ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2011.029.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 29

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 54
3 lutego 2011


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 87/2011 z dnia 2 lutego 2011 r. wyznaczające laboratorium referencyjne UE ds. zdrowia pszczół, ustanawiające dodatkowe obowiązki i zadania tego laboratorium oraz zmieniające załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

1

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 88/2011 z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 452/2008 dotyczącego tworzenia i rozwoju statystyk z dziedziny edukacji i uczenia się przez całe życie, w odniesieniu do statystyk dotyczących systemów kształcenia i szkolenia ( 1 )

5

 

 

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 89/2011 z dnia 2 lutego 2011 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

28

 

 

DECYZJE

 

 

2011/73/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 2 lutego 2011 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu ekstraktu z grzybni Lentinula edodes (twardziak jadalny, grzyb shiitake) jako nowego składnika żywności na mocy rozporządzenia (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 442)

30

 

 

2011/74/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 2 lutego 2011 r. zmieniająca decyzję 2003/248/WE w zakresie przedłużenia obowiązywania tymczasowych odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do roślin truskawki (Fragaria L.), przeznaczonych do sadzenia, innych niż nasiona, pochodzących z Argentyny (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 447)

32

 

 

2011/75/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 2 lutego 2011 r. zmieniająca decyzję 2003/249/WE w zakresie przedłużenia obowiązywania tymczasowych odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do roślin truskawki (Fragaria L.), przeznaczonych do sadzenia, innych niż nasiona, pochodzących z Chile (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 477)

33

 

 

2011/76/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 2 lutego 2011 r. zezwalająca na wprowadzenie do obrotu glukanu chitynowego z Aspergillus niger jako nowego składnika żywności na mocy rozporządzenia (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady (notyfikowana jako dokument nr C(2011) 480)

34

 

 

IV   Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom

 

*

Decyzja Urzędu Nadzoru EFTA nr 205/09/COL z dnia 8 maja 2009 r. na temat programu przejściowego dokapitalizowania zasadniczo zdrowych banków w celu zwiększenia stabilności finansowej oraz kapitału dłużnego dla gospodarki realnej (Norwegia)

36

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

3.2.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 29/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 87/2011

z dnia 2 lutego 2011 r.

wyznaczające laboratorium referencyjne UE ds. zdrowia pszczół, ustanawiające dodatkowe obowiązki i zadania tego laboratorium oraz zmieniające załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (1), w szczególności jego art. 32 ust. 5 i 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 882/2004 określa ogólne zadania i obowiązki laboratoriów referencyjnych UE ds. żywności i pasz oraz laboratoriów referencyjnych ds. zdrowia zwierząt, a także dotyczące ich wymogi. Laboratoria referencyjne UE ds. zdrowia zwierząt i żywych zwierząt zostały wymienione w części II załącznika VII do tego rozporządzenia.

(2)

Laboratorium, które pomyślnie przeszło procedurę selekcji, Agence Nationale de Sécurité Sanitaire de l’alimentation, de l’environnement et du travail (ANSES), wraz ze swoim laboratorium badawczym ds. chorób pszczół, Sophia-Antipolis Laboratory, z siedzibą w Francji, należy zatem wyznaczyć na laboratorium referencyjne UE ds. chorób pszczół na okres pięciu lat od dnia 1 kwietnia 2011 r.

(3)

Oprócz ogólnych funkcji i obowiązków określonych w art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 na poziomie unijnym należy wykonywać niektóre szczegółowe obowiązki i zadania związane z cechami czynników mogących wpływać na zdrowie pszczół, w celu zapewnienia zwiększonej koordynacji. W niniejszym rozporządzeniu należy zatem ustanowić te dodatkowe szczegółowe obowiązki i zadania laboratorium referencyjnego UE ds. zdrowia pszczół.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić część II załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Agence nationale de sécurité sanitaire de l’alimentation, de l’environnement et du travail (ANSES), wraz z jej laboratorium badawczym ds. zdrowia pszczół, Sophia-Antipolis Laboratory, z siedzibą we Francji, zostaje niniejszym wyznaczona na laboratorium referencyjne UE ds. chorób pszczół na okres od dnia 1 kwietnia 2011 r. do dnia 31 marca 2016 r.

Niektóre obowiązki i zadania tego laboratorium zostają określone w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

W rozdziale II załącznika VII do rozporządzenia (WE) nr 882/2004 dodaje się pkt 18 w brzmieniu:

„18.

Laboratorium referencyjne UE ds. zdrowia pszczół

Agence Nationale de Sécurité Sanitaire de l’alimentation, de l’environnement et du travail

Sophia-Antipolis Laboratory

Les Templiers

105 route des Chappes

BP 111

06902 Sophia-Antipolis

Francja.”.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2011 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 165 z 30.4.2004, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Niektóre obowiązki i zadania laboratorium referencyjnego UE ds. zdrowia pszczół

Poza ogólnymi funkcjami i obowiązkami laboratoriów referencyjnych UE w sektorze zdrowia zwierząt na mocy art. 32 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 882/2004 laboratorium referencyjnego UE ds. zdrowia pszczół wykonuje następujące obowiązki i funkcje:

1)

koordynacja, w porozumieniu z Komisją, metod przyjętych w państwach członkowskich dla celów diagnozowania odnośnych chorób pszczół, stosownie do potrzeb, w szczególności przez:

a)

klasyfikację, przechowywanie oraz, w razie konieczności, dostarczanie szczepów czynników patogenicznych w celu ułatwienia diagnostyki na obszarze Unii;

b)

typowanie oraz sporządzanie charakterystyki antygenowej i genetycznej czynników patogenicznych, jeżeli jest to właściwe i konieczne, na przykład w celu przeprowadzenia obserwacji epidemiologicznych lub weryfikacji diagnozy;

c)

dostarczanie surowic wzorcowych i innych odczynników referencyjnych krajowym laboratoriom referencyjnym w celu standaryzacji badań i odczynników stosowanych w każdym państwie członkowskim, jeśli wymagane są badania serologiczne;

d)

organizowanie okresowych porównawczych badań procedur diagnostycznych na poziomie unijnym z krajowymi laboratoriami referencyjnymi w celu zebrania informacji na temat stosowanych metod diagnostyki oraz wyników badań przeprowadzanych na obszarze Unii;

e)

gromadzenie wiedzy specjalistycznej na temat roztoczy Tropilaelaps i małego chrząszcza ulowego (Aethina tumida) oraz innych istotnych czynników patogenicznych na potrzeby szybkiej diagnostyki różnicowej;

f)

identyfikację czynnika patogenicznego wywołującego, jeśli to konieczne w ścisłej współpracy ze wskazanym przez Światową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE) regionalnym laboratorium referencyjnym;

g)

tworzenie i utrzymywanie aktualnej kolekcji czynników patogenicznych i ich szczepów oraz aktualnej kolekcji swoistych surowic oraz innych odczynników przeciwko patogenom wywołującym choroby pszczół, pod warunkiem ich dostępności;

h)

przyjmowanie zadania sporządzenia wykazu technik stosowanych obecnie w różnych laboratoriach;

i)

proponowanie standardowych testów i procedur badawczych lub odczynników referencyjnych do celów wewnętrznej kontroli jakości;

j)

doradzanie Komisji w zakresie naukowych aspektów zdrowia pszczół;

2)

laboratorium referencyjne UE:

a)

bierze aktywny udział w diagnozowaniu ognisk danej choroby w państwach członkowskich przez przyjmowanie izolatów czynników chorobotwórczych do celów diagnostyki potwierdzającej, charakterystyki i badań epizootycznych oraz bezzwłoczne przekazywanie Komisji, państwom członkowskim i właściwym krajowym laboratoriom referencyjnym wyników wszelkich badań;

b)

ułatwia szkolenie lub ponowne szkolenie ekspertów w zakresie diagnostyki laboratoryjnej w celu harmonizacji technik diagnostycznych na obszarze Unii;

c)

organizuje warsztaty dla pracowników krajowych laboratoriów referencyjnych zgodnie z programem pracy, w tym również szkolenia dla ekspertów z państw członkowskich oraz, w stosownych przypadkach, z państw trzecich, z zakresu nowych metod analitycznych;

d)

zapewnia techniczne wsparcie Komisji oraz, na jej życzenie, uczestniczy w forach międzynarodowych poświęconych w szczególności standaryzacji metod analitycznych i wprowadzaniu ich w życie;

e)

prowadzi działania monitorujące oraz, w miarę możliwości, koordynuje działania mające na celu poprawę zdrowia pszczół w Unii, w szczególności przez:

(i)

przeprowadzanie walidacji badań lub współpracę z właściwymi krajowymi laboratoriami referencyjnym przy przeprowadzaniu walidacji badań;

(ii)

zapewnianie Komisji doradztwa naukowego i technicznego oraz gromadzenie informacji i sprawozdań związanych z działalnością laboratoriów referencyjnych UE;

(iii)

opracowanie i koordynowanie badania dotyczącego występowania w Unii zespołu masowego ginięcia rodzin pszczelich w celu ustalenia poziomu bazowego „normalnej”, sezonowej upadkowości pszczół;

f)

współpracuje w zakresie metod diagnozowania chorób pszczół z właściwymi laboratoriami w państwach trzecich, w których choroby te występują;

g)

współpracuje z właściwymi laboratoriami regionalnymi wyznaczonymi przez OIE w zakresie chorób egzotycznych (roztoczy Tropilaelaps i małego chrząszcza ulowego (Aethina tumida) oraz wszelkich innych chorób egzotycznych);

h)

zestawia i przekazuje Komisji oraz właściwym krajowym laboratoriom referencyjnym informacje na temat chorób egzotycznych i endemicznych lub organizmów szkodliwych, które potencjalnie stanowią zagrożenie dla Unii, w tym zespołu masowego ginięcia rodzin pszczelich;

3)

ponadto laboratorium referencyjne UE:

a)

przeprowadza, w konsultacji z Komisją, eksperymenty i badania terenowe ukierunkowane na poprawę zwalczania określonych chorób pszczół;

b)

dokonuje, na corocznych spotkaniach krajowych laboratoriów referencyjnych, przeglądu istotnych wymagań dotyczących badań ustalonych w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych OIE oraz w Podręczniku badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych OIE;

c)

wspomaga Komisję w przeglądzie zaleceń OIE zawartych w Kodeksie zdrowia zwierząt lądowych i w Podręczniku badań diagnostycznych i szczepionek dla zwierząt lądowych.


3.2.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 29/5


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 88/2011

z dnia 2 lutego 2011 r.

w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 452/2008 dotyczącego tworzenia i rozwoju statystyk z dziedziny edukacji i uczenia się przez całe życie, w odniesieniu do statystyk dotyczących systemów kształcenia i szkolenia

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 452/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. dotyczące tworzenia i rozwoju statystyk z dziedziny edukacji i uczenia się przez całe życie (1), w szczególności jego art. 6 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 452/2008 ustanawia wspólne ramy dla systematycznego tworzenia statystyk europejskich z zakresu edukacji i uczenia się przez całe życie w trzech określonych dziedzinach w celu ich wdrożenia za pośrednictwem działań statystycznych.

(2)

Konieczne jest wprowadzenie środków w celu realizacji poszczególnych działań statystycznych na rzecz tworzenia statystyk z zakresu systemów szkolenia i kształcenia, objętych dziedziną 1 zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 452/2008.

(3)

Przy tworzeniu i rozpowszechnianiu statystyk europejskich w dziedzinie systemów kształcenia i szkolenia krajowe i europejskie organy statystyczne powinny uwzględniać zasady zawarte w Europejskim kodeksie praktyk statystycznych, zatwierdzonym przez Komisję w jej zaleceniu z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie niezależności, wiarygodności i odpowiedzialności krajowych i wspólnotowych organów statystycznych (2).

(4)

Środki wykonawcze dotyczące tworzenia statystyk z zakresu systemów kształcenia i szkolenia powinny uwzględniać potencjalne obciążenie dla instytucji oświatowych oraz poszczególnych osób, a także najnowsze porozumienie między Instytutem Statystycznym UNESCO (UIS), Organizacją Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) oraz Komisją (Eurostat) w sprawie pojęć, definicji, przetwarzania danych, częstotliwości i terminów przekazywania wyników. Porozumienie to obejmuje format przekazywania danych dotyczących systemów kształcenia zgodnie z najnowszą wersją szczegółowych wytycznych w sprawie gromadzenia danych przez UNESCO/OECD/Eurostat.

(5)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Europejskiego Systemu Statystycznego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsze rozporządzenie ustanawia zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 452/2008 w odniesieniu do gromadzenia, przekazywania i przetwarzania danych statystycznych w dziedzinie 1 dotyczącej systemów kształcenia i szkolenia.

Artykuł 2

Tematy i ich cechy

Wybór i wyszczególnienie tematów ujętych w dziedzinie 1 dotyczącej systemów kształcenia i szkolenia oraz szczegółowy wykaz ich cech i podział określono w załączniku I.

Artykuł 3

Okresy odniesienia i przekazywanie wyników

1.   Dane dotyczące naboru uczniów/studentów/słuchaczy, uczniów/studentów/słuchaczy rozpoczynających naukę, kadry nauczycielskiej, nauki języków obcych i wielkości klas/wielkości grup studentów odnoszą się do roku szkolnego/akademickiego określonego na szczeblu krajowym (rok t). Roczne dane dotyczące naboru uczniów/studentów/słuchaczy, uczniów/studentów/słuchaczy rozpoczynających naukę, kadry nauczycielskiej, nauki języków obcych i wielkości klas/wielkości grup studentów są przekazywane Komisji (Eurostatowi) corocznie do dnia 30 września w roku t+2. Pierwsze przekazanie danych we wrześniu 2012 r. odnosi się do roku szkolnego/akademickiego 2010-2011 określonego na szczeblu krajowym.

2.   Dane dotyczące absolwentów/świadectw i dyplomów odnoszą się do roku szkolnego/akademickiego określonego na szczeblu krajowym (rok t) lub do roku kalendarzowego (rok t+1). Roczne dane dotyczące absolwentów/świadectw i dyplomów są przekazywane Komisji (Eurostatowi) corocznie do dnia 30 listopada w roku t+2. Pierwsze przekazanie danych w listopadzie 2012 r. odnosi się do roku szkolnego/akademickiego 2010-2011 określonego na szczeblu krajowym lub do roku kalendarzowego 2011.

3.   Dane dotyczące wydatków na edukację odnoszą się do roku finansowego państwa członkowskiego określonego na szczeblu krajowym (rok t). Roczne dane dotyczące wydatków na edukację są przekazywane Komisji (Eurostatowi) corocznie do dnia 30 listopada w roku t+2. Pierwsze przekazanie danych w listopadzie 2012 r. odnosi się do roku budżetowego 2010.

Artykuł 4

Wymogi dotyczące jakości danych i ramy jakościowe w zakresie sprawozdawczości

1.   Wymogi dotyczące jakości danych i ramy jakościowe w zakresie sprawozdawczości dotyczące systemów kształcenia i szkolenia określono w załączniku II.

2.   Państwa członkowskie przekazują corocznie Komisji (Eurostatowi) sprawozdanie dotyczące jakości zgodnie z wymogami określonymi w załączniku II. Pierwsze sprawozdanie odnosi się do roku gromadzenia danych 2012. Sprawozdanie dotyczące jakości w sprawie okresów odniesienia ustanowionych w art. 3 są przekazywane Komisji do dnia 31 stycznia w roku t+3. Pierwsze sprawozdanie dotyczące jakości odnoszące się do roku gromadzenia danych 2012 zostaje wyjątkowo przekazane do dnia 31 marca roku t+3.

3.   Państwa członkowskie uzyskują niezbędne dane, wykorzystując kombinację różnych źródeł, takich jak badania reprezentacyjne, administracyjne źródła danych lub inne źródła danych.

4.   Państwa członkowskie dostarczają Komisji (Eurostatowi) informacje o metodach i jakości danych z wykorzystanych źródeł innych niż badania reprezentacyjne i administracyjne źródła danych, o których mowa w ust. 3.

Artykuł 5

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2011 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 227.

(2)  COM(2005) 217 wersja ostateczna.


ZAŁĄCZNIK I

Tematy, szczegółowy wykaz cech i ich podział

Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL-Bologna

Liczba przyjętych uczniów/studentów/słuchaczy z podziałem na poziomy kształcenia (szkolnictwo wyższe), płeć i szczegółową dziedzinę kształcenia zgodnie z procesem bolońskim obejmującym studia dwustopniowe (licencjackie i magisterskie) oraz doktoranckie

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

Liczba studentów uczestniczących w strukturach bolońskich (lub w programach prowadzących do uzyskania podobnego stopnia w państwach pozaeuropejskich), liczba studentów z programów, w których nie wprowadzono struktur bolońskich (w następstwie struktury ISCED 1997) (lub w programach prowadzących do uzyskania innych stopni w państwach pozaeuropejskich)

Struktury bolońskie

Programy trwające krócej niż 3 lata, ale uznawane za poziom szkolnictwa wyższego i część struktur bolońskich (prowadzące do uzyskania pierwszego stopnia); programy prowadzące do uzyskania stopnia licencjata, trwające 3-4 lata i prowadzące do uzyskania pierwszego stopnia, programy magisterskie trwające w sumie 4-6 lat (prowadzące do uzyskania drugiego stopnia); długotrwałe programy prowadzące do uzyskania pierwszego stopnia uznawane za część struktur bolońskich (trwające 5 lat lub dłużej), programy doktoranckie (prowadzące do uzyskania trzeciego stopnia - stopnia doktora habilitowanego).

