ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2011.111.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 111

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 54
30 kwietnia 2011


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 419/2011 z dnia 29 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 420/2011 z dnia 29 kwietnia 2011 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych ( 1 )

3

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 421/2011 z dnia 29 kwietnia 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

7

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 422/2011 z dnia 29 kwietnia 2011 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 maja 2011 r.

9

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 423/2011 z dnia 29 kwietnia 2011 r. w sprawie cen sprzedaży zbóż w ramach jedenastych indywidualnych zaproszeń do składania ofert na mocy procedur przetargowych otwartych rozporządzeniem (UE) nr 1017/2010

12

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 424/2011 z dnia 29 kwietnia 2011 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/11

14

 

 

Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) nr 425/2011 z dnia 29 kwietnia 2011 r. ustanawiające współczynnik przydziału mający zastosowanie do pozwoleń na wywóz określonych przetworów mlecznych do Republiki Dominikańskiej w ramach kontyngentu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1187/2009

16

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja wykonawcza Rady 2011/261/WPZiB z dnia 29 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania decyzji 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

17

 

 

2011/262/UE

 

*

Decyzja wykonawcza Komisji z dnia 27 kwietnia 2011 r. dotycząca niewłączenia propizochloru do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz zmieniająca decyzję Komisji 2008/941/WE (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2726)  ( 1 )

19

 

 

2011/263/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 28 kwietnia 2011 r. ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom do zmywarek do naczyń (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2806)  ( 1 )

22

 

 

2011/264/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 28 kwietnia 2011 r. ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom pralniczym (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2815)  ( 1 )

34

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

30.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/1


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 419/2011

z dnia 29 kwietnia 2011 r.

w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 560/2005 nakładającego określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 560/2005 z dnia 12 kwietnia 2005 r. nakładające określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (1), w szczególności jego art. 11a ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 12 kwietnia 2005 r. Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 560/2005.

(2)

Zważywszy na rozwój sytuacji w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, należy zmienić wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczony w załączniku IA do rozporządzenia (WE) nr 560/2005,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Podmioty wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostają wykreślone z wykazu zawartego w załączniku IA do rozporządzenia (WE) nr 560/2005.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2011 r.

W imieniu Rady

MARTONYI J.

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 95 z 14.4.2005, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

PODMIOTY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1

1.

PETROCI (Société Nationale d’Opérations Pétrolières de la Côte d’Ivoire)

2.

BNI (Banque Nationale d’Investissement)

3.

BFA (Banque pour le Financement de l’Agriculture)

4.

Versus Bank

5.

Caisse d’Epargne de Côte d’Ivoire

6.

Banque de l’Habitat de Côte d’Ivoire (BHCI)


30.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 420/2011

z dnia 29 kwietnia 2011 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 315/93 z dnia 8 lutego 1993 r. ustanawiające procedury Wspólnoty w odniesieniu do substancji skażających w żywności (1), w szczególności jego art. 2 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1881/2006 z dnia 19 grudnia 2006 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych (2) określa najwyższe dopuszczalne poziomy zanieczyszczeń w szeregu środków spożywczych.

(2)

Biorąc pod uwagę różne interpretacje w odniesieniu do części krabów, które należy poddać badaniu w celu porównania z maksymalnym dopuszczalnym poziomem kadmu, należy wyjaśnić, że maksymalny poziom określony dla kadmu w skorupiakach w załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 stosuje się do mięsa z przydatków (odnóży i szczypiec) i odwłoka. W przypadku krabów i skorupiaków miękkoodwłokowych maksymalny dopuszczalny poziom dotyczy tylko przydatków. Definicja ta wyklucza inne części skorupiaków, takie jak głowotułów krabów i części niejadalne (skorupa, ogon). Głowotułów obejmuje organy trawienne (gruczoł jelita środkowego), o których wiadomo, że zawierają wysokie poziomy kadmu. Jako że w niektórych państwach członkowskich konsumenci mogą regularnie spożywać części głowotułowia, właściwe może być pouczenie konsumentów na poziomie państw członkowskich o ograniczeniu konsumpcji tych części w celu zmniejszenia narażenia na kadm. Nota informacyjna w tej sprawie została udostępniona na stronie internetowej Dyrekcji Generalnej Komisji Europejskiej ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów (3).

(3)

Dla zachowania spójności, części skorupiaków, do których stosują się maksymalne dopuszczalne poziomy, powinny zostać odpowiednio zmodyfikowane w odniesieniu do innych zanieczyszczeń (ołów, rtęć, dioksyny i polichlorowane bifenyle oraz wielopierścieniowe węglowodory aromatyczne).

(4)

Małże, takie jak małże zielone i ostrygi, mogą akumulować kadm w podobny sposób, jak ma to miejsce w przypadku wodorostów morskich. Ponieważ proszek z małża zielonego i proszek z ostryg, podobnie jak suszone wodorosty morskie, sprzedawane są jako suplementy diety, maksymalny dopuszczalny poziom kadmu w suszonych małżach powinien być taki sam, jak poziom ustalony obecnie dla suszonych wodorostów morskich i produktów otrzymanych z tych wodorostów.

(5)

Przepisy dotyczące kapustnych liściowych powinny zostać ujednolicone z przepisami dotyczącymi innych warzyw liściastych. Kapustne liściowe powinny być zatem wyłączone z domyślnego maksymalnego dopuszczalnego poziomu kadmu w odniesieniu do „warzyw i owoców” w pkt 3.2.15 i powinny zostać ujęte w pkt 3.2.17.

(6)

Domyślne maksymalne dopuszczalne poziomy ołowiu i kadmu w owocach i warzywach nie są realistyczne w odniesieniu do wodorostów morskich, które mogą w środowisku naturalnym zawierać wyższe ich poziomy. Wodorosty morskie powinny zostać zatem wyłączone z domyślnych maksymalnych dopuszczalnych poziomów ołowiu i kadmu w owocach i warzywach (pkt 3.1.10 i 3.2.15). Należy zebrać więcej danych o występowaniu, aby zdecydować o potrzebie określenia bardziej realistycznych maksymalnych poziomów ołowiu i kadmu w wodorostach morskich.

(7)

Istnieją pewne niespójności w odniesieniu do nazw środków spożywczych/grup produktów w rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006 oraz nazw środków spożywczych/grup produktów wyszczególnionych w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 lutego 2005 r. w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów pozostałości pestycydów w żywności i paszy pochodzenia roślinnego i zwierzęcego oraz na ich powierzchni, zmieniającym dyrektywę Rady 91/414/EWG (4). Jako że rozporządzenie (WE) nr 1881/2006 odnosi się do grup produktów wymienionych w rozporządzeniu (WE) nr 396/2005, nazwy te powinny zostać ujednolicone w stosunku do tego rozporządzenia.

(8)

Należy uaktualnić przepisy w sprawie monitoringu i sprawozdawczości, biorąc pod uwagę bieżące zalecenia dotyczące karbaminianu etylu (5), substancji perfluoroalkilowych (6) i akrylamidu (7). Ponieważ decyzja Komisji 2006/504/WE (8) została uchylona i zastąpiona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1152/2009 (9), odniesienie do decyzji 2006/504/WE powinno zostać zastąpione odniesieniem do rozporządzenia (WE) nr 1152/2009. Ponadto należy wyjaśnić, które dane są przekazywane Komisji, a które EFSA.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyraziły wobec nich sprzeciwu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W rozporządzeniu (WE) nr 1881/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:

a)

ustępy 2 i 3 otrzymują brzmienie:

„2.   Każdego roku państwa członkowskie i zainteresowane strony przekazują Komisji wyniki prowadzonych dochodzeń oraz postępy poczynione w zakresie zastosowania środków zapobiegawczych pozwalających uniknąć zanieczyszczenia ochratoksyną A, deoksyniwalenolem, zearalenonem, fumonizyną B1 i B2 oraz toksynami T-2 i HT-2. Komisja udostępnia te wyniki państwom członkowskim. Powiązane dane o występowaniu przekazywane są EFSA.

3.   Państwa członkowskie przedkładają Komisji sprawozdania na temat ustaleń dotyczących aflatoksyn i otrzymanych zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1152/2009 (10). Państwa członkowskie powinny przedkładać EFSA sprawozdania na temat ustaleń dotyczących furanu, karbaminianu etylu, substancji perfluoroalkilowych i akrylamidu otrzymanych zgodnie z zaleceniami Komisji 2007/196/WE (11), 2010/133/UE (12), 2010/161/UE (13) i 2010/307/UE (14).

b)

dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

„4.   Dane o występowaniu zanieczyszczeń zbierane przez państwa członkowskie powinny być w stosownych przypadkach przekazywane również do EFSA.”;

2)

w załączniku wprowadza się zmiany zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2011 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 37 z 13.2.1993, s. 1.

(2)  Dz.U. L 364 z 20.12.2006, s. 5.

(3)  http://ec.europa.eu/food/food/chemicalsafety/contaminants/cadmium_en.htm

(4)  Dz.U. L 70 z 16.3.2005, s. 1.

(5)  Dz.U. L 52 z 3.3.2010, s. 53.

(6)  Dz.U. L 68 z 18.3.2010, s. 22.

(7)  Dz.U. L 137 z 3.6.2010, s. 4.

(8)  Dz.U. L 199 z 21.7.2006, s. 21.

(9)  Dz.U. L 313 z 28.11.2009, s. 40.

(10)  Dz.U. L 313 z 28.11.2009, s. 40.

(11)  Dz.U. L 88 z 29.3.2007, s. 56.

(12)  Dz.U. L 52 z 3.3.2010, s. 53.

(13)  Dz.U. L 68 z 18.3.2010, s. 22.

(14)  Dz.U. L 137 z 3.6.2010, s. 4.”;


ZAŁĄCZNIK

W załączniku do rozporządzenia (WE) nr 1881/2006 wprowadza się następujące zmiany:

1)

w sekcji 3.1 dotyczącej ołowiu pkt 3.1.6, 3.1.9, 3.1.10 i 3.1.11 otrzymują brzmienie:

Środki spożywcze (1)

Najwyższe dopuszczalne poziomy (mg/kg świeżej masy)

„3.1.6

Skorupiaki (26): mięso z przydatków i odwłoka (44). W przypadku krabów i skorupiaków miękkoodwłokowych (Brachyura i Anomura) mięso z przydatków

0,50”

„3.1.9

Warzywa strączkowe (27), zboża i nasiona roślin strączkowych

0,20”

„3.1.10

Warzywa, z wyłączeniem warzyw kapustnych, warzyw liściastych, świeżych ziół, grzybów i wodorostów morskich (27). W przypadku ziemniaków najwyższy dopuszczalny poziom stosuje się do obranych ziemniaków.

0,10”

„3.1.11

Warzywa kapustne, warzywa liściaste (43) oraz następujące grzyby (27): Agaricus bisporus (pieczarka dwuzarodnikowa), Pleurotus ostreatus (boczniak ostrygowaty), Lentinula edodes (grzyb shiitake, twardnik japoński)

0,30”

2)

w sekcji 3.2 dotyczącej kadmu pkt 3.2.9, 3.2.15, 3.2.16, 3.2.17 i 3.2.20 otrzymują brzmienie:

Środki spożywcze (1)

Najwyższe dopuszczalne poziomy (mg/kg świeżej masy)

„3.2.9

Skorupiaki (26): mięso z przydatków i odwłoka (44). W przypadku krabów i skorupiaków miękkoodwłokowych (Brachyura i Anomura) mięso z przydatków

0,50”

„3.2.15

Warzywa i owoce, z wyłączeniem warzyw liściastych, świeżych ziół, kapustnych liściowych, grzybów, warzyw łodygowych, warzyw korzeniowych i bulwiastych oraz wodorostów morskich (27)

0,050”

„3.2.16

Warzywa łodygowe, warzywa korzeniowe i bulwiaste, z wyłączeniem selera (27). W przypadku ziemniaków najwyższy dopuszczalny poziom stosuje się do obranych ziemniaków.

0,10”

„3.2.17

Warzywa liściaste, świeże zioła, kapustne liściowe, seler i następujące grzyby (27): Agaricus bisporus (pieczarka dwuzarodnikowa), Pleurotus ostreatus (boczniak ostrygowaty), Lentinula edodes (grzyb shiitake, twardnik japoński)

0,20”

„3.2.20

Suplementy diety (39) składające się wyłącznie lub głównie z suszonych wodorostów morskich, produktów otrzymanych z wodorostów morskich lub suszonych małży

3,0”

3)

w sekcji 3.3. dotyczącej rtęci pkt 3.3.1 otrzymuje brzmienie:

Środki spożywcze (1)

Najwyższe dopuszczalne poziomy (mg/kg świeżej masy)

„3.3.1

Produkty rybołówstwa (26) i mięso ryb (24) (25), z wyjątkiem gatunków wymienionych w pkt 3.3.2. Najwyższy dopuszczalny poziom w przypadku skorupiaków stosuje się do mięsa z przydatków i odwłoka (44). W przypadku krabów i skorupiaków miękkoodwłokowych (Brachyura i Anomura) dotyczy on mięsa z przydatków.

0,50”

4)

w sekcji 5 dotyczącej dioksyn i polichlorowanych bifenyli pkt 5.3 otrzymuje brzmienie:

Środki spożywcze

Maksymalne poziomy

Suma dioksyn (WHO-PCDD/F-TEQ) (32)

Suma dioksyn i polichlorowanych bifenyli o właściwościach podobnych do dioksyn (WHO-PCDD/F-PCB-TEQ) (32)

„5.3

Mięso ryb i produkty rybołówstwa oraz produkty z nich pochodzące, z wyłączeniem węgorza (25) (34). Najwyższy dopuszczalny poziom w przypadku skorupiaków stosuje się do mięsa z przydatków i odwłoka (44). W przypadku krabów i skorupiaków miękkoodwłokowych (Brachyura i Anomura) dotyczy on mięsa z przydatków.

4,0 pg/g świeżej masy

8,0 pg/g świeżej masy”

5)

w sekcji 6 dotyczącej wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych pkt 6.1.3 i 6.1.5 otrzymują brzmienie:

Środki spożywcze (1)

Najwyższe dopuszczalne poziomy (mg/kg świeżej masy)

„6.1.3

Mięso ryb wędzone i produkty rybołówstwa wędzone (25) (36) z wyłączeniem małży. Najwyższy dopuszczalny poziom w przypadku wędzonych skorupiaków stosuje się do mięsa z przydatków i odwłoka (44). W przypadku wędzonych krabów i skorupiaków miękkoodwłokowych (Brachyura i Anomura) dotyczy on mięsa z przydatków.

