ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.285.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 285

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 53
30 października 2010


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

 

 

2010/655/UE

 

*

Decyzja Rady z dnia 19 października 2010 r. dotycząca zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu dodatkowego do Umowy o współpracy w sprawie ochrony wybrzeży i wód północno-wschodniego Atlantyku przed zanieczyszczeniem

1

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Rady (UE) nr 973/2010 z dnia 25 października 2010 r. czasowo zawieszające cła autonomiczne Wspólnej taryfy celnej na przywóz niektórych produktów przemysłowych do regionów autonomicznych Azorów i Madery

4

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 974/2010 z dnia 29 października 2010 r. ustalające stopy procentowe, które mają być stosowane do obliczania kosztów finansowania środków interwencyjnych obejmujących skup, przechowywanie i zbyt zapasów na rok budżetowy 2011 EFGR

9

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 975/2010 z dnia 29 października 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Śliwka szydłowska (ChOG)]

11

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 976/2010 z dnia 29 października 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Hessischer Apfelwein (ChOG)]

13

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 977/2010 z dnia 29 października 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Obwarzanek krakowski (ChOG)]

15

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 978/2010 z dnia 29 października 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [龙口粉丝 (Longkou Fen Si) (ChOG)]

17

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 979/2010 z dnia 29 października 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Porc de Franche-Comté (ChOG)]

19

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 980/2010 z dnia 28 października 2010 r. ustanawiające zakaz połowów soli zwyczajnej w obszarze VIIIa i VIIIb przez statki pływające pod banderą Belgii

21

 

 

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 981/2010 z dnia 29 października 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

23

 

 

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 982/2010 z dnia 29 października 2010 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 listopada 2010 r.

25

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja Rady 2010/656/WPZiB z dnia 29 października 2010 r. przedłużająca obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

28

 

 

2010/657/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 28 października 2010 r. w sprawie finansowania środków stosowanych w stanach zagrożenia dotyczących wścieklizny w północno-wschodnich Włoszech (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7379)

33

 

 

2010/658/UE

 

*

Decyzja Europejskiego Banku Centralnego z dnia 26 października 2010 r. dotycząca przepisów przejściowych w zakresie stosowania stóp rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny po wprowadzeniu euro w Estonii (EBC/2010/18)

37

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

UMOWY MIĘDZYNARODOWE

30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/1


DECYZJA RADY

z dnia 19 października 2010 r.

dotycząca zawarcia, w imieniu Unii Europejskiej, protokołu dodatkowego do Umowy o współpracy w sprawie ochrony wybrzeży i wód północno-wschodniego Atlantyku przed zanieczyszczeniem

(2010/655/UE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 196 ust. 2 i art. 218 ust. 6 lit. a),

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając zgodę Parlamentu Europejskiego (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Unia Europejska jest stroną Umowy o współpracy w sprawie ochrony wybrzeży i wód północno-wschodniego Atlantyku przed zanieczyszczeniem, zatwierdzonej decyzją Rady 93/550/EWG (2) (zwanej dalej „umową lizbońską”).

(2)

Hiszpania i Maroko nie ratyfikowały umowy lizbońskiej w związku ze sporem politycznym dotyczącym granic w Saharze Zachodniej. Spór ten został już rozstrzygnięty protokołem dodatkowym do umowy lizbońskiej, który zmienia jej art. 3 lit. c).

(3)

W związku z przyjęciem w dniu 12 grudnia 2008 r. decyzji Rady dotyczącej podpisania, w imieniu Wspólnoty Europejskiej, protokołu dodatkowego do Umowy o współpracy w sprawie ochrony wybrzeży i wód północno-wschodniego Atlantyku przed zanieczyszczeniem, protokół dodatkowy został podpisany w imieniu Wspólnoty w dniu 25 marca 2009 r.

(4)

Protokół dodatkowy do umowy lizbońskiej podlega ratyfikacji, przyjęciu lub zatwierdzeniu przez strony.

(5)

Unia Europejska powinna zatem zawrzeć protokół dodatkowy do umowy lizbońskiej.

(6)

Unia Europejska i państwa członkowskie będące stronami umowy lizbońskiej powinny podjąć starania w celu – w miarę możliwości – jednoczesnego złożenia instrumentów ratyfikujących, przyjmujących lub zatwierdzających protokół dodatkowy.

(7)

W następstwie wejścia w życie Traktatu z Lizbony w dniu 1 grudnia 2009 r., Unia Europejska przesłała rządowi Portugalii powiadomienie o tym, że Unia Europejska zastąpiła Wspólnotę Europejską i jest jej następcą prawnym,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się w imieniu Unii Europejskiej protokół dodatkowy do Umowy o współpracy w sprawie ochrony wybrzeży i wód północno-wschodniego Atlantyku przed zanieczyszczeniem.

Tekst protokołu dodatkowego dołącza się do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

1.   Przewodniczący Rady zostaje niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób upoważnionych do złożenia, w imieniu Unii, rządowi Portugalii, który przyjmuje funkcję depozytariusza, instrumentu zatwierdzającego zgodnie z art. 3 ust. 1 protokołu dodatkowego, aby wyrazić zgodę Unii na związanie się tym protokołem.

2.   Unia i państwa członkowskie będące stronami umowy lizbońskiej podejmują starania w celu – w miarę możliwości – jednoczesnego złożenia instrumentów ratyfikujących, przyjmujących lub zatwierdzających protokół dodatkowy.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Data wejścia w życie protokołu dodatkowego zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 19 października 2010 r.

W imieniu Rady

D. REYNDERS

Przewodniczący


(1)  Zgoda z dnia 9 marca 2010 r. (dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Dz.U. L 267 z 28.10.1993, s. 20.


TŁUMACZENIE

PROTOKÓŁ DODATKOWY

do Umowy o współpracy w sprawie ochrony wybrzeży i wód północno-wschodniego Atlantyku przed zanieczyszczeniem

Republika Portugalska, Królestwo Hiszpanii, Republika Francuska, Królestwo Marokańskie i Wspólnota Europejska, zwane dalej „stronami”,

ŚWIADOME konieczności chronienia środowiska ogólnie, a środowiska morskiego w szczególności,

UZNAJĄC, że zanieczyszczenie północno-wschodniego Oceanu Atlantyckiego przez węglowodory i inne substancje szkodliwe może zagrażać środowisku morskiemu oraz interesom państw nadbrzeżnych,

UWZGLĘDNIAJĄC konieczność ułatwienia szybkiego wejścia w życie Umowy o współpracy w sprawie ochrony wybrzeży i wód północno-wschodniego Atlantyku przed zanieczyszczeniem sporządzonej w Lizbonie w dniu 17 października 1990 r., zwanej dalej „umową lizbońską”,

UZGODNIŁY, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Zmiana umowy lizbońskiej

Artykuł 3 lit. c) Umowy o współpracy w sprawie ochrony wybrzeży i wód północno-wschodniego Atlantyku przed zanieczyszczeniem, sporządzonej w Lizbonie w dniu 17 października 1990 r. („umowa lizbońska”) otrzymuje brzmienie:

„c)

na południe, do południowej granicy wód podlegających władzy lub jurysdykcji którejkolwiek ze stron.”.

Artykuł 2

Związek pomiędzy umową lizbońską a protokołem dodatkowym

Niniejszy protokół zmienia umowę lizbońską zgodnie z postanowieniami poprzedniego artykułu, a w odniesieniu do stron niniejszego protokołu umowa i protokół dodatkowy muszą być interpretowane i stosowane jako jeden instrument.

Artykuł 3

Zgoda na związanie się protokołem oraz wejście w życie

1.   Niniejszy protokół zostaje przedłożony stronom do ratyfikacji, przyjęcia lub zatwierdzenia, a odnośne instrumenty zostają złożone Rządowi Republiki Portugalskiej.

2.   Niniejszy protokół wchodzi w życie w dniu otrzymania przez Rząd Republiki Portugalskiej ostatecznego instrumentu ratyfikującego, przyjmującego lub zatwierdzającego.

3.   Żadna strona nie może wyrazić zgody na związanie jej niniejszym protokołem, o ile nie zgodziła się uprzednio lub równocześnie na związanie jej umową lizbońską zgodnie z postanowieniami art. 22.

4.   Po wejściu w życie niniejszego protokołu każde przystąpienie do umowy lizbońskiej zgodnie z procedurą określoną w art. 23 i 24 oznacza jednocześnie zgodę na związanie się niniejszym protokołem, strony są bowiem związane umową lizbońską zmienioną art. 1 niniejszego protokołu.

Na dowód powyższego niżej podpisani, należycie w tym celu umocowani, podpisują niniejszy protokół.

Sporządzono w Lizbonie dnia dwudziestego maja 2008 roku, w języku arabskim, hiszpańskim, francuskim i portugalskim, przy czym w przypadku rozbieżności autentyczna jest wersja w języku francuskim.

