ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2013.147.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 147

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Rocznik 56
1 czerwca 2013


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 504/2013 z dnia 31 maja 2013 r. zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1225/2011 w odniesieniu do przekazywania informacji do celów zwolnień celnych

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 505/2013 z dnia 31 maja 2013 r. ustanawiające kolejne nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013

3

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 506/2013 z dnia 31 maja 2013 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

8

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 507/2013 z dnia 31 maja 2013 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 czerwca 2013 r.

10

 

 

DECYZJE

 

 

2013/254/WPZiB

 

*

Decyzja Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa EUBAM Libya/1/2013 z dnia 24 maja 2013 r. w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)

13

 

*

Decyzja Rady 2013/255/WPZiB z dnia 31 maja 2013 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii

14

 

 

2013/256/UE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 30 maja 2013 r. w sprawie zatwierdzenia systemu narzędzie do obliczania emisji gazów cieplarnianych Biograce w odniesieniu do wykazania zgodności z kryteriami zrównoważonego rozwoju zgodnie z dyrektywami Parlamentu Europejskiego i Rady 98/70/WE oraz 2009/28/WE

46

 

 

 

*

Informacja dla czytelników – Rozporządzenie Rady (UE) nr 216/2013 z dnia 7 marca 2013 r. w sprawie elektronicznej publikacji Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej (patrz: wewnętrzna tylna strona okładki)

s3

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

1.6.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 147/1


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 504/2013

z dnia 31 maja 2013 r.

zmieniające rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1225/2011 w odniesieniu do przekazywania informacji do celów zwolnień celnych

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na podstawie art. 17 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 1225/2011 z dnia 28 listopada 2011 r. do celów art. 42–52 oraz art. 57 i 58 rozporządzenia Rady (WE) nr 1186/2009 ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych (2) państwa członkowskie muszą przekazywać Komisji informacje dotyczące zwolnienia z należności celnych niektórych części zamiennych, składników, akcesoriów, narzędzi i wyposażenia, których wartość lub cena przekracza pewien poziom. Komisja musi przekazać odnośne informacje państwom członkowskim. Na podstawie art. 18 wspomnianego rozporządzenia wykonawczego informacje te są okresowo badane przez Komitet Kodeksu Celnego.

(2)

Na podstawie art. 20 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1225/2011 niektóre informacje zawarte we wnioskach o zwolnienie z należności celnych towarów przywożonych przez lub w imieniu organizacji lub instytucji naukowych mających siedzibę w Unii muszą zostać przekazane Komisji przez państwa członkowskie, do których złożono wniosek.

(3)

Obowiązki te, które istnieją od 1983 r., nie są już konieczne do prawidłowego zarządzania przywozem zwolnionym z należności celnych. Ponadto stwarzałyby one niepotrzebne obciążenie administracyjne zarówno dla państw członkowskich, jak i Komisji. Zatem w interesie uproszczenia przepisów i racjonalności należy uchylić lub uprościć odpowiednie przepisy.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 1225/2011.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Kodeksu Celnego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu wykonawczym (UE) nr 1225/2011 wprowadza się następujące zmiany:

1)

skreśla się rozdział VII;

2)

art. 20 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 20

Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym znajduje się instytucja lub organizacja będąca odbiorcą, we wszystkich przypadkach bezpośrednio podejmuje decyzje w sprawie wniosków, o których mowa w art. 19.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 324 z 10.12.2009, s. 23.

(2)  Dz.U. L 314 z 29.11.2011, s. 20.


1.6.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 147/3


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 505/2013

z dnia 31 maja 2013 r.

ustanawiające kolejne nadzwyczajne środki w odniesieniu do udostępniania cukru pozakwotowego i izoglukozy pozakwotowej na rynku Unii z zastosowaniem obniżonej opłaty z tytułu nadwyżek w roku gospodarczym 2012/2013

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 64 ust. 2 i art. 186 w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W roku gospodarczym cukru 2011/2012 średnia cena cukru białego luzem ex-factory w Unii osiągnęła poziom odpowiadający 175 % ceny referencyjnej wynoszącej 404 EUR za tonę i była o ok. 275 EUR za tonę wyższa od ceny na rynku światowym. Unijna cena utrzymuje się obecnie na stabilnym poziomie wynoszącym ok. 700 EUR za tonę, który jest najwyższym poziomem osiągniętym od czasu reformy wspólnej organizacji rynku cukru i zakłóca optymalną płynność zaopatrzenia rynku Unii w cukier. Przewidywany wzrost tej już wysokiej ceny w trakcie roku gospodarczego 2012/2013 stwarza ryzyko poważnych zakłóceń na rynku, którym należy zapobiec za pomocą niezbędnych środków. W dniach 18 stycznia, 15 lutego i 22 marca 2013 r. Komisja przyjęła rozporządzenia wykonawcze (UE) nr 36/2013 (2), (UE) nr 131/2013 (3) i (UE) nr 281/2013 (4) ustanawiające środki wyjątkowe stanowiące odpowiedź na zakłócenia rynku. Pomimo przyjętych środków ceny odnotowywane obecnie na rynku świadczą o konieczności przyjęcia dalszych środków w celu przeciwdziałania nadal występującym zakłóceniom rynku

(2)

Na podstawie szacunku podaży i popytu na rok 2012/2013 zakłada się, że poziom końcowych zapasów dla rynku cukru będzie o co najmniej 0,5 mln ton niższy w porównaniu z rokiem 2011/2012. Liczba ta uwzględnia już przywóz z państw trzecich objęty niektórymi umowami preferencyjnymi.

(3)

Z drugiej strony, z powodu prognoz dobrych zbiorów oszacowano, że produkcja cukru przekroczy kwotę określoną w art. 56 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 o blisko 4 600 000 ton. Biorąc pod uwagę dające się przewidzieć zobowiązania umowne producentów cukru w odniesieniu do niektórych zastosowań przemysłowych przewidzianych w art. 62 tego rozporządzenia oraz zobowiązania wywozowe na rok 2012/2013 dotyczące cukru pozakwotowego, nadal będą dostępne znaczące ilości cukru pozakwotowego wynoszące co najmniej 1 200 000 ton. Część tego cukru można udostępnić w celu zmniejszenia sztywnej podaży na unijnym rynku cukru oraz uniknięcia nadmiernych podwyżek cen.

(4)

W celu zapewnienia płynności rynku należy udostępnić cukier pozakwotowy. Należy umożliwić podjęcie takiego środka za każdym razem, gdy jest to niezbędne w trakcie roku gospodarczego 2012/2013.

(5)

Na podstawie art. 186 i 188 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, tam gdzie to konieczne, można podjąć środki w celu złagodzenia zakłóceń na rynku lub uniknięcia ryzyka zakłóceń, w szczególności jeżeli wynikają one ze znacznego wzrostu cen w Unii, o ile celu tego nie można osiągnąć za pomocą innych środków przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu. W odniesieniu do obecnej sytuacji na rynku rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 nie przewiduje konkretnych środków mających na celu ograniczenie tendencji wzrostowych cen cukru i umożliwienie zaopatrzenia w cukier po rozsądnych cenach, innych niż te, dla których podstawę stanowi art. 186 wymienionego rozporządzenia

(6)

Artykuł 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 upoważnia Komisję do ustalenia wysokości opłaty z tytułu nadwyżek cukru i izoglukozy na dostatecznie wysokim poziomie, aby uniknąć gromadzenia nadwyżek. W art. 3 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 967/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do pozakwotowej produkcji cukru (5) wspomnianą opłatę ustalono na 500 EUR za tonę.

(7)

Dla ograniczonej ilości pozakwotowej produkcji cukru należy ustalić obniżoną opłatę z tytułu nadwyżek w takiej wysokości za tonę, która umożliwi sprawiedliwie traktowanie unijnych producentów cukru, zapewni sprawne funkcjonowanie unijnego rynku cukru oraz przyczyni się do zmniejszenia różnicy między cenami cukru na rynku unijnym i światowym, nie stwarzając ryzyka kumulacji nadwyżek na rynku unijnym.

