ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2013.299.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 299

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 56
9 listopada 2013


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1116/2013 z dnia 6 listopada 2013 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 185/2010 w odniesieniu do wyjaśnienia, harmonizacji i uproszczenia niektórych szczególnych środków ochrony lotnictwa ( 1 )

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1117/2013 z dnia 6 listopada 2013 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Arancia Rossa di Sicilia (ChOG)]

18

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1118/2013 z dnia 6 listopada 2013 r. zatwierdzające znaczną zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Miel de Corse – Mele di Corsica (ChNP)]

20

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1119/2013 z dnia 6 listopada 2013 r. zatwierdzające znaczną zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Melva de Andalucía (ChOG)]

22

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1120/2013 z dnia 6 listopada 2013 r. zatwierdzające znaczną zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Piment d’Espelette/Piment d’Espelette – Ezpeletako Biperra (ChNP)]

24

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1121/2013 z dnia 6 listopada 2013 r. zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Volaille de Bresse/Poulet de Bresse/Poularde de Bresse/Chapon de Bresse (ChNP)]

26

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1122/2013 z dnia 6 listopada 2013 r. zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Κονσερβολιά Στυλίδας (Konservolia Stylidas) (ChNP)]

28

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1123/2013 z dnia 8 listopada 2013 r. w sprawie określania uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady ( 1 )

32

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1124/2013 z dnia 8 listopada 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzania substancji czynnej bifenoks ( 1 )

34

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 1125/2013 z dnia 8 listopada 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

36

 

 

DECYZJE

 

 

2013/641/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 7 listopada 2013 r. ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE toaletom spłukiwanym i pisuarom (notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7317)  ( 1 )

38

 

 

2013/642/UE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 8 listopada 2013 r. określająca datę uruchomienia wizowego systemu informacyjnego (VIS) w regionach dziewiątym, dziesiątym i jedenastym

52

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/1


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1116/2013

z dnia 6 listopada 2013 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 185/2010 w odniesieniu do wyjaśnienia, harmonizacji i uproszczenia niektórych szczególnych środków ochrony lotnictwa

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i uchylające rozporządzenie (WE) nr 2320/2002 (1), w szczególności jego art. 4 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Doświadczenia wynikające z wykonania rozporządzenia Komisji (UE) nr 185/2010 z dnia 4 marca 2010 r. ustanawiającego szczegółowe środki w celu wprowadzenia w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego (2) wskazują na potrzebę wprowadzenia niewielkich zmian do sposobów wprowadzania w życie niektórych wspólnych podstawowych norm.

(2)

Należy wyjaśnić, zharmonizować lub uprościć niektóre szczególne środki w zakresie ochrony lotnictwa w celu uzyskania poprawy przejrzystości prawnej, ujednolicenia wspólnej interpretacji przepisów prawnych i zagwarantowania jak najskuteczniejszego wprowadzania w życie wspólnych podstawowych norm ochrony lotnictwa cywilnego.

(3)

Zmiany dotyczą wprowadzenia ograniczonej liczby środków w odniesieniu do kontroli dostępu, ochrony statków powietrznych, kontroli bezpieczeństwa bagażu kabinowego i bagażu rejestrowanego, środków kontroli w zakresie ochrony w odniesieniu do ładunku, poczty, zaopatrzenia pokładowego i zaopatrzenia portu lotniczego, szkolenia osób oraz w odniesieniu do sprzętu służącego do ochrony.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 185/2010.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Ochrony Lotnictwa Cywilnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 185/2010 wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 97 z 9.4.2008, s. 72.

(2)  Dz.U. L 55 z 5.3.2010, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

W załączniku do rozporządzenia (UE) nr 185/2010 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w rozdziale 1 wprowadza się następujące zmiany:

a)

dodaje się pkt 1.0.4 w brzmieniu:

„1.0.4.

»Przedmioty przewożone przez osoby niebędące pasażerami« oznaczają rzeczy przeznaczone do użytku osobistego osoby, która je przewozi.”;

b)

na końcu pkt 1.2.1.1 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Za uzasadniony powód uznaje się udział w wycieczce z przewodnikiem po porcie lotniczym, eskortowanej przez upoważnione osoby.”;

c)

na końcu pkt 1.2.2.1 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Za uzasadniony powód uznaje się udział w wycieczce z przewodnikiem po porcie lotniczym, eskortowanej przez upoważnione osoby.”;

d)

na końcu pkt 1.2.7.2 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Dana osoba może zostać zwolniona z wymogu dotyczącego eskortowania, jeżeli okaże upoważnienie i posiada ważną kartę identyfikacyjną portu lotniczego”;

e)

dodaje się pkt 1.2.7.5 w brzmieniu:

„1.2.7.5.

Jeżeli pasażer nie podróżuje na podstawie umowy przewozu lotniczego skutkującej wydaniem karty pokładowej lub równoważnego dokumentu, członek załogi eskortujący tego pasażera może zostać zwolniony z wymogu określonego w pkt 1.2.7.3 lit. a)”;

f)

pkt 1.3.1.5 otrzymuje brzmienie:

„1.3.1.5.

Punkty 4.1.2.4–4.1.2.7 oraz 4.1.2.11 stosuje się w odniesieniu do kontroli bezpieczeństwa przedmiotów przewożonych przez osoby niebędące pasażerami.”;

2)

w rozdziale 3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 3.1.1.3 otrzymuje brzmienie:

„3.1.1.3.

Statek powietrzny przylatujący do części krytycznej z państwa trzeciego niewymienionego w dodatku 3-B jest poddawany przeszukaniu każdorazowo po opuszczeniu przez pasażerów strefy, która ma zostać przeszukana, lub po rozładowaniu luku bagażowego.”;

b)

w pkt 3.1.3 wprowadza się następujące zmiany:

(i)

skreśla się tiret drugie i czwarte;

(ii)

tiret trzecie otrzymuje brzmienie:

„—

miejsce wylotu poprzedniego lotu.”;

c)

pkt 3.2.1.1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

zamknięcie jego zewnętrznych drzwi. Jeżeli statek powietrzny znajduje się w części krytycznej, uznaje się, że zewnętrzne drzwi, które nie są dostępne dla osób z poziomu ziemi, są zamknięte, gdy urządzenia ułatwiające dostęp do nich są odsunięte i umieszczone wystarczająco daleko od statku powietrznego, aby uniemożliwić do niego dostęp osobom; lub”;

d)

pkt 3.2.2.1 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:

„Litera a) nie ma zastosowania do drzwi, które są dostępne dla osób z poziomu ziemi.”;

e)

pkt 3.2.2.2 otrzymuje brzmienie:

„3.2.2.2.

Jeżeli spod drzwi, które nie są dostępne dla osób z poziomu ziemi, usunięto urządzenia ułatwiające dostęp, urządzenia te umieszcza się wystarczająco daleko od statku powietrznego, aby uniemożliwić do niego dostęp.”;

3)

dodatek 3-B otrzymuje brzmienie:

DODATEK 3-B

OCHRONA STATKU POWIETRZNEGO

PAŃSTWA TRZECIE, JAK RÓWNIEŻ KRAJE I TERYTORIA ZAMORSKIE UTRZYMUJĄCE SZCZEGÓLNE STOSUNKI Z UNIĄ ZGODNIE Z TRAKTATEM O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ I WOBEC KTÓRYCH NIE MA ZASTOSOWANIA TYTUŁ TEGO TRAKTATU DOTYCZĄCY TRANSPORTU, UZNAWANE ZA STOSUJĄCE NORMY OCHRONY RÓWNOWAŻNE ZE WSPÓLNYMI PODSTAWOWYMI NORMAMI

Jeśli chodzi o ochronę statków powietrznych, niżej wymienione państwa trzecie, jak również kraje i terytoria zamorskie utrzymujące szczególne stosunki z Unią zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i wobec których nie ma zastosowania tytuł tego traktatu dotyczący transportu, uznano za stosujące normy ochrony równoważne ze wspólnymi podstawowymi normami:

Stany Zjednoczone Ameryki

Komisja powiadamia bezzwłocznie odpowiednie organy państw członkowskich, jeśli wejdzie w posiadanie informacji wskazujących, że stosowane przez państwo trzecie normy ochrony, mające istotny wpływ na ogólny poziom ochrony lotnictwa w Unii, nie są już równoważne z unijnymi wspólnymi podstawowymi normami ochrony lotnictwa.

Powiadamia się bezzwłocznie odpowiednie organy państw członkowskich, w przypadku gdy Komisja posiada informacje dotyczące działań, w tym środków wyrównawczych, potwierdzających ponowne uzyskanie równoważności odpowiednich norm ochrony lotnictwa stosowanych przez państwo trzecie.”;

4)

w rozdziale 4 pkt 4.1.2.11 otrzymuje brzmienie:

„4.1.2.11.

Osoby przeprowadzające kontrole bezpieczeństwa bagażu kabinowego za pomocą urządzeń rentgenowskich lub EDS zwykle nie mogą weryfikować obrazów w sposób ciągły przez dłużej niż 20 minut. Po każdym takim okresie operator kontroli bezpieczeństwa nie może weryfikować obrazów przynajmniej przez 10 minut. Wymóg ten dotyczy jedynie sytuacji, w których ma miejsce nieprzerwany przepływ obrazów do weryfikacji.

W celu zapewnienia optymalnego składu zespołu, jakości pracy, szkolenia, wsparcia i oceny wyznacza się przełożonego odpowiedzialnego za operatorów kontroli bezpieczeństwa bagażu kabinowego.”;

5)

dodatek 4-B otrzymuje brzmienie:

DODATEK 4-B

PASAŻEROWIE I BAGAŻ KABINOWY

PAŃSTWA TRZECIE, JAK RÓWNIEŻ KRAJE I TERYTORIA ZAMORSKIE UTRZYMUJĄCE SZCZEGÓLNE STOSUNKI Z UNIĄ ZGODNIE Z TRAKTATEM O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ I WOBEC KTÓRYCH NIE MA ZASTOSOWANIA TYTUŁ TEGO TRAKTATU DOTYCZĄCY TRANSPORTU, UZNAWANE ZA STOSUJĄCE NORMY OCHRONY RÓWNOWAŻNE ZE WSPÓLNYMI PODSTAWOWYMI NORMAMI

Jeśli chodzi o pasażerów i bagaż kabinowy, niżej wymienione państwa trzecie, jak również kraje i terytoria zamorskie utrzymujące szczególne stosunki z Unią zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i wobec których nie ma zastosowania tytuł tego traktatu dotyczący transportu, uznano za stosujące normy ochrony równoważne ze wspólnymi podstawowymi normami:

Stany Zjednoczone Ameryki

Komisja powiadamia bezzwłocznie odpowiednie organy państw członkowskich, jeśli wejdzie w posiadanie informacji wskazujących, że stosowane przez państwo trzecie normy ochrony, mające istotny wpływ na ogólny poziom ochrony lotnictwa w Unii, nie są już równoważne z unijnymi wspólnymi podstawowymi normami ochrony lotnictwa.

Powiadamia się bezzwłocznie odpowiednie organy państw członkowskich, w przypadku gdy Komisja posiada informacje dotyczące działań, w tym środków wyrównawczych, potwierdzających ponowne uzyskanie równoważności odpowiednich norm ochrony lotnictwa stosowanych przez państwo trzecie.”;

6)

w rozdziale 5 dodaje się pkt 5.1.7 w brzmieniu:

„5.1.7.

Osoby przeprowadzające kontrole bezpieczeństwa bagażu rejestrowanego za pomocą urządzeń rentgenowskich lub EDS zwykle nie mogą weryfikować obrazów w sposób ciągły przez dłużej niż 20 minut. Po każdym takim okresie operator kontroli bezpieczeństwa nie może weryfikować obrazów przynajmniej przez 10 minut. Wymóg ten dotyczy jedynie sytuacji, w których ma miejsce nieprzerwany przepływ obrazów do weryfikacji.

W celu zapewnienia optymalnego składu zespołu, jakości pracy, szkolenia, wsparcia i oceny wyznacza się przełożonego odpowiedzialnego za operatorów kontroli bezpieczeństwa bagażu rejestrowanego.”;

7)

dodatek 5-A otrzymuje brzmienie:

DODATEK 5-A

BAGAŻ REJESTROWANY

PAŃSTWA TRZECIE, JAK RÓWNIEŻ KRAJE I TERYTORIA ZAMORSKIE UTRZYMUJĄCE SZCZEGÓLNE STOSUNKI Z UNIĄ ZGODNIE Z TRAKTATEM O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ I WOBEC KTÓRYCH NIE MA ZASTOSOWANIA TYTUŁ TEGO TRAKTATU DOTYCZĄCY TRANSPORTU, UZNAWANE ZA STOSUJĄCE NORMY OCHRONY RÓWNOWAŻNE ZE WSPÓLNYMI PODSTAWOWYMI NORMAMI

Jeśli chodzi o bagaż rejestrowany, niżej wymienione państwa trzecie, jak również kraje i terytoria zamorskie utrzymujące szczególne stosunki z Unią zgodnie z Traktatem o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i wobec których nie ma zastosowania tytuł tego traktatu dotyczący transportu, uznano za stosujące normy ochrony równoważne ze wspólnymi podstawowymi normami:

Stany Zjednoczone Ameryki

Komisja powiadamia bezzwłocznie odpowiednie organy państw członkowskich, jeśli wejdzie w posiadanie informacji wskazujących, że stosowane przez państwo trzecie normy ochrony, mające istotny wpływ na ogólny poziom ochrony lotnictwa w Unii, nie są już równoważne z unijnymi wspólnymi podstawowymi normami ochrony lotnictwa.

Powiadamia się bezzwłocznie odpowiednie organy państw członkowskich, w przypadku gdy Komisja posiada informacje dotyczące działań, w tym środków wyrównawczych, potwierdzających ponowne uzyskanie równoważności odpowiednich norm ochrony lotnictwa stosowanych przez państwo trzecie.”;

8)

w rozdziale 6 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w pkt 6.3.1.2 lit. c), pkt 6.3.1.2 lit. d), pkt 6.3.1.5, pkt 6.4.1.2 lit. c), pkt 6.4.1.2 lit. e), pkt 6.4.1.5, pkt 6.8.1.4, pkt 6.8.1.5, pkt 6.8.4.1, pkt 6.8.5.1.2, pkt 6.8.5.1.3, pkt 6.8.5.2, dodatku 6-A, dodatku 6-H1, pkt 11.6.4.1 oraz pkt 11.6.4.3 odniesienia do „Bazy danych zarejestrowanych agentów i znanych nadawców WE” lub „unijnej bazy danych zarejestrowanych agentów i znanych nadawców” zastępuje się odniesieniem do „unijnej bazy danych bezpiecznego łańcucha dostaw”;

b)

dodaje się pkt 6.2.1.4 w brzmieniu:

„6.2.1.4.

Osoby przeprowadzające kontrole bezpieczeństwa ładunków za pomocą urządzeń rentgenowskich lub EDS zwykle nie mogą weryfikować obrazów w sposób ciągły przez dłużej niż 20 minut. Po każdym takim okresie operator kontroli bezpieczeństwa nie może weryfikować obrazów przynajmniej przez 10 minut. Wymóg ten dotyczy jedynie sytuacji, w których ma miejsce nieprzerwany przepływ obrazów do weryfikacji.”;

c)

pkt 6.3.2.4 otrzymuje brzmienie:

„6.3.2.4.

Po zastosowaniu środków kontroli w zakresie ochrony, o których mowa w pkt 6.3.2.1–6.3.2.3 niniejszego rozporządzenia i w pkt 6.3 decyzji Komisji 2010/774/UE, zarejestrowany agent zapewnia, aby:

a)

dostęp bez eskorty do przedmiotowych przesyłek był ograniczony do upoważnionych osób, oraz

b)

przedmiotowe przesyłki były zabezpieczone przed nieupoważnioną ingerencją do momentu przekazania ich innemu zarejestrowanemu agentowi lub przewoźnikowi lotniczemu. Przesyłki zawierające ładunek i pocztę, które znajdują się w części krytycznej strefy zastrzeżonej lotniska, uważa się za zabezpieczone przed nieupoważnioną ingerencją. Przesyłki zawierające ładunek i pocztę, które znajdują się w częściach innych niż część krytyczna strefy zastrzeżonej lotniska, są umieszczane w tych częściach pomieszczeń zarejestrowanego agenta, do których dostęp jest kontrolowany, bądź, w przypadku gdy są umieszczone poza tymi częściami,

są fizycznie zabezpieczone w taki sposób, aby zapobiec wprowadzeniu do nich przedmiotów zabronionych, lub

nie są pozostawione bez nadzoru, a dostęp do nich jest ograniczony do osób zaangażowanych w zabezpieczanie i obsługę ładunków.”;

d)

na końcu pkt 6.3.2.6 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Zarejestrowany agent przekazujący przesyłki innemu zarejestrowanemu agentowi lub przewoźnikowi lotniczemu może również postanowić, aby przekazać jedynie informacje wymagane zgodnie z lit. a)–e) i g) oraz zachować informacje wymagane zgodnie z lit. f) przez czas trwania lotu(-ów) lub przez 24 godziny, w zależności od tego, który z tych okresów jest dłuższy.”;

e)

dodaje się pkt 6.3.2.9 w brzmieniu:

„6.3.2.9.

