ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2011.183.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 183

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 54
13 lipca 2011


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

 

*

Informacja dotycząca wejścia w życie Umowy między Unią Europejską a Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r. zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r.

1

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Rady (UE) nr 668/2011 z dnia 12 lipca 2011 r. w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 174/2005 nakładającego ograniczenia na udzielanie pomocy dla Wybrzeża Kości Słoniowej dotyczącej działań wojskowych

2

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 669/2011 z dnia 12 lipca 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 376/2008 ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych

4

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 670/2011 z dnia 12 lipca 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 607/2009 ustanawiające niektóre szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, określeń tradycyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów sektora wina

6

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 671/2011 z dnia 12 lipca 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

14

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja Rady 2011/411/WPZiB z dnia 12 lipca 2011 r. określająca statut, siedzibę i zasady operacyjne Europejskiej Agencji Obrony oraz uchylająca wspólne działanie 2004/551/WPZiB

16

 

*

Decyzja Rady 2011/412/WPZiB z dnia 12 lipca 2011 r. zmieniająca decyzję Rady 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

27

 

 

ZALECENIA

 

 

2011/413/UE

 

*

Zalecenie Komisji z dnia 11 lipca 2011 r. w sprawie inicjatywy w zakresie wspólnego planowania badań naukowych Długie lata, lepsze życie – potencjał i wyzwania zmian demograficznych

28

 

 

Sprostowania

 

*

Sprostowanie do decyzji Komisji 2011/122/EU z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie odstępstwa od reguł pochodzenia określonych w decyzji Rady 2001/822/WE w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa przywożonych z Saint-Pierre i Miquelon (Dz.U. L 49 z 24.2.2011)

31

 

*

Sprostowanie do decyzji Rady 2006/61/WE z dnia 2 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń (Dz.U. L 32 z 4.2.2006)

31

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

13.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 183/1


Informacja dotycząca wejścia w życie Umowy między Unią Europejską a Międzyrządową Organizacją Międzynarodowych Przewozów Kolejami w sprawie przystąpienia Unii Europejskiej do Konwencji o międzynarodowym przewozie kolejami (COTIF) z dnia 9 maja 1980 r. zmienionej protokołem wileńskim z dnia 3 czerwca 1999 r.

Wyżej wymieniona umowa podpisana w Bernie (Szwajcaria) w dniu 23 czerwca 2011 r., weszła w życie w dniu 1 lipca 2011 r. zgodnie z jej art. 9.


ROZPORZĄDZENIA

13.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 183/2


ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 668/2011

z dnia 12 lipca 2011 r.

w sprawie zmiany rozporządzenia (WE) nr 174/2005 nakładającego ograniczenia na udzielanie pomocy dla Wybrzeża Kości Słoniowej dotyczącej działań wojskowych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215,

uwzględniając decyzję Rady 2011/412/WPZiB z dnia 12 lipca 2011 r. zmieniającą decyzję 2010/656/WPZiB odnawiającą środki ograniczające wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (1),

uwzględniając wspólny wniosek Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa oraz Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 29 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/656/WPZiB (2) odnawiającą środki ograniczające wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej.

(2)

Rozporządzenie Rady (WE) nr 174/2005 (3) przewiduje ograniczenia udzielania Republice Wybrzeża Kości Słoniowej pomocy dotyczącej działań wojskowych.

(3)

Decyzja Rady 2011/412/WPZiB zmieniła decyzję 2010/656/WPZiB w związku z rezolucją Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych 1980 (2011). Ustanowiła ona także specjalne odstępstwo w odniesieniu do zakazu dostaw sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych, w celu umożliwienia wsparcia reformy sektora bezpieczeństwa w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej.

(4)

Środki te wchodzą w zakres stosowania Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zatem do ich wdrożenia konieczne jest podjęcie działań regulacyjnych na szczeblu Unii, w szczególności w celu zapewnienia jednolitego stosowania tych środków przez podmioty gospodarcze we wszystkich państwach członkowskich.

(5)

W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 174/2005.

(6)

W celu zapewnienia skuteczności środków ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie natychmiast po jego opublikowaniu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 174/2005 wprowadza się następujące zmiany:

1)

art. 4 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   W drodze odstępstwa od art. 2 określone w nim zakazy nie mają zastosowania do:

a)

zapewniania pomocy technicznej, finansowania i pomocy finansowej w odniesieniu do broni i sprzętu pokrewnego, jeżeli taka pomoc lub usługi są przeznaczone wyłącznie w celu wsparcia operacji Narodów Zjednoczonych w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (UNOCI), do wykorzystania przez nie lub wykorzystania przez siły francuskie wspierające operację;

b)

zapewniania pomocy technicznej w odniesieniu do nieśmiercionośnego sprzętu przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych i ochronnych, w tym sprzętu przeznaczonego do wykorzystania w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską, Organizację Narodów Zjednoczonych, Unię Afrykańską i Wspólnotę Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS), o ile takie działania zostały uprzednio zatwierdzone przez Komitet ds. Sankcji;

c)

zapewniania finansowania lub pomocy finansowej w odniesieniu do nieśmiercionośnego sprzętu przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych i ochronnych, w tym takiego sprzętu przeznaczonego do wykorzystania w operacjach zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię Europejską, Organizację Narodów Zjednoczonych, Unię Afrykańską i ECOWAS;

d)

dostarczania pomocy technicznej w odniesieniu do broni i pokrewnego sprzętu przeznaczonych wyłącznie do wspierania procesu reformy sektora bezpieczeństwa w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej lub wykorzystania w tym procesie, zgodnie z oficjalnym wnioskiem rządu tego państwa, zatwierdzonej uprzednio przez Komitet ds. Sankcji;

e)

zapewniania finansowania lub pomocy finansowej w odniesieniu do broni i sprzętu pokrewnego przeznaczonych wyłącznie do wspierania procesu reformy sektora bezpieczeństwa w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, zgodnie z oficjalnym wnioskiem rządu tego państwa;

f)

sprzedaży lub dostaw czasowo przekazywanych lub wywożonych do Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej przeznaczonych dla sił państwa podejmującego zgodnie z prawem międzynarodowym działania służące wyłącznie i bezpośrednio ułatwieniu ewakuacji obywateli tego państwa oraz osób, za które państwo to ponosi odpowiedzialność konsularną w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, o ile Komitet ds. Sankcji został uprzednio powiadomiony o tych działaniach;

g)

dostarczania pomocy technicznej, finansowania lub pomocy finansowej w odniesieniu do nieśmiercionośnego sprzętu, który przeznaczony jest wyłącznie do umożliwienia siłom bezpieczeństwa Wybrzeża Kości Słoniowej użycia siły, jedynie w odpowiednim i proporcjonalnym stopniu, w celu utrzymywania porządku publicznego.”;

2)

art. 4a otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 4a

1.   W drodze odstępstwa od art. 3 właściwy organ państwa członkowskiego, określony w załączniku II, w którym eksporter lub usługodawca ma swoją siedzibę, może zezwolić, na warunkach, jakie uzna za stosowne, na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz nieśmiercionośnego sprzętu wymienionego w załączniku I lub na dostarczanie pomocy technicznej, finansowania lub pomocy finansowej w odniesieniu do takiego nieśmiercionośnego sprzętu po upewnieniu się, że przedmiotowy nieśmiercionośny sprzęt przeznaczony jest wyłącznie do umożliwienia siłom bezpieczeństwa Wybrzeża Kości Słoniowej użycia siły, jedynie w odpowiednim i proporcjonalnym stopniu, w celu utrzymywania porządku publicznego.

2.   W drodze odstępstwa od art. 3 właściwy organ państwa członkowskiego, określony w załączniku II, w którym eksporter lub usługodawca ma swoją siedzibę, może zezwolić, na warunkach, jakie uzna za stosowne, na sprzedaż, dostawę, transfer lub wywóz wymienionego w załączniku I sprzętu, który może być wykorzystany do celów wewnętrznych represji, przeznaczonego wyłącznie do wspierania procesu reformy sektora bezpieczeństwa w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, a także na dostarczanie finansowania, pomocy finansowej lub pomocy technicznej w odniesieniu do takiego sprzętu.

3.   Odnośne państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję Europejską o każdym zezwoleniu udzielonym na podstawie niniejszego artykułu w terminie dwóch tygodni od wydania zezwolenia.

4.   Nie udziela się zezwolenia na działania, które już miały miejsce.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący


(1)  Zob. s. 27 niniejszego Dziennika Urzędowego.

(2)  Dz.U. L 285 z 30.10.2010, s. 28.

(3)  Dz.U. L 29 z 2.2.2005, s. 5.


13.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 183/4


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 669/2011

z dnia 12 lipca 2011 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 376/2008 ustanawiające wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu pozwoleń na wywóz i przywóz oraz świadectw o wcześniejszym ustaleniu refundacji dla produktów rolnych

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 134 w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W celu zarządzania przywozem i wywozem, Komisja ma prawo określić, dla których produktów wymagane będzie przedłożenie pozwolenia na przywóz i/lub wywóz. Oceniając potrzebę stosowania systemu pozwoleń, Komisja powinna uwzględnić odpowiednie instrumenty zarządzania rynkiem, a w szczególności instrumenty monitorowania przywozu.

(2)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 376/2008 (2) wprowadzono obowiązek stosowania systemu pozwoleń na przywóz świeżych jabłek objętych kodem CN 0808 10 80, który stanowił reakcję na trudną sytuację producentów jabłek w Unii Europejskiej wynikającą – między innymi – ze znaczącego wzrostu przywozu jabłek z niektórych państw trzecich z półkuli południowej.

(3)

Obecnie możliwe jest skuteczne monitorowanie przywozu przy pomocy innych środków. Aby uprościć obowiązujące przepisy i zmniejszyć obciążenie administracyjne po stronie państw członkowskich i przedsiębiorców, wymóg stosowania systemu pozwoleń na przywóz jabłek należy znieść wraz z końcem bieżącego okresu stosowania, o którym mowa w załączniku XVIII do rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (3).

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 376/2008.

(5)

Dla jasności należy ustanowić przepisy dotyczące pozwoleń na przywóz wydanych dla świeżych jabłek objętych kodem CN 0808 10 80, które w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia będą wciąż ważne.

(6)

Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie ustalonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Punkt G części I załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 376/2008 otrzymuje brzmienie:

„G.   Owoce i warzywa (część IX załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007)

Kod CN

Opis

Kwota zabezpieczenia

Okres ważności

Ilości netto (4)

0703 20 00

Czosnek, świeży lub schłodzony, w tym produkty przywożone w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) ppkt (iii)

50 EUR/tona

3 miesiące od daty wydania zgodnie z art. 22 ust. 1.

(—)

ex 0703 90 00

Pozostałe warzywa cebulowe, świeże lub schłodzone, w tym produkty przywożone w ramach kontyngentów taryfowych, o których mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) ppkt (iii)

50 EUR/tona

3 miesiące od daty wydania zgodnie z art. 22 ust. 1.

(—)

(—)

Pozwolenia lub świadectwa są wymagane niezależnie od ilości.”.

Artykuł 2

Na wniosek zainteresowanych stron zabezpieczenia złożone na pozwolenia na przywóz świeżych jabłek objętych kodem CN 0808 10 80 zostają zwolnione, jeżeli spełnione zostały następujące warunki:

a)

w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pozwolenia te były wciąż ważne;

b)

w dniu wejścia w życie niniejszego rozporządzenia pozwolenia te były wykorzystane jedynie częściowo lub wcale.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie siódmego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 września 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 3.

(3)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.

(4)  Maksymalne ilości, w odniesieniu do których przedłożenie pozwolenia lub certyfikatu nie jest wymagane zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. d). Ograniczenia te nie mają zastosowania w przywozie na warunkach preferencyjnych lub w ramach kontyngentów taryfowych.

(—)

Pozwolenia lub świadectwa są wymagane niezależnie od ilości.”.


13.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 183/6


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 670/2011

z dnia 12 lipca 2011 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 607/2009 ustanawiające niektóre szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, określeń tradycyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów sektora wina

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 121 akapit pierwszy lit. k), l) i m) oraz jego art. 203b w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 792/2009 z dnia 31 sierpnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady, zgodnie z którymi państwa członkowskie przekazują Komisji informacje i dokumenty dotyczące wdrożenia wspólnej organizacji rynków, systemu płatności bezpośrednich, promocji produktów rolnych oraz systemów stosowanych w odniesieniu do regionów najbardziej oddalonych i mniejszych wysp Morza Egejskiego (2) ustanawia wspólne zasady przekazywania Komisji informacji i dokumentów przez właściwe organy państw członkowskich. Zasady te w szczególności obejmują obowiązek korzystania przez państwa członkowskie z systemów informatycznych udostępnianych im przez Komisję oraz zatwierdzanie praw dostępu dla organów lub osób upoważnionych do przekazywania informacji. Ponadto rozporządzeniem tym ustanawia się wspólne zasady dotyczące systemów informatycznych, dzięki którym systemy te zapewniają autentyczność, integralność i trwałą czytelność przesyłanych dokumentów oraz ochronę danych osobowych.

(2)

Zgodnie z tytułem II rozdział I sekcja Ia rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 Komisja opracowała system informatyczny umożliwiający elektroniczne zarządzanie dokumentami i procedurami w ramach jej własnych wewnętrznych procedur oraz w relacjach z organami zaangażowanymi w zarządzanie chronionymi nazwami pochodzenia i chronionymi oznaczeniami geograficznymi i określeniami tradycyjnymi, który pozwala zarządzać za pomocą środków elektronicznych dokumentami i procedurami wymaganymi na mocy rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 607/2009 z dnia 14 lipca 2009 r. ustanawiającego niektóre szczegółowe przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 w odniesieniu do chronionych nazw pochodzenia i oznaczeń geograficznych, określeń tradycyjnych, etykietowania i prezentacji niektórych produktów sektora wina (3), bądź we współpracy z właściwymi organami w państwach członkowskich i państwach trzecich, bądź z organizacjami zawodowymi i osobami fizycznymi lub prawnymi zainteresowanymi działaniem w ramach tych regulacji.