(8)

Ponieważ rozporządzeniem (WE) nr 1234/2007 ustalono kwoty zarówno dla cukru, jak i dla izoglukozy, podobny środek powinien mieć zastosowanie do odpowiedniej ilości pozakwotowej produkcji izoglukozy, ponieważ produkt ten jest w pewnym stopniu komercyjnym zamiennikiem cukru.

(9)

W celu zwiększenia podaży producenci cukru i izoglukozy powinni zwrócić się do właściwych organów państw członkowskich o wydanie świadectw zezwalających im na sprzedaż na rynku Unii pewnych ilości pozakwotowej produkcji cukru objętej obniżoną opłatą z tytułu nadwyżek.

(10)

Obniżona opłata z tytułu nadwyżek powinna być wnoszona po przyjęciu wniosku i przed wydaniem świadectwa.

(11)

Ważność świadectw powinna być ograniczona w czasie w celu zachęcenia do szybkiej poprawy sytuacji w zakresie podaży.

(12)

Ustalenie górnych granic dla ilości, o które mogą się ubiegać poszczególni producenci w jednym okresie składania wniosków, i ograniczenie wydawania świadectw wyłącznie do produktów wyprodukowanych przez wnioskodawcę powinno zapobiec działaniom spekulacyjnym w ramach systemu ustanowionego w niniejszym rozporządzeniu.

(13)

Przy składaniu wniosków producenci cukru powinni zobowiązać się do zapłaty ceny minimalnej za buraki cukrowe potrzebne do wyprodukowania ilości cukru, w odniesieniu do której składają oni wniosek. Należy również określić minimalne wymogi kwalifikacyjne stosowane w odniesieniu do wniosków.

(14)

Właściwe organy państw członkowskich powinny powiadamiać Komisję o otrzymanych wnioskach. Aby uprościć i ujednolicić wspomniane powiadomienia, należy udostępnić odpowiednie wzory.

(15)

Komisja powinna zapewnić wydawanie świadectw wyłącznie w ramach limitów ilościowych ustalonych w niniejszym rozporządzeniu. Dlatego też, w razie potrzeby, Komisja powinna ustalić współczynnik przydziału mający zastosowanie do otrzymanych wniosków.

(16)

Państwa członkowskie powinny niezwłocznie powiadamiać wnioskodawców, czy ilości, w odniesieniu do których składali wnioski, zostały w całości lub w części przyznane.

(17)

Właściwe organy powinny powiadamiać Komisję o ilościach, w odniesieniu do których wydano świadectwa umożliwiające obniżenie opłaty z tytułu nadwyżek. W tym celu Komisja powinna udostępnić odpowiednie wzory.

(18)

Ilości cukru udostępnione na rynku unijnym w ilościach przekraczających ilości przewidziane w świadectwach wydanych na mocy niniejszego rozporządzenia powinny podlegać opłacie z tytułu nadwyżek, o której mowa w art. 64 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. W związku z tym należy dopilnować, aby każdy wnioskodawca, który nie spełni swojego zobowiązania do udostępniania na rynku unijnym ilości objętej przyznanym mu świadectwem, również zapłacił kwotę 500 EUR za tonę. To spójne podejście ma na celu zapobieganie przypadkom nadużywania mechanizmu wprowadzonego przez niniejsze rozporządzenie.

(19)

W celu ustalenia średnich cen cukru kwotowego i pozakwotowego na rynku unijnym zgodnie z art. 13 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 952/2006 z dnia 29 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do zarządzania rynkiem wewnętrznym cukru oraz systemu kwot (6) cukier objęty świadectwami wydawanymi na mocy niniejszego rozporządzenia powinien być traktowany jak cukier kwotowy.

(20)

Zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. a) decyzji Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu zasobów własnych Wspólnot Europejskich (7) wpłaty i inne opłaty przewidziane w ramach wspólnej organizacji rynku cukru składają się na zasoby własne zapisane w budżecie ogólnym Unii Europejskiej. Należy zatem wyznaczyć termin ustalenia wspomnianych kwot w rozumieniu art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1150/2000 z dnia 22 maja 2000 r. wykonującego decyzję 2007/436/WE, Euratom w sprawie systemu środków własnych Wspólnot (8).

(21)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Tymczasowe obniżenie opłaty z tytułu nadwyżek

1.   Na zasadzie odstępstwa od art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 967/2006 opłatę z tytułu nadwyżek ustala się na 177 EUR za tonę dla maksymalnej ilości 150 000 ton cukru w ekwiwalencie cukru białego i 8 000 ton izoglukozy w suchej masie, wyprodukowanych w ilościach przekraczających kwotę określoną w załączniku VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i udostępnionych na rynku Unii Europejskiej w roku gospodarczym 2012/2013.

2.   Obniżoną opłatę z tytułu nadwyżek, określoną w ust. 1, wnosi się po przyjęciu wniosku, o którym mowa w art. 2, i przed wydaniem świadectwa, o którym mowa w art. 6.

Artykuł 2

Wnioski o wydanie świadectw

1.   W celu skorzystania z warunków określonych w art. 1 producenci cukru i izoglukozy powinni występować o wydanie świadectw.

2.   Wnioskodawcami mogą być wyłącznie przedsiębiorstwa produkujące cukier buraczany i trzcinowy lub izoglukozę, które zostały zatwierdzone zgodnie z art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i którym przydzielono kwoty produkcyjne na rok gospodarczy 2012/2013 zgodnie z art. 56 wspomnianego rozporządzenia.

3.   W danym okresie składania wniosków każdy wnioskodawca może złożyć nie więcej niż jeden wniosek w odniesieniu do cukru i jeden w odniesieniu do izoglukozy.

4.   Wnioski o wydanie świadectw przedsiębiorstwa przesyłają faksem lub pocztą elektroniczną do właściwego organu w państwie członkowskim, w którym zostały zatwierdzone. Właściwe organy państw członkowskich mogą wymagać, aby wnioski składane drogą elektroniczną były opatrzone zaawansowanym podpisem elektronicznym w rozumieniu dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (9).

5.   Aby być uznane za dopuszczalne, wnioski muszą spełnić następujące warunki:

a)

wniosek zawiera następujące informacje:

(i)

nazwę/imię i nazwisko, adres oraz numer VAT wnioskodawcy; oraz

(ii)

ilości, których dotyczy wniosek, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie, bez miejsc po przecinku;

b)

ilości, których dotyczy wniosek w danym okresie składania wniosków, wyrażone w tonach ekwiwalentu cukru białego i tonach izoglukozy w suchej masie, nie mogą przekroczyć 50 000 ton w przypadku cukru i 2 500 ton w przypadku izoglukozy;

c)

jeżeli wniosek dotyczy cukru, wnioskodawca zobowiązał się do zapłaty ceny minimalnej buraków cukrowych określonej w art. 49 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w odniesieniu do ilości cukru objętego świadectwami wydanymi zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia;

d)

wniosek jest sporządzony w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został on złożony;

e)

wniosek zawiera odniesienie do niniejszego rozporządzenia oraz ostateczny termin składania wniosków;

f)

wnioskodawca nie wprowadza żadnych dodatkowych warunków oprócz tych ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu.

6.   Wnioski złożone niezgodnie z ust. 1–5 nie będą przyjmowane.

7.   Wniosek nie może zostać wycofany lub zmieniony po jego złożeniu, nawet wtedy gdy ilość, której dotyczy, zostanie przyznana jedynie częściowo.

Artykuł 3

Składanie wniosków

Okres składania wniosków upływa dnia 11 czerwca 2013 r. o godzinie 12.00 w południe czasu obowiązującego w Brukseli.

Artykuł 4

Przekazywanie wniosków przez państwa członkowskie

1.   W oparciu o warunki ustanowione w art. 2 właściwe organy państw członkowskich podejmują decyzje w sprawie dopuszczalności wniosków. Jeśli właściwe organy zdecydują, że wniosek nie jest dopuszczalny, niezwłocznie informują o tym wnioskodawcę.

