ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.150.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 150

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 53
16 czerwca 2010


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 510/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych systemów do prześwietlania ładunku pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

1

 

*

Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 511/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej

17

 

*

Rozporządzenie wykonawcze rady (UE) nr 512/2010 z dnia 14 czerwca 2010 r. nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009

24

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 513/2010 z dnia 15 czerwca 2010 r. zmieniające załącznik VI do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do dostosowania kwot, poczynając od roku gospodarczego 2010/2011 w sektorze cukru

40

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 514/2010 z dnia 15 czerwca 2010 r. dotyczące zezwolenia na stosowanie Pediococcus pentosaceus (DSM 16244) jako dodatku paszowego w żywieniu zwierząt wszystkich gatunków ( 1 )

42

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 515/2010 z dnia 15 czerwca 2010 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1137/2007 w odniesieniu do stosowania dodatku paszowego Bacillus subtilis (O35) w paszy zawierającej sól sodową lasalocidu, maduramycynę amonu, sól sodową monenzyny, narazynę, sól sodową salinomycyny oraz sól sodową semduramycyny ( 1 )

44

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 516/2010 z dnia 15 czerwca 2010 r. dotyczące stałego zezwolenia na dodatek paszowy ( 1 )

46

 

 

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 517/2010 z dnia 15 czerwca 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

48

 

 

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 518/2010 z dnia 15 czerwca 2010 r. ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 czerwca 2010 r.

50

 

 

DECYZJE

 

 

2010/333/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 14 czerwca 2010 r. zmieniająca decyzję 2004/211/WE w odniesieniu do zapisów dotyczących Bahrajnu i Brazylii w wykazie krajów trzecich oraz ich części, z których dozwolony jest przywóz do Unii Europejskiej żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3665)  ( 1 )

53

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

16.6.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 150/1


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 510/2010

z dnia 14 czerwca 2010 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu tymczasowego cła nałożonego na przywóz niektórych systemów do prześwietlania ładunku pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („rozporządzenie podstawowe”), a w szczególności jego art. 9,

uwzględniając wniosek przedłożony przez Komisję Europejską („Komisję”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   ŚRODKI TYMCZASOWE

(1)

Komisja, rozporządzeniem (UE) nr 1242/2009 (3) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”), nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych systemów do prześwietlania ładunku pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL”).

(2)

Postępowanie wszczęto na podstawie skargi złożonej w dniu 2 lutego 2009 r. przez Smiths Detection Group Limited („skarżący”) w imieniu producenta wytwarzającego ponad 80 %, całkowitej produkcji unijnej niektórych systemów do prześwietlania ładunku. Skarga zawierała dowody wskazujące na dumping i wynikającą z niego istotną szkodę, co uznano za wystarczające do wszczęcia postępowania.

2.   DALSZE POSTĘPOWANIE

(3)

Po ujawnieniu zasadniczych faktów i ustaleń, na podstawie których postanowiono wprowadzić tymczasowe środki antydumpingowe („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedstawiło w formie pisemnej swoje poglądy na temat ustaleń tymczasowych. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się.

(4)

Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. W szczególności Komisja kontynuowała dochodzenie w odniesieniu do aspektów związanych z konsumpcją w Unii. W tym kontekście Komisja skontaktowała się z zainteresowanymi stronami, w szczególności z użytkownikami, jak również z producentami produktu objętego postępowaniem, aby zweryfikować twierdzenia stron w odniesieniu do szeregu transakcji.

(5)

Należy przypomnieć, że, zgodnie z motywem 9 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie dotyczące dumpingu i szkody obejmowało okres od dnia 1 lipca 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Badanie tendencji właściwych dla oceny szkody obejmowało okres od dnia 1 stycznia 2004 r. do końca okresu objętego dochodzeniem („okres badany”).

(6)

Jedyny współpracujący chiński producent eksportujący („producent chiński”) przekonywał, że nie ma uzasadnienia dla zastosowania 18-miesięcznego OD zamiast 12-miesięcznego, który zazwyczaj przyjmuje się w dochodzeniach antydumpingowych. Według producenta chińskiego OD powinien po prostu obejmować rok kalendarzowy 2008.

(7)

Na wstępie należy zauważyć, że producent chiński nie kwestionował zastosowania 18-miesięcznego OD na etapie dochodzenia obejmującym środki tymczasowe. Z wnioskiem tym wystąpiono dopiero po wprowadzeniu środków tymczasowych. Jednak OD ogłoszono już w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania oraz w kwestionariuszach, tj. na samym początku dochodzenia. Konkretne powody wyboru 18-miesięcznego OD wyjaśniono w motywie 9 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych. Strona nie przedstawiła żadnego argumentu kwestionującego takie uzasadnienie dotyczące istnienia względnie niewielkiej liczby transakcji na danym rynku.

(8)

Aby jednak zapewnić pełną porównywalność danych liczbowych dotyczących danego OD z tymi odnoszącymi się do lat poprzednich, wszelkie dane liczbowe w częściach odnoszących się do szkody i związku przyczynowego podane zostały dla omawianego OD w ujęciu rocznym.

(9)

Producent chiński twierdził też, że wyboru OD dokonano tak, aby manipulować czynnikami szkody. Zarzut ten należy odrzucić.

(10)

W momencie rozpoczęcia dochodzenia Komisja nie wiedziała i nie mogła wiedzieć o złożonym zestawie informacji i danych liczbowych odnoszących się do wskaźników szkody. Dane te ustalono dopiero w trakcie dochodzenia.

(11)

Na koniec należy zauważyć, że nie po raz pierwszy OD ustala się na czas dłuższy niż 12 miesięcy (np. 16-miesięczny OD w odniesieniu do wapnia metalicznego pochodzącego z ChRL i Rosji ustalony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 892/94 (4) lub 18-miesięczny OD w odniesieniu do węglanu sodu pochodzącego ze Stanów Zjednoczonych Ameryki ustalony w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 823/95 (5).

(12)

Producent chiński zgłosił też, że podpis na umowie odzwierciedla wszystkie transakcje w konkretnym momencie, bez względu na to, czy sprzedaż dokonywana jest w ramach procesu przetargowego, a zatem nie ma konieczności rozszerzania OD. Argument ten nie jest przekonujący, ponieważ nie odnosi się on do podstawowego problemu, jakim jest relatywnie niewielka liczba transakcji na tym rynku. Datę podpisania umowy wykorzystano jedynie w celu uzyskania wystarczająco jasnej podstawy dotyczącej istotnych elementów sprzedaży, a także, aby prawidłowo ustalić termin i dokonać rozróżnienia, co powinno zostać objęte odpowiednio zakresem OD i okresów poprzedzających, a co należy pominąć.

(13)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag na temat OD niniejszym potwierdza się motyw 9 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(14)

Wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niektórych systemów do prześwietlania ładunku pochodzących z ChRL, a także ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego. Wyznaczono im też okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.

(15)

Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały rozpatrzone i uwzględnione w stosownych przypadkach.

3.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

(16)

W wyniku wprowadzenia środków tymczasowych definicja produktu została zmieniona w świetle uwag chińskiego producenta eksportującego oraz szczegółowej analizy twierdzeń formułowanych po stronie przemysłu unijnego. Proces ten doprowadził do wniosku, że produkty bazujące na technologii promieniowania alfa lub beta nie mogą być wykorzystywane do prześwietlania ładunków. A zatem wykluczenie tych dwóch rodzajów technologii z zakresu produktu uznano za uzasadnione. Nie przedstawiono żadnej innej uwagi, która mogłaby podważyć tymczasowe ustalenia, zgodnie z którymi wszystkie pozostałe technologie (z wyjątkiem promieniowania alfa i beta) wchodzące w zakres produktu można stosować w systemach do prześwietlania ładunku, oraz że wszystkie rodzaje produktu służą do tego samego celu, czyli do prześwietlania ładunku przy zastosowaniu takiej samej podstawowej właściwości, a mianowicie emisji skoncentrowanego promieniowania podczas prześwietlania ładunku. Podczas OD rodzaje produktu objętego postępowaniem oparte na zastosowaniu promieniowania gamma były sprzedawane w UE.

(17)

W świetle powyższego stwierdzono, że wszystkie rodzaje systemów do prześwietlania ładunku oparte na zastosowaniu technologii neutronowej lub na zastosowaniu promieniowania rentgenowskiego przy źródle promieniowania o energii 250 keV lub większej lub na zastosowaniu promieniowania gamma, zgłaszane obecnie w ramach kodu CN ex 9022 19 00, ex 9022 29 00, ex 9027 80 17 i ex 9030 10 00 oraz pojazdy silnikowe wyposażone w takie systemy zgłaszane obecnie w ramach kodu CN ex 8705 90 90 mają te same właściwości fizyczne i techniczne oraz to samo końcowe zastosowanie i konkurują ze sobą na rynku unijnym. Na tej podstawie potwierdza się niniejszym wnioski zawarte w motywach 10 – 15 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych w zakresie, w jakim nie odnoszą się one do technologii promieniowania alfa i beta.

(18)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag na temat produktu podobnego niniejszym potwierdza się motyw 16 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(19)

W tym kontekście stwierdza się ostatecznie, że wszystkie rodzaje systemów do prześwietlania ładunku zdefiniowane powyżej uznaje się za podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

4.   DUMPING

1.   Traktowanie na zasadach rynkowych (MET)

(20)

Producent chiński nie domagał się traktowania na zasadach rynkowych („MET”), zwrócił się jedynie o indywidualne traktowanie („IT”). Przy braku jakichkolwiek uwag niniejszym potwierdza się motyw 19 i 20 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

2.   Indywidualne traktowanie (IT)

(21)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag w sprawie IT niniejszym potwierdza się motywy 21 – 25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.   Wartość normalna

3.1.   Kraj analogiczny

(22)

Żadna ze stron nie zakwestionowała wyboru Stanów Zjednoczonych Ameryki („USA”) jako kraju analogicznego.

(23)

Producent chiński ponownie zgłosił swoje uwagi dotyczące braku współpracy ze strony przedsiębiorstwa z siedzibą w USA, które jest powiązane ze skarżącym. Przekonywał on, że skarżący skorzystał z danych dotyczących powiązanego z nim przedsiębiorstwa w USA, aby obliczyć w skardze wartość normalną, natomiast podczas dochodzenia skarżący oświadczył, że powiązane z nim przedsiębiorstwo z USA nie było producentem produktu podobnego. Chiński producent eksportujący stwierdził, że powiązana ze skarżącym strona USA powinna zostać zobowiązana do współpracy w ramach dochodzenia, a jeśli tego nie uczyni, należy uznać to za powód do potraktowania skarżącego jako podmiotu niewspółpracującego i tym samym zakończyć postępowanie. Przekonywał on też, że Komisja powinna wyjaśnić i zweryfikować, czy przedsiębiorstwo z USA jest producentem produktu podobnego. Wreszcie chiński producent eksportujący zakwestionował zastosowanie unijnych reguł niepreferencyjnego pochodzenia jako wskaźnika, czy podmiot gospodarczy może być uznany za producenta danego produktu.

(24)

W odniesieniu do uwag dotyczących wykorzystania w skardze danych pochodzących od powiązanego ze skarżącym przedsiębiorstwa z USA należy zauważyć, że zawarte w skardze informacje na temat wartości normalnej opierały się na ogólnych cenach USA, które są publicznie dostępne na stronie internetowej serwisu rządu USA GSA Advantages. W przypadku dwóch rodzajów produktu podobnego ceny takie nie były publicznie dostępne i dlatego skarżący musiał ustalić wartość normalną na podstawie informacji dotyczących jego własnych kosztów produkcji w UE dostosowanych do poziomu USA na podstawie wiedzy skarżącego o rynku USA.

(25)

Ponadto chiński producent nie dostarczył żadnego dowodu, na podstawie którego można by zakwestionować ustalenia zapisane w motywie 32 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(26)

Prawo antydumpingowe UE w żadnym razie nie zawiera przepisu, który określa, że postępowanie należy zakończyć, ponieważ producent w kraju analogicznym postanowił nie współpracować w ramach dochodzenia. Fakt, iż producent ów jest powiązany ze skarżącym, nie zmienia tego wniosku. Ponadto sprawa sądowa, do której odnosi chiński producent, tj. T-249/06 (Interpipe), nie ma znaczenia w tym kontekście, ponieważ w tym przypadku rozpatrywana kwestia dotyczyła zakresu, w jakim spółka zależna producenta wspólnotowego jest zobowiązana do współpracy w celu ustalenia szkody. Chodzi tu o coś innego niż przedłożenie danych w celu ustaleniu wartości normalnej w kraju analogicznym.

(27)

W odniesieniu do argumentu wysuwanego w kwestii definicji pojęcia producenta należy zauważyć, że w toku dochodzenia ustalono, iż skarżący produkuje produkt podobny w UE i ta działalność nadaje pochodzenie zgodne z unijnymi regułami niepreferencyjnego pochodzenia. Na mocy prawa nie ma potrzeby przekazywania żadnych wniosków dotyczących statusu osób prawnych, które nie są objęte dochodzeniem w ramach toczącego się aktualnie postępowania, nie mają swojej siedziby w UE lub których dane nie były wykorzystywane w trakcie dochodzenia w celu sformułowania jakiegokolwiek ustalenia.

(28)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag w sprawie wyboru kraju analogicznego niniejszym potwierdza się motywy 26 – 37 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.2.   Określenie wartości normalnej

(29)

Należy przypomnieć, że wartość normalną obliczono na podstawie danych przekazanych przez jedynego współpracującego producenta z kraju analogicznego (tj. ze Stanów Zjednoczonych Ameryki) oraz przemysł unijny. A zatem w odniesieniu do jednego rodzaju produktu przywożonego do UE wartość normalną ustalono na podstawie cen sprzedaży krajowej producenta produktu podobnego z USA wytwarzanego w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Współpracujący producent z USA nie wytwarzał żadnych innych rodzajów produktu, które mogły być porównane z rodzajami produktu przywożonymi z Chin do UE. W celu uzyskania szerszej podstawy dla obliczenia wartości normalnej Komisja zbadała też, czy w odniesieniu do innych rodzajów produktów można ustalić wartość normalną na jakiekolwiek innej podstawie, zgodnie z przepisami art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego („inna uzasadniona metoda”). Na etapie wprowadzania środków tymczasowych ustalono, że w przypadku niektórych rodzajów produktu można wykorzystać zweryfikowane informacje dotyczące kosztów przemysłu unijnego.

(30)

Po wprowadzeniu środków tymczasowych producent chiński przedłożył uwagi na temat wartości normalnej.

(31)

Producent chiński stwierdził, że wartość normalną należy skorygować w dół o kwotę stanowiącą różnicę między kosztem akceleratorów wyprodukowanych samodzielnie i tych zakupionych na zewnątrz, ponieważ chińskie przedsiębiorstwo produkuje akceleratory, natomiast producent z USA i przemysł unijny kupują je.

(32)

W odniesieniu do tego twierdzenia należy zauważyć, że nie poparto go żadnym faktycznym dowodem, mimo że Komisja zwracała się o przekazanie takiego dowodu w toku danego dochodzenia.

(33)

Producent chiński zwrócił się do Komisji o przekazanie dokładnej specyfikacji konkretnych rodzajów modeli wykorzystanych przy obliczaniu wartości normalnej. W tym kontekście należy zauważyć, że przemysł unijny i producent z kraju analogicznego uznają tego rodzaju informacje za poufne. Rzeczywiście, gdyby ujawniono dokładne nazwy modeli, przy uwzględnieniu faktu, że modele te wchodziły w skład tylko jednej serii, oraz że ujawniono już szczegółowe cechy tejże serii, oraz faktu, że tylko ograniczoną liczbę rodzajów modelu wykorzystano przy obliczaniu wartości normalnej, wówczas strony otrzymujące takie informacje byłby w stanie określić faktyczne ceny ustalane w odniesieniu do konkretnych rodzajów modelu lub koszty i ceny, na podstawie których skonstruowano wartość normalną dla różnych rodzajów modeli. W istocie informacje takie są z natury poufne i dlatego wniosek ten musiał zostać odrzucony.

(34)

Producent chiński wyraził wątpliwości co do sposobu, w jaki Komisja ustaliła wartość normalną w oparciu o dane pochodzące od przemysłu unijnego. Stwierdził on, że należy raczej zastosować faktyczne ceny sprzedaży, nie zaś cenę oferowaną w ramach przetargów. Po pierwsze, należy przypomnieć, że dane od przemysłu unijnego wykorzystano, aby uzyskać wyższy procent reprezentatywności porównania wartości normalnej i sprzedaży eksportowej dokonywanej przez producenta chińskiego. A zatem, w możliwym zakresie, w odniesieniu do wszystkich produktów objętych postępowaniem, w przypadku który nie można było określić wartości normalnej na podstawie informacji dostępnych w Stanach Zjednoczonych Ameryki, wartość tę określono w oparciu o zweryfikowane informacje od przemysłu unijnego dotyczące tych samych rodzajów produktów, jakie przywożono z Chin.

(35)

A zatem wartość normalną skonstruowano dla kilku rodzajów produktu (w każdym razie innych niż przenośne systemy do prześwietlania ładunku) w oparciu o koszty standardowe, bez uwzględnienia kosztów prac budowlanych czy innych kosztów ponoszonych na miejscu, oraz przez dodanie normalnej wartości procentowej do zysku, który był znacząco niższy niż zysk docelowy wykorzystany przy ustaleniu marginesu szkody. W toku dochodzenia ustalono, że przemysł unijny stosuje koszty standardowe w odniesieniu do wszystkich rodzajów oferowanych przez niego produktów. Zweryfikowano zapisy księgowe dotyczące opracowania tych kosztów standardowych, sposobu ich obliczenia i porównania z kosztem rzeczywistym w ramach szacowania kosztów standardowych oraz stwierdzono, że są one poprawne.

(36)

Porównano ponadto strukturę kosztów przemysłu unijnego ze strukturą kosztów producenta produktu podobnego z USA. Ustalono, że (i) marża zysku producenta z USA była wyższa niż marża zysku wykorzystana do skonstruowania wartości normalnej na podstawie danych od przemysłu unijnego, oraz że (ii) struktura kosztów przemysłu unijnego jest istotnie podobna do struktury kosztów producenta z kraju analogicznego (dokładnej różnicy nie można ujawnić ze względów poufności). Tym samym wykorzystanie danych dotyczących przemysłu unijnego przy określaniu wartości normalnej jest niewątpliwie zgodne z przepisami art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego.

(37)

Producent chiński przekazał też uwagi na temat przetargu publicznego, na podstawie którego producent produktu podobnego z USA sprzedawał przenośne systemy do prześwietlania ładunku na rynku USA. Twierdziło ono, że jeśli Komisja stosuje wartość normalną, bazując na przetargu, który odbył się w 2005 r., i porównuje ją z ceną eksportową dotyczącą OD, wówczas porównania takiego nie można było uznać za uczciwe. Zarzut ten nie został podtrzymany ze względu na fakty ustalone w toku dochodzenia. W USA zamówienia publiczne są organizowane w celu zawarcia umowy ramowej, zgodnie z którą zwycięzca przetargu może dokonywać sprzedaży w określonym okresie. W umowie ramowej nie wskazano jednak cen. Tego rodzaju umowa została zawarta w 2005 r., lecz składanie indywidualnych ofert przetargowych i podpisywanie umów odbyło się w 2007 r., tj. już w ramach OD. A zatem Komisja uznała, że przetarg ten powinien zostać uwzględniony w ramach OD i wchodzić w skład danych przy obliczaniu marginesu dumpingu.

(38)

Producent chiński zwrócił się także o wyjaśnienia na temat tego, dlaczego wartości normalnej w odniesieniu do takiego systemu przenośnego, jak sprzedany przez producenta chińskiego na Łotwie, nie określono na podstawie sprzedaży dokonywanej przez producenta z USA, lecz w oparciu o dane pochodzące od przemysłu unijnego. W tym kontekście należy zauważyć, że Komisja nie mogła skorzystać z danych pochodzących z kraju analogicznego, ponieważ takie dane nie zostały udostępnione przez współpracującego producenta z kraju analogicznego.

(39)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motywy 38 – 42 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

4.   Cena eksportowa

(40)

Po wprowadzeniu środków tymczasowych producent chiński przedłożył uwagi dotyczące ceny eksportowej.

(41)

Uwagi te sformułowano w związku z transakcjami w Niderlandach, Finlandii i Polsce w odniesieniu do konkretnych pozycji kosztowych. Przyjęto te uwagi, które można potwierdzić zweryfikowanymi danymi, i w odpowiedni sposób zmieniono wyliczenie marginesu dumpingu. Uwagi dotyczące niektórych kosztów montażu musiały zostać odrzucone. W tym kontekście należy przypomnieć, że choć na różnych etapach dochodzenia zwracano się o przekazanie odpowiednich danych faktycznych dotyczących ceny różnych elementów produktu objętego postępowaniem, przedsiębiorstwo nigdy nie podjęło próby złożenia propozycji dokonania rozstrzygającego podziału. Kwoty podane po ujawnieniu ustaleń tymczasowych stanowią nowe informacje, niepoparte danymi księgowymi czy innymi dowodami, które można by zweryfikować.