Zarejestrowany agent zapewnia zatrudnienie i przeszkolenie zgodnie z wymogami rozdziału 11 całego personelu stosującego środki kontroli w zakresie ochrony oraz zatrudnienie i objęcie szkoleniem w zakresie świadomości ochrony lotnictwa cywilnego zgodnie z wymogami rozdziału 11 całego personelu mającego dostęp do identyfikowalnego ładunku lotniczego lub identyfikowalnej poczty lotniczej, do których zastosowano wymagane środki kontroli w zakresie ochrony.”;

f)

pkt 6.4.2.1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

zatrudnienie i przeszkolenie zgodnie z wymogami rozdziału 11 całego personelu stosującego środki kontroli w zakresie ochrony oraz zatrudnienie i objęcie szkoleniem w zakresie świadomości ochrony lotnictwa cywilnego zgodnie z wymogami rozdziału 11 całego personelu mającego dostęp do identyfikowalnego ładunku lotniczego lub identyfikowalnej poczty lotniczej, do których zastosowano wymagane środki kontroli w zakresie ochrony; oraz”;

g)

tytuł pkt 6.6.2 otrzymuje brzmienie:

„6.6.2.   Zabezpieczenie ładunku i poczty w portach lotniczych na potrzeby załadunku na pokład statku powietrznego”;

h)

pkt 6.6.2.2 otrzymuje brzmienie:

„6.6.2.2.

Przesyłki zawierające ładunek i pocztę, znajdujące się w części innej niż część krytyczna strefy zastrzeżonej lotniska, są umieszczane w tych częściach pomieszczeń zarejestrowanego agenta, do których dostęp jest kontrolowany, bądź, w przypadku gdy są umieszczone poza tymi częściami, są uznawane za zabezpieczone przed nieupoważnioną ingerencją, jeżeli:

a)

są fizycznie zabezpieczone w taki sposób, aby zapobiec wprowadzeniu do nich przedmiotów zabronionych; lub

b)

nie są pozostawione bez nadzoru, a dostęp ogranicza się do osób zaangażowanych w zabezpieczanie i ładowanie ładunku oraz poczty na pokład statku powietrznego.”;

i)

na końcu pkt 6.8.2.2 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Właściwy organ może zaakceptować sprawozdanie dotyczące zatwierdzenia podmiotu z państwa trzeciego pod względem unijnych środków ochrony lotnictwa do celów jego oznaczenia jako przewoźnika ACC3, w przypadku gdy podmiot ten prowadzi całą działalność związaną z ładunkami, w tym załadunek do luku bagażowego statku powietrznego, w imieniu przewoźnika ACC3, a sprawozdanie dotyczące zatwierdzenia pod względem unijnych środków ochrony lotnictwa obejmuje wszystkie przedmiotowe działania.”;

j)

pkt 6.8.3.2 otrzymuje brzmienie:

„6.8.3.2.

Do dnia 30 czerwca 2014 r. wymogi dotyczące kontroli bezpieczeństwa spełniają jako minimum normy ICAO. Po tym terminie ładunki i poczta wwożone do Unii są poddawane kontroli bezpieczeństwa przy pomocy jednego ze środków lub metod wymienionych w pkt 6.2.1 decyzji Komisji 2010/774/UE w sposób wystarczający, aby upewnić się, na ile to możliwe, że nie zawierają one przedmiotów zabronionych.”;

9)

dodatek 6-B otrzymuje brzmienie:

DODATEK 6-B

WYTYCZNE DLA ZNANYCH NADAWCÓW

Niniejsze wytyczne pomogą Państwu ocenić istniejące w Państwa przedsiębiorstwie ustalenia dotyczące ochrony i porównać je z wymaganymi kryteriami dla znanych nadawców opisanymi w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 300/2008 w sprawie wspólnych zasad w dziedzinie ochrony lotnictwa cywilnego i jego aktach wykonawczych. Dzięki nim, zanim podmiot zatwierdzający przeprowadzi wizję lokalną, będą Państwo mogli upewnić się, czy przedsiębiorstwo spełnia te wymogi.

Ważne jest, aby podczas tej wizji podmiot zatwierdzający mógł porozmawiać z właściwymi osobami (np. osobą odpowiedzialną za ochronę i osobą odpowiedzialną za rekrutację personelu). Ocena podmiotu zatwierdzającego zostanie zaprotokołowana na podstawie listy kontrolnej UE. Po wypełnieniu listy kontrolnej informacje umieszczone na niej będą traktowane jako informacje niejawne.

Należy zauważyć, że pytania z listy kontrolnej UE są dwojakiego rodzaju: 1) pytania, na które odpowiedź przecząca będzie automatycznie oznaczała brak zatwierdzenia jako znany nadawca; oraz 2) pytania, które zostaną wykorzystane, aby stworzyć ogólny obraz obowiązujących w Państwa przedsiębiorstwie przepisów w zakresie ochrony, umożliwiając podmiotowi zatwierdzającemu wyciągnięcie ogólnego wniosku. Wymogi wymienione poniżej pogrubioną czcionką wskazują wymogi, których niespełnienie spowoduje automatyczne przyznanie oceny negatywnej. W przypadku oceny negatywnej dotyczącej spełnienia wymogów wymienionych pogrubioną czcionką otrzymają Państwo uzasadnienie i rady dotyczące działań dostosowawczych koniecznych do uzyskania pozytywnej oceny.

Wprowadzenie

Ładunek musi być wysyłany przez Państwa przedsiębiorstwo z lokalizacji poddanej wizji lokalnej. Obejmuje to produkcję na miejscu i operacje pobierania i pakowania, podczas których przedmioty nie są identyfikowalne jako ładunek lotniczy, aż do momentu, w którym zostaną wybrane w odpowiedzi na zamówienie. (Zob. też Uwagi).

Będą Państwo musieli określić, gdzie przesyłka zawierająca ładunek/pocztę staje się identyfikowalna jako ładunek lotniczy/poczta lotnicza, i wykazać, że dysponują Państwo odpowiednimi środkami, aby chronić je przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem. Zaliczają się do nich szczegółowe informacje dotyczące produkcji, pakowania, składowania lub wysyłki.

Organizacja i zakres obowiązków

Należy przedstawić szczegółowe informacje dotyczące Państwa organizacji (nazwę, numer NIP lub numer wpisu do rejestru handlowego lub do rejestru przedsiębiorców, jeśli dotyczy), adres lokalizacji, która ma uzyskać zatwierdzenie, i adres siedziby (główny adres) organizacji (jeżeli różni się on od adresu lokalizacji, która ma uzyskać zatwierdzenie). Wymagane są data poprzedniej wizji lokalnej przeprowadzonej przez podmiot zatwierdzający i ostatni niepowtarzalny alfanumeryczny identyfikator (w stosownych przypadkach), jak również charakter prowadzonej działalności, przybliżona liczba pracowników w lokalizacji, imię i nazwisko oraz stanowisko osoby odpowiedzialnej za ochronę ładunku lotniczego/poczty lotniczej i dane kontaktowe.

Procedura rekrutacji personelu

Należy przedstawić szczegółowe informacje dotyczące stosowanych przez Państwa procedur rekrutacji całego personelu (stałego, tymczasowego lub pracowników agencji, kierowców) mających dostęp do identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej. Procedura rekrutacji obejmuje kontrolę przed zatrudnieniem lub sprawdzenie przeszłości zgodnie z pkt 11.1 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010. Wizja lokalna przeprowadzana przez podmiot zatwierdzający obejmie rozmowę z osobą odpowiedzialną za rekrutację personelu. Osoba ta będzie musiała przedłożyć dowód (np. czyste formularze), aby dowieść istnienia procedur firmowych. Przedmiotową procedurę rekrutacji stosuje się w odniesieniu do personelu zatrudnionego po dniu 29 kwietnia 2010 r.

Procedura szkolenia z zakresu ochrony dla personelu

Należy wykazać, że cały personel (stały, tymczasowy lub pracownicy agencji, kierowcy), mający dostęp do ładunku lotniczego/poczty lotniczej, przeszedł stosowne szkolenie w zakresie świadomości ochrony lotnictwa cywilnego. Szkolenie to odbywa się zgodnie z pkt 11.2.7 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010. Dokumentację szkoleniową poszczególnych osób należy archiwizować. Ponadto należy wykazać, że cały odpowiedni personel stosujący środki kontroli w zakresie ochrony przeszedł szkolenie lub regularnie powtarzane szkolenia zgodnie z rozdziałem 11 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010.

Ochrona fizyczna

Należy wykazać, w jaki sposób lokalizacja Państwa przedsiębiorstwa jest chroniona (np. fizycznym ogrodzeniem lub barierą) i że istnieją odpowiednie procedury kontroli dostępu. W stosownych przypadkach należy przedstawić szczegółowe informacje dotyczące ewentualnego systemu alarmowego lub systemu telewizji przemysłowej (CCTV). Istotne jest, aby dostęp do strefy, w której przygotowuje się lub składuje ładunek lotniczy/pocztę lotniczą, był kontrolowany. Wszystkie drzwi, okna i inne punkty dostępu do ładunku lotniczego/poczty lotniczej należy zabezpieczyć lub poddawać kontroli dostępu.

Produkcja (w stosownych przypadkach)

Należy wykazać, że dostęp do obszaru produkcyjnego jest kontrolowany, a proces produkcyjny nadzorowany. Jeżeli produkt można zidentyfikować jako ładunek lotniczy/pocztę lotniczą w trakcie produkcji, należy wówczas wykazać, że zastosowano środki, aby chronić ładunek lotniczy/pocztę lotniczą przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem na tym etapie.

Pakowanie (w stosownych przypadkach)

Należy wykazać, że dostęp do obszaru pakowania jest kontrolowany, a proces pakowania jest nadzorowany. Jeżeli produkt można zidentyfikować jako ładunek lotniczy/pocztę lotniczą w trakcie pakowania, należy wówczas wykazać, że zastosowano środki, aby chronić ładunek lotniczy/pocztę lotniczą przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem na tym etapie.

Należy przedstawić szczegółowe informacje dotyczące procesu pakowania i wykazać, że wszystkie produkty gotowe zostały sprawdzone przed zapakowaniem.

Należy opisać gotowe opakowanie zewnętrzne i wykazać, że jest ono odpowiednio wytrzymałe. Należy również wykazać, w jaki sposób gotowe opakowanie zewnętrzne umożliwia łatwe stwierdzenie jego naruszenia, na przykład przez zastosowanie numerowanych plomb, taśmy zabezpieczającej, specjalnych pieczęci lub pudeł kartonowych zaklejanych taśmą. Należy również udowodnić, że przechowuje się je w bezpiecznych warunkach, gdy nie są one używane, oraz że kontroluje się ich wydawanie.

Składowanie (w stosownych przypadkach)

Należy wykazać, że dostęp do obszaru składowania jest kontrolowany. Jeżeli produkt można zidentyfikować jako ładunek lotniczy/pocztę lotniczą w trakcie składowania, należy wówczas wykazać, że zastosowano środki, aby chronić ładunek lotniczy/pocztę lotniczą przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem na tym etapie.

Na koniec należy wykazać, że gotowy(-a) i zapakowany(-a) ładunek lotniczy/poczta lotnicza są sprawdzane przed wysyłką.

Wysyłka (w stosownych przypadkach)

Należy wykazać, że dostęp do obszaru wysyłki jest kontrolowany. Jeżeli produkt można zidentyfikować jako ładunek lotniczy/pocztę lotniczą w trakcie wysyłki, należy wówczas wykazać, że zastosowano środki, zabezpieczyć ładunek lotniczy/pocztę lotniczą przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem na tym etapie.

Przewóz

Należy przedstawić szczegółowe informacje dotyczące sposobu przewozu ładunku/poczty do zarejestrowanego agenta.

W przypadku korzystania z transportu własnego należy wykazać, że Państwa kierowcy zostali odpowiednio przeszkoleni. W przypadku korzystania z usług podwykonawcy należy upewnić się, że a) Państwa przedsiębiorstwo plombuje lub pakuje ładunek lotniczy/pocztę lotniczą w sposób umożliwiający łatwe stwierdzenie oznak naruszenia; oraz że b) przewoźnik podpisał deklarację przewoźnika zawartą w dodatku 6-E w załączniku do rozporządzenia (UE) nr 185/2010.

W przypadku odpowiedzialności Państwa przedsiębiorstwa za przewóz ładunku lotniczego/poczty lotniczej należy wykazać, że środki transportu można zabezpieczyć, w miarę możliwości, poprzez użycie plomb lub jakiejkolwiek innej metody. W przypadku stosowania numerowanych plomb należy wykazać, że dostęp do plomb jest kontrolowany, a ich numery rejestrowane. W przypadku stosowania innych metod należy wykazać, w jaki sposób ładunek/poczta są zabezpieczone, aby umożliwić łatwe stwierdzenie ich naruszenia, lub w jaki sposób są bezpiecznie przechowywane. Ponadto należy wykazać, że istnieją środki, których celem jest sprawdzanie tożsamości kierowców pojazdów odbierających Państwa ładunek lotniczy/pocztę lotniczą. Należy również wykazać, że sprawdzają Państwo, czy ładunek/poczta są zabezpieczone, kiedy opuszczają Państwa siedzibę. Należy wykazać, że ładunek lotniczy/poczta lotnicza są zabezpieczone przed nieupoważnioną ingerencją podczas przewozu.

W przypadku dokonania przez zarejestrowanego agenta uzgodnień przewozowych dotyczących odbioru ładunku lotniczego/poczty lotniczej z Państwa siedziby nie trzeba dostarczać dowodu szkolenia kierowcy ani kopii deklaracji przewoźnika.

Obowiązki nadawcy

Należy zadeklarować, że wyrażą Państwo zgodę na niezapowiedziane inspekcje przeprowadzane przez inspektorów właściwego organu mające na celu monitorowanie niniejszych norm.

Należy również zadeklarować, że przedstawi się [nazwa właściwego organu] bezzwłocznie, ale najpóźniej w ciągu 10 dni roboczych, odpowiednie informacje szczegółowe, jeżeli:

a)

ogólną odpowiedzialność za ochronę przyznano innej osobie niż wymieniona osoba;

b)

w pomieszczeniach lub procedurach występują inne zmiany, które mogą mieć znaczący wpływ na ochronę;

c)

Państwa przedsiębiorstwo zaprzestaje działalności, nie zajmuje się już ładunkiem lotniczym/pocztą lotniczą lub nie spełnia wymogów odpowiedniego prawodawstwa UE.

Należy także zadeklarować, że do następnej wizji lokalnej przeprowadzanej przez podmiot zatwierdzający lub do następnej inspekcji zostaną utrzymane normy stosowane w zakresie ochrony.

Następnie należy przyjąć pełną odpowiedzialność za deklarację i podpisać dokument zatwierdzający.

UWAGI

Urządzenia wybuchowe i zapalające

Zmontowane urządzenia wybuchowe i zapalające można przewozić w przesyłkach zawierających ładunek, o ile spełnione są w całości wymogi przepisów bezpieczeństwa.

Przesyłki z innych źródeł

Znany nadawca może przekazać zarejestrowanemu agentowi przesyłki, których sam nie nadaje, pod warunkiem że:

a)

są one oddzielone od przesyłek, które on sam wysyła; oraz

b)

pochodzenie jest wyraźnie wskazane na przesyłce lub w dokumentacji towarzyszącej.

Wszystkie takie przesyłki muszą zostać poddane kontroli bezpieczeństwa przed załadunkiem na pokład statku powietrznego.”;

10)

dodatek 6-C otrzymuje brzmienie:

DODATEK 6-C

LISTA KONTROLNA ZATWIERDZANIA ZNANYCH NADAWCÓW

Uwagi dotyczące wypełniania

Przy wypełnianiu niniejszego formularza należy mieć na uwadze, że:

Pozycje oznaczone * są danymi wymaganymi i MUSZĄ zostać wypełnione.

