ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.118.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 118

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 53
12 maja 2010


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

*

Rozporządzenie Rady (UE) nr 407/2010 z dnia 11 maja 2010 r. ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej

1

 

*

Rozporządzenie Rady (UE) nr 408/2010 z dnia 11 maja 2010 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 194/2008 w sprawie przedłużenia obowiązywania i wzmocnienia środków ograniczających wobec Birmy/Związku Myanmar

5

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 409/2010 z dnia 11 maja 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Castaña de Galicia (ChOG)]

6

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 410/2010 z dnia 11 maja 2010 r. rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο Σέλινο Κρήτης (Exeretiko partheno eleolado Selino Kritis) (ChNP)]

8

 

*

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 411/2010 z dnia 10 maja 2010 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 194/2008 w sprawie przedłużenia obowiązywania i wzmocnienia środków ograniczających wobec Birmy/Związku Myanmar

10

 

 

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 412/2010 z dnia 11 maja 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

43

 

 

DECYZJE

 

 

2010/269/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 9 marca 2010 r. w sprawie pomocy przyznanej na rzecz Farm Dairy Flevoland (C 45/08) (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1240)

45

 

 

2010/270/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 6 maja 2010 r. zmieniająca załącznik E część 1 i 2 do dyrektywy Rady 92/65/EWG w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia dla zwierząt pochodzących z gospodarstw oraz dla pszczół i trzmieli (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 2624)  ( 1 )

56

 

 

2010/271/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 11 maja 2010 r. zmieniająca załącznik II do decyzji 2008/185/WE w odniesieniu do włączenia Irlandii do wykazu regionów, w których wprowadzony został zatwierdzony krajowy program kontroli choroby Aujeszky’ego (notyfikowana jako dokument nr C(2010) 2983)  ( 1 )

63

 

 

WYTYCZNE

 

 

2010/272/UE

 

*

Wytyczne Europejskiego Banku Centralnego z dnia 21 kwietnia 2010 r. w sprawie TARGET2-Securities (EBC/2010/2)

65

 

 

IV   Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom

 

 

2010/273/WE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 24 marca 2009 r. w sprawie pomocy państwa C 47/05 (ex N 86/05) udzielonej przez Grecję na rzecz Hellenic Vehicle Industry SA (ELVO) (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 1476)  ( 1 )

81

 

 

Sprostowania

 

*

Sprostowanie do rozporządzenia (WE) nr 1907/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH) i utworzenia Europejskiej Agencji Chemikaliów, zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 793/93 i rozporządzenie Komisji (WE) nr 1488/94, jak również dyrektywę Rady 76/769/EWG i dyrektywy Komisji 91/155/EWG, 93/67/EWG, 93/105/WE i 2000/21/WE (Dz.U. L 396 z 30.12.2006; sprostowanie w Dz.U. L 136 z 29.5.2007)

89

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

12.5.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 118/1


ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 407/2010

z dnia 11 maja 2010 r.

ustanawiające europejski mechanizm stabilizacji finansowej

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), w szczególności jego art. 122 ust. 2,

uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Art. 122 ust. 2 TFUE przewiduje możliwość przyznania pomocy finansowej Unii państwu członkowskiemu, które ma trudności lub jest istotnie zagrożone poważnymi trudnościami z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza jego kontrolą.

(2)

Trudności takie mogą być spowodowane poważnym pogorszeniem międzynarodowego otoczenia gospodarczego i finansowego.

(3)

Bezprecedensowy globalny kryzys finansowy i pogorszenie koniunktury gospodarczej, które miały miejsce w ciągu ostatnich dwóch lat, dotkliwie zaszkodziły wzrostowi gospodarczemu i stabilności finansowej oraz spowodowały znaczne pogorszenie sytuacji państw członkowskich pod względem poziomu deficytu i zadłużenia.

(4)

Pogłębiający się kryzys finansowy spowodował znaczne pogorszenie warunków zaciągania pożyczek dla szeregu państw członkowskich, wykraczające poza sytuację możliwą do wytłumaczenia podstawowymi danymi ekonomicznymi. Jeżeli problem ten nie zostanie pilnie rozwiązany, może on stanowić poważne zagrożenie dla stabilności finansowej Unii Europejskiej jako całości.

(5)

Aby sprostać tej wyjątkowej sytuacji pozostającej poza kontrolą państw członkowskich, niezbędne wydaje się natychmiastowe wprowadzenie unijnego mechanizmu stabilizacji, którego celem będzie zachowanie stabilności finansowej w Unii Europejskiej. Taki mechanizm powinien umożliwiać Unii skoordynowaną, szybką i skuteczną odpowiedź na poważne trudności danego państwa członkowskiego. Uruchomienie tego mechanizmu odbędzie się w kontekście wspólnego wsparcia UE/Międzynarodowego Funduszu Walutowego (MFW).

(6)

Biorąc pod uwagę ich szczególne skutki finansowe, podejmowanie decyzji o udzieleniu pomocy finansowej Unii na mocy niniejszego rozporządzenia wymaga sprawowania uprawnień wykonawczych, które należy powierzyć Radzie.

(7)

W przypadku uruchomienia tego mechanizmu należy nałożyć rygorystyczne warunki dotyczące polityki gospodarczej w celu zachowania stabilności finansów publicznych państwa członkowskiego będącego beneficjentem i przywrócenia jego zdolności do samofinansowania na rynkach finansowych.

(8)

Komisja powinna regularnie weryfikować, czy nadal zachodzą wyjątkowe okoliczności zagrażające stabilności finansowej całej Unii Europejskiej.

(9)

Obowiązujący instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla państw członkowskich nienależących do strefy euro, ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE) nr 332/2002 (1), powinien pozostać w mocy,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Cel i zakres

Mając na celu zachowanie stabilności finansowej Unii Europejskiej, niniejsze rozporządzenie ustanawia warunki i procedury, zgodnie z którymi pomoc finansowa Unii może zostać przyznana państwu członkowskiemu, które ma poważne trudności gospodarcze lub finansowe, lub jest nimi istotnie zagrożone, z racji nadzwyczajnych okoliczności pozostających poza jego kontrolą, przy uwzględnieniu możliwości zastosowania obowiązującego instrumentu średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych państw członkowskich nienależących do strefy euro, ustanowionego rozporządzeniem (WE) nr 332/2002.

Artykuł 2

Forma pomocy finansowej Unii

1.   Pomoc finansową Unii do celów niniejszego rozporządzenia przyznaje się w formie pożyczki lub linii kredytowej udzielonej danemu państwu członkowskiemu.

W tym celu, zgodnie z decyzją Rady na mocy art. 3, Komisja jest upoważniona w imieniu Unii Europejskiej do zaciągania pożyczek na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych.

2.   Łączna kwota pożyczek lub linii kredytowych, które mogą zostać udzielone państwom członkowskim na mocy niniejszego rozporządzenia ograniczona jest do marginesu dostępnego w ramach pułapu zasobów własnych dla środków na płatności.

Artykuł 3

Procedura

1.   Państwo członkowskie ubiegające się o pomoc finansową Unii omawia z Komisją, w powiązaniu z Europejskim Bankiem Centralnym (EBC), ocenę jego potrzeb finansowych oraz przedkłada Komisji i Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu projekt gospodarczego i finansowego programu dostosowawczego.

2.   Pomoc finansową Unii przyznaje się w drodze decyzji przyjętej przez Radę, stanowiącą większością kwalifikowaną na wniosek Komisji.

3.   Decyzja o przyznaniu pożyczki zawiera:

a)

kwotę, średni okres wymagalności, formułę cenową, maksymalną ilość rat, okres dostępności pomocy finansowej Unii i inne szczegółowe przepisy niezbędne dla realizacji pomocy;

b)

ogólne warunki dotyczące polityki gospodarczej związane z pomocą finansową Unii w celu przywrócenia stabilnej sytuacji gospodarczej lub finansowej w państwie członkowskim będącym beneficjentem oraz przywrócenia jego zdolności do samofinansowania na rynkach finansowych; warunki te zostaną zdefiniowane przez Komisję, po konsultacji z EBC; oraz

c)

zatwierdzenie programu dostosowawczego sporządzonego przez państwo członkowskie będące beneficjentem w celu spełnienia warunków gospodarczych związanych z pomocą finansową Unii.

4.   Decyzja o przyznaniu linii kredytowej zawiera:

a)

kwotę, opłatę za dostęp do linii kredytowej, formułę cenową mającą zastosowanie do udostępnienia środków finansowych, okres dostępności pomocy finansowej Unii i inne szczegółowe przepisy niezbędne dla realizacji pomocy;

b)

ogólne warunki dotyczące polityki gospodarczej związane z pomocą finansową Unii w celu przywrócenia stabilnej sytuacji gospodarczej lub finansowej w państwie członkowskim będącym beneficjentem; warunki te zostaną zdefiniowane przez Komisję, po konsultacji z EBC; oraz

c)

zatwierdzenie programu dostosowawczego sporządzonego przez państwo członkowskie będące beneficjentem w celu spełnienia warunków gospodarczych związanych z pomocą finansową Unii.

5.   Komisja i państwo członkowskie będące beneficjentem zawierają protokół ustaleń wyszczególniający ogólne warunki dotyczące polityki gospodarczej określone przez Radę. Komisja przekazuje protokół ustaleń Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.

6.   Komisja, po konsultacji z EBC, dokonuje przeglądu ogólnych warunków dotyczących polityki gospodarczej, o których mowa w ust. 3 lit. b) i ust. 4 lit. b), co najmniej co sześć miesięcy i omawia z państwem członkowskim będącym beneficjentem zmiany, które mogą być niezbędne w programie dostosowawczym.

7.   Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, decyduje o wszelkich zmianach w pierwotnych ogólnych warunkach dotyczących polityki gospodarczej i zatwierdza zmieniony program dostosowawczy sporządzony przez państwo członkowskie będące beneficjentem.

8.   Jeżeli przewiduje się finansowanie spoza Unii z zastrzeżeniem warunków dotyczących polityki gospodarczej, w szczególności finansowanie z MFW, przedmiotowe państwo członkowskie konsultuje się najpierw z Komisją. Komisja analizuje możliwości dostępne w ramach instrumentu pomocy finansowej Unii oraz zgodność przewidywanych warunków dotyczących polityki gospodarczej ze zobowiązaniami przyjętymi przez przedmiotowe państwo członkowskie w odniesieniu do realizacji zaleceń Rady i decyzji Rady przyjętych na mocy art. 121, 126 i 136 TFUE. Komisja informuje o tym Komitet Ekonomiczno-Finansowy.

Artykuł 4

Wypłata pożyczki

1.   Co do zasady pożyczkę wypłaca się w ratach.

2.   Komisja regularnie weryfikuje, czy polityka gospodarcza państwa członkowskiego będącego beneficjentem jest zgodna z programem dostosowawczym oraz z warunkami określonymi przez Radę zgodnie z art. 3 ust. 3 lit. b). W tym celu dane państwo członkowskie dostarcza Komisji wszelkie niezbędne informacje i w pełni z nią współpracuje.

3.   Na podstawie wyników takiej weryfikacji Komisja decyduje o udostępnieniu kolejnych rat.

Artykuł 5

Udostępnienie środków finansowych

1.   Państwo członkowskie będące beneficjentem informuje Komisję z wyprzedzeniem o zamiarze wykorzystania środków finansowych z linii kredytowej. Szczegółowe przepisy są określone w decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 4.

2.   Komisja regularnie weryfikuje, czy polityka gospodarcza państwa członkowskiego będącego beneficjentem jest zgodna z programem dostosowawczym oraz z warunkami określonymi przez Radę zgodnie z art. 3 ust. 4 lit. b). W tym celu dane państwo członkowskie dostarcza Komisji wszelkie niezbędne informacje i w pełni z nią współpracuje.

3.   Na podstawie wyników takiej weryfikacji Komisja decyduje o udostępnieniu środków finansowych.

Artykuł 6

Operacje zaciągania i udzielania pożyczek

1.   Operacje zaciągania i udzielania pożyczek, o których mowa w art. 2, są przeprowadzane w euro.

2.   Cechy kolejnych rat udostępnianych przez Unię na mocy instrumentu pomocy finansowej są negocjowane między państwem członkowskim będącym beneficjentem i Komisją.

3.   Po przyjęciu przez Radę decyzji o przyznaniu pożyczki, Komisja jest upoważniona do zaciągania pożyczek na rynkach kapitałowych lub od instytucji finansowych w najbardziej odpowiednim okresie między planowanymi wypłatami, tak aby zoptymalizować koszt finansowania i zachować swoją reputację jako emitenta Unii na rynkach. Środki finansowe, które zostały zgromadzone, ale nie zostały jeszcze wypłacone, są utrzymywane nieprzerwanie na specjalnym koncie rozliczanym kasowo lub koncie papierów wartościowych, które to konta są obsługiwane zgodnie z przepisami mającymi zastosowanie do działalności pozabudżetowej i nie mogą być stosowane w celu innym, niż świadczenie pomocy finansowej państwu członkowskiemu w ramach niniejszego mechanizmu.

4.   Jeżeli państwo członkowskie otrzyma pożyczkę opatrzoną klauzulą spłaty przedterminowej i zdecyduje się skorzystać z tej opcji, Komisja podejmuje niezbędne kroki w tym zakresie.

5.   Na wniosek państwa członkowskiego będącego beneficjentem i jeśli okoliczności pozwalają na poprawę warunków oprocentowania pożyczki, Komisja może refinansować całość lub część pierwotnej pożyczki lub zrestrukturyzować odpowiednie warunki finansowe.

