ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2011.214.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 214

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 54
19 sierpnia 2011


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 831/2011 z dnia 16 sierpnia 2011 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz węglanu baru pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009

1

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 832/2011 z dnia 18 sierpnia 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

11

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 833/2011 z dnia 18 sierpnia 2011 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/2011

13

 

 

DECYZJE

 

 

2011/510/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 4 sierpnia 2011 r. przedłużająca okres, o którym mowa w art. 114 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w odniesieniu do przepisów krajowych utrzymujących wartości dopuszczalne dla ołowiu, baru, arsenu, antymonu, rtęci oraz nitrozoamin i substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin w zabawkach, notyfikowanych przez Niemcy zgodnie z art. 114 ust. 4 (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 5355)  ( 1 )

15

 

 

2011/511/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 17 sierpnia 2011 r. zmieniająca decyzję 2004/452/WE określającą wykaz instytucji, których naukowcy mogą uzyskać dostęp do poufnych danych w celach naukowych (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 5777)  ( 1 )

19

 

 

2011/512/UE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 18 sierpnia 2011 r. zmieniająca załącznik I do decyzji 2004/211/WE w odniesieniu do zapisów dotyczących Bahrajnu i Libanu w wykazie państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których dozwolony jest przywóz do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 5863)  ( 1 )

22

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

19.8.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 214/1


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 831/2011

z dnia 16 sierpnia 2011 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz węglanu baru pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1225/2009

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9 ust. 4 i art. 11 ust. 2, 5 i 6,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej („Komisja”) przedstawiony po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

1.   Obowiązujące środki

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 1175/2005 (2) Rada nałożyła ostateczne cło antydumpingowe na przywóz węglanu baru pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”). Stawka ostatecznego specyficznego cła sięgała od 6,3 EUR do 56,4 EUR za tonę.

2.   Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia

(2)

W następstwie opublikowania w marcu 2010 r. zawiadomienia o przyszłym wygaśnięciu środków antydumpingowych obowiązujących w odniesieniu do przywozu węglanu baru pochodzącego z ChRL (3) Komisja otrzymała w dniu 19 kwietnia 2010 r. wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(3)

Wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia został złożony przez Solvay & CPC Barium Strontium GmbH & Co. KG („wnioskodawca”), który jest jedynym producentem węglanu baru w Unii Europejskiej i którego produkcja stanowi 100 % ogólnej produkcji unijnej węglanu baru. W uzasadnieniu wniosku podano, że w związku z wygaśnięciem środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu i szkody dla przemysłu unijnego.

(4)

Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego i opublikowała zawiadomienie o wszczęciu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (4) („zawiadomienie o wszczęciu”).

3.   Dochodzenie

3.1.   Okres objęty dochodzeniem przeglądowym i okres badany

(5)

Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody obejmowało okres od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”).

(6)

Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do końca ODP („okres badany”).

3.2.   Strony, których dotyczy dochodzenie

(7)

Komisja oficjalnie powiadomiła wnioskodawcę, producentów eksportujących w ChRL, importerów/przedsiębiorstwa handlowe, użytkowników unijnych wykorzystujących produkt objęty postępowaniem i ich zrzeszenia, producentów w państwie analogicznym oraz władze ChRL o wszczęciu przeglądu.

(8)

Komisja umożliwiła również zainteresowanym stronom przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu. Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

(9)

Z uwagi na znaczną liczbę chińskich producentów eksportujących wymienionych we wniosku, w zawiadomieniu o wszczęciu przewidziano kontrole wyrywkowe w celu stwierdzenia dumpingu i określenia prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego.

(10)

Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, zwrócono się do wszystkich producentów eksportujących o zgłoszenie się do Komisji i dostarczenie określonych w zawiadomieniu o wszczęciu podstawowych informacji dotyczących działalności związanej z produktem objętym postępowaniem prowadzonej przez nich w okresie od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r.

(11)

Komisja otrzymała odpowiedzi od jedynie trzech przedsiębiorstw lub grup przedsiębiorstw w ChRL i zdecydowała na tej podstawie, że nie ma konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej w stosunku do chińskich producentów eksportujących.

(12)

Komisja przesłała kwestionariusze do wszystkich zainteresowanych stron i do podmiotów, które złożyły wniosek o przesłanie kwestionariusza w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu.

(13)

Odpowiedzi na kwestionariusz otrzymano od wnioskodawcy i powiązanego z nim agenta, dziewięciu użytkowników, czterech importerów, dwóch producentów eksportujących w ChRL i dwóch producentów w możliwych państwach analogicznych. Jeden z chińskich producentów eksportujących, który udzielił odpowiedzi w ramach kontroli wyrywkowej, postanowił nie kontynuować współpracy w ramach postępowania.

(14)

Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu i szkody oraz określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

a)

Wnioskodawca

Solvay & CPC Barium Strontium GmbH & Co. KG, Hannover i powiązane przedsiębiorstwo Solvay Bario e Derivati SpA., Massa

b)

Producenci eksportujący w ChRL

Zaozhuang Yongli Chemical Co., Ltd., Shangdong Province

Guizhou Red Star Developing Import & Export Co., Ltd., Guizhou Province

c)

Producent w kraju analogicznym (Indie):

Solvay Vishnu Barium Private Limited, Hyderabad

d)

Importerzy

Norkem Limited, Knutsford, Zjednoczone Królestwo

L’Aprochimide Srl, Muggio, Włochy

e)

Użytkownicy

Technische Glaswerke Ilmenau GmbH, Ilmenau, Niemcy

B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

1.   Produkt objęty postępowaniem

(15)

Produkt objęty postępowaniem jest taki sam, jak w poprzednim dochodzeniu i definiuje się go następująco: węglan baru zawierający stront o zawartości wagowej przekraczającej 0,07 % oraz siarkę o zawartości wagowej przekraczającej 0,0015 %, w postaci sproszkowanej, w postaci sprasowanych granulek lub prażonych granulek, pochodzący z ChRL, obecnie objęty kodem CN ex 2836 60 00.

(16)

Węglanu baru używa się głównie w przemyśle ceramiki budowlanej, w sektorze ceramicznym i do produkcji ferrytów. Używano go wcześniej do produkcji kineskopów z działem elektronowym (Cathode Ray Tube – CRT), ale to zastosowanie zaniknęło w Unii w związku z zastąpieniem CRT przez wyświetlacze ciekłokrystaliczne (LCD) i ekrany plazmowe.

2.   Produkt podobny

(17)

Podobnie jak w pierwotnym dochodzeniu obecna procedura wykazała, że węglan baru wytwarzany i sprzedawany do Unii przez wnioskodawcę posiada te same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz to samo podstawowe zastosowanie co węglan baru wytwarzany w ChRL i będący przedmiotem wywozu do Unii, jak również węglan baru wytwarzany i sprzedawany na rynku krajowym w kraju analogicznym (Indie).

(18)

Produkty te uznaje się zatem za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

C.   DUMPING

(19)

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy wygaśnięcie istniejących środków prowadziłoby do kontynuacji dumpingu.

1.   Uwagi ogólne

(20)

Z 16 znanych chińskich producentów eksportujących, z którymi skontaktowano się w związku ze wszczęciem przeglądu wygaśnięcia, trzech odpowiedziało na pytania związane z kontrolą wyrywkową, ale jedynie dwóch w pełni współpracowało z Komisją, wypełniając cały kwestionariusz.

2.   Państwo analogiczne

(21)

Jako że gospodarka ChRL znajduje się w okresie transformacji, wartość normalną dla producentów eksportujących, którym nie przyznano traktowania na zasadach rynkowych („MET”), ustala się zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, na podstawie cen lub wartości konstruowanej w państwie trzecim o gospodarce rynkowej („państwo analogiczne”).

(22)

W pierwotnym dochodzeniu państwem analogicznym były USA, stąd także w obecnym dochodzeniu zaproponowano, aby państwo to posłużyło do ustalenia wartości normalnej. Uznano jednak za konieczne zbadanie, czy w obecnym przeglądzie wygaśnięcia nadal jest ono odpowiednim państwem. Wysłano więc pisma do wszystkich znanych producentów węglanu baru na całym świecie, tj. producentów w Brazylii, Indiach, Japonii i USA. Otrzymano dwie odpowiedzi – jedną od producenta z USA, a drugą od producenta w Indiach.

(23)

Po dokładnej analizie takich kryteriów jak ogólna produkcja, liczba producentów, konkurencja na rynku, ogólny przywóz, cła antydumpingowe i cła na rynku krajowym w USA i w Indiach, zdecydowano wybrać Indie jako kraj analogiczny. Indie uznano, zgodnie z art. 2 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, za właściwszy wybór niż USA ze względu na większy rynek, znaczniejszą wielkość przywozu i silniejszą konkurencję na rynku krajowym tego produktu. Nie otrzymano w tej sprawie żadnych uwag ani zastrzeżeń od którejkolwiek z zainteresowanych stron. Na tej podstawie normalną wartość dla producentów eksportujących, którym nie przyznano MET, oparto na danych otrzymanych od producenta w Indiach.