(42)

Producent chiński wyjaśnił też, że dokonał jednej sprzedaży poza przetargami publicznymi. Uwagę tę potwierdzono. Tym niemniej w toku dochodzenia ustalono, że nie była to sprzedaż przeprowadzana w ramach standardowego obrotu gospodarczego. W rzeczywistości chodziło o produkt zastępczy, a cenę, która go dotyczy, ustalono wiele lat przed OD. Produkt zastępczy był zupełnie innego rodzaju niż produkt oryginalny. A zatem nie była to transakcja wchodząca w zakres OD, lecz stanowiła wykonanie uprzednio zawartej umowy. Tym samym cena eksportowa odnosząca się do danej transakcji nie może być uwzględniona w obliczeniu.

(43)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motywy 43 – 46 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

5.   Porównanie

(44)

Producent chiński stwierdził, że porównania dokonano na podstawie skróconych numerów kontrolnych produktu, które nie uwzględniają różnic fizycznych między produktami poddanymi porównaniu. Ponadto chińskie przedsiębiorstwo oświadczyło, że przy porównaniu cen należało uwzględnić akceleratory oraz różnice między płytami montażowymi i poziomami energii.

(45)

W odniesieniu do pierwszego twierdzenia należy podkreślić następujące kwestie. Jeżeli chodzi o dane pochodzące od przemysłu unijnego należy wskazać, że obliczeń dokonano w oparciu o dane bezpośrednio dotyczące odnośnych ofert złożonych w przetargach publicznych, tj. rodzajów produktu, które konkurowały na tym samym poziomie handlu w tym samym czasie i zostały uznane przez organy przetargowe za porównywalne. W odniesieniu do danych pochodzących od producenta produktu podobnego z USA, w toku dochodzenia ustalono, że rodzaj produktu porównywanego spełnia rygorystyczne wymogi określone na mocy art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, czyli jest to produkt podobny pod wszystkimi względami do produktu objętego postępowaniem. A zatem fakt, że nie wszystkie różnice są odzwierciedlone w numerze kontrolnym produktu czy skróconym numerze kontrolnym produktu nie uniemożliwia Komisji dokonania odpowiedniego porównania wartości normalnej i ceny eksportowej. Co więcej zbadano różnice mogące mieć wpływ na porównywalność cen. Informacje zawarte w dokumentacji wskazują, że produkty dostarczone przez współpracującego chińskiego producenta eksportującego często mają cechy dodatkowe w porównaniu z tymi, które wykorzystano jako podstawę dla określenia wartości normalnej. W rezultacie wartość normalną określono w sposób tradycyjny.

(46)

W odniesieniu do akceleratorów, rodzajów płyt montażowych i poziomów energii należy zauważyć, że wnioskowane dostosowania wchodzą w zakres art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego, nie wykazano jednak, by różnice dotyczące rzeczonych czynników miały wpływ na cenę i porównywalność cen, ponieważ producent chiński nie przekazał żadnych informacji, które mogłyby uzasadniać dostosowanie.

(47)

Producent chiński stwierdził, że akcelerator to istotny komponent produktu objętego postępowaniem i powinien zostać uwzględniony w strukturze numeru kontrolnego produktu. Komisja nie włączyła akceleratora do struktury numeru kontrolnego produktu, ponieważ żadna z odnośnych stron nie przedstawiła dowodu, który wskazywałby na fakt, że akcelerator to czynnik rozróżniający różne rodzaje produktu.

(48)

Producent chiński zwrócił się też z wnioskiem o dokonanie identyfikacji i kwantyfikacji dostosowań wartości normalnej tak, aby z powrotem sprowadzić ją do poziomu ex-works. Dostosowania odnoszące się do kosztów gwarancji i kredytu poczyniono w stosunku do wartości normalnej określonej na podstawie cen sprzedaży krajowej jedynego producenta produktu podobnego z USA. Dostosowania odnoszące się do kosztów transportu, gwarancji, szkolenia, dokumentacji i opłat pośredników poczyniono w stosunku do wartości normalnej określonej na podstawie danych od przemysłu unijnego. W odniesieniu do żądania kwantyfikacji tych dostosowań Komisja nie może ujawnić takich danych, ponieważ informacje te uznaje się za z natury poufne. Należy też zauważyć, że - w podobny sposób - przemysłowi unijnemu również nie ujawniono odnośnych danych, kiedy obliczano cenę eksportową ex-works.

(49)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motyw 47 i 48 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

6.   Marginesy dumpingu

(50)

Producent chiński skrytykował fakt, że niektóre przypadki sprzedaży wykluczono z obliczeń dumpingu. W tym kontekście należy zauważyć, że wartość sprzedaży w odniesieniu do danych transakcji uwzględniono pierwotnie przy ustalaniu cen eksportowych. Jednak w przypadku tych transakcji wartości normalnej nie można określić. Tym samym nie można było dokonać porównania wartości normalnej i ceny eksportowej.

(51)

Producent chiński zażądał też włączenia wartości CIF sprzedaży wspomnianej w motywie 50 do całkowitej wartości CIF, która służy jako mianownik przy obliczeniach dumpingu. Żądania tego nie można przyjąć. Obliczenie całkowitego dumpingu jest wynikiem podziału sumy różnych ustalonych rodzajów dumpingu (w przypadku gdy można dokonać porównania cen) przez sumę odnośnych wartości CIF. Włączenie do tych obliczeń wartości CIF sprzedaży, dla których nie można dokonać żadnego porównania wartości normalnej i ceny eksportowej ze względu na brak określonej wartości normalnej, doprowadziłoby do powstania arytmetycznej nieścisłości w tych obliczeniach, ponieważ licznik i mianownik nie odnosiłyby się już do porównywalnych transakcji.

(52)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motyw 49 i 50 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(53)

Mając na uwadze powyższe stwierdzenia, ostateczny margines dumpingu, wyrażony jako wartość procentowa ceny CIF na granicy Unii przed ocleniem wynosi 38,8 %.

5.   SZKODA

(54)

Uwagi na temat ustaleń dotyczących szkody otrzymano tylko od producenta chińskiego, a niektóre z nich stanowiły jedynie powtórzenie uwag, do których odniesiono się już w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.

(55)

W niniejszym rozporządzeniu nie przytacza się ponownie argumentów dotyczących uwag, do których odniesiono się już w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych.

1.   Uwagi ogólne

(56)

Należy przypomnieć, że w tej sprawie przedstawione informacje dotyczą dwóch producentów unijnych i jednego producenta eksportującego, co jest zasadniczo reprezentatywne dla rynku unijnego. Mając na uwadze powyższe, wskazanie jakichkolwiek dokładnych danych liczbowych nie jest możliwe ze względu na ochronę zastrzeżonych informacji biznesowe. A zatem wskaźniki podawane są w formie indeksów lub przedziałów.

(57)

W swojej odpowiedzi na ustalenia tymczasowe producent chiński zażądał, by analiza szkody została przedstawiona w ujęciu rocznym. Choć nie zmienia to istoty danych, a jedynie sposób ich prezentacji, roszczenie to uznano za uzasadnione, a tym samym cała poniższa analiza jest przedstawiona w ujęciu rocznym.

(58)

Producent chiński zakwestionował dane dotyczące wielkości jego sprzedaży w okresie badanym (od 2004 r. do końca OD) przekazane w dotyczącym go dokumencie ujawniającym ustalenia tymczasowe. Należy zauważyć, że Komisja przekazała producentowi chińskiemu wyczerpującą i kompletną analizę zebranych danych. Informacje zwrotne otrzymane przez producenta chińskiego zostały następnie sprawdzone w kontekście dostępnych informacji przekazanych przez organy państw członkowskich jako użytkowników produktu objętego postępowaniem oraz przez producentów z Unii. A zatem na ostatnim etapie dochodzenia znane były szczegóły dotyczące chińskiej sprzedaży do Unii oraz ich odnośnego wpływu.

(59)

Producent chiński przekonywał, że w sytuacji, w której nie zgłoszono oferty ze strony przemysłu unijnego, jego sprzedaż należy wyłączyć z analizy szkody i związku przyczynowego. Trzeba jednak odnotować, że instytucje nie mogą powoływać się na fakt, że w OD przemysł unijny nie złożył oferty w jednym konkretnym przetargu, a chiński producent eksportujący taką ofertę złożył, oznacza powstanie szkody z winy własnej w takim stopniu, że naruszyło to związek przyczynowy między szkodą a dumpingiem. Ponadto udział w przetargu nie odbywa się bez poniesienia kosztu (tłumaczenia, pośrednicy, czasami opłata za przetarg itd.), a zatem przedsiębiorstwa nie składają oferty, jeśli nie są pewne, że mają jakąkolwiek szansę.

(60)

Twierdzono też, że w sytuacjach, w których skarżący (Smiths Detection Group Limited) składał oferty przekraczające pułap cenowy określony w ramach przetargów, należy go wykluczyć z analizy szkody i związku przyczynowego. Tym niemniej w toku dochodzenia nie ujawniono żadnych możliwych do zweryfikowania informacji potwierdzających, że takie oferty istniały.

(61)

Producent chiński stwierdził, że istnieje asymetria danych dotyczących szkody. Dzieje się tak, ponieważ wielkości sprzedaży, udział w rynku i zysk odnoszą się do sprzedaży na dzień zawarcia umowy, natomiast niektóre pozostałe czynniki szkody ustalono na podstawie księgowości finansowej skarżącego, a zatem mogą one nie mieć związku w czasie. Na początku niniejszego dochodzenia, służby Komisji musiały ustalić wyraźnie określony punkt odniesienia dla sprzedaży, który będzie miał zastosowanie wobec wszystkich przedsiębiorstw współpracujących w ramach postępowania. Postanowiono, że dzień zawarcia umowy stanowi najlepszy punkt odniesienia, ponieważ często istnieje duży odstęp czasu między terminem rozpoczęcia przetargu a terminem zawarcia umowy, a także między terminem zawarcia umowy a terminem wystawienia ostatecznej faktury. Ponadto kilka faktur obejmuje często jedną umowę, a umowa może być realizowana na przestrzeni kilku lat.

(62)

Po ustaleniu, że punktem odniesienia będzie dzień zawarcia umowy, nie było praktyczne zwracanie się do producentów unijnych o opracowanie wszystkich odpowiedzi na pytania z kwestionariusza na podstawie dat zawartych w umowie. Oznaczałoby to, że musieliby oni całkowicie zweryfikować swoją księgowość w sposób, który nie stanowi normalnej praktyki, i który wprowadziłby liczne niejasności, a w konsekwencji negatywnie wpłynął na jakość takich informacji. Mając na uwadze, że nie było możliwe wykorzystanie dat faktur jako punktu odniesienia, dane na temat szkody zostały dostarczone w najlepszy możliwy sposób w odniesieniu do tego produktu.

(63)

W dziesiątym miesiącu dochodzenia, tj. w momencie udzielania odpowiedzi na ujawnienie tymczasowych ustaleń, producent chiński zakwestionował fakt, że OD obejmował 18 miesięcy, stwierdzając, że powinien on ograniczać się do roku kalendarzowego 2008. Żądanie to musiało zostać odrzucone ze względu na przyczyny uzasadniające okres 18-miesięczny, określone w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych oraz w motywach 5 – 11. Ponadto zmiana taka uniemożliwiłaby terminowe zamknięcie dochodzenia, ponieważ oznaczałby zwrócenie się do wszystkich przedsiębiorstw współpracujących o ponowne przedłożenie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszach na podstawie zmienionego OD.

(64)

Producent chiński zgłosił też wątpliwości co do tego, czy liczne przedsiębiorstwa unijne powiązane ze skarżącym zostały w odpowiedni sposób uwzględnione w analizie szkody Komisji. Weryfikacja odpowiedzi skarżącego na pytania zawarte w kwestionariuszu odbyła się przy pełnej współpracy całej grupy, a Komisja była zadowolona, że wskaźniki szkody i obliczenia zostały właściwie przeanalizowane w odniesieniu do całej grupy. Jak wyjaśniono producentowi chińskiemu przed wprowadzeniem środków tymczasowych, przedsiębiorstwa unijne, do których się ona odnosi, odgrywają jedynie nieznaczącą rolę w produkcji i wprowadzaniu do obrotu odnośnego produktu, lub nie odgrywają jej w ogóle. W rzeczywistości ich rola ogranicza się do pewnych funkcji związanych ze sprzedażą produktu objętego dochodzeniem (np. serwisowanie) oraz ze sprzedażą produktów niewchodzących w zakres niniejszego rozporządzenia.

(65)

Na koniec producent chiński stwierdził, że jeżeli przemysł unijny nie spełniał wymogów technicznych niektórych przetargów lub w ogóle nie brał w nich udziału, to w przypadku takich transakcji nie występował dumping przynoszący szkodę dla przemysłu unijnego. Twierdzenia tego nie można przyjąć.

(66)

Po pierwsze należy zauważyć, że fakt, iż w odniesieniu do niektórych transakcji eksportowych nie można określić wartości normalnej, nie podważa stwierdzenia szkodliwego dumpingu tak długo, jak podstawa takiego obliczenia uznawana jest za reprezentatywną. Z pewnością ma to miejsce w tym przypadku (patrz też motyw 50). W odniesieniu do konkretnych omawianych transakcji należy zauważyć co następuje. Transakcja odnosząca się do problemów z wymogami technicznymi dotyczy jednego rodzaju produktu sprzedawanego w ramach jednego przetargu. Przetarg ten został w zupełnie inny sposób zinterpretowany przez producenta chińskiego z jednej strony, i przez dwóch producentów unijnych z drugiej strony. Pod koniec dochodzenia producent chiński twierdził, iż dany rodzaj produktu jest całkowicie odmienny od przenośnego systemu do prześwietlania, natomiast przemysł unijny wyrażał odmienną opinię. Jest zatem jasne, że przemysł unijny uczestniczył w danym przetargu w szczerym przekonaniu, że powinien zaoferować konkretny rodzaj produktu. Co ważniejsze, jego udział wiązał się z kosztami (tłumaczenia, pośrednik, zapłata za udział w przetargu itd.). A zatem fakt, że do momentu ostatecznego zakończenia procesu przetargowego przemysł unijny nie złożył oferty na tych samych warunkach nie oznacza, iż taki przywóz automatycznie nie przyczynił się do powstania szkody.

(67)

Jeżeli chodzi o pozostałe transakcje producent chiński odnosi się do transakcji nieobjętej OD, która, jak wyjaśniono w motywie 42, stanowi w rzeczywistości wykonanie uprzednio zawartej umowy. Odniósł się również do transakcji, w której przemysł unijny nie brał udziału w przetargu. W odniesieniu do pierwszej transakcji nie poczyniono żadnych ustaleń w kwestii szkody. W odniesieniu do drugiej transakcji zastosowanie mają wnioski przedstawione w motywie 59.

2.   Produkcja unijna i przemysł unijny

(68)

W jedenastym miesiącu dochodzenia przedsiębiorstwo rumuńskie wysunęło twierdzenie, iż w trakcie OD było unijnym producentem pewnych systemów do prześwietlania ładunku. Komisja znalazła i zweryfikowała informacje na temat faktycznego statusu tego przedsiębiorstwa. Zgodnie z informacjami przedłożonymi zarówno przez dane przedsiębiorstwo, jak i przez inne podmioty gospodarcze działające na odnośnym rynku, w tym przez producenta chińskiego, zaangażowanie wspomnianego przedsiębiorstwa w produkcję produktu podobnego jest ściśle powiązane z działalnością produkcyjną uznanego unijnego producenta systemów do prześwietlania ładunku. A zatem, w kontekście obecnego dochodzenia, jedyną sprzedaż przeprowadzoną przez przedsiębiorstwo rumuńskie w trakcie OD uważa się za dokonaną przez unijnego producenta systemów do prześwietlania ładunku, z którym ono współpracowało.

(69)

W odniesieniu do wskaźników makroekonomicznych, takich jak konsumpcja, produkcja, wykorzystanie mocy produkcyjnych, zapasy, wielkość sprzedaży, udział w rynku, zatrudnienie, produktywność i płace, jak również sprzedaż eksportowa należy zauważyć, że zostały one przeanalizowane w przypadku wszystkich producentów unijnych.

(70)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywach 52 – 56 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.   Konsumpcja w Unii

(71)

Producent chiński przekonywał, że poziom konsumpcji unijnej określony w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie jest właściwy. W związku z tym Komisja skontaktowała się z zainteresowanymi stronami, szczególnie z użytkownikami, w celu zebrania dalszych informacji na temat konsumpcji w UE w okresie badanym. Na podstawie dodatkowych informacji wniesionych przez strony uznano, że konsumpcja w Unii rozwijała się następująco:

 

2004

2005

2006

2007

OD

Indeks: 2004 = 100

100

62

114

110

111

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i późniejsze oświadczenia

(72)

Konsumpcja produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego w UE wzrosła o 11 % w okresie badanym.

(73)

Producent chiński stwierdził, że należy raczej ujawnić dane na temat rzeczywistej konsumpcji niż informacje zindeksowane. W związku z tym należy zauważyć, że, jak już wyjaśniono w motywie 54 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, liczba stron zaangażowanych w produkcję niektórych systemów do prześwietlania ładunku w UE jest bardzo ograniczona, a ujawnienie danych na temat rzeczywistej sprzedaży doprowadziłoby do ujawnienia faktycznej sprzedaży stron, co uznawane jest za informacje z natury poufne.

(74)

Stwierdzono też, że konsumpcja powinna uwzględniać wszystkie jednostki produktu objętego postępowaniem na rynku UE. W związku z tym należy zauważyć, że dane liczbowe dotyczące konsumpcji unijnej uwzględniają całą sprzedaż produktu objętego dochodzeniem (bez względu na to, czy jest ona wynikiem procesu przetargowego, czy też nie) wszystkich stron (w zakresie znanym Komisji). Dane zostały sprawdzone i zweryfikowane w oparciu o różne dostępne źródła. Jednak dane liczbowe dotyczące konsumpcji obejmują tylko faktyczną sprzedaż, nie zaś niewielką liczbę zgłoszonych Komisji transakcji leasingu czy darowizny. Gdyby wziąć te transakcje pod uwagę, chiński udział w rynku byłby jeszcze większy.

(75)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motywy 57 i 58 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zmienione zgodnie z zapisami w motywach 71 – 74.

4.   Przywóz z kraju, którego dotyczy postępowanie

a)   Wolumen, cena i udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem

(76)

Jak wyjaśniono w motywach 57 i 58, zmieniono wielkość i udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem. Ujęcie danych w stosunku rocznym i aktualizacja wielkości potwierdziły zawarte w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych wnioski, iż przywóz i jego udział w rynku znacząco wzrastał od 2004 r. Strona chińska zakwestionowała metodologię zastosowaną przy indeksacji danych. Należy podkreślić, że faktyczne dane, choć zindeksowane, zarówno na etapie wprowadzania środków tymczasowych, jak i ostatecznych pokazują znaczący wzrost wielkości i udziału w rynku przywozu z kraju, którego dotyczy postępowanie.

(77)

Wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem wzrosła o ponad 150 % w okresie badanym.

 

2004

2005

2006

2007

OD

Wielkość przywozu

100

75

250

200

267

Indeks: 2004 = 100

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i późniejsze oświadczenia

(78)

Jak stwierdzono w motywie 60 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, średnia cena eksportowa różni się znacząco w zależności od rodzaju przywożonego systemu do prześwietlania ładunku. Nie można z tego wyciągnąć żadnych znaczących wniosków.

(79)

Udział w rynku przywozu z kraju, którego dotyczy postępowanie, wzrósł ponad dwukrotnie w okresie badanym.

 

2004

2005

2006

2007

OD

Udział w rynku ChRL

15–25 %

20–30 %

40–50 %

30–40 %

40–50 %

Indeks: 2004 = 100

100

121

219

183

240

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i późniejsze oświadczenia

(80)

Producent chiński przekonywał, że należy przeanalizować też wielkości po OD (w formie przetargów wygranych w trakcie OD, które doprowadziły do podpisania umów po OD). Zgodnie z przepisami rozporządzenia podstawowego, z wyjątkiem okoliczności szczególnych, nie uwzględnia się wydarzeń, które miały miejsce po OD. Producent chiński nie powołał się na takie okoliczności szczególne. Ponadto ze względów związanych z porównywalnością konieczne byłoby też dokonanie ponownego podziału sprzedaży w okresach poprzedzających OD. Żądanie to nie zostało zatem przyjęte. Mając na uwadze przedstawiony powyżej wzrost przywozu w odniesieniu do wielkości i udziału w rynku, wskazana decyzja i tak nie miała wpływu na czynniki badane w danej sprawie.

b)   Podcięcie cenowe

(81)

Producent chiński stwierdził, że metodologia analizy podcięcia cenowego zastosowana na etapie wprowadzania ceł tymczasowych nie była prawidłowa. W jego opinii nie było możliwe porównanie rzeczywistych cen sprzedaży i cen przetargowych oferowanych przez przemysł unijny. W związku z tym należy zauważyć, że taką metodologię uznano za najbardziej właściwą ze względu na konieczność dokonania odpowiedniego porównania obejmującego produkt, który ze swej natury jest bardzo złożony i jest przedmiotem zamówień publicznych. Zainteresowane strony nie ustaliły żadnych innych wiarygodnych metod.