Poziomy ISCED

ISCED 5A 3 do <5 lat (prowadzący do uzyskania pierwszego stopnia), ISCED 5A 5 lat lub więcej (prowadzący do uzyskania pierwszego stopnia), ISCED 5A (prowadzący do uzyskania drugiego stopnia), ISCED 5B (prowadzący do uzyskana pierwszego tytułu, ISCED 5B (prowadzący do uzyskania drugiego tytułu), ISCED 6 (studia doktoranckie/habilitacja)

Szczegółowa dziedzina kształcenia

Podręcznik szczegółowych dziedzin kształcenia i szkolenia, wersja z grudnia 1999 r.

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL1

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy z podziałem na poziomy kształcenia, orientację programową, cel programu, intensywność uczestnictwa, płeć i wiek

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 0, - poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - poziom 4, - poziom 5, - poziom 6, nierozdzielone według poziomów

Orientacja programowa

ISCED poziom 3 ogólny, - poziom 3 ogólnozawodowy/zawodowy, - poziom 4 ogólny, - poziom 4 ogólnozawodowy/zawodowy

Cel programu

ISCED poziom 3A/B, - poziom 3C, - poziom 4A/B, poziom 4C, - poziom 5A, - poziom 5B

Intensywność uczestnictwa

Pełny wymiar i niepełny wymiar łącznie, pełny wymiar

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Wiek

Poniżej 3 lat, każdy rok z osobna od 3 do 29 lat, 30-34 lata, 35-39 lat, 40 lat i więcej, wiek nieznany

Obowiązkowo (z wyjątkiem kolumny 5 dotyczącej uczestnictwa w programach wczesnej edukacji, które nie wchodzą w zakres ISCED 0 ani 1)


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL1_Adult

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy w programach kształcenia dorosłych zgłoszona w ENRL1 z podziałem na poziom kształcenia, orientację programową, intensywność uczestnictwa, płeć i wiek

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - poziom 4

Orientacja programowa

ISCED poziom 3 ogólny, - poziom 3 ogólnozawodowy/zawodowy, - poziom 4 ogólny, - poziom 4 ogólnozawodowy/zawodowy

Intensywność uczestnictwa

Pełny wymiar i niepełny wymiar łącznie, pełny wymiar

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Wiek

Poniżej 15 lat, każdy rok z osobna od 15 do 29 lat, 30-34 lata, 35-39 lat, 40 lat i więcej, wiek nieznany

Obowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL1a

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy z podziałem na poziomy kształcenia, orientację programową, cel programu, rodzaj instytucji, intensywność uczestnictwa i płeć

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 0, - poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - poziom 4, - poziom 5A, - poziom 5B, - poziom 6, nierozdzielone według poziomów

Orientacja programowa

ISCED poziom 2 ogólny, - poziom 2 ogólnozawodowy, - poziom 2 zawodowy, - poziom 3 ogólny, - poziom 3 ogólnozawodowy, - poziom 3 zawodowy, - poziom 4 ogólny, - poziom 4 ogólnozawodowy, - poziom 4 zawodowy

Cel programu

ISCED poziom 3A, - poziom 3B, - poziom 3C, - poziom 4A, - poziom 4B, poziom 4C, - poziom 5A pierwszy stopień, - poziom 5A drugi stopień i dalsze, - poziom 5B pierwszy tytuł, - poziom 5B drugi tytuł i dalsze

Intensywność uczestnictwa

Pełny wymiar i niepełny wymiar łącznie, pełny wymiar, niepełny wymiar, ekwiwalenty pełnego wymiaru

pełny wymiar i niepełny wymiar łącznie

z czego: uczniowie/słuchacze/studenci w programie obejmującym komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu (dla poziomów ISCED 3 i 4)

płeć

Mężczyźni, kobiety

pełny wymiar

z czego: uczniowie/słuchacze/studenci w programie obejmującym komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu (dla poziomów ISCED 3 i 4)

płeć

Mężczyźni, kobiety

niepełny wymiar

z czego: uczniowie/słuchacze/studenci w programie obejmującym komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu (dla poziomów ISCED 3 i 4)

ekwiwalenty pełnego wymiaru

z czego: uczniowie/słuchacze/studenci w programie obejmującym komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu (dla poziomów ISCED 3 i 4)

Rodzaj instytucji

Instytucje publiczne, wszystkie instytucje prywatne

intensywność uczestnictwa

Pełny wymiar, niepełny wymiar, ekwiwalenty pełnego wymiaru

Obowiązkowo (z wyjątkiem wierszy C5 do C12 (dotyczących prywatnych instytucji zależnych od rządu i niezależnych instytucji prywatnych) oraz kolumny 5 (dotyczącej uczestnictwa w programach wczesnej edukacji, które nie wchodzą w zakres ISCED 0 ani 1), które pozostają nieobowiązkowe)


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL1a_adult

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy w programach kształcenia dorosłych zgłoszona w ENRL1a z podziałem na poziom kształcenia, orientację programową, rodzaj instytucji, intensywność uczestnictwa i płeć

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 0, - poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - poziom 4

Orientacja programowa

ISCED poziom 2 ogólny, - poziom 2 ogólnozawodowy, - poziom 2 zawodowy, - poziom 3 ogólny, - poziom 3 ogólnozawodowy,- poziom 3 zawodowy, - poziom 4 ogólny, - poziom 4 ogólnozawodowy, - poziom 4 zawodowy

Rodzaj instytucji

Instytucje publiczne, wszystkie instytucje prywatne, instytucje prywatne zależne od rządu, niezależne instytucje prywatne

intensywność uczestnictwa

Pełny wymiar, niepełny wymiar, ekwiwalenty pełnego wymiaru

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL3

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy i uczniów/studentów/słuchaczy powtarzających rok (ISC 123) w programach ogólnych z podziałem na poziom kształcenia, płeć i klasę

Podział

Wyszczególnienie

Rodzaj statusu ucznia/studenta/słuchacza/osoby powtarzającej rok

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy, liczba osób powtarzających rok

Poziom kształcenia

Poziom 1 ISCED.

Cel programu

ISCED poziom 2 ogólny, - poziom 3 ogólny

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Klasa

klasa 1, klasa 2, klasa 3, klasa 4, klasa 5, klasa 6, klasa 7, klasa 8, klasa 9, klasa 10, klasa nieznana

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL4

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy w klasie 1 z podziałem na płeć i wiek

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

Klasa 1 w szkole podstawowej (ISCED 1)

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Grupa wiekowa

poniżej 4 lat, każdy rok z osobna od 4 do 14 lat, 15 lat i więcej, wiek nieznany

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL5

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy (ISC 56) z podziałem na poziom kształcenia, cel programu, dziedzinę kształcenia i płeć

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 56

Cel programu

ISCED poziom 5A, - poziom 5B, - poziom 6

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Dziedzina kształcenia

Kształcenie (ISC 14), kształcenie nauczycieli (ISC 141), nauka o kształceniu (ISC 142), nauki humanistyczne i sztuka, sztuka (ISC 21), nauki humanistyczne (ISC 22), nauki społeczne, gospodarka i prawo, nauki społeczne (ISC 31), dziennikarstwo i informacja (ISC 32), gospodarka i administracja (ISC 34), prawo (ISC 38), nauka, nauki biologiczne (ISC 42), nauki fizyczne (ISC 44), matematyka i statystyka (ISC 46), komputeryzacja (ISC 48), inżynieria, produkcja i budownictwo, inżynieria i technika (ISC 52), produkcja i przetwórstwo (ISC 54), architektura i budownictwo (ISC 58), rolnictwo, rolnictwo, leśnictwo i rybactwo (ISC 62), weterynaria (ISC 64), zdrowie i opieka społeczna, zdrowie (ISC 72), opieka społeczna (ISC 76), usługi, usługi dla ludności (ISC 81), usługi transportowe (ISC 84), ochrona środowiska (ISC 85), ochrona (ISC 86), nieznane lub niewyszczególnione

Obowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL6

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy mobilnych i zagranicznych (ISCED 5 i 6) z podziałem na poziom kształcenia, cel programu i dziedzinę kształcenia

Podział

Wyszczególnienie

Rodzaj ucznia/studenta/słuchacza

Uczniowie/studenci/słuchacze mobilni i zagraniczni

Poziom kształcenia

ISCED poziom 5 i 6

Cel programu

ISCED poziom 5A, - poziom 5B, - poziom 6

Dziedzina kształcenia

Kształcenie (ISC 14), kształcenie nauczycieli (ISC 141), nauka o kształceniu (ISC 142), nauki humanistyczne i sztuka, sztuka (ISC) 21, nauki humanistyczne (ISC 22), nauki społeczne, gospodarka i prawo, nauki społeczne (ISC 31), dziennikarstwo i informacja (ISC 32), gospodarka i administracja (ISC 34), prawo (ISC 38), nauka, nauki biologiczne (ISC 42), nauki fizyczne (ISC) 44, matematyka i statystyka (ISC 46), komputeryzacja (ISC 48), inżynieria, produkcja i budownictwo, inżynieria i technika (ISC 52), produkcja i przetwórstwo (ISC 54), architektura i budownictwo (ISC 58), rolnictwo, rolnictwo, leśnictwo i rybactwo (ISC 62), weterynaria (ISC 64), zdrowie i opieka społeczna, zdrowie (ISC 72), opieka społeczna (ISC 76), usługi, usługi dla ludności (ISC 81), usługi transportowe (ISC 84), ochrona środowiska (ISC 85), ochrona (ISC 86), nieznane lub niewyszczególnione

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL7

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy mobilnych i zagranicznych z podziałem na poziomy kształcenia, cel programu, obywatelstwo UE/poza UE i płeć

Podział

Wyszczególnienie

Rodzaj ucznia/studenta/słuchacza

Uczniowie/studenci/słuchacze mobilni z podziałem na pochodzących z państw UE, spoza UE i o nieznanym pochodzeniu

poziom kształcenia

ISCED poziom 5, - poziom 6, nierozdzielone według poziomów

Cel programu

ISCED poziom 5A pierwszy stopień, - poziom 5A stopień drugi i dalsze, - poziom 5B pierwszy tytuł, - poziom 5B tytuł drugi i dalsze

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Rodzaj ucznia/studenta/słuchacza

Uczniowie/studenci/słuchacze niebędący obywatelami państwa przedstawiającego sprawozdanie

z czego uczniowie/studenci/słuchacze będący obywatelami UE

z czego uczniowie/studenci/słuchacze będący obywatelami państwa spoza UE

z czego uczniowie o nieznanym obywatelstwie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 0, - poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - poziom 4, - poziom 5, - poziom 6, nierozdzielone według poziomów

Cel programu

ISCED poziom 5A pierwszy stopień, - poziom 5A stopień drugi i dalsze, - poziom 5B pierwszy tytuł, - poziom 5B tytuł drugi i dalsze

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL8

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy (ISCED 5/6) z podziałem na poziom kształcenia, cel programu i obywatelstwo

Podział

Wyszczególnienie

Rodzaj ucznia/studenta/słuchacza

Wszyscy uczniowie/studenci/słuchacze

Poziom kształcenia

ISCED poziom 5, ISCED poziom 6

Cel programu

ISCED poziom 5A, - poziom 5B

Państwo posiadanego obywatelstwa

Standardowe kody państw i obszarów do celów statystycznych są określone i wprowadzone w życie przez Departament Statystyki ONZ (międzynarodowa norma ISO 3166-1), m49alpha

Obowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENRL9

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy (ISC 5/6) z podziałem na poziom kształcenia, cel programu i obywatelstwo (zwykłe miejsce zamieszkania lub wcześniejszego kształcenia)

Podział

Wyszczególnienie

Rodzaj ucznia/studenta/słuchacza

Uczniowie/studenci/słuchacze według państwa pochodzenia

Poziom kształcenia

Poziom 6 ISCED.

Cel programu

ISCED poziom 5A, - poziom 5B

Państwo lub terytorium zwykłego miejsca zamieszkania/wcześniejszego kształcenia

Standardowe kody państw i obszarów do celów statystycznych są określone i wprowadzone w życie przez Departament Statystyki ONZ (międzynarodowa norma ISO 3166-1), m49alpha

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENTR1

Roczna liczba przyjęć z podziałem na poziomy kształcenia i cel programu

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

Szkolnictwo średnie II stopnia ISCED 3, szkolnictwo policealne niezaliczane do szkolnictwa wyższego ISCED 4, szkolnictwo wyższe

Cel programu

ISCED 5A, ISCED 5B, ISCED 6

Rodzaj ucznia/studenta/słuchacza

Uczniowie/studenci/słuchacze rozpoczynający naukę, ponownie rozpoczynający naukę, kontynuujący naukę

Uczniowie/studenci/słuchacze rozpoczynający naukę

Wcześniej kształcący się na innym poziomie szkolnictwa wyższego, bez wcześniejszego kształcenia na innym poziomie szkolnictwa wyższego

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENTR2

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy rozpoczynających naukę według poziomu kształcenia, płci i wieku

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

Szkolnictwo średnie II stopnia (ISCED poziom 3), szkolnictwo policealne niezaliczane do szkolnictwa wyższego I(SCED 4), szkolnictwo wyższe

Cel programu

ISCED poziom 5A, - poziom 5B, - poziom 6

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Wiek

Poniżej 14 lat, każdy rok z osobna od 14 do 29 lat, 30-34 lata, 35-39 lat, 40 lat i więcej, wiek nieznany

Obowiązkowe z wyjątkiem kolumn 1 i 2 (dotyczących poziomów ISCED 3 i 4), które są nieobowiązkowe


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

ENTR3

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy rozpoczynających naukę według poziomu kształcenia, płci i dziedziny kształcenia

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

szkolnictwo wyższe

Cel programu

ISCED poziom 5A, - poziom 5B, poziom 6

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Dziedzina kształcenia

Kształcenie (ISC 14), kształcenie nauczycieli (ISC 141), nauka o kształceniu (ISC 142), nauki humanistyczne i sztuka, sztuka (ISC 21), nauki humanistyczne (ISC 22), nauki społeczne, gospodarka i prawo, nauki społeczne (ISC 31), dziennikarstwo i informacja (ISC 32), gospodarka i administracja (ISC 34), prawo (ISC 38), nauka, nauki biologiczne (ISC 42), nauki fizyczne (ISC 44), matematyka i statystyka (ISC 46), komputeryzacja (ISC 48), inżynieria, produkcja i budownictwo, inżynieria i technika (ISC 52), produkcja i przetwórstwo (ISC 54), architektura i budownictwo (ISC 58), rolnictwo, rolnictwo, leśnictwo i rybactwo (ISC 62), weterynaria (ISC 64), zdrowie i opieka społeczna, zdrowie (ISC 72), opieka społeczna (ISC 76), usługi, usługi dla ludności (ISC 81), usługi transportowe (ISC 84), ochrona środowiska (ISC 85), ochrona (ISC 86), nieznane lub niewyszczególnione

Obowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

GRAD-Bologna

Liczba absolwentów/świadectw i dyplomów (szkolnictwo wyższe), według płci i szczegółowej dziedziny kształcenia zgodnie z procesem bolońskim obejmującym studia dwustopniowe (licencjackie i magisterskie) oraz doktoranckie

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

Liczba absolwentów/świadectw i dyplomów w ramach struktur bolońskich (lub w programach prowadzących do uzyskania podobnego stopnia w państwach pozaeuropejskich), liczba absolwentów/świadectw i dyplomów z programów, w których nie wprowadzono struktur bolońskich (w następstwie struktury ISCED 1997) (lub w programach prowadzących do uzyskania innych stopni w państwach pozaeuropejskich)

Struktury bolońskie

Programy trwające krócej niż 3 lata ale uznawane za poziom szkolnictwa wyższego i część struktur bolońskich (prowadzące do uzyskania pierwszego stopnia); programy prowadzące do uzyskania stopnia licencjata, trwające 3-4 lata i prowadzące do uzyskania pierwszego stopnia, programy magisterskie trwające w sumie 4-6 lat (prowadzące do uzyskania drugiego stopnia); długotrwałe programy pierwszego stopnia uznawane za część struktur bolońskich (trwające 5 lat lub dłużej), programy doktoranckie

poziomy ISCED

ISCED 5A pierwszy stopień 3 do <5 lat, ISCED 5A pierwszy stopień 5 lat lub więcej, ISCED 5A (prowadzący do uzyskania drugiego stopnia), ISCED 5B (prowadzący do uzyskana pierwszego tytułu), ISCED 5B (prowadzący do uzyskania drugiego tytułu), ISCED 6 (studia doktoranckie/habilitacja)

Szczegółowy obszar kształcenia

Podręcznik szczegółowych dziedzin kształcenia i szkolenia, wersja z grudnia 1999 r.