3.   Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

3.1.   Wartość normalna

(24)

W przypadku przedsiębiorstwa, któremu przyznano MET w pierwotnym dochodzeniu, zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, Komisja zbadała, czy wielkość krajowej sprzedaży węglanu baru niezależnym klientom była reprezentatywna w ODP, tj. czy całkowita wartość tej sprzedaży stanowiła przynajmniej 5 % wielkości sprzedaży eksportowej do Unii produktu objętego postępowaniem. Dochodzenie wykazało, że sprzedaż ta nie była reprezentatywna; z tego powodu konieczne było skonstruowanie wartości normalnej. Wartość normalną ustalono w oparciu o łączne koszty produkcji powiększone o koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne („koszty SGA”) przedsiębiorstwa oraz zyski osiągnięte ze sprzedaży na rynku krajowym w zwykłym obrocie handlowym produktu podobnego.

(25)

Zgodnie z art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego wartość normalna dla przedsiębiorstwa, któremu nie przyznano MET w pierwotnym dochodzeniu, została ustalona na podstawie informacji uzyskanych od współpracującego producenta w państwie analogicznym.

(26)

W pierwszej kolejności ustalono, czy łączna wielkość sprzedaży krajowej produktu podobnego niezależnym klientom była reprezentatywna w rozumieniu art. 2 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, tj. czy stanowiła co najmniej 5 % wielkości łącznej sprzedaży produktu objętego postępowaniem będącego przedmiotem wywozu do Unii. Sprzedaż krajową współpracującego producenta w Indiach uznano za dostatecznie reprezentatywną w ODP.

(27)

Następnie Komisja zbadała, czy można uznać, że sprzedaży krajowej produktu podobnego dokonano w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. Zbadano to poprzez ustalenie – odnośnie do produktu podobnego sprzedawanego na rynku Indii – odsetka krajowej sprzedaży z zyskiem niezależnym klientom w ODP. Jako że w ODP nie odnotowano sprzedaży z zyskiem produktu podobnego, wartość normalną musiano skonstruować. Wartość normalną oparto na łącznych kosztach produkcji ponoszonych przez producenta objętego postępowaniem powiększonych o uzasadnioną wielkość uwzględniającą koszty sprzedaży, koszty ogólne i administracyjne oraz uzasadnioną kwotę zysku zgodnie z art. 2 ust. 6 lit. c) rozporządzenia podstawowego. Koszty SGA i zysk dodany do kosztów produkcji zastosowanego produktu podobnego odpowiadały analogicznym danym użytym w pierwotnym dochodzeniu i wynosiły 10,6 % dla kosztów SGA i 7,2 % dla zysku. Nie uzyskano informacji dających podstawę do uznania powyższych danych za nieodpowiednie bądź do stwierdzenia, że poziom zysku przekracza zysk zwykle uzyskiwany przez innych eksporterów lub producentów ze sprzedaży tej samej ogólnej kategorii produktów na rynku wewnętrznym w kraju pochodzenia.

3.2.   Cena eksportowa

(28)

Cała sprzedaż eksportowa do Unii współpracujących producentów eksportujących, o których mowa, realizowana była bezpośrednio na rzecz niezależnych klientów w Unii i dlatego cenę eksportową ustalono zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego na podstawie cen rzeczywiście płaconych lub należnych.

3.3.   Porównanie

(29)

Wartość normalna została porównana z ceną eksportową na podstawie ceny ex-works.

(30)

Aby zapewnić prawidłowe porównanie, zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, między wartością normalną a ceną eksportową, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, pewne różnice odnośnie do transportu i prowizji wpływające na ceny i porównywalność cen.

3.4.   Margines dumpingu

(31)

Zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego, margines dumpingu został ustalony na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej i średnich ważonych cen eksportowych na tym samym poziomie handlu.

(32)

W odniesieniu do przedsiębiorstwa, któremu w pierwotnym dochodzeniu przyznano traktowanie na zasadach rynkowych, porównanie to wykazało kontynuację dumpingu i to na wyższym poziomie.

(33)

W odniesieniu do przedsiębiorstwa, któremu w pierwotnym dochodzeniu nie przyznano traktowania na zasadach rynkowych, porównanie przeprowadzone zgodnie z art. 2 ust. 11 rozporządzenia podstawowego wykazało znaczny dumping. Wywóz dokonywany przez to przedsiębiorstwo stanowi 98 % wywozu podlegającego cłu rezydualnemu; pozostałe zaś 2 % wywozu, które przypadają na producentów eksportujących, którzy nie współpracowali w postępowaniu, nie może wpłynąć na stwierdzony margines dumpingu. Poza tym, mając na uwadze brak współpracy z ich strony, należy uznać, że nie mogą oni stosować dumpingu na poziomie niższym niż współpracujące przedsiębiorstwa.

D.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUOWANIA DUMPINGU

(34)

Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy w przypadku uchylenia środków istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu.

(35)

W ramach ustalania prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu zbadano, jak kształtowała się produkcja i moce produkcyjne w ChRL oraz jak prawdopodobnie kształtować się będzie sprzedaż eksportowa do Unii i na rynki innych krajów trzecich.

(36)

Zgodnie z twierdzeniami zawartymi w skardze, ChRL jest bez porównania największym producentem węglanu baru na świecie. Ponadto ChRL jest też największym producentem barytu, który stanowi główny surowiec do produkcji produktu objętego postępowaniem. Same tylko wymienione dwa współpracujące przedsiębiorstwa mają moc produkcyjną wynoszącą 331 000 ton na rok, co odpowiada trzykrotnej konsumpcji w Unii w ODP. Ponadto te dwa przedsiębiorstwa posiadają łącznie wolne moce produkcyjne wynoszące 34 000 ton, co wystarcza na pokrycie połowy konsumpcji w Unii.

(37)

Wśród głównych producentów węglanu baru na świecie u trzech (USA, Indii i Brazylii) obowiązują obecnie środki antydumpingowe na przywóz z ChRL produktu objętego postępowaniem. Można więc stwierdzić, że – jeśli uwzględnić znaczące wolne moce produkcyjne w ChRL i praktyki dumpingowe na kilku rynkach – w wypadku uchylenia środków na rynek Unii skierowane zostałyby dodatkowe ilości produktu.

(38)

Fakt, że chińskim producentom eksportującym udało się w ODP dokonać znaczącego wywozu do Unii (przy średniej cenie wynoszącej 251 EUR za tonę) oraz zwiększyć swój udział w rynku Unii, i to mimo istnienia środków antydumpingowych wobec przywozu z ChRL, pokazuje, że chińscy eksporterzy nadal są zainteresowani rynkiem Unii.

(39)

Atrakcyjność rynku UE dla chińskich producentów eksportujących wynika jeszcze wyraźniej z chińskich statystyk wywozu, jako że przy wywozie do Unii osiągali oni jedne z najwyższych cen eksportowych (mimo że były to ceny dumpingowe). Zgodnie z chińskimi statystykami wywozu średnia cena FOB sprzedaży do Unii w ODP wynosiła 269 USD, podczas gdy średnia cena wywozu do Indii wynosiła 220 USD.

(40)

Chińskie statystyki wywozu wykazują, że światowy chiński wywóz wzrósł z 130 000 ton w 2009 r. do 158 000 ton w 2010 r., i to mimo zaniknięcia głównego zastosowania węglanu baru (produkcji CRT).

(41)

W razie zniesienia środków należy się spodziewać, że – w obliczu bardzo dużych wolnych mocy produkcyjnych w ChRL – chiński wywóz zostanie najprawdopodobniej skierowany do Unii. Na poparcie tego wniosku przemawia także fakt, że główne rynki na świecie, takie jak USA, Indie i Brazylia, są chronione wysokimi cłami antydumpingowymi.

(42)

Przywóz ten odbywałby się prawdopodobnie nadal po cenach dumpingowych, ponieważ nic nie wskazuje na to, że eksporterzy zmieniliby swe zachowania cenowe w przypadku uchylenia środków.

(43)

Należy zatem uznać, że zachodzi prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu.

E.   DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO

(44)

Produkcja jedynego współpracującego producenta unijnego równa była 100 % produkcji unijnej węglanu baru w ODP. Z tego względu zostaje on uznany za przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 i art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

F.   SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM

1.   Konsumpcja w Unii

Tabela 1

Konsumpcja w Unii

 

2007

2008

2009

ODP

Konsumpcja (w tonach)

123 354

104 037

62 637

76 560

Wskaźnik

100

84

51

62

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi przemysłu unijnego na pytania zawarte w kwestionariuszu oraz statystyki Eurostatu

(45)

Wielkość konsumpcji w Unii obliczono w oparciu o dane Eurostatu na podstawie połączonej wielkości sprzedaży osiągniętej przez przemysł unijny w Unii oraz wielkości przywozu z państw trzecich.

(46)

Na tej podstawie, jak wskazuje powyższa tabela 1, stwierdzono, że konsumpcja w Unii znacznie zmalała w okresie badanym, a mianowicie o 38 %, co można wyjaśnić głównie zaprzestaniem produkcji CRT w Unii.