W IMIENIU REPUBLIKI PORTUGALSKIEJ

W IMIENIU KRÓLESTWA HISZPANII

W IMIENIU REPUBLIKI FRANCUSKIEJ

W IMIENIU KRÓLESTWA MAROKAŃSKIEGO

W IMIENIU WSPÓLNOTY EUROPEJSKIEJ


ROZPORZĄDZENIA

30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/4


ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 973/2010

z dnia 25 października 2010 r.

czasowo zawieszające cła autonomiczne Wspólnej taryfy celnej na przywóz niektórych produktów przemysłowych do regionów autonomicznych Azorów i Madery

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 349,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego (1),

uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego (2),

po konsultacji z Komitetem Regionów,

stanowiąc zgodnie ze specjalną procedurą ustawodawczą,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W sierpniu i grudniu 2007 r. władze regionalne Azorów i Madery, przy wsparciu rządu Portugalii, wystąpiły o wprowadzenie autonomicznego zawieszenia ceł Wspólnej taryfy celnej w odniesieniu do szeregu produktów zgodnie z art. 299 ust. 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Swoje wnioski uzasadniły tym, że ze względu na oddalenie powyższych wysp podmioty gospodarcze na Azorach i na Maderze znajdują się w niekorzystnej sytuacji handlowej, która negatywnie wpływa na tendencje demograficzne, zatrudnienie i rozwój społeczno-gospodarczy.

(2)

Lokalne gospodarki Azorów i Madery są w dużym stopniu uzależnione od krajowej i międzynarodowej turystyki, która stanowi dość niestabilne źródło dochodów, co zależy od czynników, na które władze lokalne i rząd Portugalii nie mają jakiegokolwiek większego wpływu. W efekcie rozwój gospodarczy Azorów i Madery jest poważnie ograniczony. W tej sytuacji zachodzi konieczność wsparcia tych sektorów gospodarki, które są mniej uzależnione od przemysłu turystycznego, by zrównoważyć niestabilności sektora turystyki i ustabilizować lokalne zatrudnienie.

(3)

Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1657/93 z dnia 24 czerwca 1993 r. w sprawie czasowego zawieszenia przewidzianych we Wspólnej taryfie celnej stawek celnych autonomicznych na niektóre produkty przemysłowe przeznaczone na wyposażenie stref wolnocłowych Azorów i Madery (3) nie przyniosło pożądanego efektu w ostatnich latach przed jego wygaśnięciem w dniu 31 grudnia 2008 r. Spowodowane jest to najprawdopodobniej faktem, że zawieszenia ustanowione w tym rozporządzeniu ograniczono do wolnych obszarów celnych Azorów i Madery, wskutek czego w ostatnich latach poprzedzających ich wygaśnięcie nie były one już stosowane. Należy zatem przewidzieć nowe zawieszenia, które nie będą ograniczone jedynie do przedsiębiorstw zlokalizowanych w wolnych obszarach celnych, ale przyniosą korzyści wszystkim podmiotom gospodarczym zlokalizowanym na terytorium tych regionów. Wśród sektorów rynku odnoszących korzyści z zawieszeń powinny znaleźć się zatem: rybołówstwo, rolnictwo, przemysł i usługi.

(4)

Aby zapewnić gospodarcze oddziaływanie zawieszeń ustanowionych w niniejszym rozporządzeniu, należy rozszerzyć zakres produktów korzystających z zawieszeń na wyroby gotowe przeznaczone do zastosowania w celach rolniczych, handlowych lub przemysłowych, jak również na surowce, części i składniki wykorzystywane do celów rolniczych, przetwórstwa przemysłowego lub konserwacji.

(5)

W celu zapewnienia inwestorom długoterminowych perspektyw i umożliwienia podmiotom gospodarczym osiągnięcia poziomu działalności przemysłowej i handlowej, który przyczyniłby się do stabilizacji środowiska społeczno-gospodarczego w odnośnych regionach, należy całkowicie zawiesić cła Wspólnej taryfy celnej na niektóre towary na okres 10 lat, począwszy od dnia 1 listopada 2010 r.

(6)

W celu zapewnienia, aby jedynie podmioty gospodarcze zlokalizowane na terytorium Azorów i Madery korzystały z tych środków taryfowych, zawieszenia powinny być uzależnione od końcowego przeznaczenia produktów zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy kodeks celny (4) oraz rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (5).

(7)

W celu umożliwienia skutecznego funkcjonowania zawieszeń władze Azorów i Madery powinny podjąć niezbędne środki wykonawcze i poinformować o nich Komisję.

(8)

W razie konieczności należy umożliwić Komisji przyjęcie tymczasowych środków pozwalających zapobiec wszelkim spekulacyjnym przepływom prowadzącym do zakłóceń w handlu do czasu przyjęcia przez Radę ostatecznego rozwiązania dotyczącego tych przepływów.

(9)

Zmiany w Nomenklaturze scalonej nie mogą stanowić podstawy żadnych istotnych zmian charakteru zawieszenia ceł. Komisja powinna zatem zostać uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w celu dokonania niezbędnych zmian oraz technicznych dostosowań wykazu towarów, do których ma zastosowanie zawieszenie,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 1 listopada 2010 r. do dnia 2 listopada 2020 r. zawiesza się całkowicie cła Wspólnej taryfy celnej mające zastosowanie do przywozu do regionów autonomicznych Azorów i Madery wyrobów gotowych przeznaczonych do zastosowania w celach rolniczych, handlowych lub przemysłowych, wymienionych w załączniku I.

Wyroby te muszą być wykorzystywane zgodnie z rozporządzeniem (EWG) nr 2913/92 oraz z rozporządzeniem (EWG) nr 2454/93 przez okres co najmniej 24 miesięcy po dopuszczeniu tych wyrobów do swobodnego obrotu przez podmioty gospodarcze zlokalizowane na terytorium regionów autonomicznych Azorów i Madery.

Artykuł 2

Od dnia 1 listopada 2010 r. do dnia 2 listopada 2020 r. zawiesza się całkowicie cła Wspólnej taryfy celnej mające zastosowanie do przywozu do regionów autonomicznych Azorów i Madery surowców, części i składników wymienionych w załączniku II i wykorzystywanych do celów rolniczych, przetwórstwa przemysłowego lub konserwacji w regionach autonomicznych Azorów i Madery.

Artykuł 3

Właściwe organy Azorów i Madery podejmują konieczne środki w celu zapewnienia zgodności z art. 1 i 2.

Organy te informują Komisję o tych środkach przed dniem 30 kwietnia 2011 r.

Artykuł 4

Zawieszenie ceł, o którym mowa w art. 1 i 2, uzależnione jest od końcowego przeznaczenia zgodnie z art. 21 i 82 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 i podlega kontrolom przewidzianym w art. 291–300 rozporządzenia (EWG) nr 2454/93.

Artykuł 5

1.   W przypadku gdy Komisja ma powody, aby sądzić, że zawieszenie ustanowione w niniejszym rozporządzeniu doprowadziło do zakłóceń w handlu określonym produktem, może – zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 11 ust. 2 – czasowo wycofać to zawieszenie na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. Cła przywozowe na produkty, dla których zawieszenie zostało tymczasowo wycofane, zostają zabezpieczone gwarancją, a warunkiem wprowadzenia odnośnych produktów do swobodnego obrotu w regionach autonomicznych Azorów i Madery jest dostarczenie takiej gwarancji.

2.   Jeżeli Rada, na wniosek Komisji, w terminie 12 miesięcy zdecyduje, że zawieszenie należy definitywnie wycofać, kwoty ceł objęte zabezpieczeniem zostają ostatecznie pobrane.

3.   Jeżeli w terminie 12 miesięcy nie podjęto ostatecznej decyzji zgodnie z ust. 2, zabezpieczenie zostaje zwolnione.

Artykuł 6

W razie konieczności Komisja może przyjąć za pomocą aktów delegowanych, zgodnie art. 7 i z zastrzeżeniem warunków, o których mowa w art. 8 i 9, takie zmiany i techniczne dostosowania w załącznikach I i II, jakie są konieczne w następstwie zmian w Nomenklaturze scalonej.

Artykuł 7

1.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 6, przyznaje się Komisji na czas nieokreślony.

2.   Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym Radę.

3.   Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 8 i 9.

Artykuł 8

1.   Przekazanie uprawnień, o których mowa w art. 6, może zostać odwołane przez Radę.

2.   W przypadku gdy Rada wszczęła procedurę wewnętrzną mającą na celu podjęcie decyzji o ewentualnym odwołaniu przekazania uprawnień, dokłada starań, aby poinformować Komisję w rozsądnym terminie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując, które przekazane uprawnienia mogłyby zostać odwołane oraz ewentualne przyczyny odwołania.

3.   Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub w terminie późniejszym, który jest w niej określony. Nie wpływa ona na ważność obowiązujących już aktów delegowanych. Decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 9

1.   Rada może wyrazić sprzeciw wobec aktów delegowanych w terminie trzech miesięcy od daty powiadomienia.

2.   Jeżeli przed upływem tego okresu Rada nie wyraziła sprzeciwu wobec aktu delegowanego lub jeżeli przed tym terminem Rada informuje Komisję, że postanowiła nie wyrażać sprzeciwu, akt delegowany zostaje opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie w dniu w nim określonym.

3.   Jeżeli Rada wyraża sprzeciw wobec przyjętego aktu delegowanego, akt ten nie wchodzi w życie. Rada wskazuje powody swego sprzeciwu wobec aktu delegowanego.