2.   Właściwy organ powiadamia Komisję najpóźniej w piątek, faksem lub pocztą elektroniczną, o przyjętych wnioskach, które zostały złożone w poprzednim okresie składania wniosków. Powiadomienie nie zawiera danych, o których mowa w art. 2 ust. 5 lit. a) ppkt (i). Państwa członkowskie, które nie otrzymały żadnych wniosków, ale posiadają kwotę cukru lub izoglukozy przyznaną im w roku gospodarczym 2012/2013, również przesyłają Komisji w tym samym terminie powiadomienia o braku wniosków.

3.   Formę i treść powiadomień określa się na podstawie wzorów udostępnionych państwom członkowskim przez Komisję.

Artykuł 5

Przekroczenie limitów

Jeżeli informacje przekazane przez właściwe organy państw członkowskich zgodnie z art. 4 ust. 2 wskazują, że wnioskowane ilości przekraczają limity określone w art. 1, Komisja:

a)

ustala współczynnik przydziału mający zastosowanie do ilości objętych każdym zgłoszonym wnioskiem o przyznanie świadectwa;

b)

odrzuca wnioski, które jeszcze nie zostały zgłoszone.

Artykuł 6

Wydawanie świadectw

1.   Bez uszczerbku dla art. 5 dziesiątego dnia roboczego następującego po tygodniu, w którym zakończył się okres składania wniosków, właściwy organ wydaje świadectwa dla wniosków zgłoszonych Komisji, zgodnie z art. 4 ust. 2.

2.   W każdy poniedziałek państwa członkowskie powiadamiają Komisję o ilościach cukru lub izoglukozy, dla których wydały świadectwa w poprzednim tygodniu.

3.   Wzór świadectwa określony jest w załączniku.

Artykuł 7

Ważność świadectw

Świadectwa są ważne do końca drugiego miesiąca następującego po miesiącu ich wydania.

Artykuł 8

Zbywalność świadectw

Ani prawa, ani obowiązki wynikające ze świadectw nie mogą być przenoszone.

Artykuł 9

Sprawozdawczość dotycząca cen

Do celów art. 13 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilość sprzedanego cukru, objętego świadectwami wydanymi na podstawie niniejszego rozporządzenia, uważana jest za cukier kwotowy.

Artykuł 10

Monitorowanie

1.   Wnioskodawcy dodają do swoich miesięcznych powiadomień określonych w art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 952/2006 ilości, w odniesieniu do których otrzymali świadectwa zgodnie z art. 6 niniejszego rozporządzenia.

2.   Przed dniem 31 października 2013 r. każdy posiadacz świadectwa wydanego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem przedstawia właściwym organom państwa członkowskiego dowód, że wszystkie ilości objęte posiadanym przez niego świadectwem zostały udostępnione na rynku unijnym. Każda tona objęta świadectwem, która nie została udostępniona na rynku Unii z przyczyn innych niż siła wyższa, podlega opłacie w wysokości 323 EUR za tonę.

3.   Państwa członkowskie informują Komisję o ilościach, które nie zostały udostępnione na rynku Unii.

4.   Państwa członkowskie obliczają różnicę między całkowitą ilością cukru i izoglukozy wyprodukowaną przez każdego producenta w ilości przekraczającej kwotę i ilościami, które zostały wyeliminowane przez producentów zgodnie z art. 4 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr 967/2006 i powiadamiają o nich Komisję. Jeśli pozostałe ilości cukru pozakwotowego lub izoglukozy pozakwotowej posiadane przez danego producenta są mniejsze niż ilości, w odniesieniu do których producent otrzymał świadectwa zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, dany producent płaci kwotę w wysokości 500 EUR za tonę tej różnicy.

5.   Powiadomień, o których mowa w ust. 3 i 4, należy dokonywać najpóźniej do dnia 30 czerwca 2014 r.

Artykuł 11

Data ustalenia tytułu

Dla celów art. 2 ust. 2 i art. 6 ust. 3 lit. a) rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1150/2000 datą ustalenia tytułu jest dzień, w którym opłaty z tytułu nadwyżek są wnoszone przez wnioskodawców zgodnie z art. 1 ust. 2 niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 12

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wygasa dnia 30 czerwca 2014 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2013 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 16 z 19.1.2013, s. 7.

(3)  Dz.U. L 45 z 16.2.2013, s. 1.

(4)  Dz.U. L 84 z 23.3.2013, s. 19.

(5)  Dz.U. L 176 z 30.6.2006, s. 22.

(6)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 39.

(7)  Dz.U. L 163 z 23.6.2007, s. 17.

(8)  Dz.U. L 130 z 31.5.2000, s. 1.

(9)  Dz.U. L 13 z 19.1.2000, s. 12.


ZAŁĄCZNIK

Wzór świadectwa, o którym mowa w art. 6 ust. 3

Image 1

Tekst z obrazka

1.6.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 147/8


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 506/2013

z dnia 31 maja 2013 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

AL

15,1

MA

57,6

MK

65,0

TN

27,7

TR

72,4

ZZ

47,6

0707 00 05

AL

41,5

MK

46,1

TR

142,5

ZZ

76,7

0709 93 10

TR

128,9

ZZ

128,9

0805 50 10

AR

109,0

TR

97,3

ZA

109,6

ZZ

105,3

0808 10 80

AR

158,4

BR

97,8

CL

125,0

CN

73,1

NZ

145,6

US

164,9

ZA

126,3

ZZ

127,3

0809 29 00

US

781,5

ZZ

781,5


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


1.6.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 147/10


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 507/2013

z dnia 31 maja 2013 r.

ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 czerwca 2013 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należności celne przywozowe na produkty objęte kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 et 1007 90 00, są równe cenie interwencyjnej obowiązującej w odniesieniu do takich produktów przy przywozie, powiększonej o 55 % i zmniejszonej o cenę przywozową CIF stosowaną wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć stawki określonej we wspólnej taryfie celnej.

(2)

Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla przedmiotowych produktów.

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ceną do obliczania należności celnych przywozowych produktów objętych kodami CN 1001 19 00, 1001 11 00, ex 1001 91 20 (pszenica zwyczajna, do siewu), ex 1001 99 00 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu), 1002 10 00, 1002 90 00, 1005 10 90, 1005 90 00, 1007 10 90 i 1007 90 00 jest dzienna reprezentatywna cena przywozowa CIF ustalona w sposób określony w art. 5 wymienionego rozporządzenia.

(4)

Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 1 czerwca 2013 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń.

(5)

Ze względu na konieczność zapewnienia możliwie jak najszybszego stosowania tego środka niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu jego opublikowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 1 czerwca 2013 r. w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, na podstawie elementów znajdujących się w załączniku II, ustala się należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2013 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jerzy PLEWA

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.


ZAŁĄCZNIK I

Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 1 czerwca 2013 r.

Kod CN

Wyszczególnienie

Należność celna przywozowa (1)

(EUR/t)

1001 19 00

1001 11 00

PSZENICA durum wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

0,00

ex 1001 91 20

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 99 00

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 10 00

1002 90 00

ŻYTO

0,00

1005 10 90

KUKURYDZA do siewu, inna niż hybrydy

0,00

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

0,00

1007 10 90

1007 90 00

Ziarno SORGO, inne niż hybrydy do siewu

0,00


(1)  Importer może skorzystać, w zastosowaniu art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ze zmniejszenia należności celnej o:

3 EUR/t, jeżeli port wyładunku jest portem Morza Śródziemnego (poza cieśniną Gibraltaru) lub Morza Czarnego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki lub Kanał Sueski,

2 EUR/t, jeśli port wyładunku znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego, a towar przybywa do Unii przez Ocean Atlantycki.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczeniu należności ustalonych w załączniku I

15.5.2013-30.5.2013

1.

Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

(EUR/t)

 

Pszenica zwykła (1)

Kukurydza

Pszenica durum, wysokiej jakości

Pszenica durum, średniej jakości (2)

Pszenica durum, niskiej jakości (3)

Giełda

Minnéapolis

Chicago

Notowanie

244,53

199,66

Cena FOB USA

256,21

246,21

226,21

Premia za Zatokę

30,81

Premia za Wielkie Jeziora

30,19

2.