2.   Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu z ChRL

Tabela 2

Wielkość przywozu z ChRL, udział w rynku i cena importowa

 

2007

2008

2009

ODP

Wielkość przywozu (w tonach)

76 306

64 573

37 341

48 720

Wskaźnik

100

85

49

64

Udział w rynku

61,9 %

62,1 %

59,6 %

63,6 %

Wskaźnik

100

100

96

103

Ceny importowe CIF (EUR/tonę)

230

257

239

251

Wskaźnik

100

112

104

109

Źródło: Dane statystyczne Eurostatu

(47)

Wielkość przywozu z ChRL zmalała w okresie badanym o 36 %, natomiast konsumpcja w Unii zmalała o 38 %. Mimo zastosowanych środków antydumpingowych i wbrew tendencji spadkowej konsumpcji chiński udział w rynku wzrósł w okresie badanym o trzy punkty procentowe.

(48)

Średnie ceny importowe przywozu z ChRL wzrosły w okresie badanym o 9 %. Najwyższy wzrost cen nastąpił między 2007 r. a 2008 r., podczas gdy w 2009 r. ceny spadły, by znów wzrosnąć w ODP.

(49)

Średnią cenę ex-works przemysłu Unii porównano z chińskimi średnimi cenami importowymi CIF na granicy Unii. Ceny te uzyskano na podstawie danych Eurostatu; zawierały one składniki takie jak koszty poniesione po przywozie, opłaty celne i cła antydumpingowe. Porównanie to wykazało, że chińskie ceny importowe podcinały ceny sprzedaży przemysłu unijnego w ODP o 37,9 %. Na podstawie powyższego ustalono, że gdyby nie obowiązujące środki, chińskie ceny importowe podcinałyby ceny przemysłu unijnego o 44,1 %.

3.   Wielkość przywozu z innych państw trzecich i jego udział w rynku

(50)

Łączna wielkość przywozu węglanu baru z państw trzecich z wyłączeniem ChRL była nieznaczna i wynosiła poniżej 1 % konsumpcji w Unii w okresie badanym.

(51)

Należy zauważyć, że ceny importowe z innych państw trzecich nie podcinały cen w Unii w ODP.

4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

4.1.   Produkcja, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

(52)

Należy zauważyć, że ze względu na fakt, że przemysł unijny składa się jedynie z jednego producenta, dane dotyczące produkcji, mocy produkcyjnych i wykorzystania mocy produkcyjnych musiano podać w formie wskaźników.

Tabela 3

Produkcja unijna, moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

Wskaźnik

2007

2008

2009

ODP

Produkcja

100

79

36

47

Moce produkcyjne

100

100

100

100

Wykorzystanie mocy produkcyjnych

100

79

36

47

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi przemysłu unijnego na kwestionariusz

(53)

Produkcja przemysłu unijnego zmalała w okresie badanym o 53 %. Należy zauważyć, że przemysł unijny od 2003 r. przystosowuje swój model produkcji do nowej sytuacji na rynku i wyzwań związanych z zaprzestaniem działalności związanej z ekranami z CRT w Unii. Rezultatem tego przystosowania było ograniczenie mocy produkcyjnych o ponad 50 %, jako że produkt objęty przeglądem wytwarzany jest obecnie w cyklach przemiennych przy użyciu tego samego wyposażenia, którego używa się do produkcji węglanu strontu.

(54)

Moce produkcyjne przemysłu unijnego nie uległy zmianie w okresie badanym. Wykorzystanie mocy produkcyjnych kształtowało się podobnie do wielkości produkcji.

4.2.   Zapasy

Tabela 4

Zapasy

 

2007

2008

2009

ODP

Wskaźnik

100

97

41

41

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi przemysłu unijnego na kwestionariusz

(55)

W okresie badanym zapasy zmniejszyły się o 59 %. Spadek ten wynika z obniżenia popytu oraz ze zdolności przystosowania się przez przemysł unijny do nowej sytuacji na rynku.

4.3.   Wielkość sprzedaży i ceny sprzedaży

Tabela 5

Wielkość i wartość sprzedaży oraz jednostkowa cena sprzedaży

 

2007

2008

2009

ODP

Wielkość sprzedaży (wskaźnik)

100

84

53

59

Wartość sprzedaży (wskaźnik)

100

92

66

73

Jednostkowa cena sprzedaży (wskaźnik)

100

109

124

123

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi przemysłu unijnego na kwestionariusz

(56)

Wielkość produkcji przemysłu unijnego zmalała w okresie badanym o 41 %. Główny spadek miał miejsce w 2009 r. i wynikał z ogólnego pogorszenia koniunktury gospodarczej. Stąd też spadek wielkości sprzedaży przemysłu unijnego był proporcjonalnie większy od spadku konsumpcji w Unii w tym samym okresie. Wartość sprzedaży zmalała mniej niż jej wielkość, ponieważ przemysłowi unijnemu udało się podwyższyć poziom cen w okresie badanym, tak że jednostkowe ceny sprzedaży wzrosły w tym okresie o 23 %.

4.4.   Udział w rynku i wzrost

Tabela 6

Udział przemysłu unijnego w rynku

 

2007

2008

2009

ODP

Wskaźnik

100

100

105

95

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi przemysłu unijnego na pytania zawarte w kwestionariuszu i dostosowane statystyki Eurostatu

(57)

Udział w rynku przemysłu unijnego wzrósł o 5 % w 2009 r., po czym znacznie zmalał (o 10 %) w ODP. Pokazuje to, że przemysł unijny nie mógł utrzymać swego udziału w rynku w sytuacji braku wzrostu na rynku.

4.5.   Zatrudnienie, płace i wydajność

Tabela 7

Zatrudnienie, płace i wydajność

 

2007

2008

2009

ODP

Zatrudnienie (wskaźnik)

100

87

55

57

Płace (EUR/pracownika; wskaźnik)

100

108

106

113

Wydajność (wskaźnik)

100

91

65

82

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi przemysłu unijnego na kwestionariusz

(58)

W okresie badanym nastąpił znaczny spadek zatrudnienia w wyniku pogorszenia koniunktury gospodarczej i nowej sytuacji na rynku. Średnie płace wzrosły o 13 % w wyniku wysokiej stopy inflacji mającej bezpośredni wpływ na indeksację płac. Wydajność zmalała w tym samym okresie o 18 %, co wynikało ze spadku wielkości produkcji, którego nie mogła zrównoważyć redukcja zatrudnienia.

4.6.   Rentowność

Tabela 8

Rentowność

 

2007

2008

2009

ODP

Wskaźnik

-100

-192

-351

-206

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi przemysłu unijnego na kwestionariusz

(59)

W okresie badanym przemysł unijny odnotował spadek rentowności wynoszący ponad 106 %, co było wynikiem pogorszenia koniunktury gospodarczej i zaprzestania używania ekranów CRT, co wpłynęło zarówno na poziom sprzedaży, jak i na koszty produkcji. Przemysł unijny ponosił nieustannie straty przez cały okres badany.

4.7.   Inwestycje, zwrot z inwestycji i zdolność do pozyskania kapitału

Tabela 9

Inwestycje i zwrot z inwestycji

 

2007

2008

2009

ODP

Inwestycje (wskaźnik)

100

82

90

97

Zwrot z inwestycji (wskaźnik)

-100

-251

-506

-176

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi przemysłu unijnego na kwestionariusz

(60)

W okresie badanym inwestycje utrzymywały się na niezmienionym poziomie. Koszty inwestycji poczynionych przez przemysł unijny poniesiono w tym samym roku, w którym je poczyniono. Podobnie jak rentowność, zwrot z inwestycji (zysk wyrażony w postaci odsetka inwestycji na rok) kształtował się negatywnie w okresie badanym.

(61)

Podczas dochodzenia nie znaleziono dowodów na to, by przemysł unijny miał większe trudności z pozyskaniem kapitału. Należy jednak zauważyć, że inwestycje poczynione w okresie badanym nie były znaczące.

4.8.   Przepływy pieniężne

Tabela 10

Przepływy pieniężne

 

2007

2008

2009

ODP

Wskaźnik

-100

-83

25

32

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi przemysłu unijnego na kwestionariusz

(62)

Przepływy pieniężne uległy znacznemu polepszeniu w okresie badanym, co było wynikiem redukcji wielkości zapasów.

4.9.   Wielkość marginesu dumpingu

(63)

Na podstawie danych uzyskanych od współpracujących producentów eksportujących i z Eurostatu stwierdzono, że w ODP – mimo obowiązujących środków – nadal występował znaczący dumping, i to na wyższym poziomie, niż miało to miejsce w pierwotnym dochodzeniu.

4.10.   Poprawa sytuacji po wcześniejszym dumpingu

(64)

Przemysł unijny, działając w niekorzystnej sytuacji gospodarczej wynikającej z ogólnego pogorszenia koniunktury gospodarczej i zaniknięcia istotnego zastosowania produktu, nie przezwyciężył skutków wcześniejszego dumpingu, w szczególności pod względem wielkości sprzedaży, cen sprzedaży i rentowności. Ponadto stwierdzono kontynuację dumpingu w ODP.