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

GRAD1

Liczba absolwentów (ISCED 3 i 4) z podziałem na poziomy kształcenia, cel programu, orientację programową, rodzaj instytucji, płeć oraz na uczniów/studentów/słuchaczy mobilnych i zagranicznych według płci

Podział

Wyszczególnienie

Rodzaj absolwenta

Absolwenci będący obywatelami innego państwa w państwie zgłaszającym, absolwenci będący uczniami/studentami/słuchaczami mobilnymi w państwie przedstawiającym sprawozdanie

Poziom kształcenia

Szkolnictwo średnie II stopnia (ISCED poziom 3), szkolnictwo policealne niezaliczane do szkolnictwa wyższego ISCED 4

Cel programu

ISCED poziom 3A, - poziom 3B, - poziom 3C o długości podobnej do typowych programów 3A lub 3B, - poziom 3C krótszy niż typowe programy 3A lub 3B, ISCED poziom 4A, - poziom 4B, - poziom 4C

Orientacja programowa

Programy ogólne poziomu 3 ISCED, programy ogólnozawodowe poziomu 3, programy zawodowe poziomu 3, programy ogólne poziomu 4 ISCED, programy ogólnozawodowe poziomu 4, programy zawodowe poziomu 4

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Rodzaj absolwenta/mobilnego

Absolwenci pochodzący spoza państwa przedstawiającego sprawozdanie

Poziom kształcenia

Szkolnictwo średnie II stopnia (ISCED 3), szkolnictwo policealne niezaliczane do szkolnictwa wyższego ISCED 4

Cel programu

ISCED poziom 3A, - poziom 3B, - poziom 3C o długości podobnej do typowych programów 3A lub 3B, - poziom 3C krótszy niż typowe programy 3A lub 3B

Orientacja programowa

Programy ogólne poziomu 3 ISCED, programy ogólnozawodowe poziomu 3, programy zawodowe poziomu 3, programy ogólne poziomu 4, programy ogólnozawodowe poziomu 4, programy zawodowe poziomu 4

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Rodzaj instytucji

Instytucje publiczne, wszystkie instytucje prywatne

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Poziom kształcenia

Szkolnictwo średnie II stopnia (ISCED 3), szkolnictwo policealne niezaliczane do szkolnictwa wyższego ISCED 4

Cel programu

ISCED poziom 3A, - poziom 3B, - poziom 3C o długości podobnej do typowych programów 3A lub 3B, - poziom 3C krótszy niż typowe programy 3A lub 3B

Orientacja programowa

Programy ogólne poziomu 3 ISCED, programy ogólnozawodowe poziomu 3, programy zawodowe poziomu 3, programy ogólne poziomu 4, programy ogólnozawodowe poziomu 4, programy zawodowe poziomu 4 ISCED

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

GRAD2

Liczba absolwentów (ISCED 3 i 4) z podziałem na poziomy kształcenia, cel programu, orientację programową, wiek i płeć

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

Szkolnictwo średnie II stopnia (ISCED 3), szkolnictwo policealne niezaliczane do szkolnictwa wyższego ISCED 4

Rodzaj absolwenta

Wszyscy absolwenci, osoby będące absolwentami po raz pierwszy

Cel programu

ISCED poziom 3A, - poziom 3B, - poziom 3C o długości podobnej do typowych programów 3A lub 3B, - poziom 3C krótszy niż typowe programy 3A lub 3B, osoby będące po raz pierwszy absolwentami ISCED 3A i 3B, osoby będące po raz pierwszy absolwentami ISCED 3A, 3B i 3C o długości podobnej do typowych programów 3A lub 3B, ISCED poziom 4A, - poziom 4B, - poziom 4C

Orientacja programowa

Programy ogólne poziomu 3 ISCED, programy ogólnozawodowe poziomu 3, programy zawodowe poziomu 3, programy ogólne poziomu 4, programy ogólnozawodowe poziomu 4, programy zawodowe poziomu 4 ISCED

Płeć

Mężczyźni, kobiety

wiek

Poniżej 11 lat, każdy rok z osobna od 11 do 29 lat, 30-34 lata, 35-39 lat, 40 lat i więcej, wiek nieznany

Obowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

GRAD3

Liczba absolwentów (ISCED 5 i 6) z podziałem na poziomy kształcenia, cel programu, łączny czas trwania, rodzaj instytucji, płeć oraz na uczniów/studentów/słuchaczy mobilnych i zagranicznych według płci

Podział

Wyszczególnienie

Rodzaj absolwenta/pochodzenie

Absolwenci będący uczniami/studentami/słuchaczami mobilnymi w państwie przedstawiającym sprawozdanie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 5A, - poziom 5B, - poziom 6

Cel programu

ISCED poziom 5A pierwszy stopień według łącznego czasu trwania, - poziom 5A stopień drugi i dalsze według łącznego czasu trwania, - poziom 5B pierwszy tytuł według łącznego czasu trwania, - poziom 5B tytuł drugi i dalsze według łącznego czasu trwania, poziom 6 stopnie doktoranckie, - poziom 6 stopnie doktora habilitowanego

Łączny czas trwania

ISCED poziom 5A pierwszy stopień 3 do < 5 lat, - poziom 5A pierwszy stopień 5 do 6 lat, poziom 5 A pierwszy stopień ponad 6 lat, poziom 5A stopień drugi i dalsze mniej niż 5 lat, poziom 5A stopień drugi i dalsze mniej niż 5 do 6 lat, poziom 5A stopnie drugi i dalsze ponad 6 lat, ISCED poziom 5A pierwszy stopień 3 do < 5 lat, - poziom 5A pierwszy stopień 5 do 6 lat, poziom 5A pierwszy stopień ponad 6 lat, poziom 5B pierwszy tytuł 2 -< 3 lata, poziom 5B pierwszy tytuł 3 do < 5, poziom 5B pierwszy tytuł ponad 5 lat, poziom 5B drugi tytuł i dalsze 3 do < 5 lat, poziom 5B drugi tytuł i dalsze 5 lat lub więcej

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Rodzaj absolwenta/obywatelstwo

Absolwenci będący obywatelami obcego państwa w państwie przedstawiającym sprawozdanie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 5A, - poziom 5B, - poziom 6

Cel programu

ISCED poziom 5A pierwszy stopień według łącznego czasu trwania, - poziom 5A stopień drugi i dalsze według łącznego czasu trwania, - poziom 5B pierwszy tytuł według łącznego czasu trwania, - poziom 5B tytuł drugi i dalsze według łącznego czasu trwania, poziom 6 stopnie doktoranckie, - poziom 6 stopnie doktora habilitowanego

Łączny czas trwania

ISCED poziom 5A pierwszy stopień 3 do < 5 lat, - poziom 5A pierwszy stopień 5 do 6 lat, poziom 5 A pierwszy stopień ponad 6 lat, poziom 5A stopień drugi i dalsze mniej niż 5 lat, poziom 5A stopień drugi i dalsze mniej niż 5 do 6 lat, poziom 5A stopnie drugi i dalsze ponad 6 lat, ISCED poziom 5A pierwszy stopień 3 do < 5 lat, - poziom 5A pierwszy stopień 5 do 6 lat, poziom 5A pierwszy stopień ponad 6 lat, poziom 5B pierwszy tytuł 2 -< 3 lata, poziom 5B pierwszy tytuł 3 do < 5, poziom 5B pierwszy tytuł ponad 5 lat, poziom 5B drugi tytuł i dalsze 3 do < 5 lat, poziom 5B drugi tytuł i dalsze 5 lat lub więcej

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Rodzaj instytucji

Instytucje publiczne, wszystkie instytucje prywatne

Poziom kształcenia

ISCED poziom 5A, - poziom 5B, - poziom 6

Cel programu

ISCED poziom 5A pierwszy stopień według łącznego czasu trwania, - poziom 5A stopień drugi i dalsze według łącznego czasu trwania, - poziom 5B pierwszy tytuł według łącznego czasu trwania, - poziom 5B tytuł drugi i dalsze według łącznego czasu trwania, poziom 6 stopnie doktoranckie, - poziom 6 stopnie doktora habilitowanego

Łączny czas trwania

ISCED poziom 5A pierwszy stopień 3 do < 5 lat, - poziom 5A pierwszy stopień 5 do 6 lat, poziom 5 A pierwszy stopień ponad 6 lat, poziom 5A stopień drugi i dalsze mniej niż 5 lat, poziom 5A stopień drugi i dalsze mniej niż 5 do 6 lat, poziom 5A stopnie drugi i dalsze ponad 6 lat, ISCED poziom 5A pierwszy stopień 3 do < 5 lat, - poziom 5A pierwszy stopień 5 do 6 lat, poziom 5A pierwszy stopień ponad 6 lat, poziom 5B pierwszy tytuł 2 -< 3 lata, poziom 5B pierwszy tytuł 3 do < 5, poziom 5B pierwszy tytuł ponad 5 lat, poziom 5B drugi tytuł i dalsze 3 do < 5 lat, poziom 5B drugi tytuł i dalsze 5 lat lub więcej

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

GRAD4

Liczba absolwentów (ISCED 5 i 6) z podziałem na poziomy kształcenia, cel programu, łączny czas trwania, wiek i płeć

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

Wszyscy absolwenci ISCED 5 i 6: ISCED 5A, ISCED ISCED 5B, ISCED 6; osoby będące absolwentami po raz pierwszy (liczenie bez zwielokrotnień): ISCED 5A, ISCED 5B

Cel programu

ISCED poziom 5A pierwszy stopień według łącznego czasu trwania, - poziom 5A stopień drugi i dalsze według łącznego czasu trwania, - poziom 5B pierwszy tytuł według łącznego czasu trwania, - poziom 5B tytuł drugi i dalsze według łącznego czasu trwania, poziom 6 stopnie doktoranckie, - poziom 6 stopnie doktora habilitowanego, osoby będące absolwentami po raz pierwszy (liczenie bez zwielokrotnień) ISCED 5A łącznie według łącznego czasu trwania, ISCED 5B łącznie

Łączny czas trwania

ISCED poziom 5A pierwszy stopień 3 do < 5 lat, - poziom 5A pierwszy stopień 5 do 6 lat, poziom 5A pierwszy stopień ponad 6 lat, poziom 5A stopień drugi i dalsze mniej niż 5 lat, poziom 5A stopień drugi i dalsze mniej niż 5 do 6 lat, poziom 5A stopnie drugi i dalsze ponad 6 lat, ISCED poziom 5A pierwszy stopień 3 do < 5 lat, - poziom 5A pierwszy stopień 5 do 6 lat, poziom 5A pierwszy stopień ponad 6 lat, poziom 5B pierwszy tytuł 2 -< 3 lata, poziom 5B pierwszy tytuł 3 do < 5, poziom 5B pierwszy tytuł ponad 5 lat, poziom 5B drugi tytuł i dalsze 3 do < 5 lat, poziom 5B drugi tytuł i dalsze 5 lat lub więcej, osoby będące absolwentami po raz pierwszy (liczenie bez zwielokrotnień) ISCED 5A 3 do < 5 lat, osoby będące absolwentami po raz pierwszy (liczenie bez zwielokrotnień) ISCED 5A 5 do 6 lat, osoby będące absolwentami po raz pierwszy (liczenie bez zwielokrotnień) ISCED 5A ponad 6 lat

Płeć

Mężczyźni, kobiety

wiek

Poniżej 15 lat, każdy rok z osobna od 15 do 29 lat, 30-34 lata, 35-39 lat, 40 lat i więcej, wiek nieznany

Obowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

GRAD5

Liczba świadectw i dyplomów z podziałem na poziomy kształcenia, orientację programową, płeć i dziedziny kształcenia

Podział

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 3, - poziom 4, - poziom 5A, - poziom 5B, - poziom 6

Orientacja programowa

ISCED poziom 3 tytuły zawodowe/ogólnozawodowe, - poziom 4 tytuły zawodowe/ogólnozawodowe, poziom 5A pierwszy stopień 3 do < 5 lat, poziom 5A pierwszy stopień 5 do 6 lat, - poziom 5A pierwszy stopień ponad 6 lat, poziom 5A stopień drugi i dalsze, - poziom 5B pierwszy tytuł, - poziom 5B drugi tytuł i dalsze, - poziom 6 stopnie doktoranckie, - poziom 6 stopnie doktora habilitowanego

Płeć

Mężczyźni, kobiety

dziedzina kształcenia

Kształcenie (ISC 14), kształcenie nauczycieli (ISC 141), nauka o kształceniu (ISC 142), nauki humanistyczne i sztuka, sztuka (ISC 21), nauki humanistyczne (ISC 22), nauki społeczne, gospodarka i prawo, nauki społeczne (ISC 31), dziennikarstwo i informacja (ISC 32), gospodarka i administracja (ISC 34), prawo (ISC 38), nauka, nauki biologiczne (ISC 42), nauki fizyczne (ISC 44), matematyka i statystyka (ISC 46), komputeryzacja (ISC 48), inżynieria, produkcja i budownictwo, inżynieria i technika (ISC 52), produkcja i przetwórstwo (ISC 54), architektura i budownictwo (ISC 58), rolnictwo, rolnictwo, leśnictwo i rybactwo (ISC 62), weterynaria (ISC 64), zdrowie i opieka społeczna, zdrowie (ISC 72), opieka społeczna (ISC 76), usługi, usługi dla ludności (ISC 81), usługi transportowe (ISC 84), ochrona środowiska (ISC 85), ochrona (ISC 86), nieznane lub niewyszczególnione

Obowiązkowo


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

Średni czas trwania

Średni czas trwania nauki w szkolnictwie wyższym

Podziały

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom szkolnictwa wyższego, ISCED poziom 6

Orientacja programowa

ISCED poziom 5A, - poziom 5B, poziom 5A/6

Czas trwania w przybliżeniu

 

Wzór

(wcześniej określony)

Czas trwania wg metody łańcuchowej

Warunkowe prawdopodobieństwo wystąpienia zerowej liczby osób przedwcześnie kończących naukę w 1. roku, warunkowe prawdopodobieństwo przejścia z 1. do 2. roku nauki, warunkowe prawdopodobieństwo przejścia z 2. do 3. roku nauki, warunkowe prawdopodobieństwo przejścia z 3. do 4. roku nauki, warunkowe prawdopodobieństwo przejścia z 4. do 5. roku nauki, warunkowe prawdopodobieństwo przejścia z 5. do 6. roku nauki, warunkowe prawdopodobieństwo przejścia z 6. do 7. roku nauki, warunkowe prawdopodobieństwo przejścia z 7. do 8. roku nauki, warunkowe prawdopodobieństwo przejścia z 8. do 9. roku nauki, warunkowe prawdopodobieństwo przejścia z 9. do 10. roku nauki, warunkowe prawdopodobieństwo przejścia z 10. do 11. roku nauki

Nieobowiązkowe. Dane należy gromadzić co trzy lata


Nazwa tabeli i podział

Tytuł i wyszczególnienie

Współczynnik ukończenia kształcenia

Badanie z 2009 r. przeprowadzone w celu oszacowania współczynnika ukończenia nauki w szkolnictwie wyższym dla studentów/słuchaczy z kraju i zagranicy

Podziały

Wyszczególnienie

Świadectwo lub dyplom uzyskane po raz pierwszy

 

Łączny czas trwania

ISCED poziom 5A pierwszy stopień 3 do < 5 lat, - poziom 5A pierwszy stopień 5 do 6 lat, poziom 5A pierwszy stopień ponad 6 lat, poziom 5A drugi tytuł i dalsze (liczenie bez zwielokrotnień), poziom 5B pierwszy tytuł 2 do < 3 lat, poziom 5B pierwszy tytuł 3 do < 5 lat, poziom 5B pierwszy tytuł ponad 5 lat, poziom 5B tytuły pierwszy i drugi (liczenie bez zwielokrotnień)

Przepływ między programami typu A i B w szkolnictwie wyższym

przepływ z programów 5A do programów 5B, przepływ z programów 5B do programów 5A

Liczba absolwentów

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy rozpoczynających naukę w programie 5A, którzy nie ukończyli pomyślnie pierwszego stopnia 5A, lecz którzy zmienili program na 5B i kończą pomyślnie pierwszy stopień 5B, liczba absolwentów typu A szkolnictwa wyższego, którzy następnie rozpoczną program 5B i którzy pomyślnie ukończą pierwszy stopień 5B, liczba uczniów/studentów/słuchaczy rozpoczynających naukę w programie 5B, którzy nie ukończyli pomyślnie pierwszego stopnia 5B, lecz którzy zmienili program na 5A i kończą pomyślnie pierwszy stopień 5A, liczba absolwentów typu B szkolnictwa wyższego, którzy następnie rozpoczną program 5A i którzy ukończą pomyślnie pierwszy stopień 5A

Intensywność uczestnictwa

Pełny wymiar i niepełny wymiar łącznie, pełny wymiar, niepełny wymiar

Współczynnik ukończenia kształcenia

(wcześniej określony)

Nieobowiązkowo. Dane należy gromadzić co trzy lata


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

Class1

Średnia wielkość klas z podziałem na poziomy kształcenia i rodzaj instytucji

Podziały

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

Kształcenie podstawowe (ISC 1), szkoły średnie I stopnia (ISC 2)

Rodzaj instytucji

Instytucje publiczne, instytucje prywatne zależne od rządu, niezależne instytucje prywatne

Średnia wielkość klas

Liczba studentów, liczba klas

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

PERS_ENRL2

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy w zakresie dostosowanym do statystyk w odniesieniu do kadry nauczycielskiej z podziałem na poziomy kształcenia, orientację programową, cel programu, rodzaju instytucji i trybu nauki

Podziały

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 0, - poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - poziom 4, - poziom 5/6, nierozdzielone według poziomów

Orientacja programowa

ISCED poziom 1, - poziom 2, - poziom 3 ogólny, - poziom 3 ogólnozawodowy i zawodowy, - poziom 4 ogólny, - poziom 4 ogólnozawodowy i zawodowy, - poziom 5B, - poziom 5A/6

Orientacja/środowisko programu

ISCED poziom 3 ogólnozawodowy i zawodowy oparty na komponencie teoretycznym, - poziom 3 ogólnozawodowy i zawodowy obejmujący komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu , - poziom 4 ogólnozawodowy i zawodowy oparty na komponencie teoretycznym, poziom 4 ogólnozawodowy i zawodowy obejmujący komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu

Rodzaj instytucji

Instytucje publiczne, wszystkie instytucje prywatne

Tryb nauki

Pełny wymiar, niepełny wymiar, ekwiwalenty pełnego wymiaru

Obowiązkowo. Wiersze C4-C9 dotyczące instytucji prywatnych zależnych od rządu i niezależnych instytucji prywatnych są nieobowiązkowe. Kolumny 9-10 (dotyczące programów poziomu 3 ISCED ogólnozawodowego i zawodowego opartych na komponencie teoretycznym i programów obejmujących komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu) i 14-15 (dotyczące poziomów 4 ISCED ogólnozawodowych i zawodowych opartych na komponencie teoretycznym i obejmujących komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu) są nieobowiązkowe.