5,0”

„6.1.5

Skorupiaki, głowonogi, inne niż wędzone (26). Najwyższy dopuszczalny poziom w przypadku skorupiaków stosuje się do mięsa z przydatków i odwłoka (44). W przypadku krabów i skorupiaków miękkoodwłokowych (Brachyura i Anomura) dotyczy on mięsa z przydatków.

5,0”

6)

przypis końcowy (3) otrzymuje brzmienie:

„(3)

Środki spożywcze wymienione w tej kategorii są określone w dyrektywie Komisji 2006/125/WE z dnia 5 grudnia 2006 r. w sprawie przetworzonej żywności na bazie zbóż oraz żywności dla niemowląt i małych dzieci (Dz.U. L 339 z 6.12.2006, s. 16).”;

7)

przypis końcowy (16) otrzymuje brzmienie:

„(16)

Niemowlęta i małe dzieci jak określono w dyrektywie 2006/141/WE (Dz.U. L 401 z 30.12.2006, s. 1) i dyrektywie 2006/125/WE.”;

8)

dodaje się przypisy końcowe (43) i (44) w brzmieniu:

„(43)

Maksymalny dopuszczalny poziom w przypadku warzyw liściastych nie stosuje się do świeżych ziół (objętych kodem nr 0256000 w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 396/2005).

(44)

Niniejsza definicja nie obejmuje głowotułowia.”.


30.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/7


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 421/2011

z dnia 29 kwietnia 2011 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 kwietnia 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2011 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

JO

78,3

MA

40,0

TN

118,7

TR

79,7

ZZ

79,2

0707 00 05

AL

107,4

EG

152,2

TR

133,0

ZZ

130,9

0709 90 70

JO

78,3

MA

78,8

TR

112,9

ZZ

90,0

0709 90 80

EC

33,0

ZZ

33,0

0805 10 20

EG

57,0

IL

81,1

MA

42,7

TN

56,8

TR

77,9

ZZ

63,1

0805 50 10

TR

49,1

ZZ

49,1

0808 10 80

AR

82,1

BR

73,4

CA

111,8

CL

83,0

CN

82,8

MA

86,7

MK

50,2

NZ

112,4

US

128,6

UY

67,8

ZA

88,1

ZZ

87,9

0808 20 50

AR

87,0

CL

104,3

CN

74,0

ZA

112,7

ZZ

94,5


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


30.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/9


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 422/2011

z dnia 29 kwietnia 2011 r.

ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 maja 2011 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy do siewu, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa CIF stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej określonej na podstawie Nomenklatury scalonej.

(2)

Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie.

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010 ceną do obliczania należności przywozowej produktów oznaczonych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena CIF w przywozie ustalona w sposób określony w art. 5 wspomnianego rozporządzenia.

(4)

Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 1 maja 2011 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 1 maja 2011 r. należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na podstawie czynników określonych w załączniku II.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 maja 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2011 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.


ZAŁĄCZNIK I

Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 1 maja 2011 r.

Kod CN

Wyszczególnienie towarów

Należność przywozowa (1)

(EUR/t)

1001 10 00

PSZENICA twarda wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

0,00

1001 90 91

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

ŻYTO

0,00

1005 10 90

KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda

0,00

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

0,00

1007 00 90

Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu

0,00


(1)  W przypadku towarów przywożonych do Unii przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym lub na Morzu Czarnym,

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczaniu należności ustalonych w załączniku I

15.4.2011-28.4.2011

1.

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

(EUR/t)

 

Pszenica zwyczajna (1)

Kukurydza

Pszenica twarda wysokiej jakości

Pszenica twarda średniej jakości (2)

Pszenica twarda niskiej jakości (3)

Jęczmień

Giełda

Minnéapolis

Chicago

Notowanie

251,20

203,16

Cena FOB USA

245,25

235,25

215,25

166,16

Premia za Zatokę

15,22

Premia za Wielkie Jeziora

72,40

2.

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

16,72 EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

48,90 EUR/t


(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


30.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/12


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 423/2011

z dnia 29 kwietnia 2011 r.

w sprawie cen sprzedaży zbóż w ramach jedenastych indywidualnych zaproszeń do składania ofert na mocy procedur przetargowych otwartych rozporządzeniem (UE) nr 1017/2010

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. f) w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1017/2010 (2) uruchomiono sprzedaż zbóż w drodze procedur przetargowych zgodnie z warunkami przewidzianymi w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1272/2009 z dnia 11 grudnia 2009 r. ustanawiającym wspólne szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zakupu i sprzedaży produktów rolnych w ramach interwencji publicznej (3).

(2)

Zgodnie z art. 46 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1272/2009 oraz art. 4 rozporządzenia (UE) nr 1017/2010, na podstawie ofert otrzymanych w ramach indywidualnych zaproszeń do składania ofert, Komisja musi ustalić minimalną cenę sprzedaży dla każdego rodzaju zbóż oraz każdego państwa członkowskiego lub podjąć decyzję o nieustaleniu minimalnej ceny sprzedaży.

(3)

Na podstawie ofert otrzymanych w ramach jedenastych indywidualnych zaproszeń do składania ofert podjęto decyzję, iż należy ustalić minimalną cenę sprzedaży dla zbóż oraz dla państw członkowskich.

(4)

Aby wywołać szybką reakcję rynku oraz zapewnić efektywne zarządzanie przedmiotowym środkiem, niniejsze rozporządzenie powinno wejść w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do jedenastych indywidualnych zaproszeń do składania ofert dotyczących sprzedaży zbóż w ramach procedur przetargowych otwartych rozporządzeniem (UE) nr 1017/2010, w których przypadku termin składania ofert upłynął z dniem 27 kwietnia 2011 r., decyzje w sprawie ceny sprzedaży na dany rodzaj zboża i dla danego państwa członkowskiego określa się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2011 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 293 z 11.11.2010, s. 41.

(3)  Dz.U. L 349 z 29.12.2009, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Decyzje dotyczące sprzedaży

(EUR/t)

Państwo członkowskie

Minimalna cena sprzedaży

Pszenica zwyczajna

Jęczmień

Kukurydza

Kod CN 1001 90

Kod CN 1003 00

Kod CN 1005 90 00

Belgique/België

X

X

X

България

X

X

X

Česká republika

X

170,66

X

Danmark

X

X

X

Deutschland

X

171,00

X

Eesti

X

X

X

Eire/Ireland

X

X

X

Elláda

X

X

X

España

X

X

X

France

X

°

X

Italia

X

X

X

Kypros

X

X

X

Latvija

X

X

X

Lietuva

X

X

X

Luxembourg

X

X

X

Magyarország

X

X

X

Malta

X

X

X

Nederland

X

X

X

Österreich

X

X

X

Polska

X

X

X

Portugal

X

X

X

România

X

X

X

Slovenija

X

X

X

Slovensko

X

X

X

Suomi/Finland

X

156,00

X

Sverige

X

172,80

X

United Kingdom

X

170,28

X

Brak ustalonej minimalnej ceny sprzedaży (odrzucono wszystkie oferty)

°

Brak ofert

X

Brak zbóż dostępnych do sprzedaży

#

Nie dotyczy


30.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/14


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 424/2011

z dnia 29 kwietnia 2011 r.

zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (UE) nr 867/2010 na rok gospodarczy 2010/11

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2010/11 rozporządzeniem Komisji (UE) nr 867/2010 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 418/2011 (4).

(2)

Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2010/11 rozporządzeniem (UE) nr 867/2010, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 kwietnia 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2011 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

(3)  Dz.U. L 259 z 1.10.2010, s. 3.

(4)  Dz.U. L 110 z 29.4.2011, s. 24.


ZAŁĄCZNIK

Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 30 kwietnia 2011 r.

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

1701 11 10 (1)

44,04

0,00

1701 11 90 (1)

44,04

1,69

1701 12 10 (1)

44,04

0,00

1701 12 90 (1)

44,04

1,40

1701 91 00 (2)

41,51

5,02

1701 99 10 (2)

41,51

1,88

1701 99 90 (2)

41,51

1,88

1702 90 95 (3)

0,42

0,27


(1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.


30.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/16


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE KOMISJI (UE) NR 425/2011

z dnia 29 kwietnia 2011 r.

ustanawiające współczynnik przydziału mający zastosowanie do pozwoleń na wywóz określonych przetworów mlecznych do Republiki Dominikańskiej w ramach kontyngentu, o którym mowa w rozporządzeniu (WE) nr 1187/2009

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1187/2009 z dnia 27 listopada 2009 r. ustalające specjalne szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 dotyczące pozwoleń na wywóz i refundacji wywozowych do mleka i przetworów mlecznych (2), w szczególności jego art. 31 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W rozdziale III sekcja 3 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009 ustalono procedurę przyznawania pozwoleń na wywóz określonych przetworów mlecznych do Republiki Dominikańskiej w ramach kontyngentu otwartego dla tego państwa.

(2)

Wnioski o pozwolenia na rok kontyngentowy 2011/2012 dotyczą ilości mniejszych niż ilości dostępne. W tej sytuacji właściwe jest zapewnienie możliwości przydziału pozostałych ilości zgodnie z art. 31 ust. 2 akapit czwarty rozporządzenia (WE) nr 1187/2009. Wydanie pozwoleń na wywóz obejmujących takie pozostałe ilości powinno być uzależnione od powiadomienia właściwego organu o ilościach, na które dany podmiot wyraził zgodę, oraz od wpłaty zabezpieczenia przez zainteresowane podmioty,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wnioski o pozwolenia na wywóz, złożone od dnia 1 kwietnia do dnia 10 kwietnia 2011 r. w odniesieniu do okresu obowiązywania kontyngentu od dnia 1 lipca 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012 r., zostają przyjęte.

Ilości objęte wnioskami o pozwolenia na wywóz, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego artykułu, na produkty, o których mowa w art. 27 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1187/2009, podlegają zastosowaniu następujących współczynników przydziału:

1,160149 do wniosków złożonych w odniesieniu do części kontyngentu, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1187/2009,

1,311859 do wniosków złożonych w odniesieniu do części kontyngentu, o której mowa w art. 28 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1187/2009.

Pozwolenia na wywóz obejmujące ilości przekraczające ilości wnioskowane, które zostały przydzielone zgodnie z współczynnikami określonymi w akapicie drugim, zostają wydane po wyrażeniu zgody przez podmiot na podane ilości w terminie jednego tygodnia od daty publikacji niniejszego rozporządzenia oraz z zastrzeżeniem wpłaty wymaganego zabezpieczenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2011 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 318 z 4.12.2009, s. 1.


DECYZJE

30.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/17


DECYZJA WYKONAWCZA RADY 2011/261/WPZiB

z dnia 29 kwietnia 2011 r.

w sprawie wykonania decyzji 2010/656/WPZiB przedłużającej obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając decyzję Rady 2010/656/WPZiB z dnia 29 października 2010 r. przedłużającą obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej (1), w szczególności jej art. 6 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 2 Traktatu o Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 29 października 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/656/WPZiB.

(2)

Zważywszy na rozwój sytuacji w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, należy zmienić wykaz osób i podmiotów objętych środkami ograniczającymi zamieszczony w załączniku II do decyzji 2010/656/WZPiB,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Podmioty wymienione w załączniku do niniejszej decyzji zostają wykreślone z wykazu zawartego w załączniku II do decyzji 2010/656/WPZiB.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 kwietnia 2011 r.

W imieniu Rady

MARTONYI J.

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 285 z 30.10.2010, s. 28.


ZAŁĄCZNIK

PODMIOTY, O KTÓRYCH MOWA W ART. 1

1.

PETROCI (Société Nationale d’Opérations Pétrolières de la Côte d’Ivoire)

2.

BNI (Banque Nationale d’Investissement)

3.

BFA (Banque pour le Financement de l’Agriculture)

4.

Versus Bank

5.

Caisse d’Epargne de Côte d’Ivoire

6.

Banque de l’Habitat de Côte d’Ivoire (BHCI)


30.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/19


DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI

z dnia 27 kwietnia 2011 r.

dotycząca niewłączenia propizochloru do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz zmieniająca decyzję Komisji 2008/941/WE

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2726)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/262/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 91/414/EWG z dnia 15 lipca 1991 r. dotyczącą wprowadzania do obrotu środków ochrony roślin (1), w szczególności jej art. 6 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1112/2002 (2) i (WE) nr 2229/2004 (3) określają szczegółowe zasady realizacji czwartego etapu programu prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG, oraz wykaz substancji czynnych, które mają zostać poddane ocenie w celu ich ewentualnego włączenia do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG. Wykaz ten obejmuje propizochlor.

(2)

Zgodnie z art. 24e rozporządzenia (WE) nr 2229/2004 powiadamiający wycofał swoje poparcie dla włączenia wspomnianej substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania projektu sprawozdania z oceny. W rezultacie przyjęto decyzję Komisji 2008/941/WE z dnia 8 grudnia 2008 r. dotyczącą niewłączenia niektórych substancji czynnych do załącznika I do dyrektywy Rady 91/414/EWG oraz cofnięcia zezwoleń na środki ochrony roślin zawierające te substancje (4), stanowiącą o niewłączeniu propizochloru.

(3)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG pierwotny powiadamiający (zwany dalej „wnioskodawcą”) złożył nowy wniosek, w którym ubiega się o zastosowanie przyspieszonej procedury przewidzianej w art. 14–19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 33/2008 z dnia 17 stycznia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania dyrektywy Rady 91/414/EWG w odniesieniu do zwykłej i przyspieszonej procedury oceny substancji czynnych objętych programem prac, o którym mowa w art. 8 ust. 2 tej dyrektywy, ale niewłączonych do załącznika I do tej dyrektywy (5).

(4)

Wniosek przedłożono Węgrom, państwu członkowskiemu, które rozporządzeniem (WE) nr 2229/2004 zostało wyznaczone do pełnienia roli sprawozdawcy. Termin dotyczący procedury przyspieszonej został dotrzymany. Specyfikacja substancji czynnej i jej przewidywane zastosowania są takie same jak w przedmiocie decyzji 2008/941/WE. Wniosek ten spełnia również pozostałe wymogi materialne i proceduralne określone w art. 15 rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

(5)

Węgry oceniły dodatkowe dane przekazane przez wnioskodawcę i sporządziły dodatkowe sprawozdanie, które przekazały Europejskiemu Urzędowi ds. Bezpieczeństwa Żywności (dalej zwanemu „Urzędem”) oraz Komisji w dniu 30 listopada 2009 r. Urząd przedstawił dodatkowe sprawozdanie pozostałym państwom członkowskim i wnioskodawcy w celu umożliwienia im zgłoszenia uwag, a otrzymane uwagi przesłał Komisji. Zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008, na wniosek Komisji, Urząd przedstawił Komisji wnioski dotyczące propizochloru w dniu 9 września 2010 r. (6) na podstawie przedłożonych danych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 33/2008. Projekt sprawozdania z oceny, dodatkowe sprawozdanie i wnioski Urzędu zostały zweryfikowane przez państwa członkowskie oraz Komisję w ramach Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt i sfinalizowane w dniu 24 marca 2011 r. w formie sprawozdania z przeglądu dotyczącego propizochloru, opracowanego przez Komisję.