4.11.   Działalność wywozowa przemysłu unijnego

Tabela 11

Wielkość wywozu przemysłu unijnego

 

2007

2008

2009

ODP

Wskaźnik

100

86

45

66

Źródło: Zweryfikowane odpowiedzi przemysłu unijnego na kwestionariusz

(65)

Wywóz węglanu baru dokonywany przez przemysł unijny zmalał o 34 % w okresie badanym. W obliczu ostrej konkurencji ze strony wywozu chińskiego na rynkach poza Unią przemysłowi unijnemu udało się wywieźć jedynie ograniczone ilości. Dodatkowym powodem spadku wielkości wywozu w okresie badanym było pogorszenia koniunktury gospodarczej.

4.12.   Wnioski dotyczące sytuacji przemysłu unijnego

(66)

Środki antydumpingowe wpływały łagodząco na sytuację przemysłu unijnego w okresie badanym, podczas gdy wszystkie główne wskaźniki szkody, takie jak wielkość sprzedaży, rentowność, poziom produkcji i zatrudnienia oraz wydajność, kształtowały się negatywnie.

(67)

Lekka tendencja spadkowa w zakresie udziału w rynku przemysłu unijnego wskazuje na to, że przywóz z Chin, mimo obowiązujących środków i spadku konsumpcji, wykluczył inne państwa z rynku i powiększył swój udział w rynku kosztem przemysłu unijnego.

(68)

Reasumując, w świetle niekorzystnego kształtowania się wskaźników dotyczących przemysłu unijnego uznaje się, że przemysł unijny nadal doznawał istotnej szkody w okresie badanym. Zbadano zatem, czy istnieje prawdopodobieństwo kontynuacji szkody w przypadku wygaśnięcia środków.

G.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI SZKODY

1.   Podsumowanie analizy prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu i ponownego wystąpienia dumpingu wyrządzającego szkodę

(69)

Należy przypomnieć, że od czasu pierwotnego dochodzenia na rynku Unii doszło do znacznego spadku konsumpcji spowodowanego zaniknięciem CRT i pogorszeniem koniunktury gospodarczej. W tej właśnie sytuacji udział w rynku przywozu chińskiego wzrósł o ponad 15 %, podczas gdy udział w rynku przemysłu unijnego i przywóz z państw trzecich znacznie zmalał. Pokazuje to, że – mimo obowiązujących środków i spadku konsumpcji w Unii – chińscy producenci eksportujący nieustannie okazywali zainteresowanie rynkiem Unii i byli w stanie wykluczyć państwa trzecie z rynku Unii.

(70)

Należy również przypomnieć, że producenci eksportujący w ChRL kontynuowali w OPD dumping i podcinanie cen przemysłu unijnego i to w bardzo znacznym zakresie. Wobec powyższego nie ma przesłanek, by uznać, że chińscy producenci eksportujący zaniechają dumpingu i podcinania cen przemysłu unijnego w przyszłości.

(71)

Dochodzenie wykazało, że chińscy producenci eksportujący dysponowali w ODP znacznymi wolnymi mocami produkcyjnymi – ok. 280 000 ton. Odpowiadają one trzykrotnej wielkości rynku Unii w ODP. W najbliższych latach oczekuje się utrzymania znacznej nadwyżki mocy produkcyjnych pomimo przewidywanego wzrostu popytu w ChRL.

(72)

Rynek unijny jest głównym rynkiem eksportowym dla ChRL. Inne ważne rynki eksportowe, takie jak USA czy Indie, stosują wysokie (5) środki antydumpingowe wobec węglanu baru pochodzącego z ChRL. Dlatego też wywóz chiński nie ma praktycznie dostępu do tych rynków. Mając na uwadze zainteresowanie rynkiem unijnym okazywane przez chińskich producentów eksportujących, należy oczekiwać, że w przypadku uchylenia środków na rynek ten skierowano by w ramach wywozu znaczące ilości produktu, czego następstwem byłaby ogólna silna presja na obniżenie cen.

2.   Wnioski dotyczące prawdopodobnej kontynuacji szkody

(73)

Na podstawie powyższego uznaje się, że w przypadku uchylenia środków istnieje prawdopodobieństwo znaczącego wzrostu wielkości przywozu produktu po cenach dumpingowych z ChRL do Unii, wywierającego presję na obniżenie poziomu cen. Taka sytuacja prawdopodobnie doprowadziłaby do zniknięcia przemysłu unijnego w perspektywie średniookresowej, jako że nie zdołałby on obniżyć w wystarczającym stopniu kosztów stałych ze względu na mniejszą sprzedaż, a ponadto nie mógłby też osiągnąć wystarczającego poziomu cen. Pogorszenie koniunktury gospodarczej i zaniknięcie ważnego zastosowania produktu spotęgowało skutki kontynuacji szkody w okresie badanym.

3.   Rozwój sytuacji po ODP

(74)

Choć od końca ODP do lutego 2011 r. ceny importowe z ChRL wzrosły o 17,8 %, a ceny sprzedaży przemysłu unijnego jedynie o 7 %, to przywóz z ChRL nadal podcinał ceny Unii o ponad 15 % po upływie ODP.

H.   INTERES UNII

1.   Uwaga wstępna

(75)

Zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego zbadano, czy utrzymanie istniejących środków antydumpingowych nie zaszkodzi interesom Unii jako całości. Interes Unii określono na podstawie oceny wszystkich zaangażowanych interesów, tj. interesu przemysłu unijnego, interesu importerów i użytkowników wykorzystujących produkt objęty postępowaniem.

(76)

Ponieważ obecne dochodzenie jest przeglądem wygaśnięcia, wymaga ono analizy sytuacji, w której środki antydumpingowe są już stosowane, i oceny nadmiernie negatywnego wpływu obecnych środków antydumpingowych na zainteresowane strony.

(77)

Na tej podstawie zbadano, czy pomimo powyższych wniosków w sprawie prawdopodobieństwa kontynuacji dumpingu i szkody, istnieją szczególnie ważne wskazania mogące prowadzić do wniosku, że utrzymanie obecnych środków w tym konkretnym przypadku nie leży w interesie Unii.

2.   Interes przemysłu unijnego

(78)

Dochodzenie wykazało, że przemysł unijny działa w sposób zoptymalizowany pod względem kosztów. Zmniejszył on zatrudnienie i zmienił model produkcji, tak by dostosować się do nowej sytuacji na rynku oraz zagwarantować dalsze istnienie fabryki, w której, jak zaznaczono w motywie 53, produkuje się w cyklu przemiennym węglan baru i węglan strontu. Choć środki nie przyczyniły się do polepszenia sytuacji finansowej przemysłu unijnego, to jednak miały na nią łagodzący wpływ. Gdyby nie stosowane środki, to istniałoby realne prawdopodobieństwo, że przywóz z ChRL po niskich cenach zalałby rynek Unii i że przemysł unijny musiałby zaprzestać działalności.

(79)

Jak nadmieniono powyżej, model produkcji przemysłu unijnego opiera się na dwóch wzajemnie zależnych produktach; oznacza to, że dla pokrycia kosztów stałych konieczna jest wystarczająca wielkość sprzedaży obydwu produktów. W wypadku wygaśnięcia środków zwiększenie wielkości przywozu produktów po cenach dumpingowych prowadzić będzie do znacznego zmniejszenia działalności związanej z węglanem baru, co samo w sobie uczyni produkcję węglanu strontu mniej rentowną i doprowadzi w końcu do zlikwidowania całej fabryki.

(80)

Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że w interesie przemysłu unijnego leży utrzymanie środków wobec przywozu produktów po cenach dumpingowych z ChRL.

3.   Interes niepowiązanych importerów

(81)

Komisja przesłała kwestionariusze wszystkim znanym niepowiązanym importerom. Otrzymano odpowiedzi od czterech niepowiązanych importerów. Dwóch z nich prowadzi działalność produkcyjną, której przedmiotem jest papka – roztwór składający się z węglanu baru, dodatków i wody, którego odbiorcą jest przemysł ceglarski.

(82)

Importerzy wskazali, że nałożenie ceł antydumpingowych spowodowało wzrost cen w momencie nałożenia tych ceł. W tym miejscu należy zauważyć, że w ODP różnica ta nie była już zauważalna, jako że, jak stwierdzono, poziom cen eksportowych do Unii był w tym okresie porównywalny z poziomem średnich cen na rynkach poza Unią (6).

(83)

Importerzy wskazali również, że na rynku Unii nie brakuje węglanu baru i to mimo rosnących trudności ze sprowadzeniem węglanu baru z ChRL spowodowanych wzrostem popytu wewnętrznego. Statystyki importowe nie wykazują jednak spadku wielkości przywozu do Unii produktu objętego postępowaniem w ODP lub po jego zakończeniu. Potwierdzają to również ustalenia dotyczące nadwyżki produkcyjnej zawarte w motywie 71.

(84)

Stwierdzono także, że obowiązujące środki nie miały negatywnego wpływu na sytuację finansową importerów.

