ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.280.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 280

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 53
26 października 2010


Spis treści

 

I   Akty ustawodawcze

Strona

 

 

DYREKTYWY

 

*

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/64/UE z dnia 20 października 2010 r. w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym

1

 

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 960/2010 z dnia 25 października 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

8

 

 

DECYZJE

 

*

Decyzja Rady 2010/638/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei

10

 

*

Decyzja Rady 2010/639/WPZiB z dnia 25 października 2010 r. dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi

18

 

 

2010/640/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 21 października 2010 r. zmieniająca decyzje 2006/920/WE i 2008/231/WE dotyczące technicznych specyfikacji interoperacyjności podsystemu Ruch kolejowy transeuropejskich systemów kolei konwencjonalnych i kolei dużych prędkości (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7179)  ( 1 )

29

 

 

2010/641/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 22 października 2010 r. zmieniająca decyzję 2008/866/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7183)  ( 1 )

59

 

 

2010/642/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 25 października 2010 r. zatwierdzająca metodę klasyfikacji tusz wieprzowych w Grecji (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7230)

60

 

 

AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

 

 

2010/643/UE

 

*

Decyzja nr 2/2010 Komitetu Statystycznego Unii Europejskiej/Szwajcarii z dnia 1 października 2010 r. zmieniająca załącznik A do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską o współpracy w dziedzinie statystyki

62

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty ustawodawcze

DYREKTYWY

26.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/1


DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2010/64/UE

z dnia 20 października 2010 r.

w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym

PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 82 ust. 2 akapit drugi lit. b),

uwzględniając inicjatywę Królestwa Belgii, Republiki Federalnej Niemiec, Republiki Estonii, Królestwa Hiszpanii, Republiki Francuskiej, Republiki Włoskiej, Wielkiego Księstwa Luksemburga, Republiki Węgierskiej, Republiki Austrii, Republiki Portugalskiej, Rumunii, Republiki Finlandii, oraz Królestwa Szwecji (1),

po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,

stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą (2),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Unia postawiła sobie za cel utrzymanie i rozwój przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości. Zgodnie z konkluzjami prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r., a w szczególności z ich pkt 33, zasada wzajemnego uznawania wyroków i innych orzeczeń organów sądowych powinna stać się podstawą współpracy sądowej w sprawach cywilnych i karnych w Unii, ponieważ poprawa wzajemnego uznawania oraz niezbędne zbliżenie przepisów ułatwiłoby współpracę między właściwymi organami oraz sądową ochronę praw jednostki.

(2)

W dniu 29 listopada 2000 r. Rada, zgodnie z konkluzjami z posiedzenia w Tampere, przyjęła program środków mających na celu wprowadzenie w życie zasady wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych (3). We wprowadzeniu do tego programu stwierdza się, że wzajemne uznawanie „ma na celu wzmocnienie współpracy między państwami członkowskimi, ale także zwiększenie ochrony praw jednostki”.

(3)

Wdrożenie zasady wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych zakłada, że państwa członkowskie mają wzajemne zaufanie do swoich systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych. Zakres wzajemnego uznawania w znacznym stopniu zależy od szeregu parametrów, w tym mechanizmów mających na celu zagwarantowanie praw podejrzanych lub oskarżonych oraz wspólnych minimalnych standardów niezbędnych dla ułatwienia stosowania zasady wzajemnego uznawania.

(4)

Zasada wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach karnych może skutecznie funkcjonować jedynie w duchu zaufania, w którym nie tylko organy sądowe, ale wszyscy uczestnicy procesu karnego uważają orzeczenia organów sądowych innego państwa członkowskiego za równoważne ze swoimi własnymi, co wymaga nie tylko zaufania do tego, że przepisy innego państwa członkowskiego są odpowiednie, ale także zaufania co do ich prawidłowego stosowania.

(5)

W art. 6 europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (zwanej dalej „EKPC”) oraz w art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (zwanej dalej „Kartą”) zapisane jest prawo do rzetelnego procesu sądowego. Artykuł 48 ust. 2 Karty gwarantuje poszanowanie prawa do obrony. Niniejsza dyrektywa nie narusza tych praw i powinna zostać wdrożona odpowiednio.

(6)

Mimo że wszystkie państwa członkowskie są stroną EKPC, z doświadczenia wynika, że sam ten fakt nie zawsze jest gwarancją wystarczającego stopnia zaufania do systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych innych państw członkowskich.

(7)

Zwiększenie wzajemnego zaufania wymaga bardziej spójnego wdrażania praw i gwarancji określonych w art. 6 EKPC. Wymaga ono również – poprzez niniejszą dyrektywę oraz inne środki – dalszego rozwoju w ramach Unii minimalnych standardów określonych w EKPC oraz w Karcie.

(8)

Artykuł 82 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przewiduje możliwość ustanowienia norm minimalnych stosowanych w państwach członkowskich w celu ułatwienia wzajemnego uznawania wyroków i orzeczeń sądowych, jak również współpracy policyjnej i wymiarów sprawiedliwości w sprawach karnych o wymiarze transgranicznym. Artykuł 82 ust. 2 akapit drugi lit. b) odwołuje się do „praw jednostek w postępowaniu karnym” jako jednego z obszarów, w którym można ustanowić normy minimalne.

(9)

Wspólne minimalne zasady powinny doprowadzić do zwiększonego zaufania do systemów wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych wszystkich państw członkowskich, co z kolei powinno doprowadzić do skuteczniejszej współpracy sądowej opartej na wzajemnym zaufaniu. Takie wspólne minimalne zasady powinny być ustanowione w dziedzinie tłumaczeń ustnych i tłumaczeń pisemnych w postępowaniu karnym.

(10)

W dniu 30 listopada 2009 r. Rada przyjęła rezolucję dotyczącą harmonogramu działań mających na celu umocnienie praw procesowych podejrzanych lub oskarżonych w postępowaniach karnych (4). Harmonogram działań zawierał wezwanie do stopniowego przyjmowania środków dotyczących prawa do tłumaczenia pisemnego i ustnego (środek A), prawa do informacji o prawach i informacji o zarzutach (środek B), prawa do porady prawnej i pomocy prawnej (środek C), prawa do kontaktu z krewnymi, pracodawcami i organami konsularnymi (środek D) oraz specjalnych zabezpieczeń dla podejrzanych lub oskarżonych wymagających szczególnego traktowania (środek E).

(11)

W programie sztokholmskim, przyjętym w dniu 10 grudnia 2009 r., Rada Europejska z zadowoleniem przyjęła harmonogram działań i uznała go za część programu sztokholmskiego (pkt 2.4). Rada Europejska podkreśliła niepełny charakter tego harmonogramu, zwracając się do Komisji o zbadanie dalszych kwestii minimalnych praw proceduralnych podejrzanych i oskarżonych, a także o ocenę, czy należy zająć się innymi kwestiami, jak na przykład domniemaniem niewinności, aby wspierać lepszą współpracę w tym obszarze.

(12)

Niniejsza dyrektywa dotyczy środka A harmonogramu działań. Określa ona wspólne minimalne zasady, które mają być stosowane w dziedzinach tłumaczenia pisemnego i tłumaczenia ustnego w postępowaniu karnym, w celu zwiększenia wzajemnego zaufania między państwami członkowskimi.

(13)

Niniejsza dyrektywa opiera się na wniosku Komisji dotyczącym decyzji ramowej Rady w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym z dnia 8 lipca 2009 r. oraz na wniosku Komisji dotyczącym dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym z dnia 9 marca 2010 r.

(14)

Prawo osób, które nie mówią w języku postępowania karnego lub go nie rozumieją, do tłumaczenia ustnego i do tłumaczenia pisemnego jest zapisane w art. 6 EKPC, zgodnie z jego wykładnią zawartą w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. Niniejsza dyrektywa ułatwia stosowanie tego prawa w praktyce. W tym celu niniejsza dyrektywa zmierza do zapewnienia podejrzanym lub oskarżonym prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym, z myślą o zapewnieniu im prawa do rzetelnego procesu sądowego.

(15)

Prawa przewidziane w niniejszej dyrektywie powinny także mieć zastosowanie, jako niezbędne środki towarzyszące, do wykonania europejskiego nakazu aresztowania (5) w granicach przewidzianych niniejszą dyrektywą. Wykonujące nakaz państwa członkowskie powinny zapewnić tłumaczenie ustne i tłumaczenie pisemne osobom objętym wnioskiem, które nie mówią w języku postępowania lub go nie rozumieją, a także ponieść koszty tych tłumaczeń.

(16)

W niektórych państwach członkowskich organ inny niż sąd właściwy w sprawach karnych jest uprawniony do nakładania kar w odniesieniu do stosunkowo drobnych przestępstw. Taki przypadek może mieć miejsce, na przykład, w odniesieniu do przestępstw drogowych, które popełniane są na szeroką skalę i które mogą być wykryte w wyniku kontroli ruchu drogowego. W takich sytuacjach nieuzasadnione byłoby wymaganie od właściwego organu zapewnienia wszystkich praw określonych w niniejszej dyrektywie. W przypadku gdy prawo państwa członkowskiego przewiduje nakładanie kar w odniesieniu do drobnych przestępstw przez taki organ, a od nałożenia takiej kary przysługuje prawo do odwołania się do sądu właściwego w sprawach karnych, niniejsza dyrektywa powinna mieć zatem zastosowanie jedynie do postępowania przed sądem w wyniku takiego odwołania.

(17)

Niniejsza dyrektywa powinna zapewniać darmową i odpowiednią pomoc językową, umożliwiającą podejrzanym lub oskarżonym, którzy nie mówią w języku postępowania karnego lub go nie rozumieją, pełne wykonywanie swojego prawa do obrony oraz gwarantującą rzetelność postępowania.

(18)

Tłumaczenie ustne dla podejrzanych lub oskarżonych powinno być zapewniane niezwłocznie. Jednakże upływ pewnego okresu czasu zanim tłumaczenie ustne zostanie zapewnione nie powinien stanowić naruszenia wymogu niezwłocznego zapewnienia tłumaczenia ustnego, o ile taki okres czasu jest uzasadniony w zaistniałych okolicznościach.

(19)

Kontakty między podejrzanymi lub oskarżonymi a ich obrońcą należy tłumaczyć ustnie zgodnie z niniejszą dyrektywą. Podejrzani lub oskarżeni powinni mieć, między innymi, możliwość przedstawienia swojemu obrońcy swoich wersji wydarzeń, wskazania stwierdzeń, z którymi się nie zgadzają oraz zwrócenia uwagi swojego obrońcy na wszelkie fakty, które należy przytoczyć w ich obronie.

(20)

Do celów przygotowania obrony kontakty między podejrzanymi lub oskarżonymi a ich obrońcą, związane bezpośrednio z jakimkolwiek przesłuchaniem lub składaniem wyjaśnień w trakcie postępowania, lub ze złożeniem odwołania lub innych wniosków proceduralnych, takich jak wniosek o zwolnienie za kaucją, powinny być tłumaczone ustnie, w przypadku gdy jest to konieczne w celu zagwarantowania rzetelności postępowania.

(21)

Państwa członkowskie powinny zapewnić procedurę lub mechanizm sprawdzający, czy podejrzani lub oskarżeni mówią w języku postępowania karnego i czy go rozumieją oraz czy potrzebują pomocy tłumacza ustnego. Taka procedura lub mechanizm oznacza, że właściwe organy sprawdzają w każdy właściwy sposób, w tym konsultując się z podejrzanymi lub oskarżonymi, czy mówią oni w języku postępowania karnego i czy go rozumieją oraz czy potrzebują pomocy tłumacza ustnego.

(22)

Zgodnie z niniejszą dyrektywą należy zapewnić tłumaczenie ustne i tłumaczenie pisemne w języku ojczystym podejrzanych lub oskarżonych lub w jakimkolwiek innym języku, którym mówią lub który rozumieją, aby pozwolić im w pełni wykonywać prawo do obrony, oraz w celu zagwarantowania rzetelności postępowania.

(23)

Poszanowanie praw do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego określonych w niniejszej dyrektywie nie powinno naruszać żadnego innego prawa proceduralnego przewidzianego w prawie krajowym.

(24)

Państwa członkowskie powinny zapewnić, aby można było skontrolować adekwatność zapewnionego tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w przypadku gdy właściwe organy otrzymały uwagi w danej sprawie.

(25)

Podejrzani lub oskarżeni lub osoby objęte postępowaniem służącym wykonaniu europejskiego nakazu aresztowania powinny mieć prawo do zakwestionowania stwierdzenia braku potrzeby tłumaczenia ustnego, zgodnie z procedurami w prawie krajowym. Prawo to nie oznacza, że państwa członkowskie mają obowiązek ustanowienia odrębnego mechanizmu lub procedury skarg, za pomocą której można zakwestionować takie stwierdzenie, oraz nie powinno mieć wpływu na terminy mające zastosowanie do wykonania europejskiego nakazu aresztowania.

(26)

W przypadku stwierdzenia, że jakość tłumaczenia ustnego jest niewystarczająca do zapewnienia prawa do rzetelnego procesu sądowego, właściwe organy powinny mieć możliwość zmiany ustanowionego tłumacza ustnego.

(27)

U podstaw właściwego wymierzania sprawiedliwości leży obowiązek poświęcenia uwagi podejrzanym lub oskarżonym znajdującym się w potencjalnie niekorzystnym położeniu, w szczególności z powodu jakichkolwiek upośledzeń fizycznych wpływających na ich zdolność do skutecznego porozumiewania się. Prokuratura, organy ścigania i organy sądowe powinny zatem zapewnić, aby osoby te były w stanie skutecznie wykonywać prawa przewidziane w niniejszej dyrektywie, na przykład uwzględniając wszelkie potencjalne słabości mające wpływ na zdolność tych osób do śledzenia postępowania i do wyrażania się, oraz podejmując odpowiednie kroki w celu zapewnienia, aby prawa te zostały zagwarantowane.

(28)

Wykorzystując wideokonferencję do celów tłumaczenia ustnego na odległość, właściwe organy powinny móc opierać się na narzędziach opracowywanych w kontekście europejskiej e-sprawiedliwości (na przykład na informacjach o sądach posiadających sprzęt do wideokonferencji lub instrukcje obsługi do niego).

(29)

Niniejszą dyrektywę należy ocenić w świetle zdobytych doświadczeń praktycznych. W stosownych przypadkach należy ją zmienić, tak, aby ulepszyć ustanowione przez nią gwarancje.

(30)

Zagwarantowanie rzetelności postępowania wymaga, aby istotne dokumenty, lub przynajmniej stosowne ich części, były przetłumaczone dla podejrzanych lub oskarżonych zgodnie z niniejszą dyrektywą. Niektóre dokumenty, takie jak wszelkie orzeczenia o pozbawieniu danej osoby wolności, każdy zarzut lub akt oskarżenia oraz każdy wyrok, powinny zawsze być uważane za istotne do tego celu i dlatego należy je przetłumaczyć. Właściwe organy państw członkowskich powinny podjąć decyzję – z własnej inicjatywy lub na wniosek podejrzanych lub oskarżonych lub ich obrońcy – jakie inne dokumenty są istotne dla zagwarantowania rzetelności postępowania i powinny zatem również zostać przetłumaczone.

(31)

Państwa członkowskie powinny ułatwić dostęp do krajowych baz danych tłumaczy prawnych pisemnych i ustnych, w przypadku gdy takie bazy istnieją. W tym kontekście należy zwrócić szczególną uwagę na cel, jakim jest zapewnienie dostępu do istniejących baz danych za pośrednictwem portalu e-sprawiedliwość, jak zaplanowano w wieloletnim planie działania dotyczącym europejskiej e-sprawiedliwości 2009-2013 z dnia 27 listopada 2008 r. (6).

(32)

Niniejsza dyrektywa powinna ustanawiać minimalne zasady. Państwa członkowskie powinny mieć możliwość rozszerzenia praw określonych w niniejszej dyrektywie, aby zapewnić wyższy poziom ochrony również w sytuacjach nieprzewidzianych wyraźnie w niniejszej dyrektywie. Poziom ochrony nigdy nie powinien być niższy niż poziom wynikający ze standardów EKPC lub Karty, zgodnie z ich wykładnią zawartą w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

(33)

Przepisy niniejszej dyrektywy, które odpowiadają prawom gwarantowanym na mocy EKPC oraz Karty powinny być interpretowane i wdrażane w sposób spójny z tymi prawami, zgodnie z ich wykładnią zawartą w stosownym orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

(34)

Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, a mianowicie ustanowienie wspólnych minimalnych zasad, nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast ze względu na jego rozmiary i skutki możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może podjąć działania zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.

(35)

Zgodnie z art. 3 Protokołu (nr 21) w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii w odniesieniu do przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, te dwa państwa członkowskie powiadomiły o chęci uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej dyrektywy.

(36)

Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej dyrektywy i nie jest nią związana ani jej nie stosuje,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:

Artykuł 1

Przedmiot i zakres

1.   Niniejsza dyrektywa ustanawia zasady dotyczące prawa do tłumaczenia ustnego i tłumaczenia pisemnego w postępowaniu karnym oraz w postępowaniu służącym wykonaniu europejskiego nakazu aresztowania.

2.   Prawo, o którym mowa w ust. 1, ma zastosowanie do osób od chwili, gdy właściwe organy danego państwa członkowskiego poinformują je, za pomocą oficjalnego powiadomienia lub w inny sposób, że są one podejrzane lub oskarżone o popełnienie przestępstwa, do czasu zakończenia postępowania rozumianego jako ostateczne ustalenie tego, czy popełniły one przestępstwo, w tym, w stosownych przypadkach, wydania wyroku lub rozpatrzenia wszelkich odwołań.

3.   W przypadku gdy prawo państwa członkowskiego przewiduje nakładanie kar w odniesieniu do drobnych przestępstw przez organ inny niż sąd właściwy w sprawach karnych, a od nałożenia takiej kary można się odwołać do takiego sądu, niniejsza dyrektywa ma zastosowanie jedynie do postępowania przed tym sądem w wyniku takiego odwołania.

4.   Niniejsza dyrektywa nie ma wpływu na prawo krajowe dotyczące obecności obrońcy w którejkolwiek fazie postępowania karnego, ani też na prawo krajowe dotyczące prawa podejrzanego lub oskarżonego do dostępu do dokumentów w postępowaniu karnym.

Artykuł 2

Prawo do tłumaczenia ustnego

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podejrzanym lub oskarżonym, którzy nie mówią w języku danego postępowania karnego lub go nie rozumieją, zapewniono niezwłocznie tłumaczenie ustne podczas postępowania karnego przed organami śledczymi i sądowymi, w tym również podczas przesłuchania przez policję, wszystkich rozpraw sądowych oraz wszelkich niezbędnych posiedzeń.

2.   Państwa członkowskie zapewniają, aby tam, gdzie to konieczne w celu zagwarantowania rzetelności postępowania, dostępne było tłumaczenie ustne kontaktów między podejrzanymi lub oskarżonymi a ich obrońcą, związanych bezpośrednio z jakimkolwiek przesłuchaniem lub składaniem wyjaśnień podczas postępowania lub ze złożeniem odwołania lub innych wniosków proceduralnych.

3.   Prawo do tłumaczenia ustnego na mocy ust. 1 i 2 obejmuje również odpowiednią pomoc osobom z upośledzeniem słuchu lub mowy.

4.   Państwa członkowskie zapewniają procedurę lub mechanizm sprawdzający, czy podejrzani lub oskarżeni mówią w języku postępowania karnego i czy go rozumieją oraz czy potrzebują pomocy tłumacza ustnego.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby zgodnie z procedurami w prawie krajowym podejrzani lub oskarżeni mieli prawo do zakwestionowania decyzji stwierdzającej brak potrzeby tłumaczenia ustnego, a kiedy tłumaczenie ustne zostało zapewnione – możliwość złożenia skargi, że jakość tłumaczenia ustnego jest niewystarczająca, aby zagwarantować rzetelność postępowania.

6.   W stosownych przypadkach można skorzystać z takich technologii komunikacyjnych jak wideokonferencje, telefon lub Internet, chyba że fizyczna obecność tłumacza ustnego jest wymagana w celu zagwarantowania rzetelności postępowania.

7.   W postępowaniu służącym wykonaniu europejskiego nakazu aresztowania wykonujące nakaz państwo członkowskie zapewnia, aby jego właściwe organy zapewniły osobom objętym takim postępowaniem, które nie mówią w języku postępowania lub go nie rozumieją, tłumaczenie ustne zgodnie z niniejszym artykułem.

8.   Tłumaczenie ustne zapewnione na mocy niniejszego artykułu musi mieć jakość wystarczającą do zagwarantowania rzetelności postępowania, w szczególności poprzez zapewnienie, aby podejrzani lub oskarżeni zrozumieli zarzuty i dowody przeciwko nim oraz byli w stanie wykonywać swoje prawo do obrony.

Artykuł 3

Prawo do tłumaczenia pisemnego istotnych dokumentów

1.   Państwa członkowskie zapewniają, aby podejrzanym lub oskarżonym, którzy nie rozumieją języka danego postępowania karnego, zapewniono w rozsądnym terminie tłumaczenie pisemne wszystkich dokumentów istotnych dla zapewnienia ich zdolności do wykonywania swojego prawa do obrony oraz do zagwarantowania rzetelności postępowania.

2.   Istotne dokumenty obejmują wszelkie orzeczenia o pozbawieniu danej osoby wolności, każdy zarzut lub akt oskarżenia oraz każdy wyrok.

3.   Właściwe organy decydują w każdej sprawie, czy jakiekolwiek inne dokumenty mają istotny charakter. Podejrzani lub oskarżeni, lub ich obrońca mogą przedstawić uzasadniony wniosek w tym zakresie.

4.   Nie ma wymogu tłumaczenia fragmentów istotnych dokumentów, które nie mają znaczenia do celów umożliwienia zrozumienia przez podejrzanych lub oskarżonych zarzutów i dowodów przeciwko nim.

5.   Państwa członkowskie zapewniają, aby zgodnie z procedurami w prawie krajowym podejrzani lub oskarżeni mieli prawo do zakwestionowania decyzji stwierdzającej brak potrzeby tłumaczenia dokumentów lub ich fragmentów, a kiedy tłumaczenie pisemne zostało zapewnione – możliwość złożenia skargi, że jakość tłumaczenia jest niewystarczająca, aby zagwarantować rzetelność postępowania.

6.   W postępowaniu służącym wykonaniu europejskiego nakazu aresztowania wykonujące nakaz państwo członkowskie zapewnia, aby jego właściwe organy zapewniły każdej osobie objętej tym postępowaniem, która nie rozumie języka, w którym sporządzono europejski nakaz aresztowania lub na który przetłumaczono go w wydającym państwie członkowskim, tłumaczenie pisemne tego dokumentu.

7.   W drodze wyjątku od zasad ogólnych ustanowionych w ust. 1, 2, 3 i 6, zamiast tłumaczenia pisemnego można przedstawić tłumaczenie ustne lub streszczenie ustne istotnych dokumentów, pod warunkiem że takie tłumaczenie ustne lub streszczenie ustne pozostaje bez uszczerbku dla rzetelności postępowania.

8.   Każde zrzeczenie się prawa do tłumaczenia pisemnego dokumentów, o których mowa w niniejszym artykule, następuje pod warunkiem, że podejrzani lub oskarżeni otrzymali uprzednią poradę prawną lub w inny sposób uzyskali pełną wiedzę na temat konsekwencji takiego zrzeczenia się tego prawa oraz że zrzeczenie się było jednoznaczne i dobrowolne.

9.   Tłumaczenie pisemne zapewnione na mocy niniejszego artykułu musi mieć jakość wystarczającą do zagwarantowania rzetelności postępowania, w szczególności poprzez zapewnienie, aby podejrzani lub oskarżeni rozumieli zarzuty i dowody przeciwko nim i byli w stanie wykonywać swoje prawo do obrony.

Artykuł 4

Koszty tłumaczenia ustnego i pisemnego

Państwa członkowskie ponoszą koszty tłumaczenia ustnego i pisemnego wynikające ze stosowania art. 2 i 3, niezależnie od wyniku postępowania.

Artykuł 5

Jakość tłumaczenia ustnego i pisemnego

1.   Państwa członkowskie podejmują konkretne środki w celu zapewnienia, aby tłumaczenie ustne i tłumaczenie pisemne miało jakość wymaganą na mocy art. 2 ust. 8 i art. 3 ust. 9.

2.   Aby wspierać adekwatność tłumaczenia ustnego i pisemnego oraz skuteczny dostęp do niego, państwa członkowskie podejmują starania w celu stworzenia rejestru lub rejestrów niezależnych tłumaczy pisemnych i tłumaczy ustnych, którzy posiadają odpowiednie kwalifikacje. Po utworzeniu taki rejestr lub rejestry są udostępniane, w stosownych przypadkach, obrońcy i stosownym organom.

3.   Państwa członkowskie zapewniają, aby tłumacze ustni i tłumacze pisemni mieli obowiązek zachowania poufności w odniesieniu do tłumaczeń ustnych i tłumaczeń pisemnych dokonywanych na mocy niniejszej dyrektywy.

Artykuł 6

Szkolenia

Bez uszczerbku dla niezależności sądów oraz różnic w organizacji sądownictwa w Unii, państwa członkowskie powinny zwrócić się do podmiotów odpowiedzialnych za szkolenie sędziów, prokuratorów i pracowników wymiaru sprawiedliwości uczestniczących w postępowaniach karnych o zwracanie szczególnej uwagi na swoiste cechy porozumiewania się z udziałem tłumacza ustnego, tak by zapewnić jego sprawny i skuteczny przebieg.

Artykuł 7

Prowadzenie rejestru

Państwa członkowskie zapewniają, aby w przypadku przesłuchań podejrzanych lub oskarżonych lub składania przez nich wyjaśnień, prowadzonych przez organ śledczy lub sądowniczy z udziałem tłumacza ustnego zgodnie z art. 2, w przypadku zapewnienia tłumaczenia ustnego lub streszczenia ustnego istotnych dokumentów w obecności takiego organu zgodnie z art. 3 ust. 7, lub w przypadku gdy osoba zrzekła się prawa do tłumaczenia zgodnie z art. 3 ust. 8, zostanie odnotowane, że zdarzenia te miały miejsce, korzystając z procedury rejestracji, zgodnie z prawem danego państwa członkowskiego.

Artykuł 8

Niezmniejszanie poziomu ochrony

Żaden z przepisów niniejszej dyrektywy nie może być rozumiany jako ograniczający lub uchylający jakiekolwiek prawa i gwarancje proceduralne zapewnione na mocy Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, innych stosownych przepisów prawa międzynarodowego lub prawa któregokolwiek państwa członkowskiego, które zapewnia wyższy poziom ochrony.

Artykuł 9

Transpozycja

1.   Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do zapewnienia zgodności z przepisami niniejszej dyrektywy do dnia 27 października 2013 r.

2.   Państwa członkowskie przekazują Komisji tekst tych środków.

3.   Środki przyjęte przez państwa członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez państwa członkowskie.

Artykuł 10

Sprawozdanie

Do dnia 27 października 2014 r. Komisja przedstawia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie oceniające, w jakim zakresie państwa członkowskie podjęły niezbędne środki w celu zapewnienia zgodności z niniejszą dyrektywą, a sprawozdaniu temu w razie potrzeby towarzyszą wnioski ustawodawcze.

Artykuł 11

Wejście w życie

Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 12

Adresaci

Niniejsza dyrektywa skierowana jest do państw członkowskich zgodnie z Traktatami.

Sporządzono w Strasburgu dnia 20 października 2010 r.

W imieniu Parlamentu Europejskiego

J. BUZEK

Przewodniczący

W imieniu Rady

O. CHASTEL

Przewodniczący


(1)  Dz.U. C 69 z 18.3.2010, s. 1.

(2)  Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 16 czerwca 2010 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym) i decyzja Rady z dnia 7 października 2010 r.

(3)  Dz.U. C 12 z 15.1.2001, s. 10.

(4)  Dz.U. C 295 z 4.12.2009, s. 1.

(5)  Decyzja ramowa Rady 2002/584/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi (Dz.U. L 190 z 18.7.2002, s. 1).

(6)  Dz.U. C 75 z 31.3.2009, s. 1.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

26.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/8


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 960/2010

z dnia 25 października 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 26 października 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 października 2010 r.