6.   Komitet Ekonomiczno-Finansowy jest informowany o rozwoju sytuacji w zakresie operacji, o których mowa w ust. 5.

Artykuł 7

Koszty

Koszty poniesione przez Unię przy zawieraniu i realizacji każdej operacji pokrywa państwo członkowskie będące beneficjentem.

Artykuł 8

Zarządzanie pożyczkami

1.   Komisja podejmuje konieczne ustalenia w zakresie zarządzania pożyczkami z EBC.

2.   Państwo członkowskie będące beneficjentem otwiera specjalny rachunek prowadzony przez jego krajowy bank centralny do celów zarządzania środkami otrzymanymi w ramach pomocy finansowej Unii. Ponadto przekazuje ono należną z tytułu otrzymanej pożyczki kwotę główną wraz z odsetkami na rachunek EBC na czternaście dni roboczych systemu TARGET2 przed upływem terminu danej należności.

3.   Bez uszczerbku dla art. 27 Statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego, Trybunał Obrachunkowy ma prawo do przeprowadzenia w państwie członkowskim będącym beneficjentem wszelkich kontroli finansowych lub audytów, jakie uzna za konieczne w związku z zarządzaniem pomocą. Komisja, w tym Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych, ma w szczególności prawo do wysłania swoich urzędników lub należycie upoważnionych przedstawicieli w celu przeprowadzenia w państwie członkowskim będącym beneficjentem wszelkich kontroli technicznych lub finansowych bądź audytów, jakie uzna za konieczne w związku z pomocą.

Artykuł 9

Przegląd i dostosowanie

1.   Komisja przekazuje Komitetowi Ekonomiczno-Finansowemu i Radzie, w terminie sześciu miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, oraz, w stosownych przypadkach, co sześć miesięcy po tej dacie, sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia i dotyczące dalszego istnienia wyjątkowych okoliczności, które uzasadniają przyjęcie niniejszego rozporządzenia.

2.   W stosownych przypadkach do sprawozdania załącza się wniosek dotyczący zmian do niniejszego rozporządzenia w celu dostosowania możliwości udzielenia pomocy finansowej bez wpływu na ważność przyjętych już decyzji.

Artykuł 10

Wejście w życie

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2010 r.

W imieniu Rady

Á. GONZÁLEZ-SINDE REIG

Przewodniczący


(1)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 332/2002 z dnia 18 lutego 2002 r. ustanawiające instrument średnioterminowej pomocy finansowej dla bilansów płatniczych Państw Członkowskich (Dz.U. L 53 z 23.2.2002, s. 1).


12.5.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 118/5


ROZPORZĄDZENIE RADY (UE) NR 408/2010

z dnia 11 maja 2010 r.

w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 194/2008 w sprawie przedłużenia obowiązywania i wzmocnienia środków ograniczających wobec Birmy/Związku Myanmar

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 215 ust. 1,

uwzględniając decyzję Rady 2010/232/WPZiB z dnia 26 kwietnia 2010 r. w sprawie odnowienia środków ograniczających skierowanych przeciwko Birmie/Związkowi Myanmar (1),

uwzględniając wspólny wniosek Komisji Europejskiej oraz Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Art. 4 decyzji 2010/232/WPZiB przewiduje zakaz nabywania, przywozu i transportu z Birmy/Związku Myanmar do Unii pewnych określonych kategorii towarów.

(2)

Art. 8 decyzji 2010/232/WPZiB przewiduje zawieszenie programów pomocy lub rozwoju niemających charakteru humanitarnego, z wyjątkiem projektów i programów mających pewne określone cele.

(3)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 194/2008 (2) staje się skuteczny zakaz nabywania, przywozu i transportu kategorii towarów określonych w art. 2 ust. 2 tego rozporządzenia. Należy jednak sprecyzować, że zakaz nabywania tych towarów w Birmie/Związku Myanmar nie powinien mieć zastosowania w przypadku nabywania ich w ramach projektu lub programu pomocy o charakterze humanitarnym lub też projektu lub programu rozwoju niemającego charakteru humanitarnego, ale służącego celom określonym w art. 8 lit. a), b) i c) decyzji 2010/232/WPZiB.

(4)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 194/2008,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W art. 2 rozporządzenia (WE) nr 194/2008 dodaje się ustęp w brzmieniu:

„5.   Zakaz nabywania towarów objętych ograniczeniami, określonych w ust. 2 lit. b), nie ma zastosowania w przypadku nabywania ich w ramach projektów lub programów pomocy o charakterze humanitarnym lub projektów i programów rozwoju niemających charakteru humanitarnego, prowadzonych w Birmie/Związku Myanmar na rzecz:

a)

praw człowieka, demokracji, dobrych rządów, zapobiegania konfliktom i budowania potencjału społeczeństwa obywatelskiego;

b)

zdrowia i edukacji, walki z ubóstwem, a w szczególności zaspokajania podstawowych potrzeb i zapewniania środków do życia najuboższym grupom ludności oraz grupom wymagającym szczególnej ochrony; lub

c)

ochrony środowiska, a w szczególności programów mających na celu rozwiązanie problemu niezrównoważonego, nadmiernego wyrębu lasów, którego efektem jest wylesianie.

Właściwe organy wskazane na stronach internetowych wymienionych w załączniku IV, udzielają uprzednich zezwoleń na nabycie przedmiotowych towarów objętych ograniczeniami. Dane państwo członkowskie informuje pozostałe państwa członkowskie i Komisję o każdym zezwoleniu wydanym na mocy niniejszego ustępu.”.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2010 r.

W imieniu Rady

Á. GONZÁLEZ-SINDE REIG

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 105 z 27.4.2010, s. 22.

(2)  Dz.U. L 66 z 10.3.2008, s. 1.


12.5.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 118/6


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 409/2010

z dnia 11 maja 2010 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Castaña de Galicia (ChOG)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Hiszpanii w sprawie rejestracji nazwy „Castaña de Galicia” został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)  Dz.U. C 232 z 26.9.2009, s. 22.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.6.   Owoce, warzywa i zboża świeże lub przetworzone

HISZPANIA

Castaña de Galicia (ChOG)


12.5.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 118/8


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 410/2010

z dnia 11 maja 2010 r.

rejestrujące w rejestrze chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych nazwę [Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο Σέλινο Κρήτης (Exeretiko partheno eleolado Selino Kritis) (ChNP)]

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczyc (1), w szczególności jego art. 7 ust. 4 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zgodnie z art. 6 ust. 2 akapit pierwszy i w zastosowaniu art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 510/2006 wniosek Grecji w sprawie rejestracji nazwy „Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο Σέλινο Κρήτης” (Exeretiko partheno eleolado Selino Kritis) został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2).

(2)

Ponieważ do Komisji nie wpłynęło żadne oświadczenie o sprzeciwie zgodnie z art. 7 rozporządzenia (WE) nr 510/2006, nazwa ta powinna zostać zarejestrowana,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Nazwa wymieniona w załączniku do niniejszego rozporządzenia zostaje zarejestrowana.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2010 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.

(2)  Dz.U. C 232 z 26.9.2009, s. 27.


ZAŁĄCZNIK

Produkty rolne przeznaczone do spożycia przez ludzi wymienione w załączniku I do Traktatu:

Klasa 1.5.   Oleje i tłuszcze (masło, margaryna, oleje itp.)

GRECJA

Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο Σέλινο Κρήτης (Exeretiko partheno eleolado Selino Kritis) (ChNP)


12.5.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 118/10


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 411/2010

z dnia 10 maja 2010 r.

zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 194/2008 w sprawie przedłużenia obowiązywania i wzmocnienia środków ograniczających wobec Birmy/Związku Myanmar

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając Rozporządzenie Rady (WE) nr 194/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. w sprawie przedłużenia obowiązywania i wzmocnienia środków ograniczających wobec Birmy/Związku Myanmar, uchylające rozporządzenie (WE) nr 817/2006 (1), a w szczególności art. 18 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Załącznik VI do rozporządzenia (WE) nr 194/2008 zawiera wykaz osób, grup i podmiotów, których fundusze oraz zasoby ekonomiczne podlegają zamrożeniu na mocy tego rozporządzenia.

(2)

Załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 194/2008 zawiera wykaz przedsiębiorstw będących własnością lub znajdujących się pod kontrolą rządu Birmy/Związku Myanmar, jego członków lub związanych z nimi osób, które to przedsiębiorstwa na mocy tego rozporządzenia podlegają ograniczeniom w zakresie inwestycji.

(3)

W załączniku II I III do decyzji Rady 2010/232/WPZiB z dnia 26 kwietnia 2010 r. (2) określono osoby fizyczne i prawne, wobec których środki ograniczające mają być stosowane zgodnie z art. 10 tejże decyzji, a rozporządzenie (WE) nr 194/2008 nadaje skutek tej decyzji w takim zakresie, w jakim konieczne jest działanie na szczeblu Unii. Należy zatem odpowiednio zmienić załączniki VI i VII do rozporządzenia (WE) nr 194/2008.

(4)

W celu zapewnienia skuteczności środków przewidzianych w niniejszym rozporządzeniu powinno ono wejść w życie z dniem jego publikacji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   Załącznik VI do rozporządzenia (WE) nr 194/2008 zastępuje się tekstem załącznika I do niniejszego rozporządzenia.

2.   Załącznik VII do rozporządzenia (WE) nr 194/2008 zastępuje się tekstem załącznika II do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 10 maja 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

João VALE DE ALMEIDA

Dyrektor Generalny ds. Stosunków Zewnętrznych


(1)  Dz.U. L 66 z 10.3.2008, s. 1.

(2)  Dz.U. L 105 z 27.4.2010, s. 22.


ZAŁĄCZNIK I

ZAŁĄCZNIK VI

Wykaz członków rządu Birmy/Związku Myanmar oraz związanych z nimi osób, podmiotów i organów, o których mowa w art. 11

Uwagi

(1)

Pseudonimy lub warianty pisowni oznaczono słowem „vel”;

(2)

Data ur. oznacza datę urodzenia;

(3)

Miejsce ur. oznacza miejsce urodzenia;

(4)

Jeżeli nie zaznaczono inaczej, wszystkie paszporty i dowody tożsamości są dokumentami wystawionymi w Birmie/Związku Myanmar.

A.   PAŃSTWOWA RADA POKOJU I ROZWOJU (SPDC)

#

Nazwisko (i ewent. pseudonimy)

Dane identyfikacyjne (funkcja/tytuł, data i miejsce urodzenia, nr paszportu/dowodu tożsamości, małżonek/małżonka lub syn/córka…)

Płeć (M/K)

A1a

Głównodowodzący sił zbrojnych Than Shwe

przewodniczący, ur. 2.2.1933

M

A1b

Kyaing Kyaing

żona głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1c

Thandar Shwe

córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1d

Major Zaw Phyo Win

mąż Thandar Shwe wicedyrektor Departamentu Eksportu, Ministerstwo Handlu

M

A1e

Khin Pyone Shwe

córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1f

Aye Aye Thit Shwe

córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1g

Tun Naing Shwe vel Tun Tun Naing

syn głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe, właściciel J and J Company

M

A1h

Khin Thanda

żona Tun Naing Shwe

K

A1i

Kyaing San Shwe

syn głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe, właściciel J's Donuts

M

A1j

Dr Khin Win Sein

żona Kyaing San Shwe

K

A1k

Thant Zaw Shwe vel Maung Maung

syn głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

M

A1l

Dewar Shwe

córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1m

Kyi Kyi Shwe vel Ma Aw

córka głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe

K

A1n

Podpułkownik Nay Soe Maung

mąż Kyi Kyi Shwe

M

A1o

Pho La Pyae (Full Moon) vel Nay Shwe Thway Aung

syn Kyi Kyi Shwe oraz Nay Soe Maung, dyrektor Yadanabon Cybercity

M

A2a

Zastępca głównodowodzącego sił zbrojnych Maung Aye

wiceprzewodniczący, ur. 25.12.1937

M

A2b

Mya Mya San

żona zastępcy głównodowodzącego sił zbrojnych Maung Aye

K

A2c

Nandar Aye

córka zastępcy głównodowodzącego sił zbrojnych Maung Aye, żona majora Pye Aung (D15g); właścicielka Queen Star Computer Co.