(82)

Należy stwierdzić, że choć metodologia pozostała taka sama, jak opisano powyżej, wprowadzono niewielkie dostosowania dotyczące obliczenia, co obniżyło ceny przemysłu unijnego. Informacje te przekazano zainteresowanym stronom.

(83)

Zmienione porównanie wskazuje, że w trakcie OD przywożony produkt objęty postępowaniem był sprzedawany w Unii po cenach, które podcięły ceny przemysłu unijnego w przedziale od 15 do 20 %. Należy zauważyć, że producent chiński stwierdził w swoich uwagach, że jednym z powodów, dla których zdobywał zamówienia było oferowanie wyższej jakości specyfikacji produktu. W kontekście podcięcia cenowego (oraz zaniżania cen) mogło to doprowadzić do wprowadzenia dostosowań i obliczenia wyższych marginesów szkody. Takich dostosowań nie wprowadzono, ponieważ nie udowodniono, że twierdzenie to jest uzasadnione, nie było też informacji pozwalających na ujęcie go w formie ilościowej.

(84)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się pozostałe informacje zawarte w motywach 59 – 62 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zmienione zgodnie z zapisami w motywach 76 – 83.

5.   Sytuacja przemysłu unijnego

(85)

Należy zauważyć, że dane dotyczące wskaźników szkody są przedstawione w odmienny sposób w rozporządzeniu w sprawie ceł ostatecznych, aby uwzględnić dwie kwestie określone powyżej w motywach 57 i 69, a mianowicie wniosek producenta chińskiego o ujęcie roczne danych dotyczących 18-miesięcznego OD oraz o opracowanie analizy wskaźników makroekonomicznych odnoszących się do danych pochodzących od drugiego producenta unijnego.

 

2004

2005

2006

2007

OD

Produkcja

100

75

94

173

151

Moce produkcyjne

100

83

90

185

200

Wykorzystanie mocy produkcyjnych

100

90

104

94

76

Indeks: 2004 = 100

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(86)

W okresie badanym wielkość produkcji przemysłu unijnego wzrosła o 51 %. Ten pozytywny trend wynika głównie z wysokiej sprzedaży eksportowej produktu podobnego. Z tego samego powodu przemysł unijny zwiększył dwukrotnie swoje moce produkcyjne w okresie badanym. Wykorzystanie mocy produkcyjnych przemysłu wspólnotowego spadło o 24 % w okresie badanym.

(87)

Mając na uwadze powyższe dane liczbowe dotyczące produkcji, której znacząca część sprzedawana jest na rynkach poza UE, nie uznaje się, że są to istotne wskaźniki w danej sprawie.

 

2004

2005

2006

2007

OD

Zapasy

100

164

155

127

136

Indeks: 2004 = 100

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(88)

Poziom zapasów przemysłu unijnego pokazuje trend zwyżkowy i wahania w całym okresie badanym. Nie uznano tego jednak za istotny wskaźnik, ponieważ przemysł działa na podstawie produkcji na zamówienie, zapasy są zawsze utrzymywane na minimalnym poziomie, a ich istotna część przeznaczona jest na rynek eksportowy.

 

2004

2005

2006

2007

OD

Sprzedaż unijna

100

67

93

100

76

Udział w rynku

65–75 %

70–80 %

55–65 %

60–70 %

45–55 %

Indeks udziału w rynku

100

108

82

91

68

Indeks: 2004 = 100

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu i późniejsze oświadczenia

(89)

Sprzedaż przemysłu unijnego zmniejszyła się w okresie badanym i w OD była o około 25 % niższa od swojego pierwotnego poziomu. Przemysł unijny stracił około 20 punktów procentowych swojego udziału w rynku między 2004 r. a końcem OD.

(90)

Potwierdza się ustalenia w sprawie cen sprzedaży zawarte w motywie 69 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(91)

Producent chiński ponownie zgłosił wniosek o przekazanie informacji na temat zamówień publicznych udzielonych skarżącemu oraz zakresu, w jakim niektóre przetargi zostały uwzględnione w dochodzeniu. Jednak taki poziom szczegółowości nie został uznany za właściwy ze względów poufności. Strona domagała się również kolejnego potwierdzenia, że datę podpisania umów sprzedaży w ramach postępowań przetargowych wykorzystano jako czynnik decydujący przy obliczaniu konsumpcji w Unii. W związku z tym instytucje potwierdzają, że metodologia objaśniona w motywie 57 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych została zastosowana w odniesieniu do wszystkich stron. Ta sama strona domagała się też wyjaśnienia, czy dane pochodzące od skarżącego dotyczyły obu jego zakładów produkcyjnych. W tym kontekście, jak stwierdzono w motywie 7 lit. a) rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, potwierdza się, że dane przekazane przez skarżącego to dane zebrane i dotyczące obu jego zakładów produkcyjnych.

 

2004

2005

2006

2007

OD

Marża zysku przed opodatkowaniem

100

85

90

7

–50

Indeks: 2004 = 100

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(92)

W okresie badanym przemysł unijny zaczął przynosić straty. Sytuacja stała się wyjątkowo zła podczas OD.

 

2004

2005

2006

2007

OD

Inwestycje

100

164

100

354

105

Zwrot z inwestycji

110–120 %

85–95 %

210–220 %

215–225 %

60–70 %

Przepływy pieniężne

100

124

257

186

–71

Indeks: 2004 = 100

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(93)

Inwestycje były na niskim poziomie w okresie badanym. Duża część inwestycji została przeznaczona na utrzymanie zakładów przemysłu unijnego. Wyższy poziom inwestycji odnotowany w 2007 r. dotyczy nowego patentu mającego na celu poprawę osiągów produktu objętego postępowaniem. Należy przypomnieć, że ten rodzaj działalności opiera się w dużym stopniu na wykorzystaniu know-how, nie zaś inwestycji.

(94)

Zwrot z inwestycji, wyrażony jako zysk netto przemysłu unijnego oraz wartość księgowa netto jego inwestycji, wykazuje tendencję spadkową w okresie badanym, lecz nie stanowi wiarygodnego wskaźnika szkody, ponieważ odzwierciedla głównie aktywa, które zostały już zamortyzowane.

(95)

Sytuacja przemysłu unijnego w zakresie przepływów pieniężnych poważnie pogorszyła się w okresie badanym.

(96)

Mając na uwadze, że produkcja systemów do prześwietlania ładunku stanowiła niewielką część działalności skarżącego, zdolności do pozyskania kapitału nie uznano za istotny czynnik w danej sprawie.

 

2004

2005

2006

2007

OD

Zatrudnienie

100

110

129

160

167

Średni koszt pracy na pracownika

100

98

102

106

106

Wydajność na jednego pracownika

100

68

73

109

135

Indeks: 2004 = 100

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(97)

Zatrudnienie, średni koszt pracy na pracownika i wydajność w przeliczeniu na jednego pracownika wzrosły w okresie badanym. Jednak wskaźników tych nie uznano za istotne w danej sprawie, ponieważ duża część zatrudnienia dotyczy produkcji niektórych systemów do prześwietlania ładunku sprzedawanych na rynek eksportowy.

(98)

Niniejszym potwierdza się ustalenia zawarte w motywie 76 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

(99)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się pozostałe informacje zawarte w motywach 64 – 76 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zmienione zgodnie z zapisami w motywach 85 – 98.

6.   Wnioski dotyczące szkody

(100)

Zawarte w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych ustalenia dotyczące różnego stopnia znaczenia wskaźników szkody w tym konkretnym postępowaniu zachowują ważność. Za najważniejsze wskaźniki szkody uznaje się rentowność, udział w rynku i podcięcie cenowe, ponieważ bezpośrednio odzwierciedlają one sytuację przemysłu unijnego w kontekście jego działalności na rynku unijnym. Powody, dla których pewne pozostałe wskaźniki nie są tak istotne, wyjaśniono powyżej.

(101)

W odniesieniu do rentowności przemysł unijny zaczął przynosić straty w okresie badanym, a udział w rynku producentów unijnych spadł o 24 %. Ponadto producent chiński podciął ceny skarżącego w przedziale od 15 do 20 %.

(102)

Rzeczywiście chiński udział w unijnym rynku produktu objętego postępowaniem wzrósł o 140 % w okresie badanym, natomiast w tym samym czasie przemysł unijny odnotował znaczący spadek wielkości sprzedaży (-24 %) i udziału w rynku (20 punktów procentowych).

(103)

Jak wyjaśniono w uwagach ogólnych poprzedzających niniejszą analizę szkody, dane przedstawiono w inny sposób niż w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych. Najwyraźniej to, czy dane ujęte są w formacie rocznym, czy też nie, nie zmienia ich istoty, a jedynie sposób prezentacji. Jednak przedstawione powyżej dane na temat szkody (w odniesieniu do wskaźników makroekonomicznych) obejmują też dane dotyczące drugiego producenta unijnego. Stwierdza się zatem, że przedstawione powyżej zmienione dane potwierdzają tymczasowe wnioski na temat szkody, tj. że w okresie badanym istniała szkodliwa sytuacja w rozumieniu art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

(104)

Uwzględniając powyższe uznaje się, że wnioski dotyczące istotnej szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu zawarte w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych nie zmieniają się po modyfikacji sposobu prezentacji określonej w motywie 85. Przy braku jakichkolwiek innych uwag na ten temat niniejszym potwierdza się motywy 77 – 80 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zmienione zgodnie z zapisami w motywach 100 – 103.

6.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

(105)

Uwagi na temat ustaleń dotyczących szkody otrzymano tylko od producenta chińskiego.

(106)

Należy przypomnieć, że skutki przywozu po cenach dumpingowych i inne czynniki zostały ujęte w stosunku rocznym ze względów wyjaśnionych w motywie 85.

1.   Skutki przywozu po cenach dumpingowych

(107)

Udział w rynku przywozu po cenach dumpingowych wzrósł o 140 % w okresie badanym, podczas gdy udział przemysłu unijnego w rynku zmniejszył się o 32 %. Te negatywne zmiany dotyczące przemysłu unijnego nastąpiły na tle wzrostu unijnej konsumpcji o 11 % między 2004 r. a OD (dane liczbowe w ujęciu rocznym).

2.   Wpływ innych czynników

 

2004

2005

2006

2007

OD

Sprzedaż eksportowa produkcji unijnej

100

93

123

245

233

Cena sprzedaży eksportowej

100

107

60

63

70

Indeks: 2004 = 100

Źródło: Odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu

(108)

Wielkość wywozu przemysłu unijnego wzrosła w okresie badanym. Wywóz reprezentował zdecydowaną większość (między 85 a 95 %) całkowitej wielkości produkcji unijnej w OD.

(109)

Producent chiński zasugerował, że Komisja nie dokonała analizy przywozu ze Stanów Zjednoczonych Ameryki, oraz że w trakcie OD przedsiębiorstwa z USA sprzedały do UE więcej systemów do prześwietlania ładunku niż ChRL, jednak twierdzenie to nie zostało poparte faktami ani konkretnymi możliwymi do zweryfikowania dowodami.

(110)

Po wprowadzeniu środków tymczasowych Komisja aktywnie starała się zdobyć więcej informacji na temat przywozu USA, jednak w końcu potwierdziła dane liczbowe dotyczące wielkości przywozu ze Stanów Zjednoczonych Ameryki ustalone na etapie wprowadzania środków tymczasowych.

(111)

Producent chiński skrytykował konsekwencje braku udziału przemysłu unijnego w niektórych przetargach. W związku z tym należy zauważyć, że w toku dochodzenia uwzględniono fakt, że nie wszystkie strony (przemysł unijny, producent chiński, inni producenci niektórych systemów do prześwietlania ładunku) złożyły oferty w ramach poszczególnych procesów przetargowych. Nie ustalono przekonujących czynników, które wskazywałyby, że szkoda wyraźnie odnotowana podczas okresu badanego wynikała z braku uczestnictwa przemysłu unijnego w przetargach, które nie należały do uzasadnionych gospodarczo opcji. Istnienie uzasadnionej gospodarczo opcji jako czynnika decydującego przy udziale w przetargu potwierdza fakt, że udział taki wiąże się z kosztami (tłumaczenia, pośrednik, czasami opłata przetargowa itd.), a przedsiębiorstwa nie składają ofert, jeśli nie są pewne, iż mają jakąkolwiek szansę.

(112)

Producent chiński nalegał, że szkodliwe skutki czynników niezwiązanych z ceną, takich jak inne czynniki techniczne, należy poddać dalszej analizie w ramach badania związku przyczynowego.

(113)

W rzeczywistości przemysł unijny technicznie byłby w stanie spełnić te same wymagania, co dotyczące produktu chińskiego. Oznaczałoby to jednak, że przemysł unijny musiałby zaoferować produkt po wyższej cenie. Tak naprawdę kwestia ta pokazuje pełen skutek dumpingu producenta chińskiego. Dumping częściowo wynika z faktu, że producent chiński oferuje po prostu produkt posiadający większą liczbę funkcji. Ponieważ dyrektywa 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi (6) zezwala na zastosowanie tylko dwóch kryteriów udzielania zamówień: „najniższa cena” i „oferta najkorzystniejsza ekonomicznie”, zamówienie musiało być prawie automatycznie udzielone producentowi chińskiemu stosującemu dumping. Oferty składane przez producenta chińskiego nie byłyby już najkorzystniejsze ekonomicznie, gdyby były dumpingowe, tj. gdyby przynajmniej były wyższe, aby odzwierciedlić dodatkowe funkcje.

(114)

Na koniec należy zaznaczyć, że w toku dochodzenia wykazano, iż skarżący spełnił wszystkie wymogi dotyczące specyfikacji technicznej w przetargach, w których zarówno on, jak i producent chiński złożyli ofertę na tych samych warunkach.

(115)

Producent chiński stwierdził też, że były przypadki, w których zamówień udzielono producentowi chińskiemu, mimo że zaoferował on wyższą cenę niż skarżący. Należy zatem uznać, że transakcje nie spowodowały powstania szkody.

(116)

W związku z tym należy zauważyć, że w toku dochodzenia ustalono jeden przypadek procesu przetargowego, w którym na pierwszy rzut oka wydaje się, iż jedyny współpracujący chiński producent wygrał przetarg, mimo że zaoferował wyższą cenę niż skarżący. Dochodzenie ujawniło jednak, że w rzeczywistości nie miało to miejsca, ponieważ oferta złożona przez chińskie przedsiębiorstwo obejmowała wiele dodatkowych funkcji za tę samą cenę. Gdyby dokonano dostosowań w odniesieniu do owych dodatkowych funkcji, cena eksportowa byłaby niższa, co wiąże się z większym marginesem dumpingu. Nie przedstawiono żadnych innych możliwych do zweryfikowania informacji na poparcie twierdzenia, że miały miejsce inne przetargi, w ramach których przedsiębiorstwo chińskie zaoferowało cenę wyższą niż skarżący.

(117)

Producent chiński stwierdził, że drugi producent unijny podjął praktykę rażącego zaniżania cen, wyrządzając tym samym istotną szkodę przemysłowi unijnemu, oraz że strona ta nie ponosi szkody na skutek przywozu z Chin, ponieważ zaprzestała aktywnej współpracy.

(118)

Po pierwsze należy przypomnieć, że drugi producent unijny przekazał informacje na temat niniejszego postępowania, zaś analiza szkody jest dokonywana dla całego przemysłu unijnego. Ponadto należy zauważyć, że twierdzenia producenta chińskiego w sprawie praktyki rażącego zaniżania cen nie są poparte żadnymi rzeczywistymi dowodami i nie mogą podważyć ustaleń dochodzenia przedstawionych w motywie 89 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

3.   Wnioski w sprawie związku przyczynowego

(119)

Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motywy 81 – 95 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, zmienione zgodnie z zapisami w motywach 105 – 118.

(120)

W świetle powyższego potwierdza się ustalenie tymczasowe, że przywóz po cenach dumpingowych wyrządził istotną szkodę przemysłowi unijnemu.

7.   INTERES UNII

1.   Interes użytkowników

(121)

Dwaj użytkownicy, którzy przesłali już oświadczenia na etapie wprowadzania środków tymczasowych, podkreślili swoje uwagi wstępne. Wyrażają oni obawy dotyczące konkurencji i postępu technologicznego w przypadku wprowadzenia środków ostatecznych. Jednak do obu tych obaw odniesiono się w rozporządzeniu w sprawie ceł tymczasowych, i nie zostały przedłożone żadne nowe informacje, które mogłyby potwierdzić, że nałożenie cła ostatecznego miałoby szkodliwe skutki dla konkurencji i postępu technologicznego przynajmniej w krótkim i średnim okresie.

2.   Wniosek dotyczący interesu Unii

(122)

Powyższe dwie uwagi nie zmieniają wniosków wyciągniętych na etapie wprowadzania środków tymczasowych. Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motywy 96 – 113 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych.

8.   OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

1.   Poziom usuwający szkodę

(123)

Jedyny współpracujący chiński producent eksportujący sformułował uwagi na temat obliczenia zaniżania ceny. Tam, gdzie było to uzasadnione, wprowadzono dostosowania na etapie wprowadzania środków ostatecznych.

(124)

W odniesieniu do marginesu szkody producent chiński wysunął twierdzenie podobne do tego wskazanego w motywie 51 niniejszego rozporządzenia. Twierdzenie to musiało zostać odrzucone z tych samych względów, co wymienione w motywie 51.

(125)

Producent chiński domagał się też wyjaśnień dotyczących metody zastosowanej do ustalenia marży zysku przed opodatkowaniem, a w szczególności, ustaleń dotyczących roku, do którego taka marża zysku się odnosi. W związku z tym należy zauważyć, że ustalenie marży zysku przed opodatkowaniem było wynikiem analizy danych odnoszących się do roku finansowego 2006 i 2007.

(126)

W wyniku obliczeń ostateczny poziom usuwający szkodę określono jako niższy od ostatecznego marginesu dumpingu. Przy braku jakichkolwiek innych uwag niniejszym potwierdza się motywy 114 – 117 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, z uwzględnieniem zmian określonych w motywach 123 – 126 niniejszego rozporządzenia.

2.   Środki ostateczne

(127)

W świetle powyższych wniosków dotyczących dumpingu, szkody, związku przyczynowego oraz interesu Unii i zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie najniższego ustalonego marginesu dumpingu i szkody, zgodnie z zasadą niższego cła. W tym przypadku stawka cła powinna zostać określona odpowiednio na poziomie ustalonej szkody. Wynosi ona 34 % i znacznie obniżyła się od czasu ustaleń tymczasowych, kiedy stawka cła została określona na poziomie stwierdzonego dumpingu.

(128)

Na podstawie powyższego stawka ostatecznego cła antydumpingowego dla ChRL wynosi 34 %.

(129)

Zgodnie z motywem 120 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, z uwagi na staranny monitoring skuteczności środków, odnośne organy państw członkowskich wezwano do dostarczenia Komisji, na zasadzie poufnej i okresowej, informacji dotyczących unijnych postępowań w zakresie zamówień publicznych, które prowadzą do sprzedaży systemów do prześwietlania ładunku.

9.   OSTATECZNE POBRANIE CŁA TYMCZASOWEGO

(130)

W świetle skali ustalonego marginesu dumpingu, a także mając na uwadze poziom szkody wyrządzonej przemysłowi unijnemu uznaje się za konieczne, by ostatecznie pobrać kwoty zabezpieczone cłem tymczasowym nałożonym rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych do wysokości kwoty cła ostatecznie nałożonego niniejszym rozporządzeniem. Ponieważ cło ostateczne jest niższe niż cło tymczasowe, zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczną stawkę ceł antydumpingowych zostają zwolnione,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na systemy do prześwietlania ładunku oparte na zastosowaniu technologii neutronowej lub na zastosowaniu promieniowania rentgenowskiego przy źródle promieniowania o energii 250 keV lub większej lub na zastosowaniu promieniowania gamma, objęte obecnie kodami CN ex 9022 19 00, ex 9022 29 00, ex 9027 80 17 i ex 9030 10 00 (kody TARIC 9022190010, 9022290010, 9027801710 i 9030100091) oraz na pojazdy silnikowe wyposażone w takie systemy objęte obecnie kodem CN ex 8705 90 90 (kod TARIC 8705909010) pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej.

2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego stosowana do cen netto na granicy Unii Europejskiej, przed ocleniem produktu opisanego w ust. 1 wynosi 34 %.

3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Kwoty zabezpieczone na mocy rozporządzenia (UE) nr 1242/2009 w formie tymczasowego cła antydumpingowego nałożonego na przywóz systemów do prześwietlania ładunku opartych na zastosowaniu technologii neutronowej lub na zastosowaniu promieniowania rentgenowskiego przy źródle promieniowania o energii 250 keV lub większej lub na zastosowaniu promieniowania gamma, objętych obecnie kodami CN ex 9022 19 00, ex 9022 29 00, ex 9027 80 17 i ex 9030 10 00 (kody TARIC 9022190010, 9022290010, 9027801710 i 9030100091) oraz pojazdów silnikowych wyposażonych w takie systemy objętych obecnie kodem CN ex 8705 90 90 (kod TARIC 8705909010) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej zostają ostatecznie pobrane zgodnie ze stawką cła ostatecznego nałożonego na mocy art. 1. Zabezpieczone kwoty przekraczające ostateczną stawkę cła antydumpingowego zostają zwolnione.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(2)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.