Artykuł 10

Komisja informuje Parlament Europejski o przyjęciu aktów delegowanych, o wszelkich sprzeciwach wobec nich oraz o odwołaniu przekazania uprawnień przez Radę.

Artykuł 11

1.   Komisję wspiera Komitet Kodeksu Celnego.

2.   W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się art. 4 i 7 decyzji Rady 1999/468/WE dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającej warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji (6).

Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.

Artykuł 12

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 listopada 2010 r., z wyjątkiem art. 6–10, które stosuje się od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 października 2010 r.

W imieniu Rady

S. VANACKERE

Przewodniczący


(1)  Opinie z dnia 1 stycznia 2010 r. i z dnia 7 września 2010 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym).

(2)  Opinia z dnia 17 grudnia 2009 r. (Dz.U. C 225 z 22.9.2010, s. 59).

(3)  Dz.U. L 158 z 30.6.1993, s. 1.

(4)  Dz.U. L 302 z 19.10.1992, s. 1

(5)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 1.

(6)  Dz.U. L 184 z 17.7.1999, s. 23.


ZAŁĄCZNIK I

Wyroby gotowe przeznaczone do zastosowania w celach rolniczych, handlowych i przemysłowych

Kod CN (1)

 

4016 94 00

 

4415 10 10

 

5608

 

6203 31 00

 

6203 39 19

 

6204 11 00

 

6205 90 80

 

6506 99

 

7309 00 59

 

7310 10 00

 

7310 29 10

 

7311 00

 

7321 81 90

 

7323 93 90

 

7326 20 80

 

7612 90 98

 

8405 10 00

 

8412 29 89

 

8412 80 80

 

8413 81 00

 

8413 82 00

 

8414 40 90

 

8414 60 00

 

8414 80 80

 

8415 10 90

 

8415 82 00

 

8418 30 20

 

8418 50

 

8422 30 00

 

8423 89 00

 

8424 30 90

 

8427 20 11

 

8440 10 90

 

8442 50 23

 

8442 50 29

 

8450 11 90

 

8450 12 00

 

8450 20 00

 

8451 21 90

 

8451 29 00

 

8451 80 80

 

8452 10 19

 

8452 29 00

 

8458 11 80

 

8464 90

 

8465 10 90

 

8465 92 00

 

8465 93 00

 

8465 99 90

 

8467 11 10

 

8467 19 00

 

8467 22 30

 

8467 22 90

 

8479 89 97

 

8501 10 91

 

8501 20 00

 

8501 61 20

 

8501 64 00

 

8502 39

 

8504 32 80

 

8504 33 00

 

8504 40 90

 

8510 30 00

 

8515 19 00

 

8515 39 13

 

8515 80 91

 

8516 29 99

 

8516 80 80

 

8518 30 95

 

8523 21 00

 

8526 91 80

 

8531 10 95

 

8543 20 00

 

8543 70 30

 

8543 70 90

 

8546 90 90

 

9008 10 00

 

9011 80 00

 

9014 80 00

 

9015 80 11

 

9015 80 19

 

9015 80 91

 

9015 80 93

 

9015 80 99

 

9016 00 10

 

9017 30 10

 

9020 00 00

 

9023 00 10

 

9023 00 80

 

9024 10

 

9024 80

 

9025 19 20

 

9025 80 40

 

9025 80 80

 

9027 10 10

 

9030 31 00

 

9032 10 20

 

9032 10 81

 

9032 89 00

 

9107 00 00

 

9201 90 00

 

9202 90 30

 

9506 91 90

 

9506 99 90

 

9507 10 00

 

9507 20 90

 

9507 30 00

 

9507 90 00


(1)  Kody CN mające zastosowanie na dzień 1 stycznia 2009 r., przyjęte na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 291 z 31.10.2008, s. 1).


ZAŁĄCZNIK II

Surowce, części i składniki wykorzystywane do celów rolniczych, przetwórstwa przemysłowego lub konserwacji

Kod CN (1)

 

3102 40 10

 

3105 20 10

 

4008 29 00

 

4009 42 00

 

4010 12 00

 

4015 90 00

 

4016 93 00

 

4016 99 97

 

5401 10 90

 

5407 42 00

 

5407 72 00

 

5601 21 90

 

5608

 

5806 32 90

 

5901 90 00

 

5905 00 90

 

6217 90 00

 

6406 20 90

 

7303 00 90

 

7315 12 00

 

7315 89 00

 

7318 14 91

 

7318 15 69

 

7318 15 90

 

7318 16 91

 

7318 19 00

 

7318 22 00

 

7320 20 89

 

7323 99 99

 

7324 90 00

 

7326 90 98

 

7412 20 00

 

7415 21 00

 

7415 29 00

 

7415 33 00

 

7419 91 00

 

7606 11 91

 

7606 11 93

 

7606 11 99

 

7616 10 00

 

7907 00

 

8207 90 99

 

8302 42 00

 

8302 49 00

 

8308 90 00

 

8406 90 90

 

8409 91 00

 

8409 99 00

 

8411 99 00

 

8412 90 40

 

8413 30 80

 

8413 70 89

 

8414 90 00

 

8415 90 00

 

8421 23 00

 

8421 29 00

 

8421 31 00

 

8421 99 00

 

8440 90 00

 

8442 40 00

 

8450 90 00

 

8451 90 00

 

8452 90 00

 

8478 90 00

 

8481 20 10

 

8481 30 99

 

8481 40

 

8481 80 99

 

8482 10 90

 

8482 80 00

 

8483 40 90

 

8483 60 80

 

8484 10 00

 

8503 00 99

 

8509 90 00

 

8511 80 00

 

8511 90 00

 

8513 90 00

 

8514 90 00

 

8529 10 31

 

8529 10 39

 

8529 10 80

 

8529 10 95

 

8529 90 65

 

8529 90 97

 

8531 90 85

 

8539 31 90

 

8543 70 90

 

8544 20 00

 

8544 42 90

 

8544 49 93

 

9005 90 00

 

9011 90 90

 

9014 90 00

 

9015 90 00

 

9024 90 00

 

9029 20 31

 

9209 91 00

 

9209 92 00

 

9209 94 00

 

9506 70 90


(1)  Kody CN obowiązujące na dzień 1 stycznia 2009 r., przyjęte na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy celnej (Dz.U. L 291 z 31.10.2008, s. 1).


30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/9


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 974/2010

z dnia 29 października 2010 r.

ustalające stopy procentowe, które mają być stosowane do obliczania kosztów finansowania środków interwencyjnych obejmujących skup, przechowywanie i zbyt zapasów na rok budżetowy 2011 EFGR

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (1), w szczególności jego art. 3 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia Komisji (WE) nr 884/2006 z dnia 21 czerwca 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 w odniesieniu do finansowania przez EFRG środków interwencyjnych w postaci składowania w magazynach państwowych i księgowania transakcji składowania w magazynach państwowych przez agencje płatnicze państw członkowskich (2) przewiduje, że koszty finansowe związane z funduszami uruchomionymi przez państwa członkowskie na zakup produktów są obliczane zgodnie z warunkami rozliczeń określonymi w załączniku IV do wymienionego rozporządzenia.

(2)

Na mocy pkt I.1 akapit pierwszy załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 884/2006 kwoty przedmiotowych kosztów finansowych oblicza się na podstawie stopy procentowej jednolitej dla całej Unii, ustalanej przez Komisję na początku każdego roku budżetowego. Wymieniona jednolita stopa procentowa stanowi średnią terminowych kwartalnych i rocznych stóp EURIBOR, odnotowanych w ciągu sześciu miesięcy poprzedzających przekazanie informacji państwom członkowskim, o którym mowa w pkt I.1 wymienionego załącznika IV, obliczanych odpowiednio w wysokości jednej trzeciej i dwóch trzecich. Przedmiotową stopę procentową należy ustalić na początku każdego roku obrachunkowego Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG).

(3)

Jednak jeśli zgłoszona przez dane państwo członkowskie stopa procentowa jest niższa od jednolitej stopy procentowej ustalonej dla całej Unii, dla tego państwa członkowskiego ustala się specjalną stopę procentową zgodnie z pkt I.2 akapit drugi załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 884/2006.

(4)

Ponadto, zgodnie z pkt I.2 akapit trzeci załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 884/2006, w razie braku przesłania zgłoszenia przez państwo członkowskie we właściwej formie i w terminie określonym w pkt I.2 akapit pierwszy wymienionego załącznika IV uznaje się, że przedmiotowe państwo członkowskie nie ponosiło żadnych kosztów z tytułu odsetek. W przypadku gdy państwo członkowskie zgłosi, że nie ponosiło żadnych kosztów z tytułu odsetek, ponieważ w okresie referencyjnym nie składowało produktów rolnych w magazynach państwowych, w odniesieniu do tego państwa członkowskiego stosuje się jednolitą stopę procentową ustaloną przez Komisję. Luksemburg, Malta i Portugalia zgłosiły, że nie ponosiły żadnych kosztów z tytułu odsetek, ponieważ w okresie referencyjnym nie składowały produktów rolnych w magazynach państwowych.