K

A3a

Generał Thura Shwe Mann

szef sztabu, koordynator operacji specjalnych (wojsk lądowych, marynarki i sił powietrznych), ur. 11.7.1947

M

A3b

Khin Lay Thet

żona generała Thura Shwe Mann, ur. 19.6.1947

K

A3c

Aung Thet Mann vel Shwe Mann Ko Ko

syn generała Thura Shwe Mann, Ayeya Shwe War (Wah) Company, 5, Pyay Road, Hlaing Township, Yangon oraz współwłaściciel RedLink Communications Co. Ltd, No. 20, Building B, Mya Yeik Nyo Royal Hotel, Pa-Le Road, Bahan Township, Yangon, ur. 19.6.1977

M

A3d

Khin Hnin Thandar

żona Aung Thet Mann

K

A3e

Toe Naing Mann

syn generała Thura Shwe Mann, ur. 29.6.1978, właściciel Global Net and Red Link Communications Co. Ltd, No. 20, Building B, Mya Yeik Nyo Royal Hotel, Pa-Le Road, Bahan Township, Yangon, Internet Service Providers

M

A3f

Zay Zin Latt

żona Toe Naing Mann, córka Khin Shwe (J5a), ur. 24.3.1981

K

A4a

Generał broni Thein Sein

„premier”, ur. 20.4.1945, Pathein

M

A4b

Khin Khin Win

żona generała broni Thein Sein

K

A5a

Generał (Thiha Thura) Tin Aung Myint Oo

(Thiha Thura to tytuł) „pierwszy sekretarz”, ur. 29.5.1950, przewodniczący Krajowej Rady Olimpijskiej Związku Myanmar i przewodniczący Korporacji Ekonomicznej Związku Myanmar

M

A5b

Khin Saw Hnin

żona generała broni Thiha Thura Tin Aung Myint Oo

K

A5c

Kapitan Naing Lin Oo

syn generała broni Thiha Thura Tin Aung Myint Oo

M

A5d

Hnin Yee Mon

żona kapitana Naing Lin Oo

K

A6a

Generał dywizji Min Aung Hlaing

szef Biura Operacji Specjalnych 2 (stany Kayah, Shan) od 23.6.2008

M

A6b

Kyu Kyu Hla

żona generała dywizji Min Aung Hlaing

K

A7a

Generał broni Tin Aye

szef uzbrojenia, prezes UMEHL

M

A7b

Kyi Kyi Ohn

żona generała broni Tin Aye

K

A7c

Zaw Min Aye

syn generała broni Tin Aye

M

A8a

Generał dywizji Thar Aye vel Tha Aye

szef Biura Operacji Specjalnych 1 (Kachin, Chin, Sagaing) od maja 2009 roku, ur. 16.2.1945 (wcześniej A11a)

M

A8b

Wai Wai Khaing vel Wei Wei Khaing

żona generała dywizji Thar Aye (wcześniej A11b)

K

A8c

See Thu Aye

syn generała dywizji Thar Aye (wcześniej A11c)

M

A9a

Generał dywizji Hla Htay Win

szef wyszkolenia sił zbrojnych; od 23.6.2008 (poprzednio B1a); właściciel Htay Co. (wyrąb i drewno)

M

A9b

Mar Mar Wai

żona generała dywizji Hla Htay Win

K

A10a

Generał dywizji Ko Ko

szef Biura Operacji Specjalnych 3 (Pegu, Irrawaddy, Arakan); od 23.6.2008

M

A10b

Sao Nwan Khun Sum

żona generała dywizji Ko Ko

K

A11a

Generał broni Khin Zaw

szef Biura Operacji Specjalnych 4 (Karen, Mon, Tenas serim), od maja 2009 roku, wcześniej szef BOS 6 od czerwca 2008 roku (wcześniej G42a)

M

A11b

Khin Pyone Win

żona generała broni Khin Zaw (wcześniej G42b)

K

A11c

Kyi Tha Khin Zaw

syn generała broni Khin Zaw (wcześniej G42c)

M

A11d

Su Khin Zaw

córka generała broni Khin Zaw (wcześniej G42d)

K

A12a

Generał broni Myint Swe

szef Biura Operacji Specjalnych 5 (Rangun/Yangon)

M

A12b

Khin Thet Htay

żona generała broni Myint Swe

K

A13a

Arnt Maung

emerytowany dyrektor generalny, Dyrekcja ds. Wyznaniowych

M

A14a

Generał broni Ohn Myint

szef Biura Operacji Specjalnych 6 (Naypyidaw i Mandalay), od maja 2009 roku (wcześniej A8a)

M

A14b

Nu Nu Swe

żona generała broni Ohn Myint

K

A14c

Kyaw Thiha vel Kyaw Thura

syn generała broni Ohn Myint

M

A14d

Nwe Ei Ei Zin

żona Kyaw Thiha

K


B.   DOWÓDCY REGIONALNI

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym dowództwo)

Płeć (M/K)

B1a

Generał dywizji Win Myint

Rangun (Yangon)

M

B1b

Kyin Myaing

żona generała dywizji Win Myint

K

B2a

Generał dywizji Yar Pyae vel Ya Pyae, Ya Pye, Ya Pyrit, Yar Pye i Yar Pyrit

Wschód [stan Shan (Południe)]

M

B2b

Thinzar Win Sein

żona generała dywizji Yar Pyae vel Ya Pyae, Ya Pye, Ya Pyrit, Yar Pye i Yar Pyrit

K

B3a

Generał dywizji Myint Soe

Północny Zachód (prowincja Sagaing) i minister bez teki na szczeblu regionalnym

M

B4a

Generał dywizji Khin Zaw Oo

Wybrzeże (prowincja Tanintharyi), ur. 24.6.1951

M

B5a

Generał dywizji Aung Than Htut

Północny Wschód [stan Shan (Północ)]

M

B5b

Cherry

żona generała dywizji Aung Than Htut

K

B6a

Generał dywizji Tin Ngwe

centrum (prowincja Mandalay)

M

B6b

Khin Thida

żona generała dywizji Tin Ngwe

K

B7a

Generał dywizji Thaung Aye

Zachód (stan Rakhine)

M

B7b

Thin Myo Myo Aung

żona generała dywizji Thaung Aye

K

B8a

Generał dywizji Kyaw Swe

Południowy Zachód (prowincja Irrawaddy) i minister bez teki na szczeblu regionalnym

M

B8b

Win Win Maw

żona generała dywizji Kyaw Swe

K

B9a

Generał dywizji Soe Win

Północ (stan Kachin)

M

B9b

Than Than Nwe

żona generała dywizji Soe Win

K

B10a

Generał dywizji Hla Min

Południe (prowincja Bago)

M

B11a

Generał dywizji Thet Naing Win

Południowy Wschód (stan Mon)

M

B12a

Generał dywizji Kyaw Phyo

Trójkąt [stan Shan (Wschód)]

M

B13a

Generał dywizji Wai Lwin

Naypyidaw

M

B13b

Swe Swe Oo

żona generała dywizji Wai Lwin

K

B13c

Wai Phyo Aung

syn generała dywizji Wai Lwin

K

B13d

Oanmar Kyaw Tun vel Ohnmar Kyaw Tun

żona Wai Phyo Aung

K

B13e

Wai Phyo

syn generała dywizji Wai Lwin

M

B13f

Lwin Yamin

córka generała dywizji Wai Lwin

K


C.   ZASTĘPCY DOWÓDCÓW REGIONALNYCH

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym dowództwo)

Płeć (M/K)

C1a

Generał brygady Kyaw Kyaw Tun

Rangun (Yangon)

M

C1b

Khin May Latt

żona generała brygady Kyaw Kyaw Tun

K

C2a

Generał brygady Than Htut Aung

Centrum

M

C2b

Moe Moe Nwe

żona generała brygady Than Htut Aung

K

C3a

Generał brygady Tin Maung Ohn

Północny Zachód

M

C4a

Generał brygady San Tun

Północ, ur. 2.3.1951, Rangun/Yangon

M

C4b

Tin Sein

żona generała brygady San Tun, ur. 27.9.1950, Rangun/Yangon

K

C4c

Ma Khin Ei Ei Tun

córka generała brygady San Tun, ur. 16.9.1979, dyrektor Ar Let Yone Co. Ltd

K

C4d

Min Thant

syn generała brygady San Tun, ur. 11.11.1982, Rangun/Yangon, dyrektor Ar Let Yone Co. Ltd

M

C4e

Khin Mi Mi Tun

córka generała brygady San Tun, ur. 25.10.1984, Rangun/Yangon, dyrektor Ar Let Yone Co. Ltd

K

C5a

Generał brygady Hla Myint

Północny Wschód

M

C5b

Su Su Hlaing

żona generała brygady Hla Myint

K

C6a

Generał brygady Wai Lin

Trójkąt

M

C7a

Generał brygady Chit Oo

Wschód

M

C7b

Kyin Myaing

żona generała brygady Chit Oo

K

C8a

Generał brygady Zaw Min

Południowy Wschód

M

C8b

Nyunt Nyunt Wai

żona generała brygady Zaw Min

K

C9a

Generał brygady Hone Ngaing vel Hon Ngai

Wybrzeże

M

C9b

Wah Wah

żona generała brygady Hone Ngaing vel Hon Ngai

K

C10a

Generał brygady Win Myint

(wcześniej C7a) Południe

M

C10b

Mya Mya Aye

żona generała brygady Win Myint

K

C11a

Generał brygady Tint Swe

Południowy Zachód

M

C11b

Khin Thaung

żona generała brygady Tint Swe

K

C11c

Ye Min vel Ye Kyaw Swar Swe

syn generała brygady Tint Swe

M

C11d

Su Mon Swe

żona Ye Min

K

C12a

Generał brygady Tin Hlaing

Zachód

M

C12b

Hla Than Htay

żona generała brygady Tin Hlaing

K


D.   MINISTROWIE

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym ministerstwo)

Płeć (M/K)

D1a

Generał dywizji Htay Oo

rolnictwo i nawadnianie (od 18.9.2004) (wcześniej spółdzielczość od 25.8.2003); sekretarz generalny USDA; ur. 20.1.1950, m-ce ur. Hintada, nr paszportu DM 105413, nr dowodu tożsamości 10/Khatana (N) 009325

M

D1b

Ni Ni Win

żona generała dywizji Htay Oo

K

D1c

Thein Zaw Nyo

podchorąży, syn generała dywizji Htay Oo M

M

D2a

Generał brygady Tin Naing Thein

handel (od 18.9.2004), wcześniej wiceminister leśnictwa, ur. 1955

M

D2b

Aye Aye

żona generała brygady Tin Naing Thein

K

D3a

Generał dywizji Khin Maung Myint

budownictwo, także minister ds. energii elektrycznej 2

M

D3b

Win Win Nu

żona generała dywizji Khin Maung Myint

K

D4a

Generał dywizji Tin Htut

spółdzielczość (od 15.5.2006)

M

D4b

Tin Tin Nyunt

żona generała dywizji Tin Htut

K

D5a

Generał dywizji Khin Aung Myint

kultura (od 15.5.2006)

M

D5b

Khin Phyone

żona generała dywizji Khin Aung Myint

K

D6a

Dr Chan Nyein

edukacja (od 10.8.2005), wcześniej wiceminister ds. nauki i techniki, członek Komitetu Wykonawczego USDA, ur. 15.12.1944

M

D6b

Sandar Aung

żona dr. Chan Nyein

K

D7a

Pułkownik Zaw Min

energia elektryczna (1) (od 15.5.2006), ur. 10.1.1949

M

D7b

Khin Mi Mi

żona pułkownika Zaw Min

K

D8a

Generał brygady Lun Thi

energia (od 20.12.1997), ur. 18.7.1940

M

D8b

Khin Mar Aye

żona generała brygady Lun Thi

K

D8c

Mya Sein Aye

córka generała brygady Lun Thi

K

D8d

Zin Maung Lun

syn generała brygady Lun Thi

M

D8e

Zar Chi Ko

żona Zin Maung Lun

K

D9a

Generał dywizji Hla Tun

finanse i sprawy skarbowe (od 1.2.2003), ur. 11.7.1951

M

D9b

Khin Than Win

żona generała dywizji Hla Tun

K

D10a

Nyan Win

sprawy zagraniczne (od 18.9.2004), wcześniej zastępca szefa wyszkolenia sił zbrojnych, ur. 22.1.1953

M

D10b

Myint Myint Soe

żona Nyan Win, ur. 15.1.1953

K

D11a

Generał brygady Thein Aung

leśnictwo (od 25.8.2003)

M

D11b

Khin Htay Myint

żona generała brygady Thein Aung

K

D12a

Prof. dr Kyaw Myint

zdrowie (od 1.2.2003), ur. 1940

M

D12b

Nilar Thaw

żona prof. dr. Kyaw Myint

K

D13a

Generał dywizji Maung Oo

sprawy wewnętrzne (od 5.11.2004) oraz minister ds. imigracji i ludności od lutego 2009 r., ur. 1952

M

D13b

Nyunt Nyunt Oo

żona generała dywizji Maung Oo

K

D14a

Generał dywizji Maung Maung Swe

opieka społeczna, pomoc humanitarna i przesiedlenia (od 15.5.2006)

M

D14b

Tin Tin Nwe

żona generała dywizji Maung Maung Swe

K

D14c

Ei Thet Thet Swe

córka generała dywizji Maung Maung Swe

K

D14d

Kaung Kyaw Swe

syn generała dywizji Maung Maung Swe

M

D15a

Aung Thaung

przemysł 1 (od 15.11.1997)

M

D15b

Khin Khin Yi

żona Aung Thaung

K

D15c

Major Moe Aung

syn Aung Thaung

M

D15d

Dr Aye Khaing Nyunt

żona majora Moe Aung

K

D15e

Nay Aung

syn Aung Thaung, przedsiębiorca, dyrektor zarządzający Aung Yee Phyoe Co. Ltd i dyrektor IGE Co. Ltd

M

D15f

Khin Moe Nyunt

żona Nay Aung

K

D15g

Major Pyi Aung vel Pye Aung

syn Aung Thaung (mąż A2c); dyrektor IGE Co. Ltd

M

D15h

Khin Ngu Yi Phyo

córka Aung Thaung

K

D15i

Dr Thu Nanda Aung

córka Aung Thaung

K

D15j

Aye Myat Po Aung

córka Aung Thaung

K

D16a

Wiceadmirał Soe Thein

przemysł 2 (od czerwca 2008 r.) (wcześniej G38a)

M

D16b

Khin Aye Kyin vel Aye Aye

żona wiceadmirała Soe Thein

K

D16c

Yimon Aye

córka wiceadmirała Soe Thein, ur. 12.7.1980, obecnie w USA

K

D16d

Aye Chan

syn wiceadmirała Soe Thein, ur. 23.9.1973

M

D16e

Thida Aye

córka wiceadmirała Soe Thein, ur. 23.3.1979

K

D17a

Generał brygady Kyaw Hsan

Informacja (od 13.9.2002)

M

D17b

Kyi Kyi Win

żona generała brygady Kyaw Hsan, kierownik Działu Informacji w Federacji Związku Myanmar na rzecz Kobiet