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

PERS1

Nauczyciele szkolni (ISCED 0-4) i kadra akademicka (ICED 5-6) z podziałem na poziomy kształcenia, orientację programową, płeć, wiek, rodzaj instytucji i status zatrudnienia

Podziały

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 0, - poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - poziom 4, - poziom 5 i 6, nierozdzielone według poziomów

Orientacja programowa

ISCED poziom 3 programy ogólne, - poziom 3 ogólnozawodowy i zawodowy oparty na komponencie teoretycznym, - poziom 3 ogólnozawodowy i zawodowy obejmujący komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu, - poziom 4 ogólny, - poziom 4 ogólnozawodowy i zawodowy oparty na komponencie teoretycznym, - poziom 4 ogólnozawodowy i zawodowy obejmujący komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu, poziom 5B, - poziom 5A i 6

Płeć

Mężczyźni, kobiety

wiek

Poniżej 25 lat, 25-29 lat, 30-34 lata, 35-39 lat, 40-44 lata, 45-49 lat, 50-54 lata, 55-59 lat, 60-64 lata, 65 i powyżej, wiek nieznany

Status zatrudnienia

Pełny wymiar, niepełny wymiar, ekwiwalenty pełnego wymiaru

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Rodzaj instytucji

Instytucje publiczne, wszystkie instytucje prywatne

Status zatrudnienia

Pełny wymiar, niepełny wymiar, ekwiwalenty pełnego wymiaru

Obowiązkowo. Wiersze A54-A61 dotyczące instytucji prywatnych zależnych od rządu i niezależnych instytucji prywatnych są nieobowiązkowe. Kolumny 9-10 (dotyczące programów poziomu 3 ISCED zawodowego i ogólnozawodowego opartych na komponencie teoretycznym i obejmujących komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu) i 14-15 (dotyczące programów poziomu 4 ISCED zawodowego i ogólnozawodowego opartych na komponencie teoretycznym i obejmujących komponenty teoretycznej i praktycznej nauki zawodu) są nieobowiązkowe (w obu przypadkach dla rzędów A1-A36).


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

PERS2

Kadra zarządzająca w szkołach i asystenci nauczycieli w poziomach ISCED 0, 1, 2 i 3

Podziały

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 0, - poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - połączenie poziomów 1 i 2, - połączenie poziomów 2 i 3

Kadra zarządzająca w szkole

 

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Status zatrudnienia

Pełny wymiar, niepełny wymiar, ekwiwalenty pełnego wymiaru

Asystenci nauczycieli

 

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Status zatrudnienia

Pełny wymiar, niepełny wymiar, ekwiwalenty pełnego wymiaru

Nieobowiązkowe


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

FIN_ENRL2

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy w zakresie dostosowanym do statystyk w zakresie finansowania oświaty z podziałem na poziomy kształcenia, orientację programową, cel programu, rodzaju instytucji i trybu nauki

Podziały

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 0, - poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - poziom 4, - poziom 5/6, nierozdzielone według poziomów

Orientacja programowa

ISCED poziom 2 ogólny, - poziom 2 ogólnozawodowy i zawodowy, - poziom 3 ogólny, - poziom 3 ogólnozawodowy i zawodowy, - poziom 4 ogólny, - poziom 4 ogólnozawodowy i zawodowy, - poziom 5B, poziom 5A/6

Rodzaj instytucji

Instytucje publiczne, wszystkie instytucje prywatne

Tryb nauki

Pełny wymiar, niepełny wymiar, ekwiwalenty pełnego wymiaru

Obowiązkowo. Wiersze C4-C9 (dotyczące prywatnych instytucji zależnych od rządu i niezależnych instytucji prywatnych) są nieobowiązkowe. Kolumny 4, 5, 7, 8, 11, 12, 13, 14 są nieobowiązkowe. Kolumnę 10 można zgłaszać łącznie z kolumną 9.


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

FINANCE1

Wydatki na edukację z podziałem na poziomy kształcenia, źródła i rodzaje transakcji

Podziały

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 0, - poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - poziom 4, - poziom 5/6

Orientacja programowa

ISCED poziom 2 ogólny, - poziom 2 ogólnozawodowy i zawodowy, - poziom 3 ogólny, - poziom 3 ogólnozawodowy i zawodowy, - poziom 4 ogólny, - poziom 4 ogólnozawodowy i zawodowy, - poziom 5B, poziom 5A/6

Źródło (1)

wydatki podsektora centralnego, wydatki władz regionalnych, wydatki podsektora lokalnego

Rodzaj transakcji (1)

wydatki bezpośrednie dla instytucji publicznych, wydatki bezpośrednie dla instytucji prywatnych, transfery do władz regionalnych (netto), transfery do samorządów terytorialnych (netto), stypendia i inne dotacje dla uczniów/studentów/słuchaczy/gospodarstw domowych, pożyczki studenckie, transfery i płatności dla innych podmiotów prywatnych

Źródło (2)

fundusze z agencji zagranicznych i innych źródeł zagranicznych

Rodzaj transakcji (2)

międzynarodowe płatności bezpośrednio dla instytucji publicznych, międzynarodowe płatności bezpośrednio dla instytucji prywatnych, transfery ze źródeł międzynarodowych do podsektora centralnego, transfery ze źródeł międzynarodowych do władz regionalnych, transfery ze źródeł międzynarodowych do podsektora lokalnego

Źródło (3)

wydatki gospodarstw domowych

Rodzaj transakcji (3)

płatności dla instytucji publicznych (netto), płatności dla instytucji prywatnych (netto), płatności za produkty zamawiane bezpośrednio i pośrednio przez instytucje oświatowe, płatności za produkty niepotrzebne bezpośrednio do uczestnictwa, płatności za nauczanie indywidualne

Źródło (4)

wydatki innych podmiotów prywatnych

Rodzaj transakcji (4)

stypendia i inne dotacje dla uczniów/studentów/słuchaczy/gospodarstw domowych, pożyczki studenckie

Obowiązkowo. Szczegółowe podziały w wierszach F1, F4, F6, F7, F8, H2, H3, H5B, H15, H16, H17, E2, E3, E5A, E5B są nieobowiązkowe. Kolumny 4, 5, 7, 8, 11, 12, 13, 14 są nieobowiązkowe. Kolumnę 10 można zgłaszać łącznie z kolumną 9.


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

FINANCE2

Wydatki na edukację z podziałem na poziomy kształcenia, charakter i kategorię zasobów

Podziały

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 0, - poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - poziom 4, - poziom 5/6

Orientacja programowa

ISCED poziom 2 ogólny, - poziom 2 ogólnozawodowy i zawodowy, - poziom 3 ogólny, - poziom 3 ogólnozawodowy i zawodowy, - poziom 4 ogólny, - poziom 4 ogólnozawodowy i zawodowy, - poziom 5B, poziom 5A/6

Wydatki w instytucjach publicznych

bieżące wydatki na wynagrodzenia kadry (1)

nauczyciele, - inni członkowie kadry pedagogicznej, personelu administracyjnego i zawodowego + personel pomocniczy

bieżące wydatki na wynagrodzenia kadry (2)

pensje, wydatki z tytułu emerytury, inne wynagrodzenia niestanowiące pensji

inne wydatki bieżące

 

wydatki kapitałowe:

 

dostosowanie z uwzględnieniem zmian w bilansie funduszy

 

wydatki na usługi pomocnicze w instytucjach publicznych

 

wydatki na działalność związaną z badaniami i rozwojem w instytucjach publicznych

 

Wydatki we wszystkich instytucjach prywatnych

łączne bieżące wydatki na wynagrodzenia personelu

 

łączne bieżące wydatki inne niż wydatki na wynagrodzenia personelu

 

łączne wydatki kapitałowe

 

dostosowanie z uwzględnieniem zmian w bilansie funduszy

 

łączne wydatki na usługi pomocnicze w instytucjach prywatnych

 

łączne wydatki na działania związane z badaniami i rozwojem w instytucjach prywatnych

 

Obowiązkowo. Wiersze X1, X5, X7, X8, X9 plus Y1-Y40 i Z1-Z40 (dotyczące prywatnych instytucji zależnych od rządu i niezależnych instytucji prywatnych) są nieobowiązkowe. Kolumny 4, 5, 7, 8, 11, 12, 13, 14 są nieobowiązkowe. Kolumnę 10 można zgłaszać łącznie z kolumną 9.


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

REGIO1

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy z podziałem na poziomy kształcenia, orientację programową, płeć i region

Podziały

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 0, - poziom 1, - poziom 2, - poziom 3, - poziom 4, - poziom 5, - poziom 6

Orientacja programowa

ISCED poziom 3 ogólny, - poziom 3 ogólnozawodowy/zawodowy, - poziom 4 ogólny, - poziom 4 ogólnozawodowy/zawodowy, - poziom 5A, poziom 5B

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Region

Poziom NUTS 2 dla wszystkich państw z wyjątkiem Niemiec i Zjednoczonego Królestwa (poziom NUTS 1). Dane regionalne nie są wymagane od Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Luksemburga, Malty, Islandii i Lichtensteinu (w państwach tych nie istnieje poziom NUTS 2)

Obowiązkowo


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

REGIO2

Liczba uczniów/studentów/słuchaczy z podziałem na wiek, płeć i region

Podziały

Wyszczególnienie

Wiek

Poniżej 3 lat, każdy rok z osobna od 3 do 29 lat, 30-34 lata, 35-39 lat, 40 lat i więcej, wiek nieznany

Płeć

Mężczyźni, kobiety

Region

Poziom NUTS 2 dla wszystkich państw z wyjątkiem Niemiec i Zjednoczonego Królestwa (poziom NUTS 1). Dane regionalne nie są wymagane od Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Luksemburga, Malty, Islandii i Lichtensteinu (w państwach tych nie istnieje poziom NUTS 2)

Obowiązkowo


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

ENRLLNG1

Liczba uczniów z podziałem na poziomy kształcenia, orientację programową i studiowane obce języki nowożytne

Podziały

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 1, - poziom 2, - poziom 3

Orientacja programowa

ISCED – poziom 3 ogólny, - poziom 3 ogólnozawodowy/zawodowy

Nowożytny język obcy

angielski, bułgarski, czeski, duński, estoński, fiński, francuski, grecki, hiszpański, irlandzki, litewski, łotewski, maltański, niderlandzki, niemiecki, polski, portugalski, rumuński, słowacki, słoweński, szwedzki, węgierski, włoski, arabski, chiński, japoński, rosyjski, inne języki nowożytne

Odpowiednia liczba przyjętych uczniów

 

Obowiązkowo Kolumny 4 i 5 (dotyczące programów ogólnych, ogólnozawodowych i zawodowych na poziomie 3 ISCED) są nieobowiązkowe.


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

ENRLLNG2

Liczba uczniów z podziałem na poziomy kształcenia, orientację programową, wiek i nauczane obce języki nowożytne

Podziały

Wyszczególnienie

Poziom kształcenia

ISCED poziom 1, - poziom 2, - poziom 3

Orientacja programowa

ISCED – poziom 3 ogólny, - poziom 3 ogólnozawodowy/zawodowy

Liczba języków obcych

brak języków obcych, jeden język obcy, dwa języki obce lub więcej

Wiek

poniżej 6 lat, każdy rok z osobna od 6 do 19 lat, 20 lat lub więcej, niewyszczególnione według wieku

Odpowiednia liczba przyjętych uczniów

 

Obowiązkowe. Wiersze A2 do A18 są nieobowiązkowe; kolumny 13 do 16 (dotyczące orientacji ogólnozawodowej i zawodowej na poziomie 3 ISCED) są nieobowiązkowe


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

ISCMAP_PROGR

Sporządzanie mapy Krajowych Programów Kształcenia

Podziały

Wyszczególnienie

Nagłówki kolumn

Kol. 1

Numer programu (program<poziom ISCED><numer w ramach poziomu>)

Kol. 2

Rok powstania programu

Kol. 3

Poziom ISCED

Kol. 4

Cel programu

Kol. 5

Orientacja programowa

Kol. 6

Teoretyczny łączny czas trwania na poziomie ISCED 5

Kol. 7

Pozycja w krajowej strukturze stopni/tytułów

Kol. 8

Pozycja w strukturze szkolnictwa wyższego (licencjat – magister – doktorat)

Kol. 9

Uwagi dotyczące programów wykraczających poza poziomy lub subkategorie ISCED

Kol. 10

Krajowa nazwa programu

Kol. 11

Opisowa nazwa programu w języku angielskim

Kol. 12

Minimalne wymagania wstępne (poziom ISCED lub inne)

Kol. 13

Główne uzyskiwane tytuły lub stopnie, kwalifikacje, świadectwa

Kol. 14

Kod kwalifikacji w ISCMAP-QUAL

Kol. 15

Teoretyczny wiek rozpoczęcia nauki

Kol. 16

Teoretyczny czas trwania programu

Kol. 17

Teoretyczna łączna liczba lat nauki po zakończeniu programu

Kol. 18

Czy program obejmuje zajęcia praktyczne? (tak/nie)

Kol. 19

Program stworzony dla dorosłych (T/N)

Kol. 20

Program stworzony dla uczestnictwa w niepełnym wymiarze (T/N)

Kol. 21

Zgłoszony w danych gromadzonych w ramach UOE (T/N/P)

Kol. 22

Zgłoszony w tabelach UOE FINANCE (T/N/P)

Kol. 23

Nabór

Kol. 24

Uwagi

Nieobowiązkowo


Nazwa tabeli i podziały

Tytuł i wyszczególnienie

ISCMAP_QUAL

Sporządzanie mapy Krajowych Tytułów

Podziały

Wyszczególnienie

Nagłówki kolumn

Kol. 1

Numer tytułu (tytuł<numer w ramach poziomu>)

Kol. 2

Rok wprowadzenia tytułu

Kol. 3

Poziom tytułu zgodnie z ISCED

Kol. 4

Cel (A/B/C)

Kol. 5

Nazwa krajowa

Kol. 6

Nazwa w języku angielskim

Kol. 7

Programy pozwalające uzyskać tytuł

Kol. 8

Egzamin końcowy (T/N)

Kol. 9

Seria egzaminów w trakcie programu (T/N)

Kol. 10

Określona liczba godzin kursu ORAZ egzamin (T/N)

Kol. 11

Szacunkowy % kursu sprawdzony podczas egzaminu

Kol. 12

Jedynie określona liczba godzin kursu (T/N)

Kol. 13

Godziny kursu

Kol. 14

Szczególne wymagania

Kol. 15

Czy tytuł można uzyskać bez zgłoszenia się do konkretnego programu? (T/N)

Kol. 16

Na jakich warunkach?

Kol. 17

Organizacja(-e) przyznająca(-e) tytuł

Kol. 18

Numery programów

Kol. 19

Liczba absolwentów

Kol. 20

Numery programów

Kol. 21

Liczba absolwentów

Kol. 22

Uwagi

Nieobowiązkowo


ZAŁĄCZNIK II

Wymogi dotyczące jakości danych i ramy jakościowe w zakresie sprawozdawczości

Wymogi dotyczące jakości danych

Wymogi dotyczące jakości dla danych w zakresie systemów kształcenia i szkolenia odnoszą się do takich aspektów sprawozdawczości jakościowej (lub kryteriów sprawozdawczości jakościowej) jak użyteczność, dokładność, terminowość i punktualność, dostępność i przejrzystość, porównywalność oraz spójność.

Dane powinny być w szczególności zgodne z definicjami i pojęciami określonymi w szczegółowych wytycznych w sprawie gromadzenia danych dotyczących systemów kształcenia przez UNESCO/OECD/Eurostat.

Sprawozdanie dotyczące jakości danych

Każdego roku Komisja (Eurostat) dostarcza państwom członkowskim, 3 miesiące przed upłynięciem terminu przekazania danych, o którym mowa w art. 4 ust. 2, projekty dokumentów odnoszących się do rocznego sprawozdania dotyczącego jakości danych, częściowo wypełnione, zawierające dostępne już wskaźniki ilościowe oraz inne informacje dostępne Komisji (Eurostatowi). Państwa członkowskie przedkładają Komisji (Eurostatowi) uzupełnione sprawozdanie dotyczące jakości danych, o którym mowa w art. 4 ust. 2.

Sprawozdanie dotyczące jakości danych składa się z następujących 7 rozdziałów: nabór, uczniowie/studenci/słuchacze rozpoczynający naukę, kadra, absolwenci/świadectwa i dyplomy, finanse, nauka języków obcych i regionalne dane dotyczące naboru.

Sprawozdanie dotyczące jakości danych dokumentuje zgodność z takimi aspektami jak użyteczność, dokładność, terminowość i punktualność, dostępność i przejrzystość, porównywalność oraz spójność.

Sprawozdanie dotyczące jakości danych w szczególności dokumentuje zgodność z definicjami i pojęciami określonymi w szczegółowych wytycznych w sprawie gromadzenia danych dotyczących systemów kształcenia przez UNESCO/OECD/Eurostat.

Odstępstwa od definicji i pojęć określonych w szczegółowych wytycznych w sprawie gromadzenia danych dotyczących systemów kształcenia przez UNESCO/OECD/Eurostat są dokumentowane i wyjaśniane oraz w miarę możliwości określane ilościowo.

W szczególności państwa członkowskie dostarczają opisów źródeł wykorzystanych do tabel opisanych w załączniku I, a wykorzystanie danych szacunkowych i przeglądów jest jasno określone na poziomie tabel i podziałów.