(5)

W świetle informacji przekazanych Komisji przez państwa członkowskie, mając na uwadze powyższe elementy, należy ustalić stopy procentowe stosowane dla roku budżetowego 2011 EFRG.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu ds. Funduszy Rolniczych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do kosztów finansowych związanych z funduszami uruchomionymi przez państwa członkowskie na zakup produktów w ramach skupu interwencyjnego, poniesionych w czasie roku budżetowego 2011 Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), stopy procentowe, o których mowa w załączniku IV do rozporządzenia (WE) nr 884/2006, zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) wymienionego rozporządzenia ustala się następująco:

a)

0,0 % dla specjalnej stopy procentowej stosowanej na Cyprze, w Estonii i na Łotwie;

b)

0,2 % dla specjalnej stopy procentowej stosowanej w Bułgarii;

c)

0,3 % dla specjalnej stopy procentowej stosowanej w Szwecji;

d)

0,4 % dla specjalnej stopy procentowej stosowanej w Niemczech, w Irlandii i w Finlandii;

e)

0,5 % dla specjalnej stopy procentowej stosowanej w Austrii i w Zjednoczonym Królestwie;

f)

0,6 % dla specjalnej stopy procentowej stosowanej we Włoszech;

g)

0,7 % dla specjalnej stopy procentowej stosowanej w Grecji;

h)

1,0 % dla specjalnej stopy procentowej stosowanej w Belgii;

i)

1,1 % dla stopy procentowej jednolitej dla Unii stosowanej w pozostałych państwach członkowskich.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 października 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 209 z 11.8.2005, s. 1.

(2)  Dz.U. L 171 z 23.6.2006, s. 35.


30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/11


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 975/2010

z dnia 29 października 2010 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Śliwka szydłowska (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Polski o rejestrację nazwy „Śliwka szydłowska” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)  Dz.U. C 42 z 19.2.2010, s. 3.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu

Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

POLSKA

Śliwka szydłowska (ChOG)


30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/13


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 976/2010

z dnia 29 października 2010 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Hessischer Apfelwein (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Niemiec o rejestrację nazwy „Hessischer Apfelwein” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)  Dz.U. C 41 z 18.2.2010, s. 13.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.8.   Inne produkty wymienione w załączniku I do Traktatu (przyprawy itp.)

NIEMCY

Hessischer Apfelwein (ChOG)


30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/15


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 977/2010

z dnia 29 października 2010 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Obwarzanek krakowski (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Polski o rejestrację nazwy „Obwarzanek krakowski” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)  Dz.U. C 38 z 16.2.2010, s. 8; sprostowanie do wersji w języku niemieckim zamieszczono w Dz.U. C 226 z 21.8.2010, s. 17.


ZAŁĄCZNIK

Środki spożywcze, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 510/2006:

Klasa 2.4.   Chleb, ciasto, ciastka, wyroby cukiernicze, herbatniki i inne wyroby piekarskie

POLSKA

Obwarzanek krakowski (ChOG)


30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/17


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 978/2010

z dnia 29 października 2010 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Image (Longkou Fen Si) (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Chin o rejestrację nazwy „

Image

(Longkou Fen Si)” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)  Dz.U. C 44 z 20.2.2010, s. 18.


ZAŁĄCZNIK

Środki spożywcze, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 510/2006:

Klasa 2.7.   Makarony

CHINY

Image (Longkou Fen Si) (ChOG)


30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/19


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 979/2010

z dnia 29 października 2010 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Porc de Franche-Comté (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Francji o rejestrację nazwy „Porc de Franche-Comté” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)  Dz.U. C 38 z 16.2.2010, s. 13.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.1.   Mięso świeże (i podroby)

FRANCJA

Porc de Franche-Comté (ChOG)


30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/21


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 980/2010

z dnia 28 października 2010 r.

ustanawiające zakaz połowów soli zwyczajnej w obszarze VIIIa i VIIIb przez statki pływające pod banderą Belgii

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1224/2009 z dnia 20 listopada 2009 r. ustanawiające wspólnotowy system kontroli w celu zapewnienia przestrzegania przepisów wspólnej polityki rybołówstwa (1), w szczególności jego art. 36 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Rady (UE) nr 53/2010 z dnia 14 stycznia 2010 r. ustalające uprawnienia do połowów na 2010 rok dla pewnych stad ryb i grup stad ryb, stosowane na wodach UE oraz w odniesieniu do statków UE na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe (2), określa kwoty na rok 2010.

(2)

Według informacji przekazanych Komisji statki pływające pod banderą państwa członkowskiego określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim wyczerpały kwotę na połowy stada w nim określonego przyznaną na 2010 r.

(3)

Należy zatem zakazać działalności połowowej w odniesieniu do wspomnianego stada,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyczerpanie kwoty

Kwotę połowową przyznaną na 2010 r. państwu członkowskiemu określonemu w załączniku do niniejszego rozporządzenia w odniesieniu do stada w nim określonego uznaje się za wyczerpaną z dniem wymienionym w tym załączniku.

Artykuł 2

Zakazy

Z dniem określonym w załączniku do niniejszego rozporządzenia zakazuje się działalności połowowej w odniesieniu do stada określonego w załączniku przez statki pływające pod banderą państwa członkowskiego w nim określonego lub zarejestrowane w tym państwie członkowskim. W szczególności zakazuje się zatrzymywania na burcie, przeładunku i wyładunku ryb pochodzących z tego stada złowionych przez te statki po tej dacie.

Artykuł 3

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 października 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Lowri EVANS

Dyrektor Generalny ds. Gospodarki Morskiej i Rybołówstwa


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 1.

(2)  Dz.U. L 21 z 26.1.2010, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Nr

33/T&Q

Państwo członkowskie

Belgia

Stado

SOL/8AB.

Gatunek

Sola zwyczajna (Solea solea)

Obszar

VIIIa oraz VIIIb

Data

1.9.2010


30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/23


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 981/2010

z dnia 29 października 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 30 października 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2010 r.

W imieniu Komisji, za upoważnienia

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

AR

51,6

MA

77,4

MK

61,0

TR

77,0

ZZ

66,8

0707 00 05

EG

140,6

JO

158,2

MK

59,4

TR

156,9

ZZ

128,8

0709 90 70

TR

140,9

ZZ

140,9

0805 50 10

AR

57,9

BR

68,9

CL

70,8

TR

80,5

UY

61,0

ZA

76,3

ZZ

69,2

0806 10 10

BR

223,2

TR

136,2

US

219,0

ZA

62,8

ZZ

160,3

0808 10 80

AR

75,7

AU

224,0

BR

82,6

CL

112,1

CN

69,0

MK

26,7

NZ

101,2

ZA

70,4

ZZ

95,2

0808 20 50

CN

67,5

ZZ

67,5


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/25


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 982/2010

z dnia 29 października 2010 r.

ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 listopada 2010 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (UE) nr 642/2010 z dnia 20 lipca 2010 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy do siewu, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa CIF stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej określonej na podstawie Nomenklatury Scalonej.

(2)

Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie.

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, ceną do obliczania należności przywozowej produktów oznaczonych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena CIF w przywozie ustalona w sposób określony w art. 5 wspomnianego rozporządzenia.

(4)

Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 1 listopada 2010 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 1 listopada 2010 r. należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na podstawie czynników określonych w załączniku II.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 187 z 21.7.2010, s. 5.


ZAŁĄCZNIK I

Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 1 listopada 2010 r.

Kod CN

Wyszczególnienie towarów

Należność przywozowa (1)

(EUR/t)

1001 10 00

PSZENICA twarda wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

0,00

1001 90 91

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

ŻYTO

0,00

1005 10 90

KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda

0,00

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

0,00

1007 00 90

Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu

0,00


(1)  W przypadku towarów przywożonych do Unii przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 642/2010, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym lub na Morzu Czarnym,

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczaniu należności ustalonych w załączniku I

15.10.2010-28.10.2010

1)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

(EUR/t)

 

Pszenica zwyczajna (1)

Kukurydza

Pszenica twarda wysokiej jakości

Pszenica twarda średniej jakości (2)

Pszenica twarda niskiej jakości (3)

Jęczmień

Giełda

Minnéapolis

Chicago

Notowanie

210,36

160,02

Cena FOB USA

196,36

186,36

166,36

113,41

Premia za Zatokę

18,08

Premia za Wielkie Jeziora

22,87

2)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (UE) nr 642/2010:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

18,89 EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

47,56 EUR/t


(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 5 ust. 3 rozporządzenia (UE) nr 642/2010).


DECYZJE

30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/28


DECYZJA RADY 2010/656/WPZiB

z dnia 29 października 2010 r.

przedłużająca obowiązywanie środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 13 grudnia 2004 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2004/852/WPZiB w sprawie środków restrykcyjnych skierowanych przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (1), aby wprowadzić w życie środki nałożone na Republikę Wybrzeża Kości Słoniowej na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych (zwanej dalej „rezolucją RB ONZ”) nr 1572 (2004).

(2)

W dniu 23 stycznia 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2006/30/WPZiB (2) przedłużające środki ograniczające skierowane przeciwko Republice Wybrzeża Kości Słoniowej na okres kolejnych dwunastu miesięcy i uzupełniające je o środki ograniczające nałożone na mocy pkt 6 rezolucji RB ONZ nr 1643 (2005).

