednej pozycji.

(17)

W przypadku gdy beneficjenci są zobowiązani do utrzymywania na użytkach rolnych obszaru proekologicznego, aby kwalifikować się do płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska, o której mowa w art. 43 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 („płatność z tytułu zazieleniania”), beneficjenci powinni zgłosić obszar proekologiczny w składanym przez siebie wniosku o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej. Jeżeli część zobowiązań dotyczących obszaru proekologicznego jest wdrażana na poziomie regionalnym lub podlega wspólnej realizacji, zgłoszenie obszarów proekologicznych należy uzupełnić oddzielnym zgłoszeniem obszarów proekologicznych wdrażanych na poziomie regionalnym lub podlegających wspólnej realizacji.

(18)

W celu umożliwienia skutecznego monitorowania i kontroli wniosek o uczestnictwo w systemie dla małych gospodarstw powinien zawierać odniesienie do pojedynczego wniosku złożonego przez tego samego beneficjenta. W celu umożliwienia skutecznych kontroli w odniesieniu do specjalnych warunków dotyczących systemu dla małych gospodarstw wszelkie niezbędne informacje należy przekazywać z zastosowaniem uproszczonej procedury składania wniosków, o której mowa w art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Ponadto należy wyjaśnić, że beneficjenci, którzy zdecydują się zrezygnować z systemu dla małych gospodarstw, powinni mieć obowiązek poinformowania właściwego organu w odpowiednim czasie, aby umożliwić sprawne przejście do płatności zgodnie z tytułem III i IV rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

(19)

Aby umożliwić przeprowadzanie kontroli pod kątem przestrzegania obowiązków dotyczących zasady wzajemnej zgodności, formularz wniosku o przyznanie pomocy powinien być składany także przez beneficjentów, którzy posiadają użytki rolne, ale nie ubiegają się o żadną pomoc ani wsparcie objęte pojedynczym wnioskiem. W przypadkach gdy władze dysponują już przedmiotowymi informacjami, należy jednak zezwolić państwom członkowskim na zwolnienie beneficjentów z tego obowiązku.

(20)

W celu uproszczenia procedur składania wniosków oraz zgodnie z art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 państwa członkowskie w miarę możliwości powinny udostępnić beneficjentom z góry ustalone formularze zawierające informacje konieczne, aby beneficjent mógł złożyć prawidłowy wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność. Z góry ustalony formularz może być zaprojektowany w taki sposób, aby beneficjent musiał jedynie potwierdzić brak zmian w odniesieniu do wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność złożonego w poprzednim roku.

(21)

Należy ustanowić wspólne przepisy dotyczące szczegółów, które należy uwzględnić we wnioskach o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wnioskach płatność, w przypadku gdy państwo członkowskie zdecyduje się na stosowanie dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją zwierzęcą lub środków rozwoju obszarów wiejskich związanych z produkcją zwierzęcą.

(22)

Zgodnie z art. 53 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014 (3) płatności w ramach dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją zwierzęcą lub środków rozwoju obszarów wiejskich związanych z produkcją zwierzęcą mogą być realizowane tylko w odniesieniu do zwierząt, które zostały odpowiednio zidentyfikowane oraz zarejestrowane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1760/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady (4) lub rozporządzeniem Rady (WE) nr 21/2004 (5). Beneficjenci składający wnioski o przyznanie pomocy lub wnioski o płatność w ramach określonych systemów pomocy lub środków wsparcia powinni w odpowiednim czasie mieć dostęp do stosownych informacji.

(23)

Terminowe składanie przez beneficjentów wniosków o uprawnienia do płatności jest konieczne, aby państwa członkowskie były w stanie ustalić te uprawnienia. W związku z tym należy ustalić ostateczny termin składania wniosków.

(24)

Konieczne jest ustalenie przepisów na wypadek sytuacji, w których przydzielone zostały nienależne uprawnienia do płatności, w szczególności w wyniku zawyżenia deklaracji, lub w których wartość uprawnień do płatności została ustalona na niewłaściwym poziomie, na przykład ze względu na to, że została ona obliczona na podstawie nieprawidłowej kwoty referencyjnej. Należy wyjaśnić, że jakiekolwiek dostosowania liczby lub wartości uprawnień do płatności nie powinny prowadzić do systematycznego ponownego obliczania pozostałych uprawnień do płatności. W niektórych przypadkach nienależnie przydzielone uprawnienia do płatności odpowiadają niewielkim kwotom, ale prowadzą do znacznych kosztów i obciążeń administracyjnych przy ich odzyskiwaniu. W celu uproszczenia oraz właściwego wyważenia kosztów i obciążeń administracyjnych, z jednej strony, oraz kwot, które mają zostać odzyskane, z drugiej strony, należy ustalić minimalną kwotę, poniżej której procedura odzyskiwania nie jest konieczna.

(25)

Stosowanie się do przepisów dotyczących systemów pomocy i środków wsparcia objętych zakresem systemu zintegrowanego powinno być skutecznie monitorowane. Aby osiągnąć ten cel oraz zapewnić zharmonizowany poziom monitorowania we wszystkich państwach członkowskich, należy szczegółowo określić kryteria oraz procedury techniczne przeprowadzania kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu, zarówno w zakresie kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i obowiązków ustalonych w odniesieniu do systemów płatności bezpośrednich, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności.

(26)

Należy wyjaśnić, że jeżeli przeprowadzana jest fotointerpretacja, na przykład podczas kontroli na miejscu lub w ramach aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych, i nie wskazuje ona na jednoznaczne wyniki, należy przeprowadzić kontrole w terenie.

(27)

Zapowiadanie kontroli na miejscu pod kątem kwalifikowalności lub zasady wzajemnej zgodności powinno być dopuszczalne jedynie, jeżeli nie zagraża to celowi kontroli, a w każdym razie należy stosować odpowiednie ograniczenia czasowe. Ponadto, jeżeli szczególne przepisy sektorowe w ramach aktów prawnych lub norm dotyczących zasady wzajemnej zgodności przewidują niezapowiedziane kontrole na miejscu, przepisów tych należy przestrzegać.

(28)

Należy przewidzieć, że państwa członkowskie – w stosownych przypadkach – mają obowiązek łączenia różnych rodzajów kontroli. Jednak w odniesieniu do niektórych środków wsparcia kontrole na miejscu powinny być rozłożone w ciągu roku, tak aby możliwe było sprawdzenie, czy zobowiązania są przestrzegane. Czas trwania kontroli na miejscu powinien być ograniczony do niezbędnego minimum. Jednak w przypadku, gdy kryteria kwalifikowalności, zobowiązania lub obowiązki są związane z danym okresem, kontrola na miejscu, może wymagać dodatkowych wizyt u beneficjenta w późniejszym terminie. W odniesieniu do takich przypadków należy określić, że okres kontroli na miejscu, jak i liczba wizyt muszą być ograniczone do niezbędnego minimum.

(29)

Należy zagwarantować, że wobec każdego stwierdzonego przypadku niezgodności prowadzone są odpowiednie działania następcze, a przypadki te są uwzględniane przy przyznawaniu płatności. W tym kontekście przy sprawdzaniu przestrzegania warunków kwalifikowalności należy również wziąć pod uwagę wszelkie niezgodności stwierdzone przez jednostki, służby lub organizacje inne niż te, które są bezpośrednio odpowiedzialne za kontrole. Dodatkowo państwa członkowskie powinny zapewnić, by właściwe organy odpowiedzialne za przyznawanie płatności przekazały sobie wzajemnie wszelkie istotne ustalenia dokonane w ramach kontroli zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami. Zasada ta powinna zostać rozszerzona na wszystkie ustalenia poczynione przez publiczne lub prywatne organy certyfikujące w odniesieniu do beneficjentów, którzy zdecydowali się na wypełnianie obowiązków w zakresie zazieleniania za pośrednictwem praktyk równoważnych objętych systemem certyfikacji, które to ustalenia powinny zostać zgłoszone do organu odpowiedzialnego za przyznawanie płatności z tytułu zazieleniania. Wreszcie, jeżeli kontrole dotyczące środków rozwoju obszarów wiejskich obejmują praktyki równoważne, organy powinny sobie wzajemnie przekazywać wyniki takich kontroli, aby można było je uwzględnić podczas późniejszej oceny kwalifikowalności do otrzymania płatności z tytułu zazieleniania.

(30)

W celu skutecznego wykrywania niezgodności w trakcie kontroli administracyjnych należy w szczególności ustanowić przepisy w odniesieniu do zakresu kontroli krzyżowych. Wobec wszelkich przypadków niezgodności należy podjąć działania następcze w formie odpowiedniej procedury.

(31)

W celu uproszczenia, w przypadku gdy dwóch lub więcej beneficjentów składa wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność w odniesieniu do tej samej działki referencyjnej i ubiega się o pomoc lub wsparcie w ramach tego samego systemu pomocy lub środka wsparcia, zaś powierzchnia będąca przedmiotem zawyżonej deklaracji lub powierzchnia pokrywająca się mieści się w tolerancji ustalonej dla pomiaru działek rolnych, państwa członkowskie powinny być uprawnione do proporcjonalnego zmniejszenia przedmiotowych powierzchni. Jednak beneficjenci, których to dotyczy, powinni mieć prawo do odwołania się od takich decyzji.

(32)

Należy określić minimalną liczbę beneficjentów, których należy poddać kontroli na miejscu w ramach różnych systemów pomocy lub środków wsparcia.

(33)

Próbę kontrolną w odniesieniu do kontroli na miejscu w przypadku systemów pomocy obszarowej należy ustalić w oparciu o metodę losowania warstwowego, aby zmniejszyć obciążenie administracyjne, zaś liczbę beneficjentów, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu – utrzymać na rozsądnym poziomie. Metoda losowania warstwowego powinna obejmować część losową, pozwalającą otrzymać reprezentatywny wskaźnik błędu. Jednakże jeżeli chodzi o kontrole na miejscu w odniesieniu do płatności z tytułu zazieleniania, systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą lub środków rozwoju obszarów wiejskich, próbę należy dobierać częściowo na podstawie analizy ryzyka. Właściwy organ powinien ustalić czynniki ryzyka, ukierunkowane na obszary, w których ryzyko wystąpienia błędu jest największe. W celu zapewnienia prawidłowej i skutecznej analizy ryzyka skuteczność kryteriów ryzyka powinno się poddawać ocenie i aktualizacji w cyklu rocznym, przy uwzględnieniu znaczenia każdego z kryteriów ryzyka, z porównaniem wyników prób dobranych losowo i prób dobranych w oparciu o ryzyko, szczególnej sytuacji państw członkowskich oraz charakteru niezgodności.

(34)

W niektórych przypadkach istotne jest, aby przeprowadzić kontrole na miejscu przed otrzymaniem wszystkich wniosków. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość częściowego doboru próby kontrolnej przed końcem okresu składania wniosków.

(35)

Aby zapewnić skuteczność kontroli na miejscu, ważne jest, aby wykonujący je personel był informowany o przyczynie wyboru do kontroli na miejscu. Państwa członkowskie powinny przechowywać tego rodzaju informacje.

(36)

Znaczące niezgodności wykazane podczas kontroli na miejscu wymagają zwiększenia poziomu kontroli na miejscu w ciągu następnego roku, aby osiągnąć możliwy do przyjęcia poziom gwarancji co do prawidłowości odnośnych wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność.

(37)

Konieczne jest określenie warunków, w jakich obniżenie minimalnego poziomu kontroli na miejscu w odniesieniu do niektórych systemów pomocy i środków wsparcia można uznać za uzasadnione na podstawie dobrze funkcjonującego systemu zarządzania i kontroli oraz wskaźników błędów, które pozostają na dopuszczalnym poziomie.

(38)

Dla zapewnienia właściwego monitorowania i skutecznej kontroli kontrole na miejscu w odniesieniu do systemów pomocy obszarowej i środków rozwoju obszarów wiejskich powinny obejmować wszystkie zadeklarowane działki rolne. W odniesieniu do niektórych środków rozwoju obszarów wiejskich kontrole na miejscu powinny obejmować również grunty nierolnicze. Z myślą o ułatwieniu wdrożenia systemu zintegrowanego należy zezwolić na ograniczenie faktycznego pomiaru działek rolnych do losowej próby 50 % zadeklarowanych działek rolnych. Wyniki pomiarów na podstawie próby należy ekstrapolować na resztę populacji lub pomiary należy rozszerzyć na wszystkie zadeklarowane działki rolne.

(39)

Aby zapewnić jakość pomiarów odpowiadającą jakości wymaganej normami technicznymi opracowywanymi na szczeblu Unii, należy ustanowić przepisy dotyczące elementów kontroli na miejscu, kontroli warunków kwalifikowalności, metod pomiaru powierzchni i narzędzi pomiaru, które państwa członkowskie mają obowiązek stosować do celów kontroli na miejscu.

(40)

Należy określić warunki stosowania teledetekcji do kontroli na miejscu oraz przewidzieć przeprowadzanie kontroli w terenie we wszystkich przypadkach, gdy fotointerpretacja nie pozwala uzyskać jednoznacznych wyników. Ze względu na warunki pogodowe może się zdarzyć, że na przykład nie wszystkie działki są ujęte na zdjęciach jakości odpowiedniej, aby sprawdzić, czy wszystkie warunki kwalifikowalności są spełnione, lub aby przeprowadzić pomiar powierzchni. W takich przypadkach należy przeprowadzić kontrolę na miejscu lub uzupełnić ją tradycyjnymi metodami. Ponadto należy wymagać, aby weryfikacja zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami wykonywana była z tą samą dokładnością co kontrola na miejscu przeprowadzana tradycyjnymi metodami.

(41)

Ponadto, aby umożliwić organom krajowym, jak i właściwym organom Unii podejmowanie działań następczych w stosunku do przeprowadzonych kontroli na miejscu, szczegóły dotyczące tych kontroli powinny być uwzględniane w sprawozdaniu z kontroli. Beneficjent lub jego przedstawiciel powinien mieć możliwość podpisania przedmiotowego sprawozdania. Jednak w odniesieniu do kontroli na miejscu z wykorzystaniem teledetekcji państwa członkowskie powinny móc postanowić, że taka możliwość istnieje jedynie w przypadkach, gdy w wyniku kontroli wykryto niezgodności. Bez względu na rodzaj przeprowadzonej kontroli na miejscu, w przypadku stwierdzenia niezgodności beneficjent powinien otrzymać kopię sprawozdania.

(42)

Szczegółowe przepisy dotyczące kontroli ustanowiono na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1082/2003 (6). Po przeprowadzeniu kontroli zgodnie z wymienionym rozporządzeniem wyniki należy zawrzeć w sprawozdaniu z kontroli na potrzeby systemu zintegrowanego.

(43)

W odniesieniu do państw członkowskich, które podjęły decyzję o stosowaniu systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą oraz środków wsparcia związanego z produkcją zwierzęcą, czas oraz minimalny zakres kontroli na miejscu powinien zostać określony w odniesieniu do pomocy lub wsparcia, o które złożono wniosek, w ramach tych systemów pomocy lub środków wparcia. Aby skutecznie zweryfikować prawidłowość deklaracji we wnioskach o przyznanie pomocy lub wnioskach o płatność oraz prawidłowość zgłoszeń do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt, konieczne jest przeprowadzanie takich kontroli na miejscu. Kontrole na miejscu w odniesieniu do systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą oraz środków wsparcia związanego z produkcją zwierzęcą powinny w szczególności obejmować weryfikację zgodności z warunkami kwalifikowalności, prawidłowości zapisów w rejestrze i w razie potrzeby paszportów zwierząt.

(44)

Ponadto, aby umożliwić właściwym organom krajowym, jak i właściwym organom Unii podejmowanie działań następczych w stosunku do przeprowadzonych kontroli na miejscu, szczegóły dotyczące tych kontroli powinny być uwzględniane w sprawozdaniu z kontroli. Beneficjent lub jego przedstawiciel powinien mieć możliwość podpisania przedmiotowego sprawozdania podczas kontroli. Bez względu na rodzaj przeprowadzonej kontroli na miejscu, w przypadku stwierdzenia niezgodności beneficjent powinien otrzymać kopię sprawozdania.

(45)

Do celów art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 należy ustanowić zasady wdrożenia systemu, który będzie wykorzystywany przez państwa członkowskie w celu weryfikacji zawartości tetrahydrokanabinolu w konopi.

(46)

W tym kontekście, aby umożliwić przeprowadzenie skutecznej kontroli przewidzianej dla takich upraw, należy wyznaczyć okres, podczas którego konopie uprawiane na włókna nie mogą być zbierane po okresie kwitnienia.

(47)

Konieczne są bardziej szczegółowe przepisy dotyczące organizacji kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu oraz przepisy dotyczące obliczania kar administracyjnych w odniesieniu do środków rozwoju obszarów wiejskich nieobjętych zakresem systemu zintegrowanego.

(48)

Uwzględniając szczególne cechy tych środków, kontrole administracyjne powinny obejmować sprawdzenie ich zgodności z prawem unijnym lub prawem krajowym oraz z obowiązującym programem rozwoju obszarów wiejskich, a także powinny obejmować wszystkie kryteria kwalifikowalności, zobowiązania i inne obowiązki, które mogą być zweryfikowane w ramach tego rodzaju kontroli. W celu sprawdzenia realizacji operacji inwestycyjnych kontrole administracyjne powinny również obejmować wizytę odnośnie do operacji będącej przedmiotem wsparcia lub miejsca inwestycji.

(49)

Kontrole na miejscu powinny być organizowane na podstawie prób losowych i prób opartych na ryzyku. Część próby losowej powinna być wystarczająco duża, aby otrzymać reprezentatywny wskaźnik błędów.

(50)

W celu zapewnienia dostatecznej kontroli należy określić minimalny poziom kontroli w odniesieniu do kontroli na miejscu. Poziom ten powinien zostać zwiększony, w przypadku gdy kontrole ujawnią istotną niezgodność. Podobnie państwa członkowskie powinny mieć możliwość zmniejszenia tego poziomu, w przypadku gdy wskaźnik błędów jest poniżej progu istotności, a systemy zarządzania i kontroli funkcjonują właściwie.

(51)

Konieczne jest ustalenie zakresu kontroli na miejscu w celu zapewnienia jednolitego stosowania tych kontroli.

(52)

Kontrole ex post operacji inwestycyjnych przeprowadza się w celu sprawdzenia zgodności z wymogiem trwałości zgodnie z definicją zawartą w art. 71 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (7). Należy określić podstawę i zakres tych kontroli.

(53)

Doświadczenie pokazuje, że potrzebne są szczególne przepisy dotyczące kontroli w odniesieniu do niektórych szczególnych środków rozwoju obszarów wiejskich oraz wydatków w zakresie pomocy technicznej z inicjatywy państw członkowskich.

(54)

Zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013 nie należy nakładać kar administracyjnych, jeżeli niezgodność jest nieznaczna, łącznie z przypadkami, gdy jest ona wyrażona w formie progu. Należy ustanowić przepisy w odniesieniu do niektórych środków rozwoju obszarów wiejskich dotyczące identyfikowania niezgodności jako nieznacznej, łącznie z ustaleniem progu ilościowego wyrażonego jako procent kwalifikowalnej kwoty wsparcia. Należy określić ten próg, po przekroczeniu którego stosuje się proporcjonalną karę administracyjną.

(55)

Monitorowanie przestrzegania różnorodnych obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności wymaga stworzenia systemu kontroli oraz ustalenia stosownych kar administracyjnych. W tym celu różne organy państw członkowskich muszą przekazywać informacje – w szczególności – na temat wniosków o przyznanie pomocy, prób kontrolnych i wyników kontroli na miejscu. Należy ustanowić przepis dotyczący podstawowych elementów takiego systemu.

(56)

Rozporządzenie (UE) nr 1306/2013 wprowadza obowiązki w zakresie zasady wzajemnej zgodności, które mają spełniać beneficjenci otrzymujący płatności bezpośrednie na mocy rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, wsparcie w sektorze wina na mocy art. 46 i 47 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 (8) oraz roczne premie na mocy art. 21 ust. 1 lit. a) i b), art. 28–31, 33 i 34 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 (9), jak również przewiduje system zmniejszeń płatności oraz wykluczeń w przypadku, gdy takie obowiązki nie są spełnione. Należy określić szczegóły tego systemu.

(57)

Kontrole dotyczące zasady wzajemnej zgodności mogą być zakończone przed otrzymaniem płatności i rocznych premii, o których mowa w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, lub po ich otrzymaniu. W szczególności, jeżeli takie kontrole nie mogą zostać zakończone przed otrzymaniem takich płatności lub premii rocznych, należna kwota, którą ma zapłacić beneficjent z tytułu kary administracyjnej, jest odzyskiwana zgodnie z niniejszym rozporządzeniem lub przez potrącenie.

(58)

Należy ustanowić przepisy dotyczące organów odpowiedzialnych w państwach członkowskich za przestrzeganie obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności.

(59)

Należy ustanowić minimalny wskaźnik kontroli przeprowadzanych pod kątem przestrzegania obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności. Wskaźnik kontroli powinien być ustalony co najmniej na poziomie 1 % całkowitej liczby beneficjentów, o których mowa w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, którzy przypadają na obszar działalności każdego z organów kontrolnych i których wybiera się na podstawie odpowiedniej analizy ryzyka.