(3)

Stwierdza się, że system ten pozwala, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009 lub stosując, z odpowiednimi zmianami, zasady przez nie ustanowione, przekazywać niektóre informacje przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 607/2009, w szczególności w odniesieniu do procedur stosowanych w ochronie oznaczeń geograficznych, nazw pochodzenia i określeń tradycyjnych, utrzymywania bazy danych dotyczącej odnośnych nazw i rejestrów przewidzianych w ramach ochrony tych nazw.

(4)

Ponadto systemy informatyczne wdrożone przez Komisję i już działające w zakresie przekazywania informacji dotyczących organów właściwych do kontroli przeprowadzanych w ramach wspólnej polityki rolnej pozwala zrealizować konkretne cele w tej dziedzinie, jeśli chodzi o chronione nazwy pochodzenia i oznaczenia geograficzne oraz określenia tradycyjne. Systemy te powinny być stosowane w przekazywaniu informacji dotyczących organów odpowiedzialnych za rozpatrywanie wniosków o objęcie ochroną nazw na poziomie państw członkowskich lub państw trzecich, jak również w przekazywaniu informacji dotyczących organów odpowiedzialnych za zapewnienie procedury certyfikacji win nieposiadających chronionej nazwy pochodzenia, ani chronionego oznaczenia geograficznego.

(5)

Ze względu na skuteczne zarządzanie administracyjne oraz uwzględniając systemy informatyczne wdrożone przez Komisję należy uprościć przekazywanie informacji oraz usprawnić sposób zarządzania nimi i ich udostępniania na podstawie rozporządzenia (WE) nr 607/2009, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 792/2009. Z tego względu, celem stworzenia właściwym organom państw członkowskich możliwości zapoznania się z przepisami ustawowymi, wykonawczymi lub administracyjnymi wprowadzonymi na poziomie krajowym zgodnie z art. 118z ust. 2 i art. 120a rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, oraz uproszczenia i ułatwienia kontroli i współpracy pomiędzy państwami członkowskimi, o których mowa w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 555/2008 (4), wydaje się właściwe zwrócenie się do państw członkowskich o przekazywanie pewnych informacji mających szczególne znaczenie w ramach certyfikacji produktów oraz przewidzenia, aby Komisja udostępniała te informacje właściwym organom i społeczeństwu, jeżeli są one użyteczne dla konsumenta.

(6)

Należy między innymi ustalić, dla celów przejrzystości i celem zmniejszenia obciążeń administracyjnych, treść niektórych przekazywanych informacji, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 607/2009 oraz uprościć procedury.

(7)

Środki przejściowe przyjęte w celu ułatwienia przejścia od przepisów rozporządzeń Rady (WE) nr 1493/1999 (5) i (WE) nr 479/2008 (6) do przepisów rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stwarzają trudności w interpretacji zakresu i czasu trwania stosowanych procedur. Należy ponadto szczegółowo określić zakres przepisów art. 118s rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, w powiązaniu z przepisami art. 118q, jeśli chodzi o rodzaj zmian, o których tam mowa, okres odniesienia i czas trwania okresu przejściowego.

(8)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 607/2009.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 607/2009 wprowadza się następujące zmiany:

1)

art. 3 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 3

Wniosek o objęcie ochroną

Wniosek o objęcie ochroną nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficznego zawiera dokumenty wymagane w art. 118c i 118d rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz specyfikację produktu i jednolity dokument.

Wniosek i jednolity dokument są przekazywane Komisji zgodnie z art. 70a ust. 1 niniejszego rozporządzenia.”;

2)

art. 9 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 9

Składanie wniosku

1.   Za datę złożenia wniosku do Komisji uznaje się dzień otrzymania wniosku przez Komisję.

2.   Komisja potwierdza otrzymanie wniosku właściwym organom państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, lub wnioskodawcy mającemu siedzibę w państwie trzecim, oraz nadaje numer aktom wniosku.

Potwierdzenie odbioru zawiera co najmniej następujące elementy:

a)

numer akt;

b)

nazwę, która ma być zarejestrowana;

c)

datę otrzymania wniosku.”;

3)

art. 11 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 11

Dopuszczalność

1.   Wniosek jest dopuszczalny, jeżeli jednolity dokument jest należycie wypełniony, a dokumenty uzupełniające zostały dołączone do wniosku. Jednolity dokument uznaje się za należycie wypełniony, jeżeli wypełnione zostały wszystkie wymagane obowiązkowe pozycje przedstawione w systemach informatycznych, o których mowa w art. 70a.

W takim przypadku wniosek uznaje się za dopuszczalny z dniem otrzymania go przez Komisję. Wnioskodawca zostaje o tym poinformowany.

Data ta jest podawana do wiadomości publicznej.

2.   Jeżeli wniosek nie został wypełniony lub został wypełniony jedynie częściowo lub dokumenty uzupełniające, o których mowa w ust. 1, nie zostały dostarczone w tym samym czasie co wniosek o rejestrację lub jeżeli brakuje niektórych dokumentów, wniosek nie jest dopuszczalny.

3.   W przypadku niedopuszczalności wniosku właściwe organy państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, lub wnioskodawca mający siedzibę w państwie trzecim, zostają poinformowani o przyczynach niedopuszczalności ze wskazaniem, że do nich należy złożenie nowego wniosku należycie wypełnionego.”;

4)

art. 12 ust. 1 otrzymuje brzmienie:

„1.   Jeżeli dopuszczalny wniosek nie spełnia wymogów określonych w art. 118b i 118c rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, Komisja informuje organy państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, lub wnioskodawcę mającego siedzibę w państwie trzecim o przyczynach odrzucenia, wyznaczając termin wycofania, zmiany wniosku lub przedłożenia uwag, przy czym termin ten nie może być krótszy niż dwa miesiące.”;

5)

art. 14 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 14

Składanie sprzeciwu w ramach procedury wspólnotowej

1.   Sprzeciw, o którym mowa w art. 118h rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, przekazuje się zgodnie z art. 70a ust. 1 niniejszego rozporządzenia. Za datę złożenia sprzeciwu do Komisji uznaje się dzień, w którym sprzeciw ten otrzymała Komisja. Data ta jest podawana do wiadomości organom i osobom, których dotyczy niniejsze rozporządzenie.

2.   Komisja potwierdza otrzymanie sprzeciwu i nadaje numer aktom sprzeciwu.

Potwierdzenie odbioru zawiera co najmniej następujące elementy:

a)

numer akt;

b)

datę otrzymania sprzeciwu.”;

6)

art. 18 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 18

Rejestr

1.   »Rejestr chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych«, zwany dalej »rejestrem«, jest sporządzany i prowadzony przez Komisję zgodnie z art. 118n rozporządzenia (WE) nr 1234/2007. Jest on stworzony w elektronicznej bazie danych »E-Bacchus« na podstawie decyzji przyznających danym nazwom objęcie ochroną.

2.   Zatwierdzoną nazwę pochodzenia lub oznaczenie geograficzne wpisuje się rejestru.

W przypadku nazw zarejestrowanych na mocy art. 118s ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, Komisja wpisuje do rejestru dane przewidziane w ust. 3 niniejszego artykułu.

3.   Komisja wpisuje do rejestru następujące dane:

a)

chronioną nazwę;

b)

numeru akt;

c)

zapis, że nazwa podlega ochronie jako oznaczenie geograficzne lub nazwa pochodzenia;

d)

nazwę kraju lub krajów pochodzenia;

e)

datę rejestracji;

f)

odniesienie do instrumentu prawnego chroniącego nazwę;

g)

odniesienie do jednolitego dokumentu.

4.   Rejestr jest ogólnie dostępny.”;

7)

art. 20 ust. 1, 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„1.   Wniosek o zatwierdzenie zmian specyfikacji produktu o chronionej nazwie pochodzenia lub chronionym oznaczeniu geograficznym, złożony przez wnioskodawcę, o którym mowa w art. 118e rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, jest przekazywany zgodnie z art. 70a ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

2.   Wniosek o zatwierdzenie zmian specyfikacji na podstawie art. 118q ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 jest dopuszczalny, jeżeli informacje wymagane z tytułu art. 118c ust. 2 tego rozporządzenia oraz należycie wypełniony wniosek zostały przesłane do Komisji.

3.   Do celów stosowania przepisów art. 118q ust. 2 zdanie pierwsze rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, art. 9–18 niniejszego rozporządzenia stosuje się z odpowiednimi zmianami.”;

8)

art. 21 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 21

Składanie wniosku o anulowanie

1.   Wniosek o anulowanie złożony zgodnie z art. 118r rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przekazuje się zgodnie z art. 70a ust. 1 niniejszego rozporządzenia. Za datę złożenia wniosku o anulowanie do Komisji uznaje się dzień otrzymania wniosku przez Komisję. Data ta jest podawana do wiadomości publicznej.

2.   Komisja potwierdza otrzymanie wniosku o anulowanie i nadaje numer aktom wniosku.

Potwierdzenie odbioru zawiera co najmniej następujące elementy:

a)

numer akt;

b)

datę otrzymania wniosku.

3.   Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli procedurę anulowania wszczyna Komisja.”;

9)

w art. 22 dodaje się ust. 5 w brzmieniu:

„5.   Przekazanie informacji, o których mowa w ust. 3, odbywa się zgodnie z art. 70a ust. 1.”;

10)

w art. 23 ust. 1 dodaje się akapit trzeci w brzmieniu:

„Przekazanie informacji, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim, odbywa się zgodnie z art. 70a ust. 1.”;

11)

art. 28 ust. 1 akapit drugi otrzymuje brzmienie:

„Wniosek jest przekazywany zgodnie z art. 70a ust. 1. Za datę złożenia wniosku o przekształcenie do Komisji uznaje się dzień otrzymania wniosku przez Komisję.”;

12)

art. 30 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 30

Wniosek o objęcie ochroną

1.   Wniosek o objęcie ochroną określenia tradycyjnego jest przekazywany przez właściwe organy państwa członkowskiego lub państwa trzeciego lub reprezentatywną organizację zawodową zgodnie z art. 70a ust. 1. Towarzyszą mu przepisy państwa członkowskiego lub zasady mające zastosowanie do producentów wina w państwie trzecim, regulujące stosowanie danej nazwy, oraz odniesienie do tych przepisów lub zasad.

2.   W przypadku wniosku złożonego przez reprezentatywną organizację zawodową mającą siedzibę w państwie trzecim, wnioskodawca przekazuje także Komisji szczegółowe informacje dotyczące reprezentatywnych organizacji zawodowych i ich członków, zgodnie z art. 70a ust. 1. Komisja podaje te informacje do wiadomości publicznej.”;

13)

art. 33 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 33

Składanie wniosku

1.   Za datę złożenia wniosku do Komisji uznaje się dzień otrzymania wniosku przez Komisję.

2.   Komisja potwierdza otrzymanie wniosku właściwym organom państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, lub wnioskodawcy mającemu siedzibę w państwie trzecim, oraz nadaje numer aktom wniosku.

Potwierdzenie odbioru zawiera co najmniej następujące elementy:

a)

numer akt;

b)

określenie tradycyjne;

c)

datę otrzymania wniosku.”;

14)

art. 34 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 34

Dopuszczalność

1.   Wniosek jest dopuszczalny, jeżeli formularz wniosku został należycie wypełniony i dołączono do niego wymaganą dokumentację zgodnie z art. 30. Formularz wniosku uznaje się za należycie wypełniony, jeżeli wypełnione zostały wszystkie wymagane obowiązkowe pozycje przedstawione w systemach informatycznych, o których mowa w art. 70a.

W takim przypadku wniosek uznaje się za dopuszczalny z dniem otrzymania go przez Komisję. Wnioskodawca zostaje o tym poinformowany.

Data ta jest podawana do wiadomości publicznej.

2.   Jeżeli formularz wniosku nie został wypełniony lub został wypełniony jedynie częściowo lub dokumenty uzupełniające, o których mowa w ust. 1, nie zostały dostarczone w tym samym czasie co wniosek lub jeżeli brakuje niektórych dokumentów, wniosek nie jest dopuszczalny.

3.   W przypadku niedopuszczalności wniosku organy państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, lub wnioskodawca mający siedzibę w państwie trzecim, zostają poinformowani o przyczynach niedopuszczalności ze wskazaniem, że do nich należy złożenie nowego, należycie wypełnionego wniosku.”;

15)

art. 37 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.   Sprzeciw jest zgłaszany zgodnie z art. 70a ust. 1. Za datę zgłoszenia sprzeciwu do Komisji uznaje się dzień, w którym sprzeciw ten otrzymała Komisja.

3.   Komisja potwierdza otrzymanie sprzeciwu i nadaje numer aktom sprzeciwu.

Potwierdzenie odbioru zawiera co najmniej następujące elementy:

a)

numer akt;

b)

datę otrzymania sprzeciwu.”;

16)

art. 40 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 40

Ochrona ogólna

1.   Jeżeli określenie tradycyjne, w odniesieniu do którego złożono wniosek o objęcie ochroną, spełnia warunki przewidziane w art. 118u ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz art. 31 i 35 niniejszego rozporządzenia, oraz nie zostało odrzucone na podstawie art. 36, 38 i 39 niniejszego rozporządzenia, określenie tradycyjne zostaje umieszczone i zdefiniowane w elektronicznej bazie danych »E-Bacchus« zgodnie z art. 118u ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, na podstawie informacji przekazanych Komisji zgodnie z art. 70a ust. 1 niniejszego rozporządzenia wraz ze wskazaniem:

a)

języka, o którym mowa w art. 31 ust. 1;

b)

kategorii produktu winnego lub kategorii, których dotyczy ochrona;

c)

odniesienia do prawodawstwa krajowego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, w ramach którego określenie tradycyjne zostało zdefiniowane i uregulowane, lub do przepisów dotyczących producentów wina w państwach trzecich, w tym wywodzących się z reprezentatywnych organizacji zawodowych w przypadku braku przepisów krajowych w tych państwach trzecich;

d)

streszczenia definicji lub warunków stosowania;

e)

nazwy kraju lub krajów pochodzenia;

f)

daty wprowadzenia do elektronicznej bazy danych »E-Bacchus«.

