ISSN 1977-0766

doi:10.3000/19770766.L_2012.251.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 251

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 55
18 września 2012


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) nr 826/2012 z dnia 29 czerwca 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie zgłaszania i ujawniania pozycji krótkich netto, szczegółowej treści informacji, które mają być udostępniane Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych w odniesieniu do pozycji krótkich netto, oraz metody obliczania obrotu na potrzeby ustalenia akcji objętych wyłączeniem ( 1 )

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 827/2012 z dnia 29 czerwca 2012 r. ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące środków podawania do publicznej wiadomości pozycji netto z tytułu akcji, formy, w jakiej mają być przekazywane Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych informacje w odniesieniu do pozycji krótkich netto, rodzajów umów, porozumień i środków, które w odpowiedni sposób zapewniają dostępność akcji lub instrumentów związanych z długiem państwowym na potrzeby rozrachunku oraz dat i okresu na potrzeby ustalenia głównego systemu obrotu akcją, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego ( 1 )

11

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 828/2012 z dnia 14 września 2012 r. ustanawiające zakaz połowów buławika czarnego w wodach UE i w wodach międzynarodowych obszarów Vb, VI, VII przez statki pływające pod banderą Hiszpanii

19

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 829/2012 z dnia 14 września 2012 r. ustanawiające zakaz połowów buławika czarnego w wodach UE i w wodach międzynarodowych obszarów VIII, IX, X, XII i XIV przez statki pływające pod banderą Hiszpanii

21

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 830/2012 z dnia 14 września 2012 r. ustanawiające zakaz połowów łososia szlachetnego w wodach UE podrejonów 22-31 (Morze Bałtyckie oprócz Zatoki Fińskiej) przez statki pływające pod banderą Finlandii

23

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 831/2012 z dnia 14 września 2012 r. ustanawiające zakaz połowów morszczuka w wodach UE obszarów IIa oraz IV przez statki pływające pod banderą Niderlandów

25

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 832/2012 z dnia 17 września 2012 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu chlorku amonu jako dodatku paszowego dla jagniąt rzeźnych (posiadacz zezwolenia Latochema Co Ltd) ( 1 )

27

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 833/2012 z dnia 17 września 2012 r. nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów folii aluminiowej w rolkach pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

29

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 834/2012 z dnia 17 września 2012 r. ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

47

 

 

DECYZJE

 

 

2012/504/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 17 września 2012 r. w sprawie Eurostatu

49

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

18.9.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 251/1


ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 826/2012

z dnia 29 czerwca 2012 r.

uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących wymogów w zakresie zgłaszania i ujawniania pozycji krótkich netto, szczegółowej treści informacji, które mają być udostępniane Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych w odniesieniu do pozycji krótkich netto, oraz metody obliczania obrotu na potrzeby ustalenia akcji objętych wyłączeniem

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego (1), w szczególności jego art. 9 ust. 5, art. 11 ust. 3 i art. 16 ust. 3,

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Niniejsze rozporządzenie ma na celu ustanowienie jednolitego systemu przekazywania zgłoszeń i informacji przez inwestorów krajowym właściwym organom lub przez te właściwe organy – Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (zwanemu dalej „EUNGiPW”). Ponieważ obliczanie obrotu na potrzeby ustalenia akcji objętych wyłączeniem jest również ściśle związane z przekazaniem informacji na temat akcji, w przypadku gdy główny system obrotu tymi akcjami znajduje się na terenie Unii, proces ten należy również objąć zakresem niniejszego rozporządzenia. W celu zapewnienia spójności między tymi przepisami, które powinny wejść w życie jednocześnie, oraz ułatwienia uzyskania ich kompleksowego obrazu oraz zapewnienia sprawnego dostępu do nich osobom podlegającym wspomnianym obowiązkom pożądane jest umieszczenie wszystkich tych regulacyjnych standardów technicznych wymaganych rozporządzeniem (UE) nr 236/2012 w jednym rozporządzeniu.

(2)

Jeżeli chodzi o zgłoszenia pozycji krótkich netto z tytułu akcji, długu państwowego i niepokrytych swapów ryzyka kredytowego (CDS) dotyczących długu państwowego oraz publiczne ujawnianie znacznych pozycji krótkich netto z tytułu akcji, w celu zapewnienia spójności stosowania wymogów w zakresie zgłoszeń w całej Unii, poprawy efektywności procesu sprawozdawczego oraz udostępniania porównywalnych informacji do wiadomości publicznej, należy określić jednolite przepisy dotyczące szczegółowej treści przekazywanych informacji, w tym wspólnego standardu stosowanego przy dokonywaniu zgłoszenia.

(3)

W celu zapewnienia właściwej identyfikacji posiadaczy pozycji zgłoszenie powinno zawierać kod (o ile jest dostępny), który może stanowić uzupełnienie nazwy/nazwiska posiadacza pozycji. Do czasu pojawienia się jednolitego, wiarygodnego i powszechnie rozpoznawalnego globalnego identyfikatora podmiotu prawnego konieczne jest posiłkowanie się istniejącymi kodami, które niektórzy posiadacze pozycji mogą posiadać, takimi jak kod identyfikacyjny banku.

(4)

Do celów wykonywania swoich zadań wynikających z niniejszego rozporządzenia oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (2) EUNGiPW powinien otrzymywać kwartalnie od właściwych organów informacje na temat zgłoszeń pozycji krótkich netto z tytułu akcji, długu państwowego i niepokrytych swapów ryzyka kredytowego dotyczących długu państwowego, a także – na swoje żądanie – dodatkowe informacje na temat pozycji krótkich netto.

(5)

W celu zapewnienia efektywnego wykorzystania tych informacji, zwłaszcza w kontekście celu, jakim jest zapewnienie prawidłowego funkcjonowania oraz integralności rynków finansowych, a także stabilności systemu finansowego w Unii, informacje kwartalne powinny być ustandaryzowane, stabilne w dłuższym okresie oraz wystarczająco szczegółowe, w postaci określonych dziennych danych zbiorczych, tak aby umożliwić EUNGiPW ich przetwarzanie oraz prowadzenie badań i analiz.

(6)

EUNGiPW nie jest w stanie z góry określić konkretnych informacji, których może wymagać od właściwego organu, ponieważ ich rodzaj można wyłącznie ustalić indywidualnie w każdym przypadku; informacje te mogą również obejmować dane o zróżnicowanym charakterze – zarówno indywidualne, jak i zbiorcze dane na temat pozycji krótkich netto lub niepokrytych pozycji z tytułu swapów ryzyka kredytowego. Ważne jest, mimo wszystko, określenie ogólnych informacji, które powinny być udostępniane w tym względzie.

(7)

Na potrzeby obliczania obrotu – tak na terenie Unii, jak i w systemach obrotu poza Unią – w celu ustalenia głównego systemu obrotu daną akcją każdy odpowiedni właściwy organ powinien określić istotne źródła informacji pozwalające na stwierdzenie obrotu daną akcją i pomiar wielkości tego obrotu. Nie istnieją obecnie ani zharmonizowane wymogi w zakresie zgłaszania transakcji w Unii w odniesieniu do akcji dopuszczonych do obrotu wyłącznie na wielostronnych platformach obrotu, ani też międzynarodowe standardy dotyczące danych statystycznych na temat obrotu poszczególnymi akcjami w systemach obrotu, które mogą wykazywać znaczną zmienność. Należy zatem zapewnić właściwym organom pewną dozę elastyczności przy dokonywaniu tych obliczeń.

(8)

W celu zapewnienia spójności data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia powinna być zbieżna z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 236/2012. Aby zapewnić jednak osobom fizycznym i prawnym wystarczająco dużo czasu na zapoznanie się z wykazem akcji objętych wyłączeniem na podstawie art. 16 rozporządzenia (UE) nr 236/2012, sporządzenie tego wykazu oraz jego późniejsza publikacja na stronach internetowych EUNGiPW powinny mieć miejsce odpowiednio wcześnie przed datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 236/2012. Dlatego też metodę określoną do celów obliczania obrotu na potrzeby ustalenia głównego systemu obrotu daną akcją należy stosować od daty wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.

(9)

Ponieważ w rozporządzeniu (UE) nr 236/2012 uznano, że zanim rozporządzenie to będzie mogło być zastosowane w praktyce, należy przyjąć wiążące standardy techniczne, a także ponieważ istotne jest określenie przed dniem 1 listopada 2012 r. wymaganych elementów innych niż istotne w celu ułatwienia uczestnikom rynku przestrzegania przepisów tego rozporządzenia, a właściwym organom – egzekwowania ich przestrzegania, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu następującym po dniu jego publikacji.

(10)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt regulacyjnych standardów technicznych przedłożony Komisji przez EUNGiPW.

(11)

EUNGiPW przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu regulacyjnych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował związane z nimi potencjalne koszty i korzyści oraz zwrócił się o ich zaopiniowanie do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych utworzonej zgodnie z art. 37 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia regulacyjne standardy techniczne określające:

a)

szczegółową treść informacji na temat pozycji krótkich netto, które mają być udostępniane właściwym organom i ujawniane do wiadomości publicznej przez osobę fizyczną lub prawną zgodnie z art. 9 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 236/2012;

b)

szczegółową treść informacji, które mają być przekazywane Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (zwanemu dalej „EUNGiPW”) przez właściwy organ zgodnie z art. 11 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 236/2012;

c)

metodę obliczania obrotu na potrzeby ustalenia głównego systemu obrotu, w którym prowadzony jest obrót daną akcją, zgodnie z art. 16 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 236/2012.

ROZDZIAŁ II

SZCZEGÓŁOWA TREŚĆ INFORMACJI NA TEMAT POZYCJI KRÓTKICH NETTO PODLEGAJĄCYCH ZGŁOSZENIU I UJAWNIENIU

[ART. 9 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 236/2012]

Artykuł 2

Zgłaszanie właściwym organom pozycji krótkich netto z tytułu akcji, długu państwowego i niepokrytych swapów ryzyka kredytowego dotyczących długu państwowego

1.   Zgłoszenie dokonywane na podstawie art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1 lub art. 8 rozporządzenia (UE) nr 236/2012 zawiera informacje określone w tabeli 1 w załączniku I.

Zgłoszenie dokonywane jest z wykorzystaniem formularza, którego wzór stanowi załącznik II do niniejszego rozporządzenia, wydanego przez odpowiedni właściwy organ.

2.   Jeżeli właściwy organ dysponuje bezpiecznymi systemami, które umożliwiają mu pełną identyfikację osoby dokonującej zgłoszenia oraz posiadacza pozycji, w tym wszystkich informacji zawartych w polach 1–7 tabeli 1 w załączniku I, odpowiednie pola mogą pozostać niewypełnione w formularzu zgłoszenia.

3.   Osoba fizyczna lub prawna, która dokonała zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, zawierającego błąd, z chwilą powzięcia wiedzy o tym błędzie przesyła do odpowiedniego właściwego organu informację o anulowaniu zgłoszenia.

Anulowania zgłoszenia dokonuje się z wykorzystaniem formularza, którego wzór stanowi załącznik III, wydanego przez ten właściwy organ.

Ta osoba fizyczna lub prawna dokonuje, w razie konieczności, nowego zgłoszenia zgodnie z ust. 1 i 2.

Artykuł 3

Publiczne ujawnianie pozycji krótkich netto z tytułu akcji

Podając do wiadomości publicznej, zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 236/2012, pozycję krótką netto z tytułu akcji, która osiągnęła stosowny próg powodujący obowiązek publikacji, lub, po osiągnięciu tego progu, spadła poniżej jego poziomu, każdorazowo uwzględnia się informacje określone w tabeli 2 w załączniku I do niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ III

SZCZEGÓŁOWA TREŚĆ INFORMACJI NA TEMAT POZYCJI KRÓTICH NETTO PODLEGAJĄCYCH PRZEKAZANIU EUNGiPW

[ART. 11 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 236/2012]

Artykuł 4

Informacje okresowe

Na podstawie art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 236/2012 właściwe organy przekazują EUNGiPW co kwartał następujące informacje:

a)

dzienną zbiorczą pozycję krótką netto z tytułu każdej z poszczególnych akcji wchodzących w skład głównego krajowego indeksu akcyjnego, wskazanego przez odpowiedni właściwy organ;

b)

zbiorczą pozycję krótką netto na koniec kwartału z tytułu każdej z poszczególnych akcji, które nie wchodzą w skład indeksu, o którym mowa w lit. a);

c)

dzienną zbiorczą pozycję krótką netto wobec każdego poszczególnego emitenta długu państwowego;

d)

w stosownych przypadkach, dzienne zbiorcze niepokryte pozycje z tytułu swapów ryzyka kredytowego emitenta długu państwowego.

Artykuł 5

Informacje przekazywane na żądanie

Informacje przekazywane w trybie doraźnym przez odpowiedni właściwy organ na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 236/2012 obejmują wszystkie żądane informacje określone przez EUNGiPW, które nie zostały uprzednio przekazane przez właściwy organ zgodnie z art. 4 niniejszego rozporządzenia.

ROZDZIAŁ IV

METODA OBLICZANIA OBROTU NA POTRZEBY USTALENIA GŁÓWNEGO SYSTEMU OBROTU DANĄ AKCJĄ

[ART. 16 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 236/2012]

Artykuł 6

Obliczanie obrotu na potrzeby ustalenia głównego systemu obrotu daną akcją

1.   Dokonując obliczenia obrotu na podstawie art. 16 rozporządzenia (UE) nr 236/2012, odpowiedni właściwy organ wykorzystuje najlepsze dostępne informacje, które mogą obejmować:

a)

publicznie dostępne informacje;

b)

dana transakcyjne uzyskane na podstawie art. 25 ust. 3 dyrektywy 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (3);

c)

informacje uzyskane od systemów obrotu, na których prowadzony jest obrót daną akcją;

d)

informacje przekazane przez inny właściwy organ, w tym właściwy organ z państwa trzeciego;

e)

informacje przekazane przez emitenta danej akcji;

f)

informacje uzyskane od innych osób trzecich, w tym od podmiotów udostępniających dane.

2.   Ustalając, co stanowi najlepsze dostępne informacje, odpowiedni właściwy organ, w miarę rozsądnie ocenianych możliwości, zapewnia, co następuje:

a)

wykorzystywanie w pierwszej kolejności informacji pochodzących z publicznie dostępnych źródeł, a dopiero w dalszej kolejności – z innych źródeł informacji;

b)

objęcie informacjami wszystkich sesji giełdowych w danym okresie, bez względu na to, czy dana akcja była przedmiotem obrotu podczas wszystkich sesji;

c)

liczenie tylko raz transakcji zgłoszonych i uwzględnionych w obliczeniach;

d)

nieliczenie transakcji zgłoszonych za pośrednictwem systemu obrotu, lecz wykonanych poza nim.

3.   Uznaje się, że obrót daną akcją w systemie obrotu wynosi zero, jeżeli akcja ta nie jest już dopuszczona do obrotu w danym systemie obrotu, nawet jeżeli była ona dopuszczona do obrotu w tym systemie obrotu w danym okresie obliczeniowym.

ROZDZIAŁ V

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 7

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 listopada 2012 r., z wyjątkiem art. 6, który stosuje się od dnia, o którym mowa w akapicie pierwszym.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 86 z 24.3.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

(3)  Dz.U. L 145 z 30.4.2004, s. 1.


ZAŁĄCZNIK I

TABELA 1

Wykaz pól do celów zgłoszenia (art. 2)

Identyfikator pola

Opis

1.

Posiadacz pozycji

Osoba fizyczna: imię i nazwisko

Osoba prawna: pełna nazwa, w tym forma prawna, zgodnie z treścią rejestru, w którym została zarejestrowana, jeśli dotyczy

2.

Kod identyfikacyjny osoby prawnej

Kod identyfikacyjny banku, jeśli jest dostępny

3.

Adres posiadacza pozycji

Dokładny adres (np. ulica, nr domu, kod pocztowy, miejscowość, stan/województwo) oraz państwo

4.

Dane kontaktowe posiadacza pozycji

Numer telefonu, numer faksu (jeśli jest dostępny), adres e-mail

5.

Osoba zgłaszająca

Osoba fizyczna: imię i nazwisko

Osoba prawna: pełna nazwa, w tym forma prawna, zgodnie z treścią rejestru, w którym została zarejestrowana, jeśli dotyczy

6.

Adres osoby zgłaszającej

Dokładny adres (np. ulica, nr domu, kod pocztowy, miejscowość, stan/województwo) oraz państwo, jeśli inny niż adres posiadacza pozycji

7.

Dane kontaktowe osoby zgłaszającej

Numer telefonu, numer faksu (jeśli jest dostępny), adres e-mail, jeśli inne niż dane kontaktowe posiadacza pozycji

8.

Data zgłoszenia

Data dokonania zgłoszenia w formacie zgodnym z normą ISO 8601:2004 (rrrr-mm-dd)

9.

Identyfikator emitenta

W przypadku akcji: pełna nazwa spółki, której akcje dopuszczono do obrotu w systemie obrotu

W przypadku długu państwowego: pełna nazwa emitenta

W przypadku niepokrytych swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego: pełna nazwa emitenta bazowego długu państwowego

10.

ISIN

Dotyczy wyłącznie akcji: kod ISIN głównej klasy akcji zwykłych emitenta. Jeżeli nie istnieją akcje zwykłe dopuszczone do obrotu, kod ISIN klasy akcji uprzywilejowanych (lub głównej klasy akcji uprzywilejowanych dopuszczonych do obrotu, jeżeli istnieje kilka klas tych akcji)

11.

Kod państwa

Dwuliterowy kod państwa będącego emitentem długu państwowego w formacie zgodnym z normą ISO 3166-1

12.

Data pozycji

Data otworzenia, zmiany lub zamknięcia pozycji. Format zgodny z normą ISO 8601:2004 (rrrr-mm-dd)

13.

Wielkość pozycji krótkiej netto w procentach

Dotyczy wyłącznie akcji: pozycja krótka netto wyrażona jako odsetek (zaokrąglony do dwóch miejsc po przecinku) wyemitowanego kapitału podstawowego, w wartościach bezwzględnych, bez znaku „+” lub „-”

14.

Kwota stanowiąca równowartość pozycji krótkiej netto

W przypadku akcji: całkowita liczba akcji stanowiących równowartość pozycji

W przypadku długu państwowego: kwota nominalna w euro stanowiąca równowartość pozycji

W przypadku niepokrytych swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego: kwota nominalna w euro stanowiąca równowartość pozycji

Dane liczbowe wyrażone w wartościach bezwzględnych, bez znaku „+” lub „-”; waluta wyrażona zgodnie z normą ISO 4217

15.

Data poprzedniego zgłoszenia

Data zgłoszenia ostatniej pozycji przekazanej przez posiadacza pozycji w stosunku do tego samego emitenta. Format zgodny z normą ISO 8601:2004 (rrrr-mm-dd)

16.

Data anulowania

Data przekazania formularza w celu anulowania uprzednio dokonanego błędnego zgłoszenia. Format zgodny z normą ISO 8601:2004 (rrrr-mm-dd)

17.

Uwagi

Tekst dowolny – opcjonalnie


TABELA 2

Wykaz pól do celów publicznego ujawnienia (art. 3)

Identyfikator pola

Opis

1.

Posiadacz pozycji

Osoba fizyczna: imię i nazwisko

Osoba prawna: pełna nazwa, w tym forma prawna, zgodnie z treścią rejestru, w którym została zarejestrowana, jeśli dotyczy

2.

Nazwa emitenta

Pełna nazwa spółki, której akcje dopuszczono do obrotu w systemie obrotu

3.

ISIN

Kod ISIN głównej klasy akcji zwykłych emitenta. Jeżeli nie istnieją akcje zwykłe dopuszczone do obrotu, kod ISIN klasy akcji uprzywilejowanych (lub głównej klasy akcji uprzywilejowanych dopuszczonych do obrotu, jeżeli istnieje kilka klas tych akcji)

4.

Wielkość pozycji krótkiej netto w procentach

Pozycja krótka netto wyrażona jako odsetek (zaokrąglony do dwóch miejsc po przecinku) wyemitowanego kapitału podstawowego

5.

Data pozycji

Data otworzenia, zmiany lub zamknięcia pozycji w formacie zgodnym z normą ISO 8601:2004 (rrrr-mm-dd)


ZAŁĄCZNIK II

Format formularza zgłoszenia pozycji krótkich netto (art. 2)

POSIADACZ POZYCJI

Imię

NAZWISKO

Pełna nazwa spółki

 

Kod BIC

(jeśli posiadacz go posiada)

 

Państwo

 

Adres

 

Osoba wyznaczona do kontaktów

Imię

Nazwisko

 

Numer telefonu

 

Numer faksu

 

Adres e-mail

 


OSOBA ZGŁASZAJĄCA

(jeśli inna)

Imię

NAZWISKO

Pełna nazwa spółki

 

Państwo

 

Adres

 

Osoba wyznaczona do kontaktów

Imię

Nazwisko

 

Numer telefonu

 

Numer faksu

 

Adres e-mail

 


POZYCJA KRÓTKA NETTO Z TYTUŁU AKCJI

1.

Data zgłoszenia

(rrrr-mm-dd)

 

2.   

Nazwa emitenta

2.1.

Kod ISIN

 

2.2.

Pełna nazwa

 

3.

Data pozycji

(rrrr-mm-dd)

 

4.   

Pozycja krótka netto po przekroczeniu progu

4.1.

Liczba akcji stanowiących równowartość pozycji

 

4.2.

% wyemitowanego kapitału podstawowego

 

5.

Data poprzedniego zgłoszenia

(rrrr-mm-dd)

 

6.

Uwagi

 


POZYCJA KRÓTKA NETTO Z TYTUŁU DŁUGU PAŃSTWOWEGO

1.

Data zgłoszenia

(rrrr-mm-dd)

 

2.   

Nazwa emitenta

2.1.

Kod państwa

 

2.2.

Pełna nazwa

 

3.

Data pozycji

(rrrr-mm-dd)

 

4.

Pozycja krótka netto po przekroczeniu progu

Kwota nominalna stanowiąca równowartość pozycji

 

5.

Data poprzedniego zgłoszenia

(rrrr-mm-dd)

 

6.

Uwagi

 


POZYCJA Z TYTUŁU NIEPOKRYTYCH SWAPÓW RYZYKA KREDYTOWEGO DOTYCZĄCYCH DŁUGU PAŃSTWOWEGO

1.

Data zgłoszenia

(rrrr-mm-dd)

 

2.   

Nazwa emitenta

2.1.

Kod państwa

 

2.2.

Pełna nazwa

 

3.