W przypadku odpowiedzi NIE na którekolwiek z pytań oznaczonych pogrubioną czcionką, zatwierdzenie MUSI otrzymać ocenę NEGATYWNĄ. Kryterium tego nie stosuje się, jeżeli pytania nie mają zastosowania.

Ogólna ocena może być POZYTYWNA tylko po podpisaniu przez nadawcę deklaracji zobowiązań znajdującej się na ostatniej stronie.

Oryginał deklaracji zobowiązań musi pozostać w aktach właściwego organu lub być mu udostępniany do momentu wygaśnięcia zatwierdzenia. Kopię deklaracji otrzymuje również nadawca.

CZĘŚĆ 1

Organizacja i zakres obowiązków

1.1.   

Data zatwierdzenia *

Należy stosować właściwy format daty, np. 01.10.2010

dd/mm/rrrr

 

1.2.   

Data poprzedniego zatwierdzenia i niepowtarzalny identyfikator (UNI) w stosownych przypadkach

dd/mm/rrrr

 

UNI

 

1.3.   

Nazwa organizacji, która ma zostać zatwierdzona *

Nazwa

Numer NIP/numer wpisu do rejestru handlowego/numer wpisu do rejestru przedsiębiorców (w stosownych przypadkach)

1.4.   

Adres lokalizacji, która ma zostać zatwierdzona *

Numer/jednostka/budynek

 

Ulica

 

Miejscowość

 

Kod pocztowy

 

Państwo

 

1.5.   

Siedziba organizacji (jeżeli różni się od lokalizacji, która ma zostać zatwierdzona, pod warunkiem że znajduje się w tym samym państwie)

Numer/jednostka/budynek

 

Ulica

 

Miejscowość

 

Kod pocztowy

 

Państwo

 

1.6.

Charakter prowadzonej działalności – rodzaje obsługiwanych ładunków

1.7.   

Czy kandydat jest odpowiedzialny za…?

a)

produkcję

b)

pakowanie

c)

składowanie

d)

wysyłkę

e)

inne czynności (proszę wyszczególnić)

 

1.8.

Przybliżona liczba pracowników w lokalizacji

1.9.   

Imię i nazwisko oraz stanowisko osoby odpowiedzialnej za ochronę ładunku lotniczego/poczty lotniczej

Imię i nazwisko

 

Stanowisko

 

1.10   

Numer telefonu kontaktowego

Tel.

 

1.11   

Adres e-mail *

E-mail

 

CZĘŚĆ 2

Identyfikowalny ładunek lotniczy/identyfikowalna poczta lotnicza („Możliwość zidentyfikowania”)

Cel: ustalenie punktu (lub: miejsca), w którym ładunek/poczta stają się identyfikowalne jako ładunek lotniczy/poczta lotnicza. „Możliwość zidentyfikowania” oznacza możliwość oceny, kiedy/gdzie ładunek/poczta są identyfikowalne jako ładunek lotniczy/poczta lotnicza.

2.1.

Przez inspekcję produkcji, pakowania, składowania, selekcji, wysyłki i innych stosownych obszarów należy upewnić się, gdzie oraz w jaki sposób przesyłka zawierająca ładunek lotniczy/pocztę lotniczą staje się identyfikowalna.

Należy opisać:

Uwaga: szczegółowe informacje dotyczące zabezpieczenia identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem należy podać w częściach 5–8.

CZĘŚĆ 3

Rekrutacja i szkolenie personelu

Cel: zapewnienie odpowiedniej kontroli przed zatrudnieniem lub zapewnienie sprawdzenia przeszłości i przeszkolenia zgodnie z pkt 11.2.7 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010 w odniesieniu do całego personelu (stałego, tymczasowego, pracowników agencji, kierowców) mającego dostęp do identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej. Zapewnienie ponadto przeszkolenia całego personelu stosującego środki kontroli w zakresie ochrony w odniesieniu do zaopatrzenia zgodnie z rozdziałem 11 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010.

O tym, czy pytania 3.1 i 3.2 zapisuje się pogrubioną czcionką (a zatem, czy są to pytania, na które odpowiedź NIE skutkuje oceną negatywną), decydują mające zastosowanie przepisy krajowe państwa, w którym mieści się dana lokalizacja. Co najmniej jedno z tych dwóch pytań musi być jednak zapisane pogrubioną czcionką, dzięki czemu w przypadku przeprowadzenia kontroli przeszłości można uznać, że kontrola przed zatrudnieniem nie jest już wymagana. Osoba odpowiedzialna za wdrażanie środków kontroli w zakresie ochrony zawsze poddawana jest sprawdzeniu przeszłości.

3.1.   

Czy istnieje procedura rekrutacji dla całego personelu mającego dostęp do identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej, która obejmuje kontrolę przed zatrudnieniem zgodnie z pkt 11.1.4 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010? Pytanie ma zastosowanie do personelu zatrudnionego po dniu [data rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (WE) nr 300/2008].

TAK lub NIE

 

Jeśli TAK, należy podać jakiego rodzaju

 

3.2.   Czy procedura rekrutacji obejmuje również sprawdzenie przeszłości, w tym sprawdzenie rejestrów karnych, zgodnie z pkt 11.1.3 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010?

TAK lub NIE

 

Jeśli TAK, należy podać jakiego rodzaju

 

3.3.   Czy proces mianowania wymienionej osoby odpowiedzialnej za stosowanie i nadzór nad wdrażaniem środków kontroli w zakresie ochrony w lokalizacji obejmuje wymóg sprawdzenia przeszłości, w tym sprawdzenie rejestrów karnych zgodnie z pkt 11.1.3 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010?

TAK lub NIE

 

Jeśli TAK, należy opisać

 

3.4.   Czy personel mający dostęp do identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej przechodzi szkolenie w zakresie świadomości ochrony lotnictwa cywilnego zgodnie z pkt 11.2.7 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010 przed uzyskaniem dostępu do identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej? Czy personel stosujący środki kontroli w zakresie ochrony w odniesieniu do zaopatrzenia przechodzi szkolenie zgodnie z rozdziałem 11 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010?

TAK lub NIE

 

Jeśli TAK, należy opisać

 

3.5.   Czy personel (o którym mowa powyżej) odbywa szkolenia przypominające zgodnie z częstotliwością ustaloną dla tego rodzaju szkolenia?

TAK lub NIE

 

3.6   Ocena – czy środki są wystarczające, aby zapewnić prawidłowe zatrudnienie i przeszkolenie całego personelu mającego dostęp do identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej oraz personelu stosującego środki kontroli w zakresie ochrony zgodnie z rozdziałem 11 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010?

TAK lub NIE

 

Jeśli NIE, należy podać powody

 

CZĘŚĆ 4

Ochrona fizyczna

Cel: ustalenie, czy w lokalizacji lub w pomieszczeniach istnieje wystarczający poziom ochrony (fizycznej), w celu zabezpieczenia identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej przed nieupoważnioną ingerencją.

4.1.   

Czy lokalizacja jest chroniona fizycznym ogrodzeniem lub barierą?

TAK lub NIE

 

4.2.   

Czy wszystkie punkty dostępu do lokalizacji objęte są kontrolą dostępu?

TAK lub NIE

 

4.3.   

Jeśli TAK, czy punkty dostępu są kontrolowane…?

przez personel

 

manualnie

 

automatycznie

 

elektronicznie

w inny sposób (należy wyszczególnić)

4.4.   

Czy konstrukcja budynku jest w dobrym stanie?

TAK lub NIE

 

4.5.   

Czy budynek posiada skuteczny system alarmowy?

TAK lub NIE

 

4.6.   

Czy budynek posiada skuteczny system telewizji przemysłowej (CCTV)?

TAK lub NIE

 

4.7.   

Jeśli TAK, czy obrazy z telewizji przemysłowej (CCTV) są rejestrowane?

TAK lub NIE

 

4.8.   

Czy wszystkie drzwi, okna i inne punkty dostępu do identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej są zabezpieczone lub podlegają kontroli dostępu?

TAK lub NIE

 

4.9

Jeśli NIE, należy podać powody

4.10.   Ocena: czy środki zastosowane przez organizację są wystarczające, aby zapobiec nieupoważnionemu dostępowi do tych części lokalizacji i pomieszczeń, w których przygotowuje się lub składuje identyfikowalny ładunek lotniczy/identyfikowalną pocztę lotniczą?

TAK lub NIE

 

Jeśli NIE, należy podać powody

 

CZĘŚĆ 5

Produkcja

Cel: zabezpieczenie identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem.

Należy odpowiedzieć na poniższe pytania, jeżeli produkt może być zidentyfikowany jako ładunek lotniczy/poczta lotnicza w trakcie procesu produkcyjnego.

5.1.   

Czy dostęp do strefy produkcji jest kontrolowany?

TAK lub NIE

 

5.2.

Jeśli TAK, należy opisać w jaki sposób

5.3.   

Czy proces produkcji jest nadzorowany?

TAK lub NIE

 

5.4.

Jeśli TAK, należy opisać w jaki sposób

5.5.   

Czy wdrożone są środki kontroli zapobiegające naruszeniu na etapie produkcji?

TAK lub NIE

 

Jeśli TAK, należy opisać

5.6.   Ocena: czy środki zastosowane przez organizację są wystarczające, aby chronić identyfikowalny ładunek lotniczy/identyfikowalną pocztę lotniczą przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem podczas produkcji?

TAK lub NIE

 

Jeśli NIE, należy podać powody

 

CZĘŚĆ 6

Pakowanie

Cel: zabezpieczenie identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem.

Należy odpowiedzieć na poniższe pytania, jeżeli produkt może być zidentyfikowany jako ładunek lotniczy/poczta lotnicza w trakcie procesu pakowania.

6.1.   

Czy proces pakowania jest nadzorowany?

TAK lub NIE

 

6.2.

Jeśli TAK, należy opisać w jaki sposób

6.3.   

Proszę opisać gotowe opakowanie zewnętrzne:

a)   

czy gotowe opakowanie zewnętrzne jest odpowiednio wytrzymałe?

TAK lub NIE

 

Należy opisać:

 

b)   

czy gotowe opakowanie zewnętrzne jest zabezpieczone w sposób umożliwiający łatwe stwierdzenie jego naruszenia?

TAK lub NIE

 

Należy opisać:

 

6.4.a)   

Czy stosuje się numerowane plomby, taśmę zabezpieczającą, specjalne pieczęcie lub pudła kartonowe zaklejone taśmą, aby umożliwić łatwe stwierdzenie naruszenia ładunku lotniczego/poczty lotniczej?

TAK lub NIE

 

Jeśli TAK:

 

6.4.b)   

Czy plomby, taśmę zabezpieczającą lub specjalne pieczęcie przechowuje się w bezpiecznych warunkach, gdy nie są używane?

TAK lub NIE

 

Należy opisać:

 

6.4.c)   

Czy kontroluje się wydawanie numerowanych plomb, taśmy zabezpieczającej lub pieczęci?

TAK lub NIE

 

Należy opisać:

 

6.5.

W przypadku odpowiedzi TAK na pytanie 6.4.a), w jaki sposób jest to kontrolowane?

6.6.   Ocena: czy procedury pakowania są wystarczające, aby chronić identyfikowalny ładunek lotniczy/identyfikowalną pocztę lotniczą przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem?

TAK lub NIE

 

Jeśli NIE, należy podać powody

 

CZĘŚĆ 7

Składowanie

Cel: zabezpieczenie identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem.

Proszę odpowiedzieć na poniższe pytania, jeżeli produkt może być zidentyfikowany jako ładunek lotniczy/poczta lotnicza w trakcie procesu składowania.

7.1.   

Czy gotowy(-a) i zapakowany(-a) ładunek lotniczy/poczta lotnicza są bezpiecznie składowane i sprawdzane pod kątem naruszenia?

TAK lub NIE

 

7.2.   Ocena: czy procedury składowania są wystarczające, aby chronić identyfikowalny ładunek lotniczy/identyfikowalną pocztę lotniczą przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem?

TAK lub NIE

 

Jeśli NIE, należy podać powody

CZĘŚĆ 8

Wysyłka

Cel: zabezpieczenie identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem.

Należy odpowiedzieć na poniższe pytania, jeżeli produkt może być zidentyfikowany jako ładunek lotniczy/poczta lotnicza w trakcie procesu wysyłki.

8.1.   

Czy dostęp do strefy wysyłki jest kontrolowany?

TAK lub NIE

 

8.2.

Jeśli TAK, należy opisać w jaki sposób

8.3.   

Kto ma dostęp do strefy wysyłki?

pracownicy?

TAK lub NIE

 

kierowcy?

TAK lub NIE

 

osoby odwiedzające?

TAK lub NIE

 

wykonawcy?

TAK lub NIE

 

8.4.   Ocena: czy zabezpieczenie jest wystarczające, aby chronić ładunek lotniczy/pocztę lotniczą przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem w strefie wysyłki?

TAK lub NIE

 

Jeśli NIE, należy podać powody

CZĘŚĆ 8A

Przesyłki z innych źródeł

Cel: ustalenie procedur postępowania w przypadku przesyłek niezabezpieczonych.

Należy odpowiedzieć na poniższe pytania tylko w przypadku przyjmowania przesyłek przeznaczonych do przewozu lotniczego od innych przedsiębiorstw.

8A.1.   Czy przedsiębiorstwo przyjmuje przesyłki zawierające ładunek przeznaczone do przewozu lotniczego od innych przedsiębiorstw?

TAK lub NIE

 

8A.2.

Jeśli TAK, w jaki sposób przesyłki te są oddzielane od własnego ładunku przedsiębiorstwa i w jaki sposób są wskazywane zarejestrowanemu agentowi/przewoźnikowi?

CZĘŚĆ 9

Przewóz

Cel: zabezpieczenie identyfikowalnego ładunku lotniczego/identyfikowalnej poczty lotniczej przed nieupoważnioną ingerencją lub naruszeniem.

9.1.   

W jaki sposób ładunek lotniczy/poczta lotnicza są przekazywane zarejestrowanemu agentowi?

a)   

przez zarejestrowanego agenta bądź w jego imieniu?

TAK lub NIE

 

b)   

własnymi środkami transportu nadawcy?

TAK lub NIE

 

c)   

przez wykonawcę, z którego usług korzysta nadawca?

TAK lub NIE

 

9.2.   W przypadku korzystania przez nadawcę z usług wykonawcy:

TAK lub NIE

 

Na poniższe pytania należy odpowiedzieć tylko w przypadku, gdy ma miejsce sytuacja opisana w pkt 9.1 lit. b) lub 9.1 lit. c)

9.3   

Czy przedział ładunkowy pojazdu transportowego można zabezpieczyć?

TAK lub NIE

 

Jeśli TAK, proszę określić w jaki sposób…

9.4.a)   

W przypadku możliwości zabezpieczenia przedziału ładunkowego pojazdu transportowego, czy stosuje się numerowane plomby?

TAK lub NIE

 

9.4.b)   

W przypadku stosowania numerowanych plomb, czy dostęp do plomb jest kontrolowany, a numery plomb rejestrowane przed ich wydaniem?

TAK lub NIE

 

Jeśli TAK, proszę określić w jaki sposób…

 

9.5.   

W przypadku braku możliwości zabezpieczenia przedziału ładunkowego pojazdu transportowego, czy ładunek lotniczy/poczta lotnicza są zabezpieczone w sposób umożliwiający łatwe stwierdzenie ich naruszenia?

TAK lub NIE

9.6.

Jeśli TAK, należy opisać zastosowane zabezpieczenie umożliwiające łatwe stwierdzenie naruszenia.

9.7.

Jeśli NIE, w jaki sposób są bezpiecznie przechowywane?

9.8.   Ocena: czy środki są wystarczające, aby chronić ładunek lotniczy/pocztę lotniczą przed nieupoważnioną ingerencją podczas przewozu?

TAK lub NIE

 

Jeśli NIE, należy podać powody

 

Deklaracja zobowiązań

Oświadczam, że:

Zgadzam się na niezapowiedziane inspekcje przeprowadzane przez inspektorów właściwego organu do celów monitorowania przedmiotowych norm. W przypadku stwierdzenia przez inspektora poważnych uchybień w zakresie ochrony, może to skutkować cofnięciem statusu znanego dostawcy.