(6)

Podczas dokonywania oceny tej substancji czynnej wskazano na kilka zagrożeń. W szczególności nie można było przeprowadzić rzetelnej oceny ryzyka dla konsumenta oraz uzgodnić definicji pozostałości propizochloru i jego metabolitów ze względu na brak danych dotyczących właściwości toksycznych niektórych metabolitów (M2 (7), M7 (8), M12 (9), M14 (10), M17 (11), M20 (12), M22 (13) i M35 (14). Ponadto nie można wykluczyć szkodliwych skutków działania na wody podziemne niektórych metabolitów (M1 (15), M2, M5 (16), M7 i M9 (17) o nieznanych właściwościach toksykologicznych i ekotoksykologicznych, których poziom przekracza maksymalne dopuszczalne stężenie 0,1 μg/l, ustanowione dyrektywą Rady 98/83/WE z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (18) w niektórych modelowych scenariuszach przenikania do wód podziemnych. Dostępne dane nie były wystarczające do wyciągnięcia wniosków dotyczących narażenia gleby, osadów i wód podziemnych na działanie głównego metabolitu glebowego M9 na oraz do sfinalizowania oceny ryzyka dla organizmów wodnych.

(7)

Komisja poprosiła wnioskodawcę o przedstawienie uwag w odniesieniu do wyników weryfikacji. Ponadto zgodnie z art. 21 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 33/2008 Komisja zwróciła się do wnioskodawcy o przedstawienie uwag w odniesieniu do projektu sprawozdania z przeglądu. Wnioskodawca przedstawił uwagi, które zostały dokładnie zbadane.

(8)

Pomimo argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę nie udało się jednak rozwiać istniejących obaw, a oceny dokonane na podstawie informacji przedłożonych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 33/2008 i poddanych ocenie w ramach posiedzeń Urzędu nie wykazały, że można się spodziewać, by w ramach proponowanych warunków stosowania środki ochrony roślin zawierające propizochlor zasadniczo spełniały wymogi ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy 91/414/EWG.

(9)

Nie należy zatem włączać propizochloru do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

(10)

Niniejsza decyzja nie wyklucza możliwości złożenia kolejnego wniosku dla propizochloru zgodnie z art. 6 ust. 2 dyrektywy 91/414/EWG oraz rozdziałem II rozporządzenia (WE) nr 33/2008.

(11)

W celu zachowania przejrzystości należy skreślić w załączniku do decyzji 2008/941/WE pozycję dotyczącą propizochloru.

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/941/WE.

(13)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Propizochloru nie włącza się jako substancji czynnej do załącznika I do dyrektywy 91/414/EWG.

Artykuł 2

Państwa członkowskie dopilnowują, aby:

a)

zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające propizochlor zostały wycofane do dnia 27 października 2011 r.;

b)

zezwolenia na środki ochrony roślin zawierające propizochlor nie były udzielane ani odnawiane, począwszy od daty publikacji niniejszej decyzji.

Artykuł 3

Dodatkowy okres przyznany przez państwa członkowskie zgodnie z przepisami art. 4 ust. 6 dyrektywy 91/414/EWG jest możliwie jak najkrótszy i upływa najpóźniej dnia 27 października 2012 r.

Artykuł 4

W załączniku do decyzji 2008/941/WE skreśla się pozycję dotyczącą propizochloru.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 27 kwietnia 2011 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 230 z 19.8.1991, s. 1.

(2)  Dz.U. L 168 z 27.6.2002, s. 14.

(3)  Dz.U. L 379 z 24.12.2004, s. 13.

(4)  Dz.U. L 335 z 13.12.2008, s. 91.

(5)  Dz.U. L 15 z 18.1.2008, s. 5.

(6)  Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, Wnioski z weryfikacji dotyczącej oceny ryzyka stwarzanego przez pestycydy dla substancji czynnej propizochlor. Dziennik EFSA 2010; 8(9):1769. [60 s.]. doi:10.2903/j.efsa.2010.1769. Dostępne na stronie internetowej: www.efsa.europa.eu.

(7)  Kwas 2-[(2-etylo-6-metylofenylo) (izopropoksymetylo)amino]-2-oksoetano sulfonowy.

(8)  Kwas ({2-[(2-etylo-6-metylofenylo) (izopropoksymetylo)amino]-2-oksoetylo}sulfinylo) octowy.

(9)  Niezidentyfikowany składnik paszy kukurydzianej i nasion słonecznika.

(10)  Kwas 3-({2-[(2-etylo-6-metylofenylo)amino]-2-oksoetylo}sulfinylo)-2-hydroksypropanowy.

(11)  N-(2-etylo-6-metylofenylo)-2-(heksopyranosyloksy)-N-[(propano-2-iloksy)metylo]acetamid.

(12)  metylo3-[(2-{(2-etylo-6-metylofenylo)[(propano-2-iloksy)metylo]amino}-2-oksoetylo)sulfinylo]-2-hydroksypropionian.

(13)  Niezidentyfikowany składnik ziaren kukurydzy, buraków cukrowych i nasion słonecznika.

(14)  Niezidentyfikowany składnik nasion słonecznika.

(15)  Kwas 2-[(2-etylo-6-metylofenylo) amino]-2-oksoetano sulfonowy.

(16)  N-(2-etylo-6-metylofenylo)-2-hydroksy-N-(izopropoksymetylo)acetamid.

(17)  dimer N-(2-etylo-6-metylofenylo)-N-(izopropoksymetylo)-2-(merkapto) acetamidu.

(18)  Dz.U. L 330 z 5.12.1998, s. 32.


30.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/22


DECYZJA KOMISJI

z dnia 28 kwietnia 2011 r.

ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom do zmywarek do naczyń

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2806)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/263/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2,

po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 66/2010 oznakowanie ekologiczne UE może być przyznawane produktom o ograniczonym poziomie wpływu na środowisko w ciągu całego cyklu życia.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 66/2010 przewiduje, iż szczegółowe kryteria oznakowania ekologicznego UE należy ustalać w odniesieniu do określonych grup produktów.

(3)

Decyzją Komisji 1999/427/WE (2) ustalono kryteria ekologiczne, jak również związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji detergentów do zmywarek do naczyń. Po dokonaniu przeglądu kryteriów określonych we wspomnianej decyzji, decyzją Komisji 2003/31/WE (3) ustalono zmienione kryteria, które obowiązują do dnia 30 kwietnia 2011 r.

(4)

Kryteria te zostały poddane dalszemu przeglądowi w świetle rozwoju technologicznego. Z przeglądu tego wynika, że konieczna jest modyfikacja definicji „grupy produktów”, aby uwzględnić nową podgrupę produktów oraz ustalić nowe kryteria. Te nowe kryteria, jak również związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji, powinny obowiązywać przez cztery lata od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.

(5)

W celu zachowania jasności należy zatem zastąpić decyzję 2003/31/WE.

(6)

Należy przewidzieć okres przejściowy dla producentów wytwarzających produkty, którym przyznano oznakowanie ekologiczne dla detergentów do zmywarek do naczyń w oparciu o kryteria określone w decyzji 2003/31/WE, tak aby zapewnić im wystarczający czas na dostosowanie produktów do zrewidowanych kryteriów i wymogów. Do dnia, z którym decyzja 2003/31/WE straci moc, producenci ci powinni mieć również możliwość składania wniosków w oparciu o kryteria określone we wspomnianej decyzji lub w oparciu o kryteria określone w niniejszej decyzji.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Grupa produktów „detergenty do zmywarek do naczyń” obejmuje detergenty do zmywarek do naczyń oraz produkty wykorzystywane jako dodatki do płukania, w postaci proszku, płynu bądź w dowolnej innej formie, które są przeznaczone do obrotu i użycia wyłącznie w automatycznych zmywarkach do naczyń wykorzystywanych w gospodarstwach domowych oraz w automatycznych zmywarkach do naczyń obsługiwanych przez użytkowników zawodowych, lecz podobnych pod względem rozmiarów i przeznaczenia do zmywarek do naczyń wykorzystywanych w gospodarstwach domowych.

Artykuł 2

Do celów niniejszej decyzji zastosowanie mają następujące definicje:

„Substancja” oznacza pierwiastek chemiczny i jego związki w stanie naturalnym lub otrzymane za pomocą procesu produkcyjnego, łącznie z dodatkami koniecznymi dla zachowania stabilności produktów i zanieczyszczeniami powstałymi wskutek zastosowanych procesów, lecz z wyłączeniem każdego rozpuszczalnika, który może zostać oddzielony bez wpływu na stabilność substancji lub bez zmiany jej składu.

Artykuł 3

Aby otrzymać oznakowanie ekologiczne UE na mocy rozporządzenia (WE) nr 66/2010, detergent do zmywarek do naczyń musi wchodzić w zakres grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń” określonej w art. 1 oraz musi spełniać kryteria wymienione w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Kryteria dla grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń”, jak również związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji, obowiązują przez cztery trzy lata od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 5

Do celów administracyjnych grupie produktów „detergenty do zmywarek do naczyń” przypisuje się numer kodu „015”.

Artykuł 6

Decyzja 2003/31/WE zostaje uchylona.

Artykuł 7

1.   W drodze odstępstwa od przepisów art. 6, wnioski o oznakowanie ekologiczne UE dla produktów należących do grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń” złożone przed dniem przyjęcia niniejszej decyzji podlegają ocenie zgodnie z warunkami określonymi w decyzji 2003/31/WE.

2.   Wnioski o oznakowanie ekologiczne UE dla produktów należących do grupy produktów „detergenty do zmywarek do naczyń” złożone od dnia przyjęcia niniejszej decyzji, ale najpóźniej przed dniem 30 kwietnia 2011 r., mogą opierać się na kryteriach określonych w decyzji 2003/31/WE albo na kryteriach określonych w niniejszej decyzji.

Wnioski te będą oceniane zgodnie z kryteriami, na których się opierają.

3.   Jeżeli oznakowanie ekologiczne zostało przyznane na podstawie wniosku ocenianego zgodnie z kryteriami określonymi w decyzji 2003/31/WE, może ono być używane przez 12 miesięcy od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 kwietnia 2011 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.

(2)  Dz.U. L 167 z 2.7.1999, s. 38.

(3)  Dz.U. L 9 z 15.1.2003, s. 11.


ZAŁĄCZNIK

RAMY

Cele kryteriów

Celem niniejszych kryteriów jest w szczególności promowanie produktów, które mają zmniejszone oddziaływanie na organizmy wodne, zawierają ograniczoną ilość substancji niebezpiecznych i których działanie zostało zbadane.

KRYTERIA

Kryteria obejmują następujące kwestie:

1.

Chemikalia ogółem

2.

Substancje lub mieszaniny wyłączone bądź ograniczone

3.

Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych: krytyczna objętość rozcieńczenia

4.

Biodegradowalność substancji organicznych

5.

Wydajność zmywania

6.

Wymogi dotyczące opakowania

7.

Informacje dla konsumentów

8.

Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

1.   Ocena i weryfikacja

a)   Wymogi

Określone wymogi w zakresie oceny i weryfikacji podane są w ramach każdego kryterium.

Jeżeli od wnioskodawcy wymaga się dostarczenia oświadczeń, dokumentacji, analiz, protokołów badań lub innych dowodów w celu wykazania zgodności z kryteriami, rozumie się, że mogą one pochodzić odpowiednio od wnioskodawcy lub od jego dostawców lub od ich dostawców itp.

W miarę możliwości badania należy przeprowadzać w laboratoriach spełniających wymogi ogólne normy EN ISO 17025 lub normy równoważnej.

W stosownych przypadkach można stosować metody testowe inne niż te wskazane dla każdego z kryteriów, jeżeli właściwy organ oceniający wniosek uzna je za metody równoważne.

W dodatku I odwołano się do bazy danych składników detergentów (wykaz DID), która zawiera składniki najczęściej wykorzystywane w składach detergentów. Bazy tej używa się do uzyskiwania danych do obliczeń krytycznej objętości rozcieńczenia (CDV) oraz do oceny biodegradowalności składników. W odniesieniu do składników, które nie figurują w wykazie DID, podaje się wytyczne dotyczące sposobu obliczania lub ekstrapolowania odpowiednich danych. Najnowsza wersja wykazu DID jest dostępna na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE lub na stronach internetowych poszczególnych właściwych organów.

W stosownych przypadkach właściwe organy mogą wymagać odpowiedniej dokumentacji, a także mogą przeprowadzać niezależne badania weryfikacyjne.

b)   Progi pomiarowe

Substancje składowe, których stężenie przekracza wagowo 0,010 % preparatu, muszą być zgodne z kryteriami ekologicznymi.

W odniesieniu do środków konserwujących, środków barwiących i substancji zapachowych, zgodność z kryteriami jest wymagana niezależnie od ich stężenia, z wyjątkiem kryterium 2 b) dotyczącego zawartości substancji i mieszanin niebezpiecznych.

Substancje obecne w składzie produktu oznaczają wszystkie substancje zawarte w produkcie, w tym dodatki do składników (np. środki konserwujące lub stabilizatory). Zanieczyszczenia powstałe w związku z produkcją surowców, obecne w stężeniu przekraczającym wagowo 0,010 % końcowego składu produktu, muszą być również zgodne z kryteriami.

Jeżeli produkt zawiera rozpuszczalną w wodzie folię nieprzeznaczoną do usunięcia przed zmywaniem, folię tę uznaje się za wchodzącą w skład produktu w odniesieniu do wszystkich wymogów.

2.   Jednostka funkcjonalna

Jednostka funkcjonalna to ilość produktu potrzebnego do umycia 12 nakryć o normalnym stopniu zabrudzenia (zgodnie z normami DIN lub ISO).

3.   Dozowanie referencyjne

Zalecane konsumentom przez producenta dozowanie dla normalnie zabrudzonych naczyń składających się na 12 nakryć przyjmuje się za dozowanie referencyjne w warunkach normalnych, jak ustanowiono w odniesieniu do badania wydajności zmywania IKW, o którym mowa w kryterium 5.