Średnie z okresu referencyjnego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska – Rotterdam:

16,60  EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora – Rotterdam:

50,85  EUR/t


(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


DECYZJE

1.6.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 147/13


DECYZJA KOMITETU POLITYCZNEGO I BEZPIECZEŃSTWA EUBAM LIBYA/1/2013

z dnia 24 maja 2013 r.

w sprawie mianowania szefa misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya)

(2013/254/WPZiB)

KOMITET POLITYCZNY I BEZPIECZEŃSTWA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 38 akapit trzeci,

uwzględniając decyzję Rady 2013/233/WPZiB z dnia 22 maja 2013 r. w sprawie misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) (1), w szczególności jej art. 9 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy art. 9 ust. 1 decyzji 2013/233/WPZiB Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa (KPiB) jest upoważniony – zgodnie z art. 38 Traktatu – do podejmowania stosownych decyzji w celu sprawowania kontroli politycznej i kierownictwa strategicznego nad EUBAM Libya, w tym decyzji o mianowaniu szefa misji.

(2)

W dniu 22 marca 2013 r. KPiB zatwierdził wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa z dnia 18 marca 2013 r. dotyczący mianowania pułkownika Anttiego Juhaniego HARTIKAINENA i zwrócił się do niego o to, by – jako proponowany przyszły szef misji – udzielił wsparcia cywilnemu dowódcy operacji w bieżącym planowaniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pułkownik Antti Juhani HARTIKAINEN zostaje niniejszym mianowany szefem misji Unii Europejskiej dotyczącej pomocy w zintegrowanym zarządzaniu granicami w Libii (EUBAM Libya) na okres od dnia 22 maja 2013 r. do dnia 21 maja 2014 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie dnia 22 maja 2013 r.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 maja 2013 r.

W imieniu Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa

O. SKOOG

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 138 z 24.5.2013, s. 15.


1.6.2013   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 147/14


DECYZJA RADY 2013/255/WPZiB

z dnia 31 maja 2013 r.

dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dnia 27 maja 2013 r. Rada uzgodniła przyjęcie na okres 12 miesięcy środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii w następujących obszarach, jak określono w decyzji Rady 2012/739/WPZiB z dnia 29 listopada 2012 r. dotyczącej środków ograniczających skierowanych przeciwko Syrii (1):

ograniczenia eksportu i importu z wyjątkiem uzbrojenia i materiałów z nim związanych oraz sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji;

ograniczenia w finansowaniu niektórych przedsiębiorstw;

ograniczenia odnoszące się do przedsięwzięć infrastrukturalnych;

ograniczenia pomocy finansowej na rzecz handlu;

sektor finansowy;

sektor transportowy;

ograniczenia wjazdu;

zamrożenie środków finansowych i zasobów gospodarczych.

(2)

Jeżeli chodzi o ewentualny eksport uzbrojenia do Syrii, Rada przyjęła do wiadomości zobowiązanie państw członkowskich do postępowania w ramach ich polityk krajowych zgodnie z pkt 2 oświadczenia Rady przyjętego dnia 27 maja 2013 r., w tym poprzez ocenę wniosków o licencję eksportową indywidualnie w każdym przypadku, w pełni uwzględniając kryteria przedstawione we wspólnym stanowisku Rady 2008/944/WPZiB z dnia 8 grudnia 2008 r. określającym wspólne zasady kontroli wywozu technologii wojskowych i sprzętu wojskowego (2).

(3)

Unia powinna podjąć dalsze działania, aby wprowadzić w życie niektóre środki,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ I

OGRANICZENIA EKSPORTU I IMPORTU

Artykuł 1

1.   Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub eksport do Syrii niektórych rodzajów sprzętu, towarów i technologii, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji lub do produkcji i konserwacji produktów, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.

Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich przedmiotów, które mają być objęte zakresem niniejszego ustępu.

2.   Zabronione jest:

a)

dostarczanie, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Syrii lub w celu wykorzystania na terytorium Syrii;

b)

zapewnianie, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, a także ubezpieczeń i reasekuracji, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do dostarczania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Syrii lub w celu wykorzystania na terytorium Syrii.

3.   Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu niektórych rodzajów sprzętu, towarów i technologii, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji lub do produkcji i konserwacji produktów, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, ani do zapewniania związanej z tym pomocy technicznej lub finansowej, w przypadku gdy państwo członkowskie stwierdzi indywidualnie w każdym przypadku, że są one przeznaczone do celów związanych z żywnością, rolnictwem, zastosowań medycznych lub innych celów humanitarnych, lub na potrzeby personelu ONZ lub personelu Unii Europejskiej lub jej państw członkowskich.

Artykuł 2

1.   Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub eksport do Syrii niektórych: sprzętu, towarów i technologii innych niż te, o których mowa w art. 1 ust. 1, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji lub do produkcji i konserwacji produktów, które mogłyby zostać wykorzystane do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, wymagają zezwolenia wydawanego po rozpatrzeniu każdego indywidualnego przypadku przez właściwe organy państwa członkowskiego eksportu.

Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich przedmiotów, które mają być objęte zakresem niniejszego ustępu.

2.   Zapewnianie:

a)

pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z zaopatrzeniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów na rzecz jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej, podmiotu lub organu w Syrii lub w celu wykorzystania na terytorium Syrii;

b)

finansowania lub pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów eksportowych, a także ubezpieczeń i reasekuracji, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do dostarczania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi w Syrii lub w celu wykorzystania na terytorium Syrii,

wymaga również zezwolenia wydawanego przez właściwy organ państwa członkowskiego eksportu.

Artykuł 3

1.   Zabrania się zakupu, importu lub transportu wszelkich typów uzbrojenia i materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym i częściami zamiennymi do wyżej wymienionych z Syrii lub pochodzących z Syrii.

2.   Zabrania się zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, w tym finansowych instrumentów pochodnych, jak również ubezpieczenia i reasekuracji, oraz usług brokerskich związanych z ubezpieczeniem i reasekuracją, w związku z jakimkolwiek zakupem, importem lub transportem artykułów, o których mowa w ust. 1, z Syrii lub pochodzących z Syrii.

Artykuł 4

Zabrania się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu sprzętu lub oprogramowania przeznaczonego głównie do wykorzystania przy monitorowaniu lub przechwytywaniu przez reżim syryjski, lub na jego rzecz, Internetu i połączeń telefonicznych w sieciach komórkowych lub stacjonarnych w Syrii, oraz udzielania pomocy przy instalacji, obsłudze lub aktualizacji takiego sprzętu lub oprogramowania.

Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich przedmiotów, które mają być objęte zakresem niniejszego artykułu.

Artykuł 5

1.   Zabrania się zakupu, importu lub transportu ropy naftowej i produktów ropopochodnych z Syrii.

2.   Zabrania się zapewniania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej, w tym finansowych instrumentów pochodnych, a także ubezpieczenia i reasekuracji, mających związek z zakazami, o których mowa w ust. 1.

Artykuł 6

By pomóc cywilnej ludności Syrii, przede wszystkim by rozwiać obawy dotyczące sytuacji humanitarnej, przywrócić normalne życie, utrzymać podstawowe usługi, odbudowywać państwo oraz przywrócić normalną działalność gospodarczą lub w innych celach cywilnych, a także w drodze odstępstwa od art. 5 ust. 1 i 2, właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na zakup, import lub transport z Syrii ropy naftowej i produktów ropopochodnych oraz na zapewnienie związanego z tym finansowania lub pomocy finansowej, w tym finansowych instrumentów pochodnych, a także ubezpieczenia i reasekuracji, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

dane państwo członkowskie zasięgnęło uprzednio opinii Narodowej Koalicji Syryjskich Sił Rewolucyjnych i Opozycyjnych;

b)

dane działania nie przynoszą bezpośrednich ani pośrednich korzyści osobie lub podmiotowi, o których mowa w art. 28 ust. 1; oraz

c)

dane działania nie naruszają żadnych zakazów nałożonych niniejszą decyzją.

Właściwe państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich zezwoleniach wydanych na podstawie niniejszego artykułu.

Artykuł 7

Zakazy zawarte w art. 5 pozostają bez uszczerbku dla wykonywania, do dnia 15 listopada 2011 r., zobowiązań przewidzianych w umowach zawartych przed dniem 2 września 2011 r.