W imieniu Komisji, z upoważnienia Przewodniczącego

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MA

78,7

MK

80,0

XS

73,2

ZZ

77,3

0707 00 05

MK

87,5

TR

152,9

ZZ

120,2

0709 90 70

TR

143,9

ZZ

143,9

0805 50 10

AR

88,4

BR

68,9

CL

65,0

TR

93,2

UY

61,0

ZA

90,2

ZZ

77,8

0806 10 10

BR

220,8

TR

133,9

US

155,2

ZA

64,2

ZZ

143,5

0808 10 80

AR

77,3

BR

59,6

CL

110,2

CN

82,6

NZ

101,3

US

82,6

ZA

94,6

ZZ

86,9

0808 20 50

CN

92,7

ZA

88,6

ZZ

90,7


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


DECYZJE

26.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/10


DECYZJA RADY 2010/638/WPZiB

z dnia 25 października 2010 r.

w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 27 października 2009 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Republiki Gwinei (1), co było odpowiedzią na brutalne stłumienie przez siły bezpieczeństwa demonstracji politycznych w Konakry w dniu 28 września 2009 r.

(2)

W dniu 22 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję 2009/1003/WPZiB zmieniającą wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB (2), obejmującą dodatkowe środki ograniczające.

(3)

W dniu 29 marca 2010 r. Rada przyjęła decyzję 2010/186/WPZiB zmieniającą wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB (3).

(4)

Na podstawie przeglądu wspólnego stanowiska 2009/788/WPZiB obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 27 października 2011 r.

(5)

Unijne środki wykonawcze są zawarte w rozporządzeniu Rady (UE) nr 1284/2009 z dnia 22 grudnia 2009 r. wprowadzającym pewne szczególne środki ograniczające wobec Republiki Gwinei (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Sprzedaż, dostawa, przekazywanie lub wywóz do Republiki Gwinei wszelkich typów uzbrojenia i materiałów z nim związanych, łącznie z bronią i amunicją, pojazdami wojskowymi i sprzętem wojskowym, sprzętem paramilitarnym i częściami zamiennymi do wyżej wymienionych, jak również sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przez obywateli państw członkowskich lub z terytoriów państw członkowskich lub z użyciem statków pod ich banderą lub ich samolotów flagowych, są zabronione niezależnie od tego, czy pochodzą z terytoriów tych państw członkowskich.

2.   Zabrania się:

a)

dostarczania, bezpośrednio lub pośrednio, pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług związanych z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, lub związanych z zaopatrzeniem, produkcją, konserwacją i używaniem takich przedmiotów przeciw jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi lub w celu wykorzystania na terenie Republiki Gwinei;

b)

finansowania, bezpośrednio lub pośrednio lub udzielania pomocy finansowej związanej z przedmiotami, o których mowa w ust. 1, w tym w szczególności dotacji, pożyczek i ubezpieczeń kredytów wywozowych, w odniesieniu do jakiejkolwiek sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu takich przedmiotów, lub w odniesieniu do przyznania związanej z tym pomocy technicznej, usług pośrednictwa lub innych usług jakiejkolwiek osobie fizycznej lub prawnej, podmiotowi lub organowi lub w celu wykorzystania na terenie Republiki Gwinei;

c)

świadomego i celowego udziału w działaniach, których celem lub skutkiem jest ominięcie zakazów, o których mowa w lit. a) lub b).

Artykuł 2

1.   Art. 1 nie stosuje się do:

a)

sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu nieśmiercionośnego sprzętu wojskowego lub sprzętu, który mógłby zostać wykorzystany do stosowania wewnętrznych represji, przeznaczonego wyłącznie do użytku w celach humanitarnych lub ochronnych, lub do wykorzystania w ramach programów rozwoju instytucjonalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ) i Unii Europejskiej lub w ramach prowadzonych przez Unię i ONZ operacji zarządzania kryzysowego;

b)

sprzedaży, dostawy, przekazywania lub wywozu pojazdów niebojowych, które zostały wyprodukowane lub wyposażone w materiały w celu zapewnienia ochrony przed pociskami balistycznymi i które przeznaczone są wyłącznie do wykorzystania w Republice Gwinei do celów obronnych przez personel Unii i jej państw członkowskich,

c)

dostarczania pomocy technicznej, usług pośrednictwa i innych usług związanych z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;

d)

finansowania ani dostarczania pomocy finansowej związanej z takim sprzętem lub takimi programami i operacjami;

pod warunkiem uprzedniego zatwierdzenia takiego wywozu i pomocy przez odpowiedni właściwy organ.

2.   Art. 1 nie ma zastosowania do odzieży ochronnej, w tym kamizelek kuloodpornych i hełmów wojskowych, czasowo wywożonych do Republiki Gwinei wyłącznie do użytku osobistego personelu ONZ, personelu Unii lub jej państw członkowskich, przedstawicieli mediów, pracowników organizacji humanitarnych i rozwojowych oraz personelu pomocniczego.

Artykuł 3

1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki, aby uniemożliwić wjazd na swoje terytoria lub przejazd przez nie wymienionym w załączniku poszczególnym członkom Krajowej Rady Demokracji i Rozwoju (CNDD) i osobom z nimi powiązanym.

2.   Ust. 1 nie zobowiązuje państw członkowskich do odmowy wjazdu własnym obywatelom na swoje terytorium.

3.   Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla przypadków, w których państwo członkowskie jest związane następującymi zobowiązaniami z zakresu prawa międzynarodowego:

a)

państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodową organizację międzyrządową;

b)

państwo to jest państwem przyjmującym międzynarodowej konferencji zwołanej przez ONZ lub pod jej auspicjami;

c)

zastosowanie ma umowa wielostronna przyznająca przywileje i immunitety; lub

d)

zastosowanie ma traktat pojednawczy z 1929 roku (traktat laterański) zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

4.   Uznaje się, że ust. 3 ma zastosowanie również w przypadkach, gdy dane państwo członkowskie jest państwem przyjmującym Organizację Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).

5.   Rada jest należycie informowana o wszystkich przypadkach przyznania przez państwo członkowskie zwolnienia na mocy ust. 3 lub 4.

6.   Państwa członkowskie mogą przyznawać zwolnienia ze środków nałożonych na mocy ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniu międzyrządowym, włącznie z posiedzeniami promowanymi przez Unię lub posiedzeniami, których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE i na których prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność w Republice Gwinei.

7.   Państwo członkowskie zamierzające przyznać zwolnienia, o których mowa w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Zwolnienie uważa się za przyznane, chyba że jeden lub więcej członków Rady wniesie sprzeciw na piśmie w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym zwolnieniu. W przypadku gdy co najmniej jeden członek Rady zgłosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego zwolnienia.

8.   W przypadkach gdy zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osób wymienionych w załączniku, zezwolenie to zostaje ograniczone do celów, do których zostało udzielone, i do osób, których dotyczy.

Artykuł 4

1.   Zamrożone zostają wszystkie środki finansowe i zasoby gospodarcze stanowiące własność lub będące w posiadaniu lub pod kontrolą wymienionych w załączniku poszczególnych członków CNDD oraz osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów z nimi powiązanych.

2.   Nie udostępnia się – bezpośrednio ani pośrednio – osobom fizycznym lub prawnym, podmiotom lub organom wymienionym w załączniku, ani też na ich rzecz, żadnych środków finansowych ani zasobów gospodarczych.

3.   Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych środków finansowych lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że środki finansowe lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

a)

niezbędne, aby zaspokoić podstawowe potrzeby osób wymienionych w załączniku i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, między innymi na pokrycie płatności związanych z żywnością, czynszem lub kredytem hipotecznym, lekarstwami i leczeniem, podatkami, składkami ubezpieczeniowymi i opłatami za media;

b)

przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrotu poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych;

c)

przeznaczone wyłącznie na pokrycie należności lub opłat za obsługę w odniesieniu do rutynowego utrzymywania lub przechowywania zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych; lub

d)

niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ poinformował właściwy organ innego państwa członkowskiego oraz Komisję co najmniej dwa tygodnie przed udzieleniem zezwolenia o powodach stwierdzenia, że specjalne zezwolenie powinno zostać przyznane.

Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.

4.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1 właściwe organy państwa członkowskiego mogą zezwolić na odblokowanie niektórych zamrożonych środków finansowych lub zasobów gospodarczych, o ile spełnione są następujące warunki:

a)

środki finansowe lub zasoby gospodarcze są przedmiotem zastawu sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego ustanowionego przed dniem, w którym osoba fizyczna lub prawna, podmiot lub organ, o których mowa w art. 4 ust. 1, zostali umieszczeni w wykazie lub są przedmiotem orzeczenia sądowego, administracyjnego lub arbitrażowego wydanego przed tym dniem;

b)

środki finansowe lub zasoby gospodarcze zostaną wykorzystane wyłącznie do celów uznania roszczeń zabezpieczonych takim zastawem lub uznanych za ważne w takim orzeczeniu, w granicach określonych w mających zastosowanie przepisach i zasadach regulujących prawa osób, których dotyczą takie roszczenia;

c)

zastaw lub orzeczenie nie zostały ustanowione na rzecz wymienionych w załączniku osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów; oraz

d)

uznanie zastawu lub orzeczenia nie jest sprzeczne z porządkiem publicznym w danym państwie członkowskim.

Państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego ustępu.

5.   Ust. 2 nie stosuje się do środków powiększających saldo zamrożonych funduszy, będących:

a)

odsetkami lub innymi dochodami z tych rachunków; lub

b)

płatnościami należnymi z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków wspólnym stanowiskiem 2009/788/WPZiB,

pod warunkiem że wszystkie takie odsetki, inne dochody i płatności nadal podlegają ust. 1.

Artykuł 5

1.   Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, w stosownych przypadkach przyjmuje zmiany do wykazu znajdującego się w załączniku, wymagane w związku z rozwojem sytuacji politycznej w Republice Gwinei.

2.   Rada przekazuje swoją decyzją, wraz z uzasadnieniem umieszczenia w wykazie, danej osobie bezpośrednio – gdy adres jest znany – lub w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając tej osobie przedstawienie uwag.

3.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada dokonuje przeglądu swojej decyzji i odpowiednio informuje daną osobę.

Artykuł 6

W celu maksymalizacji oddziaływania wspomnianych powyżej środków, UE zachęca państwa trzecie do przyjmowania środków ograniczających podobnych do tych zawartych w niniejszej decyzji.

Artykuł 7

Niniejszym uchyla się wspólne stanowisko 2009/788/WPZiB.

Artykuł 8

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 27 października 2011 r. Niniejsza decyzja jest przedmiotem ciągłego przeglądu. Może być odpowiednio odnawiana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 października 2010 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 281 z 28.10.2009, s. 7.

(2)  Dz.U. L 346 z 23.12.2009, s. 51.

(3)  Dz.U. L 83 z 30.3.2010, s. 23.

(4)  Dz.U. L 346 z 23.12.2009, s. 26.


ZAŁĄCZNIK

Wykaz osób, o których mowa w art. 3 i 4

 

Nazwisko (i ewent. pseudonimy)

Informacje identyfikujące (data i miejsce urodzenia (data ur. i miejsce ur.), numer paszportu (Pasz.)/dowodu tożsamości itd.)

Uzasadnienie

1.

kapitan Moussa Dadis CAMARA

data ur.: 1.1.1964 r. lub 29.12.1968 r.

Pasz.: R0001318

przewodniczący Narodowej Rady Demokracji i Rozwoju (CNDD)

2.

pułkownik Mathurin BANGOURA

data ur.: 15.11.1962 r.

Pasz.: R0003491

minister telekomunikacji i nowych technologii informacyjnych

3.

podpułkownik Aboubacar Sidiki (alias Idi Amin) CAMARA

data ur.: 22.10.1979 r.

Pasz.: R0017873

minister i stały sekretarz CNDD (wydalony z armii 26.1.2009 r.)

4.

komendant Oumar BALDÉ

data ur.: 26.12.1964 r.

Pasz.: R0003076

członek CNDD

5.

komendant Mamadi (alias Mamady) MARA

data ur.: 1.1.1954 r.

Pasz.: R0001343

członek CNDD

6.

komendant Almamy CAMARA

data ur.: 17.10.1975 r.

Pasz.: R0023013

członek CNDD

7.

podpułkownik Mamadou Bhoye DIALLO

data ur.: 1.1.1956 r.

Pasz.: R0001855

członek CNDD

8.

kapitan Koulako BÉAVOGUI

 

członek CNDD

9.

podpułkownik policji Kandia (alias Kandja) MARA

Pasz.: R0178636

członek CNDD

dyrektor bezpieczeństwa regionu Labé

10.

pułkownik Sékou MARA

data ur.: 1957 r.

członek CNDD

zastępca dyrektora Policji Krajowej

11.

Morciré CAMARA

data ur.: 1.1.1949 r.

Pasz.: R0003216

członek CNDD

12.

Alpha Yaya DIALLO

 

członek CNDD

krajowy dyrektor służb celnych

13.

pułkownik Mamadou Korka DIALLO

data ur.: 19.2.1962 r.

minister handlu, przemysłu i MŚP

14.

pułkownik Fodeba TOURÉ

data ur.: 7.6.1961 r.

Pasz.: R0003417/R0002132

gubernator regionu Kindia (były minister ds. młodzieży, usunięty ze stanowiska ministra 7.5.2009 r.)

15.

komendant Cheick Sékou (alias Ahmed) Tidiane CAMARA

data ur.: 12.5.1966 r.

członek CNDD

16.

Sékouba) SAKO

 

członek CNDD

17.

porucznik Jean-Claude alias „COPLAN” PIVI

data ur.: 1.1.1960 r.

członek CNDD

minister odpowiedzialny za bezpieczeństwo prezydenta

18.

kapitan Saa Alphonse TOURÉ

data ur.: 3.6.1970 r.

członek CNDD

19.

pułkownik Moussa KEITA

data ur.: 1.1.1966 r.

członek CNDD

stały sekretarz CNDD w randze ministra odpowiedzialny za stosunki z instytucjami Republiki

20.

podpułkownik Aïdor (alias Aëdor) BAH

 

członek CNDD

21.

komendant Bamou LAMA

 

członek CNDD

22.

Mohamed Lamine KABA

 

członek CNDD

23.

kapitan Daman (alias Dama) CONDÉ

 

członek CNDD

24.

komendant Aboubacar Amadou DOUMBOUYA

 

członek CNDD

25.

komendant Moussa Tiégboro CAMARA

data ur.: 1.1.1968 r.

Pasz.: 7190

członek CNDD

minister przy urzędzie prezydenta odpowiedzialny za służby specjalne oraz zwalczanie narkotyków i przestępczości zorganizowanej

26.

kapitan Issa CAMARA

data ur.: 1954 r.

członek CNDD

gubernator regionu Mamou

27.

pułkownik Dr. Abdoulaye Chérif DIABY

data ur.: 26.2.1957 r.

Pasz.: 13683

członek CNDD

minister zdrowia i higieny publicznej

28.

Mamady CONDÉ

data ur.: 28.11.1952 r.

Pasz.: R0003212

członek CNDD

29.

podporucznik Cheikh Ahmed TOURÉ

 

członek CNDD

30.

podpułkownik Aboubacar Biro CONDÉ

data ur.: 15.10.1962 r.

Pasz.: 2443/R0004700

członek CNDD

31.

Bouna KEITA

 

członek CNDD

32.

Idrissa CHERIF

data ur.: 13.11.1967 r.

Pasz.: R0105758

minister przy urzędzie prezydenta i ministra obrony odpowiedzialny za komunikację

33.

Mamoudou (alias Mamadou) CONDÉ

data ur.: 9.12.1960 r.

Pasz.: R0020803

sekretarz stanu, odpowiedzialny za delegacje, kwestie strategiczne i zrównoważony rozwój

34.

porucznik Aboubacar Chérif (alias Toumba) DIAKITÉ

 

adiutant prezydenta

35.

Ibrahima Khalil DIAWARA

data ur.: 1.1.1976 r.

Pasz.: R0000968

specjalny doradca porucznika Aboubacara Chérifa „Toumby” Diakité

36.

podporucznik Marcel KOIVOGUI

 

zastępca porucznika Aboubacara Chérifa „Toumby” Diakité

37.

Papa Koly KOUROUMA

data ur.: 3.11.1962 r.

Pasz.: R11914/R001534

minister środowiska i zrównoważonego rozwoju

38.

komendant Nouhou THIAM

data ur.: 1960 r.

Pasz.: 5180

inspektor generalny sił zbrojnych

rzecznik CNDD

39.

kapitan policji Théodore (alias Siba) KOUROUMA

data ur.: 13.5.1971 r.

Pasz.: służbowy R0001204

attaché w gabinecie prezydenta

40.

kapitan Mamadou SANDÉ

data ur.: 12.12.1969 r.

Pasz.: R0003465

minister przy urzędzie prezydenta odpowiedzialny za gospodarkę i finanse

41.

Alhassane (alias Al-Hassane) Siba ONIPOGUI

data ur.: 31.12.1961 r.

Pasz.: 5938/R00003488

minister przy urzędzie prezydenta odpowiedzialny za kontrolę państwa

42.

Joseph KANDUNO

 

minister odpowiedzialny za audyt, przejrzystość i dobre rządy

43.

Fodéba (alias Isto) KÉIRA

data ur.: 4.6.1961 r.

Pasz.: R0001767

minister ds. młodzieży, sportu i propagowania zatrudnienia młodzieży

44.

pułkownik Siba LOHALAMOU

data ur.: 1.8.1962 r.

Pasz.: R0001376

minister sprawiedliwości, strażnik pieczęci

45.

dr Frédéric KOLIÉ

data ur.: 1.1.1960 r.

Pasz.: R0001714

minister administracji terytorialnej i spraw politycznych

46.

Alexandre Cécé LOUA

data ur.: 1.1.1956 r.

Pasz.: R0001757 /

dyplomatyczny: R 0000027

minister spraw zagranicznych i obywateli Gwinei zamieszkałych za granicą

47.

Mamoudou (alias Mahmoud) THIAM

data ur.: 4.10.1968 r.

Pasz.: R0001758

minister kopalnictwa i energii

48.

Boubacar BARRY

data ur.: 28.5.1964 r.

Pasz.: R0003408

minister bez teki przy urzędzie prezydenta odpowiedzialny za budownictwo, zagospodarowanie terenu i obiekty publiczne stanowiące dziedzictwo narodowe

49.

Demba FADIGA

data ur.: 1.1.1952 r.

Pasz.: karta stałego pobytu FR365845/365857

członek CNDD

ambasador nadzwyczajny i pełnomocny odpowiedzialny za stosunki między CNDD a rządem

50.

Mohamed DIOP

data ur.: 1.1.1963 r.

Pasz.: R0001798

członek CNDD

gubernator regionu Konakry

51.

sierżant Mohamed (alias Tigre) CAMARA

 

członek służb bezpieczeństwa przy straży prezydenckiej „Koundara”

52.

Habib HANN

data ur.: 15.12.1950 r.

Pasz.: 341442

komitet audytu i nadzoru nad państwowymi sektorami strategicznymi

53.

Ousmane KABA

 

komitet audytu i nadzoru nad państwowymi sektorami strategicznymi

54.

Alfred MATHOS

 

komitet audytu i nadzoru nad państwowymi sektorami strategicznymi

55.

kapitan Mandiou DIOUBATÉ

data ur.: 1.1.1960 r.

Pasz.: R0003622

dyrektor biura prasowego prezydenta

rzecznik CNDD

56.

szejk Sydia DIABATÉ

data ur.: 23.4.1968 r.

Pasz.: R0004490

członek sił zbrojnych

dyrektor służb wywiadu i dochodzeń przy ministrze obrony

57.

Ibrahima Ahmed BARRY

data ur.: 11.11.1961 r.

Pasz.: R0048243

dyrektor generalny gwinejskiego radia i telewizji

58.

Alhassane BARRY

data ur.: 15.11.1962 r

Pasz.: R0003484

gubernator banku centralnego

59.

Roda Namatala FAWAZ

data ur.: 6.7.1947 r.

Pasz.: R0001977

przedsiębiorca związany z CNDD, który wsparł finansowo tę organizację

60.

Dioulde DIALLO

 

przedsiębiorca związany z CNDD, który wsparł finansowo tę organizację

61.

Kerfalla CAMARA KPC

 

dyrektor generalny Guicopress

przedsiębiorca związany z CNDD, który wsparł finansowo tę organizację

62.

dr Moustapha ZABATT

data ur.: 6.2.1965 r.

lekarz i osobisty doradca prezydenta

63.

Aly MANET

 

Ruch „Dadis Doit Rester” (Dadis musi zostać)

64.

Louis M'bemba SOUMAH

 

minister pracy, reform administracyjnych i służb publicznych

65.

szejk Fantamady CONDÉ

 

minister informacji i kultury

66.

Boureima CONDÉ

 

minister rolnictwa i hodowli

67.

Mariame SYLLA

 

minister decentralizacji i rozwoju lokalnego


26.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/18


DECYZJA RADY 2010/639/WPZiB

z dnia 25 października 2010 r.

dotycząca środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 29,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 10 kwietnia 2006 r. Rada przyjęła wspólne stanowisko 2006/276/WPZiB dotyczące środków ograniczających skierowanych przeciwko niektórym urzędnikom z Białorusi (1).

(2)

Wspólnym stanowiskiem 2009/314/WPZiB z dnia 6 kwietnia 2009 r. zmieniającym wspólne stanowisko 2006/276/WPZiB (2) przedłużono do dnia 15 marca 2010 r. obowiązywanie środków ograniczających. Jednakże obowiązywanie zakazów pobytu nałożonych na niektórych przywódców z Białorusi, z wyjątkiem zakazów dotyczących osób zamieszanych w przypadki zaginięcia, które miały miejsce w latach 1999 i 2000, oraz przewodniczącej Centralnej Komisji Wyborczej, zostało zawieszone do dnia 15 grudnia 2009 r.

(3)

W dniu 15 grudnia 2009 r. Rada przyjęła decyzję Rady 2009/969/WPZiB (3) przedłużającą zarówno obowiązywanie środków ograniczających, jak i wspomniane zawieszenie do dnia 31 października 2010 r.

(4)

Z ponownej analizy wspólnego stanowiska 2006/276/WPZiB wynika, że obowiązywanie środków ograniczających należy przedłużyć do dnia 31 października 2011 r.; do tego samego dnia należy również przedłużyć obowiązywanie zawieszenia zakazów pobytu.

(5)

Unijne środki wykonawcze są określone w rozporządzeniu (WE) nr 765/2006 z dnia 18 maja 2006 r. dotyczącym środków ograniczających skierowanych przeciwko prezydentowi Aleksandrowi Łukaszence i niektórym urzędnikom z Białorusi (4),

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

1.   Państwa członkowskie podejmują niezbędne środki w celu zapobieżenia wjazdowi na ich terytoria lub przejazdowi przez nie osób odpowiedzialnych za:

a)

zaniechanie wszczęcia niezależnego dochodzenia w sprawie zarzucanych przestępstw i ich ścigania, jak również osób, które w sprawozdaniu Pourgouridesa uznane zostały za kluczowe podmioty odpowiedzialne za zaginięcie na Białorusi w latach 1999/2000 czterech znanych osób oraz za następujące po tym przypadki ukrywania informacji, z uwagi na jednoznaczną rolę tych podmiotów w utrudnianiu działania wymiaru sprawiedliwości, według wykazu z załącznika I;

b)

sfałszowanie wyborów i referendum na Białorusi z dnia 17 października 2004 r., jak również osób odpowiedzialnych za poważne naruszenia praw człowieka poprzez prześladowanie uczestników pokojowych demonstracji po wyborach i referendum na Białorusi, według wykazu z załącznika II;

c)

naruszenie międzynarodowych standardów wyborczych podczas wyborów prezydenckich na Białorusi dnia 19 marca 2006 r. oraz za prześladowanie społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, według wykazu z załącznika III.

2.   Ust. 1 nie zobowiązuje państwa członkowskiego do odmowy swoim obywatelom wjazdu na własne terytorium.

3.   Ust. 1 stosuje się bez uszczerbku dla sytuacji, w których państwo członkowskie związane jest zobowiązaniem wynikającym z prawa międzynarodowego, mianowicie:

(i)

jest ono państwem, na którego terytorium ma siedzibę międzynarodowa organizacja międzyrządowa;

(ii)

jest ono państwem organizującym międzynarodową konferencję zwołaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych lub odbywającą się pod jej auspicjami;

(iii)

zastosowanie ma umowa wielostronna nadająca przywileje i immunitety;

lub

(iv)

zastosowanie ma Traktat pojednawczy (Traktat laterański) z 1929 r. zawarty między Stolicą Apostolską (Państwem Watykańskim) a Włochami.

4.   Uznaje się, że ust. 3 ma zastosowanie również w przypadkach, w których państwo członkowskie jest krajem przyjmującym Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE).

5.   Rada jest odpowiednio powiadamiana o wszelkich przypadkach zastosowania przez państwo członkowskie wyłączenia na mocy ust. 3 lub 4.

6.   Państwa członkowskie mogą zastosować wyłączenia ze środków nałożonych na podstawie ust. 1 w przypadkach, gdy podróż jest uzasadniona pilną potrzebą humanitarną lub uczestnictwem w posiedzeniach międzyrządowych – w tym w posiedzeniach, które są propagowane przez Unię lub których gospodarzem jest państwo członkowskie sprawujące przewodnictwo w OBWE – o ile podczas tych posiedzeń prowadzony jest dialog polityczny bezpośrednio wspierający demokrację, prawa człowieka i praworządność na Białorusi.

7.   Państwo członkowskie, które zamierza przyznać wyłączenia określone w ust. 6, powiadamia o tym Radę na piśmie. Wyłączenie uważa się za udzielone, chyba że jeden lub kilku członków Rady wniesie sprzeciw na piśmie w ciągu dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o proponowanym wyłączeniu. W przypadku gdy jeden lub kilku członków Rady wnosi sprzeciw, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może postanowić o przyznaniu proponowanego wyłączenia.

8.   W przypadkach, w których zgodnie z ust. 3, 4, 6 i 7 państwo członkowskie zezwala na wjazd na swoje terytorium lub przejazd przez nie osobom wymienionym w załącznikach I, II i III, zezwolenie będzie ograniczone do celów, dla których zostało udzielone, jak również do osób, których ono dotyczy.

Artykuł 2

1.   Zamraża się wszystkie fundusze i zasoby gospodarcze należące do, będące własnością, znajdujące się w posiadaniu lub pod kontrolą, osób odpowiedzialnych za łamanie międzynarodowych standardów wyborczych podczas wyborów prezydenckich na Białorusi w dniu 19 marca 2006 r. oraz za prześladowanie społeczeństwa obywatelskiego i opozycji demokratycznej, oraz związanych z nimi osób fizycznych lub prawnych, podmiotów lub organów wymienionych w załączniku IV.

2.   Nie udostępnia się bezpośrednio ani pośrednio żadnych funduszy ani zasobów gospodarczych osobom wymienionym w załączniku IV ani na ich rzecz.

Artykuł 3

1.   Właściwy organ państwa członkowskiego może zezwolić na uwolnienie niektórych zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych lub na udostępnienie niektórych funduszy lub zasobów gospodarczych na warunkach, jakie uznaje za stosowne, po ustaleniu, że fundusze lub zasoby gospodarcze, o których mowa, są:

a)

niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeb osób wymienionych w załączniku IV i członków ich rodzin pozostających na ich utrzymaniu, w tym do opłacenia artykułów spożywczych, czynszu lub kredytu hipotecznego, lekarstw i leczenia, podatków, składek ubezpieczeniowych i opłat na rzecz przedsiębiorstw użyteczności publicznej,

b)

przeznaczone wyłącznie na pokrycie uzasadnionych kosztów honorariów oraz zwrot poniesionych wydatków związanych ze świadczeniem usług prawniczych,

c)

przeznaczone wyłącznie na pokrycie opłat lub należności za usługi związane z rutynowym przechowywaniem lub utrzymywaniem zamrożonych funduszy lub zasobów gospodarczych, lub

d)

niezbędne do pokrycia wydatków nadzwyczajnych, pod warunkiem że właściwy organ powiadomił co najmniej dwa tygodnie przed wydaniem zezwolenia pozostałe właściwe organy i Komisję o powodach, dla których uważa on, że dane zezwolenie powinno zostać wydane.

Państwa członkowskie informują pozostałe państwa członkowskie oraz Komisję o wszelkich zezwoleniach przyznanych na podstawie niniejszego artykułu.