Wymogi w zakresie oceny i weryfikacji pkt 2. Jednostka funkcjonalna oraz pkt 3. Dozowanie referencyjne: Pełny skład produktu, w tym nazwa handlowa, nazwa chemiczna, nr CAS, nr DID (1), ilość, z uwzględnieniem oraz z wyłączeniem wody, oraz funkcja wszystkich składników (niezależnie od ich stężenia) obecnych w składzie produktu, muszą zostać przekazane właściwemu organowi. Próbka graficzna, łącznie z zaleceniami dotyczącymi dozowania, musi zostać przekazana właściwemu organowi.

Karty charakterystyki dla każdego składnika przedkłada się właściwemu organowi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

Wykaz DID można znaleźć na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE: http://ec.europa.eu/environment/ecolabel/ecolabelled_products/categories/did_list_en.htm

KRYTERIA OZNAKOWANIA EKOLOGICZNEGO UE

Kryterium 1 –   Chemikalia ogółem

Chemikalia ogółem (TC) to zalecane dozowanie w g/zmywanie po odjęciu zawartości wody.

Zawartość chemikaliów ogółem nie powinna przekraczać poniższych wielkości:

a)

jednofunkcyjne detergenty do zmywarek do naczyń: TCmax = 20,0 g/zmywanie

b)

wielofunkcyjne detergenty do zmywarek do naczyń: TCmax = 22,0 g/zmywanie

Doza dodatku do płukania stosowana podczas obliczania CDV, aNBO oraz anNBO wynosi 3 ml.

Ocena i weryfikacja: Obliczanie TC produktu. W przypadku produktów w płynie podaje się gęstość (g/ml).

Kryterium 2 –   Substancje lub mieszaniny wyłączone bądź ograniczone

a)   Określone wyłączone składniki

Następujące składniki nie mogą być zawarte w produkcie, ani jako część składu, ani jako część mieszaniny zawartej w składzie:

fosforany,

DTPA (kwas dietylenotriaminopentaoctowy),

peroksoborany,

reaktywne związki chloru,

EDTA (kwas etylenodiaminotetraoctowy),

piżma nitrowe i piżma policykliczne.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia kompletną i podpisaną deklarację zgodności.

b)   Substancje i mieszaniny niebezpieczne

Zgodnie z art. 6 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 66/2010 w sprawie oznakowania ekologicznego UE produkt ani żadna z jego części nie może zawierać substancji lub mieszanin spełniających kryteria pozwalające zaklasyfikować je jako stwarzające zagrożenie w ramach odpowiednich klas lub kategorii zagrożenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, które zostały wymienione poniżej, ani substancji, o których mowa w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.

Wykaz zwrotów określających zagrożenie:

Zwrot określający zagrożenie wg GHS (3)

Oznaczenie ryzyka UE (4)

H300 Połknięcie grozi śmiercią

R28

H301 Działa toksycznie po połknięciu

R25

H304 Połknięcie i dostanie się przez drogi oddechowe może grozić śmiercią

R65

H310 Grozi śmiercią w kontakcie ze skórą

R27

H311 Działa toksycznie w kontakcie ze skórą

R24

H330 Wdychanie grozi śmiercią

R23/26

H331 Działa toksycznie w następstwie wdychania

R23

H340 Może powodować wady genetyczne

R46

H341 Podejrzewa się, że powoduje wady genetyczne

R68

H350 Może powodować raka

R45

H350i Wdychanie może spowodować raka

R49

H351 Podejrzewa się, że powoduje raka

R40

H360F Może działać szkodliwie na płodność

R60

H360D Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki

R61

H360FD Może działać szkodliwie na płodność. Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki

R60/61/60-61

H360Fd Może działać szkodliwie na płodność. Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

R60/63

H360Df Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki. Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność

R61/62

H361f Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność

R62

H361d Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

R63

H361fd Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność. Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

R62-63

H362 Może działać szkodliwie na dzieci karmione piersią

R64

H370 Powoduje uszkodzenie narządów

R39/23/24/25/26/27/28

H371 Może powodować uszkodzenie narządów

R68/20/21/22

H372 Powoduje uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie

R48/25/24/23

H373 Może powodować uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie

R48/20/21/22

H400 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne

R50

H410 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R50-53

H411 Działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R51-53

H412 Działa szkodliwie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R52-53

H413 Może powodować długotrwałe szkodliwe skutki dla organizmów wodnych

R53

EUH059 Stwarza zagrożenie dla warstwy ozonowej

R59

EUH029 W kontakcie z wodą uwalnia toksyczne gazy

R29

EUH031 W kontakcie z kwasami uwalnia toksyczne gazy

R31

EUH032 W kontakcie z kwasami uwalnia bardzo toksyczne gazy

R32

EUH070 Działa toksycznie w kontakcie z oczami

R39-41

Substancje uczulające

H334: Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania

R42

H317: Może powodować reakcję alergiczną skóry

R43

Przedmiotowe kryterium ma zastosowanie do wszystkich składników obecnych w stężeniu przekraczającym lub równym 0,010 %, w tym środków konserwujących, środków barwiących i substancji zapachowych.

Użycie substancji lub mieszanin, które wskutek przetwarzania zmieniają właściwości (np. przestają być biodostępne, ulegają przemianie chemicznej) w taki sposób, że znika zagrożenie, jakie było z nimi związane, jest zwolnione z powyższego wymogu.

Odstępstwa: następujące substancje lub mieszaniny są w szczególności zwolnione z przedmiotowego wymogu:

Substancje powierzchniowo czynne

Obecne w produkcie w stężeniu < 25 %

H400 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne

R 50

Produkty biobójcze wykorzystywane do celów konserwacji (5)

H410 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R50-53

H411 Działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R51-53

Substancje zapachowe

H412 Działa szkodliwie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R52-53

Produkty biobójcze wykorzystywane do celów konserwacji (5)

Enzymy (6)

H334: Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania

R42

Enzymy (6)

H317: Może powodować reakcję alergiczną skóry

R43

NTA w postaci zanieczyszczenia w MGDA oraz GLDA (7)

H351 Podejrzewa się, że powoduje raka

R40

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza właściwemu organowi dokładny skład produktu. Wnioskodawca dostarcza również deklarację zgodności z przedmiotowym kryterium wraz z odpowiednimi dokumentami, takimi jak deklaracje zgodności podpisane przez dostawców materiałów oraz kopie stosownych kart charakterystyki dla substancji lub mieszanin.

c)   Substancje zidentyfikowane zgodnie z art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006

Nie przyznaje się odstępstwa od wyłączenia przewidzianego w art. 6 ust. 6 w stosunku do substancji wskazanych jako substancje wzbudzające szczególnie duże obawy i uwzględnionych w wykazie, o którym mowa w art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, znajdujących się w mieszaninach w stężeniu powyżej 0,010 %.

Ocena i weryfikacja: Wykaz substancji wskazanych jako substancje wzbudzające szczególnie duże obawy i umieszczonych na kandydackiej liście substancji zgodnie z art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 można znaleźć pod adresem: http://echa.europa.eu/chem_data/authorisation_process/candidate_list_table_en.asp

Odniesienia do tego wykazu dokonuje się z datą wniosku. Wnioskodawca dostarcza właściwemu organowi dokładny skład produktu. Wnioskodawca dostarcza również deklarację zgodności z przedmiotowym kryterium wraz z odpowiednimi dokumentami, takimi jak deklaracje zgodności podpisane przez dostawców materiałów oraz kopie stosownych kart charakterystyki dla substancji lub mieszanin.

d)   Określone ograniczone składniki – substancje zapachowe

Do produktu można dodawać w charakterze substancji zapachowych tylko takie składniki, które zostały wyprodukowane i są używane zgodnie z kodeksem praktyk Międzynarodowego Stowarzyszenia Substancji Zapachowych (IFRA). Wspomniany kodeks można znaleźć na stronie internetowej IFRA: http://www.ifraorg.org

Producenci muszą przestrzegać norm IFRA dotyczących zakazów, ograniczenia użycia i określonych kryteriów czystości dla materiałów.

Substancje zapachowe, które podlegają wymogowi zgłoszenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie detergentów (załącznik VII) i które nie zostały jeszcze wyłączone na podstawie kryterium 2 b), a także (inne) substancje zapachowe sklasyfikowane jako H317/R43 (Może powodować reakcję alergiczną skóry) lub H334/R42 (Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania), nie mogą być obecne w ilościach przekraczających lub równych 0,010 % (≥ 100 ppm) dla każdej substancji.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza podpisaną deklarację zgodności wskazującą ilość substancji zapachowych w produkcie. Wnioskodawca dostarcza również deklarację producenta substancji zapachowych określającą zawartość w substancjach zapachowych każdej z substancji wymienionych w części I załącznika III do dyrektywy Rady 76/768/EWG, jak również zawartość (innych) substancji, którym przypisano oznaczenia ryzyka H317/R43 lub H334/R42.

e)   Produkty biobójcze

(i)

Produkt może zawierać produkty biobójcze jedynie w celu konserwacji produktu, w odpowiedniej dawce zastosowanej wyłącznie w tym celu. Nie dotyczy to substancji powierzchniowo czynnych, które mogą również posiadać właściwości biobójcze.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza kopie kart charakterystyki materiału dotyczące wszelkich dodanych środków konserwujących wraz z informacją o ich dokładnym stężeniu w produkcie. Producent lub dostawca środków konserwujących dostarcza informację o dawce niezbędnej do konserwacji produktu (np. wyniki próby sprawdzającej lub równoważnego badania).

(ii)

Zakazuje się podawania lub sugerowania na opakowaniu lub w innej formie przekazu, że produkt ma działanie przeciwbakteryjne.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza właściwemu organowi teksty i układy graficzne zastosowane na każdym typie opakowania lub przykład każdego typu opakowania.

Kryterium 3 –   Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych: krytyczna objętość rozcieńczenia (CDV)

Krytyczna objętość rozcieńczenia (CDVchroniczna) produktu nie może przekraczać następujących limitów:

Typ produktu

Limit dla CDVchroniczna

Jednofunkcyjne detergenty do zmywarek do naczyń

25 000 l/zmywanie

Wielofunkcyjne detergenty do zmywarek do naczyń

30 000 l/zmywanie

Dodatek do płukania

10 000 l/zmywanie

Toksyczność krytycznej objętości rozcieńczenia (CDVchroniczna) jest obliczana dla wszystkich składników (i) w produkcie przy użyciu następującego równania:

Formula

gdzie

waga(i)

=

waga składnika na zalecaną dozę

DF

=

współczynnik degradacji

TF

=

współczynnik chronicznej toksyczności substancji wskazany w wykazie DID.

Środki konserwujące, środki barwiące i substancje zapachowe znajdujące się w produkcie również uwzględnia się przy obliczaniu CDV, nawet jeżeli ich stężenie wynosi poniżej 0,010 % (100 ppm).

Ocena i weryfikacja: Obliczanie CDVchroniczna dla produktu. Arkusz przeznaczony do obliczania wartości CDV jest dostępny na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE.

Wartości parametrów DF i TF muszą być zgodne z podanymi w wykazie bazy danych składników detergentów (wykaz DID). Jeżeli substancja nie figuruje w wykazie DID, parametry oblicza się przy użyciu wytycznych określonych w części B wykazu DID oraz dołącza się powiązaną dokumentację.

Kryterium 4 –   Biodegradowalność substancji organicznych

Zawartość w produkcie substancji organicznych niebiodegradowalnych tlenowo (trudno biodegradowalnych) (aNBO) oraz/lub niebiodegradowalnych beztlenowo (anNBO) nie może przekraczać następujących limitów:

Typ produktu

aNBO

anNBO

Detergenty do zmywarek do naczyń

1,0 g/zmywanie

5,50 g/zmywanie

Dodatek do płukania

0,15 g/zmywanie

0,50 g/zmywanie

Ocena i weryfikacja: Obliczanie aNBO oraz anNBO dla produktu. Arkusz przeznaczony do obliczania wartości aNBO oraz anNBO jest dostępny na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE.

Należy odnieść się do wykazu DID. W odniesieniu do składników, które nie figurują w wykazie DID, dostarcza się istotne informacje z literatury lub innych źródeł, bądź właściwe wyniki badań, wskazujące, że ulegają one biodegradacji tlenowej i beztlenowej. Zob. dodatek I.

Uwaga: TAED uznaje się za biodegradowalną beztlenowo.

Kryterium 5 –   Wydajność zmywania (przydatność do użycia)

Produkt odznacza się zadowalającą wydajnością zmywania przy użyciu zalecanego dozowania zgodnie ze standardowym badaniem opracowanym przez IKW lub przewidzianym w normie EN 50242 z uwzględnieniem poniższej modyfikacji.

Badania przeprowadza się w temperaturze 55 °C lub w niższej, jeżeli producent twierdzi, że produkt jest wydajny w takiej temperaturze.

W przypadku gdy wniosek dotyczy dodatków do płukania w połączeniu z detergentami do zmywarek do naczyń, w badaniu uwzględnia się dany dodatek do płukania zamiast referencyjnego dodatku do płukania.

W przypadku produktów wielofunkcyjnych wnioskodawca musi przedłożyć dokumentację wykazującą skuteczność deklarowanych funkcji.

Ocena i weryfikacja: Raport z badań przedkłada się właściwemu organowi. Można przeprowadzić badanie inne niż badanie IKW lub wersja zmodyfikowana badania przewidzianego w normie EN 50242, jeżeli właściwy organ, który ocenia wniosek, uzna jego równoważność.

W przypadku wykorzystania normy EN 50242:2008 zastosowanie mają następujące modyfikacje:

badania przeprowadza się w temperaturze 55 °C ± 2 °C (lub w niższej temperaturze, jeżeli producent twierdzi, że detergent jest wydajny w temperaturze poniżej 55 °C) ze zmywaniem wstępnym w zimnej wodzie bez użycia detergentu,

zmywarka do naczyń użyta w badaniu powinna być podłączona do zimnej wody i musi pomieścić 12 nakryć ze wskaźnikiem zmywania wynoszącym między 3,35 i 3,75,

korzysta się z programu suszącego, lecz ocenia się jedynie czystość naczyń,

używa się lekko kwaśnego środka płuczącego zgodnie z normą (receptura III),

stosuje się ustawienie dozowania środka płuczącego na pozycjach programatora między 2 i 3,

dozowanie detergentu do zmywania stosuje się według zaleceń producenta,

przeprowadza się trzy próby na twardość wody w stosunku do normy,

na próbę składa się pięć zmywań, przy czym wynik odczytuje się po piątym zmywaniu bez czyszczenia naczyń pomiędzy kolejnymi zmywaniami,

wynik powinien mieścić się w granicach wyniku detergentu referencyjnego po pięciu zmywaniach lub być lepszy od tego wyniku,

jeśli chodzi o recepturę detergentu referencyjnego (detergent B IEC 436) i środka do płukania (receptura III), zob. dodatek B w normie EN 50242:2008 (substancje powierzchniowo czynne przechowuje się w chłodnym miejscu i w szczelnym pojemnikach do 1 kg z terminem użycia w ciągu trzech miesięcy).