Artykuł 8

1.   Zabrania się sprzedaży, dostawy lub przekazywania – przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków wodnych lub statków powietrznych podlegających jurysdykcji państw członkowskich, niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich – kluczowego sprzętu i technologii dla następujących kluczowych sektorów przemysłu naftowego i przemysłu gazu ziemnego w Syrii lub dla przedsiębiorstw syryjskich lub należących do Syryjczyków, zaangażowanych w tych sektorach poza Syrią:

a)

rafinacja;

b)

skroplony gaz ziemny (LNG);

c)

poszukiwanie złóż;

d)

produkcja.

Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich przedmiotów, które mają być objęte zakresem niniejszego ustępu.

2.   Zabrania się zapewniania przedsiębiorstwom w Syrii zaangażowanym w kluczowych sektorach syryjskiego przemysłu naftowo-gazowego, o których mowa w ust. 1, lub przedsiębiorstwom syryjskim lub należącym do Syryjczyków, zaangażowanym w tych sektorach poza Syrią:

a)

pomocy technicznej lub szkoleń technicznych oraz innych usług związanych z kluczowym sprzętem i technologiami, o których mowa w ust. 1;

b)

finansowania lub pomocy finansowej do celów sprzedaży, dostawy, przekazywania lub eksportu kluczowego sprzętu i technologii, jak określono w ust. 1, lub do celów zapewniania odnośnej pomocy technicznej lub szkoleń technicznych.

Artykuł 9

1.   Zakaz zawarty w art. 8 ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań dotyczących dostarczania towarów na mocy umów przyznanych lub zawartych przed dniem 1 grudnia 2011 r.

2.   Zakazy zawarte w art. 8 pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań wynikających z umów przyznanych lub zawartych przed dniem 1 grudnia 2011 r. i związanych z inwestycjami dokonanymi w Syrii przed dniem 23 września 2011 r. przez przedsiębiorstwa mające siedzibę w państwach członkowskich.

Artykuł 10

By pomóc cywilnej ludności Syrii, przede wszystkim by rozwiać obawy dotyczące sytuacji humanitarnej, przywrócić normalne życie, utrzymać podstawowe usługi, odbudowywać państwo oraz przywrócić normalną działalność gospodarczą lub w innych celach cywilnych, a także w drodze odstępstwa od art. 8 ust. 1 i 2, właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na sprzedaż, dostawę lub przekazywanie kluczowego sprzętu i technologii dla kluczowych sektorów przemysłu naftowego i przemysłu gazu ziemnego w Syrii, o których mowa w art. 8 ust. 1, lub dla przedsiębiorstw syryjskich lub należących do Syryjczyków, zaangażowanych w tych sektorach poza Syrią oraz na zapewnianie odnośnej pomocy technicznej lub szkoleń technicznych i innych usług, a także na finansowanie lub pomoc finansową, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

dane państwo członkowskie zasięgnęło uprzednio opinii Narodowej Koalicji Syryjskich Sił Rewolucyjnych i Opozycyjnych;

b)

dane działania nie przynoszą bezpośrednich ani pośrednich korzyści osobie lub podmiotowi, o których mowa w art. 28 ust. 1; oraz

c)

dane działania nie naruszają żadnych zakazów nałożonych niniejszą decyzją.

Właściwe państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich zezwoleniach wydanych na podstawie niniejszego artykułu.

Artykuł 11

Zabrania się przekazywania banknotów i bilonu w walucie syryjskiej Centralnemu Bankowi Syrii.

Artykuł 12

Zabrania są – dokonywanych bezpośrednio lub pośrednio – sprzedaży, zakupu, transportu złota i metali szlachetnych oraz diamentów oraz pośrednictwa w handlu nimi, z udziałem, od lub na rzecz rządu Syrii, jego organów publicznych, przedsiębiorstw i agencji, Banku Centralnego Syrii, a także z udziałem, od lub na rzecz osób i podmiotów działających w ich imieniu lub na ich zlecenie, lub podmiotów będących ich własnością lub przez nie kontrolowanych.

Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich przedmiotów, które mają być objęte zakresem niniejszego artykułu.

Artykuł 13

Zabrania się sprzedaży, dostarczania, przekazywania lub eksportu towarów luksusowych do Syrii przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub przy użyciu statków pływających pod ich banderą lub ich statków powietrznych, niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów państw członkowskich.

Unia podejmuje działania konieczne do określenia odpowiednich przedmiotów, które mają być objęte zakresem niniejszego artykułu.

ROZDZIAŁ II

OGRANICZENIA W FINANSOWANIU NIEKTÓRYCH PRZEDSIĘBIORSTW

Artykuł 14

Zabrania się:

a)

udzielania jakichkolwiek pożyczek lub kredytów przedsiębiorstwom w Syrii, prowadzącym działalność w ramach syryjskiego przemysłu naftowego w sektorach poszukiwania złóż, produkcji lub rafinowania, lub przedsiębiorstwom syryjskim lub należącym do Syryjczyków zaangażowanym w tych sektorach poza Syrią;

b)

udzielania jakichkolwiek pożyczek lub kredytów przedsiębiorstwom w Syrii zaangażowanym w budowę nowych elektrowni do produkcji energii elektrycznej w Syrii;

c)

nabywania lub zwiększania udziałów w przedsiębiorstwach w Syrii, prowadzących działalność w ramach syryjskiego przemysłu naftowego w sektorach poszukiwania złóż, produkcji lub rafinowania, lub w przedsiębiorstwach syryjskich lub należących do Syryjczyków zaangażowanych w tych sektorach poza Syrią, w tym nabywania takich przedsiębiorstw w całości oraz nabywania akcji lub papierów wartościowych o charakterze udziałowym;

d)

nabywania lub zwiększania udziałów w przedsiębiorstwach w Syrii zaangażowanych w budowę nowych elektrowni do produkcji energii elektrycznej w Syrii, w tym nabywania takich przedsiębiorstw w całości oraz nabywania akcji lub papierów wartościowych o charakterze udziałowym;

e)

tworzenia spółek joint venture z przedsiębiorstwami w Syrii, prowadzącymi działalność w ramach syryjskiego przemysłu naftowego w sektorach poszukiwania złóż, produkcji lub rafinowania, i z jakimikolwiek filiami lub podmiotami zależnymi znajdującymi się pod ich kontrolą;

f)

tworzenia spółek joint venture z przedsiębiorstwami w Syrii zaangażowanymi w budowę nowych elektrowni do produkcji energii elektrycznej w Syrii, i z jakimikolwiek filiami lub podmiotami zależnymi znajdującymi się pod ich kontrolą.

Artykuł 15

1.   Zakazy zawarte w art. 14 lit. a) i c):

(i)

pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań przewidzianych w umowach lub porozumieniach zawartych przed dniem 23 września 2011 r.;

(ii)

nie uniemożliwiają zwiększenia udziałów, jeżeli takie zwiększenie jest zobowiązaniem przewidzianym w porozumieniu zawartym przed dniem 23 września 2011 r.

2.   Zakazy zawarte w art. 14 lit. b) i d):

(i)

pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań przewidzianych w umowach lub porozumieniach zawartych przed dniem 1 grudnia 2011 r.;

(ii)

nie uniemożliwiają zwiększenia udziałów, jeżeli takie zwiększenie jest zobowiązaniem przewidzianym w porozumieniu zawartym przed dniem 1 grudnia 2011 r.