K

D18a

Generał brygady Maung Maung Thein

inwentarz i rybołówstwo

M

D18b

Myint Myint Aye

żona generała brygady Maung Maung Thein

K

D18c

Min Thein vel Ko Pauk

syn generała brygady Maung Maung Thein

M

D19a

Generał brygady Ohn Myint

górnictwo (od 15.11.1997)

M

D19b

San San

żona generała brygady Ohn Myint

K

D19c

Thet Naing Oo

syn generała brygady Ohn Myint

M

D19d

Min Thet Oo

syn generała brygady Ohn Myint

M

D20a

Soe Tha

planowanie krajowe i rozwój gospodarczy (od 20.12.1997), ur. 7.11.1944

M

D20b

Kyu Kyu Win

żona Soe Tha, ur. 3.11.1949

K

D20c

Kyaw Myat Soe vel Aung Myat Soe

syn Soe Tha, ur. 14.2.1973/7.10.1974, obecnie w Australii

M

D20d

Wei Wei Lay

żona Kyaw Myat Soe, ur. 12.9.1978/18.8.1975, obecnie w Australii

K

D20e

Aung Soe Tha

syn Soe Tha, ur. 5.10.1980

M

D20f

Myat Myitzu Soe

córka Soe Tha, ur. 14.2.1973

K

D20g

San Thida Soe

córka Soe Tha, ur. 12.9.1978

K

D20h

Phone Myat Soe

syn Soe Tha, ur. 3.3.1983

M

D21a

Pułkownik Thein Nyunt

rozwój obszarów przygranicznych, sprawy etniczne i sprawy rozwoju (od 15.11.1997) i burmistrz Naypyidaw

M

D21b

Kyin Khaing vel Kyin Khine

żona pułkownika Thein Nyunt

K

D22a

Generał dywizji Aung Min

transport kolejowy (od 1.2.2003)

M

D22b

Wai Wai Thar vel Wai Wai Tha

żona generała dywizji Aung Min

K

D22c

Aye Min Aung

córka generała dywizji Aung Min

K

D22d

Htoo Char Aung

syn generała dywizji Aung Min

M

D23a

Generał brygady Thura Myint Maung

sprawy wyznaniowe (od 25.8.2003)

M

D23b

Aung Kyaw Soe

syn generała brygady Thura Myint Maung

M

D23c

Su Su Sandi

żona Aung Kyaw Soe

K

D23d

Zin Myint Maung

córka generała brygady Thura Myint Maung

K

D24a

Thaung

nauka i technika (od 1.11.1998), ur. 6.7.1937, Kyaukse

M

D24b

May Kyi Sein

żona Thaung

K

D24c

Aung Kyi

syn Thaung, ur. 1971

M

D25a

Generał brygady Thura Aye Myint

sport (od 29.10.1999)

M

D25b

Aye Aye

żona generała brygady Thura Aye Myint

K

D25c

Nay Linn

syn generała brygady Thura Aye Myint

M

D26a

Generał brygady Thein Zaw

minister telekomunikacji, poczty i telegrafu (od 10.5.2001)

M

D26b

Mu Mu Win

żona generała brygady Thein Zaw

K

D27a

Generał dywizji Thein Swe

transport, od 18.9.2004 (wcześniej Urząd Prezesa Rady Ministrów od 25.8.2003)

M

D27b

Mya Theingi

żona generała dywizji Thein Swe

K

D28a

Generał dywizji Soe Naing

minister ds. hotelarstwa i turystyki (od 15.5.2006)

M

D28b

Tin Tin Latt

żona generała dywizji Soe Naing

K

D28c

Wut Yi Oo

córka generała dywizji Soe Naing

K

D28d

Kapitan Htun Zaw Win

mąż Wut Yi Oo

M

D28e

Yin Thu Aye

córka generała dywizji Soe Naing

K

D28f

Yi Phone Zaw

syn generała dywizji Soe Naing

M

D29a

Aung Kyi

zatrudnienie/praca (8.10.2007 mianowany ministrem ds. kontaktów, odpowiedzialny za kontakty z Aung San Suu Kyi)

M

D29b

Thet Thet Swe

żona Aung Kyi

K

D30a

Kyaw Thu

przewodniczący Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej, ur. 15.8.1949

M

D30b

Lei Lei Kyi

żona Kyaw Thu

K


E.   WICEMINISTROWIE

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym ministerstwo)

Płeć (M/K)

E1a

Ohn Myint

rolnictwo i nadawadnianie (od 15.11.1997)

M

E1b

Thet War

żona Ohn Myint

K

E2a

Generał brygady Aung Tun

handel (od 13.9.2003)

M

E3a

Generał brygady Myint Thein

budownictwo (od 5.1.2000)

M

E3b

Mya Than

żona generała brygady Myint Thein

K

E4a

Tint Swe

budownictwo (od 7.5.1998), ur. 7.11.1936

M

E5a

Generał dywizji Aye Myint

obrona (od 15.5.2006)

M

E6a

Generał brygady Aung Myo Min

edukacja (od 19.11.2003)

M

E6b

Thazin Nwe

żona generała brygady Aung Myo Min

K

E6c

Si Thun Aung

syn generała brygady Aung Myo Min

M

E7a

Myo Myint

energia elektryczna 1 (od 29.10.1999)

M

E7b

Tin Tin Myint

żona Myo Myint

K

E8a

Generał brygady Than Htay

energia (od 25.8.2003)

M

E8b

Soe Wut Yi

żona generała brygady Than Htay

K

E9a

Pułkownik Hla Thein Swe

ur. 8.3.1957, finanse i sprawy skarbowe (od 25.8.2003)

M

E9b

Thida Win

żona pułkownika Hla Thein Swe

K

E10a

Generał brygady Win Myint

energia elektryczna (2)

M

E10b

Tin Ma Ma Than

żona generała brygady Win Myint

K

E11a

Maung Myint

sprawy zagraniczne (od 18.9.2004), ur. 21.5.1958, Mandalay

M

E11b

Dr Khin Mya Win

ur. 21.1.1956, żona Maung Myint

K

E12a

Prof. dr Mya Oo

zdrowie (od 16.11.1997), ur. 25.1.1940

M

E12b

Tin Tin Mya

żona prof. dr. Mya Oo

K

E12c

Dr Tun Tun Oo

syn prof. dr. Mya Oo, ur. 26.7.1965

M

E12d

Dr Mya Thuzar

córka prof. dr. Mya Oo, ur. 23.9.1971

K

E12e

Mya Thidar

córka prof. dr. Mya Oo, ur. 10.6.1973

K

E12f

Mya Nandar

córka prof. dr. Mya Oo, ur. 29.5.1976

K

E13a

Generał brygady Phone Swe

sprawy wewnętrzne (od 25.8.2003)

M

E13b

San San Wai

żona generała brygady Phone Swe

K

E14a

Generał brygady Aye Myint Kyu

hotelarstwo i turystyka (od 16.11.1997)

M

E14b

Prof. Khin Swe Myint

żona generała brygady Aye Myint Kyu

K

E15a

Generał brygady Win Sein

imigracja i ludność (od listopada 2006)

M

E15b

Wai Wai Linn

żona generała brygady Win Sein

K

E16a

Generał brygady Thein Tun

przemysł 1 (dodatkowy wiceminister)

M

E17a

Podpułkownik Khin Maung Kyaw

przemysł 2 (od 5.1.2000)

M

E17b

Mi Mi Wai

żona podpułkownika Khin Maung Kyaw

K

E18a

Generał dywizji Kyaw Swa Khine

przemysł 2 (od 24.10.2007, wcześniej G29a) (dodatkowy wiceminister)

M

E18b

Khin Phyu Mar

żona generała dywizji Kyaw Swa Khine

K

E19a

Pułkownik Tin Ngwe

rozwój obszarów przygranicznych, sprawy etniczne i sprawy rozwoju (od 25.8.2003)

M

E19b

Khin Mya Chit

żona pułkownika Tin Ngwe

K

E20a

Thaung Lwin

transport kolejowy (od 16.11.1997)

M

E20b

Dr Yi Yi Htwe

żona Thura Thaung Lwin

K

E21a

Generał brygady Aung Ko

sprawy wyznaniowe, USDA, członek Centralnego Komitetu Wykonawczego (od 17.11.1997)

M

E21b

Myint Myint Yee vel Yi Yi Myint

żona generała brygady Thura Aung Ko

K

E22a

Kyaw Soe

nauka i technika (od 15.11.2004), ur. 16.10.1944

M

E23a

Pułkownik Thurein Zaw

planowanie i rozwój gospodarczy (od 10.8.2005)

M

E23b

Tin Ohn Myint

żona pułkownika Thurein Zaw

K

E24a

Generał brygady Kyaw Myin

opieka społeczna, pomoc humanitarna i przesiedlenia (od 25.8.2003)

M

E24b

Khin Nwe Nwe

żona generała brygady Kyaw Myin

K

E25a

Pe Than

transport kolejowy (od 14.11.1998)

M

E25b

Cho Cho Tun

żona Pe Than

K

E26a

Pułkownik Nyan Tun Aung

transport (od 25.8.2003)

M

E26b

Wai Wai

żona pułkownika Nyan Tun Aung

K

E27a

Dr Paing Soe

zdrowie (dodatkowy wiceminister) (od 15.5.2006)

M

E27b

Khin Mar Swe

żona dr. Paing Soe

K

E28a

Generał dywizji Thein Tun

wiceminister poczty i telekomunikacji

M

E28b

Mya Mya Win

żona Thein Tun

K

E29a

Generał dywizji Kyaw Swa Khaing

wiceminister przemysłu 2

M

E29b

Khin Phyu Mar

żona Kyaw Swa Khaing

K

E30a

Generał dywizji Thein Htay

wiceminister obrony

M

E30b

Myint Myint Khine

żona generała dywizji Thein Htay

K

E31a

Generał brygady Tin Tun Aung

wiceminister pracy (od 7.11.2007)

M


F.   INNE STANOWISKA ZWIĄZANE Z TURYSTYKĄ

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne

(w tym zajmowane stanowisko)

Płeć (M/K)

F1a

Hla Htay

dyrektor generalny w Dyrekcji Hoteli i Turystyki (dyrektor zarządzający, Usługi Hotelarskie i Turystyczne Związku Myanmar do sierpnia 2004)

M

F2a

Tin Maung Shwe

zastępca dyrektora generalnego, Dyrekcja Hoteli i Turystyki

M

F3a

Soe Thein

dyrektor zarządzający, Usługi Hotelarskie i Turystyczne Związku Myanmar od października 2004 (wcześniej dyrektor naczelny)

M

F4a

Khin Maung Soe

dyrektor naczelny

M

F5a

Tint Swe

dyrektor naczelny

M

F6a

Podpułkownik Yan Naing

dyrektor naczelny, Ministerstwo ds. Hotelarstwa i Turystyki

M

F7a

Kyi Kyi Aye

dyrektor ds. promocji turystyki, Ministerstwo ds. Hotelarstwa i Turystyki

K

G.   WYŻSI OFICEROWIE

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym funkcja)

Płeć (M/K)

G1a

Generał dywizji Hla Shwe

zastępca adiutanta generalnego

M

G2a

Generał dywizji Soe Maung

generalny prokurator wojskowy

M

G2b

Nang Phyu Phyu Aye

żona generała dywizji Soe Maung

K

G3a

Generał dywizji Thein Htaik vel Hteik

inspektor generalny

M

G4a

Generał dywizji Saw Hla

komendant żandarmerii

M

G4b

Cho Cho Maw

żona generała dywizji Saw Hla

K

G5a

Generał dywizji Htin Aung Kyaw

zastępca głównego kwatermistrza

M

G5b

Khin Khin Maw

żona generała dywizji Htin Aung Kyaw

K

G6a

Generał broni Lun Maung

główny rewident

M

G6b

May Mya Sein

żona generała broni Lun Maung

K

G7a

Generał dywizji Nay Win

asystent wojskowy przewodniczącego SPDC

M

G8a

Generał dywizji Hsan Hsint

ogólne przydziały wojskowe; ur. 1951

M

G8b

Khin Ma Lay

żona generała dywizji Hsan Hsint

K

G8c

Okkar San Sint

syn generała dywizji Hsan Hsint

M

G9a

Generał dywizji Hla Aung Thein

komendant obozu, Rangun

M

G9b

Amy Khaing

żona Hla Aung Thein

K

G10a

Generał broni Ye Myint

szef zabezpieczenia obiektów wojskowych

M

G10b

Myat Ngwe

żona generała broni Ye Myint

K

G11a

Generał brygady Mya Win

komendant Krajowej Akademii Obrony

M

G12a

Generał brygady Maung Maung Aye

komendant Akademii Sztabu Generalnego (od czerwca 2008)

M

G12b

San San Yee

żona generała brygady Maung Maung Aye

K

G13a

Generał brygady Tun Tun Oo

dyrektor ds. public relations i wojny psychologicznej

M

G14a

Generał dywizji Thein Tun

dyrektor ds. łączności; członek komitetu zwołującego Konwent Narodowy

M

G15a

Generał dywizji Than Htay

dyrektor ds. zaopatrzenia i transportu

M

G15b

Nwe Nwe Win

żona generała dywizji Than Htay

K

G16a

Generał dywizji Khin Maung Tint

dyrektor Wytwórni Papierów Wartościowych

M

G17a

Generał dywizji Sein Lin

dyrektor, Ministerstwo Obrony (dokładne stanowisko nieznane; wcześniej dyrektor ds. uzbrojenia)