2.   Art. 2 ust. 2 nie ma zastosowania do kwot dodatkowych narosłych na zamrożonych rachunkach z tytułu:

a)

odsetek lub innych dochodów z tych rachunków; lub

b)

płatności należnych z tytułu umów, porozumień lub zobowiązań, które zostały zawarte lub powstały przed datą objęcia tych rachunków przepisami wspólnego stanowiska 2006/276/WPZiB

i pod warunkiem, że wszelkie takie odsetki, inne dochody i płatności podlegają nadal art. 2 ust. 1 niniejszej decyzji.

Artykuł 4

1.   Rada, stanowiąc na wniosek państwa członkowskiego lub Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, przyjmuje zmiany wykazów znajdujących się w załącznikach I, II, III i IV zgodnie z wymogami rozwoju wydarzeń politycznych na Białorusi.

2.   Rada powiadamia o swojej decyzji i uzasadnieniu umieszczenia w wykazie daną osobę lub podmiot bezpośrednio – gdy adres jest znany – albo w drodze opublikowania ogłoszenia, umożliwiając danej osobie lub podmiotowi przedstawienie uwag.

3.   W przypadku gdy zostaną zgłoszone uwagi lub przedstawione istotne nowe dowody, Rada weryfikuje swoją decyzję i stosownie informuje daną osobę lub podmiot.

Artykuł 5

Aby zmaksymalizować efekt określonych powyżej środków, Unia zachęca państwa trzecie do przyjęcia środków ograniczających podobnych do środków zawartych w niniejszej decyzji.

Artykuł 6

Wspólne stanowisko 2006/276/WPZiB traci moc.

Artykuł 7

1.   Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

2.   Niniejszą decyzję stosuje się do dnia 31 października 2011 r. Jest ona przedmiotem ciągłego przeglądu. Jest odpowiednio przedłużana lub zmieniana, jeżeli Rada uzna, że jej cele nie zostały osiągnięte.

3.   Obowiązywanie środków, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b), w zakresie w jakim mają one zastosowanie do Jurija Nikołajewicza PODOBEDA, a także środków, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c), zostaje zawieszone do dnia 31 października 2011 r.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 25 października 2010 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 101 z 11.4.2006, s. 5.

(2)  Dz.U. L 93 z 7.4.2009, s. 21.

(3)  Dz.U. L 332 z 17.12.2009, s. 76.

(4)  Dz.U. L 134 z 20.5.2006, s. 1.


ZAŁĄCZNIK I

Wykaz osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. a)

1.

SIWAKOW, JURI (JURIJ) Leonidowicz, były Minister Turystyki i Sportu Białorusi, urodzony dnia 5 sierpnia 1946 r. w obwodzie sachalińskim, była Rosyjska Socjalistyczna Federacyjna Republika Radziecka.

2.

SZEJMAN (SZEIMAN), WIKTOR Władimirowicz, Sekretarz Stanu Rady Bezpieczeństwa Białorusi, urodzony dnia 26 maja 1958 r. w rejonie grodzieńskim.

3.

PAWLICZENKO (PAWLIUCZENKO), DMITRIJ (Dmitri) Waleriewicz, szef Grupy Specjalnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych Białorusi (SOBR), urodzony w 1966 r. w Witebsku.

4.

NAUMOW, WŁADIMIR Władimirowicz, Minister Spraw Wewnętrznych, urodzony w 1956 r.


ZAŁĄCZNIK II

Wykaz osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. b)

1.

Lidia Michajłowna JERMOSZYNA, przewodnicząca Centralnej Komisji Wyborczej Białorusi, urodzona dnia 29 stycznia 1953 r. w Słucku (rejon miński).

2.

Jurij Nikołajewicz PODOBED, podpułkownik Milicji, Wydział do Celów Specjalnych (OMON), Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, urodzony dnia 5 marca 1962 r. w Słucku (rejon miński).


ZAŁĄCZNIK III

Wykaz osób, o których mowa w art. 1 ust. 1 lit. c)

Nazwisko i imię (transkrypcja polska)

Nazwisko i imię (pisownia białoruska)

Nazwisko i imię (pisownia rosyjska)

Data urodzenia

Miejsce urodzenia

Adres

Numer paszportu

Stanowisko

Łukaszenka Alaksandr Ryhorawicz

(Łukaszenko Aleksandr Grigoriewicz)

Лукашенка Аляксандр Рыгоравiч

ЛУКАШЕНКО Александр Григорьевич

30.8.1954

Kopyś, obwód witebski

 

 

prezydent

Niewyhłas Hienadź Mikałajewicz

(Niewygłas Giennadij Nikołajewicz)

Невыглас Генадзь Мiкалаевiч

НЕВЫГЛАС Геннадий Николаевич

11.2.1954

Parachońsk, obwód piński

 

 

szef Biura Administracji Prezydenta

Piatkiewicz Natalla Uładzimirauna

(Pietkiewicz Natalia Władimirowna)

Пяткевiч Наталля Уладзiмiраўна

ПЕТКЕВИЧ Наталья Владимировна

24.10.1972

Mińsk

 

 

zastępca szefa Biura Administracji Prezydenta

Rubinau Anatol Mikałajewicz

(Rubinow Anatolij Nikołajewicz)

Рубiнаў Анатоль Мiкалаевiч

РУБИНОВ Анатолий Николаевич

15.4.1939

Mohylew

 

 

zastępca szefa, odpowiedzialny za media i ideologię, osobisty sekretarz

Pralaskouski Aleg Witoldawicz,

(Proleskowski Oleg Witoldowicz)

Праляскоўскi Алег Вiтольдавiч

ПРОЛЕСКОВСКИЙ Олег Витольдович

1.10.1963

Zagorsk (Rosja, obecnie Siergijew Posad)

 

 

doradca i szef Głównego Wydziału Ideologicznego, osobisty sekretarz

Radźkou Alaksandr Michajławicz

(Rad'kow Aleksandr Michajłowicz)

Радзькоў Аляксандр Мiхайлавiч

РАДЬКОВ Александр Михайлович

1.7.1951

Wotnia, Вотня Быховского района Могилевской области

 

 

minister edukacji

Rusakiewicz Uładzimir Wasiljewicz

(Rusakiewicz Władimir Wasiljewicz)

Русакевiч Уладзiмiр Васiльевiч

РУСАКЕВИЧ Владимир Васильевич

13.9.1947

Wygonoszcze, Выгонощи, Брестская область

 

 

minister informacji

Haławanau Wiktar Ryhorawicz

(Gołowanow Wiktor Grigorjewicz)

Галаванаў Вiктар Рыгоравiч

ГОЛОВАНОВ Виктор Григорьевич

1952

Borysów

 

 

minister sprawiedliwości

Zimouski Alaksandr Leanidawicz

(Zimowski Aleksandr Leonidowicz)

Зiмоўскi Аляксандр Леанiдавiч

ЗИМОВСКИЙ Александр Леонидович

10.1.1961

Niemcy

 

 

poseł do izby wyższej parlamentu; szef krajowego państwowego przedsiębiorstwa telewizyjno-radiowego

Kanaplou Uładzimir Mikałajewicz

(Konoplew Władimir Nikołajewicz)

Канаплёў Уладзiмiр Мiкалаевiч

КОНОПЛЕВ Владимир Николаевич

3.1.1954

wieś Akulincy, obwód mohylewski, Акулинцы Могилевского района

 

 

przewodniczący izby niższej parlamentu

Czarhiniec Mikałaj Iwanawicz

(Czerginiec Nikołaj Iwanowicz)

Чаргiнец Мiкалай Iванавiч

ЧЕРГИНЕЦ Николай Иванович

17.10.1937

Mińsk

 

 

przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych w izbie wyższej

Kascian Siarhiej Iwanawicz

(Kostian Siergiej Iwanowicz)

Касцян Сяргей Iванавiч

КОСТЯН Сергей Иванович

15.1.1941

Usochi, obwód mohylewski,

Усохи Кличевского района Могилевской области

 

 

przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych w izbie niższej

Orda Michaił Siarhiejewicz

(Orda Michaił Siergiejewicz)

Орда Мiхаiл Сяргеевiч

ОРДА Михаил Сергеевич

28.9.1966

Zdzięcioł, obwód grodzieński,

Дятлово Гродненской области

 

 

poseł do izby wyższej, przywódca Białoruskiego Republikańskiego Związku Młodzieży (BRSM)

Łazawik Mikałaj Iwanawicz

(Łozowik Nikołaj Iwanowicz)

Лазавiк Мiкалай Iванавiч

ЛОЗОВИК Николай Иванович

18.1.1951

Niewiniany, obwód miński,

Невиняны Вилейского р-на Минской обл

 

 

zastępca przewodniczącego Centralnej Komisji Wyborczej

Mikłaszewicz Piotr Piatrowicz

(Mikłaszewicz Pietr Pietrowicz)

Мiклашэвiч Пётр Пятровiч

МИКЛАШЕВИЧ Петр Петрович

1954

Kasuta, obwód miński,

Косута Минской области

 

 

prokurator generalny

Sliżeuski Aleh Leanidawicz

(Sliżewski Oleg Leonidowicz)

Слiжэўскi Алег Леанiдавiч

СЛИЖЕВСКИЙ Олег Леонидович

 

 

 

 

szef Wydziału Organizacji Społecznych, Partii i Organizacji Pozarządowych, Ministerstwo Sprawiedliwości

Charyton Alaksandr

(Chariton Aleksandr)

Харытон Аляксандр

ХАРИТОН Александр

 

 

 

 

konsultant w Wydziale Organizacji Społecznych, Partii i Organizacji Pozarządowych, Ministerstwo Sprawiedliwości

Smirnou Jauhen Alaksandrawicz

(Smirnow Jewgienij Aleksandrowicz)

Смiрноў Яўген Аляксандравiч

CМИРНОВ Евгений Александрович

15.3.1949

obwód riazański, Rosja

 

 

pierwszy zastępca przewodniczącego Sądu Gospodarczego

Rawucka Nadzieja Załauna

(Reutska Nadieżda Załowna)

Равуцкая Надзея Залаўна

РЕУТСКАЯ Надежда Заловна

 

 

 

 

sędzia w sądzie dla Dzielnicy Mińsk Moskiewski

Trubnikau Mikałaj Alaksiejewicz

(Trubnikow Nikołaj Aleksiejewicz)

Трубнiкаў Мiкалай Аляксеевiч

ТРУБНИКОВ Николай Алексеевич

 

 

 

 

sędzia w sądzie dla Dzielnicy Mińsk Partyzanski

Kupryjanau Mikałaj Michajławicz

(Kuprijanow Nikołaj Michajłowicz)

Купрыянаў Мiкалай Мiхайлавiч

КУПРИЯНОВ Николай Михайлович

 

 

 

 

zastępca prokuratora generalnego

Sucharenka Sciapan Mikałajewicz

(Suchorienko Stiepan Nikołajewicz)

Сухарэнка Сцяпан Мiкалаевiч

СУХОРЕНКО Степан Николаевич

27.1.1957

Zdudiczi, obwód homelski,

Здудичи Светлогорского района Гомельской области

 

 

przewodniczący KGB

Dziemianciej Wasil Iwanawicz

(Diemientiej Wasilij Iwanowicz)

Дземянцей Васiль Iванавiч

ДЕМЕНТЕЙ Василий Иванович

 

 

 

 

pierwszy zastępca, KGB

Kozik Leanid Piatrowicz

(Kozik Leonid Pietrowicz)

Козiк Леанiд Пятровiч

КОЗИК Леонид Петрович

13.7.1948

Borysów

 

 

przewodniczący Federacji Związków Zawodowych

Kalada Alaksandr Michajławicz

(Koleda Aleksandr Michajłowicz)

Каляда Аляксандр Мiхайлавiч

КОЛЕДА Александр Михайлович

 

 

 

 

przewodniczący Komisji Wyborczej w obwodzie brzeskim

Michasiou Uładzimir Ilicz

(Michasiew Władimir Ilicz)

Мiхасёў Уладзiмiр Iльiч

МИХАСЕВ Владимир Ильич

 

 

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie homelskim

Łuczyna Leanid Alaksandrawicz (Łuczina Leonid Aleksandrowicz)

Лучына Леанiд Аляксандравiч

ЛУЧИНА Леонид Александрович

18.11.1947

obwód miński

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie grodzieńskim

Karpienka Igar Wasiljewicz

(Karpienko Igor' Wasiljewicz)

Карпенка Iгар Васiльевiч

КАРПЕНКО Игорь Васильевич

28.4.1964

Nowokuźnieck, Rosja

Новокузнецк Кемеровской области, Россия

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w mieście Mińsk

Kurłowicz Uładzimir Anatoljewicz

(Kurłowicz Władimir Anatoljewicz)

Курловiч Уладзiмiр Анатольевiч

КУРЛОВИЧ Владимир Анатольевич

 

 

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie mińskim

Miacielica Mikałaj Cimafiejewicz

(Mietielica Nikołaj Timofiejewicz)

Мяцелiца Мiкалай Цiмафеевiч

МЕТЕЛИЦА Николай Тимофеевич

 

 

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie mohylewskim

Piszczulonak Michaił Wasiljewicz

(Piszczulenok Michaił Wasiljewicz)

Пiшчулёнак Мiхаiл Васiльевiч

ПИЩУЛЕНОК Михаил Васильевич

 

 

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie witebskim

Rybakou Alaksiej (Rybakow Aleksiej)

Рыбакоў Аляксей

РЫБАКОВ Алексей

 

 

ul. Jesienina 31-1-104, Mińsk

 

sędzia Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Mińsk Moskiewski

Bortnik Siarhiej Alaksandrawicz (Bortnik Siergiej Aleksandrowicz)

Бортнiк Сяргей Аляксандравiч

БОРТНИК Сергей Александрович

28.5.1953

Mińsk

ul. Surganowo 80-263, Mińsk

MP0469554

prokurator

Jasinowicz Leanid Stanisławawicz (Jasinowicz Leonid Stanisławowicz)

Ясiновiч Леанiд Станiслававiч

ЯСИНОВИЧ Леонид Станиславович

26.11.1961

Buczany, obwód witebski

ul. Gorowca 4-104, Mińsk

MP0515811

sędzia Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Mińsk Centralny

Mihun Andrej Arkadziewicz (Migun Andriej Arkadiewicz)

Мiгун Андрэй Аркадзевiч

МИГУН Андрей Аркадевич

5.2.1978

Mińsk

ul. Gorieckowo Maksima 53-16, Mińsk

MP1313262

prokurator


ZAŁĄCZNIK IV

Wykaz osób, o których mowa w art. 2

Nazwisko i imię (transkrypcja polska)

Nazwisko i imię (pisownia białoruska)

Nazwisko i imię (pisownia rosyjska)

Data urodzenia

Miejsce urodzenia

Adres

Numer paszportu

Stanowisko

Łukaszenka Alaksandr Ryhorawicz

(Łukaszenko Aleksandr Grigoriewicz)

Лукашенка Аляксандр Рыгоравiч

ЛУКАШЕНКО Александр Григорьевич

30.8.1954

Kopyś, obwód witebski

 

 

prezydent

Niewyhłas Hienadź Mikałajewicz

(Niewygłas Giennadij Nikołajewicz)

Невыглас Генадзь Мiкалаевiч

НЕВЫГЛАС Геннадий Николаевич

11.2.1954

Parachońsk, obwód piński

 

 

szef Biura Administracji Prezydenta

Piatkiewicz Natalla Uładzimirauna

(Pietkiewicz Natalia Władimirowna)

Пяткевiч Наталля Уладзiмiраўна

ПЕТКЕВИЧ Наталья Владимировна

24.10.1972

Mińsk

 

 

zastępca szefa Biura Administracji Prezydenta

Rubinau Anatol Mikałajewicz

(Rubinow Anatolij Nikołajewicz)

Рубiнаў Анатоль Мiкалаевiч

РУБИНОВ Анатолий Николаевич

15.4.1939

Mohylew

 

 

zastępca szefa, odpowiedzialny za media i ideologię, osobisty sekretarz

Pralaskouski Aleg Witoldawicz,

(Proleskowski Oleg Witoldowicz)

Праляскоўскi Алег Вiтольдавiч

ПРОЛЕСКОВСКИЙ Олег Витольдович

1.10.1963

Zagorsk (Rosja, obecnie Siergijew Posad)

 

 

doradca i szef Głównego Wydziału Ideologicznego, osobisty sekretarz

Radźkou Alaksandr Michajławicz

(Rad'kow Aleksandr Michajłowicz)

Радзькоў Аляксандр Мiхайлавiч

РАДЬКОВ Александр Михайлович

1.7.1951

Wotnia, Вотня Быховского района Могилевской области

 

 

minister edukacji

Rusakiewicz Uładzimir Wasiljewicz

(Rusakiewicz Władimir Wasiljewicz)

Русакевiч Уладзiмiр Васiльевiч

РУСАКЕВИЧ Владимир Васильевич

13.9.1947

Wygonoszcze, Выгонощи, Брестская область

 

 

minister informacji

Haławanau Wiktar Ryhorawicz

(Gołowanow Wiktor Grigorjewicz)

Галаванаў Вiктар Рыгоравiч

ГОЛОВАНОВ Виктор Григорьевич

1952

Borysów

 

 

minister sprawiedliwości

Zimouski Alaksandr Leanidawicz

(Zimowski Aleksandr Leonidowicz)

Зiмоўскi Аляксандр Леанiдавiч

ЗИМОВСКИЙ Александр Леонидович

10.1.1961

Niemcy

 

 

poseł do izby wyższej parlamentu; szef krajowego państwowego przedsiębiorstwa telewizyjno-radiowego

Kanaplou Uładzimir Mikałajewicz

(Konoplew Władimir Nikołajewicz)

Канаплёў Уладзiмiр Мiкалаевiч

КОНОПЛЕВ Владимир Николаевич

3.1.1954

wieś Akulincy, obwód mohylewski Акулинцы Могилевского района

 

 

przewodniczący izby niższej parlamentu

Czarhiniec Mikałaj Iwanawicz

(Czerginiec Nikołaj Iwanowicz)

Чаргiнец Мiкалай Iванавiч

ЧЕРГИНЕЦ Николай Иванович

17.10.1937

Mińsk

 

 

przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych w izbie wyższej

Kascian Siarhiej Iwanawicz

(Kostian Siergiej Iwanowicz)

Касцян Сяргей Iванавiч

КОСТЯН Сергей Иванович

15.1.1941

Usochi, obwód mohylewski,

Усохи Кличевского района Могилевской области

 

 

przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych w izbie niższej

Orda Michaił Siarhiejewicz

(Orda Michaił Siergiejewicz)

Орда Мiхаiл Сяргеевiч

ОРДА Михаил Сергеевич

28.9.1966

Zdzięcioł, obwód grodzieński,

Дятлово Гродненской области

 

 

poseł do izby wyższej, przywódca Białoruskiego Republikańskiego Związku Młodzieży (BRSM)

Łazawik Mikałaj Iwanawicz

(Łozowik Nikołaj Iwanowicz)

Лазавiк Мiкалай Iванавiч

ЛОЗОВИК Николай Иванович

18.1.1951

Niewiniany, obwód miński,

Невиняны Вилейского р-на Минской обл

 

 

zastępca przewodniczącego Centralnej Komisji Wyborczej

Mikłaszewicz Piotr Piatrowicz

(Mikłaszewicz Pietr Pietrowicz)

Мiклашэвiч Пётр Пятровiч

МИКЛАШЕВИЧ Петр Петрович

1954

Kasuta, obwód miński,

Косута Минской области

 

 

prokurator generalny

Sliżeuski Aleh Leanidawicz

(Sliżewski Oleg Leonidowicz)

Слiжэўскi Алег Леанiдавiч

СЛИЖЕВСКИЙ Олег Леонидович

 

 

 

 

szef Wydziału Organizacji Społecznych, Partii i Organizacji Pozarządowych, Ministerstwo Sprawiedliwości

Charyton Alaksandr

(Chariton Aleksandr)

Харытон Аляксандр

ХАРИТОН Александр

 

 

 

 

konsultant w Wydziale Organizacji Społecznych, Partii i Organizacji Pozarządowych, Ministerstwo Sprawiedliwości

Smirnou Jauhen Alaksandrawicz

(Smirnow Jewgienij Aleksandrowicz)

Смiрноў Яўген Аляксандравiч

CМИРНОВ Евгений Александрович

15.3.1949

obwód riazański, Rosja

 

 

pierwszy zastępca przewodniczącego Sądu Gospodarczego

Rawucka Nadzieja Załauna

(Reutska Nadieżda Załowna)

Равуцкая Надзея Залаўна

РЕУТСКАЯ Надежда Заловна

 

 

 

 

sędzia w sądzie dla Dzielnicy Mińsk Moskiewski

Trubnikau Mikałaj Alaksiejewicz

(Trubnikow Nikołaj Aleksiejewicz)

Трубнiкаў Мiкалай Аляксеевiч

ТРУБНИКОВ Николай Алексеевич

 

 

 

 

sędzia w sądzie dla Dzielnicy Mińsk Partyzanski

Kupryjanau Mikałaj Michajławicz

(Kuprijanow Nikołaj Michajłowicz)

Купрыянаў Мiкалай Мiхайлавiч

КУПРИЯНОВ Николай Михайлович

 

 

 

 

zastępca prokuratora generalnego

Sucharenka Sciapan Mikałajewicz

(Suchorienko Stiepan Nikołajewicz)

Сухарэнка Сцяпан Мiкалаевiч

СУХОРЕНКО Степан Николаевич

27.1.1957

Zdudiczi, obwód homelski,

Здудичи Светлогорского района Гомельской области

 

 

przewodniczący KGB

Dziemianciej Wasil Iwanawicz

(Diemientiej Wasilij Iwanowicz)

Дземянцей Васiль Iванавiч

ДЕМЕНТЕЙ Василий Иванович

 

 

 

 

pierwszy zastępca, KGB

Kozik Leanid Piatrowicz

(Kozik Leonid Pietrowicz)

Козiк Леанiд Пятровiч

КОЗИК Леонид Петрович

13.7.1948

Borysów

 

 

przewodniczący Federacji Związków Zawodowych

Kalada Alaksandr Michajławicz

(Koleda Aleksandr Michajłowicz)

Каляда Аляксандр Мiхайлавiч

КОЛЕДА Александр Михайлович

 

 

 

 

przewodniczący Komisji Wyborczej w obwodzie brzeskim

Michasiou Uładzimir Ilicz

(Michasiew Władimir Ilicz)

Мiхасёў Уладзiмiр Iльiч

МИХАСЕВ Владимир Ильич

 

 

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie homelskim

Łuczyna Leanid Alaksandrawicz (Łuczina Leonid Aleksandrowicz)

Лучына Леанiд Аляксандравiч

ЛУЧИНА Леонид Александрович

18.11.1947

obwód miński

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie grodzieńskim

Karpienka Igar Wasiljewicz

(Karpienko Igor' Wasiljewicz)

Карпенка Iгар Васiльевiч

КАРПЕНКО Игорь Васильевич

28.4.1964

Nowokuźnieck, Rosja

Новокузнецк Кемеровской области, Россия

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w mieście Mińsk

Kurłowicz Uładzimir Anatoljewicz

(Kurłowicz Władimir Anatoljewicz)

Курловiч Уладзiмiр Анатольевiч

КУРЛОВИЧ Владимир Анатольевич

 

 

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie mińskim

Miacielica Mikałaj Cimafiejewicz

(Mietielica Nikołaj Timofiejewicz)

Мяцелiца Мiкалай Цiмафеевiч

МЕТЕЛИЦА Николай Тимофеевич

 

 

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie mohylewskim

Piszczulonak Michaił Wasiljewicz

(Piszczulenok Michaił Wasiljewicz)

Пiшчулёнак Мiхаiл Васiльевiч

ПИЩУЛЕНОК Михаил Васильевич

 

 

 

 

przewodniczący Centralnej Komisji Wyborczej w obwodzie witebskim

Szejman,

Wiktor Władimirowicz

 

 

26.5.1958

rejon grodzieński

 

 

sekretarz stanu Rady Bezpieczeństwa

Pawliczenka (Pawljuczenko),

Dmitr (Dmitrij) Waleriewicz

 

 

1966

Witebsk

 

 

szef specjalnej grupy reagowania w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (SOBR)

Naumow,

Władimir Władimirowicz

 

 

7.2.1956

 

 

 

minister spraw wewnętrznych

Jermoszyna Lidia Michajłowna

 

 

29.1.1953

Słuck (rejon miński)

 

 

przewodnicząca Centralnej Komisji Wyborczej

Podobed Jurij Nikołajewicz

 

 

5.3.1962

Słuck (rejon miński)

 

 

podpułkownik milicji, jednostka do zadań specjalnych (OMON), Ministerstwo Spraw Wewnętrznych

Rybakou Alaksiej (Rybakow Aleksiej)

Рыбакоў Аляксей

РЫБАКОВ Алексей

 

 

ul. Jesienina 31-1-104, Mińsk

 

sędzia Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Mińsk Moskiewski

Bortnik Siarhiej Alaksandrawicz (Bortnik Siergiej Aleksandrowicz)

Бортнiк Сяргей Аляксандравiч

БОРТНИК Сергей Александрович

28.5.1953

Mińsk

ul. Surganowo 80-263, Mińsk

MP0469554

prokurator

Jasinowicz Leanid Stanisławawicz (Jasinowicz Leonid Stanisławowicz)

Ясiновiч Леанiд Станiслававiч

ЯСИНОВИЧ Леонид Станиславович

26.11.1961

Buczany, obwód witebski

ul. Gorowca 4-104, Mińsk

MP0515811

sędzia Sądu Rejonowego dla Dzielnicy Mińsk Centralny

Mihun Andrej Arkadziewicz (Migun Andriej Arkadiewicz)

Мiгун Андрэй Аркадзевiч

МИГУН Андрей Аркадевич

5.2.1978

Mińsk

ul. Gorieckowo Maksima 53-16, Mińsk

MP1313262

prokurator


26.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/29


DECYZJA KOMISJI

z dnia 21 października 2010 r.

zmieniająca decyzje 2006/920/WE i 2008/231/WE dotyczące technicznych specyfikacji interoperacyjności podsystemu „Ruch kolejowy” transeuropejskich systemów kolei konwencjonalnych i kolei dużych prędkości

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7179)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/640/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/57/WE z dnia 17 czerwca 2008 r. w sprawie interoperacyjności systemu kolei we Wspólnocie (1), w szczególności jej art. 6 ust. 1,

uwzględniając zalecenia Europejskiej Agencji Kolejowej z dnia 17 lipca 2009 r. w sprawie spójności zasad ERTMS w zakresie technicznych specyfikacji interoperacyjności sterowania i ruchu kolejowego (ERA/REC/2009-02/INT), w sprawie zmian w załączniku P do technicznych specyfikacji interoperacyjności ruchu kolejowego dla kolei konwencjonalnych i kolei dużych prędkości (ERA/REC/2009-03/INT), w sprawie zmian w załączniku T do technicznych specyfikacji interoperacyjności ruchu kolejowego dla kolei konwencjonalnych (ERA/REC/2009-04/INT) oraz w sprawie zmian mających na celu osiągnięcie spójności pomiędzy dyrektywą 2007/59/WE a technicznymi specyfikacjami interoperacyjności ruchu kolejowego w zakresie przepisów dotyczących kwalifikacji maszynistów (ERA/REC/2009-05/INT),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 12 rozporządzenia (WE) nr 881/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) wprowadza wymóg, zgodnie z którym Europejska Agencja Kolejowa (dalej zwana „Agencją”) zapewnia dostosowanie technicznych specyfikacji interoperacyjności (dalej zwanych „TSI”) do postępu technicznego i trendów rynkowych oraz do wymagań społecznych, a także proponuje Komisji niezbędne jej zdaniem zmiany do TSI.

(2)

Decyzją C(2007) 3371 z dnia 13 lipca 2007 r. Komisja udzieliła Agencji mandatu ramowego w celu przeprowadzenia pewnych działań na mocy dyrektywy Rady 96/48/WE z dnia 23 lipca 1996 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości (3) oraz dyrektywy 2001/16/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie interoperacyjności transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych (4). Zgodnie z warunkami wspomnianego mandatu ramowego Agencję wezwano do przeprowadzenia przeglądu TSI podsystemu „Ruch kolejowy” transeuropejskiego systemu kolei konwencjonalnych, przyjętej decyzją Komisji 2006/920/WE (5), oraz zaktualizowanej TSI podsystemu „Ruch kolejowy” transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości, przyjętej decyzją Komisji 2008/231/WE (6), a także do wydania opinii technicznych w sprawie krytycznych błędów oraz opublikowania wykazu wykrytych drobnych błędów.