3.2.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 29/28


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 89/2011

z dnia 2 lutego 2011 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 3 lutego 2011 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2011 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego

José Manuel SILVA RODRÍGUEZ

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

IL

116,3

JO

85,0

MA

59,8

TN

125,1

TR

100,8

ZZ

97,4

0707 00 05

JO

86,2

MA

100,1

TR

175,4

ZZ

120,6

0709 90 70

MA

56,6

TR

133,1

ZZ

94,9

0709 90 80

EG

82,2

ZZ

82,2

0805 10 20

AR

41,5

BR

41,5

EG

54,1

IL

67,8

MA

52,0

TN

54,5

TR

70,6

ZA

41,5

ZZ

52,9

0805 20 10

IL

162,8

MA

77,2

TR

79,6

ZZ

106,5

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

57,9

EG

57,7

IL

98,7

JM

91,5

MA

88,7

PK

51,1

TR

67,0

US

79,6

ZZ

74,0

0805 50 10

AR

45,3

EG

41,5

TR

56,6

UY

45,3

ZZ

47,2

0808 10 80

BR

55,2

CA

96,6

CL

90,0

CN

86,6

MK

42,6

US

126,3

ZZ

82,9

0808 20 50

CN

76,0

US

108,9

ZA

96,8

ZZ

93,9


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


DECYZJE

3.2.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 29/30


DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 lutego 2011 r.

zezwalająca na wprowadzenie do obrotu ekstraktu z grzybni Lentinula edodes (twardziak jadalny, grzyb shiitake) jako nowego składnika żywności na mocy rozporządzenia (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 442)

(Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny)

(2011/73/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 19 grudnia 2007 r. przedsiębiorstwo GlycaNova Norge AS zwróciło się do właściwych organów Zjednoczonego Królestwa z wnioskiem o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu ekstraktu z grzybni twardziaka jadalnego (grzyb shiitake, Lentinula edodes, wcześniej Lentinus edodes) jako nowego składnika żywności.

(2)

W dniu 3 listopada 2008 r. właściwy organ ds. oceny żywności w Zjednoczonym Królestwie wydał sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny. W sprawozdaniu tym stwierdzono, że stosowanie ekstraktu z grzybni Lentinula edodes w charakterze składnika żywności jest dopuszczalne.

(3)

W dniu 7 stycznia 2009 r. Komisja przekazała sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny wszystkim państwom członkowskim.

(4)

Przed upływem okresu 60 dni, określonego w art. 6 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 258/97, zgłoszono uzasadniony sprzeciw wobec wprowadzenia do obrotu danego produktu, zgodnie z przepisami tego artykułu.

(5)

W związku z tym w dniu 24 września 2009 r. skonsultowano się z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).

(6)

W dniu 9 lipca 2010 r. EFSA (Panel ds. Produktów Dietetycznych, Żywienia i Alergii) w swojej „Opinii naukowej dotyczącej bezpieczeństwa »ekstraktu z Lentinula edodes« jako nowego składnika żywności” (2) stwierdził, że ekstrakt z grzybni Lentinula edodes jest bezpieczny pod warunkiem przestrzegania zaproponowanych warunków stosowania i poziomów spożycia.

(7)

Na podstawie oceny naukowej ustalono, że ekstrakt z grzybni Lentinula edodes spełnia kryteria określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97.

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Ekstrakt z grzybni Lentinula edodes zgodny ze specyfikacją w załączniku I może być wprowadzany do obrotu w Unii jako nowy składnik żywności w odniesieniu do zastosowań wymienionych w załączniku II.

Artykuł 2

Ekstrakt z grzybni Lentinula edodes dopuszczony do obrotu niniejszą decyzją jest oznaczany na etykiecie środka spożywczego, w którego skład wchodzi, jako „ekstrakt z grzyba Lentinula edodes” lub „ekstrakt z grzyba shiitake”.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do GlycaNova Norge AS, Oraveien 2, 1630 Gamle Fredrikstad, Norwegia.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2011 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.

(2)  Dziennik EFSA 2010; 8(7): 1685.


ZAŁĄCZNIK I

Specyfikacje dotyczące ekstraktu z grzybni Lentinula edodes

Opis:

Nowy składnik żywności ma postać sterylnego wodnego ekstraktu otrzymywanego z grzybni Lentinula edodes uprawianego metodą fermentacji wgłębnej. Jest to jasnobrązowy, lekko mętny płyn.

Lentinan jest β-(1-3) β-(1-6)-D-glukanem o masie cząsteczkowej około 5 × 105 daltonów i stopniu rozgałęzienia 2/5; ma on strukturę trzeciorzędową (potrójnej helisy).

Skład ekstraktu z grzybni Lentinula edodes

Wilgotność

98 %

Sucha masa

2 %

Wolna glukoza

mniej niż 20 mg/ml

Całkowita zawartość białek (1)

mniej niż 0,1 mg/ml

Składniki zawierające azot (2)

mniej niż 10 mg/ml

Lentinan

0,8 – 1,2 mg/ml


(1)  Metoda Bradforda.

(2)  Metoda Kjeldahla.


ZAŁĄCZNIK II

Zastosowania ekstraktu z grzybni Lentinula edodes

Grupa zastosowań

Maksymalny poziom ekstraktu z grzybni Lentinula edodes

Pieczywo

2 mL/100 g

Napoje bezalkoholowe

0,5 mL/100 mL

Suche gotowe dania

2,5 mL na posiłek

Żywność na bazie jogurtu

1,5 mL/100 mL

Suplementy żywnościowe (określone w dyrektywie 2002/46/WE (1))

2,5 mL w dawce dziennej


(1)  Dz.U. L 183 z 12.7.2002, s. 51.


3.2.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 29/32


DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 lutego 2011 r.

zmieniająca decyzję 2003/248/WE w zakresie przedłużenia obowiązywania tymczasowych odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do roślin truskawki (Fragaria L.), przeznaczonych do sadzenia, innych niż nasiona, pochodzących z Argentyny

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 447)

(2011/74/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 15 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy dyrektywy 2000/29/WE rośliny truskawki (Fragaria L.), przeznaczone do sadzenia, inne niż nasiona, pochodzące z państw pozaeuropejskich, innych niż państwa basenu Morza Śródziemnego, Australia, Nowa Zelandia, Kanada i kontynentalne stany Stanów Zjednoczonych Ameryki, nie mogą zasadniczo być wprowadzane do Unii. Wspomniana dyrektywa zezwala jednak na wprowadzanie odstępstw od tej zasady, pod warunkiem ustalenia, że nie zachodzi ryzyko rozprzestrzeniania organizmów szkodliwych.

(2)

Decyzją Komisji 2003/248/WE (2) upoważniono państwa członkowskie do wprowadzenia tymczasowych odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy 2000/29/WE, aby umożliwić przywóz roślin truskawki (Fragaria L.), przeznaczonych do sadzenia, innych niż nasiona, pochodzących z Argentyny.

(3)

Okoliczności uzasadniające upoważnienie przewidziane w decyzji 2003/248/WE pozostają aktualne i nie ma nowych informacji stanowiących podstawę do dokonania przeglądu szczególnych warunków.

(4)

Dyrektywą Komisji 2008/64/WE (3) usunięto Colletotrichum acutatum Simmonds z lit. c) sekcji II części A załącznika II do dyrektywy 2000/29/WE. Organizm ten nie powinien zatem dłużej figurować w załączniku do decyzji 2003/248/WE.

(5)

Na podstawie doświadczenia ze stosowania decyzji 2003/248/WE należy przedłużyć okres ważności tego upoważnienia o dziesięć lat.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2003/248/WE.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2003/248/WE wprowadza się następujące zmiany:

1)

art. 1 akapit drugi decyzji 2003/248/WE otrzymuje brzmienie:

„Upoważnienie do wprowadzania odstępstw określonych w akapicie pierwszym (zwane dalej »upoważnieniem«) podlega, poza warunkami ustanowionymi w załącznikach I, II i IV do dyrektywy 2000/29/WE, warunkom przewidzianym w załączniku do niniejszej decyzji, oraz ma zastosowanie jedynie do roślin, które zostały wprowadzone do Unii w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 30 września każdego roku.”;

2)

dodaje się art. 3a w brzmieniu:

„Artykuł 3a

Niniejsza decyzja wygasa z dniem 30 września 2020 r.”;

3)

skreśla się pkt 1 lit. c) tiret drugie załącznika.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2011 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 10.4.2003, s. 28.

(3)  Dz.U. L 168 z 28.6.2008, s. 31.


3.2.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 29/33


DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 lutego 2011 r.

zmieniająca decyzję 2003/249/WE w zakresie przedłużenia obowiązywania tymczasowych odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy Rady 2000/29/WE w odniesieniu do roślin truskawki (Fragaria L.), przeznaczonych do sadzenia, innych niż nasiona, pochodzących z Chile

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 477)

(2011/75/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 2000/29/WE z dnia 8 maja 2000 r. w sprawie środków ochronnych przed wprowadzaniem do Wspólnoty organizmów szkodliwych dla roślin lub produktów roślinnych i przed ich rozprzestrzenianiem się we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 15 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy dyrektywy 2000/29/WE rośliny truskawki (Fragaria L.), przeznaczone do sadzenia, inne niż nasiona, pochodzące z państw pozaeuropejskich, innych niż państwa basenu Morza Śródziemnego, Australia, Nowa Zelandia, Kanada i kontynentalne stany Stanów Zjednoczonych Ameryki, nie mogą zasadniczo być wprowadzane do Unii. Wspomniana dyrektywa zezwala jednak na wprowadzanie odstępstw od tej zasady, pod warunkiem ustalenia, że nie zachodzi ryzyko rozprzestrzeniania organizmów szkodliwych.

(2)

Decyzją Komisji 2003/249/WE (2) upoważniono państwa członkowskie do wprowadzenia tymczasowych odstępstw od niektórych przepisów dyrektywy 2000/29/WE, aby umożliwić przywóz roślin truskawki (Fragaria L.), przeznaczonych do sadzenia, innych niż nasiona, pochodzących z Chile.

(3)

Okoliczności uzasadniające upoważnienie przewidziane w decyzji 2003/249/WE pozostają aktualne i nie ma nowych informacji stanowiących podstawę do dokonania przeglądu szczególnych warunków.

(4)

Dyrektywą Komisji 2008/64/WE (3) usunięto Colletotrichum acutatum Simmonds z lit. c) sekcji II części A załącznika II do dyrektywy 2000/29/WE. Organizm ten nie powinien zatem dłużej figurować w załączniku do decyzji 2003/249/WE.

(5)

Na podstawie doświadczenia ze stosowania decyzji 2003/249/WE należy przedłużyć okres ważności tego upoważnienia o dziesięć lat.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2003/249/WE.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W decyzji 2003/249/WE wprowadza się następujące zmiany:

1)

artykuł 1 akapit drugi decyzji 2003/249/WE otrzymuje brzmienie:

„Upoważnienie do wprowadzania odstępstw określonych w akapicie pierwszym (zwane dalej »upoważnieniem«) podlega, poza warunkami ustanowionymi w załącznikach I, II i IV do dyrektywy 2000/29/WE, warunkom przewidzianym w załączniku do niniejszej decyzji, oraz ma zastosowanie jedynie do roślin, które zostały wprowadzone do Unii w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 30 września każdego roku.”;

2)

dodaje się art. 3a w brzmieniu:

„Artykuł 3a

Niniejsza decyzja wygasa z dniem 30 września 2020 r.”.;

3)

skreśla się pkt 1 lit. c) tiret drugie załącznika.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2011 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 169 z 10.7.2000, s. 1.

(2)  Dz.U. L 93 z 10.4.2003, s. 32.

(3)  Dz.U. L 168 z 28.6.2008, s. 31.


3.2.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 29/34


DECYZJA KOMISJI

z dnia 2 lutego 2011 r.

zezwalająca na wprowadzenie do obrotu glukanu chitynowego z Aspergillus niger jako nowego składnika żywności na mocy rozporządzenia (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady

(notyfikowana jako dokument nr C(2011) 480)

(Jedynie tekst w języku francuskim jest autentyczny)

(2011/76/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 258/97 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 stycznia 1997 r. dotyczące nowej żywności i nowych składników żywności (1), w szczególności jego art. 7,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 15 stycznia 2008 r. przedsiębiorstwo Kitozyme SA zwróciło się z wnioskiem do właściwych organów Belgii o zezwolenie na wprowadzenie do obrotu glukanu chitynowego z Aspergillus Niger jako nowego składnika żywności.

(2)

W dniu 5 listopada 2008 r. właściwy organ ds. oceny żywności w Belgii wydał sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny. W sprawozdaniu tym stwierdzono, że konieczne jest przeprowadzenie dodatkowej oceny.

(3)

W dniu 12 marca 2009 r. Komisja przekazała sprawozdanie dotyczące wstępnej oceny wszystkim państwom członkowskim. Niektóre państwa członkowskie wystosowały dodatkowe uwagi.

(4)

W związku z tym w dniu 27 sierpnia 2009 r. skonsultowano się z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA).

(5)

W dniu 9 lipca 2010 r. EFSA (panel ds. produktów dietetycznych, żywienia i alergii) w „Opinii naukowej dotyczącej bezpieczeństwa »glukanu chitynowego« jako nowego składnika żywności” (2) stwierdził, że glukan chitynowy z Aspergillus niger jest bezpieczny pod warunkiem przestrzegania zaproponowanych warunków stosowania i poziomów spożycia.

(6)

Na podstawie oceny naukowej ustalono, że glukan chitynowy z Aspergillus niger spełnia kryteria określone w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 258/97.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Glukan chitynowy z Aspergillus niger zgodny ze specyfikacją w załączniku może być wprowadzany do obrotu w Unii jako nowy składnik żywności przeznaczony do stosowania w suplementach żywnościowych w dawce maksymalnej wynoszącej 5 g dziennie.

Artykuł 2

Glukan chitynowy z Aspergillus niger dopuszczony do obrotu niniejszą decyzją jest oznaczany na etykiecie środka spożywczego, w którego skład wchodzi, jako „glukan chitynowy z Aspergillus niger”.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja skierowana jest do przedsiębiorstwa Kitozyme SA, Rue Haute Claire, 4, Parc Industriel des Hauts-Sarts, Zone 2, 4040 Herstal, Belgia.

Sporządzono w Brukseli dnia 2 lutego 2011 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 43 z 14.2.1997, s. 1.

(2)  EFSA Journal 2010; 8(7): 1687.


ZAŁĄCZNIK

SPECYFIKACJE DOTYCZĄCE GLUKANU CHITYNOWEGO Z GRZYBNI ASPERGILLUS NIGER

Opis:

Glukan chitynowy uzyskuje się z grzybni Aspergillus niger; jest to bezwonny, sypki proszek o żółtawym zabarwieniu. Jego zawartość w suchej masie wynosi co najmniej 90 %.

Glukan chitynowy składa się zasadniczo z dwóch polisacharydów:

chityny, składającej się z powtarzających się jednostek N-acetylo-D-glukozaminy (nr CAS: 1398-61-4),

beta(1,3)-glukanu, składającego się z powtarzających się jednostek D-glukozy (nr CAS: 9041-22-9).

Specyfikacja glukanu chitynowego z Aspergillus niger

Ubytek podczas suszenia

≤ 10 %

Glukan chitynowy

≥ 90 %

Proporcja chityny do glukanu

od 30:70 do 60:40

Popiół

≤ 3 %

Tłuszcze

≤ 1 %

Białka

≤ 6 %


IV Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom

3.2.2011   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 29/36


DECYZJA URZĘDU NADZORU EFTA

NR 205/09/COL

z dnia 8 maja 2009 r.

na temat programu przejściowego dokapitalizowania zasadniczo zdrowych banków w celu zwiększenia stabilności finansowej oraz kapitału dłużnego dla gospodarki realnej (Norwegia)

URZĄD NADZORU EFTA (1)

UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym (2), w szczególności jego art. 61–63 oraz protokół 26,

UWZGLĘDNIAJĄC Porozumienie pomiędzy państwami EFTA w sprawie utworzenia Urzędu Nadzoru i Trybunału Sprawiedliwości (3), w szczególności jego art. 24,

UWZGLĘDNIAJĄC art. 1 ust. 3 w części I oraz art. 4 ust. 3 w części II protokołu 3 do Porozumienia o nadzorze i Trybunale (4),

UWZGLĘDNIAJĄC wytyczne Urzędu dotyczące zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 porozumienia EOG (5), zaś w szczególności rozdział dotyczący dokapitalizowania instytucji finansowych w związku z obecnym kryzysem finansowym: ograniczenie pomocy do niezbędnego minimum oraz mechanizmy zabezpieczające przed nadmiernym zakłóceniem konkurencji (6),

UWZGLĘDNIAJĄC decyzję nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. w sprawie przepisów wykonawczych, o której mowa w art. 27 w części II protokołu 3 (7),

A TAKŻE MAJĄC NA UWADZE, CO NASTĘPUJE:

I.   FAKTY

1.   Procedura

Dnia 28 kwietnia 2009 r. władze norweskie zgłosiły zgodnie z art. 1 ust. 3 w części I protokołu 3 program przejściowego dokapitalizowania zasadniczo zdrowych banków w celu zwiększenia stabilności finansowej oraz kapitału dłużnego dla gospodarki realnej (zdarzenie nr 516522). (8)

2.   Cel środka pomocy

Władze norweskie wyjaśniły, że panuje niepewność co do dalszego rozwoju norweskiej gospodarki oraz zmian w działalności banków i ich polityce kredytowej. Istnieje silna współzależność między gospodarką realną a systemem finansowym. Pragnienie zmniejszenie ryzyka w obliczu rosnących strat może spowodować, że banki ograniczą udzielanie kredytów. Zaostrzenie warunków udzielania przedsiębiorstwom i gospodarstwom domowym kredytów pogłębiają skutki zmniejszenia popytu zewnętrznego dla norweskiej gospodarki, utrudniając tym samym działalność i inwestycje w gospodarce realnej oraz potęgując negatywne konsekwencje ogólnego pogorszenia koniunktury gospodarczej.