(85)

Na podstawie powyższych ustaleń uznano, że obecnie obowiązujące środki nie mają znaczącego negatywnego wpływu na sytuację finansową tych przedsiębiorstw oraz że utrzymanie środków nie będzie mieć nadmiernego wpływu na importerów.

4.   Interes użytkowników

(86)

Komisja przesłała kwestionariusze wszystkim znanym użytkownikom. Odpowiedzi udzieliło dziewięciu użytkowników produktu objętego postępowaniem. Jak nadmieniono w motywie 16, najważniejszy przemysł wykorzystujący węglan baru w Unii prowadzi działalność w sektorze ceramiki budowlanej, w sektorze ceramicznym oraz w zakresie produkcji ferrytów.

(87)

Jeden użytkownik podał, że obowiązywanie lub kontynuacja środków nie będzie w interesie użytkowników; na poparcie tego twierdzenia nie przytoczył jednak żadnych argumentów. Żaden z pozostałych użytkowników, którzy udzielili odpowiedzi na kwestionariusz, nie podał, że środki miały znaczny wpływ na jego działalność i że powinny zostać zniesione.

5.   Wnioski dotyczące interesu Unii

(88)

Zważywszy na powyższe ustalenia, uznano, że nie ma żadnych istotnych powodów przemawiających przeciwko utrzymaniu obowiązujących środków antydumpingowych.

I.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

(89)

Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie środków. Wyznaczono również termin, w którym strony mają możliwość przedstawienia uwag i wniosków dotyczących ujawnionych informacji. Po ujawnieniu powyższych faktów i ustaleń nie otrzymano żadnych uwag.

(90)

Z powyższych ustaleń wynika, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, że środki antydumpingowe, wprowadzone względem przywozu węglanu baru pochodzącego z ChRL na mocy rozporządzenia (WE) nr 1175/2005, powinny zostać utrzymane,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz węglanu baru zawierającego stront o zawartości wagowej przekraczającej 0,07 % oraz siarkę o zawartości wagowej przekraczającej 0,0015 %, w postaci sproszkowanej, w postaci sprasowanych granulek lub prażonych granulek, objętego obecnie kodem CN ex 2836 60 00 (kod TARIC 2836600010), pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej.

2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego jest równa stałej kwocie określonej poniżej dla produktów wytwarzanych przez następujących producentów:

Przedsiębiorstwo

Stawka cła

(EUR/t)

Dodatkowy kod TARIC

Hubei Jingshan Chutian Barium Salt Corp. Ltd, 62, Qinglong Road, Songhe Town, Jingshan County, Hubei Province, ChRL

6,3

A606

Zaozhuang Yongli Chemical Co. Ltd, South Zhuzibukuang Qichun, Zaozhuang City Center District, Shandong Province, ChRL

8,1

A607

Wszystkie pozostałe przedsiębiorstwa

56,4

A999

3.   W przypadkach, gdy towary zostały uszkodzone przed wprowadzeniem do swobodnego obrotu i dlatego cena rzeczywiście zapłacona lub należna jest przeliczana proporcjonalnie w celu określenia wartości celnej na podstawie art. 145 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (7), wysokość cła antydumpingowego wyliczona na podstawie kwot ustalonych powyżej jest pomniejszona o procent, który odpowiada proporcjonalnemu przeliczeniu ceny rzeczywiście zapłaconej lub należnej.

4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i pozostaje w mocy przez okres pięciu lat.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 16 sierpnia 2011 r.

W imieniu Rady

M. DOWGIELEWICZ

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(2)  Dz.U. L 189 z 21.7.2005, s. 15.

(3)  Dz.U. C 78 z 27.3.2010, s. 4.

(4)  Dz.U. C 192 z 16.7.2010, s. 4.

(5)  Indyjskie cła antydumpingowe wobec chińskiego węglanu baru wynoszą między 76,06 USD a 236 USD za tonę. Amerykańskie cła antydumpingowe wobec chińskiego węglanu baru wynoszą od 34,4 do 81,3 %.

(6)  Źródło: Chińskie statystyki wywozu.

(7)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.


19.8.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 214/11


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 832/2011

z dnia 18 sierpnia 2011 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 sierpnia 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 sierpnia 2011 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

AR

38,5

MK

29,3

ZZ

33,9

0707 00 05

TR

141,4

ZZ

141,4

0709 90 70

EC

45,6

TR

147,7

ZZ

96,7

0805 50 10

AR

62,5

BR

45,3

CL

75,4

TR

64,0

UY

94,4

ZA

82,0

ZZ

70,6

0806 10 10

EG

67,8

MK

41,0

TR

158,0

ZZ

88,9

0808 10 80

AR

84,3

BR

60,8

CA

98,2

CL

115,4

CN

73,5

NZ

100,9

US

161,1

ZA

90,7

ZZ

98,1

0808 20 50

AR

161,3

CL

156,9

CN

49,3

NZ

115,4

ZA

117,2

ZZ

120,0

0809 30

TR

121,9

ZZ

121,9

0809 40 05

BA

46,2

ZZ

46,2


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


19.8.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 214/13


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 833/2011

z dnia 18 sierpnia 2011 r.

zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/2011

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2010/2011 rozporządzeniem Komisji (UE) nr 867/2010 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem wykonawczym Komisji (UE) nr 823/2011 (4).

(2)

Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2010/2011 rozporządzeniem (UE) nr 867/2010, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 sierpnia 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 sierpnia 2011 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

(3)  Dz.U. L 259 z 1.10.2010, s. 3.

(4)  Dz.U. L 209 z 17.8.2011, s. 41.


ZAŁĄCZNIK

Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 19 sierpnia 2011 r.

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

1701 11 10 (1)

48,04

0,00

1701 11 90 (1)

48,04

0,49

1701 12 10 (1)

48,04

0,00

1701 12 90 (1)

48,04

0,20

1701 91 00 (2)

53,24

1,50

1701 99 10 (2)

53,24

0,00

1701 99 90 (2)

53,24

0,00

1702 90 95 (3)

0,53

0,20


(1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.


DECYZJE

19.8.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 214/15


DECYZJA KOMISJI

z dnia 4 sierpnia 2011 r.

przedłużająca okres, o którym mowa w art. 114 ust. 6 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w odniesieniu do przepisów krajowych utrzymujących wartości dopuszczalne dla ołowiu, baru, arsenu, antymonu, rtęci oraz nitrozoamin i substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin w zabawkach, notyfikowanych przez Niemcy zgodnie z art. 114 ust. 4

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 5355)

(Jedynie tekst w języku niemieckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/510/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 114 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 20 stycznia 2011 r. rząd federalny Niemiec wystąpił do Komisji z wnioskiem na podstawie art. 114 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) o zezwolenie na utrzymanie w mocy obowiązujących przepisów niemieckiego prawa w odniesieniu do następujących pięciu pierwiastków: ołowiu, arsenu, rtęci, baru i antymonu, a także w odniesieniu do nitrozoamin oraz substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin, uwalnianych z materiałów zabawek, po dniu wejścia w życie części III załącznika II do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/48/WE z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie bezpieczeństwa zabawek (1).

(2)

W art. 114 ust. 4 i ust. 6 TFUE przewiduje się, że:

„4.   Jeżeli po przyjęciu środka harmonizującego przez Parlament Europejski i Radę, przez Radę lub przez Komisję, państwo członkowskie uzna za niezbędne utrzymanie przepisów krajowych uzasadnionych ważnymi względami określonymi w art. 36 lub dotyczącymi ochrony środowiska, lub środowiska pracy, notyfikuje je Komisji, wskazując powody ich utrzymania.

(…)

6.   W terminie sześciu miesięcy od notyfikacji Komisja zatwierdza lub odrzuca przepisy krajowe, o których mowa, po sprawdzeniu, czy są one środkiem arbitralnej dyskryminacji lub ukrytym ograniczeniem w handlu między państwami członkowskimi i czy stanowią one przeszkodę w funkcjonowaniu rynku wewnętrznego.

W przypadku braku decyzji Komisji w tym terminie przepisy krajowe określone w ust. 4 (…) są uważane za zatwierdzone.

W przypadku gdy jest to uzasadnione złożonością sprawy i nie ma niebezpieczeństwa dla zdrowia ludzi, Komisja może notyfikować danemu państwu członkowskiemu, że okres, o którym mowa w niniejszym ustępie, może być przedłużony na kolejny okres trwający do sześciu miesięcy.”

(3)

W dyrektywie 2009/48/WE (zwanej dalej „dyrektywą”) określono zasady dotyczące bezpieczeństwa zabawek i ich swobodnego przepływu w Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 54 państwa członkowskie wprowadzają w życie krajowe przepisy zgodne z dyrektywą w terminie do dnia 20 stycznia 2011 r. i stosują te przepisy od dnia 20 lipca 2011 r. Część III załącznika II do dyrektywy będzie obowiązywać od dnia 20 lipca 2013 r.