(3)

Za istotne środki służące harmonizacji transeuropejskiego systemu kolei uznaje się europejski system sterowania pociągiem (dalej zwany „ETCS”) oraz globalny system łączności ruchomej dla kolei (dalej zwany „GSM-R”). Niezbędne jest zatem jak najszybsze ujednolicenie zasad funkcjonowania tych systemów. Z tej przyczyny ETCS i GSM-R uwzględniono w TSI.

(4)

Wymagania określone w TSI muszą być spójne i jednoznaczne. Oznacza to również, że różne TSI nie mogą odwoływać się do wymagań technicznych znajdujących się na różnych etapach rozwoju. Wszystkie TSI powinny zatem odwoływać się do takich samych wymagań technicznych.

(5)

W celu ujednolicenia odpowiednich zasad w TSI dla transeuropejskich systemów kolei konwencjonalnych i kolei dużych prędkości, na stronie internetowej Agencji należy opublikować zasady dotyczące poszczególnych aspektów ich funkcjonowania w formie dokumentu technicznego.

(6)

TSI podsystemu „Ruch kolejowy” dla kolei konwencjonalnych powinna zawierać te same odnośniki co zaktualizowana TSI podsystemu „Ruch kolejowy” dla kolei dużych prędkości.

(7)

Uaktualnienie dokumentu technicznego „Załącznik A do TSI OPE” powinno odbyć się w oparciu o „proces zarządzania zmianami (CCM)”, który stosuje się do walidacji specyfikacji technicznych ERTMS.

(8)

Zgodnie z art. 32 ust. 1 dyrektywy 2008/57/WE każdy pojazd musi uzyskać europejski numer pojazdu (EVN) przyznany mu wraz z pierwszym zezwoleniem na dopuszczenie do eksploatacji. Zgodnie z decyzją Komisji 2007/756/WE z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmującą wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE (7), EVN rejestruje się w krajowym rejestrze pojazdów prowadzonym i aktualizowanym przez organ krajowy wyznaczony przez dane państwo członkowskie.

(9)

Wymogi dotyczące identyfikacji pojazdów określone w załączniku P do TSI podsystemu „Ruch kolejowy” (dla kolei dużych prędkości i kolei konwencjonalnych) wymagają uaktualnienia, uwzględniając również rozwój ram prawnych określonych dyrektywą 2008/57/WE oraz decyzją 2007/756/WE. Ponieważ wiele przepisów technicznych zmienia się z czasem ze względu na postęp techniczny, Agencji należy powierzyć zadanie publikacji i aktualizacji takich wykazów przepisów technicznych.

(10)

W TSI podsystemu „Ruch kolejowy” dla kolei konwencjonalnych otwartą kwestią pozostają wymagania dotyczące charakterystyki hamowania. Aspekty operacyjne charakterystyki hamowania powinny zostać ujednolicone.

(11)

Wymagania dotyczące kompetencji zawodowych, sprawności fizycznej i warunków psychicznych maszynistów określono w dyrektywie 2007/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (8). Aby uniknąć nakładania się i powielania wymagań, nie powinno się ich uwzględniać w TSI podsystemu „Ruch kolejowy”.

(12)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzje 2006/920/WE i 2008/231/WE.

(13)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu powołanego na mocy art. 29 ust. 1 dyrektywy 2008/57/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zmiana decyzji 2006/920/WE

W decyzji 2006/920/WE wprowadza się następujące zmiany:

a)

dodaje się art. 1a i 1b w brzmieniu:

„Artykuł 1a

Zarządzanie przepisami technicznymi

1.   Europejska Agencja Kolejowa (ERA) publikuje na swojej stronie internetowej wykazy przepisów technicznych, o których mowa w załącznikach P.9, P.10, P.11, P.12 i P.13.

2.   ERA ma obowiązek bieżącej aktualizacji przepisów, o których mowa w ust. 1, oraz informowania Komisji o ich zmianach. Komisja informuje państwa członkowskie o zmianach tych przepisów technicznych za pośrednictwem komitetu powołanego na mocy art. 29 dyrektywy 2008/57/WE.

Artykuł 1b

Do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku sprzedaży lub wynajmu pojazdu na ciągły okres przekraczający sześć miesięcy oraz jeżeli wszystkie właściwości techniczne, na podstawie których pojazd został dopuszczony do eksploatacji, pozostaną bez zmian, europejski numer pojazdu (EVN) można zmienić, rejestrując pojazd ponownie i wycofując pierwszą rejestrację.

Jeżeli nowa rejestracja dotyczy innego państwa członkowskiego niż to, w którym dokonano pierwszej rejestracji pojazdu, jednostka rejestracyjna odpowiedzialna za nową rejestrację może zażądać przedstawienia kopii dokumentacji związanej z poprzednią rejestracją.

Taka zmiana numeru EVN pozostaje bez uszczerbku dla zastosowania art. 21–26 dyrektywy 2008/57/WE w zakresie, w jakim dotyczą one procedur dopuszczenia do eksploatacji.

Koszty administracyjne związane ze zmianą numeru EVN ponosi wnioskodawca występujący o zmianę tego numeru.”;

b)

w załącznikach wprowadza się zmiany określone w załączniku I.

Artykuł 2

Zmiana decyzji 2008/231/WE

W decyzji 2008/231/WE wprowadza się następujące zmiany:

a)

dodaje się art. 1a i 1b w brzmieniu:

„Artykuł 1a

Zarządzanie przepisami technicznymi

1.   Europejska Agencja Kolejowa (ERA) publikuje na swojej stronie internetowej wykazy przepisów technicznych, o których mowa w załącznikach P.9, P.10, P.11, P.12 i P.13.

2.   ERA ma obowiązek bieżącej aktualizacji przepisów, o których mowa w ust. 1, oraz informowania Komisji o ich zmianach. Komisja informuje państwa członkowskie o zmianach tych przepisów technicznych za pośrednictwem komitetu powołanego na mocy art. 29 dyrektywy 2008/57/WE.

Artykuł 1b

Do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku sprzedaży lub wynajmu pojazdu na ciągły okres przekraczający sześć miesięcy oraz jeżeli wszystkie właściwości techniczne, na podstawie których pojazd został dopuszczony do eksploatacji, pozostaną bez zmian, europejski numer pojazdu (EVN) można zmienić, rejestrując pojazd ponownie i wycofując pierwszą rejestrację.

Jeżeli nowa rejestracja dotyczy innego państwa członkowskiego niż to, w którym dokonano pierwszej rejestracji pojazdu, jednostka rejestracyjna odpowiedzialna za nową rejestrację może zażądać przedstawienia kopii dokumentacji związanej z poprzednią rejestracją.

Taka zmiana numeru EVN pozostaje bez uszczerbku dla zastosowania art. 21-26 dyrektywy 2008/57/WE w zakresie, w jakim dotyczą one procedur dopuszczenia do eksploatacji.

Koszty administracyjne związane ze zmianą numeru EVN ponosi wnioskodawca występujący o zmianę tego numeru.”;

b)

w załącznikach wprowadza się zmiany określone w załączniku II.

Artykuł 3

Niniejszą decyzję stosuje się od dnia 25 października 2010 r.

Jednakże pkt 6 załącznika I oraz pkt 5 załącznika II stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 21 października 2010 r.

W imieniu Komisji

Siim KALLAS

Wiceprzewodniczący


(1)  Dz.U. L 191 z 18.7.2008, s. 1.

(2)  Dz.U. L 164 z 30.4.2004, s. 1.

(3)  Dz.U. L 235 z 17.9.1996, s. 6.

(4)  Dz.U. L 110 z 20.4.2001, s. 1.

(5)  Dz.U. L 359 z 18.12.2006, s. 1.

(6)  Dz.U. L 84 z 26.3.2008, s. 1.

(7)  Dz.U. L 305 z 23.11.2007, s. 30.

(8)  Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 51.


ZAŁĄCZNIK I

W załącznikach do decyzji 2006/920/WE wprowadza się następujące zmiany:

1)

w załączniku wprowadza się następujące zmiany:

a)

ppkt 2.2.1 otrzymuje brzmienie:

„2.2.1.   PERSONEL I POCIĄGI

Punkty 4.6 i 4.7 dotyczą personelu wykonującego zadania o kluczowym znaczeniu dla bezpieczeństwa w zakresie towarzyszenia pociągowi wszędzie tam, gdzie wymagane jest przekroczenie granicy lub granic między krajami i praca poza obszarem lub obszarami oznaczonymi jako »graniczne« w sprawozdaniu o stanie sieci zarządcy infrastruktury oraz określonymi w jego uprawnieniach bezpieczeństwa.

Podpunkt »4.6.2. Kompetencje językowe« obowiązuje dodatkowo maszynistów pociągów zgodnie z wymaganiami pkt 8 załącznika VI do dyrektywy 2007/59/WE.

Nie uważa się, że członek personelu przekracza granicę, jeśli jego praca wykonywana jest jedynie na obszarach »granicznych« zgodnie z opisem w akapicie pierwszym niniejszego podpunktu.

Dla członków personelu wykonujących zadania o kluczowym znaczeniu dla bezpieczeństwa w zakresie odprawy pociągów oraz zezwalania na ruch pociągów zastosowanie mieć będzie zasada wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych oraz warunków zdrowotnych i warunków bezpieczeństwa pracy pomiędzy państwami członkowskimi.

Dla członków personelu wykonujących zadania o kluczowym znaczeniu dla bezpieczeństwa w zakresie ostatecznego przygotowania pociągu przed jego planowanym przekroczeniem granicy lub granic i kontynuacją jazdy poza obszarem lub obszarami »granicznymi«, zgodnie z opisem w akapicie pierwszym niniejszego podpunktu, zastosowanie mieć będzie punkt 4.6 oraz zasada wzajemnego uznawania warunków zdrowotnych i warunków bezpieczeństwa pracy pomiędzy państwami członkowskimi. Nie uważa się, że pociąg obsługuje połączenie transgraniczne, jeśli wszystkie pojazdy pociągu przekraczającego granicę państwową docierają jedynie do obszaru lub obszarów »granicznych« zgodnie z opisem w akapicie pierwszym niniejszego podpunktu.

Powyższe można podsumować w postaci następujących tabel:

Personel obsługujący pociągi przekraczające granice państwowe oraz kontynuujące jazdę poza terenami granicznymi

Zadanie

Kwalifikacje zawodowe

Wymagania medyczne

Towarzyszenie pociągowi

4.6

4.7

Zezwalanie na ruch pociągów

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie

Przygotowanie pociągu

4.6

Wzajemne uznawanie

Odprawa pociągu

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie


Personel obsługujący pociągi, które nie przekraczają granic państwowych lub docierają jedynie do terenów granicznych

Zadanie

Kwalifikacje zawodowe

Wymagania medyczne

Towarzyszenie pociągowi

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie

Zezwalanie na ruch pociągów

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie

Przygotowanie pociągu

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie

Odprawa pociągu

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie”

b)

w ppkt 2.2.2 akapit czwarty otrzymuje brzmienie:

„Ponadto w załączniku A do niniejszej TSI określone są obecnie szczegółowe zasady funkcjonowania europejskiego systemu sterowania pociągiem (ETCS) oraz globalnego systemu łączności ruchomej dla kolei (GSM-R).”;

c)

ppkt 4.2.2.6.2 otrzymuje brzmienie:

„4.2.2.6.2.   Charakterystyka hamowania

Zarządca infrastruktury ma obowiązek podać przewoźnikowi kolejowemu faktycznie wymaganą charakterystykę. Dane te obejmują, w zależności od potrzeb, warunki eksploatacji systemów hamowania mogących mieć wpływ na infrastrukturę, takich jak hamulce magnetyczne, odzyskowe i elektrowirowe.

Przewoźnik kolejowy jest odpowiedzialny za zagwarantowanie odpowiedniej charakterystyki hamowania pociągu, poprzez przekazanie swojemu personelowi zasad, które należy stosować przy hamowaniu.

Zasadami dotyczącymi charakterystyki hamowania należy administrować w ramach systemów zarządzania bezpieczeństwem zarządcy infrastruktury oraz przewoźnika kolejowego.

Dalsze wymagania określono w załączniku T.”;

d)

ppkt 4.3.2.6 otrzymuje brzmienie:

„4.3.2.6.    Użycie piasecznicy. Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji zawodowych do prowadzenia pociągu

Pomiędzy załącznikiem B (sekcja C1) do niniejszej TSI, z jednej strony, a podpunktem 4.2.11 (zgodność z przytorowym systemem wykrywania pociągu) oraz punktem 4.1 dodatku 1 do załącznika A (cytowanego w podpunkcie 4.3.1.10) do TSI »Sterowanie« dla kolei konwencjonalnych, z drugiej strony, istnieje interfejs w zakresie użycia piasecznicy.”;

e)

ppkt 4.3.3.11 otrzymuje brzmienie:

„4.3.3.11.   Skład pociągu, załącznik L

Pomiędzy podpunktem 4.2.2.5 i załącznikiem L do niniejszej TSI a podpunktem 4.2.3.5 (wzdłużne siły ściskające) TSI »Tabor kolejowy« dla kolei konwencjonalnych (wagony towarowe) istnieje interfejs w zakresie prowadzenia pociągów, przeładunku oraz rozkładu pojazdów w pociągu.

Pojawi się również interfejs z przyszłymi wersjami TSI »Tabor kolejowy«, w części poświęconej pojazdom trakcyjnym i pojazdom pasażerskim.”;

f)

w ppkt 4.6.1 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:

„Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji zawodowych dla poszczególnych zadań znajdują się w załącznikach J oraz L.”;

g)

w ppkt 4.6.3.1 punkty C i D otrzymują brzmienie:

„C.   Ocena wstępna

warunki podstawowe

program oceny, łącznie z częścią praktyczną

kwalifikacje personelu szkolącego

wystawienie świadectwa kompetencji

D.   Utrzymanie kompetencji

zasady utrzymania kompetencji

metody, które należy stosować

formalizacja procesu utrzymania kompetencji

proces oceny”;

h)

ppkt 4.6.3.2.3.1 otrzymuje brzmienie:

„4.6.3.2.3.1.   Wiedza o trasie

Przewoźnik kolejowy musi zdefiniować proces, w ramach którego drużyna pociągowa nabywa i utrzymuje wiedzę na temat tras, na których pracuje. Proces ten musi być:

oparty na informacjach o trasie przekazanych przez zarządcę infrastruktury, oraz

zgodny z procesem opisanym w podpunkcie 4.2.1 niniejszej TSI.”;

i)

skreśla się ppkt 4.7.5.4;

j)

skreśla się ppkt 4.7.6;

k)

ppkt 7.3.2 otrzymuje brzmienie:

„7.3.2   WYKAZ PRZYPADKÓW SZCZEGÓLNYCH

To miejsce celowo pozostawiono puste”;

2)

załącznik A1 i załącznik A2 zastępuje się załącznikiem A w brzmieniu:

„ZAŁĄCZNIK A

PRZEPISY RUCHOWE ERTMS/ETCS I ERTMS/GSM-R

Przepisy ruchowe dla ERTMS/ETCS i ERTMS/GSM-R określono w dokumencie technicznym zatytułowanym »Przepisy i zasady dotyczące ETCS i GSM-R – wersja 1« opublikowanym na stronie internetowej ERA (www.era.europa.eu).”

3)

w załączniku G w tabeli wprowadza się następujące zmiany:

a)

dla parametru »Warunki zdrowotne i warunki bezpieczeństwa pracy« w kolumnie »Elementy podlegające weryfikacji dla każdego parametru« skreśla się pozycję »ciążę (w przypadku kobiet-maszynistów)«;

b)

dla parametru »Warunki zdrowotne i warunki bezpieczeństwa pracy« skreśla się wiersz zawierający »Specjalne wymagania dla maszynistów: wzrok, słuch/wymowa, kryteria antropometryczne«, wraz z odniesieniem do podpunktu 4.7.6;

4)

skreśla się załącznik H;

5)

w załączniku N skreśla się ostatni wiersz tabeli (4.7.6 – Wymagania szczególne dotyczące kierowania pociągiem);

6)

załączniki P, P1, P2, P3, P4, P5, P6, P7, P8, P9, P10, P11, P12 i P13 otrzymują brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK P

IDENTYFIKACJA POJAZDU

1.   Uwagi ogólne

W niniejszym załączniku opisano europejski numer pojazdu i związane z nim oznakowanie, jakie nanosi się w widocznym miejscu pojazdu dla celów jego jednoznacznej i trwałej identyfikacji podczas eksploatacji. W załączniku tym nie opisano innych numerów lub oznakowań, jakie ewentualnie mogą zostać wybite na nadwoziu lub innych głównych elementach pojazdu podczas jego budowy bądź też przymocowane do nich na stałe.

2.   Europejski numer pojazdu i związane z nim skróty

Każdy pojazd szynowy otrzymuje numer składający się z 12 cyfr (nazywany europejskim numerem pojazdu (EVN)), o następującym układzie:

Grupa taboru

Zdolność do interoperacyjności i typ pojazdu

[2 cyfry]

Kraj, w którym dany pojazd jest zarejestrowany

[2 cyfry]

Charakterystyka techniczna

[4 cyfry]

Numer seryjny

[3 cyfry]

Cyfra kontrolna

[1 cyfra]

Wagony towarowe

00 do 09

10 do 19

20 do 29

30 do 39

40 do 49

80 do 89

[szczegóły w załączniku P.6]

01 do 99

[szczegóły w załączniku P.4]

0000 do 9999

[szczegóły w załączniku P.9]

000 do 999

0 do 9

[szczegóły w załączniku P.3]

Pojazdy pasażerskie ciągnione

50 do 59

60 do 69

70 do 79

[szczegóły w załączniku P.7]

0000 do 9999

[szczegóły w załączniku P.10]

000 do 999

Tabor trakcyjny oraz jednostki zespołów trakcyjnych o stałym lub z góry określonym składzie

90 do 99

[szczegóły w załączniku P.8]

0000000 do 8999999

[znaczenie tych cyfr zostaje określone przez dane państwa członkowskie, ewentualnie w wyniku umowy dwu- lub wielostronnej]

Pojazdy specjalne

9000 do 9999

[szczegóły w załączniku P.11]

000 do 999

Siedem cyfr składających się na charakterystykę techniczną i numer seryjny umożliwia jednoznaczną identyfikację pojazdu w każdej grupie ciągnionych pojazdów pasażerskich i pojazdów specjalnych w danym kraju (1).

Numer ten uzupełniają oznaczenia alfabetyczne:

a)

oznaczenia związane ze zdolnością do interoperacyjności (szczegóły w załączniku P.5);

b)

skrótowe oznaczenie kraju, w którym dany pojazd jest zarejestrowany (szczegóły w załączniku P.4);

c)

oznaczenie posiadacza (szczegóły w załączniku P.1);

d)

skróty oznaczające charakterystykę techniczną (szczegóły dla wagonów towarowych w załączniku P.12, a dla ciągnionych pojazdów pasażerskich w załączniku P.13).

3.   Przydzielanie numeru

Europejski numer pojazdu należy przydzielić na zasadach określonych w decyzji Komisji 2007/756/WE z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmującej wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE.

Europejski numer pojazdu należy zmienić, jeżeli nie odzwierciedla zdolności do interoperacyjności lub charakterystyki technicznej zgodnie z niniejszym załącznikiem ze względu na modyfikacje techniczne wprowadzone w pojeździe. Takie modyfikacje techniczne mogą powodować konieczność ponownego zezwolenia na dopuszczenie do eksploatacji zgodnie z art. 20–25 dyrektywy w sprawie interoperacyjności 2008/57/WE.

ZAŁĄCZNIK P.1

OZNACZENIE POSIADACZA

1.   Definicja oznaczenia posiadacza (VKM)

Oznaczenie posiadacza (VKM) to kod literowy składający się z od dwóch do pięciu liter (2 4 5 9). Oznaczenie VKM nanosi się na każdym pojeździe szynowym, w pobliżu europejskiego numeru pojazdu. VKM określa posiadacza pojazdu zarejestrowanego w krajowym rejestrze pojazdów.

Oznaczenie VKM jest niepowtarzalne i ważne we wszystkich krajach objętych niniejszą TSI oraz we wszystkich krajach przystępujących do porozumienia, które wiąże się z wdrożeniem przedstawionego w niniejszej TSI systemu numeracji pojazdów i oznaczeń posiadacza.

2.   Format oznaczenia posiadacza

Oznaczenie VKM przedstawia pełną nazwę lub skrót nazwy posiadacza pojazdu, w miarę możliwości w łatwo rozpoznawalny sposób. Można wykorzystywać wszystkie z 26 liter alfabetu łacińskiego. W oznaczeniu VKM używa się wielkich liter. Litery niebędące pierwszymi literami słów składających się na nazwę posiadacza mogą być małe. Podczas sprawdzania niepowtarzalności oznaczenia zapis małymi literami będzie traktowany tak, jakby były to wielkie litery.

Litery mogą zawierać znaki diakrytyczne (3 6 10). Podczas sprawdzania niepowtarzalności oznaczenia znaki diakrytyczne w tych literach są pomijane.

W przypadku pojazdów znajdujących się w gestii posiadaczy z siedzibą w państwie, w którym nie używa się alfabetu łacińskiego, po oznaczeniu VKM może następować jego przekład na używany w tym państwie alfabet, oddzielony od oznaczenia VKM ukośnikiem (»/«). Do celów przetwarzania danych przekład oznaczenia VKM jest pomijany.

3.   Przepisy związane z przydzielaniem oznaczeń posiadacza

Posiadaczowi pojazdu można nadać więcej niż jedno oznaczenie VKM, w przypadku gdy:

posiadacz pojazdu posiada formalną nazwę w więcej niż jednym języku,

posiadacz ma ważne powody przemawiające za wyróżnieniem poszczególnych taborów pojazdów w ramach swojej organizacji.

Pojedyncze oznaczenie VKM może zostać przydzielone grupie przedsiębiorstw:

należących do jednej struktury korporacyjnej (np. grupy kapitałowej),

należących do jednej struktury korporacyjnej, w ramach której jedną organizację wyznaczono i upoważniono do prowadzenia wszystkich spraw w imieniu wszystkich pozostałych przedsiębiorstw,

która powierzyła odrębnemu, pojedynczemu podmiotowi prawnemu prowadzenie wszystkich spraw w swoim imieniu, przy czym w takim wypadku podmiot ten pełni rolę posiadacza.

4.   Rejestr oznaczeń posiadaczy i procedura przydzielania oznaczeń

Rejestr oznaczeń VKM jest ogólnodostępny i aktualizowany na bieżąco.

Wniosek o nadanie oznaczenia VKM składa się do władz krajowych właściwych dla wnioskodawcy, a następnie przekazuje się do ERA. Oznaczeniem VKM można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

Posiadacz oznaczenia VKM musi poinformować właściwe władze krajowe o zaprzestaniu posługiwania się oznaczeniem VKM, a władze przekażą tę informację do ERA. Oznaczenie zostanie następnie unieważnione po wykazaniu przez posiadacza, że oznakowanie na wszystkich rozpatrywanych pojazdach zostało zmienione. Oznaczenie takie nie zostanie przydzielone ponownie przez okres 10 lat, chyba że temu samemu posiadaczowi lub – na jego życzenie – innemu posiadaczowi.

Oznaczenie VKM może zostać przekazane innemu posiadaczowi, będącemu prawnym następcą pierwotnego posiadacza. Oznaczenie VKM zachowuje ważność w przypadku zmiany przez posiadacza nazwy na inną, która nie wykazuje podobieństwa z dotychczasowym oznaczeniem VKM.

ZAŁĄCZNIK P.2

NANOSZENIE NUMERU I ZWIĄZANEGO Z NIM OZNACZENIA LITEROWEGO NA PUDŁO POJAZDU

1.   Ogólny układ oznakowania zewnętrznego

Wielkie litery i cyfry składające się na oznakowanie powinny mieć co najmniej 80 mm wysokości oraz bezszeryfowy krój czcionki o jakości korespondencyjnej. Litery o mniejszej wysokości mogą być stosowane jedynie w przypadku, gdy nie ma innej możliwości umieszczenia oznakowania, jak tylko na ostojnicy.

Oznakowanie umieszcza się na wysokości nieprzekraczającej dwóch metrów nad poziomem szyn.

2.   Wagony towarowe

Oznakowanie nanosi się na pudło wagonu w następującym układzie:

23

TEN

 

80

 

7369

 

553-4

Zcs

 

 

31

TEN

 

80

-DB

 

0691

 

235-2

Tanoos

 

 

33

TEN

 

84

-ACTS

 

4796

 

100-8

Slpss

 

 

W przypadku wagonów, których pudło nie posiada wystarczająco dużej powierzchni, aby zmieścić taki układ, zwłaszcza w przypadku platform, oznakowanie może zostać rozmieszczone w następujący sposób:

01 87 3320 644-7

TEN

-SNCF

Ks

Jeśli na wagonie umieszcza się jedną lub więcej liter indeksu o znaczeniu krajowym, takie oznaczenie krajowe musi się znajdować za międzynarodowym oznaczeniem literowym i być oddzielone od niego myślnikiem w następujący sposób:

01 87 3320 644-7

TEN

-SNCF

Ks-xy

3.   Wagony osobowe i ciągniony tabor pasażerski

Numer umieszcza się na wszystkich ścianach bocznych pojazdu w następujący sposób:

-SNCF

61 87 - 7

 

B10 tu

Oznaczenie kraju, w którym dany pojazd jest zarejestrowany, oraz symbol charakterystyki technicznej umieszcza się bezpośrednio przed, za lub pod europejskim numerem pojazdu.

W przypadku wagonów osobowych z kabiną maszynisty europejski numer pojazdu umieszcza się również wewnątrz kabiny.

4.   Lokomotywy, autobusy szynowe i pojazdy specjalne

Europejski numer pojazdu należy umieścić na każdej ścianie bocznej taboru trakcyjnego, w następujący sposób:

92 10 1108 062-6

Europejski numer pojazdu umieszcza się również wewnątrz wszystkich kabin taboru trakcyjnego.

Posiadacz może, używając znaków większych niż w europejskim numerze pojazdu, dodać swoje własne oznakowanie (na które na ogół składają się cyfry numeru seryjnego uzupełnione kodem literowym), przydatne podczas eksploatacji. Wybór miejsca, w którym zostanie umieszczone oznakowanie własne, pozostawia się do uznania posiadacza. Zawsze jednak musi istnieć możliwość łatwego odróżnienia EVN od własnego oznakowania posiadacza.

ZAŁĄCZNIK P.3

ZASADY OBLICZANIA CYFRY KONTROLNEJ (CYFRA 12)

Cyfrę kontrolną oblicza się w następujący sposób:

dla cyfr na miejscach parzystych numeru podstawowego (licząc od prawej) przyjmuje się do obliczeń ich wartość dziesiętną,

cyfry na miejscach nieparzystych numeru podstawowego (licząc od prawej) mnoży się przez 2,

następnie oblicza się sumę wszystkich cyfr na pozycjach parzystych i wszystkich cyfr stanowiących iloczyny cząstkowe otrzymane dla pozycji nieparzystych,

bierze się cyfrę jednostek tak otrzymanej sumy,

cyfrę kontrolną stanowi liczba, która dodana do cyfry jednostek daje sumę 10; jeżeli cyfrą jednostek będzie zero, wówczas cyfra kontrolna będzie także zerem.

Przykłady

1 —

Niech numerem podstawowym będzie

3

3

8

4

4

7

9

6

1

0

0

Mnożnik

2

1

2

1

2

1

2

1

2

1

2

 

6

3

16

4

8

7

18

6

2

0

0

Suma: 6 + 3 + 1 + 6 + 4 + 8 + 7 + 1 + 8 + 6 + 2 + 0 + 0 = 52

Cyfrą jednostek w tej sumie jest 2.

Wynika stąd, że cyfra kontrolna będzie wynosiła 8, a z podanego numeru podstawowego powstanie numer rejestracyjny 33 84 4796 100 - 8.

2 —

Niech numerem podstawowym będzie

3

1

5

1

3

3

2

0

1

9

8

Mnożnik

2

1

2

1

2

1

2

1

2

1

2

 

6

1

10

1

6

3

4

0

2

9

16

Suma: 6 + 1 + 1 + 0 + 1 + 6 + 3 + 4 + 0 + 2 + 9 + 1 + 6 = 40

Cyfrą jednostek w tej sumie jest 0.

Wynika stąd, że cyfra kontrolna będzie wynosiła 0, a z podanego numeru podstawowego powstanie numer rejestracyjny 31 51 3320 198 - 0.