Władze norweskie wskazały, że przeprowadzone przez norweski bank centralny Norges Bank i Urząd Nadzoru Finansowego (Kredittilsynet) badania dotyczące kredytowania wykazały znaczne zaostrzanie kryteriów kredytowych przez banki, zwłaszcza w odniesieniu do kredytów dla przedsiębiorstw. Badania dowiodły także, że głównym problemem banków przy ocenianiu swojej polityki kredytowania są wskaźniki kapitału. Norweskie banki są obecnie stabilne finansowo, ale by utrzymać dotychczasowy poziom przyznawania kredytów muszą wzmocnić swój kapitał podstawowy.

W grudniu 2008 r. Norges Bank doradził rządowi norweskiemu podjęcie środków zmierzających do poprawy stabilności banku w celu zwiększenia kapitału dłużnego dla gospodarki realnej. Urząd Nadzoru Finansowego poparł to zalecenie.

Władze norweskie wyjaśniły, że niektóre większe banki norweskie mają stosunkowo niskie wskaźniki kapitału podstawowego i aby móc dalej udzielać kredytów dla gospodarki realnej, wymagają dokapitalizowania (9). Mniejsze banki o wysokich wskaźnikach kapitału mogą również potrzebować dodatkowego kapitału podstawowego do utrzymania lub zwiększenia kredytowania zgodnie z celem zgłoszonego programu. Władze norweskie przewidują, że niektóre małe banki mogą mieć bardziej ograniczone możliwości zdobycia dofinansowania i dość niewielki portfel kredytów. Są one zatem bardziej narażone na ryzyko płynności niż banki o szerszym zakresie działalności. W związku z tym nawet jeżeli małe banki miały początkowo wyższe wskaźniki kapitału, czynniki te mogą spowodować, że ich kapitał podstawowy ulegnie zmniejszeniu łatwiej niż w przypadku innych banków. Władze norweskie uważają wobec tego, że sytuacja zarówno w sektorze bankowym, jak i w gospodarce norweskiej wymaga zastosowania środka państwowego zapewniającego dokapitalizowanie zasadniczo zdrowych banków w celu zwiększenia stabilności finansowej oraz kapitału dłużnego dla gospodarki realnej.

Celem programu jest wniesienie do banków kapitału podstawowego (10) dla osiągnięcia ich wzmocnienia i poprawy zdolności utrzymania dotychczasowej działalności kredytowej. Program przeznaczony jest wyłącznie dla zasadniczo zdrowych banków i według władz norweskich został opracowany w celu zapewnienia kapitału dłużnego dla gospodarki realnej, przy jednoczesnym minimalizowaniu zakłócenia konkurencji.

W ramach programu dokapitalizowania ustanowiono Rządowy Fundusz Finansowy (Statens finansfond) (11), którego celem jest czasowe wnoszenie do norweskich banków (12) kapitału podstawowego: na podstawie wniosku danego banku Fundusz nabywa hybrydowe papiery wartościowe lub instrumenty kapitału uprzywilejowanego. Warunki zakupu reguluje umowa zawierana między funduszem a konkretnym bankiem, określająca dokładne zasady dokapitalizowania (np. wartość nominalną, kwotę, odpłatność i mechanizmy zachęcające do wycofania się ze środków służących dokapitalizowaniu).

3.   Krajowa podstawa prawna dla środka pomocy

Krajową podstawą prawną do ustanowienia Funduszu jest ustawa Rządowego Funduszu Finansowego nr 12 z dnia 6 marca 2009 r. (Lov 6. mars 2009 nr. 12 om Statens finansfond). Zostanie również przyjęte rozporządzenie wykonawcze związane z Funduszem i jego działalnością (13).

4.   Budżet i czas trwania

W 2008 r. Norges Bank przeprowadził makroekonomiczny test warunków skrajnych dla sześciu największych banków norweskich. W ramach testu odtworzono negatywny scenariusz, w wyniku którego banki mogłyby odnotować straty sięgające średnio 2,3 % swoich aktywów ważonych ryzykiem. Na podstawie tego testu Norges Bank oszacował potrzebę dokapitalizowania dziesięciu największych banków kwotą 34 miliardów NOK. Zgodnie z wynikami testu na Fundusz przeznaczono wystarczające zasoby (50 miliardów NOK, około 5,1 miliarda EUR).

Program ma charakter tymczasowy, a jego zasady mają wejść w życie w maju 2009 r. z sześciomiesięcznym okresem przeznaczonym na osiągnięcie przez Fundusz porozumienia z wnioskującymi o dokapitalizowanie bankami. Termin składania wniosków do Funduszu będzie ustalony na 6 tygodni przed upływem półrocznego okresu, co umożliwi Funduszowi zawarcie umowy z wnioskującymi bankami przed upływem terminu w listopadzie 2009 r. W tym okresie władze norweskie ocenią również, czy konieczne będzie zastosowanie środka przez dłuższy okres, w którym to przypadku program zostanie zgłoszony ponownie.

5.   Program dokapitalizowania

5.1.   Beneficjenci

Władze norweskie wyjaśniły, że do pomocy w ramach zgłoszonego programu kwalifikują się jedynie zasadniczo zdrowe banki norweskie.

Norweski Urząd Nadzoru Finansowego będzie pełnił funkcję podmiotu oceniającego, czy dany bank kwalifikuje się do programu (14). W ramach stałych funkcji nadzoru Urząd Nadzoru Finansowego otrzymuje od każdego banku informacje na temat portfeli kredytów i innych elementów bilansu, plany operacyjne oraz własne oceny przyszłych czynników ryzyka. Jeżeli bank wnioskuje do Funduszu o dokapitalizowanie, Urząd Nadzoru Finansowego będzie proszony o ocenę kwalifikowalności banku w ramach programu. Zgodnie z sekcją 2 rozporządzenia test polega na sprawdzeniu, czy „bank spełnia wymóg kapitału podstawowego z zachowaniem odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa, przy jednoczesnym uwzględnieniu prawdopodobnych zmian w niedalekiej przyszłości”. Według władz norweskich Urząd Nadzoru Finansowego uzna, że wymóg ten jest spełniony, jeżeli wskaźnik kapitału podstawowego danego banku wynosi 6 % lub więcej, tj. 2 punkty procentowe powyżej minimalnego obowiązującego wymogu. W każdym przypadku Urząd Nadzoru Finansowego opiera swą analizę na aktualnych informacjach, biorąc pod uwagę obciążenia banku różnego rodzaju ryzykiem, jakość aktywów i prognozy gospodarcze, a także formalne współczynniki wypłacalności w celu ustalenia, czy bank również w świetle prawdopodobnych zmian w niedalekiej przyszłości jest zasadniczo zdrowy.

5.2.   Maksymalny wzrost kapitału

Przewidziane są następujące maksymalne poziomy wzrostu wskaźników kapitału podstawowego w wyniku dokapitalizowania z Funduszu:

a)

bank o wskaźniku kapitału podstawowego poniżej 7 % może być dokapitalizowany do wskaźnika na maksymalnym poziomie 10 %;

b)

bank o wskaźniku kapitału podstawowego w przedziale pomiędzy 7 % a 10 % może być dokapitalizowany o 3 punkty procentowe, ale nie więcej niż do wskaźnika na poziomie 12 %;

c)

bank o wskaźniku kapitału podstawowego powyżej 10 % może być dokapitalizowany maksymalnie o 2 punkty procentowe (15).

Banki mające po dokapitalizowaniu przez państwo wskaźnik kapitału podstawowego wyższy niż 12 % będą musiały udokumentować potrzebę otrzymania wkładu kapitałowego, zaś Fundusz oceni każdy przypadek w świetle sytuacji danego banku oraz sposobu, w jaki można pobudzić działalność kredytową dla gospodarki realnej.

Podobnie wniosek o podwyższenie kapitału podstawowego o ponad 2 punkty procentowe musi zawierać odpowiednią dokumentację, wyjaśniającą potrzebę tak znacznego dokapitalizowania.

Na podstawie oceny różnych czynników ryzyka, planów operacyjnych i prognoz Fundusz podejmie decyzję dotyczącą rzeczywistej kwoty, która zostanie przyznana. Władze norweskie wyjaśniły, że jeżeli na podstawie przedstawionych dowodów Fundusz nie będzie przekonany do zasadności jakiejkolwiek pomocy w ramach programu, odrzuci wniosek. Przedmiotem szczególnie dokładnych analiz będą banki znajdujące się w kategorii najwyższego ryzyka, które wnioskują o wzrost kapitału większy niż 2 punkty procentowe.

Przypadki, w których dokapitalizowanie będzie odpowiadało poziomowi wyższemu niż 2 % wskaźnika kapitału podstawowego, będą zgłaszane do Urzędu Nadzoru Finansowego.

5.3.   Przypisanie do klasy ryzyka

Fundusz przypisuje każdy bank do jednej z trzech klas ryzyka na podstawie obiektywnych kryteriów (16). Klasa ryzyka będzie określała kupon, będący zapłatą za wniesiony przez Fundusz kapitał i nie zmieni się przez okres trwania umowy między bankiem a Funduszem.

Rozporządzenie stanowi, że banki z ratingiem zewnętrznym, przeprowadzonym przez upoważnioną agencję ratingową, będą przypisane do następujących klasy ryzyka:

Klasa ryzyka

1

2

3

Rating (ocena wiarygodności kredytowej)

AA- lub wyższy

Od A- do A+

BBB+ lub niższy

Władze norweskie wyjaśniły, że niewiele banków norweskich jest ocenianych przez międzynarodowe agencje ratingowe. Inne banki są jednak regularnie oceniane przez największe banki norweskie. Banki, które nie są oceniane przez upoważnioną agencję ratingową będą poddane ocenie zgodnie z zasadami podobnymi do tych, które stosują oficjalne agencje ratingowe (17).

Władze norweskie szacują, że jedynie kilka banków norweskich będzie mieściło się w 1 klasie ryzyka, część banków w 2 klasie ryzyka, zaś większość (około trzech czwartych wszystkich banków norweskich) zostanie przypisana do 3 klasy ryzyka.

5.4.   Instrumenty dokapitalizowania

Prawodawstwo przewiduje dwa alternatywne instrumenty kapitałowe – hybrydowy papier wartościowy („fondsobligasjon”) i instrument kapitału uprzywilejowanego („preferansekapitalinstrument”). Oba instrumenty kwalifikują się jako kapitał podstawowy i nie dają prawa do głosowania. Instrumenty te mają prawo pierwszeństwa do odnawialnego roszczenia o roczne odsetki, które są uzależnione od wypracowania zysku i współczynnika wypłacalności wyższego o co najmniej 0,2 % od wymaganego w danym okresie minimalnego wskaźnika wypłacalności. Odsetki są pokrywane do momentu, gdy zostaną w całości spłacone lub gdy wyczerpią się zyski.

Cena dokapitalizowania będzie ustalana indywidualnie dla każdego banku na podstawie stosowanej stopy procentowej. Będzie również brany pod uwagę element dodatkowy uzależniony od kategorii banku i rodzaju wybranego instrumentu.

Władze norweskie uważają, że system, za pomocą którego obliczana jest stopa odpłatności każdego banku za każdy instrument, odpowiada metodzie określonej przez Europejski Bank Centralny (18) w jego zaleceniu z dnia 20 listopada 2008 r. (19), a zatem jest zgodny z wytycznymi dotyczącymi dokapitalizowania.

Władze norweskie wyjaśniły, że aktywa banków norweskich są w dużej mierze aktywami o zmiennym oprocentowaniu. Aby zminimalizować ryzyko stopy procentowej, banki będą zasadniczo starały się utrzymać te same terminy płatności umów dotyczących stóp procentowych po obu stronach bilansu. Dopasowanie terminów płatności wymaga zatem posiadania przez banki norweskie głównie zobowiązań o zmiennym oprocentowaniu. W związku z powyższym władze norweskie zaproponowały, by odpłatność za dokapitalizowanie była oparta na dochodzie z krótkoterminowych sześciomiesięcznych certyfikatów depozytowych lub z pięcioletnich obligacji skarbowych.

Według wyjaśnień władz norweskich koszt dokapitalizowania dla banków w okresie pięciu lat będzie taki sam, niezależnie od opcji wybranej przez bank. Swoją argumentację władze ilustrują porównaniem obecnych kosztów netto dokapitalizowania dla banku, który wybrał opcję opartą na dochodzie z pięcioletnich obligacji skarbowych z obecnymi kosztami netto dokapitalizowania dla banku korzystającego z opcji opartej na dochodzie z sześciomiesięcznych certyfikatów depozytowych przez okres pięciu lat (20).

Władze norweskie uważają zatem, że mimo niższego obecnie dochodu z sześciomiesięcznych certyfikatów depozytowych w porównaniu z dochodem z pięcioletnich obligacji skarbowych, koszt dokapitalizowania dla banków w okresie pięciu lat będzie taki sam, niezależnie od opcji wybranej przez bank.

5.4.1.   Hybrydowy papier wartościowy

Hybrydowy papier wartościowy absorbuje straty spowodowane zwykłym kapitałem akcyjnym (preferencja w odniesieniu do absorpcji strat). Został stworzony jako instrument bezterminowy z opcją wcześniejszego wykupu i stałym kuponem określonym jako stopa norweskich obligacji skarbowych z następującymi elementami dodatkowymi:

5 % dla banków w 1 klasie ryzyka,

5,5 % dla banków w 2 klasie ryzyka,

6 % dla banków w 3 klasie ryzyka (21).

Zgodnie z zaleceniem EBC minimalny element dodatkowy oblicza się na podstawie pięcioletnich premii w transakcjach swap ryzyka kredytowego z długu podporządkowanego danego banku emisyjnego w okresie podstawowym od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2008 r. zwiększonych o 200 punktów bazowych za koszty operacyjne i zwiększonych o dodatkowe 100 punktów bazowych odzwierciedlających uprzywilejowanie hybrydowego papieru wartościowego wobec długu podporządkowanego. Marżę tę stosuje się następnie wobec banków w 2 i 3 klasie ryzyka.

Władze norweskie wskazały, że Norges Bank oszacował medianę premii umów swap ryzyka kredytowego z długów podporządkowanych dla DnB NOR (22), jedynego banku norweskiego, dla którego tego typu umowy podlegają obrotowi, na 100 punktów bazowych za okres od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2008 r. (23).

W celu pobudzenia wykupu kupon jest zwiększany o 1 punkt procentowy kolejno po czwartym i piątym roku. Wyższy stały kupon pozostanie częścią instrumentu aż do chwili wykupu. Wykup jest uzależniony od wydania zgody przez Urząd Nadzoru Finansowego, który musi potwierdzić, że po wykupie nadal będą spełniane wymogi współczynnika wypłacalności.

5.4.2.   Instrument kapitału uprzywilejowanego

Instrument kapitału uprzywilejowanego jest na równym poziomie z akcjami zwykłymi (równolegle absorbuje straty). Może podlegać opcji kupna po trzech latach. Został stworzony jako obowiązkowy zamienny instrument i po pięciu latach ulegnie przekształceniu w akcje zwykłe, chyba że przedtem zostanie wykupiony lub przekształcony. Posiada stały kupon określony jako stopa norweskich obligacji skarbowych, z następującymi elementami dodatkowymi:

6 % dla banków w 1 klasie ryzyka,

6,5 % dla banków w 2 klasie ryzyka,

7 % dla banków w 3 klasie ryzyka (24).

Zgodnie z zaleceniem EBC minimalny element dodatkowy jest ustalony na poziomie 600 punktów bazowych (500 punktów bazowych premii za ryzyko i 100 punktów bazowych na pokrycie kosztów operacyjnych). Marżę tę stosuje się wobec banków w 2 i 3 klasie ryzyka.

Jak wspomniano powyżej, instrument może podlegać opcji kupna po trzech latach. Metodę obliczenia wartości wykupu określa się w umowie z bankiem i nie może ona wynosić mniej niż wartość nominalna (25). Wcześniejszy wykup jest na przykład spowodowany określeniem w umowie wzrostu kursu wykupu w czwartym i piątym roku, czyniąc tym samym wcześniejszy wykup mniej kosztownym w porównaniu z późniejszym wykupem.

Dodatkowo w celu zapewnienia zachęty do wykupu, zamiast umożliwiać obowiązkowe przekształcenie, na koniec okresu pięcioletniego ustala się kurs przeliczeniowy, który jest korzystniejszy dla Funduszu niż przekształcenie po ówczesnej cenie rynkowej, a także korzystniejszy w porównaniu z wykupem przed końcem pięcioletniego okresu (innymi słowy przyjęta metoda powoduje znaczące rozproszenie istniejących akcjonariuszy).

Władze norweskie wyjaśniły, że Fundusz ma prawo przekształcić instrument na akcje zwykłe/certyfikaty kapitału podstawowego, jeżeli kapitał uprzywilejowany stanowi znaczącą część wartości księgowej kapitału własnego banku. Fundusz szczegółowo określa definicję znaczącej części w umowie z konkretnym bankiem. Wysokość progu znaczącej części nie może przekraczać 50 % (26).

Umowa indywidualna może także zawierać opcję przekształcenia przez bank instrumentu na akcje zwykłe/certyfikaty kapitału podstawowego, jeżeli znacząco obniżyła się wartość „funduszy własnych” (o ponad 20 %). Metoda obliczenia liczby udziałów, które w wyniku przekształcenia otrzyma Fundusz, jest określona w umowie z bankiem i zapewnia racjonalny związek między wartością wykupu i potencjalnym zyskiem z jednej strony, a przekształceniem i potencjalną stratą z drugiej (27).