Jeżeli produkt wielofunkcyjny obejmuje funkcje dodatku do płukania i soli, ich skuteczność musi zostać wykazana za pomocą badań.

Wnioskodawca musi być w stanie wykazać skuteczność innych funkcji w przypadku detergentów wielofunkcyjnych.

Kryterium 6 –   Wymogi dotyczące opakowania

a)   Opakowanie podstawowe na jednostkę funkcjonalną

Opakowanie podstawowe nie przekracza 2,0 gramów na zmywanie.

b)   Opakowanie kartonowe

Kartonowe opakowanie podstawowe składa się z materiału pochodzącego z recyklingu w co najmniej 80 %.

c)   Oznakowanie opakowań z tworzyw sztucznych

Aby umożliwić identyfikację różnych części opakowania na potrzeby recyklingu, części z tworzyw sztucznych w opakowaniach podstawowych muszą być oznaczone zgodnie z normą DIN 6120 część 2 lub równoważną. Nakrętki i pompki są wyłączone z tego wymogu.

d)   Opakowania z tworzyw sztucznych

W opakowaniach z tworzyw sztucznych mogą być wykorzystywane wyłącznie ftalany, które w dacie wniosku były przedmiotem oceny ryzyka i nie zostały sklasyfikowane według kryterium 2 b).

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza właściwemu organowi wyliczenie ilościowe opakowania podstawowego oraz deklarację dotyczącą procentowego udziału materiału pochodzącego z recyklingu w kartonowym opakowaniu podstawowym. Wnioskodawca dostarcza kompletną i podpisaną deklarację zgodności z kryterium 6 d).

Kryterium 7 –   Informacje dla konsumentów

a)   Informacje na opakowaniu

Na opakowaniu produktu lub wewnątrz opakowania umieszcza się następujący (lub równoważny) tekst:

„Ten detergent, opatrzony oznakowaniem ekologicznym, działa skutecznie przy niskich temperaturach zmywania (8). Na programatorze zmywarki wybieraj cykle zmywania w niskich temperaturach, zmywaj przy pełnym jej załadowaniu i nie przekraczaj zalecanego dozowania detergentu. W ten sposób przyczynisz się do ograniczenia zużycia zarówno energii, jak i wody oraz do zmniejszenia zanieczyszczenia wód.”

b)   Instrukcje dotyczące dozowania

Instrukcje dotyczące dozowania znajdują się na opakowaniu produktu. Zalecane dozowanie określa się w odniesieniu do stopnia twardości wody właściwego dla obszaru, gdzie dany produkt jest wprowadzany do obrotu. Instrukcja określa najlepszy sposób użycia produktu zgodnie ze stopniem zabrudzenia.

Wnioskodawca podejmuje stosowne kroki w celu zachęcenia konsumenta do przestrzegania zaleconego dozowania, na przykład udostępniając mu dozownik (dla produktów w proszku lub w płynie) i/lub wskazując zalecane dozowanie przynajmniej w ml (dla produktów w proszku lub w płynie).

c)   Informacje i oznakowanie dotyczące składników

Na opakowaniu wskazuje się typ zastosowanych enzymów.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza próbkę oznakowania produktu wraz z deklaracją zgodności z każdą z części a), b) i c) przedmiotowego kryterium.

Kryterium 8 –   Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

Oznakowanie fakultatywne zawiera pole z następującym tekstem:

„—

Ograniczony wpływ na ekosystemy wodne

Ograniczona zawartość substancji niebezpiecznych

Zbadane działanie”.

Wytyczne dotyczące stosowania oznakowania fakultatywnego zawierającego pole tekstowe można znaleźć w dokumencie Guidelines for the use of the EU Ecolabel Logo („Wytyczne dotyczące stosowania logo oznakowania ekologicznego”) zamieszczonym na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/environment/ecolabel/promo/logos_en.htm

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza próbkę oznakowania.


(1)  Nr DID oznacza numer składnika w wykazie DID („baza danych składników detergentów”) i jest wykorzystywany do oceny zgodności z kryteriami 3 oraz 4. Zob. dodatek I.

(2)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

(3)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

(4)  Dyrektywa 67/548/EWG dostosowana do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 zgodnie z dyrektywą 2006/121/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz dyrektywa 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, ze zmianami.

(5)  O których mowa w kryterium 2 e). To zwolnienie ma zastosowanie pod warunkiem, że potencjał bioakumulacji produktów biobójczych charakteryzuje się log Pow (log współczynnika podziału oktanol/woda) < 3,0 lub eksperymentalnie wyznaczonym współczynnikiem biokoncentracji (BCF) ≤ 100.

(6)  W tym stabilizatory oraz inne substancje pomocnicze w preparatach.

(7)  W stężeniu poniżej 1,0 % w surowcu, o ile całkowite stężenie w produkcie końcowym jest mniejsze niż 0,10 %

(8)  W tym miejscu wnioskodawca wpisuje zalecaną temperaturę lub zalecany przedział temperatur, maksymalnie do 55 °C.

Dodatek I

Baza danych składników detergentów (wykaz DID)

Wykaz DID (część A) to lista zawierająca informacje o toksyczności dla organizmów wodnych i biodegradowalności składników wykorzystywanych zwykle w składach detergentów. Wykaz obejmuje informacje na temat toksyczności i biodegradowalności w odniesieniu do ewentualnych substancji stosowanych w produktach przeznaczonych do zmywania/prania i czyszczenia. Wykaz nie ma charakteru wyczerpującego, jednak część B wykazu DID zawiera wytyczne dotyczące ustalania odpowiednich parametrów obliczeniowych dla substancji niefigurujących w wykazie DID (np. współczynnik toksyczności (TF) i współczynnik degradacji (DF), które wykorzystuje się do obliczenia krytycznej objętości rozcieńczenia). Wykaz ten jest ogólnym źródłem informacji, a umieszczenie substancji w wykazie DID nie oznacza automatycznej zgody na jej wykorzystanie w produktach opatrzonych oznakowaniem ekologicznym UE. Wykaz DID (części A i B) można znaleźć na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE.

Jeśli chodzi o substancje, w których przypadku brak jest danych dotyczących toksyczności dla organizmów wodnych i degradowalności, w celu oceny TF i DF można wykorzystać analogie z podobnymi substancjami dotyczące struktury. Tego rodzaju analogie dotyczące struktury są zatwierdzane przez właściwy organ udzielający pozwolenia na używanie oznakowania ekologicznego UE. Wariant alternatywny to zastosowanie podejścia uwzględniającego najgorszy scenariusz przy użyciu poniższych parametrów:

Podejście uwzględniające najgorszy scenariusz:

 

Ostra toksyczność

Chroniczna toksyczność

Degradacja

Składnik

LC50/EC50

SF(ostra)

TF(ostra)

NOEC (1)

SF(chroniczna)  (1)

TF(chroniczna)

DF

Tlenowa

Beztlenowa

„Oznaczenie”

1 mg/l

10 000

0,0001

 

 

0,0001

1

P

N

Dokumentacja dotycząca łatwej biodegradowalności

Do celów oceny łatwej biodegradowalności stosuje się następujące metody badawcze:

1)

Do dnia 1 grudnia 2010 r. oraz w okresie przejściowym od dnia 1 grudnia 2010 r. do dnia 1 grudnia 2015 r.:

 

Metody badania łatwej biodegradowalności przewidziane w dyrektywie 67/548/EWG, w szczególności metody wyszczególnione w załączniku V.C4 do tej dyrektywy lub równoważne metody badawcze, takie jak OECD 301 A-F lub równoważne badania ISO.

 

Zasada 10-dniowego okna nie ma zastosowania do substancji powierzchniowo czynnych. Dopuszczalne poziomy wynoszą 70 % dla badań określonych w załączniku V.C4-A i C4-B do dyrektywy 67/548/EWG (i równoważnych badań OECD 301 A i E oraz równoważnych badań ISO) oraz 60 % dla badań C4-C, D, E i F (i równoważnych badań OECD 301 B, C, D i F oraz równoważnych badań ISO).

2)

Po dniu 1 grudnia 2015 r. oraz w okresie przejściowym od dnia 1 grudnia 2010 r. do dnia 1 grudnia 2015 r.:

Metody badawcze przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008.

Dokumentacja dotycząca biodegradowalności beztlenowej

Referencyjne badanie degradowalności beztlenowej to EN ISO 11734, ECETOC nr 28 (czerwiec 1988 r.), OECD 311 lub równoważna metoda badawcza, przy założeniu, że wymagane jest minimum 60 % degradowalności końcowej w warunkach beztlenowych. Do udokumentowania osiągnięcia 60 % degradowalności końcowej w warunkach beztlenowych można stosować również metodę symulacji warunków w odpowiednim środowisku beztlenowym.

Ekstrapolacja dotycząca substancji, które nie figurują w wykazie DID

W przypadku składników, które nie figurują w wykazie DID, można stosować poniższą metodę w celu dostarczenia niezbędnej dokumentacji dotyczącej biodegradowalności beztlenowej:

1)

Zastosować rozsądną ekstrapolację. Wykorzystać wyniki badań uzyskane dla jednego surowca do ekstrapolacji końcowej degradowalności beztlenowej strukturalnie pokrewnych substancji powierzchniowo czynnych. Jeżeli biodegradowalność beztlenowa została potwierdzona dla substancji powierzchniowo czynnej (lub grupy homologów) zgodnie z wykazem DID, można założyć, że podobny rodzaj substancji powierzchniowo czynnej również ulega biodegradacji beztlenowej (np. siarczan C12-15 A 1-3 EO [DID nr 8] ulega biodegradacji beztlenowej, więc podobną biodegradowalność beztlenową można założyć również dla siarczanu C12-15 A 6 EO). Jeżeli biodegradowalność beztlenowa została potwierdzona dla substancji powierzchniowo czynnej przy użyciu właściwej metody badawczej, można założyć, że podobny rodzaj substancji powierzchniowo czynnej również ulega biodegradowalności beztlenowej (np. dane z literatury potwierdzające biodegradowalność beztlenową substancji powierzchniowo czynnych należących do grupy alkilowej estrów soli amonowych można wykorzystywać jako dokumentację dotyczącą podobnej biodegradowalności beztlenowej innych czwartorzędowych soli amonowych zawierających wiązania estrowe w łańcuchu lub łańcuchach alkilowych).

2)

Wykonać badanie przesiewowe degradowalności beztlenowej. Jeżeli potrzebne jest nowe badanie, wykonać badanie przesiewowe, stosując EN ISO 11734, ECETOC nr 28 (czerwiec 1988 r.), OECD 311 lub metodę równoważną.

3)

Wykonać badanie degradowalności małej dawki. Jeżeli potrzebne jest nowe badanie, a także w przypadku problemów doświadczalnych w badaniu przesiewowym (np. niemożność wykonania z powodu toksyczności badanej substancji), powtórzyć badanie, stosując dozowanie małych ilości substancji powierzchniowo czynnej i monitorować degradację za pomocą pomiarów 14C lub metodą analiz chemicznych. Badanie przy użyciu niskiego dozowania można wykonać, stosując OECD 308 (sierpień 2000) lub metodę równoważną.


(1)  Jeżeli nie znaleziono zadowalających danych dotyczących chronicznej toksyczności, kolumny te pozostawia się puste. W takim wypadku TF(chroniczna) jest zdefiniowany jako równy TF(ostra).


30.4.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 111/34


DECYZJA KOMISJI

z dnia 28 kwietnia 2011 r.

ustanawiająca kryteria ekologiczne przyznawania oznakowania ekologicznego UE detergentom pralniczym

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 2815)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2011/264/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 66/2010 z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie oznakowania ekologicznego UE (1), w szczególności jego art. 8 ust. 2,

po konsultacji z Komitetem Unii Europejskiej ds. Oznakowania Ekologicznego,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 66/2010 oznakowanie ekologiczne UE może być przyznawane produktom o ograniczonym poziomie wpływu na środowisko w ciągu całego cyklu życia.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 66/2010 przewiduje, iż szczegółowe kryteria oznakowania ekologicznego UE należy ustalać w odniesieniu do określonych grup produktów.

(3)

Decyzją Komisji 1999/476/WE (2) ustalono kryteria ekologiczne, jak również związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji detergentów pralniczych. Po dokonaniu przeglądu kryteriów określonych we wspomnianej decyzji, decyzją Komisji 2003/200/WE (3) ustalono zmienione kryteria, które obowiązują do dnia 30 kwietnia 2011 r.

(4)

Kryteria te zostały poddane dalszemu przeglądowi w świetle rozwoju technologicznego. Z przeglądu tego wynika, że konieczna jest modyfikacja definicji „grupy produktów”, aby uwzględnić nową podgrupę produktów oraz ustalić nowe kryteria. Te nowe kryteria, jak również związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji, powinny obowiązywać przez cztery lata od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.

(5)

W celu zachowania jasności należy zastąpić decyzję 2003/200/WE.

(6)

Należy przewidzieć okres przejściowy dla producentów wytwarzających produkty, którym przyznano oznakowanie ekologiczne dla detergentów pralniczych w oparciu o kryteria określone w decyzji 2003/200/WE, tak aby zapewnić im wystarczający czas na dostosowanie produktów do zrewidowanych kryteriów i wymogów. Do dnia, z którym decyzja 2003/200/WE straci moc, producenci ci powinni mieć również możliwość składania wniosków w oparciu o kryteria określone we wspomnianej decyzji lub w oparciu o kryteria określone w niniejszej decyzji.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią komitetu powołanego na mocy art. 16 rozporządzenia (WE) nr 66/2010,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Grupa produktów „detergenty pralnicze” obejmuje: detergenty pralnicze oraz odplamiacze stosowane przed praniem, w proszku, w płynie lub w dowolnej innej formie, wprowadzane do obrotu i wykorzystywane do prania wyrobów włókienniczych, używane zasadniczo w pralkach domowych, ale które można również stosować w pralniach samoobsługowych i pralniach zbiorowych.

Odplamiacze stosowane przed praniem obejmują odplamiacze przeznaczone do bezpośredniej aplikacji miejscowej na wyrobach włókienniczych (przed praniem w pralce), ale nie obejmują odplamiaczy dozowanych w pralce oraz odplamiaczy przeznaczonych do innych celów poza aplikacją przed praniem.