ZAŁĄCZNIK P.4

KODY KRAJÓW REJESTRACJI POJAZDU (CYFRY 3–4 I SKRÓT)

Dane odnoszące się do państw trzecich podano wyłącznie w celach informacyjnych

Kraj

Literowe oznaczenie kodowe kraju (2 4 5 9)

Numeryczne oznaczenie kodowe kraju

Albania

AL

41

Algieria

DZ

92

Armenia

AM

58

Austria

A

81

Azerbejdżan

AZ

57

Białoruś

BY

21

Belgia

B

88

Bośnia i Hercegowina

BIH

49

Bułgaria

BG

52

Chiny

RC

33

Chorwacja

HR

78

Kuba

CU (2 4 5 9)

40

Cypr

CY

 

Republika Czeska

CZ

54

Dania

DK

86

Egipt

ET

90

Estonia

EST

26

Finlandia

FIN

10

Francja

F

87

Gruzja

GE

28

Niemcy

D

80

Grecja

GR

73

Węgry

H

55

Iran

IR

96

Irak

IRQ (2 4 5 9)

99

Irlandia

IRL

60

Izrael

IL

95

Włochy

I

83

Japonia

J

42

Kazachstan

KZ

27

Kirgistan

KS

59

Łotwa

LV

25

Liban

RL

98

Liechtenstein

FL

 

Litwa

LT

24

Luksemburg

L

82

Macedonia

MK

65

Malta

M

 

Mołdawia

MD (2 4 5 9)

23

Monako

MC

 

Mongolia

MGL

31

Czarnogóra

ME

62

Maroko

MA

93

Niderlandy

NL

84

Korea Północna

PRK (2 4 5 9)

30

Norwegia

N

76

Polska

PL

51

Portugalia

P

94

Rumunia

RO

53

Rosja

RUS

20

Serbia

SRB

72

Słowacja

SK

56

Słowenia

SLO

79

Korea Południowa

ROK

61

Hiszpania

E

71

Szwecja

SE

74

Szwajcaria

CH

85

Syria

SYR

97

Tadżykistan

TJ

66

Tunezja

TN

91

Turcja

TR

75

Turkmenistan

TM

67

Ukraina

UA

22

Zjednoczone Królestwo

GB

70

Uzbekistan

UZ

29

Wietnam

VN (2 4 5 9)

32

ZAŁĄCZNIK P.5

OZNACZENIE LITEROWE ZDOLNOŚCI DO INTEROPERACYJNOŚCI

»TEN«: Pojazd, który spełnia następujące warunki:

jest zgodny z wszelkimi właściwymi TSI, które obowiązują w momencie oddania do eksploatacji, oraz został dopuszczony do eksploatacji zgodnie z art. 22 ust. 1 dyrektywy 2008/57/WE,

posiada zezwolenie ważne we wszystkich państwach członkowskich zgodnie z art. 23 ust. 1 dyrektywy 2008/57/WE lub ewentualnie uzyskał indywidualne zezwolenia od wszystkich państw członkowskich.

»PPV/PPW«: Pojazd zgodny z porozumieniem PPV/PPW lub PGW (w obrębie państw należących do Organizacji Współpracy Kolei)

(w oryginale: PPV/PPW: ППВ (Правила пользования вагонами в международном сообщении; PGW: Правила Пользования Грузовыми Вагонами)

Uwagi:

a)

Pojazdy oznaczone TEN odpowiadają kodom od 0 do 3 pierwszej cyfry numeru pojazdu określonego w załączniku P.6.

b)

Pojazdy, które nie są dopuszczone do eksploatacji we wszystkich państwach członkowskich, muszą posiadać oznaczenie wskazujące państwa członkowskie, w których zostały dopuszczone do eksploatacji. Wykaz państw członkowskich, które dopuściły pojazd do eksploatacji, powinien być oznaczony zgodnie z jednym z przedstawionych poniżej rysunków, gdzie D oznacza państwo członkowskie, które jako pierwsze przyznało zezwolenie (w przytoczonym przykładzie są to Niemcy), natomiast F oznacza państwo członkowskie, które przyznało zezwolenie jako drugie (w przytoczonym przykładzie jest to Francja). Kody państw członkowskich są zapisywane zgodnie z załącznikiem P4. Przepis ten może dotyczyć zarówno pojazdów zgodnych, jak i niezgodnych z TSI. Pojazdy te odpowiadają kodom 4 lub 8 pierwszej cyfry numeru pojazdu określonego w załączniku P.6.

Image

Image

ZAŁĄCZNIK P.6

OZNACZENIE INTEROPERACYJNOŚCI WAGONÓW TOWAROWYCH (CYFRY 1–2)

 

2. cyfra

1. cyfra

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

2. cyfra

1. cyfra

 

 

Rozstaw kół

stały lub zmienny

stały

zmienny

stały

zmienny

stały

zmienny

stały

zmienny

stały lub zmienny

Rozstaw kół

 

TEN (2 4 5 9)

i/lub

COTIF (3 6 10)

i/lub

PPV/PPW

0

na osiach

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Wagony towarowe TEN (2 4 5 9) i/lub COTIF

Nieprzeznaczone do wykorzystania (8)

Wagony towarowe PPV/PPW

(zmienny rozstaw kół)

na osiach

0

1

na wózkach

na wózkach

1

TEN (2 4 5 9)

i/lub

COTIF (3 6 10)

i/lub

PPV/PPW

2

na osiach

Wagony towarowe TEN (2 4 5 9) i/lub COTIF

Wagony towarowe PPV/PPW

(stały rozstaw kół)

na osiach

2

3

na wózkach

na wózkach

3

Pozostałe wagony towarowe

4

na osiach (7 11)

wagony do celów serwisowych

Pozostałe wagony towarowe

Wagony o specjalnym oznakowaniu charakterystyki technicznej niedopuszczone do eksploatacji w UE

na osiach

4

8

na wózkach (7 11)

na wózkach

8

 

 

Przewozy

Komunikacja wewnętrzna lub międzynarodowa na podstawie specjalnej umowy

 

 

 

1. cyfra

2. cyfra

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

1. cyfra

2. cyfra

ZAŁĄCZNIK P.7

OZNACZENIE ZDOLNOŚCI CIĄGNIONYCH POJAZDÓW PASAŻERSKICH DO KOMUNIKACJI MIĘDZYNARODOWEJ (CYFRY 1–2)

 

Komunikacja wewnętrzna

TEN (2 4 5 9) i/lub COTIF (3 6 10) i/lub PPV/PPW

Komunikacja wewnętrzna lub międzynarodowa na podstawie specjalnej umowy

TEN (2 4 5 9) i/lub COTIF (3 6 10)

PPV/PPW

2. cyfra

1. cyfra

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

5

Pojazdy do komunikacji wewnętrznej

Pojazdy o stałym rozstawie kół, bez klimatyzacji (łącznie z wagonami do przewozu samochodów)

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1520), bez klimatyzacji

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1668), bez klimatyzacji

Pojazdy zabytkowe

Nieprzeznaczone do wykorzystania (7 11)

Pojazdy o stałym rozstawie kół

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1520) ze zmianą wózka

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1520) z osiami nastawnymi

6

Pojazdy służbowe

Pojazdy o stałym rozstawie kół, klimatyzowane

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1520), klimatyzowane

Pojazdy służbowe

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1668), klimatyzowane

Wagony do przewozu samochodów

Nieprzeznaczone do wykorzystania (7 11)

7

Pojazdy klimatyzowane i hermetyczne

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Pojazdy hermetyczne o stałym rozstawie kół, klimatyzowane

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Pozostałe pojazdy

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Nieprzeznaczone do wykorzystania

ZAŁĄCZNIK P.8

TYPY TABORU TRAKCYJNEGO ORAZ JEDNOSTEK ZESPOŁÓW TRAKCYJNYCH O STAŁYM LUB Z GÓRY OKREŚLONYM SKŁADZIE (CYFRY 1–2)

Pierwszą cyfrą jest 9.

Jeżeli druga cyfra oznacza typ taboru trakcyjnego, obowiązują następujące oznaczenia kodowe:

Kod

Ogólny typ pojazdu

0

Różne

1

Lokomotywa elektryczna

2

Lokomotywa spalinowa

3

Zespół trakcyjny elektryczny (dużych prędkości) [wagon silnikowy lub wagon doczepny]

4

Zespół trakcyjny elektryczny (z wyjątkiem dużych prędkości) [wagon silnikowy lub wagon doczepny]

5

Zespół trakcyjny spalinowy [wagon silnikowy lub wagon doczepny]

6

Wagon doczepny specjalnego przeznaczenia

7

Lokomotywa manewrowa z silnikiem elektrycznym

8

Lokomotywa manewrowa z silnikiem spalinowym

9

Pojazd specjalnego przeznaczenia

ZAŁĄCZNIK P.9

STANDARDOWE OZNACZENIA NUMERYCZNE WAGONÓW (CYFRY OD 5 DO 8)

W tym załączniku wskazano oznaczenia numeryczne związane z głównymi parametrami technicznymi wagonu. Załącznik jest opublikowany na stronie internetowej ERA (www.era.europa.eu).

Wniosek o nadanie nowego kodu składa się w jednostce rejestrującej (o której mowa w decyzji 2007/756/WE), a następnie przesyła do ERA. Nowym kodem można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

ZAŁĄCZNIK P.10

KODY PARAMETRÓW TECHNICZNYCH CIĄGNIONEGO TABORU PASAŻERSKIEGO (CYFRY 5–6)

Załącznik P.10 jest opublikowany na stronie internetowej ERA (www.era.europa.eu).

Wniosek o nadanie nowego kodu składa się w jednostce rejestrującej (o której mowa w decyzji 2007/756/WE), a następnie przesyła do ERA. Nowym kodem można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

ZAŁĄCZNIK P.11

KODY PARAMETRÓW TECHNICZNYCH POJAZDÓW SPECJALNYCH (CYFRY 6–8)

Załącznik P.11 jest opublikowany na stronie internetowej ERA (www.era.europa.eu).

Wniosek o nadanie nowego kodu składa się w jednostce rejestrującej (o której mowa w decyzji 2007/756/WE), a następnie przesyła do ERA. Nowym kodem można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

ZAŁĄCZNIK P.12

OZNACZENIA LITEROWE WAGONÓW TOWAROWYCH, Z WYJĄTKIEM WAGONÓW PRZEGUBOWYCH I WAGONÓW TOWAROWYCH WIELOCZŁONOWYCH

Załącznik P.12 jest opublikowany na stronie internetowej ERA (www.era.europa.eu).

Wniosek o nadanie nowego kodu składa się w jednostce rejestrującej (o której mowa w decyzji 2007/756/WE), a następnie przesyła do ERA. Nowym kodem można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

ZAŁĄCZNIK P.13

OZNACZENIA LITEROWE DLA CIĄGNIONEGO TABORU PASAŻERSKIEGO

Załącznik P.13 jest opublikowany na stronie internetowej ERA (www.era.europa.eu).

Wniosek o nadanie nowego kodu składa się w jednostce rejestrującej (o której mowa w decyzji 2007/756/WE), a następnie przesyła do ERA. Nowym kodem można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

”;

7)

skreśla się załącznik P.14;

8)

załącznik T otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK T

CHARAKTERYSTYKA HAMOWANIA

Rola zarządcy infrastruktury

Zarządca infrastruktury ma obowiązek informować przewoźnika kolejowego o charakterystyce hamowania wymaganej dla poszczególnych tras oraz dostarczać informacji o charakterystyce tych tras. Zarządca infrastruktury musi zapewnić, by w wymaganej charakterystyce hamowania uwzględniono wpływ charakterystyki trasy oraz marginesy bezpieczeństwa związane z infrastrukturą przytorową.

Wymagana charakterystyka hamowania w zasadzie musi być wyrażona w procentach masy hamowania, chyba że zarządca infrastruktury i przewoźnik kolejowy uzgodnili inną jednostkę, w której zostanie wyrażona charakterystyka hamowania (np. wyhamowane tony, siły hamowania, wielkość opóźnienia, profile opóźnienia).

W przypadku zespołów trakcyjnych i pociągów o stałym składzie na żądanie przewoźnika kolejowego zarządca infrastruktury podaje charakterystykę hamowania jako wielkość opóźnienia.

Rola przewoźnika kolejowego

Przewoźnik kolejowy ma obowiązek zapewnić, by każdy pociąg spełniał lub przekraczał wymagania charakterystyki hamowania określone przez zarządcę infrastruktury. Przewoźnik kolejowy oblicza zatem charakterystykę hamowania pociągu uwzględniając jego skład.

Przewoźnik kolejowy musi wziąć pod uwagę charakterystykę hamowania pojazdu lub zespołu trakcyjnego ustaloną w warunkach eksploatacji. Należy uwzględnić marginesy bezpieczeństwa związane z taborem kolejowym, takie jak niezawodność i dostępność hamulców. Podczas regulacji charakterystyki hamowania pod kątem zatrzymywania i zabezpieczania pociągu przewoźnik kolejowy musi ponadto wziąć pod uwagę informacje o charakterystyce trasy, które mają wpływ na zachowanie pociągu.

Charakterystyka hamowania wynikająca z kontroli samego pociągu (na przykład składu pociągu, dostępności hamulców, ustawień hamulców) będzie wykorzystywana jako wartość wejściowa dla wszelkich przepisów eksploatacyjnych, które zostaną następnie ustalone dla tego pociągu.

Niespełnienie wymogów dotyczących charakterystyki hamowania

Zarządca infrastruktury musi wprowadzić przepisy stosowane w przypadku gdy pociąg nie uzyska wymaganej charakterystyki hamowania, i musi udostępnić te przepisy przewoźnikom kolejowym.

Jeżeli pociąg nie uzyska charakterystyki hamowania wymaganej dla tras, po których będzie się poruszać, przewoźnik kolejowy musi przestrzegać narzuconych w konsekwencji ograniczeń, takich jak ograniczenie prędkości.”

9)

załącznik U otrzymuje brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK U

WYKAZ KWESTII OTWARTYCH

Podpunkt 4.2.2 –   Dokument zestawienia pociągu

Załącznik B (zob. podpunkt 4.4 niniejszej TSI) – Pozostałe przepisy umożliwiające spójną eksploatację różnych nowych podsystemów strukturalnych

Załącznik R (zob. podpunkt 4.2.3.2 niniejszej TSI) – Identyfikacja pociągów

Załącznik S (zob. podpunkt 4.2.2.1.3 niniejszej TSI) – Widoczność pociągu – koniec pociągu”.


(1)  W przypadku pojazdów specjalnych numer powstały z pierwszej cyfry oraz ostatnich pięciu cyfr charakterystyki technicznej i numeru seryjnego musi być niepowtarzalny w danym kraju.

(2)  W przypadku NMBS/SNCB może być nadal używana pojedyncza litera B umieszczona w okręgu.

(3)  Znaki diakrytyczne to »akcenty«, jak na przykład w literach À, Ç, Ö, Č, Ž, Å itd. Litery specjalne, takie jak Ø i Æ, będą reprezentowane przez jedną literę; podczas sprawdzania niepowtarzalności Ø traktuje się jako O, a Æ jako A.

(4)  Zgodnie z systemem kodów literowych opisanym w załączniku 4 do konwencji z 1949 r. oraz w art. 45 ust. 4 konwencji z 1968 r. o ruchu drogowym.

(5)  Wagony towarowe, na których dopuszcza się umieszczenie oznaczenia TEN, zob. załącznik P.5.

(6)  Wraz z wagonami towarowymi, które zgodnie z obowiązującymi przepisami są oznakowane cyframi określonymi w niniejszej tabeli. COTIF: pojazd zgodny z regulaminem COTIF obowiązującym w momencie dopuszczenia do eksploatacji.

(7)  Stały lub zmienny rozstaw kół.

(8)  Z wyjątkiem wagonów kategorii I (wagonów wyposażonych w regulację temperatury), nie stosuje się do nowych pojazdów oddawanych do eksploatacji.

(9)  Zgodność z obowiązującymi TSI, zob., załącznik P.5.

(10)  Wraz z pojazdami, które zgodnie z obowiązującymi przepisami są oznakowane cyframi określonymi w niniejszej tabeli. COTIF: pojazd zgodny z regulaminem COTIF obowiązującym w momencie dopuszczenia do eksploatacji.

(11)  Z wyjątkiem wagonów osobowych o stałym rozstawie kół (56) i zmiennym rozstawie kół (66), które znajdują się już w eksploatacji, nie stosuje się dla nowych pojazdów


ZAŁĄCZNIK II

W załącznikach do decyzji 2008/231/WE wprowadza się następujące zmiany:

1)

w załączniku wprowadza się następujące zmiany:

a)

ppkt 2.2.1 otrzymuje brzmienie:

„2.2.1.   Personel i pociągi

Punkty 4.6 i 4.7 dotyczą personelu wykonującego zadania o kluczowym znaczeniu dla bezpieczeństwa w zakresie towarzyszenia pociągowi wszędzie tam, gdzie wymagane jest przekroczenie granicy lub granic między krajami i praca poza obszarem lub obszarami oznaczonymi jako »graniczne« w sprawozdaniu o stanie sieci zarządcy infrastruktury oraz określonymi w jego uprawnieniach bezpieczeństwa.

Podpunkt »4.6.2. Kompetencje językowe« obowiązuje dodatkowo maszynistów pociągów zgodnie z wymaganiami pkt 8 załącznika VI do dyrektywy 2007/59/WE.

Nie uważa się, że członek personelu przekracza granicę, jeśli jego praca wykonywana jest jedynie na obszarach „granicznych” zgodnie z opisem w pierwszym akapicie niniejszego podpunktu.

Dla członków personelu wykonujących zadania o kluczowym znaczeniu dla bezpieczeństwa w zakresie odprawy pociągów oraz zezwalania na ruch pociągów zastosowanie mieć będzie zasada wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych oraz warunków zdrowotnych i warunków bezpieczeństwa pracy pomiędzy państwami członkowskimi.

Dla członków personelu wykonujących zadania o kluczowym znaczeniu dla bezpieczeństwa w zakresie ostatecznego przygotowania pociągu przed jego planowanym przekroczeniem granicy lub granic i kontynuacją jazdy poza obszarem lub obszarami »granicznymi«, zgodnie z opisem w akapicie pierwszym niniejszego podpunktu, zastosowanie mieć będzie punkt 4.6 oraz zasada wzajemnego uznawania warunków zdrowotnych i warunków bezpieczeństwa pracy pomiędzy państwami członkowskimi. Nie uważa się, że pociąg obsługuje połączenie transgraniczne, jeśli wszystkie pojazdy pociągu przekraczającego granicę państwową docierają jedynie do obszaru lub obszarów „granicznych” zgodnie z opisem w pierwszym akapicie niniejszego podpunktu.

Powyższe można podsumować w postaci następujących tabel:

Personel obsługujący pociągi przekraczające granice państwowe oraz kontynuujące jazdę poza terenami granicznymi

Zadanie

Kwalifikacje zawodowe

Wymagania medyczne

Towarzyszenie pociągowi

4.6

4.7

Zezwalanie na ruch pociągów

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie

Przygotowanie pociągu

4.6

Wzajemne uznawanie

Odprawa pociągu

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie


Personel obsługujący pociągi, które nie przekraczają granic państwowych lub docierają jedynie do terenów granicznych

Zadanie

Kwalifikacje zawodowe

Wymagania medyczne

Towarzyszenie pociągowi

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie

Zezwalanie na ruch pociągów

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie

Przygotowanie pociągu

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie

Odprawa pociągu

Wzajemne uznawanie

Wzajemne uznawanie”

b)

w ppkt 4.2.2.1.2 zdanie ostatnie otrzymuje brzmienie:

„Szczegółowa specyfikacja znajduje się w podpunkcie 4.3.3.3.1.”;

c)

ppkt 4.3.2.6 otrzymuje brzmienie:

„4.3.2.6.   Użycie piasecznicy. Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji zawodowych do prowadzenia pociągu

Pomiędzy załącznikiem B (sekcja C1) do niniejszej TSI, z jednej strony a podpunktem 4.2.11 (zgodność z przytorowym systemem wykrywania pociągu) oraz punktem 4.1 dodatku 1 do załącznika A (cytowanego w podpunkcie 4.3.1.10) do TSI »Sterowanie« dla kolei dużych prędkości, z drugiej strony, istnieje interfejs w zakresie użycia piasecznicy.”;

d)

ppkt 4.3.3.2 otrzymuje brzmienie:

„4.3.3.2.   Wymagania dla pojazdów osobowych

Istnieją interfejsy pomiędzy podpunktem 4.2.2.4 niniejszej TSI »Ruch kolejowy« oraz podpunktami 4.2.2.4 (drzwi), 4.2.5.3 (alarmy), 4.3.5.17 (alarm pasażerski) i 4.2.7.1 (wyjścia awaryjne) TSI »Tabor kolejowy« dla kolei dużych prędkości.”;

e)

ppkt 4.3.3.9 otrzymuje brzmienie:

„4.3.3.9.   Piaskowanie

W zakresie stosowania piasecznicy istnieją interfejsy pomiędzy załącznikiem B (sekcja C1) do niniejszej TSI a podpunktem 4.2.3.10 TSI »Tabor kolejowy« dla kolei dużych prędkości.”;

f)

ppkt 4.3.3.10 otrzymuje brzmienie:

„4.3.3.10.   Skład pociągu, załącznik J

W zakresie wiedzy drużyny pociągowej o funkcjonowaniu taboru kolejowego istnieją interfejsy pomiędzy podpunktem 4.2.2.5 niniejszej TSI i załącznikiem J do niej oraz podpunktem 4.2.1.2 (Konstrukcja pociągu) oraz 4.2.7.10 (Koncepcje monitorowania i diagnostyki) TSI »Tabor kolejowy« dla kolei dużych prędkości.”;

g)

ppkt 4.3.3.12 otrzymuje brzmienie:

„4.3.3.12.   Rejestracja danych

Istnieje interfejs pomiędzy podpunktem 4.2.3.5.2 (Rejestracja danych nadzoru na pokładzie pociągu) niniejszej TSI oraz podpunktem 4.2.7.10 TSI »Tabor kolejowy« dla kolei dużych prędkości (Koncepcje monitorowania i diagnostyki).”;

h)

w ppkt 4.6.1 zdanie ostatnie otrzymuje brzmienie:

„Minimalne wymagania dotyczące kwalifikacji zawodowych dla poszczególnych zadań znajdują się w załącznikach J oraz L.”;

i)

w ppkt 4.6.3.1 punkty C i D otrzymują brzmienie:

„C.   Ocena wstępna

warunki podstawowe

program oceny, łącznie z częścią praktyczną

kwalifikacje personelu szkolącego

wystawienie świadectwa kompetencji

D.   Utrzymanie kompetencji

zasady utrzymania kompetencji

metody, które należy stosować

formalizacja procesu utrzymania kompetencji

proces oceny”;

j)

ppkt 4.6.3.2.3.1 otrzymuje brzmienie:

„4.6.3.2.3.1.   Znajomość trasy

Przewoźnik kolejowy musi zdefiniować proces, w ramach którego drużyna pociągowa nabywa i utrzymuje wiedzę na temat tras, na których pracuje. Proces ten musi być:

oparty na informacjach o trasie przekazanych przez zarządcę infrastruktury, oraz

zgodny z procesem opisanym w podpunkcie 4.2.1 niniejszej TSI”;

k)

skreśla się ppkt 4.7.5.4;

l)

skreśla się ppkt 4.7.6;

m)

ppkt 7.3.2 otrzymuje brzmienie:

„7.3.2   Wykaz przypadków szczególnych

To miejsce celowo pozostawiono puste”;

2)

w załączniku G w tabeli wprowadza się następujące zmiany:

a)

dla parametru „Warunki zdrowotne i warunki bezpieczeństwa pracy” w kolumnie „Elementy podlegające weryfikacji dla każdego parametru” skreśla się pozycję „ciążę (w przypadku kobiet-maszynistów)”;

b)

dla parametru „Warunki zdrowotne i warunki bezpieczeństwa pracy” skreśla się wiersz zawierający „Specjalne wymagania dla maszynistów: wzrok, słuch/wymowa, kryteria antropometryczne”, wraz z odniesieniem do podpunktu 4.7.6;

3)

skreśla się załącznik H;

4)

w załączniku N skreśla się ostatni wiersz tabeli (4.7.6 – Wymagania szczególne dotyczące kierowania pociągiem);

5)

załączniki P, P1, P2, P3, P4, P5, P6, P7, P8, P9, P10, P11, P12 i P13 otrzymują brzmienie:

„ZAŁĄCZNIK P

IDENTYFIKACJA POJAZDU

1.   Uwagi ogólne

W niniejszym załączniku opisano europejski numer pojazdu i związane z nim oznakowanie, jakie nanosi się w widocznym miejscu pojazdu dla celów jego jednoznacznej i trwałej identyfikacji podczas eksploatacji. W załączniku tym nie opisano innych numerów lub oznakowań, jakie ewentualnie mogą zostać wybite na nadwoziu lub innych głównych elementach pojazdu podczas jego budowy bądź też przymocowane do nich na stałe.

2.   Europejski numer pojazdu i związane z nim skróty

Każdy pojazd szynowy otrzymuje numer składający się z 12 cyfr (nazywany europejskim numerem pojazdu (EVN)), o następującym układzie:

Grupa taboru

Zdolność do interoperacyjności i typ pojazdu

[2 cyfry]

Kraj, w którym dany pojazd jest zarejestrowany

[2 cyfry]

Charakterystyka techniczna

[4 cyfry]

Numer seryjny

[3 cyfry]

Cyfra kontrolna

[1 cyfra]

Wagony towarowe

00 do 09

10 do 19

20 do 29

30 do 39

40 do 49

80 do 89

[szczegóły w załączniku P.6]

01 do 99

[szczegóły w załączniku P.4]

0000 do 9999

[szczegóły w załączniku P.9]

000 do 999

0 do 9

[szczegóły w załączniku P.3]

Pojazdy pasażerskie ciągnione

50 do 59

60 do 69

70 do 79

[szczegóły w załączniku P.7]

0000 do 9999

[szczegóły w załączniku P.10]

000 do 999

Tabor trakcyjny oraz jednostki zespołów trakcyjnych o stałym lub z góry określonym składzie

90 do 99

[szczegóły w załączniku P.8]

0000000 do 8999999

[znaczenie tych cyfr zostaje określone przez dane państwa członkowskie, ewentualnie w wyniku umowy dwu- lub wielostronnej]

Pojazdy specjalne

9000 do 9999

[szczegóły w załączniku P.11]

000 do 999

Siedem cyfr składających się na charakterystykę techniczną i numer seryjny umożliwia jednoznaczną identyfikację pojazdu w każdej grupie ciągnionych pojazdów pasażerskich i pojazdów specjalnych w danym kraju (1).

Numer ten uzupełniają oznaczenia alfabetyczne:

a)

oznaczenia związane ze zdolnością do interoperacyjności (szczegóły w załączniku P.5);

b)

skrótowe oznaczenie kraju, w którym dany pojazd jest zarejestrowany (szczegóły w załączniku P.4);

c)

oznaczenie posiadacza (szczegóły w załączniku P.1);

d)

skróty oznaczające charakterystykę techniczną (szczegóły dla wagonów towarowych w załączniku P.12, a dla ciągnionych pojazdów pasażerskich w załączniku P.13).

3.   Przydzielanie numeru

Europejski numer pojazdu należy przydzielić na zasadach określonych w decyzji Komisji 2007/756/WE z dnia 9 listopada 2007 r. przyjmującej wspólną specyfikację dotyczącą krajowego rejestru pojazdów kolejowych określonego w art. 14 ust. 4 i 5 dyrektyw 96/48/WE i 2001/16/WE).

Europejski numer pojazdu należy zmienić, jeżeli nie odzwierciedla zdolności do interoperacyjności lub charakterystyki technicznej zgodnie z niniejszym załącznikiem ze względu na modyfikacje techniczne wprowadzone w pojeździe. Takie modyfikacje techniczne mogą powodować konieczność ponownego dopuszczenia do eksploatacji zgodnie z art. 20–25 dyrektywy w sprawie interoperacyjności 2008/57/WE.

ZAŁĄCZNIK P.1

OZNACZENIE POSIADACZA

1.   Definicja oznaczenia posiadacza (VKM)

Oznaczenie posiadacza (VKM) to kod literowy składający się z od dwóch do pięciu liter (2 4 5 9). Oznaczenie VKM nanosi się na każdym pojeździe szynowym, w pobliżu europejskiego numeru pojazdu. VKM określa posiadacza pojazdu zarejestrowanego w krajowym rejestrze pojazdów.