(3)

W następstwie przedłużenia w drodze rezolucji RB ONZ nr 1842 (2008) obowiązywania środków ograniczających wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, w dniu 18 listopada 2008 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2008/873/WPZiB (3) przedłużające obowiązywanie środków ograniczających nałożonych wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej ze skutkiem od dnia 1 listopada 2008 r.

(4)

W dniu 15 października 2010 r. Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych przyjęła rezolucję RB ONZ nr 1946 (2010) przedłużającą obowiązywanie środków nałożonych wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej na mocy rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004) i pkt 6 rezolucji RB ONZ nr 1643 (2005) do dnia 30 kwietnia 2011 r. oraz zmieniającą środki ograniczające dotyczące broni.

(5)

Obowiązywanie środków ograniczających nałożonych wobec Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej należy zatem przedłużyć. W uzupełnieniu wyłączeń dotyczących embarga na przywóz broni przewidzianych w rezolucji RB ONZ nr 1946 (2010) należy zmienić środki ograniczające w celu wyłączenia innego sprzętu autonomicznie włączonego przez Unię.

(6)

Unijne środki wykonawcze są zawarte w rozporządzeniu Rady (WE) nr 174/2005 z dnia 31 stycznia 2005 r. nakładającym ograniczenia na udzielanie pomocy dla Wybrzeża Kości Słoniowej dotyczącej działań wojskowych (4), rozporządzeniu Rady (WE) nr 560/2005 z dnia 12 kwietnia 2005 r. nakładającym określone szczególne środki ograniczające skierowane przeciwko niektórym osobom i podmiotom w związku z sytuacją w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej (5) i rozporządzeniu Rady (WE) nr 2368/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. wprowadzającym w życie system certyfikacji Procesu Kimberley dla handlu międzynarodowego surowcem diamentowym (6),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Zakazuje się sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu uzbrojenia i sprzętu pokrewnego wszelkiego rodzaju, w tym broni i amunicji, pojazdów wojskowych i sprzętu wojskowego, sprzętu paramilitarnego i części zapasowych do wcześniej wymienionych sprzętów, jak również sprzętu, który mógłby być wykorzystany do celów stosowania wewnętrznych represji, do Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich, lub przy użyciu statków pływających pod banderą państw członkowskich lub ich statków powietrznych, bez względu na to, czy to uzbrojenie, sprzęt pokrewny i sprzęt pochodzą z terytoriów państw członkowskich.

2.   Zakazuje się również:

a)

udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z dostarczaniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów, jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi na terytorium Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej lub z przeznaczeniem do użytku na terytorium tego kraju;

b)

udzielania, bezpośrednio lub pośrednio, finansowania lub pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów wywozowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do udzielania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi na terytorium Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej lub z przeznaczeniem do użytku na terytorium tego kraju.

Artykuł 2

Artykuł 1 nie ma zastosowania do:

a)

dostaw i pomocy technicznej mających stanowić jedynie wsparcie operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej oraz wspierających ją sił francuskich, lub przeznaczonych do wykorzystania w czasie takiej operacji;

b)

zgodnie z tym, co zostało wcześniej zatwierdzone przez komitet ustanowiony na mocy pkt 14 rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004) (zwany dalej „Komitetem Sankcji”):

(i)

sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do celów humanitarnych lub ochronnych, w tym takiego sprzętu przeznaczonego do celów operacji zarządzania kryzysowego prowadzonych przez Unię, ONZ, Unię Afrykańską i Wspólnotę Gospodarczą Państw Afryki Zachodniej (ECOWAS);

(ii)

sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego przeznaczonego wyłącznie do umożliwienia siłom bezpieczeństwa Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej użycia wyłącznie stosownej i proporcjonalnej siły w ramach utrzymywania porządku publicznego;

(iii)

udzielania finansowania i pomocy finansowej związanej ze sprzętem, o którym mowa w ppkt (i) oraz (ii);

(iv)

udzielania pomocy technicznej i szkoleń związanych ze sprzętem, o którym mowa w ppkt (i) oraz (ii);

c)

sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej przez personel Organizacji Narodów Zjednoczonych, personel Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów oraz pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych, a także personel pomocniczy, wyłącznie do ich osobistego użytku;

d)

sprzedaży lub dostaw czasowo przekazywanych lub wywożonych do Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej przeznaczonych dla sił państwa podejmującego działania, zgodnie z prawem międzynarodowym, wyłącznie i bezpośrednio w celu ułatwienia ewakuacji obywateli tego państwa oraz osób, za które państwo to ponosi odpowiedzialność konsularną w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, o czym Komitet Sankcji został wcześniej powiadomiony;

e)

sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu uzbrojenia i sprzętu pokrewnego oraz szkoleń technicznych i pomocy technicznej mających jedynie wspierać proces restrukturyzacji sił obronnych i sił bezpieczeństwa lub przeznaczonych do wykorzystania w tym procesie, zgodnie z ust. 3 lit. f) porozumienia z Linas-Marcoussis, zgodnie z tym, co zostało wcześniej zatwierdzone przez Komitet Sankcji;

f)

sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu, który mógłby być wykorzystywany do celów stosowania wewnętrznych represji i który przeznaczony jest wyłącznie do umożliwienia siłom bezpieczeństwa Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej użycia wyłącznie stosownej i proporcjonalnej siły w ramach utrzymywania porządku publicznego, jak również dostarczania finansowania, pomocy finansowej lub pomocy technicznej i szkoleń związanych z tym sprzętem.

Artykuł 3

Bezpośredni lub pośredni przywóz wszelkiego surowca diamentowego z Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej, bez względu na to, czy pochodzi on z Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej czy nie, jest zakazany zgodnie z rezolucją RB ONZ nr 1643(2005).

Artykuł 4

1.   Państwa członkowskie podejmują środki konieczne, by nie dopuścić do wjazdu na ich terytoria lub tranzytu przez nie osób wskazanych przez Komitet Sankcji, stanowiących zagrożenie dla pokoju i procesu pojednania narodowego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, w szczególności osób, które blokują realizację porozumień z Linas-Marcoussis i Accra III, oraz innych osób wskazanych na podstawie stosownych informacji jako osoby odpowiedzialne za poważne naruszenia praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, a także wszystkich innych osób, które publicznie nawołują do nienawiści i przemocy oraz wszelkich innych osób wskazanych przez Komitet Sankcji jako osoby naruszające środki nałożone na mocy pkt 7 rezolucji RB ONZ nr 1572 (2004).

Wykaz osób, o których mowa w akapicie pierwszym, znajduje się w załączniku.

2.   Ustęp 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu własnym obywatelom na ich terytorium.

3.   Ustęp 1 nie ma zastosowania, jeżeli Komitet Sankcji stwierdzi, że:

a)

podróż jest uzasadniona nagłą potrzebą humanitarną, włączając w to obowiązki religijne;

b)

wyłączenie przybliży realizację celów wyznaczonych w rezolucjach RB ONZ na rzecz pokoju i pojednania narodowego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej oraz stabilności w tym regionie.

4.   W przypadkach, gdy zgodnie z ust. 3 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub transfer przez nie osobom wskazanym przez Komitet Sankcji, zezwolenie ograniczone jest do celu, w jakim zostało udzielone i do osób, których dotyczy.

Artykuł 5

1.   Wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze będące w posiadaniu lub pod kontrolą, bezpośrednio lub pośrednio, osób lub podmiotów wskazanych przez Komitet Sankcji zgodnie z art. 4 ust. 1 lub będące w dyspozycji podmiotów będących w posiadaniu lub pod kontrolą, bezpośrednio lub pośrednio, tych osób lub wszelkich osób działających w ich imieniu lub pod ich kierunkiem, zgodnie ze wskazaniem Komitetu Sankcji, zostają zamrożone.

Wykaz osób, o których mowa w akapicie pierwszym, znajduje się w załączniku.

2.   Żadne środki finansowe, aktywa finansowe ani zasoby gospodarcze nie są udostępniane, bezpośrednio lub pośrednio, osobom lub podmiotom, o których mowa w ust. 1, lub na rzecz tych osób lub podmiotów.

3.   Państwa członkowskie mogą dopuścić wyłączenia ze środków, o których mowa w ust. 1 i 2, w odniesieniu do środków finansowych i zasobów gospodarczych, które są:

a)

niezbędne do pokrycia podstawowych wydatków, w tym opłacenia środków spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i kosztów leczenia, podatków, składek na ubezpieczenie i opłat za usługi użyteczności publicznej;

b)

przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot wydatków poniesionych w związku ze świadczeniem usług prawniczych;

c)

przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat manipulacyjnych, zgodnie z przepisami prawa krajowego, związanych ze zwykłym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych środków finansowych i zasobów gospodarczych;

d)

niezbędne do pokrycia nadzwyczajnych wydatków, po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie i po uzyskaniu zgody tego komitetu;

e)

przedmiotem zajęcia lub orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego, w którym to przypadku środki finansowe i zasoby gospodarcze mogą być wykorzystane do zaspokojenia roszczeń, na poczet których zostały zabezpieczone, lub roszczeń uznanych za zasadne w takim orzeczeniu, pod warunkiem że zajęcie to zostało ustanowione lub że orzeczenie zostało wydane przed dniem, w którym dana osoba lub podmiot zostały wskazane przez Komitet Sankcji i że odnośne zajęcie nie zostało ustanowione, a orzeczenie nie zostało wydane na rzecz osoby lub podmiotu, o których mowa w niniejszym artykule, po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie.