2.   Określenia tradycyjne umieszczone w elektronicznej bazie danych »E-Bacchus« są objęte ochroną wyłącznie w języku i w odniesieniu do kategorii produktów winiarskich określonych we wniosku, przed:

a)

wszelkim niewłaściwym stosowaniem, nawet jeżeli chronionemu określeniu towarzyszą wyrażenia takie jak: »styl«, »typ«, »metoda«, »jak produkowane w«, »imitacja«, »smak«, »sposób« i tym podobne;

b)

wszelkim innym nieprawdziwym lub wprowadzającym w błąd oznaczeniem charakteru, cech charakterystycznych lub zasadniczych właściwości produktu na wewnętrznym lub zewnętrznym opakowaniu, w materiałach reklamowych lub dokumentach związanych z tym produktem;

c)

wszelkimi innymi praktykami mogącymi wprowadzić konsumenta w błąd, w szczególności mogącymi sprawiać wrażenie, że wino kwalifikuje się do chronionego określenia tradycyjnego.

3.   Określenia tradycyjne umieszczone w elektronicznej bazie danych »E-Bacchus« są podawane do wiadomości publicznej.”;

17)

art. 42 ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:

„Stosowanie chronionego określenia homonimicznego jest uwarunkowane istnieniem w praktyce wystarczającego rozróżnienia między chronionym później określeniem homonimicznym a określeniem tradycyjnym już umieszczonym w elektronicznej bazie »E-Bacchus«, z uwzględnieniem potrzeby równego traktowania zainteresowanych producentów i unikania wprowadzania konsumenta w błąd.”;

18)

art. 45 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 45

Składanie wniosku o anulowanie

1.   Państwo członkowskie, państwo trzecie lub osoba fizyczna lub prawna, które posiadają prawnie uzasadniony interes, mogą złożyć do Komisji należycie umotywowany wniosek o anulowanie zgodnie z art. 70a ust. 1. Za datę złożenia wniosku do Komisji uznaje się dzień otrzymania wniosku przez Komisję. Data ta jest podawana do wiadomości publicznej.

2.   Komisja potwierdza otrzymanie wniosku i nadaje numer aktom wniosku.

Potwierdzenie odbioru zawiera co najmniej następujące elementy:

a)

numer akt;

b)

datę otrzymania wniosku.

3.   Ustępy 1 i 2 nie mają zastosowania, jeżeli procedurę anulowania wszczyna Komisja.”;

19)

art. 47 ust. 5 otrzymuje następujące brzmienie:

„5.   Kiedy anulowanie staje się skuteczne, Komisja usuwa przedmiotowe określenie z wykazu zamieszczonego w elektronicznej bazie danych »E-Bacchus«.”;

20)

art. 63 ust. 1 otrzymuje następujące brzmienie:

„1.   Państwa członkowskie wyznaczają właściwy organ lub organy odpowiedzialne za zapewnienie procedury certyfikacji określonej w art. 118z ust. 2 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 zgodnie z kryteriami określonymi w art. 4 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (7).

Każde państwo członkowskie przekazuje Komisji przed dniem 1 października 2011 r. następujące informacje, jak również ich ewentualne zmiany, zgodnie z art. 70a ust. 1 niniejszego rozporządzenia:

a)

nazwę, adres, punkty kontaktowe, w tym adresy elektroniczne organu lub organów odpowiedzialnych za stosowanie niniejszego artykułu;

b)

jeśli to konieczne – nazwę, adres, punkty kontaktowe, w tym adresy elektroniczne instytucji upoważnionych przez organy odpowiedzialne za stosowanie niniejszego artykułu;

c)

środki podjęte w celu wdrożenia niniejszego artykułu, o ile przepisy te mają szczególne znaczenie dla współpracy między państwami członkowskimi, o której mowa w rozporządzeniu (WE) nr 555/2008;

d)

odmiany winorośli, których dotyczy stosowanie art. 118z ust. 2 i 120a rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

Komisja sporządza i aktualizuje wykaz nazw i adresów właściwych organów i upoważnionych instytucji, jak również zatwierdzone odmiany winorośli, w oparciu o informacje przekazane przez państwa członkowskie. Komisja podaje ten wykaz do wiadomości publicznej.

21)

w rozdziale V dodaje się dwa nowe art. 70a i 70b w brzmieniu:

„Artykuł 70a

Metoda przekazywania informacji pomiędzy Komisją a państwami członkowskimi, państwami trzecimi i innymi podmiotami

1.   W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu dokumenty i informacje niezbędne do celów stosowania niniejszego rozporządzenia są przekazywane Komisji w następujący sposób:

a)

w odniesieniu do właściwych organów państw członkowskich – za pomocą systemu informatycznego udostępnionego im przez Komisję zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr 729/2009;

b)

w odniesieniu do właściwych organów i reprezentatywnych organizacji zawodowych z państw trzecich, jak również osób fizycznych lub prawnych posiadających prawnie uzasadniony interes z tytułu niniejszego rozporządzenia – drogą elektroniczną z zastosowaniem metod i formularzy udostępnionych przez Komisję i dostępnych na warunkach określonych w załączniku XVIII do niniejszego rozporządzenia.

Niemniej przekazanie informacji może odbywać się w formie papierowej przy użyciu wspomnianych formularzy.

Złożenie wniosku i treść przekazywanych informacji wchodzą w zakres, w zależności od przypadku, kompetencji właściwych organów wyznaczonych przez państwo trzecie, reprezentatywne organizacje zawodowe mające siedzibę w państwach trzecich lub zainteresowane osoby fizyczne bądź prawne.

2.   Przekazywanie i udostępnianie przez Komisję informacji organom i osobom, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, oraz, w razie potrzeby, podawanie ich do wiadomości publicznej, odbywa się za pomocą systemów informatycznych wdrożonych przez Komisję.

Organy i osoby, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, mogą zwrócić się do Komisji zgodnie z załącznikiem XIX, aby otrzymać informacje dotyczące szczegółowych zasad dostępu do systemów informatycznych, przekazywanych informacji i ich udostępniania.

3.   Artykuł 5 ust. 2 oraz art. 6, 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 792/2009 stosują się, z odpowiednimi zmianami, do przekazywania i udostępniania informacji, o których mowa w ust. 1 lit. b) oraz ust. 2 niniejszego artykułu.

4.   Do celów stosowania ust. 1 lit. b) przyznania praw dostępu do systemów informatycznych właściwym organom i reprezentatywnym organizacjom zawodowym państw trzecich, jak również osobom fizycznym i prawnym posiadającym prawnie uzasadniony interes do działania z tytułu niniejszego rozporządzenia, dokonują osoby odpowiedzialne za systemy informatyczne w Komisji.

W stosownych przypadkach osoby odpowiedzialne za systemy informatyczne w Komisji zatwierdzają prawo dostępu na podstawie:

a)

informacji dotyczących właściwych organów wyznaczonych przez państwa trzecie, wraz z ich punktami kontaktowymi i adresami elektronicznymi posiadanymi przez Komisję z tytułu umów międzynarodowych lub przekazanych Komisji zgodnie z tymi umowami;

b)

oficjalnego wniosku państwa trzeciego określającego szczegółowo informacje dotyczące organów odpowiedzialnych za przekazywanie dokumentów i informacji niezbędnych do celów stosowania ust. 1 lit. b), jak również dane punktów kontaktowych i adresy elektroniczne danych organów;

c)

wniosku reprezentatywnej organizacji zawodowej państwa trzeciego lub osoby fizycznej lub prawnej, udowadniającego ich tożsamość, interes prawny i wskazującego adres elektroniczny.

Po zatwierdzeniu praw dostępu, prawa te zostają aktywowane przez osoby odpowiedzialne za systemy informatyczne w Komisji.

Artykuł 70b

Przekazywanie i udostępnianie informacji dotyczących organów właściwych do rozpatrywania wniosków na szczeblu krajowym

1.   Zgodnie z art. 70a ust. 1 państwa członkowskie przekazują Komisji przed dniem 1 października 2011 r. nazwę, adres i dane punktu kontaktowego, w tym adresy elektroniczne, służb odpowiedzialnych za stosowanie art. 118f ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, jak również ewentualne ich zmiany.

2.   Komisja sporządza i aktualizuje wykaz nazw i adresów właściwych organów państw członkowskich lub państw trzecich w oparciu o informacje przekazane przez państwa członkowskie zgodnie z ust. 1 lub przez państwa trzecie zgodnie z umowami międzynarodowymi zawartymi z Unią. Komisja podaje ten wykaz do wiadomości publicznej.”;

22)

art. 71 ust. 1 i 2 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 71

Nazwy win chronione na mocy rozporządzenia (WE) nr 1493/1999

1.   Przesłania dokumentów, o których mowa w art. 118s ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, zwanych dalej »dokumentacją«, oraz zmian specyfikacji, o których mowa w art. 73 ust. 1 lit. c) i d) oraz art. 73 ust. 2 niniejszego rozporządzenia, dokonują państwa członkowskie zgodnie z art. 70a ust. 1 niniejszego rozporządzenia z poszanowaniem następujących zasad i procedur:

a)

Komisja potwierdza odbiór dokumentacji lub zmiany w sposób określony w art. 9 niniejszego rozporządzenia;

b)

dokumentację lub zmianę uznaje się za dopuszczalne z dniem ich odbioru przez Komisję, na warunkach ustalonych w art. 11 niniejszego rozporządzenia oraz pod warunkiem otrzymania ich przez Komisję najpóźniej dnia 31 grudnia 2011 r.;

c)

Komisja potwierdza umieszczenie w rejestrze danej chronionej nazwy pochodzenia lub danego chronionego oznaczenia geograficznego zgodnie z art. 18 niniejszego rozporządzenia wraz z ewentualnymi zmianami oraz nadaje im numer akt;

d)

Komisja bada ważność dokumentacji, w odpowiednim przypadku uwzględniając otrzymane zmiany, w terminie ustalonym w art. 12 ust. 1 niniejszego rozporządzenia.

2.   Komisja może zdecydować o anulowaniu danej nazwy pochodzenia lub danego oznaczenia geograficznego zgodnie z art. 118s ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 na podstawie dostępnych dokumentów zgodnie art. 118s ust. 2 tego rozporządzenia.”;

23)

art. 73 otrzymuje brzmienie:

„Artykuł 73

Przepisy przejściowe

1.   Procedura przewidziana w art. 118s rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 ma zastosowanie w następujących przypadkach:

a)

w odniesieniu do każdej nazwy wina zgłoszonej państwu członkowskiemu jako nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne i zatwierdzonej przez nie przed dniem 1 sierpnia 2009 r.;

b)

w odniesieniu do każdej nazwy wina zgłoszonej państwu członkowskiemu jako nazwa pochodzenia lub oznaczenie geograficzne przed dniem 1 sierpnia 2009 r., zatwierdzonej przez nie i przekazanej Komisji przed dniem 31 grudnia 2011 r.;

c)

w odniesieniu do każdej zmiany specyfikacji zgłoszonej państwu członkowskiemu przed dniem 1 sierpnia 2009 r. i przekazanej przez nie Komisji przed dniem 31 grudnia 2011 r.;

d)

w odniesieniu do każdej nieznacznej zmiany specyfikacji zgłoszonej państwu członkowskiemu począwszy od dnia 1 sierpnia 2009 r. i przekazanej przez nie Komisji przed dniem 31 grudnia 2011 r.

2.   Procedura, o której mowa w art. 118q rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, nie ma zastosowania do zmian specyfikacji zgłoszonych państwu członkowskiemu począwszy od dnia 1 sierpnia 2009 r. i przekazanych przez nie Komisji przed dniem 30 czerwca 2014 r., jeżeli zmiany te mają na celu wyłącznie dostosowanie do art. 118c rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 i niniejszego rozporządzenia specyfikacji przekazanej Komisji na mocy art. 118s ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

3.   Wina wprowadzone do obrotu lub opatrzone etykietą przed dniem 31 grudnia 2010 r., które są zgodne z przepisami mającymi zastosowanie przed dniem 1 sierpnia 2009 r., mogą być wprowadzone do obrotu do czasu wyczerpania zapasów.”

24)

skreśla się załączniki I–IX, XI i XII;

25)

załączniki XVIII i XIX dodaje się zgodnie z tekstem znajdującym się w załącznikach I i II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niemniej art. 1 pkt 20 niniejszego rozporządzenia dotyczący art. 63 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 607/2009, jak również art. 1 pkt 21 niniejszego rozporządzenia dotyczący art. 70b rozporządzenia (WE) nr 607/2009, mają zastosowanie począwszy od dnia 1 września 2011 r.

Informacje przesłane dobrowolnie przez właściwe organy państw członkowskich za pomocą systemów informatycznych wdrożonych przez Komisję zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 607/2009 zmienionym art. 1 niniejszego rozporządzenia, w okresie pomiędzy dniem 1 czerwca 2011 r. a dniem, z którym niniejsze rozporządzenie będzie stosowane, uznaje się za przekazane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 607/2009, zanim zostało zmienione niniejszym rozporządzeniem.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 228 z 1.9.2009, s. 3.

(3)  Dz.U. L 193 z 24.7.2009, s. 60.

(4)  Dz.U. L 170 z 30.6.2008, s. 1.

(5)  Dz.U. L 179 z 14.7.1999, s. 1.

(6)  Dz.U. L 148 z 6.6.2008, s. 1.