(60)

Do celów obliczania próby kontrolnej w konkretnych przypadkach dotyczących grupy osób, o której mowa w art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, państwom członkowskim powinno zapewnić się elastyczność w określaniu, czy należy brać pod uwagę całą grupę czy też każdego z jej członków indywidualnie.

(61)

Państwa członkowskie powinny mieć możliwość spełnienia wymogu minimalnego wskaźnika kontroli nie tylko na szczeblu właściwego organu kontrolnego, lecz także na szczeblu agencji płatniczej lub w odniesieniu do danego aktu prawnego lub normy bądź grupy aktów prawnych lub norm.

(62)

Jeżeli odpowiednie przepisy stosowane do danego aktu prawnego lub norm przewidują minimalne wskaźniki kontroli, państwa członkowskie powinny przestrzegać tych wskaźników. Państwa członkowskie powinny jednak mieć możliwość stosowania jednego wskaźnika kontroli w odniesieniu do kontroli na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności. Jeżeli państwa członkowskie wybiorą tę możliwość, każdy przypadek niezgodności stwierdzony w trakcie kontroli na miejscu na mocy przepisów sektorowych powinien być zgłaszany i podlegać dalszej kontroli pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności.

(63)

W celu uproszczenia, w odniesieniu do obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności w związku z dyrektywą Rady 96/22/WE (10), należy uznać, że poprzez stosowanie określonego poziomu pobierania prób planów monitorowania spełniony jest wymóg minimalnego wskaźnika kontroli określonego w niniejszym rozporządzeniu.

(64)

Państwa członkowskie powinny mieć elastyczność niezbędną do osiągnięcia minimalnego wskaźnika kontroli, wykorzystując wyniki kontroli na miejscu lub zastępując beneficjentów.

(65)

Aby zapobiec osłabieniu systemu kontroli, w szczególności w zakresie doboru próby poddawanej kontroli na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności, kontrole następcze w odniesieniu do zasady de minimis, o której mowa w art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, nie powinny być brane pod uwagę przy obliczaniu minimalnej próby poddawanej kontroli pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności.

(66)

Wykazanie znaczącego poziomu niezgodności w zakresie zasady wzajemnej zgodności powinno prowadzić do zwiększenia liczby kontroli na miejscu w ciągu następnego roku, aby osiągnąć możliwy do przyjęcia poziom gwarancji co do prawidłowości odnośnych wniosków o przyznanie pomocy. Dodatkowe kontrole powinny dotyczyć odnośnych aktów prawnych lub norm.

(67)

W odniesieniu do stosowania zasady de minimis zgodnie z art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 należy określić procent beneficjentów, którzy powinny zostać poddani kontroli w celu sprawdzenia, czy stwierdzone niezgodności zostały usunięte.

(68)

Próbę poddawaną kontroli pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności należy dobierać częściowo na podstawie analizy ryzyka, a częściowo losowo. Czynniki ryzyka powinien określać właściwy organ, ponieważ on najlepiej wybierze istotne czynniki ryzyka. Celem zapewnienia prawidłowej i skutecznej analizy ryzyka, jej metody powinno się poddawać ocenie i aktualizacji w cyklu rocznym, przy uwzględnieniu znaczenia każdego z czynników ryzyka, z porównaniem wyników prób dobranych losowo i prób dobranych w oparciu o ryzyko, oraz szczególnej sytuacji danego państwa członkowskiego.

(69)

Dobór prób poddawanych kontroli na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności może zostać usprawniony poprzez umożliwienie państwom członkowskim uwzględnienia analizy ryzyka dotyczącej uczestnictwa beneficjentów w systemie doradztwa rolniczego przewidzianego w art. 12 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, jak również uczestnictwa beneficjentów w odpowiednich systemach certyfikacji. Jednakże uwzględniając takie uczestnictwo, należy wykazać, że beneficjenci uczestniczący w tych systemach stanowią mniejsze ryzyko niż beneficjenci, którzy w nich nie uczestniczą.

(70)

W niektórych przypadkach istotne jest, aby przeprowadzić kontrole na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności przed otrzymaniem wszystkich wniosków. W związku z tym państwa członkowskie powinny mieć możliwość częściowego doboru próby kontrolnej przed końcem okresu składania wniosków.

(71)

Zasadniczo próbę poddawaną kontroli pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności należy dobierać z całkowitej populacji beneficjentów, o których mowa w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i za których właściwy organ kontrolny jest odpowiedzialny. Na zasadzie odstępstwa od tej zasady próby mogą być dobierane osobno z każdej z trzech grup beneficjentów. Państwa członkowskie powinny zostać upoważnione do dobierania próby kontrolnej na podstawie prób beneficjentów wybranych do kontroli na miejscu pod kątem spełniania kryteriów kwalifikowalności. Połączenie tych procedur powinno być dozwolone jedynie w zakresie, w jakim zwiększa ono skuteczność systemu kontroli.

(72)

Jeżeli do kontroli na miejscu wybrana zostaje grupa osób, o której mowa w art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, należy zagwarantować, że wszyscy jej członkowie zostają poddani kontroli pod kątem przestrzegania odnośnych wymogów i norm.

(73)

Kontrole na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności wymagają zazwyczaj kilku wizyt w danym gospodarstwie rolnym. Aby zmniejszyć obciążenie kontrolami zarówno beneficjentów, jak i administracji, możliwe powinno być ograniczenie kontroli do jednej wizyty. Należy wyjaśnić kwestię terminu takiej wizyty. Państwa członkowskie powinny jednak zapewnić przeprowadzenie w ciągu tego samego roku kalendarzowego reprezentatywnych i skutecznych kontroli dotyczących wymogów i norm.

(74)

Ograniczenie kontroli na miejscu do próby obejmującej co najmniej połowę przedmiotowych działek rolnych nie powinno oznaczać proporcjonalnego zmniejszenia odpowiednich ewentualnych kar.

(75)

W celu uproszczenia kontroli na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności i lepszego wykorzystania istniejących możliwości kontrolnych, możliwe powinno być zastąpienie kontroli w gospodarstwie rolnym kontrolami administracyjnymi w przypadkach, gdy skuteczność tych kontroli jest co najmniej równa skuteczności kontroli przeprowadzanych na miejscu.

(76)

Przeprowadzając kontrole na miejscu pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności, państwa członkowskie powinny mieć ponadto możliwość posługiwania się obiektywnymi wskaźnikami właściwymi dla niektórych wymogów lub norm. Wskaźniki te powinny jednak mieć bezpośredni związek z przedmiotowymi wymogami lub normami i obejmować wszystkie elementy poddawane kontroli.

(77)

Kontrole na miejscu powinny być przeprowadzane w roku kalendarzowym, w którym złożono odpowiednie wnioski o przyznanie pomocy i wnioski o płatność. W odniesieniu do wnioskodawców ubiegających się o środki z systemów wsparcia w sektorze wina na podstawie art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, kontrole takie powinny zostać przeprowadzone w dowolnym momencie w trakcie trwania okresu, o którym mowa w art. 97 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

(78)

Należy określić zasady sporządzania szczegółowych sprawozdań z konkretnych kontroli pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności. Wyspecjalizowani w tej dziedzinie inspektorzy powinni wskazać wszelkie ustalenia oraz stopień ich ważności, aby umożliwić agencji płatniczej ustalenie odpowiednich zmniejszeń lub, w stosownych przypadkach, podjęcie decyzji o wykluczeniu z płatności i premii rocznych wymienionych w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

(79)

Aby zapewnić skuteczność kontroli na miejscu, ważne jest, aby wykonujący je personel był informowany o przyczynie wyboru danego beneficjenta do kontroli na miejscu. Państwa członkowskie powinny przechowywać tego rodzaju informacje.

(80)

Informacje na temat wyników kontroli pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności należy udostępnić wszystkim agencjom płatniczym odpowiedzialnym za zarządzanie poszczególnymi płatnościami podlegającymi wymaganiom wynikającym z zasady wzajemnej zgodności, tak aby umożliwić zastosowanie odpowiednich zmniejszeń w uzasadnionych przypadkach.

(81)

Beneficjenci powinni być informowani o wszelkich niezgodnościach stwierdzonych w wyniku kontroli na miejscu. Należy ustalić termin, w którym beneficjenci powinni otrzymywać te informacje. Jednakże nie powinno być możliwe, by beneficjenci unikali konsekwencji jakichkolwiek stwierdzonych niezgodności w wyniku przekroczenia tego terminu.

(82)

W odniesieniu do zasady de minimis lub systemu wczesnego ostrzegania, o których mowa odpowiednio w art. 97 ust. 3 i art. 99 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, należy wyjaśnić, że obowiązek poinformowania beneficjenta o działaniach naprawczych nie ma zastosowania, jeżeli beneficjent już podjął natychmiastowe działania.

(83)

Należy ustanowić wymagania dotyczące usunięcia odpowiednich niezgodności, w przypadkach gdy państwo członkowskie postanawia nie stosować kar administracyjnych za daną niezgodność, jak przewidziano w art. 97 ust. 3 i art. 99 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

(84)

W celu poprawy komunikacji między stronami zaangażowanymi w kontrolę należy przewidzieć, że odpowiednie dokumenty uzupełniające są na żądanie przesyłane lub udostępniane agencji płatniczej lub organowi koordynującemu.

(85)

Kary administracyjne należy stosować w odniesieniu do całkowitej kwoty płatności wymienionych w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, które zostały przyznane bądź mają zostać przyznane na rzecz beneficjenta, w odniesieniu do wszystkich wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność złożonych w ciągu roku kalendarzowego, w którym dokonano ustalenia. W odniesieniu do wnioskodawców ubiegających się o środki z systemów wsparcia w sektorze wina na podstawie art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w szczególności, kary administracyjne powinny być stosowane w stosunku do całkowitej kwoty otrzymanej odnośnie do wniosku w ramach systemów wsparcia przewidzianych na podstawie tych artykułów. W odniesieniu do środka dotyczącego restrukturyzacji i przekształcania całkowita kwota powinna być podzielona przez trzy.

(86)

W przypadku grupy osób, o której mowa w art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zmniejszenie wynikające z niezgodności stwierdzonej u członka grupy należy obliczać zgodnie z odpowiednimi przepisami dotyczącymi zasady wzajemnej zgodności. Przy zastosowaniu odsetka zmniejszenia wynikającego z niezgodności powinno się uwzględniać fakt, że obowiązki dotyczące zasady wzajemnej zgodności są indywidualne oraz powinno się uwzględniać zasadę proporcjonalności. Niemniej jednak należy pozostawić państwom członkowskim możliwość podjęcia decyzji co do tego, czy zmniejszenie to powinno być stosowane do grupy czy tylko do członków, u których stwierdzono niezgodności.

(87)

Należy ustanowić szczegółowe przepisy proceduralne i techniczne dotyczące obliczania i stosowania kar administracyjnych za nieprzestrzeganie obowiązków dotyczących zasady wzajemnej zgodności.

(88)

Zmniejszenia i wykluczenia powinny być stopniowane w zależności od wagi niezgodności i powinny uwzględniać całkowite wykluczenie beneficjenta ze wszystkich płatności wymienionych w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w następnym roku kalendarzowym.

(89)

Komitet ds. Płatności Bezpośrednich i Komitet ds. Rozwoju Obszarów Wiejskich nie dostarczyły opinii w terminie wyznaczonym przez przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

TYTUŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Zakres

Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady stosowania rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do:

a)

powiadomień przesyłanych Komisji przez państwa członkowskie zgodnie z ich zobowiązaniami dotyczącymi ochrony interesów finansowych Unii;

b)

kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu przeprowadzanych przez państwa członkowskie pod kątem przestrzegania kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków;

c)

minimalnego poziomu kontroli na miejscu oraz obowiązku zwiększania tego poziomu lub możliwości zmniejszania go;

d)

sprawozdań z kontroli oraz przeprowadzonych weryfikacji i ich wyników;

e)

organów odpowiedzialnych za przeprowadzanie kontroli zgodności, jak również zakresu takich kontroli;

f)

szczególnych środków kontroli i metod określania poziomu tetrahydrokanabinolu w konopi;

g)

ustanowienia i funkcjonowania systemu przeznaczonego do kontroli zatwierdzonych organizacji międzybranżowych do celów płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny;

h)

przypadków, w których wnioski o przyznanie pomocy i wniosków o płatność lub wszelkie inne komunikaty, wnioski lub prośby mogą być korygowane i dostosowywane po ich złożeniu;

i)

stosowania i obliczania częściowego lub całkowitego wycofania płatności;

j)

odzyskiwania nienależnych płatności oraz kar, a także nienależnie przydzielonych uprawnień do płatności i stosowania odsetek;

k)

stosowania i obliczania wysokości kar administracyjnych;

l)

uznawania danej niezgodności za nieznaczną;

m)

wniosków o przyznanie pomocy i wniosków o płatności oraz wniosków o uprawnienia do płatności, łącznie z ostatecznym terminem ich składania, wymogów dotyczących minimalnego zakresu informacji zawartych we wniosku, przepisów dotyczących wprowadzania poprawek do wniosków o przyznanie pomocy lub wycofywania wniosków, zwolnienia z wymogu składania wniosków o przyznanie pomocy oraz przepisów umożliwiających państwom członkowskim stosowanie uproszczonych procedur;

n)

przeprowadzania kontroli mających na celu weryfikację przestrzegania obowiązków oraz poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność, w tym przepisów dotyczących zakresu tolerancji pomiarów w przypadku kontroli na miejscu;

o)

specyfikacji technicznych niezbędnych do jednolitego wdrażania tytułu V rozdział II rozporządzenia (UE) nr 1306/2013;

p)

przekazywania gospodarstw;

q)

wypłaty zaliczek;

r)

przeprowadzania kontroli odnoszących się do obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności, w tym uwzględniania uczestnictwa rolnika w systemie doradztwa rolniczego i uczestnictwa rolnika w systemie certyfikacji;

s)

obliczania i stosowania kar administracyjnych w odniesieniu do obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności, w tym w odniesieniu do beneficjentów stanowiących grupę osób.

Artykuł 2

Wymiana informacji na temat wniosków o przyznanie pomocy, wniosków o wsparcie, wniosków o płatność i innych deklaracji

1.   W celu prawidłowego zarządzania systemami pomocy i środkami wsparcia i w przypadkach, gdy w państwie członkowskim więcej niż jedna agencja płatnicza jest odpowiedzialna za zarządzanie płatnościami bezpośrednimi i środkami rozwoju obszarów wiejskich w odniesieniu do tego samego beneficjenta, zainteresowane państwo członkowskie podejmuje właściwe środki, aby zapewnić, że – w stosownych przypadkach – informacje wymagane we wnioskach o przyznanie pomocy, wnioskach o wsparcie, wnioskach o płatność i innych deklaracjach są dostępne dla wszystkich zaangażowanych agencji płatniczych.

2.   W przypadku gdy kontroli nie przeprowadza odpowiedzialna agencja płatnicza, zainteresowane państwo członkowskie upewnia się, że taka inna agencja płatnicza otrzymała wystarczające informacje dotyczące przeprowadzonych kontroli oraz ich wyniki. Do agencji płatniczej należy określenie potrzebnych informacji.

Artykuł 3

Wycofanie wniosków o przyznanie pomocy, wniosków o wsparcie, wniosków o płatność i innych deklaracji

1.   Wniosek o przyznanie pomocy, wniosek o wsparcie, wniosek o płatność lub inną deklarację można w dowolnym momencie całkowicie lub częściowo wycofać na piśmie. Właściwy organ rejestruje takie wycofanie.

Jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianych w art. 21 ust. 3, wówczas może ono przewidzieć, iż zgłoszenie do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt faktu, że zwierzę opuściło gospodarstwo, może zastępować pisemne wycofanie wniosku.

2.   Jeśli właściwy organ poinformował już beneficjenta o jakichkolwiek przypadkach niezgodności w dokumentach, o których mowa w ust. 1, lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub jeśli ta kontrola ujawni jakiekolwiek przypadki niezgodności, wycofanie nie jest dozwolone odnośnie do części tych dokumentów, których dotyczy niezgodność.

3.   Wycofanie zgodnie z ust. 1 stawia beneficjentów w sytuacji, w jakiej znajdowali się przed złożeniem odnośnych dokumentów lub ich części.

Artykuł 4

Korekty i poprawianie oczywistych błędów

Wnioski o przyznanie pomocy, wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i dokumenty uzupełniające złożone przez beneficjenta mogą zostać skorygowane i poprawione w dowolnym czasie po ich złożeniu w przypadku stwierdzenia oczywistych błędów uznanych przez właściwy organ na podstawie ogólnej oceny danego przypadku, pod warunkiem że beneficjent działał w dobrej wierze.

Właściwy organ może uznać oczywiste błędy tylko w przypadku, gdy mogą one być bezpośrednio zidentyfikowane w wyniku sprawdzenia informacji zawartych w dokumentach, o których mowa w akapicie pierwszym.

Artykuł 5

Stosowanie zmniejszeń, odmów, wycofań i kar

Jeżeli niezgodność, względem której stosuje się kary zgodnie z tytułem IV rozdział II rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 (11), podlega także wycofaniom lub karom zgodnie z tytułem II rozdział III i IV lub zgodnie z tytułem III wymienionego rozporządzenia:

a)

zmniejszenia, odmowy, wycofania i kary przewidziane w tytule II rozdział III i IV lub w tytule III rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 stosuje się w odniesieniu do systemów płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego;

b)

kary przewidziane w tytule IV rozdział II rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 są stosowane do całkowitej kwoty płatności przyznawanych danemu beneficjentowi zgodnie z art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, które nie podlegają zmniejszeniom, odmowom, wycofaniom lub karom, o których mowa w lit. a).

Zmniejszenia, odmowy, wycofania i kary, o których mowa w akapicie pierwszym, stosuje się zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia bez uszczerbku dla dodatkowych kar nakładanych na podstawie innych przepisów prawodawstwa unijnego lub krajowego.

Artykuł 6

Kolejność stosowania zmniejszeń, odmów, wycofań i kar w odniesieniu do każdego systemu płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich

1.   Kwota płatności, która ma być przyznana beneficjentowi w ramach systemu wymienionego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, jest ustalana przez państwa członkowskie na podstawie warunków ustanowionych zgodnie z tym rozporządzeniem oraz z programami dla regionów najbardziej oddalonych w Unii Europejskiej oraz mniejszych wysp Morza Egejskiego, które to programy ustanowiono odpowiednio rozporządzeniami Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 228/2013 (12) i (UE) nr 229/2013 (13) dotyczącymi tych systemów wsparcia bezpośredniego.

2.   Dla każdego systemu wymienionego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz dla każdego środka rozwoju obszarów wiejskich objętego zakresem systemu zgodnie z definicją w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, zmniejszenia, wycofania i kary oblicza się, w stosownych przypadkach, w następującej kolejności:

a)

zmniejszenia i kary przewidziane w tytule II rozdział IV rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, z wyjątkiem kar, o których mowa w art. 16 tego rozporządzenia, są stosowane w każdym przypadku niezgodności;

b)

kwota wynikająca z zastosowania lit. a) służy jako podstawa obliczenia odmów przewidzianych w tytule III rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014;

c)

kwota wynikająca z zastosowania lit. b) służy jako podstawa obliczenia wszelkich zmniejszeń stosowanych w przypadku wniosków złożonych po wyznaczonym terminie zgodnie z art. 13 i 14 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014;

d)

kwota wynikająca z zastosowania lit. c) służy jako podstawa obliczenia wszelkich zmniejszeń stosowanych w przypadkach niezgłoszenia działek rolnych zgodnie z art. 16 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014;

e)

kwota wynikająca z zastosowania lit. d) służy jako podstawa obliczenia wycofań przewidzianych w tytule III rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014;

f)

kwota wynikająca z zastosowania lit. e) służy jako podstawa do stosowania:

(i)

liniowego zmniejszenia przewidzianego w art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

(ii)

liniowego zmniejszenia przewidzianego w art. 51 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

(iii)

liniowego zmniejszenia przewidzianego w art. 65 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

(iv)

liniowego zmniejszenia przewidzianego w art. 65 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

(v)

liniowego zmniejszenia stosowanego w przypadku, gdy płatności dokonywane zgodnie z art. 41 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 przekraczają pułapy krajowe ustanowione zgodnie z art. 42 ust. 2 tego rozporządzenia.

3.   Kwota wynikającą z zastosowania ust. 2 lit. f), służy jako podstawa do:

a)

zastosowania zmniejszenia płatności przewidzianego w art. 11 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

b)

zastosowania odsetka liniowego zmniejszenia ustanowionego zgodnie z art. 7 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

c)

zastosowania współczynnika korygującego, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

4.   Kwota płatności otrzymana w wyniku zastosowania ust. 3 służy jako podstawa do obliczenia wszelkich zmniejszeń stosowanych za nieprzestrzeganie zasady wzajemnej zgodności zgodnie z tytułem IV rozdział II rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

Artykuł 7

Odzyskiwanie nienależnych płatności

1.   W przypadku dokonania nienależnej płatności beneficjent zwraca odnośną kwotę powiększoną, w stosownych przypadkach, o odsetki obliczone zgodnie z ust. 2.