Wyłączenia, o których mowa w art. 3 lit. a), b) i c), można ustanowić po powiadomieniu Komitetu Sankcji przez zainteresowane państwo członkowskie o zamiarze udzielenia zezwolenia, w stosownych przypadkach, na dostęp do takich środków finansowych i zasobów gospodarczych, oraz w przypadku braku odmownej decyzji Komitetu Sankcji w terminie dwóch dni roboczych od daty takiego powiadomienia.

4.   Ustęp 2 nie ma zastosowania do dodatkowych wpływów na zamrożonych rachunkach w postaci:

a)

odsetek lub innych zysków z tych rachunków; lub

b)

płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków środkami ograniczającymi na mocy wspólnego stanowiska 2004/852/WPZiB lub niniejszej decyzji,

pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne zyski i płatności nadal podlegają ust. 1.

Artykuł 6

Rada ustala wykaz zawarty w załączniku i wprowadza w nim zmiany zgodnie z ustaleniami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych lub Komitetu Sankcji.

Artykuł 7

1.   W przypadku gdy Rada Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji wskazuje jakąś osobę lub podmiot, Rada dodaje taką osobę lub podmiot do załącznika. Rada powiadamia o swojej decyzji, w tym o uzasadnieniu umieszczenia w wykazie, daną osobę lub podmiot bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając danej osobie lub podmiotowi przedstawienie uwag.

2.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada weryfikuje swoją decyzję i stosownie informuje daną osobę lub podmiot.

Artykuł 8

1.   Załącznik zawiera uzasadnienie umieszczenia w wykazie osób i podmiotów przedstawione przez Radę Bezpieczeństwa lub Komitet Sankcji.

2.   W załączniku znajdują się także w miarę dostępności przekazane przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji informacje niezbędne do identyfikacji danych osób lub podmiotów. W odniesieniu do osób informacje takie mogą obejmować nazwiska, w tym pseudonimy, datę i miejsce urodzenia, obywatelstwo, numery paszportów i dokumentów tożsamości, płeć, adres oraz funkcję lub zawód. W odniesieniu do podmiotów informacje takie mogą obejmować nazwy, miejsce i datę rejestracji, numer rejestracji i miejsce prowadzenia działalności. W załączniku umieszczana jest także data wskazania przez Radę Bezpieczeństwa lub przez Komitet Sankcji.

Artykuł 9

Tracą moc wspólne stanowiska 2004/852/WPZiB i 2006/30/WPZiB.

Artykuł 10

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

2.   Podlega ona przeglądowi, jest zmieniana lub zostaje uchylona, w stosownych przypadkach, zgodnie z odpowiednimi decyzjami Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Sporządzono w Brukseli dnia 29 października 2010 r.

W imieniu Rady

S. VANACKERE

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 368 z 15.12.2004, s. 50.

(2)  Dz.U. L 19 z 24.1.2006, s. 36.

(3)  Dz.U. L 308 z 19.11.2008, s. 52.

(4)  Dz.U. L 29 z 2.2.2005, s. 5.

(5)  Dz.U. L 95 z 14.4.2005, s. 1.

(6)  Dz.U. L 358 z 31.12.2002, s. 28.


ZAŁĄCZNIK

Wykaz osób, o których mowa w art. 4 i 5

 

Nazwisko (i ewent. pseudonimy)

Informacje identyfikujące (data i miejsce urodzenia (data ur. i miejsce ur.), numer paszportu (pasz.)/dowodu tożsamości…)

Powody umieszczenia w wykazie

Data umieszczenia w wykazie ONZ

1.

BLÉ GOUDÉ, Charles (alias Général; Génie de kpo, Gbapé Zadi)

Data ur.: 1.1.1972 r.

Obywatelstwo: obywatel Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

Pasz.: 04LE66241 République de Côte d’Ivoire Data wydania: 10.11.2005 r. ważny do 9.11.2008

dokument tożsamości: AE/088 DH 12 République de Côte d’Ivoire data wydania 20.12.2002 r. ważny do 11.12.2005 r.

Pasz.: 98LC39292 République de Côte d’Ivoire data wydania 24.11.2000 r. ważny do 23.11.2003 r.

Miejsce ur.: Guibéroua (Gagnoa) lub Niagbrahio/Guiberoua lub Guiberoua

Adres znany w 2001 r.: Yopougon Selmer, Bloc P 170; a także Hotel Ivoire

Adres podany w dokumencie podróży C2310421 wydanym przez Szwajcarię 15.11.2005 r. i ważnym do 31.12.2005 r.: Abidjan, Cocody

Przywódca organizacji COJEP („Młodzi Patrioci”) – wielokrotne oświadczenia popierające stosowanie przemocy wobec obiektów i personelu ONZ oraz wobec obcokrajowców; kierowanie aktami przemocy, których dopuszczała się milicja uliczna oraz udział w takich aktach, w tym w pobiciach, gwałtach i egzekucjach pozasądowych; zastraszanie personelu ONZ, międzynarodowej grupy roboczej, przedstawicieli opozycji politycznej i niezależnej prasy; sabotaż międzynarodowych rozgłośni radiowych; zakłócanie działań międzynarodowej grupy roboczej, operacji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej, sił francuskich i procesu pokojowego określonego w rezolucji nr 1643 (2005).

7 lutego 2006 r.

2.

DJUÉ, Eugène Ngoran Kouadio

Data ur.: 1.1.1966 r. lub 20.12.1969 r.

Obywatelstwo: obywatel Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

Pasz.: 04 LE 017521 wydany dnia 10 lutego 2005 r. i ważny do dnia 10 lutego 2008 r.

przywódca organizacji Union des Patriotes pour la Libération Totale de la Côte d’Ivoire (UPLTCI) – wielokrotne oświadczenia popierające stosowanie przemocy wobec obiektów i personelu ONZ oraz wobec obcokrajowców; kierowanie aktami przemocy, których dopuszczała się milicja uliczna oraz udział w takich aktach, w tym w pobiciach, gwałtach i egzekucjach pozasądowych; zakłócanie działań międzynarodowej grupy roboczej, sił francuskich i procesu pokojowego określonego w rezolucji nr 1643 (2005).

7 lutego 2006 r.

3.

FOFIE, Martin Kouakou

Data ur.: 1.1.1968 r.

Obywatelstwo: obywatel Republiki Wybrzeża Kości Słoniowej

Miejsce ur.: BOHI – Republika Wybrzeża Kości Słoniowej

Nr dowodu tożsamości wydanego w Burkinie Faso: 2096927 wydany dnia 17 marca 2005 r.

Potwierdzenie obywatelstwa Burkiny Faso: CNB N.076 (17 lutego 2003 r.)

Imię ojca: Yao Koffi FOFIE

Imię matki: Ama Krouama KOSSONOU

Nr dowodu tożsamości wydanego w Republice Wybrzeża Kości Słoniowej: 970860100249 wydany dnia 5 sierpnia 1997 r. ważny do dnia 5 sierpnia 2007 r.

starszy kapral, dowódca Nowych Sił w okręgu Korhogo – siły pod jego dowództwem brały udział w werbowaniu dzieci-żołnierzy, uprowadzeniach, zmuszaniu do pracy, wykorzystywaniu seksualnym kobiet, niesłusznych aresztowaniach i egzekucjach pozasądowych wbrew konwencjom o prawach człowieka i międzynarodowemu prawu humanitarnemu; zakłócanie działań międzynarodowej grupy roboczej, sił francuskich i procesu pokojowego określonego w rezolucji nr 1643 (2005).

7 lutego 2006 r.


30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/33


DECYZJA KOMISJI

z dnia 28 października 2010 r.

w sprawie finansowania środków stosowanych w stanach zagrożenia dotyczących wścieklizny w północno-wschodnich Włoszech

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7379)

(2010/657/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając decyzję Rady 2009/470/WE z dnia 25 maja 2009 r. w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (1), w szczególności jej art. 8 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W myśl decyzji 2009/470/WE, w przypadku gdy państwo członkowskie jest bezpośrednio zagrożone wystąpieniem lub rozwojem na terytorium państwa trzeciego lub państwa członkowskiego jednej z chorób wymienionych w załączniku I do tej decyzji, mogą zostać przyjęte wszelkie środki odpowiednie do sytuacji, łącznie z przyznaniem wkładu finansowego Unii dla środków uznanych za szczególnie konieczne dla powodzenia podjętych działań.

(2)

Wścieklizna jest chorobą zwierząt, która atakuje głównie dzikie i domowe zwierzęta mięsożerne, mającą poważne konsekwencje dla zdrowia publicznego. Należy ona do chorób wymienionych w załączniku I do decyzji 2009/470/WE.

(3)

W ubiegłych latach współfinansowane przez Unię programy doustnego uodparniania dzikich zwierząt mięsożernych, będących rezerwuarem choroby, doprowadziły do pozytywnej sytuacji w większości państw członkowskich, to znaczy do gwałtownego spadku liczby zachorowań na wściekliznę u zwierząt dzikich i domowych oraz do zaniku występowania choroby u ludzi.