(7)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.”;


ZAŁĄCZNIK I

„ZAŁĄCZNIK XVIII

Dostęp do metod i formularzy określonych w art. 70a ust. 1 lit. b)

Metody i formularze elektroniczne, o których mowa w art. 70a ust. 1 lit. b), są ogólnie dostępne w elektronicznej bazie danych »E-Bacchus« sporządzonej przez Komisję za pomocą systemów informatycznych:

http://ec.europa.eu/agriculture/markets/wine/e-bacchus/”


ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK XIX

Szczegółowe zasady dotyczące przekazywania i udostępniania informacji, o których mowa w art. 70a ust. 2

W celu uzyskania informacji na temat szczegółowych zasad dostępu do systemów informatycznych, przesyłania informacji i ich udostępniania, organy i osoby, których dotyczy niniejsze rozporządzenie, zwracają się do Komisji na następujący adres:

Funkcyjna skrzynka pocztowa: AGRI-CONTACT-EBACCHUS@ec.europa.eu”


13.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 183/14


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 671/2011

z dnia 12 lipca 2011 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektorów owoców i warzyw oraz przetworzonych owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 136 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 543/2011 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z państw trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XVI do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 136 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 13 lipca 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 157 z 15.6.2011, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

AL

49,0

EC

20,9

MK

51,0

ZZ

40,3

0707 00 05

TR

101,4

ZZ

101,4

0709 90 70

AR

27,2

EC

26,5

TR

111,6

ZZ

55,1

0805 50 10

AR

63,8

BR

42,9

TR

64,0

UY

63,2

ZA

69,9

ZZ

60,8

0808 10 80

AR

133,9

BR

87,5

CA

106,0

CL

95,4

CN

87,0

EC

60,7

NZ

108,0

US

161,2

UY

50,2

ZA

96,6

ZZ

98,7

0808 20 50

AR

101,7

AU

75,6

CL

115,8

CN

81,6

NZ

118,4

ZA

99,4

ZZ

98,8

0809 10 00

AR

75,0

TR

198,5

ZZ

136,8

0809 20 95

CL

298,8

SY

253,3

TR

307,8

ZZ

286,6

0809 40 05

BA

62,0

EC

75,9

ZZ

69,0


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


DECYZJE

13.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 183/16


DECYZJA RADY 2011/411/WPZiB

z dnia 12 lipca 2011 r.

określająca statut, siedzibę i zasady operacyjne Europejskiej Agencji Obrony oraz uchylająca wspólne działanie 2004/551/WPZiB

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 42 i 45,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Europejska Agencja Obrony (zwana dalej „Agencją”) została ustanowiona wspólnym działaniem Rady 2004/551/WPZiB (1) (zwanym dalej „wspólnym działaniem 2004/551/WPZiB”), aby wspomagać wysiłki Rady i państw członkowskich zmierzające do poprawy zdolności obronnych Unii w zakresie zarządzania kryzysowego oraz utrzymania europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony.

(2)

Europejska strategia bezpieczeństwa, zatwierdzona przez Radę Europejską dnia 12 grudnia 2003 r., uznaje utworzenie agencji obrony za istotny element w rozwoju bardziej elastycznych i wydajnych europejskich zasobów wojskowych.

(3)

W sprawozdaniu na temat wdrażania europejskiej strategii bezpieczeństwa z dnia 11 grudnia 2008 r. uznano wiodącą rolę Agencji w procesie rozwoju kluczowych zdolności obronnych na potrzeby wspólnej polityki bezpieczeństwa i obrony (WPBiO).

(4)

Wspólne działanie 2004/551/WPZiB należy uchylić i zastąpić w celu uwzględnienia zmian do Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) wprowadzonych przez Traktat z Lizbony.

(5)

Artykuł 45 TUE przewiduje przyjęcie przez Radę decyzji określającej statut, siedzibę i zasady funkcjonowania Agencji, która to decyzja powinna uwzględniać poziom faktycznego uczestnictwa państw członkowskich w działaniach Agencji.

(6)

Agencja powinna przyczyniać się do realizacji wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB), w szczególności WPBiO.

(7)

Struktura Agencji powinna zapewnić możliwość spełnienia wymogów operacyjnych Unii i jej państw członkowskich w ramach WPBiO oraz, gdzie to konieczne, wypełniania jej funkcji, współpracy z państwami trzecimi, organizacjami i podmiotami.

(8)

Agencja powinna rozwinąć bliskie stosunki robocze w ramach istniejących uzgodnień, ugrupowań i organizacji, takich jak ustanowione na mocy porozumienia ramowego w sprawie listu intencyjnego, jak również Organizacja do spraw Współpracy w Zakresie Uzbrojenia (OCCAR) i Europejska Agencja Kosmiczna (ESA).

(9)

Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP), zgodnie z art. 18 ust. 2 TUE, powinien pełnić przewodnią rolę w strukturze Agencji i stanowić zasadnicze ogniwo współpracy Agencji i Rady.

(10)

Wykonując swoją rolę nadzoru politycznego oraz kształtowania polityk, Rada powinna wydać wytyczne dla Agencji.

(11)

W związku z ich charakterem, przyjęcie ram finansowych dla Agencji, o których mowa w art. 4 ust. 4, jak również dokonanie ustaleń administracyjnych między Agencją a państwami trzecimi, organizacjami i podmiotami musi być zatwierdzone przez Radę stanowiącą jednomyślnie.

(12)

Przyjmując wytyczne i decyzje związane z działaniami Agencji, Rada powinna zbierać się na szczeblu ministrów obrony.

(13)

Wszelkie wytyczne lub decyzje przyjęte przez Radę w związku z działaniami Agencji powinny być przygotowywane zgodnie z art. 240 TUE.

(14)

Kompetencje organów przygotowawczych i doradczych Rady, w szczególności kompetencje Komitetu Stałych Przedstawicieli na podstawie art. 240 TFUE, Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB) na podstawie art. 38 TUE oraz Komitetu Wojskowego UE (EUMC), powinny pozostać niezmienione.

(15)

Krajowi dyrektorzy ds. uzbrojenia (NAD), dyrektorzy ds. zdolności, dyrektorzy ds. badań i technologii oraz dyrektorzy ds. polityki obronnej powinni otrzymywać sprawozdania oraz wnosić wkład w leżące w ich kompetencjach kwestie w ramach przygotowywania decyzji Rady odnoszących się do Agencji.

(16)

Agencja powinna posiadać osobowość prawną konieczną do wykonywania jej funkcji i osiągania jej celów, z utrzymaniem ścisłych powiązań z Radą i z pełnym poszanowaniem obowiązków Unii Europejskiej i jej instytucji.

(17)

Należy zapewnić, by budżety zarządzane przez Agencję mogły, indywidualnie dla każdego przypadku, otrzymywać wkłady na koszty nieadministracyjne z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z pełnym poszanowaniem zasad, procedur oraz procesów decyzyjnych mających do niego zastosowanie, włącznie z art. 41 ust. 2 TUE.

(18)

Agencja, będąc otwartą na udział wszystkich państw członkowskich, powinna również zapewnić konkretnym grupom państw członkowskich możliwość tworzenia projektów lub programów ad hoc.

(19)

Z zastrzeżeniem decyzji Rady w sprawie ustanowienia stałej współpracy strukturalnej, zgodnie z art. 42 ust. 6 i art. 46 TUE oraz z Protokołem (nr 10) w sprawie stałej współpracy strukturalnej ustanowionej na mocy artykułu 42 TUE, załączonym do TUE i do TFUE, Agencja powinna wspierać realizację stałej współpracy strukturalnej.

(20)

Agencja powinna posiadać procedury decyzyjne pozwalające jej skutecznie wykonywać swoje zadania, z poszanowaniem krajowych polityk bezpieczeństwa i obrony uczestniczących państw członkowskich.

(21)

Agencja powinna wypełniać swoją misję z pełnym poszanowaniem art. 40 TUE.

(22)

Agencja powinna działać w pełnej zgodności z normami i przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa.

(23)

Zgodnie z art. 5 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i do TFUE, Dania nie uczestniczy w opracowywaniu i wprowadzaniu w życie decyzji i działań Unii, które mają wpływ na kwestie polityczno-obronne. Dania nie będzie zatem związana niniejszą decyzją,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

ROZDZIAŁ I

USTANOWIENIE, MISJA I ZADANIA AGENCJI

Artykuł 1

Ustanowienie

1.   Agencja w dziedzinie rozwoju zdolności obronnych, badań, zaopatrzenia i zbrojeń (zwana dalej „Europejską Agencją Obrony” lub „Agencją”), pierwotnie ustanowiona wspólnym działaniem 2004/551/WPZiB, nadal działa zgodnie z następującymi przepisami.

2.   Agencja podlega zwierzchnictwu Rady, wspierając WPZiB oraz WPBiO, w ramach jednolitych ram instytucjonalnych Unii Europejskiej, bez uszczerbku dla obowiązków instytucji UE oraz organów Rady. Misja Agencji pozostaje bez uszczerbku dla innych kompetencji Unii, w pełnym poszanowaniu art. 40 TUE.

3.   Agencja jest otwarta na udział wszystkich państw członkowskich UE pragnących uczestniczyć w jej pracach. Państwa członkowskie już uczestniczące w pracach Agencji w momencie przyjęcia niniejszej decyzji nadal uznawane są za uczestniczące państwa członkowskie.

4.   Każde państwo członkowskie, które wyrazi chęć udziału w pracach Agencji po wejściu w życie niniejszej decyzji lub chęć wycofania się z prac Agencji, powiadamia o swoim zamiarze Radę oraz informuje o tym WP. Wszelkich niezbędnych ustaleń technicznych i finansowych dla takiego udziału lub wycofania się dokonuje Rada Sterująca, o której mowa w art. 8.

5.   Agencja ma swoją siedzibę w Brukseli.

Artykuł 2

Misja

1.   Misją Agencji jest wspomaganie Rady i państw członkowskich w ich wysiłkach zmierzających do poprawy zdolności obronnych UE w zakresie zarządzania kryzysowego oraz utrzymania WPBiO w jej obecnym i określonym w przyszłości kształcie.

2.   Agencja określa wymogi operacyjne, wspiera środki ich realizacji, przyczynia się do określania i, w stosownych przypadkach, wprowadzania w życie wszelkich środków służących wzmocnieniu bazy przemysłowej i technologicznej sektora obrony, bierze udział w określaniu europejskiej polityki w zakresie zdolności i uzbrojenia oraz wspomaga Radę w ocenie poprawy zdolności wojskowych.

3.   Misja Agencji pozostaje bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w kwestiach obronnych.

Artykuł 3

Definicje

Do celów niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:

a)

„uczestniczące państwa członkowskie” oznaczają państwa członkowskie Unii Europejskiej, które uczestniczą w pracach Agencji;

b)

„wnoszące wkład państwa członkowskie” oznaczają uczestniczące państwa członkowskie Unii Europejskiej, które wnoszą wkład w określony projekt lub program Agencji.

Artykuł 4

Nadzór polityczny i ustalenia w zakresie sprawozdawczości wobec Rady

1.   Agencja działa pod zwierzchnictwem i nadzorem politycznym Rady, której dostarcza sprawozdań okresowych i od której regularnie otrzymuje wytyczne.

2.   Agencja systematycznie składa sprawozdania Radzie ze swojej działalności, w szczególności:

a)

przekazuje Radzie w listopadzie każdego roku sprawozdanie z działalności Agencji za dany rok oraz dostarcza elementy składające się na program działań i budżety Agencji na następny rok;

b)

z zastrzeżeniem decyzji Rady w sprawie ustanowienia stałej współpracy strukturalnej, dostarcza Radzie co najmniej raz do roku informacje dotyczące wkładu Agencji w działania oceniające w kontekście stałej współpracy strukturalnej, o których mowa w art. 5 ust. 3 lit. f) ppkt (ii).

Agencja z odpowiednim wyprzedzeniem informuje Radę o istotnych kwestiach, które mają zostać przekazane Radzie Sterującej w celu podjęcia przez nią stosownej decyzji.

3.   Rada, stanowiąc jednomyślnie oraz po zasięgnięciu rady KPiB lub odpowiednio innego właściwego organu Rady, wydaje corocznie wytyczne odnoszące się do działań Agencji, zwłaszcza dotyczące jej programu działań. Program działań Agencji ustala się w ramach tych wytycznych.

4.   Co roku Rada, stanowiąc jednomyślnie, zatwierdza ramy finansowe dla Agencji na następne trzy lata. Te ramy finansowe zawierają uzgodnione priorytety związane z trzyletnim planem działań Agencji oraz określają prawnie wiążący pułap na pierwszy rok i planowane kwoty na drugi i trzeci rok. Agencja najpóźniej dnia 31 marca każdego roku, dostarcza Radzie Sterującej do rozpatrzenia projekt ram finansowych i związany z nim plan działań.

5.   Agencja może w miarę potrzeb przedstawiać Radzie i Komisji zalecenia służące realizacji jej misji.

Artykuł 5

Funkcje i zadania

1.   Wypełniając swoje funkcje i zadania, Agencja postępuje z poszanowaniem innych kompetencji Unii i kompetencji instytucji UE.

2.   Agencja wypełnia swoje funkcje i zadania bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w kwestiach obronnych.