5.5.   Mechanizmy zabezpieczające

Według władz norweskich program uzupełniają liczne mechanizmy zabezpieczające właściwe działanie banków.

Fundusz dokona wkładu kapitału pod warunkiem korzystania z mechanizmów zgodnie z celem programu i niewykorzystywania ich sprzecznie z tym celem oraz pod warunkiem, że bank nie będzie wykorzystywał dokapitalizowania w działaniach marketingowych lub do celów wdrażania agresywnych strategii handlowych (28).

Istnieją również dodatkowe ograniczenia, np. (i) zakaz podwyżki płac i innych świadczeń dla kadry kierowniczej do dnia 31 grudnia 2010 r.; (ii) niemal całkowity zakaz przyznawania premii w latach finansowych 2009 i 2010 z zakazem późniejszej wypłaty nagromadzonych premii; (iii) zakaz otrzymywania przez kadrę kierowniczą na korzystnych warunkach udziałów lub podobnych instrumentów; oraz (iv) zakaz rozpoczynania nowych programów opcji na akcje lub przedłużania albo odnawiania istniejących.

II.   OCENA

1.   Istnienie pomocy państwa

Artykuł 61 ust. 1 Porozumienia EOG stanowi:

„Z zastrzeżeniem innych postanowień niniejszego Porozumienia, wszelka pomoc przyznawana przez państwa członkowskie WE, państwa EFTA lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji przez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z funkcjonowaniem niniejszego Porozumienia w zakresie, w jakim wpływa na handel między umawiającymi się stronami”.

Aby być uznanym za pomoc państwa, środek musi być przyznany przez państwo lub przy użyciu zasobów państwowych. Zgłoszony program tworzą wkłady kapitałowe przyznawane przez Fundusz ze środków z budżetu państwa. W tym celu na Fundusz przeznaczono całkowity budżet w wysokości 50 miliardów NOK.

Ponadto środki służące dokapitalizowaniu umożliwiają beneficjentom zabezpieczenie wymaganego kapitału na korzystniejszych warunkach niż byłoby to możliwe bez nich w świetle warunków panujących na rynkach finansowych. Biorąc pod uwagę obecne trudności na rynkach kapitałowych, Urząd uważa, że państwo inwestuje, gdyż żaden inny rynkowy podmiot gospodarczy nie chciałby inwestować w podobnych warunkach. Dodatkowo zgłoszony środek ma charakter selektywny, gdyż dotyczy tylko zasadniczo zdrowych banków norweskich, zaś żadne inne instytucje finansowe lub przedsiębiorstwa nie kwalifikują się w ramach tego programu. Tym samym daje on beneficjentom korzyść gospodarczą i wzmacnia ich pozycję w porównaniu do pozycji konkurentów w Norwegii oraz innych państwach członkowskich EOG, zatem musi być uważany za zakłócający konkurencję i mający wpływ na handel między umawiającymi się stronami.

Z tych powodów Urząd uznaje, że zgłoszony program dokapitalizowania stanowi pomoc państwa w rozumieniu art. 61 ust. 1 Porozumienia EOG.

2.   Wymogi proceduralne

Zgodnie z art. 1 ust. 3 w części I protokołu 3 „o wszelkich planach przyznania lub zmiany pomocy należy powiadomić Urząd Nadzoru EFTA z wystarczającym wyprzedzeniem, aby umożliwić Urzędowi przedstawienie swoich uwag (…). Zainteresowane państwo nie wprowadza w życie proponowanych środków do czasu, aż procedura zakończy się ostateczną decyzją”.

Zgłaszając dnia 28 kwietnia 2009 r. program dokapitalizowania, władze norweskie spełniły wymóg zgłoszenia. Zobowiązały się do niewdrażania programu do czasu, gdy Urząd zatwierdzi środek, spełniając tym samym obowiązek stosowania okresu zawieszenia.

Urząd może zatem stwierdzić, że władze norweskie wypełniły swoje zobowiązania zgodnie z art. 1 ust. 3 w części I protokołu 3.

3.   Zgodność pomocy

3.1.   Zastosowanie art. 61 ust. 3 lit. b) Porozumienia EOG i Wytycznych dotyczących dokapitalizowania

Artykuł 61 ust. 3 lit. b) Porozumienia EOG stanowi, że „pomoc przeznaczona na wspieranie realizacji ważnych projektów, stanowiących przedmiot wspólnego europejskiego zainteresowania lub mająca na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom w gospodarce państwa członkowskiego WE lub EFTA” (podkreślenie dodane) może zostać uznana za zgodną z funkcjonowaniem Porozumienia EOG.

Urząd nie kwestionuje analizy władz norweskich, z której wynika, że obecny globalny kryzys finansowy ograniczył działalność kredytową dla gospodarki realnej na skalę krajową. Brak reakcji na tę sytuację mógłby mieć znaczący skutek ogólny dla całej gospodarki norweskiej. Urząd uważa zatem, że zgłoszony program ma na celu zapobieżenie poważnym zakłóceniom w gospodarce norweskiej.

Na podstawie art. 61 ust. 3 lit. b Porozumienia EOG Urząd przyjął w styczniu 2009 r. Wytyczne dotyczące dokapitalizowania, ustalające zasady oceny pomocy przyznawanej w formie dokapitalizowania w kontekście obecnego kryzysu finansowego. W związku z tym Urząd oceni obecne zgłoszenie na podstawie przepisów Wytycznych dotyczących dokapitalizowania.

Wytyczne dotyczące dokapitalizowania stanowią, że „w kontekście bieżącej sytuacji na rynkach finansowych dokapitalizowanie banków może służyć licznym celom. Po pierwsze, dokapitalizowanie przyczynia się do przywrócenia stabilności finansowej i pomaga odbudować zaufanie niezbędne do ponownego ożywienia rynku pożyczek międzybankowych. […] Po drugie, dokapitalizowanie może zmierzać także do zapewnienia kapitału dłużnego realnej gospodarce” (29). Ponadto „banki muszą mieć dostatecznie korzystne warunki dostępu do kapitału, aby dokapitalizowanie przyniosło pożądany skutek. Z drugiej strony warunki, na jakich realizowany jest każdy środek służący dokapitalizowaniu, powinny zapewniać równe reguły gry oraz, w dłuższej perspektywie, powrót do normalnych warunków rynkowych. Interwencje państwowe powinny być zatem proporcjonalne i mieć charakter przejściowy oraz być zaplanowane w taki sposób, by zachęcały banki do zwrotu pomocy, gdy tylko warunki rynkowe na to pozwolą (…). W każdym przypadku państwa EFTA powinny zadbać o to, by dokapitalizowanie otrzymały tylko te banki, które rzeczywiście tego potrzebują” (podkreślenie dodane) (30).

Zgłaszane środki muszą zatem spełniać następujące warunki:

—   stosowność (adekwatność środka wobec założonych celów): środek pomocy musi być dobrze ukierunkowany, aby skutecznie spełniać cel zwiększenia stabilności finansowej i dostarczania kapitału dłużnego gospodarce realnej,

—   konieczność: środek pomocy musi być w swojej kwocie i formie niezbędny do osiągnięcia wyznaczonego celu (31);

—   proporcjonalność: należy odpowiednio zrównoważyć pozytywne skutki środka pomocy i zakłócenia konkurencji, aby ograniczyć te ostatnie do minimum niezbędnego do osiągnięcia celów.

3.2.   Stosowność

Urząd musi najpierw ocenić, czy proponowany środek, tj. dokapitalizowanie przez państwo zasadniczo zdrowych banków, stanowi odpowiedni środek do osiągnięcia wyznaczonych celów zwiększenia stabilności finansowej i kapitału dłużnego dla gospodarki realnej.

Urząd uznaje, że instytucje kredytowe mogą w obecnych warunkach rynkowych potrzebować dodatkowego kapitału w celu zapewnienia odpowiedniego przepływu kapitału dłużnego dla całej gospodarki, przeciwdziałając tym samym dalszemu pogłębianiu się kryzysu. Dodatkowo niepewność w odniesieniu do prognoz gospodarczych osłabia wiarę w długoterminową stabilność instytucji finansowych. Dokapitalizowanie zasadniczo zdrowych banków powinno zagwarantować, że instytucje finansowe dysponują wystarczającą ilością kapitału, aby lepiej przeciwstawić się potencjalnym stratom i utrzymać dotychczasową działalność kredytową.

Dostarczenie zasadniczo zdrowym bankom kapitału może być zatem postrzegane jako środek odpowiedni do zapewnienia korzystnych warunków dla działalności kredytowej dla gospodarki realnej zgodnie z wymaganiami Wytycznych dotyczących dokapitalizowania.

3.3.   Konieczność

Środek pomocy musi być w swojej kwocie i formie niezbędny do osiągnięcia wyznaczonych celów przy uwzględnieniu obecnych wyjątkowych warunków. Można zatem uznać, że zgodnie z wyznaczonymi celami niezbędna jest jedynie pomoc dla zasadniczo zdrowych banków.

Władze norweskie przewidują, że zgłoszony program wejdzie w życie w maju 2009 r. i będzie otwarty przez sześć miesięcy. Termin składania wniosków o dokapitalizowanie będzie ustalony na 6 tygodni przed upływem sześciomiesięcznego okresu (około końca września 2009 r.).

Ponadto wkłady kapitałowe będą miały charakter przejściowy. Do programu włączono mechanizmy zachęcające banki do zwrotu kapitału, a także nałożono liczne znaczące ograniczenia, mające dodatkowo zachęcić do powrotu do normalnych warunków rynkowych.

Urząd stwierdza, że ograniczając zakres czasowy programu władze Norwegii zawęziły potencjalną pomoc państwa do kontekstu obecnej sytuacji na rynkach finansowych i poważnych zakłóceń występujących obecnie w gospodarce norweskiej.

W Wytycznych dotyczących dokapitalizowania podkreślono znaczenie rozróżnienia między zasadniczo zdrowymi bankami osiągającymi dobre wyniki finansowe oraz bankami w trudnej sytuacji, uzyskującymi gorsze rezultaty (32).

Władze norweskie wyjaśniły, że do udziału w zgłoszonym programie kwalifikują się jedynie zasadniczo zdrowe banki. Na podstawie informacji dostarczonych przez bank przy ubieganiu się o dokapitalizowanie oraz na podstawie obiektywnych kryteriów (formalne współczynniki wypłacalności, analiza obciążenia poszczególnych banków różnego rodzaju ryzykiem, jakość aktywów, prognozy gospodarcze etc.) norweski Urząd Nadzoru Finansowego będzie pełnił funkcję podmiotu oceniającego, czy bank jest zasadniczo zdrowy. Program będzie otwarty jedynie dla banków, które według Urzędu Nadzoru Finansowego spełniają wymogi kapitału podstawowego „z zachowaniem odpowiedniego marginesu bezpieczeństwa, przy jednoczesnym uwzględnieniu prawdopodobnych zmian w niedalekiej przyszłości” (33).

Można zatem uznać, że zgłoszony program respektuje rozróżnienie zawarte w Wytycznych dotyczących dokapitalizowania i nie będzie wykorzystywany do dokapitalizowania innych banków niż zasadniczo zdrowe.

Państwa EFTA powinny zadbać o to, by dokapitalizowanie otrzymały tylko te banki, które rzeczywiście tego potrzebują (34). W grudniu 2008 r. Norges Bank przeprowadził test warunków skrajnych dla sześciu największych banków norweskich. W ramach testu odtworzono negatywny scenariusz, w wyniku którego banki mogłyby odnotować straty sięgające średnio 2,3 % ich aktywów ważonych ryzykiem. Po tych symulowanych negatywnych zmianach Norges Bank oszacował potrzebę dokapitalizowania dziesięciu największych banków kwotą około 34 miliardów NOK. Na podstawie tych wniosków władze norweskie oszacowały, że do podniesienia kapitału podstawowego wszystkich banków norweskich o średnio 2,3 % wystarczy kwota w wysokości 50 miliardów NOK. Całkowity budżet programu wynosi zatem 50 miliardów NOK.

Zaproponowany przez władze norweskie poziom dokapitalizowania jest więc związany ze szczególnymi warunkami panującymi na norweskim rynku bankowym. Władze norweskie ustaliły maksymalne poziomy wzrostu wskaźnika kapitału podstawowego przez dokapitalizowanie z Funduszu na podstawie poziomu kapitału podstawowego w banku przed jakąkolwiek interwencją ze strony państwa. Zatem banki o wskaźniku kapitału podstawowego poniżej 7 % mogą ubiegać się o dokapitalizowanie do wskaźnika kapitału podstawowego na poziomie nie wyższym niż 10 % (35). Banki o wskaźniku kapitału podstawowego w przedziale między 7 % a 10 % mogą być dokapitalizowane o trzy punkty procentowe, ale nie więcej niż do wskaźnika na poziomie 12 %. Banki o wskaźniku kapitału podstawowego powyżej 10 % mogą ubiegać się o dokapitalizowanie jedynie o dwa punkty procentowe.

Jak wspomniano powyżej, decyzję dotyczącą rzeczywistej kwoty dokapitalizowania podejmie Fundusz i będzie ona określona w umowie z konkretnym wnioskującym bankiem. Ponadto pierwszeństwo będą miały wnioski banków o znaczeniu systemowym, co zapewni uwzględnienie celu przywrócenia stabilności finansowej (36). Co więcej, Fundusz będzie wymagał dodatkowego uzasadnienia każdego wniosku o dokapitalizowanie w wysokości ponad 2 punktów procentowych w celu potwierdzenia konieczności tak znacznego wkładu kapitałowego.

Każdy przypadek, w którym dokapitalizowanie wyniesie powyżej 2 %, będzie zgłaszany do Urzędu Nadzoru Finansowego.

Fundusz będzie również wymagał dodatkowego uzasadnienia każdego wniosku, w którym proponowane dokapitalizowanie spowoduje wzrost wskaźnika kapitału podstawowego wnioskującego banku do poziomu powyżej 12 %. Fundusz będzie zatem w stanie ocenić konieczność interwencji państwa pomimo już wysokiego poziomu kapitalizacji. Urząd zauważa, że sytuacja ta dotyczy głównie małych banków oszczędnościowych o ograniczonych możliwościach dostępu do finansowania. Banki te stanowią niewielką część rynku (jedynie 11 % wszystkich aktywów bankowych) i prowadzą działalność głównie na rynkach lokalnych. Jeżeli bank nie uzasadni wystarczająco szczególnej potrzeby dokapitalizowania, Fundusz odrzuci wniosek.

W oparciu o powyższe uwagi Urząd uznaje, że zgłoszony program jest stworzony w sposób zapewniający dokapitalizowanie na podstawie rzeczywistej potrzeby.

3.4.   Proporcjonalność

Urząd musi także ocenić, czy dokapitalizowanie przyznano zgodnie z warunkami, które minimalizują kwotę pomocy w taki sposób, by ograniczyć zakłócenia konkurencji do minimum niezbędnego do osiągnięcia wyznaczonych celów.

Zgodnie z Wytycznymi dotyczącymi dokapitalizowania najlepszą gwarancją ograniczenia zakłóceń konkurencji jest ustalanie cen na poziomie zbliżonym do cen rynkowych (37). Programy dokapitalizowania powinny być zatem opracowane w sposób uwzględniający sytuację rynkową każdej instytucji i zachęcający banki do spłacenia pomocy państwa tak szybko, jak to możliwe. Przy przeprowadzaniu oceny środków służących dokapitalizowaniu będą zatem brane pod uwagę następujące aspekty: cel dokapitalizowania, stabilność banku-beneficjenta, odpłatność, mechanizmy zachęcające do wycofania się ze środków służących dokapitalizowaniu i mechanizmy zabezpieczające przed nadużyciem pomocy i zakłóceniami konkurencji.

Cel środka i stabilność banków zostały ocenione powyżej. Ustalając ogólną odpłatność należy odpowiednio uwzględnić następujące elementy:

profil ryzyka beneficjenta,

charakterystykę wybranego instrumentu,

mechanizmy zachęcające do wycofania się, oraz

odpowiednią wartość referencyjną stopy procentowej w przypadku inwestycji nieobarczonych ryzykiem (38).

Wytyczne określają odpowiednią metodę ustalania ceny dokapitalizowania przez odniesienie do metody ustalonej we wspomnianym wyżej zaleceniu EBC. Metoda ta wiąże się z obliczeniem korytarza cenowego na podstawie różnych czynników, przy czym dolnym pułapem jest wymagana stopa zwrotu z długu podporządkowanego, a górnym pułapem wymagana stopa zwrotu z akcji zwykłych. Zarówno dolny, jak i górny pułap składają się z połączenia dochodu z obligacji skarbowych i elementów dodatkowych. Przy obliczaniu korytarza cenowego w danej sytuacji należy również brać pod uwagę szczególne cechy poszczególnych instytucji i danego państwa EFTA. Urząd zaakceptuje także alternatywne metody ustalania cen, o ile odpłatność obliczana na ich podstawie będzie wyższa od ustalonej zgodnie z metodą EBC (39).

Wymagana stopa zwrotu z długu podporządkowanego jest zatem obliczana jako dochód z obligacji skarbowych zwiększony o premie transakcji swap ryzyka kredytowego banku emisyjnego i zwiększony o 200 punktów bazowych na pokrycie kosztów operacyjnych i zapewnienie mechanizmów zachęcających do wycofania się ze środków służących dokapitalizowaniu. Dla innych instrumentów hybrydowych posiadających cechy gospodarcze podobne do długu podporządkowanego dolicza się dodatkowe 100 punktów bazowych, które odzwierciedlają uprzywilejowanie tych instrumentów.