M

G18a

Generał dywizji Kyi Win

dyrektor ds. artylerii i broni pancernej, członek zarządu UMEHL

M

G18b

Khin Mya Mon

żona generała dywizji Kyi Win

K

G19a

Generał dywizji Tin Tun

dyrektor ds. wojsk inżynieryjnych

M

G19b

Khin Myint Wai

żona generała dywizji Tin Tun

K

G20a

Generał dywizji Aung Thein

dyrektor ds. przesiedleń

M

G20b

Htwe Yi vel Htwe Htwe Yi

żona generała dywizji Aung Thein

K

G21a

Generał brygady Than Maung

zastępca komendanta Krajowej Akademii Obrony

M

G22a

Generał brygady Win Myint

rektor Akademii Technicznej Służb Obronnych

M

G23a

Generał brygady Tun Nay Lin

rektor/komendant Akademii Medycznej Służb Obronnych

M

G24a

Generał brygady Than Sein

komendant, Szpital Służb Obronnych, Mingaladon, ur. 1.2.1946, m-ce ur. Bago

M

G24b

Rosy Mya Than

żona generała brygady Than Sein

K

G25a

Generał brygady Win Than

dyrektor ds. zamówień i dyrektor zarządzający Union of Myanmar Economic Holdings (wcześniej generał dywizji Win Hlaing, K1a)

M

G26a

Generał brygady Than Maung

dyrektor milicji ludowej i sił granicznych

M

G27a

Generał dywizji Khin Maung Win

dyrektor ds. przemysłu obronnego

M

G28a

Generał brygady Win Aung

członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej

M

G29a

Generał brygady Soe Oo

członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej

M

G30a

Generał brygady Nyi Tun vel Nyi Htun

członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej

M

G31a

Generał brygady Kyaw Aung

członek Komisji Doboru i Szkolenia Urzędników Służby Cywilnej

M

G32a

Generał broni Myint Hlaing

szef sztabu (obrona powietrzna)

M

G32b

Khin Thant Sin

żona generała broni Myint Hlaing

K

G32c

Hnin Nandar Hlaing

córka generała broni Myint Hlaing

K

G32d

Thant Sin Hlaing

syn generała broni Myint Hlaing

M

G33a

Generał dywizji Mya Win

dyrektor ds. artylerii, Ministerstwo Obrony

M

G34a

Generał dywizji Tin Soe

dyrektor ds. pojazdów opancerzonych, Ministerstwo Obrony

M

G35a

Generał dywizji Than Aung

dyrektor, Ministerstwo Obrony, Dyrekcja ds. Personelu Medycznego

M

G36a

Generał dywizji Ngwe Thein

Ministerstwo Obrony

M

G37a

Pułkownik Thant Shin

dyrektor generalny, Urząd Prezesa Rady Ministrów

M

G38a

Generał broni Thura Myint Aung

adiutant generalny (wcześniej B8a, przeniesiony z dowództwa regionu południowo-zachodniego)

M

G39a

Generał dywizji Maung Shein

inspekcja służb obronnych i główny rewident

M

G40a

Generał dywizji Tha Aye

Ministerstwo Obrony

M

G41a

Pułkownik Myat Thu

dowódca okręgu wojskowego Rangun 1 (północny Rangun)

M

G42a

Pułkownik Nay Myo

dowódca okręgu wojskowego 2 (wschodni Rangun)

M

G43a

Pułkownik Tin Hsan

dowódca okręgu wojskowego 3 (zachodni Rangun)

M

G44a

Pułkownik Khin Maung Htun

dowódca okręgu wojskowego 4 (południowy Rangun)

M

G45a

Pułkownik Tint Wai

dowódca kontroli operacji dowództwa 4 (Mawbi)

M

G46a

San Nyunt

dowódca jednostki wsparcia wojskowego nr 2 Biura Bezpieczeństwa Wojskowego

M

G47a

Podpułkownik Zaw Win

dowódca bazy batalionu Lon Htein 3 Shwemyayar

M

G48a

Major Mya Thaung

dowódca bazy batalionu Lon Htein 5 Mawbi

M

G49a

Major Aung San Win

dowódca bazy batalionu Lon Htein 7 okręg miejski Thanlin

M


Marynarka

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym funkcja)

Płeć (M/K)

G50a

Kontradmirał Nyan Tun

głównodowodzący (marynarka); od czerwca 2008 r.; członek zarządu UMEHL (wcześniej G39a)

M

G50b

Khin Aye Myint

żona Nyan Tun

K

G51a

Komodor Win Shein

dowódca, Kwatera Główna Szkoleń Marynarki

M

G52a

Komodor generał brygady Thura Thet Swe

dowódca, dowództwo okręgu morskiego Taninthayi

M

G53a

Komodor Myint Lwin

dowódca, okręg morski Irrawaddy

M


Siły powietrzne

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym funkcja)

Płeć (M/K)

G54a

Generał broni Myat Hein

głównodowodzący (siły powietrzne)

M

G54b

Htwe Htwe Nyunt

żona generała broni Myat Hein

K

G55a

Generał dywizji Khin Aung Myint

szef sztabu (siły powietrzne)

M

G56a

Generał brygady Ye Chit Pe

sztab głównodowodzącego sił powietrznych, Mingaladon

M

G57a

Generał brygady Khin Maung Tin

komendant szkoły lotniczej Shande, Meiktila

M

G58a

Generał brygady Zin Yaw

dowódca bazy sił powietrznych Pathein, szef sztabu (siły powietrzne), członek zarządu UMEHL

M

G58b

Khin Thiri

żona generała brygady Zin Yaw

K

G58c

Zin Mon Aye

córka generała brygady Zin Yaw, ur. 26.3.1985

K

G58d

Htet Aung

syn generała brygady Zin Yaw, ur. 9.7.1988

M


Dywizje piechoty lekkiej (LID)

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym funkcja)

Płeć (M/K)

G59a

Generał brygady Than Htut

11.LID

M

G60a

Generał brygady Tun Nay Lin

22.LID

M

G61a

Generał brygady Kyaw Htoo Lwin

33.LID, Sagaing

M

G62a

Generał brygady Taut Tun

44.LID

M

G63a

Generał brygady Aye Khin

55.LID, Lalaw

M

G64a

Generał brygady San Myint

66.LID, Pyi

M

G65a

Generał brygady Tun Than

77.LID, Bago

M

G66a

Generał brygady Aung Kyaw Hla

88.LID, Magwe

M

G67a

Generał brygady Tin Oo Lwin

99.LID, Meiktila

M

G68a

Generał brygady Sein Win

101.LID, Pakokku

M

G69a

Pułkownik Than Han

66.LID

M

G73a

Podpułkownik Htwe Hla

66.LID

M

G71a

Podpułkownik Han Nyunt

66.LID

M

G72a

Pułkownik Ohn Myint

77.LID

M

G73a

Podpułkownik Aung Kyaw Zaw

77.LID

M

G74a

Major Hla Phyo

77.LID

M

G75a

Pułkownik Myat Thu

dowódca taktyczny 11. LID

M

G76a

Pułkownik Htein Lin

dowódca taktyczny 11. LID

M

G77a

Podpułkownik Tun Hla Aung

dowódca taktyczny 11. LID

M

G78a

Pułkownik Aung Tun

66.brygada

M

G79a

Kapitan Thein Han

66.brygada

M

G79b

Hnin Wutyi Aung

żona kapitana Thein Han

K

G80a

Podpułkownik Mya Win

dowódca taktyczny 77. LID

M

G81a

Pułkownik Win Te

dowódca taktyczny 77. LID

M

G82a

Pułkownik Soe Htway

dowódca taktyczny 77. LID

M

G83a

Podpułkownik Tun Aye

dowódca 702. batalionu piechoty lekkiej

M

G84a

Nyan Myint Kyaw

dowódca 281. batalionu piechoty (stan Mongyang Shan Wschód)

M


Inni generałowie brygady

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym funkcja)

Płeć (M/K)

G85a

Generał brygady Htein Win

posterunek Taikkyi

M

G86a

Generał brygady Khin Maung Htay

dowódca posterunku Meiktila

M

G87a

Generał brygady Kyaw Oo Lwin

dowódca posterunku Kalay

M

G88a

Generał brygady Khin Zaw Win

posterunek Khamaukgyi

M

G89a

Generał brygady Kyaw Aung

Południowy Okręg Wojskowy, dowódca posterunku Toungoo

M

G90a

Generał brygady Myint Hein

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-3, posterunek Mogaung

M

G91a

Generał brygady Tin Ngwe

Ministerstwo Obrony

M

G92a

Generał brygady Myo Lwin

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-7, posterunek Pekon

M

G93a

Generał brygady Myint Soe

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-5, posterunek Taungup

M

G94a

Generał brygady Myint Aye

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-9, posterunek Kyauktaw

M

G95a

Generał brygady Nyunt Hlaing

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-17, posterunek Mong Pan

M

G96a

Generał brygady Ohn Myint

stan Mon, członek Centralnego Komitetu Wykonawczego USDA

M

G97a

Generał brygady Soe Nwe

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-21, posterunek Bhamo

M

G98a

Generał brygady Than Tun

dowódca posterunku Kyaukpadaung

M

G99a

Generał brygady Than Tun Aung

Regionalne Dowództwo Operacyjne -Sittwe

M

G100a

Generał brygady Thet Naing

dowódca posterunku Aungban

M

G101a

Generał brygady Thein Hteik

Wojskowe Dowództwo Operacyjne-13, posterunek Bokpyin

M

G102a

Generał brygady Thura Myint Thein

Dowództwo Operacji Taktycznych – Namhsan, obecnie dyrektor zarządzający Myanmar Economic Corporation (MEC)

M

G103a

Generał brygady Win Aung

dowódca posterunku Mong Hsat

M

G104a

Generał brygady Myo Tint

oficer do zadań specjalnych, Ministerstwo Transportu

M

G105a

Generał brygady Thura Sein Thaung

oficer do zadań specjalnych, Ministerstwo Opieki Społecznej

M

G106a

Generał brygady Phone Zaw Han

burmistrz Mandalay od lutego 2005 r. oraz przewodniczący Komitetu Rozwoju Miasta Mandalay, wcześniej dowódca Kyaukme

M

G106b

Moe Thidar

żona generała brygady Phone Zaw Han

K

G107a

Generał brygady Win Myint

dowódca posterunku Pyinmana

M

G108a

Generał brygady Kyaw Swe

dowódca posterunku Pyin Oo Lwin

M

G109a

Generał brygady Soe Win

dowódca posterunku Bahtoo

M

G110a

Generał brygady Thein Htay

zastępca szefa produkcji broni wojskowej, Ministerstwo Obrony

M

G111a

Generał brygady Myint Soe

dowódca posterunku Rangun

M

G112a

Generał brygady Myo Myint Thein

dowódca, szpital służb obrony Pyin Oo Lwin

M

G113a

Generał brygady Sein Myint

przewodniczący departamentu Bago (Pegu) Rady ds. Pokoju i Rozwoju

M

G114a

Generał brygady Hong Ngai (Ngaing)

przewodniczący Rady ds. Pokoju i Rozwoju w stanie Chin

M

G115a

Generał brygady Win Myint

przewodniczący Rady ds. Pokoju i Rozwoju w stanie Kayah

M

H.   OFICEROWIE ARMII KIERUJĄCY WIĘZIENIAMI I POLICJĄ

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne (w tym funkcja)

Płeć (M/K)

H1a

Generał brygady Khin Yi

dyrektor generalny Sił Policyjnych Związku Myanmar, ur. 29.12.1952

M

H1b

Khin May Soe

żona generała brygady Khin Yi

K

H2a

Zaw Win

dyrektor generalny Departamentu Więziennictwa (Ministerstwo Spraw Wewnętrznych) od sierpnia 2004 r., wcześniej zastępca dyrektora generalnego Sił Policyjnych Związku Myanmar. Wcześniej generał brygady. Były wojskowy.

M

H2b

Nwe Ni San

żona Zaw Win

K

H3a

Aung Saw Win

dyrektor generalny, Biuro Dochodzeń Specjalnych

M

H4a

Generał brygady Sił Policyjnych Khin Maung Si

dowódca Sztabu Generalnego Sił Policyjnych

M

H5a

Podpułkownik Tin Thaw

dowódca w Rządowym Instytucie Technicznym

M

H6a

Maung Maung Oo

szef zespołu przesłuchań Biura Bezpieczeństwa Wojskowego w więzieniu Insein

M

H7a

Myo Aung

dyrektor aresztu Rangun

M

H8a

Policyjny generał brygady Zaw Win

zastępca komendanta policji

M

H9a

Podpułkownik policji Zaw Min Aung

wydział specjalny

M


I.   STOWARZYSZENIE SOLIDARNOŚĆ I ROZWÓJ UNII (USDA)

(wyżsi rangą urzędnicy stowarzyszenia, których nazwisk nie umieszczono w innych częściach dokumentu)

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne

(w tym funkcja)

Płeć (M/K)

I1a

Generał brygady Aung Thein Lin vel Aung Thein Lynn

burmistrz Rangunu i przewodniczący Komitetu Rozwoju Miasta Rangun (sekretarz) i członek Centralnego Komitetu Wykonawczego USDA, ur. 1952

M

I1b

Khin San Nwe

żona generała brygady Aung Thein Lin

K

I1c

Thidar Myo

córka generała brygady Aung Thein Lin

K

I2a

Pułkownik Maung Par vel Maung Pa

wiceprzewodniczący Komitetu Rozwoju Miasta Rangun I (członek Centralnego Komitetu Wykonawczego I)

M

I2b

Khin Nyunt Myaing

żona pułkownika Maung Par

K

I2c

Naing Win Par

syn pułkownika Maung Par

M

I3a

Nyan Tun Aung

członek Centralnego Komitetu Wykonawczego

M

I4a

Aye Myint

członek Komitetu Wykonawczego miasta Rangun

M

I5a

Tin Hlaing

członek Komitetu Wykonawczego miasta Rangun

M

I6a

Soe Nyunt

oficer sztabowy Rangun Wschód

M

I7a

Chit Ko Ko

przewodniczący Rady ds. Pokoju i Rozwoju w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

M

I8a

Soe Hlaing Oo

sekretarz Rady ds. Pokoju i Rozwoju w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

M

I9a

Kapitan Kan Win

szef sił policyjnych w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

M

I10a

That Zin Thein

szef Komitetu ds. Rozwoju Mingala Taungnyunt

M

I11a

Khin Maung Myint

szef Departamentu Imigracji i Ludności Mingala Taungnyunt

M

I12a

Zaw Lin

sekretarz USDA w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

M

I13a

Win Hlaing

wspólny sekretarz USDA w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

M

I14a

San San Kyaw

oficer sztabowy w Departamencie Informacji i Public Relations Ministertswa Informacji w okręgu miejskim Mingala Taungnyunt

K

I15a

Generał broni Myint Hlaing

Ministerstwo Obrony, członek USDA

M

J.   OSOBY ODNOSZĄCE KORZYŚCI Z POLITYKI GOSPODARCZEJ RZĄDU I INNE OSOBY ZWIĄZANE Z REŻIMEM

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne

(w tym przedsiębiorstwo)

Płeć (M/K)

J1a

Tay Za

dyrektor zarządzający, Htoo Trading Co; Htoo Construction Co., ur. 18.7.1964; dowód tożsamości: MYGN 006415.