(3)  Dz.U. L 332 z 17.12.2009, s. 60.

(4)  Dz.U. L 104 z 23.4.1994, s. 5.

(5)  Dz.U. L 83 z 13.4.1995, s. 8.

(6)  Dz.U. L 134 z 30.4.2004, s. 114.


16.6.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 150/17


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 511/2010

z dnia 14 czerwca 2010 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe i stanowiące o ostatecznym pobraniu cła tymczasowego nałożonego na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 9,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską („Komisję”) po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

1.1.   Środki tymczasowe

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 1247/2009 (2) („rozporządzenie w sprawie ceł tymczasowych”) Komisja nałożyła tymczasowe cło antydumpingowe na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej („ChRL” lub „kraj, którego dotyczy postępowanie”).

(2)

Postępowanie wszczęto w następstwie skargi złożonej przez europejskie stowarzyszenie producentów metali nieżelaznych (EUROMETAUX) („skarżący”) w imieniu producenta reprezentującego znaczną część, w tym przypadku ponad 25 %, ogólnej produkcji unijnej drutów molibdenowych.

(3)

Jak stwierdzono w motywie 13 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, dochodzenie w sprawie dumpingu oraz szkody obejmowało okres od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r. („okres objęty dochodzeniem” lub „OD”). Analiza tendencji mających znaczenie dla oceny szkody objęła okres od marca 2005 r. do końca OD („okres badany”).

1.2.   Dalsze postępowanie

(4)

Po ujawnieniu istotnych faktów i ustaleń, na podstawie których podjęto decyzję o wprowadzeniu tymczasowych środków antydumpingowych („ujawnienie tymczasowych ustaleń”), kilka zainteresowanych stron przedłożyło oświadczenia w formie pisemnej, przedstawiające ich opinie w sprawie tymczasowych ustaleń. Stronom, które wystąpiły z takim wnioskiem, umożliwiono wypowiedzenie się w formie ustnej. Komisja kontynuowała poszukiwanie i weryfikowanie wszelkich informacji uznanych za konieczne do sformułowania ostatecznych ustaleń. Ustne i pisemne uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały uwzględnione, a w stosownych przypadkach odpowiednio zmieniono tymczasowe ustalenia.

(5)

Wszystkie strony zostały poinformowane o zasadniczych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznego cła antydumpingowego na przywóz niektórych rodzajów drutu molibdenowego pochodzącego z ChRL i ostateczne pobranie kwot zabezpieczonych w postaci cła tymczasowego („ostateczne ustalenia”). Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji.

2.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

(6)

Wobec braku uwag dotyczących produktu objętego postępowaniem i produktu podobnego, motywy od 14 - 17 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

3.   DUMPING

3.1.   Traktowanie na zasadach rynkowych (MET) – traktowanie indywidualne (IT)

(7)

Wobec braku uwag dotyczących MET i IT, motywy od 18 - 23 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

3.2.   Wartość normalna

(8)

Po ujawnieniu tymczasowych ustaleń współpracujący producent eksportujący zakwestionował użycie cen eksportowych towarów wywożonych z USA do innych krajów (włącznie z krajami Unii) jako podstawy do ustalania wartości normalnej dla ChRL. Zamiast tego zaproponował on użycie ceny faktycznie płaconej lub należnej w Unii za produkt podobny, ponieważ uznał, że wartość normalna ustalona na tej podstawie oznaczałaby niższy margines dumpingu dla ChRL.

(9)

Ten sam producent twierdził, że wartość normalną należy odpowiednio obniżyć, aby uwzględnić jego wydajność jako producenta zintegrowanego pionowo w porównaniu ze skarżącym lub producentem z kraju analogicznego, którzy nie posiadają kopalni głównego surowca, rudy molibdenowej.

(10)

W odniesieniu do pierwszego argumentu należy zauważyć, że opcję użycia cen faktycznie płaconych lub należnych w Unii, przewidzianą w art. 2 ust. 7 lit. a) rozporządzenia podstawowego, można stosować jedynie, gdy niemożliwe jest zastosowanie innych opcji przewidzianych w tym samym artykule. Ponieważ w tym postępowaniu współpracował producent z państwa trzeciego i tym samym możliwe było zastosowanie opcji ceny z państwa trzeciego posiadającego gospodarkę rynkową przeznaczonej dla innych krajów, stosowanie pozostałej opcji zawartej w art. 2 ust. 7 lit. a) nie jest uzasadnione. W związku z tym powyższy argument został odrzucony.

(11)

W odniesieniu do drugiego argumentu należy zauważyć, że współpracujący producent nie przedłożył żadnych dowodów wskazujących na to, że poziom integracji producentów jest czynnikiem mającym wpływ na ceny i ich porównywalność. W związku z tym powyższy argument został odrzucony.

(12)

Niektóre strony kwestionowały wybór producenta z kraju analogicznego, ponieważ to przedsiębiorstwo z USA jest spółką zależną skarżącego. W tej kwestii należy zauważyć, że fakt, iż przedsiębiorstwo w zaproponowanym kraju analogicznym jest przedsiębiorstwem powiązanym skarżącego nie wyklucza, że otrzymane informacje były rzetelne i weryfikowalne.

(13)

Wobec braku innych uwag dotyczących wartości normalnej, które mogłyby zmienić tymczasowe ustalenia, motywy 24 - 25 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

3.3.   Cena eksportowa

(14)

Wobec braku uwag dotyczących ceny eksportowej, motyw 26 rozporządzenia tymczasowego zostaje niniejszym potwierdzony.

3.4.   Porównanie

(15)

Należy zauważyć, że dostosowanie podatków pośrednich, o którym mowa w motywie 27 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wynosi 5 % i stanowi różnicę między podatkiem VAT od sprzedaży na rynku krajowym, a podatkiem płaconym od transakcji sprzedaży eksportowej z należytym uwzględnieniem stawki zwrotu podatku VAT od sprzedaży eksportowej. Współpracujący producent eksportujący zakwestionował sposób, w jaki dokonuje się tego dostosowania i stwierdził, że należy je obliczać jako czynnik obniżający cenę eksportową.

(16)

W odniesieniu do tego argumentu należy stwierdzić, że dostosowania dokonano na postawie przepisów art. 2 ust. 10 lit. b) rozporządzenia podstawowego określających dostosowanie do wartości normalnej opłat przywozowych i podatków pośrednich, do których to podatków należy podatek VAT. Na tej podstawie argument ten został odrzucony.

(17)

Wobec braku innych uwag dotyczących porównania, które mogłyby zmienić tymczasowe ustalenia, motyw 27 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.

3.5.   Marginesy dumpingu

(18)

Na podstawie powyższego, ogólnokrajowy margines dumpingu ustalony na poziomie 68,4 % w motywach 28 - 29 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.

4.   SZKODA

4.1.   Produkcja unijna

(19)

Przypomina się, że w celu ochrony poufnych informacji handlowych jedynego producenta unijnego, który w pełni współpracował, wszystkie podane poniżej liczby odnoszące się do danych szczególnie chronionych zostały zindeksowane lub podane w formie zakresu.

(20)

Wobec braku uwag dotyczących produkcji unijnej, motywy 30 - 31 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

4.2.   Definicja przemysłu unijnego

(21)

Wobec braku uwag dotyczących definicji przemysłu unijnego, motyw 32) rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostaje niniejszym potwierdzony.

(22)

W odniesieniu do motywu 33 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych należy zauważyć, że dzięki uwagom otrzymanym od jednej zainteresowanej strony wykryto błąd obliczeniowy. Rok obrotowy („RO”) 2005 producenta unijnego obejmuje okres od dnia 1 marca 2005 r. do dnia 28 lutego 2006 r., a nie, jak podano we wspomnianym motywie, okres od dnia 1 marca 2004 r. do dnia 28 lutego 2005 r. Zatem ocenę szkody rozpoczęto w rzeczywistości w marcu 2005 r.

4.3.   Konsumpcja w Unii

(23)

Przypomina się, że konsumpcję w Unii ustalono poprzez dodanie do wielkości sprzedaży znanych producentów we Unii całego przywozu z państw trzecich w oparciu o dane Eurostatu. Przypomina się również, że ponieważ kod CN, pod którym zgłaszany jest produkt objęty postępowaniem, obejmuje również inne produkty niewchodzące w zakres niniejszego dochodzenia, oraz uwzględniając brak szczegółowych danych statystycznych dotyczących przywozu obejmujących wyłącznie produkt objęty postępowaniem, dostosowano dane Eurostatu zgodnie z metodą zaproponowaną w skardze. Metodyka ta opiera się na porównaniu wartości przywozu z ChRL z wartością sprzedaży dokonanej przez producenta unijnego.

(24)

Na etapie tymczasowym wykorzystane dane dotyczące przywozu odpowiadały jednakże latom kalendarzowym, podczas gdy wartość sprzedaży dokonanej przez znanych producentów opierała się na latach obrotowych. Jedna zainteresowana strona zakwestionowała tę rozbieżność występującą w okresie uwzględnionym przy ustaleniu konsumpcji i stwierdziła, że przywóz powinien również opierać się na latach obrotowych.

(25)

Argument ten został uznany i dlatego tak dostosowano dane Eurostatu, aby obejmowały one te same okresy, a mianowicie lata obrotowe. W wyniku tego zmieniono dane dotyczące konsumpcji w Unii przedstawione w tabeli 1 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, a nowe dane przedstawiono poniżej w tabeli 1:

Tabela 1

Konsumpcja w Unii

2005

2006

2007

2008

OD

Tony

403

396

430

396

358

Wskaźnik 2005 = 100

100

98

107

98

89

(26)

W sumie konsumpcja drutu molibdenowego w Unii spadła w okresie badanym o 11 %. Popyt obniżył się w 2006 r. nieznacznie, tj. o 2 %, i wzrósł w 2007 r. o 9 %, po czym spadł w 2008 r. i w OD na skutek negatywnego wpływu kryzysu gospodarczego.

4.4.   Przywóz towarów do Unii Europejskiej z ChRL

4.4.1.   Wielkość i udział w rynku przywozu z ChRL

(27)

W związku z przyjęciem argumentu wspomnianego w motywie 25, w poniższej tabeli przedstawiono skorygowane dane dotyczące całkowitej wielkości przywozu, udziału w rynku i cen chińskiego drutu molibdenowego na rynku unijnym w okresie badanym. Należy zauważyć, że korekta ta nie miała wpływu na wielkość przywozu w OD z kraju, którego dotyczy postępowanie.

Tabela 2

Całkowity przywóz z ChRL

2005

2006

2007

2008

OD

Tony

42

56

87

100

97

Wskaźnik 2005 = 100

100

133

207

238

231

Udział w rynku

Wskaźnik 2005 = 100

100

136

194

243

261

Ceny (EUR/tonę)

53 202

62 198

56 046

51 512

50 892

Wskaźnik

100

117

105

97

96

Źródło: Eurostat i dane zawarte w skardze

(28)

Skorygowane dane w tabeli 2 pokazują, że nie zmieniły się ogólne tendencje przedstawione w motywie 36) rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych dotyczące wielkości przywozu i udziału w rynku towarów pochodzących z kraju, którego dotyczy postępowanie. Przywóz po cenach dumpingowych z ChRL znacznie wzrósł, z 42 ton w 2005 r. do 100 ton w 2008 r., tj. ponad dwukrotnie. Po szczytowym okresie w 2008 r. przywóz zmalał w OD analogicznie do spadku konsumpcji w Unii. Ponadto udział w rynku przywozu towarów po cenach dumpingowych w badanym okresie wzrósł ponad dwukrotnie.

(29)

Skorygowane dane dotyczące średnich cen importowych nie wskazują jednak na tendencję zniżkową między 2005 r. a OD. Stwierdzono, że w okresie badanym średnie ceny importowe towarów z ChRL spadły o 4 %.

4.4.2.   Podcięcie cenowe

(30)

Wobec braku uwag dotyczących podcięcia cenowego, motywy 39 i 40 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

4.5.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

(31)

Zwraca się uwagę na fakt, że zgodnie z motywem 41 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych badanie wpływu przywozu po cenach dumpingowych na przemysł unijny zawierało ocenę wszystkich wskaźników ekonomicznych potrzebnych do oceny stanu przemysłu unijnego od marca 2005 r. do końca OD.

(32)

Z powodu braku uwag dotyczących produkcji, mocy produkcyjnych i wykorzystania mocy produkcyjnych, ustalenia tymczasowe zawarte w motywach od 41 - 43 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

(33)

Zgodnie z rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych i w następstwie niewielkiej korekty danych w tabeli 1 dotyczących konsumpcji w Unii, udział w rynku przemysłu unijnego został skorygowany, jak przedstawiono poniżej, podczas gdy wielkość sprzedaży i średnie ceny sprzedaży nie uległy zmianie:

Tabela 3

 

2005

2006

2007

2008

OD

Wielkość sprzedaży na rynku unijnym

Wskaźnik

100

99

92

75

68

Udział w rynku

Wskaźnik

100

101

86

76

77

Średnia cena sprzedaży

Wskaźnik

100

86

96

95

92

(34)

Jak wspomniano w motywie 45 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, wielkość sprzedaży przemysłu unijnego niezależnym klientom na rynku unijnym znacznie spadła w okresie badanym, tj. o 32 %. Spadek ten był znacznie większy niż spadek konsumpcji przedstawiony w tabeli 2, który w tym samym okresie wyniósł 11 %. Spowodowało to w tym samym okresie znaczny spadek, tj. o 23 %, udziału w rynku przemysłu unijnego.

(35)

Wobec braku uwag dotyczących rozwoju cen sprzedaży, zapasów, zatrudnienia i wskaźników dotyczących wyników finansowych przemysłu unijnego, tymczasowe ustalenia zawarte w motywach od 46 - 57 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

(36)

Wniosek, że przemysł unijny poniósł istotną szkodę, jak określono w motywach od 58 - 61 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, także zostaje potwierdzony.

5.   ZWIĄZEK PRZYCZYNOWY

5.1.   Skutki przywozu towarów po cenach dumpingowych

(37)

Zgodnie z art. 3 ust. 6 i art. 3 ust. 7 rozporządzenia podstawowego, na etapie tymczasowym zbadano, czy przywóz po cenach dumpingowych produktu objętego postępowaniem pochodzącego z ChRL spowodował znaczną szkodę dla przemysłu unijnego w takim stopniu, iż można ją uznać za istotną.

(38)

Należy przypomnieć, że pogorszenie się sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego zbiegło się z gwałtownym wzrostem przywozu towarów po cenach dumpingowych z ChRL. W wyniku zastosowania środków tymczasowymi i w następstwie korekty danych dotyczących przywozu z ChRL przedstawionych w motywie 25, wielkość przywozu i udział w rynku chińskich eksporterów zwiększyły się ponad dwukrotnie między 2005 r. a OD.

(39)

W wyniku tych korekt ceny importowe przywozu towarów po cenach dumpingowych spadły w badanym okresie o 4 % i utrzymywały się poniżej poziomu cen przemysłu unijnego, podcinając je w OD o 30 do 35 %. Na skutek tego przemysł unijny ulegał ciągłej presji cenowej ze strony chińskich producentów, aby zachować konkurencyjność na rynku Unii.

(40)

Jedna zainteresowana strona zakwestionowała istnienie związku przyczynowego między przywozem towarów z ChRL po cenach dumpingowych a istotną szkodą poniesioną przez przemysł unijny. Argumentowała ona, że brak jest powiązania między wynikami finansowymi przemysłu unijnego a gwałtownym wzrostem przywozu towarów po cenach dumpingowych. Podkreśliła, że podczas gdy przywóz towarów z ChRL znacznie wzrósł w 2007 r. w porównaniu z poprzednimi okresami, przemysł unijny ponoszący wcześniej straty, zaczął odnotowywać zyski w wymienionym roku.

(41)

W odniesieniu do tego należy w pierwszym rzędzie zauważyć, że między 2005 r. a OD, kiedy to przywóz zwiększył się ponad dwukrotnie, wielkość sprzedaży przemysłu unijnego obniżyła się znacząco, tj. o 32 %, co doprowadziło do utraty 33 % udziału w rynku w tym samym okresie. W tym samym czasie wszystkie pozostałe wskaźniki szkody, takie jak produkcja, wykorzystanie mocy produkcyjnych, inwestycje, rentowność i przepływy środków pieniężnych, wykazały w tym okresie znaczną tendencję spadkową. Po drugie, w toku dochodzenia wykazano, że słabe wyniki przemysłu unijnego powiązane były z obniżeniem cen mającym na celu odzyskanie ważnych klientów przejętych przez chińskich eksporterów. W 2007 r. przemysł unijny nadal starał się odzyskać swoich klientów za pomocą działań racjonalizacyjnych, mających na celu utrzymanie kosztów na niskim poziomie i konkurencyjność z niskimi cenami przywozu po cenach dumpingowych. Z związku z tym uważa się, że wnioski zawarte w motywach od 63 - 66 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych są zasadne i dlatego argument ten musiał zostać odrzucony.

(42)

W związku z powyższym, można potwierdzić, że gwałtowny wzrost taniego przywozu po cenach dumpingowych z ChRL miał znaczny negatywny wpływ na sytuację gospodarczą przemysłu unijnego w OD.

5.2.   Wpływ innych czynników

(43)

Przypomina się, że w ramach analizy związku przyczynowego zbadano także inne czynniki, takie jak rozwój popytu, kształtowanie się kosztów przemysłu unijnego, jego wyniki eksportowe, a także możliwy wpływ przywozu towarów z innych krajów.

(44)

Jedna zainteresowana strona twierdziła, że istotna szkoda poniesiona przez przemysł unijny spowodowana była innymi czynnikami niż przywóz po cenach dumpingowych, a mianowicie i) zmniejszeniem popytu wywołanym kryzysem gospodarczym i zmianami technologicznymi oraz ii) wynikami eksportowymi przemysłu unijnego.

(45)

W odniesieniu do spadku konsumpcji należy zauważyć, że spadek wielkości sprzedaży odnotowany przez przemysł unijny był znacznie większy (–32 %) od spadku konsumpcji w Unii (–11 %), co doprowadziło do utraty udziału w rynku wynoszącej 33 %. W tym samym czasie udział w rynku chińskich eksporterów wzrósł znacząco, tj. ponad dwukrotnie. Z związku z tym uważa się, że można potwierdzić wnioski zawarte w motywie 69 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych i dlatego argument ten musiał zostać odrzucony.

(46)

W odniesieniu do wyników eksportowych, faktycznie odnotowano tendencję spadkową sprzedaży eksportowej przemysłu unijnego spowodowaną przyczynami wymienionymi w motywie 72 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych (np. niekorzystną sytuacją światowego sektora motoryzacyjnego od 2008 r.). W toku dochodzenia wykazano jednakże że sprzedaż eksportowa nie stanowiła głównej działalności przemysłu unijnego, ponieważ sprzedaż ta w okresie badanym nigdy nie przekroczyła 17 % jego sprzedaży do Unii. Oprócz motywów 71 i 72 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych, należy zauważyć, co jest dużo ważniejsze, że ceny sprzedaży przemysłu unijnego na rynku eksportowym pozostały wyższe od cen sprzedaży w Unii. Dlatego też wszelki negatywny wpływ spowodowany spadkiem wielkości sprzedaży eksportowej uważany jest za bardzo ograniczony. Z tego względu argument ten musiał zostać odrzucony.

(47)

W świetle powyższego i wobec braku innych uwag ustalenia przedstawione w motywach 67 - 80 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają potwierdzone.

6.   INTERES UNII

6.1.   Interes przemysłu unijnego

(48)

Wobec braku uwag w odniesieniu do interesu przemysłu unijnego, tymczasowe ustalenia przedstawione w motywach od 83 - 86 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

6.2.   Interes importerów, przedsiębiorstw handlowych i użytkowników w Unii

(49)

Przypomina się, że mimo skontaktowania się z wieloma stronami poziom współpracy importerów, przedsiębiorstw handlowych i użytkowników w dochodzeniu na etapie tymczasowym był bardzo niski.. Przypomina się również, że tylko jedno przedsiębiorstwo handlowe z siedzibą w Niemczech i jeden użytkownik z siedzibą we Włoszech w pełni współpracowali w dochodzeniu na etapie tymczasowym.

(50)

Współpracujący użytkownik twierdził, że negatywny wpływ środków antydumpingowych na jego przedsiębiorstwo nie był w dostatecznym stopniu uwzględniony w analizie interesu Unii dokonanej na etapie tymczasowym dochodzenia i że faktycznie było mu trudno przenieść wzrost kosztów na swoich klientów.

(51)

Przypomina się, że udział działalności tego użytkownika związanej z produktem objętym postępowaniem stanowi między 15 a 25 % jego całkowitej działalności gospodarczej. W dalszej analizie przeprowadzonej po nałożeniu środków tymczasowych potwierdzono, że wpływ na ogólny zysk tego przedsiębiorstwa był ograniczony. Użytkownik ten ma mocną pozycję w segmencie działalności związanym z produktem objętym postępowaniem, w szczególności pod względem rzetelności i pewności dostaw dla swoich klientów. Wskazywałoby to na to, że ten użytkownik jest w stanie przenieść przynajmniej część wzrostu kosztów na swoich klientów. Z tego powodu argument ten musiał zostać odrzucony.