3.   Agencja, działając z upoważnienia Rady, ma następujące zadania:

a)

przyczyniać się do określania celów zdolności wojskowych państw członkowskich i do oceny wykonania zobowiązań w zakresie zdolności podjętych przez państwa członkowskie, w szczególności przez:

(i)

określanie, w porozumieniu z właściwymi organami Rady, w tym z EUMC, oraz przy wykorzystaniu m.in. mechanizmu rozwoju zdolności (CDM) i wszelkich późniejszych mechanizmów, przyszłych wymogów UE w zakresie zdolności obronnych;

(ii)

koordynowanie realizacji planu rozwoju zdolności (CDP) i wszelkich późniejszych planów;

(iii)

ocenianie, na podstawie kryteriów, które zostaną uzgodnione przez państwa członkowskie, zobowiązań państw członkowskich dotyczących zdolności, m.in. przy pomocy procesu CDP i CDM oraz wszelkich późniejszych procesów;

b)

wspierać harmonizację wymagań operacyjnych oraz ustanowienie skutecznych i spójnych metod dokonywania zamówień, w szczególności przez:

(i)

promowanie i koordynowanie harmonizacji wymogów wojskowych;

(ii)

promowanie opłacalnego i sprawnego dokonywania zamówień przez określanie i upowszechnianie najlepszych praktyk;

(iii)

dostarczanie ocen priorytetów finansowych dotyczących rozwoju zdolności i zaopatrzenia;

c)

zgłaszać wielostronne projekty dla osiągnięcia celów zdolności wojskowych oraz zapewniać koordynację programów realizowanych przez państwa członkowskie i zarządzanie konkretnymi programami współpracy, w szczególności przez:

(i)

propagowanie i proponowanie nowych wielostronnych wspólnych projektów;

(ii)

określanie i proponowanie wspólnych działań w sferze operacyjnej;

(iii)

działanie na rzecz koordynacji istniejących programów realizowanych przez państwa członkowskie;

(iv)

przejmowanie, na wniosek państw członkowskich, odpowiedzialności za zarządzanie określonymi programami;

(v)

przygotowywanie, na wniosek państw członkowskich, programów, które mogą być – w zależności od sytuacji – zarządzane przez OCCAR lub w inny sposób;

d)

wspierać badania nad technologiami obronnymi oraz koordynować i planować wspólne działania badawcze i studia nad rozwiązaniami technicznymi odpowiadającymi przyszłym wymaganiom operacyjnym, w szczególności przez:

(i)

promowanie, w powiązaniu odpowiednio z działaniami badawczymi Unii, badań nakierowanych na spełnianie przyszłych wymogów dotyczących zdolności w zakresie bezpieczeństwa i obrony, a tym samym wzmacnianie przemysłowego i technologicznego potencjału Europy w tej dziedzinie;

(ii)

propagowanie skuteczniej ukierunkowanych wspólnych badań i technologii obronnych;

(iii)

przyspieszanie rozwoju badań i technologii obronnych poprzez studia i projekty;

(iv)

zarządzanie umowami w zakresie badań i technologii obronnych;

(v)

działanie w porozumieniu z Komisją w celu zmaksymalizowania komplementarności i synergii pomiędzy programami badawczymi związanymi z obronnością i obroną cywilną lub bezpieczeństwem;

e)

przyczyniać się do określania wszelkich użytecznych środków wzmacniających bazę przemysłową i technologiczną sektora obrony oraz zwiększających efektywność wydatków wojskowych i, w stosownych przypadkach, wprowadzać w życie te środki, w szczególności przez:

(i)

przyczynianie się do stworzenia konkurencyjnego w skali międzynarodowej europejskiego rynku wyposażenia obronnego, bez uszczerbku dla zasad rynku wewnętrznego i kompetencji Komisji w tej dziedzinie;

(ii)

rozwijanie odpowiednich polityk i strategii, w konsultacji z Komisją i, w stosownych przypadkach, z przemysłem;

(iii)

dążenie, w konsultacji z Komisją, do rozwoju i harmonizacji w skali całej UE odpowiednich procedur w ramach zadań Agencji;

f)

z zastrzeżeniem decyzji Rady w sprawie ustanowienia stałej współpracy strukturalnej, wspierać tę współpracę, w szczególności przez:

(i)

ułatwienia na rzecz głównych wspólnych lub europejskich inicjatyw rozwoju zdolności;

(ii)

przyczynianie się do regularnej oceny wkładów uczestniczących państw członkowskich w zakresie zdolności, w szczególności wkładów dokonywanych zgodnie z kryteriami, które mają być określone m.in. na podstawie art. 2 Protokołu (nr 10) w sprawie stałej współpracy strukturalnej, załączonego do TUE i TFUE, oraz składanie w tej sprawie sprawozdań co najmniej raz do roku.

Artykuł 6

Osobowość prawna

Agencja posiada osobowość prawną w celu wykonywania powierzonych jej funkcji i osiągnięcia założonych celów. Państwa członkowskie zapewniają korzystanie przez Agencję z jak najszerszego zakresu osobowości prawnej przyznawanej osobom prawnym na mocy ich prawa. Agencja może, w szczególności, nabywać lub zbywać mienie ruchome i nieruchome oraz posiada zdolność sądową. Agencja posiada zdolność do zawierania umów z prywatnymi lub publicznymi podmiotami lub organizacjami.

ROZDZIAŁ II

ORGANY I PERSONEL AGENCJI

Artykuł 7

Szef Agencji

1.   Szefem Agencji jest Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (WP).

2.   Szef Agencji jest odpowiedzialny za ogólną organizację i funkcjonowanie Agencji oraz zapewnia, by podległy mu dyrektor generalny realizował wytyczne wydawane przez Radę oraz wykonywał decyzje Rady Sterującej.

3.   Szef Agencji przedstawia Radzie sprawozdania Agencji, o których mowa w art. 4 ust. 2.

4.   Szef Agencji odpowiada za negocjację ustaleń administracyjnych z państwami trzecimi i innymi organizacjami, ugrupowaniami lub podmiotami zgodnie z wytycznymi wydanymi przez Radę Sterującą. W ramach takich ustaleń, zatwierdzonych przez Radę Sterującą, szef Agencji odpowiada za nawiązanie z nimi odpowiednich kontaktów roboczych.

Artykuł 8

Rada Sterująca

1.   Rada Sterująca, składająca się z jednego przedstawiciela każdego z uczestniczących państw członkowskich, upoważnionego do zaciągania zobowiązań w imieniu swojego rządu, oraz z przedstawiciela Komisji, jest organem decyzyjnym Agencji. Rada Sterująca działa w ramach wytycznych wydanych przez Radę.

2.   Rada Sterująca zbiera się na szczeblu ministrów obrony uczestniczących państw członkowskich lub ich przedstawicieli. Rada Sterująca odbywa co do zasady przynajmniej dwa posiedzenia w roku na szczeblu ministrów obrony.

3.   Szef Agencji zwołuje posiedzenia Rady Sterującej i przewodniczy im. Na żądanie uczestniczącego państwa członkowskiego szef Agencji zwołuje posiedzenie w terminie jednego miesiąca.

4.   Szef Agencji może przekazać innej osobie uprawnienie do przewodniczenia posiedzeniom Rady Sterującej na poziomie przedstawicieli ministrów obrony.

5.   Rada Sterująca może odbywać posiedzenia w różnych składach (takich jak krajowi dyrektorzy ds. uzbrojenia, dyrektorzy ds. zdolności, dyrektorzy ds. badań i technologii oraz dyrektorzy ds. polityki obronnej).

6.   W posiedzeniach Rady Sterującej uczestniczą:

a)

dyrektor generalny Agencji, o którym mowa w art. 10, lub jego przedstawiciel;

b)

przewodniczący EUMC lub jego przedstawiciel;

c)

przedstawiciele Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (ESDZ).

7.   Rada Sterująca może podjąć decyzję o zaproszeniu do udziału w posiedzeniach dotyczących kwestii będących przedmiotem wspólnego zainteresowania:

a)

Sekretarza Generalnego NATO lub wyznaczonego przez niego przedstawiciela,

b)

szefów/przewodniczących innych uzgodnień, ugrupowań lub organizacji, których praca wiąże się z działaniami Agencji (takich jak ustanowione na mocy porozumienia ramowego w sprawie listu intencyjnego, jak również OCCAR i ESA),

c)

w odpowiednich przypadkach, przedstawicieli innych stron trzecich.

Artykuł 9

Zadania i kompetencje Rady Sterującej

1.   W ramach wytycznych wydanych przez Radę, o których mowa w art. 4 ust. 1, Rada Sterująca:

a)

zatwierdza sprawozdania przedstawiane Radzie;

b)

zatwierdza, na podstawie projektu przedstawionego przez szefa Agencji i, nie później niż dnia 31 grudnia każdego roku, roczny program działań Agencji na następny rok;

c)

najpóźniej do dnia 31 grudnia każdego roku przyjmuje budżet ogólny Agencji, niewykraczający poza limity przewidziane ramami finansowymi Agencji zgodnie z decyzją Rady;

d)

zatwierdza utworzenie w ramach Agencji projektów lub programów ad hoc zgodnie z art. 19;

e)

mianuje dyrektora generalnego i nie więcej niż dwóch jego zastępców;

f)

podejmuje decyzje, że jedno lub więcej państw członkowskich może powierzyć Agencji administracyjne i finansowe zarządzanie niektórymi działaniami w ramach jej kompetencji zgodnie z art. 17;

g)

zatwierdza wszelkie zalecenia skierowane do Rady lub Komisji;

h)

przyjmuje regulamin wewnętrzny Agencji;

i)

może zmieniać przepisy finansowe dotyczące wykonania budżetu ogólnego Agencji;

j)

może zmieniać zasady i przepisy mające zastosowanie do pracowników kontraktowych oraz oddelegowanych ekspertów krajowych;

k)

określa ustalenia techniczne i finansowe dotyczące udziału lub wycofania się państw członkowskich, o czym mowa w art. 1 ust. 4;

l)

przyjmuje wytyczne dotyczące negocjowania ustaleń administracyjnych przez szefa Agencji;

m)

zatwierdza ustalenia ad hoc, o których mowa w art. 22 ust. 1;

n)

dokonuje końcowych ustaleń administracyjnych między Agencją a stronami trzecimi, o czym mowa w art. 24 ust. 1;

o)

zatwierdza roczne sprawozdania finansowe i bilans;

p)

przyjmuje wszystkie inne odpowiednie decyzje w celu wypełnienia misji Agencji.

2.   Rada Sterująca podejmuje decyzje większością kwalifikowaną, o ile w niniejszej decyzji nie przewidziano inaczej. Głosy uczestniczących państw członkowskich ważone są zgodnie z art. 16 ust. 4 i 5 TUE. Jedynie przedstawiciele uczestniczących państw członkowskich biorą udział w głosowaniu.

3.   Głosowanie nie dochodzi do skutku, jeżeli przedstawiciel uczestniczącego państwa członkowskiego oświadcza Radzie Sterującej, że z ważnych względów polityki krajowej, które musi określić, zamierza się sprzeciwić przyjęciu decyzji podejmowanej większością kwalifikowaną. Przedstawiciel ten może przedłożyć tę kwestię Radzie za pośrednictwem szefa Agencji, mając na względzie wydanie odpowiednich wytycznych Radzie Sterującej. Również Rada Sterująca, stanowiąc większością kwalifikowaną, może zdecydować o przedłożeniu tej kwestii Radzie, która podejmuje decyzję. Rada stanowi jednomyślnie.

4.   Rada Sterująca, na wniosek dyrektora generalnego lub uczestniczącego państwa członkowskiego, może zdecydować o utworzeniu:

a)

komitetów przygotowujących decyzje administracyjne i budżetowe Rady Sterującej, składających się z delegatów uczestniczących państw członkowskich i przedstawiciela Komisji;

b)

komitetów wyspecjalizowanych w określonych zagadnieniach wchodzących w zakres kompetencji Agencji. Komitety te składają się z delegatów uczestniczących państw członkowskich oraz, jeśli Rada Sterująca nie postanowi inaczej, przedstawiciela Komisji.

Decyzja o ustanowieniu takich komitetów określa ich mandat oraz okres, na jaki zostały powołane.

Artykuł 10

Dyrektor generalny

1.   Dyrektor generalny oraz jego zastępca lub zastępcy powoływani są przez Radę Sterującą na wniosek szefa Agencji na okres trzech lat. Rada Sterująca może przedłużyć ten okres o dwa lata. Dyrektor generalny i nie więcej niż dwóch jego zastępców działają pod zwierzchnictwem szefa Agencji oraz zgodnie z decyzjami Rady Sterującej.

2.   Dyrektor generalny, wspomagany przez swojego zastępcę lub zastępców, podejmuje wszelkie niezbędne kroki w celu zapewnienia wydajnej i skutecznej pracy Agencji. Dyrektor generalny jest odpowiedzialny za nadzór i koordynację jednostek organizacyjnych, aby zapewnić ogólną spójność ich działań. Jest on szefem personelu Agencji.

3.   Dyrektor generalny jest odpowiedzialny za:

a)

zapewnienie realizacji rocznego programu działań Agencji;

b)

przygotowanie pracy Rady Sterującej, w szczególności projektu rocznego programu działań Agencji;

c)

przygotowanie projektu rocznego budżetu ogólnego przedkładanego Radzie Sterującej;

d)

przygotowanie trzyletniego planu działań przedkładanego Radzie Sterującej;

e)

przygotowanie trzyletnich ram finansowych przedkładanych Radzie;

f)

zapewnienie ścisłej współpracy z organami przygotowawczymi Rady, zwłaszcza z KPiB i EUMC, oraz dostarczanie im informacji;

g)

przygotowanie sprawozdań, o których mowa w art. 4 ust. 2;

h)

przygotowanie zestawienia dochodów i wydatków oraz wykonywanie budżetu ogólnego Agencji, a także budżetów projektów lub programów ad hoc powierzonych Agencji;

i)

bieżące kierowanie Agencją;

j)

wszelkie kwestie dotyczące bezpieczeństwa;

k)

wszelkie sprawy personalne.

4.   W ramach programu działań i budżetu ogólnego Agencji, dyrektor generalny upoważniony jest do zawierania umów i rekrutacji personelu. Dyrektor generalny jest urzędnikiem zatwierdzającym odpowiedzialnym za wykonywanie budżetów zarządzanych przez Agencję.

5.   Dyrektor generalny jest odpowiedzialny przed Radą Sterującą.

6.   Dyrektor generalny jest prawnym przedstawicielem Agencji.

Artykuł 11

Personel

1.   Personel Agencji, włącznie z dyrektorem generalnym, składa się z pracowników kontraktowych i statutowych rekrutowanych spośród kandydatów ze wszystkich uczestniczących państw członkowskich w oparciu o kryterium jak najszerszego zasięgu geograficznego, oraz z instytucji UE. Pracownicy Agencji są wybierani przez dyrektora generalnego na podstawie odpowiednich kompetencji i wiedzy fachowej oraz z zastosowaniem uczciwych i przejrzystych procedur konkursowych. Dyrektor generalny ogłasza z wyprzedzeniem szczegóły dotyczące wszystkich dostępnych stanowisk oraz kryteria stosowane w procesie selekcji. We wszystkich przypadkach rekrutacja jest ukierunkowana na zapewnienie Agencji personelu świadczącego pracę na najwyższym poziomie co do umiejętności i wydajności.

2.   Szef Agencji, na wniosek dyrektora generalnego i po konsultacji z Radą Sterującą, mianuje pracowników Agencji na poziomie wyższego szczebla kierowniczego i odnawia umowy z nimi.