Artykuł 16

By pomóc cywilnej ludności Syrii, przede wszystkim by rozwiać obawy dotyczące sytuacji humanitarnej, przywrócić normalne życie, utrzymać podstawowe usługi, odbudowywać państwo oraz przywrócić normalną działalność gospodarczą lub w innych celach cywilnych, a także w drodze odstępstwa od art. 14 lit. a), c) i e), właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na udzielanie wszelkich pożyczek lub kredytów przedsiębiorstwom w Syrii, prowadzącym działalność w ramach syryjskiego przemysłu naftowego w sektorach poszukiwania złóż, produkcji lub rafinowania, lub przedsiębiorstwom syryjskim lub należącym do Syryjczyków zaangażowanym w tych sektorach poza Syrią albo na nabywanie lub zwiększanie udziałów w takich przedsiębiorstwach, na tworzenie wszelkich spółek joint venture z przedsiębiorstwami w Syrii, prowadzącymi działalność w ramach syryjskiego przemysłu naftowego w sektorach poszukiwania złóż, produkcji lub rafinowania, i z jakimikolwiek filiami lub podmiotami zależnymi znajdującymi się pod ich kontrolą, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

dane państwo członkowskie zasięgnęło uprzednio opinii Narodowej Koalicji Syryjskich Sił Rewolucyjnych i Opozycyjnych;

b)

dane działania nie przynoszą bezpośrednich ani pośrednich korzyści osobie lub podmiotowi, o których mowa w art. 28 ust. 1; oraz

c)

dane działania nie naruszają żadnych zakazów nałożonych niniejszą decyzją.

Właściwe państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich zezwoleniach wydanych na podstawie niniejszego artykułu.

ROZDZIAŁ III

RESTRYKCJE ODNOSZĄCE SIĘ DO PRZEDSIĘWZIĘĆ INFRASTRUKTURALNYCH

Artykuł 17

1.   Zabrania się udziału w budowie nowych elektrowni do produkcji energii elektrycznej w Syrii.

2.   Zabrania się udzielania pomocy technicznej, finansowania lub pomocy finansowej przy budowie nowych elektrowni do produkcji energii elektrycznej w Syrii.

3.   Zakazy zawarte w ust. 1 i 2 pozostają bez uszczerbku dla wykonywania zobowiązań wynikających z umów lub porozumień zawartych przed dniem 1 grudnia 2011 r.

ROZDZIAŁ IV

OGRANICZENIA POMOCY FINANSOWEJ NA RZECZ HANDLU

Artykuł 18

1.   Państwa członkowskie powstrzymują się od zaciągania nowych krótko- i średnioterminowych zobowiązań dotyczących publicznego i prywatnego wsparcia finansowego na rzecz handlu z Syrią, w tym przyznawania kredytów, gwarancji lub ubezpieczeń wywozowych, wobec własnych obywateli lub podmiotów zaangażowanych w taki handel, z myślą o zmniejszeniu zaległych kwot, w szczególności aby nie dopuścić do jakiegokolwiek wsparcia finansowego przyczyniającego się do brutalnych represji wobec ludności cywilnej w Syrii. Oprócz tego państwa członkowskie nie zaciągają nowych długoterminowych zobowiązań dotyczących publicznego i prywatnego wsparcia finansowego na rzecz handlu z Syrią.

2.   Ust. 1 nie ma wpływu na zobowiązania powstałe przed dniem 1 grudnia 2011 r.

3.   Ust. 1 nie dotyczy handlu żywnością, produktami rolnymi, medycznymi lub innymi produktami do celów humanitarnych.

ROZDZIAŁ V

SEKTOR FINANSOWY

Artykuł 19

Państwa członkowskie nie zaciągają wobec rządu Syrii nowych zobowiązań dotyczących dotacji, pomocy finansowej lub pożyczek na zasadach preferencyjnych, w tym na zasadzie uczestnictwa w międzynarodowych instytucjach finansowych, z wyjątkiem zobowiązań do celów humanitarnych i rozwojowych.

Artykuł 20

Zabrania się:

a)

jakichkolwiek wypłat lub płatności Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI) w ramach jakichkolwiek istniejących umów pożyczki zawartych między Syrią a EBI, lub w związku z tymi umowami;

b)

kontynuowania przez EBI jakichkolwiek istniejących kontraktów dotyczących usług pomocy technicznej dla państwowych projektów zlokalizowanych w Syrii.

Artykuł 21

Zabrania się: bezpośredniej lub pośredniej sprzedaży lub kupna syryjskich obligacji państwowych lub gwarantowanych przez państwo wydanych po dniu 1 grudnia 2011 r., pośrednictwa w handlu nimi lub pomocy w ich wydawaniu, na rzecz lub od rządu Syrii, jej organów publicznych, korporacji i agencji, Centralnego Banku Syrii lub banków mających siedzibę w Syrii, lub podlegających i niepodlegających jurysdykcji państw członkowskich oddziałów i filii banków mających siedzibę w Syrii, lub podmiotów finansowych, które nie mają siedziby w Syrii ani nie podlegają jurysdykcji państw członkowskich, ale są kontrolowane przez osoby i podmioty mające siedzibę w Syrii, a także jakiekolwiek osoby i podmioty działające w ich imieniu lub na ich zlecenie, lub podmioty będące ich własnością lub przez nie kontrolowane.

Artykuł 22

1.   Zakazane jest otwieranie nowych oddziałów, filii lub biur reprezentujących banki syryjskie na terytorium państw członkowskich oraz ustanawianie nowych spółek joint venture lub przejmowanie na własność, lub nawiązywanie przez syryjskie banki występujące w charakterze banku korespondenta – w tym Centralny Bank Syrii, jego oddziały i filie oraz podmioty finansowe niemające siedziby w Syrii, lecz kontrolowane przez osoby lub podmioty mające siedzibę w Syrii – nowych stosunków z bankami podlegającymi jurysdykcji państw członkowskich.

2.   Zakazane jest otwieranie przez instytucje finansowe na terytorium państw członkowskich lub podlegające ich jurysdykcji biur przedstawicielskich, filii lub rachunków bankowych w Syrii.

Artykuł 23

By pomóc cywilnej ludności Syrii, przede wszystkim by rozwiać obawy dotyczące sytuacji humanitarnej, przywrócić normalne życie, utrzymać podstawowe usługi, odbudowywać państwo oraz przywrócić normalną działalność gospodarczą lub w innych celach cywilnych, a także w drodze odstępstwa od art. 22 ust. 2, właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić instytucjom finansowym na terytorium państw członkowskich lub podlegającym ich jurysdykcji na otwieranie biur przedstawicielskich, filii lub rachunków bankowych w Syrii, jeżeli spełnione są następujące warunki:

a)

dane państwo członkowskie zasięgnęło uprzednio opinii Narodowej Koalicji Syryjskich Sił Rewolucyjnych i Opozycyjnych;

b)

dane działania nie przynoszą bezpośrednich ani pośrednich korzyści osobie lub podmiotowi, o których mowa w art. 28 ust. 1; oraz

c)

dane działania nie naruszają żadnych zakazów nałożonych niniejszą decyzją.

Właściwe państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie o wszelkich zezwoleniach wydanych na podstawie niniejszego artykułu.

Artykuł 24

1.   Zabrania się udzielania ubezpieczenia i reasekuracji rządowi Syrii, jej organom publicznym, korporacjom i agencjom oraz wszelkim osobom lub podmiotom działającym w ich imieniu lub na ich zlecenie, lub podmiotom będącym ich własnością lub przez nich kontrolowanym, także w sposób nielegalny.

2.   Ust. 1 nie ma zastosowania do:

a)

ubezpieczenia zdrowotnego lub podróżnego dla osób fizycznych;

b)

ubezpieczenia obowiązkowego lub od odpowiedzialności cywilnej dla pochodzących z Syrii osób, podmiotów lub organów mających swoją bazę w Unii;

c)

ubezpieczenia lub reasekuracji właściciela statku wodnego, statku powietrznego lub pojazdu czarterowanego przez osobę, podmiot lub organ pochodzący z Syrii, niewymieniony w załączniku I ani II.

ROZDZIAŁ VI

SEKTOR TRANSPORTOWY

Artykuł 25

1.   Państwa członkowskie, zgodnie ze swoim ustawodawstwem krajowym oraz zgodnie z prawem międzynarodowym, w szczególności ze stosownymi umowami międzynarodowymi z zakresu lotnictwa cywilnego, przyjmują środki niezbędne do uniemożliwienia wykonywania przez przewoźników syryjskich wszelkich lotów wyłącznie towarowych oraz wszelkich lotów wykonywanych przez syryjskie linie lotnicze Syrian Arab Airlines do portów lotniczych podlegających ich jurysdykcji.