(52)

Po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zgłosiło się dwóch użytkowników i jeden importer, którzy twierdzili, że nałożenie cła antydumpingowego miałoby negatywny wpływ na ich działalność.

(53)

Zgodnie z danymi przedłożonymi przez jednego z tych użytkowników, segment działalności obejmujący drut molibdenowy stanowi od 10 do 20 % jego całkowitej działalności. Chociaż nałożenie ceł antydumpingowych może mieć negatywny wpływ na część działalności obejmującą drut molibdenowy, istnieją powody, aby przypuszczać, że użytkownik ten zgodnie z przedłożonymi informacjami nadal osiągałby zyski. Co do drugiego użytkownika, nie dostarczono żadnych danych na poparcie jego argumentów.

(54)

W odniesieniu do importera należy zauważyć, że przedłożył on jedynie podstawowe dane, z których wynika, że przywóz drutu molibdenowego z ChRL stanowi między 10 a 20 % jego całkowitego przywozu z ChRL w OD. Udział działalności związanej z drutem molibdenowym w całkowitej działalności przedsiębiorstwa wynosiłby mniej niż 7 %. W oparciu o dostępne informacje można by zatem stwierdzić, że chociaż środki antydumpingowe miałyby negatywny wpływ na segment działalności obejmujący drut molibdenowy, to ogólny wpływ na działalność przedsiębiorstwa byłby ograniczony.

(55)

W świetle powyższego i wobec braku innych uwag motywy od 93 - 96 dotyczące ustaleń i wniosków rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

6.3.   Czynniki zniekształcające konkurencję i handel

(56)

Po opublikowaniu rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zgłosiło się kilka stron i twierdziło, że środki antydumpingowe prowadziły do ograniczenia konkurencji na rynku Unii.

(57)

W odniesieniu do tego argumentu, należy powtórzyć, że ponieważ cła antydumpingowe przywróciłyby równe reguły gry, chińskie towary nadal byłyby przywożone na rynek Unii, aczkolwiek po cenach niewyrządzających szkody. Ponadto zwraca się uwagę na występowanie alternatywnych źródeł zaopatrzenia. Nie przedstawiono żadnych dowodów zaprzeczających temu wnioskowi i z tego względu wnioski zawarte w motywach od 97 - 99 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

6.4.   Wnioski dotyczące interesu Unii

(58)

W związku z powyższym potwierdza się, że w rozpatrywanym przypadku nie występują istotne powody, aby nie wprowadzać środków antydumpingowych w odniesieniu do przywozu drutu molibdenowego pochodzącego z ChRL.

7.   OSTATECZNE ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

7.1.   Poziom usuwający szkodę

(59)

Wobec braku uzasadnionych uwag, które mogłyby zmienić wniosek dotyczący poziomu usuwającego szkodę, motywy od 101 - 104 rozporządzenia w sprawie ceł tymczasowych zostają niniejszym potwierdzone.

7.2.   Środki ostateczne

(60)

W świetle powyższego oraz zgodnie z art. 9 ust. 4 rozporządzenia podstawowego należy nałożyć ostateczne cło antydumpingowe na poziomie wystarczającym, by usunąć szkodę spowodowaną przez przywóz po cenach dumpingowych, bez przekroczenia ustalonego marginesu dumpingu. W tym przypadku stawka cła powinna zostać odpowiednio określona na poziomie ustalonego marginesu szkody, tj. 64,3 %.

(61)

Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierzano zalecić nałożenie ostatecznych ceł antydumpingowych. Oprócz tego zainteresowanym stronom wyznaczono okres, w którym mogły przedstawić uwagi związane z ujawnieniem tych informacji. Uwagi przedstawione przez zainteresowane strony zostały wzięte pod uwagę, a w stosownych przypadkach ustalenia zostały odpowiednio zmienione.

7.3.   Zobowiązania cenowe

(62)

Współpracujący producent eksportujący z ChRL wyraził gotowość złożenia zobowiązania cenowego zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(63)

Przedsiębiorstwu temu nie przyznano jednakże MET ani IT i zgodnie z ogólną praktyką Komisji w takim przypadku zobowiązania nie są przyjmowane, ponieważ niemożliwe jest indywidualne określenie marginesu dumpingu. W związku z tym nie należy brać pod uwagę zobowiązań cenowych.

7.4.   Ostateczny pobór cła tymczasowego

(64)

W świetle rozmiaru ustalonych marginesów dumpingu oraz poziomu szkody poniesionej przez przemysł unijny, uznaje się za konieczne dokonanie ostatecznego poboru kwot zabezpieczonych w postaci tymczasowego cła antydumpingowego, nałożonego rozporządzeniem w sprawie ceł tymczasowych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz drutu molibdenowego, zawierającego przynajmniej 99,95 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, obecnie objętego kodem CN ex 8102 96 00 (kod TARIC 8102960010).

2.   Stawka ostatecznego cła antydumpingowego mająca zastosowanie do ceny netto na granicy Unii, przed ocleniem, produktu określonego w ust. 1, wynosi 64,3 %.

3.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

Kwoty zabezpieczone w postaci tymczasowych ceł antydumpingowych nałożonych na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1247/2009 na przywóz drutu molibdenowego, zawierającego przynajmniej 99,95 % molibdenu, o maksymalnym wymiarze przekroju poprzecznego przekraczającym 1,35 mm, lecz nie większym niż 4,0 mm, obecnie objętego kodem CN ex 8102 96 00 (kod TARIC 8102960010), pochodzącego z Chińskiej Republiki Ludowej, zostają ostatecznie pobrane.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(2)  Dz.U. L 336 z 18.12.2009, s. 16.


16.6.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 150/24


ROZPORZĄDZENIE WYKONAWCZE RADY (UE) NR 512/2010

z dnia 14 czerwca 2010 r.

nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz azotanu amonu pochodzącego z Ukrainy w następstwie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1225/2009

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1225/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (1) uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony przed przywozem produktów po cenach dumpingowych z krajów niebędących członkami Wspólnoty Europejskiej (2) („rozporządzenie podstawowe”), w szczególności jego art. 11 ust. 2,

uwzględniając wniosek przedstawiony przez Komisję Europejską po konsultacji z Komitetem Doradczym,

a także mając na uwadze, co następuje:

A.   PROCEDURA

1.   Obowiązujące środki

(1)

W dniu 22 stycznia 2001 r. Rada nałożyła, rozporządzeniem (WE) nr 132/2001 (3), ostateczne cło antydumpingowe („obowiązujące środki”) w wysokości 33,25 EUR za tonę na przywóz azotanu amonu („AA”), objętego kodami CN 3102 30 90 i 3102 40 90, pochodzącego, między innymi, z Ukrainy. Dochodzenie, które doprowadziło do wprowadzenia wspomnianych środków będzie odtąd zwane „dochodzeniem pierwotnym”.

(2)

W dniu 17 maja 2004 r., w następstwie częściowego przeglądu okresowego, Rada zwolniła, rozporządzeniem (WE) nr 993/2004 (4), z cła antydumpingowego nałożonego na mocy rozporządzenia (WE) nr 132/2001 przywóz do Unii AA wytwarzanego przez przedsiębiorstwa, których zobowiązania zostałyby przyjęte przez Komisję. Na mocy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1001/2004 (5), zmienionego ostatnio rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1996/2004 (6), zobowiązania przyjmowano za okres do dnia 20 maja 2005 r. Celem tych zobowiązań było uwzględnienie niektórych konsekwencji rozszerzenia Unii Europejskiej do 25 państw członkowskich.

(3)

Rada zdecydowała rozporządzeniem (WE) nr 945/2005 (7) w następstwie przeglądu okresowego, którego zakres ograniczony był do definicji produktu objętego postępowaniem, że należy doprecyzować definicję produktu objętego postępowaniem oraz że obowiązujące środki powinny mieć zastosowanie do produktu objętego postępowaniem wchodzącego w skład innych nawozów, w zależności od zawartości azotanu amonu oraz innych substancji śladowych lub składników odżywczych.

(4)

Rozporządzeniem (WE) nr 442/2007 (8), w następstwie przeglądu wygaśnięcia, Rada postanowiła o przedłużeniu istniejących środków, zgodnie z objaśnieniem w rozporządzeniu (WE) nr 945/2005, na okres dwóch lat.

(5)

Rozporządzeniem (WE) nr 661/2008 (9), w następstwie przeglądu wygaśnięcia, Rada nałożyła ostateczne cła antydumpingowe na przywóz AA pochodzącego z Rosji.

(6)

Rozporządzeniem (WE) nr 662/2008 (10) Rada zmieniła rozporządzenie (WE) nr 442/2007 przyjmując zobowiązanie cenowe złożone przez jednego producenta eksportującego.

2.   Wniosek o dokonanie przeglądu

(7)

Dnia 22 stycznia 2009 r., w następstwie opublikowania zawiadomienia o zbliżającym się wygaśnięciu środków w dniu 17 października 2008 r. (11), złożono wniosek o dokonanie przeglądu wygaśnięcia na mocy art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Wniosek został złożony przez Europejskie Stowarzyszenie Producentów Nawozów (EFMA) („wnioskodawca”) w imieniu producentów reprezentujących znaczną część, w tym przypadku ponad 50 %, ogólnej produkcji unijnej AA.

(8)

Wnioskodawca stwierdził i dostarczył dowody prima facie na to, że zachodzi prawdopodobieństwo ponownego wystąpienia dumpingu oraz szkody dla przemysłu unijnego w związku z przywozem AA pochodzącego z Ukrainy („kraj, którego dotyczy postępowanie”).

(9)

Po konsultacji z Komitetem Doradczym Komisja ustaliła, że istnieją wystarczające dowody uzasadniające wszczęcie przeglądu wygaśnięcia i ogłosiła w dniu 23 kwietnia 2009 r., w drodze zawiadomienia opublikowanego w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (12), wszczęcie przeglądu wygaśnięcia zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

3.   Dochodzenie

3.1.   Okres objęty dochodzeniem

(10)

Dochodzenie dotyczące kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu obejmowało okres od dnia 1 kwietnia 2008 r. do dnia 31 marca 2009 r. („okres objęty dochodzeniem przeglądowym” lub „ODP”). Badanie tendencji mających znaczenie dla oceny prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia szkody obejmowało okres od 2005 r. do końca ODP („okres badany”).

3.2.   Strony, których dotyczy dochodzenie

(11)

Komisja oficjalnie zawiadomiła producentów eksportujących, importerów i użytkowników oraz ich stowarzyszenia, przedstawicieli kraju wywozu, wnioskodawcę i producentów unijnych o wszczęciu przeglądu wygaśnięcia. Zainteresowanym stronom umożliwiono przedstawienie opinii na piśmie oraz złożenie wniosku o przesłuchanie w terminie określonym w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(12)

Wszystkie strony, które wystąpiły z wnioskiem o przesłuchanie oraz wykazały szczególne powody, dla których powinny zostać wysłuchane, uzyskały taką możliwość.

(13)

Z uwagi na dużą liczbę producentów i importerów unijnych uznano za właściwe, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, zbadanie, czy należy zastosować kontrolę wyrywkową. Aby umożliwić Komisji podjęcie decyzji o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej, a jeżeli konieczność taka zostanie stwierdzona, aby umożliwić dobór próby, wyżej wymienione strony zostały poproszone, zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, o zgłoszenie się do Komisji w ciągu 15 dni od wszczęcia dochodzenia i dostarczenie informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(14)

Po zbadaniu przedłożonych informacji i mając na uwadze, że dwunastu producentów unijnych wyraziło gotowość do współpracy, podjęto decyzję o konieczności przeprowadzenia kontroli wyrywkowej w odniesieniu do producentów unijnych. Żaden z importerów nie zgłosił się i nie przekazał informacji określonych w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania.

(15)

Dwunastu producentów unijnych, wytwarzających w ODP ok. 80 % ogólnej produkcji unijnej, wypełniło formularz kontroli wyrywkowej należycie w terminie i wyraziło formalną zgodę na dalszą współpracę w dochodzeniu. W związku z tym Komisja, zgodnie z art. 17 rozporządzenia podstawowego, dokonała wyboru reprezentatywnej próby, przyjmując za kryterium największą reprezentatywną wielkość produkcji i sprzedaży AA w Unii, która może zostać objęta dochodzeniem w określonym czasie. W ramach próby wybrano pięciu producentów unijnych wytwarzających 57 % ogólnej produkcji przemysłu unijnego w ODP.

(16)

Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia podstawowego przeprowadzono konsultacje z zainteresowanymi stronami w sprawie wybranej próby i nie wniosły one sprzeciwu.

(17)

Komisja przesłała kwestionariusze do pięciu objętych próbą producentów unijnych oraz do wszystkich producentów eksportujących w kraju, którego dotyczy postępowanie.

(18)

Odpowiedzi na pytania w kwestionariuszach wpłynęły od pięciu objętych próbą producentów unijnych oraz trzech producentów eksportujących w kraju, którego dotyczy postępowanie.

(19)

Komisja prowadziła dalsze badanie i weryfikację informacji uważanych za niezbędne do ustalenia prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu i szkody oraz określenia interesu Unii. Wizyty weryfikacyjne odbyły się na terenie następujących przedsiębiorstw:

a)

Producenci eksportujący na Ukrainie:

CJSC Severodonetsk Azot Association, Siewierodonieck

JSC Concern Stirol, Gorłowka

OJSC Rivneazot, Riwne

b)

Producenci unijni:

GrowHow UK Limited, Zjednoczone Królestwo,

GPN, Paryż, Francja,

Zakłady Azotowe Puławy SA, Polska,

Yara SA, Bruksela, Belgia,

Achema, Jonavos, Litwa.

B.   PRODUKT OBJĘTY POSTĘPOWANIEM I PRODUKT PODOBNY

1.   Produkt objęty postępowaniem

(20)

Produktem objętym postępowaniem są nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, pochodzące z Ukrainy, obecnie objęte kodami CN 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 oraz ex 3105 90 91. AA jest nawozem azotowym stałym, powszechnie wykorzystywanym w rolnictwie. Produkt ten uzyskiwany jest z amoniaku i kwasu azotowego(V), a zawartość azotu w produkcie w postaci granulek otrzymanych drogą granulacji wieżowej lub mechanicznej przekracza 28 % masy.

(21)

Należy zauważyć, że zakres produktu objętego postępowaniem został doprecyzowany w rozporządzeniu (WE) nr 945/2005.

2.   Produkt podobny

(22)

Zgodnie z ustaleniami dochodzenia pierwotnego w dochodzeniu przeglądowym potwierdzono, że AA jest produktem towarowym, a jego jakość i podstawowe właściwości fizyczne są identyczne niezależnie od kraju pochodzenia. Ustalono, że produkt objęty postępowaniem i produkty wytwarzane i sprzedawane przez producentów eksportujących na ich rynku krajowym i do krajów trzecich, a także wytwarzane i sprzedawane przez producentów unijnych na rynku unijnym, mają takie same podstawowe właściwości fizyczne i chemiczne oraz zasadniczo te same zastosowania i dlatego też uznaje się je za produkty podobne w rozumieniu art. 1 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

C.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO KONTYNUACJI LUB PONOWNEGO WYSTĄPIENIA DUMPINGU

1.   Uwagi ogólne

(23)

W dochodzeniu współpracowało trzech producentów eksportujących z Ukrainy. Czwarty znany producent eksportujący nie współpracował w dochodzeniu.

(24)

Porównanie wielkości wywozu trzech współpracujących producentów eksportujących z całkowitą wielkością wywozu do Unii z Ukrainy ukazało, że od wymienionych trzech współpracujących producentów eksportujących pochodziło ponad 90 % łącznego wolumenu przywozu do Unii z Ukrainy w ODP. Poziom współpracy uznano zatem za wysoki.

(25)

Ogólna wielkość przywozu produktu objętego postępowaniem z Ukrainy była mała – w odniesieniu do rynku unijnego jako całości jej udział w rynku w ODP wynosił 1,1 %.

2.   Przywóz dumpingowy w okresie objętym dochodzeniem przeglądowym

2.1.   Wartość normalna

(26)

Należy przypomnieć, że w poprzednim przeglądzie wygaśnięcia Ukrainy nie uważano jeszcze za kraj o gospodarce rynkowej, w związku z czym wartość normalną oparto na danych uzyskanych od współpracującego producenta w USA, tj. kraju analogicznym.

(27)

W obecnym przeglądzie wartość normalną oparto na danych uzyskanych i zweryfikowanych w siedzibie trzech współpracujących producentów eksportujących z Ukrainy. Komisja zbadała, czy sprzedaż krajowa może być uznana za prowadzoną w zwykłym obrocie handlowym zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W tym celu zbadano koszt produkcji produktu wytwarzanego i sprzedawanego przez współpracujących producentów eksportujących na rynku krajowym.

(28)

W odniesieniu do kosztów gazu ustalono, że Ukraina importuje większą część gazu zużywanego do produkcji AA z Rosji. Wszystkie dane dostępne i zweryfikowane w toku dochodzenia wskazywały, że gaz ziemny importowano na Ukrainę z Rosji po cenie, która w ODP była o ok. 40 % niższa od ceny gazu ziemnego przesyłanego z Rosji do Unii. Ustalono jednak, że w ostatnim kwartale ODP ceny były zbliżone.

(29)

Stwierdzono, że oprócz jednego typu produktu wywożonego przez jednego producenta sprzedaży krajowej w ODP dokonywano w zwykłym obrocie handlowym. Wartość normalna została zatem ustalona w oparciu o cenę płaconą przez niepowiązanych klientów lub należną na rynku krajowym na Ukrainie, zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, lub w oparciu o skonstruowaną wartość normalną dla typu produktu niesprzedawanego w zwykłym obrocie handlowym. Zgodnie z art. 2 ust. 3 rozporządzenia podstawowego, wartość normalna została skonstruowana na podstawie kosztu wytworzenia wywożonego typu produktu zwiększonego o uzasadnioną kwotę kosztów sprzedaży, kosztów ogólnych i administracyjnych („SG&A”) i marży zysku. Kwoty SG&A i zysku oparto na danych rzeczywistych dotyczących produkcji i sprzedaży, w zwykłym obrocie handlowym, produktu podobnego, przez producenta objętego postępowaniem.

(30)

Należy zauważyć, że wartość normalną określono bez dostosowania uwzględniającego koszty gazu poniesione przez producentów eksportujących z Ukrainy zgodnie z art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego. Określono ją w ten sposób dlatego, że – jak wyjaśniono w motywach 32-34 – poprzez zastosowanie niedostosowanych kosztów krajowych i cen producentów eksportujących z Ukrainy można jednoznacznie wykazać, pomimo najwyraźniej zniekształconych cen gazu, że w ciągu ODP wystąpił dumping. W rezultacie, biorąc pod uwagę to, że celem przeglądu wygaśnięcia jest ustalenie, czy zachodzi prawdopodobieństwo kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu w przypadku uchylenia środków, aby określić, czy aktualnie obowiązujące środki należy utrzymać, czy uchylić, uznano, że nie ma konieczności badania, czy w omawianym przypadku uzasadnione jest dostosowanie na podstawie art. 2 ust. 5 rozporządzenia podstawowego.

2.2.   Cena eksportowa

(31)

Zgodnie z art. 2 ust. 8 rozporządzenia podstawowego cena eksportowa została ustalona w odniesieniu do ceny faktycznie zapłaconej lub należnej za produkt objęty postępowaniem w przypadku sprzedaży eksportowej do Wspólnoty. Cała sprzedaż trzech współpracujących producentów eksportujących była skierowana bezpośrednio do niezależnych nabywców w Unii.

2.3.   Porównanie

(32)

Wartość normalną i ceny eksportowe porównywano na podstawie ceny ex-works. Aby zapewnić rzetelne porównanie, wzięto pod uwagę, w formie dostosowań, różnice wpływające na porównywalność cen zgodnie z art. 2 ust. 10 rozporządzenia podstawowego. W stosownych przypadkach oraz popartych zweryfikowanymi dowodami, prowadzono dostosowania uwzględniające różnice w kosztach transportu, przeładunku, załadunku oraz kosztach dodatkowych, ubezpieczenia, prowizji i pakowania.

2.4.   Margines dumpingu

(33)

Zgodnie z art. 2 ust. 11 i 12 rozporządzenia podstawowego margines dumpingu został ustalony na podstawie porównania średniej ważonej wartości normalnej i średniej ważonej ceny eksportowej.

(34)

W ujęciu krajowym średni ważony margines dumpingu ustalono dla trzech współpracujących producentów eksportujących na poziomie 6-7 %.

3.   Zmiany wielkości przywozu w przypadku uchylenia środków

3.1.   Wolne moce produkcyjne i atrakcyjność rynku unijnego

(35)

W ODP sprzedaż krajowa trzech współpracujących producentów eksportujących kształtowała się średnio na poziomie 46 % posiadanych przez nich mocy produkcyjnych.

(36)

Mimo że trzech współpracujących producentów eksportujących dokonywało sprzedaży znacznej części swej produkcji na rynku krajowym, należy zaznaczyć, że byli oni także zależni od wywozu do krajów trzecich. W ODP producenci ci dysponowali wolnymi mocami produkcyjnymi odpowiadającymi ok. 6 % konsumpcji w Unii.