3.   Personel Agencji składa się z:

a)

pracowników rekrutowanych bezpośrednio przez Agencję na mocy umów zawieranych na czas określony, wybranych spośród obywateli uczestniczących państw członkowskich. Rada, stanowiąc jednomyślnie, zatwierdziła regulamin mający zastosowanie do takich pracowników (2). Rada Sterująca dokonuje przeglądu tego regulaminu i w razie potrzeby zmienia go, jeżeli jest do tego upoważniona na mocy tego regulaminu;

b)

ekspertów krajowych oddelegowanych przez uczestniczące państwa członkowskie do pracy na stanowiskach w ramach struktury organizacyjnej Agencji albo do realizacji określonych zadań i projektów. Rada, stanowiąc jednomyślnie, zatwierdziła regulamin mający zastosowanie do takich pracowników (3). Rada Sterująca dokonuje przeglądu tego regulaminu i w razie potrzeby zmienia go, jeżeli jest do tego upoważniona na mocy tego regulaminu;

c)

urzędników Unii oddelegowanych do pracy w Agencji na czas określony lub do realizacji określonych zadań lub projektów w zależności od potrzeb.

4.   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do rozstrzygania wszelkich sporów między Agencją a jakąkolwiek osobą, do której może mieć zastosowanie regulamin mający zastosowanie do personelu Agencji.

ROZDZIAŁ III

ZASADY BUDŻETOWE I FINANSOWE

Artykuł 12

Zasady budżetowe

1.   Budżety, sporządzane w euro, są dokumentami, w których na każdy rok budżetowy zostają określone i zatwierdzone wszystkie dochody i wydatki zarządzane przez Agencję.

2.   Środki przewidziane w budżecie są ważne przez czas trwania roku budżetowego, który rozpoczyna się dnia 1 stycznia i kończy dnia 31 grudnia tego samego roku.

3.   W każdym budżecie dochody i wydatki muszą się równoważyć. Wszelkie dochody i wydatki są zapisywane we właściwym budżecie w pełnej wysokości bez wzajemnych korekt.

4.   Budżet zawiera środki zróżnicowane, na które składają się środki na zobowiązania oraz środki na płatności; zawiera także środki niezróżnicowane.

5.   Środki na zobowiązania pokrywają całkowity koszt zobowiązań prawnych zaciągniętych w bieżącym roku budżetowym. Zobowiązania mogą być jednak pokrywane łącznie lub w rocznych ratach. Zobowiązania ujmowane są w księgach na podstawie zobowiązań prawnych zaciągniętych do dnia 31 grudnia.

6.   Środki na płatności pokrywają wydatki wynikające z zaspokojenia zobowiązań prawnych zaciągniętych w bieżącym roku budżetowym lub w poprzednich latach budżetowych. Płatności ujmowane są w księgach na podstawie zobowiązań budżetowych podjętych do dnia 31 grudnia.

7.   Dochody w danym roku budżetowym ujmuje się w księgach dla tego roku budżetowego na podstawie kwot zgromadzonych podczas tego roku budżetowego.

8.   Dochody ani wydatki nie mogą zostać zrealizowane w inny sposób niż przez przypisanie ich do pozycji w budżecie w ramach limitu środków tam przewidzianych.

9.   Środki wykorzystuje się zgodnie z zasadami należytego zarządzania finansami, a mianowicie zgodnie z zasadami oszczędności, wydajności i skuteczności.

Artykuł 13

Budżet ogólny

1.   Szef Agencji przedstawia Radzie Sterującej do dnia 31 marca każdego roku całościowy szacunkowy projekt budżetu ogólnego na następny rok, uwzględniając planowane kwoty określone w ramach finansowych.

2.   Szef Agencji przedkłada Radzie Sterującej projekt budżetu ogólnego do 30 czerwca każdego roku. Projekt zawiera:

a)

środki uznane za konieczne:

(i)

do pokrycia kosztów bieżących Agencji, kosztów zatrudnienia oraz kosztów posiedzeń;

(ii)

do pokrycia kosztów doradztwa zewnętrznego, zwłaszcza analiz operacyjnych, niezbędnych do wywiązania się Agencji z jej zadań, oraz do pokrycia kosztów szczególnych działań związanych z badaniami i technologią podejmowanych we wspólnym interesie wszystkich uczestniczących państw członkowskich, zwłaszcza technicznych analiz przypadku i wstępnych studiów wykonalności;

b)

prognozę dochodów niezbędnych do pokrycia wydatków.

3.   Rada Sterująca dąży do zapewnienia, aby środki, o których mowa w ust. 2 lit. a) ppkt (ii), stanowiły znaczący udział całkowitej sumy środków, o których mowa w ust. 2. Środki te odzwierciedlają rzeczywiste potrzeby oraz umożliwiają Agencji pełnienie roli operacyjnej.

4.   Do projektu budżetu ogólnego dołącza się szczegółowy plan zatrudnienia wraz ze szczegółowym uzasadnieniem.

5.   Rada Sterująca, stanowiąc jednomyślnie, może zdecydować, że z projektu budżetu ogólnego sfinansowany ponadto zostanie określony projekt lub program, jeśli leży to wyraźnie we wspólnym interesie wszystkich uczestniczących państw członkowskich.

6.   Środki klasyfikowane są w tytułach i rozdziałach grupujących wydatki według typu lub celu, podzielonych w zależności od potrzeb na artykuły.

7.   Każdy tytuł może zawierać rozdział zatytułowany „środki tymczasowe”. Takie środki są wprowadzane, jeżeli występuje niepewność, oparta na poważnych podstawach, co do kwoty niezbędnych środków lub zakresu realizacji wprowadzonych środków.

8.   Dochody obejmują:

a)

wkłady wpłacane przez państwa członkowskie uczestniczące w pracach Agencji w oparciu o kryterium dochodu narodowego brutto (DNB);

b)

inne dochody.

Projekt budżetu ogólnego zawiera pozycje, w których można umieścić dochody przeznaczone na określony cel i, jeśli to możliwe, zawiera przewidzianą kwotę.

9.   Do dnia 31 grudnia każdego roku Rada Sterująca przyjmuje projekt budżetu ogólnego niewykraczającego poza limity określone w ramach finansowych Agencji. Podczas jego przyjmowania Radzie Sterującej przewodniczy szef Agencji lub wyznaczony przez niego przedstawiciel, lub poproszony przez niego o to członek Rady Sterującej. Dyrektor generalny stwierdza przyjęcie budżetu i powiadamia o tym uczestniczące państwa członkowskie.

10.   Jeżeli na początku roku budżetowego nie został przyjęty projekt budżetu ogólnego, każdego miesiąca może być wydatkowana kwota odpowiadająca nie więcej niż jednej dwunastej środków budżetowych na poprzedni rok budżetowy w przypadku każdego rozdziału lub innego działu budżetu. Takie ustalenie nie może jednak wywoływać skutku polegającego na pozostawieniu do dyspozycji Agencji środków przekraczających jedną dwunastą tych, o których mowa w projekcie budżetu ogólnego, który jest w trakcie przygotowania. Rada Sterująca, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek dyrektora generalnego, może zatwierdzić wydatek wyższy niż jedna dwunasta, pod warunkiem że całkowite środki budżetowe na dany rok budżetowy nie przekraczają wysokości środków z poprzedniego roku budżetowego. Dyrektor generalny może wezwać do wniesienia wkładów niezbędnych do pokrycia środków zatwierdzonych na mocy niniejszego przepisu, płatnych w terminie 30 dni od wysłania wezwania do wniesienia wkładów.

Artykuł 14

Budżety korygujące

1.   W przypadkach zaistnienia nieuniknionych, wyjątkowych lub nieprzewidzianych okoliczności dyrektor generalny może przedstawić projekt budżetu korygującego niewykraczający poza limity określone w ramach finansowych.

2.   Projekt budżetu korygującego jest sporządzany, przedstawiany i przyjmowany, a stosowne powiadomienie jest przekazywane, zgodnie z taką samą procedurą, jaka ma zastosowanie do budżetu ogólnego, w granicach limitów określonych w ramach finansowych. Rada Sterująca stanowi z należytym uwzględnieniem pilnego charakteru sytuacji.

3.   W sytuacji gdy limity określone w ramach finansowych zostałyby uznane za niewystarczające z powodu zaistnienia wyjątkowych i nieprzewidzianych okoliczności, uwzględniając również w pełni zasady określone w art. 13 ust. 2 i 3, Rada Sterująca przedstawi Radzie do przyjęcia budżet korygujący; przyjmując taki budżet Rada stanowi jednomyślnie.

Artykuł 15

Dochody przeznaczone na określony cel

1.   Agencja może otrzymywać wkłady finansowe do swojego budżetu ogólnego jako dochody przeznaczone na określony cel – na pokrycie kosztów innych niż te, o których mowa w art. 13 ust. 2 lit. a) ppkt (i):

a)

z budżetu ogólnego Unii Europejskiej, indywidualnie dla każdego przypadku, z pełnym poszanowaniem zasad, procedur oraz procesów decyzyjnych mających do niego zastosowanie;

b)

od państw członkowskich, państw trzecich i innych stron trzecich.

2.   Dochody przeznaczone na określony cel mogą być użyte jedynie do tych celów, na które zostały przeznaczone.

Artykuł 16

Wkłady i zwroty

1.   Określenie wkładów w przypadkach, w których ma zastosowanie kryterium DNB:

a)

W przypadkach, w których ma zastosowanie kryterium DNB, wysokość wkładów poszczególnych państw członkowskich, od których wymagany jest wkład, określa się według kryterium produktu krajowego brutto wskazanego w art. 41 ust. 2 TUE oraz zgodnie z decyzją Rady 2007/436/WE, Euratom z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie systemu środków własnych Wspólnot Europejskich (4) lub jakąkolwiek inną decyzją Rady, która zastępowałaby ją.

b)

Dane do obliczenia każdego wkładu podane są w kolumnie: „zasoby własne oparte na DNB” w tabeli zatytułowanej „Podsumowanie finansowania budżetu ogólnego według typu zasobów własnych i państwa członkowskiego” załączonej do najnowszego budżetu Unii Europejskiej. Wkład każdego państwa członkowskiego, od którego jest on wymagany, jest proporcjonalny do udziału DNB tego państwa członkowskiego w całkowitej sumie DNB państw członkowskich, od których należny jest wkład.

2.   Harmonogram płatności wkładów

a)

Wkłady przeznaczone na finansowanie budżetu ogólnego Agencji wnoszone są przez uczestniczące państwa członkowskie w trzech równych ratach, do dnia 15 lutego, 15 czerwca i 15 października danego roku budżetowego.

b)

Po przyjęciu budżetu korygującego odpowiednie państwa członkowskie wnoszą niezbędne wkłady w terminie 60 dni od wysłania wezwania do wniesienia wkładów.

c)

Każde państwo członkowskie ponosi koszty opłat bankowych związanych z płatnością swoich wkładów.

d)

Jeżeli budżet roczny nie został zatwierdzony do końca listopada, na wniosek państwa członkowskiego Agencja może wydać indywidualne tymczasowe wezwanie do wniesienia wkładów przez to państwo członkowskie.

Artykuł 17

Zarządzanie przez Agencję wydatkami w imieniu państw członkowskich

1.   Rada Sterująca, na wniosek dyrektora generalnego lub państwa członkowskiego, może zadecydować, że państwa członkowskie mogą powierzyć Agencji administracyjne i finansowe zarządzanie niektórymi działaniami w ramach jej kompetencji.

2.   W swojej decyzji Rada Sterująca może upoważnić Agencję do zawierania umów w imieniu niektórych państw członkowskich. Rada Sterująca może upoważnić Agencję do wcześniejszego pobrania niezbędnych funduszy od tych państw członkowskich w celu wywiązania się z zobowiązań z tytułu zawartych umów.

Artykuł 18

Wykonanie budżetu

1.   Przepisy finansowe mające zastosowanie do budżetu ogólnego Agencji zostały przyjęte przez Radę, stanowiącą jednomyślnie (5). Rada Sterująca, stanowiąc jednomyślnie, dokonuje przeglądu tych przepisów i zmienia je w razie potrzeby.

2.   Rada Sterująca, stanowiąc na wniosek dyrektora generalnego, przyjmuje w razie potrzeby przepisy wykonawcze dotyczące wykonania i kontroli budżetu ogólnego, szczególnie jeśli chodzi o zamówienia publiczne, bez uszczerbku dla odnośnych zasad UE. Rada Sterująca zapewnia w szczególności, by bezpieczeństwo dostaw oraz ochrona zarówno wymagań dotyczących tajemnic związanych z obronnością, jak i praw własności intelektualnej zostały w należyty sposób uwzględnione.

3.   Przepisy i zasady finansowe, o których mowa w niniejszym artykule, nie mają zastosowania do projektów i programów ad hoc, o których mowa w art. 19 i 20.

ROZDZIAŁ IV

PROJEKTY LUB PROGRAMY AD HOC ORAZ ZWIĄZANE Z NIMI BUDŻETY

Artykuł 19

Zatwierdzenie projektów lub programów ad hoc i związanych z nimi budżetów ad hoc (kategoria A – opt out)

1.   Jedno lub kilka uczestniczących państw członkowskich lub dyrektor generalny może przedłożyć Radzie Sterującej projekt lub program ad hoc – w ramach kompetencji Agencji – który zakłada ogólne uczestnictwo uczestniczącego państwa członkowskiego. Rada Sterująca jest informowana o budżecie ad hoc, jeśli taki istnieje, który ma być związany z zaproponowanym projektem lub programem, jak również o potencjalnych wkładach stron trzecich.

2.   Wszystkie uczestniczące państwa członkowskie co do zasady wnoszą wkłady. Informują dyrektora generalnego o swoich zamierzeniach w tym względzie.