Wspomniana grupa produktów nie obejmuje produktów, które są dozowane za pomocą nośników z tkanin lub innych materiałów, ani środków wspomagających pranie, których stosowanie nie poprzedza prania, takich jak odplamiacze do dywanów i tapicerki meblowej.

Artykuł 2

1.   Do celów niniejszej decyzji zastosowanie mają następujące definicje:

1)

„detergenty silnie działające” oznaczają detergenty używane do zwykłego prania wyrobów włókienniczych białych w dowolnej temperaturze;

2)

„detergenty do kolorów” oznaczają detergenty używane do zwykłego prania wyrobów włókienniczych kolorowych w dowolnej temperaturze;

3)

„detergenty łagodnie działające” oznaczają detergenty przeznaczone do tkanin delikatnych;

4)

„substancja” oznacza pierwiastek chemiczny i jego związki w stanie naturalnym lub otrzymane za pomocą procesu produkcyjnego, łącznie z dodatkami koniecznymi dla zachowania stabilności produktów i zanieczyszczeniami powstałymi wskutek zastosowanych procesów, lecz z wyłączeniem każdego rozpuszczalnika, który może zostać oddzielony bez wpływu na stabilność substancji lub bez zmiany jej składu.

2.   Do celów ust. 1 pkt 1 i 2 dany detergent uznaje się za detergent silnie działający albo za detergent do kolorów, chyba że jest on zasadniczo przeznaczony i sprzedawany do stosowania do tkanin delikatnych.

Do celów ust. 1 pkt 3 detergentów w płynie przeznaczonych do zwykłego prania wyrobów włókienniczych białych i kolorowych nie uznaje się za detergenty łagodnie działające.

Artykuł 3

Aby otrzymać oznakowanie ekologiczne UE na mocy rozporządzenia (WE) nr 66/2010, detergent pralniczy lub odplamiacz stosowany przed praniem musi wchodzić w zakres grupy produktów „detergenty pralnicze” określonej w art. 1 niniejszej decyzji oraz musi spełniać kryteria oraz związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji określone w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 4

Kryteria dla grupy produktów „detergenty pralnicze”, jak również związane z nimi wymogi w zakresie oceny i weryfikacji, obowiązują przez cztery trzy lata od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 5

Do celów administracyjnych grupie produktów „detergenty pralnicze” przypisuje się numer kodu „6”.

Artykuł 6

Decyzja 2003/200/WE zostaje uchylona.

Artykuł 7

1.   W drodze odstępstwa od przepisów art. 6, wnioski o oznakowanie ekologiczne UE dla produktów należących do grupy produktów „detergenty pralnicze” złożone przed dniem przyjęcia niniejszej decyzji podlegają ocenie zgodnie z warunkami określonymi w decyzji 2003/200/WE.

2.   Wnioski o oznakowanie ekologiczne UE dla produktów należących do grupy produktów „detergenty pralnicze” złożone od dnia przyjęcia niniejszej decyzji, ale najpóźniej przed dniem 30 kwietnia 2011 r., mogą opierać się na kryteriach określonych w decyzji 2003/200/WE albo na kryteriach określonych w niniejszej decyzji.

Wnioski te będą oceniane zgodnie z kryteriami, na których się opierają.

3.   Jeżeli oznakowanie ekologiczne zostało przyznane na podstawie wniosku ocenianego zgodnie z kryteriami określonymi w decyzji 2003/200/WE, może ono być używane przez 12 miesięcy od dnia przyjęcia niniejszej decyzji.

Artykuł 8

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 kwietnia 2011 r.

W imieniu Komisji

Janez POTOČNIK

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 27 z 30.1.2010, s. 1.

(2)  Dz.U. L 187 z 20.7.1999, s. 52.

(3)  Dz.U. L 76 z 22.3.2003, s. 25.


ZAŁĄCZNIK

RAMY

Cele kryteriów

Celem niniejszych kryteriów jest w szczególności promowanie produktów, które mają zmniejszone oddziaływanie na organizmy wodne, zawierają ograniczoną ilość substancji niebezpiecznych i których działanie zostało zbadane. Kryteria te mają ponadto na celu zmniejszenie zużycia energii związanego z praniem poprzez promowanie produktów, które działają skutecznie w niskich temperaturach.

KRYTERIA

Kryteria określa się dla każdego z poniższych aspektów:

1.

Wymogi dotyczące dozowania

2.

Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych: krytyczna objętość rozcieńczenia (CDV)

3.

Biodegradowalność substancji organicznych

4.

Substancje i mieszaniny wyłączone bądź ograniczone

5.

Wymogi dotyczące opakowania

6.

Wydajność prania (przydatność do użycia)

7.

Punktacja

8.

Informacje dla konsumentów

9.

Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

1.   Ocena i weryfikacja

a)   Wymogi

Określone wymogi w zakresie oceny i weryfikacji podane są w ramach każdego kryterium.

Jeżeli od wnioskodawcy wymaga się dostarczenia oświadczeń, dokumentacji, analiz, protokołów badań lub innych dowodów w celu wykazania zgodności z kryteriami, rozumie się, że mogą one pochodzić, odpowiednio, od wnioskodawcy lub od jego dostawców lub od ich dostawców itp.

W miarę możliwości badania należy przeprowadzać w laboratoriach spełniających wymogi ogólne normy EN ISO 17025 lub normy równoważnej.

W stosownych przypadkach można stosować metody testowe inne niż te wskazane dla każdego z kryteriów, jeżeli właściwy organ oceniający wniosek uzna je za metody równoważne.

W dodatku I odwołano się do bazy danych składników detergentów (wykaz DID), która zawiera składniki najczęściej wykorzystywane w składach detergentów. Bazy tej używa się do uzyskiwania danych do obliczeń krytycznej objętości rozcieńczenia (CDV) oraz do oceny biodegradowalności składników. W odniesieniu do składników, które nie figurują w wykazie DID, podaje się wytyczne dotyczące sposobu obliczania lub ekstrapolowania odpowiednich danych. Najnowsza wersja wykazu DID jest dostępna na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE lub na stronach internetowych poszczególnych właściwych organów.

W stosownych przypadkach właściwe organy mogą wymagać odpowiedniej dokumentacji, a także mogą przeprowadzać niezależne badania weryfikacyjne.

b)   Progi pomiarowe

Substancje składowe, których stężenie przekracza wagowo 0,010 % preparatu, muszą być zgodne z kryteriami ekologicznymi.

W odniesieniu do środków konserwujących, środków barwiących i substancji zapachowych, zgodność z kryteriami jest wymagana niezależnie od ich stężenia, z wyjątkiem kryterium 4 b) dotyczącego substancji i mieszanin wyłączonych bądź ograniczonych.

Substancje obecne w składzie produktu oznaczają wszystkie substancje zawarte w produkcie, w tym dodatki do składników (np. środki konserwujące lub stabilizatory). Zanieczyszczenia powstałe w związku z produkcją surowców, obecne w stężeniu przekraczającym wagowo 0,010 % końcowego składu produktu, muszą być również zgodne z kryteriami.

Jeżeli instrukcja dozowania znajdująca się na opakowaniu określa wymagania dotyczące zarówno prania wstępnego, jak i prania dodatkowego (uzupełniającego zwykłe pranie pojedyncze), łączne dozowanie (pranie wstępne + pranie) również musi być zgodne z kryteriami ekologicznymi.

Jeżeli produkt zawiera rozpuszczalną w wodzie folię nieprzeznaczoną do usunięcia przed praniem, folię tę uznaje się za wchodzącą w skład produktu w odniesieniu do wszystkich wymogów.

2.   Jednostka funkcjonalna

Jednostkę funkcjonalną dla przedmiotowej grupy produktów wyraża się w g/kg prania (w gramach na kilogram prania).

3.   Dozowanie referencyjne

W przypadku „detergentów silnie działających” oraz „detergentów do kolorów” dozowanie, które producenci zalecają konsumentom dla „normalnie zabrudzonych” wyrobów włókienniczych przy twardości wody równej 2,5 mmol CaCO3 na litr przyjmuje się za dozowanie referencyjne do celów obliczania kryteriów ekologicznych i badania wydajności prania. Dla detergentów silnie działających oraz detergentów do kolorów jest to dozowanie na 4,5 kg wsadu (suchych wyrobów włókienniczych) do pralki.

W przypadku „detergentów łagodnie działających” dozowanie, które producenci zalecają konsumentom dla „lekko zabrudzonych” wyrobów włókienniczych przy twardości wody równej 2,5 mmol CaCO3 na litr przyjmuje się za dozowanie referencyjne do celów obliczania kryteriów ekologicznych i badania wydajności prania. Dla detergentów łagodnie działających jest to dozowanie na 2,5 kg wsadu (suchych wyrobów włókienniczych) do pralki.

Jeżeli zalecane dozowanie określa się w stosunku do innych wielkości wsadu niż wskazane powyżej, dozowanie referencyjne stosowane do obliczania kryteriów ekologicznych musi jednakże odpowiadać średniej wielkości wsadu. Jeżeli twardość wody równa 2,5 mmol CaCO3 na litr nie dotyczy państw członkowskich, w których detergent jest wprowadzany do obrotu, wnioskodawca określa dozowanie użyte jako dozowanie referencyjne.

Wymogi w zakresie oceny i weryfikacji pkt 2. Jednostka funkcjonalna oraz pkt 3. Dozowanie referencyjne: Pełny skład produktu, w tym nazwa handlowa, nazwa chemiczna, nr CAS, nr DID (1), ilość, z uwzględnieniem oraz z wyłączeniem wody, oraz funkcja wszystkich składników (niezależnie od ich stężenia) obecnych w składzie produktu, muszą zostać przekazane właściwemu organowi. Próbka graficzna, łącznie z zaleceniami dotyczącymi dozowania, musi zostać przekazana właściwemu organowi.

Karty charakterystyki dla każdego składnika przedkłada się właściwemu organowi zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (2).

Wykaz DID można znaleźć na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE: http://ec.europa.eu/environment/ecolabel/ecolabelled_products/categories/did_list_en.htm

KRYTERIA OZNAKOWANIA EKOLOGICZNEGO UE

Kryterium 1 –   Wymogi dotyczące dozowania

Dozowanie odpowiada zalecanemu dozowaniu w g/kg prania (proszek, tabletki) lub w ml/kg prania (płyny). Stosuje się zalecane dozowanie przy twardości wody wynoszącej 2,5 mmol CaCO3/l, dla, odpowiednio, normalnie zabrudzonych wyrobów włókienniczych (detergenty silnie działające, detergenty do kolorów) oraz lekko zabrudzonych wyrobów włókienniczych (detergenty łagodnie działające).

Wielkość dozy nie przekracza następujących wartości:

Typ produktu

Doza proszku/tabletki

Doza płynu/żelu

Detergent silnie działający, detergent do kolorów

17,0 g/kg prania

17,0 ml/kg prania

Detergent łagodnie działający

17,0 g/kg prania

17,0 ml/kg prania

Odplamiacz (tylko w rodzaju stosowanych przed praniem)

2,7 g/kg prania

2,7 ml/kg prania (3)

Jeżeli zalecenia dotyczą zarówno prania wstępnego, jak i prania dodatkowego, łączne zalecane dozowanie (pranie wstępne + pranie dodatkowe) musi być zgodne z maksymalnym limitem dozowania.

Ocena i weryfikacja: Pełny skład produktu, etykieta lub wzór graficzny, w tym instrukcje dozowania. Gęstość (g/ml) podaje się dla wszystkich produktów (na opakowaniu albo w karcie charakterystyki).

Kryterium 2 –   Toksyczność w stosunku do organizmów wodnych: krytyczna objętość rozcieńczenia (CDV)

Krytyczna objętość rozcieńczenia (CDVchroniczna) produktu nie może przekraczać następujących limitów:

Typ produktu

CDVchroniczna

Detergent silnie działający, detergent do kolorów (w dowolnej postaci)

35 000 l/kg prania

Detergent łagodnie działający (w dowolnej postaci)

20 000 l/kg prania

Odplamiacz (tylko w rodzaju stosowanych przed praniem)

3 500 l/kg prania (4)

Toksyczność krytycznej objętości rozcieńczenia (CDVchroniczna) jest obliczana dla wszystkich składników (i) w produkcie przy użyciu następującego równania:

Formula

gdzie

waga(i)= waga składnika na zalecaną dozę

DF= współczynnik degradacji

TF= współczynnik chronicznej toksyczności substancji wskazany w wykazie DID.

Środki konserwujące, środki barwiące i substancje zapachowe znajdujące się w produkcie uwzględnia się przy obliczaniu CDV, nawet jeżeli ich stężenie wynosi poniżej 0,010 % (100 ppm).

Ocena i weryfikacja: Obliczanie CDVchroniczna dla produktu. Arkusz przeznaczony do obliczania wartości CDV jest dostępny na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE.

Wartości parametrów DF i TF muszą być zgodne z podanymi w wykazie bazy danych składników detergentów (wykaz DID). Jeżeli substancja nie figuruje w wykazie DID, parametry oblicza się przy użyciu wytycznych określonych w części B wykazu DID oraz dołącza się powiązaną dokumentację.

Kryterium 3 –   Biodegradowalność substancji organicznych

Zawartość w produkcie substancji organicznych niebiodegradowalnych tlenowo (trudno biodegradowalnych) (aNBO) oraz/lub niebiodegradowalnych beztlenowo (anNBO) nie może przekraczać następujących limitów:

aNBO

Typ produktu

aNBO, proszek

aNBO, płyn/żel

Detergent silnie działający,

detergent do kolorów

1,0 g/kg prania

0,55 g/kg prania

Detergent łagodnie działający

0,55 g/kg prania

0,30 g/kg prania

Odplamiacz (tylko w rodzaju stosowanych przed praniem) (5)

0,10 g/kg prania

0,10 g/kg prania


anNBO

Typ produktu

anNBO, proszek

anNBO, płyn/żel

Detergent silnie działający,

detergent do kolorów

1,3 g/kg prania

0,70 g/kg prania

Detergent łagodnie działający

0,55 g/kg prania

0,30 g/kg prania

Odplamiacz (tylko w rodzaju stosowanych przed praniem) (6)

0,10 g/kg prania

0,10 g/kg prania

Ocena i weryfikacja: Obliczanie aNBO oraz anNBO dla produktu. Arkusz przeznaczony do obliczania wartości aNBO oraz anNBO jest dostępny na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE.