Właściciel klubu piłkarskiego Yangon United. Ojciec: Myint Swe (6.11.1924), matka: Ohn (12.8.1934)

M

J1b

Thidar Zaw

żona Tay Za; ur. 24.2.1964,

dowód tożsamości: KMYT 006865.

Rodzice: Zaw Nyunt (nie żyje), Htoo (nie żyje).

K

J1c

Pye Phyo Tay Za

syn Tay Za, ur. 29.1.1987

M

J1d

Ohn

matka Tay Za, ur. 12.8.1934

K

J2a

Thiha

brat Tay Za (J1a), ur. 24.6.1960;

dyrektor Htoo Trading. Dystrybutor London Cigarettes (Myawadi Trading)

M

J2b

Shwe Shwe Lin

żona Thiha

K

J3a

Aung Ko Win vel Saya Kyaung

Kanbawza Bank, także Myanmar Billion Group, Nilayoma Co. Ltd, East Yoma Co. Ltd i przedstawiciel London Cigarettes w stanach Shan i Kayah oraz właściciel klubu piłkarskiego Kanbawza

M

J3b

Nan Than Htwe vel Nan Than Htay

żona Aung Ko Win

K

J3c

Nang Lang Kham vel Nan Lan Khan

córka Aung Ko Win, ur. 1.6.1988

K

J4a

Tun Myint Naing vel Steven Law, Htun Myint Naing, Htoon Myint Naing

Asia World Co., ur. 15.5.1958 lub 27.8.1960, właściciel klubu piłkarskiego Magway

M

J4b

Ng Seng Hong vel Seng Hong, Cecilia Ng lub Ng Sor Hon

żona Tun Myint Naing; dyrektor naczelny Golden Aaron Pte Ltd (Singapur)

K

J4c

Lo Hsing-han

ojciec Tun Myint Naing vel Steven Law z Asia World Co., ur. w roku 1938 lub 1935

M

J5a

Khin Shwe

Zaykabar Co, ur. 21.1.1952; zob. także A3f

M

J5b

San San Kywe

żona Khin Shwe

K

J5c

Zay Thiha

syn Khin Shwe, ur. 1.1.1977; dyrektor generalny Zaykabar Co. Ltd

M

J5d

Nandar Hlaing

żona Zay Thiha

K

J6a

Htay Myint

Yuzana Co., ur. 6.2.1955, także Yuzana Supermarket, Yuzana Hotel, Yuzana Oil Palm Project oraz właściciel klubu piłkarskiego Southern Myanmar United

M

J6b

Aye Aye Maw

żona Htay Myint, ur. 17.11.1957

K

J6c

Win Myint

brat Htay Myint, ur. 29.5.1952, dyrektor Yuzana Co.

M

J6d

Lay Myint

brat Htay Myint, ur. 6.2.1955, dyrektor Yuzana Co.

M

J6e

Kyin Toe

brat Htay Myint, ur. 29.4.1957, dyrektor Yuzana Co.

M

J6f

Zar Chi Htay

córka Htay Myint; dyrektor Yuzana Co., ur. 17.2.1981

K

J6g

Khin Htay Lin

dyrektor Yuzana Co., ur. 14.4.1969

M

J7a

Kyaw Win

Shwe Thanlwin Trading Co. (wyłączny dystrybutor Thaton Tires podlegający Ministerstwu Przemysłu 2)

M

J7b

Nan Mauk Loung Sai vel Nang Mauk Lao Hsai

żona Kyaw Win

K

J8a

Generał dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin

były minister rolnictwa i nawadniania, przeszedł na emeryturę we wrześniu 2004 r.

M

J8b

Khin Myo Oo

żona generała dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin

K

J8c

Kyaw Myo Nyunt

syn generała dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin

M

J8d

Thu Thu Ei Han

córka generała dywizji (w stanie spoczynku) Nyunt Tin

K

J9a

Than Than Nwe

żona generała Soe Win, byłego premiera (nieżyjącego)

K

J9b

Nay Soe

syn generała Soe Win, byłego premiera (nieżyjącego)

M

J9c

Theint Theint Soe

córka generała Soe Win, byłego premiera (nieżyjącego)

K

J9d

Sabai Myaing

żona Nay Soe

K

J9e

Htin Htut

mąż Theint Theint Soe

M

J10a

Maung Maung Myint

dyrektor zarządzający Myangon Myint Co. Ltd

M

J11a

Maung Ko

dyrektor kopalni Htarwara

M

J12a

Zaw Zaw vel Phoe Zaw

dyrektor zarządzający Max Myanmar, ur. 22.10.1966

M

J12b

Htay Htay Khine (Khaing)

żona Zaw Zaw

K

J13a

Chit Khaing vel Chit Khine

dyrektor zarządzający grupy przedsiębiorstw Eden i właściciel klubu piłkarskiego Delta United

M

J14a

Maung Weik

Maung Weik & Co Ltd

M

J15a

Aung Htwe

dyrektor zarządzający przedsiębiorstwa budowlanego Golden Flower

M

J16a

Kyaw Thein

dyrektor i partner Htoo Trading, ur. 25.10.1947

M

J17a

Kyaw Myint

właściciel Golden Flower Co. Ltd., 214 Wardan Street, Lamadaw, Yangon

M

J18a

Nay Win Tun

Ruby Dragon Jade and Gems Co. Ltd

M

J19a

Win Myint

przewodniczący Federacji Izb Handlowych i Przemysłowych Związku Myanmar (UMFCCI) i właściciel Shwe Nagar Min Co; właściciel klubu piłkarskiego Zeya Shwe Myay

M

J20a

Eike (Eik) Htun vel Ayke Htun vel Aik Tun vel Patric Linn

ur. 21.10.1948, m-ce ur. Mongkai, dyrektor zarządzający Olympic Construction Co. i Shwe Taung Development Co. Ltd (584, 5F High Tech Tower Corner 7th Street and Strand Road, Lanmadaw Township, Yangon) oraz Asia Wealth Bank

M

J20b

Sandar Tun

córka Eike Htun, ur. 23.8.1974, Yangon

K

J20c

Aung Zaw Naing

syn Eike Htun

M

J20d

Mi Mi Khaing

syn Eike Htun

M

J21a

„Dagon” Win Aung

Dagon International Co. Ltd, ur. 30.9.1953, m-ce ur. Pyay, dowód tożsamości: PRE 127435

M

J21b

Moe Mya Mya

żona „Dagon” Win Aung, ur. 28.8.1958, dowód tożsamości: B/RGN 021998

K

J21c

Ei Hnin Pwint vel Christabelle Aung

córka „Dagon” Win Aung,

ur. 22.2.1981,

dyrektor Palm Beach Resort Ngwe Saung

K

J21d

Thurane Aung vel Christopher Aung, Thurein Aung

syn „Dagon” Win Aung, ur. 23.7.1982

M

J21e

Ei Hnin Khine vel Christina Aung

córka „Dagon” Win Aung, ur. 18.12.1983, obecnie w Zjednoczonym Królestwie

K

J22a

Aung Myat vel Aung Myint

Mother Trading

M

J23a

Win Lwin

Kyaw Tha Company

M

J24a

Dr Sai Sam Tun

Loi Hein Co., działające we współpracy z Ministerstwem Przemysłu 1; właściciel klubu piłkarskiego Yadanabon

M

J25a

San San Yee (Yi)

grupa przedsiębiorstw Super One

K

J26a

Aung Zaw Ye Myint

właściciel Yetagun Construction Co

M


Pracownicy wymiaru sprawiedliwości

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne

(w tym przedsiębiorstwo)

Płeć (M/K)

J27a

Aung Toe

prezes Sądu Najwyższego

M

J28a

Aye Maung

prokurator generalny

M

J29a

Thaung Nyunt

radca prawny

M

J30a

Dr Tun Shin

ur. 2.10.1948, zastępca prokuratora generalnego

M

J31a

Tun Tun Oo vel Htun Htun Oo

zastępca prokuratora generalnego

M

J32a

Tun Tun Oo

wiceprezes Sądu Najwyższego

M

J33a

Thein Soe

wiceprezes Sądu Najwyższego

M

J34a

Tin Aung Aye

sędzia Sądu Najwyższego

M

J35a

Tin Aye

sędzia Sądu Najwyższego

M

J36a

Myint Thein

sędzia Sądu Najwyższego

M

J37a

Chit Lwin

sędzia Sądu Najwyższego

M

J38a

sędzia Thaung Lwin

sąd w okręgu miejskim Kyauktada

M

J39a

Thaung Nyunt

sędzia, Sąd Okręgu Północnego; również sekretarz komitetu pracy zwołującego Konwent Narodowy

M

J40a

Nyi Nyi Soe

sędzia, Sąd Okręgu Zachodniego

adres: No. (39) Ni-Gyaw-Da Street, (corner of Sake-Ta-Thu-Kha Street), Kyar-Kwet-Thit Ward, Tamway Township, Rangoon, Burma

M

J41a

Myint Kyine

prokurator rządowy, Sąd Okręgu Północnego

M

K.   PRZEDSIĘBIORSTWA NALEŻĄCE DO WOJSKOWYCH

Osoby fizyczne

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne

(w tym przedsiębiorstwo)

Płeć (M/K)

K1a

Generał dywizji (w stanie spoczynku) Win Hlaing

były dyrektor zarządzający, Union of Myanmar Economic Holdings, Bank Myawaddy

M

K1b

Ma Ngeh

córka generała dywizji (w stanie spoczynku) Win Hlaing

K

K1c

Zaw Win Naing

dyrektor zarządzający Kambawza (Kanbawza) Bank. Mąż Ma Ngeh (K1b) i bratanek lub siostrzeniec Aung Ko Win (J3a)

M

K1d

Win Htway Hlaing

syn generała dywizji (w stanie spoczynku) Win Hlaing, przedstawiciel firmy KESCO

M

K2a

Pułkownik Myo Myint

dyrektor zarządzający Union of Myanmar Economic Holding LTD (UMEHL)

M

K2b

Khin Htay Htay

żona pułkownika Myo Myint

K

K3a

Pułkownik Ye Htut

Myanmar Economic Corporation

M

K4a

Pułkownik Myint Aung

dyrektor zarządzający Myawaddy Trading Co., ur. 11.8.1949

M

K4b

Nu Nu Yee

żona Myint Aung, technik laboratoryjny, ur. 11.11.1954

K

K4c

Thiha Aung

syn Myint Aung, zatrudniony w przedsiębiorstwie Schlumberger, ur. 11.6.1982

M

K4d

Nay Linn Aung

syn Myint Aung, marynarz, ur. 11.4.1981

M

K5a

Pułkownik Myo Myint

dyrektor zarządzający Bandoola Transportation Co.

M

K6a

Pułkownik (w stanie spoczynku) Thant Zin

dyrektor zarządzający Myanmar Land and Development

M

K7a

Podpułkownik (w stanie spoczynku) Maung Maung Aye

dyrektor zarządzający Union of Myanmar Economic Holding LTD (UMEHL)

M

K8a

Pułkownik Aung San

dyrektor zarządzający Hsinmin Cement Plant Construction Project (program budowy cementowni Hsinmin)

M

K9a

Generał dywizji Maung Nyo

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K10a

Generał dywizji Kyaw Win

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K11a

Generał brygady Khin Aung Myint

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K12a

Pułkownik Nyun Tun (piechota morska)

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K13a

Pułkownik Thein Htay (w stanie spoczynku)

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K14a

Podpułkownik Chit Swe (w stanie spoczynku)

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K15a

Myo Nyunt

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K16a

Myint Kyine

zarząd, Union of Myanmar economic holdings Ltd

M

K17a

Podpułkownik Nay Wynn

dyrektor zarządzający departamentu, Myawaddy trading

M


Rządowe instytucje finansowe

#

Nazwisko

Dane identyfikacyjne

(w tym przedsiębiorstwo)

Płeć (M/K)

K18a

Than Nyein

prezes Banku Centralnego Myanmar (podlega Ministerstwu Finansów)

M

K19a

Maung Maung Win

wiceprezes Banku Centralnego Myanmar (podlega Ministerstwu Finansów)

M

K20a

Mya Than

p.o. dyrektora zarządzającego Myanmar Investment and Commercial Bank (MICB)

M

K21a

Soe Min

dyrektor generalny MICB

M


Przedsiębiorstwa

#

Nazwa

Adres

Dyrektor/właściciel/ dodatkowe informacje

Data dodania do wykazu

I.   UNION OF MYANMAR ECONOMIC HOLDING LTD. (UMEHL) vel UNION OF MYANMA ECONOMIC HOLDINGS LTD.

K22a

Union Of Myanmar Economic Holding Ltd vel Union Of Myanma Economic Holdings Ltd. (UMEHL)

189/191 Mahabandoola Road Corner of 50th Street, Yangon

przewodniczący: generał broni Tin Aye, dyrektor zarządzający: generał dywizji Win Than

13.8.2009

A.   