2.   Odsetki nalicza się za okres między terminem zwrotu płatności przez beneficjenta wyznaczonym w nakazie odzyskania środków, który nie może przekraczać 60 dni, a datą zwrotu lub odliczenia.

Stosowana stopa odsetek obliczana jest zgodnie z przepisami prawa krajowego, jednak nie może być niższa niż stopa procentowa stosowana przy odzyskiwaniu kwot zgodnie z przepisami krajowymi.

3.   Obowiązek zwrotu, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez beneficjenta w zwykłych okolicznościach.

Jednak w przypadku gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego istotnych dla obliczania przedmiotowej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli decyzja o odzyskaniu nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od dokonania płatności.

Artykuł 8

Przekazywanie gospodarstw

1.   Na potrzeby niniejszego artykułu:

a)

„przekazanie gospodarstwa” oznacza sprzedaż, dzierżawę lub jakikolwiek inny podobny rodzaj transakcji odnoszących się do przedmiotowych jednostek produkcyjnych;

b)

„przekazujący” oznacza beneficjenta, którego gospodarstwo jest przekazywane innemu beneficjentowi;

c)

„przejmujący” oznacza beneficjenta, któremu gospodarstwo jest przekazywane.

2.   W przypadku gdy całe gospodarstwo przekazywane jest przez jednego beneficjenta na rzecz drugiego po złożeniu wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie lub wniosku o płatność i przed spełnieniem wszystkich warunków przyznania pomocy lub wsparcia, przekazującemu nie przyznaje się żadnej pomocy z tytułu przekazywanego gospodarstwa.

3.   Pomoc lub płatność, o którą ubiega się przekazujący, przyznaje się przejmującemu w przypadku gdy:

a)

w okresie, który ma być ustalony przez państwa członkowskie, przejmujący poinformuje właściwy organ o przekazaniu i zwróci się o wypłacenie pomocy lub wsparcia;

b)

przejmujący przedstawi wszystkie dowody przekazania wymagane przez właściwy organ;

c)

spełnione są wszystkie warunki przyznania pomocy lub wsparcia z tytułu przekazywanego gospodarstwa.

4.   Po tym, jak przejmujący poinformuje właściwe władze i zwróci się o wypłacenie pomocy lub wsparcia zgodnie z ust. 3 lit. a):

a)

wszystkie prawa i obowiązki przekazującego, wynikające ze stosunku prawnego między przekazującym a właściwym organem, powstałe na skutek złożenia wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie lub wniosku o płatność, przechodzą na przejmującego;

b)

wszelkie działania niezbędne do przyznania pomocy lub wsparcia i wszystkie deklaracje złożone przez przekazującego przed przekazaniem przypisane zostają przejmującemu do celów stosowania odpowiednich przepisów unijnych;

c)

przekazane gospodarstwo uważa się, w stosownych przypadkach, za odrębne gospodarstwo w danym roku składania wniosków.

5.   W stosownych przypadkach, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o przyznaniu pomocy lub wsparcia przekazującemu. W takim przypadku:

a)

przejmującemu nie przyznaje się żadnej pomocy;

b)

państwa członkowskie stosują odpowiednio wymogi określone w ust. 2, 3 i 4.

Artykuł 9

Powiadomienia

1.   Każdego roku, do dnia 15 lipca, w odniesieniu do wszystkich systemów płatności bezpośrednich, środków rozwoju obszarów wiejskich, pomocy technicznej oraz systemów wsparcia w sektorze wina, o których mowa w art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, państwa członkowskie powiadamiają Komisję o danych kontrolnych i statystykach kontroli obejmujących poprzedni rok kalendarzowy, a w szczególności:

a)

danych dotyczących poszczególnych beneficjentów w zakresie wniosków o przyznanie pomocy i wniosków o płatność, zgłoszonych obszarów i zwierząt, wyników kontroli administracyjnych, kontroli na miejscu i kontroli ex post;

b)

w stosownych przypadkach, wynikach kontroli dotyczących zasady wzajemnej zgodności, w tym odpowiednich zmniejszeniach i wykluczeniach.

Takie powiadomienie przekazywane jest drogą elektroniczną z zachowaniem specyfikacji technicznych w zakresie przekazywania danych kontrolnych i statystyk kontroli udostępnionych im przez Komisję.

2.   Do dnia 15 lipca 2015 r. państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie dotyczące opcji wybranych do kontroli wymogów w zakresie zasady wzajemnej zgodności oraz właściwych organów kontroli odpowiedzialnych za kontrolowanie wymogów i norm w zakresie zasady wzajemnej zgodności. Późniejsze zmiany dotyczące informacji dostarczonych w sprawozdaniu przekazuje się bezzwłocznie.

3.   Każdego roku, najpóźniej do dnia 15 lipca, państwa członkowskie przekazują Komisji sprawozdanie dotyczące środków podjętych w zakresie zarządzania i kontroli dobrowolnego wsparcia związanego z produkcją, dotyczące poprzedniego roku kalendarzowego.

4.   Skomputeryzowane dane ustalone jako część systemu zintegrowanego są wykorzystywane do wsparcia informacji, które mają być przekazywane Komisji w ramach przepisów sektorowych.

TYTUŁ II

ZINTEGROWANY SYSTEM ZARZĄDZANIA I KONTROLI

ROZDZIAŁ I

Przepisy ogólne

Artykuł 10

Zaliczki na poczet płatności bezpośrednich

Państwa członkowskie mogą wypłacać zaliczki na poczet płatności bezpośrednich, nie stosując współczynnika korygującego dyscypliny finansowej, o którym mowa w art. 8 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, na rzecz beneficjentów w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy na dany rok. Saldo płatności, która ma być przyznana na rzecz beneficjentów od dnia 1 grudnia, uwzględnia współczynnik korygujący dyscypliny finansowej mający wówczas zastosowanie do całkowitej sumy płatności bezpośrednich w odniesieniu do danego roku kalendarzowego.

ROZDZIAŁ II

Wnioski o przyznanie pomocy i wnioski o płatność

Sekcja 1

Przepisy wspólne

Artykuł 11

Uproszczenie procedur

1.   Z zastrzeżeniem innych przepisów przewidzianych w rozporządzeniach (UE) nr 1305/2013, (UE) nr 1306/2013 i (UE) nr 1307/2013, rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 lub niniejszego rozporządzenia – państwa członkowskie mogą zezwolić lub wymagać, aby wszelka komunikacja w ramach niniejszego rozporządzenia, zarówno od beneficjenta do organów, jak i odwrotnie, odbywała się w formie elektronicznej, pod warunkiem że nie prowadzi to do jakiejkolwiek dyskryminacji między beneficjentami oraz że zostaną podjęte stosowne środki, aby zapewnić w szczególności, że:

a)

beneficjent jest jednoznacznie zidentyfikowany;

b)

beneficjent spełnia wszystkie wymagania w ramach danego systemu płatności bezpośrednich lub środka rozwoju obszarów wiejskich;

c)

przekazywane dane są wiarygodne dla właściwego zarządzania danym systemem płatności bezpośrednich lub środkiem rozwoju obszarów wiejskich; w przypadku korzystania z danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt zdefiniowanej w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 9 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 – taka baza danych zapewnia poziom gwarancji i wdrożenia niezbędny do właściwego zarządzania danym systemem płatności bezpośrednich lub środkiem rozwoju obszarów wiejskich;

d)

jeśli dokumenty uzupełniające nie mogą być przekazane w formie elektronicznej, to właściwe organy muszą je otrzymać w takich samych terminach jak w przypadku przekazywania drogą nieelektroniczną.

2.   Odnośnie do składania wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność państwa członkowskie – zgodnie z warunkami przewidzianymi w ust. 1 – mogą ustanowić procedury uproszczone, jeżeli właściwe organy mają już dostęp do danych, w szczególności, jeśli sytuacja nie uległa zmianie od ostatniego złożenia wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność w ramach danego systemu płatności bezpośrednich lub środka rozwoju obszarów wiejskich zgodnie z art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o wykorzystaniu danych pochodzących ze źródeł danych będących w dyspozycji władz krajowych do celów wniosków o przyznanie pomocy i wniosków o płatność. W takim przypadku państwo członkowskie dopilnowuje, by te źródła danych zapewniały poziom gwarancji niezbędny do prawidłowego zarządzania danymi w celu zagwarantowania wiarygodności, integralności i bezpieczeństwa danych.

3.   W miarę możliwości właściwy organ może wystąpić bezpośrednio do źródła o informacje wymagane w jakichkolwiek dokumentach uzupełniających, które należy złożyć wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy lub wnioskiem o płatność.

Artykuł 12

Przepisy ogólne dotyczące pojedynczego wniosku oraz składania wniosków o wsparcie w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich

1.   Jeżeli państwa członkowskie zdecydują zgodnie z art. 72 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, że wnioski o płatności bezpośrednie i wnioski o płatność w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich mają być objęte pojedynczym wnioskiem, art. 20, 21 i 22 niniejszego rozporządzenia stosuje się odpowiednio w odniesieniu do szczególnych wymagań ustanowionych dla wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność w ramach tych systemów lub środków.

2.   Beneficjent ubiegający się o pomoc lub wsparcie w ramach bezpośrednich płatności obszarowych lub środków rozwoju obszarów wiejskich może złożyć tylko jeden pojedynczy wniosek na rok.

3.   Państwa członkowskie przewidują odpowiednie procedury składania wniosków o przyznanie wsparcia w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich.

Artykuł 13

Ostateczny termin składania pojedynczego wniosku, wniosków o przyznanie pomocy lub wniosków o płatność

1.   Państwa członkowskie określają ostateczne terminy, w których pojedynczy wniosek, wnioski o przyznanie pomocy lub wnioski o płatność mogą być składane. Ostateczne terminy przypadają nie później niż dnia 15 maja każdego roku. Estonia, Łotwa, Litwa, Finlandia i Szwecja mogą jednak ustalić inne terminy składania wniosków, nie późniejsze jednak niż dzień 15 czerwca danego roku kalendarzowego.

Przy ustalaniu tych ostatecznych terminów państwa członkowskie uwzględniają okres potrzebny do udostępnienia istotnych danych w celu właściwego administracyjnego i finansowego zarządzania pomocą lub wsparciem oraz zapewniają możliwość ustalenia terminów rzeczywistych kontroli.

2.   Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 78 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, w niektórych strefach podległych wpływowi wyjątkowych warunków klimatycznych ostateczne terminy, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, mogą zostać wyznaczone na późniejszą datę.

Artykuł 14

Treść pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność

1.   Pojedynczy wniosek lub wniosek o płatność zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy lub wsparcia, w szczególności:

a)

tożsamość beneficjenta;

b)

szczegóły dotyczące przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich;

c)

identyfikację uprawnień do płatności zgodnie z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 do celów systemu płatności podstawowej;

d)

szczegóły pozwalające na jednoznaczną identyfikację wszystkich działek rolnych w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, jeśli to konieczne, dalsze specyfikacje dotyczące ich użytkowania;

e)

w stosownych przypadkach, szczegółowe dane umożliwiające jednoznaczną identyfikację gruntów nierolniczych, w odniesieniu do których składany jest wniosek o wsparcie w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich;

f)

w razie potrzeby, wszelkie dokumenty uzupełniające potrzebne do wykazania kwalifikowalności do przedmiotowego systemu lub środka;

g)

oświadczenie beneficjenta, że jest świadomy warunków przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich;

h)

w stosownych przypadkach, wskazanie przez beneficjenta, że jest objęty wykazem nierolniczych przedsiębiorstw lub rodzajów działalności, o których mowa w art. 9 ust. 2 akapit pierwszy i drugi rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

2.   W celu identyfikacji uprawnień do płatności, o których mowa w ust. 1 lit. c), z góry ustalone formularze przekazane beneficjentowi zgodnie z art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 zawierają identyfikację uprawnień do płatności zgodną z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

3.   W pierwszym roku stosowania systemu płatności podstawowej państwa członkowskie mogą odstąpić od stosowania przepisów niniejszego artykułu oraz art. 17 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do uprawnień do płatności.

Artykuł 15

Zmiany w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność

1.   Po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności mogą być dodane lub dostosowane w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność, pod warunkiem że wymogi wynikające z przedmiotowych systemów płatności bezpośrednich i środków rozwoju obszarów wiejskich są przestrzegane.

Zmian dotyczących użytkowania lub systemu płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich odnośnie do poszczególnych działek rolnych lub odnośnie do uprawnień do płatności zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach.

Jeśli zmiany, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, mają związek z jakimikolwiek dokumentami uzupełniającymi lub umowami, które należy przedłożyć, takie dokumenty lub umowy można również odpowiednio zmieniać.

2.   Zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 są zgłaszane właściwym organom na piśmie najpóźniej do dnia 31 maja danego roku, z wyjątkiem Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji, gdzie są one zgłaszane do dnia 15 czerwca danego roku.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą ustalić wcześniejszy ostateczny termin zgłaszania zmian. Termin ten nie może jednak wykraczać poza 15 dni kalendarzowych od ostatecznego terminu na złożenie pojedynczego wniosku lub wniosku o płatność, który to termin ustanowiono zgodnie z art. 13 ust. 1.

3.   Jeśli właściwy organ poinformował już beneficjenta o jakimkolwiek przypadku niezgodności w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu lub jeśli ta kontrola na miejscu ujawni niezgodności, zmiany zgodnie z ust. 1 nie są dozwolone odnośnie do działek rolnych, których dotyczy taka niezgodność.

Artykuł 16

Poprawki do z góry ustalonych formularzy

Przy składaniu formularza pojedynczego wniosku, wniosku o pomoc lub wniosku o płatność beneficjent wprowadza poprawki w z góry ustalonym formularzu, o którym mowa w art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, jeśli nastąpiły jakiekolwiek zmiany, szczególnie odnośnie do przeniesień uprawnień do płatności zgodnie z art. 34 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, lub jeśli jakakolwiek informacja podana w z góry ustalonym formularzu jest błędna.

Sekcja 2

Wnioski o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej oraz wnioski o płatność w ramach środków wsparcia obszarowego

Artykuł 17

Szczególne wymogi odnoszące się do wniosków o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej oraz wniosków o płatność w ramach środków wsparcia obszarowego

1.   W celu identyfikacji wszystkich działek rolnych w gospodarstwie lub gruntów nierolniczych, o których mowa w art. 14 ust. 1 lit. d) i e), właściwy organ dostarcza beneficjentowi z góry ustalony formularz i odpowiednie materiały graficzne, o których mowa w art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, za pośrednictwem interfejsu opartego na GIS, umożliwiającego przetwarzanie danych przestrzennych i alfanumerycznych w odniesieniu do zgłoszonych obszarów (zwany dalej „formularzem geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy ”).

2.   Ust. 1 stosuje się w następujący sposób:

a)

od roku składania wniosków 2016 – do liczby beneficjentów odpowiadającej liczbie niezbędnej do objęcia co najmniej 25 % całkowitego obszaru zatwierdzonego do celów systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej w poprzednim roku;

b)

od roku składania wniosków 2017 – do liczby beneficjentów odpowiadającej liczbie niezbędnej do objęcia co najmniej 75 % całkowitego obszaru zatwierdzonego do celów systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej w poprzednim roku;

c)

od roku składania wniosków 2018 – do wszystkich beneficjentów.

3.   Jeżeli beneficjent nie jest w stanie złożyć wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność z wykorzystaniem formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy, właściwy organ zapewnia beneficjentowi:

a)

albo niezbędną pomoc techniczną;

b)

albo z góry ustalone formularze i odpowiednie materiały graficzne w formie papierowej. W tym przypadku właściwy organ przenosi informacje otrzymane od beneficjenta do formularza geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy.

4.   W z góry ustalonych formularzach przekazanych beneficjentowi określa się maksymalny kwalifikujący się obszar na działkę referencyjną zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 oraz obszar zatwierdzony w poprzednim roku według działek rolnych do celów systemu płatności podstawowej, systemu jednolitej płatności obszarowej lub obszarowych środków rozwoju obszarów wiejskich.

Materiały graficzne dostarczone beneficjentowi zgodnie z art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 wskazują granice oraz unikalną identyfikację działek referencyjnych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, oraz granice działek rolnych zatwierdzonych w roku poprzednim, aby umożliwić beneficjentowi prawidłowe wskazanie wielkości i położenia każdej działki rolnej. Od roku składania wniosków 2016 materiały te wskazują również rodzaj, wielkość i lokalizację obszarów proekologicznych zatwierdzonych w roku poprzednim.

5.   Beneficjent jednoznacznie identyfikuje i zgłasza powierzchnię każdej działki rolnej oraz, w stosownych przypadkach, rodzaj, wielkość i lokalizację obszarów proekologicznych. W odniesieniu do płatności z tytułu zazieleniania beneficjent musi również określić sposób wykorzystywania zgłoszonej działki rolnej.

W tym celu beneficjent może potwierdzić informacje przekazane za pomocą z góry ustalonego formularza. Jeżeli jednak informacje dotyczące powierzchni, lokalizacji lub granicy działki rolnej lub, w stosownych przypadkach, wielkości i lokalizacji obszarów proekologicznych nie są poprawne lub są niekompletne, beneficjent poprawia z góry ustalony formularz lub wprowadza w nim zmiany.

Na podstawie poprawek lub uzupełnień wprowadzonych przez beneficjentów do z góry ustalonego formularza, właściwy organ dokonuje oceny, czy niezbędna jest aktualizacja odpowiedniej działki referencyjnej, uwzględniając art. 5 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

6.   Jeżeli beneficjent stosuje praktyki równoważne zgodnie z art. 43 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 za pośrednictwem zobowiązań podjętych zgodnie z art. 39 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 (14) lub art. 28 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, zobowiązanie to podaje się we wniosku o przyznanie pomocy z odniesieniem do odpowiedniego wniosku o płatność.

Jeżeli beneficjent stosuje praktyki równoważne za pośrednictwem krajowych lub regionalnych systemów certyfikacji środowiskowej zgodnie z art. 43 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, ust. 4 i 5 niniejszego artykułu stosuje się odpowiednio w odniesieniu do z góry ustalonego formularza i deklaracji beneficjenta.

Do celów wdrożenia na poziomie regionalnym lub wspólnych realizacji zgodnie z art. 46 ust. 5 i 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 i w odniesieniu do części zobowiązań dotyczących obszaru proekologicznego, które beneficjenci muszą spełnić indywidualnie, beneficjenci uczestniczący we wdrożeniu na poziomie regionalnym lub wspólnych realizacji jednoznacznie identyfikują i deklarują – w odniesieniu do każdej działki rolnej – rodzaj, wielkość i lokalizację obszaru proekologicznego zgodnie z ust. 5 niniejszego artykułu. We wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność beneficjenci wpisują odniesienie do deklaracji o wdrożeniu na poziomie regionalnym lub o wspólnej realizacji, o której to deklaracji mowa w art. 18 niniejszego rozporządzenia.

7.   W przypadku obszarów wykorzystywanych do produkcji konopi zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 pojedynczy wniosek zawiera:

a)

wszelkie informacje wymagane do identyfikacji działek obsianych konopiami ze wskazaniem zastosowanych odmian nasion;

b)

wskazanie ilości wykorzystanych nasion (kg na hektar);

c)

oficjalne etykiety stosowane na opakowaniach nasion zgodnie z dyrektywą Rady 2002/57/WE (15), w szczególności z jej art. 12 lub jakikolwiek inny dokument uznawany przez dane państwo członkowskie za równoważny.

W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego lit. c), jeśli siew przypada po ostatecznym terminie złożenia pojedynczego wniosku, etykiety należy dostarczyć najpóźniej do dnia 30 czerwca. Jeśli etykiety należy dostarczyć także innym organom krajowym, to państwa członkowskie mogą ustalić, że po ich dostarczeniu zgodnie z wymienioną literą etykiety zwraca się beneficjentowi. Zwrócone etykiety oznacza się jako wykorzystane przy składaniu wniosku.

8.   W przypadku płatności specyficznej w odniesieniu do bawełny, przewidzianej w tytule IV rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, pojedynczy wniosek zawiera:

a)

nazwę odmiany wykorzystanych nasion bawełny;

b)

w stosownych przypadkach, nazwę i adres zatwierdzonej organizacji międzybranżowej, której członkiem jest beneficjent.

9.   Obszary, które nie są wykorzystywane do celów systemów pomocy przewidzianych w tytule III, IV i V rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub do celów systemów wsparcia w sektorze wina, o których mowa w rozporządzeniu 1308/2013, zgłasza się w jednej lub więcej niż jednej pozycji „inne rodzaje wykorzystania”.

Artykuł 18

Deklaracja o wdrożeniu na poziomie regionalnym lub o wspólnej realizacji

Dla każdego wdrożenia na poziomie regionalnym lub wspólnej realizacji zgodnie z art. 46 ust. 5 lub 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 należy przedłożyć deklarację o wdrożeniu na poziomie regionalnym lub o wspólnej realizacji, uzupełniającą wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność każdego z uczestniczących beneficjentów.