Data pozycji

(rrrr-mm-dd)

 

4.

Pozycja krótka netto po przekroczeniu progu

Kwota nominalna stanowiąca równowartość pozycji

 

5.

Data poprzedniego zgłoszenia

(rrrr-mm-dd)

 

6.

Uwagi

 


ZAŁĄCZNIK III

Format formularza anulowania błędnych zgłoszeń (art. 2)

POSIADACZ POZYCJI

Imię

NAZWISKO

Pełna nazwa spółki

 

Kod BIC

(jeśli posiadacz go posiada)

 

Państwo

 

Adres

 

Osoba wyznaczona do kontaktów

Imię

Nazwisko

 

Numer telefonu

 

Numer faksu

 

Adres e-mail

 


OSOBA ZGŁASZAJĄCA

(jeśli inna)

Imię

NAZWISKO

Pełna nazwa spółki

 

Państwo

 

Adres

 

Osoba wyznaczona do kontaktów

Imię

Nazwisko

 

Numer telefonu

 

Numer faksu

 

Adres e-mail

 


ANULOWANA POZYCJA KRÓTKA NETTO Z TYTUŁU AKCJI

1.

Data anulowania

(rrrr-mm-dd)

 

2.   

Nazwa emitenta

2.1.

Kod ISIN

 

2.2.

Pełna nazwa

 

3.

Data pozycji z anulowanego zgłoszenia

(rrrr-mm-dd)

 

4.   

Pozycja krótka netto po przekroczeniu progu uwzględniona w anulowanym zgłoszeniu

4.1.

Liczba akcji stanowiących równowartość pozycji

 

4.2.

% wyemitowanego kapitału podstawowego

 

5.

Data dokonania zgłoszenia podlegającego anulowaniu

(rrrr-mm-dd)

 

6.

Uwagi

 


ANULOWANA POZYCJA KRÓTKA NETTO Z TYTUŁU DŁUGU PAŃSTWOWEGO

1.

Data anulowania

(rrrr-mm-dd)

 

2.   

Nazwa emitenta

2.1.

Kod państwa

 

2.2.

Pełna nazwa

 

3.

Data pozycji z anulowanego zgłoszenia

(rrrr-mm-dd)

 

4.

Pozycja krótka netto po przekroczeniu progu uwzględniona w anulowanym zgłoszeniu

Kwota nominalna stanowiąca równowartość pozycji

 

5.

Data dokonania zgłoszenia podlegającego anulowaniu

(rrrr-mm-dd)

 

6.

Uwagi

 


ANULOWANA POZYCJA Z TYTUŁU NIEPOKRYTYCH SWAPÓW RYZYKA KREDYTOWEGO DOTYCZĄCYCH DŁUGU PAŃSTWOWEGO

1.

Data anulowania

(rrrr-mm-dd)

 

2.   

Nazwa emitenta

2.1.

Kod państwa

 

2.2.

Pełna nazwa

 

3.

Data pozycji z anulowanego zgłoszenia

(rrrr-mm-dd)

 

4.

Pozycja krótka netto po przekroczeniu progu uwzględniona w anulowanym zgłoszeniu

Kwota nominalna stanowiąca równowartość pozycji

 

5.

Data dokonania zgłoszenia podlegającego anulowaniu

(rrrr-mm-dd)

 

6.

Uwagi

 


18.9.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 251/11


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 827/2012

z dnia 29 czerwca 2012 r.

ustanawiające wykonawcze standardy techniczne dotyczące środków podawania do publicznej wiadomości pozycji netto z tytułu akcji, formy, w jakiej mają być przekazywane Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych informacje w odniesieniu do pozycji krótkich netto, rodzajów umów, porozumień i środków, które w odpowiedni sposób zapewniają dostępność akcji lub instrumentów związanych z długiem państwowym na potrzeby rozrachunku oraz dat i okresu na potrzeby ustalenia głównego systemu obrotu akcją, zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 236/2012 z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie krótkiej sprzedaży i wybranych aspektów dotyczących swapów ryzyka kredytowego (1), w szczególności jego art. 9 ust. 6, art. 11 ust. 4, art. 12 ust. 2, art. 13 ust. 5 i art. 16 ust. 4,

po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Niniejsze rozporządzenie ma na celu ustanowienie wykazu wyłączonych akcji, co jest konieczne w związku z podawaniem do wiadomości publicznej pozycji krótkich z tytułu wszystkich akcji nieobjętych wyłączeniem, oraz warunków dotyczących przekazywania tych informacji Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (zwanemu dalej „EUNGiPW”). Niezbędne jest zatem ustanowienie przepisów dotyczących porozumień i środków, które mają zostać przyjęte w odniesieniu do akcji nieobjętych wyłączeniem. W celu zapewnienia spójności między tymi przepisami dotyczącymi krótkiej sprzedaży, które powinny wejść w życie jednocześnie, oraz ułatwienia uzyskania ich kompleksowego obrazu oraz zapewnienia sprawnego dostępu do nich osobom podlegającym wspomnianym obowiązkom odpowiednie jest umieszczenie wszystkich wykonawczych standardów technicznych wymaganych rozporządzeniem (UE) nr 236/2012 w jednym rozporządzeniu.

(2)

Aby zapewnić jednolite stosowanie rozporządzenia (UE) nr 236/2012 w odniesieniu do informacji, które mają być przekazywane EUNGiPW przez właściwe organy, oraz w celu zapewnienia sprawnego przetwarzania tych informacji, powinny one być przesyłane elektronicznie, w bezpieczny sposób, za pomocą standardowego szablonu.

(3)

Ważne jest zapewnienie na centralnych stronach internetowych prowadzonych lub nadzorowanych przez właściwy organ łatwego dostępu do danych dotyczących pozycji krótkich netto podawanych do wiadomości uczestników rynku oraz różnorakiego wykorzystywania tych danych. W tym celu dane te powinny być dostarczane w formie, która pozwala nie tylko na ich prezentację w formie statycznych nieedytowalnych dokumentów, ale także na ich elastyczne wykorzystywanie. Jeżeli tylko jest to technicznie możliwe, należy stosować formaty nadające się do przetwarzania maszynowego, aby umożliwić użytkownikom systematyczne i oszczędne kosztowo przetwarzanie informacji.

(4)

W celu zapewnienia podawania tych informacji do wiadomości rynku, oprócz ujawnienia na centralnej stronie internetowej prowadzonej lub nadzorowanej przez właściwy organ powinno być możliwe podawanie do wiadomości publicznej szczegółowych informacji na temat pozycji krótkiej netto innymi metodami.

(5)

Nieodzowne jest, aby podając do wiadomości publicznej poszczególne pozycje krótkie netto z tytułu akcji przekraczające odpowiedni próg powodujący obowiązek publikacji, zapewnić użytkownikom dwa podstawowe źródła informacji. Powinny one obejmować zwięzły wykaz lub tabelę zawierające pozycje krótkie netto, przekraczające próg powodujący obowiązek publikacji, które są otwarte w chwili wejścia na centralną stronę internetową, oraz wykaz lub tabelę zawierające dane historyczne o wszystkich poszczególnych pozycjach krótkich netto, które zostały wcześniej opublikowane.

(6)

W przypadku gdy pozycja krótka netto z tytułu akcji spadła poniżej odpowiedniego progu powodującego obowiązek publikacji, należy opublikować szczegółowe dane dotyczące tej pozycji, w tym jej faktyczną wielkość. Aby uniknąć potencjalnych pomyłek ze strony użytkowników wchodzących na centralną stronę internetową, ujawnione pozycje, które spadły poniżej 0,5 % wyemitowanego kapitału zakładowego danej spółki, nie powinny być wyświetlane obok bieżących pozycji bezterminowo, ale powinny być dostępne, po ich publikacji przez okres 24 godzin, jako dane historyczne.

(7)

W celu zapewnienia spójnych i jasnych, ale jednocześnie elastycznych ram istotne jest określenie rodzajów umów pożyczek i innych wymagalnych roszczeń o równoważnym skutku oraz rodzaje porozumień z osobą trzecią, które odpowiednio zapewniają dostępność akcji lub instrumentów długu państwowego na potrzeby rozrachunku, oraz określenie kryteriów, jakie takie umowy i porozumienia muszą spełniać.

(8)

Wykorzystanie praw poboru nowych akcji w związku z krótką sprzedażą może odpowiednio zagwarantować dostępność akcji na potrzeby rozrachunku tylko wówczas, gdy porozumienie stanowi, że rozrachunek krótkiej sprzedaży jest gwarantowany w terminie rozrachunku. Niezbędne jest zatem określenie przepisów zapewniających dostępność akcji pochodzących z praw poboru najpóźniej w dacie rozrachunku oraz w ilości co najmniej odpowiadającej liczbie akcji, które mają być przedmiotem krótkiej sprzedaży.

(9)

Przy określaniu obowiązujących przez ograniczony czas porozumień dotyczących potwierdzeń ważne jest określenie okresu, podczas którego krótka sprzedaż ma zostać pokryta poprzez zakupy instrumentów, przy czym okres ten powinien uwzględniać różnice w cyklach rozrachunkowych w poszczególnych państwach.

(10)

W celu zapewnienia w odpowiedni sposób dostępności instrumentów na potrzeby rozrachunku w przypadku gdy osoba fizyczna lub prawna zawierająca transakcję krótkiej sprzedaży zawarła z osobą trzecią porozumienie, na mocy którego ta osoba trzecia potwierdziła, że dany instrument został zlokalizowany, niezbędna jest pewność, że dana osoba trzecia, jeżeli ma ona siedzibę w państwie trzecim, podlega odpowiedniemu nadzorowi oraz że istnieją odpowiednie porozumienia dotyczące wymiany informacji między organami nadzoru. Takie odpowiednie porozumienia mogłyby obejmować podpisanie protokołu ustaleń ustanowionego przez Międzynarodową Organizację Komisji Papierów Wartościowych (IOSCO).

(11)

W celu zapewnienia właściwego wdrażania wymogu nakazującego ustalenie, czy główny system obrotu akcją znajduje się poza terytorium Unii, należy wprowadzić przejściowe zasady dotyczące ustalenia po raz pierwszy wykazu wyłączonych akcji na podstawie art. 16 rozporządzenia (UE) nr 236/2012. Pomimo że wykaz wyłączonych akcji jest ważny przez okres dwóch lat, konieczne jest ponadto wprowadzenie pewnej elastyczności, ponieważ istnieją okoliczności, które mogą wymagać dokonania przeglądu tego wykazu w trakcie takiego dwuletniego okresu.

(12)

W celu zapewnienia spójności data rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia powinna być zbieżna z datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 236/2012. Aby zapewnić jednak osobom fizycznym i prawnym wystarczająco dużo czasu na zapoznanie się z wykazem akcji objętych wyłączeniem na podstawie rozporządzenia (UE) nr 236/2012, sporządzenie tego wykazu oraz jego późniejsza publikacja na stronach internetowych EUNGiPW powinny mieć miejsce odpowiednio wcześnie przed datą rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 236/2012. Dlatego też przepisy dotyczące daty i okresu na potrzeby obliczeń dotyczących głównego systemu obrotu, daty zawiadomienia EUNGiPW o akcjach, których główny system obrotu znajduje się poza terytorium Unii, oraz nabrania mocy obowiązującej przez wykaz wyłączonych akcji należy stosować od daty wejścia niniejszego rozporządzenia w życie.

(13)

Ponieważ w rozporządzeniu (UE) nr 236/2012 uznano, że zanim rozporządzenie to będzie mogło być zastosowane w praktyce, należy przyjąć wiążące standardy techniczne, a także ponieważ istotne jest określenie przed dniem 1 listopada 2012 r. wymaganych elementów innych niż istotne w celu ułatwienia uczestnikom rynku przestrzegania przepisów tego rozporządzenia, a właściwym organom – egzekwowania ich przestrzegania, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie w dniu następującym po dniu jego publikacji.

(14)

Podstawę niniejszego rozporządzenia stanowi projekt wykonawczych standardów technicznych przedłożonych Komisji przez EUNGiPW.

(15)

EUNGiPW przeprowadził otwarte konsultacje społeczne na temat projektu wykonawczych standardów technicznych, który stanowi podstawę niniejszego rozporządzenia, przeanalizował związane z nimi potencjalne koszty i korzyści oraz zwrócił się o ich zaopiniowanie do Grupy Interesariuszy z Sektora Giełd i Papierów Wartościowych utworzonej zgodnie z art. 37 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1095/2010 z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Nadzoru (Europejskiego Urzędu Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych) (2),

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

ROZDZIAŁ I

PRZEPISY OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia wykonawcze standardy techniczne określające:

(a)

środki, za pomocą których informacje dotyczące pozycji krótkich netto mogą być podawane do wiadomości publicznej przez osoby fizyczne lub prawne, oraz formę, w jakiej informacje mają być przekazywane Europejskiemu Urzędowi Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (zwanemu dalej „EUNGiPW”) przez właściwe organy zgodnie z art. 9 ust. 6 i art. 11 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 236/2012;

(b)

rodzaje umów, porozumień i środków, które w odpowiedni sposób zapewniają dostępność akcji na potrzeby rozrachunku, oraz rodzaje umów lub porozumień, które w odpowiedni sposób zapewniają dostępność długu państwowego na potrzeby rozrachunku zgodnie z art. 12 ust. 2 i art. 13 ust. 5 rozporządzenia (UE) nr 236/2012;

(c)

daty i okresy na potrzeby obliczeń dotyczących głównego systemu obrotu, zawiadomienia kierowanego do EUNGiPW oraz mocy obowiązującej odnośnego wykazu zgodnie z art. 16 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 236/2012.

ROZDZIAŁ II

ŚRODKI PODAWANIA DO PUBLICZNEJ WIADOMOŚCI ZNACZNYCH POZYCJI KRÓTKICH NETTO Z TYTUŁU AKCJI

[ART. 9 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 236/2012]

Artykuł 2

Środki, za pomocą których informacje mogą być podawane do wiadomości publicznej

Informacje na temat pozycji krótkich netto z tytułu akcji są podawane do wiadomości publicznej poprzez zamieszczenie ich na centralnej stronie internetowej prowadzonej lub nadzorowanej przez odpowiedni właściwy organ na podstawie art. 9 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 236/2012. Informacje te są podawane do wiadomości publicznej za pomocą środków, które:

(a)

zapewniają ich publikację w formie określonej w załączniku I w taki sposób, aby umożliwić osobom wchodzącym na stronę internetową dostęp do jednej lub większej liczby tabeli zawierających wszystkie istotne informacje o pozycjach uporządkowanych według emitenta akcji;

(b)

umożliwiają użytkownikom ustalenie, czy pozycje krótkie netto wobec emitenta akcji osiągnęły lub przekroczyły odpowiedni próg powodujący obowiązek publikacji w chwili, gdy użytkownik wszedł na stronę internetową, oraz filtrowanie danych na podstawie tego kryterium;

(c)

zapewniają dane historyczne dotyczące opublikowanych pozycji krótkich netto wobec emitenta akcji;

(d)

obejmują, jeżeli jest to technicznie możliwe, pliki do pobrania zawierające opublikowane i historyczne pozycje krótkie netto w formacie nadającym się do przetwarzania maszynowego, co oznacza, że pliki te są w wystarczającym stopniu ustrukturyzowane, dzięki czemu aplikacje są w stanie w niezawodny sposób zidentyfikować poszczególne stwierdzenia faktów oraz wewnętrzną strukturę tych dokumentów;

(e)

wykazują przez jeden dzień, wraz z informacjami wskazanymi w lit. b), pozycje krótkie netto, które są publikowane, ponieważ spadły poniżej progu powodującego obowiązek publikacji, wynoszącego 0,5 % wyemitowanego kapitału zakładowego, po czym są usuwane i przenoszone do archiwum danych historycznych.

ROZDZIAŁ III

FORMA, W JAKIEJ MAJĄ BYĆ PRZEKAZYWANE EUNGiPW PRZEZ WŁAŚCIWE ORGANY INFORMACJE NA TEMAT POZYCJI KRÓTKICH NETTO

[ART. 11 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 236/2012]

Artykuł 3

Forma informacji okresowych

1.   Informacje, które mają być co kwartał przekazywane EUNGiPW na temat pozycji krótkich netto z tytułu akcji, długu państwowego i swapów ryzyka kredytowego na podstawie art. 11 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 236/2012, są dostarczane przez odpowiednie właściwe organy w formie określonej w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

2.   Informacje, o których mowa w ust. 1, są wysłane do EUNGiPW elektronicznie, za pomocą systemu stworzonego przez EUNGiPW, który zapewnia zachowanie kompletności, integralności i poufności informacji podczas ich przesyłania.

Artykuł 4

Forma informacji przekazywanych na żądanie

1.   Odpowiedni właściwy organ przekazuje informacje dotyczące pozycji krótkich netto z tytułu akcji i długu państwowego lub niepokrytych pozycji z tytułu swapów ryzyka kredytowego dotyczących długu państwowego, na podstawie art. 11 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 236/2012, w formie określonej przez EUNGiPW w jego wniosku.

2.   Jeżeli żądane informacje dotyczą informacji zawartych w zgłoszeniu otrzymanym przez właściwy organ na podstawie art. 5, 7 i 8 rozporządzenia (UE) nr 236/2012, informacje te są dostarczane zgodnie z wymogami ustanowionymi w art. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 826/2012 (3).

3.   Żądane informacje są przesyłane przez właściwy organ w formie elektronicznej, za pomocą systemu stworzonego przez EUNGiPW do wymiany informacji, który zapewnia zachowanie kompletności, integralności i poufności informacji podczas ich przesyłania.

ROZDZIAŁ IV

UMOWY, POROZUMIENIA I ŚRODKI ZAPEWNIAJĄCE W ODPOWIEDNI SPOSÓB DOSTĘPNOŚĆ DO CELÓW ROZRACHUNKU

[ART. 12 I 13 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 236/2012]

Artykuł 5

Umowy pożyczek papierów wartościowych i inne wymagalne roszczenia o równoważnym skutku

1.   Umowa pożyczki lub inne wymagalne roszczenie, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b) oraz art. 13 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (UE) nr 236/2012, powstają w drodze następujących rodzajów porozumień, umów lub roszczeń, które są prawnie wiążące przez okres obowiązywania transakcji krótkiej sprzedaży:

(a)

kontrakty terminowe futures i swapy: kontrakty terminowe futures oraz umowy swap, prowadzące do fizycznego rozrachunku odpowiednich akcji lub długu państwowego i zapewniające pokrycie co najmniej takich liczby akcji lub kwoty długu państwowego, które są przedmiotem krótkiej sprzedaży przez osobę fizyczną lub prawną, zawarte przed lub jednocześnie z transakcją krótkiej sprzedaży i określające datę dostawy lub wygaśnięcia, która zapewnia możliwość dokonania rozrachunku krótkiej sprzedaży w terminie rozrachunku;

(b)

opcje: umowy opcji, prowadzące do fizycznego rozrachunku odpowiednich akcji lub długu państwowego i zapewniające pokrycie co najmniej takich liczby akcji lub kwoty długu państwowego, które są przedmiotem krótkiej sprzedaży przez osobę fizyczną lub prawną, zawarte przed lub jednocześnie z transakcją krótkiej sprzedaży i określające datę wygaśnięcia, która zapewnia możliwość dokonania rozrachunku krótkiej sprzedaży w terminie rozrachunku;

(c)

umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu: umowy z udzielonym przyrzeczeniem odkupu zapewniające pokrycie co najmniej takich liczby akcji lub kwoty długu państwowego, które są przedmiotem krótkiej sprzedaży przez osobę fizyczną lub prawną, zawarte przed lub jednocześnie z transakcją krótkiej sprzedaży i określające datę odkupu, która zapewnia możliwość dokonania rozrachunku krótkiej sprzedaży w terminie rozrachunku;

(d)

umowy stałe lub pożyczki odnawialne: umowa lub umowa pożyczki, które są zawierane przed lub jednocześnie z transakcją krótkiej sprzedaży i których przedmiotem jest ustalona z góry kwota szczegółowo wskazanych akcji lub długu państwowego, zapewniające przez okres obowiązywania transakcji krótkiej sprzedaży pokrycie co najmniej takich liczby akcji lub kwoty długu państwowego, które są przedmiotem krótkiej sprzedaży przez osobę fizyczną lub prawną, i określające datę dostawy lub wykonania, która zapewnia możliwość dokonania rozrachunku krótkiej sprzedaży w terminie rozrachunku;

(e)

umowy dotyczące praw poboru: umowy dotyczące praw poboru w przypadku gdy osoba fizyczna lub prawna jest w posiadaniu praw poboru nowych akcji tego samego emitenta i tej samej klasy, zapewniające pokrycie co najmniej takiej liczby akcji, która jest przedmiotem krótkiej sprzedaży, pod warunkiem że danej osobie fizycznej lub prawnej przysługuje prawo otrzymania tych akcji w momencie rozrachunku krótkiej sprzedaży lub wcześniej;

(f)

inne roszczenia lub umowy prowadzące do dostawy akcji lub długu państwowego: umowy lub roszczenia zapewniające pokrycie co najmniej takich liczby akcji lub kwoty długu państwowego, które są przedmiotem krótkiej sprzedaży przez osobę fizyczną lub prawną, zawarte lub powstałe przed lub jednocześnie z transakcją krótkiej sprzedaży i określające datę dostawy lub wykonania, która zapewnia możliwość dokonania rozrachunku krótkiej sprzedaży w terminie rozrachunku.

2.   Porozumienie, umowa lub roszczenie są przekazywane na trwałym nośniku przez kontrahenta osobie fizycznej lub prawnej jako dowód istnienia umowy pożyczki lub innego wymagalnego roszczenia.

Artykuł 6

Porozumienia i środki, jakie mają być podjęte w odniesieniu do krótkiej sprzedaży akcji dopuszczonej do obrotu w systemie obrotu

[art. 12 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 236/2012]

1.   Ust. 2, 3 i 4 określają porozumienia i środki, jakie mają być podjęte w odniesieniu do krótkiej sprzedaży akcji dopuszczonej do obrotu w systemie obrotu na podstawie art. 12 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 236/2012.

2.   Standardowe porozumienia i środki dotyczące lokalizacji oznaczają porozumienia, potwierdzenia i środki, które obejmują każdy z następujących elementów:

(a)

w przypadku potwierdzeń zlokalizowania: potwierdzenie dostarczone przez osobę trzecią przed zawarciem krótkiej sprzedaży przez osobę fizyczną lub prawną, w którym osoba trzecia stwierdza, że jest w stanie udostępnić akcje na potrzeby terminowego rozrachunku, biorąc pod uwagę kwotę ewentualnej sprzedaży oraz warunki rynkowe, i oznacza okres, na czas którego akcja zostaje zlokalizowana;

(b)

w przypadku potwierdzeń oznakowania: potwierdzenie przez osobę trzecią, dostarczone przed zawarciem krótkiej sprzedaży, zgodnie z którym co najmniej oznakowała ona żądaną liczbę akcji jako przeznaczone dla danej osoby.