Przedstawię [nazwa właściwego organu] bezzwłocznie, ale najpóźniej w ciągu 10 dni roboczych, odpowiednie informacje szczegółowe, jeżeli:

ogólna odpowiedzialność za ochronę zostanie przyznana innej osobie niż osoba wymieniona w pkt 1.9,

w pomieszczeniach lub procedurach wystąpią inne zmiany, które mogą mieć znaczący wpływ na ochronę, oraz

przedsiębiorstwo zaprzestanie działalności, przestanie zajmować się ładunkiem lotniczym/pocztą lotniczą lub przestanie spełniać wymogi odpowiedniego prawodawstwa UE.

Utrzymam normy stosowane w zakresie ochrony do następnej wizji lokalnej przeprowadzanej przez podmiot zatwierdzający lub do następnej inspekcji.

Przyjmuję na siebie pełną odpowiedzialność za złożoną deklarację.

Podpisano

Stanowisko w przedsiębiorstwie

 

Ocena (i zgłoszenie)

pozytywna/negatywna

 

Jeżeli całościowa ocena jest negatywna, należy wymienić poniżej obszary, w których nadawca nie osiągnął wymaganego standardu ochrony bądź jest szczególnie narażony na zagrożenia. Należy także zamieścić wskazania dotyczące wprowadzenia niezbędnych korekt w celu osiągnięcia wymaganego standardu ochrony, a tym samym pozytywnej oceny.

Podpisano

(Nazwa podmiotu zatwierdzającego)

11)

w dodatku 6-C3 wprowadza się następujące zmiany:

a)

w części 4 akapit piąty skreśla się słowa „Podstawa: Pkt 6.8.3.1”;

b)

część 5 akapit siódmy otrzymuje brzmienie:

„Podstawa: Pkt 6.8.3”;

c)

część 7 akapit piąty otrzymuje brzmienie:

„Podstawa: Pkt 6.8.3.1, 6.8.3.2, 6.8.3.3 oraz 6.2.1 i 6.7”;

d)

część 11 akapit pierwszy zachowuje w wersji polskiej dotychczasowe brzmienie:

„Cel: Po dokonaniu oceny dziesięciu poprzednich części listy kontrolnej unijny podmiot zatwierdzający ds. ochrony lotnictwa musi stwierdzić, czy wyniki przeprowadzonej przez niego wizji lokalnej są zgodne z treścią tej części programu ochrony przewoźnika lotniczego, w której przedstawiono środki dotyczące ładunku lotniczego/poczty lotniczej kierowanych do UE/EOG, oraz czy środki kontroli w zakresie ochrony w wystarczającym stopniu realizują cele wymienione w liście kontrolnej.”;

12)

pkt 6-Fiii w dodatku 6-F otrzymuje brzmienie:

„6-Fiii

DZIAŁANIA W ZAKRESIE ZATWIERDZANIA PROWADZONE PRZEZ PAŃSTWA TRZECIE, JAK RÓWNIEŻ KRAJE I TERYTORIA ZAMORSKIE UTRZYMUJĄCE SZCZEGÓLNE STOSUNKI Z UNIĄ ZGODNIE Z TRAKTATEM O FUNKCJONOWANIU UNII EUROPEJSKIEJ, WOBEC KTÓRYCH NIE MA ZASTOSOWANIA TYTUŁ TEGO TRAKTATU DOTYCZĄCY TRANSPORTU, UZNAWANE ZA RÓWNOWAŻNE Z ZATWIERDZENIEM UNIJNYCH ŚRODKÓW OCHRONY LOTNICTWA”;

13)

w dodatku 8-B tiret pierwsze lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

zapewni odbycie przez osoby mające dostęp do zaopatrzenia pokładowego ogólnego szkolenia w zakresie świadomości ochrony lotnictwa cywilnego zgodnie z pkt 11.2.7 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010 przed uzyskaniem przez nie dostępu do tego zaopatrzenia. Zapewni ponadto przeszkolenie osób przeprowadzających kontrolę bezpieczeństwa zaopatrzenia pokładowego zgodnie z pkt 11.2.3.3 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010 oraz przeszkolenie osób stosujących inne środki kontroli w zakresie ochrony w odniesieniu do zaopatrzenia pokładowego zgodnie z pkt 11.2.3.10 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010; oraz”;

14)

w rozdziale 9 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 9.0.2 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

»zaopatrzenie portu lotniczego« oznacza wszelkie artykuły przeznaczone do sprzedaży, użycia lub udostępnienia w każdym celu lub do każdej czynności w strefach zastrzeżonych, inne niż »przedmioty przewożone przez osoby niebędące pasażerami«;”;

b)

pkt 9.1.1.1 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

znany dostawca lub zarejestrowany dostawca zastosował w stosunku do zaopatrzenia wymagane środki kontroli w zakresie ochrony, a zaopatrzenie było zabezpieczone przed nieupoważnioną ingerencją od momentu zastosowania kontroli do chwili dostarczenia do strefy zastrzeżonej lotniska.”;

15)

w dodatku 9-A tiret pierwsze lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

zapewni odbycie przez osoby mające dostęp do zaopatrzenia portu lotniczego ogólnego szkolenia w zakresie świadomości ochrony lotnictwa cywilnego zgodnie z pkt 11.2.7 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010 przed uzyskaniem przez nie dostępu do tego zaopatrzenia. Zapewni ponadto przeszkolenie osób przeprowadzających kontrolę bezpieczeństwa zaopatrzenia portu lotniczego zgodnie z pkt 11.2.3.3 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010 oraz przeszkolenie osób stosujących inne środki kontroli w zakresie ochrony w odniesieniu do zaopatrzenia portu lotniczego zgodnie z pkt 11.2.3.10 załącznika do rozporządzenia (UE) nr 185/2010; oraz”;

16)

w rozdziale 11 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 11.1.5 otrzymuje brzmienie:

„11.1.5.

Sprawdzenie przeszłości lub kontrola przed zatrudnieniem odbywają się przed odbyciem przez tę osobę jakiegokolwiek szkolenia z zakresu ochrony obejmującego dostęp do informacji, które nie są ogólnodostępne. Sprawdzenie przeszłości powtarza się w regularnych odstępach czasu nieprzekraczających pięciu lat.”;

b)

pkt 11.2.3.7 lit. b) otrzymuje brzmienie:

„b)

znajomość procedur plombowania statku powietrznego, jeżeli ma zastosowanie do osoby podlegającej szkoleniu;”;

c)

pkt 11.2.3.9 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„Szkolenie osób stosujących środki kontroli w zakresie ochrony w odniesieniu do ładunku i poczty ma na celu zdobycie następujących kwalifikacji:”;

d)

na końcu pkt 11.2.6.1 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Z przyczyn obiektywnych właściwy organ może zwolnić osoby z tego wymogu dotyczącego szkolenia, jeżeli ich dostęp jest ograniczony do stref terminala dostępnych dla pasażerów.”;

e)

na końcu pkt 11.3.1 dodaje się zdanie w brzmieniu:

„Osoby wykonujące zadania wymienione w pkt 11.2.3.3 mogą zostać zwolnione z tych wymogów, jeżeli są upoważnione jedynie do przeprowadzania kontroli wzrokowych lub kontroli manualnych.”;

f)

pkt 11.5.3 lit. a) otrzymuje brzmienie:

„a)

posiadają wiedzę i kompetencje określone w pkt 11.5.4; oraz”;

g)

pkt 11.5.4 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:

„W celu uzyskania uprawnień certyfikowanego instruktora posiadającego kwalifikacje do prowadzenia szkoleń określonych w pkt 11.2.3.1–11.2.3.5 i w pkt 11.2.4 (o ile nie dotyczy szkolenia przełożonych nadzorujących wyłącznie osoby, o których mowa w pkt 11.2.3.6–11.2.3.10) oraz 11.2.5 osoba powinna posiadać znajomość środowiska pracy w odpowiedniej dziedzinie ochrony lotnictwa oraz kwalifikacje i kompetencje w następujących obszarach:”;

17)

w rozdziale 12 wprowadza się następujące zmiany:

a)

pkt 12.1.2.2 otrzymuje brzmienie:

„12.1.2.2.

Wszystkie WTMD stosowane wyłącznie do kontroli bezpieczeństwa osób niebędących pasażerami muszą spełniać przynajmniej normę 1.”;

b)

dodaje się punkty 12.5.1.4 i 12.5.1.5 w brzmieniu:

„12.5.1.4.

Wyznacza się administratora TIP odpowiedzialnego za zarządzanie konfiguracją systemu TIP.

12.5.1.5.

Właściwy organ regularnie monitoruje prawidłowe wdrożenie systemów TIP oraz zapewnia, aby systemy miały prawidłową konfigurację, z uwzględnieniem realistycznej i odpowiedniej projekcji przedmiotów, były zgodne z wymogami i posiadały zaktualizowane biblioteki obrazów.”;

c)

pkt 12.8.2 otrzymuje brzmienie:

„12.8.2.

Przed planowanym wprowadzeniem proponowanej metody kontroli bezpieczeństwa dane państwo członkowskie informuje o niej Komisję i pozostałe państwa członkowskie na piśmie, załączając ocenę wskazującą, w jaki sposób zagwarantuje, że zastosowanie nowej metody spełni wymóg pkt 12.8.1 lit. b). Powiadomienie takie musi również zawierać szczegółowe informacje na temat miejsca (miejsc), gdzie planowane jest zastosowanie danej metody kontroli bezpieczeństwa, i przewidywanego czasu trwania oceny.”;

d)

dodaje się pkt 12.10 w brzmieniu:

„12.10.   URZĄDZENIA DO WYKRYWANIA METALI (MDE)

Szczegółowe przepisy dotyczące stosowania urządzeń do wykrywania metali (MDE) określono w osobnej decyzji Komisji.”.


9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/18


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1117/2013

z dnia 6 listopada 2013 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Arancia Rossa di Sicilia (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 uchyliło i zastąpiło rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (2).

(2)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 Komisja rozpatrzyła wniosek Włoch o zatwierdzenie zmian specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Arancia Rossa di Sicilia”, zarejestrowanego na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (3).

(3)

Jako że proponowana zmiana nie jest nieznaczna, Komisja opublikowała w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (4) wniosek w sprawie zmiany zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006. Ponieważ do Komisji nie wpłynął żaden sprzeciw na podstawie art. 7 wzmiankowanego rozporządzenia, należy zatwierdzić zmianę specyfikacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(3)  Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1.

(4)  Dz.U. C 369 z 29.11.2012, s. 16.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

WŁOCHY

Arancia Rossa di Sicilia (ChOG)


9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/20


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1118/2013

z dnia 6 listopada 2013 r.

zatwierdzające znaczną zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Miel de Corse – Mele di Corsica (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany elementów specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Miel de Corse – Mele di Corsica” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1187/2000 (2).

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest zmianą nieznaczną w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany w trybie art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (3).

(3)

Ponieważ Komisji nie zgłoszono żadnego sprzeciwu zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 133 z 6.6.2000, s. 19.

(3)  Dz.U. C 134 z 14.5.2013, s. 39.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.4.   Inne produkty pochodzenia zwierzęcego (jaja, miód, różne produkty mleczne z wyjątkiem masła itp.)

FRANCJA

Miel de Corse - Mele di Corsica (ChNP)


9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/22


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1119/2013

z dnia 6 listopada 2013 r.

zatwierdzające znaczną zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Melva de Andalucía (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Hiszpanii o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionego oznaczenia geograficznego „Melva de Andalucía”, zarejestrowanego na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 289/2009 (2).

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest zmianą nieznaczną w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany w trybie art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (3).

(3)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 94 z 8.4.2009, s. 15.

(3)  Dz.U. C 60 z 1.3.2013, s. 15.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.7.   Świeże ryby, małże i skorupiaki oraz produkty wytwarzane z nich

HISZPANIA

Melva de Andalucía (ChOG)


9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/24


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1120/2013

z dnia 6 listopada 2013 r.

zatwierdzające znaczną zmianę elementów specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Piment d’Espelette/Piment d’Espelette – Ezpeletako Biperra (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Francji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Piment d’Espelette”/„Piment d’Espelette – Ezpeletako Biperra” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1495/2002 (2).

(2)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest zmianą nieznaczną w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany w trybie art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (3).

(3)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, wymienioną zmianę specyfikacji należy zatwierdzić,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 225 z 22.8.2002, s. 11.

(3)  Dz.U. C 57 z 27.2.2013, s. 11.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.8.   Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itp.)

FRANCJA

Piment d’Espelette/Piment d’Espelette – Ezpeletako Biperra (ChNP)


9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/26


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1121/2013

z dnia 6 listopada 2013 r.

zatwierdzające inną niż nieznaczna zmianę specyfikacji zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwy [Volaille de Bresse/Poulet de Bresse/Poularde de Bresse/Chapon de Bresse (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (UE) nr 1151/2012 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 52 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1151/2012 Komisja przeanalizowała wniosek Francji w sprawie zatwierdzenia zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Volaille de Bresse”/„Poulet de Bresse”/„Poularde de Bresse”/„Chapon de Bresse”, zarejestrowanej na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1107/96 (2) zmienionego rozporządzeniem (WE) nr 1509/2000 (3).

(2)

Celem wniosku jest zmiana specyfikacji poprzez doprecyzowanie nazwy produktu, jego opisu, dowodu pochodzenia, metody produkcji, etykietowania, wymogów krajowych oraz danych kontaktowych grupy producentów i struktur odpowiedzialnych za kontrolę nazwy.

(3)

Ponieważ proponowana zmiana nie jest zmianą nieznaczną w rozumieniu art. 53 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1151/2012, Komisja opublikowała wniosek o wprowadzenie zmiany w zastosowaniu art. 50 ust. 2 lit. a) wymienionego rozporządzenia w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (4).

(4)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 51 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, należy zatwierdzić zmianę specyfikacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zatwierdza się zmianę specyfikacji opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej dotyczącą nazwy wymienionej w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 148 z 21.6.1996, s. 1.

(3)  Dz.U. L 174 z 13.7.2000, s. 7.

(4)  Dz.U. C 102 z 9.4.2013, s. 12.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.1.   Mięso świeże (i podroby)

FRANCJA

Volaille de Bresse/Poulet de Bresse/Poularde de Bresse/Chapon de Bresse (ChNP)


9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/28


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1122/2013

z dnia 6 listopada 2013 r.

zatwierdzające nieznaczną zmianę specyfikacji nazwy zarejestrowanej w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych [Κονσερβολιά Στυλίδας (Konservolia Stylidas) (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 53 ust. 2 akapit drugi,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 53 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (UE) nr 1151/2012 Komisja rozpatrzyła wniosek Grecji o zatwierdzenie zmiany specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Κονσερβολιά Στυλίδας (Konservolia Stylidas)” zarejestrowanej na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1263/96 (2).

(2)

Wniosek dotyczy zmian specyfikacji w częściach: opis i metoda produkcji, poprzez dodanie w szczególności dodatkowego typu handlowego: oliwek drylowanych.

(3)

Komisja przeanalizowała przedmiotową zmianę i stwierdziła, że jest ona uzasadniona. Ponieważ jest to zmiana nieznaczna zgodnie z art. 53 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 1151/2012, Komisja może ją zatwierdzić bez odwoływania się do procedury określonej w art. 50–52 wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Κονσερβολιά Στυλίδας (Konservolia Stylidas)” wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem I do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Skonsolidowany jednolity dokument zawierający główne elementy specyfikacji znajduje się w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Dacian CIOLOȘ

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 163 z 2.7.1996, s. 19.


ZAŁĄCZNIK I

W specyfikacji chronionej nazwy pochodzenia „Κονσερβολιά Στυλίδας (Konservolia Stylidas)” zatwierdza się następujące zmiany:

1.

Opis produktu:

Opis został zmieniony w celu włączenia oliwek w całości, drylowanych do asortymentu produktów „Konservolia Stylidas”. Wymagania rynku oraz zmieniające się nawyki konsumentów spowodowały konieczność dywersyfikacji dostępnych na rynku typów handlowych.

Właściwości oliwek drylowanych (smak, barwa, zapach) nie różnią się w żaden sposób od właściwości oliwek „Konservolia Stylidas” w całości, ponieważ drylowanie odbywa się po uzyskaniu przez oliwki ich ostatecznych właściwości organoleptycznych, a zatem związek z obszarem geograficznym produktu nie ulega zmianie. Ponadto skład solanki, który zasadniczo może zmienić smak produktu, również jest dokładnie taki sam dla oliwek w całości i dla oliwek drylowanych.

2.