Deklaracja zawiera wszelkie niezbędne informacje uzupełniające pozwalające na sprawdzenie zgodności z obowiązkami w zakresie wdrożenia na poziomie regionalnym lub wspólnej realizacji zgodnie z art. 46 ust. 5 lub 6 tego rozporządzenia, w szczególności:

a)

niepowtarzalną identyfikację każdego uczestniczącego beneficjenta;

b)

minimalny odsetek, który każdy z uczestniczących beneficjentów ma spełniać indywidualnie, o którym to odsetku mowa w art. 46 ust. 6 akapit drugi tego rozporządzenia;

c)

całkowitą powierzchnię sąsiednich struktur przyległych obszarów proekologicznych, o których mowa w art. 46 ust. 5 tego rozporządzenia, lub wspólnych obszarów proekologicznych, o których mowa w art. 46 ust. 6 tego rozporządzenia, w odniesieniu do których obowiązki są spełniane wspólnie;

d)

z góry ustalone materiały graficzne wskazujące granice oraz unikalną identyfikację działek referencyjnych, które mają być wykorzystane do jednoznacznego określenia sąsiednich struktur przyległych obszarów proekologicznych lub wspólnych obszarów proekologicznych i do wskazania ich granic.

W przypadku wdrożenia na poziomie regionalnym, jeżeli szczegółowy plan, o którym mowa w art. 46 ust. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014, zawiera wszystkie informacje wymienione w akapicie drugim niniejszego artykułu, deklarację, o której mowa w akapicie pierwszym, można zastąpić przez odniesienie do planu.

W przypadku wspólnej realizacji deklarację, o której mowa w akapicie pierwszym, uzupełnia się pisemną umową przewidzianą w art. 47 ust. 4 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014.

Artykuł 19

Wnioski dotyczące uczestnictwa w systemie dla małych gospodarstw i wycofania się z niego

1.   Wnioski złożone w 2015 r. dotyczące uczestnictwa w systemie dla małych gospodarstw, o którym mowa w art. 62 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, zawierają odniesienie do pojedynczego wniosku złożonego przez tego samego beneficjenta w odniesieniu do roku składania wniosków 2015 r. i, w stosownych przypadkach, oświadczenie złożone przez beneficjenta, iż jest on świadomy szczególnych warunków odnoszących się do systemu dla małych gospodarstw, o których to warunkach mowa w art. 64 tego rozporządzenia.

Państwa członkowskie mogą postanowić, że wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym, należy przedłożyć razem z pojedynczym wnioskiem lub w ramach pojedynczego wniosku.

2.   Od roku składania wniosków 2016 państwa członkowskie przewidują uproszczoną procedurę składania wniosków, o której mowa w art. 72 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

3.   Z góry ustalone formularze, które należy stosować w procedurze składania wniosków, o której mowa w ust. 2, są sporządzane na podstawie informacji przekazanych w pojedynczym wniosku złożonym w odniesieniu do roku 2015 i zawierają w szczególności:

a)

wszelkie dodatkowe informacje niezbędne do ustalenia zgodności z art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 oraz, w stosownych przypadkach, wszelkie dodatkowe informacje niezbędne do potwierdzenia, że beneficjent wciąż spełnia przepisy art. 9 tego rozporządzenia;

b)

oświadczenie beneficjenta, iż jest on świadomy szczególnych warunków odnoszących się do systemu dla małych gospodarstw, o których to warunkach mowa w art. 64 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

Jeżeli państwa członkowskie zdecydują się na metodę płatności określoną w art. 63 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, bez stosowania jego akapitu trzeciego, z góry ustalone formularze dostarcza się – na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego niniejszego ustępu – zgodnie z sekcją 1 niniejszego rozdziału.

4.   Beneficjenci, którzy zdecydują się wycofać z systemu dla małych gospodarstw w odniesieniu do roku następującego po roku 2015 – zgodnie z art. 62 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub art. 62 ust. 2 tego rozporządzenia – informują właściwy organ o swoim wycofaniu zgodnie z zasadami stosowanymi w państwach członkowskich.

Sekcja 3

Inne wnioski

Artykuł 20

Przepisy szczegółowe odnoszące się do wniosków o przyznanie pomocy

Jeżeli beneficjent, który nie składa wniosku o pomoc w ramach jakiegokolwiek systemu pomocy obszarowej, ale ubiega się o pomoc w ramach innego systemu wymienionego w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub systemów wsparcia w sektorze wina zgodnie z art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, posiada do swojej dyspozycji użytki rolne, to w swoim wniosku o przyznanie pomocy zgłasza on te użytki zgodnie z art. 17 niniejszego rozporządzenia.

Beneficjent, który podlega wyłącznie obowiązkom w zakresie zasady wzajemnej zgodności zgodnie z art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013, w swoim formularzu wniosku o przyznanie pomocy zgłasza użytki, które posiada do swojej dyspozycji, w odniesieniu do każdego roku kalendarzowego, w którym obowiązki te mają zastosowanie.

Państwa członkowskie mogą jednak zwolnić beneficjentów z obowiązków przewidzianych w akapicie pierwszym i drugim, w przypadku gdy odnośne informacje są przekazywane właściwym organom w ramach innych systemów zarządzania i kontroli gwarantujących kompatybilność z systemem zintegrowanym zgodnie z art. 61 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Artykuł 21

Wymagania w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich i do wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą

1.   Wniosek o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich zdefiniowany w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 15 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 lub wniosek o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą zdefiniowanych w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 14 tego rozporządzenia zawiera wszystkie informacje niezbędne do ustalenia kwalifikowalności do pomocy lub wsparcia, a w szczególności:

a)

tożsamość beneficjenta;

b)

odniesienie do pojedynczego wniosku, jeśli został on wcześniej złożony;

c)

liczbę zwierząt każdego typu, odnośnie do których złożono wniosek o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosek o płatność, oraz w przypadku bydła – kody identyfikacyjne zwierząt;

d)

w stosownych przypadkach, zobowiązanie beneficjenta do utrzymywania zwierząt, o których mowa w lit. c), w gospodarstwie w okresie ustalonym przez państwo członkowskie, oraz informacje o miejscu lub miejscach, gdzie zwierzęta będą utrzymywane w danym okresie;

e)

w stosownych przypadkach, wszelkie dokumenty uzupełniające potrzebne do wykazania kwalifikowalności do przedmiotowego systemu lub środka;

f)

oświadczenie beneficjenta, że jest świadomy warunków dotyczących przedmiotowej pomocy lub wsparcia.

2.   Każdy posiadacz zwierząt ma prawo do otrzymania od właściwych organów, w rozsądnych odstępach czasowych oraz bez nadmiernych opóźnień, informacji przechowywanych w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt odnoszących się do niego oraz do jego zwierząt. W trakcie składania wniosku o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosku o płatność beneficjent oświadcza, że zawarte w nim dane są poprawne oraz kompletne albo koryguje niepoprawne dane lub uzupełnia brakujące.

3.   Państwa członkowskie mogą zadecydować, że niektóre informacje, o których mowa w ust. 1, nie muszą być umieszczane we wniosku o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosku o płatność, jeśli zostały już przekazane właściwym organom.

4.   Państwa członkowskie mogą wprowadzić procedury, na podstawie których dane zawarte w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt mogą być wykorzystywane do celów wniosku o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosku o płatność, pod warunkiem że skomputeryzowana baza danych zwierząt zapewnia poziom bezpieczeństwa i wdrożenia niezbędny do właściwego zarządzania przedmiotowymi systemami pomocy lub środkami wsparcia na poziomie poszczególnych zwierząt.

Takie procedury, o których mowa w akapicie pierwszym, mogą składać się z systemu, zgodnie z którym beneficjent może ubiegać się o przyznanie pomocy lub wsparcia odnośnie do wszystkich zwierząt, które w dniu lub w okresie ustalonym przez państwo członkowskie kwalifikują się do otrzymania pomocy lub wsparcia na podstawie danych zawartych w skomputeryzowanej bazie danych zwierząt.

W takim przypadku państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby zagwarantować, że:

a)

zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, data lub okres, o których mowa w akapicie drugim, są jasno określone i znane beneficjentom;

b)

beneficjent jest świadomy, że wszystkie potencjalnie kwalifikujące się zwierzęta, które okażą się być nieprawidłowo zidentyfikowane lub zarejestrowane w systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, są uznawane za zwierzęta, odnośnie do których stwierdzono niezgodności, o których mowa w art. 31 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

5.   Państwa członkowskie mogą ustalić, że niektóre z informacji, o których mowa w ust. 1, mogą lub są przekazywane za pośrednictwem zatwierdzonego przez nie organu lub zatwierdzonych organów. Jednakże beneficjent pozostaje odpowiedzialny za przekazane dane.

Sekcja 4

Przepisy szczegółowe dotyczące uprawnień do płatności

Artykuł 22

Przydział lub zwiększenie wartości uprawnień do płatności

1.   Wnioski o przydział uprawnień do płatności lub zwiększenie wartości uprawnień do płatności w ramach systemu płatności podstawowej zgodnie z art. 20, 24 i 30, z wyjątkiem ust. 7 lit. e), oraz z art. 39 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 składa się w terminie ustalonym przez państwa członkowskie. Ustalony termin przypada nie później niż dnia 15 maja danego roku kalendarzowego.

Estonia, Łotwa, Litwa, Finlandia i Szwecja mogą jednak ustalić inne terminy składania wniosków, nie późniejsze jednak niż dzień 15 czerwca danego roku kalendarzowego.

2.   Państwa członkowskie mogą postanowić, że wniosek o przydział uprawnień do płatności składany jest w tym samym terminie, co wniosek o przyznanie pomocy w ramach systemu płatności podstawowej.

Artykuł 23

Odzyskiwanie nienależnych uprawnień do płatności

1.   W przypadku gdy po przydzieleniu beneficjentom uprawnień do płatności zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013, stwierdza się, że liczba przydzielonych uprawnień do płatności jest zbyt wysoka, liczbę uprawnień do płatności przydzielonych z nadwyżką zwraca się do rezerwy krajowej lub rezerw regionalnych, o których mowa w art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

W przypadku gdy błąd, o którym mowa w akapicie pierwszym, popełnił właściwy organ lub inny organ oraz gdy błąd nie mógł zostać wykryty przez beneficjenta w zwykłych okolicznościach, wartość pozostałych uprawnień do płatności przydzielonych temu beneficjentowi jest odpowiednio dostosowywana.

W przypadkach gdy beneficjent, któremu przydzielono zbyt dużą liczbę uprawnień do płatności, w międzyczasie przeniósł uprawnienia do płatności na innych beneficjentów, osoby przejmujące uprawnienia do płatności są związane obowiązkiem przewidzianym w akapicie pierwszym proporcjonalnie do liczby uprawnień do płatności, które zostały im przekazane, jeśli beneficjent, któremu początkowo zostały one przydzielone, nie ma do swojej dyspozycji wystarczającej liczby uprawnień do płatności, by pokryć liczbę nienależnych uprawnień do płatności.

2.   W przypadku gdy po przydzieleniu beneficjentom uprawnień do płatności zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013 stwierdza się, że płatności otrzymane przez beneficjenta za 2014 r., o których mowa w art. 26 ust. 2 akapit pierwszy tego rozporządzenia, lub wartość uprawnień do płatności posiadanych przez beneficjenta w dniu składania wniosku za rok 2014, o której mowa w art. 26 ust. 3 akapit pierwszy tego rozporządzenia, lub jednostkowa wartość uprawnień do płatności, o której mowa w art. 26 ust. 5 tego rozporządzenia, lub zwiększanie wartości jednostkowej uprawnień do płatności, o którym mowa w art. 30 ust. 10 tego rozporządzenia, lub łączna wartość pomocy otrzymanej przez beneficjenta w roku kalendarzowym poprzedzającym wdrożenie systemu płatności podstawowej, o której mowa w art. 40 ust. 3 akapit pierwszy tego rozporządzenia, były zbyt wysokie, wartość tych uprawnień do płatności danego beneficjenta oparta na nieprawidłowej podstawie jest odpowiednio dostosowywana.

Dostosowania tego dokonuje się również względem uprawnień do płatności, które w międzyczasie zostały przeniesione na innych beneficjentów.

Wartość zmniejszeń przekazywana jest do rezerwy krajowej lub rezerw regionalnych, o których mowa w art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

3.   W przypadku gdy po przydzieleniu beneficjentom uprawnień do płatności zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013 stwierdza się, że w odniesieniu do tego samego beneficjenta wystąpiła zarówno sytuacja, o której mowa w ust. 1, jak i sytuacja, o której mowa w ust. 2, dostosowania wartości wszystkich uprawnień do płatności, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się, zanim nienależne uprawnienia do płatności zwracane są do rezerwy krajowej lub rezerw regionalnych zgodnie z ust. 1.

4.   Dostosowania liczby lub wartości uprawnień do płatności, o których mowa w niniejszym artykule, nie prowadzą do systematycznego ponownego obliczania pozostałych uprawnień do płatności.

5.   Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zaniechaniu odzyskiwania nienależnych uprawnień do płatności, gdy całkowita wartość tych uprawnień do płatności określona w rejestrze elektronicznym do identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności w momencie weryfikacji w celu dokonania dostosowania, o którym mowa w niniejszym artykule, wynosi 50 EUR lub mniej w odniesieniu do każdego roku, w którym zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013 wdrażany jest system płatności podstawowej.

Nienależne kwoty wypłacone w odniesieniu do lat składania wniosków poprzedzających dostosowania są odzyskiwane zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia. Określając takie nienależne kwoty, uwzględnia się wpływ dostosowań przewidzianych w niniejszym artykule na liczbę oraz, w stosownych przypadkach, na wartość uprawnień do płatności dla wszystkich odnośnych lat.

TYTUŁ III

KONTROLE

ROZDZIAŁ I

Przepisy wspólne

Artykuł 24

Zasady ogólne

1.   Kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są przeprowadzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację:

a)

poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie, wniosku o płatność lub innej deklaracji;

b)

zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami w odniesieniu do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, warunków, na których przyznaje się pomoc lub wsparcie lub zwolnień z obowiązków;

c)

przestrzegania wymogów i norm odnoszących się do zasady wzajemnej zgodności.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, by zgodność ze wszystkimi odpowiednimi warunkami ustanowionymi przez prawo unijne lub w odpowiednich przepisach krajowych i dokumentach zawierających przepisy wykonawcze lub w programie rozwoju obszarów wiejskich mogła być sprawdzona zgodnie ze zbiorem weryfikowalnych wskaźników ustanawianych przez państwa członkowskie.

3.   Wyniki kontroli administracyjnych i kontroli na miejscu ocenia się, aby ustalić, czy wszelkie stwierdzone problemy mogą zasadniczo wiązać się z ryzykiem dla innych podobnych operacji, beneficjentów lub innych podmiotów. W ocenie określa się również przyczyny takich sytuacji, wszelkie dalsze kontrole, które mogą być wymagane, a także niezbędne działania naprawcze i zapobiegawcze.

4.   Właściwy organ przeprowadza inspekcje fizyczne w terenie, w przypadku gdy fotointerpretacja ortoobrazów (satelitarnych lub lotniczych) nie dostarcza wyników, które pozwalają na wyciągnięcie ostatecznych wniosków, satysfakcjonujących właściwy organ, w odniesieniu do kwalifikowalności lub właściwej powierzchni obszaru, który jest przedmiotem kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu.

5.   Niniejszy rozdział stosuje się do wszystkich kontroli przeprowadzanych na mocy niniejszego rozporządzenia i nie naruszając przepisów szczegółowych przewidzianych w tytułach IV i V. Ustęp 3 nie ma jednak zastosowania do tytułu V.

Artykuł 25

Zapowiadanie kontroli na miejscu

Kontrole na miejscu mogą zostać zapowiedziane, pod warunkiem że nie koliduje to z ich celem lub skutecznością. Zapowiedzenie kontroli następuje z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do niezbędnego minimum i nie przekracza 14 dni.

Jednakże w przypadku kontroli na miejscu odnoszących się do wniosków o przyznanie pomocy z związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą, zapowiedzenie nie przekracza 48 godzin, z wyjątkiem należycie uzasadnionych przypadków. Ponadto jeżeli prawodawstwo stosowane do aktów i norm dotyczących zasady wzajemnej zgodności wymaga, aby kontrole na miejscu miały niezapowiedziany charakter, wymienione zasady mają również zastosowanie w przypadku kontroli na miejscu przeprowadzanych pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności.

Artykuł 26

Termin kontroli na miejscu

1.   W przypadku gdy ma to zastosowanie, kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się w tym samym czasie, co pozostałe kontrole przewidziane w prawie unijnym.

2.   Do celów środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego, kontrole na miejscu są rozłożone w ciągu roku zgodnie z analizą ryzyka związanego z różnymi zobowiązaniami w ramach każdego środka.

3.   Kontrole na miejscu obejmują sprawdzenie zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami wynikającymi z tych systemów pomocy lub środków wsparcia, dla których dany beneficjent został wybrany zgodnie z art. 34.

Czas trwania kontroli na miejscu jest ściśle ograniczony do niezbędnego minimum.

4.   Jeżeli niektóre kryteria kwalifikowalności, zobowiązania i inne obowiązki można sprawdzić tylko w konkretnym okresie, kontrole na miejscu mogą wymagać dodatkowych wizyt w późniejszym terminie. W takim przypadku kontrole na miejscu są koordynowane w taki sposób, aby ograniczyć liczbę i czas trwania takich wizyt u jednego beneficjenta do niezbędnego minimum. W stosownych przypadkach, wizyty takie mogą również być prowadzone w drodze teledetekcji zgodnie z art. 40.

Jeżeli wymagane są wizyty odnoszące się do gruntów ugorowanych, miedzy śródpolnych, stref buforowych, pasów kwalifikujących się hektarów wzdłuż obrzeży lasu, obszarów z międzyplonami lub pokrywą zieloną zgłoszonych jako obszar proekologiczny, liczba tych dodatkowych wizyt w 50 % przypadków dotyczy tego samego beneficjenta wybranego w oparciu o ryzyko, a w pozostałych 50 % przypadków – innych dodatkowo wybranych beneficjentów. Innych dodatkowych beneficjentów wybiera się losowo spośród wszystkich beneficjentów posiadających grunty ugorowane, miedze śródpolne, strefy buforowe, pasy kwalifikujących się hektarów wzdłuż obrzeży lasu, obszary z międzyplonami lub pokrywą zieloną zgłoszone jako obszar proekologiczny, a takie wizyty mogą być ograniczone do obszarów zgłoszonych jako grunty ugorowane, miedze śródpolne, strefy buforowe, pasy kwalifikujących się hektarów wzdłuż obrzeży lasu, obszary z międzyplonami lub pokrywą zieloną.

W przypadku gdy wymagane są dodatkowe wizyty, do każdej dodatkowej wizyty stosuje się art. 25.

Artykuł 27

Wzajemne powiadomienia o wynikach kontroli

W stosownych przypadkach, w kontrolach administracyjnych i kontrolach na miejscu pod kątem kwalifikowalności uwzględnia się podejrzane przypadki niezgodności zgłoszone przez inne służby, jednostki lub organizacje.

Państwa członkowskie zapewniają, aby wszystkie odpowiednie ustalenia poczynione w ramach kontroli zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami dotyczącymi systemów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub wsparcia w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego były przekazywane do właściwego organu odpowiedzialnego za przyznanie odpowiedniej płatności. Państwa członkowskie zapewniają również, aby publiczne lub prywatne organy certyfikujące, o których mowa w art. 38 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014, powiadamiały właściwy organ odpowiedzialny za przyznawanie płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska o jakichkolwiek ustaleniach istotnych dla prawidłowego przyznawania takiej płatności na rzecz beneficjentów, którzy zdecydowali się na spełnianie zobowiązań w ramach równoważności przez certyfikację.

Jeżeli kontrole administracyjne lub kontrole na miejscu w odniesieniu do środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego obejmują praktyki równoważne, o których mowa w art. 43 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, wyniki takich kontroli są przekazywane do celów dalszych działań w zakresie przyznawania płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska.

ROZDZIAŁ II

Kontrole administracyjne w ramach systemu zintegrowanego

Artykuł 28

Kontrole administracyjne

1.   Kontrole administracyjne, o których mowa w art. 74 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, łącznie z kontrolami krzyżowymi, pozwalają na wykrycie niezgodności, a w szczególności na ich automatyczne wykrycie za pomocą narzędzi informatycznych. Kontrole te obejmują wszystkie elementy, których kontrola jest możliwa i stosowna za pomocą kontroli administracyjnych. Kontrole te gwarantują, że:

a)

spełnione są kryteria kwalifikowalności, zobowiązania i inne obowiązki w odniesieniu do systemu pomocy lub środka wsparcia;

b)

występuje brak podwójnego finansowania z innych systemów unijnych;

c)

wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność jest kompletny i został złożony w odpowiednim terminie oraz, w stosownych przypadkach, złożone zostały dokumenty uzupełniające i świadczą o kwalifikowalności;

d)

w stosownych przypadkach, istnieje zgodność ze zobowiązaniami długoterminowymi.