Oznaczenie VKM jest niepowtarzalne i ważne we wszystkich krajach objętych niniejszą TSI oraz we wszystkich krajach przystępujących do porozumienia, które wiąże się z wdrożeniem przedstawionego w niniejszej TSI systemu numeracji pojazdów i oznaczeń posiadacza.

2.   Format oznaczenia posiadacza

Oznaczenie VKM przedstawia pełną nazwę lub skrót nazwy posiadacza pojazdu, w miarę możliwości w łatwo rozpoznawalny sposób. Można wykorzystywać wszystkie z 26 liter alfabetu łacińskiego. W oznaczeniu VKM używa się wielkich liter. Litery niebędące pierwszymi literami słów składających się na nazwę posiadacza mogą być małe. Podczas sprawdzania niepowtarzalności oznaczenia zapis małymi literami będzie traktowany tak, jakby były to wielkie litery.

Litery mogą zawierać znaki diakrytyczne (3 6 10). Podczas sprawdzania niepowtarzalności oznaczenia znaki diakrytyczne w tych literach są pomijane.

W przypadku pojazdów znajdujących się w gestii posiadaczy z siedzibą w państwie, w którym nie używa się alfabetu łacińskiego, po oznaczeniu VKM może następować jego przekład na używany w tym państwie alfabet, oddzielony od oznaczenia VKM ukośnikiem (»/«). Do celów przetwarzania danych przekład oznaczenia VKM jest pomijany.

3.   Przepisy związane z przydzielaniem oznaczeń posiadacza

Posiadaczowi pojazdu można nadać więcej niż jedno oznaczenie VKM, w przypadku gdy:

posiadacz pojazdu posiada formalną nazwę w więcej niż jednym języku,

posiadacz ma ważne powody przemawiające za wyróżnieniem poszczególnych taborów pojazdów w ramach swojej organizacji.

Pojedyncze oznaczenie VKM może zostać przydzielone grupie przedsiębiorstw:

należących do jednej struktury korporacyjnej (np. grupy kapitałowej),

należących do jednej struktury korporacyjnej, w ramach której jedną organizację wyznaczono i upoważniono do prowadzenia wszystkich spraw w imieniu wszystkich pozostałych przedsiębiorstw,

która powierzyła odrębnemu, pojedynczemu podmiotowi prawnemu prowadzenie wszystkich spraw w swoim imieniu, przy czym w takim wypadku podmiot ten pełni rolę posiadacza.

4.   Rejestr oznaczeń posiadaczy i procedura przydzielania oznaczeń

Rejestr oznaczeń VKM jest ogólnodostępny i aktualizowany na bieżąco.

Wniosek o nadanie oznaczenia VKM składa się do władz krajowych właściwych dla wnioskodawcy, a następnie przekazuje się do ERA. Oznaczeniem VKM można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

Posiadacz oznaczenia VKM musi poinformować właściwe władze krajowe o zaprzestaniu posługiwania się oznaczeniem VKM, a władze przekażą tę informację do ERA. Oznaczenie zostanie następnie unieważnione po wykazaniu przez posiadacza, że oznakowanie na wszystkich rozpatrywanych pojazdach zostało zmienione. Oznaczenie takie nie zostanie przydzielone ponownie przez okres 10 lat, chyba że temu samemu posiadaczowi lub – na jego życzenie – innemu posiadaczowi.

Oznaczenie VKM może zostać przekazane innemu posiadaczowi, będącemu prawnym następcą pierwotnego posiadacza. Oznaczenie VKM zachowuje ważność w przypadku zmiany przez posiadacza nazwy na inną, która nie wykazuje podobieństwa z dotychczasowym oznaczeniem VKM.

ZAŁĄCZNIK P.2

NANOSZENIE NUMERU I ZWIĄZANEGO Z NIM OZNACZENIA LITEROWEGO NA PUDŁO POJAZDU

1.   Ogólny układ oznakowania zewnętrznego

Wielkie litery i cyfry składające się na oznakowanie powinny mieć co najmniej 80 mm wysokości oraz bezszeryfowy krój czcionki o jakości korespondencyjnej. Litery o mniejszej wysokości mogą być stosowane jedynie w przypadku gdy nie ma innej możliwości umieszczenia oznakowania, jak tylko na ostojnicy.

Oznakowanie umieszcza się na wysokości nieprzekraczającej dwóch metrów nad poziomem szyn.

2.   Wagony towarowe

Oznakowanie nanosi się na pudło wagonu w następującym układzie:

23

TEN

 

80

-RFC

 

7369

 

553-4

Zcs

 

 

31

TEN

 

80

-DB

 

0691

 

235-2

Tanoos

 

 

33

TEN

 

84

-ACTS

 

4796

 

100-8

Slpss

 

 

W przypadku wagonów, których pudło nie posiada wystarczająco dużej powierzchni, aby zmieścić taki układ, zwłaszcza w przypadku platform, oznakowanie może zostać rozmieszczone w następujący sposób:

01 87 3320 644-7

TEN

-SNCF

Ks

Jeśli na wagonie umieszcza się jedną lub więcej liter indeksu o znaczeniu krajowym, takie oznaczenie krajowe musi się znajdować za międzynarodowym oznaczeniem literowym i być oddzielone od niego myślnikiem w następujący sposób:

01 87 3320 644-7

TEN

-SNCF

Ks-xy

3.   Wagony osobowe i ciągniony tabor pasażerski

Numer umieszcza się na wszystkich ścianach bocznych pojazdu w następujący sposób:

-SNCF

61 87 - 7

 

B10 tu

Oznaczenie kraju, w którym dany pojazd jest zarejestrowany, oraz symbol charakterystyki technicznej umieszcza się bezpośrednio przed, za lub pod europejskim numerem pojazdu.

W przypadku wagonów osobowych z kabiną maszynisty europejski numer pojazdu umieszcza się również wewnątrz kabiny.

4.   Lokomotywy, autobusy szynowe i pojazdy specjalne

Europejski numer pojazdu należy umieścić na każdej ścianie bocznej taboru trakcyjnego, w następujący sposób:

92 10 1108 062-6

Europejski numer pojazdu umieszcza się również wewnątrz wszystkich kabin taboru trakcyjnego.

Posiadacz może, używając znaków większych niż w europejskim numerze pojazdu, dodać swoje własne oznakowanie (na które na ogół składają się cyfry numeru seryjnego uzupełnione kodem literowym), przydatne podczas eksploatacji. Wybór miejsca, w którym zostanie umieszczone oznakowanie własne, pozostawia się do uznania posiadacza. Zawsze jednak musi istnieć możliwość łatwego odróżnienia EVN od własnego oznakowania posiadacza.

ZAŁĄCZNIK P.3

ZASADY OBLICZANIA CYFRY KONTROLNEJ (CYFRA 12)

Cyfrę kontrolną oblicza się w następujący sposób:

dla cyfr na miejscach parzystych numeru podstawowego (licząc od prawej) przyjmuje się do obliczeń ich wartość dziesiętną,

cyfry na miejscach nieparzystych numeru podstawowego (licząc od prawej) mnoży się przez 2,

następnie oblicza się sumę wszystkich cyfr na pozycjach parzystych i wszystkich cyfr stanowiących iloczyny cząstkowe otrzymane dla pozycji nieparzystych,

bierze się cyfrę jednostek tak otrzymanej sumy,

cyfrę kontrolną stanowi liczba, która dodana do cyfry jednostek daje sumę 10; jeżeli cyfrą jednostek będzie zero, wówczas cyfra kontrolna będzie także zerem.

Przykłady

1 –

Niech numerem podstawowym będzie

3

3

8

4

4

7

9

6

1

0

0

Mnożnik

2

1

2

1

2

1

2

1

2

1

2

 

6

3

16

4

8

7

18

6

2

0

0

Suma: 6 + 3 + 1 + 6 + 4 + 8 + 7 + 1 + 8 + 6 + 2 + 0 + 0 = 52

Cyfrą jednostek w tej sumie jest 2.

Wynika stąd, że cyfra kontrolna będzie wynosiła 8, a z podanego numeru podstawowego powstanie numer rejestracyjny 33 84 4796 100 - 8.

2 –

Niech numerem podstawowym będzie

3

1

5

1

3

3

2

0

1

9

8

Mnożnik

2

1

2

1

2

1

2

1

2

1

2

 

6

1

10

1

6

3

4

0

2

9

16

Suma: 6 + 1 + 1 + 0 + 1 + 6 + 3 + 4 + 0 + 2 + 9 + 1 + 6 = 40

Cyfrą jednostek w tej sumie jest 0.

Wynika stąd, że cyfra kontrolna będzie wynosiła 0, a z podanego numeru podstawowego powstanie numer rejestracyjny 31 51 3320 198 - 0.

ZAŁĄCZNIK P.4

KODY KRAJÓW REJESTRACJI POJAZDU (CYFRY 3–4 I SKRÓT)

Dane odnoszące się do państw trzecich podano wyłącznie w celach informacyjnych

Kraj

Literowe oznaczenie kodowe kraju (2 4 5 9)

Numeryczne oznaczenie kodowe kraju

Albania

AL

41

Algieria

DZ

92

Armenia

AM

58

Austria

A

81

Azerbejdżan

AZ

57

Białoruś

BY

21

Belgia

B

88

Bośnia i Hercegowina

BIH

49

Bułgaria

BG

52

Chiny

RC

33

Chorwacja

HR

78

Kuba

CU (2 4 5 9)

40

Cypr

CY

 

Republika Czeska

CZ

54

Dania

DK

86

Egipt

ET

90

Estonia

EST

26

Finlandia

FIN

10

Francja

F

87

Gruzja

GE

28

Niemcy

D

80

Grecja

GR

73

Węgry

H

55

Iran

IR

96

Irak

IRQ (2 4 5 9)

99

Irlandia

IRL

60

Izrael

IL

95

Włochy

I

83

Japonia

J

42

Kazachstan

KZ

27

Kirgistan

KS

59

Łotwa

LV

25

Liban

RL

98

Liechtenstein

FL

 

Litwa

LT

24

Luksemburg

L

82

Macedonia

MK

65

Malta

M

 

Mołdawia

MD (2 4 5 9)

23

Monako

MC

 

Mongolia

MGL

31

Czarnogóra

ME

62

Maroko

MA

93

Niderlandy

NL

84

Korea Północna

PRK (2 4 5 9)

30

Norwegia

N

76

Polska

PL

51

Portugalia

P

94

Rumunia

RO

53

Rosja

RUS

20

Serbia

SRB

72

Słowacja

SK

56

Słowenia

SLO

79

Korea Południowa

ROK

61

Hiszpania

E

71

Szwecja

SE

74

Szwajcaria

CH

85

Syria

SYR

97

Tadżykistan

TJ

66

Tunezja

TN

91

Turcja

TR

75

Turkmenistan

TM

67

Ukraina

UA

22

Zjednoczone Królestwo

GB

70

Uzbekistan

UZ

29

Wietnam

VN (2 4 5 9)

32

ZAŁĄCZNIK P.5

OZNACZENIE LITEROWE ZDOLNOŚCI DO INTEROPERACYJNOŚCI

»TEN«: pojazd, który spełnia następujące warunki:

jest zgodny z wszelkimi właściwymi TSI, które obowiązują w momencie oddania do eksploatacji, oraz został dopuszczony do eksploatacji zgodnie z art. 22 ust. 1 dyrektywy 2008/57/WE,

posiada zezwolenie ważne we wszystkich państwach członkowskich zgodnie z art. 23 ust. 1 dyrektywy 2008/57/WE lub ewentualnie uzyskał indywidualne zezwolenia od wszystkich państw członkowskich.

»PPV/PPW«: pojazd zgodny z porozumieniem PPV/PPW lub PGW (w obrębie państw należących do Organizacji Współpracy Kolei)

(w oryginale: PPV/PPW:ППВ (Правила пользования вагонами в международном сообщении; PGW: Правила Пользования Грузовыми Вагонами)

Uwagi:

a)

Pojazdy oznaczone TEN odpowiadają kodom od 0 do 3 pierwszej cyfry numeru pojazdu określonego w załączniku P.6.

b)

Pojazdy, które nie są dopuszczone do eksploatacji we wszystkich państwach członkowskich, muszą posiadać oznaczenie wskazujące państwa członkowskie, w których zostały dopuszczone do eksploatacji. Wykaz państw członkowskich, które dopuściły pojazd do eksploatacji, powinien być oznaczony zgodnie z jednym z przedstawionych poniżej rysunków, gdzie D oznacza państwo członkowskie, które jako pierwsze przyznało zezwolenie (w przytoczonym przykładzie są to Niemcy), natomiast F oznacza państwo członkowskie, które przyznało zezwolenie jako drugie (w przytoczonym przykładzie jest to Francja). Kody państw członkowskich są zapisywane zgodnie z załącznikiem P4. Przepis ten może dotyczyć zarówno pojazdów zgodnych, jak i niezgodnych z TSI. Pojazdy te odpowiadają kodom 4 lub 8 pierwszej cyfry numeru pojazdu określonego w załączniku P.6.

Image

Image

ZAŁĄCZNIK P.6

OZNACZENIE INTEROPERACYJNOŚCI WAGONÓW TOWAROWYCH (CYFRY 1–2)

 

2. cyfra

1. cyfra

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

2. cyfra

1. cyfra

 

 

Rozstaw kół

stały lub zmienny

stały

zmienny

stały

zmienny

stały

zmienny

stały

zmienny

stały lub zmienny

Rozstaw kół

 

TEN (2 4 5 9)

i/lub

COTIF (3 6 10)

i/lub

PPV/PPW

0

na osiach

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Wagony towarowe TEN (2 4 5 9) i/lub COTIF

Nieprzeznaczone do wykorzystania (8)

Wagony towarowe PPV/PPW

(zmienny rozstaw kół)

na osiach

0

1

na wózkach

na wózkach

1

TEN (2 4 5 9)

i/lub

COTIF (3 6 10)

i/lub

PPV/PPW

2

na osiach

Wagony towarowe TEN (2 4 5 9) i/lub COTIF

Wagony towarowe PPV/PPW

(stały rozstaw kół)

na osiach

2

3

na wózkach

na wózkach

3

Pozostałe wagony towarowe

4

na osiach (7 11)

wagony do celów serwisowych

Pozostałe wagony towarowe

Wagony o specjalnym oznakowaniu charakterystyki technicznej niedopuszczone do eksploatacji w UE

na osiach

4

8

na wózkach (7 11)

na wózkach

8

 

 

Przewozy

Komunikacja wewnętrzna lub międzynarodowa na podstawie specjalnej umowy

 

 

 

1. cyfra

2. cyfra

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

1. cyfra

2. cyfra

ZAŁĄCZNIK P.7

OZNACZENIE ZDOLNOŚCI CIĄGNIONYCH POJAZDÓW PASAŻERSKICH DO KOMUNIKACJI MIĘDZYNARODOWEJ (CYFRY 1–2)

 

Komunikacja wewnętrzna

TEN (2 4 5 9) i/lub COTIF (3 6 10) i/lub PPV/PPW

Komunikacja wewnętrzna lub międzynarodowa na podstawie specjalnej umowy

TEN (2 4 5 9) i/lub COTIF (3 6 10)

PPV/PPW

2. cyfra

1. cyfra

0

1

2

3

4

5

6

7

8

9

5

Pojazdy do komunikacji wewnętrznej

Pojazdy o stałym rozstawie kół, bez klimatyzacji (łącznie z wagonami do przewozu samochodów)

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1520), bez klimatyzacji

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1668), bez klimatyzacji

Pojazdy zabytkowe

Nieprzeznaczone do wykorzystania (7 11)

Pojazdy o stałym rozstawie kół

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1520) ze zmianą wózka

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1520) z osiami nastawnymi

6

Pojazdy służbowe

Pojazdy o stałym rozstawie kół, klimatyzowane

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1520), klimatyzowane

Pojazdy służbowe

Pojazdy o zmiennym rozstawie kół (1435/1668), klimatyzowane

Wagony do przewozu samochodów

Nieprzeznaczone do wykorzystania (7 11)

7

Pojazdy klimatyzowane i hermetyczne

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Pojazdy hermetyczne o stałym rozstawie kół, klimatyzowane

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Pozostałe pojazdy

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Nieprzeznaczone do wykorzystania

Nieprzeznaczone do wykorzystania

ZAŁĄCZNIK P.8

TYPY TABORU TRAKCYJNEGO ORAZ JEDNOSTEK ZESPOŁÓW TRAKCYJNYCH O STAŁYM LUB Z GÓRY OKREŚLONYM SKŁADZIE (CYFRY 1–2)

Pierwszą cyfrą jest »9«.

Jeżeli druga cyfra oznacza typ taboru trakcyjnego, obowiązują następujące oznaczenia kodowe:

Kod

Ogólny typ pojazdu

0

Różne

1

Lokomotywa elektryczna

2

Lokomotywa spalinowa

3

Zespół trakcyjny elektryczny (dużych prędkości) [wagon silnikowy lub wagon doczepny]

4

Zespół trakcyjny elektryczny (z wyjątkiem dużych prędkości) [wagon silnikowy lub wagon doczepny]

5

Zespół trakcyjny spalinowy [wagon silnikowy lub wagon doczepny]

6

Wagon doczepny specjalnego przeznaczenia

7

Lokomotywa manewrowa z silnikiem elektrycznym

8

Lokomotywa manewrowa z silnikiem spalinowym

9

Pojazd specjalnego przeznaczenia

ZAŁĄCZNIK P.9

STANDARDOWE OZNACZENIA NUMERYCZNE WAGONÓW (CYFRY OD 5 DO 8)

W tym załączniku wskazano oznaczenia numeryczne związane z głównymi parametrami technicznymi wagonu. Załącznik jest opublikowany na stronie internetowej ERA (www.era.europa.eu).

Wniosek o nadanie nowego kodu składa się w jednostce rejestrującej (o której mowa w decyzji 2007/756/WE), a następnie przesyła do ERA. Nowym kodem można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

ZAŁĄCZNIK P.10

KODY PARAMETRÓW TECHNICZNYCH CIĄGNIONEGO TABORU PASAŻERSKIEGO (CYFRY 5–6)

Załącznik P.10 jest opublikowany na stronie internetowej ERA (www.era.europa.eu).

Wniosek o nadanie nowego kodu składa się w jednostce rejestrującej (o której mowa w decyzji 2007/756/WE), a następnie przesyła do ERA. Nowym kodem można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

ZAŁĄCZNIK P.11

KODY PARAMETRÓW TECHNICZNYCH POJAZDÓW SPECJALNYCH (CYFRY 6–8)

Załącznik P.11 jest opublikowany na stronie internetowej ERA (www.era.europa.eu).

Wniosek o nadanie nowego kodu składa się w jednostce rejestrującej (o której mowa w decyzji 2007/756/WE), a następnie przesyła do ERA. Nowym kodem można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

ZAŁĄCZNIK P.12

OZNACZENIA LITEROWE WAGONÓW TOWAROWYCH, Z WYJĄTKIEM WAGONÓW PRZEGUBOWYCH I WAGONÓW TOWAROWYCH WIELOCZŁONOWYCH

Załącznik P.12 jest opublikowany na stronie internetowej ERA (www.era.europa.eu).

Wniosek o nadanie nowego kodu składa się w jednostce rejestrującej (o której mowa w decyzji 2007/756/WE), a następnie przesyła do ERA. Nowym kodem można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

ZAŁĄCZNIK P.13

OZNACZENIA LITEROWE DLA CIĄGNIONEGO TABORU PASAŻERSKIEGO

Załącznik P.13 jest opublikowany na stronie internetowej ERA (www.era.europa.eu).

Wniosek o nadanie nowego kodu składa się w jednostce rejestrującej (o której mowa w decyzji 2007/756/WE), a następnie przesyła do ERA. Nowym kodem można posługiwać się dopiero po jego ogłoszeniu przez ERA.

6)

skreśla się załącznik P.14.


(1)  W przypadku pojazdów specjalnych numer powstały z pierwszej cyfry oraz ostatnich pięciu cyfr charakterystyki technicznej i numeru seryjnego musi być niepowtarzalny w danym kraju.

(2)  W przypadku NMBS/SNCB może być nadal używana pojedyncza litera B umieszczona w okręgu.

(3)  Znaki diakrytyczne to »akcenty«, jak na przykład w literach À, Ç, Ö, Č, Ž, Å itd.. Litery specjalne, takie jak Ø i Æ, będą reprezentowane przez jedną literę; podczas sprawdzania niepowtarzalności Ø traktuje się jako O, a Æ jako A.

(4)  Zgodnie z systemem kodów literowych opisanym w załączniku 4 do konwencji z 1949 r. oraz w art. 45 ust. 4 konwencji z 1968 r. o ruchu drogowym.

(5)  Wagony towarowe, na których dopuszcza się umieszczenie oznaczenia TEN, zob. załącznik P.5.

(6)  Wraz z wagonami towarowymi, które zgodnie z obowiązującymi przepisami są oznakowane cyframi określonymi w niniejszej tabeli. Dąży się do zgodności z COTIF zgodnie z regulaminem OTIF obowiązującym w momencie rozpoczęcia stosowania niniejszej decyzji.

(7)  Stały lub zmienny rozstaw kół.

(8)  Z wyjątkiem wagonów kategorii I (wagonów wyposażonych w regulację temperatury), nie stosuje się do nowych pojazdów oddawanych do eksploatacji.

(9)  Zgodność z obowiązującymi TSI, zob. załącznik P.5.

(10)  Wraz z pojazdami, które zgodnie z obowiązującymi przepisami są oznakowane cyframi określonymi w niniejszej tabeli. Dąży się do zgodności z COTIF zgodnie z regulaminem OTIF obowiązującym w momencie rozpoczęcia stosowania niniejszej decyzji.

(11)  Z wyjątkiem wagonów osobowych o stałym rozstawie kół (56) i zmiennym rozstawie kół (66), które znajdują się już w eksploatacji, nie stosuje się dla nowych pojazdów.


26.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/59


DECYZJA KOMISJI

z dnia 22 października 2010 r.

zmieniająca decyzję 2008/866/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7183)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/641/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (1), w szczególności jego art. 53 ust. 1 lit. b) ppkt (i),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Decyzję Komisji 2008/866/WE z dnia 12 listopada 2008 r. w sprawie środków nadzwyczajnych zawieszających przywóz z Peru niektórych małży przeznaczonych do spożycia przez ludzi (2) przyjęto w następstwie zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu A (HAV) niektórych małży przywożonych z Peru, które zidentyfikowano jako źródło ogniska zapalenia wątroby typu A u ludzi. Decyzja ta miała być początkowo stosowana do dnia 31 marca 2009 r., wspomniany okres stosowania przedłużono jednak do dnia 30 listopada 2010 r. decyzją Komisji 2009/862/WE z dnia 30 listopada 2009 r. zmieniającą decyzję 2008/866/WE w odniesieniu do okresu jej stosowania (3).

(2)

Władze Peru przedstawiły pewne informacje dotyczące środków naprawczych wprowadzonych w celu poprawy kontroli produkcji małży przeznaczonych na wywóz do Unii.

(3)

We wrześniu 2009 r. Komisja przeprowadziła wizytę kontrolną w celu oceny obowiązujących systemów kontroli produkcji małży i produktów rybołówstwa przeznaczonych na wywóz do Unii. W wyniku wizyty kontrolnej stwierdzono, że władze Peru wprowadzają środki naprawcze zgodnie z informacjami przedstawionymi przez nie po wystąpieniu ogniska zapalenia wątroby typu A. Jednak w momencie przeprowadzenia wizyty kontrolnej środki te nie były w pełni wdrożone.

(4)

Władze Peru niedawno poinformowały Komisję, że zakończyły wdrażanie środków naprawczych. Jednak w celu ochrony zdrowia konsumentów konieczne jest utrzymanie środków ochronnych ustanowionych decyzją 2008/866/WE do czasu zweryfikowania przez Komisję, czy władze Peru ukończyły wdrażanie środków naprawczych, oraz stwierdzenia przez nią, że małże produkowane w Peru i przeznaczone na wywóz do Unii spełniają warunki określone w prawie Unii.

(5)

W związku z tym należy przedłużyć okres stosowania decyzji 2008/866/WE do dnia 30 listopada 2011 r., bez uszczerbku dla uprawnień Komisji w zakresie zmiany, uchylenia lub przedłużenia stosowania tych środków w świetle wszelkich nowych informacji dotyczących rozwoju sytuacji w Peru oraz w oparciu o wyniki kontroli prowadzonych przez jej służby.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2008/866/WE.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W art. 5 decyzji 2008/866/WE datę „30 listopada 2010 r.” zastępuje się datą „30 listopada 2011 r.”.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 22 października 2010 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 31 z 1.2.2002, s. 1.

(2)  Dz.U. L 307 z 18.11.2008, s. 9.

(3)  Dz.U. L 314 z 1.12.2009, s. 90.


26.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/60


DECYZJA KOMISJI

z dnia 25 października 2010 r.

zatwierdzająca metodę klasyfikacji tusz wieprzowych w Grecji

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 7230)

(Jedynie tekst w języku greckim jest autentyczny)

(2010/642/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 lit. m) w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z pkt B.IV ppkt 1 załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 klasyfikacja tusz wieprzowych ma być dokonywana poprzez szacowanie zawartości chudego mięsa za pomocą metod klasyfikowania zatwierdzonych przez Komisję, które to metody mogą być wyłącznie statystycznie udowodnionymi metodami oceny opartymi na fizycznym pomiarze jednej lub większej liczby części tuszy wieprzowej. Zatwierdzenie metod klasyfikacji zależy od zgodności z maksymalną tolerancją błędu statystycznego przy dokonywaniu oceny. Tolerancję tę określono w art. 23 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1249/2008 z dnia 10 grudnia 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrożenia wspólnotowych skal klasyfikacji tusz wołowych, wieprzowych i baranich oraz raportowania ich cen (2).

(2)

Grecja skierowała do Komisji wniosek o zatwierdzenie jednej metody klasyfikacji skórowanych tusz wieprzowych. Przedłożyła ona szczegółowy opis jednolitego sposobu skórowania tusz w części pierwszej protokołu przewidzianego w art. 23 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/2008 oraz wyniki próbnego rozbioru w części drugiej wspomnianego protokołu. Obydwa protokoły zostały przedłożone pozostałym państwom członkowskim na posiedzeniach Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych w 2008, 2009 i 2010 r.

(3)

Analiza tego wniosku wykazała, że warunki dla zatwierdzenia tej metody klasyfikacji zostały spełnione. Należy zatem zatwierdzić w Grecji niniejszą metodę klasyfikacji.

(4)

Zgodnie z pkt B.III akapit drugi załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 państwa członkowskie mogą zostać upoważnione do określenia innego sposobu prezentacji tusz wieprzowych niż standardowa prezentacja zdefiniowana w akapicie pierwszym, między innymi jeżeli zwykła praktyka handlowa stosowana na ich terytorium różni się od standardowej prezentacji.

(5)

Grecja poinformowała Komisję, że w niektórych rzeźniach w Grecji praktyka handlowa wymaga dodatkowo usunięcia z tuszy skóry, oprócz usunięcia języka, szczeciny, racic, narządów płciowych, tłuszczu okołonerkowego, nerek oraz przepony, jak to jest wymagane w akapicie pierwszym. Należy zatem zatwierdzić w Grecji wspomnianą prezentację tusz wieprzowych, różniącą się od standardowej prezentacji.

(6)

Żadna modyfikacja przyrządów lub metod klasyfikacji nie może być zatwierdzona inaczej niż na mocy nowej decyzji Komisji przyjętej w świetle zdobytych doświadczeń. Z tego powodu niniejsze zatwierdzenie może zostać wycofane.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Zgodnie z pkt B.IV ppkt 1 załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 niniejszym zatwierdza się następującą metodę klasyfikacji oskórowanych tusz wieprzowych w Grecji: przyrząd określany jako „Hennessy Grading Probe (HGP 4)” oraz związane z nim metody oceny, których szczegóły podano w załączniku.

Artykuł 2

Niezależnie od standardowej prezentacji ustanowionej w pkt B.III akapit pierwszy załącznika V do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, tusze wieprzowe w Grecji mogą być skórowane w jednolity sposób przed ich zważeniem i klasyfikacją. W celu ustalenia ceny dla tusz wieprzowych na porównywalnej podstawie, zarejestrowaną masę tuszy ciepłej dostosowuje się zgodnie z następującym wzorem:

masa tuszy ciepłej = 1,05232 × masa oskórowanej tuszy

Artykuł 3

Nie zezwala się na modyfikacje przyrządu lub metod oceny.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja skierowana jest do Republiki Greckiej.