3.   Rada Sterująca zatwierdza utworzenie projektu lub programu ad hoc.

4.   Rada Sterująca, na wniosek dyrektora generalnego lub uczestniczącego państwa członkowskiego, może zadecydować o utworzeniu komitetu nadzorującego zarządzanie i realizację projektu lub programu ad hoc. Komitet składa się z delegatów z każdego wnoszącego wkład państwa członkowskiego oraz, jeżeli Unia wnosi wkład do projektu lub programu, z przedstawiciela Komisji. Decyzja Rady Sterującej określa mandat komitetu oraz okres, na jaki zostaje on powołany.

5.   W przypadku projektu lub programu ad hoc wnoszące wkład państwa członkowskie zbierające się w ramach Rady Sterującej, zatwierdzają:

a)

przepisy regulujące zarządzanie projektem lub programem;

b)

w stosownych przypadkach budżet ad hoc związany z projektem lub programem, kluczowe zasady wnoszenia wkładów oraz niezbędne przepisy wykonawcze;

c)

uczestnictwo stron trzecich w komitecie, o którym mowa w ust. 4. Ich uczestnictwo nie narusza autonomii decyzyjnej Unii.

6.   Jeżeli Unia wnosi wkład do projektu lub programu ad hoc, Komisja uczestniczy w podejmowaniu decyzji, o których mowa w ust. 5, z pełnym poszanowaniem procedur decyzyjnych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej.

Artykuł 20

Zatwierdzenie projektów lub programów ad hoc i związanych z nimi budżetów ad hoc (kategoria B – opt in)

1.   Jedno lub kilka uczestniczących państw członkowskich może poinformować Radę Sterującą o zamiarze ustanowienia projektu lub programu ad hoc w ramach kompetencji Agencji, oraz w odpowiednim przypadku związanych z nimi budżetów ad hoc. Rada Sterująca informowana jest o budżecie ad hoc, jeśli taki istnieje, który ma być związany z zaproponowanym projektem lub programem, oraz o szczegółach, jeżeli to istotne, dotyczących zasobów ludzkich dla takiego projektu lub programu, jak również o potencjalnych wkładach stron trzecich.

2.   By zmaksymalizować możliwości współpracy, wszystkie uczestniczące państwa członkowskie są informowane o projekcie lub programie ad hoc, w tym o zasadach ewentualnego rozszerzania uczestnictwa, w odpowiednim terminie, tak, aby każde uczestniczące państwo członkowskie mogło wyrazić chęć przystąpienia. Ponadto inicjator (inicjatorzy) takich projektów lub programów dołożą wszelkich starań, aby członkostwo w nich było możliwie najszersze. Uczestnictwo ustanawiane będzie indywidualnie przez inicjatorów.

3.   Projekt lub program ad hoc jest wówczas uznawany za projekt lub program Agencji, chyba że Rada Sterująca postanowi inaczej w terminie jednego miesiąca od otrzymania informacji, o których mowa w ust. 1.

4.   Każde uczestniczące państwo członkowskie, które na późniejszym etapie wyrazi chęć uczestniczenia w projekcie lub programie ad hoc, powiadamia o swoich zamiarach wnoszące wkład państwa członkowskie. Wnoszące wkład państwa członkowskie, w terminie dwóch miesięcy od otrzymania takiego powiadomienia, podejmują między sobą decyzję w sprawie uczestnictwa zainteresowanego państwa członkowskiego, z należytym uwzględnieniem zasad określonych w momencie informowania uczestniczących państw członkowskich o tym projekcie lub programie.

5.   Wnoszące wkład państwa członkowskie podejmują decyzje niezbędne do utworzenia i realizacji projektu lub programu ad hoc oraz, w odpowiednim przypadku, związanego z nimi budżetu. Jeżeli Unia wnosi wkład w taki projekt lub program, Komisja uczestniczy w podejmowaniu decyzji, o których mowa w niniejszym ustępie, z pełnym poszanowaniem procedur decyzyjnych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Wnoszące wkład państwa członkowskie stosownie do sytuacji stale informują Radę Sterującą o postępach w realizacji takiego projektu lub programu.

Artykuł 21

Wkłady z budżetu ogólnego Unii Europejskiej do budżetów ad hoc

Można dokonywać wkładów z budżetu ogólnego Unii Europejskiej do budżetów ad hoc utworzonych dla projektów lub programów ad hoc, o których mowa w art. 19 i 20.

Artykuł 22

Udział stron trzecich

1.   Strony trzecie mogą wnieść wkład w określony projekt lub program ad hoc ustanowiony zgodnie z art. 19 lub 20, oraz do związanego z nim budżetu. Rada Sterująca, stanowiąc większością kwalifikowaną, zatwierdza, w zależności od potrzeb, ustalenia ad hoc między Agencją a stronami trzecimi dla każdego określonego projektu lub programu.

2.   W odniesieniu do projektów utworzonych na mocy art. 19 wnoszące wkład państwa członkowskie zbierające się w ramach Rady Sterującej zatwierdzają wszystkie niezbędne zasady ustalone z odpowiednimi stronami trzecimi odnoszące się do ich wkładów.

3.   W odniesieniu do projektów utworzonych na mocy art. 20 wnoszące wkład państwa członkowskie decydują o wszystkich niezbędnych ustaleniach z odpowiednimi stronami trzecimi odnoszących się do ich wkładów.

4.   Jeżeli Unia wnosi wkład do projektu lub programu ad hoc, Komisja uczestniczy w podejmowaniu decyzji, o których mowa w ust. 2 i 3.

ROZDZIAŁ V

STOSUNKI Z KOMISJĄ

Artykuł 23

Udział w pracy Agencji

1.   Komisja jest członkiem Rady Sterującej bez prawa głosu i w pełni uczestniczy w pracy Agencji.

2.   Komisja może również uczestniczyć w projektach i programach Agencji.

3.   Agencja dokonuje niezbędnych ustaleń administracyjnych oraz ustanawia stosunki robocze z Komisją, w szczególności mając na uwadze wymianę wiedzy fachowej i doradztwo w tych obszarach, w których działania Unii mają wpływ na misję Agencji oraz w których działania Agencji mają związek z działaniami Unii.

4.   Ustaleń niezbędnych do pokrycia wkładu, na indywidualnych zasadach, z budżetu ogólnego Unii Europejskiej na mocy art. 15 i 21 dokonują Agencja i Komisja za wzajemnym porozumieniem lub wnoszące wkład państwa członkowskie i Komisja za wzajemnym porozumieniem.

ROZDZIAŁ VI

STOSUNKI Z PAŃSTWAMI TRZECIMI, ORGANIZACJAMI I PODMIOTAMI

Artykuł 24

Ustalenia administracyjne i inne kwestie

1.   Do celów wypełnienia swojej misji Agencja może dokonywać ustaleń administracyjnych z państwami trzecimi, organizacjami i podmiotami. Takie ustalenia obejmują w szczególności:

a)

zasadę, na której opierają się stosunki między Agencją a stroną trzecią;

b)

przepisy dotyczące konsultacji w zakresie zagadnień związanych z pracą Agencji;

c)

kwestie bezpieczeństwa.

Dokonując takich ustaleń, Agencja postępuje z poszanowaniem jednolitych ram instytucjonalnych i autonomii decyzyjnej UE. Każde takie ustalenie jest zawierane przez Radę Sterującą po zatwierdzeniu go przez Radę stanowiącą jednomyślnie.

2.   Agencja rozwija ścisłe stosunki robocze z odpowiednimi częściami składowymi OCCAR i z odpowiednimi częściami składowymi ustanowionymi na mocy porozumienia ramowego w sprawie listu intencyjnego, aby we właściwym czasie włączyć te części lub przyswoić sobie ich zasady i praktyki, odpowiednio oraz za wzajemnym porozumieniem.

3.   Wzajemną przejrzystość oraz spójny rozwój w zakresie zdolności zapewnia się poprzez stosowanie procedur CDM. Inne stosunki robocze między Agencją i odpowiednimi organami NATO określa się na drodze ustalenia administracyjnego, o którym mowa w ust. 1, w pełni uwzględniając ustanowione ramy współpracy i konsultacji między UE i NATO.

4.   W ramach ustaleń przewidzianych w ust. 1, upoważnia się Agencję do ustanowienia stosunków roboczych z organizacjami i podmiotami innymi niż wymienione w ust. 2 i 3, mając na względzie ułatwienie ich ewentualnego uczestnictwa w projektach i programach.

5.   W ramach ustaleń przewidzianych w ust. 1, upoważnia się Agencję do ustanawiania stosunków roboczych z państwami trzecimi, mając na względzie ułatwienie ich ewentualnego uczestnictwa w określonych projektach i programach.

6.   Byłym członkom Grupy Zbrojeń Europy Zachodniej niebędącym członkami UE zapewnia się możliwie najpełniejszą przejrzystość w przypadku określonych projektów i programów Agencji, mając na względzie ich odpowiedni udział w tych projektach i programach. W tym celu tworzy się komitet konsultacyjny, aby zapewnić forum do wymiany opinii i informacji w kwestiach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania i mieszczących się w zakresie misji Agencji. Komitetowi konsultacyjnemu przewodniczy dyrektor generalny lub jego przedstawiciel. W skład komitetu konsultacyjnego wchodzi przedstawiciel każdego uczestniczącego państwa członkowskiego i przedstawiciel Komisji, oraz przedstawiciele byłych członków WEAG niebędących członkami UE zgodnie z ustaleniami, które zostaną z nimi uzgodnione.

7.   Na wniosek, inni europejscy członkowie NATO niebędący członkami UE mogą również uczestniczyć w pracach komitetu konsultacyjnego, o którym mowa w ust. 6, zgodnie z ustaleniami, które zostaną z nimi uzgodnione.

8.   Komitet konsultacyjny, o którym mowa w ust. 6, może również służyć jako forum dialogu z innymi stronami trzecimi odnośnie do określonych spraw będących przedmiotem wspólnego zainteresowania w ramach kompetencji Agencji oraz może służyć zapewnieniu ich stałego i pełnego informowania o kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania oraz o możliwościach przyszłej współpracy.

ROZDZIAŁ VII

PRZEPISY RÓŻNE

Artykuł 25

Przywileje i immunitety

Przywileje i immunitety dyrektora generalnego i personelu Agencji opisane są w decyzji z dnia 10 listopada 2004 r. przedstawicieli rządów państw członkowskich, zebranych w ramach Rady, w sprawie przywilejów i immunitetów przyznanych Europejskiej Agencji Obrony i członkom jej personelu.

Przywileje i immunitety Agencji są opisane w Protokole (nr 7) w sprawie przywilejów i immunitetów Unii Europejskiej, załączonym do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Artykuł 26

Klauzula przeglądowa

Nie później niż dnia 14 lipca 2014 r. szef Agencji przedstawia Radzie Sterującej sprawozdanie w sprawie wykonania niniejszej decyzji, mając na względzie możliwość dokonania przez Radę przeglądu niniejszej decyzji.

Artykuł 27

Odpowiedzialność prawna

1.   Odpowiedzialność umowna Agencji podlega prawu właściwemu dla danej umowy.

2.   Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest właściwy do orzekania na mocy klauzuli arbitrażowej umieszczonej w umowie zawartej przez Agencję.

3.   Odpowiedzialność osobista personelu wobec Agencji regulowana jest przez odpowiednie przepisy mające zastosowanie do Agencji.

Artykuł 28

Dostęp do dokumentów

Do dokumentów będących w posiadaniu Agencji zastosowanie mają zasady określone w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (6).

Artykuł 29

Bezpieczeństwo

1.   Agencja stosuje przepisy Rady dotyczące bezpieczeństwa określone w decyzji Rady 2001/264/WE (7).

2.   Agencja zapewnia odpowiednie bezpieczeństwo swojej komunikacji zewnętrznej.

Artykuł 30

System językowy

System językowy Agencji określa Rada, stanowiąc jednomyślnie.

Artykuł 31

Uchylenie wspólnego działania 2004/551/WPZiB

Niniejsza decyzja uchyla i zastępuje wspólne działanie 2004/551/WPZiB w sprawie ustanowienia Europejskiej Agencji Obrony.

Artykuł 32

Wejście w życie

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 245 z 17.7.2004, s. 17.

(2)  Decyzja Rady 2004/676/WE z dnia 24 września 2004 r. w sprawie regulaminu pracowniczego Europejskiej Agencji Obrony (Dz.U. L 310 z 7.10.2004, s. 9).

(3)  Decyzja Rady 2004/677/WE z dnia 24 września 2004 r. dotycząca zasad mających zastosowanie do ekspertów krajowych i personelu wojskowego oddelegowanych do pracy w Europejskiej Agencji Obrony (Dz.U. L 310 z 7.10.2004, s. 64).

(4)  Dz.U. L 163 z 23.6.2007, s. 17.

(5)  Decyzja Rady 2007/643/WPZiB z dnia 18 września 2007 r. w sprawie przepisów finansowych Europejskiej Agencji Obrony oraz przepisów dotyczących zamówień publicznych i przepisów dotyczących wkładów finansowych z budżetu operacyjnego Europejskiej Agencji Obrony (Dz.U. L 269 z 12.10.2007, s. 1).

(6)  Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.

(7)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.


13.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 183/27


DECYZJA RADY 2011/412/WPZiB

z dnia 12 lipca 2011 r.

zmieniająca decyzję Rady 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 29 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/656/WPZiB przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (1).

(2)

W dniu 28 kwietnia 2011 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję RB ONZ nr 1980 (2011), odnawiającą do dnia 30 kwietnia 2012 r. obowiązywanie środków nałożonych na Wybrzeże Kości Słoniowej rezolucją RB ONZ nr 1572 (2004), pkt 5 rezolucji RB ONZ nr 1946 (2010) i pkt 12 rezolucji RB ONZ nr 1975 (2011), zmieniając środki ograniczające dotyczące broni.

(3)

Ponad wyłączenia dotyczące embarga na przywóz broni określone w rezolucji RB ONZ nr 1980 (2011) należy zmienić środki ograniczające w celu wykluczenia innego sprzętu autonomicznie włączonego przez Unię.