(4)

W części III pkt 8 załącznika II do dyrektywy zawarto szczegółowe wartości dla nitrozoamin i substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin. Stosowanie tych substancji jest zabronione w zabawkach przeznaczonych do używania przez dzieci poniżej 36 miesięcy lub w innych zabawkach przeznaczonych do wkładania do ust, jeżeli migracja substancji jest równa lub wyższa niż 0,05 mg/kg w odniesieniu do nitrozoamin i 1 mg/kg w odniesieniu do substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin. W części III pkt 13 załącznika II do dyrektywy zawarto szczegółowe limity migracji w odniesieniu do szeregu pierwiastków, w tym ołowiu, arsenu, rtęci, baru i antymonu. Istnieją trzy różne limity migracji w zależności od rodzaju materiału zabawki: suchy, kruchy, sproszkowany lub elastyczny materiał zabawki, płynny lub lepki materiał zabawki oraz zeskrobany materiał zabawki. Nie przekracza się następujących limitów: 13,5, 3,4 i 160 dla ołowiu, 3,8, 0,9 i 47 mg/kg dla arsenu, 7,5, 1,9 i 94 mg/kg dla rtęci, 4 500, 1 125 i 56 000 mg/kg dla baru oraz 45, 11,3 i 560 mg/kg dla antymonu.

(5)

W niemieckim rozporządzeniu w sprawie towarów konsumpcyjnych (Bedarfsgegenständeverordnung) określono wymagania dotyczące nitrozoamin oraz substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin. Przepisy te zostały przyjęte w 2008 r. w związku z brakiem szczegółowych przepisów unijnych dotyczących nitrozoamin i substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin w zabawkach. Rozporządzenie w sprawie towarów konsumpcyjnych (Bedarfsgegenständeverordnung) zawiera wymóg, aby w przypadku nitrozoamin i substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin w zabawkach wykonanych z gumy naturalnej lub syntetycznej przeznaczonych dla dzieci poniżej 36 miesiąca życia i przeznaczonych do wkładania do ust lub takich, które prawdopodobnie będą wkładane do ust, zawartość tej substancji uwalniana w wyniku migracji była na tyle mała, żeby nie można jej było wykryć metodami laboratoryjnymi. Zgodnie z wymienionym powyżej rozporządzeniem obowiązuje wymóg, aby migracja nitrozoamin nie przekraczała 0,01 mg/kg, a migracja substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin nie przekraczała 0,1 mg/kg. Szczegółowe przepisy dotyczące nitrozoamin i substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin określono w pkt 1.b załącznika 4 i pkt 6 załącznika 10 do rozporządzenia w sprawie towarów konsumpcyjnych (Bedarfsgegenständeverordnung) opublikowanego w dniu 23 grudnia 1997 r. i ostatnio zmienionego rozporządzeniem z dnia 6 marca 2007 r.

(6)

Drugie rozporządzenie w sprawie ustawy o bezpieczeństwie sprzętu i produktów (Verordnung über die Sicherheit von Spielzeug – 2. GPSGV) dotyczy w szczególności następujących pierwiastków: ołowiu, arsenu, rtęci, baru i antymonu. Dopuszczalne limity wymienionych powyżej pierwiastków objętych drugim rozporządzeniem w sprawie ustawy o bezpieczeństwie sprzętu i produktów (Verordnung über die Sicherheit von Spielzeug – 2. GPSGV) określono w dyrektywie Rady 88/378/EWG z dnia 3 maja 1988 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich dotyczących bezpieczeństwa zabawek (2). Limity te obowiązują w UE od 1990 r. Maksymalne dzienne poziomy przyswajalności wynoszą: 0,7 μg dla ołowiu, 0,1 μg dla arsenu, 0,5 μg dla rtęci, 25 μg dla baru i 0,2 μg dla antymonu. Szczegółowe przepisy dotyczące wymienionych powyżej pierwiastków określono w paragrafie 2 drugiego rozporządzenia w sprawie ustawy o bezpieczeństwie sprzętu i produktów (Verordnung über die Sicherheit von Spielzeug – 2. GPSGV), ostatnio zmienionego rozporządzeniem z dnia 6 marca 2007 r.

(7)

W momencie przyjmowania dyrektywy (w maju 2009 r.) Niemcy głosowały przeciw jej przyjęciu m.in. w związku ze swoją opinią, że poziom ochrony w zakresie wymogów dotyczących substancji chemicznych jest niewystarczający.

(8)

W pierwszym piśmie Federalnego Ministerstwa Gospodarki i Technologii otrzymanym w dniu 20 stycznia 2011 r. rząd federalny Niemiec wystąpił do Komisji z wnioskiem na podstawie art. 114 ust. 4 TFUE o zezwolenie na utrzymanie w mocy obowiązujących przepisów niemieckiego prawa w odniesieniu do następujących pięciu pierwiastków: ołowiu, arsenu, rtęci, baru i antymonu, a także w odniesieniu do nitrozoamin oraz substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin, uwalnianych z materiałów zabawek, po dniu wejścia w życie części III załącznika II do dyrektywy. Pełne uzasadnienie wniosku zostało przesłane przez rząd federalny Niemiec pismem z biura Stałego Przedstawiciela z dnia 2 marca 2011 r. Szczegółowe uzasadnienie zawierało kilka załączników obejmujących badania naukowe, dotyczące oceny zdrowotnej wyżej wymienionych substancji, wykonane przez Bundesinstitut für Risikobewertung (Federalny Instytut ds. Oceny Ryzyka, zwany dalej „BfR”), ze stycznia 2011 r.

(9)

Komisja potwierdziła otrzymanie wniosku pismem z dnia 24 lutego 2011 r. oraz z dnia 14 marca 2011 r. oraz wyznaczyła termin odpowiedzi na dzień 5 września 2011 r. zgodnie z art. 114 ust. 6 TFUE.

(10)

W piśmie z dnia 24 czerwca 2011 r. Komisja poinformowała pozostałe państwa członkowskie o notyfikacji otrzymanej od rządu federalnego Niemiec. Komisja opublikowała również w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie dotyczące notyfikacji (3), aby poinformować inne zainteresowane strony o przepisach krajowych, które rząd federalny Niemiec zamierza utrzymać, oraz o powodach ich utrzymania.

(11)

Artykuł 114 ust. 4 dotyczy przypadków, w których przepisy krajowe są notyfikowane w związku z unijnym środkiem harmonizującym, jeżeli takie przepisy krajowe zostały przyjęte i weszły w życie przed przyjęciem tego środka oraz jeżeli utrzymanie przepisów krajowych byłoby niezgodne z unijnym środkiem harmonizującym. Przepisy krajowe zostały notyfikowane w związku z dyrektywą 2009/48/WE – środkiem harmonizującym przyjętym na podstawie art. 95 dawnego Traktatu WE. Zostały one przyjęte i weszły w życie w 1990 r. i 2008 r., a zatem przed przyjęciem tej dyrektywy.

Ponadto w art. 114 ust. 4 wymaga się, aby notyfikacji przepisów krajowych towarzyszył opis powodów związanych z jednym lub kilkoma ważnymi względami określonymi w art. 36 lub dotyczącymi ochrony środowiska lub środowiska pracy. Wniosek przedstawiony przez Niemcy zawiera wyjaśnienie powodów związanych z ochroną zdrowia ludzi, co w opinii Niemiec uzasadnia utrzymanie ich przepisów krajowych.

W świetle powyższego Komisja uznaje, że wniosek złożony przez Niemcy w celu otrzymania upoważnienia do utrzymania przepisów krajowych w odniesieniu do pięciu pierwiastków: ołowiu, arsenu, rtęci, baru i antymonu, a także w odniesieniu do nitrozoamin oraz substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin jest dopuszczalny.

(12)

Po dokładnym zbadaniu wszystkich danych i informacji Komisja uważa, że warunki ustanowione w art. 114 ust. 6 akapit trzeci są spełnione i może ona przedłużyć okres sześciu miesięcy, podczas którego musi zatwierdzić lub odrzucić przepisy krajowe notyfikowane przez Niemcy.

(13)

Rząd federalny Niemiec przedstawił kilka załączników zawierających szczegółowe uzasadnienie i informacje naukowe na poparcie notyfikowanych środków krajowych. Dostarczono zwłaszcza ocenę zdrowotną z BfR ze stycznia 2011 r. dotyczącą ołowiu, antymonu, baru, arsenu i rtęci, a także nitrozoamin oraz substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin.

(14)

Informacje otrzymane od BfR obejmują szczegółowe i kompleksowe dane toksykologiczne dotyczące wyżej wymienionych substancji, a także liczne odniesienia do sprawozdań i literatury naukowej. Aby Komisja mogła podjąć decyzję zgodnie z art. 114 ust. 6 TFUE, konieczne jest zweryfikowanie, czy informacje przedstawione przez Niemcy zostały już ocenione i uwzględnione podczas procedury przeglądu dyrektywy, czy też należy je uznać za nowe informacje naukowe.