3.   Standardowe porozumienia i środki dotyczące zlokalizowania instrumentu w trakcie tego samego dnia oznaczają porozumienia, potwierdzenia i środki, które obejmują każdy z następujących elementów:

(a)

w odniesieniu do żądań potwierdzenia: żądanie potwierdzenia przez osobę fizyczną lub prawną na rzecz osoby trzeciej, że krótka sprzedaż zostanie pokryta w drodze zakupów w dniu, w którym ma miejsce krótka sprzedaż;

(b)

w odniesieniu do potwierdzeń zlokalizowania: potwierdzenie dostarczone przez osobę trzecią przed zawarciem krótkiej sprzedaży, w którym osoba trzecia stwierdza, że jest w stanie udostępnić akcje na potrzeby terminowego rozrachunku, biorąc pod uwagę kwotę ewentualnej sprzedaży oraz warunki rynkowe, i wskazuje okres, na który akcje zostają zlokalizowane;

(c)

w odniesieniu do potwierdzeń dotyczących łatwej możliwości pożyczki lub zakupu: potwierdzenie przez osobę trzecią, dostarczone przed zawarciem krótkiej sprzedaży, zgodnie z którym akcja może zostać w łatwy sposób pożyczona lub zakupiona w odpowiedniej ilości, biorąc pod uwagę warunki rynkowe i inne dostępne tej osobie trzeciej informacje na temat podaży akcji, lub – w przypadku braku takiego potwierdzenia przez osobę trzecią – potwierdzenie, że co najmniej oznakowała ona żądaną liczbę akcji jako przeznaczone dla danej osoby fizycznej lub prawnej;

(d)

w odniesieniu do monitorowania: zobowiązanie osoby fizycznej lub prawnej do monitorowania kwoty krótkiej sprzedaży niepokrytej w drodze zakupów;

(e)

w odniesieniu do zleceń na wypadek niedokonania pokrycia: zobowiązanie osoby fizycznej lub prawnej, że w przypadku niepokrycia przeprowadzonych transakcji krótkiej sprzedaży w drodze zakupów tego samego dnia dana osoba fizyczna lub prawna prześle niezwłocznie osobie trzeciej zlecenie pozyskania akcji do pokrycia krótkiej sprzedaży w celu zapewnienia terminowego rozrachunku.

4.   Porozumienia i środki dotyczące łatwej możliwości pożyczki lub zakupu oznaczają porozumienia, potwierdzenia i środki w przypadku gdy osoba fizyczna lub prawna przystępuje do krótkiej sprzedaży akcji, które spełniają wymogi w zakresie płynności ustanowione w art. 22 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1287/2006 (4), lub innych akcji, które wchodzą w skład głównego krajowego indeksu akcyjnego wskazanego przez odpowiedni właściwy organ każdego państwa członkowskiego i stanowią bazowy instrument finansowy instrumentu pochodnego dopuszczonego do obrotu w systemie obrotu, obejmujące następujące elementy:

(a)

w odniesieniu do potwierdzeń zlokalizowania: potwierdzenie dostarczone przez osobę trzecią przed zawarciem krótkiej sprzedaży, w którym osoba trzecia stwierdza, że jest w stanie udostępnić akcje na potrzeby terminowego rozrachunku, biorąc pod uwagę kwotę ewentualnej sprzedaży oraz warunki rynkowe, i wskazuje okres, na który akcja zostaje zlokalizowana;

(b)

w odniesieniu do potwierdzeń dotyczących łatwej możliwości pożyczki lub zakupu: potwierdzenie przez osobę trzecią, dostarczone przed zawarciem krótkiej sprzedaży, zgodnie z którym akcja może zostać w łatwy sposób pożyczona lub zakupiona w odpowiedniej ilości, biorąc pod uwagę warunki rynkowe i inne dostępne tej osobie trzeciej informacje na temat podaży akcji, lub – w przypadku braku takiego potwierdzenia przez osobę trzecią – potwierdzenie, że co najmniej oznakowała ona żądaną liczbę akcji jako przeznaczone dla danej osoby fizycznej lub prawnej; oraz

(c)

w odniesieniu do zleceń dotyczących pokrycia: jeżeli zawarte transakcje krótkiej sprzedaży nie zostaną pokryte w drodze zakupów lub pożyczek – zobowiązanie do niezwłocznego przesłania osobie trzeciej zlecenia osoby fizycznej lub prawnej dotyczącego pozyskania akcji do pokrycia krótkiej sprzedaży w celu zapewnienia terminowego rozrachunku.

5.   Porozumienia, potwierdzenia i zlecenia, o których mowa w ust. 2, 3 i 4, są przekazywane na trwałym nośniku przez osobę trzecią osobie fizycznej lub prawnej jako dowód istnienia porozumień, potwierdzeń i zleceń.

Artykuł 7

Porozumienia z osobami trzecimi, jakie mają być podjęte w odniesieniu do długu państwowego

[art. 13 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 236/2012]

1.   Ust. 2–5 określają porozumienia z osobami trzecimi, jakie mają być podjęte w odniesieniu do długu państwowego na podstawie art. 13 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) nr 236/2012.

2.   Standardowe porozumienie dotyczące zlokalizowania długu państwowego oznacza potwierdzenie dostarczone przez osobę trzecią przed zawarciem krótkiej sprzedaży, w którym osoba trzecia stwierdza, że jest w stanie udostępnić dług państwowy na potrzeby terminowego rozrachunku, w kwocie żądanej przez osobę fizyczną lub prawną, biorąc pod uwagę warunki rynkowe, i wskazuje okres, na który dług państwowy zostaje zlokalizowany.

3.   Obowiązujące przez ograniczony czas porozumienie dotyczące potwierdzeń oznacza porozumienie, w którym osoba fizyczna lub prawna oświadcza wobec osoby trzeciej, że krótka sprzedaż zostanie pokryta w drodze zakupów w tym samym dniu, w którym zostanie przeprowadzona krótka sprzedaż, a osoba trzecia potwierdza, przed zawarciem krótkiej sprzedaży, swoje uzasadnione przekonanie, że dany dług państwowy można w łatwy sposób zakupić w odpowiedniej ilości, biorąc pod uwagę warunki rynkowe i inne informacje na temat podaży instrumentów długu państwowego dostępne tej osobie trzeciej, w dniu zawarcia krótkiej sprzedaży.

4.   Bezwarunkowe potwierdzenie transakcji repo oznacza potwierdzenie przez osobę trzecią przed zawarciem krótkiej sprzedaży jej uzasadnionego przekonania, że rozrachunek może zostać przeprowadzony w terminie dzięki jego udziałowi w stałym systemie organizowanym lub prowadzonym przez bank centralny, urząd ds. zarządzania długiem lub system rozrachunku papierów wartościowych, który zapewnia bezwarunkowy dostęp do danego długu państwowego w ilości odpowiadającej wolumenowi krótkiej sprzedaży.

5.   Potwierdzenie dotyczące łatwej możliwości zakupu długu państwowego oznacza potwierdzenie przez osobę trzecią, dostarczone przed zawarciem krótkiej sprzedaży, w którym osoba ta wyraża swoje uzasadnione przekonanie, że rozrachunek może zostać przeprowadzony w terminie, ponieważ dany dług państwowy można w łatwy sposób pożyczyć lub zakupić w odpowiedniej ilości, biorąc pod uwagę warunki rynkowe i inne dostępne tej osobie trzeciej informacje na temat podaży długu państwowego.

6.   Porozumienia, potwierdzenia i zlecenia, o których mowa w ust. 2–5, są przekazywane na trwałym nośniku przez osobę trzecią osobie fizycznej lub prawnej jako dowód istnienia porozumień, potwierdzeń i zleceń.

Artykuł 8

Osoby trzecie, z którymi zawierane są porozumienia

1.   Jeżeli porozumienie, o którym mowa w art. 6 i 7, jest zawierane z osobą trzecią, ta osoba trzecia musi należeć do jednej z następujących grup:

(a)

w przypadku firmy inwestycyjnej: firma inwestycyjna, która spełnia wymogi określone w ust. 2;

(b)

w przypadku partnera centralnego: partner centralny, który przeprowadza rozliczenia odpowiednich akcji lub długu państwowego;

(c)

w przypadku systemu rozrachunku papierów wartościowych: system rozrachunku papierów wartościowych w rozumieniu definicji zawartej w dyrektywie 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (5), który przeprowadza rozrachunek płatności z tytułu odpowiednich akcji lub długu państwowego;

(d)

w przypadku banku centralnego: bank centralny, który dopuszcza odpowiednie akcje lub dług państwowy jako zabezpieczenie lub prowadzi operacje otwartego rynku lub operacje repo, których przedmiotem są odpowiednie akcje lub dług państwowy;

(e)

w przypadku podmiotu zarządzającego długiem publicznym: podmiot zarządzający długiem publicznym danego emitenta długu państwowego;

(f)

każda inna osoba, która zgodnie z unijnym prawem podlega wymogom w zakresie wydawania zezwoleń lub rejestracji przez członka Europejskiego Systemu Nadzoru Finansowego i spełnia wymogi określone w ust. 2;

(g)

osoba mającą siedzibę w państwie trzecim, która uzyskała zezwolenie lub została zarejestrowana i podlega nadzorowi przez organ w tym państwie trzecim oraz spełnia wymogi określone w ust. 2, pod warunkiem że organ państwa trzeciego jest stroną odpowiedniego porozumienia dotyczącego współpracy w zakresie wymiany informacji z odpowiednim właściwym organem.

2.   Do celów ust. 1 lit. a), f) i g) osoba trzecia musi spełniać następujące wymogi:

(a)

uczestniczy w zarządzaniu pożyczką lub zakupem odpowiednich akcji lub długu państwowego;

(b)

przedstawia dowód potwierdzający to uczestnictwo;

(c)

jest w stanie przedstawić na żądanie swoim kontrahentom dowody, w tym o charakterze statystycznym, potwierdzające jej zdolność do dostawy – samodzielnie lub za pośrednictwem innych osób – akcji lub długu państwowego na rzecz swoich kontrahentów w terminach, do których dotrzymania zobowiązała się.

ROZDZIAŁ V

USTALENIE GŁÓWNEGO SYSTEMU OBROTU DO CELÓW WYŁĄCZENIA

[ART. 16 ROZPORZĄDZENIA (UE) NR 236/2012]

Artykuł 9

Data i okres na potrzeby obliczeń dotyczących głównego systemu obrotu

1.   Odpowiednie właściwe organy przeprowadzają obliczenia w celu ustalenia głównego systemu obrotu akcją na co najmniej 35 dni kalendarzowych przed dniem rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 236/2012 w odniesieniu do okresu od dnia 1 stycznia 2010 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.

2.   Późniejszych obliczeń dokonuje się przed dniem 22 lutego 2014 r. w odniesieniu do okresu między dniem 1 stycznia 2012 r. a dniem 31 grudnia 2013 r., a następnie co dwa lata, w odniesieniu do kolejnego dwuletniego okresu.

3.   Jeżeli dana akcja nie była dopuszczona do obrotu w systemie obrotu w Unii ani w systemie obrotu w państwie trzecim podczas całego dwuletniego okresu, okres do celów obliczeń stanowi okres, przez który akcja ta była dopuszczona do obrotu równocześnie w obu systemach.

Artykuł 10

Data zawiadomienia EUNGiPW

Odpowiednie właściwe organy zawiadamiają EUNGiPW o akcjach, których główny system obrotu znajduje się poza terytorium Unii, na co najmniej 35 dni kalendarzowych przed dniem rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 236/2012, a następnie w dniu poprzedzającym pierwszy dzień, w którym prowadzi się obrót, w marcu każdego drugiego roku, począwszy od marca 2014 r.

Artykuł 11

Nabranie mocy obowiązującej przez wykaz wyłączonych akcji

Wykaz akcji, których główny system obrotu znajduje się poza terytorium Unii, nabiera mocy obowiązującej od dnia 1 kwietnia po jego opublikowaniu przez EUNGiPW, z wyjątkiem pierwszego wykazu opublikowanego przez EUNGiPW, który nabiera mocy obowiązującej od daty rozpoczęcia stosowania rozporządzenia (UE) nr 236/2012.

Artykuł 12

Szczególne przypadki dotyczące przeglądu wyłączonych akcji

1.   Odpowiedni właściwy organ, który ustala, czy główny system obrotu akcją znajduje się poza terytorium Unii, po zaistnieniu jednej z okoliczności określonych w ust. 2 zapewnia, co następuje:

(a)

obliczenia w celu ustalenia głównego systemu obrotu przeprowadza się w najkrótszym możliwym terminie po zaistnieniu odpowiednich okoliczności i w odniesieniu do dwuletniego okresu poprzedzającego datę obliczeń;

(b)

powiadamia EUNGiPW o swoich ustaleniach w najkrótszym możliwym terminie oraz, w stosownych przypadkach, przed datą dopuszczenia do obrotu w systemie obrotu w Unii.

Zmieniony wykaz nabiera mocy obowiązującej od dnia następującego po jego opublikowaniu przez EUNGiPW.

2.   Przepisy ust. 1 stosuje się, gdy:

(a)

akcje spółki zostają na stałe wycofane z obrotu w głównym systemie obrotu znajdującym się poza terytorium Unii;

(b)

akcje spółki zostają na stałe wycofane z obrotu w systemie obrotu w Unii;

(c)

akcje spółki, które były wcześniej dopuszczone do obrotu w systemie obrotu poza terytorium Unii, zostają dopuszczone do obrotu w systemie obrotu w Unii.

ROZDZIAŁ VI

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 13

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 listopada 2012 r., z wyjątkiem art. 9, 10 i 11, które stosuje się od daty, o której mowa w akapicie pierwszym.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 czerwca 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 86 z 24.3.2012, s. 1.

(2)  Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 84.

(3)  Zob. s. 1 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(4)  Dz.U. L 241 z 2.9.2006, s. 1.

(5)  Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45.


ZAŁĄCZNIK I

Podawanie do publicznej wiadomości znacznych pozycji krótkich netto (art. 2)

Posiadacz pozycji

Nazwa emitenta

ISIN

Pozycja krótka netto

(%)

Data otworzenia, zmiany lub zamknięcia pozycji

(rrrr-mm-dd)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ZAŁĄCZNIK II

Forma informacji przekazywanych kwartalnie EUNGiPW (art. 3)

Informacje

Forma

1.

Identyfikacja emitenta

 

W przypadku akcji: pełna nazwa spółki, której akcje dopuszczono do obrotu w systemie obrotu

 

W przypadku długu państwowego: pełna nazwa emitenta

 

W przypadku niepokrytych swapów ryzyka kredytowego z tytułu długu państwowego: pełna nazwa emitenta bazowego długu państwowego

2.

ISIN

Dotyczy wyłącznie akcji: kod ISIN głównej klasy akcji zwykłych emitenta. Jeżeli nie istnieją akcje zwykłe dopuszczone do obrotu, kod ISIN klasy akcji uprzywilejowanych (lub głównej klasy akcji uprzywilejowanych dopuszczonych do obrotu, jeżeli istnieje kilka klas tych akcji)

3.

Kod państwa

Dwuliterowy kod państwa będącego emitentem długu państwowego w formacie zgodnym z normą ISO 3166-1

4.

Data pozycji

Data zgłaszanej pozycji. Format zgodny z normą ISO 8601:2004 (rrrr-mm-dd)

5.

Dzienna zbiorcza pozycja krótka netto z tytułu akcji objętych głównym indeksem krajowym

Wartość procentowa podana w zaokrągleniu do 2 miejsc po przecinku

6.

Zbiorcza pozycja krótka netto z tytułu innych akcji na koniec kwartału

Wartość procentowa podana w zaokrągleniu do 2 miejsc po przecinku

7.

Dzienne zbiorcze pozycje krótkie netto z tytułu długu państwowego

Wartość liczbowa kwoty nominalnej w euro stanowiącej równowartość pozycji

8.

Dzienne zbiorcze niepokryte pozycje z tytułu swapów ryzyka kredytowego dotyczących emitenta długu państwowego

Wartość liczbowa kwoty nominalnej w euro stanowiącej równowartość pozycji


18.9.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 251/19


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 828/2012

z dnia 14 września 2012 r.

ustanawiające zakaz połowów buławika czarnego w wodach UE i w wodach międzynarodowych obszarów Vb, VI, VII przez statki pływające pod banderą Hiszpanii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (UE) nr 1225/2010 z dnia 13 grudnia 2010 r. ustalające na lata 2011 i 2012 uprawnienia do połowów dla statków UE dotyczące stad niektórych gatunków ryb głębinowych (2) określa kwoty na 2012 r.

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2012 r.

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2012 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Lowri EVANS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)  Dz.U. L 336 z 21.12.2010, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Nr

16/DSS

Państwo członkowskie

Hiszpania

Stado

RNG/5B67-

Gatunek

Buławik czarny (Coryphaenoides rupestris)

Obszar

Wody UE i wody międzynarodowe obszarów Vb, VI oraz VII

Data

30.7.2012


18.9.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 251/21


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 829/2012

z dnia 14 września 2012 r.

ustanawiające zakaz połowów buławika czarnego w wodach UE i w wodach międzynarodowych obszarów VIII, IX, X, XII i XIV przez statki pływające pod banderą Hiszpanii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) nr 1225/2010 z dnia 13 grudnia 2010 r. ustalającym na lata 2011 i 2012 uprawnienia do połowów dla statków UE dotyczące stad niektórych gatunków ryb głębinowych (2) określono kwoty na 2012 r.

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2012 r.

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2012 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Lowri EVANS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)  Dz.U. L 336 z 21.12.2010, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Nr

17/DSS

Państwo członkowskie

Hiszpania

Stado

RNG/8X14-

Gatunek

Buławik czarny (Coryphaenoides rupestris)

Obszar

wody UE i wody międzynarodowe obszarów VIII, IX, X, XII oraz XIV

Data

30.7.2012


18.9.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 251/23


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 830/2012

z dnia 14 września 2012 r.

ustanawiające zakaz połowów łososia szlachetnego w wodach UE podrejonów 22-31 (Morze Bałtyckie oprócz Zatoki Fińskiej) przez statki pływające pod banderą Finlandii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Rady (UE) nr 1256/2011 z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie ustalenia uprawnień do połowów na 2012 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb stosowane na wodach Morza Bałtyckiego oraz zmiany rozporządzenia (UE) nr 1124/2010 (2) ustanowiono kwoty na 2012 r.

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2012 r.

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2012 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Lowri EVANS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)  Dz.U. L 320 z 3.12.2011, s. 3.


ZAŁĄCZNIK

Nr

32/Baltic

Państwo członkowskie

Finlandia

Stado

SAL/3BCD-F

Gatunek

Łosoś szlachetny (Salmo Salar)

Obszar

Wody UE podrejonów 22-31 (Morze Bałtyckie oprócz Zatoki Fińskiej)

Data

4.8.2012


18.9.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 251/25


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 831/2012

z dnia 14 września 2012 r.

ustanawiające zakaz połowów morszczuka w wodach UE obszarów IIa oraz IV przez statki pływające pod banderą Niderlandów

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu Rady (UE) nr 43/2012 z dnia 17 stycznia 2012 r. ustalającym uprawnienia do połowów dla statków UE na 2012 r. w odniesieniu do pewnych stad ryb i grup stad ryb, które nie są przedmiotem negocjacji lub umów międzynarodowych (2), określono kwoty na rok 2012.

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2012 r.

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2012 r. państwu członkowskiemu, o którym mowa w załączniku do niniejszego rozporządzenia, w odniesieniu do stada w nim określonego, uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego, lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności po tym terminie zakazuje się zatrzymywania na burcie, przemieszczania, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 września 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Lowri EVANS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)  Dz.U. L 25 z 27.1.2012, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Nr

33/TQ43

Państwo członkowskie

Niderlandy

Stado

HKE/2AC4-C

Gatunek

Morszczuk (Merluccius merluccius)

Obszar

wody UE obszarów IIa oraz IV

Data

17.8.2012


18.9.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 251/27


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 832/2012

z dnia 17 września 2012 r.

dotyczące zezwolenia na stosowanie preparatu chlorku amonu jako dodatku paszowego dla jagniąt rzeźnych (posiadacz zezwolenia Latochema Co Ltd)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003 przewidziano udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określono sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie chlorku amonu. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie preparatu chlorku amonu określonego w załączniku jako dodatku paszowego dla jagniąt rzeźnych, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki zootechniczne”.

(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w opinii z dnia 31 stycznia 2012 r. (2), że określony w załączniku preparat chlorku amonu w proponowanych warunkach stosowania i w przypadku krótkiego okresu karmienia nie ma niekorzystnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko, a jego stosowanie może zmniejszyć wartość pH w moczu jagniąt rzeźnych. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczegółowych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez laboratorium referencyjne ustanowione rozporządzeniem (WE) nr 1831/2003.

(5)

Ocena preparatu chlorku amonu określonego w załączniku dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie preparatu, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki zootechniczne” i do grupy funkcjonalnej „inne dodatki zootechniczne”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 września 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

(2)  Dziennik EFSA 2012; 10(2):2569.


ZAŁĄCZNIK

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

mg dodatku/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria „dodatki zootechniczne”. Grupa funkcjonalna: inne dodatki zootechniczne (obniżanie pH w moczu)

4d7

Latochema

Co Ltd

Chlorek amonu

 

Skład dodatku

Chlorek amonu ≥ 99,5 %

(postać stała)

 

Charakterystyka substancji czynnej

Chlorek amonu ≥ 99,5 %

NH4Cl, nr CAS: 12125-02-9

Chlorek sodu ≤ 0,5 %

Wytwarzany w procesie syntezy chemicznej

 

Metoda analizy  (1)

Oznaczanie ilościowe chlorku amonu w dodatku paszowym: miareczkowanie wodorotlenkiem sodu (monografia Farmakopei Europejskiej 0007) lub miareczkowanie azotanem srebra (monografia JECFA „chlorek amonu”)

Jagnięta rzeźne

10 000

1.

Dodatek jest wprowadzany do pasz w postaci premiksu.

2.

Środki bezpieczeństwa: podczas kontaktu z produktem należy chronić drogi oddechowe i oczy oraz używać rękawic i odzieży ochronnej.

3.