2.   Ust. 1 nie ma zastosowania do wykonywania lotów przez syryjskie linie lotnicze Syrian Arab Airlines do portów podlegających jurysdykcji państw członkowskich, niezbędnych wyłącznie w celu ewakuacji z Syrii obywateli Unii i członków ich rodzin.

Artykuł 26

1.   Jeżeli państwa członkowskie posiadają informacje dające uzasadnione podstawy, by podejrzewać, że ładunek statków wodnych lub powietrznych zmierzających do Syrii zawiera przedmioty, których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub eksport są zakazane na mocy art. 1 lub wymagają zezwolenia na mocy art. 2, dokonują one, w porozumieniu ze swoimi organami krajowymi oraz zgodnie z prawem krajowym i z prawem międzynarodowym, w szczególności z prawem morza oraz ze stosownymi umowami międzynarodowymi dotyczącymi lotnictwa cywilnego i z umowami międzynarodowymi dotyczącymi transportu morskiego, inspekcji takich statków wodnych i statków powietrznych w swoich portach morskich i lotniczych, a także na swoim morzu terytorialnym, zgodnie z decyzjami i możliwościami swoich właściwych organów oraz za zgodą państwa bandery, gdy jest to niezbędne zgodnie z prawem międzynarodowym w odniesieniu do morza terytorialnego.

2.   Po ich odkryciu, państwa członkowskie zajmują i usuwają przedmioty, których dostawa, sprzedaż, przekazywanie lub eksport są zakazane na mocy art. 1 lub 2, zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi i z prawem międzynarodowym.

3.   Państwa członkowskie, zgodnie ze swoimi przepisami krajowymi, współpracują przy przeprowadzaniu inspekcji i czynności służących usunięciu dokonywanych na mocy ust. 1 i 2.

4.   Statki powietrzne i statki wodne przewożące ładunki do Syrii podlegają wymogowi przedstawienia dodatkowej informacji przed ich przybyciem lub przed ich odlotem/odpłynięciem o wszystkich towarach przywożonych do państwa członkowskiego lub z niego wywożonych.

ROZDZIAŁ VII

OGRANICZENIA WJAZDU

Artykuł 27

1.   Państwa członkowskie przyjmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytoria lub przejazd przez nie wymienionym w załączniku I osobom odpowiedzialnym za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Syrii, osobom czerpiącym korzyści z reżimu lub wspierającym go, oraz osobom z nimi powiązanym.

2.   Ust. 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu na swoje terytorium własnym obywatelom.

3.   Ust. 1 stosuje się bez uszczerbku dla sytuacji, w których państwo członkowskie związane jest zobowiązaniem wynikającym z prawa międzynarodowego, mianowicie:

a)

państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;

b)

państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodowej konferencji zwołanej przez ONZ lub pod jej auspicjami;

c)

zastosowanie ma umowa wielostronna przyznająca przywileje i immunitety; lub

d)

zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

4.   Uznaje się, że ust. 3 ma również zastosowanie w przypadkach, gdy państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).

5.   Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 3 lub 4.

6.   Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych, włącznie z posiedzeniami promowanymi przez Unię lub posiedzeniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE, i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Syrii.

7.   Państwo członkowskie zamierzające przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uważa się na przyznane, chyba że jeden lub więcej członków Rady wniesie sprzeciw na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy jeden lub kilku członków Rady wnosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego wyłączenia.

8.   W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3–7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom wymienionym w załączniku I, zezwolenie ograniczone jest do celu, w którym zostało udzielone, i do osoby, której dotyczy.

ROZDZIAŁ VIII

ZAMROŻENIE ŚRODKÓW FINANSOWYCH I ZASOBÓW GOSPODARCZYCH

Artykuł 28

1.   Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze należące do lub będące w posiadaniu, dyspozycji lub pod kontrolą wymienionych w załącznikach I i II osób odpowiedzialnych za brutalne represje wobec ludności cywilnej w Syrii, osób i podmiotów czerpiących korzyści z reżimu lub wspierających go, oraz osób i podmiotów z nimi powiązanych.

2.   Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych osobom fizycznym lub prawnym lub podmiotom wymienionym w załącznikach I i II lub na ich rzecz.

3.   Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

a)

niezbędne do pokrycia wydatków na podstawowe potrzeby osób wymienionych w załącznikach I i II oraz członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym opłat za żywność, czynsz lub kredyt hipoteczny, leki i leczenie, podatki, składki ubezpieczeniowe oraz opłat za usługi użyteczności publicznej;

b)

przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych z usługami prawniczymi;

c)

przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów opłat lub usług związanych z rutynowym prowadzeniem lub utrzymaniem zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub

d)

niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwy organ pozostałych państw członkowskich oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed przyznaniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane;

e)

niezbędne do celów humanitarnych, takich jak dostarczenie lub ułatwienie dostarczenia pomocy, w tym zapasów leków, żywności, pracowników humanitarnych i pokrewnej pomocy, lub do celów ewakuacji z Syrii;

f)

wpłacone na rachunek lub wypłacone z rachunku misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej posiadającej immunitet na mocy prawa międzynarodowego, o ile płatności te są przeznaczone na oficjalne cele misji dyplomatycznej lub konsularnej lub organizacji międzynarodowej.

Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.

4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

a)

środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem orzeczenia arbitrażowego wydanego przed dniem, w którym osoba lub podmiot, o których mowa w ust. 1, zostali umieszczeni w załączniku I lub II lub orzeczenia sądowego lub decyzji administracyjnej wydanych w UE, lub orzeczenia sądowego wykonalnego w danym państwie członkowskim przed tym dniem lub później;

b)

środki finansowe lub zasoby gospodarcze będą wykorzystane wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń zabezpieczonych takim orzeczeniem lub decyzją lub uznanych w takim orzeczeniu lub decyzji, w granicach określonych przez mające zastosowanie przepisy ustawowe i wykonawcze regulujące prawa osób mających takie roszczenia;

c)

orzeczenie lub decyzja nie zostały wydane na rzecz osoby lub podmiotu wymienionego w załączniku I lub II; oraz

d)

uznanie orzeczenia lub decyzji nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym danego państwa członkowskiego.

Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.

5.   Ust. 1 nie uniemożliwia wyznaczonej osobie ani podmiotowi dokonania płatności należnej z tytułu umowy zawartej przed umieszczeniem danej osoby lub danego podmiotu w wykazie, pod warunkiem że odnośne państwo członkowskie ustaliło, że danej płatności nie otrzymuje - bezpośrednio ani pośrednio - osoba lub podmiot, o których mowa w ust. 1.

6.   Ust. 1 nie uniemożliwia wyznaczonemu podmiotowi wymienionemu w załączniku II – w okresie dwóch miesięcy od daty jego wyznaczenia – dokonania płatności z zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych otrzymanych przez ten podmiot po dacie jego wyznaczenia, gdy taka płatność jest należna na mocy umowy związanej z finansowaniem wymiany handlowej, pod warunkiem że odnośne państwo członkowskie ustaliło, że danej płatności nie otrzymuje – bezpośrednio ani pośrednio – osoba lub podmiot, o których mowa w ust. 1.

7.   Ust. 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych na zamrożonych rachunkach z tytułu:

a)

odsetek i innych dochodów na tych rachunkach; lub

b)

płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą, z którą rachunki te zaczęły podlegać niniejszej decyzji,

pod warunkiem że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.

8.   Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do przekazywania przez Centralny Bank Syrii lub za jego pośrednictwem środków finansowych lub zasobów gospodarczych otrzymanych i zamrożonych po dniu jego wskazania, lub do przekazywania środków finansowych lub zasobów gospodarczych na rzecz Centralnego Banku Syrii lub za jego pośrednictwem po dniu jego wskazania, w przypadku gdy przekazywanie to związane jest z płatnością dokonaną przez instytucję finansową nieobjętą wskazaniem, należną w związku z konkretną umową handlową, pod warunkiem że odnośne państwo członkowskie stwierdziło – z osobna w każdym przypadku – że płatności nie otrzyma, bezpośrednio lub pośrednio, żadna osoba ani żaden podmiot, o których mowa w ust. 1.