2.   W odniesieniu do systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą i środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą – państwa członkowskie, w stosownych przypadkach, mogą wykorzystywać dowody przekazywane przez inne służby, jednostki lub organizacje w celu sprawdzenia zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami, pod warunkiem że dane służby, jednostki lub organizacje spełniają odpowiednie normy, by kontrolować taką zgodność.

Artykuł 29

Kontrole krzyżowe

1.   W stosownych przypadkach, kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe:

a)

odpowiednio – zgłoszonych uprawnień do płatności i zgłoszonych działek rolnych w celu uniknięcia wielokrotnego przyznawania tej samej pomocy lub tego samego wsparcia w odniesieniu do tego samego roku kalendarzowego lub roku składania wniosków oraz w celu zapobiegania przypadkom jakiejkolwiek kumulacji pomocy przyznawanej w ramach systemów pomocy obszarowej wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 i w załączniku VI do rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 (16) oraz środków wsparcia obszarowego zdefiniowanych w art. 2 akapit drugi pkt 21 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014;

b)

uprawnień do płatności w celu sprawdzenia ich istnienia i kwalifikowalności do pomocy;

c)

zgodności między działkami rolnymi zgłoszonymi w pojedynczym wniosku lub wniosku o płatność a informacjami zawartymi w systemie identyfikacji działek rolnych w odniesieniu do działki referencyjnej zgodnie z art. 5 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, w celu sprawdzenia kwalifikowalności określonych obszarów do systemu płatności bezpośrednich lub środków rozwoju obszarów wiejskich;

d)

zgodności między uprawnieniami do płatności a zatwierdzonym obszarem w celu sprawdzenia, czy danym uprawnieniom odpowiada co najmniej równa liczba kwalifikujących się hektarów, zdefiniowanych w art. 32 ust. 2–6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

e)

za pośrednictwem skomputeryzowanej bazy danych zwierząt w celu sprawdzenia kwalifikowalności do pomocy lub wsparcia oraz w celu zapobiegania nienależnemu wielokrotnemu przyznawaniu tej samej pomocy lub tego samego wsparcia odnośnie do tego samego roku kalendarzowego lub roku składania wniosków;

f)

zgodności między oświadczeniami beneficjenta zawartymi w pojedynczym wniosku dotyczącymi członkostwa w zatwierdzonej organizacji międzybranżowej, informacjami zgodnie z art. 17 ust. 8 lit. b) niniejszego rozporządzenia a informacjami przekazanymi przez zainteresowane zatwierdzone organizacje międzybranżowe – w celu sprawdzenia kwalifikowalności do zwiększenia pomocy, o którym mowa w art. 60 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

g)

w celu sprawdzenia zgodności z kryteriami zatwierdzania organizacji międzybranżowych oraz wykazu ich członków co najmniej raz na 5 lat.

Do celów akapitu pierwszego lit. c), w przypadku gdy system zintegrowany przewiduje formularze geoprzestrzennego wniosku o przyznanie pomocy, kontrole krzyżowe są przeprowadzane na podstawie przecięcia przestrzennego zdigitalizowanej powierzchni deklarowanej z danymi w systemie identyfikacji działek rolnych. Ponadto kontrole krzyżowe przeprowadza się w celu zapobiegania podwójnemu ubieganiu się o pomoc dla tego samego obszaru.

2.   Wykazanie niezgodności w trakcie kontroli krzyżowych powoduje wszczęcie odpowiedniej procedury administracyjnej i, w stosownych przypadkach, przeprowadzenie kontroli na miejscu.

3.   Jeżeli działka referencyjna ujęta jest we wniosku o przyznanie pomocy lub wniosku o płatność złożonym przez dwóch lub więcej beneficjentów w ramach tego samego systemu pomocy lub środka wsparcia, a zgłoszone działki rolne pokrywają się przestrzennie lub całkowity obszar zgłoszony przekracza maksymalny kwalifikowalny obszar określony zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. a) i b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, a różnica mieści się w granicach tolerancji pomiaru zgodnie z art. 38 niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do tej działki referencyjnej, państwo członkowskie może przewidzieć proporcjonalne zmniejszenie danych obszarów, chyba że beneficjent wykaże, że którykolwiek z pozostałych zainteresowanych beneficjentów zawyżył wielkość swoich obszarów ze szkodą dla tego pierwszego.

ROZDZIAŁ III

Kontrole na miejscu w ramach systemu zintegrowanego

Sekcja 1

Przepisy wspólne

Artykuł 30

Wskaźnik kontroli w odniesieniu do systemów pomocy obszarowej innych niż płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska

W odniesieniu do systemów pomocy obszarowej innych niż płatności z tytułu praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska zgodnie z tytułem III rozdział 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 (zwanymi dalej „płatnością z tytułu zazieleniania”), próba kontrolna do celów kontroli na miejscu przeprowadzanych każdego roku obejmuje co najmniej:

a)

5 % wszystkich beneficjentów składających wniosek o pomoc z systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej zgodnie z tytułem III rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. Państwa członkowskie zapewniają, by próba kontrolna zawierała co najmniej 5 % wszystkich beneficjentów zgłaszających użytki rolne, które obejmują głównie obszary utrzymujące się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu zgodnie z art. 10 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014;

b)

5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność redystrybucyjną zgodnie z tytułem III rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

c)

5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność z tytułu obszarów o ograniczeniach naturalnych zgodnie z tytułem III rozdział 4 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

d)

5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność dla młodych rolników zgodnie z tytułem III rozdział 5 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

e)

5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatności obszarowe w ramach wsparcia związanego z produkcją zgodnie z tytułem IV rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

f)

5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność w ramach systemu dla małych gospodarstw zgodnie z tytułem V rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

g)

30 % wszystkich zgłoszonych obszarów wykorzystywanych do produkcji konopi zgodnie z art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

h)

5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność specyficzną w odniesieniu do bawełny zgodnie z tytułem IV rozdział 2 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

Artykuł 31

Wskaźnik kontroli w odniesieniu do płatności z tytułu zazieleniania

1.   W odniesieniu do płatności z tytułu zazieleniania próba kontrolna do celów kontroli na miejscu przeprowadzanych każdego roku obejmuje co najmniej:

a)

5 % beneficjentów zobowiązanych do stosowania praktyk rolniczych korzystnych dla klimatu i środowiska (zwanych dalej „praktykami w zakresie zazieleniania”), którzy nie stanowią części populacji kontroli, o których mowa w lit. b) i c) (zwanych dalej „populacjami kontroli w zakresie zazieleniania”); próba ta obejmuje jednocześnie przynajmniej 5 % wszystkich beneficjentów posiadających obszary pokryte trwałymi użytkami zielonymi, które są wrażliwe pod względem środowiskowym, na obszarach objętych dyrektywą Rady 92/43/EEC (17) lub dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/147/ (18), oraz dalszych obszarach wrażliwych pod względem środowiskowym, o których mowa w art. 45 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

b)

3 %:

(i)

albo wszystkich beneficjentów kwalifikujących się do płatności z tytułu zazieleniania, którzy są zwolnieni ze zobowiązań dotyczących dywersyfikacji upraw i obszaru proekologicznego, gdyż nie osiągają progów, o których mowa w art. 44 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, i którzy nie są objęci zobowiązaniami, o których mowa w art. 45 tego rozporządzenia;

(ii)

lub, w latach, w których art. 44 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014 nie ma zastosowania w danym państwie członkowskim, beneficjentów kwalifikujących się do płatności z tytułu zazieleniania, którzy są zwolnieni ze zobowiązań dotyczących dywersyfikacji upraw i obszaru proekologicznego, gdyż nie osiągają progów, o których mowa w art. 44 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, i którzy nie są objęci zobowiązaniami, o których mowa w art. 45 ust. 1 tego rozporządzenia;

c)

5 % wszystkich beneficjentów zobowiązanych do stosowania praktyk w zakresie zazieleniania i krajowych lub regionalnych systemów certyfikacji środowiskowej, o których mowa w art. 43 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

d)

5 % wszystkich beneficjentów uczestniczących we wdrożeniu na poziomie regionalnym zgodnie z art. 46 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

e)

5 % wszystkich beneficjentów uczestniczących we wspólnej realizacji zgodnie z art. 46 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

f)

100 % sąsiednich struktur przyległych obszarów proekologicznych, o których mowa w art. 46 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014;

g)

100 % wszystkich beneficjentów zobowiązanych do ponownego przekształcenia gruntów w trwałe użytki zielone zgodnie z art. 42 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014;

h)

20 % wszystkich beneficjentów zobowiązanych do ponownego przekształcenia gruntów w trwałe użytki zielone zgodnie z art. 44 ust. 2 i 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014.

2.   Beneficjenci, którzy przestrzegają praktyk w zakresie zazieleniania poprzez praktyki równoważne zgodnie z przepisami art. 43 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub którzy uczestniczą w systemie dla małych gospodarstw zgodnie z art. 61 tego rozporządzenia lub którzy dla całego gospodarstwa spełniają wymogi ustanowione w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 (19) w odniesieniu do rolnictwa ekologicznego, nie stanowią części próby kontrolnej i nie są wliczani do wskaźników kontroli określonych w niniejszym artykule.

3.   Jeżeli obszary proekologiczne nie są zidentyfikowane w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, wskaźnik kontroli określony w ust. 1 lit. a) i c)–e), uzupełnia się o 5 % wszystkich beneficjentów z odpowiedniej próby kontrolnej, którzy są zobowiązani do utrzymywania obszaru proekologicznego na powierzchni użytków rolnych zgodnie z art. 43 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

Akapit pierwszy nie ma jednak zastosowania w przypadku, gdy system zarządzania i kontroli gwarantuje, że wszystkie zgłoszone obszary proekologiczne zostały zidentyfikowane i, w stosownych przypadkach, zarejestrowane w systemie identyfikacji działek rolnych zgodnie z art. 5 ust. 2 lit. c) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 przed dokonaniem płatności.

Artykuł 32

Wskaźnik kontroli w odniesieniu do środków rozwoju obszarów wiejskich

1.   Próba kontrolna w przypadku przeprowadzanych corocznie kontroli na miejscu obejmuje co najmniej 5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o wsparcie ze środków rozwoju obszarów wiejskich. W odniesieniu do środków określonych w art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 wskaźnik kontroli wynoszący 5 % należy osiągnąć na poziomie każdego środka.

Taka próba kontrolna odpowiada również co najmniej 5 % beneficjentów działania przewidzianego w art. 28 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, którzy stosują praktyki równoważne, o których mowa w art. 43 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w przypadku grup osób, o których mowa w art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, każdego członka takich grup można uznać za beneficjenta do celów obliczania wskaźnika kontroli określonego w ust. 1.

3.   W przypadku beneficjentów wieloletniego wsparcia przyznanego zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. a), art. 28, 29 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 lub art. 36 lit. a) ppkt (iv) i (v) oraz lit. b) ppkt (i), (iii) i (v) rozporządzenia (WE) nr 1698/2005, obejmującego płatności przekraczające okres pięciu lat, państwa członkowskie mogą podjąć decyzję – po piątym roku płatności – o kontroli co najmniej 2,5 % wspomnianych beneficjentów.

Akapit pierwszy stosuje się do wsparcia przyznanego na mocy art. 28 ust. 6 akapit trzeci rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 po piątym roku płatności w odniesieniu do odpowiedniego zobowiązania.

4.   Beneficjenci poddani kontroli zgodnie z ust. 3 nie są brani pod uwagę do celów ust. 1.

Artykuł 33

Wskaźnik kontroli w odniesieniu do systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą

1.   W przypadku systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą próba kontrolna – do celów przeprowadzanych corocznie kontroli na miejscu w odniesieniu do każdego systemu pomocy – obejmuje co najmniej 5 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o pomoc z odpowiedniego systemu pomocy.

Jednak w przypadku gdy skomputeryzowana baza danych zwierząt nie zapewnia poziomu bezpieczeństwa i wdrożenia niezbędnego do należytego zarządzania danym systemem pomocy, odsetek ten wynosi dla takiego systemu pomocy 10 %.

Wybrana próba kontrolna obejmuje co najmniej 5 % wszystkich zwierząt, odnośnie do których złożono wnioski o przyznanie pomocy w ramach danego systemu pomocy.

2.   W stosownych przypadkach, próba kontrolna do celów przeprowadzanych corocznie kontroli na miejscu obejmuje 10 % innych służb, jednostek lub organizacji, które dostarczyły dowody w celu sprawdzenia zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami, o których mowa w art. 28 ust. 2.

Artykuł 34

Wybór próby kontrolnej

1.   Wnioski uznane za niedopuszczalne lub wnioskodawcy uznani za niekwalifikujących się do płatności w momencie składania wniosku lub po kontroli administracyjnej nie stanowią części populacji kontrolnej.

2.   Do celów art. 30 i 31 wybór próby przeprowadza się w następujący sposób:

a)

między 1 a 1,25 % wszystkich beneficjentów ubiegających się o pomoc z systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej zgodnie z tytułem III rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 wybiera się losowo spośród wszystkich beneficjentów ubiegających się o pomoc z tych systemów;

b)

między 1 a 1,25 % populacji kontrolnej w zakresie zazieleniania wybiera się losowo spośród wszystkich beneficjentów wybranych zgodnie z lit. a). Tam, gdzie jest to konieczne, aby osiągnąć tę wartość procentową, z populacji kontrolnej w zakresie zazieleniania wybiera się losowo dodatkowych beneficjentów;

c)

pozostałą liczbę beneficjentów z próby kontrolnej, o której mowa w art. 31 ust. 1 lit. a), wybiera się na podstawie analizy ryzyka;

d)

wszystkich beneficjentów wybranych zgodnie z lit. a)–c) niniejszego akapitu można traktować jako część prób kontrolnych przewidzianych w art. 30 lit. b)–e), g) i h). Tam, gdzie jest to konieczne, aby osiągnąć minimalny wskaźnik kontroli, z odpowiednich populacji kontrolnych wybiera się losowo dodatkowych beneficjentów;

e)

wszystkich beneficjentów wybranych zgodnie z lit. a)–d) niniejszego akapitu można traktować jako część próby kontrolnej przewidzianej w art. 30 lit. a). Tam, gdzie jest to konieczne, aby osiągnąć minimalny wskaźnik kontroli – spośród wszystkich beneficjentów ubiegających się o pomoc z systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej zgodnie z tytułem III rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 – wybiera się losowo dodatkowych beneficjentów;

f)

minimalną liczbę beneficjentów, o których mowa w art. 30 lit. f), wybiera się losowo spośród wszystkich beneficjentów ubiegających się o płatność w ramach systemu dla małych gospodarstw zgodnie z tytułem V rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

g)

minimalną liczbę beneficjentów, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. b), wybiera się na podstawie analizy ryzyka spośród wszystkich beneficjentów kwalifikujących się do płatności z tytułu zazieleniania, którzy są zwolnieni ze zobowiązań dotyczących dywersyfikacji upraw i obszaru proekologicznego, nie osiągając progów, o których mowa w art. 44 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, i którzy nie są objęci zobowiązaniami, o których mowa w art. 45 tego rozporządzenia;

h)

między 20 % a 25 % minimalnej liczby beneficjentów, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. c), d) i h), wybiera się losowo spośród wszystkich beneficjentów wybranych zgodnie z lit. b) niniejszego akapitu. Tam, gdzie jest to konieczne, aby osiągnąć tę wartość procentową, dodatkowych beneficjentów wybiera się losowo spośród wszystkich beneficjentów wybranych zgodnie z lit. a) niniejszego akapitu. Pozostałą liczbę beneficjentów, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. c), d) oraz h), wybiera się na podstawie analizy ryzyka spośród wszystkich beneficjentów wybranych zgodnie z lit. c) niniejszego akapitu. Tam, gdzie jest to konieczne, aby osiągnąć minimalny wskaźnik kontroli, z odpowiednich populacji kontrolnych na podstawie analizy ryzyka wybiera się dodatkowych beneficjentów;

i)

między 20 % a 25 % minimalnej liczby wspólnych realizacji, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. e), wybiera się losowo spośród wszystkich wspólnych realizacji zgodnie z art. 46 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. Pozostałą liczbę wspólnych realizacji, o których mowa w art. 31 ust. 1 lit. e), wybiera się na podstawie analizy ryzyka.

Kontrole na miejscu w odniesieniu do dodatkowych beneficjentów wybranych zgodnie z lit. d), e) i h), jak również beneficjentów wybranych zgodnie z lit. f) i g) mogą być ograniczone do systemu pomocy, dla którego zostali wybrani, jeżeli osiągnięto już minimalne wskaźniki kontroli dla innych systemów pomocy, o które się ubiegali.

Kontrole na miejscu – w odniesieniu do dodatkowych beneficjentów wybranych zgodnie z art. 31 ust. 3 i zgodnie z akapitem pierwszym lit. h) niniejszego ustępu, jak również beneficjentów wybranych zgodnie akapitem pierwszym lit. i) niniejszego ustępu – mogą być ograniczone do praktyk w zakresie zazieleniania, dla których zostali oni wybrani, jeżeli osiągnięto już minimalne wskaźniki kontroli dla innych systemów pomocy i praktyk w zakresie zazieleniania, których ci beneficjenci są zobowiązani przestrzegać.

Do celów art. 31 państwa członkowskie zapewniają reprezentatywność próby kontrolnej w odniesieniu do różnych praktyk.

3.   Do celów art. 32 i 33 najpierw wybiera się losowo między 20 % a 25 % minimalnej liczby beneficjentów, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu. Pozostałą liczbę beneficjentów, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu, wybiera się na podstawie analizy ryzyka.

Do celów art. 32 państwa członkowskie mogą, w wyniku analizy ryzyka, wybrać konkretne środki rozwoju obszarów wiejskich, które mają zastosowanie do beneficjentów.

4.   Jeżeli liczba beneficjentów, którzy mają zostać poddani kontrolom na miejscu, przekracza minimalną liczbę beneficjentów, o których mowa w art. 30–33, odsetek wybranych losowo beneficjentów w dodatkowej próbie nie przekracza 25 %.

5.   Skuteczność analizy ryzyka ocenia się i aktualizuje co roku poprzez:

a)

ustalenie znaczenia każdego czynnika ryzyka;

b)

porównanie wyników, jeśli chodzi o różnicę między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym dla próby opartej na analizie ryzyka i próby dobranej losowo, o których mowa w ust. 2 akapit pierwszy; lub porównanie wyników, jeśli chodzi o różnicę między zwierzętami zgłoszonymi a zwierzętami zatwierdzonymi dla próby opartej na analizie ryzyka i próby dobranej losowo, o których mowa w ust. 2 akapit pierwszy;

c)

uwzględnienie szczególnej sytuacji i, w stosownych przypadkach, zmiany znaczenia czynników ryzyka w danym państwie członkowskim;

d)

uwzględnienie charakteru niezgodności, która wymaga zwiększenia wskaźnika kontroli zgodnie z art. 35.

6.   Właściwy organ przechowuje informacje o powodach wyboru każdego z beneficjentów do kontroli na miejscu. Inspektor, który przeprowadza kontrolę na miejscu, otrzymuje odpowiednie informacje przed jej rozpoczęciem.

7.   W stosownych przypadkach, doboru próby kontrolnej można dokonać częściowo na podstawie dostępnych informacji przed ostatecznym terminem, o którym mowa w art. 13. Prowizoryczną próbę uzupełnia się, gdy dostępne są już wszystkie odnośne wnioski o przyznanie pomocy lub wnioski o wsparcie.

Artykuł 35

Zwiększenie wskaźnika kontroli

Jeżeli kontrole na miejscu ujawnią poważne niezgodności w kontekście danego systemu pomocy lub środka wsparcia lub w danym regionie bądź jego części, właściwy organ odpowiednio zwiększa odsetek beneficjentów, którzy zostaną poddani kontroli na miejscu w roku następnym.

Artykuł 36

Zmniejszenie próby kontrolnej

1.   Wskaźniki kontroli określone w niniejszym rozdziale mogą zostać zmniejszone jedynie w odniesieniu do systemów pomocy lub środków wsparcia wskazanych w niniejszym artykule.

2.   Na zasadzie odstępstwa od art. 30 lit. a), b) i f) państwa członkowskie mogą – w odniesieniu do systemu płatności podstawowej, systemu jednolitej płatności obszarowej, płatności redystrybucyjnej i systemu dla małych gospodarstw – podjąć decyzję o zmniejszeniu minimalnego poziomu kontroli na miejscu przeprowadzanych rocznie na dany system do 3 %.

Akapit pierwszy ma zastosowanie jedynie wtedy, jeśli zgodnie z art. 17 ust. 2 stosowany jest system przecięcia przestrzennego wszystkich wniosków o przyznanie pomocy z systemem identyfikacji działek rolnych oraz jeśli kontrole krzyżowe przeprowadzane są w stosunku do wszystkich wniosków o przyznanie pomocy, aby zapobiec podwójnemu ubieganiu się o pomoc w odniesieniu do tego samego obszaru w roku poprzedzającym rok stosowania tego akapitu.