Sporządzono w Brukseli dnia 25 października 2010 r.

W imieniu Komisji

Dacian CIOLOŞ

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 337 z 16.12.2008, s. 3.


ZAŁĄCZNIK

METODY KLASYFIKACJI TUSZ WIEPRZOWYCH W GRECJI

1.

Klasyfikację oskórowanych tusz wieprzowych przeprowadza się za pomocą przyrządu określanego jako „Hennessy Grading Probe (HGP 4)”.

2.

Przyrząd jest wyposażony w sondę o średnicy 5,95 milimetrów (6,3 milimetrów ma ostrze na czubku sondy) zawierającą fotodiodę (Siemens LED typu LYU 260-EO) i fotodetektor typu Silonex SLCD-61N1 oraz posiadającą odcinek pomiarowy pomiędzy 0 i 120 milimetrów. Wyniki pomiarów zamienia się na przybliżoną zawartość chudego mięsa za pomocą samego HGP 4 lub przy użyciu podłączonego do niego komputera.

3.

Zawartość chudego mięsa w tuszy oblicza się według następującego wzoru:

Ŷ = 62,400 – 0,495Χ1 – 0,559Χ2 + 0,129Χ3

gdzie:

Ŷ

=

szacunkowa zawartość chudego mięsa w tuszy,

Χ1

=

grubość słoniny (bez skóry) w milimetrach zmierzona 8 centymetrów od linii środkowej tuszy na poziomie ostatniego żebra od dołu,

Χ2

=

grubość słoniny (bez skóry) w milimetrach zmierzona 6 centymetrów od linii środkowej tuszy pomiędzy trzecim i czwartym żebrem od dołu,

Χ3

=

grubość mięśnia grzbietu w milimetrach, mierzona w tym samym czasie i w tym samym miejscu co Χ2.

Niniejszy wzór dotyczy tusz o masie pomiędzy 60 a 120 kilogramów.


AKTY PRZYJĘTE PRZEZ ORGANY UTWORZONE NA MOCY UMÓW MIĘDZYNARODOWYCH

26.10.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 280/62


DECYZJA NR 2/2010 KOMITETU STATYSTYCZNEGO UNII EUROPEJSKIEJ/SZWAJCARII

z dnia 1 października 2010 r.

zmieniająca załącznik A do Umowy między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską o współpracy w dziedzinie statystyki

(2010/643/UE)

KOMITET STATYSTYCZNY UNII EUROPEJSKIEJ/SZWAJCARII,

uwzględniając Umowę między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską o współpracy w dziedzinie statystyki (1), w szczególności jej art. 4 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Umowa między Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską o współpracy w dziedzinie statystyki, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007 r., zawiera załącznik A dotyczący aktów prawnych w dziedzinie statystyki.

(2)

Przyjęto nowe akty prawne w dziedzinie statystyki, które należy dodać do załącznika A. Załącznik A należy w związku z tym zmienić,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Załącznik A do Umowy zastępuje się załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Sporządzono w Sofii dnia 1 października 2010 r.

W imieniu Wspólnego Komitetu

Szef Delegacji UE

Walter RADERMACHER

Szef Delegacji Szwajcarii

Jürg MARTI


(1)  Dz.U. L 90 z 28.3.2006, s. 2.


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK A

AKTY PRAWNE W DZIEDZINIE STATYSTYKI, O KTÓRYCH MOWA W ART. 2

SEKTOROWE DZIAŁANIA DOSTOSOWAWCZE

1.

Pojęcie »państwo członkowskie (państwa członkowskie)« zawarte w aktach wymienionych w niniejszym załączniku oprócz znaczenia, jakie ma w odpowiednich aktach Wspólnoty, jest rozumiane jako obejmujące również Szwajcarię.

2.

Odesłania do »Nomenklatury działalności gospodarczych we Wspólnotach Europejskich (NACE Rev. 1)« uznaje się za odesłania do »Nomenklatury działalności gospodarczych we Wspólnotach Europejskich (NACE Rev. 2)« w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 i zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych (1), z wyjątkiem przypadków, gdy postanowiono inaczej. Wskazane numery kodu należy rozumieć jako odpowiednie przekształcone numery kodu NACE Rev. 2.

3.

Postanowienia określające, kto ma ponieść koszty wykonywania sondaży itp., nie mają zastosowania w odniesieniu do celów niniejszej Umowy.

CYTOWANE AKTY PRAWNE

STATYSTYKA PRZEDSIĘBIORSTW

32008 R 0295: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 295/2008 z dnia 11 marca 2008 r. w sprawie statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (przekształcenie) (Dz.U. L 97 z 9.4.2008, s. 13), zmienione:

32009 R 0251: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 251/2009 z dnia 11 marca 2009 r. (Dz.U. L 86 z 31.3.2009, s. 170),

32009 R 0250: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 250/2009 z dnia 11 marca 2009 r. (Dz.U. L 86 z 31.3.2009, s. 1).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

a)

Szwajcaria nie jest zobowiązana do przekazywania danych w podziale regionalnym, jak jest to wymagane w powyższym rozporządzeniu;

b)

Szwajcaria jest zwolniona z przekazywania danych na poziomie czterocyfrowym NACE REV 2;

c)

Szwajcaria jest zwolniona z przekazywania danych wymaganych na podstawie powyższego rozporządzenia dotyczących jednostek działalności gospodarczej;

d)

w przypadku zmiennych załącznika IX: 11910, 11930, 16910, 16911, 16930 oraz 16931 Szwajcaria dostarczy dane, biorąc za rok referencyjny 2011 r.;

e)

w przypadku załącznika VII Szwajcaria jest zwolniona z przekazywania danych »Podział geograficzny« dla serii 7E.

31998 R 2700: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2700/98 z dnia 17 grudnia 1998 r. dotyczące definicji cech statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (Dz.U. L 344 z 18.12.1998, s. 49), zmienione:

32002 R 1614: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1614/2002 z dnia 6 września 2002 r. (Dz.U. L 244 z 12.9.2002, s. 7),

32003 R 1670: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1670/2003 z dnia 1 września 2003 r. (Dz.U. L 244 z 29.9.2003, s. 74).

31998 R 2701: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2701/98 z dnia 17 grudnia 1998 r. dotyczące serii danych, które należy opracować na potrzeby statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (Dz.U. L 344 z 18.12.1998, s. 81), zmienione:

32002 R 1614: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1614/2002 z dnia 6 września 2002 r. (Dz.U. L 244 z 12.9.2002, s. 7),

32003 R 1669: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1669/2003 z dnia 1 września 2003 r. (Dz.U. L 244 z 29.9.2003, s. 57).

31998 R 2702: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2702/98 z dnia 17 grudnia 1998 r. dotyczące technicznego formatu przesyłania statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (Dz.U. L 344 z 18.12.1998, s. 102), zmienione:

32002 R 1614: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1614/2002 z dnia 6 września 2002 r. (Dz.U. L 244 z 12.9.2002, s. 7),

32003 R 1668: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1668/2003 z dnia 1 września 2003 r. (Dz.U. L 244 z 29.9.2003, s. 32),

32006 R 1792: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1792/2006 z dnia 23 października 2006 r. (Dz.U. L 362 z 20.12.2006, s. 1).

31999 R 1618: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1618/1999 z dnia 23 lipca 1999 r. dotyczące kryteriów oceny jakości statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (Dz.U. L 192 z 24.7.1999, s. 11).

31999 R 1225: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1225/99 z dnia 27 maja 1999 r. dotyczące definicji cech statystyk usług ubezpieczeniowych (Dz.U. L 154 z 19.6.1999, s. 1).

31999 R 1227: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1227/99 z dnia 28 maja 1999 r. dotyczące technicznego formatu przekazywania danych statystycznych dotyczących usług ubezpieczeniowych (Dz.U. L 154 z 19.6.1999, s. 75), zmienione:

12003 T 003: aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowania traktatów stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33),

32006 R 1792: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1792/2006 z dnia 23 października 2006 r. (Dz.U. L 362 z 20.12.2006, s. 1).

31999 R 1228: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1228/99 z dnia 28 maja 1999 r. dotyczące serii danych, które należy przedstawić do celów statystyki usług ubezpieczeniowych (Dz.U. L 154 z 19.6.1999, s. 91), zmienione:

12003 T 003: aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowania traktatów stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33),

32006 R 1792: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1792/2006 z dnia 23 października 2006 r. (Dz.U. L 362 z 20.12.2006, s. 1).

32003 R 1668: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1668/2003 z dnia 1 września 2003 r. wprowadzające rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 58/97 w odniesieniu do technicznego formatu przesyłania statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw i zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2702/98 dotyczące technicznego formatu przesyłania statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (Dz.U. L 244 z 29.9.2003, s. 32), zmienione:

32006 R 1792: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1792/2006 z dnia 23 października 2006 r. (Dz.U. L 362 z 20.12.2006, s. 1).

32003 R 1669: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1669/2003 z dnia 1 września 2003 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 58/97 w odniesieniu do serii danych, które należy opracować na potrzeby statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw i zmieniające rozporządzenie Komisji (WE) nr 2701/98 dotyczące serii danych, które należy opracować na potrzeby statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (Dz.U. L 244 z 29.9.2003, s. 57).

32003 R 1670: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1670/2003 z dnia 1 września 2003 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 58/97 odnośnie do definicji cech statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2700/98 dotyczące definicji cech statystyk strukturalnych dotyczących przedsiębiorstw (Dz.U. L 244 z 29.9.2003, s. 74).

31998 R 1165: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 z dnia 19 maja 1998 r. dotyczące krótkoterminowych statystyk (Dz.U. L 162 z 5.6.1998, s. 1), zmienione:

32005 R 1158: rozporządzeniem (WE) nr 1158/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 lipca 2005 r. (Dz.U. L 191 z 22.7.2005, s. 1),

32006 R 1503: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1503/2006 z dnia 28 września 2006 r. (Dz.U. L 281 z 12.10.2006, s. 15),

32008 R 1178: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1178/2008 z dnia 28 listopada 2008 r. (Dz.U. L 319 z 29.11.2008, s. 16).

Do celów niniejszej Umowy przepisy powyższych rozporządzeń dostosowuje się następująco:

Szwajcaria jest zwolniona z przekazywania danych na poziomie czterocyfrowym NACE REV.1.

32009 R 0329: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 329/2009 z dnia 22 kwietnia 2009 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 1165/98 dotyczące krótkoterminowych statystyk w zakresie aktualizacji wykazu zmiennych, częstotliwości zestawiania statystyk oraz poziomów podziału i agregowania zmiennych (Dz.U. L 103 z 23.4.2009, s. 3).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

Do 2013 r. Szwajcaria jest zwolniona z przekazywania danych dla zmiennych 220 i 230.

32009 R 0596: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 596/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. dostosowujące do decyzji Rady 1999/468/WE niektóre akty podlegające procedurze, o której mowa w art. 251 Traktatu, w zakresie procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą – Dostosowanie do procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą – Część czwarta (Dz.U. L 188 z 18.7.2009, s. 14).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

Do 2013 r. Szwajcaria jest zwolniona z przekazywania danych dla zmiennych 220 i 230.

32001 R 0586: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 586/2001 z dnia 26 marca 2001 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1165/98 dotyczącego krótkoterminowej statystyki w zakresie definicji Głównych Grup Przemysłowych (Dz.U. L 86 z 27.3.2001, s. 11), zmienione:

32006 R 1503: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1503/2006 z dnia 28 września 2006 r. (Dz.U. L 281 z 12.10.2006, s. 15),

32007 R 0656: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 656/2007 z dnia 14 czerwca 2007 r. (Dz.U. L 155 z 15.6.2007, s. 3).

32008 R 0177: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 177/2008 z dnia 20 lutego 2008 r. ustanawiające wspólne ramy dla rejestrów przedsiębiorstw do celów statystycznych i uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 2186/93 (Dz.U. L 61 z 5.3.2008, s. 6).

31993 R 2186: Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2186/93 z dnia 22 lipca 1993 r. w sprawie wspólnotowej koordynacji sporządzania rejestrów przedsiębiorstw do celów statystycznych (Dz.U. L 196 z 5.8.1993, s. 1).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

W przypadku Szwajcarii pozycja 1 lit. k) załącznika II do rozporządzenia nie ma zastosowania.

32009 R 0192: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 192/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 177/2008 ustanawiającego wspólne ramy dla rejestrów przedsiębiorstw do celów statystycznych w zakresie wymiany danych poufnych pomiędzy Komisją (Eurostatem) a państwami członkowskimi (Dz.U. L 67 z 12.3.2009, s. 14).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

Do końca 2013 r. Szwajcaria jest zwolniona z przekazywania indywidualnych danych dotyczących obrotów przedsiębiorstw, opisanych w załączniku A »Dane dotyczące obrotów«.

32009 D 0252: Decyzja Komisji 2009/252/WE z dnia 11 marca 2009 r. dotycząca odstępstw od niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 177/2008 ustanawiającego wspólne ramy dla rejestrów przedsiębiorstw do celów statystycznych (Dz.U. L 75 z 21.3.2009, s. 11).

STATYSTYKA TRANSPORTU I TURYSTYKI

31998 R 1172: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1172/98 z dnia 25 maja 1998 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy (Dz.U. L 163 z 6.6.1998, s. 1), zmienione:

31999 R 2691: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2691/1999 z dnia 17 grudnia 1999 r. (Dz.U. L 326 z 18.12.1999, s. 39),

12003 T 003: aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowania traktatów stanowiących podstawę Unii Europejskiej (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33),

32006 R 1791: rozporządzeniem Rady (WE) nr 1791/2006 z dnia 20 listopada 2006 r. (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 1),

32006 R 1893: rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1),

32007 R 1304: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1304/2007 z dnia 7 listopada 2007 r. (Dz.U. L 290 z 8.11.2007, s. 14),

32009 R 0399: rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 399/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. (Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 9).

32001 R 2163: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2163/2001 z dnia 7 listopada 2001 r. dotyczące uzgodnień technicznych dotyczących przesyłania danych dla statystyki dotyczącej przewozu drogowego rzeczy (Dz.U. L 291 z 8.11.2001, s. 13), zmienione:

32007 R 0973: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 973/2007 z dnia 20 sierpnia 2007 r. (Dz.U. L 216 z 21.8.2007, s. 10).

32004 R 0642: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 642/2004 z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie wymagań precyzji dla danych zbieranych zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 1172/98 w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy (Dz.U. L 102 z 7.4.2004, s. 26).

32007 R 0833: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 833/2007 z dnia 16 lipca 2007 r. kończące okres przejściowy przewidziany w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1172/98 w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do transportu drogowego rzeczy (Dz.U. L 185 z 17.7.2007, s. 9).

32003 R 0006: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 6/2003 z dnia 30 grudnia 2002 r. dotyczące rozpowszechniania wyników badań statystycznych w zakresie przewozu drogowego rzeczy (Dz.U. L 1 z 4.1.2003, s. 45).

31993 D 0704: Decyzja Rady 93/704/WE z dnia 30 listopada 1993 r. w sprawie stworzenia bazy danych Wspólnoty o wypadkach drogowych (Dz.U. L 329 z 30.12.1993, s. 63).

32003 R 0091: Rozporządzenie (WE) nr 91/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie statystyki transportu kolejowego (Dz.U. L 14 z 21.1.2003, s. 1), zmienione:

32003 R 1192: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1192/2003 z dnia 3 lipca 2003 r. (Dz.U. L 167 z 4.7.2003, s. 13),

32007 R 1304: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1304/2007 z dnia 7 listopada 2007 r. (Dz.U. L 290 z 8.11.2007, s. 14).

32007 R 0332: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 332/2007 z dnia 27 marca 2007 r. w sprawie uzgodnień technicznych dotyczących przekazywania statystyk transportu kolejowego (Dz.U. L 88 z 29.3.2007, s. 16).

32003 R 0437: Rozporządzenie (WE) nr 437/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu lotniczego pasażerów, frachtu i poczty (Dz.U. L 66 z 11.3.2003, s. 1), zmienione:

32003 R 1358: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1358/2003 z dnia 31 lipca 2003 r. (Dz.U. L 194 z 1.8.2003, s. 9),

32005 R 0546: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 546/2005 z dnia 8 kwietnia 2005 r. (Dz.U. L 91 z 9.4.2005, s. 5).

32003 R 1358: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1358/2003 z dnia 31 lipca 2003 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 437/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie sprawozdań statystycznych w odniesieniu do przewozu lotniczego pasażerów, frachtu i poczty oraz zmieniające jego załączniki I i II (Dz.U. L 194 z 1.8.2003, s. 9), zmienione:

32005 R 0546: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 546/2005 z dnia 8 kwietnia 2005 r. (Dz.U. L 91 z 9.4.2005, s. 5),

32006 R 1792: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1792/2006 z dnia 23 października 2006 r. (Dz.U. L 362 z 20.12.2006, s. 1),

32007 R 0158: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 158/2007 z dnia 16 lutego 2007 r. (Dz.U. L 49 z 17.2.2007, s. 9).

31980 L 1119: Dyrektywa Rady 80/1119/EWG z dnia 17 listopada 1980 r. w sprawie sprawozdań statystycznych dotyczących przewozu rzeczy po wodnych drogach śródlądowych (Dz.U. L 339 z 15.12.1980, s. 30).

31995 L 0057: Dyrektywa Rady 95/57/WE z dnia 23 listopada 1995 r. w sprawie zbierania informacji statystycznych w dziedzinie turystyki (Dz.U. L 291 z 6.12.1995, s. 32), zmieniona:

120 03 T 003: aktem dotyczącym warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej oraz dostosowania traktatów stanowiących podstawę Unii Europejskiej przyjętym dnia 16 kwietnia 2003 r. (Dz.U. L 236 z 23.9.2003, s. 33),

32004 D 0883: decyzją Komisji 2004/883/WE z dnia 10 grudnia 2004 r. (Dz.U. L 373 z 21.12.2004, s. 69),

32006 L 0110: dyrektywą Rady 2006/110/WE z dnia 20 listopada 2006 r. (Dz.U. L 363 z 20.12.2006, s. 418).

31999 D 0035: Decyzja Komisji 1999/35/WE z dnia 9 grudnia 1998 r. w sprawie procedur wprowadzania w życie dyrektywy Rady 95/57/WE w sprawie zbierania informacji statystycznych w dziedzinie turystyki (Dz.U. L 9 z 15.1.1999, s. 23).

32007 R 0973: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 973/2007 z dnia 20 sierpnia 2007 r. zmieniające niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych, wdrażające statystyczną klasyfikację działalności gospodarczej NACE Revision 2 (Dz.U. L 216 z 21.8.2007, s. 10).

STATYSTYKA HANDLU ZAGRANICZNEGO

32009 R 0471: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 471/2009 z dnia 6 maja 2009 r. w sprawie statystyk Wspólnoty dotyczących handlu zagranicznego z państwami trzecimi, uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1172/95 (Dz.U. L 152 z 16.6.2009, s. 23), wdrożone:

32010 R 0092: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 92/2010 z dnia 2 lutego 2010 r. (Dz.U. L 31 z 3.2.2010, s. 4),

32010 R 0113: rozporządzeniem Komisji (UE) nr 113/2010 z dnia 9 lutego 2010 r. (Dz.U. L 37 z 10.2.2010, s. 1).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia (WE) nr 471/2009 dostosowuje się następująco:

a)

Szwajcaria wprowadza w życie środki konieczne do zapewnienia zgodności z tym rozporządzeniem do dnia 1 stycznia 2012 r. Odniesienia do scentralizowanego systemu rozliczeniowego i powiązanych przepisów nie mają zastosowania;

b)

artykuł 2 »Definicje«: Obszar statystyczny obejmuje obszar celny z wyłączeniem składów celnych i składów bezcłowych.

Szwajcaria nie jest zobowiązana do sporządzania statystyk dotyczących handlu pomiędzy Szwajcarią a Liechtensteinem;

c)

artykuł 4 »Źródło danych«: W art. 4 ust. 3 otrzymuje brzmienie: »Szwajcaria może wykorzystywać inne źródła danych do sporządzania statystyk krajowych.«;

d)

artykuł 5 ust. 1 »Dane statystyczne«: Dane statystyczne, o których mowa w art. 5 ust. 1 lit. e), są zbierane po raz pierwszy najpóźniej do dnia 1 stycznia 2016 r.:

przepisy art. 5 ust. 1 lit. f) i k) nie mają zastosowania,

klasyfikacja, o której mowa w art. 5 ust. 1 lit. h), jest stosowana co najmniej na poziomie pierwszych sześciu cyfr,

w przypadku Szwajcarii nie mają zastosowania przepisy art. 5 ust. 1 lit. m) pkt (ii) oraz (iii);

e)

artykuł 6 »Sporządzanie statystyk dotyczących handlu zagranicznego«: Przepisy art. 6 nie mają zastosowania w przypadku danych statystycznych, z których gromadzenia, zgodnie z art. 5 rozporządzenia, Szwajcaria jest zwolniona;

f)

artykuł 7 »Wymiana danych«: Przepisy art. 7 nie mają zastosowania.

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia (UE) nr 113/2010 dostosowuje się następująco:

g)

w art. 4 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

»W przypadku Szwajcarii ‘wartość celna’ jest określana w ramach odpowiednich reguł krajowych.«;

h)

w art. 7 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:

»W przypadku Szwajcarii ‘kraj pochodzenia’ oznacza kraj, z którego pochodzą towary w znaczeniu odpowiednich krajowych reguł pochodzenia.«;

i)

odniesienie do rozporządzenia (EWG) nr 2454/93 w art. 15 ust. 4 nie ma zastosowania.

32006 R 1833: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1833/2006 z dnia 13 grudnia 2006 r. w sprawie nomenklatury krajów i terytoriów dla statystyk handlu zagranicznego Wspólnoty oraz statystyk w handlu między państwami członkowskimi (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19).

ZASADY DOTYCZĄCE STATYSTYKI I POUFNOŚĆ

31990 R 1588: Rozporządzenie Rady (Euratom, EWG) nr 1588/90 z dnia 11 czerwca 1990 r. w sprawie przekazywania poufnych informacji statystycznych Urzędowi Statystycznemu Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 151 z 15.6.1990, s. 1).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

a)

w art. 2 dodaje się nowy punkt w brzmieniu:

»Personel Biura Doradcy Statystycznego EFTA: personel Sekretariatu EFTA pracujący w USWE.«;

b)

w drugim zdaniu art. 5 ust. 1 pojęcie »USWE« zastępuje się pojęciem »USWE i Biura Doradcy Statystycznego EFTA«;

c)

w art. 5 ust. 2 dodaje się nowy akapit w brzmieniu:

»Poufne dane statystyczne przekazywane do USWE za pośrednictwem Biura Doradcy Statystycznego EFTA są również dostępne dla personelu tego Biura.«;

d)

w art. 6 pojęcie »USWE« jest dla tych celów interpretowane jako obejmujące Biuro Doradcy Statystycznego EFTA.

32009 R 0223: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie statystyki europejskiej oraz uchylające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE, Euratom) nr 1101/2008 w sprawie przekazywania do Urzędu Statystycznego Wspólnot Europejskich danych statystycznych objętych zasadą poufności, rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyk Wspólnoty oraz decyzję Rady 89/382/EWG, Euratom w sprawie ustanowienia Komitetu ds. Programów Statystycznych Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 87 z 31.3.2009, s. 164).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

Szwajcaria wprowadza w życie środki konieczne do zapewnienia zgodności z niniejszym rozporządzeniem do dnia 31 grudnia 2012 r.

31997 R 0322: Rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 z dnia 17 lutego 1997 r. w sprawie statystyk Wspólnoty (Dz.U. L 52 z 22.2.1997, s. 1).

32002 R 0831: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 831/2002 z dnia 17 maja 2002 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 322/97 w sprawie statystyki Wspólnoty, dotyczące dostępu do poufnych danych do celów naukowych (Dz.U. L 133 z 18.5.2002, s. 7), zmienione:

32006 R 1104: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1104/2006 z dnia 18 lipca 2006 r. (Dz.U. L 197 z 19.7.2006, s. 3),

32008 R 606: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 606/2008 z dnia 26 czerwca 2008 r. (Dz.U. L 166 z 27.6.2008, s. 16).

32004 D 0452: Decyzja Komisji 2004/452/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. określająca wykaz instytucji, których naukowcy mogą uzyskać dostęp do poufnych danych w celach naukowych (Dz.U. L 156 z 30.4.2004, s. 1), zmieniona:

32008 D 0876: decyzją Komisji 2008/876/WE z dnia 6 listopada 2008 r. (Dz.U. L 310 z 21.11.2008, s. 28).

32008 D 0234: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 234/2008/WE z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiająca Europejski Komitet Doradczy ds. Statystyki i uchylająca decyzję Rady 91/116/EWG (Dz.U. L 73 z 15.3.2008, s. 13).

32008 D 0235: Decyzja Parlamentu Europejskiego i Rady nr 235/2008/WE z dnia 11 marca 2008 r. ustanawiająca Europejską Radę Konsultacyjną ds. Zarządzania Statystyką (Dz.U. L 73 z 15.3.2008, s. 17).

Akty, które Umawiające się Strony biorą pod uwagę

Umawiające się Strony biorą pod uwagę treść następującego aktu:

52005 PC 0217: zalecenie Komisji COM(2005) 217 z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie niezależności, wiarygodności i odpowiedzialności krajowych i wspólnotowych organów statystycznych (Dz.U. C 172 z 12.7.2005, s. 22).

STATYSTYKA DEMOGRAFICZNA I SPOŁECZNA

2007 R 0862: Rozporządzenie (WE) nr 862/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. w sprawie statystyk Wspólnoty z zakresu migracji i ochrony międzynarodowej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 311/76 w sprawie zestawienia statystyk dotyczących pracowników cudzoziemców (Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 23).

31998 R 0577: Rozporządzenie Rady (WE) nr 577/98 z dnia 9 marca 1998 r. w sprawie organizacji badania reprezentacyjnego dotyczącego siły roboczej we Wspólnocie (Dz.U. L 77 z 14.3.1998, s. 3), zmienione:

32002 R 1991: rozporządzeniem (WE) nr 1991/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 października 2002 r. (Dz.U. L 308 z 9.11.2002, s. 1),

32002 R 2104: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2104/2002 z dnia 28 listopada 2002 r. (Dz.U. L 324 z 29.11.2002, s. 14),

32003 R 2257: rozporządzeniem (WE) nr 2257/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 listopada 2003 r. (Dz.U. L 336 z 23.12.2003, s. 6),

32007 R 1372: rozporządzeniem (WE) nr 1372/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2007 r. (Dz.U. L 315 z 3.12.2007, s. 42).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

W przypadku Szwajcarii, bez względu na postanowienia art. 2 ust. 4, jednostka sondażowa jest osobą, a informacje dotyczące innych członków gospodarstwa domowego mogą obejmować co najmniej charakterystyki wymienione w art. 4 ust. 1.

32000 R 1575: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1575/2000 z dnia 19 lipca 2000 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 577/98 w sprawie organizacji badania sondażowego dotyczącego siły roboczej na terenie Wspólnoty, dotyczące kodowania, które ma być używane przy przesyłaniu danych w 2001 r. i następnych latach (Dz.U. L 181 z 20.7.2000, s. 16).

32000 R 1897: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1897/2000 z dnia 7 września 2000 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 577/98 w sprawie organizacji badania prób losowych dotyczącego siły roboczej we Wspólnocie, dotyczące operacyjnej definicji bezrobocia (Dz.U. L 228 z 8.9.2000, s. 18).

32002 R 2104: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2104/2002 z dnia 28 listopada 2002 r. dostosowujące rozporządzenie Rady (WE) nr 577/98 w sprawie organizacji badania sondażowego siły roboczej na terenie Wspólnoty i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1575/2000 wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 577/98 w zakresie dotyczącym wykazu zmiennych edukacji i szkolenia oraz ich kodyfikacji, które należy stosować w celu przesyłania danych, począwszy od 2003 r. (Dz.U. L 324 z 29.11.2002, s. 14), wdrożone:

32003 R 0246: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 246/2003 z dnia 10 lutego 2003 r. przyjmującym program modułów ad hoc, obejmujący lata 2004–2006, dla badania reprezentacyjnego dotyczącego siły roboczej przewidzianego przez rozporządzenie Rady (WE) nr 577/98 (Dz.U. L 34 z 11.2.2003, s. 3),

32005R0384: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 384/2005 z dnia 7 marca 2005 r. zatwierdzającym program modułów ad hoc obejmujących lata 2007–2009 w badaniu reprezentacyjnym siły roboczej wprowadzonym rozporządzeniem Rady (WE) nr 577/98 (Dz.U. L 61 z 8.3.2005, s. 23).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

Niezależnie od przepisów art. 1 Szwajcaria jest zwolniona z realizacji modułu ad hoc dla 2007 r.