(4)

Od 1997 r. Włochy uznaje się za kraj wolny od wścieklizny. W październiku 2008 r. wykryto jednak jeden przypadek wścieklizny w regionie Friuli-Wenecja Julijska, po czym pojawiło się tam osiem kolejnych. W 2009 r. wścieklizna leśna rozprzestrzeniła się także na region Wenecji Euganejskiej. Do końca 2009 r. w regionie Friuli-Wenecja Julijska wykryto 35 kolejnych przypadków, a w Wenecji Euganejskiej 33 przypadki.

(5)

Sąsiednie państwa członkowskie wyraziły zaniepokojenie związane z zagrożeniem, jakie niesie dla ich terytoriów występowanie wścieklizny w północno-wschodnich Włoszech.

(6)

Konieczne jest zatem podjęcie środków stosowanych w stanach zagrożenia w celu zapobiegnięcia dalszemu rozprzestrzenianiu się choroby na terytorium Włoch, a także jej rozwojowi w sąsiednich państwach członkowskich, tj. Austrii i Słowenii, oraz zwiększenie wysiłków na rzecz jak najszybszego jej zwalczenia.

(7)

W dniu 9 grudnia 2009 r. Włochy przedstawiły Komisji plan postępowania w sytuacjach zagrożenia polegający na doustnych szczepieniach lisów pod nazwą „Program kontroli wścieklizny w północno-wschodnich Włoszech – specjalny program szczepień lisów”. Program został uznany za możliwy do zaakceptowania, niektóre działania powinny zatem otrzymać finansowanie ze środków unijnych. Należy zatem przyznać na jego realizację wkład finansowy Unii.

(8)

Wkład finansowy Unii powinien być wypłacany na podstawie oficjalnego wniosku o zwrot złożonego przez państwa członkowskie oraz załączonych dokumentów określonych w art. 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 349/2005 z dnia 28 lutego 2005 r. ustanawiającego zasady dotyczące finansowania przez Wspólnotę środków stosowanych w stanach zagrożenia oraz zwalczania niektórych chorób zwierzęcych określonych w decyzji Rady 90/424/EWG (2).

(9)

Ze względu na pilny charakter wprowadzenia rozszerzonego programu szczepień, w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się choroby na inne państwa członkowskie, uzasadnione jest udostępnienie wkładu finansowego Unii od dnia 9 grudnia 2009 r., tj. od daty przedstawienia Komisji programu, który ma być finansowany.

(10)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się „Program kontroli wścieklizny w północno-wschodnich Włoszech – specjalny program szczepień lisów” („program”), przedstawiony przez Włochy w dniu 9 grudnia 2009 r., na okres od dnia 9 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r.

Artykuł 2

1.   Unia może przyznać dla programu wkład finansowy w wysokości 50 % kosztów poniesionych przez Włochy na:

a)

przeprowadzanie testów laboratoryjnych w celu:

(i)

wykrycia antygenów lub przeciwciał wścieklizny;

(ii)

izolacji wirusa wścieklizny i jego scharakteryzowania;

(iii)

wykrycia biomarkerów;

(iv)

miareczkowania przynęt ze szczepionką;

b)

zakup i dystrybucję szczepionek doustnych oraz przynęt, a także zakup i administrowanie zwierzętom szczepionek pozajelitowych w ramach programu.

Wkład finansowy Unii do kosztów, o których mowa w lit. a) i b) nie przekroczy 2 300 000 EUR.

2.   Średnia maksymalna kwota kosztów, jaka ma zostać zwrócona Włochom za realizację programu nie przekroczy:

a)

za wykonanie badań serologicznych

8 EUR za jeden test;

b)

za wykonanie badań wykrywających obecność tetracykliny w szlifach kostnych:

8 EUR za jeden test;

c)

za test immunofluorescencji (FAT)

12 EUR za jeden test;

d)

za test łańcuchowej reakcji polimerazy (PCR)

10 EUR za jeden test;

e)

za zakup szczepionek doustnych oraz przynęt:

0,4 EUR za dawkę;

f)

za zakup szczepionek pozajelitowych

1 EUR za dawkę;

g)

za przeprowadzenie szczepienia zwierząt

1,50 EUR za sztukę.

3.   Koszt przeprowadzenia testów laboratoryjnych, o których mowa w ust. 1 lit. a) obejmuje:

a)

koszt zakupu zestawów do testów, odczynników i materiałów zużywanych do przeprowadzenia testów;

b)

koszt pracowników oddelegowanych (w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy) do przeprowadzania testów;

c)

maksymalnie 7 % kosztów ogólnych z całości kosztów, o których mowa w lit. a) i b).

Artykuł 3

1.   Wkład finansowy Unii do programu zostanie przyznany, pod warunkiem że Włochy:

a)

realizują program zgodnie ze stosownymi przepisami prawa unijnego, w tym z zasadami konkurencji, udzielania zamówień publicznych i pomocy państwa;

b)

najpóźniej do dnia 30 kwietnia 2011 r. przedstawią Komisji wersję ostateczną sprawozdania z technicznej realizacji programu wraz z dokumentacją zapłaconych kosztów oraz rezultatów osiągniętych w okresie od dnia 9 grudnia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2010 r., zgodnie z załącznikami;

c)

skutecznie przeprowadzą program.

2.   W przypadku niewypełnienia przez Włochy warunków określonych w ust. 1 Komisja zmniejszy wkład finansowy Unii, uwzględniając rodzaj i wagę niewypełnionych warunków oraz straty finansowe Unii.

Artykuł 4

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 9 grudnia 2009 r.

Artykuł 5

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 28 października 2010 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 155 z 18.6.2009, s. 30.

(2)  Dz.U. L 55 z 1.3.2005, s. 12.


ZAŁĄCZNIK I

Sprawozdanie z technicznej realizacji programu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b), obejmuje przynajmniej:

A.   Szczepienia

I.

Okres sprawozdawczy

II.

Liczbę rozprowadzonych przynęt ze szczepionką

III.

Liczbę zaszczepionych zwierząt i stad w każdym regionie

IV.

Liczbę przynęt rozprowadzonych z użyciem samolotów

V.

Liczbę przynęt rozprowadzonych ręcznie

VI.

Mapę terytorium, na którym rozprowadzono przynęty i linie, wzdłuż których przynęty były rozprowadzane (z użyciem samolotów lub ręcznie)

B.   Monitorowanie

 

Badania wirusologiczne

Badania serologiczne

Wykrywanie markera tetracykliny

Region

Gatunek

Rodzaj badania

Liczba zwierząt przebadanych

Wynik pozytywny

Rodzaj badania

Liczba zwierząt przebadanych

Wynik pozytywny (wartość graniczna: … IU/ml)

Rodzaj badania

Liczba zwierząt przebadanych

Wynik pozytywny

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

C.   Techniczna ocena sytuacji i napotkane trudności


ZAŁĄCZNIK II

Sprawozdanie finansowe, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b), obejmuje przynajmniej:

Środki kwalifikujące się do współfinansowania

Badania laboratoryjne

Region

Rodzaj badania

Liczba zwierząt przebadanych

Liczba przeprowadzonych badań

Koszt przeprowadzonych badań

(w EUR)

Wykrywanie antygenu wścieklizny

FAT

 

0

0,00

PCR

 

 

 

Inne (proszę określić)

 

 

 

Wykrywanie antyciał wścieklizny

Test neutralizacji wirusa

 

 

 

Inne (proszę określić)

 

 

 

Scharakteryzowanie wirusa wścieklizny

Sekwencjonowanie

 

 

 

Inne (proszę określić)

 

 

 

Wykrywanie biomarkerów

 

 

 

 

Miareczkowanie przynęt ze szczepionką

 

 

 

 

Suma

 

0

0

0,00

Szczepionki i przynęty

Region

Rodzaj badania

Liczba zwierząt:

Liczba dawek szczepionki i przynęt

Koszt zakupu i rozprowadzania/podawania

(w EUR)

Szczepionki doustne

Zakup

 

 

 

Rozprowadzanie

 

 

 

Szczepionki pozajelitowe

Zakup

 

 

 

Podawanie

 

 

 

Suma

 

0

0

0,00

Poświadczam, że:

powyższe koszty zostały rzeczywiście poniesione, rzetelnie zaksięgowane i mogą być zakwalifikowane zgodnie z przepisami decyzji Komisji 2010/657/UE (niniejszą decyzją),

wszystkie dokumenty uzupełniające dotyczące tych wydatków są dostępne dla celów kontroli, przede wszystkim w celu uzasadnienia poziomu odszkodowania za zwierzęta,

nie składano wniosków o żaden inny wkład finansowy Unii na ten program i wszystkie dochody pochodzące z działań podjętych w ramach programu zostały zadeklarowane Komisji,

program został zrealizowany zgodnie ze stosownymi przepisami Unii, w szczególności z zasadami konkurencji, udzielania zamówień publicznych i pomocą państwa,

zastosowanie mają procedury kontroli, w szczególności dla celów weryfikacji dokładności zgłoszonych środków pieniężnych, zapobiegania nieprawidłowościom, ich wykrywania i korekty.