Paszy zawierającej wymieniony dodatek nie należy stosować przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

8 października 2022 r.


(1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem laboratorium referencyjnego: http://irmm.jrc.ec.europa.eu/EURLs/EURL_feed_additives/Pages/index.aspx


18.9.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 251/29


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 833/2012

z dnia 17 września 2012 r.

nakładające tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów folii aluminiowej w rolkach pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 7,

po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

1.   Wszczęcie postępowania

(1)

W dniu 20 grudnia 2011 r. Komisja Europejska („Komisja”) powiadomiła w zawiadomieniu opublikowanym w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2) („zawiadomienie o wszczęciu”) o wszczęciu postępowania antydumpingowego w odniesieniu do przywozu do Unii niektórych rodzajów folii aluminiowej w rolkach pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

(2)

Postępowanie zostało wszczęte w następstwie skargi złożonej w dniu 9 listopada 2011 r. przez Europejskie Stowarzyszenie Producentów Metali Nieżelaznych (Eurométaux) („skarżący”) w imieniu producentów reprezentujących ponad 50%, łącznej unijnej produkcji niektórych rodzajów folii aluminiowej w rolkach. Skarga zawierała dowody prima facie wskazujące na dumping wymienionego produktu i wynikającą z niego istotną szkodę, które uznano za wystarczające uzasadnienie wszczęcia dochodzenia.

2.   Strony zainteresowane postępowaniem

(3)

O wszczęciu postępowania Komisja oficjalnie powiadomiła skarżącego, innych znanych producentów unijnych, producentów eksportujących w ChRL, producentów w państwie analogicznym, importerów, dystrybutorów, i inne zainteresowane strony, a także przedstawicieli ChRL. Zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia uwag na piśmie oraz zgłoszenia wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

(4)

Skarżący, inni producenci unijni, producenci eksportujący w ChRL, importerzy i dystrybutorzy przedstawili swoje opinie. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

(5)

Ze względu na dużą liczbę producentów unijnych, importerów i producentów eksportujących w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrolę wyrywkową, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(6)

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności dokonania kontroli wyrywkowej oraz – o ile konieczność taka zostanie stwierdzona – umożliwić dobór próby, wszyscy importerzy i producenci eksportujący zostali poproszeni o zgłoszenie się do Komisji i o przedłożenie wyszczególnionych w zawiadomieniu o wszczęciu podstawowych informacji na temat ich działalności związanej z produktem objętym postępowaniem (zgodnie z definicją w sekcji 3 poniżej) w okresie od 1 października 2010 r. do 30 września 2011 r.

(7)

W odniesieniu do producentów unijnych w zawiadomieniu o wszczęciu Komisja poinformowała o wstępnym doborze próby producentów unijnych na podstawie informacji otrzymanych od współpracujących producentów unijnych przed wszczęciem dochodzenia. Próba objęła cztery największe znane przedsiębiorstwa lub grupy przedsiębiorstw w Unii.

(8)

Jak wyjaśniono w motywie 24 poniżej, tylko dwóch niepowiązanych importerów przesłało wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Dlatego też w związku z ograniczoną liczbą współpracujących importerów kontrolę wyrywkową uznano za niepotrzebną. Zgłosiło się też trzecie przedsiębiorstwo importujące, nie dostarczając jednak odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu.

(9)

Jak wyjaśniono w motywie 26 poniżej, 14 producentów eksportujących w ChRL przedstawiło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Na podstawie informacji otrzymanych od tych stron Komisja wybrała do próby czterech producentów eksportujących o największej wielkości wywozu do Unii.

(10)

Aby umożliwić producentom eksportującym złożenie wniosku o traktowanie na zasadach rynkowych („MET”) lub o indywidualne traktowanie („IT”), gdyby wyrazili takie życzenie, Komisja przesłała formularze wniosków wszystkim zainteresowanym chińskim producentom eksportującym oraz władzom ChRL. Dwa przedsiębiorstwa wystąpiły z wnioskiem o MET; jedno z nich było objęte wybraną próbą, drugie zaś nie. Wnioski o IT otrzymano od przedsiębiorstw objętych próbą, a także od przedsiębiorstwa, które wystąpiło z wnioskiem o MET, ale nie było objęte próbą.

(11)

Komisja przesłała kwestionariusze do wszystkich producentów eksportujących, którzy się zgłosili w terminach określonych w zawiadomieniu o wszczęciu, a mianowicie do czterech przedsiębiorstw objętych próbą oraz wszystkich pozostałych przedsiębiorstw w celu umożliwienia im wystąpienia o badanie indywidualne. Kwestionariusze wysłano również do innych znanych zainteresowanych stron, a mianowicie do czterech producentów unijnych objętych próbą, a także do współpracujących importerów w Unii, użytkowników i jednego stowarzyszenia konsumentów.

(12)

Odpowiedzi otrzymano od trzech objętych próbą producentów eksportujących w ChRL, od czterech objętych próbą producentów unijnych i dwóch niepowiązanych importerów. Również sześciu detalistów udzieliło odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu dla użytkowników.

(13)

Komisja nie otrzymała żadnych wniosków o badanie indywidualne zgodnie z art. 17 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

(14)

Komisja zgromadziła i zweryfikowała wszelkie informacje uznane za niezbędne do wstępnego określenia dumpingu, wynikającej z niego szkody oraz interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

 

Producenci w Unii

CUKI Cofresco SPA, Volpiano (TO), Włochy;

Fora Folienfabrik GmbH, Radolfzell, Niemcy;

ITS BV, Apeldoorn, Niderlandy;

Grupa SPHERE, Paryż, Francja.

 

Producenci eksportujący w ChRL

CeDo Shanghai Co. Ltd., Szanghaj;

Ningbo Favoured Commodity Co. Ltd., Ningbo;

Ningbo Times Co. Ltd., Ningbo;

Shanghai Blue Diamond Co. Ltd., Szanghaj.

 

Powiązani importerzy w Unii

CeDo Limited, Telford, Zjednoczone Królestwo

 

Producent w Turcji (państwo analogiczne)

Sedat Tahir Ltd., Ankara

(15)

W celu zebrania informacji dotyczących kosztów głównego pośredniego surowca do produkcji folii aluminiowej, czyli aluminium pierwotnego, poproszono o informacje Szanghajską Giełdę Kontraktów Terminowych (Shanghai Futures Exchange - „SHFE” lub „Exchange”), będącą główną platformą obrotu dla aluminium w Chinach. O informacje na temat rynków i cen światowych zwrócono się do londyńskiej giełdy metali (London Metal Exchange - „LME”), w której przeprowadzono również wizytę informacyjną. W odpowiedzi na wniosek Komisji SHFE dostarczyła pewne informacje na piśmie. Ponadto Komisja zaproponowała wizytę informacyjną w SHFE, która pierwotnie została zaakceptowana. Jednak na późniejszym etapie SHFE uznała, że w przypadku takiej wizyty niezbędne byłoby uzyskanie zgody rządu chińskiego. Władze chińskie z kolei zaprzeczyły, jakoby taka zgoda była konieczna. Ostatecznie SHFE wycofała się ze swoje wstępnej zgody i postanowiła nie zgodzić się na przyjęcie kontroli.

(16)

Wizyta informacyjna została przeprowadzona w przedsiębiorstwie Shanghai Metals Markets („SMM"), w Szanghaju, wydawcą dostarczającym informacje o cenach.

3.   Okres objęty dochodzeniem

(17)

Dochodzenie dotyczące dumpingu i powstałej szkody objęło okres od dnia 1 października 2010 r. do dnia 30 września 2011 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od stycznia 2008 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

1.   Produkt objęty postępowaniem

(18)

Produktem objętym postępowaniem jest folia aluminiowa o grubości 0,007 mm lub większej, ale mniejszej niż 0,021 mm, bez podłoża, walcowana, ale dalej nieobrobioną, nawet tłoczona, w lekkich rolkach o wadze nieprzekraczającej 10 kg („produkt objęty postępowaniem” lub „folia aluminiowa w rolkach” lub „ AHF ”). Produkt objęty postępowaniem objęty jest obecnie kodami CN ex 7607 11 11 i ex 7607 19 10.

(19)

Produkt objęty postępowaniem zasadniczo używany jest jako towar konsumpcyjny do pakowania i innych zastosowań w gospodarstwie domowym lub w cateringu. Definicja produktu nie została zakwestionowana.

2.   Produkt podobny

(20)

Dochodzenie wykazało, że folia aluminiowa w rolkach produkowana i wywożona z ChRL, folia aluminiowa w rolkach produkowana i sprzedawana w Unii przez producentów unijnych i folia aluminiowa w rolkach produkowana i sprzedawana w Turcji („kraju analogicznym”) przez współpracującego producenta tureckiego mają te same podstawowe cechy fizyczne i techniczne oraz te same podstawowe zastosowania, dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

C.   KONTROLA WYRYWKOWA

1.   Kontrola wyrywkowa producentów unijnych

(21)

Ze względu na dużą liczbę producentów unijnych w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano możliwość zastosowania kontroli wyrywkowej w celu ustalenia szkody zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(22)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja poinformowała, że dokonała wstępnego doboru próby producentów unijnych. Próba ta składała się z czterech największych przedsiębiorstw (grup przedsiębiorstw), wybranych spośród ponad 30 producentów unijnych, o których przed wszczęciem dochodzenia wiadomo było, że produkują produkt podobny. Doboru tej próby dokonano na podstawie wielkości sprzedaży producentów, ich wielkości i lokalizacji geograficznej w Unii, a zaproponowana próba stanowi 44 % szacowanej całkowitej wielkości produkcji unijnej w OD. Zainteresowane strony poproszono o zapoznanie się z dokumentacją do wglądu dla zainteresowanych stron i przedłożenia uwag na temat stosowności tego wyboru w terminie 15 dni od daty publikacji zawiadomienia o wszczęciu. Po upływie terminu zgłaszania uwag jedna z zainteresowanych stron stwierdziła, że próbą powinien był zostać objęty także producent ze Zjednoczonego Królestwa. W tym kontekście należy zauważyć, że producent ze Zjednoczonego Królestwa (wchodzący w skład grupy Sphere) był faktycznie włączony do próby. Żadna z pozostałych zainteresowanych stron nie wyraziła sprzeciwu wobec ostatecznego składu wybranej próby, i próba została w związku z tym zatwierdzona.

2.   Kontrola wyrywkowa importerów niepowiązanych

(23)

Ze względu na potencjalnie dużą liczbę importerów zaangażowanych w postępowanie, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano zastosowanie kontroli wyrywkowej importerów zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(24)

Tylko dwóch niepowiązanych importerów dostarczyło wymagane informacje i wyraziło zgodę na współpracę. W związku z tym uznano, że kontrola wyrywkowa nie jest już konieczna.

3.   Kontrola wyrywkowa producentów eksportujących

(25)

Ze względu na dużą liczbę producentów eksportujących, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano zastosowanie kontroli wyrywkowej w celu ustalenia, czy występuje dumping, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(26)

Ogółem 14 producentów eksportujących w ChRL przedstawiło wymagane informacje i zgodziło się na włączenie do próby. Przedsiębiorstwa te wywiozły około 7 800 ton, tj. około 60 % chińskiego wywozu na rynek UE w OD. Na podstawie informacji otrzymanych od tych stron Komisja wybrała do próby czterech producentów eksportujących reprezentujących największą część produkcji, sprzedaży i wywozu, którzy mogliby zostać poddani badaniu w przewidzianym do tego czasie. Jedno z objętych próbą przedsiębiorstw następnie wycofało się ze współpracy, natomiast inne przedsiębiorstwo powiadomiło Komisję, że informacje dostarczone przez nie Komisji w formularzu dotyczącym kontroli wyrywkowej były obarczone błędami. Na podstawie tych nowych informacji zdecydowano o wykluczeniu tego przedsiębiorstwa z próby przedsiębiorstw. Komisja zaprosiła dwa kolejne przedsiębiorstwa do wzięcia udziału w próbie. Współpracujący producenci eksportujący, misja ChRL w UE oraz skarżący mieli możliwość zapoznania się z ostatecznym składem próby i przedstawienia uwag. Żadna z zainteresowanych stron nie zgłosiła sprzeciwu wobec przedstawionego składu próby. Następnie jeden z nowo objętych próbą przedsiębiorstw także wycofało się ze współpracy. Końcowa próba objęła dlatego trzech producentów eksportujących w ChRL odpowiadających około 30 % przywozu produktu objętego postępowaniem do Unii w okresie objętym dochodzeniem oraz reprezentujących 50 % wielkości sprzedaży 14 producentów eksportujących, którzy dostarczyli dane związane z udziałem w kontroli wyrywkowej.

D.   DUMPING

1.   Traktowanie na zasadach rynkowych i traktowanie indywidualne

1.1.   Traktowanie na zasadach rynkowych („MET”)

(27)

Na mocy art. 2 ust. 7 lit. b) rozporządzenia podstawowego, w dochodzeniu antydumpingowym dotyczącym przywozu z ChRL, normalną wartość należy ustalić zgodnie z ust. 1-6 wyżej wymienionego artykułu w odniesieniu do producentów eksportujących, wobec których stwierdzono, że spełniają kryteria określone w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego.

(28)

Dwa przedsiębiorstwa, CeDo Shanghai Co. Ltd.(„CeDo Shanghai”) i Shanghai Blue Diamond Co. Ltd. („Blue Diamond”), zgłosiły się i wystąpiły o MET. Trzecie przedsiębiorstwo nie wystąpiło o MET. W następstwie wyroku wydanego przez Trybunał Sprawiedliwości w sprawie C-249/10 Ρ Brosmann Footwear (HK) i inni przeciwko Radzie Unii Europejskiej postanowiono jednak zbadać wszystkie otrzymane w terminie wnioski o MET, tj. wnioski dwóch wspomnianych wyżej przedsiębiorstw.

(29)

Wnioski o MET zostały przeanalizowane na podstawie pięciu kryteriów określonych w art. 2 ust. 7 lit. c) rozporządzenia podstawowego. W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji, kryteria MET są podsumowane poniżej:

decyzje gospodarcze są podejmowane w odpowiedzi na sygnały rynkowe, bez znacznej ingerencji ze strony państwa, a koszty odzwierciedlają wartości rynkowe;

przedsiębiorstwa posiadają jeden pełny zestaw podstawowej dokumentacji księgowej, która jest niezależnie kontrolowana zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości oraz jest stosowana do wszystkich celów;

nie występują znaczne zniekształcenia przeniesione z poprzedniego systemu gospodarki nierynkowej;

prawo upadłościowe i prawo rzeczowe gwarantują stabilność i pewność prawną;

przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym.

(30)

Na terenie tych przedsiębiorstw przeprowadzono kontrole na miejscu dotyczące wniosków o MET.

(31)

Obydwu przedsiębiorstwom odmówiono przyznania MET z uwagi na kryterium 1 zawarte w art. 2 ust. 7 lit. c), w oparciu o dowody na zniekształcenie cen podstawowego surowca – aluminium. Zniekształcenia te stwierdzono również w odniesieniu do cen surowca pośredniego, folii aluminiowej w dużych zwojach, jak opisano poniżej. Przedsiębiorstwa te nie spełniły ponadto także innych kryteriów, jak wyjaśniono poniżej.

1.1.1.   Ogólnobranżowe wnioski dotyczące kryterium 1 - decyzje gospodarcze i koszty ważniejszych nakładów

(32)

Folia aluminiowa w małych rolkach jest produkowana w prostym procesie nawijania, cięcia i pakowania na mniejsze rolki folii aluminiowej znajdującej się na dużych zwojach. Podstawowym surowcem do produkcji folii aluminiowej jest aluminium pierwotne. Koszt aluminium pierwotnego stanowi około 60-70 % kosztów produkcji produktu objętego postępowaniem i stanowi tym samym główny czynnik kosztotwórczy jego produkcji. Znajduje to odzwierciedlenie w ogólnobranżowej praktyce podawania zarówno cen zakupu, jak i sprzedaży folii aluminiowej na podstawie ceny referencyjnej aluminium pierwotnego (wlewku aluminiowego) powiększonej o opłaty z tytułu produkcji / przeliczenia walut. Przedsiębiorstwa składające wniosek o MET nabywały folię aluminiową na dużych zwojach na podstawie umów kupna, w których ceny folii aluminiowej na dużych zwojach były określone w oparciu o ceny aluminium pierwotnego opublikowane przez SMM, firmę podającą informacje o cenach, która informuje o cenach na podstawie cen kasowych na obszarze Szanghaju. Ceny publikowane przez SMM są wysoce reprezentatywne dla krajowych cen aluminium. Ceny te bardzo dokładnie odzwierciedlają ceny notowane na Szanghajskiej Giełdzie Kontraktów Terminowych (SHFE), przy czym większość notowanych tam transakcji ma miejsce w Chinach.

(33)

Ogólnoświatowym punktem odniesienia dla cen aluminium pierwotnego, które jest towarem, są notowania na londyńskiej giełdzie metali (LME). Cena aluminium na chińskim rynku krajowym różni się znacznie od cen notowanych na LME. Jak pokazano na poniższym wykresie, różnica cen między LME i SHFE w OD wynosiła od +500 do -90 USD za tonę. W okresie objętym dochodzeniem notowania cen na LME były średnio miesięcznie o ponad 9 % wyższe niż na SHFE (ceny netto), a różnice kształtowały się na wysokim poziomie dochodzącym do +23 % w połowie okresu objętego dochodzeniem. Należy również zauważyć, że w trakcie drugiej części OD, gdy na całym świecie ceny spadały ze względu na zmniejszenie popytu na rynku, można było zaobserwować odwrotną tendencję w przypadku cen na SHFE (gdzie ceny były nawet 3 % wyższe od cen na LME), co stanowi kolejny dowód na nieprawidłowości cenowe na tym rynku.

Image

(34)

Te znaczne rozbieżności cen aluminium pierwotnego w porównaniu z pozostałą częścią świata, jak wyjaśniono powyżej, są wynikiem połączenia szeregu czynników spowodowanych przez państwo oraz znaczącej ingerencji ze strony państwa na rynku krajowym przy wykorzystaniu wielu narzędzi. Wspomniany wpływ państwa doprowadził do powstania i funkcjonowania raczej odizolowanego rynku krajowego aluminium pierwotnego w Chinach chronionego przed mechanizmami rynkowymi.

(35)

Przede wszystkim SHFE jest kontrolowana przez Chińską Komisję Papierów Wartościowych (China Securities Regulatory Commission („CSRC”). SHFE wykonuje swoje zadania zgodnie z rozporządzeniem w sprawie zarządzania kontraktami terminowymi futures, a także zgodnie ze środkami w zakresie zarządzania giełdą kontraktów terminowych oraz zgodnie ze swoim statutem. Kilka spośród tych narzuconych przez państwo zasad rządzących funkcjonowaniem giełdy przyczynia się do niskiej zmienności, zniekształcenia cen i tendencji cenowych na SHFE: dzienne fluktuacje cen są ograniczone do poziomu 4 % poniżej lub powyżej kursu rozliczeniowego poprzedniej dnia sesyjnego, zawieranie transakcji odbywa się z mała częstotliwością (do 15 dnia każdego miesiąca), kontrakty terminowe futures są ograniczone do okresu wynoszącego maksymalnie 12 miesięcy, otwarte pozycje, które przedsiębiorstwa handlowe mogą posiadać, są ograniczone do określonej kwoty, spekulacje cenowe są ograniczone.

(36)

Dostęp do giełdy jest ograniczony prawem wyłącznie do chińskich przedsiębiorstw handlowych, które muszą uzyskać także zgodę CSRC na dokonywanie transakcji na giełdzie. Przedstawiciele rynkowi członków SHFE mogą dokonywać transakcji jedynie na wniosek członków SHFE, nie mogą przyjmować poleceń od innych organizacji i nie mogą dokonywać transakcji na własny rachunek. Fizyczne dostawy mogą mieć miejsce jedynie na terenie zatwierdzonego magazynu na obszarze ChRL, w przeciwieństwie do giełd międzynarodowych, w przypadku których dostawa jest możliwa na całym świecie. Ponadto fakt, że stanowią one platformę jedynie wymiany fizycznej (instrumenty pochodne nie są sprzedawane), prowadzi do całkowitej izolacji chińskich rynków aluminium. W konsekwencji arbitraż z LME lub innymi rynkami jest praktycznie niemożliwy, i omawiana giełda funkcjonuje w oderwaniu od rynków światowych. Dlatego też nie jest możliwe wyrównanie między tymi rynkami.

(37)

Po drugie, państwo ingeruje w mechanizm ustalania cen na SHFE w związku ze swoją rolą zarówno sprzedawcy aluminium pierwotnego, jak i nabywcy tego surowca poprzez Biuro Rezerw Państwowych i inne organy rządowe. Na przykład rząd chiński przyjął pod koniec końcu 2008 r. pakiet środków stymulacyjnych mających na celu ograniczenie skutków kryzysu gospodarczego. Pakiet ten obejmował też program dla Biura Rezerw Państwowych w zakresie zakupów aluminium od hut, aby wesprzeć ich działania poprzez sztuczne zwiększenie popytu krajowego, jako że światowy kryzys finansowy/gospodarczy osłabił popyt na świecie. Te zaaranżowane przez państwo zakupy znacznie zniekształciły ceny w pierwszej połowie 2009 r. Warto zauważyć w tym kontekście, że pod koniec okresu objętego dochodzeniem ceny na chińskim rynku krajowym zmieniały się w kierunku odwrotnym do tendencji cenowych na rynkach światowych.

(38)

Państwo chińskie przedstawiło swoją politykę interwencji w sektorze aluminium w swoim 12. pięcioletnim planie rozwoju dla aluminium (na lata 2011 – 2015). W planie tym przewidziano „dostosowanie podatków i ulg z tytułu podatku wywozowego oraz innych dźwigni gospodarczych, i ścisłą kontrolę całkowitej kwoty zwiększenia produkcji i wywozu produktów podstawowych”. W praktyce oznacza to, że połączenie szeregu specjalnych rozwiązań podatkowych ma na celu wspomaganie przemysłu aluminiowego. Narzędzia te hamują wywóz aluminium pierwotnego z ChRL, zachęcając jednocześnie do przywozu i produkcji produktów przetworzonych (takich jak produkt objęty postępowaniem), obejmujących aluminium zarówno dla rynku krajowego, jak i dla rynków eksportowych.