W odniesieniu do lat składania wniosków 2015 i 2016 wskaźnik błędów wykrytych w próbie losowej poddanej kontroli na miejscu nie może przekroczyć 2 % w ciągu dwóch poprzedzających lat budżetowych. Ten wskaźnik błędów zostaje poświadczony przez dane państwo członkowskie zgodnie z metodologią opracowaną na szczeblu unijnym.

3.   Na zasadzie odstępstwa od art. 30 lit. a), b) i f), państwa członkowskie mogą – w odniesieniu do systemu płatności podstawowej, systemu jednolitej płatności obszarowej, płatności redystrybucyjnej i systemu dla małych gospodarstw – podjąć decyzję o ograniczeniu próby kontrolnej do próby wybranej zgodnie z art. 34 ust. 2 akapit pierwszy lit. a), jeżeli przeprowadzane są kontrole na podstawie ortoobrazów stosowanych do aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

Akapit pierwszy ma zastosowanie jedynie, jeśli państwa członkowskie systematycznie aktualizują system identyfikacji działek rolnych i kontrolują wszystkich beneficjentów na całym obszarze objętym tym systemem w okresie maksymalnie trzech lat, obejmując kontrolą rocznie co najmniej 25 % kwalifikujących się hektarów zarejestrowanych w systemie identyfikacji działek rolnych. Ten minimalny odsetek kontroli rocznie nie ma jednak zastosowania do państw członkowskich, gdzie w systemie identyfikacji działek rolnych zarejestrowanych jest mniej niż 150 000 kwalifikujących się hektarów.

Przed zastosowaniem akapitu pierwszego państwa członkowskie dokonują – w okresie trzech poprzedzających lat – pełnej aktualizacji systemu identyfikacji w odniesieniu do przedmiotowych działek rolnych.

W dniu ich wykorzystania do celów aktualizacji systemu identyfikacji działek rolnych ortoobrazy nie mogą być starsze niż 15 miesięcy.

Jakość systemu identyfikacji działek rolnych, podlegająca ocenie zgodnie z art. 6 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 w ciągu dwóch lat poprzedzających stosowanie akapitu pierwszego, musi być wystarczająca do zapewnienia skutecznej weryfikacji warunków, zgodnie z którymi przyznawana jest pomoc.

Decyzja, o której mowa w akapicie pierwszym, może zostać podjęta na szczeblu krajowym lub regionalnym. Do celów niniejszego akapitu region składa się z całej powierzchni objętej zakresem jednego lub kilku niezależnych systemów identyfikacji działek rolnych.

Odpowiednio stosuje się ust. 2 akapit trzeci.

4.   Na zasadzie odstępstwa od art. 32 ust. 1 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o zmniejszeniu minimalnego poziomu kontroli na miejscu przeprowadzanych każdego roku kalendarzowego do 3 % beneficjentów ubiegających się o wsparcie ze środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego.

Akapit pierwszy nie ma jednak zastosowania do beneficjentów, którzy stosują praktyki równoważne, o których mowa w art. 43 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

5.   Ust. 2, 3 i 4 mają zastosowanie jedynie, jeśli spełnione są ogólne warunki zmniejszenia minimalnego poziomu kontroli na miejscu ustanowione przez Komisję zgodnie z art. 62 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013. W przypadku, gdy którykolwiek z tych warunków lub warunków określonych w ust. 2 lub 3 niniejszego artykułu nie jest już dłużej spełniany, państwa członkowskie niezwłocznie uchylają swoją decyzję o zmniejszeniu minimalnego poziomu kontroli na miejscu i stosują minimalny poziom kontroli na miejscu określony w art. 30 lit. a), b) i f) lub art. 32, począwszy od następnego roku składania wniosków w odniesieniu do przedmiotowych systemów pomocy lub środków wsparcia.

6.   Na zasadzie odstępstwa od art. 30 lit. g), jeżeli państwo członkowskie wprowadza system wcześniejszej zgody na uprawę konopi, minimalny poziom kontroli na miejscu może zostać zmniejszony do 20 % obszarów zgłoszonych do produkcji konopi, o których mowa w art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

W takim przypadku na rok przed zastosowaniem zmniejszonego wskaźnika kontroli, państwo członkowskie powiadamia Komisję o szczegółowych zasadach i warunkach związanych z jego systemem uprzedniego zatwierdzania. Wszelkie zmiany tych szczegółowych zasad i warunków są niezwłocznie zgłaszane Komisji.

Sekcja 2

Kontrole na miejscu w odniesieniu do wniosków o przyznanie pomocy w ramach systemów pomocy obszarowej oraz wniosków o płatność w ramach środków wsparcia obszarowego

Artykuł 37

Elementy kontroli na miejscu

1.   Kontrole na miejscu obejmują wszystkie działki rolne, odnośnie do których złożono wnioski o przyznanie pomocy w ramach systemów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 lub wnioski o wsparcie w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich objętych zakresem systemu zintegrowanego.

W odniesieniu do kontroli środków rozwoju obszarów wiejskich, o których mowa w art. 21 ust. 1 lit. a) oraz w art. 30 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, kontrole na miejscu obejmują również wszystkie grunty nierolnicze, odnośnie do których złożono wniosek o wsparcie.

Na podstawie wyników kontroli właściwy organ dokonuje oceny, czy niezbędna jest aktualizacja odpowiedniej działki referencyjnej, uwzględniając art. 5 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

2.   Kontrole na miejscu obejmują pomiar obszaru i weryfikację kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków dotyczących obszaru zgłoszonego przez beneficjenta w ramach systemów pomocy lub środków wsparcia, o których mowa w ust. 1.

W przypadku beneficjentów, którzy ubiegają się o płatności bezpośrednie w ramach systemów wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 i których użytki rolne obejmują głównie obszary utrzymujące się naturalnie w stanie nadającym się do wypasu lub uprawy, kontrola na miejscu obejmuje również weryfikację minimalnych działań prowadzonych na tych obszarach, o których to działaniach mowa w art. 9 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

3.   Kontrole na miejscu odnoszące się do praktyk w zakresie zazieleniania obejmują wszystkie obowiązki beneficjenta. W stosownych przypadkach, przestrzeganie progów, o których mowa w art. 44 i 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, umożliwiających zwolnienie z praktyk, stanowi część kontroli na miejscu. Niniejszy akapit stosuje się również do kontroli na miejscu przeprowadzanych w odniesieniu do krajowych lub regionalnych systemów certyfikacji środowiskowej, o których mowa w art. 43 ust. 3 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

Jeżeli kontrola na miejscu dotyczy wdrażania na poziomie regionalnym zgodnie z art. 46 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, kontrola na miejscu obejmuje również pomiar obszaru i weryfikację obowiązków nałożonych przez państwo członkowskie na beneficjentów lub grupy beneficjentów.

Jeżeli kontrola na miejscu dotyczy wspólnej realizacji zgodnie z art. 46 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, kontrola na miejscu obejmuje:

a)

weryfikację kryteriów bliskiej odległości zgodnie z art. 47 ust. 1 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014;

b)

pomiar obszaru i weryfikację kryteriów sąsiadujących obszarów proekologicznych;

c)

w stosownych przypadkach, dodatkowe obowiązki nałożone przez państwo członkowskie na beneficjentów lub grupy beneficjentów;

d)

indywidualne zobowiązania w zakresie zazieleniania, które mają być przestrzegane przez beneficjenta uczestniczącego we wspólnej realizacji.

Artykuł 38

Pomiar obszaru

1.   Podczas gdy wszystkie działki rolne podlegają kontroli kwalifikowalności, faktyczny pomiar powierzchni działek rolnych w ramach kontroli na miejscu może być ograniczony do próby dobranej losowo obejmującej co najmniej 50 % działek rolnych, w odniesieniu do których złożono wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność w ramach systemów pomocy obszarowej lub środków rozwoju obszarów wiejskich. Jeżeli w toku kontroli takiej próby wykazana zostanie niezgodność, pomiarowi należy poddać wszystkie działki rolne lub należy ekstrapolować wnioski z badanej próby.

Akapit pierwszy nie ma zastosowania do działek rolnych poddawanych kontroli do celów obszaru proekologicznego zgodnie z art. 46 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

2.   Powierzchnię działek rolnych mierzy się za pomocą dowolnych środków zapewniających jakość pomiaru przynajmniej równoważną wymaganej przez obowiązujące na poziomie Unii normy techniczne.

3.   Właściwe organy mogą wykorzystywać teledetekcję zgodnie z artykułem 40 oraz techniki globalnych systemów nawigacji satelitarnej (GNSS) tam, gdzie jest to możliwe.

4.   Jedna wartość bufora tolerancji powinna być zdefiniowana dla wszystkich pomiarów powierzchni wykonanych z wykorzystaniem GNSS lub orto-zobrazowań. Do tego celu stosowane narzędzia pomiarowe powinny być zwalidowane o przynajmniej jedną klasę bufora tolerancji niżej niż jedna wartość. Jednakże jedna wartość tolerancji nie może przekraczać 1,25 m.

Maksymalna tolerancja w odniesieniu do każdej działki rolnej nie może w żadnym przypadku przekraczać 1,0 ha w wartościach bezwzględnych.

Jednakże w przypadku środków, o których mowa w art. 21 ust. 1 lit. a) oraz w art. 30 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w odniesieniu do terenów leśnych państwa członkowskie mogą określić odpowiednie tolerancje, które w żadnym przypadku nie mogą być większe niż podwójna wartość tolerancji określona w akapicie pierwszym niniejszego ustępu.

5.   Całkowity obszar działki rolnej może być brany pod uwagę przy pomiarze, pod warunkiem że jest w pełni kwalifikowalny. W innych przypadkach uwzględnia się powierzchnię kwalifikowalną netto. W tym celu, w stosownych przypadkach, można stosować system proporcjonalny, o którym mowa w art. 10 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

6.   Aby obliczyć udział różnych upraw w celu dywersyfikacji upraw, o której mowa w art. 44 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, do celów pomiaru uwzględnia się obszar faktycznie zajęty pod daną uprawę zgodnie z art. 40 ust. 2 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 639/2014. Na obszarach, na których stosuje się uprawę mieszaną, pod uwagę bierze się całkowity obszar zajęty pod uprawę mieszaną zgodnie z art. 40 ust. 3 akapit pierwszy i drugi tego rozporządzenia lub zajęty pod uprawę mieszaną zgodnie z art. 40 ust. 3 akapit trzeci tego rozporządzenia.

7.   Jeżeli stosowanie art. 17 ust. 1 lit. b) rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 może prowadzić do sztucznego podziału powierzchni przyległych działek rolnych z rodzajem jednorodnego pokrycia terenu na odrębne działki rolne, to tę powierzchnię przyległych działek rolnych z rodzajem jednorodnego pokrycia terenu należy zmierzyć w ramach pojedynczego pomiaru przedmiotowych działek rolnych.

8.   W stosownych przypadkach, na działce rolnej – do celów systemu płatności podstawowej lub systemu jednolitej płatności obszarowej zgodnie z tytułem III rozdział 1 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 – i na nakładającej się na nią, przestrzennie różnej działce rolnej – do celów pozostałych systemów pomocy obszarowej lub środków rozwoju obszarów wiejskich – przeprowadza się dwa osobne pomiary.

Artykuł 39

Weryfikacja warunków kwalifikowalności

1.   Kwalifikowalność działek rolnych weryfikuje się za pomocą wszelkich odpowiednich środków. Weryfikacja ta, w stosownych przypadkach, obejmuje również sprawdzenie uprawy. W tym celu, w uzasadnionych przypadkach, wymaga się dodatkowych dowodów.

2.   W przypadku trwałych użytków zielonych nadających się do wypasu i stanowiących element utrwalonych praktyk lokalnych w przypadkach, gdy trawy i inne pastewne rośliny zielne tradycyjnie nie są roślinnością dominującą na obszarach wypasu, do kwalifikującego się obszaru mierzonego zgodnie z art. 38 niniejszego rozporządzenia można, w stosownych przypadkach, zastosować współczynnik zmniejszenia zgodnie z art. 32 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013. Jeśli obszar jest użytkowany wspólnie, właściwe organy przypisują go poszczególnym beneficjentom proporcjonalnie do jego użytkowania lub prawa do jego użytkowania.

3.   Elementy krajobrazu zgłoszone przez beneficjentów jako obszary proekologiczne, które nie są włączone do kwalifikującego się obszaru zgodnie z art. 9 i 10 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014, weryfikuje się zgodnie z tymi samymi zasadami, które mają zastosowanie do kwalifikującego się obszaru.

4.   W odniesieniu do kontroli środków rozwoju obszarów wiejskich i jeżeli państwa członkowskie dopuszczają przeprowadzenie poszczególnych elementów kontroli na miejscu na podstawie prób, próby te muszą zapewniać rzetelny i reprezentatywny poziom kontroli. Państwa członkowskie ustanawiają kryteria doboru próby. Jeżeli kontrole przeprowadzone na wspomnianej próbie wykażą jakiekolwiek niezgodności, wielkość i zakres próby należy odpowiednio zwiększyć.

Artykuł 40

Kontrole z wykorzystaniem teledetekcji

Jeżeli państwo członkowskie przeprowadza kontrole na miejscu z wykorzystaniem teledetekcji, właściwy organ:

a)

dokonuje fotointerpretacji ortoobrazów (satelitarnych lub lotniczych) wszystkich działek rolnych przypadających na dany wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o płatność podlegający kontroli w celu rozpoznania rodzaju pokrycia terenu i, w stosownych przypadkach, rodzaju uprawy oraz w celu pomiaru powierzchni;

b)

przeprowadza fizyczne inspekcje w terenie na wszystkich działkach rolnych, w przypadku których fotointerpretacja nie umożliwia sprawdzenia dokładności deklaracji obszarów w sposób zadowalający właściwy organ;

c)

przeprowadza wszelkie kontrole wymagane w celu sprawdzenia zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami odnośnie do działek rolnych;

d)

podejmuje działania alternatywne, aby objąć pomiarem zgodnie z art. 38 ust. 1 wszelkie działki nie objęte obrazami.

Artykuł 41

Sprawozdanie z kontroli

1.   Z każdej kontroli na miejscu przeprowadzonej zgodnie z przepisami niniejszej sekcji sporządza się sprawozdanie z kontroli, które umożliwia szczegółowy przegląd przeprowadzonych kontroli oraz wyciągnięcie wniosków na temat zgodności z kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami. W sprawozdaniu należy w szczególności zamieścić następujące dane:

a)

poddane kontroli systemy pomocy lub środki wsparcia, wnioski o przyznanie pomocy lub wnioski o płatność;

b)

obecne osoby;

c)

poddane kontroli działki rolne, zmierzone działki rolne, w stosownych przypadkach wraz z wynikami pomiarów każdej zmierzonej działki rolnej i zastosowanymi metodami pomiaru;

d)

w stosownych przypadkach, wyniki pomiaru gruntów nierolniczych, w odniesieniu do których składany jest wniosek o wsparcie w ramach środków rozwoju obszarów wiejskich, oraz zastosowane metody pomiaru;

e)

informację, czy zawiadomienie o kontroli zostało przekazane beneficjentowi, a jeśli tak – z jakim wyprzedzeniem;

f)

informacje o wszelkich szczególnych środkach kontroli, jakie należy zastosować w ramach poszczególnych systemów pomocy lub wsparcia;

g)

informacje o wszelkich dodatkowych środkach kontroli;

h)

informację o każdej stwierdzonej niezgodności, która może wymagać powiadomienia innych organów w związku z innymi systemami pomocy, środkami wsparcia lub zasadą wzajemnej zgodności;

i)

informację o każdej stwierdzonej niezgodności, która może wymagać działań następczych w kolejnych latach.

2.   Beneficjentowi umożliwia się podpisanie sprawozdania podczas kontroli, aby potwierdził swoją obecność w czasie kontroli oraz zgłosił uwagi. W przypadku gdy państwa członkowskie korzystają ze sprawozdania z kontroli sporządzanego podczas kontroli za pośrednictwem środków elektronicznych, właściwy organ zapewnia beneficjentowi możliwość złożenia podpisu elektronicznego lub sprawozdanie z kontroli niezwłocznie przesyła się do beneficjenta, dając mu możliwość podpisania sprawozdania i dodania ewentualnych uwag. W przypadku wykrycia jakichkolwiek niezgodności beneficjent otrzymuje kopię sprawozdania z kontroli.

Jeżeli kontrolę na miejscu przeprowadza się metodą teledetekcji zgodnie z art. 40, państwa członkowskie nie mają obowiązku umożliwiać beneficjentowi podpisanie sprawozdania z kontroli, o ile podczas kontroli z wykorzystaniem teledetekcji nie stwierdzono żadnych niezgodności. Jeżeli kontrole takie wykazują jakiekolwiek niezgodności, beneficjentowi umożliwia się podpisanie sprawozdania z kontroli, zanim właściwy organ wyciągnie wnioski z ustaleń w zakresie ewentualnych zmniejszeń, odmów, wycofań lub kar.

Sekcja 3

Kontrole na miejscu odnośnie do wniosków o przyznanie pomocy z związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wniosków o płatność w ramach środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą ,

Artykuł 42

Kontrole na miejscu

1.   Kontrole na miejscu obejmują sprawdzenie, czy spełnione są wszystkie kryteria kwalifikowalności, zobowiązania i inne obowiązki, i obejmują wszystkie zwierzęta, w odniesieniu do których złożono wnioski o przyznanie pomocy lub wnioski o płatność w ramach systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą lub środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą, które mają być poddane kontroli.

Jeżeli państwo członkowskie ustaliło okres zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. d), co najmniej 50 % minimalnego wskaźnika kontroli na miejscu przewidzianego w art. 32 lub art. 33 jest równomiernie rozłożone przez cały ten okres dla danego systemu pomocy związanej z produkcją zwierzęcą lub środka wsparcia związanego z produkcją zwierzęcą.

Jeżeli państwo członkowskie korzysta z możliwości przewidzianej w art. 21 ust. 3, kontroli należy także poddać zwierzęta potencjalnie kwalifikujące się, o których mowa w art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 17 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014.

Kontrole na miejscu obejmują w szczególności sprawdzenie, czy liczba zwierząt obecnych w gospodarstwie, odnośnie do których złożono wniosek o przyznanie pomocy lub wniosek o wsparcie, oraz – w stosownych przypadkach – liczba zwierząt potencjalnie kwalifikujących się odpowiadają liczbie zwierząt zapisanej w rejestrach oraz liczbie zwierząt zgłoszonych do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt.

2.   Kontrole na miejscu obejmują również sprawdzenie:

a)

poprawności i spójności zapisów w rejestrze i zgłoszeń do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt na podstawie próby dokumentów uzupełniających – takich jak rachunki kupna/sprzedaży, świadectwa uboju, świadectwa weterynaryjne, a także w stosownych przypadkach paszporty zwierząt lub dokumenty przewozowe –odnośnie do zwierząt objętych wnioskami o przyznanie pomocy lub wnioskami o płatność złożonymi w ciągu sześciu miesięcy poprzedzających kontrolę na miejscu; jednak w przypadku wykrycia nieprawidłowości okres objęty kontrolą wydłuża się do 12 miesięcy poprzedzających kontrolę na miejscu;

b)

czy bydło lub owce/kozy są zidentyfikowane za pomocą kolczyków lub innych środków identyfikacji – w stosownych przypadkach, za pomocą paszportów lub dokumentów przewozowych – oraz czy są zarejestrowane w rejestrze i zostały należycie zgłoszone do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt.

Kontrole, o których mowa w akapicie pierwszym lit. b), można przeprowadzać na podstawie losowo dobranej próby. Jeżeli w toku kontroli takiej próby wykazana zostanie niezgodność, kontroli należy poddać wszystkie zwierzęta lub należy ekstrapolować wnioski z badanej próby.

Artykuł 43

Sprawozdanie z kontroli w odniesieniu do systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą i środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą

1.   Z każdej kontroli na miejscu przeprowadzonej zgodnie z przepisami niniejszej sekcji sporządza się sprawozdanie, które umożliwia szczegółowy przegląd przeprowadzonych kontroli. W sprawozdaniu należy w szczególności zamieścić następujące dane:

a)

poddane kontroli systemy pomocy związanej z produkcją zwierzęcą lub środki wsparcia związane z produkcją zwierzęcą oraz wnioski o przyznanie pomocy związanej z produkcją zwierząt gospodarskich lub wnioski o płatność;

b)

obecne osoby;

c)

liczbę i rodzaj zwierząt, których obecność stwierdzono, oraz – w stosownych przypadkach – numery kolczyków, wpisy do rejestru i do skomputeryzowanej bazy danych zwierząt i wszelkie inne skontrolowane dokumenty uzupełniające, wyniki kontroli, oraz – w stosownych przypadkach – szczegółowe spostrzeżenia odnośnie do poszczególnych zwierząt lub ich kodów identyfikacyjnych;

d)

informację, czy zawiadomienie o wizycie zostało przekazane beneficjentowi, a jeśli tak – z jakim wyprzedzeniem. W szczególności, jeżeli limit 48 godzin, o którym mowa w art. 25, zostaje przekroczony, w sprawozdaniu z kontroli podaje się powód;

e)

informacje o wszelkich szczególnych środkach kontroli, jakie należy zastosować w ramach poszczególnych systemów pomocy związanej z produkcją zwierzęcą i środków wsparcia związanych z produkcją zwierzęcą;

f)

informacje o wszelkich dodatkowych środkach kontroli, które należy podjąć.