Metoda produkcji:

Ta część została zmieniona w celu uwzględnienia w niej drylowania oliwek. Oliwki drylowane w całości to oliwki „Konservolia Stylidas”, głównie zielone, które zostały poddane fermentacji w taki sposób, aby nadać produktowi jego ostateczne cechy fizyczne, chemiczne i organoleptyczne. Pestka jest usuwana przy zastosowaniu specjalnych urządzeń drylujących, zawsze przez główną oś owocu (usunięcie pestki oliwek przez krótszą oś owocu nie jest możliwe). Oliwki umieszcza się następnie w 7–9 % roztworze solanki, tak samo jak oliwki „Konservolia Stylidas” w całości. Procedura ta nie zmienia właściwości fizycznych, chemicznych lub organoleptycznych „Konservolia Stylidas”.


ZAŁĄCZNIK II

Skonsolidowany jednolity dokument

Rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1)

„ΚΟΝΣΕΡΒΟΛΙΑ ΣΤΥΛΙΔΑΣ” (KONSERVOLIA STYLIDAS)

Nr WE: EL-PDO-0117-0345-01.01.2012

ChOG ( ) ChNP (X)

1.   Nazwa

„Κονσερβολιά Στυλίδας” (Konservolia Stylidas)

2.   Państwo członkowskie lub państwo trzecie

Grecja

3.   Opis produktu rolnego lub środka spożywczego

3.1.   Rodzaj produktu

Klasa 1.6.

Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

3.2.   Opis produktu noszącego nazwę podaną w pkt 1

Są to oliwki stołowe uzyskiwane z odmiany Konservolia, w całości lub w całości drylowane. Produkt ma owocowy smak i jędrny miąższ, która można łatwo usunąć z pestki i który pozostaje w całości. Kolor oliwek czarnych jest czarny do atramentowego, a oliwek zielonych – zielony do słomkowożółtego. Średnia waga owocu wynosi 7 g. Stosunek pestki do owocu wynosi 6 do 1. Oliwki nie mogą być zniszczone przez muszkę oliwną, wykazywać oznak obicia ani zawierać zanieczyszczeń. Oliwki są klasyfikowane według wielkości w następujący sposób, zgodnie z normą międzynarodową:

Nazwa handlowa

Liczba oliwek na kilogram

Super Super Mamouth

70–90

Super Mamouth

91–100

Mamouth

101–110

Super Colossal

111–120

Colossal

121–140

Giants

141–160

Extra Jumbo

161–180

Juμβο

181–200

Εxtra Large

201–230

Large

231–260

Superior

261–290

Brilliants

291–320

Five

321–350

Bullets

351–380

3.3.   Surowce (wyłącznie w odniesieniu do produktów przetworzonych)

3.4.   Pasza (wyłącznie w odniesieniu do produktów pochodzenia zwierzęcego)

3.5.   Poszczególne etapy produkcji, które muszą odbywać się na wyznaczonym obszarze geograficznym

„Konservolia Stylidas” musi być uprawiana i przetwarzana na wyznaczonym obszarze geograficznym.

3.6.   Szczegółowe zasady dotyczące krojenia, tarcia, pakowania itd.

3.7.   Szczegółowe zasady dotyczące etykietowania

4.   Zwięzłe określenie obszaru geograficznego

Obszar produkcji obejmuje granice administracyjne gmin: Glifa, Vathikilo, Pelasgia, Mili, Spartia, Achladi, Raches, Paleokerasia, Achinos, Karavomilos, Anidro, Neraida, Stylida, Avlaki, Agia Marina, Limogardi i Longitsi w prowincji Ftiotyda w prefekturze Ftiotyda.

5.   Związek z obszarem geograficznym

5.1.   Specyfika obszaru geograficznego

Klimat panujący w prefekturze Ftiotyda jest łagodnym klimatem śródziemnomorskim. Dane meteorologiczne z ostatnich pięciu lat są następujące:

 

Średnia temperatura: 16,5 °C

 

Wilgotność względna: 65–70 %

 

Opady atmosferyczne: 589 mm/rok

 

Nasłonecznienie: 210 godz./miesiąc

W glebie dominuje glina ilasta, na obszarach płaskich lub na zboczach.

5.2.   Specyfika produktu

Produkt ma owocowy smak i jędrny miąższ, która można łatwo usunąć z pestki i który pozostaje w całości. Kolor oliwek czarnych jest czarny do atramentowego, a oliwek zielonych – zielony do słomkowożółtego. Ich doskonałe właściwości fizyczne, chemiczne i organoleptyczne sprawiły, że oliwki stołowe Stylida są dobrze znane na rynku greckim i na rynkach międzynarodowych. Wygrały one szereg nagród na targach greckich i międzynarodowych.

5.3.   Związek przyczynowy zachodzący między charakterystyką obszaru geograficznego a jakością lub właściwościami produktu (w przypadku ChNP) lub szczególne cechy jakościowe, renoma lub inne właściwości produktu (w przypadku ChOG)

„Konservolia” jest tradycyjnie uprawianą na tym obszarze geograficznym od czasów starożytnych odmianą, która daje charakterystyczne oliwki stołowe znane z ich doskonałych właściwości fizycznych, chemicznych i organoleptycznych. Oliwki „Konservolia Stylidas” uprawiane są na obszarze prefektury Ftiotyda, który charakteryzują łagodne zimy i chłodne lata. Ta szczególna odmiana oliwek doskonale dostosowała się do warunków glebowych i klimatycznych, co w połączeniu z tradycyjnymi metodami uprawy, zbioru i przetwarzania pozwala uzyskać charakterystyczne cechy produktu końcowego.

Odesłanie do publikacji specyfikacji

(Art. 5 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006)

http://www.minagric.gr/images/stories/docs/agrotis/POP-PGE/prodiagrafes_konserbopolis_stilidas200313.pdf


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12. Zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1151/2012 z dnia 21 listopada 2012 r. w sprawie systemów jakości produktów rolnych i środków spożywczych (Dz.U. L 343 z 14.12.2012, s. 1).


9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/32


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1123/2013

z dnia 8 listopada 2013 r.

w sprawie określania uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 11a ust. 8,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Protokół z Kioto do Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (protokół z Kioto) ustanowił dwa mechanizmy tworzenia międzynarodowych jednostek, które strony protokołu mogą wykorzystać do kompensowania emisji. Mechanizm wspólnego wdrożenia (JI) przewiduje tworzenie jednostek redukcji emisji (ERU), natomiast mechanizm czystego rozwoju (CDM) przewiduje tworzenie jednostek poświadczonej redukcji emisji (CER).

(2)

Krajowe plany rozdziału uprawnień państw członkowskich przyjęte zgodnie z art. 9 dyrektywy 2003/87/WE przewidują stosowanie przez prowadzących instalacje pewnych ilości jednostek CER i ERU w celu wywiązania się ze swoich zobowiązań do umarzania uprawnień, o których mowa w art. 12 dyrektywy 2003/87/WE w odniesieniu do okresu 2008–2012.

(3)

Artykuł 11a dyrektywy 2003/87/WE przewiduje stałe wykorzystywanie jednostek CER i ERU wydawanych w ramach protokołu z Kioto w systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych ustanowionego dyrektywą 2003/87/WE w okresie 2013–2020, a także zawiera przepisy dotyczące poziomów dozwolonych na kategorię prowadzącego instalację i operatora statku powietrznego w celu wywiązania się ze swoich zobowiązań do umarzania uprawnień na podstawie art. 12 dyrektywy 2003/87/WE. Artykuł 11a ust. 8 określa pewne minimalne uprawnienia do międzynarodowych jednostek emisji, wyrażone w procentach, wykorzystywane przez prowadzących instalacje i operatorów statków powietrznych w okresie 2008–2020 i przewiduje środki mające na celu określenie dokładnej wartości procentowej limitów.

(4)

Dyrektywa 2003/87/WE przewiduje powiązanie mechanizmów opartych na projektach z protokołu z Kioto z systemem handlu uprawnieniami do emisji w celu zwiększenia opłacalności osiągnięcia redukcji światowych emisji gazów cieplarnianych. Ze względu na liczbę ważnych uprawnień na okres 2013–2020 wydanych na podstawie art. 13 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2003/87/WE należy określić uprawnienia do stosowania międzynarodowych jednostek na minimalnych poziomach określonych w art. 11a ust. 8 akapit pierwszy i trzeci. Co za tym idzie, przestrzegane będzie ograniczenie ogólnego wykorzystania jednostek międzynarodowych przewidziane w art. 11a ust. 8 akapit piąty dyrektywy 2003/87/WE, a art. 11a ust. 8 akapit drugi i akapit czwarty zdanie drugie dyrektywy 2003/87/WE nie będzie mieć tu zastosowania. Wszelkie pozostałe uprawnienia na 2012 r. od operatorów statków powietrznych zostaną utrzymane zgodnie z art. 11a ust. 2, 3 i 4 dyrektywy 2003/87/WE.

(5)

Prowadzący instalacje stacjonarne, które znacząco zwiększyły zdolności produkcyjne zgodnie z art. 20 decyzji Komisji 2011/278/UE z dnia 27 kwietnia 2011 r. w sprawie ustanowienia przejściowych zasad dotyczących zharmonizowanego przydziału bezpłatnych uprawnień do emisji w całej Unii na mocy art. 10a dyrektywy 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (2), powinni mieć prawo do bycia traktowanymi albo jako istniejący prowadzący instalacje, albo jako prowadzący nowe instalacje.

(6)

Artykuły 58–61 rozporządzenia Komisji (UE) nr 389/2013 z dnia 2 maja 2013 r. ustanawiającego rejestr Unii zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, decyzjami nr 280/2004/WE i nr 406/2009/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz uchylającego rozporządzenia Komisji (UE) nr 920/2010 i (UE) nr 1193/2011 (3) przewidują szczegóły praktycznego wdrażania limitów uprawnień określonych w niniejszym rozporządzeniu.

(7)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Każdy prowadzący instalację stacjonarną, która otrzymała bezpłatne uprawnienia do emisji lub uprawnienie do korzystania z międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2012, jest uprawniony do wykorzystania międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2020 do ilości dozwolonej w okresie 2008–2012 lub ilości odpowiadającej maksymalnie 11 % jego przydziału w okresie 2008–2012, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa.

2.   Każdy prowadzący instalację stacjonarną, która nie otrzymała ani bezpłatnych uprawnień do emisji, ani uprawnień do korzystania z międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2012, oraz w drodze odstępstwa od ust. 1, każdy prowadzący instalację stacjonarną w rozumieniu dwóch pierwszych tiret art. 3 lit. h) dyrektywy 2003/87/WE, jest uprawniony do wykorzystania międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2020 w wysokości maksymalnie 4,5 % swoich zweryfikowanych emisji w okresie 2013–2020.

3.   Każdy prowadzący instalację stacjonarną, która znacząco zwiększyła zdolności produkcyjne zgodnie z art. 20 decyzji Komisji 2011/278/UE, jest uprawniony do wykorzystania międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2020 maksymalnie do ilości, która została jej przyznana w okresie 2008–2012, lub ilości odpowiadającej maksymalnie 11 % jej przydziału w okresie 2008–2012, lub do maksymalnie 4,5 % jej zweryfikowanych emisji w okresie 2013–2020, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa.

4.   Każdy prowadzący instalację stacjonarną, która otrzymała bezpłatne uprawnienia do emisji na okres 2008–2012, prowadzący działania niewymienione w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE zmienionej rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 219/2009 (4), ale wymienione w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE (5), jest uprawniony do wykorzystania międzynarodowych jednostek emisji w okresie 2008–2020 maksymalnie do ilości dozwolonej w okresie 2008–2012 lub ilości odpowiadającej maksymalnie 11 % jej przydziału w okresie 2008–2012, lub do maksymalnie 4,5 % jej zweryfikowanych emisji w okresie 2013–2020, w zależności od tego, która z tych wartości jest większa.

5.   Każdy operator statku powietrznego jest uprawniony do wykorzystania międzynarodowych jednostek emisji do maksymalnie 1,5 % swoich zweryfikowanych emisji w okresie 2013–2020, bez uszczerbku dla jakichkolwiek pozostałych uprawnień z 2012 r.

Artykuł 2

1.   Państwa członkowskie obliczają i publikują uprawnienia do międzynarodowych jednostek emisji dla każdego ze swoich prowadzących instalacje zgodnie z art. 1 ust. 1 i powiadamiają Komisję zgodnie z art. 59 rozporządzenia (UE) nr 389/2013 w terminie jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

2.   W odniesieniu do każdego prowadzącego instalację, o którym mowa w art. 1 ust. 2, oraz do operatorów statków powietrznych, o których mowa w art. 1 ust. 5, uprawnienie do międzynarodowych jednostek emisji jest obliczane na podstawie zweryfikowanych emisji i uaktualniane corocznie. W odniesieniu do prowadzących instalacje, o których mowa w art. 1 ust. 3 i 4, uprawnienie do uaktualnionych międzynarodowych jednostek emisji jest obliczane według wyższej wartości uprawnienia obliczonej zgodnie z art. 1 ust. 1 lub 4,5 % zweryfikowanych emisji na okres 2013–2020. Po zatwierdzeniu zweryfikowanych emisji państwa członkowskie powiadamiają Komisję o zmianach uprawnień do międzynarodowych jednostek emisji zgodnie z art. 59 rozporządzenia (UE) nr 389/2013.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.

(2)  Dz.U. L 130 z 17.5.2011, s. 1.

(3)  Dz.U. L 122 z 3.5.2013, s. 1.

(4)  Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 109.

(5)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 63.


9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/34


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1124/2013

z dnia 8 listopada 2013 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 540/2011 w odniesieniu do warunków zatwierdzania substancji czynnej bifenoks

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 z dnia 21 października 2009 r. dotyczące wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin i uchylające dyrektywy Rady 79/117/EWG i 91/414/EWG (1), w szczególności pierwszy wariant wymieniony w jego art. 21 ust. 3 oraz art. 78 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywą Komisji 2008/66/WE (2) włączono bifenoks jako substancję czynną do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG (3).

(2)

Substancje czynne włączone do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG zostały uznane za zatwierdzone na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 oraz są wymienione w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 540/2011 (4).

(3)

Zgodnie z art. 21 ust. 1 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 1107/2009 Belgia złożyła do Komisji wniosek o dokonanie przeglądu zatwierdzenia dla bifenoksu w świetle nowej wiedzy naukowej i technicznej wynikającej z informacji przekazanych do tego państwa członkowskiego przez powiadamiającego zgodnie z art. 56 ust. 1 tego rozporządzenia. Informacje, o których mowa, dotyczyły tworzenia się nitrofenu w związku ze stosowaniem bifenoksu.

(4)

Belgia oceniła informacje przedłożone przez powiadamiającego. W dniu 21 marca 2013 r. przedstawiła ona swoją ocenę, w formie uzupełnienia do projektu sprawozdania z oceny, pozostałym państwom członkowskim, Komisji i Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności, zwanemu dalej „Urzędem”.

(5)

W świetle tych informacji Komisja uznała, że istnieją przesłanki świadczące o tym, że bifenoks przestał spełniać kryteria zatwierdzenia przewidziane w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009.

(6)

Komisja zwróciła się do powiadamiającego o przedłożenie uwag.

(7)

Komisja doszła do wniosku, że ze względu na fakt, iż w pewnych warunkach środowiskowych stosowanie bifenoksu może potencjalnie powodować tworzenie się nitrofenu, nie można wykluczyć zagrożenia dla środowiska, chyba że zostaną nałożone dalsze ograniczenia.

(8)

Potwierdza się, że substancja czynna bifenoks jest uznana za zatwierdzoną na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1107/2009. Podczas oceniania wniosków o udzielenie zezwolenia na środki ochrony roślin państwa członkowskie powinny zwracać szczególną uwagę na potencjalną zdolność bifenoksu do tworzenia nitrofenu i nałożyć ograniczenia w odniesieniu do warunków stosowania, tam gdzie jest to stosowne.

(9)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011.

(10)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Zmiany w rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 540/2011

Część A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 zostaje zmieniona zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 309 z 24.11.2009, s. 1.

(2)  Dyrektywa Komisji 2008/66/WE z dnia 30 czerwca 2008 r. zmieniająca dyrektywę Rady 91/414/EWG w celu włączenia bifenoksu, diflufenikanu, fenoksapropu-P, fenpropidyny oraz chinoklaminy jako substancji czynnych (Dz.U. L 171 z 1.7.2008, s. 9).

(3)  Dyrektywa Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotycząca wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1).

(4)  Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 540/2011 z dnia 25 maja 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1107/2009 w odniesieniu do wykazu zatwierdzonych substancji czynnych (Dz.U. L 153 z 11.6.2011, s. 1).