Władze norweskie uznały, że hybrydowe papiery wartościowe wchodzą w zakres opisanych powyżej instrumentów i obliczyły odpłatność za ten instrument jako dochód z obligacji skarbowych zwiększony o 5 % dla banków przypisanych do 1 klasy ryzyka (element dodatkowy dla klasy 2 i 3 wynosi odpowiednio 5,5 % oraz 6 %). Władze wskazały, że Norges Bank oszacował premię transakcji swap ryzyka kredytowego dla DnB NOR (największego banku norweskiego i jedynego, dla którego dostępne są dane swap ryzyka kredytowego), na 100 punktów bazowych. Ponieważ dla innych banków norweskich nie ma tego typu istotnych danych, władze zastosowały do wszystkich ten sam element dodatkowy. Przy zastosowaniu metody EBC minimalny element dodatkowy będzie zatem wynosił 400 punktów bazowych. Jak wspomniano powyżej, minimalny element dodatkowy w ramach zgłoszonego programu wynosi 500 punktów bazowych, jest zatem w tym względzie zgodny z Wytycznymi dotyczącymi dokapitalizowania.

Wymagana stopa zwrotu z akcji zwykłych jest obliczana jako dochód z obligacji skarbowych zwiększony o premię za ryzyko w wysokości 500 punktów bazowych i zwiększony o 100 punktów bazowych na pokrycie kosztów operacyjnych i zapewnienie mechanizmów zachęcających do wycofania się ze środków służących dokapitalizowaniu. Dla innych instrumentów posiadających cechy gospodarcze podobne do akcji zwykłych (w tym instrumentów bezterminowych, które ulegają przekształceniu w akcje zwykłe) wymagana stopa zwrotu powinna być zbliżona do stopy dla akcji zwykłych.

Władze norweskie uznały, że instrument kapitału uprzywilejowanego wchodzi w zakres opisanych powyżej instrumentów i obliczyły odpłatność za ten instrument jako dochód z obligacji skarbowych zwiększony o 6 % dla banków przypisanych do 1 klasy ryzyka (element dodatkowy dla klasy 2 i 3 wynosi odpowiednio 6,5 % oraz 7 %). Przy zastosowaniu metody EBC minimalny element dodatkowy będzie wynosił niemal 600 punktów bazowych i można zatem uznać, że element ten dla instrumentu kapitału uprzywilejowanego jest zgodny z Wytycznymi dotyczącymi dokapitalizowania.

Innym elementem odpłatności jest dochód z obligacji skarbowych (40). Zgłoszony program opiera się na norweskich pięcioletnich obligacjach skarbowych. Program ten daje jednak wnioskującym bankom możliwość związania odpłatności z sześciomiesięcznymi certyfikatami depozytowymi. Urząd zauważa, że obecnie zmienna stopa oprocentowania sześciomiesięcznych certyfikatów jest o około 1 punkt procentowy niższa niż stała stopa pięcioletnich obligacji skarbowych. W związku z tym odpłatność na dzień dzisiejszy byłaby o około 1 punkt procentowy niższa dla banku korzystającego z opcji odpłatności opartej na sześciomiesięcznej stopie zmiennej.

Władze norweskie argumentowały, że oba sposoby ustalania cen za dokapitalizowanie są zwykle równorzędne. Ilustrują to wyliczeniem odpłatności opartej zarówno na dochodzie ze stopy pięcioletnich norweskich obligacji skarbowych, jak i obecnych kosztach netto sześciomiesięcznych certyfikatów na rynku transakcji terminowych typu futures przez okres pięciu lat. Opierają się przy tym na teorii, że z czasem zagwarantowana zostanie równowaga między stałymi i zmiennymi stopami procentowymi.

Mimo że obliczenia oparte są na oczekiwaniach i nie gwarantują, że oprocentowanie będzie zawsze takie, jak przewidywane, Urząd na podstawie dostępnych danych stwierdza, że prawdopodobne jest, iż odpłatność związana z sześciomiesięcznymi certyfikatami depozytowymi znajdzie się w korytarzu cenowym ustalonym na podstawie opisanej powyżej metody. Ponadto Urząd bierze pod uwagę fakt, że elementy dodatkowe przewyższają minimalny poziom wymagany w Wytycznych dotyczących dokapitalizowania.

Po przeanalizowaniu odpowiedniej bazowej stopy procentowej i charakterystyki proponowanych instrumentów, następnym elementem odpłatności, który musi zostać poddany pod rozwagę, jest profil ryzyka beneficjenta.

Jak wspomniano powyżej, Fundusz przypisuje każdy bank do jednej z trzech klas ryzyka na podstawie obiektywnych kryteriów (41). Klasa ryzyka określa kupon będący zapłatą za dokapitalizowanie. Załącznik 1 do Wytycznych dotyczących dokapitalizowania dostarcza większej ilości informacji na temat oceny profilu ryzyka beneficjenta i określenia takich istotnych czynników, jak: wypłacalność, rozmiar dokapitalizowania, obecne premie transakcji swap ryzyka kredytowego oraz rating i prognoza dotycząca wnioskującego banku.

Urząd jest zdania, że opisana powyżej w sekcji I.5.3 metoda przeprowadzanej przez Fundusz oceny w wystarczającym stopniu bierze pod uwagę te różnorodne czynniki i prowadzi do odpowiedniego sklasyfikowania wnioskującego banku pod kątem ryzyka.

Władze norweskie uwzględniły dodatkowe 50 punktów bazowych w odpłatności dla banków z 2 klasy ryzyka i dodatkowe 100 punktów bazowych w odniesieniu do banków z 3 klasy ryzyka. Jako uzasadnienie podano różnicę między rozpiętością stóp procentowych długów podporządkowanych DnB NOR i innych banków norweskich jako marżę do szacowanych premii transakcji swap ryzyka kredytowego banku DnB NOR. Rozpiętość między najniższym i najwyższym dochodem okazała się nie większa niż około 100 punktów bazowych, zaś elementy dodatkowe dla klas średniego i wysokiego ryzyka były ustalone na poziomie odpowiednio 50 i 100 punktów bazowych.

Ostatnim elementem odpłatności określonym w Wytycznych są zawarte w ramach programu mechanizmy zachęcające do wycofania się ze środków służących dokapitalizowaniu. Urząd zauważa w tym względzie, że odpłatność za hybrydowe papiery wartościowe (które mogą być w każdym momencie wykupione) jest zwiększana o 1 punkt procentowy rocznie w czwartym i piątym roku oraz że ten wysoki kupon jest utrzymywany do chwili wykupu. W odniesieniu do instrumentu kapitału uprzywilejowanego wykup jest możliwy dopiero po upływie 3 lat, zaś pod koniec piątego roku instrument jest automatycznie przekształcany w akcje zwykłe. W rozporządzeniu ustanowiono jednak, że 1) odpłatność nie jest niższa niż wartość nominalna, a także wzrasta w czwartym i piątym roku; oraz 2) przekształcenie w akcje na końcu piątego roku odbywa się na takich warunkach, aby zachęcić bank do wykupu instrumentu przed dokonaniem się automatycznego przekształcenia. Władze norweskie wskazały ponadto, że mechanizm przekształcenia powinien również być korzystniejszy dla Funduszu niż przekształcenie po ówczesnej cenie rynkowej, co będzie wymagało znaczącego rozproszenia istniejących akcjonariuszy; będzie to ich zdaniem dodatkowym bodźcem do wykupu.

Biorąc pod uwagę wszystkie te elementy, Urząd uznaje, że zgłoszony program zapewnia całkowity poziom odpłatności zgodny z zasadami określonymi w Wytycznych dotyczących dokapitalizowania.

Poza odpłatnością i mechanizmami zachęcającymi do wycofania się Wytyczne dotyczące dokapitalizowania odnoszą się także do mechanizmów zabezpieczających przed nadużyciem pomocy i zakłóceniami konkurencji oraz wymagają od państw EFTA ustanowienia skutecznych i egzekwowalnych krajowych mechanizmów zabezpieczających dokapitalizowanie, które zagwarantują, że wnoszony kapitał wykorzystywany będzie do zapewnienia działalności kredytowej dla gospodarki realnej, a zatem cel finansowania realnej gospodarki zostanie skutecznie osiągnięty (42). Urząd stwierdza w tym względzie, że zgłoszony program zawiera zobowiązania dotyczące mechanizmów zabezpieczających nałożonych na banki korzystające z wkładu kapitałowego w celu zagwarantowania, że fundusze nie będą wykorzystywane do innych celów niż zapewnienie działalności kredytowej dla realnej gospodarki. Sekcja 6 rozporządzenia gwarantuje regularne informowanie Funduszu o polityce kredytowania banków-beneficjentów, sekcja 8 wymaga od beneficjentów zobowiązania się do wykorzystywania dokapitalizowania zgodnie z celami programu, nie zaś wbrew nim, czyli do zwiększenia kapitału dłużnego dla gospodarki realnej, zaś sekcja 14 przyznaje Funduszowi prawo do podejmowania działań w celu zapewnienia spełnienia warunków regulujących dokapitalizowanie.

Urząd zauważa wreszcie, że władze norweskie nie stosują obecnie żadnych innych środków pomocy państwa w sektorze bankowym.

4.   Wniosek

Na podstawie powyższej oceny Urząd uznaje, że program przejściowego dokapitalizowania zasadniczo zdrowych banków w celu zwiększenia stabilności finansowej oraz kapitału dłużnego dla gospodarki realnej, który planują wprowadzić władze norweskie, jest zgodny z funkcjonowaniem Porozumienia EOG w rozumieniu jego art. 61 interpretowanym w związku z Wytycznymi dotyczącymi dokapitalizowania.

Przypomina się władzom Norwegii o obowiązku dostarczania corocznych raportów z wdrażania programu wynikającym z art. 21 w części II protokołu 3 w związku z art. 6 decyzji nr 195/04/COL.

Przypomina się również władzom Norwegii, że wszelkie plany zmiany tego programu muszą być zgłaszane Urzędowi,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Urząd Nadzoru EFTA postanowił nie wnosić żadnych zastrzeżeń do programu przejściowego dokapitalizowania zasadniczo zdrowych banków w celu zwiększenia stabilności finansowej oraz kapitału dłużnego dla gospodarki realnej na podstawie art. 61 Porozumienia EOG interpretowanego w związku z Wytycznymi dotyczącymi dokapitalizowania.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do Królestwa Norwegii.

Artykuł 3

Jedynie tekst w języku angielskim jest autentyczny.

Sporządzono w Brukseli dnia 8 maja 2009 r.

W imieniu Urzędu Nadzoru EFTA

Per SANDERUD

Przewodniczący

Kurt JÄGER

Członek Kolegium


(1)  Zwany dalej „Urzędem”.

(2)  Zwane dalej „Porozumieniem EOG”.

(3)  Zwane dalej „Porozumieniem o nadzorze i Trybunale”.

(4)  Zwanego dalej „protokołem 3”.

(5)  Wytyczne w sprawie zastosowania i interpretacji art. 61 i 62 Porozumienia EOG oraz art. 1 protokołu 3 do porozumienia o nadzorze i Trybunale, przyjęte i wydane przez Urząd w dniu 19 stycznia 1994 r., opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (zwanym dalej Dz.U.) L 231 z 3.9.1994, s. 1 i w Suplemencie EOG nr 32 z 3.9.1994, s. 1. Zwane są dalej „wytycznymi w sprawie pomocy państwa”. Aktualna wersja Wytycznych w sprawie pomocy państwa opublikowana jest na stronie internetowej Urzędu: http://www.eftasurv.int/state-aid/legal-framework/state-aid-guidelines/

(6)  Zwane dalej „wytycznymi dotyczącymi dokapitalizowania”.

(7)  Decyzja nr 195/04/COL z dnia 14 lipca 2004 r. opublikowana w Dz.U. L 139 z 25.5.2006, s. 37 i w Suplemencie EOG nr 26 z 25.5.2006, s.1, zmieniona decyzją nr 319/05/COL z dnia 14 grudnia 2005 r. opublikowaną w Dz.U. C 286 z 23.11.2006, s. 9 i w Suplemencie EOG nr 57 z 23.11.2006, s. 31.

(8)  Zwany dalej „programem dokapitalizowania”.

(9)  Pod koniec 2008 r. w Norwegii było 121 banków oszczędnościowych i 18 banków komercyjnych. Około 77 % banków norweskich miało wskaźniki kapitału podstawowego na poziomie powyżej 12 %. Były to jednak głównie mniejsze banki, reprezentujące jedynie około 11 % wszystkich aktywów bankowych. Z drugiej strony bardzo niewielka liczba banków miała kapitał podstawowy poniżej poziomu 7 %.

(10)  Kapitał podstawowy stanowi główną miarę siły finansowej banku z punktu widzenia organu nadzorującego. Składa się z funduszy własnych złożonych przede wszystkim z akcji zwykłych i kapitału rezerwowego (lub zysków zatrzymanych), ale może również zawierać niewymienialne niekumulacyjne akcje uprzywilejowane.

(11)  Zwany dalej „Funduszem”.

(12)  Określenie „banki norweskie” obejmuje banki będące własnością banków zagranicznych, ale nie obejmuje oddziałów banków zagranicznych, które są zlokalizowane w Norwegii, instytucji kredytowych innych niż banki ani innego rodzaju instytucji finansowych.

(13)  Zwane dalej „rozporządzeniem”.

(14)  Sekcja 2 rozporządzenia.

(15)  Sekcja 2 rozporządzenia.

(16)  Sekcja 10 rozporządzenia.

(17)  Oznacza to, że ocenianych będzie kilka kryteriów, np. wskaźnik kapitału podstawowego, całkowity zwrot, skład i jakość kredytowa portfela kredytów, wskaźnik kredytów do depozytów, obciążenia ryzykiem i stratami (ryzyko kredytowe, ryzyko płynności, ryzyko rynkowe i ryzyko operacyjne). Jako punkt wyjścia do określenia właściwej klasy ryzyka Fundusz lub wynajęci przez Fundusz eksperci mogą wykorzystać ratingi dostarczone przez największe działające w Norwegii banki, np. analizy kredytowe przygotowywane przez DnB NOR (największą norweską grupę usług finansowych).

(18)  Zwany dalej „EBC”.

(19)  Zwanym dalej „zaleceniem EBC”.

(20)  Na podstawie dochodu z sześciomiesięcznych certyfikatów depozytowych nabytych na rynku transakcji terminowych.

(21)  Sekcja 11 rozporządzenia.

(22)  Władze norweskie obliczyły tę kwotę w oparciu o sumę wszystkich premii od zwykłych uprzywilejowanych obligacji bankowych wobec obligacji skarbowych oraz premii transakcji swap ryzyka kredytowego dla pożyczek podporządkowanych związanych z uprzywilejowanymi obligacjami bankowymi.

(23)  Natomiast w strefie euro EBC oszacował medianę wszystkich premii transakcji swap ryzyka kredytowego długu podporządkowanego typu A na poziomie 73 punktów bazowych.

(24)  Sekcja 12 rozporządzenia.

(25)  Sekcja 13 rozporządzenia.

(26)  Sekcja 12 rozporządzenia.

(27)  Jeżeli kurs wymiany zostałby ustalony jako średnia początkowej ceny rynkowej oraz ceny rynkowej w chwili przekształcenia, potencjalny zysk dla Funduszu będzie zabezpieczony przez odpowiednie zwiększenie wartości wykupu przy uwzględnieniu symetrii między ryzykiem spadku cen a potencjalnym zyskiem. Jeśli kurs wymiany zostałby ustalony na poziomie ceny rynkowej w chwili przekształcenia, Fundusz nie partycypowałby w utracie wartości akcji przed przekształceniem. W tym przypadku potencjalny zysk dla Funduszu będzie również bardziej ograniczony.

(28)  Sekcja 8 rozporządzenia.

(29)  Ust. 4 i 5 Wytycznych dotyczących dokapitalizowania.

(30)  Ust. 11 Wytycznych dotyczących dokapitalizowania.

(31)  Sprawa C-390/06 Nuova Agricast przeciwko Ministero delle Attività Produttive, wyrok z dnia 15 kwietnia 2008 r. (dotychczas nieopublikowany w Zbiorze), ust. 68. Trybunał uznał, że „jak wynika z wyroku […] pomoc, która przynosi poprawę sytuacji finansowej przedsiębiorstwa będącego jej beneficjentem, lecz nie jest konieczna dla osiągnięcia celów przewidzianych w art. 87 ust. 3 WE, nie może być uznana za zgodną ze wspólnym rynkiem”.

(32)  Ust. 12 Wytycznych dotyczących dokapitalizowania.

(33)  Sekcja 2 rozporządzenia.

(34)  Ust. 11 Wytycznych dotyczących dokapitalizowania.

(35)  Ponieważ banki o wskaźniku kapitału poniżej 6 % nie będą się zasadniczo kwalifikowały w ramach programu, maksymalny wzrost dla banków w tej kategorii wyniesie 4 punkty procentowe. Jak wspomniano w przypisie 9 powyżej, niewiele jest banków o kapitale podstawowym na poziomie poniżej 7 %.

(36)  Sekcja 2 rozporządzenia.

(37)  Ust. 19 Wytycznych dotyczących dokapitalizowania.

(38)  Ust. 23 Wytycznych dotyczących dokapitalizowania.

(39)  Ust. 30 Wytycznych dotyczących dokapitalizowania.

(40)  W zaleceniu EBC jest to określone następująco: „kwota (i) przeciętnego dochodu z pięcioletnich obligacji będących punktem odniesienia EUM w ciągu 20 dni roboczych przed dokapitalizowaniem; oraz (ii) średniej marży dochodu dla kraju siedziby instytucji finansowej w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 sierpnia 2008 r.”.

(41)  Zob. przypis 17 powyżej.

(42)  Ust. 39 wytycznych dotyczących dokapitalizowania.