2.   Beneficjentowi umożliwia się podpisanie sprawozdania podczas kontroli, aby potwierdził swoją obecność w czasie kontroli oraz zgłosił uwagi. W przypadku, gdy państwa członkowskie korzystają ze sprawozdania z kontroli sporządzanego podczas kontroli za pośrednictwem środków elektronicznych, właściwy organ zapewnia beneficjentowi możliwość złożenia podpisu elektronicznego lub sprawozdanie z kontroli niezwłocznie przesyła się do beneficjenta, dając mu możliwość podpisania sprawozdania i dodania ewentualnych uwag. W przypadku wykrycia jakichkolwiek niezgodności beneficjent otrzymuje kopię sprawozdania z kontroli.

3.   Jeżeli państwa członkowskie przeprowadzają kontrole na miejscu zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia wraz z inspekcjami przeprowadzanymi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1082/2003, sprawozdanie z kontroli jest uzupełniane o sprawozdania sporządzone zgodnie art. 2 ust. 5 wspomnianego rozporządzenia.

4.   Jeżeli kontrole na miejscu przeprowadzone zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia ujawnią przypadki niezgodności z przepisami tytułu I rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 lub rozporządzenia (WE) nr 21/2004, kopie sprawozdania z kontroli przewidzianego w niniejszym artykule przesyła się niezwłocznie organom odpowiedzialnym za wdrażanie wymienionych rozporządzeń.

ROZDZIAŁ IV

Przepisy szczegółowe

Artykuł 44

Przepisy dotyczące wyników kontroli w odniesieniu do obszarów proekologicznych wdrażanych na poziomie regionalnym lub w ramach wspólnej realizacji

W przypadku wdrażania na poziomie regionalnym lub w ramach wspólnej realizacji zgodnie z art. 46 ust. 5 lub 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 powierzchnia wspólnych i zatwierdzonych przyległych obszarów proekologicznych zostaje przydzielona każdemu z uczestników proporcjonalnie do jego udziału we wspólnym obszarze proekologicznym w oparciu o jego deklarację zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia.

Do celów stosowania art. 26 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 w odniesieniu do każdego uczestnika wdrażania na poziomie regionalnym lub w ramach wspólnej realizacji, zatwierdzony obszar proekologiczny jest sumą przydzielonego udziału we wspólnym zatwierdzonym obszarze proekologicznym, o którym mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, oraz zatwierdzonych obszarów proekologicznych podlegających indywidualnemu obowiązkowi.

Artykuł 45

Weryfikacja zawartości tetrahydrokanabinolu w konopi

1.   Do celów art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 państwa członkowskie ustanawiają system w celu określenia zawartości tetrahydrokanabinolu (zwanego dalej „THC”) w uprawianych roślinach, jak określono w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

2.   Właściwy organ państwa członkowskiego prowadzi dokumentację wyników analiz zawartości THC. Dokumentacja ta dla każdej odmiany zawiera co najmniej wyniki analiz zawartości THC z każdej próby wyrażone w wartości procentowej z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku, zastosowaną procedurę, liczbę przeprowadzonych badań, wskazanie miejsca, w którym pobrano daną próbę, oraz działania podjęte na szczeblu krajowym.

3.   Jeśli średnia wyników dla wszystkich prób danej odmiany przekracza zawartość THC określoną w art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, w następnym roku składania wniosków odnośnie do danej odmiany państwa członkowskie stosują procedurę B określoną w załączniku I do niniejszego rozporządzenia. Wymienioną procedurę stosuje się w kolejnych latach składania wniosków, chyba że wyniki wszystkich analiz danej odmiany są niższe od zawartości THC określonej w art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013.

Jeśli drugi rok z rzędu średnia wyników dla wszystkich prób danej odmiany przekracza zawartość THC określoną w art. 32 ust. 6 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, państwo członkowskie powiadamia Komisję o upoważnieniu do ustanowienia zakazu wprowadzania do obrotu tej odmiany zgodnie z art. 18 dyrektywy Rady 2002/53/WE (20). Takie powiadomienie przesyła się najpóźniej do dnia 15 listopada danego roku składania wniosków. Począwszy od następnego roku składania wniosków, odmiana, której dotyczy ten wniosek, nie kwalifikuje się do płatności bezpośrednich w danym państwie członkowskim.

4.   Konopie nadal uprawia się w normalnych warunkach zgodnie z miejscową praktyką przez przynajmniej 10 dni po zakończeniu kwitnienia tak, aby można było przeprowadzić kontrole, o których mowa w ust. 1, 2 i 3.

Państwa członkowskie mogą jednak zezwolić na zbiór konopi po rozpoczęciu kwitnienia, ale przed końcem 10-dniowego okresu po zakończeniu kwitnienia, pod warunkiem że inspektorzy wskażą, które z reprezentatywnych części każdej przedmiotowej działki muszą być nadal uprawiane przez co najmniej 10 dni po zakończeniu kwitnienia do celów kontroli, zgodnie z metodą ustaloną w załączniku I.

5.   Powiadomienie, o którym mowa w ust. 3, przesyłane jest zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 792/2009 (21).

TYTUŁ IV

ŚRODKI ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH NIEZWIĄZANE Z OBSZAREM ANI PRODUKCJĄ ZWIERZĘCĄ

ROZDZIAŁ I

Przepis wstępny

Artykuł 46

Zakres

Niniejszy tytuł stosuje się do wydatków poniesionych w ramach środków przewidzianych w artykułach 14–20, art. 21 ust. 1 z wyjątkiem rocznej premii na mocy lit. a) i b), art. 27, art. 28 ust. 9, art. 35 i 36 oraz art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, w art. 35 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz w art. 20, art. 36 lit. a) ppkt (vi), lit. b) ppkt (ii), (vi) i (vii), art. 36 lit. b) ppkt (i) i (iii) w zakresie kosztów założenia oraz art. 52 i 63 rozporządzenia (WE) nr 1698/2005.

ROZDZIAŁ II

Kontrole

Sekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 47

Wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i inne deklaracje

1.   Państwa członkowskie przewidują odpowiednie procedury składania wniosków o wsparcie, wniosków o płatność i innych deklaracji dotyczących środków rozwoju obszarów wiejskich niezwiązanych z obszarem ani produkcją zwierzęcą.

2.   W przypadku środków przewidzianych w art. 15 ust. 1 lit. b), art. 16 ust. 1 i art. 19 ust. 1 lit. c) oraz w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 beneficjent składa roczny wniosek o płatność.

Sekcja 2

Przepisy dotyczące kontroli

Artykuł 48

Kontrole administracyjne

1.   Wszystkie wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i inne deklaracje, które beneficjent lub osoba trzecia muszą złożyć, poddaje się kontrolom administracyjnym, obejmującym wszystkie elementy, w przypadku których możliwa i stosowna jest kontrola za pomocą kontroli administracyjnych. Procedury zawierają wymóg rejestracji podjętych działań kontrolnych, wyników weryfikacji i środków podjętych w przypadku rozbieżności.

2.   Kontrole administracyjne wniosków o wsparcie zapewniają zgodność operacji z mającymi zastosowanie obowiązkami ustanowionymi w przepisach Unii, w przepisach krajowych lub w programie rozwoju obszarów wiejskich, w tym w przepisach w zakresie zamówień publicznych, pomocy państwa oraz innych obowiązkowych normach i wymogach. Kontrole obejmują w szczególności weryfikację:

a)

kwalifikowalności beneficjenta;

b)

kryteriów kwalifikowalności, zobowiązań i innych obowiązków dotyczących operacji, dla których wnioskuje się o wsparcie;

c)

zgodności z kryteriami wyboru;

d)

kwalifikowalności kosztów operacji, w tym zgodności z kategorią kosztów lub metodą obliczeń stosowaną w przypadku, gdy operacja lub jej część spełnia warunki art. 67 ust. 1 lit. b), c) i d) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013;

e)

w odniesieniu do kosztów, o których mowa w art. 67 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013, z wyłączeniem wkładów rzeczowych i amortyzacji, weryfikację racjonalności przedstawionych kosztów. Koszty ocenia się za pomocą odpowiedniego systemu oceny, takiego jak koszty referencyjne, porównanie różnych ofert lub w ramach komitetu oceniającego.

3.   W przypadku danego wniosku kontrole administracyjne wniosków o płatność obejmują, w szczególności i tam gdzie jest to stosowne, weryfikację:

a)

zakończonych operacji w porównaniu z operacjami, dla których złożono wniosek o wsparcie i którym zostało ono przyznane;

b)

poniesionych kosztów i dokonanych płatności.

4.   Kontrole administracyjne obejmują procedury zapobiegające nieprawidłowemu podwójnemu finansowaniu z innych systemów unijnych lub krajowych i w ramach poprzedniego okresu programowania. Jeżeli występuje finansowanie z innych źródeł, kontrole te gwarantują, że łączna otrzymana pomoc nie przekracza maksymalnych dopuszczalnych kwot lub stawek wsparcia.

5.   Kontrole administracyjne dotyczące operacji inwestycyjnych obejmują przynajmniej jedną wizytę odnośnie do operacji będącej przedmiotem wsparcia lub miejsca inwestycji w celu weryfikacji jej realizacji.

Właściwe organy mogą jednak podjąć decyzję o nieprzeprowadzeniu takich wizyt z odpowiednio uzasadnionych przyczyn, obejmujących na przykład następujące sytuacje:

a)

operacja wchodzi w skład próby w ramach kontroli na miejscu przeprowadzanej zgodnie z art. 49;

b)

właściwy organ uważa, że operacja stanowi niewielką inwestycję;

c)

właściwy organ uważa, że ryzyko niespełnienia warunków otrzymania wsparcia jest niskie lub że ryzyko niezrealizowania inwestycji jest niskie.

Decyzję, o której mowa w akapicie drugim, oraz jej uzasadnienie należy odnotować.

Artykuł 49

Kontrole na miejscu

1.   Państwa członkowskie organizują kontrole na miejscu dotyczące zatwierdzonych operacji na podstawie odpowiedniej próby. Jeżeli to możliwe, kontrole przeprowadza się przed dokonaniem ostatniej płatności dla danej operacji.

2.   Kontrole na miejscu nie mogą być przeprowadzane przez inspektorów, którzy uczestniczyli w kontrolach administracyjnych tej samej operacji.

Artykuł 50

Wskaźnik kontroli i dobór próby poddawanej kontroli na miejscu

1.   Wydatki objęte kontrolami na miejscu stanowią co najmniej 5 % wydatków, o których mowa w art. 46, które są współfinansowane przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i które agencja płatnicza ma pokryć każdego roku kalendarzowego.

Jeżeli dla danej operacji podlegającej kontroli na miejscu przyznano zaliczkę lub płatności okresowe, to uwzględnia się je w ocenie wydatków objętych kontrolami na miejscu, o których mowa w akapicie pierwszym.

2.   Przy obliczaniu minimalnego poziomu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się wyłącznie kontrole przeprowadzone do końca danego roku kalendarzowego.

Wniosków o płatność, które po kontroli administracyjnej nie są uznane za kwalifikujące się, nie uwzględnia się przy obliczaniu minimalnego poziomu, o którym mowa w ust. 1.

3.   Jedynie kontrole spełniające wszystkie wymogi art. 49 i 51 mogą uwzględniane przy obliczaniu minimalnego poziomu, o którym mowa w ust. 1

4.   Dobierając próbę zatwierdzonych operacji, które mają zostać poddane kontroli zgodnie z ust. 1, uwzględnia się w szczególności:

a)

konieczność skontrolowania odpowiedniego zbioru operacji różnego rodzaju i wielkości;

b)

wszelkie czynniki ryzyka stwierdzone w wyniku kontroli krajowych lub unijnych;

c)

sposób, w jaki operacja przyczynia się do ryzyka błędu podczas realizacji programu rozwoju obszarów wiejskich;

d)

konieczność utrzymania równowagi między środkami i rodzajami operacji;

e)

konieczność losowego wyboru od 30 % do 40 % wydatków.

5.   W przypadku gdy kontrole na miejscu ujawnią poważne niezgodności w ramach środka wsparcia lub rodzaju operacji, w następnym roku kalendarzowym dla danego środka lub rodzaju operacji właściwy organ zwiększa wskaźnik kontroli do odpowiedniego poziomu.

6.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o obniżeniu minimalnego poziomu kontroli na miejscu przeprowadzanych każdego roku kalendarzowego, o którym to poziomie mowa w ust. 1, do 3 % kwoty współfinansowanej przez EFRROW.

Państwa członkowskie mogą stosować przepisy akapitu pierwszego jedynie, jeśli spełnione są ogólne warunki zmniejszenia minimalnego poziomu kontroli na miejscu ustanowione przez Komisję zgodnie z art. 62 ust. 2 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

W przypadku, gdy którykolwiek z warunków, o których mowa w akapicie drugim, nie jest już spełniany, państwa członkowskie niezwłocznie uchylają swoją decyzję o obniżeniu minimalnego poziomu kontroli na miejscu. Państwa członkowskie stosują minimalny poziom kontroli na miejscu, o którym mowa w ust. 1, w następnym roku kalendarzowym.

Artykuł 51

Zakres kontroli na miejscu

1.   Kontrole na miejscu polegają na sprawdzeniu, czy operacja została zrealizowana zgodnie z obowiązującymi przepisami, i obejmują wszystkie kryteria kwalifikowalności, zobowiązania i inne obowiązki związane z warunkami przyznawania wsparcia, które mogą być sprawdzone podczas wizyty. Gwarantują one, że operacja kwalifikuje się do wsparcia w ramach EFRROW.

2.   Kontrole na miejscu obejmują sprawdzenie dokładności danych zadeklarowanych przez beneficjenta z dokumentami stanowiącymi ich podstawę.

Obejmuje to sprawdzenie, czy wnioski o płatność złożone przez beneficjenta są poparte dokumentami księgowymi lub innymi dokumentami, a także – w niezbędnych przypadkach – kontrolę dokładności danych we wniosku o płatność na podstawie danych lub dokumentów handlowych przechowywanych przez osoby trzecie.

3.   Kontrole na miejscu obejmują sprawdzenie, czy wykorzystanie lub zamierzone wykorzystanie operacji jest zgodne z wykorzystaniem opisanym we wniosku o wsparcie i dla którego wsparcie zostało przyznane.

4.   Z wyjątkiem szczególnych okoliczności, należycie odnotowanych i wyjaśnionych przez właściwe organy, kontrole na miejscu obejmują wizytę w miejscu realizacji operacji, lub – jeżeli operacja jest niematerialna – wizytę u podmiotu realizującego operację.

Artykuł 52

Kontrole ex post

1.   Kontrole ex post przeprowadza się w odniesieniu do operacji inwestycyjnych, aby sprawdzić przestrzeganie zobowiązań na podstawie art. 71 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 lub zobowiązań określonych szczegółowo w programie rozwoju obszarów wiejskich.

2.   Kontrole ex post obejmują każdego roku kalendarzowego przynajmniej 1 % wydatków EFRROW na operacje inwestycyjne, które nadal podlegają zobowiązaniom, o których mowa w ust. 1, i w odniesieniu do których dokonano ostatecznej płatności z EFRROW. Uwzględnia się wyłącznie kontrole przeprowadzone do końca danego roku kalendarzowego.

3.   Próba operacji, które mają zostać skontrolowane zgodnie z ust. 1, jest oparta na analizie ryzyka i wpływie finansowym różnych operacji, rodzajów operacji lub środków. Od 20 % do 25 % próby dobiera się losowo.

Artykuł 53

Sprawozdanie z kontroli

1.   Z każdej kontroli na miejscu przeprowadzonej zgodnie z przepisami niniejszej sekcji sporządza się sprawozdanie, które umożliwia szczegółowy przegląd przeprowadzonych kontroli. W sprawozdaniu należy w szczególności zamieścić następujące dane:

a)

poddane kontroli środki oraz wnioski lub wnioski o płatność;

b)

obecne osoby;

c)

informację, czy zawiadomienie o wizycie zostało przekazane beneficjentowi, a jeśli tak – z jakim wyprzedzeniem;

d)

wyniki kontroli oraz – w odpowiednich przypadkach – wszelkie uwagi szczegółowe;

e)

wszelkie dalsze środki kontrolne, które należy podjąć.

2.   Ust. 1 stosuje się odpowiednio do kontroli ex post na mocy niniejszej sekcji.

3.   Beneficjentowi umożliwia się podpisanie sprawozdania podczas kontroli, aby potwierdził swoją obecność w czasie kontroli oraz zgłosił uwagi. W przypadku gdy państwa członkowskie korzystają ze sprawozdania z kontroli sporządzanego podczas kontroli za pośrednictwem środków elektronicznych, właściwy organ zapewnia beneficjentowi możliwość złożenia podpisu elektronicznego lub sprawozdanie z kontroli niezwłocznie przesyła się do beneficjenta, dając mu możliwość podpisania sprawozdania i dodania ewentualnych uwag. W przypadku wykrycia jakichkolwiek niezgodności beneficjent otrzymuje kopię sprawozdania z kontroli.

Sekcja 3

Przepisy dotyczące kontroli w odniesieniu do środków szczególnych

Artykuł 54

Transfer wiedzy i działalność informacyjna

Właściwy organ sprawdza zgodność z wymogiem, aby podmioty świadczące usługi w zakresie transferu wiedzy i usługi informacyjne posiadały odpowiednie zdolności zgodnie z wymogami art. 14 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Właściwy organ sprawdza zakres i czas trwania systemów wymiany i wizyt w gospodarstwach i lasach zgodnie z art. 14 ust. 5 tego rozporządzenia. Weryfikacje te przeprowadzane są poprzez kontrole administracyjne oraz, na podstawie próby, poprzez kontrole na miejscu.

Artykuł 55

Usługi doradcze, usługi z zakresu zarządzania gospodarstwem i zastępstw

W przypadku operacji przewidzianych w art. 15 ust. 1 lit. a) i c) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 właściwy organ sprawdza zgodność z wymogiem, aby organy lub podmioty wybrane do świadczenia usług doradczych posiadały odpowiednie zasoby, a procedura wyboru została przeprowadzona za pomocą procedury zamówień publicznych zgodnie z art. 15 ust. 3 tego rozporządzenia. Weryfikacja ta przeprowadzana jest poprzez kontrole administracyjne oraz, na podstawie próby, poprzez kontrole na miejscu.

Artykuł 56

Systemy jakości produktów rolnych i środków spożywczych

W przypadku działania przewidzianego w art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 właściwy organ może, w odpowiednich przypadkach, wykorzystywać dowody przekazywane przez inne służby, jednostki lub organizacje w celu sprawdzenia zgodności ze zobowiązaniami i kryteriami kwalifikowalności. Właściwy organ gwarantuje, że dane służby, jednostki lub organizacje spełniają odpowiednie normy w zakresie kontroli zgodności z obowiązkami i kryteriami kwalifikowalności. W tym celu właściwy organ przeprowadza kontrole administracyjne oraz, na podstawie próby, kontrole na miejscu.

Artykuł 57

Rozwój gospodarstw i działalności gospodarczej

W przypadku operacji przewidzianych w art. 19 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 właściwy organ, poprzez kontrole administracyjne oraz, na podstawie próby, poprzez kontrole na miejscu, sprawdza zgodność z:

a)

planem biznesowym zgodnie z art. 19 ust. 4 i 5 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 i art. 8 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 808/2014 (22), w tym w przypadku młodych rolników – z wymogiem zgodności z definicją rolnika aktywnego zawodowo, o której mowa w art. 19 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

b)

zasadą dotyczącą okresu karencji w celu spełnienia warunków odnoszących się do umiejętności zawodowych, o którym mowa w art. 2 ust. 3 rozporządzenia delegowanego (UE) nr 807/2014 (23).

Artykuł 58

Tworzenie grup i organizacji producentów

W przypadku działania przewidzianego w art. 27 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 państwa członkowskie uznają grupę producentów po sprawdzeniu zgodności grupy z kryteriami określonymi w ust. 1 wspomnianego artykułu oraz z przepisami krajowymi. Po uznaniu właściwy organ sprawdza ciągłą zgodność z kryteriami uznania i z planem biznesowym zgodnie z art. 27 ust. 2 tego rozporządzenia poprzez kontrole administracyjne i co najmniej raz w ciągu pięciu lat – poprzez kontrolę na miejscu.

Artykuł 59

Zarządzanie ryzykiem

W odniesieniu do wsparcia szczególnego przewidzianego w art. 36 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 właściwy organ poprzez kontrole administracyjne oraz, na podstawie próby, poprzez kontrole na miejscu sprawdza w szczególności:

a)

czy rolnicy kwalifikowali się do wsparcia zgodnie z art. 36 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013;

b)

podczas kontroli wniosków o płatność ze strony funduszy wspólnego inwestowania, o których mowa w art. 36 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 – czy rekompensata była w całości wypłacona zrzeszonym rolnikom zgodnie z art. 36 ust. 3 tego rozporządzenia.