PRODUKCJA PRZEMYSŁOWA

K22b

Myanmar Ruby Enterprise vel Mayanma Ruby Enterprise

24/26, 2ND fl, Sule Pagoda Road, Yangon (Midway Bank Building)

 

13.8.2009

K22c

Myanmar Imperial Jade Co. Ltd vel Myanma Imperial Jade Co.

Ltd 24/26, 2nd fl, Sule Pagoda Road, Yangon (Midway Bank Building)

 

13.8.2009

K22d

Myanmar Rubber Wood co. Ltd. vel Myanma Rubber Wood co. Ltd.

 

 

13.8.2009

K22e

Myanmar Pineapple Juice Production vel Myanma Pineapple Juice Production

 

 

13.8.2009

K22f

Myawaddy Clean Drinking Water Service

4/A, No. 3 Main Road, Mingalardon Tsp Yangon

 

13.8.2009

K22g

Sin Min (King Elephants) Cement Factory (Kyaukse)

189/191 Mahabandoola Road Corner of 50th Street Yangon

pułkownik Maung Maung Aye, dyrektor zarządzający

13.8.2009

K22h

Tailoring Shop Service

 

 

13.8.2009

K22i

Ngwe Pin Le (Silver Sea) Livestock Breeding And Fishery Co.

1093, Shwe Taung Gyar Street, Industrial Zone Ii, Ward 63, South Dagon Tsp, Yangon

 

13.8.2009

K22j

Granite Tile Factory (Kyaikto)

189/191 Mahabandoola Road, Corner of 50th Street Yangon

 

13.8.2009

K22k

Soap Factory (Paung)

189/191 Mahabandoola Road, Corner of 50th Street Yangon

pułkownik Myint Aung, dyrektor zarządzający

13.8.2009

B.   

HANDEL

K22l

Myawaddy Trading Ltd

189/191 Mahabandoola Road, Corner of 50th Street Yangon

pułkownik Myint Aung, dyrektor zarządzający

13.8.2009

C.   

USŁUGI

K22m

Bandoola Transportation Co. Ltd.

399, Thiri Mingalar Road, Insein Tsp. Yangon lub Parami Road, South Okkalapa, Yangon

pułkownik Myo Myint, dyrektor zarządzający

13.8.2009

K22n

Myawaddy Travel Services

24-26 Sule Pagoda Road, Yangon

 

13.8.2009

K22o

Nawaday Hotel And Travel Services

335/357, Bogyoke Aung San Road, Pabedan Tsp. Yangon

pułkownik (w stanie spoczynku) Maung Thaung, dyrektor zarządzający

13.8.2009

K22p

Myawaddy Agriculture Services

189/191 Mahabandoola Road, Corner of 50th Street, Yangon

 

13.8.2009

K22q

Myanmar Ar (Power) Construction Services vel Myanma Ar (Power) Construction Services

189/191 Mahabandoola Road, Corner of 50th Street, Yangon

 

13.8.2009

SPÓŁKI JOINT VENTURE

A.   

PRODUKCJA PRZEMYSŁOWA

#

Nazwa

Adres

Dyrektor/właściciel/ dodatkowe informacje

Data dodania do wykazu

K22r

Myanmar Segal International Ltd. vel Myanma Segal International Ltd.

Pyay Road, Pyinmabin Industrial Zone, Mingalardon Tsp Yangon

Be Aung, dyrektor

13.8.2009

K22s

Myanmar Daewoo International vel Myanma Daewoo International

Pyay Road, Pyinmabin Industrial Zone, Mingalardon Tsp Yangon

 

13.8.2009

K22t

Rothman Of Pall Mall

Myanmar Private Ltd. Vel

Rothman Of Pall Mall

Myanma Private Ltd.

No. 38, Virginia Park, No. 3,

Trunk Road,

Pyinmabin Industrial Zone, Yangon

dyrektor naczelny Lai Wei Chin

13.8.2009

K22u

Myanmar Brewery Ltd. vel

Myanma Brewery Ltd.

No 45, No 3, Trunk Road

Pyinmabin Industrial Zone, Mingalardon Tsp,

Yangon

podpułkownik (w stanie spoczynku) Ne Win, prezes,

vel Nay Win

13.8.2009

K22v

Myanmar Posco Steel Co. Ltd.

Vel Myanma Posco Steel Co.

Ltd.

Plot 22, No. 3, Trunk Road,

Pyinmabin Industrial Zone, Mingalardon Tsp

Yangon

 

13.8.2009

K22w

Myanmar Nouveau Steel Co.

Ltd. Vel Myanma Nouveau

Steel Co. Ltd.

No. 3, Trunk Road,

Pyinmabin Industrial Zone,

Mingalardon TspYangon

 

13.8.2009

K22x

Berger Paint Manufactoring

Co. Ltd

Plot No. 34/A, Pyinmabin

Industrial Zone, Mingalardon

Tsp Yangon

 

13.8.2009

K22y

The First Automotive Co. Ltd.

Plot No. 47, Pyinmabin

Industrial Zone, Mingalardon

Tsp, Yangon

U Aye Cho lub podpułkownik Tun Myint, dyrektor zarządzający

13.8.2009

B.   

USŁUGI

K22z

National Development Corp.

3/A, Thamthumar Street, 7 Mile, Mayangone Tsp, Yangon

dr Khin Shwe, prezes

13.8.2009

K22aa

Hantha Waddy Golf Resort

and Myodaw (City) Club Ltd

No 1, Konemyinttha Street, 7

Mile, Mayangone Tsp, Yangon

orazThiri Mingalar Road,

Insein Tsp, Yangon

 

13.8.2009

II.   MYANMAR ECONOMIC CORPORATION (MEC) vel MYANMA ECONOMIC CORPORATION (MEC)

K23a

Myanmar Economic

Corporation (MEC) vel

Myanma Economic

Corporation (MEC)

Shwedagon Pagoda Road Dagon Tsp,

Yangon

prezes, generał broni Tin Aung

Myint Oo,

pułkownik Ye Htut lub generał brygady

Kyaw Win,

dyrektor zarządzający: generał brygady (w stanie spoczynku) Thura Myint Thein

13.8.2009

K23b

Myaing Galay (Rhino Brand

Cement Factory)

Factories Dept. Mec Head

Office, Shwedagon Pagoda

Road, Dagon Tsp, Yangon

pułkownik Khin Maung Soe

13.8.2009

K23c

Dagon Brewery

555/B, No 4, Highway Road,

Hlaw Gar Ward, Shwe Pyi

Thar Tsp, Yangon

 

13.8.2009

K23d

Mec Steel Mills (Hmaw Bi/Pyi/Ywama

Factories Dept. Mec Hea

Office, Shwedagon Pagoda

Road, Dagon Tsp, Yangon

pułkownik Khin Maung Soe

13.8.2009

K23e

Mec Sugar Mill

Kant Balu

 

13.8.2009

K23f

Mec Oxygen and Gases Factory

Mindama Road, Mingalardon Tsp, Yangon

 

13.8.2009

K23g

Mec Marble Mine

Pyinmanar

 

13.8.2009

K23h

Mec Marble Tiles Factory

Loikaw

 

13.8.2009

K23i

Mec Myanmar Cable Wire Factory vel Mec Myanma Cable Wire Factory

No 48, Bamaw A Twin Wun Road, Zone (4), Hlaing Thar Yar Industrial Zone, Yangon

 

13.8.2009

K23j

Mec Ship Breaking Service

Thilawar, Than Nyin Tsp

 

13.8.2009

K23k

Mec Disposable Syringe Factory

Factories Dept, Mec Head Office, Shwedagon Pagoda Road, Dagon Tsp, Yangon

 

13.8.2009

K23l

Gypsum Mine

Thibaw

 

13.8.2009

III.   PRZEDSIĘBIORSTWA HANDLOWE NALEŻĄCE DO SKARBU PAŃSTWA

K24a

Myanma Salt and Marine Chemicals Enterprise vel Myanmar Salt and Marine Chemicals Enterprise

Thakayta Township, Yangon

dyrektor zarządzający: Win Htain (Ministerstwo Kopalnictwa)

13.8.2009

K25a

Myanmar Defence Products Industry vel Myanma Defence Products Industry

Ngyaung Chay Dauk

(Ministerstwo Obrony)

13.8.2009

K26a

Myanma Timber Enterprise vel Myanma Timber Enterprise

Myanma Timber Enterprise Head Office, Ahlone, Yangon oraz 504-506, Merchant Road, Kyauktada, Yangon

dyrektor zarządzający: Win Tun

13.8.2009

K27a

Myanmar Gems Enterprise vel Myanma Gems Enterprise

(Ministry of Mines), Head Office Building 19, Naypyitaw

dyrektor zarządzający: Thein Swe

13.8.2009

K28a

Myanmar Pearls Enterprise vel Myanma Pearls Enterprise

(Ministry of Mines), Head Office Building 19, Naypyitaw

dyrektor zarządzający: Maung Toe

13.8.2009

K29a

Myanmar Mining Enterprise Number 1 vel Myanma Mining Enterprise Number 1

(Ministry of Mines), Head Office Building 19, Naypyitaw

dyrektor zarządzający: Saw Lwin

13.8.2009

K30a

Myanmar Mining Enterprise Number 2 vel Myanma Mining Enterprise Number 2

(Ministry of Mines), Head Office Building 19, Naypyitaw

dyrektor zarządzający: Hla Theing

13.8.2009

K31a

Myanmar Mining Enterprise Number 3 vel Myanma Mining Enterprise Number 1

(Ministry of Mines), Head Office Building 19, Naypyitaw

dyrektor zarządzający: San Tun

13.8.2009

K32a

Myanma Machine Tool and Electrical Industries (MTEI) vel Myanmar Machine Tool and Electrical Industries (MTEI)

Block No. (12), Parami Road, Hlaing TownshipYangon, Myanmar Tel.: 095-1-660437, 662324, 650822

dyrektor zarządzający: Kyaw Win

dyrektor: Win Tint

13.8.2009

K33a

Myanmar Paper & Chemical Industries vel Myanma Paper & Chemical Industries

 

dyrektor zarządzający: Nyunt Aung

13.8.2009

K34a

Myanma General and Maintenance Industries vel Myanmar General and Maintenance Industries

 

dyrektor zarządzający: Aye Mauk

13.8.2009

K35a

Road Transport Enterprise

(Ministry of Transport)

dyrektor zarządzający: Thein

Swe

13.8.2009

K36a

Inland Water Transport

No. 50, Pansodan Street, Kyauktada Township, Yangon, Union of Myanmar

dyrektor zarządzający: Soe Tint

13.8.2009

K37a

Myanma Shipyards, vel Myanmar Shipyards, Sinmalike

Bayintnaung Road, Kamayut Township Yangon

dyrektor zarządzający: Kyi Soe

13.8.2009

K38a

Myanma Five Star Line, vel Myanmar Five Star Line

132-136, Theinbyu Road, P.O. Box, 1221, Yangon

dyrektor zarządzający: Maung Maung Nyein

13.8.2009

K39a

Myanma Automobile and Diesel Engine Industries vel Myanmar Automobile and Diesel Engine Industries

56, Kaba Aye Pagoda Road, Yankin Township, Yangon

dyrektor zarządzający: Hla Myint Thein

13.8.2009

K40a

Myanmar Infotech vel Myanma Infotech

 

(Ministerstwo Poczty i Telekomunikacji)

13.8.2009

K41a

Myanma Industrial Construction Services vel Myanmar Industrial Construction Services

No. (1),

Thitsa Road, Yankin Township, Yangon, Myanmar

dyrektor zarządzający: Soe Win

13.8.2009

K42a

Myanmar Machinery and Electric Appliances Enterprise vel Myanma Machinery and Electric Appliances Enterprise

Hlaing Township, Yangon

 

13.8.2009

IV.   NALEŻĄCE DO SKARBU PAŃSTWA PRZEDSIĘBIORSTWA MEDIALNE ZAANGAŻOWANE WE WSPIERANIE POLITYKI REŻIMU I JEGO PROPAGANDĘ

K43a

Myanmar News and Periodicals Enterprise vel Myanma News and Periodicals Enterprise

212 Theinbyu Road, Botahtaung Township, Yangon (tel: +95-1-200810,

dyrektor zarządzający (żona: Than Than Aye, członkini MWAF)

13.8.2009

K44a

Myanmar Radio and Television (MRTV) vel Myanma Radio and Television (MRTV)

Pyay Road, Kamayut Township, Yangon (tel: +95-1-527122, +95-1-527119)

dyrektor generalny: Khin Maung Htay (żona: Nwe New, członkini MWAF)

13.8.2009

K45a

Myawaddy Television, Tatmadaw Telecasting Unit

Hmawbi Township, Yangon

(tel: +95-1-600294)

 

13.8.2009

K46a

Myanma Motion Picture Enterprise, vel Myanmar Motion Picture Enterprise

 

dyrektor zarządzający: Aung Myo Myint (żona: Malar Win, członkini MWAF)

13.8.2009


ZAŁĄCZNIK II

„ZAŁĄCZNIK VII

Wykaz przedsiębiorstw będących własnością lub znajdujących się pod kontrolą rządu Birmy/Związku Myanmar, jego członków lub związanych z nimi osób, o których mowa w art. 15

Nazwa

Adres

Dyrektor/właściciel/dodatkowe informacje

Data dodania do wykazu

I.   UNION OF MYANMAR ECONOMIC HOLDING LTD. (UMEHL)

USŁUGI

Myawaddy Bank Ltd

24-26 Sule Pagoda Road,

Yangon

Gen. brygady Win Hlaing (K1a, załącznik II) i U Tun Kyi, dyrektorzy zarządzający

25.10.2004

II.   MYANMAR ECONOMIC CORPORATION (MEC)

Innwa Bank

554-556, Merchant Street,

Corner of 35th Street,

Kyauktada Tsp, Yangon

U Yin Sein, dyrektor generalny

25.10.2004

III.   PRZEDSIĘBIORSTWA HANDLOWE NALEŻĄCE DO SKARBU PAŃSTWA

1.