(37)

W oparciu o informacje we wniosku o dokonanie przeglądu, w odniesieniu do czwartego znanego producenta ukraińskiego, który nie współpracował w dochodzeniu, łączną wielkość wolnych mocy produkcyjnych na Ukrainie w ODP oceniono na ok. 9 % konsumpcji unijnej.

(38)

Niektórzy współpracujący ukraińscy producenci eksportujący twierdzili, że w coraz większym stopniu tracą udział w rynku krajowym na rzecz producentów rosyjskich, którzy dzięki znacznie niższym kosztom gazu w Rosji są w stanie oferować bardzo niskie ceny. Dlatego wydawało się, że wchłonięcie większej części wolnych mocy produkcyjnych przez ukraiński rynek krajowy nie jest prawdopodobne, a zatem prawdopodobny jest wywóz nadwyżki produkcji.

(39)

Trzy współpracujące przedsiębiorstwa dokonywały w ODP wywozu AA do różnych innych krajów trzecich na różnych kontynentach. Należy jednak zauważyć, że niektóre tradycyjne rynki krajów trzecich są zamknięte dla towarów wywożonych z Ukrainy, albo z powodu obowiązywania środków antydumpingowych (np. Stany Zjednoczone, w których poziom środków antydumpingowych przekracza 100 %), albo w związku z ograniczeniami podyktowanymi względami bezpieczeństwa (np. ChRL, Australia). W każdym wypadku to Unia stanowi największy, najbardziej atrakcyjny, a zarazem najbliższy geograficznie rynek przeznaczenia. Atrakcyjność tę zwiększają dodatkowo korzystne uwarunkowania natury logistycznej, związane z niskimi taryfami kolejowymi na Ukrainie.

(40)

W związku z powyższym nie można wykluczyć, że znaczna część wolnych mocy produkcyjnych na Ukrainie mogłaby zostać wykorzystana do zwiększenia wywozu do Unii przy braku środków antydumpingowych.

3.2.   Ceny na różnych rynkach eksportowych

(41)

Analiza sprzedaży eksportowej dokonywanej przez trzech współpracujących ukraińskich producentów eksportujących na rynki krajów trzecich wykazała, że w ODP ceny eksportowe w wywozie do krajów trzecich, ustalone na poziomie CIF z zastosowaniem międzynarodowych stawek przewozowych podanych we wniosku o przegląd, były o 25 % niższe od ceny rynkowej w Unii.

(42)

W związku z tym wydawało się, że w przypadku uchylenia środków zaistnieje bodziec do skierowania na rynek unijny wywozu z Ukrainy dokonywanego do krajów trzecich. Wyższe ceny na rynku unijnym pozwoliłyby ukraińskim eksporterom osiągnąć lepsze marże zysku.

(43)

W oparciu o dane liczbowe przekazane przez trzech współpracujących producentów eksportujących można było ustalić, że w ujęciu ogólnokrajowym wywóz z Ukrainy do innych krajów trzecich dokonywany był w ODP po cenach dumpingowych.

3.3.   Wnioski dotyczące prawdopodobieństwa kontynuacji lub ponownego wystąpienia dumpingu

(44)

W świetle powyższych ustaleń można uznać, że wywóz z Ukrainy w dalszym ciągu dokonywany jest po cenach dumpingowych i że zachodzi prawdopodobieństwo kontynuacji dumpingu na rynku unijnym w przypadku uchylenia obowiązujących środków antydumpingowych. Wydaje się bowiem, że, zważywszy na aktualnie wolne moce produkcyjne na Ukrainie oraz atrakcyjność rynku unijnego, producenci eksportujący z Ukrainy mają bodziec do i) zwiększenia wolumenu wywozu na rynek unijny oraz ii) przekierowania wywozu AA z innych rynków przeznaczenia w krajach trzecich na rynek unijny po cenach dumpingowych; sytuacja ta dotyczy przynajmniej dwóch producentów eksportujących.

(45)

Ponadto ustalono, że średnie ważone ceny eksportowe współpracujących producentów eksportujących dokonujących wywozu na rynki krajów trzecich, są znacząco niższe niż poziom cen na rynku unijnym. To powoduje, że wzrasta prawdopodobieństwo większego wywozu z Ukrainy do Unii po cenach dumpingowych w przypadku wygaśnięcia środków.

D.   DEFINICJA PRZEMYSŁU UNIJNEGO

(46)

W Unii produkt podobny wytwarzany jest przez 16 przedsiębiorstw lub grup przedsiębiorstw, których produkcja stanowi ogólną produkcję unijną produktu podobnego w rozumieniu art. 4 ust. 1 rozporządzenia podstawowego.

(47)

Dwunastu producentów unijnych współpracowało w ramach dochodzenia:

Achema AB (Litwa),

Agropolychim JSC (Bułgaria),

Azomures (Rumunia),

BASF AG (Niemcy),

Fertiberia SA (Hiszpania),

GPN SA (Francja),

GrowHow UK Ltd (Zjednoczone Królestwo),

Neochim PLC (Bułgaria),

Nitrogénművek Rt (Węgry),

Yara (Belgia, Francja, Niemcy, Włochy i Niderlandy),

Zakłady Azotowe Puławy SA (Polska),

Zakłady Azotowe w Tarnowie-Mościcach (Polska).

(48)

Ponieważ 12 producentów unijnych, których wymieniono powyżej, wytwarzało w ODP ok. 80 % ogólnej produkcji unijnej, uznano, że stanowią oni przemysł unijny w rozumieniu art. 4 ust. 1 oraz art. 5 ust. 4 rozporządzenia podstawowego. W związku z tym producenci ci są zwani dalej „przemysłem unijnym”.

(49)

Na podstawie tych 12 producentów dokonano doboru próby pięciu producentów unijnych, o której mowa w motywach 14 i 15. Wszyscy objęci próbą producenci współpracowali i odesłali w wyznaczonym terminie odpowiedzi na pytania zawarte w kwestionariuszu. Ponadto siedmiu pozostałych producentów współpracujących dostarczyło dane ogólne do analizy szkody.

E.   SYTUACJA NA RYNKU UNIJNYM

1.   Konsumpcja na rynku unijnym

(50)

Konsumpcję w Unii określono w oparciu o wielkość sprzedaży przemysłu unijnego na rynku unijnym, wielkość sprzedaży pozostałych producentów unijnych na rynku unijnym, dane Eurostatu dla całości przywozu do Unii oraz informacje z odpowiedzi na pytania w kwestionariuszu udzielonych przez współpracujące przedsiębiorstwa w zakresie przywozu produktu objętego postępowaniem z Ukrainy. W związku z rozszerzeniem Unii do 27 państw członkowskich w 2007 r. dla przejrzystości i spójności analizy wszystkie wskaźniki szkody ustalono dla całego okresu badanego w oparciu o rynek UE-27.

(51)

W okresie między 2005 r. a ODP konsumpcja unijna spadła o 10 %.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

Konsumpcja w Unii ogółem, w tonach

7 861 796

6 983 467

8 023 633

7 638 439

7 054 327

Indeks (2005 = 100)

100

89

102

97

90

2.   Wielkość, udział w rynku i ceny przywozu z Ukrainy

(52)

Wielkość, udział w rynku i średnie ceny w przywozie z Ukrainy kształtowały się jak w tabeli poniżej. Ilość i trendy cenowe określono na podstawie informacji pochodzących z odpowiedzi na pytania w kwestionariuszu udzielonych przez współpracujących producentów, statystyk dotyczących przywozu (Eurostat) i statystyk dotyczących wywozu z Ukrainy.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

Wielkość przywozu (w tonach)

76 867

42 912

29 420

48 232

75 582

Udział w rynku

1 %

0,6 %

0,4 %

0,6 %

1,1 %

Ceny przywozu (EUR/t)

123

139

145

259

230

Indeks (2005 = 100)

100

113

118

211

187

(53)

Do 2007 r. wielkość przywozu z Ukrainy systematycznie spadała, natomiast w ODP niemal osiągnęła poziom z 2005 r. Udział Ukrainy w rynku wzrósł nieznacznie – z poziomu 1 % w 2005 r. do 1,1 % w ODP. Ceny jednostkowe ewoluowały wzwyż, ze 123 do 230 EUR/t w okresie badanym. Wzrost w ODP należy rozpatrywać w powiązaniu z rozwojem cen na świecie oraz cenami głównego surowca.

(54)

W celu obliczenia poziomu podcięcia cenowego w ODP porównano ceny ex-works przemysłu unijnego dla klientów niepowiązanych z cenami importowymi CIF na granicy Unii współpracujących producentów eksportujących w kraju, którego dotyczy postępowanie, odpowiednio dostosowanymi w celu odzwierciedlenia ceny wraz z kosztami wyładunku. Porównanie to wykazało, że przywóz z Ukrainy powodował podcięcie cen przemysłu unijnego w ODP średnio o 22,5 %. Po zastosowaniu cła antydumpingowego do cen ukraińskich eksporterów w wywozie do Unii w dalszym ciągu występowało podcięcie o marginesie 11 %.

3.   Przywóz z innych krajów

(55)

Wielkość przywozu z innych krajów trzecich w okresie badanym przedstawiono w poniższej tabeli. Poniższe wielkości i tendencje cenowe oparte są na danych Eurostatu.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

Wielkość przywozu z Rosji

(w tonach)

328 972

217 539

35 852

136 984

184 170

Udział w rynku

4,2 %

3,1 %

0,4 %

1,8 %

2,6 %

Ceny przywozu z Rosji (EUR/t)

122

124

144

275

235

Wielkość przywozu z Gruzji

(w tonach)

153 844

85 870

88 622

214 879

222 912

Udział w rynku

2,0 %

1,2 %

1,1 %

2,8 %

3,2 %

Ceny przywozu z Gruzji (EUR/t)

164

177

174

325

304

Wielkość przywozu z Kazachstanu

(w tonach)

0

4 845

112 239

81 410

100 761

Udział w rynku

0 %

0,1 %

1,4 %

1,1 %

1,4 %

Ceny przywozu z Kazachstanu

(EUR/t)

0

147

151

255

242

Wielkość przywozu ze wszystkich innych krajów (w tonach)

65 253

118 927

99 380

109 755

91 785

Udział w rynku

0,8 %

1,7 %

1,2 %

1,4 %

1,3 %

Ceny przywozu ze wszystkich innych krajów (EUR/t)

190

170

240

242

265

(56)

W 2008 r. i w ODP odnotowano znaczący wzrost cen na rynku unijnym w porównaniu z wszystkimi innymi krajami trzecimi. Wydawało się, że wszystkie spośród krajów wymienionych w tabeli powyżej, poza Rosją, zwiększyły w okresie badanym wywóz do Unii. Przywóz z Rosji objęty jest cłem antydumpingowym o stałej stawce 47,07 EUR/t; podobnie jak przywóz z Ukrainy, był on dokonywany po cenach niższych niż w przypadku wszystkich pozostałych krajów.

4.   Sytuacja gospodarcza przemysłu unijnego

(57)

Zgodnie z art. 3 ust. 5 rozporządzenia podstawowego Komisja zbadała wszystkie istotne czynniki gospodarcze i wskaźniki, które wywierają wpływ na przemysł unijny.

4.1.   Uwagi wstępne

(58)

Ponieważ w celu zbadania szkody posłużono się metodą kontroli wyrywkowej, niektóre wskaźniki szkody, tj. produkcja, moce produkcyjne, wielkość sprzedaży, udział w rynku, wydajność i wielkość zatrudnienia, przeanalizowano dla przemysłu unijnego jako całości („Unia”/„unijny” w tabelach poniżej). Inne wskaźniki szkody dotyczące wyników indywidualnych przedsiębiorstw, tj. ceny, zapasy, koszty produkcji, rentowność, wynagrodzenia, inwestycje, zwrot z inwestycji, przepływy pieniężne oraz zdolność do pozyskania kapitału, zbadano na podstawie informacji gromadzonych na poziomie objętych próbą producentów unijnych („PP” w tabelach poniżej).

4.2.   Dane dotyczące przemysłu unijnego jako całości

a)   Produkcja

(59)

Produkcja przemysłu unijnego spadła o 18 % między 2005 r. a ODP, tzn. z poziomu około 7 mln ton w 2005 r. do poziomu około 5,8 mln ton w ODP. Co się tyczy produkcji na użytek własny, to w okresie badanym pozostawała ona na skromnym poziomie, nie wpływając na sytuację przemysłu unijnego, zwłaszcza w ODP.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

Produkcja unijna (w tonach)

7 133 844

6 359 967

7 146 911

6 454 234

5 843 181

Indeks (2005 = 100)

100

89

100

90

82

Produkcja unijna przeznaczona na użytek własny

210 437

176 413

185 223

138 733

119 053

Jako % produkcji całkowitej

2,9 %

2,8 %

2,6 %

2,1 %

2,0 %

b)   Moce produkcyjne i wykorzystanie mocy produkcyjnych

(60)

Generalnie moce produkcyjne pozostawały na stałym poziomie w okresie badanym. W związku ze spadkiem produkcji spadło wykorzystanie mocy – z poziomu 55 % w 2005 r. do 45 % w ODP. Jak już zauważono w dochodzeniu pierwotnym, wykorzystanie mocy produkcyjnych w przypadku AA może wiązać się z produkcją innych produktów, które mogą być wytwarzane przy pomocy tych samych maszyn i urządzeń. Dlatego też trend wykorzystania mocy produkcyjnych ma mniejsze znaczenie dla oceny sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

Moce produkcyjne w Unii (w tonach)

13 059 281

12 824 281

12 820 594

13 069 317

13 077 281

Stopień wykorzystania mocy produkcyjnych w Unii

55 %

50 %

56 %

49 %

45 %

c)   Wielkość sprzedaży

(61)

Sprzedaż przemysłu unijnego na rynku unijnym spadła o 14 % między 2005 r. a ODP. Zmianę tę należy analizować w kontekście spadku konsumpcji w Unii w tym samym okresie.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

Wielkość sprzedaży unijnej (w tonach) dla podmiotów niepowiązanych

5 365 834

4 756 093

5 495 037

5 157 788

4 605 629

Indeks (2005 = 100)

100

89

102

96

86

Wielkość sprzedaży unijnej (w tonach) dla podmiotów niepowiązanych w krajach trzecich

887 056

727 176

637 408

559 393

548 090

Indeks (2005 = 100)

100

82

72

63

62

d)   Udział w rynku

(62)

Udział przemysłu unijnego w rynku w latach 2005-2008 pozostawał na stabilnym poziomie, natomiast między 2008 r. a ODP spadł o 3 p.p. (punkty procentowe).

 

2005

2006

2007

2008

ODP

Udział Unii w rynku

68 %

68 %

68 %

68 %

65 %

Indeks (2005 = 100)

100

100

100

100

96

e)   Zatrudnienie:

(63)

Poziom zatrudnienia w przemyśle unijnym spadł o 8 % między 2005 r. a ODP.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

Zatrudnienie w przemyśle unijnym– dotyczy produktu objętego postępowaniem

3 627

3 578

3 458

3 494

3 354

Indeks (2005 = 100)

100

99

95

96

92

f)   Wydajność

(64)

W ciągu okresu badanego średnia wielkość produkcji na pracownika przemysłu unijnego spadła o 11 %. Tłumaczy się to tym, że względny spadek produkcji był większy niż względny spadek zatrudnienia.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

Wydajność przemysłu unijnego (ton na pracownika)

1 967

1 778

2 067

1 847

1 742

Indeks (2005 = 100)

100

90

105

94

89

g)   Wielkość marginesu dumpingu

(65)

Wpływ wielkości rzeczywistego marginesu dumpingu, biorąc pod uwagę aktualnie niewielki wolumen przywozu z Ukrainy, uznaje się za nieznaczący, także jako wskaźnik dla analizy szkody.

4.3.   Dane dotyczące producentów unijnych objętych próbą

a)   Ceny sprzedaży i czynniki wpływające na ceny krajowe

(66)

Średnia cena sprzedaży netto objętych próbą producentów z przemysłu unijnego znacznie wzrosła w 2008 r. i w ODP, odzwierciedlając korzystne warunki na rynku międzynarodowym AA w tym samym okresie.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

Cena jednostkowa PP (EUR/t)

165

182

189

309

315

Indeks (2005 = 100)

100

110

115

187

191

b)   Zapasy

(67)

Poziom zapasów w przemyśle unijnym spadł o 26 % między 2005 r. a ODP. Znaczny wzrost odnotowany w 2006 r. był związany z silnym spadkiem sprzedaży w latach 2005-2006.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

Zapasy końcowe PP (w tonach)

276 569

489 535

345 137

252 072

203 579

Indeks (2005 = 100)

100

177

125

91

74

c)   Wynagrodzenia

(68)

Jak przedstawiono w poniższej tabeli, średnie wynagrodzenie na pracownika między 2005 r. a ODP wzrosło o 6 %. Ze względu na stopę inflacji oraz spadek zatrudnienia ogółem wzrost płac uznano za umiarkowany.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

PP - Roczny koszt pracy w przeliczeniu na pracownika (000 EUR)

40,4

41,2

43,3

45,0

43,0

Indeks (2005 = 100)

100

102

107

111

106

d)   Inwestycje

(69)

Roczne inwestycje pięciu objętych próbą producentów w zakresie produktu podobnego cechowała zdecydowana tendencja zwyżkowa w okresie badanym – wzrosły o 70 %. Inwestycje te związane były głównie z modernizacją maszyn i urządzeń. Świadczy to o tym, że przemysł unijny nie ustaje w dążeniu do poprawy swej konkurencyjności.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

PP - Inwestycje netto (000 EUR)

46 668

52 191

64 319

73 948

79 379

Indeks (2005 = 100)

100

112

138

158

170

e)   Rentowność i zwrot z inwestycji

(70)

Rentowność objętych próbą producentów uległa znaczącej poprawie od 2006 r., osiągając w ODP poziom 28,1 % obrotu. Zwrot z inwestycji (ROI), wyrażony jako zysk w ujęciu procentowym wartości księgowej netto inwestycji, był ogólnie rzecz biorąc zgodny z wyżej opisanym pozytywnym trendem w rozwoju rentowności w okresie badanym.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

PP - Rentowność sprzedaży niepowiązanym klientom w WE (% sprzedaży netto)

9,2 %

7,9 %

14,9 %

25,3 %

28,1 %

Indeks (2005 = 100)

100

85

162

274

304

PP - ROI (zysk w % wartości księgowej netto inwestycji)

35,2 %

25,8 %

41,1 %

109,1 %

114,1 %

Indeks (2005 = 100)

100

73

117

310

324

f)   Przepływy pieniężne i zdolność do pozyskania kapitału

(71)

W okresie badanym nastąpił znaczący wzrost przepływów pieniężnych, co odpowiada trendowi w rozwoju rentowności w tym okresie.

 

2005

2006

2007

2008

ODP

PP - Przepływy pieniężne (000 EUR)

84 567

52 182

188 535

373 843

386 721

Indeks (2005 = 100)

100

63

223

442

457

(72)

W dochodzeniu nie wykazano żadnych trudności w pozyskiwaniu kapitału przez objętych próbą producentów unijnych. Należy tu zauważyć, że ponieważ wiele z tych przedsiębiorstw stanowi część dużych grup, ich działalność jest finansowana w ramach grupy, do której należą, poprzez systemy łączenia środków pieniężnych lub wewnątrzgrupowe pożyczki udzielane przez spółkę-matkę.

5.   Wniosek

(73)

Między 2005 r. i ODP trend pozytywny odnotowano dla następujących wskaźników: znaczącej poprawie uległy ceny jednostkowe sprzedaży i rentowność (rentowność wzrosła do 28,1 % w ODP). Wzrosły również inwestycje, zwrot z inwestycji i przepływy pieniężne.

(74)

Mimo że w okresie badanym nastąpił znaczny spadek wielkości produkcji i sprzedaży, rozpatrując go należy pamiętać o malejącym rynku unijnym (spadek rzędu -10 %).

(75)

W ujęciu ogólnym sytuacja przemysłu unijnego uległa znaczącej poprawie w stosunku do okresu poprzedzającego wprowadzenie środków antydumpingowych wobec przywozu AA z kraju, którego dotyczy postępowanie w 2001 r.

F.   PRAWDOPODOBIEŃSTWO PONOWNEGO WYSTĄPIENIA SZKODY

1.   Uwagi ogólne

(76)

W odniesieniu do prawdopodobieństwa ponownego wystąpienia szkody przeanalizowano dwa parametry główne: (i) prawdopodobna wielkość wywozu oraz ceny stosowane przez producentów z kraju, którego dotyczy postępowanie oraz (ii) prawdopodobny wpływ na przemysł unijny planowanej wielkości wywozu oraz cen stosowanych przez kraj, którego dotyczy postępowanie.

2.   Prawdopodobna wielkość wywozu oraz ceny stosowane przez kraj, którego dotyczy postępowanie

(77)

Współpracujący producenci ukraińscy dysponują wolnymi mocami produkcyjnymi rzędu 650 000 t, co odpowiada 9 % rynku unijnego, o czym mowa w motywie 37. Taka nadwyżka mocy produkcyjnych oznacza, że producenci ukraińscy mają możliwość szybkiego zwiększenia bieżącej produkcji, a co za tym idzie, również wywozu AA.

(78)

Ponadto zważywszy na względnie niewielki rynek krajowy, producenci ukraińscy są silnie uzależnieni od wywozu do krajów trzecich. Jak wyjaśniono w motywie 41, wywozu tego dokonywano po cenach znacznie niższych od ceny rynkowej w Unii.