(39)

Plan ten stanowi kontynuację polityki, która od wielu lat prowadzona była w ramach poprzednich planów. Ponadto plany te były wdrażane na przestrzeni wielu lat i w OD funkcjonowało kilka środków wykonawczych, które opisano poniżej. Wspomniane programy obejmują:

1)

cło wywozowe w wysokości 17 % na aluminium pierwotne i złom aluminium (przy zerowej stawce cła w przypadku folii aluminiowej w małych rolkach);

2)

ulga w podatku VAT w wysokości 0% na aluminium pierwotne (przy uldze w wysokości 15 % na folię aluminiową od czerwca 2009 r.);

3)

zniesienie wynoszącej 5 % należności celnej przywozowej na metal.

(40)

Kombinacja tych środków służy zatem państwu do ograniczania wywozu aluminium pierwotnego, co z kolei powoduje zwiększenie krajowej podaży i prowadzi do zmniejszenia ceny aluminium pierwotnego na rynku krajowym.

(41)

Znaczna większość chińskich hut aluminium należy do państwa. Różne plany przemysłowe, które w sposób oczywisty wpływają na zdolność produkcyjną aluminium i jego produkcję, obecnie w szczególności 12. pięcioletni plan (na lata 2011-2015) dla przemysłu aluminiowego wspiera rozwój strategiczny „produktów aluminiowych głęboko przetworzonych oraz promowanie przemysłu produkcji aluminium w celu dalszej rozbudowy łańcucha przemysłowego”.

(42)

Środki podjęte przez władze chińskie, jak opisano powyżej, zostały tym samym uznane za dowód istotnej ingerencji państwa w decyzje przedsiębiorstw dotyczące nabywania surowców oraz ich kosztów produkcji. Faktycznie obecny chiński system obejmujący wysokie należności celne wywozowe i brak zwrotu podatku VAT w przypadku wywozu aluminium pierwotnego, w połączeniu z brakiem ceł wywozowych i częściowym zwrotem podatku VAT na wywóz przetworzonych wyrobów aluminiowych, takich jak produkt objęty postępowaniem, oraz ingerencja ze strony państwa w zakresie ustalania cen na SHFE zasadniczo prowadzą do sytuacji, w której chińskie ceny aluminium pierwotnego i ceny przetworzonych wyrobów aluminiowych (także wykorzystywanych jako surowiec w produkcji innych produktów aluminiowych) wynikają z interwencji państwa i są niezależne od fluktuacji cen na rynkach międzynarodowych. Ma to bezpośredni wpływ na decyzje przedsiębiorstw dotyczące zakupów przetworzonych surowców aluminiowych. Ceny aluminium zawsze były zniekształcone, co przynosiło nieuzasadnioną korzyść dla chińskich producentów folii aluminiowej — poza bardzo krótkim okresem, kiedy, jak wspomniano powyżej, państwo prawdopodobnie miało inne priorytety w zakresie zniekształcania cen.

(43)

Mając na uwadze, że koszt aluminium pierwotnego stanowi około 60% kosztów produkcji folii aluminiowej w małych rolkach, różnica ta przekłada się na nieuczciwą znaczną przewagę kosztową dla chińskich producentów, co w przypadku produktu podstawowego, takiego jak folia aluminiowa w małych rolkach, ma decydujące znaczenie.

(44)

Po ujawnieniu ustaleń Komisji przedsiębiorstwo CeDo Shanghai wyraziło wobec nich sprzeciw. Po pierwsze, przedsiębiorstwo to stwierdziło, że niektóre ustalenia Komisji są błędne i niespójne, co negatywnie wpływa na ogólne ustalenia dotyczące decyzji gospodarczych przedsiębiorstw w ChRL. W szczególności stwierdziło, że dostęp do SHFE nie jest ograniczony do obywateli Chin, jako że jest możliwe otwarcie rachunku poprzez maklerów, którzy posiadają pozwolenie na dokonywanie transakcji na SHFE. Ogólnie przedsiębiorstwo to nie kwestionuje faktu, że rząd chiński prowadzi kontrolowane działania, ale jego zdaniem celem tych działań nie jest zniekształcanie cen i zagwarantowanie niskiej zmienności na rynku, a raczej zapobieganie spekulacjom i potencjalnym błędom w trakcie dokonywania transakcji. Po drugie, przedsiębiorstwo stwierdziło, że istnieją raczej niewielkie wahania cen i różnice cen pomiędzy SHFE i LME w OD, włączając w to okres, gdy ceny w ChRL były nawet wyższe niż w innych państwach. W związku z tym przewaga kosztowa dla chińskich producentów, jaka istniałaby w związku z niższymi cenami, jest minimalna, o ile w ogóle ma miejsce. Ponadto przedsiębiorstwo wyjaśnia, że odwrotne tendencje cenowe pod koniec OD były spowodowane tym, że chińska gospodarka nadal się rozwijała pod koniec 2011 r., natomiast nie były wynikiem zniekształceń wywołanych przez państwo. Oprócz tego stwierdziło ono, że wyżej wymienione mechanizmy lub procedury nie mają istotnego wpływu na decyzje przedsiębiorstwa w odniesieniu do jego kosztów i strategii cenowych.

(45)

Oświadczenie przedsiębiorstwa nie podważa ustalenia Komisji, zgodnie z którym wyłącznie chińskie przedsiębiorstwa handlowe są dopuszczone do dokonywania transakcji na przedmiotowej giełdzie. Co do celu i zamysłu działań państwa oświadczenia przedsiębiorstwa mają charakter spekulacyjny i na tym etapie nie przedstawiono żadnych dowodów. Ponadto nie ma znaczenia, dlaczego wprowadzono wspomniane rozporządzenia i ograniczenia. Natomiast przedmiotową kwestią jest ich ogólny skutek w postaci utworzenia odizolowanego krajowego rynku aluminium, na którym tendencje cenowe nie podążają za tendencjami cenowymi na rynkach światowych. W tym kontekście należy również zauważyć, że po ujawnieniu informacji, władze chińskie nie zajęły żadnego stanowiska w tej kwestii. Jak stwierdzono powyżej w motywie 43, zniekształcenie cen na chińskim rynku aluminium (różnica cenowa w OD wynosząca minus 9 %), jest na tyle znaczące, że stwarza niesprawiedliwą przewagę kosztową dla chińskich producentów produktu podstawowego, takiego jak produkt objęty postępowaniem. Tej przewagi kosztowej nie można wyjaśnić jakąkolwiek przewagą komparatywną chińskich producentów aluminium. Ponadto wszystkie współpracujące przedsiębiorstwa kupowały swoje surowce na chińskim rynku krajowym na podstawie umów, które są indeksowane do lokalnych indeksów cen aluminium. Na indywidualne decyzje przedsiębiorstw mają wyraźny wpływ działania państwa kreujące zniekształcony rynek aluminium.

(46)

Przedsiębiorstwo Blue Diamond wyjaśniło, że ceny podawane przez SMM nie są cenami ustalonymi przez państwo, a SMM jest podobna do LME, ponieważ są one publicznymi źródłami informacji. Komisja nie stwierdziła, aby ceny były bezpośrednio ustalane przez państwo, dlatego uwaga ta nie ma znaczenia. Po drugie, fakt, że informacje o cenach są publicznie dostępne nie gwarantuje automatycznie, że wynikają one z mechanizmów rynkowych.

1.1.2.   Wnioski dotyczące poszczególnych przedsiębiorstw odnośnie do kryteriów 2 - 5

(47)

Komisja stwierdziła, że CeDo Shanghai nie spełnia kryterium 3, ponieważ jego spłaty pożyczki w walutach obcych były uzależnione od zgody Państwowego Urzędu ds. Kontroli Walutowej, co do którego przyjmuje się, że ma on zakłócający wpływ na decyzje tego przedsiębiorstwa dotyczące zaciągania pożyczek, a tym samym na jego sytuację finansową.

(48)

Cedo Shanghai zakwestionował ustalenia Komisji w odniesieniu do kryterium 3. Przedsiębiorstwo to stwierdziło, że rejestracja w Państwowym Urzędzie ds. Kontroli Walutowej jest powszechnie przyjęta w kraju praktyką stosującą się do wszystkich przedsiębiorstw spłacających pożyczki zagraniczne, oraz że jest to jedynie przejaw dobrej administracji prowadzonej przez chińskie organy finansowe w celu zagwarantowania, iż niewłaściwe transakcje nie są wykorzystywane do wyprowadzania środków finansowych z Chin. Przedsiębiorstwo stwierdziło także, że ani jego koszty produkcji, ani jego ogólna kondycja finansowa nie są w jakikolwiek sposób zależne od zgody tego urzędu. Dlatego CeDo stwierdził, że definicja Komisji dotycząca kryterium 3 jest w tym zakresie niewystarczająca.

(49)

Decyzje o finansowaniu ewidentnie stanowią jeden z najważniejszych rodzajów decyzji dla przedsiębiorstw. Zasady regulowania zadłużenia zagranicznego, o których poinformowało przedsiębiorstwo CeDo, wyraźnie obejmują procedurę uzyskania zgody na pożyczki pochodzące spoza Chin. W związku z tym decyzje przedsiębiorstw o uzyskaniu finansowania z zagranicy podlegają zatwierdzeniu przez państwo, co prowadzi do zakłócenia ich sytuacji finansowej. W związku z tym uwagi przedsiębiorstwa zostały odrzucone.

(50)

Przedsiębiorstwo Blue Diamond nie spełniło kryterium 1 z tego powodu, że korzysta z rozszerzonego zwolnienia z podatku dochodowego. Nie spełniło ono także kryterium 2, ponieważ nie posiada ono jednego pełnego zestawu podstawowej dokumentacji księgowej kontrolowanej zgodnie z międzynarodowymi standardami rachunkowości, które byłyby stosowane do wszystkich celów. Ponadto przedsiębiorstwo nie było w stanie wykazać, że spełnia kryterium 3, ponieważ korzysta z obiektów przemysłowych nieodpłatnie, co powoduje zakłócenie jego kosztów i sytuacji finansowej.

(51)

Przedsiębiorstwo zakwestionowało niektóre z tych ustaleń. Twierdził ono, że zwolnienie podatkowe nie ma wpływu na jego ceny eksportowe, przy czym ceny te są głównym przedmiotem dochodzeń antydumpingowych. Stwierdziło on również, że prowadząc swoją księgowość, stosuje się do chińskich przepisów w sprawie podatku VAT, oraz wyjaśniło, że różne rodzaje ewidencji księgowej i ewidencji sprzedaży były wynikiem warunków umownych i nie były regularnie stosowaną przez przedsiębiorstwo praktyką. Przedsiębiorstwo potwierdziło również, że korzysta nieodpłatnie ze znacznego obszaru przemysłowego na podstawie umowy.

(52)

Uwagi dotyczące podwójnego fakturowania były sprzeczne z wyjaśnieniami i dowodami uzyskanymi w trakcie kontroli na miejscu. Nie przedstawiono żadnych dalszych dowodów dotyczących podwójnego fakturowania oraz tego, że, jak twierdziło przedsiębiorstwo, jego praktyki odnoszące się do amortyzacji były zgodne z chińskimi przepisami w zakresie podatku VAT. Ponadto przedsiębiorstwo potwierdziło ustalenia dotyczące zwolnień podatkowych i bezpłatnego korzystania z nieruchomości przemysłowej. W tym kontekście należy zauważyć, że nie wszystkie kryteria stosowane do oceny wniosków o MET są kryteriami ściśle dotyczącymi cen eksportowych, jednak mają one na celu ustalenie, czy w przypadku danego producenta przeważają warunki gospodarki rynkowej w odniesieniu do produkcji i sprzedaży produktu podobnego objętego postępowaniem. Ponadto ponieważ przedsiębiorstwo ani nie wystąpiło o indywidualne badanie, ani nie zostało wybrane do wzięcia udziału w próbie, nie zażądano udzielenia informacji na temat jego cen eksportowych.

(53)

Obu przedsiębiorstwom odmówiono zatem przyznania MET.

1.2.   Indywidualne traktowanie (IT)

(54)

Na mocy art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, dla państw, których dotyczy ten artykuł, ustalana jest ogólnokrajowa stawka celna, z wyjątkiem przedsiębiorstw, które mogą udowodnić, że spełniają wszystkie kryteria określone w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego dotyczącego przyznawania traktowania indywidualnego. W skrócie i wyłącznie w celu ułatwienia wyszukiwania informacji, kryteria te są podsumowane poniżej:

w przypadku przedsiębiorstw, będących całkowicie lub częściowo własnością spółek zagranicznych lub spółek „joint venture”, eksporterzy mają swobodę wycofywania do kraju kapitału i zysków;

ceny eksportowe i wywożone ilości oraz warunki sprzedaży są swobodnie ustalane;

większość udziałów znajduje się w posiadaniu osób prywatnych, a urzędnicy państwowi znajdujący się w zarządzie lub zajmujący kluczowe stanowiska kierownicze są w mniejszości, lub należy wykazać, że spółka jest wystarczająco niezależna od interwencji państwa;

przeliczanie walut odbywa się po kursie rynkowym oraz

interwencja państwa nie pozwala na obejście środków antydumpingowych, jeżeli indywidualni eksporterzy korzystają z różnych stawek celnych.

(55)

Wszystkie objęte próbą przedsiębiorstwa i przedsiębiorstwo Blue Diamond złożyły wniosek o IT. Wnioski te zostały zbadane. Dochodzenie wykazało, że wszystkie przedsiębiorstwa objęte próbą i przedsiębiorstwo Blue Diamond spełniają wszystkie warunki ustanowione w art. 9 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(56)

W związku z tym wszystkim producentom eksportującym objętym próbą oraz przedsiębiorstwu Blue Diamond przyznano IT.

2.   Państwo analogiczne

(57)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego normalną wartość dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET, określa się na podstawie cen krajowych lub normalnej wartości skonstruowanej w państwie analogicznym.

(58)

W zawiadomieniu o wszczęciu Komisja zasygnalizowała swój zamiar wykorzystania Stanów Zjednoczonych Ameryki jako państwa analogicznego właściwego w celu ustalenia wartości normalnej dla ChRL i wezwała zainteresowane strony do przedstawienia uwag w tej sprawie.

(59)

Nie otrzymano żadnych istotnych uwag dotyczących Stanów Zjednoczonych Ameryki („Stany Zjednoczone”) jako zaproponowanego kraju analogicznego. Żadna z zainteresowanych stron nie zaproponowała alternatywnych producentów produktu podobnego w państwie analogicznym.

(60)

Ze strony producentów ze Stanów Zjednoczonych nie było jednak woli współpracy, chociaż podczas dochodzenia skontaktowano się ze wszystkimi znanymi producentami w Stanach Zjednoczonych. Komisja zwróciła się z prośbą o współpracę do producentów w innych państwach trzecich, wspomnianych w skardze, takich jak Meksyk i Republika Południowej Afryki, jednak nie udało się nawiązać współpracy także z producentami z tych państw.

(61)

Komisja poprzez swoje własne badania próbowała zidentyfikować dodatkowych producentów w państwach trzecich. W związku z tym wysłano pisma i kwestionariusze do wszystkich znanych producentów w innych państwach trzecich (Turcja, Indie, Korea Południowa).

(62)

Zgłosiło się dwóch tureckich producentów chętnych do współpracy. Ostatecznie jeden producent udzielił pełnej odpowiedzi na kwestionariusz oraz wyraził zgodę na wizytę weryfikacyjną w swojej siedzibie.

(63)

Komisja zamieściła swoją ocenę dotyczącą stosowności wyboru Turcji jako państwa analogicznego w pliku nieopatrzonym klauzulą poufności, dostępnym do wglądu przez zainteresowane strony. Żadna z zainteresowanych stron nie zgłosiła uwag dotyczących wyboru Turcji jako kraju analogicznego w omawianym przypadku.

(64)

Wstępnie uznano zatem, że Turcja jest odpowiednim państwem analogicznym zgodnie z art. 2 ust. 7 lit a) rozporządzenia podstawowego.

3.   Wartość normalna

(65)

Jako że żadne z przedsiębiorstw wnioskujących o MET nie mogło wykazać, że spełnia kryteria MET, natomiast dwa inne przedsiębiorstwa, które zostały wybrane do próby, nie złożyły wniosku o MET, wartość normalną dla wszystkich chińskich producentów eksportujących określono, jak wyjaśniono w motywie 57 powyżej, na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych lub normalnej wartości skonstruowanej w Turcji w odniesieniu do produktu podobnego. Po wyborze cen faktycznie zapłaconych lub należnych w Unii wartość normalną obliczono na podstawie danych zweryfikowanych w siedzibie współpracującego tureckiego producenta, wymienionego w motywie 14 powyżej.

(66)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego Komisja najpierw zbadała, czy sprzedaż produktu podobnego niezależnym klientom była reprezentatywna. Sprzedaż produktu podobnego przez współpracującego tureckiego producenta została uznana za reprezentatywną w porównaniu z produktem objętym postępowaniem, wywożonym do Unii przez producentów eksportujących objętych próbą.

(67)

Następnie Komisja zbadała, czy sprzedaż ta może być uznana za prowadzoną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Stwierdzono to poprzez ustalenie odsetka sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom. Transakcje sprzedaży uznano za przynoszące zysk, w przypadku gdy cena jednostkowa była równa kosztom produkcji lub od nich wyższa. W ten sposób określono koszty produkcji na rynku tureckim w okresie objętym dochodzeniem.

(68)

W odniesieniu do tych typów produktu, w przypadku których ponad 80 % wielkości sprzedaży danego typu produktu na rynku krajowym zrealizowano powyżej kosztów, a średnia ważona cena sprzedaży danego typu była równa lub wyższa od jednostkowego kosztu produkcji, wartość normalną dla każdego typu produktu obliczono jako średnią ważoną rzeczywistych cen krajowych całej sprzedaży rozpatrywanego typu, bez względu na to, czy była to sprzedaż z zyskiem, czy nie.

(69)

W przypadkach gdy wielkość sprzedaży typu produktu z zyskiem stanowiła 80 % lub mniej całkowitej wielkości sprzedaży danego typu, lub gdy średnia ważona ceny danego typu była niższa niż jednostkowy koszt produkcji, wartość normalna oparta była na rzeczywistej cenie krajowej, obliczonej jako średnia ważona ceny wyłącznie sprzedaży krajowej z zyskiem dla danego typu w OD.

(70)

Jeżeli współpracujący turecki producent nie sprzedawał danego typu produktu na rynku krajowym, wartość normalna została skonstruowana zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego.

(71)

W odniesieniu do rodzajów produktu, które nie były sprzedawane na rynku krajowym przez współpracującego producenta tureckiego, ale te rodzaje produktu były sprzedawane na innych rynkach, wartość normalna została skonstruowana poprzez dodanie do kosztów wytworzenia dla tego samego rodzaju produktu sprzedawanego na innych rynkach jego kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku. W przypadku rodzajów produktu, które w ogóle nie były sprzedawane przez współpracującego producenta tureckiego, wartość normalna została skonstruowana poprzez dodanie do kosztów wytworzenia wszystkich rodzajów produktu ich kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku.

(72)

Zgodnie z art. 2 ust. 6 rozporządzenia podstawowego wysokość kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych oraz zysku ustalono w oparciu o faktyczne dane dotyczące produkcji i sprzedaży produktu podobnego przez producenta tureckiego w zwykłym obrocie handlowym.

4.   Ceny eksportowe

(73)

Producenci eksportujący dokonywali sprzedaży eksportowej produktów do Unii bezpośrednio niezależnym klientom lub poprzez powiązane przedsiębiorstwa w Unii.

(74)

W przypadkach gdy sprzedaż eksportowa do Unii była dokonywana bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów w Unii, ceny eksportowe zostały ustalone na podstawie cen faktycznie zapłaconych lub należnych za produkt objęty postępowaniem, zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego.

(75)

W wypadku sprzedaży eksportowej do Unii za pośrednictwem powiązanych przedsiębiorstw mających siedzibę w Unii, ceny eksportowe zostały ustalone na podstawie ceny, po której powiązane przedsiębiorstwa po raz pierwszy odsprzedały produkty niezależnym klientom w Unii, zgodnie z art. 2 ust. 9 rozporządzenia podstawowego. Dostosowano wszystkie koszty poniesione między przywozem a odsprzedażą, włącznie z kosztami sprzedaży, kosztami ogólnymi i administracyjnymi oraz zyskiem. W odniesieniu do marży zysku użyto zysku osiągniętego przez dwóch niepowiązanych importerów produktu objętego postępowaniem, gdyż rzeczywisty zysk powiązanego importera uznano za niewiarygodny ze względu na powiązania między producentem eksportującym a powiązanym importerem.

5.   Porównanie

(76)

Jako że przywóz z Chin obejmował produkty własnej marki przedsiębiorstw, dokonano porównania tylko na podstawie sprzedaży produktów własnej marki wspomnianego współpracującego tureckiego przedsiębiorstwa.

(77)

Wartość normalną i cenę eksportową porównywano na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na ceny i porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. Odpowiednich dostosowań w odniesieniu do kosztów podatków pośrednich, transportu, ubezpieczenia, przeładunku, gwarancji i kredytu dokonano we wszystkich przypadkach, w których uznano je za rozsądne, prawidłowe i poparte potwierdzonymi dowodami. Waga opakowania nie została wzięta pod uwagę przy porównywaniu.

(78)

Przy zastosowaniu systemu PCN do klasyfikacji rodzajów produktu istniał niski stopień zgodności w przypadku wszystkich skontrolowanych producentów eksportujących. W przypadku gdy nie można było określić bezpośrednich podobieństw, porównano podobne rodzaje i dokonano dostosowań uwzględniających różnice, takie jak rodzaje opakowań. W przypadkach gdy zastosowano podobną technikę, szczegóły ujawniono stronie, której to dotyczyło.

6.   Marginesy dumpingu

(79)

Zgodnie z art. 2 ust. 11 i ust. 12 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu dla objętych próbą producentów eksportujących ustalono na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej ze średnią ważoną ceną eksportową wyrażoną jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem.

(80)

Średnia ważona tych trzech marginesów dumpingu została obliczona dla nieobjętych próbą przedsiębiorstw współpracujących.

(81)

Biorąc pod uwagę niski stopień współpracy ze strony ChRL (około 60 %), uznaje się za stosowne, aby ogólnokrajowy margines dumpingu stosowany w odniesieniu do wszystkich innych producentów eksportujących w ChRL był oparty na transakcjach wykazujących najwyższy margines dumpingu eksporterów współpracujących.

(82)

Ustalone w ten sposób tymczasowe marginesy dumpingu, wyrażone jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem, są następujące:

Tabela 1

Marginesy dumpingu

Nazwa przedsiębiorstwa

Status

Margines dumpingu

CeDo Shanghai Co. Ltd.

IT

39,3 %

Ningbo Times Co. Ltd.