(4)

Do decyzji 2010/656/WPZiB należy w związku z tym wprowadzić odpowiednie zmiany,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 2 decyzji 2010/656/WPZiB wprowadza się następujące zmiany:

1)

lit. e) otrzymuje brzmienie:

„e)

sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu uzbrojenia i sprzętu pokrewnego oraz szkoleń technicznych i pomocy technicznej mających jedynie wspierać krajowy proces reformy sektora bezpieczeństwa, zgodnie z formalnym wnioskiem rządu Wybrzeża Kości Słoniowej i zgodnie z tym, co wcześniej zatwierdził Komitet Sankcji;”;

2)

dodaje się literę w brzmieniu:

„g)

sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do represji wewnętrznych i który jest przeznaczony jedynie do wspierania krajowego procesu reformy sektora bezpieczeństwa, a także do zapewniania finansowania, pomocy finansowej lub pomocy technicznej i szkoleń związanych z takim sprzętem.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 12 lipca 2011 r.

W imieniu Rady

J. VINCENT-ROSTOWSKI

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 285 z 30.10.2010, s. 28.


ZALECENIA

13.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 183/28


ZALECENIE KOMISJI

z dnia 11 lipca 2011 r.

w sprawie inicjatywy w zakresie wspólnego planowania badań naukowych „Długie lata, lepsze życie – potencjał i wyzwania zmian demograficznych”

(2011/413/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 181,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Szacuje się, że w okresie 2010–2030 liczba Europejczyków w wieku powyżej 65 lat znacznie wzrośnie – z 87 do 124 milionów, czyli o 42 % (1). Ten stały wzrost średniego trwania życia jest jednym z najważniejszych osiągnięć na przestrzeni ostatnich lat. Jednocześnie jednak stwarza on zagrożenie dodatkowego obciążenia dla gospodarki, społeczeństwa i stabilności finansów publicznych.

(2)

W konsekwencji starzenia się społeczeństwa wzrośnie zapotrzebowanie na powiązane z wiekiem i finansowane ze środków publicznych świadczenia i usługi. Szacuje się więc, że wpływ starzenia się społeczeństwa na budżet będzie znaczny w niemal wszystkich państwach członkowskich. Ogólnie rzecz biorąc i zakładając kontynuację obecnej polityki, szacuje się, że do 2060 r. wydatki publiczne związane ze starzeniem się społeczeństwa wzrosną w UE średnio o ok. 4¾ punktu procentowego PKB, szczególnie za sprawą wydatków na emerytury, opiekę zdrowotną i opiekę długoterminową (w sektorze zdrowotnym dodatkowo potęgowanych przez kurczenie się i często niewystarczające kwalifikacje siły roboczej) (2).

(3)

Zmniejszenie się liczby ludności w wieku produkcyjnym o ok. 50 milionów w latach 2010–2060 i odpowiadający temu wzrost wskaźników obciążenia demograficznego (który w dużym stopniu nastąpi już przed 2030 r.) może doprowadzić do spadku tempa wzrostu PKB, chyba że będzie możliwe zrekompensowanie tego spadku poprzez coraz wyższe wskaźniki aktywności zawodowej i zatrudnienia we wszystkich segmentach siły roboczej oraz poprzez wyższy wzrost wydajności (3).

(4)

Z uwagi na kurczenie i starzenie się ludności duże korzyści dla społeczeństwa przynosi wydłużenie aktywnego i zdrowego życia osób starszych poprzez lepsze włączenie gospodarcze i społeczne tych osób oraz pomaganie im w zachowaniu niezależności przez jak najdłuższy czas. W ten sposób podnosi się jakość życia starszych obywateli i ich opiekunów, wzmacnia się stabilność systemów zabezpieczenia społecznego (systemu emerytalnego, opieki zdrowotnej i opieki długoterminowej), a także tworzy się nowe możliwości rynkowe dla innowacyjnych rozwiązań na rzecz komfortowego funkcjonowania osób starszych.

(5)

W strategii „Europa 2020” starzenie się społeczeństwa określono zarówno jako wyzwanie, jak i szansę dla inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, podobnie jak w inicjatywach przewodnich „Europejska agenda cyfrowa” (4), „Unia innowacji” (5), „Program na rzecz nowych umiejętności i zatrudnienia” oraz „Europejski program walki z ubóstwem”, w których ta kwestia jest traktowana priorytetowo. Strategie na rzecz „flexicurity” (modelu elastycznego rynku pracy i bezpieczeństwa socjalnego) w ramach europejskiej strategii zatrudnienia uwzględniają potrzebę przyjęcia kompleksowego podejścia do polityki zasobów ludzkich oraz podejścia do pracy uwzględniającego cykl życiowy, aby zwiększyć uczestnictwo w rynku pracy i usunąć istniejące przeszkody.

(6)

W dniu 6 września 2010 r. Komisja zaproponowała ogłoszenie roku 2012 Europejskim Rokiem Aktywności Osób Starszych i Solidarności Międzypokoleniowej, przez co stara się pomóc państwom członkowskim w działaniach na rzecz wydłużenia okresu aktywności zawodowej osób starszych, aby osoby te mogły dzielić się swoim doświadczeniem, aby dalej aktywnie uczestniczyły w życiu społecznym oraz aby w miarę możliwości prowadziły zdrowe, niezależne i satysfakcjonujące życie (6).

(7)

Istnieje pilna potrzeba poszerzenia wiedzy o samym procesie starzenia się oraz jego wpływie na społeczeństwo i gospodarkę, tak aby wspierać formułowanie polityki oparte na dowodach.

(8)

Aby stawić czoła wyżej wymienionym wyzwaniom i w pełni wykorzystać możliwości, potrzebne jest wspólne działanie na rzecz uproszczenia współpracy naukowej na wysokim poziomie, mającej na celu dostarczenie dowodów naukowych na poparcie poszczególnych interwencji.

(9)

Na posiedzeniu w dniu 26 maja 2010 r. (7) Rada ds. Konkurencyjności określiła i uzasadniła zestaw potencjalnych inicjatyw w zakresie wspólnego planowania (obejmujący również inicjatywę w dziedzinie „Długie lata, lepsze życie – potencjał i wyzwania zmian demograficznych”) jako obszary, w których wspólne planowanie badań naukowych zapewniałoby wysoką wartość dodaną do obecnych rozproszonych działań państw członkowskich. Rada ta przyjęła zatem konkluzje uznające konieczność podjęcia inicjatywy w zakresie wspólnego planowania badań naukowych w tej dziedzinie, w których zwróciła się do Komisji o wniesienie wkładu w jej przygotowanie.

(10)

Państwa członkowskie potwierdziły swój udział w tej inicjatywie, przesyłając oficjalne pisemne zobowiązania.

(11)

Wspólne planowanie badań naukowych nad zmianami demograficznymi i starzeniem się społeczeństwa zapewniłoby koordynację badań w tej dziedzinie, przez co wniosłoby znaczący wkład w stworzenie w pełni operacyjnej europejskiej przestrzeni badawczej w odniesieniu do starzenia się i umocniłoby wiodącą pozycję i konkurencyjność Europy w zakresie badań w tej dziedzinie.

(12)

Aby osiągnąć cele określone w niniejszym zaleceniu, państwa członkowskie powinny zapewnić współpracę i komplementarność z głównymi powiązanymi inicjatywami w tym zakresie: wspólnym programem „Nowoczesne technologie w służbie osobom starszym” (8), partnerstwem na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu oraz projektami badawczo-rozwojowymi wspieranymi w kontekście programu ramowego na rzecz badań i rozwoju technologicznego, głównie w obszarach technologii informacyjno-komunikacyjnych, zdrowia i nauk społecznych, jak również z innymi inicjatywami badawczymi takimi jak SHARE ERIC (9) i ERA-AGE II (10).

(13)

Aby Komisja mogła składać Radzie i Parlamentowi Europejskiemu odpowiednie sprawozdania, państwa członkowskie powinny systematycznie przedkładać Komisji sprawozdania z postępów dokonanych w ramach przedmiotowej inicjatywy w zakresie wspólnego planowania,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ZALECENIE:

1.

Zachęca się państwa członkowskie, aby opracowały i rozwijały wspólną koncepcję współpracy i koordynacji w zakresie badań naukowych na szczeblu unijnym, która pomoże stawić czoła wyzwaniu związanym ze zmianami demograficznymi i wykorzystać możliwości, jakie zmiany te niosą za sobą.

2.

Zachęca się państwa członkowskie, aby opracowały wspólny program badań strategicznych określający średnio- i długookresowe potrzeby i cele badawcze w dziedzinie zmian demograficznych. Program badań strategicznych powinien obejmować plan realizacji ustanawiający priorytety i harmonogram oraz określający działania, instrumenty i zasoby niezbędne do jego realizacji.

3.

Zachęca się państwa członkowskie, aby uwzględniły następujące działania jako część programu badań strategicznych i planu realizacji:

a)

określenie odpowiednich krajowych programów i badań naukowych oraz wymiana informacji na ich temat;

b)

wzmocnienie wspólnego prognozowania i możliwości oceny technologii;

c)

wymiana informacji, zasobów, najlepszych praktyk, metodyk i wytycznych;

d)

określenie dziedzin lub badań naukowych, w których koordynacja, wspólne zaproszenia do składania wniosków lub łączenie zasobów byłyby korzystne;

e)

określenie warunków wspólnego podejmowania badań w dziedzinach, o których mowa w lit. d);

(f)

uwzględnianie zmieniających się potrzeb osób starszych oraz potrzeb ich formalnych i nieformalnych opiekunów przy wyznaczaniu celów programów badań nad starzeniem się;

(g)

wspólne korzystanie – w odpowiednich przypadkach – z istniejącej infrastruktury badawczej lub tworzenie nowej infrastruktury, np. skoordynowanych banków danych lub modeli wykorzystywanych do badania procesów starzenia;

(h)

wspieranie lepszej współpracy między sektorem publicznym i prywatnym, a także modelu swobodnej innowacji między różnymi działaniami badawczymi i sektorami gospodarki związanymi ze zmianami demograficznymi i starzeniem się społeczeństwa;

(i)

eksport i rozpowszechnianie wiedzy, innowacji i międzydyscyplinarnych strategii metodycznych;

(j)

tworzenie sieci między ośrodkami zajmującymi się zmianami demograficznymi oraz badaniami nad starzeniem się społeczeństwa.

4.

Zachęca się państwa członkowskie, aby utrzymywały sprawną wspólną strukturę zarządzania w dziedzinie badań nad zmianami demograficznymi i starzeniem się społeczeństwa, uprawnioną do określania wspólnych warunków, zasad oraz procedur współpracy i koordynacji oraz do monitorowania realizacji programu badań strategicznych.

5.

Zachęca się państwa członkowskie, aby wspólnie realizowały program badań strategicznych za pomocą swoich krajowych programów badawczych zgodnie z wytycznymi w sprawie warunków ramowych na rzecz wspólnego planowania, opracowanych przez ustanowioną przez Radę grupę wysokiego szczebla ds. wspólnego planowania.

6.

Zachęca się państwa członkowskie, aby współpracowały z Komisją przy analizie ewentualnych inicjatyw Komisji zmierzających do wspierania państw członkowskich w opracowaniu i realizacji programu badań strategicznych i do koordynacji wspólnego programu z inicjatywami unijnymi w tej dziedzinie, takimi jak partnerstwo na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu i wspólny program „Nowoczesne technologie w służbie osobom starszym”.

7.

Zachęca się państwa członkowskie, aby systematycznie informowały Komisję o postępach dokonanych w ramach niniejszej inicjatywy w zakresie wspólnego planowania w formie rocznych sprawozdań z postępów w realizacji.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 lipca 2011 r.

W imieniu Komisji

Neelie KROES

Wiceprzewodniczący


(1)  W ciągu najbliższych 50 lat liczba Europejczyków w wieku powyżej 65 lat zwiększy się niemal dwukrotnie, z 87 milionów w 2010 r. do 153 milionów w 2060 r. (Eurostat, Europop2010 (prognozy demograficzne)).

(2)  Ibidem.

(3)  COM(2009) 180 wersja ostateczna: Sprostanie wyzwaniom związanym ze skutkami starzenia się społeczeństwa w UE (sprawozdanie na temat starzenia się społeczeństwa, 2009).

(4)  9981/1/10 REV 1.

(5)  14035/10.

(6)  Konkluzje Rady (Rada ds. Zatrudnienia, Polityki Społecznej, Zdrowia i Ochrony Konsumentów, grudzień 2010 r.) 18132/10.

(7)  10246/10.

(8)  Sprawozdanie w ramach procedury współdecyzji, komunikat prasowy – http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?language = en&type = IM-PRESS&reference = 20080121IPR19252

(9)  http://www.share-project.org/t3/share/fileadmin/press_information/SHARE_ERIC-EN_upload.pdf

(10)  http://futurage.group.shef.ac.uk/


Sprostowania

13.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 183/31


Sprostowanie do decyzji Komisji 2011/122/EU z dnia 22 lutego 2011 r. w sprawie odstępstwa od reguł pochodzenia określonych w decyzji Rady 2001/822/WE w odniesieniu do niektórych produktów rybołówstwa przywożonych z Saint-Pierre i Miquelon

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 49 z dnia 24 lutego 2011 r. )

W wyniku błędu urzędniczego na s. 39 w tabeli załącznika dla numeru seryjnego 09.1625 w kolumnie „Kod HS”:

zamiast:

„ex 0307 39

ex 1605 90”,

powinno być:

„ex 1605 90”.


13.7.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 183/31


Sprostowanie do decyzji Rady 2006/61/WE z dnia 2 grudnia 2005 r. w sprawie zawarcia, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, Protokołu EKG-ONZ w sprawie rejestrów uwalniania i transferu zanieczyszczeń

( Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej L 32 z dnia 4 lutego 2006 r. )

1.

Strona 67, załącznik I, pkt 2 lit. d) i e), trzecia kolumna:

zamiast:

„na dzień”,

powinno być:

„na dobę”.

2.

Strona 68, załącznik I, pkt 3 lit. c), e), f) i g), trzecia kolumna:

zamiast:

„na dzień”,

powinno być:

„na dobę”.

3.

Następujące odniesienie dotyczy sprostowania opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej L 172 z dnia 7 lipca 2010 r.:

Skreśla się str. 6, pkt 4–7.