(79)

W powyższym kontekście rynek unijny w porównaniu z pozostałymi rynkami eksportowymi wydaje się być atrakcyjny pod względem cen dla ukraińskich producentów eksportujących. Można zatem przewidywać, że w przypadku uchylenia środków znaczna część wywozu do krajów trzecich zostanie skierowana na rynek unijny. Bliskość geograficzna Unii w porównaniu z pozostałymi rynkami eksportowymi podnosiłaby również atrakcyjność rynku unijnego, zwiększając zarazem prawdopodobieństwo przekierowania do Unii wywozu aktualnie dokonywanego przez ukraińskich producentów eksportujących na rynki krajów trzecich.

(80)

Mając na uwadze słabą pozycję rynkową produktów ukraińskich w Unii, eksporterzy ukraińscy musieliby zdobyć udział w rynku lub poszerzyć bazę klientów, co mogą chcieć osiągnąć sprzedając AA po cenach dumpingowych, jak ustalono w ODP.

(81)

Na podstawie powyższego istnieje prawdopodobieństwo tego, że w przypadku wygaśnięcia środków znaczące ilości AA produkowanego na Ukrainie zostaną skierowane na rynek unijny po cenach dumpingowych, czego wynikiem byłoby istotne podcięcie cen przemysłu unijnego.

3.   Wpływ przewidywanych wielkości wywozu na przemysł unijny i ceny w przypadku uchylenia środków

(82)

Jak wykazano w dochodzeniu, AA stanowi produkt towarowy, na którego ceny znaczący wpływ może wywierać przywóz towarów dokonywany po niskich cenach, podcinających ceny przemysłu unijnego. Innymi słowy, unijny rynek AA jest stosunkowo niestabilny. Duży wpływ na utrzymanie się wysokich cen AA miała korzystna sytuacja na rynkach światowych w okresie badanym, a obowiązujące środki antydumpingowe ograniczyły możliwość zniekształcenia cen na rynku unijnym. W okresie tym podaż i popyt były bliskie równowagi, czego efektem był wzrost cen wszystkich nawozów azotowych, będących produktami towarowymi. AA jest również produktem towarowym, którego ceny zależą od wielu czynników, takich jak ceny gazu, które jako najważniejszy element kosztów mają znaczny wpływ na podaż, warunki pogodowe, zbiory i poziom zapasów ziarna, wpływające ogólnie na wielkość popytu na nawozy.

(83)

Można oczekiwać, że – szczególnie na rynku unijnym – popyt na AA nieznacznie wzrośnie w stosunku do poziomu odnotowanego w ODP. Mając na uwadze fakt, że ceny ustalane przez ukraińskich producentów eksportujących powodowały znaczące podcięcie cen przemysłu unijnego, prawdopodobny wzrost przywozu z Ukrainy zmusi przemysł unijny bądź do znaczącego obniżenia cen, a co za tym idzie, ograniczenia zysków, bądź też spowoduje utratę znaczącego udziału w rynku, a przy tym dochodów. Możliwe jest także wystąpienie obu tych scenariuszy. Udany proces restrukturyzacyjny przemysłu unijnego mógłby prawdopodobnie jedynie częściowo zrównoważyć wspomniany prawdopodobny spadek cen, zagrożony natomiast byłby cały proces poprawy sytuacji. Dlatego też prawdopodobnym skutkiem uchylenia środków byłoby pogorszenie się ogólnej sytuacji gospodarczej przemysłu unijnego.

4.   Wniosek w sprawie prawdopodobnego ponownego wystąpienia szkody

(84)

Powyższe ustalenia prowadzą do wniosku, że wygaśnięcie aktualnie obowiązujących środków prawdopodobnie spowodowałoby znaczący wzrost wywozu z kraju, którego dotyczy postępowanie, po cenach dumpingowych, które podcinałyby ceny przemysłu unijnego. Najprawdopodobniej zapoczątkowałoby to zniżkowy trend cenowy na rynku, wywierając przewidywany negatywny wpływ na sytuację gospodarczą przemysłu unijnego. Fakt ten utrudniłby w szczególności poprawę sytuacji finansowej, którą osiągnięto w okresie badanym, prowadząc do ponownego wystąpienia szkody.

G.   INTERES UNII

1.   Wprowadzenie

(85)

Zbadano, czy istnieją ważne przyczyny, które mogą prowadzić do wniosku, że przedłużenie obowiązywania istniejących środków antydumpingowych nie leży w interesie Unii. W tym celu i zgodnie z art. 21 rozporządzenia podstawowego, na podstawie wszystkich dostarczonych dowodów, rozpatrzono wpływ przedłużonego obowiązywania środków na wszystkie strony biorące udział w postępowaniu oraz konsekwencje wygaśnięcia tych środków.

(86)

Aby dokonać oceny wpływu ewentualnego utrzymania środków, wszystkim zainteresowanym stronom dano możliwość przedstawienia opinii zgodnie z art. 21 ust. 2 rozporządzenia podstawowego.

(87)

Należy przypomnieć, że w pierwotnym dochodzeniu wprowadzenie środków nie zostało uznane za działanie wbrew interesom Unii. Również fakt, że obecne dochodzenie to przegląd, a więc obejmuje ono analizę sytuacji, w której środki antydumpingowe już zastosowano, umożliwia ocenę jakiegokolwiek niekorzystnego wpływu aktualnie obowiązujących środków antydumpingowych na zainteresowane strony.

2.   Interes przemysłu unijnego

(88)

Przemysł unijny udowodnił, iż jest przemysłem strukturalnie rentownym. Zostało to potwierdzone pozytywnym rozwojem sytuacji gospodarczej przemysłu zaobserwowanym po wprowadzeniu środków antydumpingowych w 2001 r. W szczególności w okresie między 2005 r. a ODP istotnej poprawie uległa sytuacja przemysłu unijnego pod względem zysków, a jego restrukturyzacja została zwieńczona sukcesem.

(89)

Można zatem oczekiwać, że przemysł unijny będzie nadal korzystał ze stosowanych aktualnie środków i poprawi swoją sytuację, utrzymując i stabilizując rentowność. Jeżeli środki nie zostałyby utrzymane, prawdopodobne jest, że pojawi się zwiększony przywóz po cenach dumpingowych z kraju, którego dotyczy postępowanie, wyrządzając szkodę przemysłowi unijnemu poprzez wywieranie presji powodującej spadek cen sprzedaży, a to z kolei może mieć negatywny wpływ na jego obecnie dobrą sytuację finansową.

3.   Interes importerów

(90)

Jak zauważono w motywie 14, żaden importer nie wyraził gotowości do uczestnictwa w próbie i dostarczenia podstawowych informacji wymaganych w formularzu kontroli wyrywkowej. Należy przypomnieć, że, jak ustalono w poprzednich dochodzeniach, wpływ wprowadzenia środków nie będzie znaczący, ponieważ co do zasady importerzy nie prowadzą handlu wyłącznie AA, lecz w znaczącym stopniu również innymi nawozami. Uchylenie środków antydumpingowych zastosowanych do innych nawozów może jedynie utrwalić istniejącą sytuację. W tym kontekście środki antydumpingowe obowiązujące względem przywozu mocznika pochodzącego z Rosji, a także z Białorusi, Chorwacji, Libii i Ukrainy zostały zniesione, odpowiednio, w sierpniu 2007 r. i w marcu 2008 r. (13). Niemniej wobec braku współpracy ze strony importerów i co za tym idzie – braku przekonujących dowodów pozwalających ocenić jakikolwiek znaczący niekorzystny wpływ, uznano, że nie ma powodów, które w sposób przekonujący przemawiałyby przeciwko utrzymaniu istniejących środków antydumpingowych.

(91)

Nie ma wiarygodnych informacji wskazujących na to, że utrzymanie środków może w sposób znaczący niekorzystnie wpływać na importerów lub przedsiębiorstwa handlowe.

4.   Interes użytkowników

(92)

Użytkownikami AA w Unii są rolnicy. W dochodzeniu pierwotnym ustalono, że, mając na względzie niewielki wpływ kosztów AA na sytuację rolników, wzrost tych kosztów prawdopodobnie nie będzie miał znaczącego niekorzystnego wpływu na ich sytuację.

(93)

W ramach obecnego dochodzenia dwa stowarzyszenia rolników przedstawiły uwagi, w których opowiedziały się za uchyleniem środków. Jako główny argument podali, że w wyniku reformy Wspólnej Polityki Rolnej z 2003 r. stosowanie mechanizmu interwencji rynkowej uległo ograniczeniu, a powiązanie między wsparciem unijnym a produkcją zostało przerwane. W rezultacie proces liberalizacji zmusił rolników z Unii do działalności w warunkach rynku globalnego. Jedynie swoboda wyboru dostawców AA mogłaby zapobiec znacznemu wzrostowi cen produktów rolnych.

(94)

Należy jednak zaznaczyć, że ewentualna kontynuacja aktualnie obowiązujących środków antydumpingowych nie zablokuje użytkownikom możliwości swobodnego wyboru dostawcy AA, lecz przyczyni się do utrzymania równych reguł gry na rynku unijnym, na którym wzmocniony zostanie element skutecznej konkurencji. W związku z powyższym można zatem uznać, że kontynuacja środków antydumpingowych zastosowanych do przywozu z Ukrainy nie będzie mieć znaczących niekorzystnych skutków dla użytkowników produktu objętego postępowaniem.

5.   Wnioski dotyczące interesu Unii

(95)

Zważywszy na powyższe ustalenia, uznano, że nie ma żadnych istotnych powodów przemawiających przeciwko utrzymaniu obecnych środków antydumpingowych.

H.   ŚRODKI ANTYDUMPINGOWE

(96)

Wszystkie strony zostały poinformowane o istotnych faktach i ustaleniach, na podstawie których zamierza się zalecić utrzymanie obowiązujących środków. Wyznaczono również termin, w którym strony mają możliwość przedstawienia uwag do ujawnionych informacji. Przedstawione uwagi, o ile były uzasadnione, zostały należycie uwzględnione.

(97)

Z powyższych ustaleń wynika, zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, że środki antydumpingowe wprowadzone względem przywozu AA pochodzącego z Ukrainy powinny zostać utrzymane. Przypomina się, że środki te mają postać ceł specyficznych.

(98)

Jak zauważono w motywie 28 ukraińskie ceny importowe gazu ziemnego wykazywały zbieżność z cenami gazu na rynku unijnym w ostatnim kwartale ODP. Dlatego też nie bez znaczenia dla potencjalnie szkodliwego wpływu dumpingu może być wpływ wywierany na ceny eksportowe przez wzrost kosztów produkcji, wynikający z rozwoju krajowych cen gazu (jeżeli okaże się, że jest on długotrwały). W związku z tym uznaje się za zasadne, by ograniczyć okres, przez jaki środki zostaną utrzymane, do dwóch lat.

(99)

Zobowiązania przyjęte decyzją Komisji 2008/577/WE (14) pozostają w mocy,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Niniejszym nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz nawozów stałych o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, objętych kodami CN: 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 91 i pochodzących z Ukrainy.

2.   Stawki tego cła antydumpingowego, wyrażone w stałej kwocie euro za tonę (EUR/t), są następujące:

Opis produktu

Kod CN

Kod TARIC

Kwota cła

(EUR/t)

Azotan amonu inny niż w roztworze wodnym

3102 30 90

33,25

Mieszaniny azotanu amonu z węglanem wapnia lub innymi nieorganicznymi substancjami niebędącymi nawozami, o zawartości azotu przekraczającej 28 % masy

3102 40 90

33,25

Sole podwójne i mieszaniny siarczanu amonu i azotanu amonu – Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy

3102 29 00

10

33,25

Sole podwójne i mieszaniny azotanu wapnia i azotanu amonu – Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy

3102 60 00

10

33,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy

3102 90 00

10

33,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy, niezawierające fosforu ani potasu

3105 10 00

10

33,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O mniejszej niż 3 % masy

3105 10 00

20

32,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej co najmniej 3 %, lecz mniejszej niż 6 % masy

3105 10 00

30

31,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej co najmniej 6 %, lecz mniejszej niż 9 % masy

3105 10 00

40

30,26

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 lub zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej co najmniej 9 % masy, lecz nieprzekraczającej 12 % masy

3105 10 00

50

29,26

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O mniejszej niż 3 % masy

3105 20 10

30

32,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej co najmniej 3 % masy, lecz mniejszej niż 6 % masy

3105 20 10

40

31,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej co najmniej 6 % masy, lecz mniejszej niż 9 % masy

3105 20 10

50

30,26

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 i zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej co najmniej 9 %, lecz nieprzekraczającej 12 % masy

3105 20 10

60

29,26

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 mniejszej niż 3 % masy

3105 51 00

10

32,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej co najmniej 3 % masy, lecz mniejszej niż 6 % masy

3105 51 00

20

31,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej co najmniej 6 % masy, lecz mniejszej niż 9 % masy

3105 51 00

30

30,26

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej co najmniej 9 % masy, lecz nieprzekraczającej 10,40 % masy

3105 51 00

40

29,79

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 mniejszej niż 3 % masy

3105 59 00

10

32,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej co najmniej 3 % masy, lecz mniejszej niż 6 % masy

3105 59 00

20

31,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej co najmniej 6 % masy, lecz mniejszej niż 9 % masy

3105 59 00

30

30,26

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości fosforu wyrażonej w postaci P2O5 równej co najmniej 9 % masy, lecz nieprzekraczającej 10,40 % masy

3105 59 00

40

29,79

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O mniejszej niż 3 % masy

3105 90 91

30

32,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej co najmniej 3 % masy, lecz mniejszej niż 6 % masy

3105 90 91

40

31,25

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O równej co najmniej 6 % masy, lecz mniejszej niż 9 % masy

3105 90 91

50

30,26

Nawozy stałe o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy oraz zawartości potasu wyrażonej w postaci K2O co najmniej 9 %, lecz nieprzekraczającej 12 % masy

3105 90 91

60

29,26

3.   W przypadkach, gdy towary zostały uszkodzone przed wprowadzeniem do swobodnego obrotu i dlatego cena rzeczywiście zapłacona bądź należna jest przeliczana proporcjonalnie w celu określenia wartości celnej na mocy art. 145 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 (15), wysokość cła antydumpingowego wyliczona na podstawie kwot ustalonych powyżej jest pomniejszona o procent, który odpowiada proporcjonalnemu przeliczeniu ceny rzeczywiście zapłaconej lub należnej.

4.   O ile nie określono inaczej, zastosowanie mają obowiązujące przepisy dotyczące należności celnych.

Artykuł 2

1.   Niezależnie od art. 1, ostateczne cło antydumpingowe nie ma zastosowania wobec przywozu dopuszczonego do swobodnego obrotu zgodnie z następnymi ustępami niniejszego artykułu.

2.   Przywóz nawozów stałych o zawartości azotanu amonu przekraczającej 80 % masy pochodzących z Ukrainy, objętych kodami 3102 30 90, 3102 40 90, ex 3102 29 00, ex 3102 60 00, ex 3102 90 00, ex 3105 10 00, ex 3105 20 10, ex 3105 51 00, ex 3105 59 00 i ex 3105 90 91 dopuszczony do swobodnego obrotu, zafakturowany przez producenta eksportującego, którego zobowiązanie zostało przyjęte przez Komisję i którego nazwa została ujęta w decyzji Komisji 2008/577/WE, z każdorazowymi zmianami, jest zwolniony z cła antydumpingowego nałożonego zgodnie z art. 1, pod warunkiem że:

produkty te są wytworzone, wysłane i zafakturowane bezpośrednio przez producenta eksportującego pierwszemu niezależnemu klientowi w Unii, oraz

przywozowi takiemu towarzyszy faktura w ramach zobowiązania, która jest fakturą handlową zawierającą co najmniej elementy i oświadczenie przewidziane w załączniku do niniejszego rozporządzenia, oraz

towary zgłoszone i przedstawione organom celnym odpowiadają dokładnie opisowi na fakturze w ramach zobowiązania.

3.   Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia o dopuszczenie do swobodnego obrotu:

w każdym przypadku, gdy w odniesieniu do przywozu określonego w ust. 2 zostanie ustalone, że nie jest spełniony co najmniej jeden z warunków wymienionych w tym ustępie, lub

gdy Komisja wycofa swoją zgodę na zobowiązanie, zgodnie z art. 8 ust. 9 rozporządzenia podstawowego, rozporządzeniem lub decyzją, które odnoszą się do konkretnej transakcji, i stwierdzi, że odpowiednie faktury w ramach zobowiązania są nieważne.

Artykuł 3

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie pozostaje w mocy przez okres dwóch lat.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Luksemburgu dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Rady

C. ASHTON

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 343 z 22.12.2009, s. 51.

(2)  Dz.U. L 56 z 6.3.1996, s. 1.

(3)  Dz.U. L 23 z 25.1.2001, s. 1.

(4)  Dz.U. L 182 z 19.5.2004, s. 28.

(5)  Dz.U. L 183 z 20.5.2004, s. 13.

(6)  Dz.U. L 344 z 20.11.2004, s. 24.

(7)  Dz.U. L 160 z 23.6.2005, s. 1.

(8)  Dz.U. L 106 z 24.4.2007, s. 1.

(9)  Dz.U. L 185 z 12.7.2008, s. 1.

(10)  Dz.U. L 185 z 12.7.2008, s. 35.

(11)  Dz.U. C 264 z 17.10.2008, s. 16.

(12)  Dz.U. C 94 z 23.4.2009, s. 15.

(13)  Dz.U. L 198 z 31.7.2007, s. 4 i Dz.U. L 75 z 18.3.2008, s. 33.

(14)  Dz.U. L 185 z 12.7.2008, s. 43.

(15)  Dz.U. L 253 z 11.10.1993, s. 40.


ZAŁĄCZNIK

Na fakturze handlowej towarzyszącej sprzedaży przez dane przedsiębiorstwo do Unii towarów objętych zobowiązaniem muszą być wskazane następujące elementy:

1.

Nagłówek „FAKTURA HANDLOWA TOWARZYSZĄCA TOWAROM OBJĘTYM ZOBOWIĄZANIEM”.

2.

Nazwa przedsiębiorstwa wystawiającego fakturę handlową.

3.

Numer faktury handlowej.

4.

Data wystawienia faktury handlowej.

5.

Dodatkowy kod TARIC, w ramach którego towary wskazane na fakturze mają być poddane odprawie celnej na granicy Unii.

6.

Dokładny opis towarów, zawierający:

numer kodu CN używany do celów zobowiązania,

zawartość azotu („A”) w produkcie (w procentach),

kod TARIC,

ilość (podawana w tonach).

7.

Opis warunków sprzedaży, w tym:

cena za tonę,

zastosowane warunki płatności,

zastosowane warunki dostawy,

łączne dyskonta i rabaty.

8.

Nazwa przedsiębiorstwa będącego importerem w Unii, na rzecz którego przedsiębiorstwo bezpośrednio wystawiło daną fakturę handlową, załączoną do towarów objętych zobowiązaniem.

9.

Nazwisko pracownika przedsiębiorstwa, wystawiającego fakturę handlową, oraz poniższe podpisane oświadczenie:

„Ja, niżej podpisany, oświadczam, że sprzedaż na bezpośredni wywóz do Unii Europejskiej towarów ujętych w niniejszej fakturze jest dokonywana w zakresie i na warunkach zobowiązania złożonego przez [PRZEDSIĘBIORSTWO] i przyjętego przez Komisję Europejską na mocy decyzji 2008/577/WE (1). Oświadczam, że informacje zawarte w niniejszej fakturze są pełne i zgodne z prawdą.


(1)  Dz.U. L 185 z 12.7.2008, s. 43.”.


16.6.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 150/40


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 513/2010

z dnia 15 czerwca 2010 r.

zmieniające załącznik VI do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do dostosowania kwot, poczynając od roku gospodarczego 2010/2011 w sektorze cukru

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 59 ust. 1 w związku z art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Załącznik VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 ustala krajowe i regionalne kwoty na produkcję cukru, izoglukozy i syropu inulinowego. W odniesieniu do roku gospodarczego 2010/2011 kwoty te należy dostosować, uwzględniając decyzję władz Francji o zastosowaniu art. 60 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(2)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik VI do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 zastępuje się tekstem załącznika do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie trzeciego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK VI

KWOTY KRAJOWE I REGIONALNE

począwszy od roku gospodarczego 2010/2011

(w tonach)

Państwa członkowskie lub regiony

(1)

Cukier

(2)

Izoglukoza

(3)

Syrop inulinowy

(4)

Belgia

676 235,0

114 580,2

0

Bułgaria

0

89 198,0

 

Republika Czeska

372 459,3

 

 

Dania

372 383,0

 

 

Niemcy

2 898 255,7

56 638,2

 

Irlandia

0

 

 

Grecja

158 702,0

0

 

Hiszpania

498 480,2

53 810,2

 

Francja (kontynentalna)

3 004 811,15

 

0

Francuskie departamenty zamorskie

432 220,05

 

 

Włochy

508 379,0

32 492,5

 

Łotwa

0

 

 

Litwa

90 252,0

 

 

Węgry

105 420,0

220 265,8

 

Niderlandy

804 888,0

0

0

Austria

351 027,4

 

 

Polska

1 405 608,1

42 861,4

 

Portugalia (kontynentalna)

0

12 500,0

 

Region Autonomiczny Azorów

9 953,0

 

 

Rumunia

104 688,8

0

 

Słowenia

0

 

 

Słowacja

112 319,5

68 094,5

 

Finlandia

80 999,0

0

 

Szwecja

293 186,0

 

 

Zjednoczone Królestwo

1 056 474,0

0

 

RAZEM

13 336 741,2

690 440,8

0”


16.6.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 150/42


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 514/2010

z dnia 15 czerwca 2010 r.

dotyczące zezwolenia na stosowanie Pediococcus pentosaceus (DSM 16244) jako dodatku paszowego w żywieniu zwierząt wszystkich gatunków

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

(2)

Zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 złożony został wniosek o zezwolenie na stosowanie preparatu określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia. Do wniosku dołączone zostały dane szczegółowe oraz dokumenty wymagane na mocy art. 7 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek dotyczy zezwolenia na stosowanie Pediococcus pentosaceus (DSM 16244) jako dodatku paszowego dla wszystkich gatunków zwierząt, celem sklasyfikowania go w kategorii „dodatki technologiczne”.