IT

31,4 %

Ningbo Favoured Commodity Co. Ltd.

IT

28,6 %

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

 

35,2 %

Margines dumpingu dla całego kraju

 

43,4 %

E.   SZKODA

1.   Produkcja unijna i przemysł unijny

(83)

W Unii istnieje 31 producentów lub grup producentów produktu podobnego, przy czym większość z nich prowadzi stosunkowo niewielkie przedsiębiorstwa. Będą one poniżej określane jako „przemysł unijny” w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Skarżący, stowarzyszenie Eurométaux, działające w imieniu siedmiu producentów, których łączna produkcja w OD wynosiła ok. 50 %, łącznej produkcji unijnej niektórych rodzajów folii aluminiowej w rolkach. Należy jednak zauważyć, że dane przedstawione przez skarżącego, jak sprawdzono w innych dostępnych źródłach, dotyczyły wszystkich znanych przedsiębiorstw zajmujących się produkcją i sprzedażą produktu objętego postępowaniem na rynku unijnym. Na tej podstawie łączną produkcję unijną produktu podobnego oszacowano na 91 000 ton w OD. Biorąc pod uwagę fakt, że informacje zostały zebrane lub udostępnione, za pośrednictwem skarżącego, od wszystkich znanych przedsiębiorstw zajmujących się produkcją i sprzedażą produktu objętego postępowaniem na rynku unijnym, informacje te będą wykorzystywane w niniejszym dochodzeniu jako wskaźniki makroekonomiczne.

2.   Konsumpcja w unii

(84)

Konsumpcję w Unii ustalono na podstawie wielkości sprzedaży na rynku unijnym przez przemysł unijny, łącznie z przywozem na rynek unijny. Dane te zostały dostarczone przez skarżącego i udostępnione wszystkim zainteresowanym stronom. Dostarczone dane dotyczące producentów unijnych zostały porównane z danymi otrzymanymi przez Komisję w trakcie badania sytuacji i kontroli wyrywkowej. Dane dotyczące przywozu produktu objętego postępowaniem zarówno dla państwa, którego dotyczy postępowanie, jak i dla państw trzecich, zostały porównane z danymi zawartymi w bazie COMEXT udostępnianej przez Eurostat. Skarżący zwrócił uwagę na to, że jego dane liczbowe dotyczące sprzedaży na rynku unijnym obejmowały także pewne ilości wyprodukowane w ChRL, które już były uwzględnione w danych liczbowych dotyczących przywozu. Dlatego pomniejszono wielkość sprzedaży niektórych nieobjętych próbą producentów w UE, którzy również dokonywali przywozu z ChRL. Odliczenie to zapobiegło podwójnemu ujęciu tych wielkości sprzedaży w całkowitej konsumpcji.

(85)

Na tej podstawie stwierdzono, że konsumpcja w Unii kształtowała się następująco:

Tabela 1

Konsumpcja w UE (w tonach)

 

2008 r.

2009 r.

2010 r.

OD

Całkowity przywóz

4 600

7 600

10 300

14 300

Produkcja unijna sprzedawana na rynku unijnym

91 000

91 500

87 700

82 456

Konsumpcja ogółem

95 600

99 100

98 000

96 756

Indeks (2008 = 100)

100

104

103

101

(86)

Całkowita konsumpcja na rynku UE ulegała jedynie nieznacznym wahaniom w rozpatrywanym okresie. Powodem tej stabilności jest fakt, że unijny rynek produktu objętego postępowaniem jest dojrzały, i jako że przedmiotowy produkt jest ogólnie używany w gospodarstwie domowym, jego konsumpcja nie podlegała wahaniom pomimo kryzysu gospodarczego.

3.   Przywóz z państwa, którego dotyczy postępowanie

3.1.   Wielkości i udział w rynku

(87)

Wielkości przywozu uzyskano od skarżącego, który dostosował dane statystyczne Eurostatu na podstawie swojej wiedzy o rynku. Dostosowanie to było konieczne, ponieważ statystyki w podziale na kod CN zawierają dane o przywozie towarów, które nie obejmują produktu objętego dochodzeniem. Dostosowanie oparto na wiedzy na temat wywozu na rynek UE z różnych krajów eksportujących oraz na cenie importowej, co pokazywałoby, czy przywóz dotyczył produktu objętego dochodzeniem czy nie. Szczegółowe dane liczbowe oraz metodyka zostały udostępnione zainteresowanym stronom w załączniku 3 do skargi. W oparciu o te dane przywóz do Unii z ChRL kształtował się w badanym okresie następująco:

Tabela 2

Przywóz z ChRL

 

2008

2009

2010

OD

Przywóz z ChRL (w tonach)

4 270

6 836

9 839

12 994

Indeks (2008 = 100)

100

160

230

304

Udział w rynku

4,5 %

6,9 %

10,0 %

13,4 %

Indeks (2008 = 100)

100

154

225

301

Źródło: dane pochodzące od skarżącego

(88)

W następstwie dochodzenia antydumpingowego w sprawie głównego surowca oraz produktu pośredniego (folia aluminiowa w dużych zwojach), które doprowadziło do nałożenia ceł w 2009 r. na chińskich producentów, wielkość przywozu z ChRL znacznie wzrosła. Wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem wzrosła o ponad 200 % w badanym okresie.

(89)

Udział w rynku chińskich producentów eksportujących wykazuje tę samą tendencję zwyżkową przywozu w badanym okresie, zwiększając się z 4,5 % w 2008 r. do 13,4 % w OD.

3.2.   Ceny towarów przywożonych po cenach dumpingowych i podcięcie cenowe

(90)

Średnie ceny przywozu z ChRL kształtowały się następująco:

Tabela 3

Ceny przywozu z ChRL

 

2008

2009

2010

OD

Średnia cena CIF w EUR/tonę

 (3)

2 335

2 600

2 518

Indeks (2009 = 100)

 (3)

100

111

108

Źródło: Eurostat

(91)

Należy zauważyć, że chińskie ceny importowe podążają, w dużej mierze, za chińskimi cenami surowców (głównie stopów aluminium). Jednakże ceny importowe spadły o 3 % w okresie objętym dochodzeniem w porównaniu z 2010 r., podczas gdy ceny surowców wzrosły o około 4 % (zob. tabela poniżej).

Tabela 4

Kształtowanie się średnich chińskich cen aluminium

 

2008

2009

2010

OD

Średnia ważona miesięczna cena kasowa na SHFE za tonę (w EUR)

1 408

1 187

1 467

1 523

Indeks (2008 = 100)

100

84

104

108

Źródło: Shanghai Futures Exchange (SHFE), ceny bez podatku VAT

(92)

Jako że cały znany przywóz z Chin obejmował produkty własnej marki przedsiębiorstw, podcięcia cenowego (oraz zaniżania cen) dokonano porównań pod kątem podcięcia cenowego (i zaniżania cen) wyłącznie na podstawie sprzedaży unijnego przemysłu produktów własnej marki.

(93)

W celu ustalenia podcięcia cenowego w trakcie OD porównano średnie ważone ceny sprzedaży dla danego rodzaju produktu objętych próbą producentów unijnych na rzecz niepowiązanych klientów na rynku unijnym, dostosowane do poziomu cen ex-works, z odpowiadającymi im średnimi ważonymi cenami przywozu od współpracujących chińskich producentów dla pierwszego niezależnego nabywcy na rynku unijnym, ustalonymi na podstawie CIF, z zastrzeżeniem odpowiednich korekt uwzględniających istniejące należności celne oraz koszty ponoszone po przywozie.

(94)

Porównania cen dokonano z rozróżnieniem na rodzaje produktu w odniesieniu do transakcji na tym samym poziomie handlu, w razie konieczności odpowiednio dostosowanych oraz pomniejszonych o rabaty i obniżki. Wynik porównania, wyrażony jako wartość procentowa obrotów objętych próbą producentów unijnych w OD, wykazał średni ważony margines podcięcia cenowego przez chińskich producentów eksportujących wynoszący 10,0 %.

4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

4.1.   Uwagi wstępne

(95)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki i wskaźniki gospodarcze mające wpływ na sytuację przemysłu unijnego.

(96)

Wskaźniki makroekonomiczne (produkcja, moce produkcyjne, wykorzystanie mocy produkcyjnych, wielkość sprzedaży i udział w rynku) oceniono na poziomie całego przemysłu unijnego. Ocenę oparto na informacjach przekazanych przez skarżącego, zestawionych z danymi przedstawionymi przez współpracujących producentów unijnych.

(97)

Analizę wskaźników mikroekonomicznych (średnie ceny jednostkowe, zatrudnienie, wynagrodzenia, wydajność, zapasy, rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji, zdolność do pozyskiwania kapitału) przeprowadzono na poziomie objętych próbą producentów unijnych. Ocenę przeprowadzono na podstawie pochodzących od nich informacji, które zostały należycie zweryfikowane.

4.2.   Wskaźniki makroekonomiczne

4.2.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

Tabela 5

Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych w Unii ogółem

 

2008

2009

2010

OD

Wielkość produkcji (w tonach)

95 500

95 000

93 000

91 000

Indeks (2008 = 100)

100

99

97

95

Moce produkcyjne (w tonach)

160 000

164 000

164 000

164 000

Indeks (2008 = 100)

100

103

103

103

Wykorzystanie mocy produkcyjnych

59,7 %

57,9 %

56,7 %

55,5 %

Indeks (2008 = 100)

100

97

95

93

(98)

Powyższa tabela pokazuje, że produkcja spadała w badanym okresie pomimo tego, że w tym samym okresie konsumpcja pozostawała na stabilnym poziomie. Mimo że moce produkcyjne pozostały na umiarkowanie stabilnym poziomie w badanym okresie, wykorzystanie mocy produkcyjnych wykazywało identyczną tendencję spadkową jak produkcja.

4.2.2.   Skumulowana wielkość i udział w rynku

Tabela 6

Skumulowana wielkość i udział w rynku

 

2008

2009

2010

OD

Wielkość sprzedaży na rynku UE (w tonach)

91 000

91 500

87 700

82 456

Indeks (2008 = 100)

100

101

96

91

Udział w rynku

95,2%

92,3%

89,5%

85,2%

Indeks (2008 = 100)

100

97

94

90

(99)

Wielkość sprzedaży przemysłu unijnego spadła w badanym okresie o 9 %, a jego udział w rynku nieprzerwanie obniżał się z 95,2 % w 2008 r. do 85,2 % w OD.

4.2.3.   Wzrost

(100)

Spadek wielkości sprzedaży unijnej i zmniejszenie udziału w rynku przemysłu unijnego w badanym okresie należy postrzegać w kontekście stabilnego poziomu konsumpcji w tym samym okresie, jak opisano to w motywie 85.

4.3.   Dane dotyczące producentów unijnych objętych próbą (wskaźniki mikroekonomiczne)

4.3.1.   Średnie ceny jednostkowe w Unii i koszty produkcji

Tabela 7

Ceny sprzedaży

 

2008

2009

2010

OD

Cena jednostkowa w UE dla klientów niepowiązanych

(EUR za tonę)

4 479

3 950

4 237

4 378

Indeks (2008 = 100)

100

88

95

98

(101)

Tendencja w przypadku średnich cen sprzedaży (włącznie z wyrobami markowymi i niemarkowymi) pokazuje spadek o 2 % w badanym okresie. Ceny sprzedaży nie zostały jednak uznane za wiarygodny wskaźnik szkody, ponieważ były one w dużym stopniu uzależnione od cen surowców (głównie aluminium), które wykazywały podobne tendencje w badanym okresie. W sumie ceny w 2010 r. i w OD były tłumione ze względu na podcięcie cenowe opisane w motywie 94 powyżej.

4.3.2.   Zatrudnienie, wydajność i płace

Tabela 8

Zatrudnienie, wydajność i płace

 

2008

2009

2010

OD

Liczba zatrudnionych

301

314

287

284

Indeks (2008 = 100)

100

104

95

94

Wydajność (jednostka/pracownik)

143

138

141

138

Indeks (2008 = 100)

100

96

98

96

Płaca na pracownika

41 070

38 913

44 115

43 600

Indeks (2008 = 100)

100

95

107

106

(102)

Liczba zatrudnionych spadła o 6 % w badanym okresie, chociaż wynagrodzenie przypadające na pracownika nieznacznie wzrosło. Oprócz tego spadek liczby pracowników nie przyczynił się do zwiększenia wydajności, ponieważ zmniejszenie wielkości sprzedaży, jak opisano w motywie 99 powyżej, było nawet bardziej wyraźne. Wydajność siły roboczej przemysłu unijnego, mierzona jako wielkość produkcji na osobę zatrudnioną w ciągu roku, faktycznie nieznacznie zmniejszyła się w badanym okresie. Najniższy poziom osiągnęła w 2009 r., po czym zaczęła rosnąć w 2010 r., nie osiągając jednak pierwotnego poziomu. W OD wydajność ta spadła ponownie do najniższego poziomu z 2009 r.

4.3.3.   Zapasy

Tabela 9

Zapasy

 

2008

2009

2010

OD

Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego

2 873

2 994

3 092

3 534

Indeks (2008 = 100)

100

104

108

123

Stan zapasów na koniec okresu sprawozdawczego jako wartość procentowa produkcji

6,7%

6,9%

7,7%

9,1%

Indeks (2008 = 100)

100

104

115

136

(103)

Chociaż przedsiębiorstwa przemysłu unijnego objęte próbą utrzymywały zapasy na niskim poziomie, stosując system produkcji na zamówienie, niektóre popularne produkty były magazynowane. Poziom zapasów znacznie wzrósł zarówno w wartościach bezwzględnych, jak i jako odsetek produkcji. W badanym okresie poziom zapasów na koniec roku wzrósł z 6,7 % do 9,1 %.

4.3.4.   Rentowność, przepływy środków pieniężnych, inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

Tabela 10

Rentowność

 

2008

2009

2010

OD

Rentowność sprzedaży UE (% sprzedaży netto)

2,7%

6,2%

2,7%

0,7%

Indeks (2008 = 100)

100

231

101

27

(104)

Rentowność przemysłu unijnego ustalono, wyrażając zysk netto przed opodatkowaniem ze sprzedaży produktu podobnego jako odsetek obrotów z tej sprzedaży. Obliczona w ten sposób rentowność osiągnęła najwyższy poziom w 2009 r. z powodu niższych kosztów zakupu głównego surowca (tj. aluminium). Zysk spadał, począwszy od 2009 r., osiągając poziom 0,7 % w OD. Przedmiotowe dane liczbowe dotyczące rentowności obejmują wszystkie segmenty rynku, w tym stosunkowo rentowny segment produktów markowych, który w znacznie mniejszym stopniu narażony był na konkurencję ze strony niskocenowego przywozu z Chin. Faktycznie jedynie segment produktów marki własnej odniósł znaczące straty w OD.

(105)

Kwestia zdolności do pozyskania kapitału nie została wymieniona jako poważny problem przez przemysł unijny.

Tabela 11

Przepływy środków pieniężnych, inwestycje i zwrot z inwestycji

 

2008

2009

2010

OD

Przepływy środków pieniężnych

12 716 283

17 369 815

12 030 581

7 771 917

Indeks (2008 = 100)

100

137

95

61

Inwestycje (EUR)

4 604 286

2 167 756

2 770 090

1 716 570

Indeks (2008 = 100)

100

47

60

37

Zwrot z inwestycji

33,3%

68,7%

27,2%

7,4%

Indeks (2008 = 100)

100

206

82

22

(106)

Tendencja przepływu środków pieniężnych, która jest wskaźnikiem zdolności przemysłu do samofinansowania swej działalności, podobnie jak zwrot z inwestycji, wykazywała podobne negatywne tendencje jak rentowność obrotu.

(107)

W 2008 r. producent z UE zainwestował w dodatkową przestrzeń magazynową. W innych latach badanego okresu nie stwierdzono żadnych poważnych inwestycji w odniesieniu do przedsiębiorstw przemysłu unijnego objętych próbą.

4.3.5.   Wielkość rzeczywistego marginesu dumpingu

(108)

Marginesy dumpingu przedstawiono powyżej w części poświęconej dumpingowi. Wszystkie ustalone marginesy znacznie przekraczają poziom de minimis. Ponadto, biorąc pod uwagę wielkość przywozu i ceny przywożonych z ChRL po cenach dumpingowych towarów, oddziaływanie rzeczywistego marginesu dumpingu na rynek unijny nie można uznać za nieistotny.

5.   Wnioski dotyczące szkody

(109)

W toku dochodzenia wykazano, że liczne wskaźniki szkody dotyczące sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego pogorszyły się lub nie odzwierciedlały tendencji konsumpcji w badanym okresie. To spostrzeżenie dotyczy szczególnie okresu od 2010 r. do końca OD.

(110)

W badanym okresie, w kontekście stabilnego poziomu konsumpcji, wielkość przywozu z ChRL stale i znacznie się zwiększała. Jednocześnie wielkość sprzedaży przemysłu unijnego zmniejszyła się ogółem o 9 %, a jego udział w rynku zmniejszył się o około 10 punktów procentowych. Oprócz tego wielkość zapasów przemysłu unijnego znacznie wzrosła, co wskazywało na niemożność sprzedaży produktu. Tani przywóz towarów po cenach dumpingowych stale zwiększał się w badanym okresie i znacząco podcinał ceny przemysłu unijnego w OD.

(111)

Ponadto w 2010 r. i w OD znacznie pogorszyły się wskaźniki szkody związane z wynikami finansowymi przemysłu unijnego, takie jak przepływ środków pieniężnych i rentowność.

(112)

W związku z powyższym, stwierdza się, że przemysłowi unijnemu została wyrządzona istotna szkoda, w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

F.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

1.   Wprowadzenie

(113)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 i art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy przywóz po cenach dumpingowych pochodzący z ChRL wyrządził przemysłowi unijnemu szkodę w stopniu pozwalającym na sklasyfikowanie jej jako istotną. Oprócz przywozu towarów po cenach dumpingowych zbadano również inne znane czynniki, które mogły działać na szkodę przemysłu unijnego, aby sprawdzić, czy nie przypisano temu przywozowi ewentualnej szkody spowodowanej wspomnianymi innymi czynnikami.

2.   Skutki przywozu po cenach dumpingowych

(114)

Pod koniec 2009 r. na duże zwoje folii aluminiowej pochodzącej z ChRL zostały nałożone cła antydumpingowe. Od tego momentu przywóz produktu objętego postępowaniem (produktu przetworzonego) gwałtownie wzrosła. Wzrost ten zbiegł się w czasie z pogorszeniem się sytuacji przemysłu unijnego.

(115)

Dochodzenie wykazało, że konsumpcja unijna pozostawała na stabilnym poziomie w badanym okresie, natomiast wielkość przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL znacząco wzrosła o ponad 200 %. Udział w rynku tego przywozu także wzrósł z 4,5 % w 2008 r. do 13,4 % w OD (tj. o ok. 9 punktów procentowych). Jednocześnie wielkość sprzedaży przemysłu unijnego spadła o 9 %, a udział w rynku zmalał również o 9 punktów procentowych, z 95,2 % w 2008 r. do 85,2 % w OD.

(116)

W odniesieniu do presji cenowej należy podkreślić, że chińscy producenci eksportujący podcinali ceny przemysłu unijnego w OD. Presja cenowa przy rosnących wielkościach sprzedaży pozwoliła chińskim producentom eksportującym na zdobywanie zamówień od głównych klientów (sprzedawców detalicznych i hurtowych). W przypadku zamówień przemysł unijny zmuszony był zrezygnować z podwyżek cen, które to podwyżki były mu niezbędne, aby zrównoważyć wzrost cen aluminium. Podcięcie cenowe w OD wynosiło około 10 %, i w roku tym przemysł unijny podniósł ceny o średnio 3 % w celu uwzględnienia wzrostu kosztów surowca, natomiast chińscy producenci eksportujący obniżyli swoje ceny na rynku UE o około 3 % (zob. tabela 3). Doprowadziło to do znacznego pogorszenia rentowności przemysłu unijnego.

(117)

Na podstawie powyższych ustaleń stwierdzono, że znaczny wzrost przywozu z ChRL towarów po cenach dumpingowych stale podcinających ceny przemysłu unijnego w sposób zasadniczy przyczynił się do poniesienia istotnej szkody przez przemysł unijny, co znajduje odzwierciedlenie w szczególności w jego słabej sytuacji finansowej, spadku wielkości sprzedaży, spadku udziału w rynku i pogorszeniu się większości wskaźników szkody.

3.   Wpływ innych czynników

3.1.   Przywóz z państw trzecich

(118)

Wielkość przywozu z innych państw trzecich w badanym okresie przedstawiono w poniższej tabeli. Informacje o tendencjach dotyczących wielkości i tendencjach cenowych zostały dostarczone przez skarżącego i oparte są na danych Eurostatu.

Tabela 12

Przywóz z państw trzecich

 

2008

2009

2010

OD

Przywóz z państw trzecich

330

764

461

1 306

Indeks (2008 = 100)

100

231

140

396

Udział w rynku

0,3%

0,8%

0,5%

1,3%

Indeks (2008 = 100)

100

223

136

391

(119)

Przywóz z państw trzecich (głównie Indii, Rosji, Tajwanu i Turcji) wzrósł o 300 % w badanym okresie. Jednakże całkowity udział w rynku UE tego przywozu nadal pozostaje marginalny. Dlatego nie przyczynił się on do szkody poniesionej przez przemysł unijny w OD.

3.2.   Wielkość i ceny wywozu

(120)

Wielkość wywozu producentów unijnych objętych próbą w badanym okresie przedstawiono w poniższej tabeli. Tendencje dotyczące wielkości i tendencje cenowe to zweryfikowane dane producentów objętych próbą.

Tabela 13

Wywóz towarów przez objętych próbą producentów unijnych

 

2008

2009

2010

OD

Wielkości wywozu UE

1 900

1 800

1 600

1 700

Indeks (2008 = 100)

100

95

84

89

Wywóz jako wartość procentowa produkcji

2,0 %

1,9 %

1,7 %

1,9 %

Indeks (2008 = 100)

100

95

86

94

Ceny eksportowe

3 792

3 460

3 447

3 565

Indeks (2008 = 100)

100

91

91

94

(121)

Wielkość wywozu producentów objętych próbą nie była znacząca w badanym okresie i nigdy nie stanowiła więcej niż 2 % wyprodukowanej ilości. Wielkość ta wykazywała podobną tendencję jak w przypadku wielkości sprzedaży na rynku europejskim. Ze względu na niewielkie ilości wywozu przemysłu unijnego, jego rozwój nie przyczynił się do wyrządzonej znacznej szkody.