32005 R 0430: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 430/2005 z dnia 15 marca 2005 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 577/98 w sprawie organizacji badania reprezentacyjnego dotyczącego siły roboczej na terenie Wspólnoty w odniesieniu do kodyfikacji, którą należy stosować w celu przesyłania danych, począwszy od 2006 r., i wykorzystania prób cząstkowych do gromadzenia danych dotyczących zmiennych strukturalnych (Dz.U. L 71 z 17.3.2005, s. 36).

32007 R 0973: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 973/2007 z dnia 20 sierpnia 2007 r. (Dz.U. L 216 z 21.8.2007, s. 10).

32007 R 0102: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 102/2007 z dnia 2 lutego 2007 r. przyjmujące specyfikacje modułu ad hoc dla 2008 r. dotyczącego sytuacji migrantów i ich bezpośrednich potomków na rynku pracy, przewidzianego rozporządzeniem Rady (WE) nr 577/98, oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 430/2005 (Dz.U. L 28 z 3.2.2007, s. 3), zmienione:

32008 R 0391: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 391/2008 z dnia 30 kwietnia 2008 r. (Dz.U. L 117 z 1.5.2008, s. 15).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

Niezależnie od przepisów art. 2 Szwajcaria jest zwolniona z przekazywania zmiennych, o których mowa w kolumnach 211/212 oraz w kolumnie 215 załącznika.

32008 R 0207: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 207/2008 z dnia 5 marca 2008 r. przyjmujące specyfikacje modułu ad hoc dla 2009 r. dotyczącego wchodzenia młodych ludzi na rynek pracy, przewidzianego rozporządzeniem Rady (WE) nr 577/98 (Dz.U. L 62 z 6.3.2008, s. 4),

32008 R 0365: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 365/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. zatwierdzające program modułów ad hoc, obejmujących lata 2010, 2011 i 2012 w odniesieniu do badania prób losowych dotyczącego siły roboczej, przewidzianego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 577/98 (Dz.U. L 112 z 24.4.2008, s. 22).

32008 R 0377: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 377/2008 z dnia 25 kwietnia 2008 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 577/98 w sprawie organizacji badania prób losowych dotyczącego siły roboczej we Wspólnocie w odniesieniu do kodowania, które należy stosować w celu przesyłania danych, począwszy od 2009 r., wykorzystania prób cząstkowych do gromadzenia danych dotyczących zmiennych strukturalnych oraz określenia kwartałów referencyjnych (Dz.U. L 114 z 26.4.2008, s. 57).

32009 R 0020: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 20/2009 z dnia 13 stycznia 2009 r. przyjmujące specyfikacje modułu ad hoc, obejmującego rok 2010, dotyczącego godzenia pracy z życiem rodzinnym, przewidzianego rozporządzeniem Rady (WE) nr 577/98 (Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 7).

31999 R 0530: Rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 z dnia 9 marca 1999 r. dotyczące statystyk strukturalnych odnoszących się do zarobków i kosztów pracy (Dz.U. L 63 z 12.3.1999, s. 6), zmienione:

31999 R 1726: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1726/1999 z dnia 27 lipca 1999 r. (Dz.U. L 203 z 3.8.1999, s. 28),

32005 R 1737: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1737/2005 z dnia 21 października 2005 r. (Dz.U. L 279 z 22.10.2005, s. 11),

32006 R 1893: rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

a)

w przypadku statystyk dotyczących struktury i dystrybucji zarobków Szwajcaria zbiera dane wymagane w art. 6 ust. 2 tego rozporządzenia po raz pierwszy w 2010 r.;

b)

w przypadku statystyk dotyczących poziomu i składników kosztów pracy Szwajcaria zbiera dane wymagane w art. 6 ust. 1 tego rozporządzenia w 2008 r. tylko w odniesieniu do niektórych zmiennych, a w 2012 r. po raz pierwszy w odniesieniu do wszystkich zmiennych;

c)

dla 2008 r. Szwajcaria może:

dostarczyć informacje wymagane w art. 6 ust. 1 lit. a) w oparciu o przedsiębiorstwa (zamiast jednostek lokalnych) na poziomie krajowym, zgodnie z NACE Rev. 1.1 na poziomie sekcji i zagregowanych sekcji, bez podziału pod względem wielkości przedsiębiorstwa;

przekazać wyniki w terminie 24 miesięcy od końca roku referencyjnego (zamiast 18 miesięcy, jak stanowi art. 9).

32007 R 0973: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 973/2007 z dnia 20 sierpnia 2007 r. (Dz.U. L 216 z 21.8.2007, s. 10).

32000 R 1916: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1916/2000 z dnia 8 września 2000 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 dotyczące statystyk strukturalnych odnoszących się do zarobków i kosztów pracy w odniesieniu do definicji i przekazania informacji o strukturze zarobków (Dz.U. L 229 z 9.9.2000, s. 3), zmienione:

32005 R 1738: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1738/2005 z dnia 21 października 2005 r. (Dz.U. L 279 z 22.10.2005, s. 32),

32007 R 0973: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 973/2007 z dnia 20 sierpnia 2007 r. (Dz.U. L 216 z 21.8.2007, s. 10).

32006 R 0698: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 698/2006 z dnia 5 maja 2006 r. wykonujące rozporządzenie Rady (WE) nr 530/1999 w zakresie oceny jakości statystyk strukturalnych dotyczących kosztów pracy i zarobków (Dz.U. L 121 z 6.5.2006, s. 30).

32003 R 0450: Rozporządzenie (WE) nr 450/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 27 lutego 2003 r. dotyczące wskaźnika kosztów pracy (Dz.U. L 69 z 13.3.2003, s. 1) wdrożone:

32006 R 1893: rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. (Dz.U. L 393 z 30.12.2006, s. 1).

32003 R 1216: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1216/2003 z dnia 7 lipca 2003 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 450/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące wskaźnika kosztów pracy (Dz.U. L 169 z 8.7.2003, s. 37).

32007 R 0973: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 973/2007 z dnia 20 sierpnia 2007 r. zmieniające niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych, wdrażające statystyczną klasyfikację działalności gospodarczej NACE Revision 2 (Dz.U. L 216 z 21.8.2007, s. 10).

32008 R 0453: Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 453/2008 z dnia 23 kwietnia 2008 r. dotyczące statystyk kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie (Dz.U. L 145 z 4.6.2008, s. 234).

32008 R 1062: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1062/2008 z dnia 28 października 2008 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 453/2008 dotyczącego statystyk kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie w odniesieniu do procedur sezonowego dostosowywania i sprawozdań dotyczących jakości (Dz.U. L 285 z 29.10.2008, s. 3).

32009 R 0019: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 19/2009 z dnia 13 stycznia 2009 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 453/2008 dotyczącego statystyk kwartalnych w zakresie wolnych miejsc pracy we Wspólnocie w odniesieniu do definicji wolnego miejsca pracy, dat odniesienia dla gromadzenia danych, specyfikacji dotyczących przekazywania danych oraz analiz wykonalności (Dz.U. L 9 z 14.1.2009, s. 3).

32003 R 1177: Rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) (Dz.U. L 165 z 3.7.2003, s. 1), zmienione:

32005 R 1553: rozporządzeniem (WE) nr 1553/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. (Dz.U. L 255 z 30.9.2005, s. 6).

32003 R 1980: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1980/2003 z dnia 21 października 2003 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady, dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC), w odniesieniu do definicji i uaktualnionych definicji (Dz.U. L 298 z 17.11.2003, s. 1), zmienione:

32006 R 0676: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 676/2006 z dnia 2 maja 2006 r. (Dz.U. L 118 z 3.5.2006, s. 3).

32003 R 1981: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1981/2003 z dnia 21 października 2003 r. wprowadzające rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) w zakresie aspektów pracy w terenie i procedur przypisywania (Dz.U. L 298 z 17.11.2003, s. 23).

32003 R 1982: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1982/2003 z dnia 21 października 2003 r. wprowadzające rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) w zakresie pobierania próbek i zasad dalszego śledzenia (Dz.U. L 298 z 17.11.2003, s. 29).

32003 R 1983: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1983/2003 z dnia 7 listopada 2003 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) w zakresie wykazu pierwotnych zmiennych docelowych (Dz.U. L 298 z 17.11.2003, s. 34), zmienione:

32007 R 0973: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 973/2007 z dnia 20 sierpnia 2007 r. (Dz.U. L 216 z 21.8.2007, s. 10).

32004 R 0028: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 28/2004 z dnia 5 stycznia 2004 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) w odniesieniu do szczegółowej zawartości sprawozdań pośrednich i końcowych dotyczących jakości (Dz.U. L 5 z 9.1.2004, s. 42).

32006 R 0315: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 315/2006 z dnia 22 lutego 2006 r. wdrażające rozporządzenie (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczące statystyk Wspólnoty w zakresie dochodów i warunków życia (EU–SILC) w odniesieniu do wykazu dodatkowych zmiennych docelowych odnoszących się do warunków mieszkaniowych (Dz.U. L 52 z 23.2.2006, s. 16).

32007 R 0215: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 215/2007 z dnia 28 lutego 2007 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) w odniesieniu do wykazu dodatkowych zmiennych obowiązkowych odnoszących się do nadmiernego zadłużenia i wykluczenia finansowego (Dz.U. L 62 z 1.3.2007, s. 8).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

Szwajcaria jest zwolniona z przekazywania danych do końca 2010 r.

32008 R 0362: Rozporządzenie Rady (WE) nr 362/2008 z dnia 14 kwietnia 2008 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) w odniesieniu do wykazu dodatkowych zmiennych obowiązkowych na 2009 r. odnoszących się do niedostatku materialnego (Dz.U. L 112 z 24.4.2008, s. 1).

32009 R 0646: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 646/2009 z dnia 23 lipca 2009 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 1177/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego statystyk Wspólnoty w sprawie dochodów i warunków życia (EU-SILC) w odniesieniu do wykazu dodatkowych zmiennych obowiązkowych na 2010 r. odnoszących się do podziału zasobów w gospodarstwie domowym (Dz.U. L 192 z 24.7.2009, s. 3).

STATYSTYKA GOSPODARCZA

31995 R 2494: Rozporządzenie Rady (WE) nr 2494/95 z dnia 23 października 1995 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 257 z 27.10.1995, s. 1).

W przypadku Szwajcarii rozporządzenie stosuje się do harmonizacji wskaźników cen konsumpcyjnych dla porównań międzynarodowych.

Nie stosuje się w przypadku obliczania zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych do wyraźnie określonych celów w kontekście Unii Gospodarczej i Walutowej.

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

a)

artykuł 2 lit. c) oraz odniesienia do wskaźnika cen konsumpcyjnych Europejskiej Unii Walutowej (MUICP) w art. 8 ust. 1 i art. 11 nie mają zastosowania;

b)

artykuł 5 ust. 1 lit. a) nie ma zastosowania;

c)

artykuł 5 ust. 2 nie ma zastosowania;

d)

konsultacje EMI, jak określono w art. 5 ust. 3, nie mają zastosowania.

32009 R 0330: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 330/2009 z dnia 22 kwietnia 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 odnośnie do minimalnych norm dla traktowania produktów sezonowych w zharmonizowanych wskaźnikach cen konsumpcyjnych (ZWCK) (Dz.U. L 103 z 23.4.2009, s. 6).

31996 R 1749: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1749/96 z dnia 9 września 1996 r. w sprawie wstępnych środków koniecznych do wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 dotyczącego zharmonizowanych wskaźników cen towarów konsumpcyjnych (Dz.U. L 229 z 10.9.1996, s. 3), zmienione:

31998 R 1687: rozporządzeniem Rady (WE) nr 1687/98 z dnia 20 lipca 1998 r. (Dz.U. L 214 z 31.7.1998, s. 12),

31998 R 1688: rozporządzeniem Rady (WE) nr 1688/98 z dnia 20 lipca 1998 r. (Dz.U. L 214 z 31.7.1998, s. 23),

32007 R 1334: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1334/2007 z dnia 14 listopada 2007 r. (Dz.U. L 296 z 15.11.2007, s. 22).

31996 R 2214: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2214/96 z dnia 20 listopada 1996 r. dotyczące zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (ZWCK): przekazywanie i upowszechnianie wskaźników częściowych ZWCK (Dz.U. L 296 z 21.11.1996, s. 8), zmienione:

31999 R 1617: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1617/1999 z dnia 23 lipca 1999 r. (Dz.U. L 192 z 24.7.1999, s. 9),

31999 R 1749: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1749/1999 z dnia 23 lipca 1999 r. (Dz.U. L 214 z 13.8.1999, s. 1), sprostowanym w Dz.U. L 267 z 15.10.1999, s. 59,

32001 R 1920: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1920/2001 z dnia 28 września 2001 r. (Dz.U. L 261 z 29.9.2001, s. 46), sprostowanym w Dz.U. L 295 z 13.11.2001, s. 34,

32005 R 1708: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1708/2005 z dnia 19 października 2005 r. (Dz.U. L 274 z 20.10.2005, s. 9).

31997 R 2454: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2454/97 z dnia 10 grudnia 1997 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm jakości ważenia zharmonizowanych wskaźników cen konsumpcyjnych (HICP) (Dz.U. L 340 z 11.12.1997, s. 24).

31998 R 2646: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2646/98 z dnia 9 grudnia 1998 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm traktowania taryf w zharmonizowanych wskaźnikach cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 335 z 10.12.1998, s. 30).

31999 R 1617: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1617/1999 z dnia 23 lipca 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm traktowania ubezpieczenia w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych oraz modyfikujące rozporządzenie Komisji (WE) nr 2214/96 (Dz.U. L 192 z 24.7.1999, s. 9).

31999 R 2166: Rozporządzenie Rady (WE) nr 2166/1999 z dnia 8 października 1999 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm traktowania produktów w sektorach ochrony zdrowia, edukacji i ochrony socjalnej w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 266 z 14.10.1999, s. 1).

32000 R 2601: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2601/2000 z dnia 17 listopada 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do określenia momentu wprowadzania cen zakupu do zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 300 z 29.11.2000, s. 14).

32000 R 2602: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2602/2000 z dnia 17 listopada 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm traktowania obniżek cen w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 300 z 29.11.2000, s. 16), zmienione:

32001 R 1921: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1921/2001 z dnia 28 września 2001 r. (Dz.U. L 261 z 29.9.2001, s. 49), sprostowanym w Dz.U. L 295 z 13.11.2001, s. 34.

32001 R 1920: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1920/2001 z dnia 28 września 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do minimalnych norm traktowania opłat za usługi proporcjonalnych do wartości transakcji w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2214/96 (Dz.U. L 261 z 29.9.2001, s. 46), sprostowane w Dz.U. L 295 z 13.11.2001, s. 34.

32001 R 1921: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1921/2001 z dnia 28 września 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 odnośnie do minimalnych norm dla korekt zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2602/2000 (Dz.U. L 261 z 29.9.2001, s. 49), sprostowane w Dz.U. L 295 z 13.11.2001, s. 34.

32005 R 1708: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1708/2005 z dnia 19 października 2005 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do wspólnego okresu odniesienia dla zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych oraz zmieniające rozporządzenie (WE) nr 2214/96 (Dz.U. L 274 z 20.10.2005, s. 9).

32006 R 0701: Rozporządzenie Rady (WE) nr 701/2006 z dnia 25 kwietnia 2006 r. ustanawiające zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 2494/95 w odniesieniu do zakresu czasowego zbierania danych dotyczących cen w zharmonizowanym wskaźniku cen konsumpcyjnych (Dz.U. L 122 z 9.5.2006, s. 3).

32007 R 1445: Rozporządzenie (WE) nr 1445/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. ustanawiające wspólne zasady dostarczania podstawowych informacji w sprawie parytetów siły nabywczej oraz ich wyliczenia i rozpowszechniania (Dz.U. L 336 z 20.12.2007, s. 1).

31996 R 2223: Rozporządzenie Rady (WE) nr 2223/96 z dnia 25 czerwca 1996 r. w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie (Dz.U. L 310 z 30.11.1996, s. 1), zmienione:

31998 R 0448: rozporządzeniem Rady (WE) nr 448/98 z dnia 16 lutego 1998 r. (Dz.U. L 58 z 27.2.1998, s. 1),

32000 R 1500: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1500/2000 z dnia 10 lipca 2000 r. (Dz.U. L 172 z 12.7.2000, s. 3),

32000 R 2516: rozporządzeniem (WE) nr 2516/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 listopada 2000 r. (Dz.U. L 290 z 17.11.2000, s. 1),

32001 R 0995: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 995/2001 z dnia 22 maja 2001 r. (Dz.U. L 139 z 23.5.2001, s. 3),

32001 R 2558: rozporządzeniem (WE) nr 2558/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2001 r. (Dz.U. L 344 z 28.12.2001, s. 1),

32002 R 0113: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 113/2002 z dnia 23 stycznia 2002 r. (Dz.U. L 21 z 24.1.2002, s. 3),

32002 R 1889: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1889/2002 z dnia 23 października 2002 r. (Dz.U. L 286 z 24.10.2002, s. 1),

32003 R 1267: rozporządzeniem (WE) nr 1267/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. (Dz.U. L 180 z 18.7.2003, s. 1),

32009 R 0400: rozporządzeniem (WE) nr 400/2009 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 kwietnia 2009 r. (Dz.U. L 126 z 21.5.2009, s. 11).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

a)

Szwajcaria może sporządzać dane według jednostek instytucjonalnych tam, gdzie postanowienia powyższego rozporządzenia odnoszą się do przemysłu;

b)

Szwajcaria nie jest zobowiązana do przekazywania danych w podziale regionalnym, jak jest to wymagane w powyższym rozporządzeniu;

c)

Szwajcaria nie jest zobowiązana do podziału eksportu i importu usług na UE/państwa trzecie, jak jest to wymagane w powyższym rozporządzeniu;

d)

w załączniku B, »Odstępstwa dotyczące tabel dostarczanych w ramach kwestionariusza ‘ESA-95’ według krajów«, po pkt 15 (Islandia) dodaje się elementy w brzmieniu:

»16.   SZWAJCARIA

16.1.   Odstępstwa dla tabel

Nr tabeli

Tabela

Odstępstwo

Do roku

1

Główne dane zagregowane, roczne i kwartalne

Przekazywanie danych, począwszy od 1990 r.

 

2

Główne dane zagregowane instytucji rządowych i samorządowych

Opóźnienie w przekazie: t + 8 miesięcy

Czas nieokreślony

Częstotliwość: rocznie

Czas nieokreślony

Przekazywanie danych, począwszy od 1990 r.

 

3

Tabele według branż

Przekazywanie danych, począwszy od 1990 r.

 

4

Wywóz i przywóz według UE/państwa trzecie

Przekazywanie danych, począwszy od 1998 r.

 

5

Wydatki gospodarstw domowych na spożycie według przeznaczenia

Przekazywanie danych, począwszy od 1990 r.

 

6

Rachunki finansowe według sektorów instytucjonalnych

Przekazywanie danych, począwszy od 1998 r.

2006

7

Bilanse aktywów i pasywów

Przekazywanie danych, począwszy od 1998 r.

2006

8

Rachunki niefinansowe według sektorów instytucjonalnych

Opóźnienie w przekazie: t + 18 miesięcy

Przekazywanie danych, począwszy od 1990 r.

Czas nieokreślony

9

Szczegółowe wpływy z podatków i składek na ubezpieczenie społeczne według sektorów

Opóźnienie w przekazie: t + 18 miesięcy

Przekazywanie danych, począwszy od 1998 r.

Czas nieokreślony

10

Tabele według branż i regionów, NUTS II, A17

Bez podziału według regionów

 

11

Wydatki instytucji rządowych i samorządowych według funkcji

Przekazywanie danych, począwszy od 2005 r.

Nie wykonuje się obliczeń retrospektywnych

2007

12

Tabele według branż i regionów, NUTS III, A3

Bez podziału według regionów

 

13

Rachunki gospodarstw domowych według regionów, NUTS II

Bez podziału według regionów

 

14–22

Zgodnie z odstępstwem w lit. a) niniejszego rozporządzenia Szwajcaria jest zwolniona z przekazywania danych dla tabel 14–22.«

 

31997 D 0178: Decyzja Komisji 97/178/WE, Euratom z dnia 10 lutego 1997 r. w sprawie definicji metodologii przejścia między europejskim systemem rachunków krajowych i regionalnych we Wspólnocie (ESA 95) a europejskim systemem zintegrowanych rachunków gospodarczych (ESA wydanie drugie) (Dz.U. L 75 z 15.3.1997, s. 44).

31998 D 0715: Decyzja Komisji 98/715/WE z dnia 30 listopada 1998 r. wyjaśniająca załącznik A do rozporządzenia Rady (WE) nr 2223/96 w sprawie europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych we Wspólnocie w odniesieniu do zasad pomiaru cen i wolumenów (Dz.U. L 340 z 16.12.1998, s. 33).

Do celów niniejszej Umowy przepisy decyzji dostosowuje się następująco:

Artykuł 3 (klasyfikacja metod według produktów) nie ma zastosowania w przypadku Szwajcarii.

32002 R 1889: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1889/2002 z dnia 23 października 2002 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 448/98 uzupełniającego i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 2223/96 w odniesieniu do sposobu podziału usług pośrednictwa finansowego mierzonych pośrednio (FISIM) w ramach europejskiego systemu rachunków narodowych i regionalnych (ESA) (Dz.U. L 286 z 24.10.2002, s. 11).

32003 R 1287: Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1287/2003 z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie harmonizacji dochodu narodowego brutto w cenach rynkowych (rozporządzenie DNB) (Dz.U. L 181 z 19.7.2003, s. 1).

32005 R 0116: Rozporządzenie Komisji (WE, Euratom) nr 116/2005 z dnia 26 stycznia 2005 r. w sprawie traktowania zwrotów podatku VAT osobom niepodlegającym opodatkowaniu i osobom podlegającym opodatkowaniu na ich działalność zwolnioną z opodatkowania, do celów rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1287/2003 w sprawie harmonizacji dochodu narodowego brutto w cenach rynkowych (Dz.U. L 24 z 27.1.2005, s. 6).

32005 R 1722: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1722/2005 z dnia 20 października 2005 r. w sprawie zasad szacowania usług mieszkaniowych do celów rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1287/2003 w sprawie harmonizacji dochodu narodowego brutto w cenach rynkowych (Dz.U. L 276 z 21.10.2005, s. 5).

31999 D 0622: Decyzja Komisji 1999/622/Euratom z dnia 8 września 1999 r. w sprawie traktowania zwrotów podatku VAT jednostkom niepodlegającym opodatkowaniu i jednostkom podlegającym opodatkowaniu na ich działalność zwolnioną z opodatkowania, do celów wykonania dyrektywy Rady 89/130/EWG, Euratom w sprawie harmonizacji obliczania produktu narodowego brutto w cenach rynkowych (Dz.U. L 245 z 17.9.1999, s. 51).

32006 R 0601: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 601/2006 z dnia 18 kwietnia 2006 r. w sprawie wykonania rozporządzenia (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady w zakresie formatu i procedury przekazywania danych (Dz.U. L 106 z 19.4.2006, s. 7).

Do celów niniejszej Umowy przepisy rozporządzenia dostosowuje się następująco:

Szwajcaria jest zwolniona z obowiązku wdrożenia procedur dotyczących formatu oraz procedur przekazywania danych do końca 2013 r.

32000 R 0264: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 264/2000 z dnia 3 lutego 2000 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 2223/96 w zakresie krótkoterminowych statystyk finansów publicznych (Dz.U. L 29 z 4.2.2000, s. 4).

Do celów niniejszej Umowy przepisy zawarte w tabelach 25.1 i 25.2 powyższego rozporządzenia dostosowuje się następująco:

Szwajcaria jest zwolniona z podziału świadczeń społecznych D.60 na D.62 i D.631M,

Szwajcaria jest zwolniona z podziału składek na ubezpieczenie społeczne D.61 na D.611 i D.612,

Szwajcaria jest zwolniona z podziału transferów kapitałowych D.9 na D.91 i D.9N,

pierwsze dane są przekazywane w roku 2012 + t6 (koniec czerwca) za pierwszy kwartał 2012 r. oraz z mocą wsteczną od pierwszego kwartału 1999 r.

32002 R 1221: Rozporządzenie (WE) nr 1221/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie kwartalnych niefinansowych sprawozdań administracji publicznej (Dz.U. L 179 z 9.7.2002, s. 1).

Do celów niniejszej Umowy przepisy zawarte w tabelach 25.1 i 25.2 powyższego rozporządzenia dostosowuje się następująco:

Szwajcaria jest zwolniona z podziału świadczeń społecznych D.60 na D.62 i D.631M,

Szwajcaria jest zwolniona z podziału składek na ubezpieczenie społeczne D.61 na D.611 i D.612,

Szwajcaria jest zwolniona z podziału transferów kapitałowych D.9 na D.91 i D.9N,

pierwsze dane są przekazywane w roku 2012 + t6 (koniec czerwca) za pierwszy kwartał 2012 r. oraz z mocą wsteczną od pierwszego kwartału 1999 r.

32005 R 0184: Rozporządzenie (WE) nr 184/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. w sprawie statystyki Wspólnoty w zakresie bilansu płatniczego, międzynarodowego handlu usługami i zagranicznych inwestycji bezpośrednich (Dz.U. L 35 z 8.2.2005, s. 23), zmienione:

32006 R 0602: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 602/2006 z dnia 18 kwietnia 2006 r. (Dz.U. L 106 z 19.4.2006, s. 10),

32009 R 0707: rozporządzeniem Komisji (WE) nr 707/2009 z dnia 5 sierpnia 2009 r. (Dz.U. L 204 z 6.8.2009, s. 3).

Do celów niniejszej Umowy przepisy powyższych rozporządzeń dostosowuje się następująco:

Szwajcaria jest zwolniona z dostarczania danych dla:

tabeli 1 (wskaźniki euro): Cała tabela,

tabeli 2 (kwartalny bilans płatniczy): Inwestycje portfelowe z podziałem na państwa,

tabeli 3 (międzynarodowy handel usługami): Podział geograficzny wszystkich usług na poziomie 3 oraz podział usług rządowych,

tabeli 4 (obroty inwestycji bezpośrednich T + 21) oraz tabeli 5 (stany inwestycji bezpośrednich T + 21): Poziom trzycyfrowego kodu sektora gospodarczego NOGA.

Do końca 2014 r. Szwajcaria jest zwolniona z przekazywania danych dla:

tabeli 2 (kwartalny bilans płatniczy): Bilans płatniczy inny niż inwestycje portfelowe,

tabeli 3 (międzynarodowy handel usługami): Podział geograficzny wszystkich usług na poziomie 2,

tabeli 4 (obroty inwestycji bezpośrednich T + 9): Zagraniczne inwestycje bezpośrednie ogółem: podział geograficzny poziom 3 oraz inwestycje bezpośrednie w gospodarce sprawozdającej ogółem: podział geograficzny poziom 3,

tabeli 4 (obroty inwestycji bezpośrednich T + 21): Zagraniczne inwestycje bezpośrednie ogółem: podział geograficzny poziom 3 oraz inwestycje bezpośrednie w gospodarce sprawozdającej ogółem: podział geograficzny poziom 3 oraz sektor gospodarczy NOGA, poziom dwucyfrowego kodu,

tabeli 5 (stany inwestycji bezpośrednich T + 21): Zagraniczne inwestycje bezpośrednie aktywa ogółem: podział geograficzny poziom 3 oraz inwestycje bezpośrednie w gospodarce sprawozdającej, pasywa ogółem, podział geograficzny poziom 3 oraz sektor gospodarczy NOGA, poziom dwucyfrowego kodu.

NOMENKLATURY

31990 R 3037: Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.U. L 293 z 24.10.1990, s. 1), zmienione:

31993 R 0761: rozporządzeniem Komisji (EWG) nr 761/93 z dnia 24 marca 1993 r. (Dz.U. L 83 z 3.4.1993, s. 1),