Należy odnieść się do wykazu DID. W odniesieniu do składników, które nie figurują w wykazie DID, dostarcza się istotne informacje z literatury lub innych źródeł, bądź właściwe wyniki badań, wskazujące, że ulegają one biodegradacji tlenowej i beztlenowej. Zob. dodatek I.

Uwaga: TAED uznaje się za biodegradowalną beztlenowo.

Kryterium 4 –   Substancje i mieszaniny wyłączone bądź ograniczone

a)   Określone wyłączone składniki

Następujące składniki nie mogą być zawarte w produkcie, ani jako część składu, ani jako część preparatu zawartego w składzie:

fosforany,

EDTA (kwas etylenodiaminotetraoctowy),

piżma nitrowe i piżma policykliczne.

Ocena i weryfikacja: wnioskodawca przedstawia kompletną i podpisaną deklarację zgodności.

b)   Substancje i mieszaniny niebezpieczne

Zgodnie z art. 6 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 66/2010 w sprawie oznakowania ekologicznego UE produkt ani żadna z jego części nie może zawierać substancji lub mieszanin spełniających kryteria pozwalające zaklasyfikować je jako stwarzające zagrożenie w ramach odpowiednich klas lub kategorii zagrożenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1272/2008, które zostały wymienione poniżej, ani substancji, o których mowa w art. 57 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006.

Wykaz zwrotów określających zagrożenie:

Zwrot określający zagrożenie wg GHS (7)

Oznaczenie ryzyka UE (8)

H300 Połknięcie grozi śmiercią

R28

H301 Działa toksycznie po połknięciu

R25

H304 Połknięcie i dostanie się przez drogi oddechowe może grozić śmiercią

R65

H310 Grozi śmiercią w kontakcie ze skórą

R27

H311 Działa toksycznie w kontakcie ze skórą

R24

H330 Wdychanie grozi śmiercią

R23/26

H331 Działa toksycznie w następstwie wdychania

R23

H340 Może powodować wady genetyczne

R46

H341 Podejrzewa się, że powoduje wady genetyczne

R68

H350 Może powodować raka

R45

H350i Wdychanie może spowodować raka

R49

H351 Podejrzewa się, że powoduje raka

R40

H360F Może działać szkodliwie na płodność

R60

H360D Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki

R61

H360FD Może działać szkodliwie na płodność. Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki

R60/61/60-61

H360Fd Może działać szkodliwie na płodność. Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

R60/63

H360Df Może działać szkodliwie na dziecko w łonie matki. Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność

R61/62

H361f Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność

R62

H361d Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

R63

H361fd Podejrzewa się, że działa szkodliwie na płodność. Podejrzewa się, że działa szkodliwie na dziecko w łonie matki

R62-63

H362 Może działać szkodliwie na dzieci karmione piersią

R64

H370 Powoduje uszkodzenie narządów

R39/23/24/25/26/27/28

H371 Może spowodować uszkodzenie narządów

R68/20/21/22

H372 Powoduje uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie

R48/25/24/23

H373 Może powodować uszkodzenie narządów poprzez długotrwałe lub powtarzane narażenie

R48/20/21/22

H400 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne

R50

H410 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R50-53

H411 Działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R51-53

H412 Działa szkodliwie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R52-53

H413 Może powodować długotrwałe szkodliwe skutki dla organizmów wodnych

R53

EUH059 Stwarza zagrożenie dla warstwy ozonowej

R59

EUH029 W kontakcie z wodą uwalnia toksyczne gazy

R29

EUH031 W kontakcie z kwasami uwalnia toksyczne gazy

R31

EUH032 W kontakcie z kwasami uwalnia bardzo toksyczne gazy

R32

EUH070 Działa toksycznie w kontakcie z oczami

R39-41

Substancje uczulające

H334: Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania

R42

H317: Może powodować reakcję alergiczną skóry

R43

Przedmiotowe kryterium ma zastosowanie do wszystkich składników obecnych w stężeniu przekraczającym lub równym 0,010 %, w tym środków konserwujących, środków barwiących i substancji zapachowych.

Użycie substancji lub mieszanin, które wskutek przetwarzania zmieniają właściwości (np. przestają być biodostępne, ulegają przemianie chemicznej) w taki sposób, że znika zagrożenie, jakie było z nimi związane, jest zwolnione z powyższego wymogu.

Odstępstwa: następujące substancje lub mieszaniny są w szczególności zwolnione z przedmiotowego wymogu:

Substancje powierzchniowo czynne

Obecne w produkcie w stężeniu < 25 %

H400 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne

R 50

Produkty biobójcze wykorzystywane do celów konserwacji (9)

H410 Działa bardzo toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

H411 Działa toksycznie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R50-53

R51-53

Substancje zapachowe

H412 Działa szkodliwie na organizmy wodne, powodując długotrwałe skutki

R52-53

Produkty biobójcze wykorzystywane do celów konserwacji (9)

Enzymy (10)

H334: Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania

R42

Katalizatory wybielacza (10)

Enzymy (10)

H317: Może powodować reakcję alergiczną skóry

R43

Katalizatory wybielacza (10)

NTA w postaci zanieczyszczenia w MGDA oraz GLDA (11)

H351: Podejrzewa się, że powoduje raka

R40

Rozjaśniacze optyczne (wyłącznie dla detergentów pralniczych silnie działających)

H413 Może powodować długotrwałe szkodliwe skutki dla organizmów wodnych

R53

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza właściwemu organowi dokładny skład produktu. Wnioskodawca dostarcza również deklarację zgodności z przedmiotowym kryterium wraz z odpowiednimi dokumentami, takimi jak deklaracje zgodności podpisane przez dostawców materiałów oraz kopie stosownych kart charakterystyki dla substancji lub mieszanin.

c)   Substancje zidentyfikowane zgodnie z art. 59 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006

Nie przyznaje się odstępstwa od wyłączenia przewidzianego w art. 6 ust. 6 rozporządzenia (WE) nr 66/2010 w stosunku do substancji wskazanych jako substancje wzbudzające szczególnie duże obawy i uwzględnionych w wykazie, o którym mowa w art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006, znajdujących się w mieszaninach w stężeniu powyżej 0,010 %.

Ocena i weryfikacja: Wykaz substancji wskazanych jako substancje wzbudzające szczególnie duże obawy i umieszczonych na kandydackiej liście substancji zgodnie z art. 59 rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 można znaleźć pod adresem: http://echa.europa.eu/chem_data/authorisation_process/candidate_list_table_en.asp

Odniesienia do tego wykazu dokonuje się z datą wniosku. Wnioskodawca dostarcza właściwemu organowi dokładny skład produktu. Wnioskodawca dostarcza również deklarację zgodności z przedmiotowym kryterium wraz z odpowiednimi dokumentami, takimi jak deklaracje zgodności podpisane przez dostawców materiałów oraz kopie stosownych kart charakterystyki dla substancji lub mieszanin.

d)   Określone ograniczone składniki – substancje zapachowe

Do produktu można dodawać w charakterze substancji zapachowych tylko takie składniki, które zostały wyprodukowane i są używane zgodnie z kodeksem praktyk Międzynarodowego Stowarzyszenia Substancji Zapachowych (IFRA). Wspomniany kodeks można znaleźć na stronie internetowej IFRA: http://www.ifraorg.org

Producenci muszą przestrzegać norm IFRA dotyczących zakazów, ograniczenia użycia i określonych kryteriów czystości dla materiałów.

Substancje zapachowe, które podlegają wymogowi zgłoszenia zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 648/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie detergentów (załącznik VII) i które nie zostały jeszcze wyłączone na podstawie kryterium 4 b), a także (inne) substancje zapachowe sklasyfikowane jako H317/R43 (Może powodować reakcję alergiczną skóry) lub H334/R42 (Może powodować objawy alergii lub astmy lub trudności w oddychaniu w następstwie wdychania), nie mogą być obecne w ilościach przekraczających lub równych 0,010 % (≥ 100 ppm) dla każdej substancji.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza podpisaną deklarację zgodności wskazującą ilość substancji zapachowych w produkcie. Wnioskodawca dostarcza również deklarację producenta substancji zapachowych określającą zawartość w substancjach zapachowych każdej z substancji wymienionych w części I załącznika III do dyrektywy Rady 76/768/EWG, jak również zawartość (innych) substancji, którym przypisano oznaczenia ryzyka H317/R43 lub H334/R42.

e)   Produkty biobójcze

(i)

Produkt może zawierać produkty biobójcze jedynie w celu konserwacji produktu, w odpowiedniej dawce zastosowanej wyłącznie w tym celu. Nie dotyczy to substancji powierzchniowo czynnych, które mogą również posiadać właściwości biobójcze.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza kopie kart charakterystyki materiału dotyczące wszelkich dodanych środków konserwujących wraz z informacją o ich dokładnym stężeniu w produkcie. Producent lub dostawca środków konserwujących dostarcza informację o dawce niezbędnej do konserwacji produktu (np. wyniki próby sprawdzającej lub równoważnego badania).

(ii)

Zakazuje się podawania lub sugerowania na opakowaniu lub w innej formie przekazu, że produkt ma działanie przeciwbakteryjne.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza właściwemu organowi teksty i układy graficzne zastosowane na każdym typie opakowania lub przykład każdego typu opakowania.

Kryterium 5 –   Wymogi dotyczące opakowania

a)   Wskaźnik waga/użyteczność (WUR)

Wskaźnik waga/użyteczność (WUR) dla produktu nie przekracza następujących wartości:

Typ produktu

WUR

Proszki

1,2 g/kg prania

Pozostałe (np. płyny, żele, tabletki, kapsułki)

1,5 g/kg prania

WUR oblicza się wyłącznie dla opakowań podstawowych (z uwzględnieniem nakrętek, zatyczek i ręcznych pompek/spryskiwaczy) za pomocą następującego wzoru:

Formula

gdzie:

Wi

=

waga (g) elementu opakowania (i) z uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, etykiety.

Ui

=

waga (g) materiału niepochodzącego z recyklingu (materiału pierwotnego) w elemencie opakowania (i). Jeżeli udział materiału pochodzącego z recyklingu w elemencie opakowania wynosi 0 %, to Ui = Wi.

Di

=

liczba jednostek funkcjonalnych zawartych w elemencie opakowania (i). Jednostka funkcjonalna = dozowanie w g/kg prania

ri

=

wartość recyklingowa, tj. liczba wskazująca, ile razy element opakowania (i) jest wykorzystywany do tego samego celu w systemie zwrotu lub ponownego napełnienia. Wartość domyślną dla r ustala się na poziomie 1 (= brak ponownego wykorzystania). Wyłącznie w przypadku gdy wnioskodawca może udokumentować, że element opakowania jest ponownie wykorzystywany do tego samego celu, w obliczeniach można zastosować wartość dla r wyższą od 1.

Wyjątki:

Opakowania z tworzyw sztucznych/papieru/tektury zawierające powyżej 80 % materiału pochodzącego z recyklingu są zwolnione z przedmiotowego wymogu.

Opakowanie uważa się za pochodzące z recyklingu, jeżeli surowiec wykorzystany do produkcji opakowania został zebrany u producenta opakowania na etapie dystrybucji lub na etapie konsumenta. Jeżeli surowcem są odpady przemysłowe pochodzące z własnego procesu produkcyjnego producenta materiału, materiał nie będzie uważany za pochodzący z recyklingu.

Ocena i weryfikacja: Obliczanie WUR produktu. Arkusz przeznaczony do obliczania tej wartości jest dostępny na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE. Należy udowodnić zawartość materiału pochodzącego z recyklingu w opakowaniu. Aby opakowanie do uzupełniania zostało zatwierdzone, wnioskodawca lub detalista musi udokumentować, że wkłady są/będą dostępne w sprzedaży na rynku.

b)   Opakowania z tworzyw sztucznych

W opakowaniach z tworzyw sztucznych mogą być wykorzystywane wyłącznie ftalany, które w dacie wniosku były przedmiotem oceny ryzyka i nie zostały sklasyfikowane według kryterium 4 b) (oraz jego kombinacji).

c)   Oznakowanie opakowań z tworzyw sztucznych

Aby umożliwić identyfikację różnych części opakowania na potrzeby recyklingu, części z tworzyw sztucznych w opakowaniach podstawowych muszą być oznaczone zgodnie z normą DIN 6120 część 2 lub równoważną. Nakrętki i pompki są wyłączone z tego wymogu.

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia kompletną i podpisaną deklarację zgodności.

Kryterium 6 –   Wydajność prania (przydatność do użycia)

Produkt musi spełniać wymogi dotyczące wydajności dla odpowiedniego typu produktów zgodnie z najnowszą wersją badania wydajności detergentów pralniczych opatrzonych oznakowaniem ekologicznym UE, która jest dostępna pod adresem: http://ec.europa.eu/environment/ecolabel/ecolabelled_products/categories/laundry_detergents_en.htm

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca przedstawia raport z badań wskazujący, że produkt spełnia minimalne wymogi określone w tym badaniu.

Kryterium 7 –   Punktacja

a)   Detergenty silnie działające, detergenty do kolorów

Produkt musi uzyskać co najmniej 3 punkty na podstawie poniższej tabeli. Maksymalnie można uzyskać: 8 punktów w przypadku produktów do prania w zimnej wodzie, 7 punktów w przypadku produktów do prania w niskich temperaturach oraz 6 punktów w przypadku pozostałych produktów.

Profil klimatyczny

Produkt do prania w zimnej wodzie (udokumentowana wydajność prania w temperaturze ≤ 20 °C)

2P

Produkt do prania w niskiej temperaturze (udokumentowana wydajność prania w temperaturze między 20 °C a 30 °C)

1P

Maksymalna doza

Maksymalna doza ≤ 14 g/kg prania (proszek, tabletki) lub ≤ 14 ml/kg prania (płyn, żel)

2P

Maksymalna doza ≤ 16 g/kg prania (proszek, tabletki) lub ≤ 16 ml/kg prania (płyn, żel)

1P

CDV

CDVchroniczna < 25 000 l/kg prania

2P

CDVchroniczna między 25 000 a 30 000 l/kg prania

1P

aNBO

aNBO ≤ 75 % limitu

1P

anNBO

aNBO ≤ 75 % limitu

1P

Minimalna liczba punktów, jaką należy uzyskać, aby otrzymać oznakowanie ekologiczne UE

3P

b)   Detergenty łagodnie działające

Produkt musi uzyskać co najmniej 3 punkty na podstawie poniższej tabeli. Maksymalnie można uzyskać: 8 punktów w przypadku produktów do prania w zimnej wodzie, 7 punktów w przypadku produktów do prania w niskich temperaturach oraz 6 punktów w przypadku pozostałych produktów.