3.3.   Wpływ kryzysu gospodarczego

(122)

Kryzys gospodarczy nie spowodował żadnego spadku konsumpcji w Unii w badanym okresie. Jak można było oczekiwać w odniesieniu do nieluksusowych artykułów gospodarstwa domowego, kryzys finansowy nie miał żadnego wpływu na konsumpcję w przypadku folii aluminiowej do użytku domowego, która pozostaje bardzo stabilnym produktem w przemyśle przetwórstwa spożywczego i w przemyśle opakowań. Tym samym kryzys gospodarczy nie przyczynił się do szkody poniesionej przez przemysł unijny w OD.

3.4.   Konkurencja na rynku unijnym

(123)

Konkurencja na rynku unijnym jest silna, mając na uwadze, że przemysł unijny jest dosyć zróżnicowany (istnieje ponad 30 producentów), oraz że jednym z ich głównych klientów jest silny sektor detaliczny.

(124)

Od wielu lat główni detaliści Unii Europejskiej rozwijają produkcję swoich własnych marek, co w odniesieniu do folii aluminiowej do użytku domowego doprowadziło do stopniowego zmniejszenia wielkości sprzedaży własnych marek producentów. Ma to szkodliwy wpływ na producentów przemysłu unijnego, którzy notują spadki sprzedaży w bardziej rentownym segmencie produktów markowych. Doprowadziło to do zaostrzenia się konkurencji między tymi producentami w powiększającym się segmencie własnych marek.

(125)

Jednakże tendencja ta stanowi stopniowy proces rozłożony na wiele lat, a dochodzenie wykazało, że działalność handlowa w zakresie własnych marek wzrosła jedynie z 83 % do 84 % w okresie od 2010 r. do OD. Dlatego pomimo tego, że wzrost ten miał mały wpływ na producentów UE, nie tłumaczy to natężenia szkodliwych tendencji, jakich producenci ci doświadczyli.

3.5.   Zmiany kosztów produkcji przemysłu unijnego

(126)

Zainteresowane strony twierdziły, że wahania kosztów produkcji, głównie ceny aluminium, przyczyniły się do szkody.

(127)

Koszt produkcji folii aluminiowej do użytku domowego jest ściśle powiązany ze zmianami cen aluminium, które jest głównym surowcem wykorzystywanym do wytwarzania tego produktu. Ogólnoświatowym punktem odniesienia dla cen aluminium jest LME.

Tabela 14

Zmiany średnich cen aluminium na LME

 

2008

2009

2010

OD

Średnia cena zapłacona środkami pieniężnymi na LME za tonę w USD

2 750

1 750

2 150

2 460

Indeks (2008 = 100)

100

64

78

90

Źródło: LME

(128)

Przedstawione powyżej tendencje były spowodowane kryzysem finansowym, który rozpoczął się w październiku 2008 r. Ceny aluminium spadły w związku z mniejszym popytem, a następnie nieznacznie wzrosły pod koniec OD. Jednakże przemysł produkcji folii aluminiowej do użytku domowego ustala swoje ceny na podstawie wartości odniesienia LME powiększonej o marżę na pokrycie kosztów przetworzenia i zysku. Oznacza to, że w normalnych okolicznościach wahania wartości odniesienia LME nie ma dużego wpływu na sytuację przemysłu folii aluminiowej do użytku domowego jako że ceny produktów gotowych ewaluują wraz ze zmianami cen na LME. W rzeczywistości przemysł unijny zawsze funkcjonował w warunkach fluktuacji cen aluminium.

(129)

Twierdzono również, że przemysł unijny posiada niewydajne urządzenia, co przyczyniło się do powstania szkody. Należy stwierdzić, że w toku dochodzenia nie znaleziono dowodów na poparcie tych stwierdzeń oraz że w zasadzie całościowe koszty przetworzenia w Chinach i w UE są dość zbliżone. Ponadto tego rodzaju brak wydajności oznaczałby, że rentowność przemysłu unijnego byłaby niska od wielu lat, jak również tego rodzaju stwierdzenie nie wyjaśnia zmniejszenia udziałów w rynku, spadku wielkości sprzedaży i rentowność, co miało miejsce w okresie od 2009 r. do OD.

(130)

W świetle powyższego fluktuacja cen aluminium czy też domniemany brak wydajności produkcji nie mogą być uznane za przyczyny szkody poniesionej przez przemysł unijny.

3.6.   Nadmiar mocy produkcyjnych

(131)

Jak wspomniano powyżej, w badanym okresie poziom wykorzystania mocy produkcyjnych producentów europejskich był stosunkowo niski. Jednakże w związku z tym, że producenci unijni są w stanie stosować te same urządzenia do nawijania innych produktów (takich jak folia spożywcza) danych dotyczących wykorzystania mocy produkcyjnych nie uznaje się za główny czynnik w odniesieniu do przyczyn. Ponadto dane dotyczące wykorzystania mocy produkcyjnych były już stosunkowo niskie w 2008 r. i 2009 r., kiedy wskaźniki rentowności oraz ogólna sytuacja przemysłu były zadowalające.

(132)

Stwierdzono zatem, że nadwyżka mocy produkcyjnych nie była zasadniczym powodem szkody poniesionej przez producentów unijnych.

4.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

(133)

W powyższej analizie wykazano, że nastąpiło znaczące zwiększenie wielkości i udziału w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych pochodzących z ChRL, zwłaszcza w 2010 r. i w OD. Stwierdzono, że przywóz ten doprowadził do podcięcia cen ustalanych przez przemysł unijny na rynku unijnym w OD.

(134)

Wzrost wielkości i udziału w rynku niskocenowego przywozu z ChRL towarów po cenach dumpingowych zbiegł się w czasie z negatywnymi zmianami sytuacji ekonomicznej przemysłu unijnego. Sytuacja ta uległa pogorszeniu w OD, kiedy to przemysł unijny nadal tracił udziały w rynku, a rentowność oraz inne wskaźniki finansowe, takie jak przepływ środków pieniężnych i zwrot z inwestycji, osiągnęły swój najniższy poziom.

(135)

Analiza innych znanych czynników, takich jak kryzys gospodarczy, wykazała, że negatywny wpływ tych czynników, jakikolwiek by nie był, nie może być na tyle istotny, by zerwać związek przyczynowy między przywozem z ChRL towarów po cenach dumpingowych a szkodą poniesioną przez przemysł unijny.

(136)

W oparciu o powyższą analizę, która we właściwy sposób wyodrębniła i oddzieliła oddziaływanie wszystkich znanych czynników na sytuację przemysłu unijnego od szkodliwych skutków wywozu po cenach dumpingowych, uznaje się tymczasowo, że przywóz po cenach dumpingowych z ChRL spowodował istotną szkodę dla przemysłu unijnego w rozumieniu art. 3 ust. 6 rozporządzenia podstawowego.

G.   INTERES UNII

1.   Uwagi wstępne

(137)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego Komisja sprawdziła, czy pomimo wstępnego stwierdzenia wystąpienia dumpingu wyrządzającego szkodę istnieją przekonujące powody dla stwierdzenia, że wprowadzenie środków w tym szczególnym przypadku nie leży w interesie Unii. Interes Unii określono na podstawie analizy wszystkich zaangażowanych interesów, tj. interesu przemysłu unijnego, interesu importerów/hurtowników i detalistów produktu objęty postępowaniem.

2.   Definicja przemysłu unijnego

(138)

Przemysł unijny poniósł istotną szkodę spowodowaną przez przywóz z ChRL towarów po cenach dumpingowych. Przypomina się, że wiele wskaźników szkody wykazało negatywną tendencję w badanym okresie. Jeżeli nie zostaną wprowadzone żadne środki, dalsze pogarszanie się sytuacji przemysłu unijnego jest nieuniknione. Sytuacja przemysłu unijnego szybko pogorszyła się po nałożeniu środków antydumpingowych w odniesieniu do produktu pośredniego (folia aluminiowa w dużych zwojach) w 2009 r. Ponieważ te same problemy strukturalne w chińskim sektorze aluminium, stwierdzone już podczas dochodzenia, nadal istnieją na tym rynku, przemysł unijny argumentował, że powinien być chroniony przed nieuczciwą konkurencją.

(139)

Oczekuje się, że nałożenie tymczasowych ceł antydumpingowych przywróci skuteczne warunki handlu na rynku unijnym, dzięki czemu przemysł unijny będzie mógł odpowiednio dostosować ceny produktu objętego dochodzeniem, tak by odzwierciedlały koszty różnych składników i warunki rynkowe. Można również oczekiwać, że wprowadzenie tymczasowych środków umożliwi przemysłowi unijnemu odzyskanie przynajmniej części udziału w rynku utraconego w okresie badanym i będzie mieć dalszy pozytywny wpływ na jego rentowność i ogólną sytuację finansową.

(140)

Jeżeli środki nie zostaną nałożone, można się spodziewać dalszej utraty udziału w rynku oraz tego, że przemysł unijny w dalszym ciągu będzie ponosił straty, w szczególności w sektorze własnych marek. Sytuacji tej nie można utrzymywać w perspektywie średnio- lub długoterminowej. W świetle tendencji spadkowej w odniesieniu do rentowności, i w świetle innych wskaźników finansowych, takich jak przepływy środków pieniężnych i zwrot z inwestycji, można oczekiwać, że większość producentów unijnych nie byłaby w stanie konkurować na rynku, gdyby nie zostały nałożone odpowiednie środki.

(141)

Ponadto przemysł unijny dostarcza swoim klientom (przede wszystkim detalistom i hurtownikom) także inne produkty przetwórstwa spożywczego i produktów opakowaniowych, takie jak folia spożywcza i produkty papierowe. Niektóre z tych produktów są produkowane na tych samych urządzeniach do nawijania, jak te stosowane na potrzeby wytwarzania produktu objętego postępowaniem. Produkt objęty postępowaniem stanowi ważny element portfela produktów sprzedawanych przez różne przedsiębiorstwa przemysłu unijnego, do tego stopnia, iż w przypadku niektórych firm stanowi ponad 50% obrotów. Jeżeli sytuacja dotycząca produktu objętego postępowaniem będzie ulegać dalszemu pogorszeniu, będzie stanowić to zagrożenie dla unijnej produkcji również innych produktów.

(142)

W związku z powyższym stwierdza się wstępnie, że nałożenie ceł antydumpingowych leżałoby w interesie przemysłu unijnego.

3.   Interes importerów/hurtowników

(143)

W przypadku importerów duża część przywozu produktu objętego postępowaniem, szacowana na około 50 % w OD, dokonywana jest przez dwa duże podmioty działające na rynku europejskim, które sprowadzają swoje produkty z ChRL.

(144)

Jeden z tych importerów jest związany z objętym próbą współpracującym producentem eksportującym (CeDo Shanghai). Grupa CeDo opracowała strategię zaopatrywania się z dwóch źródeł, zgodnie z którą folia, którą sprzedaje na rynku unijnym, jest produkowana zarówno w ChRL, jak i w Unii. Grupa podkreśliła, że środki antydumpingowe mogłyby zagrozić tej strategii i zmniejszyć jej rentowność. Jednak zaproponowane środki nie są wymierzone w żadne określone przedsiębiorstwo, lecz mają na celu przywrócenie sprawiedliwego handlu na rynku unijnym.

(145)

Dochodzenie nie wykazało, czy inny duży importer (Quickpack) jest powiązany z którymś ze swoich chińskich dostawców. Wynika to z faktu, że mimo iż importer ten został zaproszony do udziału w dochodzeniu, nie zdecydował się on na współpracę. Dlatego wpływ jakichkolwiek ceł, na zaproponowanym poziomie, na jego działalność gospodarczą, nie jest jasny.

(146)

Jedynie dwóch spośród pozostałych importerów współpracowało przy dochodzeniu i przekazało odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Ich odpowiedzi stanowią około 6 % całkowitego przywozu z ChRL. Przedsiębiorstwa te stwierdziły, że być może będą zmuszone do wycofania się z rynku folii, jeżeli zostałoby wprowadzone cło antydumpingowe, jednak inne produkty składały się na ponad 80 % ich obrotów, ponieważ te dwa przedsiębiorstwa przywoziły wiele innych produktów z sektora spożywczego i artykułów gospodarstwa domowego.

(147)

Kolejny importer/producent (Terinex Ltd) nie dostarczył odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu, ale dostarczył swoją opinię wydaną w oparciu o rynek Zjednoczonego Królestwa. Przedsiębiorstwo Terinex Ltd wyjaśniło, że jego zaopatrzenie z ChRL podcinało jego własną produkcję, jednak ponieważ jest niewielkim podmiotem na rynku nie uważał, aby jego przywóz wyrządzał szkodę przemysłowi unijnemu. Jeżeli jednak wziąć pod uwagę całkowity przywóz z ChRL (motyw 87 i następne), wtedy, jak wyjaśniono w motywie 114 i w kolejnych motywach, jest oczywiste, że przywóz z ChRL jest główną przyczyną szkody poniesionej przez przemysł unijny. Jako że obrót produktem objętym postępowaniem jest stosunkowo niewielki w stosunku do całej działalności przedsiębiorstw, nałożenie środków prawdopodobnie nie będzie miało znaczącego wpływu na ich całkowite zyski.

(148)

W odniesieniu do sektora przywozu ogółem (powiązanego lub nie) nie można wykluczyć, że nałożenie środków będzie miało negatywny wpływ na sytuację tego sektora, ponieważ cło prawdopodobnie spowoduje, że przywóz stanie się mniej atrakcyjny, a przemysł unijny prawdopodobnie mógłby odzyskać niektóre zamówienia/kontrakty ze szkodą dla sektora przywozu. Niemniej jednak stanowiłoby to przywrócenie uczciwej konkurencji, a wpływ na cały sektor przywozu nie byłby nieproporcjonalny.

(149)

Na podstawie powyższych ustaleń wstępnie uznaje się, że wpływ na importerów nie byłby tak duży, by uznać, iż nałożenie środków byłoby sprzeczne z ogólnym interesem Unii.

4.   Interes detalistów

(150)

Sześciu detalistów współpracowało przy dochodzeniu. Detaliści ci mogą być uznani za reprezentatywną grupę w związku z tym, że pochodzą z różnych miejsc w Unii Europejskiej, jak również różnią się wysokością swoich obrotów. Każdy z nich sprzeciwił się nałożeniu jakichkolwiek środków ze względu na to, iż oznaczałoby to dodatkowe koszty ich działalności oraz środki te ograniczyłyby ich wybór dostawców.

(151)

Jednak w swoich odpowiedziach wyraźnie zaznaczyli oni, że produkt objęty postępowaniem generuje nieznaczną część ich obrotów (w każdym przypadku poniżej 1 %) i jakiekolwiek środki antydumpingowe będą miały niewielki wpływ lub nie będą miały żadnego wpływu na ich obroty czy zyski.

5.   Interes konsumentów

(152)

Komisja skontaktowała się z jednym stowarzyszeniem konsumentów, które odpowiedziało, że nie jest zainteresowane współpracą przy dochodzeniu. Nie zgłosiło się żadne inne stowarzyszenie konsumentów.

(153)

Wpływ ceł antydumpingowych na konsumentów będzie prawdopodobnie znikomy, ponieważ folia aluminiowa do użytku domowego stanowi bardzo niewielki odsetek tygodniowego budżetu konsumenta. Ponadto oczekuje się, że na poziomie detalicznym wszelki wzrost cen folii aluminiowej spowodowany nałożeniem cła byłyby albo nieznaczny albo równy zeru.

6.   Wniosek dotyczący interesów unii

(154)

W związku z powyższym tymczasowo uznaje się, na podstawie dostępnych informacji dotyczących interesu Unii, że nie ma istotnych argumentów przeciwko wprowadzeniu środków tymczasowych w odniesieniu do przywozu produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL.

H.   WNIOSEK O WPROWADZENIE TYMCZASOWYCH ŚRODKÓW ANTYDUMPINGOWYCH

1.   Poziom usuwający szkodę

(155)

Biorąc pod uwagę wnioski dotyczące dumpingu, wynikającej z niego szkody, związku przyczynowego i interesu Unii, należy wprowadzić antydumpingowe środki tymczasowe, aby zapobiec dalszemu wyrządzaniu szkody przemysłowi unijnemu przez przywóz towarów po cenach dumpingowych.

(156)

W celu ustalenia poziomu takich środków wzięto pod uwagę ustalone marginesy dumpingu, a także kwotę cła niezbędną do usunięcia szkody ponoszonej przez przemysł unijny, jednak nie przekraczając ustalonych marginesów dumpingu.

(157)

Przy obliczaniu poziomu opłat celnych niezbędnych do usunięcia skutków dumpingu wyrządzającego szkodę, uznano, że środki powinny umożliwić przemysłowi unijnemu pokrycie kosztów produkcji oraz osiągnięcie ze sprzedaży produktu podobnego w Unii takiego zysku przed opodatkowaniem, jaki byłby możliwy dla tego rodzaju przemysłu w takim sektorze w normalnych warunkach konkurencji, czyli gdyby nie istniał przywóz towarów po cenach dumpingowych.

(158)

W poprzednich dochodzeniach dotyczących folii aluminiowej do użytku domowego (w dużych zwojach) marżę normalnego zysku ustalono na poziomie 5 %, opierając się na opisanych powyżej podstawach. Skarżący twierdził, że 6 % stanowiłoby rozsądną marżę zysku w tym sektorze przemysłu, w sytuacji braku wyrządzającego szkodę dumpingu. Jednakże nie uzasadnił on należycie tego stwierdzenia i w związku z tym, wobec braku innych uwag w tej kwestii, uznaje się za właściwe, aby oprzeć się na marży zysku na poziomie 5 % ustalonej w poprzednim dochodzeniu. Wstępnie uznaje się zatem, że za właściwą marżę zysku, którego przemysł unijny mógłby się spodziewać przy braku wyrządzającego szkodę dumpingu, uznać można marżę zysku w wysokości 5 % obrotów. Na tej podstawie obliczono cenę produktu podobnego niewyrządzającą szkody przemysłowi unijnemu. Cenę niewyrządzającą szkody otrzymano poprzez odjęcie od ceny sprzedaży w UE rzeczywistego zysku osiągnięty w OD i zastąpienie go wyżej wspomnianą marżą zysku.

(159)

Niezbędną podwyżkę cen ustalono następnie na podstawie porównania średniej ważonej ceny importowej współpracujących producentów eksportujących w ChRL, ustalonej dla obliczeń podcięcia cenowego, z niewyrządzającą szkody ceną produktów sprzedawanych przez przemysł unijny na rynku unijnym w OD. Wszelkie różnice wynikające z tego porównania zostały wyrażone w postaci odsetek średniej całkowitej wartości importowej CIF.

2.   Środki tymczasowe

(160)

W związku z powyższym uznaje się, że zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć tymczasowe środki antydumpingowe na przywóz pochodzący z ChRL na poziomie marginesu dumpingu lub marginesu szkody, w zależności od tego, która wartość jest niższa, zgodnie z zasadą niższego cła.

(161)

Na tej podstawie stawki cła antydumpingowego zostały ustalone poprzez porównanie marginesów usunięcia szkody i marginesów dumpingu. W rezultacie zaproponowane stawki cła antydumpingowego są następujące:

Proponowane tymczasowe stawki cła antydumpingowego

Nazwa przedsiębiorstwa

Margines dumpingu

Margines szkody

Cło tymczasowe

CeDo Shanghai Co. Ltd.

39,3 %

16,3 %

16,3 %

Ningbo Times Co. Ltd.

31,4 %

15,5 %

15,5 %

Ningbo Favoured Commodity Co. Ltd.

28,6 %

13,0 %

13,0 %

Pozostałe przedsiębiorstwa współpracujące

35,2 %

15,5 %

15,5 %

Margines dumpingu dla całego państwa

43,4 %

35,4 %

35,4 %

(162)

Indywidualne stawki cła antydumpingowego dla poszczególnych przedsiębiorstw określone w niniejszym rozporządzeniu zostały ustanowione na podstawie ustaleń niniejszego dochodzenia. Odzwierciedlają one zatem sytuację ustaloną podczas dochodzenia, dotyczącą tych przedsiębiorstw. Wspomniane stawki celne (w odróżnieniu od ogólnokrajowego cła stosowanego do „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”) mają wyłączne zastosowanie do przywozu towarów pochodzących z ChRL, i wyprodukowanych przez dane przedsiębiorstwa, tj. przez konkretne podmioty prawne. Przywożone produkty wytworzone przez inne przedsiębiorstwa, których nazwa i adres nie zostały wymienione w części normatywnej niniejszego rozporządzenia, łącznie z podmiotami powiązanymi z przedsiębiorstwami konkretnie wymienionymi, nie mogą korzystać z tych stawek i podlegają stawce cła stosowanej względem „wszystkich pozostałych przedsiębiorstw”.

(163)

Wszelkie wnioski o zastosowanie wspomnianych indywidualnych stawek cła antydumpingowego dla przedsiębiorstw (np. po zmianie nazwy podmiotu lub po utworzeniu nowych podmiotów zajmujących się produkcją lub sprzedażą) należy kierować do Komisji (4) wraz z wszystkimi odpowiednimi informacjami, w szczególności dotyczącymi wszelkich zmian w zakresie działalności przedsiębiorstwa związanej z produkcją, sprzedażą krajową i eksportową, wynikających np. z wyżej wspomnianej zmiany nazwy lub zmiany podmiotu zajmującego się produkcją lub sprzedażą. W razie potrzeby rozporządzenie zostanie odpowiednio zmienione poprzez uaktualnienie wykazu przedsiębiorstw korzystających z indywidualnych stawek cła.

I.   PRZEPISY KOŃCOWE

(164)

Aby zapewnić dobre zarządzanie, należy ustalić okres, w którym zainteresowane strony, które zgłosiły się w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu, mogłyby przedstawić swoje opinie na piśmie oraz złożyć wniosek o przesłuchanie. Ponadto należy podkreślić, iż ustalenia w sprawie nałożenia ceł antydumpingowych dokonane na potrzeby niniejszego rozporządzenia mają charakter tymczasowy i mogą zostać ponownie rozważone przy nakładaniu wszelkich ostatecznych środków,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz folii aluminiowej o grubości 0,007 mm lub większej, ale mniejszej niż 0,021 mm, bez podłoża, walcowanej, ale nieobrobiona więcej, nawet tłoczonej, w lekkich rolkach o wadze nieprzekraczającej 10 kg, obecnie objętej kodami CN ex 7607 11 11 i ex 7607 19 10 (kody TARIC 7607111110 i 7607191010) i pochodzącej z Chińskiej Republiki Ludowej.