 

Data: …

 

Nazwisko i podpis kierownika operacyjnego …


30.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 285/37


DECYZJA EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 26 października 2010 r.

dotycząca przepisów przejściowych w zakresie stosowania stóp rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny po wprowadzeniu euro w Estonii

(EBC/2010/18)

(2010/658/UE)

ZARZĄD EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, w szczególności jego art. 19 ust. 1 oraz art. 46 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2531/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące stosowania stóp rezerw obowiązkowych przez Europejski Bank Centralny (1),

uwzględniając rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9) z dnia 12 września 2003 r. dotyczące stosowania rezerw obowiązkowych (2),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2532/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące uprawnień Europejskiego Banku Centralnego do nakładania sankcji (3),

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 2533/98 z dnia 23 listopada 1998 r. dotyczące zbierania informacji statystycznych przez Europejski Bank Centralny (4), w szczególności jego art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 4,

uwzględniając rozporządzenie Europejskiego Banku Centralnego (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32) z dnia 19 grudnia 2008 r. w sprawie bilansu skonsolidowanego sektora monetarnych instytucji finansowych (wersja przekształcona) (5),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Przyjęcie euro przez Estonię w dniu 1 stycznia 2011 r. oznacza, iż od tej daty instytucje kredytowe oraz oddziały instytucji kredytowych mające siedzibę w Estonii będą podlegać obowiązkowi utrzymywania rezerwy obowiązkowej.

(2)

Włączenie tych podmiotów do systemu rezerw obowiązkowych Eurosystemu wymaga przyjęcia przepisów przejściowych zapewniających płynność tego procesu, tak aby nie nakładać nieproporcjonalnie wysokich obciążeń na instytucje kredytowe z państw członkowskich, których walutą jest euro, w tym z Estonii.

(3)

Zgodnie z art. 5 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, EBC, wspierany przez krajowe banki centralne, gromadzi niezbędne informacje statystyczne bądź od właściwych władz krajowych, bądź bezpośrednio od podmiotów gospodarczych, w tym także w celu zapewnienia terminowego przeprowadzenia przez dane państwo członkowskie przygotowań do przyjęcia euro w zakresie statystyki,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Definicje

Użyte w niniejszej decyzji terminy „instytucja”, „obowiązek utrzymywania rezerw”, „okres utrzymywania” oraz „podstawa naliczania rezerwy” mają znaczenie określone w rozporządzeniu (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9).

Artykuł 2

Przepisy przejściowe dotyczące instytucji mających siedzibę w Estonii

1.   W drodze wyjątku od postanowień art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9), w odniesieniu do instytucji mających siedzibę w Estonii, przejściowy okres utrzymywania rezerwy biegnie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 18 stycznia 2011 r.

2.   Podstawa naliczania rezerwy za przejściowy okres utrzymywania rezerwy zostanie określona dla każdej instytucji mającej siedzibę w Estonii w oparciu o składniki bilansu danej instytucji na dzień 31 października 2010 r. Instytucje mające siedzibę w Estonii zgłaszają Eesti Pank swoją podstawę naliczania rezerwy zgodnie z zasadami EBC dotyczącymi sprawozdawczości w zakresie statystyki pieniężnej i bankowej określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32). Instytucje z siedzibą w Estonii, które korzystają z wyłączenia zgodnie z art. 8 ust. 1 i 4 rozporządzenia (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32), obliczają podstawę naliczania rezerwy za przejściowy okres utrzymywania rezerwy na podstawie bilansów sporządzonych na dzień 30 września 2010 r.

3.   W zakresie dotyczącym przejściowego okresu utrzymywania rezerwy rezerwa obowiązkowa instytucji mającej siedzibę w Estonii naliczana jest przez tę instytucję bądź przez Eesti Pank. Strona naliczająca rezerwę obowiązkową przekazuje dokonane obliczenia drugiej stronie, pozostawiając jej odpowiednią ilość czasu na sprawdzenie obliczeń i wniesienie poprawek. Naliczona rezerwa obowiązkowa, z uwzględnieniem naniesionych poprawek, podlega zatwierdzeniu przez obydwie strony w terminie do dnia 7 grudnia 2010 r. Jeżeli do dnia 7 grudnia 2010 r. strona zawiadomiona o naliczeniu nie potwierdzi wysokości rezerwy obowiązkowej, przyjmuje się, że uznaje ona zastosowanie naliczonej wysokości w przejściowym okresie utrzymywania rezerwy.

4.   Postanowienia art. 3 ust. 2–4 stosuje się odpowiednio do instytucji mających siedzibę w Estonii, tak by w początkowych okresach utrzymywania rezerwy instytucje te mogły pomniejszyć podstawę naliczania rezerwy o kwotę wszelkich zobowiązań w stosunku do instytucji mających siedzibę w Estonii, mimo że w momencie naliczenia rezerwy obowiązkowej instytucje takie nie będą znajdowały się na liście instytucji podlegających obowiązkowi utrzymywania rezerwy wskazanemu w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9).

Artykuł 3

Przepisy przejściowe dotyczące instytucji z siedzibą w innych państwach członkowskich, których walutą jest euro

1.   Istnienie przejściowego okresu utrzymywania rezerwy w stosunku do instytucji mających siedzibę w Estonii nie uchybia okresowi utrzymywania rezerwy mającemu zastosowanie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9) do instytucji mających siedzibę w innych państwach członkowskich, których walutą jest euro.

2.   Instytucje mające siedzibę w innych państwach członkowskich, których walutą jest euro, mogą postanowić o odliczeniu od swojej podstawy naliczania rezerwy za okresy utrzymywania rezerwy od dnia 8 grudnia 2010 r. do dnia 18 stycznia 2011 r. oraz od dnia 19 stycznia 2011 r. do dnia 8 lutego 2011 r. wszelkich zobowiązań w stosunku do instytucji mających siedzibę w Estonii, mimo że w momencie naliczenia rezerwy obowiązkowej instytucje takie nie będą znajdowały się na liście instytucji podlegających obowiązkowi utrzymywania rezerwy wskazanemu w art. 2 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9).

3.   Instytucje mające siedzibę w innych państwach członkowskich, których walutą jest euro, które zamierzają dokonać odliczenia zobowiązań w stosunku do instytucji mających siedzibę w Estonii, naliczają rezerwę obowiązkową za okresy utrzymywania rezerwy od dnia 8 grudnia 2010 r. do dnia 18 stycznia 2011 r. oraz od dnia 19 stycznia 2011 r. do dnia 8 lutego 2011 r. na podstawie bilansów sporządzonych na dzień, odpowiednio, 31 października 2010 r. oraz 30 listopada 2010 r., oraz przekazują informacje statystyczne zgodnie z częścią 1 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32), uwzględniając instytucje mające siedzibę w Estonii jako już podlegające systemowi rezerw obowiązkowych EBC.

Powyższy przepis nie uchybia spoczywającemu na instytucjach obowiązkowi sprawozdawczemu w zakresie informacji statystycznych za właściwe okresy zgodnie z tabelą 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32), w której instytucje mające siedzibę w Estonii wykazuje się w dalszym ciągu jako banki z siedzibą w krajach „reszty świata”.

Tabele te przekazuje się z zachowaniem terminów oraz procedur wskazanych w rozporządzeniu (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32).

4.   W odniesieniu do okresów rozpoczynających się w grudniu 2010 r. oraz styczniu i lutym 2011 r., instytucje mające siedzibę w innych państwach członkowskich, których walutą jest euro, które korzystają z wyłączenia przewidzianego w art. 8 ust. 1 i art. 8 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32) i zamierzają dokonać odliczenia zobowiązań w stosunku do instytucji mających siedzibę w Estonii, naliczają rezerwę obowiązkową na podstawie bilansów sporządzonych na dzień 30 września 2010 r. oraz przekazują informacje statystyczne zgodnie z częścią 1 załącznika III do rozporządzenia (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32), uwzględniając instytucje mające siedzibę w Estonii jako już podlegające systemowi rezerw obowiązkowych EBC.

Powyższy przepis nie uchybia spoczywającemu na instytucjach obowiązkowi sprawozdawczemu w zakresie informacji statystycznych za właściwe okresy zgodnie z tabelą 1 załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32), w której instytucje mające siedzibę w Estonii wykazuje się w dalszym ciągu jako banki z siedzibą w krajach „reszty świata”.

Informacje te przekazuje się z zachowaniem terminów oraz procedur wskazanych w rozporządzeniu (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32).

Artykuł 4

Wejście w życie i zastosowanie

1.   Niniejsza decyzja jest adresowana do Eesti Pank, instytucji mających siedzibę w Estonii oraz instytucji mających siedzibę w innych państwach członkowskich, których walutą jest euro.

2.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem 1 listopada 2010 r.

3.   W zakresie nie uregulowanym przepisami niniejszej decyzji zastosowanie mają przepisy rozporządzeń (WE) nr 1745/2003 (EBC/2003/9) oraz (WE) nr 25/2009 (EBC/2008/32).

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 26 października 2010 r.

Jean-Claude TRICHET

Prezes EBC


(1)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 1.

(2)  Dz.U. L 250 z 2.10.2003, s. 10.

(3)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 4.

(4)  Dz.U. L 318 z 27.11.1998, s. 8.

(5)  Dz.U. L 15 z 20.1.2009, s. 14.