Profil klimatyczny

Produkt do prania w zimnej wodzie (udokumentowana wydajność prania w temperaturze ≤ 20 °C)

2P

Produkt do prania w niskiej temperaturze (udokumentowana wydajność prania w temperaturze między 20 °C a 30 °C)

1P

Maksymalna doza

Maksymalna doza ≤ 14 g/kg prania (proszek, tabletki) lub ≤ 14 ml/kg prania (płyn, żel)

2P

Maksymalna doza ≤ 16 g/kg prania (proszek, tabletki) lub ≤ 16 ml/kg prania (płyn, żel)

1P

CDV

CDVchroniczna < 15 000 l/kg prania

2P

CDVchroniczna między 15 000 a 18 000 l/kg prania

1P

aNBO

aNBO ≤ 75 % limitu

1P

anNBO

aNBO ≤ 75 % limitu

1P

Minimalna liczba punktów, jaką należy uzyskać, aby otrzymać oznakowanie ekologiczne UE

3P

Ocena i weryfikacja: Obliczanie sumy punktów uzyskanej dla produktu. Arkusz przeznaczony do obliczania tej wartości jest dostępny na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE.

Kryterium 8 –   Informacje dla konsumentów

a)   Instrukcje dozowania

Zalecane dozowanie określa się dla wyrobów włókienniczych zabrudzonych „normalnie” i „silnie” oraz różnych stopni twardości wody, odpowiednich dla danego kraju, uznawanych za właściwe dla wagi wyrobów włókienniczych. (Nie ma zastosowania do odplamiaczy).

Dozowanie zalecane w przypadku najwyższego stopnia twardości (woda twarda) dla wyrobów włókienniczych silnie zabrudzonych oraz dozowanie zalecane w przypadku najniższego stopnia twardości (woda miękka) dla wyrobów włókienniczych normalnie zabrudzonych nie mogą różnić się więcej niż dwukrotnie. (Nie ma zastosowania do odplamiaczy).

Dozowanie referencyjne stosowane przy badaniu wydajności prania oraz do oceny zgodności składników z kryteriami ekologicznymi jest takie samo jak dozowanie zalecane na opakowaniu dla wyrobów włókienniczych „normalnie zabrudzonych” i twardości wody odpowiadającej 2,5 mmol CaCO3/l.

Jeżeli w zaleceniach podano tylko twardość wody mniejszą niż 2,5 mmol CaCO3/l, największe zalecane dozowanie dla „normalnego zabrudzenia” jest mniejsze od dozowania referencyjnego zastosowanego w badaniu wydajności prania (twardość wody 2,5 mmol CaCO3/l).

b)   Informacje na opakowaniu

Poniższe zalecenia dotyczące prania (lub zalecenia równoważne) należy umieszczać na opakowaniach produktów opatrzonych oznakowaniem ekologicznym UE w ramach danej grupy produktów, z wyjątkiem odplamiaczy stosowanych przed praniem. Zalecenia dotyczące prania mogą mieć formę tekstu lub symboli:

„—

Pierz w najniższej możliwej temperaturze

Pierz zawsze przy pełnym wsadzie

Dozuj stosownie do zabrudzenia tkanin i twardości wody, przestrzegaj instrukcji dozowania

W razie uczulenia na kurz domowy zawsze pierz pościel w temperaturze 60 °C. Zwiększ temperaturę prania do 60 °C w przypadku chorób zakaźnych.

Używanie tego produktu, opatrzonego oznakowaniem ekologicznym UE, zgodnie z instrukcjami dozowania wpłynie na zmniejszenie zanieczyszczenia wody, produkcji odpadów i zużycia energii.”.

c)   Deklaracje zamieszczane na opakowaniu

Co do zasady, deklaracje zamieszczane na opakowaniu dokumentuje się za pomocą badania wydajności lub innej odpowiedniej dokumentacji (np. deklaracje dotyczące wydajności w niskich temperaturach, deklaracje dotyczące usuwania określonych rodzajów plam, deklaracje dotyczące zalet dla określonych rodzajów bądź kolorów wyrobów włókienniczych lub inne deklaracje dotyczące specyficznych właściwości/zalet produktu).

Jeżeli np. deklaruje się, że produkt działa skutecznie w temperaturze 20 °C, badanie skuteczności musi być przeprowadzane w temperaturze ≤ 20 °C (i odpowiednio dla innych temperatur poniżej 30 °C).

Jeżeli np. deklaruje się, że produkt działa skutecznie w przypadku określonych rodzajów plam, musi to zostać udokumentowane za pomocą badania skuteczności.

d)   Informacje na opakowaniu – dodatkowe wymogi dotyczące odplamiaczy

Nie umieszcza się na opakowaniu deklaracji dotyczących usuwania plam, które nie było przedmiotem przeprowadzonych badań wydajności.

Ocena i weryfikacja (a-d): Wnioskodawca dostarcza próbkę oznakowania produktu wraz z deklaracją zgodności z przedmiotowym kryterium. Deklaracje dotyczące produktu muszą być udokumentowane za pomocą odpowiednich raportów z badań lub innej stosownej dokumentacji.

Kryterium 9 –   Informacje widniejące na oznakowaniu ekologicznym UE

Oznakowanie fakultatywne zawiera pole z następującym tekstem:

„—

Ograniczony wpływ na ekosystemy wodne

Ograniczona zawartość substancji niebezpiecznych

Zbadane działanie”.

Wytyczne dotyczące stosowania oznakowania fakultatywnego zawierającego pole tekstowe można znaleźć w dokumencie Guidelines for the use of the EU Ecolabel Logo („Wytyczne dotyczące stosowania logo oznakowania ekologicznego”) zamieszczonym na następującej stronie internetowej: http://ec.europa.eu/environment/ecolabel/promo/logos_en.htm

Ocena i weryfikacja: Wnioskodawca dostarcza próbkę oznakowania.


(1)  Nr DID oznacza numer składnika w wykazie DID („baza danych składników detergentów”) i jest wykorzystywany do oceny zgodności z kryteriami 2 oraz 3. Zob. dodatek I.

(2)  Dz.U. L 396 z 30.12.2006, s. 1.

(3)  Szacunkowa średnia doza stosowana w celu obliczenia CDV. Faktyczne dozowanie zależeć będzie od liczby plam w danym wsadzie prania. Szacunkowa doza opiera się na dozowaniu 2 ml na aplikację oraz 6 aplikacjach na wsad prania wielkości 4,5 kg (odplamiacz w płynie).

(4)  Limit CDV opiera się na szacunkowym dozowaniu 2 ml na aplikację oraz 6 aplikacjach na wsad prania wielkości 4,5 kg w odniesieniu do odplamiaczy w płynie. W odniesieniu do produktów dozowanych w postaci proszku lub pasty obowiązuje ten sam limit CDV.

(5)  Limit aNBO opiera się na szacunkowym dozowaniu 2 ml na aplikację oraz 6 aplikacjach na wsad prania wielkości 4,5 kg w odniesieniu do odplamiaczy w płynie.

(6)  Limit anNBO opiera się na szacunkowym dozowaniu 2 ml na aplikację oraz 6 aplikacjach na wsad prania wielkości 4,5 kg w odniesieniu do odplamiaczy w płynie.

(7)  Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1272/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie klasyfikacji, oznakowania i pakowania substancji i mieszanin, zmieniające i uchylające dyrektywy 67/548/EWG i 1999/45/WE oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (Dz.U. L 353 z 31.12.2008, s. 1).

(8)  Dyrektywa Rady 67/548/EWG dostosowana do rozporządzenia REACH zgodnie z dyrektywą 2006/121/WE Parlamentu Europejskiego i Rady oraz dyrektywa 1999/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, ze zmianami.

(9)  O których mowa w kryterium 4 e). To zwolnienie ma zastosowanie pod warunkiem, że potencjał bioakumulacji produktów biobójczych charakteryzuje się log Pow (log współczynnika podziału oktanol/woda) < 3,0 lub eksperymentalnie wyznaczonym współczynnikiem biokoncentracji (BCF) ≤ 100.

(10)  W tym stabilizatory oraz inne substancje pomocnicze w preparatach.

(11)  W stężeniu poniżej 1,0 % w surowcu, o ile całkowite stężenie w produkcie końcowym jest mniejsze niż 0,10 %.

Dodatek I

Baza danych składników detergentów (wykaz DID)

Wykaz DID (część A) to lista zawierająca informacje o toksyczności dla organizmów wodnych i biodegradowalności składników wykorzystywanych zwykle w składach detergentów. Wykaz obejmuje informacje na temat toksyczności i biodegradowalności w odniesieniu do ewentualnych substancji stosowanych w produktach przeznaczonych do zmywania/prania i czyszczenia. Wykaz nie ma charakteru wyczerpującego, jednak część B wykazu DID zawiera wytyczne dotyczące ustalania odpowiednich parametrów obliczeniowych dla substancji niefigurujących w wykazie DID (np. współczynnik toksyczności (TF) i współczynnik degradacji (DF), które wykorzystuje się do obliczenia krytycznej objętości rozcieńczenia). Wykaz ten jest ogólnym źródłem informacji, a umieszczenie substancji w wykazie DID nie oznacza automatycznej zgody na jej wykorzystanie w produktach opatrzonych oznakowaniem ekologicznym UE. Wykaz DID (części A i B) można znaleźć na stronie internetowej poświęconej oznakowaniu ekologicznemu UE.

Jeśli chodzi o substancje, w przypadku których brak jest danych dotyczących toksyczności dla organizmów wodnych i degradowalności, w celu oceny TF i DF można wykorzystać analogie z podobnymi substancjami dotyczące struktury. Tego rodzaju analogie dotyczące struktury są zatwierdzane przez właściwy organ udzielający pozwolenia na używanie oznakowania ekologicznego UE. Wariant alternatywny to zastosowanie podejścia uwzględniającego najgorszy scenariusz przy użyciu poniższych parametrów:

Podejście uwzględniające najgorszy scenariusz:

 

Ostra toksyczność

Chroniczna toksyczność

Degradacja

Składnik

LC50/EC50

SF(ostra)

TF(ostra)

NOEC (1)

SF(chroniczna)  (1)

TF(chroniczna)

DF

Tlenowa

Beztlenowa

„Oznaczenie”

1 mg/l

10 000

0,0001

 

 

0,0001

1

P

N

Dokumentacja dotycząca łatwej biodegradowalności

Do celów oceny łatwej biodegradowalności stosuje się następujące metody badawcze:

1)

Do dnia 1 grudnia 2010 r. oraz w okresie przejściowym od dnia 1 grudnia 2010 r. do dnia 1 grudnia 2015 r.:

 

Metody badania łatwej biodegradowalności przewidziane w dyrektywie 67/548/EWG, w szczególności metody wyszczególnione w załączniku V.C4 do tej dyrektywy lub równoważne metody badawcze, takie jak OECD 301 A-F lub równoważne badania ISO.

 

Zasada 10-dniowego okna nie ma zastosowania do substancji powierzchniowo czynnych. Dopuszczalne poziomy wynoszą 70 % dla badań określonych w załączniku V.C4-A i C4-B do dyrektywy 67/548/EWG (i równoważnych badań OECD 301 A i E oraz równoważnych badań ISO) oraz 60 % dla badań C4-C, D, E i F (i równoważnych badań OECD 301 B, C, D i F oraz równoważnych badań ISO).

2)

Po dniu 1 grudnia 2015 r. oraz w okresie przejściowym od dnia 1 grudnia 2010 r. do dnia 1 grudnia 2015 r.:

Metody badawcze przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1272/2008.

Dokumentacja dotycząca łatwej biodegradowalności

Referencyjne badanie degradowalności beztlenowej to EN ISO 11734, ECETOC nr 28 (czerwiec 1988 r.), OECD 311 lub równoważna metoda badawcza, przy założeniu, że wymagane jest minimum 60 % degradowalności końcowej w warunkach beztlenowych. Do udokumentowania osiągnięcia 60 % degradowalności końcowej w warunkach beztlenowych można stosować również metodę symulacji warunków w odpowiednim środowisku beztlenowym.

Ekstrapolacja dotycząca substancji, które nie figurują w wykazie DID

W przypadku składników, które nie figurują w wykazie DID, można stosować poniższą metodę w celu dostarczenia niezbędnej dokumentacji dotyczącej biodegradowalności beztlenowej:

1)

Zastosować rozsądną ekstrapolację. Wykorzystać wyniki badań uzyskane dla jednego surowca do ekstrapolacji końcowej degradowalności beztlenowej strukturalnie pokrewnych substancji powierzchniowo czynnych. Jeżeli biodegradowalność beztlenowa została potwierdzona dla substancji powierzchniowo czynnej (lub grupy homologów) zgodnie z wykazem DID, można założyć, że podobny rodzaj substancji powierzchniowo czynnej również ulega biodegradacji beztlenowej (np. siarczan C12-15 A 1-3 EO [DID nr 8] ulega biodegradacji beztlenowej, więc podobną biodegradowalność beztlenową można założyć również dla siarczanu C12-15 A 6 EO). Jeżeli biodegradowalność beztlenowa została potwierdzona dla substancji powierzchniowo czynnej przy użyciu właściwej metody badawczej, można założyć, że podobny rodzaj substancji powierzchniowo czynnej również ulega biodegradacji beztlenowej (np. dane z literatury potwierdzające biodegradowalność beztlenową substancji powierzchniowo czynnych należących do grupy alkilowej estrów soli amonowych można wykorzystywać jako dokumentację dotyczącą podobnej biodegradowalności beztlenowej innych czwartorzędowych soli amonowych zawierających wiązania estrowe w łańcuchu lub łańcuchach alkilowych).

2)

Wykonać badanie przesiewowe degradowalności beztlenowej. Jeżeli potrzebne jest nowe badanie, wykonać badanie przesiewowe, stosując EN ISO 11734, ECETOC nr 28 (czerwiec 1988 r.), OECD 311 lub metodę równoważną.

3)

Wykonać badanie degradowalności małej dawki. Jeżeli potrzebne jest nowe badanie, a także w przypadku problemów doświadczalnych w badaniu przesiewowym (np. niemożność wykonania z powodu toksyczności badanej substancji), powtórzyć badanie, stosując dozowanie małych ilości substancji powierzchniowo czynnej i monitorować degradację za pomocą pomiarów 14C lub metodą analiz chemicznych. Badanie przy użyciu niskiego dozowania można wykonać, stosując OECD 308 (sierpień 2000) lub metodę równoważną.


(1)  Jeżeli nie znaleziono zadowalających danych dotyczących chronicznej toksyczności, kolumny te pozostawia się puste. W takim wypadku TF(chroniczna) jest zdefiniowany jako równy TF(ostra).