2.   Stawka tymczasowego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, jest następująca dla produktu opisanego w ust. 1 i wytworzonego przez poniższe przedsiębiorstwa:

Przedsiębiorstwo

Stawka celna (%)

Dodatkowy kod TARIC

CeDo Shanghai Co. Ltd.

16,3 %

B299

Ningbo Times Co. Ltd.

15,5 %

B300

Ningbo Favoured Commodity Co. Ltd.

13,0 %

B301

Able Packaging Co., Ltd

15,5 %

B302

Guangzhou Chuanlong Aluminium Foil Product Co., Ltd

15,5 %

B303

Ningbo Ashburn Aluminium Foil Products Co., Ltd

15,5 %

B304

Shanghai Blue Diamond Aluminium Foil Manufacturing Co., Ltd

15,5 %

B305

Weifang Quanxin Aluminium Foil Co., Ltd

15,5 %

B306

Zhengzhou Zhuoshi Tech Co. Ltd

15,5 %

B307

Zhuozhou Haoyuan Foil Industry Co., Ltd

15,5 %

B308

Zibo Hengzhou Aluminium Plastic Packing Material Co., Ltd

15,5 %

B309

Yuyao Caelurn Aluminium Foil Products Co., Ltd

15,5 %

B310

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

35,4 %

B999

3.   Dopuszczenie do swobodnego obrotu na terenie Unii produktu, o którym mowa w ust. 1, uwarunkowane jest wpłaceniem zabezpieczenia w wysokości kwoty cła tymczasowego.

4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

1.   Nie naruszając przepisów art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009, zainteresowane strony mogą zwrócić się o ujawnienie istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których przyjęto niniejsze rozporządzenie, przedstawić swoje opinie na piśmie i wystąpić o możliwość złożenia przed Komisją ustnych wyjaśnień w ciągu jednego miesiąca od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

2.   Zgodnie z art. 21 ust. 4 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009 zainteresowane strony mogą przedstawiać uwagi dotyczące zastosowania niniejszego rozporządzenia przez okres jednego miesiąca od daty jego wejścia w życie.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 1 niniejszego rozporządzenia obowiązuje przez okres sześciu miesięcy.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 września 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(2)  Dz.U. C 371 z 20.12.2011, s. 4.

(3)  ceny niedostępne, jako że kod CN 7607 11 11 na folię aluminiową stworzono w 2009 r.

Źródło: Eurostat

(4)  European Commission, Directorate-General for Trade, Directorate H, 1049 Brussels, Belgia.


18.9.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 251/47


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 834/2012

z dnia 17 września 2012 r.

ustanawiające standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje – zgodnie z wynikami wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej – kryteria, na których podstawie ustalania Komisja ustala standardowe wartości dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia.

(2)

Standardowa wartość w przywozie jest obliczana każdego dnia roboczego, zgodne z art. 136 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy uwzględnieniu podlegających zmianom danych dziennych. Niniejsze rozporządzenie powinno zatem wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 września 2012 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod państw trzecich (1)

Standardowa wartość w przywozie

0702 00 00

MK

59,9

XS

59,9

ZZ

59,9

0707 00 05

MK

31,3

TR

106,4

ZZ

68,9

0709 93 10

TR

112,4

ZZ

112,4

0805 50 10

AR

98,1

BO

100,6

CL

88,5

TR

97,0

UY

107,8

ZA

100,3

ZZ

98,7

0806 10 10

EG

180,7

MK

41,5

TN

197,3

TR

118,3

ZZ

134,5

0808 10 80

AR

201,7

BR

89,7

CL

117,0

NZ

115,6

US

120,9

ZA

108,3

ZZ

125,5

0808 30 90

AR

196,5

CN

49,3

TR

115,4

ZA

154,7

ZZ

129,0

0809 30

TR

160,5

ZZ

160,5

0809 40 05

BA

60,9

HR

73,9

IL

63,3

TR

107,6

XS

60,5

ZZ

73,2


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


DECYZJE

18.9.2012   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 251/49


DECYZJA KOMISJI

z dnia 17 września 2012 r.

w sprawie Eurostatu

(2012/504/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (1) stanowi podstawowe ramy prawne dla statystyk europejskich. Rozporządzenie to odnosi się do Komisji (Eurostatu) jako organu statystycznego Unii odpowiedzialnego za opracowywanie, tworzenie i rozpowszechnianie statystyk europejskich.

(2)

Statystyki europejskie powinny być opracowywane, tworzone i rozpowszechniane przez Eurostat zgodnie z zasadami statystycznymi, które są określone w Traktacie o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i w rozporządzeniu (WE) nr 223/2009 oraz uszczegółowione w Europejskim kodeksie praktyk statystycznych, sprawdzonym i zaktualizowanym przez Komitet ds. Europejskiego Systemu Statystycznego w dniu 28 września 2011 r.

(3)

Rozporządzenie (WE) nr 223/2009 przewiduje również ochronę danych poufnych, które powinny być wykorzystywane wyłącznie do celów statystycznych.

(4)

Komisja zobowiązała się do usprawnienia zarządzania statystyką w Unii oraz do przestrzegania wyżej wspomnianych zasad statystycznych (2). Zobowiązanie to zostało potwierdzone i rozwinięte w komunikacie do Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 kwietnia 2011 r.„Rzetelne zarządzanie jakością w statystyce europejskiej” (3). Niniejsza decyzja powinna być traktowana jako ponowne zobowiązanie Komisji dotyczące zaufania do statystyk europejskich opracowywanych, tworzonych i rozpowszechnianych przez Eurostat.

(5)

Niedawne wydarzenia w kontekście ram zarządzania gospodarką Unii miały wpływ na dziedzinę statystyki i należy wziąć je pod uwagę. Dotyczy to w szczególności zasady niezawisłości statystycznej, określonej w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1175/2011 z dnia 16 listopada 2011 r. zmieniającym rozporządzenie Rady (WE) nr 1466/97 w sprawie wzmocnienia nadzoru pozycji budżetowych oraz nadzoru i koordynacji polityk gospodarczych (4).

(6)

W tym kontekście Komisja powinna wykonywać swoje uprawnienia jako organ powołujący w odniesieniu do rekrutacji na stanowisko dyrektora generalnego Eurostatu oraz jego przenoszenia i zwalniania w sposób zgodny z regulaminem pracowniczym, z należytym uwzględnieniem konieczności zapewnienia niezależności, obiektywności i efektywności w wykonywaniu obowiązków dyrektora generalnego oraz w oparciu o przejrzystą procedurę opierającą się wyłącznie na kryteriach zawodowych.

(7)

Eurostatowi powierzono również specjalne zadania rozporządzeniem Rady (WE) nr 479/2009 z dnia 25 maja 2009 r. o stosowaniu Protokołu w sprawie procedury dotyczącej nadmiernego deficytu załączonego do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (5).

(8)

Ponadto, jak stwierdzono w komunikacie Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie metod tworzenia statystyk UE „Wizja na kolejną dekadę” (6), Eurostat powinien zapewniać usługi statystyczne wysokiej jakości m.in. poprzez zacieśnienie stosunków z organami Unii w celu przewidywania potrzeb statystycznych oraz usprawnienia wykorzystywania dotychczasowych statystyk. Wiąże się z tym również budowanie ściślejszych relacji z innymi służbami Komisji.

(9)

Statystyki powinny być zdefiniowane poprzez odniesienie do rozporządzenia (WE) nr 223/2009. Na potrzeby niniejszej decyzji należy także dokonać rozróżnienia między statystykami europejskimi a innymi.

(10)

Ustalanie celów polityki i określanie informacji wymaganych do osiągnięcia tych celów należy do decydentów. Działania te powinny zatem należeć do zakresu obowiązków i odpowiedzialności odnośnych służb Komisji, natomiast Eurostat powinien zapewniać ustalanie programu działań dotyczących statystyk europejskich z uwzględnieniem potrzeb użytkowników, istotnych zmian w zakresie polityki oraz ograniczeń pod względem zasobów.

(11)

Działania Komisji dotyczące innych statystyk powinny podlegać procedurze planowania i programowania w celu zapewnienia przekazywania spójnych informacji o tych działaniach. Procedurą tą powinien kierować Eurostat, a jej zakres powinien być ograniczony do tematów uzgodnionych pomiędzy odnośnymi służbami Komisji a Eurostatem.

(12)

Statystyki europejskie są determinowane europejskim programem statystycznym i odnośnym rocznym programem prac.

(13)

Aby zapewnić zaufanie publiczne do statystyk europejskich oraz promować statystyki wysokiej jakości, opracowywane, tworzone i rozpowszechniane przez Eurostat, należy opracować i stosować proces oznaczania statystyk europejskich.

(14)

Opracowywanie, tworzenie i rozpowszechnianie wysokiej jakości statystyk europejskich powinno być zapewniane przez dyrektora generalnego Eurostatu, który jest naczelnym statystykiem. Ponadto jego zadania powinny obejmować koordynację działań statystycznych Komisji dla zapewnienia jakości i minimalizacji obciążeń sprawozdawczych. Dlatego z naczelnym statystykiem należy również konsultować się przy opracowywaniu i tworzeniu innych statystyk.

(15)

Ścisła współpraca Eurostatu z innymi służbami Komisji w zakresie działań statystycznych oraz odpowiednia koordynacja tych działań przez naczelnego statystyka powinny zapewnić spójność i porównywalność statystyk europejskich oraz lepsze reagowanie na przyszłe wyzwania; takim wyzwaniem jest w szczególności potrzeba ograniczenia do minimum obciążeń związanych z udzielaniem odpowiedzi i obciążeń administracyjnych. W tym samym celu należy zapewnić dostęp do administracyjnych źródeł danych w Komisji w zakresie, w jakim jest to racjonalne pod względem kosztów i niezbędne do opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyk europejskich.

(16)

W zakresie, w jakim Eurostat przetwarza dane osobowe, obowiązują go przepisy rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (7). Ponadto statystyki europejskie tworzone w oparciu o dane osobowe powinny w uzasadnionych przypadkach być segregowane według kryterium płci.

(17)

W związku z powyższym należy ściślej określić i doprecyzować rolę i zakres obowiązków Eurostatu w ramach Komisji.

(18)

Decyzję Komisji 97/281/WE z dnia 21 kwietnia 1997 r. w sprawie roli Eurostatu w sporządzaniu statystyk Wspólnoty (8) należy uchylić,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Przedmiot

W niniejszej decyzji określa się rolę i zakres obowiązków Eurostatu w wewnętrznej strukturze organizacyjnej Komisji w odniesieniu do opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyk.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

1)

„statystyki” oznaczają dane statystyczne w rozumieniu definicji w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009; są to bądź statystyki europejskie, bądź inne statystyki;

2)

„statystyki europejskie” oznaczają statystykę, o której mowa w art. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009, określaną w rocznym programie prac dotyczącym statystyk europejskich;

3)

„inne statystyki” oznaczają statystyki, które nie są statystykami europejskimi, określone w procedurze planowania i koordynacji, o której mowa w art. 5 ust. 2.

Artykuł 3

Eurostat

Eurostat jest organem statystycznym Unii, o którym mowa w art. 6 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009. Jest on służbą Komisji, a kieruje nim dyrektor generalny.

Artykuł 4

Zasady statystyczne

Eurostat opracowuje, tworzy i rozpowszechnia statystyki europejskie zgodnie z obowiązującymi w statystyce zasadami niezależności zawodowej, bezstronności, obiektywności, wiarygodności, poufności informacji statystycznych oraz opłacalności, zdefiniowanymi w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 223/2009 oraz dokładniej określonymi w Europejskim kodeksie praktyk statystycznych.

Artykuł 5

Planowanie i programowanie

1.   Działania związane ze statystykami europejskimi określa się w europejskim programie statystycznym, o którym mowa w art. 13 rozporządzenia (WE) nr 223/2009, a także w rocznym programie prac, o którym mowa w art. 17 tego rozporządzenia.

2.   Działania związane z innymi statystykami podlegają procedurze planowania i koordynacji, kierowanej przez Eurostat, i są określane w ramach tej procedury. Zakres tej procedury ogranicza się do tematów uzgodnionych pomiędzy odnośnymi służbami Komisji a Eurostatem.

3.   Na potrzeby wyżej wspomnianych działań, w tym odnoszących się do rejestrów administracyjnych, Eurostat może zawierać z innymi służbami Komisji konkretne porozumienia między służbami.

Artykuł 6

Zadania Eurostatu

1.   Eurostat odpowiada za opracowywanie, tworzenie i rozpowszechnianie statystyk europejskich.

W tym celu Eurostat w szczególności:

a)

gromadzi i agreguje informacje statystyczne niezbędne do zestawiania statystyk europejskich;

b)

opracowuje i propaguje normy, metody i procedury statystyczne;

c)

kieruje Europejskim Systemem Statystycznym, zacieśnia współpracę pomiędzy jego partnerami oraz zapewnia mu wiodącą rolę w dziedzinie statystyk urzędowych na całym świecie;

d)

współpracuje z organizacjami międzynarodowymi i państwami trzecimi w celu ułatwienia porównywalności statystyk europejskich ze statystykami tworzonymi w innych systemach statystycznych, a w stosownych przypadkach wspiera państwa trzecie w doskonaleniu ich systemów statystycznych.

2.   Eurostat zapewnia dostępność statystyk europejskich dla wszystkich użytkowników zgodnie z zasadami statystycznymi, w szczególności z zasadami niezależności zawodowej, bezstronności i poufności informacji statystycznych.

W tym kontekście Eurostat dostarcza wskazówek technicznych i wsparcia koniecznego do wykorzystania statystyk europejskich oraz może wykorzystywać odpowiednie kanały komunikacji do celów publikacji statystycznych komunikatów prasowych.

3.   Eurostat zapewnia współpracę i regularny konstruktywny dialog z innymi służbami Komisji oraz, w razie potrzeby, z dostawcami danych w celu uwzględnienia potrzeb użytkowników, istotnych zmian w zakresie polityki oraz innych inicjatyw. W tym celu należy na wczesnym etapie informować służby Komisji, które są potencjalnymi użytkownikami szczegółowych statystyk europejskich, i angażować je w opracowywanie nowych lub zmienionych statystyk, między innymi w celu określenia potencjalnych skutków, jakie nowe lub zmienione metody statystyczne, normy i definicje mogą mieć dla polityki.

4.   Eurostat koordynuje opracowywanie i tworzenie innych statystyk. W tym celu Eurostat:

a)

optymalizuje wykorzystanie istniejących informacji, które mogą zostać wykorzystane do celów statystycznych, dla zapewnienia ich jakości i zminimalizowania obciążeń dla respondentów; Eurostat zwraca się do wszelkich odnośnych służb Komisji o współudział w tych działaniach;

b)

otrzymuje informacje ze wszystkich służb Komisji na temat zakresu i jakościowych cech statystyk wytworzonych przez te służby, na temat istotnych zmian w metodach tworzenia statystyk oraz na temat planowanych nowych zbiorów danych;

c)

udziela wskazówek, oferuje odpowiednie szkolenia oraz świadczy specjalistyczne usługi na rzecz innych służb Komisji w zakresie niezbędnym dla opracowywania i tworzenia innych statystyk, w zależności od dostępnych zasobów.

Artykuł 7

Dyrektor generalny Eurostatu

1.   W odniesieniu do statystyk europejskich dyrektor generalny Eurostatu ponosi wyłączną odpowiedzialność za podejmowanie decyzji w sprawie procesów, metod, norm i procedur statystycznych lub w sprawie treści i ram czasowych publikacji statystycznych zgodnie z Europejskim Programem Statystycznym i rocznym programem prac. W toku wykonywania tych zadań statystycznych dyrektor generalny Eurostatu działa w sposób niezależny; nie może on przyjmować instrukcji od instytucji ani organów Unii, rządu żadnego z państw członkowskich ani od żadnych innych instytucji, organów, urzędów ani podmiotów, ani też zwracać się o takie instrukcje.

2.   Dyrektor generalny Eurostatu działa jako urzędnik zatwierdzający, odpowiedzialny za realizację środków przydzielonych Eurostatowi.

Artykuł 8

Naczelny statystyk

1.   Dyrektor generalny Eurostatu pełni funkcję naczelnego statystyka.

2.   Naczelny atatystyk:

a)

odpowiada za opracowywanie, tworzenie i rozpowszechnianie statystyk europejskich w ramach Komisji;

b)

odpowiada za koordynację opracowywania i tworzenia innych statystyk, o których mowa w art. 5 ust. 2 i w art. 6 ust. 4;

c)

reprezentuje Komisję na międzynarodowych forach statystycznych, w szczególności w zakresie koordynacji działań statystycznych instytucji i organów Unii, o których mowa w art. 6 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 223/2009;

d)

przewodniczy Komitetowi ds. Europejskiego Systemu Statystycznego, o którym mowa w art. 7 rozporządzenia (WE) nr 223/2009;

e)

opracowuje programy, o których mowa w art. 5 ust. 1 niniejszej decyzji, w ścisłym porozumieniu z innymi służbami Komisji, biorąc pod uwagę w jak największej mierze potrzeby użytkowników oraz inne istotne kwestie;

f)

zapewnia kontakty między Europejskim Systemem Statystycznym a Europejską Radą Konsultacyjną ds. Zarządzania Statystyką we wszystkich sprawach związanych z wdrożeniem Europejskiego kodeksu praktyk statystycznych w obrębie Europejskiego Systemu Statystycznego jako całości.

3.   Każda służba, która zamierza podjąć działania obejmujące tworzenie statystyk, zasięga opinii naczelnego statystyka na wczesnym etapie przygotowania tych działań. Naczelny statystyk może wydawać zalecenia w tej kwestii. Inicjatywy niezwiązane z opracowywaniem, tworzeniem i rozpowszechnianiem statystyk europejskich, szczególnie w przypadkach konkretnych porozumień między służbami, leżą w całości w zakresie odpowiedzialności odnośnej służby.

Artykuł 9

Dostęp do rejestrów administracyjnych

1.   W celu zmniejszenia obciążenia respondentów Eurostat ma prawo dostępu do danych administracyjnych, którymi dysponują służby Komisji, z zastrzeżeniem zasad poufności ustanowionych w przepisach Unii, oraz prawo do włączenia tych danych administracyjnych do statystyk w stopniu, w jakim te dane administracyjne mają znaczenie dla opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyk europejskich.

2.   Przy początkowym projektowaniu, dalszym rozwoju i zaprzestaniu prowadzenia rejestrów administracyjnych i baz danych utworzonych i prowadzonych przez inne służby Komisji należy zasięgać opinii Eurostatu i można angażować Eurostat w te działania w celu ułatwienia dalszego wykorzystania danych zawartych w tych rejestrach i bazach danych dla celów związanych ze statystykami europejskimi. W tym celu Eurostat jest uprawniony do proponowania działań normalizacyjnych dotyczących rejestrów administracyjnych, które mają znaczenie dla tworzenia statystyk europejskich.

3.   W celu zwiększenia skuteczności przepisów niniejszego artykułu każda służba Komisji zapewnia udzielenie Eurostatowi, na jego żądanie, dostępu do danych administracyjnych w zakresie niezbędnym do opracowywania, tworzenia i rozpowszechniania statystyk europejskich, zgodnie z przepisami UE w zakresie poufności danych.

Artykuł 10

Europejski kodeks praktyk statystycznych

1.   Zgodnie z art. 11 rozporządzenia (WE) nr 223/2009 statystyki europejskie są opracowywane, tworzone i rozpowszechniane przez Eurostat zgodnie z Europejskim kodeksem praktyk statystycznych, sprawdzonym i zaktualizowanym przez Komitet ds. Europejskiego Systemu Statystycznego.

2.   Eurostat angażuje Europejską Radę Konsultacyjną ds. Zarządzania Statystyką we wszystkie działania dotyczące Europejskiego kodeksu praktyk statystycznych zgodnie z zakresem kompetencji Rady Konsultacyjnej.

3.   Eurostat monitoruje skuteczne wdrażanie Europejskiego kodeksu praktyk statystycznych przez krajowe organy statystyczne.

Artykuł 11

Zapewnianie jakości i oznaczanie

1.   Eurostat zapewnia zarządzanie jakością statystyk europejskich. W tym celu, na podstawie ustalonych kryteriów jakości, wypełniając potrzeby użytkowników w zakresie statystyk o różnych profilach jakości, Eurostat:

a)

monitoruje i ocenia jakość gromadzonych lub otrzymywanych przez siebie danych oraz sporządza sprawozdania na temat jakości rozpowszechnianych przez siebie statystyk europejskich;

b)

promuje i stosuje oznaczanie statystyk europejskich;

c)

weryfikuje dane podlegające zakresowi jego odpowiedzialności w kontekście wzmocnionego zarządzania gospodarczego UE i korzysta z wszelkich uprawnień przyznanych mu wyraźnie w ramach odpowiednich procedur.

2.   Eurostat tworzy ramy zapewnienia jakości, uwzględniające środki już stosowane lub planowane w przyszłości w celu zapewnienia prawidłowego wdrażania Europejskiego kodeksu praktyk statystycznych.

Artykuł 12

Wykorzystywanie danych poufnych

1.   Dyrektor generalny Eurostatu podejmuje wszelkie niezbędne działania w celu zapewnienia przestrzegania poufności informacji statystycznych.

2.   Dane uznawane za poufne zgodnie z art. 3 ust. 7 rozporządzenia (WE) nr 223/2009 są udostępniane, zgodnie z przepisami rozdziału V tego rozporządzenia, jedynie urzędnikom i innym pracownikom Eurostatu oraz innym osobom fizycznym pracującym dla Eurostatu na podstawie umowy, w ramach konkretnego zakresu wykonywanej przez nich pracy, w każdym przypadku gdy takie dane są konieczne do tworzenia statystyk europejskich.

3.   Dyrektor generalny Eurostatu podejmuje ponadto wszelkie niezbędne działania w celu ochrony danych, których ujawnienie mogłoby mieć niekorzystne skutki dla interesów Unii lub interesów państwa członkowskiego, do którego dane te się odnoszą.

Artykuł 13

Uchylenie

Decyzja 97/281/WE traci moc.

Odesłania do uchylonej decyzji odczytuje się jako odesłania do niniejszej decyzji.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 września 2012 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164.

(2)  Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie niezależności, wiarygodności i odpowiedzialności krajowych i wspólnotowych organów statystycznych, COM(2005) 217 final.

(3)  COM(2011) 211 final.

(4)  Dz.U. L 306 z 23.11.2011, s. 12.

(5)  Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 1.

(6)  COM(2009) 404 final.

(7)  Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.

(8)  Dz.U. L 112 z 29.4.1997, s. 56.