(4)

Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”) stwierdził w swojej opinii z dnia 3 lutego 2010 r. (2), że Pediococcus pentosaceus (DSM 16244) nie ma negatywnego wpływu na zdrowie zwierząt i ludzi ani na środowisko naturalne, a stosowanie tego preparatu może ulepszyć proces produkcji kiszonki. Zdaniem Urzędu nie ma potrzeby wprowadzania szczególnych wymogów dotyczących monitorowania po wprowadzeniu preparatu do obrotu. Urząd poddał również weryfikacji sprawozdanie dotyczące metody analizy dodatku paszowego w paszy, przedłożone przez wspólnotowe laboratorium referencyjne ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003.

(5)

Ocena Pediococcus pentosaceus (DSM 16244) dowodzi, że warunki udzielenia zezwolenia przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 są spełnione. W związku z tym należy zezwolić na stosowanie dodatku, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(6)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Preparat wyszczególniony w załączniku, należący do kategorii „dodatki technologiczne” i do grupy funkcjonalnej „dodatki do kiszonki”, zostaje dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

(2)  The EFSA Journal (2010); 8(2), s. 1502.


ZAŁĄCZNIK

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

CFU/kg materiału organicznego

Kategoria: dodatki technologiczne. Grupa funkcjonalna: dodatki do kiszonki

1k2101

Pediococcus pentosaceus (DSM 16244)

 

Skład dodatku:

Preparat Pediococcus pentosaceus (DSM 16244) zawierający min. 4 × 1011 CFU/g dodatku

 

Charakterystyka substancji czynnej:

Pediococcus pentosaceus (DSM 16244)

 

Metoda analityczna (1):

 

Oznaczenie liczby: metoda posiewu powierzchniowego przy użyciu agaru MRS w temp. 37 °C (EN15786:2009).

 

Oznakowanie: metoda elektroforezy w zmiennym pulsowym polu elektrycznym (PFGE).

Wszystkie gatunki zwierząt

1.

W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania i długość okresu przechowywania.

2.

Minimalna dawka dodatku stosowanego osobno: 1 × 108 CFU/kg materiału organicznego.

3.

Dla bezpieczeństwa użytkownika zaleca się stosowanie maski ochronnej na usta i nos oraz rękawic ochronnych.

6 lipca 2020 r.


(1)  Szczegóły dotyczące metod analitycznych można uzyskać pod następującym adresem wspólnotowego laboratorium referencyjnego: www.irmm.jrc.ec.europa.eu/crl-feed-additives


16.6.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 150/44


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 515/2010

z dnia 15 czerwca 2010 r.

zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1137/2007 w odniesieniu do stosowania dodatku paszowego Bacillus subtilis (O35) w paszy zawierającej sól sodową lasalocidu, maduramycynę amonu, sól sodową monenzyny, narazynę, sól sodową salinomycyny oraz sól sodową semduramycyny

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (1), w szczególności jego art. 13 ust. 3,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt oraz określa sposób uzasadniania i procedury przyznawania takich zezwoleń.

(2)

Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje możliwość zmiany zezwolenia na dany dodatek paszowy na wniosek posiadacza zezwolenia, po uzyskaniu opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności („Urząd”).

(3)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1137/2007 z dnia 1 października 2007 r. dotyczącym zezwolenia na stosowanie Bacillus subtilis (O35) jako dodatku paszowego (2) dopuszczono na okres 10 lat stosowanie preparatu zawierającego mikroorganizmy Bacillus subtilis DSM 17299 w żywieniu kurcząt rzeźnych.

(4)

Posiadacz zezwolenia złożył wniosek o zmianę zezwolenia na stosowanie tego dodatku w celu umożliwienia jego stosowania w paszy zawierającej kokcydiostatyki: sól sodową lasalocidu, maduramycynę amonu, sól sodową monenzyny, narazynę, sól sodową salinomycyny oraz sól sodową semduramycyny, przeznaczonej do żywienia kurcząt rzeźnych. Posiadacz zezwolenia przedłożył odpowiednie dane na poparcie swojego wniosku.

(5)

Urząd w opinii z dnia 10 marca 2010 r. uznał, że dodatek Bacillus subtilis DSM 17299 można stosować z solą sodową lasalocidu, maduramycyną amonu, solą sodową monenzyny, narazyną, solą sodową salinomycyny oraz solą sodową semduramycyny (3).

(6)

Warunki przewidziane w art. 5 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 zostały spełnione.

(7)

W związku z tym należy odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1137/2007.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik do rozporządzenia (WE) nr 1137/2007 zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

(2)  Dz.U. L 256 z 2.10.2007, s. 5.

(3)  The EFSA Journal 2010; 8(3):1552 [s. 7].


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK

Numer identyfikacyjny dodatku

Nazwa posiadacza zezwolenia

Dodatek

Skład, wzór chemiczny, opis, metoda analityczna

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

CFU/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej o wilgotności 12 %

Kategoria: dodatki zootechniczne. Grupa funkcjonalna: stabilizatory flory jelitowej

4b1821

Chr. Hansen A/S

Bacillus subtilis DSM 17299

 

Skład dodatku

Preparat Bacillus subtilis DSM 17299 o minimalnej zawartości dodatku 1,6 × 109 CFU/g

 

Charakterystyka substancji czynnej

Bacillus subtilis DSM 17299, koncentrat przetrwalnikowy

 

Metoda analityczna (1)

Oznaczanie liczby metodą posiewu powierzchniowego z użyciem tryptonowego agaru sojowego oraz wstępnego podgrzewania próbek paszy

Kurczęta rzeźne

8 × 108

1,6 × 109

1.

W instrukcjach stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulacji.

2.

Dozwolone stosowanie w paszy zawierającej dozwolone kokcydiostatyki: diklazuril, halofuginon, robenidynę, dekochinat, narazynę/nikarbazynę, sól sodową lasalocidu, maduramycynę amonu, sól sodową monenzyny, narazynę, sól sodową salinomycyny lub sól sodową semduramycyny.

22.10.2017


(1)  Szczegóły dotyczące metod analizy można uzyskać pod następującym adresem wspólnotowego laboratorium referencyjnego: www.irmm.jrc.be/crl-feed-additives”.


16.6.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 150/46


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 516/2010

z dnia 15 czerwca 2010 r.

dotyczące stałego zezwolenia na dodatek paszowy

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 70/524/EWG z dnia 23 listopada 1970 r. dotyczącą dodatków paszowych (1), w szczególności jej art. 3 i art. 9d ust. 1,

uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 września 2003 r. w sprawie dodatków stosowanych w żywieniu zwierząt (2), w szczególności jego art. 25,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 przewiduje udzielanie zezwoleń na stosowanie dodatków w żywieniu zwierząt.

(2)

W art. 25 rozporządzenia (WE) nr 1831/2003 ustanowiono środki przejściowe odnoszące się do wniosków o zezwolenie na stosowanie dodatków paszowych, które zostały złożone zgodnie z dyrektywą 70/524/EWG przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(3)

Wniosek o zezwolenie na dodatek paszowy wymieniony w załączniku do niniejszego rozporządzenia został złożony przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003.

(4)

Wstępne uwagi na temat tego wniosku, zgodnie z art. 4 ust. 4 dyrektywy 70/524/EWG, zostały przekazane Komisji przed terminem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1831/2003. Wniosek ten powinien zatem być nadal rozpatrywany zgodnie z art. 4 dyrektywy 70/524/EWG.

(5)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1458/2005 (3) stosowanie preparatu enzymatycznego endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Aspergillus aculeatus (CBS 589.94), endo-1,4-beta-glukanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum (CBS 592.94), alfa-amylazy wytwarzanej przez Bacillus amyloliquefaciens (DSM 9553) i endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma viride (NIBH FERM BP 4842) zostało tymczasowo dozwolone w odniesieniu do kur niosek. Bezterminowego zezwolenia na stosowanie tego preparatu w odniesieniu do kurcząt rzeźnych udzielono rozporządzeniem Komisji (WE) nr 358/2005 (4) oraz w odniesieniu do indyków rzeźnych rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1284/2006 (5).

(6)

Dostarczono nowe dane na poparcie wniosku o bezterminowe zezwolenie na stosowanie przedmiotowego preparatu enzymatycznego w odniesieniu do kur niosek.

(7)

Ocena dowodzi, że warunki udzielenia takiego zezwolenia określone w art. 3a dyrektywy 70/524/EWG są spełnione. Należy zatem wydać bezterminowe zezwolenie na stosowanie preparatu enzymatycznego określonego w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

(8)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Wyszczególniony w załączniku preparat należący do grupy „Enzymy” zostaje bezterminowo dopuszczony jako dodatek stosowany w żywieniu zwierząt zgodnie z warunkami określonymi w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 270 z 14.12.1970, s. 1.

(2)  Dz.U. L 268 z 18.10.2003, s. 29.

(3)  Dz.U. L 233 z 9.9.2005, s. 3.

(4)  Dz.U. L 57 z 3.3.2005, s. 3.

(5)  Dz.U. L 235 z 30.8.2006, s. 3.


ZAŁĄCZNIK

Nr WE

Dodatek

Wzór chemiczny, opis

Gatunek lub kategoria zwierzęcia

Maksymalny wiek

Minimalna zawartość

Maksymalna zawartość

Inne przepisy

Data ważności zezwolenia

Jednostki aktywności/kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej

Enzymy

E 1621

Endo-1,3(4)-beta-glukanaza

EC 3.2.1.6

Endo-1,4-beta-glukanaza

EC 3.2.1.4

Alfa-amylaza

EC 3.2.1.1

Endo-1,4-beta-ksylanaza

EC 3.2.1.8

Preparat:

 

endo-1,3(4)-beta-glukanazy wytwarzanej przez Aspergillus aculeatus

(CBS 589.94),

 

endo-1,4-beta-glukanazy wytwarzanej przez Trichoderma longibrachiatum

(CBS 592.94),

 

alfa-amylazy wytwarzanej przez Bacillus amyloliquefaciens

(DSM 9553) oraz

 

endo-1,4-beta-ksylanazy wytwarzanej przez Trichoderma viride

(NIBH FERM BP 4842)

o aktywności minimalnej:

 

endo-1,3(4)-beta-glukanaza: 10 000 U (1)/g

 

endo-1,4-beta-glukanaza: 120 000 U (2)/g

 

alfa-amylaza: 400 U (3)/g

 

endo-1,4-beta-ksylanaza: 210 000 U (4)/g.

Kury nioski

endo-1,3(4)-beta-glukanaza:

500 U

 

1.

W informacjach na temat stosowania dodatku i premiksu wskazać temperaturę przechowywania, długość okresu przechowywania oraz stabilność granulowania

2.

Zalecana dawka na 1 kg mieszanki paszowej pełnoporcjowej:

 

endo-1,3(4)-beta-glukanaza: 500–1 500 U

 

endo-1,4-beta-glukanaza: 6 000–18 000 U

 

alfa-amylaza: 20–60 U

 

endo-1,4-beta-ksylanaza: 10 500–31 500 U

3.

Do stosowania w mieszankach paszowych bogatych w polisacharydy nieskrobiowe (głównie betaglukany i arabinoksylany), np. zawierających 30–50 % pszenicy.

Bezterminowe

endo-1,4-beta-glukanaza:

6 000 U

alfa-amylaza:

20 U

endo-1,4-beta-ksylanaza:

10 500 U


(1)  1 U to ilość enzymu, która uwalnia 0,0056 mikromola redukujących cukrów (odpowiedników glukozy) z beta-glukanu jęczmienia w ciągu minuty przy pH 7,5 i temperaturze 30 °C.

(2)  1 U to ilość enzymu, która uwalnia 0,0056 mikromola redukujących cukrów (odpowiedników glukozy) z karboksymetylocelulozy w ciągu minuty przy pH 4,8 i temperaturze 50 °C.

(3)  1 U to ilość enzymu, która hydrolizuje 1 mikromol wiązań glikozydowych z nierozpuszczalnych w wodzie usieciowionych polimerów skrobiowych w ciągu minuty przy pH 7,5 i temperaturze 37 °C.

(4)  1 U to ilość enzymu, która uwalnia 0,0067 mikromola cukrów redukujących (odpowiedników ksylozy) z ksylanu z drzewa brzozowego w ciągu minuty przy pH 5,3 oraz temperaturze 50 °C.


16.6.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 150/48


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 517/2010

z dnia 15 czerwca 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 czerwca 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

IL

132,1

MA

44,4

MK

40,5

TR

62,0

ZZ

69,8

0707 00 05

MA

37,3

MK

45,6

TR

109,4

ZZ

64,1

0709 90 70

MA

68,1

TR

102,6

ZZ

85,4

0805 50 10

AR

95,1

BR

112,1

TR

100,7

US

83,2

ZA

104,7

ZZ

99,2

0808 10 80

AR

95,7

BR

81,6

CA

72,1

CL

90,6

CN

86,3

NZ

119,2

US

124,1

UY

123,8

ZA

96,4

ZZ

98,9

0809 10 00

TN

380,0

TR

201,6

ZZ

290,8

0809 20 95

SY

245,9

TR

355,9

US

576,0

ZZ

392,6

0809 30

TR

158,2

ZZ

158,2


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


16.6.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 150/50


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 518/2010

z dnia 15 czerwca 2010 r.

ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 16 czerwca 2010 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przewiduje, że należność celna przywozowa na produkty oznaczone kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002, ex 1005 inne niż ziarna hybrydowe oraz ex 1007 inne niż hybrydy do siewu, jest równa cenie interwencyjnej obowiązującej na takie produkty w przywozie, powiększonej o 55 %, minus cena importowa CIF stosowana wobec danej przesyłki. Należności te nie mogą jednak przekroczyć konwencyjnej stawki celnej określonej na podstawie Nomenklatury Scalonej.

(2)

Artykuł 136 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że do celów obliczenia należności celnych przywozowych, o których mowa w ust. 1 wspomnianego artykułu, reprezentatywne ceny przywozowe CIF ustanawiane są regularnie dla produktów określonych w tym ustępie.

(3)

Zgodnie z art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, ceną do obliczania należności przywozowej produktów oznaczonych kodami CN 1001 10 00, 1001 90 91, ex 1001 90 99 (pszenica zwyczajna wysokiej jakości), 1002 00, 1005 10 90, 1005 90 00 i 1007 00 90 jest dzienna reprezentatywna cena CIF w przywozie ustalona w sposób określony w art. 4 wspomnianego rozporządzenia.

(4)

Należy ustalić należności celne przywozowe na okres od dnia 16 czerwca 2010 r., mające zastosowanie do czasu wejścia w życie nowych ustaleń,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Od dnia 16 czerwca 2010 r. należności celne przywozowe w sektorze zbóż, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się w załączniku I do niniejszego rozporządzenia na podstawie czynników określonych w załączniku II.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 16 czerwca 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 15 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 161 z 29.6.1996, s. 125.


ZAŁĄCZNIK I

Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 16 czerwca 2010 r.

Kod CN

Wyszczególnienie towarów

Należność przywozowa (1)

(EUR/t)

1001 10 00

PSZENICA twarda wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

0,00

1001 90 91

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

ŻYTO

13,25

1005 10 90

KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda

4,54

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

4,54

1007 00 90

Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu

13,25


(1)  W przypadku towarów przywożonych do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym lub na Morzu Czarnym,

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Zjednoczonym Królestwie lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczaniu należności ustalonych w załączniku I

1.6.2010-14.6.2010

1)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

(EUR/t)

 

Pszenica zwyczajna (1)

Kukurydza

Pszenica twarda wysokiej jakości

Pszenica twarda średniej jakości (2)

Pszenica twarda niskiej jakości (3)

Jęczmień

Giełda

Minneapolis

Chicago

Notowanie

164,76

112,20

Cena FOB USA

140,18

130,18

110,18

86,45

Premia za Zatokę

14,77

Premia za Wielkie Jeziora

40,56

2)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

30,51 EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

62,32 EUR/t


(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).


DECYZJE

16.6.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 150/53


DECYZJA KOMISJI

z dnia 14 czerwca 2010 r.

zmieniająca decyzję 2004/211/WE w odniesieniu do zapisów dotyczących Bahrajnu i Brazylii w wykazie krajów trzecich oraz ich części, z których dozwolony jest przywóz do Unii Europejskiej żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 3665)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/333/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 90/426/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r. w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt, regulujących przemieszczanie i przywóz zwierząt z rodziny koniowatych z państw trzecich (1), w szczególności jej art. 12 ust. 1 i 4 oraz zdanie wprowadzające w art. 19, jak również ppkt (i) i (ii) tego artykułu,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (2), w szczególności jej art. 17 ust. 3 lit. a),

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dyrektywie 90/426/WE ustanowiono warunki zdrowotne zwierząt odnośnie do przywozu do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych. Stanowi ona, że przywóz zwierząt z rodziny koniowatych do Unii jest dozwolony jedynie z krajów trzecich lub ich części, które są wolne od nosacizny przez okres co najmniej sześciu miesięcy.

(2)

Decyzja Komisji 2004/211/WE z dnia 6 stycznia 2004 r. ustanawiająca wykaz państw trzecich oraz części ich terytoriów, z których państwa członkowskie dopuszczają przywóz żywych zwierząt z rodziny koniowatych, nasienia, komórek jajowych i zarodków koni (3) ustanawia wykaz krajów trzecich lub ich części w przypadku zastosowania regionalizacji, z których państwa członkowskie zezwalają na przywóz zwierząt z rodziny koniowatych oraz ich nasienia, komórek jajowych i zarodków; w decyzji wskazano również warunki mające zastosowanie do tego przywozu. Wykaz ten zamieszczono w załączniku I do wspomnianej decyzji.

(3)

Nosacizna występuje na części terytorium Brazylii, w związku z czym przywóz zwierząt z rodziny koniowatych, a w rezultacie również ich nasienia, komórek jajowych i zarodków jest dozwolony jedynie z wolnych od tej choroby części terytorium tego kraju trzeciego, wymienionych w kolumnie 4 tabeli zamieszczonej w załączniku I do decyzji 2004/211/WE. W kolumnie tej wymieniony jest stan Goiás. Odrębną jednostką administracyjną, która znajduje się w stanie Goiás, jest Distrito Federal. Ze względów epidemiologicznych Distrito Federal uznano za część stanu Goiás i nie wymieniono go osobno we wspomnianej kolumnie.

(4)

W kwietniu 2010 r. Brazylia powiadomiła Światową Organizację Zdrowia Zwierząt (OIE) o potwierdzeniu przypadku nosacizny u konia w Distrito Federal. Jako że Distrito Federal nie jest już wolne od nosacizny, należy wprowadzić zmiany do załącznika I do decyzji 2004/211/WE, aby podkreślić, że przywóz do Unii żywych zwierząt z rodziny koniowatych, a także nasienia, komórek jajowych i zarodków koni z tego regionu nie jest już dozwolony.

(5)

Ponadto Komisja otrzymała sprawozdanie o potwierdzonych przypadkach nosacizny w Bahrajnie. Zatem przywóz zarejestrowanych koni i ich nasienia z Bahrajnu nie powinien być już dozwolony.

(6)

Należy zatem odpowiednio zmienić decyzję 2004/211/WE.

(7)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

W załączniku I do decyzji 2004/211/WE wprowadza się następujące zmiany:

1)

zapis dotyczący Bahrajnu otrzymuje brzmienie:

„BH

Bahrajn

BH-0

Cały kraj

E

-

-

-

-

-

-

-

-

-”

 

2)

zapis dotyczący Brazylii otrzymuje brzmienie:

„BR

Brazylia

BR-0

Cały kraj

 

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

BR-1

Stan:

Rio Grande do Sul, Santa Catarina, Paraná, São Paulo, Mato Grosso do Sul, Goiás, Minas Gerais, Rio de Janeiro, Espíritu Santo, Rondônia, Mato Grosso

D

X

X

X

X

X

X

X

X

X

 

BR-2

Distrito Federal

D

-

-

-

-

-

-

-

-

-”

 

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 14 czerwca 2010 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 224 z 18.8.1990, s. 42.

(2)  Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54.

(3)  Dz.U. L 73 z 11.3.2004, s. 1.