ZAŁĄCZNIK

Tekst w kolumnie „Przepisy szczegółowe” w wierszu 180, Bifenoks, w części A załącznika do rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 540/2011 otrzymuje brzmienie:

„CZĘŚĆ A

Zezwala się wyłącznie na stosowanie w charakterze środka chwastobójczego.

CZĘŚĆ B

W celu wprowadzenia w życie jednolitych zasad, o których mowa w art. 29 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 1107/2009, uwzględnia się wnioski ze sprawozdania z przeglądu dotyczącego bifenoksu, w szczególności jego dodatki I i II, w wersji sfinalizowanej przez Stały Komitet ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt w dniu 14 marca 2008 r.

W swojej ogólnej ocenie państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na:

a)

bezpieczeństwo operatorów oraz dopilnowują, aby warunki stosowania zawierały zalecenia dotyczące stosowania, w stosownych przypadkach, odpowiedniego wyposażenia ochrony osobistej;

b)

narażenie konsumentów na spożycie z żywnością pozostałości bifenoksu w produktach pochodzenia zwierzęcego oraz w roślinach następczych uprawianych zmianowo;

c)

warunki środowiskowe, które mogą prowadzić do potencjalnego tworzenia nitrofenu.

Państwa członkowskie nakładają ograniczenia w odniesieniu do warunków stosowania, w stosownych przypadkach, w związku z lit. c).”.


9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/36


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 1125/2013

z dnia 8 listopada 2013 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

AL

36,9

MA

42,5

MK

33,9

ZZ

37,8

0707 00 05

AL

45,1

EG

177,3

MK

59,9

TR

144,2

ZZ

106,6

0709 93 10

AL

48,7

MA

88,1

TR

154,7

ZZ

97,2

0805 20 10

AU

136,9

MA

63,3

ZA

148,2

ZZ

116,1

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

PE

125,0

SZ

56,1

TR

80,2

UY

92,8

ZA

154,1

ZZ

101,6

0805 50 10

TR

73,0

ZA

74,0

ZZ

73,5

0806 10 10

BR

247,5

LB

239,8

PE

271,8

TR

165,1

US

324,1

ZZ

249,7

0808 10 80

BA

64,2

CL

210,3

NZ

138,3

US

133,2

ZA

174,4

ZZ

144,1

0808 30 90

CN

65,8

TR

113,5

ZZ

89,7


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


DECYZJE

9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/38


DECYZJA KOMISJI

z dnia 7 listopada 2013 r.

ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE toaletom spłukiwanym i pisuarom

(notyfikowana jako dokument nr C(2013) 7317)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2013/641/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2,

po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 66/2010 oznakowanie ekologiczne UE można przyznawać produktom, które mają ograniczony wpływ na środowisko w ciągu ich całego cyklu życia.

(2)

W rozporządzeniu (WE) nr 66/2010 przewiduje się, że określone kryteria oznakowania ekologicznego UE należy ustanawiać w odniesieniu do grup produktów.

(3)

Jako że zużycie wody w znacznym stopniu przyczynia się do całkowitego wpływu budynków mieszkalnych i niemieszkalnych na środowisko naturalne, należy ustanowić oznakowanie ekologiczne UE dla grupy produktów „toalety spłukiwane i pisuary”. Kryteria powinny w szczególności promować produkty umożliwiające oszczędne gospodarowanie wodą, które przyczyniają się do zmniejszenia zużycia wody oraz do innych związanych z tym korzyści, na przykład zmniejszenia zużycia energii.

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Grupa produktów „toalety spłukiwane i pisuary” obejmuje urządzenia toalety spłukiwanej oraz urządzenia pisuaru określone w art. 2. Przedmiotowa grupa produktów obejmuje produkty przeznaczone do zastosowania mieszkalnego i niemieszkalnego.

2.   Do grupy produktów „toalety spłukiwane i pisuary” nie należą następujące produkty:

a)

deski i pokrywy sedesowe, jedynie w przypadku gdy są one wprowadzane do obrotu lub sprzedawane osobno, bez urządzeń toalety spłukiwanej lub pisuaru;

b)

urządzenia toalety, które nie wykorzystują wody, wykorzystują substancje chemiczne i wodę do spłukiwania i toalet, których system spłukiwania musi być zasilany energią.

Artykuł 2

Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

1)

„urządzenia toalety spłukiwanej” oznaczają zestaw w.c., muszlę klozetową lub system spłukiwania toalety;

2)

„zestaw w.c.” oznacza urządzenie sanitarne łączące w ramach działającej całości system spłukiwania oraz muszlę klozetową do przyjmowania i spłukiwania ludzkiego moczu i kału oraz odprowadzania ich do kanalizacji;

3)

„muszla klozetowa” oznacza urządzenie sanitarne do przyjmowania i spłukiwania ludzkiego moczu i kału oraz odprowadzania ich do kanalizacji;

4)

„urządzenia pisuaru” oznaczają zestaw pisuaru, pisuar, pisuar bezwodny lub system spłukiwania pisuaru;

5)

„urządzenia pisuaru spłukiwanego” oznaczają zestaw pisuaru, pisuar lub system spłukiwania pisuaru;

6)

„zestaw pisuaru” oznacza urządzenie sanitarne łączące w ramach działającego zespołu system spłukiwania oraz pisuar do przyjmowania i spłukiwania moczu oraz odprowadzania go do kanalizacji;

7)

„pisuar” oznacza urządzenie sanitarne do przyjmowania moczu i wody spłukującej oraz odprowadzania moczu i wody do kanalizacji;

8)

„pisuar rynienkowy” oznacza urządzenie sanitarne, z systemem spłukiwania lub bez niego, składające się z kanału podłogowego oraz płyty lub blachy umocowanej do ściany, służące do przyjmowania moczu i wody spłukującej oraz odprowadzania moczu i wody do kanalizacji;

9)

„pisuar bezwodny” oznacza urządzenie sanitarne do przyjmowania moczu i odprowadzania go do kanalizacji, które działa bez użycia wody;

10)

„system spłukiwania”, w odniesieniu do urządzeń toalety spłukiwanej i do urządzeń pisuaru spłukiwanego, oznacza zbiornik spłukujący z wbudowaną rurą przelewową, bądź urządzeniem uznanym za urządzenie o nie mniejszej skuteczności, oraz dopływem/odpływem lub ciśnieniowy zawór spłukujący;

11)

„mechanizm oszczędzający wodę” oznacza mechanizm spłukiwania umożliwiający, aby część całkowitej ilości spłukiwanej wody była spuszczana poprzez mechanizm podwójnego działania (przerywanego) lub mechanizm podwójnego uruchamiania (podwójnego spłukania).

12)

„całkowita ilość spłukiwanej wody” oznacza całkowitą ilość wody spuszczanej z systemu spłukiwania w czasie jednego cyklu spłukiwania;

13)

„zmniejszona ilość spłukiwanej wody” oznacza część całkowitej ilości spłukiwanej wody spuszczaną poprzez mechanizm oszczędzający wodę w czasie jednego cyklu spłukiwania, nieprzekraczającą dwóch trzecich całkowitej ilości spłukiwanej wody;

14)

„średnia ilość spłukiwanej wody” oznacza średnią arytmetyczną jednej miary całkowitej ilości spłukiwanej wody i trzech miar zmniejszonej ilości spłukiwanej wody obliczoną zgodnie z metodą określoną w dodatku 1 do załącznika;

15)

„włącznik spłukiwania na żądanie” oznacza mechanizm spłukiwania urządzenia sanitarnego, który może być uruchamiany ręcznie przez użytkownika za pomocą uchwytu, dźwigni, przycisku, pedału nożnego lub jakiegokolwiek równoważnego urządzenia uruchamiającego spłukiwanie lub poprzez czujnik użycia urządzenia sanitarnego;

16)

„mechanizm regulujący” oznacza urządzenie umożliwiające regulację pełnej ilości spłukiwanej wody oraz, w odpowiednich przypadkach, zmniejszonej ilości spłukiwanej wody systemu spłukiwania.

Artykuł 3

Kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 66/2010 dla produktów należących do grupy produktów „toalety spłukiwane i pisuary” określonej w art. 1 niniejszej decyzji oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji zostały określone w załączniku.

Artykuł 4

Kryteria oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji określone w załączniku obowiązują przez cztery lata od dnia 7 listopada 2013 r.

Artykuł 5

Do celów administracyjnych grupie produktów „toalety spłukiwane i pisuary” przypisuje się numer kodu 41.

Artykuł 6

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 7 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

KRYTERIA PRZYZNAWANIA OZNAKOWANIA EKOLOGICZNEGO UE ORAZ WYMOGI W ZAKRESIE OCENY

Kryteria przyznawania oznakowania ekologicznego UE urządzeniom toalet spłukiwanych i pisuarów:

1)

oszczędne gospodarowanie wodą;

2)

działanie produktu;

3)

substancje i mieszaniny wyłączone bądź ograniczone;

4)

zrównoważone użytkowanie drewna jako surowca;

5)

trwałość produktu;

6)

ograniczone skutki po okresie użytkowania;

7)

instrukcje dotyczące instalacji i informacje dla użytkowników;

8)

informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE.

W tabeli 1 przedstawiono zastosowanie różnych kryteriów do każdej kategorii urządzeń toalety spłukiwanej i pisuaru.

Szczegółowe wymogi w zakresie oceny i weryfikacji zostały podano w odniesieniu do każdego kryterium.

Jeżeli od wnioskodawcy wymaga się dostarczenia deklaracji, dokumentacji, analiz, protokołów badań lub innych dowodów w celu wykazania zgodności z kryteriami, mogą one pochodzić od wnioskodawcy lub od jego dostawców lub od wnioskodawcy i dostawców.

W miarę możliwości badania należy przeprowadzać w laboratoriach spełniających wymogi ogólne europejskiej normy EN ISO 17025 lub normy równoważnej.

W stosownych przypadkach można stosować metody testowe inne niż te wskazane dla każdego z kryteriów, jeżeli właściwy organ oceniający wniosek uzna je za metody równoważne.

W stosownych przypadkach właściwe organy mogą wymagać dokumentów potwierdzających, a także mogą przeprowadzać niezależne badania weryfikacyjne.

Wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia wymogi prawne państwa (państw), w którym(-ch) ma być wprowadzony do obrotu.

W normach testowych zestawy w.c., muszle klozetowe, pisuary i systemy spłukiwania rozróżnia się według klasy lub rodzaju bądź według obu tych kryteriów. Odpowiednie klasy lub rodzaje produktu są zgłaszane właściwemu organowi oceniającemu wniosek, a wszystkie badania, które należy przeprowadzić, są przeprowadzane w odniesieniu do wszystkich klas lub rodzajów zgłoszonych przez wnioskodawcę zgodnie ze stosowną normą.

Tabela 1

Zastosowanie różnych kryteriów do każdej kategorii urządzeń toalety spłukiwanej i pisuaru

Urządzenia toalety spłukiwanej i pisuaru

Kryteria

Zestawy w.c.

Muszle klozetowe

Systemy spłukiwania toalet

Zestawy pisuarów

Pisuary

Pisuary bezwodne

Systemy spłukiwania pisuarów

1a)

– Całkowita ilość spłukiwanej wody

x

x

x

x

x

 

x

1b)

– Oszczędność wody

x

x

x

x

x

 

x

1c)

– Średnia ilość spłukiwanej wody

x

x

x

 

 

 

 

1d)

– Regulacja ilości spłukiwanej wody

x

 

x

x

 

 

x

2a)

– Wymogi dotyczące systemów spłukiwania

x

 

x

x

 

 

x

2b)

– Efektywność spłukiwania

x

x

 

x

x

 

 

2c)

– Wymogi dotyczące pisuarów bezwodnych

 

 

 

 

 

x

 

3a)

– Substancje i mieszaniny niebezpieczne

x

x

x

x

x

x

x

3b)

– Substancje wymienione zgodnie z art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (1)

x

x

x

x

x

x

x

4

– Zrównoważone użytkowanie drewna jako surowca

x

x

x

x

x

x

x

5a)

– Łatwość naprawy i dostępność części zamiennych

x

x

x

x

x

x

x

5b)

– Gwarancja

x

x

x

x

x

x

x

6

– Ograniczone skutki po okresie użytkowania

x

x

x

x

x

x

x

7

– Instrukcje dotyczące instalacji i informacje dla użytkowników

x

x

x

x

x

x

x

8

– Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

x

x

x

x

x

x

x

Kryterium 1.   Oszczędne gospodarowanie wodą

a)   Całkowita ilość spłukiwanej wody

Całkowita ilość spłukiwanej wody, niezależnie od ciśnienia, urządzeń toalety spłukiwanej lub pisuaru spłukiwanego w momencie jego wprowadzenia do obrotu nie może przekraczać wartości określonej w tabeli 2.

Tabela 2

Maksymalna całkowita ilość spłukiwanej wody urządzenia toalety spłukiwanej lub pisuaru spłukiwanego

Produkt

Całkowita ilość spłukiwanej wody [l/spłukanie]

Urządzenia toalety spłukiwanej

6,0

Urządzenia pisuaru spłukiwanego

1,0

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi, oraz określa nominalną całkowitą ilość spłukiwanej wody (w l/spłukanie) dla produktu, wraz z wynikami badań przeprowadzonych zgodnie z procedurą badań wskazaną w normach EN odpowiednich dla danego rodzaju produktu (zob. tabela 3). W przypadku pisuaru rynienkowego całkowita ilość spłukiwanej wody odnosi się do wody spłukiwanej po ścianie ciągłej o szerokości ponad 60 cm.

Tabela 3

Normy EN do celów pomiaru całkowitej ilości spłukiwanej wody w urządzeniach spłukiwanej toalety i pisuaru

Produkt

Norma

Tytuł normy

Zestawy w.c. i muszle klozetowe

EN 997

Miski ustępowe z integralnym zamknięciem wodnym

Zestawy pisuarów i pisuary

EN 13407

Pisuary wiszące – wymagania funkcjonalności i metody badania

Systemy spłukiwania złożone ze zbiornika spłukującego

EN 14055

Zbiorniki spłukujące do misek ustępowych i pisuarów

Systemy spłukiwania złożone z ręcznego ciśnieniowego zaworu spłukującego

EN 12541

Armatura sanitarna – ciśnieniowe zawory spłukujące do misek ustępowych i samoczynnie zamykane zawory spłukujące pisuarów PN 10

Systemy spłukiwania złożone z bezdotykowego ciśnieniowego zaworu spłukującego ciśnieniowego

EN 15091

Armatura sanitarna – armatura sanitarna otwierana i zamykana elektronicznie

b)   Oszczędność wody

Zestawy w.c., w przypadku których całkowita ilość spłukiwanej wody przekracza 4,0 litry, oraz systemy spłukiwania toalet muszą być wyposażone w mechanizm oszczędzający wodę. W momencie wprowadzenia do obrotu zmniejszona ilość spłukiwanej wody, niezależnie od ciśnienia wody, spuszczana przy działającym mechanizmie oszczędzającym wodę nie może przekraczać 3,0 l/spłukanie.

Muszle klozetowe muszą umożliwiać zastosowanie mechanizmu oszczędzającego wodę, w przypadku którego zmniejszona ilość spłukiwanej wody, niezależnie od ciśnienia wody, spuszczana przy działającym mechanizmie oszczędzającym wodę nie może przekraczać 3,0 l/spłukanie.

Zestawy pisuarów i systemy spłukiwania pisuarów musza być wyposażone w indywidualne włączniki spłukiwania na żądanie. Pisuary z systemem spłukiwania muszą być wyposażone w indywidualne włączniki spłukiwania na żądanie dla odcinków ściany ciągłej o szerokości nieprzekraczającej 60 cm.

Pisuary muszą umożliwiać zastosowanie indywidualnego włącznika spłukiwania na żądanie. W przypadku pisuarów rynienkowych bez systemu spłukiwania musi być możliwe umieszczenie indywidualnego włącznika spłukiwania na żądanie na odcinku ściany ciągłej o szerokości nieprzekraczającej 60 cm.

Włącznik spłukiwania z wbudowanym czujnikiem musi zapobiegać błędnemu uruchomieniu oraz gwarantować, że spłukiwanie jest uruchamiane jedynie po faktycznym użyciu produktu.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi, oraz przedstawia dokumenty, w których opisuje się technologię i urządzenie zastosowane w produkcie. W przypadku urządzeń toalety spłukiwanej wnioskodawca określa zmniejszoną ilość spłukiwanej wody (w l/spłukanie) dla produktu, wraz z wynikami badań przeprowadzonych zgodnie z procedurą badań wskazaną w normach EN właściwych dla danego rodzaju produktu (zob. tabela 4). W przypadku produktów wyposażonych we włącznik spłukiwania z wbudowanym czujnikiem wnioskodawca przedstawia krótki opis środków podjętych w czasie projektowania produktu w celu zapobiegania błędnemu uruchamianiu oraz zapewnienia uruchamiania spłukiwania jedynie po faktycznym użyciu produktu.