(15)

W art. 46 dyrektywy przewiduje się możliwość zmiany określonych przepisów dotyczących substancji chemicznych, aby zapewnić ich dostosowanie do postępu technicznego i naukowego. W odniesieniu do pięciu pierwiastków, których dotyczy wniosek Niemiec (ołowiu, arsenu, baru, rtęci i antymonu), można zatem dokonać zmian i dostosowań zgodnie z najnowszymi informacjami naukowymi.

(16)

W 2010 r. na wniosek państw członkowskich Komisja ustanowiła grupę roboczą ds. substancji chemicznych w zabawkach (zwaną dalej „grupą roboczą”). Grupa robocza, składająca się z ekspertów w dziedzinie chemii z Niemiec, Danii, Włoch, Francji, Szwecji, Austrii, Niderlandów, Republiki Czeskiej oraz z organizacji branżowych i konsumenckich, ocenia informacje naukowe i wydaje zalecenia państwom członkowskim oraz Komisji, w jaki sposób postępować w odniesieniu do zmiany określonych przepisów dotyczących substancji chemicznych, zawartych w dyrektywie.

(17)

Komisja zwróci się do grupy roboczej o opinię w sprawie szczegółowego uzasadnienia przedstawionego przez Niemcy, aby ustalić, czy może być ono uznane za nowe informacje naukowe, które mogą być zatem wykorzystane jako podstawa do zmiany przepisów dyrektywy dotyczących substancji chemicznych, poprzez ustanowienie bardziej rygorystycznych wymogów. Następne posiedzenie grupy roboczej przewidziane jest na dzień 31 sierpnia 2011 r.

(18)

Ponadto w dniu 5 kwietnia 2011 r. grupa robocza zaleciła ekspertom z państw członkowskich obniżenie obecnych dopuszczalnych wartości w odniesieniu do ołowiu. Zalecenia te zostały zatwierdzone przez Komisję i ekspertów z państw członkowskich. Komisja rozpoczęła już prace przygotowawcze do tej zmiany, a podczas następnego posiedzenia z udziałem ekspertów z państw członkowskich w październiku 2011 r. do dyskusji zostanie przedstawione wstępne sprawozdanie z oceny skutków. Przyjęcie oficjalnego wniosku planowane jest na pierwszą połowę 2012 r.

(19)

Grupa robocza omówiła obecne dopuszczalne wartości w odniesieniu do baru i stwierdziła, że nie są dostępne nowe dowody naukowe. Korzystając jednak z różnych ocen organizacji naukowych, grupa robocza uznała, że niezbędna jest dalsza dyskusja na ten temat. Oczekuje się, że podczas posiedzenia w dniu 31 sierpnia 2011 r. grupa robocza zakończy prace nad zaleceniami, które zostaną następnie przedstawione ekspertom z państw członkowskich w październiku 2011 r.

(20)

Komitet Naukowy ds. Bezpieczeństwa Konsumentów (SCCS) przeprowadza obecnie ocenę stopnia zagrożenia związanego z obecnością nitrozoamin oraz substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin w balonach i produktach kosmetycznych. Opinia ta, która ma być wydana we wrześniu 2011 r., rzuci nowe światło na narażenie dzieci na kontakt z nitrozoaminami oraz substancjami zdolnymi do tworzenia nitrozoamin oraz ryzyko związane z tym narażeniem.

(21)

Z decyzją Komisji zgodnie z art. 114 ust. 6 akapit pierwszy należy zatem wstrzymać się do czasu uzyskania wyników trwających dyskusji oraz prowadzonych ocen, aby ostrożnie ocenić wszelkie istotne obecne lub przyszłe dowody oraz wyciągnąć właściwe wnioski w odniesieniu do środków krajowych. Komisja uznaje zatem, że uzasadnione jest przedłużenie sześciomiesięcznego okresu, w którym musi ona zatwierdzić lub odrzucić przepisy krajowe, o kolejny okres upływający dnia 5 marca 2012 r.

(22)

Jak wskazano w art. 55 dyrektywy, pkt 8 i 13 części III załącznika II będą obowiązywać od dnia 20 lipca 2013 r. Do dnia 20 lipca 2013 r. w mocy pozostaną obecne przepisy w odniesieniu do ołowiu, antymonu, baru, arsenu i rtęci ustanowione w dyrektywie 88/378/EWG oraz w drugim rozporządzeniu w sprawie ustawy o bezpieczeństwie sprzętu i produktów (Verordnung über die Sicherheit von Spielzeug – 2. GPSGV). Ponieważ nie ma obowiązujących przepisów unijnych w odniesieniu do nitrozoamin oraz substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin uwalnianych z zabawek, załącznik 4 pkt 1.b i załącznik 10 pkt 6 do rozporządzenia w sprawie towarów konsumpcyjnych (Bedarfsgegenständeverordnung) także pozostaje w mocy do dnia 20 lipca 2013 r.

(23)

Z tego względu, biorąc pod uwagę, że przepisy krajowe, które rząd federalny Niemiec zamierza utrzymać, zostaną uchylone dopiero dnia 20 lipca 2013 r., Komisja uznaje, że warunek braku niebezpieczeństwa dla zdrowia jest spełniony.

(24)

W świetle powyższego Komisja uważa, że wniosek Niemiec, w pełni złożony dnia 2 marca 2011 r. w celu otrzymania zgody na utrzymanie dopuszczalnych wartości w odniesieniu do ołowiu, arsenu, rtęci, baru i antymonu, a także w odniesieniu do nitrozoamin oraz substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin, w przypadku stosowania w zabawkach przeznaczonych do używania przez dzieci poniżej 36 miesięcy lub w innych zabawkach przeznaczonych do wkładania do ust, jest dopuszczalny.

(25)

Jednakże ze względu na złożoność sprawy i brak dowodów świadczących o niebezpieczeństwie dla zdrowia ludzi Komisja uważa, że uzasadnione jest przedłużenie okresu, o którym mowa w art. 114 ust. 6 akapit pierwszy, o dalszy okres upływający w dniu 5 marca 2012 r.,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zgodnie z art. 114 ust. 6 akapit trzeci TFUE okres sześciu miesięcy, o którym mowa w akapicie pierwszym, na zatwierdzenie lub odrzucenie przepisów krajowych dotyczących pięciu pierwiastków (ołowiu, arsenu, rtęci, baru i antymonu), a także nitrozoamin oraz substancji zdolnych do tworzenia nitrozoamin, notyfikowanych przez Niemcy w dniu 2 marca 2011 r. zgodnie z art. 114 ust. 4, zostaje rozszerzony do dnia 5 marca 2012 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Federalnej Niemiec.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 sierpnia 2011 r.

W imieniu Komisji

Antonio TAJANI

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 170 z 30.6.2009, s. 1.

(2)  Dz.U. L 187 z 16.7.1988, s. 1.

(3)  Dz.U. C 159 z 28.5.2011, s. 23.


19.8.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 214/19


DECYZJA KOMISJI

z dnia 17 sierpnia 2011 r.

zmieniająca decyzję 2004/452/WE określającą wykaz instytucji, których naukowcy mogą uzyskać dostęp do poufnych danych w celach naukowych

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 5777)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/511/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej (1), w szczególności jego art. 23,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu umożliwienia opracowywania wniosków statystycznych do celów naukowych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 831/2002 (2) dotyczącym dostępu do poufnych danych do celów naukowych ustanowiono warunki, na których można przyznawać dostęp do poufnych danych przekazywanych organom Wspólnoty, a także zasady współpracy pomiędzy Wspólnotą a władzami krajowymi, służącej ułatwianiu takiego dostępu.

(2)

Decyzją Komisji 2004/452/WE (3) określono wykaz instytucji, których naukowcy mogą uzyskać dostęp do poufnych danych w celach naukowych.

(3)

Dział „Strategia Ochrony Socjalnej i Włączenia Społecznego” Dyrekcji Generalnej ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego Komisji Europejskiej oraz Instytut Analiz Podatkowych (Instituto de Estudios Fiscales – IEF) w Madrycie, w Hiszpanii należy uznać za instytucje spełniające wymagane warunki i w związku z tym należy wpisać je do wykazu urzędów, organizacji i instytucji, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. e) rozporządzenia (WE) nr 831/2002.

(4)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego (Komitetu ds. ESS),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik do decyzji 2004/452/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 17 sierpnia 2011 r.

W imieniu Komisji

Olli REHN

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164.

(2)  Dz.U. L 133 z 18.5.2002, s. 7.