9.   Ust. 1 nie ma zastosowania do przekazywania zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych przez Centralny Bank Syrii lub za jego pośrednictwem w przypadku gdy celem takiego przekazania jest zapewnienie instytucjom finansowym podlegającym jurysdykcji państw członkowskich płynności środków na finansowanie działalności handlowej, pod warunkiem że przekazanie takie zostało zatwierdzone przez odnośne państwo członkowskie.

10.   Ust.1 i 2 nie mają zastosowania do transferu zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych dokonywanego przez finansowy podmiot gospodarczy wymieniony w załączniku I lub II, lub za pośrednictwem takiego podmiotu, w przypadku gdy transfer ten jest związany z płatnością dokonywaną przez osobę lub podmiot niewymienione w załączniku I lub II w związku z udzielaniem wsparcia finansowego obywatelom Syrii, którzy się kształcą, biorą udział w szkoleniach zawodowych lub prowadzą badania naukowe w Unii, pod warunkiem że dane państwo członkowskie ustaliło w każdym indywidualnym przypadku, że płatność ta nie jest bezpośrednio lub pośrednio odbierana przez osobę lub podmiot, o których mowa w ust. 1.

11.   Ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do działań ani transakcji przeprowadzanych względem syryjskich linii lotniczych Syrian Arab Airlines wyłącznie w celu ewakuacji z Syrii obywateli Unii i członków ich rodzin.

ROZDZIAŁ IX

PRZEPISY OGÓLNE I KOŃCOWE

Artykuł 29

Żadne roszczenia, w tym o odszkodowanie lub rekompensatę ani inne tego rodzaju uprawnienia, takie jak prawo do potrącenia, roszczenie o zapłatę kary lub roszczenia z tytułu gwarancji, roszczenia o odroczenie lub o zapłatę zobowiązania, gwarancji finansowej, w tym roszczenia wynikające z akredytyw i innych podobnych instrumentów w związku z umową lub transakcją, których wykonanie zostało zakłócone, bezpośrednio lub pośrednio, całkowicie lub częściowo, z powodu środków objętych niniejszą decyzją, nie przysługują wyznaczonym osobom lub podmiotom wymienionym w załącznikach I i II, ani żadnej innej osobie lub podmiotowi w Syrii, w tym rządowi Syrii, jej organom publicznym, korporacjom i agencjom, ani żadnej osobie lub podmiotowi zgłaszającemu roszczenie za pośrednictwem takiej osoby lub podmiotu lub na ich rzecz.

Artykuł 30

1.   Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, sporządza i zmienia wykazy znajdujące się w załącznikach I i II.

2.   Rada przekazuje swoją decyzję dotyczącą umieszczenia w wykazie, wraz z uzasadnieniem, danej osobie lub podmiotowi bezpośrednio - gdy adres jest znany - albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając tej osobie lub podmiotowi przedstawienie uwag.

3.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje weryfikacji swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę lub podmiot.

Artykuł 31

1.   Załączniki I i II zawierają uzasadnienie umieszczenia w wykazie danych osób i podmiotów.

2.   W załącznikach I i II podaje się również dostępne informacje konieczne do zidentyfikowania odnośnych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować imiona i nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numer paszportu i dowodu tożsamości, płeć, adres – o ile jest znany – oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów, informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności.

Artykuł 32

Zabrania się świadomego lub umyślnego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów określonych w niniejszej decyzji.

Artykuł 33

W celu maksymalizacji oddziaływania środków przewidzianych w niniejszej decyzji, Unia zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych zawartych w niniejszej decyzji.

Artykuł 34

Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 1 czerwca 2014 r. Jest ona przedmiotem stałej weryfikacji. Jest odnawiana lub zmieniana, w stosownych przypadkach, jeżeli Rada uzna, że cele niniejszej decyzji nie zostały osiągnięte.

Artykuł 35

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 31 maja 2013 r.

W imieniu Rady

E. GILMORE

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 330 z 30.11.2012, s. 21.

(2)  Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 99.


ZAŁĄCZNIK I

Wykaz osób fizycznych i prawnych, podmiotów lub organów, o których mowa w art. 27 i 28

A.   Osoby

 

Imię i nazwisko

Dane identyfikacyjne

Powody

Data umieszczenia w wykazie

1.

Bashar (

Image 2

) Al-Assad (

Image 3

) (Baszar al-Assad)

Data urodzenia: 11.9.1965 r.;

miejsce urodzenia: Damaszek;

paszport dyplomatyczny nr D1903

Prezydent republiki; rozkazodawca i główny sprawca represji wobec demonstrantów.

23.5.2011

2.

Maher (

Image 4

) (alias Mahir) Al-Assad (

Image 5

)

Data urodzenia: 8.12.1967 r.;

paszport dyplomatyczny nr 4138

Dowódca 4. pancernej dywizji wojskowej, członek dowództwa centralnego Partii Baas, przywódca gwardii republikańskiej; brat prezydenta Baszara al-Assada; główny nadzorca użycia siły wobec demonstrantów.

9.5.2011

3.

Ali (

Image 6

) Mamluk (

Image 7

) (alias Mamlouk)

Data urodzenia: 19.2.1946 r.;

miejsce urodzenia: Damaszek;

paszport dyplomatyczny nr 983

Szef syryjskiego wywiadu ogólnego; udział w użyciu siły wobec demonstrantów.

9.5.2011

4.

Atej (

Image 8

) (alias Atef, Atif) Najib (

Image 9

) (alias Najeeb)

 

Były szef służby bezpieczeństwa politycznego w miejscowości Deraa; kuzyn prezydenta Baszara al-Assada; udział w użyciu siły wobec demonstrantów.

9.5.2011

5.

Hafiz (

Image 10

) Makhluf (

Image 11

) (alias Hafez Makhlouf)

Data urodzenia: 2.4.1971 r.;

miejsce urodzenia: Damaszek;

paszport dyplomatyczny nr 2246

Pułkownik i szef jednostki w ramach wywiadu ogólnego, oddział w Damaszku; kuzyn prezydenta Baszara al-Assada; bliski współpracownik Mahira al-Assada; udział w użyciu siły wobec demonstrantów.

9.5.2011

6.

Muhammad (

Image 12

) Dib (

Image 13

) Zaytun (

Image 14

) (alias Mohammed Dib Zeitoun)

Data urodzenia: 20.5.1951 r.;

miejsce urodzenia: Damaszek;

paszport dyplomatyczny nr D000001300

Szef służby bezpieczeństwa politycznego; udział w użyciu siły wobec demonstrantów.

9.5.2011

7.

Amjad (

Image 15

) Al-Abbas (

Image 16

)

 

Szef służby bezpieczeństwa politycznego w miejscowości Banyas, udział w użyciu siły wobec demonstrantów w miejscowości Baida.

9.5.2011

8.

Rami (

Image 17

) Makhlouf (

Image 18

)

Data urodzenia: 10 lipca 1969 r.;

miejsce urodzenia: Damaszek;

paszport nr 454224

Syryjski przedsiębiorca; kuzyn prezydenta Baszara al-Assada, kontroluje fundusze inwestycyjne Al Mashreq, Bena Properties, Cham Holding, Syriatel, Souruh Company, w ten sposób finansując i wspierając reżim.

9.5.2011

9.

Abd Al-Fatah (

Image 19

) Qudsiyah (

Image 20

)

Data urodzenia: 1953 r.;

miejsce urodzenia: Hama;

paszport dyplomatyczny nr D0005788

Szef wywiadu wojskowego Syrii; udział w represjach wobec ludności cywilnej.

9.5.2011

10.

Jamil (

Image 21

) (alias Jameel) Hassan (

Image 22

)

 

Szef wywiadu sił powietrznych Syrii; udział w represjach wobec ludności cywilnej.

9.5.2011

11.

Rustum (

Image 23

) Ghazali (

Image 24

)

Data urodzenia: 3.5.1953 r.;

miejsce urodzenia: Deraa;

paszport dyplomatyczny nr D000000887

Szef wywiadu wojskowego Syrii, oddział lokalny w Damaszku; udział w represjach wobec ludności cywilnej.

9.5.2011

12.

Fawwaz (