Tabela 4

Normy EN do celów pomiaru zmniejszonej ilości spłukiwanej wody w urządzeniach toalety spłukiwanej

Produkt

Norma

Tytuł normy

Zestawy w.c. i muszle klozetowe

EN 997

Miski ustępowe z integralnym zamknięciem wodnym

System spłukiwania toalety złożony ze zbiornika spłukującego

EN 14055

Zbiorniki spłukujące do misek ustępowych i pisuarów

c)   Średnia ilość spłukiwanej wody

Średnia ilość spłukiwanej wody urządzeń toalety spłukiwanej, w momencie wprowadzenia go do obrotu, obliczona zgodnie z metodą określoną w dodatku 1 nie może przekraczać 3,5 l/spłukanie. Zestawy w.c., w których całkowita ilość spłukiwanej wody nie przekracza 4,0 litrów, są wyłączone z tego wymogu.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi, oraz określa obliczeniową średnią ilość spłukiwanej wody (w l/spłukanie) dla produktu, wraz z wynikami badań przeprowadzonych zgodnie z metodą określoną w dodatku 1.

d)   Regulacja ilości spłukiwanej wody

Systemy spłukiwania muszą być wyposażone w mechanizm regulujący, tak aby instalator mógł regulować ilość spłukiwanej wody, uwzględniając lokalne warunki systemu kanalizacji. Zgodnie z instrukcjami dotyczącymi instalacji całkowita ilość spłukiwanej wody po regulacji nie może przekraczać 6 l/spłukanie w przypadku urządzeń toalety spłukiwanej lub 4 l/spłukanie, jeżeli zestaw w.c. nie jest wyposażony w mechanizm oszczędzający wodę, a w przypadku urządzeń spłukiwanego pisuaru – 1 l/spłukanie. Zmniejszona ilość spłukiwanej wody po regulacji zgodnie z instrukcjami dotyczącymi instalacji nie może przekraczać 3 l/spłukanie w przypadku urządzeń toalety spłukiwanej.

W przypadku systemów spłukiwania złożonych ze zbiornika spłukującego maksymalną całkowitą ilość spłukiwanej wody po regulacji należy wskazać na zbiorniku spłukującym poprzez linię wody lub poziom wody.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi, oraz przedstawia dokumenty, w których opisuje się technologię i urządzenie zastosowane w produkcie.

Kryterium 2.   Działanie produktu

a)   Wymogi dotyczące systemów spłukiwania

Systemy spłukiwania muszą spełniać wymogi określone w odpowiednich normach EN wymienionych w tabeli 5. Sekcje odpowiednich norm EN wskazane w tabeli 5 poniżej dotyczące całkowitej ilości spłukiwanej wody i zmniejszonej ilości spłukiwanej wody są wyłączone z tego kryterium.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi, oraz podaje wyniki badań przeprowadzonych zgodnie z procedurą badań wskazaną w odpowiednich normach EN dla danego rodzaju produktu (zob. tabela 5).

Tabela 5

Zgodność systemu spłukiwania z normami EN

System spłukiwania

Norma

Tytuł normy

Zbiorniki spłukujące toalet i pisuarów

EN 14055

Zbiorniki spłukujące do misek ustępowych i pisuarów

Ręczne ciśnieniowe zawory spłukujące toalet i pisuarów

EN 12541

Armatura sanitarna – ciśnieniowe zawory spłukujące do misek ustępowych i samoczynnie zamykane zawory spłukujące pisuarów PN 10

Bezdotykowe ciśnieniowe zawory spłukujące toalet i pisuarów

EN 15091

Armatura sanitarna – armatura sanitarna otwierana i zamykana elektronicznie

b)   Efektywność spłukiwania

Efektywność spłukiwania zestawów w.c., zestawów pisuarów, muszli klozetowych i pisuarów musi być zgodna z wymogami odpowiednich norm EN wymienionych w tabeli 6.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi, oraz podaje wyniki badań przeprowadzonych zgodnie z procedurą badań wskazaną w odpowiednich normach EN dla danego rodzaju produktu (zob. tabela 6). Zestawy w.c. i muszle klozetowe nieobjęte żadną normą EN muszą wykazywać poziomy efektywności spłukiwania podobne do poziomów dla równoważnej klasy lub równoważnego rodzaju ujętych w normie EN 997. W takim przypadku wnioskodawca przedstawia wyniki badań przeprowadzonych zgodnie z procedurą badań wskazaną w normie EN 997 dla produktów równoważnej klasy i równoważnego rodzaju. Zestawy pisuarów i pisuary nieobjęte żadną normą EN muszą wykazywać poziomy efektywności spłukiwania podobne do poziomów dla równoważnej klasy lub równoważnego rodzaju ujętych w normie EN 13407. W takim przypadku wnioskodawca musi przedstawić wyniki badań przeprowadzonych zgodnie z procedurą badań wskazaną w normie EN 13407 dla produktów równoważnej klasy i równoważnego rodzaju.

Tabela 6

Zgodność efektywności spłukiwania produktu z normą EN

Produkt

Norma

Tytuł normy

Zestawy w.c. i muszle klozetowe

EN 997

Miski ustępowe z integralnym zamknięciem wodnym

Zestawy pisuarów i pisuary

EN 13407

Pisuary wiszące – wymagania funkcjonalności i metody badania

c)   Wymogi dotyczące pisuarów bezwodnych

Pisuary bezwodne muszą spełniać wymogi określone w dodatku 2.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi, oraz podaje wyniki badań przeprowadzonych zgodnie z procedurą badań określoną w dodatku 2. Dopuszcza się również dowolną metodę równoważną wykazującą spełnienie wymogów określonych w dodatku 2.

Kryterium 3.   Substancje i mieszaniny wyłączone bądź ograniczone

a)   Substancje i mieszaniny niebezpieczne

Zgodnie z art. 6 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 66/2010 oznakowania ekologicznego UE nie można przyznać produktom ani ich artykułom określonym w art. 3 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 ani ich jednorodnym częściom zawierającym substancje spełniające kryteria pozwalające zaklasyfikować je poprzez zwroty określające zagrożenie lub zwroty R wskazujące rodzaj zagrożenia określone w tabeli 7 zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 (2) lub dyrektywą Rady 67/548/EWG (3) lub substancje, o których mowa w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. W przypadku gdy próg zaklasyfikowania substancji lub mieszaniny do klasy zagrożenia różni się od progu zwrotu R wskazującego rodzaj zagrożenia, obowiązuje pierwszy z wymienionych progów. Zwroty R wskazujące rodzaj zagrożenia określone w tabeli 7 na ogół odnoszą się do substancji. Jeżeli jednak nie można uzyskać informacji dotyczących substancji, stosuje się zasady dotyczące klasyfikacji mieszanin. Z kryterium 3a) zwolnione są substancje bądź mieszaniny, które zmieniają swoje właściwości poprzez przetwarzanie i tym samym nie są już biodostępne lub przechodzą modyfikację chemiczną w sposób eliminujący uprzednio zidentyfikowane zagrożenie.

Tabela 7

Zwroty określające zagrożenie i zwroty R wskazujące rodzaj zagrożenia

Zwrot określający zagrożenie

Zwrot R wskazujący rodzaj zagrożenia

H300 Połknięcie grozi śmiercią

R28

H301 Działa toksycznie po połknięciu

R25

H304 Połknięcie i dostanie się przez drogi oddechowe może grozić śmiercią

R65

H310 Grozi śmiercią w kontakcie ze skórą

R27

H311 Działa toksycznie w kontakcie ze skórą

R24

H330 Wdychanie grozi śmiercią

R23/26

H331 Działa toksycznie w następstwie wdychania

R23

H340 Może powodować wady genetyczne

R46

H341 Podejrzewa się, że powoduje wady genetyczne

R68

H350 Może powodować raka

R45

H350i Wdychanie może powodować raka

R49

H351 Podejrzewa się, że powoduje raka

R40

H360F Może działać szkodliwie na płodność

R60

H360D Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki

R61

H360FD Może działać szkodliwie na płodność. Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki

R60/61/60-61

H360Fd Może działać szkodliwie na płodność. Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

R60/63

H360Df Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki. Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność

R61/62

H361f Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność

R62

H361d Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

R63

H361fd Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność. Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

R62-63

H362 Może działać szkodliwie na dzieci karmione piersią

R64

H370 Powoduje uszkodzenie narządów

R39/23/24/25/26/27/28

H371 Może spowodować uszkodzenie narządów

R68/20/21/22

H372 Powoduje uszkodzenie narządów w następstwie długotrwałego lub powtarzanego narażenia

R48/25/24/23

H373 Może powodować uszkodzenie narządów w następstwie długotrwałego lub powtarzanego narażenia

R48/20/21/22

H400 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne

R50

H410 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R50-53

H411 Działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R51-53

H412 Działa szkodliwie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R52-53

H413 Może powodować długotrwałe szkodliwe skutki dla organizmów wodnych

R53

EUH059 Stwarza zagrożenie dla warstwy ozonowej

R59

EUH029 W kontakcie z wodą uwalnia toksyczne gazy

R29

EUH031 W kontakcie z kwasami uwalnia toksyczne gazy

R31

EUH032 W kontakcie z kwasami uwalnia bardzo toksyczne gazy

R32

EUH070 Działa toksycznie w kontakcie z oczami

R39-41

Stężenia graniczne substancji i mieszanin, którym można przypisać lub przypisano zwroty określające zagrożenie lub zwroty R wskazujące rodzaj zagrożenia wymienione w tabeli 7, spełniające kryteria pozwalające zaklasyfikować je do klas lub kategorii zagrożeń, oraz stężenia graniczne substancji spełniających kryteria określone w art. 57 lit. a), b) lub c) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 nie mogą przekraczać ogólnych stężeń granicznych ani specyficznych stężeń granicznych ustalonych zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008. W przypadku ustalenia specyficznych stężeń granicznych są one nadrzędne w stosunku do ogólnych stężeń granicznych.

Stężenia graniczne substancji spełniających kryteria określone w art. 57 lit. d), e) lub f) rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 nie mogą przekraczać 0,1 % wagowo.

Produkt końcowy nie jest oznaczony zwrotem określającym zagrożenie.

W przypadku urządzeń toalety spłukiwanej i urządzeń pisuaru substancje/komponenty określone w tabeli 8 podlegają odstępstwu od obowiązku określonego w art. 6 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 66/2010 w następstwie zastosowania art. 6 ust. 7 tego rozporządzenia:

Tabela 8

Substancje/komponenty objęte odstępstwem

Substancje/komponenty

Zwroty określające zagrożenie i zwroty R wskazujące rodzaj zagrożenia

Artykuły o masie poniżej 25 g

Wszystkie zwroty określające zagrożenie i zwroty R wskazujące rodzaj zagrożenia

Jednorodne części złożonych artykułów o masie poniżej 25 g.

Wszystkie zwroty określające zagrożenie i zwroty R wskazujące rodzaj zagrożenia

Nikiel w stali nierdzewnej wszystkich rodzajów

H351, H372 i R40/48/23

Elementy elektroniczne urządzeń spłukiwanych toalet i pisuarów, które spełniają wymogi określone w art. 4 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/65/UE (4)

Wszystkie zwroty określające zagrożenie i zwroty R wskazujące rodzaj zagrożenia

Ocena i weryfikacja: w odniesieniu do produktu, jego artykułu lub jednorodnej części wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z kryterium 3a), wraz z powiązanymi dokumentami, na przykład deklaracjami zgodności podpisanymi przez ich dostawców, dotyczącymi niesklasyfikowania substancji lub materiałów do żadnej z klas zagrożenia związanych ze zwrotami określającymi zagrożenie określonymi w tabeli 7 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, o ile można to ustalić, co najmniej na podstawie informacji spełniających wymogi wymienione w załączniku VII do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. Deklaracji tej musi towarzyszyć streszczenie informacji dotyczących odpowiednich właściwości związanych ze zwrotami określającymi zagrożenie określonymi w tabeli 7, o poziomie szczegółowości określonym w sekcjach 10, 11 i 12 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.

Informacje na temat swoistych właściwości substancji mogą być generowane w inny sposób niż przez badania, na przykład poprzez wykorzystanie alternatywnych metod, takich jak metody in vitro, ilościowych modeli zależności struktura-aktywność lub grupowanie substancji i podejście przekrojowe zgodnie z załącznikiem XI do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. Zdecydowanie zachęca się do wymiany odpowiednich danych.

Dostarczone informacje muszą się odnosić do form lub stanów fizycznych substancji lub mieszanin wykorzystywanych w produkcie końcowym.

W przypadku substancji wymienionych w załącznikach IV i V do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, które są wyłączone z obowiązków rejestracji na mocy art. 2 ust. 7 lit. a) i b) tego rozporządzenia, do spełnienia kryterium 3a) wystarcza deklaracja wnioskodawcy.

b)   Substancje wymienione zgodnie z art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006

Nie przyznaje się odstępstwa od wyłączenia przewidzianego w art. 6 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 66/2010 w stosunku do substancji wskazanych jako substancje wzbudzające szczególnie duże obawy i ujętych na liście, o której mowa w art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 (5), znajdujących się w mieszaninach, artykule bądź jednorodnej części złożonego artykułu w stężeniu powyżej 0,1 %. W przypadkach stężenia poniżej 0,1 % zastosowanie mają specyficzne stężenia graniczne ustalone zgodnie z art. 10 rozporządzenia (WE) nr 1272/2008.

Ocena i weryfikacja: w dniu składania wniosku należy wskazać listę substancji uznanych jako substancje wzbudzające szczególnie duże obawy. Wnioskodawca przedstawia deklarację zgodności z kryterium 3b), wraz z powiązanymi dokumentami, w tym deklaracjami zgodności podpisanymi przez dostawców materiałów i kopiami odpowiednich kart charakterystyki dotyczących substancji lub mieszanin zgodnie z załącznikiem II do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, w odniesieniu do substancji i mieszanin. Stężenia graniczne należy określić w kartach charakterystyki zgodnie z art. 31 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 w odniesieniu do substancji i mieszanin.

Kryterium 4.   Zrównoważone użytkowanie drewna jako surowca

Drewno lub części drewnopodobne stosowane w toaletach spłukiwanych i pisuarach mogą pochodzić z recyklingu lub być materiałem pierwotnym.

Drewno pierwotne musi posiadać ważne certyfikaty dotyczące zrównoważonej gospodarki leśnej i kontroli pochodzenia produktu wydane w ramach niezależnego systemu certyfikacji prowadzonego przez osoby trzecie, takiego jak FSC, PEFC lub równoważny.

Jednak w sytuacjach, gdy systemy certyfikacji umożliwiają mieszanie materiałów posiadających certyfikaty i nieposiadających certyfikatów w produkcie lub serii produktów, zawartość materiałów nieposiadających certyfikatów nie może przekraczać 50 %. Takie materiały nieposiadające certyfikatów podlegają systemowi certyfikacji zapewniającemu ich pozyskiwanie zgodnie z przepisami prawa i spełnienie wszelkich pozostałych wymogów systemu certyfikacji odnośnie do materiałów nieposiadających certyfikatów.

Organy certyfikacji wydające certyfikaty zrównoważonej gospodarki leśnej lub kontroli pochodzenia produktu są akredytowane/uznane przez ten system certyfikacji.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia odpowiednie dokumenty wskazujące rodzaje, ilości i źródła pochodzenia drewna lub części drewnopodobnych stosowanych w toaletach spłukiwanych i pisuarach.

W sytuacjach, gdy stosuje się drewno pierwotne produkt musi posiadać ważne certyfikaty dotyczące zrównoważonej gospodarki leśnej i kontroli pochodzenia produktu wydane w ramach niezależnego systemu certyfikacji prowadzonego przez osoby trzecie, takiego jak FSC, PEFC lub równoważny. Jeżeli w skład produktu lub serii produktów wchodzą materiały nieposiadające certyfikatów, należy przedstawić dowody potwierdzające, że zawartość materiałów nieposiadających certyfikatów jest mniejsza niż 50 % i że podlegają one systemowi weryfikacji zapewniającemu ich pozyskiwanie zgodnie z przepisami prawa i spełnienie wszelkich pozostałych wymogów systemu certyfikacji odnośnie do materiałów nieposiadających certyfikatów.