(3)  Dz.U. L 156 z 30.4.2004, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

INSTYTUCJE, KTÓRYCH NAUKOWCY MOGĄ UZYSKAĆ DOSTĘP DO POUFNYCH DANYCH W CELACH NAUKOWYCH

Europejski Bank Centralny

Bank Centralny Hiszpanii

Bank Centralny Włoch

Uniwersytet Cornell (stan Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki)

Department of Political Science, Baruch College, Uniwersytet Miejski Nowego Jorku (New York City University), stan Nowy Jork, Stany Zjednoczone Ameryki

Bank Centralny Niemiec

Dział »Analiza Zatrudnienia«, Dyrekcja Generalna ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Równości Szans, Komisja Europejska

Uniwersytet w Tel Awiwie (Izrael)

Bank Światowy

Center of Health and Wellbeing (CHW) of the Woodrow Wilson School of Public and International Affairs, Uniwersytet Princeton, stan New Jersey, Stany Zjednoczone Ameryki

Uniwersytet Chicago (UofC), stan Illinois, Stany Zjednoczone Ameryki

Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD)

Family and Labour Studies Division of Statistics Canada, Ottawa, prowincja Ontario, Kanada

Dział »Ekonometria i Wsparcie Statystyczne Zwalczania Nadużyć« (ESAF) Dyrekcji Generalnej »Wspólne Centrum Badawcze« Komisji Europejskiej

Dział »Wsparcie dla Rozwoju Europejskiej Przestrzeni Badawczej« (SERA) Dyrekcji Generalnej »Wspólne Centrum Badawcze« Komisji Europejskiej

Canada Research Chair of the School of Social Science in the Atkinson Faculty of Liberal and Professional Studies na Uniwersytecie York (York University), prowincja Ontario, Kanada

Uniwersytet Illinois w Chicago (UIC), Chicago, Stany Zjednoczone Ameryki

Szkoła »Rady School of Management« na Uniwersytecie Kalifornijskim (University of California), San Diego, Stany Zjednoczone Ameryki

Dyrekcja ds. Badań Naukowych, Studiów i Statystyk (Direction de l’Animation de la Recherche, des Études et des Statistiques – DARES) Ministerstwa Pracy, Stosunków Społecznych i Solidarności, Paryż, Francja

The Research Foundation of State University of New York (RFSUNY, Fundacja Badawcza Uniwersytetu Stanowego Nowego Jorku), Albany, Stany Zjednoczone Ameryki

Fiński zakład rent i emerytur (Eläketurvakeskus – ETK), Finlandia

Dyrekcja ds. Badań Naukowych, Studiów, Ocen i Statystyk (Direction de la Recherche, des Études, de l’Évaluation et des Statistiques – DREES) pod wspólnym zwierzchnictwem Ministerstwa Pracy, Stosunków Społecznych i Solidarności, Ministerstwa Zdrowia, Młodzieży i Sportu oraz Ministerstwa Budżetu, Finansów Publicznych i Służby Publicznej, Paryż, Francja

Uniwersytet Duke (Duke University – DUKE), stan Północna Karolina, Stany Zjednoczone Ameryki

Fiński Urząd ds. Ubezpieczeń Społecznych (Kansaneläkelaitos – KELA), Finlandia

Uniwersytet Hebrajski w Jerozolimie (HUJI), Izrael

Federalny Urząd ds. Zabezpieczeń Społecznych, Belgia

Sabanci University, Tuzla/Stambuł, Turcja

McGill University, Montreal, Kanada

Dyrekcja »Służby Gospodarcze i Reformy Strukturalne«, Dyrekcja Generalna ds. Gospodarczych i Finansowych Komisji Europejskiej

Dział »Strategia ochrony socjalnej i włączenia społecznego«, Dyrekcja Generalna ds. Zatrudnienia, Spraw Społecznych i Włączenia Społecznego Komisji Europejskiej

Instytut Analiz Podatkowych (Instituto de Estudios Fiscales – IEF), Madryt, Hiszpania”


19.8.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 214/22


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 18 sierpnia 2011 r.

zmieniająca załącznik I do decyzji 2004/211/WE w odniesieniu do zapisów dotyczących Bahrajnu i Libanu w wykazie państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których dozwolony jest przywóz do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 5863)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/512/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (1), w szczególności jej art. 17 ust. 3 lit. a),

uwzględniając dyrektywę Rady 2009/156/WE z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (2), w szczególności jej art. 12 ust. 1 i 4 oraz zdanie wprowadzające art. 19, jak również art. 19 lit. a) i b),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dyrektywie 92/65/EWG określono warunki mające zastosowanie do przywozu zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków. Warunki te muszą być co najmniej równoważne z warunkami mającymi zastosowanie do handlu między państwami członkowskimi.

(2)

W dyrektywie 2009/156/WE ustanowiono warunki zdrowotne zwierząt odnośnie do przywozu do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych. Stanowi ona, że przywóz zwierząt z rodziny koniowatych do Unii jest dozwolony jedynie z państw trzecich, które są wolne od nosacizny przez okres sześciu miesięcy.

(3)

Decyzja Komisji 2004/211/WE z dnia 6 stycznia 2004 r. ustanawiająca wykaz państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni oraz zmieniająca decyzje 93/195/EWG i 94/63/WE (3) ustanawia wykaz państw trzecich lub części ich terytoriów w przypadku zastosowania regionalizacji, z których państwa członkowskie zezwalają na przywóz zwierząt z rodziny koniowatych oraz ich nasienia, komórek jajowych i zarodków; w decyzji wskazano również inne warunki mające zastosowanie do tego przywozu. Wykaz ten zamieszczono w załączniku I do wspomnianej decyzji; obejmuje on zarejestrowane konie oraz ich nasienie z Libanu.

(4)

Regionalna Komisja ds. Bliskiego Wschodu Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE) powiadomiła Komisję o potwierdzeniu przez laboratorium referencyjne OIE przypadków nosacizny (Burkholderia mallei) u koniowatych w Libanie.

(5)

Wprowadzanie do Unii zarejestrowanych koni i ich nasienia z Libanu nie powinno być już zatem dozwolone. Należy zmienić odpowiednio zapis dotyczący Libanu w wykazie określonym w załączniku I do decyzji 2004/211/WE.

(6)

W kwietniu 2010 r. Komisja otrzymała sprawozdanie o potwierdzonych przypadkach nosacizny na północy Bahrajnu. W celu wstrzymania wprowadzania do Unii zarejestrowanych koni, ich nasienia, komórek jajowych i zarodków Komisja przyjęła decyzję 2010/333/UE z dnia 14 czerwca 2010 r. zmieniającą decyzję 2004/211/WE w odniesieniu do zapisów dotyczących Bahrajnu i Brazylii w wykazie krajów trzecich oraz ich części, z których dozwolony jest przywóz do Unii Europejskiej żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni (4).

(7)

W czasie inspekcji weterynaryjnej przeprowadzonej w Bahrajnie w czerwcu 2011 r. znaleziono dostateczne dowody wdrożenia przez Bahrajn środków zwalczania choroby na północy kraju, a nadzór prowadzony na całym terytorium Bahrajnu potwierdził, iż na południu tego kraju choroba nadal nie występuje. Bahrajn wprowadził także kontrolę przemieszczania, obejmującą ściśle egzekwowany zakaz przemieszczania koniowatych z północnej części terytorium Bahrajnu do południowej części głównej wyspy Bahrajnu. W związku z tym możliwe jest dokonanie regionalizacji Bahrajnu, aby zezwolić na odprawę czasową i przywóz do Unii zarejestrowanych koni z południowej części głównej wyspy Bahrajnu.

(8)

Należy zmienić odpowiednio zapis dotyczący Bahrajnu i szczegółowo wytyczyć granice południowej części głównej wyspy Bahrajnu w wykazie określonym w załączniku I do decyzji 2004/211/WE.

(9)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do decyzji 2004/211/WE wprowadza się następujące zmiany:

1)

zapis dotyczący Libanu otrzymuje brzmienie:

„LB

Liban

LB-0

cały kraj

E

—”

 

2)

zapis dotyczący Bahrajnu otrzymuje brzmienie:

„BH

Bahrajn

BH-0

cały kraj

E

 

BH-1

południowa część głównej wyspy Bahrajnu

(szczegółowe informacje – zob. pole 4)

E

X

X

—”

 

3)

dodaje się pole 4 zgodnie z załącznikiem.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 18 sierpnia 2011 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54.

(2)  Dz.U. L 192 z 23.7.2010, s. 1.

(3)  Dz.U. L 73 z 11.3.2004, s. 1.

(4)  Dz.U. L 150 z 16.6.2010, s. 53.


ZAŁĄCZNIK

W załączniku I do decyzji 2004/211/WE dodaje się pole 4 w brzmieniu:

„Pole 4:

BH

Bahrajn

BH-1

Granice południowej części głównej wyspy Bahrajnu

granica północna

:

od zachodniego wybrzeża do końca autostrady Zallaq przy wejściu do hotelu Sofitel na wschód wzdłuż autostrady Zallaq do skrzyżowania z autostradą SHK Khalifa,

dalej wzdłuż autostrady SHK Khalifa na północ do granicy Al Rawdha wytyczonej przez mury Pałacu Królewskiego,

dalej wzdłuż granic rejonu Al Rawdha na wschód do ronda w Al Safra na autostradzie SHK Salman i dalej na południe do ronda przy wjeździe do wsi Awali,

następnie wzdłuż autostrady Muaskar na wschód do ronda przy autostradzie Al Esteglal/autostradzie Hawar i dalej na południe autostradą Hawar aż do jej końca na wschodnim wybrzeżu przy wjeździe do wsi Askar.

Granica zachodnia

:

linia brzegowa

Granica wschodnia

:

linia brzegowa

Granica południowa

:

linia brzegowa”