Artykuł 60

LEADER

1.   Państwa członkowskie wdrażają odpowiedni system nadzoru lokalnych grup działania.

2.   W przypadku wydatków poniesionych na podstawie art. 35 ust. 1 lit. b) i c) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 państwa członkowskie mogą oficjalnym aktem przekazać przeprowadzanie kontroli administracyjnych, o których mowa w art. 48 niniejszego rozporządzenia, lokalnym grupom działania. Państwa członkowskie nadal jednak odpowiadają za sprawdzenie, czy wspomniane lokalne grupy działania posiadają administracyjne i kontrolne zdolności do podjęcia tych działań.

W przypadku przekazania, o którym mowa w akapicie pierwszym, właściwy organ przeprowadza regularne kontrole lokalnych grup działania, łącznie z kontrolą rachunkowości i powtarzaniem kontroli administracyjnych na podstawie prób.

Właściwy organ przeprowadza również kontrole na miejscu, o których mowa w art. 49 niniejszego rozporządzenia. W odniesieniu do próby kontrolnej dla wydatków dotyczących inicjatywy LEADER stosuje się co najmniej ten sam odsetek, co odsetek o którym mowa w art. 50 niniejszego rozporządzenia.

3.   W przypadku wydatków poniesionych na podstawie art. 35 ust. 1 lit. a), d), i e) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 oraz art. 35 ust. 1 lit. b) i c) tego rozporządzenia, jeżeli lokalna grupa działania jest sama beneficjentem wsparcia, kontrole administracyjne przeprowadzane są przez osoby niezależne od danej lokalnej grupy działania.

Artykuł 61

Dotacje na spłatę odsetek i dotacje na opłaty gwarancyjne

1.   W przypadku wydatków poniesionych na podstawie art. 69 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się w odniesieniu do beneficjenta i w zależności od realizacji danej operacji. Analiza ryzyka zgodnie z art. 50 niniejszego rozporządzenia obejmuje przynajmniej raz daną operację na podstawie zdyskontowanej wartości dotacji.

2.   Właściwy organ zapewnia – poprzez kontrole administracyjne oraz, jeżeli to konieczne, wizyty na miejscu u pośredniczących instytucji finansowych oraz u beneficjenta – by płatności na rzecz pośredniczących instytucji finansowych były zgodne z prawodawstwem unijnym oraz z umową zawartą między agencją płatniczą a pośredniczącą instytucją finansową.

3.   Jeżeli dotacje na spłatę odsetek lub dotacje na opłaty gwarancyjne są powiązane z instrumentami finansowymi w ramach jednej operacji ukierunkowanej na tych samych odbiorców końcowych, właściwy organ przeprowadza kontrole na poziomie ostatecznych odbiorców wyłącznie w przypadkach określonych w art. 40 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013.

Artykuł 62

Pomoc techniczna z inicjatywy państw członkowskich

W odniesieniu do wydatków poniesionych na podstawie art. 51 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013 stosuje się, odpowiednio, art. 48–51 i art. 53 niniejszego rozporządzenia.

Kontrole administracyjne, o których mowa w art. 48, i kontrole na miejscu, o których mowa w art. 49, są przeprowadzane przez podmiot, który jest funkcjonalnie niezależny od podmiotu zatwierdzającego płatność z tytułu pomocy technicznej.

ROZDZIAŁ III

Nienależne płatności i kary administracyjne

Artykuł 63

Częściowe lub całkowite wycofanie wsparcia i kary administracyjne

1.   Płatności oblicza się na podstawie kwot uznanych za kwalifikujące się podczas kontroli administracyjnych, o których mowa w art. 48.

Właściwy organ sprawdza wniosek o płatność otrzymany od beneficjenta i określa kwoty, które kwalifikują się do wsparcia. Właściwy organ określa:

a)

kwotę, którą należy wypłacić beneficjentowi w oparciu o wniosek o płatność i decyzję w sprawie przyznania dotacji;

b)

kwotę, którą należy wypłacić beneficjentowi po sprawdzeniu kwalifikowalności wydatków we wniosku o płatność.

Jeżeli kwota określona zgodnie z akapitem drugim lit. a) przekracza kwotę określoną zgodnie z lit. b) tego akapitu o więcej niż 10 %, do kwoty określonej zgodnie z lit. b) należy zastosować karę administracyjną. Kwota kary jest równa różnicy między tymi dwiema kwotami, ale nie może przekraczać kwoty całkowitego wycofania wsparcia.

Nie stosuje się jednak kar, jeżeli beneficjent może wykazać, w sposób satysfakcjonujący właściwy organ, że nie ponosi winy za włączenie niekwalifikującej się kwoty, lub jeśli właściwy organ z innego powodu jest przekonany o tym, że beneficjent nie ponosi winy.

2.   Kary administracyjne, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio do wydatków niekwalifikowalnych stwierdzonych podczas kontroli na miejscu, o których mowa w art. 49. W takim przypadku kontroli poddaje się skumulowane wydatki poniesione w związku z daną operacją. Pozostaje to bez uszczerbku dla wyników poprzednich kontroli na miejscu dotyczących danych operacji.

TYTUŁ V

SYSTEM KONTROLI I KARY ADMINISTRACYJNE W ZWIĄZKU Z ZASADĄ WZAJEMNEJ ZGODNOŚCI

ROZDZIAŁ I

Przepisy wspólne

Artykuł 64

Definicje

Do celów specyfikacji technicznych niezbędnych do wdrożenia systemu kontroli i kar administracyjnych w związku z zasadą wzajemnej zgodności stosuje się następujące definicje:

a)

„wyspecjalizowane organy kontrolne” oznaczają krajowe właściwe organy kontrolne, o których mowa w art. 67 niniejszego rozporządzenia, odpowiedzialne za zapewnienie zgodności z przepisami, o których mowa w art. 93 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013;

b)

„akt” oznacza każdą dyrektywę oraz rozporządzenie wymienione w załączniku II do rozporządzenia (UE) nr 1306/2013;

c)

„rok ustalenia” oznacza rok kalendarzowy, w którym przeprowadzono kontrolę administracyjną lub kontrolę na miejscu;

d)

„obszary wzajemnej zgodności” oznaczają każdy z trzech różnych obszarów, o których mowa w art. 93 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, oraz utrzymywanie trwałych użytków zielonych, o którym mowa w art. 93 ust. 3 wymienionego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ II

Kontrola

Sekcja 1

Przepisy ogólne

Artykuł 65

System kontroli w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności

1.   Państwa członkowskie ustanawiają system gwarantujący skuteczną kontrolę pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności. System ten przewiduje w szczególności:

a)

w przypadku gdy właściwy organ kontrolny nie jest agencją płatniczą, przekazywanie niezbędnych informacji dotyczących beneficjentów, o których mowa w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, z agencji płatniczej do wyspecjalizowanych organów kontrolnych lub, w stosownych przypadkach, za pośrednictwem organu koordynującego;

b)

metody, które należy stosować przy doborze prób kontrolnych;

c)

wskazówki odnośnie do charakteru oraz zakresu kontroli, które należy przeprowadzić;

d)

sprawozdania z kontroli zawierające w szczególności wszelkie wykryte niezgodności oraz ocenę ich dotkliwości, zasięgu, trwałości i powtarzalności;

e)

w przypadku gdy właściwy organ kontrolny nie jest agencją płatniczą, przekazywanie sprawozdań z kontroli z wyspecjalizowanych organów kontrolnych do agencji płatniczej lub do organu koordynującego, lub do obydwu;

f)

stosowanie przez agencję płatniczą systemu zmniejszeń i wykluczeń.

2.   Państwa członkowskie mogą ponadto ustalić procedurę, zgodnie z którą beneficjent wskazuje agencji płatniczej elementy niezbędne do identyfikacji wymogów i norm mających zastosowanie w jego przypadku.

Artykuł 66

Wypłata pomocy w związku z kontrolami pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności

W odniesieniu do kontroli pod kątem przestrzegania zasady wzajemnej zgodności, jeżeli takie kontrole nie mogą być zakończone zanim zainteresowany beneficjent otrzyma płatności i roczne premii, o których mowa w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, kwota należna do zapłaty przez beneficjenta w wyniku jakichkolwiek kar administracyjnych jest odzyskiwana zgodnie z art. 7 niniejszego rozporządzenia lub przez potrącenie.

Artykuł 67

Odpowiedzialność właściwego organu kontrolnego

1.   Obowiązki właściwego organu kontrolnego są następujące:

a)

wyspecjalizowane organy kontrolne odpowiadają za przeprowadzanie kontroli i inspekcji w zakresie przedmiotowych wymogów i norm;

b)

agencje płatnicze odpowiadają za ustalenie kar administracyjnych mających zastosowanie w poszczególnych przypadkach zgodnie z tytułem IV rozdział II rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 i rozdziale III niniejszego tytułu.

2.   Na zasadzie odstępstwa od przepisów ust. 1 państwo członkowskie może powierzyć agencji płatniczej przeprowadzanie kontroli i inspekcji odnośnie do wszystkich lub niektórych wymogów, norm, aktów prawnych lub obszarów wzajemnej zgodności, pod warunkiem że państwo członkowskie gwarantuje, że skuteczność takich kontroli i inspekcji odpowiada co najmniej skuteczności kontroli i inspekcji przeprowadzanych przez wyspecjalizowany organ kontrolny.

Sekcja 2

Kontrole na miejscu

Artykuł 68

Minimalny wskaźnik kontroli

1.   Właściwy organ kontrolny przeprowadza kontrole na miejscu w zakresie wymogów lub norm, za które odpowiada, obejmujące przynajmniej 1 % całkowitej liczby beneficjentów, o których mowa w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013 i za których przedmiotowy organ kontrolny jest odpowiedzialny.

Na zasadzie odstępstwa od akapitu pierwszego, w przypadku grup osób, o których mowa w art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, każdego członka takich grup można uznać za beneficjenta do celów obliczania próby kontrolnej określonej w akapicie pierwszym.

Minimalny wskaźnik kontroli, o którym mowa w akapicie pierwszym, może być realizowany na szczeblu każdego właściwego organu kontrolnego lub w odniesieniu do każdego aktu prawnego lub normy bądź grupy aktów prawnych lub norm. Jeżeli kontrole nie są przeprowadzane przez agencję płatniczą, minimalny wskaźnik kontroli może jednak być realizowany na szczeblu każdej agencji płatniczej.

Jeżeli przepisy stosowane w odniesieniu do danego aktu prawnego lub normy ustalają minimalny wskaźnik kontroli, należy stosować ten wskaźnik zamiast minimalnego wskaźnika, o którym mowa w akapicie pierwszym. Państwa członkowskie mogą również zadecydować, że o wszelkich przypadkach niezgodności z przepisami stosowanymi w odniesieniu do danego aktu prawnego lub normy stwierdzonych w trakcie kontroli na miejscu, które zostały przeprowadzone na próbie innej niż próba, o której mowa w akapicie pierwszym, informuje się właściwy organ kontrolny odpowiedzialny za dany akt prawny lub normę. Stosuje się przepisy niniejszego rozdziału i przepisy tytułu III rozdział I, II i III.

W odniesieniu do obowiązków w zakresie zasady wzajemnej zgodności w związku z dyrektywą 96/22/WE należy uznać, że stosowanie określonego poziomu pobierania prób planów monitorowania spełnia wymóg minimalnego wskaźnika kontroli, o którym mowa w akapicie pierwszym.

2.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, w celu osiągnięcia minimalnego wskaźnika kontroli, o którym mowa w wymienionym ustępie, na poziomie każdego aktu prawnego lub normy bądź grupy aktów prawnych lub norm, państwo członkowskie może:

a)

w odniesieniu do wybranych beneficjentów – wykorzystywać wyniki kontroli na miejscu przeprowadzonych zgodnie z prawodawstwem mającym zastosowanie do tych aktów prawnych lub norm; lub

b)

zastępować wybranych beneficjentów przez beneficjentów poddanych kontroli na miejscu przeprowadzonej zgodnie z prawodawstwem mającym zastosowanie do tych aktów prawnych lub norm, pod warunkiem że beneficjenci ci są beneficjentami, o których mowa w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

W takich przypadkach kontrole na miejscu obejmują wszystkie aspekty związane z zasadą wzajemnej zgodności określone w odpowiednich aktach prawnych lub normach. Ponadto państwo członkowskie gwarantuje, że kontrole na miejscu są co najmniej tak samo skuteczne jak kontrole na miejscu przeprowadzane przez właściwe organy kontrolne.

3.   Przy ustalaniu minimalnego wskaźnika kontroli, o którym mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, nie uwzględnia się wymaganych działań, o których mowa w art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

4.   Jeżeli kontrole na miejscu wykazują istotny poziom niezgodności względem danego aktu prawnego lub danej normy, w następnym okresie kontrolnym zwiększa się poziom kontroli na miejscu przeprowadzanych odnośnie do tego aktu lub tej normy. W odniesieniu do danego aktu prawnego właściwy organ kontrolny może podjąć decyzję o ograniczeniu zakresu dalszych kontroli na miejscu do najczęściej naruszanych wymogów.

5.   Jeżeli państwo członkowskie podejmie decyzję o skorzystaniu z możliwości przewidzianej w art. 97 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, działania wymagane do zweryfikowania, czy beneficjenci zaradzili niezgodności, stosuje się na próbie 20 % wspomnianych beneficjentów.

Artykuł 69

Wybór próby kontrolnej

1.   Wybór próby gospodarstw, które mają zostać poddane kontroli zgodnie z art. 68, opiera się – w stosownych przypadkach – na analizie ryzyka przeprowadzonej zgodnie z mającym zastosowanie prawodawstwem lub na analizie ryzyka właściwej dla danych wymogów lub norm. Taka analiza ryzyka może opierać się na poziomie pojedynczego gospodarstwa lub na poziomie kategorii gospodarstw lub stref geograficznych.

Analiza ryzyka może uwzględniać jeden z następujących czynników lub oba te czynniki:

a)

uczestnictwo beneficjenta w systemie doradztwa rolniczego ustanowionego w art. 12 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013;

b)

uczestnictwo beneficjenta w systemie certyfikacji, jeśli odnosi się on w istotny sposób do przedmiotowych wymogów i norm.

Na podstawie analizy ryzyka państwo członkowskie może wykluczyć beneficjentów uczestniczących w systemie certyfikacji, o którym mowa w akapicie drugim lit. b), z próby kontrolnej opartej na analizie ryzyka. Jeżeli jednak system certyfikacji obejmuje jedynie część wymogów i norm, jakie beneficjent powinien spełniać w ramach zasady wzajemnej zgodności, do wymogów i norm nieobjętych systemem certyfikacji mają zastosowanie odpowiednie czynniki ryzyka.

Jeżeli analiza wyników kontroli wykazuje znaczną częstotliwość niezgodności z wymogami lub normami zawartymi w systemie certyfikacji, o którym mowa w akapicie drugim lit. b), czynniki ryzyka związane z tymi wymogami lub normami zostają poddane ponownej ocenie.

2.   Ust. 1 nie ma zastosowania do kontroli przeprowadzanych w następstwie niezgodności, zgłoszonej do właściwego organu kontrolnego w jakikolwiek inny sposób. Przepis ten stosuje się jednak do kontroli przeprowadzanych jako działania następcze na podstawie art. 97 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia (UE) nr 1306/2013.

3.   Aby zapewnić reprezentatywność, wybiera się losowo od 20 do 25 % minimalnej liczby beneficjentów, którzy mają zostać poddani kontroli na miejscu, jak przewidziano w art. 68 ust. 1 akapit pierwszy. Jeżeli jednak liczba beneficjentów, którzy mają zostać poddani kontrolom na miejscu, przekracza minimalną liczbę beneficjentów, odsetek wybranych losowo beneficjentów w dodatkowej próbie nie przekracza 25 %.

4.   W stosownych przypadkach dobór próby kontrolnej może być częściowo dokonany przed końcem odpowiedniego okresu składania wniosków, na podstawie dostępnych informacji. Prowizoryczną próbę uzupełnia się, kiedy dostępne są już wszystkie przedmiotowe wnioski.

5.   Próbę beneficjentów podlegających kontroli zgodnie z art. 68 ust. 1 można wybrać spośród prób beneficjentów, którzy zostali już wybrani zgodnie z art. 30–34 i których dotyczą odnośne wymogi lub normy. Możliwość ta nie ma jednak zastosowania do kontroli beneficjentów w ramach systemów wsparcia w sektorze wina, o których mowa w art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013.

6.   Na zasadzie odstępstwa od art. 68 ust. 1 dobór próby beneficjentów podlegających kontroli na miejscu może wynosić minimalnie 1 %, niezależnie od każdej z następujących populacji beneficjentów, którzy podlegają obowiązkom w zakresie zasady wzajemnej zgodności zgodnie z art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013:

a)

beneficjenci otrzymujący płatności bezpośrednie na podstawie rozporządzenia (UE) nr 1307/2013;

b)

beneficjenci otrzymujący wsparcie w sektorze wina na podstawie art. 46 i 47 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013;

c)

beneficjenci otrzymujący roczne premie na podstawie art. 21 ust. 1 lit. a) i b) oraz art. 28–31, 33 i 34 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013.

7.   W przypadku stwierdzenia – na podstawie analizy ryzyka na poziomie gospodarstwa – że osoby niebędące beneficjentami są grupą o wyższym ryzyku niż beneficjenci, o których mowa w art. 92 rozporządzenia (UE) nr 1306/2013, beneficjenci ci mogą zostać zastąpieni osobami niebędącymi beneficjentami. W takim przypadku całkowita liczba skontrolowanych rolników musi osiągnąć wskaźnik kontroli przewidziany w art. 68 ust. 1 niniejszego rozporządzenia. Powody takiego zastąpienia muszą być należycie uzasadnione i udokumentowane.

8.   Można stosować połączenie procedur określonych w ust. 5 i 6, jeżeli takie połączenie zwiększa skuteczność systemu kontroli.

Artykuł 70

Ustalanie zgodności z wymogami i normami

1.   W stosownych przypadkach do ustalenia, czy wymogi i normy są przestrzegane, stosuje się środki przewidziane w prawodawstwie mającym zastosowanie do danych wymogów i norm.

2.   W innych przypadkach, a także w razie potrzeby, ustaleń takich dokonuje się z zastosowaniem wszystkich odpowiednich środków określonych przez właściwy organ kontrolny i zapewniających dokładność ustaleń przynajmniej równą dokładności wymaganej przy oficjalnych ustaleniach na mocy przepisów krajowych.

3.   W stosownych przypadkach kontrole na miejscu można przeprowadzać z zastosowaniem technik teledetekcji.

Artykuł 71

Elementy kontroli na miejscu

1.   Przeprowadzając kontrole na próbie przewidziane w art. 68 ust. 1, właściwy organ kontrolny upewnia się, że wszyscy wybrani beneficjenci są kontrolowani w zakresie przestrzegania wymogów i norm, za które ten właściwy organ kontrolny jest odpowiedzialny.

Nie naruszając przepisów akapitu pierwszego, tam gdzie osiągnięto minimalny wskaźnik kontroli odnośnie do każdego aktu prawnego lub normy bądź grupy aktów lub norm, jak przewidziano w art. 68 ust. 1 akapit trzeci, wybrani beneficjenci są poddawani kontroli pod kątem przestrzegania przedmiotowego aktu prawnego lub normy bądź grupy aktów i norm.

W przypadku gdy grupa osób, o której mowa w art. 28 i 29 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013, jest objęta próbą, o której mowa w art. 68 ust. 1 niniejszego rozporządzenia, właściwy organ kontrolny upewnia się, że wszyscy członkowie grupy zostają poddani kontroli w zakresie wymogów i norm, za przestrzeganie których są odpowiedzialni.

Co do zasady każdy beneficjent wybrany do kontroli na miejscu jest kontrolowany w czasie, gdy możliwe jest skontrolowanie większości wymogów i norm, względem których został on wytypowany. Państwa członkowskie zapewniają jednak przeprowadzenie w ciągu roku odpowiedniej liczby kontroli w zakresie przestrzegania wszystkich wymogów i norm.

2.   W stosownych przypadkach kontrole na miejscu odnoszą się do całości użytków rolnych danego gospodarstwa. Niemniej sama inspekcja w terenie, stanowiąca część kontroli na miejscu, może ograniczać się do próby obejmującej co najmniej połowę przedmiotowych działek rolnych gospodarstwa objętych danym wymogiem lub daną normą, o ile próba ta zapewnia wysoki stopień wiarygodności i reprezentatywności kontroli względem wymogów i norm.

Akapit pierwszy pozostaje bez uszczerbku dla obliczania i stosowania kar administracyjnych, o których mowa w tytule IV rozdział II rozporządzenia delegowanego (UE) nr 640/2014 oraz w rozdziale III niniejszego tytułu. Jeżeli w toku kontroli próby, o której mowa w akapicie pierwszym, wykryta zostaje niezgodność, zwiększa się próbę działek rolnych poddawanych kontroli.

Ponadto w przypadku gdy prawodawstwo mające zastosowanie do danych aktów prawnych lub norm tak stanowi, sama inspekcja dotycząca zgodności z w