Kryterium 5.   Trwałość produktu

a)   Łatwość naprawy i dostępność części zamiennych

Produkt musi być zaprojektowany w sposób umożliwiający łatwą wymianę części zamiennych przez użytkownika lub przez profesjonalnego pracownika obsługi, w zależności od sytuacji. Informacje o tym, które elementy można wymienić, należy w wyraźny sposób podać w broszurze informacyjnej przekazanej w wersji drukowanej lub w formacie elektronicznym bądź w obu tych formach. Wnioskodawca podaje również jasne instrukcje umożliwiające, w zależności od sytuacji, użytkownikowi lub wyszkolonym specjalistom przeprowadzenie podstawowych napraw.

Wnioskodawca ponadto gwarantuje, że oryginalne części zamienne lub ich odpowiedniki są dostępne przez co najmniej dziesięć lat od daty zakupu.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi, oraz przedstawia przykładową broszurę z informacjami o produkcie w wersji drukowanej lub w formacie elektronicznym bądź w obu tych formach.

b)   Gwarancja

Produkt musi być objęty gwarancją z tytułu napraw bądź wymiany przez co najmniej pięć lat.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi, oraz przedstawia przykładowe warunki gwarancji.

Kryterium 6.   Ograniczone skutki po okresie użytkowania

Części z tworzyw sztucznych o masie co najmniej 25 g należy oznaczyć zgodnie z wymogami normy EN ISO 11469, tak aby możliwa była identyfikacja materiałów do recyklingu, odzysku lub unieszkodliwienia w fazie końca okresu użytkowania.

W pisuarach bezwodnych należy stosować płyn ulegający biodegradacji lub muszą one działać zupełnie bez płynu.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi. Dodatkowo w przypadku pisuarów bezwodnych wnioskodawca przedstawia dokumentację opisującą zastosowaną technologię oraz, w przypadku zastosowania płynu, sprawozdanie z badań wykazujące szybką biodegradowalność płynu zgodnie z definicją i metodami badań zawartymi w „Wytycznych w sprawie stosowania kryteriów określonych w rozporządzeniu CLP” (6) zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008.

Kryterium 7.   Instrukcje dotyczące instalacji i informacje dla użytkowników

Do produktu dołącza się odpowiednie instrukcje dotyczące uruchomienia i informacje dla użytkowników, zawierające szczegóły techniczne konieczne do prawidłowej instalacji oraz porady dotyczące odpowiedniego i przyjaznego środowisku użycia produktu, jak również jego konserwacji. Instrukcje dotyczące instalacji i informacje dla użytkowników zawierają przynajmniej instrukcje i informacje w odniesieniu do poniższych kwestii umieszczone na opakowaniu lub w dołączonej do produktu dokumentacji w wersji drukowanej lub w formacie elektronicznym:

a)

instrukcje dotyczące prawidłowej instalacji, w tym:

w przypadku muszli klozetowych, pisuarów i systemów spłukiwania wprowadzanych do obrotu osobno informacje o tym, z jakimi produktami należy je łączyć w celu stworzenia kompletnej działającej jednostki umożliwiającej oszczędne gospodarowanie wodą,

informacje o klasach, rodzajach lub obu tych kategoriach, pod kątem których przetestowano produkt,

informacje o konkretnych wartościach ciśnienia roboczego, do których produkt jest dostosowany,

informacje o tym, do jakich rodzajów systemów kanalizacji określonych w normie EN 12056 produkt jest dostosowany,

informacje zawierające opis, jak regulować ilości spłukiwanej wody oraz konsekwencje w zakresie poziomu pozostającej wody i poziomu napełnienia,

uwaga o konieczności sprawdzenia stosownych przepisów krajowych i lokalnych przed instalacją produktów;

b)

informacja o tym, że wpływ na środowisko naturalne wiąże się przede wszystkim ze zużyciem wody oraz wskazanie, jak dzięki racjonalnemu gospodarowaniu można minimalizować wpływ na środowisko naturalne, w szczególności informacje o właściwym użytkowaniu produktu w celu jak najmniejszego zużycia wody;

c)

informacja o tym, że produktowi przyznano oznakowanie ekologiczne UE, wraz ze zwięzłym, konkretnym wyjaśnieniem, co to oznacza, oprócz ogólnej informacji umieszczonej przy logo oznakowania ekologicznego UE;

d)

całkowita ilość spłukiwanej wody w l/spłukanie (przetestowana zgodnie z kryterium 1a));

e)

w przypadku urządzeń toalety spłukiwanej wyposażonych w mechanizm oszczędzający wodę lub umożliwiających użycie takiego mechanizmu zmniejszona i średnia ilość spłukiwanej wody w l/spłukanie (przetestowana zgodnie z, odpowiednio, kryterium 1b) i 1c));

f)

w przypadku muszli klozetowych i pisuarów wprowadzanych do obrotu osobno należy podać informację o tym, że produkt należy połączyć z odpowiednim systemem spłukiwania, posiadającym oznakowanie ekologiczne, w celu stworzenia kompletnej działającej jednostki umożliwiającej oszczędne gospodarowanie wodą, w szczególności należy wskazać całkowitą ilość spłukiwanej wody oraz, w odpowiednich przypadkach, zmniejszoną i średnią ilość spłukiwanej wody systemu spłukiwania, który ma być podłączony;

g)

w przypadku systemów spłukiwania wprowadzanych do obrotu osobno należy podać informację o tym, że produkt należy połączyć z odpowiednią muszlą klozetową lub odpowiednim pisuarem, posiadającymi oznakowanie ekologiczne, w celu stworzenia kompletnej działającej jednostki umożliwiającej oszczędne gospodarowanie wodą, w szczególności należy wskazać całkowitą ilość spłukiwanej wody oraz, w odpowiednich przypadkach, zmniejszoną i średnią ilość spłukiwanej wody muszli klozetowej lub pisuaru, które mają być podłączone;

h)

zalecenia dotyczące odpowiedniego użytkowania i konserwacji produktu, zawierające wszystkie odpowiednie instrukcje, w szczególności:

porady dotyczące konserwacji i użytkowania produktów,

informacje o tym, które części zamienne można wymienić,

instrukcje dotyczące wymiany uszczelek i innych elementów instalacji w przypadku wycieku z produktu,

porady dotyczące czyszczenia produktu odpowiednimi narzędziami i środkami czyszczącymi, tak aby zapobiegać uszkodzeniu powierzchni produktu;

i)

w przypadku pisuarów bezwodnych instrukcje dotyczące sposobu konserwacji, w tym w odpowiednich przypadkach informacje o tym, jak chronić i konserwować wymienny wkład oraz jak i kiedy go wymieniać, jak również wykaz podmiotów usługowych zajmujących się stałą konserwacją;

j)

w przypadku pisuarów bezwodnych należy podać odpowiednie zalecenia dotyczące unieszkodliwiania wymiennych wkładów, w szczególności szczegółowe informacje o wszelkich funkcjonujących systemach zwrotu;

k)

zalecenia dotyczące odpowiedniego unieszkodliwiania po okresie użytkowania produktu.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi, oraz przedstawia przykładowe informacje dla użytkowników lub adres strony internetowej producenta zawierającej takie informacje bądź oba te źródła.

Kryterium 8.   Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

Nieobowiązkowa etykieta z polem tekstowym zawiera następujący tekst:

bardzo oszczędne gospodarowanie wodą i zmniejszona ilość ścieków,

dzięki temu produktowi z oznakowaniem ekologicznym oszczędzasz wodę i pieniądze,

ograniczone skutki po okresie użytkowania.

Wytyczne dotyczące stosowania nieobowiązkowego oznakowania zawierającego pole tekstowe można znaleźć w dokumencie „Guidelines for the use of the EU Ecolabel Logo” („Wytyczne dotyczące stosowania logo oznakowania ekologicznego UE”) zamieszczonym na następującej stronie internetowej:

http://ec.europa.eu/environment/ecolabel/documents/logo_guidelines.pdf

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca oświadcza, że produkt spełnia powyższe wymogi, oraz przedstawia przykładowe oznakowanie.


(1)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

(2)  Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1.

(3)  Dz.U. 196 z 16.8.1967, s. 1.

(4)  Dz.U. L 174 z 1.7.2011, s. 88.

(5)  http://echa.europa.eu/chem_data/authorisation_process/candidate_list_table_en.asp.

(6)  http://echa.europa.eu/documents/10162/13562/clp_en.pdf.

Dodatek 1

Metody pomiaru i obliczania średniej ilości spłukiwanej wody

1.   Metody badawcze

Złożyć toaletę spłukiwaną lub urządzenie zgodnie z instrukcją montażu przekazaną przez producenta. W przypadku muszli klozetowej urządzenie należy złożyć wraz z testowym systemem spłukiwania, zgodnie z odpowiednimi normami EN.

Zainstalować złożone urządzenie na twardej, płaskiej powierzchni, odpowiednio, poziomej lub pionowej.

Przyłączyć zawór dopływowy do dopływu wody o statycznym ciśnieniu wody 0,2 ± 0,01 MPa (2 ± 0,1 bar) i otworzyć zawór dopływu wody. Dopływ wody musi pozostać otwarty w czasie wszystkich badań.

Uruchomić mechanizm całkowitej ilości spłukiwanej wody, zebrać dostarczoną wodę i spuścić ją.

1.1.   Oszacowanie całkowitej ilości spłukiwanej wody

Uruchomić mechanizm całkowitej ilości spłukiwanej wody i zebrać dostarczoną wodę.

Dokonać pomiaru ilości przy użyciu wyskalowanego zbiornika.

Zapisać zmierzoną ilość.

Przeprowadzić badanie trzykrotnie.

W przypadku różnic w uzyskanych pojemnościach obliczyć całkowitą ilość spłukiwanej wody (Vf) jako średnią arytmetyczną trzech zmierzonych wartości pojemności.

1.2.   Oszacowanie zmniejszonej ilości spłukiwanej wody

Uruchom mechanizm zmniejszonej ilości spłukiwanej wody i zbierz dostarczoną wodę.

Dokonaj pomiaru pojemności przy użyciu wyskalowanego zbiornika.

Zarejestruj zmierzoną pojemność.

Przeprowadź badanie trzykrotnie.

W przypadku różnic w uzyskanych pojemnościach oblicz zmniejszoną ilość spłukiwanej wody (Vr) jako średnią arytmetyczną trzech zmierzonych wartości pojemności.

2.   Obliczenie średniej ilości spłukiwanej wody

Obliczyć średnią ilość spłukiwanej wody (Va) według następującego wzoru:

Formula

Dodatek 2

Wymogi w odniesieniu do pisuarów bezwodnych i metody badawcze

1.   Wymogi dotyczące pisuarów bezwodnych

Pisuary bezwodne muszą przejść następujące badania:

badanie odporności na obciążenie,

badanie odpływu,

badanie szczelności, oraz

badanie zapobiegania cofaniu się nieprzyjemnych zapachów i ścieków.

2.   Metody badania pisuarów bezwodnych

2.1.   Badanie odporności na obciążenie

Uznaje się, że pisuary bezwodne spełniają wymogi badania odporności na obciążenie, jeżeli spełniają wymogi w zakresie odporności na obciążenie zgodnej z testem obciążenia statycznego podobne do wymogów określonych w normie EN 13407. Dopuszcza się każdą równoważną metodę.

2.2.   Badanie odpływu

Uznaje się, że pisuary bezwodne spełniają wymogi badania odpływu, jeżeli spełniają wymogi w zakresie odpływu wody poprzez przejście testu odpływu wody podobne do wymogów określonych w normie EN 14688. Biorąc pod uwagę, że badanie określone w normie EN 14688 odnosi się do umywalek, dopuszcza się wszelkie dostosowania badania do celów badania pisuarów bezwodnych. Dopuszcza się każdą równoważną metodę.

2.3.   Badanie szczelności

Uznaje się, że pisuary bezwodne spełniają wymogi badania szczelności, jeżeli gwarantują one, że cała wlana w nie ciecz jest odprowadzana jedynie poprzez odpływ. W celu łatwiejszego wykrycia potencjalnego przecieku do badania tego stosuje się wodę barwioną. Dopuszcza się każdą równoważną metodę.

Ewentualnie uznaje się, że pisuary bezwodne spełniają wymogi badania szczelności, jeżeli spełniają wymogi w zakresie nasiąkliwości wodą poprzez przejście testu oznaczenia nasiąkliwości wodą podobne do wymogów określonych w normie EN 13407. Dopuszcza się każdą równoważną metodę.

2.4.   Badanie zapobiegania cofaniu się nieprzyjemnych zapachów i ścieków

Uznaje się, że pisuary bezwodne spełniają wymogi badania zapobiegania cofaniu się nieprzyjemnych zapachów i ścieków, jeżeli spełniają wymogi w zakresie nieprzepuszczalności zapachów i wytrzymałości uszczelnienia wodnego na ciśnienie podobne do wymogów określonych w normie EN 1253-1 poprzez przejście, odpowiednio, testu nieprzepuszczalności zapachów i testu wytrzymałości uszczelnienia wodnego na ciśnienie podobnych do testów określonych w normie EN 1253-2. Dopuszcza się każdą równoważną metodę.


9.11.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 299/52


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 8 listopada 2013 r.

określająca datę uruchomienia wizowego systemu informacyjnego (VIS) w regionach dziewiątym, dziesiątym i jedenastym

(2013/642/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych (rozporządzenie w sprawie VIS) (1), a w szczególności jego art. 48 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z decyzją wykonawczą Komisji 2012/274/UE z dnia 24 kwietnia 2012 r. określającą drugą grupę regionów, w których uruchomiony zostanie wizowy system informacyjny (VIS) (2), dziewiąty region, w którym powinno się rozpocząć gromadzenie i przekazywanie danych do wizowego systemu informacyjnego (VIS) w odniesieniu do wszystkich wniosków, obejmuje Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan i Uzbekistan; region dziesiąty obejmuje Brunei, Republikę Związku Mjanmy, Kambodżę, Indonezję, Laos, Malezję, Filipiny, Singapur, Tajlandię i Wietnam; a region jedenasty obejmuje okupowane terytoria palestyńskie.

(2)

Państwa członkowskie powiadomiły Komisję o zakończeniu prawnych i technicznych przygotowań do gromadzenia i przekazywania do VIS danych, o których mowa w art. 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie VIS, w odniesieniu do wszystkich wniosków wizowych w tych regionach, w tym przygotowań do gromadzenia lub przekazywania danych w imieniu innego państwa członkowskiego.

(3)

Warunki ustanowione w pierwszym zdaniu art. 48 ust. 3 rozporządzenia w sprawie VIS zostały tym samym spełnione, konieczne jest zatem określenie daty uruchomienia VIS w regionie dziewiątym, dziesiątym i jedenastym.

(4)

Niniejsza decyzja powinna wejść w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej ze względu na to, że planowana data rozpoczęcia funkcjonowania znajduje się w bardzo bliskiej przyszłości.

(5)

Ze względu na to, że rozporządzenie w sprawie VIS stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, Dania poinformowała o wdrożeniu rozporządzenia w sprawie VIS do swojego ustawodawstwa krajowego zgodnie z art. 5 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. W związku z powyższym na mocy prawa międzynarodowego Dania ma obowiązek wprowadzenia w życie przepisów niniejszej decyzji.

(6)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen (3). Zjednoczone Królestwo nie jest zatem związane przepisami niniejszej decyzji ani nie ma ona do niego zastosowania.

(7)

Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, w którym Irlandia nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen (4). Irlandia nie jest zatem związana przepisami niniejszej decyzji ani nie ma ona do niej zastosowania.

(8)

W odniesieniu do Islandii i Norwegii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej i Republikę Islandii oraz Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (5), które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE (6) w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.

(9)

W odniesieniu do Szwajcarii niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (7), które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE (8).

(10)

W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu protokołu podpisanego między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen (9), które wchodzą w zakres obszaru określonego w art. 1 pkt B decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2011/350/UE (10).

(11)

W odniesieniu do Cypru niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2003 r.

(12)

W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2005 r.

(13)

W odniesieniu do Chorwacji niniejsza decyzja stanowi akt oparty na dorobku Schengen lub w inny sposób z nim związany w rozumieniu art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z 2011 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Wizowy system informacyjny rozpoczyna funkcjonowanie w regionach dziewiątym, dziesiątym i jedenastym określonych na mocy decyzji wykonawczej 2012/274/UE w dniu 14 listopada 2013 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejszą decyzję stosuje się zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 listopada 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 60.

(2)  Dz.U. L 134 z 24.5.2012, s. 20.

(3)  Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.

(4)  Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.

(5)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.

(6)  Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.

(7)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.

(8)  Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.

(9)  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.

(10)  Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19.