Myanma Electric Power Enterprise

 

(Ministerstwo Energii Elektrycznej 2),

dyrektor zarządzający: Dr San Oo vel Sann Oo

29.4.2008

2.

Electric Power Distribution Enterprise

 

(Ministerstwo Energii Elektrycznej 2),

dyrektor zarządzający: Tin Aung

27.4.2009

3.

Myanma Agricultural Produce Trading

 

dyrektor zarządzający: Kyaw Htoo (Ministerstwo Handlu)

29.4.2008

4.

Myanmar Tyre and Rubber Industries

No. 30, Kaba Aye Pagoda Road, Mayangone Township, Yangon, Myanmar

(Ministerstwo Przemysłu 2), dyrektor zarządzający: Oo Zune

29.4.2008

5.

Co-Operative Import Export Enterprise

 

(Ministerstwo Spółdzielczości);

dyrektor zarządzający: Hla Moe

29.4.2008

IV.   INNE

1.

Htoo Trading Co

5 Pyay Road, Hlaing Township, Yangon

Tay Za (J1a, załącznik II)

10.3.2008

2.

Htoo Group of Companies

5 Pyay Road, Hlaing Township, Yangon

 

 (1)

3.

Htoo Transportation Services

 

Tay Za

10.3.2008

4.

Htoo Furniture, vel Htoo Wood Products, vel Htoo Wood based Industry, vel Htoo Wood

21 Thukha Waddy Rd, Yankin Township, Yangon and 5 Pyay Road, Hlaing Township Yangon

Tay Za

29.4.2008

5.

Treasure Hotels and Resorts (łącznie z Myanmar Treasure Resort, Ngwe Saung; Myanmar Treasure Resort, Bagan; Myanmar Treasure Resort, Inle)

No. 41, Shwe Taung Gyar Street, Bahan Township, Yangon

Tay Za

10.3.2008

6.

Aureum Palace Hotels And Resorts (łącznie z Aureum Palace Hotel and Resort, Ngapali; Aureum Hotel-Resort, Naypyitaw; Aureum Palace Hotel and Resort, Bagan; Aureum Palace Hotel and Resort, Pyin Oo Lwin; Aureum Resort and Spa, Ngwe Saung)

No. 41, Shwe Taung Gyar Street, Bahan Township, Yangon

Tay Za

10.3.2008

7.

Malikha Lodge, Putao; Popa Mountain Resort; Kandawgyi Hill Resort, Pyin Oo Lwin

No 41 Shwe Taung Gyar Street, Bahan Township, Yangon

Tay Za

 (1)

8.

Espace Avenir

523, Pyay Road Kamayut Township, Yangon

Tay Za

 (1)

9.

Yangon United Football Club

No. 718, Ywar Ma Kyaung Street, One Ward, Hlaing Township Yangon, Myanmar

Tay Za

 (1)

10.

Air Bagan

No. 56, Shwe Taung Gyar Street, Bahan Township, Yangon

 

10.3.2008

11.

Myanmar Avia Export

 

Tay Za

10.3.2008

12.

Pavo Aircraft Leasing PTE Ltd, vel Pavo Trading Pte Ltd.

 

Tay Za

29.4.2008

13.

Kanbawza Bank

Head Office: 615/1 Pyay Road, Kamaryut, Township, Yangon

Aung Ko Win (J3a, załącznik II)

10.3.2008

14.

Zaykabar Co

3 Main Road, Mingalardon Garden City, Mingalardon, Yangon

prezes: Khin Shwe (J5a, załącznik II), dyrektor zarządzający: Zay Thiha (J5c, załącznik II)

10.3.2008

15.

Shwe Thanlwin Trading Co

262 Pazundaung Main Road Lower, Pazundaung, Yangon

Kyaw Win (J7a, załącznik II)

10.3.2008

16.

Max Myanmar Co., Ltd (łącznie z Hotel Max, Chaungtha Beach; Royal Kumudra Hotel, Naypyitaw; Max Myanmar Construction Co. Ltd)

1 Ywama Curve, Bayint Naung Road, Blk (2), Hlaing Township, Yangon

U Zaw Zaw vel Phoe Zaw (J12a, załącznik II), Daw Htay Htay Khaing (J12b, załącznik II), żona Zaw Zaw, członek ścisłego kierownictwa: U Than Zaw

10.3.2008

17.

Hsinmin Cement Plant

Construction Project

Union of Myanmar Economic Holdings Ltd, Kyaukse

Pułkownik Aung San (K8a, załącznik II)

10.3.2008

18.

Ayer Shwe Wa (Wah, War)

5 Pyay Road, Hlaing Township, Yangon

Aung Thet Mann vel Shwe Mann Ko Ko (A3c, załącznik II) i Tay Za

10.3.2008

19.

Myanmar Land And Development

 

pułkownik (w stanie spoczynku) Thant Zin (K6a, załącznik II)

10.3.2008

20.

Eden Group of Companies

30-31 Shwe Padauk Yeikmon Bayint Naung Road Kamayut Tsp, Yangon

Chit Khaing vel Chit Khine (J13a, załącznik II)

10.3.2008

21.

Eden Hotels and Resorts (łącznie z: Marina Residence, Kaba Aye Pagoda Road, Yangon; The Tingaha Hotel, Naypyitaw; Aye Thar Yar Golf Resort, Taunggyi; Signature Restaurant and Garden Café Bistro, Yangon; Eden BBB Restaurant, Bagan)

Unit 107, Marina Residence Kaba Aye Pagoda Road Yangon

dyrektor zarządzający: Chit Khaing vel Chit Khine (J13a, załącznik II)

 (1)

22.

Golden Flower Co., Ltd

214 Wardan Street, Lamadaw, Yangon

dyrektor zarządzający: Aung Htwe (J15a, załącznik II),

właściciel: Kyaw Myint (J17a, załącznik II)

10.3.2008

23.

Maung Weik Et Co., Ltd.

334/344 2nd Floor, Anawratha Road, Bagan Bldg, Lamadaw, Yangon

Maung Weik (J14a, załącznik II)

10.3.2008

24.

National Development

Company Ltd.

3/A Thathumar Rd, Cor of Waizayantar Rd, Thingangyun, Yangon

 

10.3.2008

25.

A1 Construction And Trading Co., Ltd

41 Nawady St, Alfa Hotel Building, Dagon, Yangon

Tel: 00-95-1-241905/245323/254812

Faks: 00 95 1 252806

Email: aone@mptmail.net.mm

dyrektor zarządzający: U Yan Win

10.3.2008

26.

Asia World Co., Ltd

6062 Wardan Street, Bahosi Development, Lamadaw, Yangon And 61-62 Bahosi Development Housing, Wadan Street, Lanmadaw Township, Yangon

Tun Myint Naing vel Steven Law (J4a, załącznik II)

10.3.2008

27.

Spółki zależne Asia World:

 

Asia World Industries

 

Asia Light Co.Ltd.

 

Asia World Port

 

Management Co.

 

Ahlon Warves

61-62 Bahosi Development Housing, Wadan Street, Lanmadaw Township, Yangon

prezes/dyrektor: Tun Myint Naing a.k.a. Steven Law (J4a, załącznik II)

29.4.2008

28.

Leo Express Bus

23/25 Upper Pansodan Street, Aung San Stadium (East Wing),

Mingalar Taungnyunt Township, Yangon

prezes/dyrektor: Tun Myint Naing vel Steven Law (J4a, załącznik II)

 (1)

29.

Yuzana Co. Ltd

No 130 Yuzana Centre, Shwegondaing Road, Bahan Township, Yangon

prezes/dyrektor: Htay Myint (J6a, załącznik II)

10.3.2008

30.

Yuzana Construction

No 130 Yuzana Centre, Shwegondaing Road, Bahan Township, Yangon

prezes/dyrektor: Htay Myint (J6a, załącznik II)

10.3.2008

31.

Yuzana Hotels (łącznie z: Yuzana Hotel, Yangon; Yuzana Garden Hotel, Yangon; Yuzana Resort Hotel, Ngwe Saung)

130, Shwegondine (Shwegondaing) Road

Bahan Township

Yangon

prezes/dyrektor: Htay Myint

 (1)

32.

Myangonmyint Co (przedsiębiorstwo należące do USDA)

 

 

10.3.2008

33.

Dagon International/Dagon Timber Ltd.

262-264 Pyay Road

Dagon Centre

Sanchaung

Yangon

dyrektorzy: »Dagon« Win Aung (J21a, załącznik II) oraz Daw Moe Mya Mya (J21b, załącznik II)

29.4.2008

34.

Palm Beach Resort

Ngwe Saung

należy do Dagon International; dyrektorzy: ‘Dagon’ Win Aung (J21a, załącznik II),

Daw Moe Mya Mya (J21b, załącznik II) oraz Ei Hnin Pwint vel Chistabelle Aung (J21c, załącznik II)

29.4.2008

35.

IGE Co Ltd

No. 27-B, Kaba Aye Pagoda Road,

Bahan Township

Yangon

Tel: 95-1-558266

Faks: 95-1-555369

oraz

No. H-11, Naypyitaw,

Naypuitaw

Tel: 95-67-41-4211

dyrektorzy: Nay Aung (D15e, załącznik II) i Pyi (Pye) Aung (D15g, załącznik II) i

dyrektor zarządzający Win Kyaing

29.4.2008

36.

Aung Yee Phyo Co.

 

należy do rodziny Aung Thaung (Ministerstwo Przemysłu 1) (D15a, załącznik II)

27.4.2008

37.

Queen Star Computer Company

 

należy do Nandar Aye (A2c, załącznik II), córki Maung Aye

27.4.2008

38.

Htay Co.

 

należy do generała dywizji Hla Htay Win (A9a, załącznik II)

27.4.2008

39.

Mother Trading and Construction

77/78, Wadan Street, Bahosi Ward,

Lanmadaw,

Yangon

Tel: 95-1-21-0514

Email: mother.trade@mptmail.net.mm

dyrektor: Aung Myat vel Aung Myint (J22a, załącznik II)

29.4.2008

40.

Kyaw Tha Company oraz Kyaw Tha Construction Group

No. 98, 50th Street,

Pazundaung Township,

Yangon

Tel: 95-1-296733

Faks: 95-1-296914

E-mail:

kyawtha.wl@mptmail.net.mm

Website: http://www.kyawtha.com

dyrektor: U Win Lwin (J23a, załącznik II),

dyrektor zarządzający: Maung Aye

29.4.2008

41.

Ye Ta Khun (Yetagun) Construction Group

Yuzana Plaza West,

Tamwe Township

Yangoon

właściciel: Aung Zaw Ye Myint (J26a, załącznik II), syn generała Ye Myint (wcześniej A9a)

29.4.2008

42.

J’s Donuts

26-28 Lanmadaw Street

Lanmadaw Tsp, Yangon

Tel: 95-1-710242

Junction 8 Shopping Centre 8th Mile Mayangon Tsp, Yangon

Tel: 95-1-650771

(2nd Floor.) Yuzana Plaza

Banyar Dala Road

Mingalar Taung Nyunt Tsp,

Yangon

Tel: 95-1-200747

173-175 Pansodan Street

Kyauktada Tsp, Yangon

Tel: 95-1-287525

381-383 Near Bogyoke Aung

San Market Shwebontha Street

Pabedan Tsp, Yangon

Tel: 95-1-243178

właściciel: Kyaing San Shwe (A1i, załącznik II), syn głównodowodzącego sił zbrojnych Than Shwe (A1a, załącznik II)

29.4.2008

43.

Sun Tac lub Sun Tec Suntac Int'l Trading Co. Ltd.

151 (B) Thiri Mingalar Lane

Mayangon Township

Yangon

Tel: 01- 650021 654463

właściciel: Sit Taing Aung, syn Aung Phone (byłego ministra leśnictwa)

29.4.2008

44.

(MMS) Min Min Soe Group of Companies

23-A, Inya Myaing Street,

Bahan Tsp. Tel: 95-1-511098,

514262 E-mail:

mms@mptmail.net.mm

udziały: Kyaw Myo Nyunt (J8c, załącznik II), syn generała dyzwizji Nyunt Tin, ministra rolnictwa (emerytowanego) (J8a, załącznik II)

29.4.2008

45.

Myanmar Information and Communication Technology vel Myanmar Infotech

MICT Park, Hlaing University

Campus

właściciel części udziałów: Aung Soe Tha (D20e, załącznik II)

29.4.2008

46.

MNT (Myanmar New Technology)

 

właściciel: Yin Win Thu, partner:

Nandar Aye (A2c, załącznik II)

29.4.2008

47.

Forever Group

No (14 02/03), Olympic Tower I, Corner of Boaungkyaw

Street and Mahabandoola Street,

Kyauktada Township

Yangon

Tel: 95-1-204013,

95-1-204107

e-mail:

forevergroup@mptmail.net.mm

dyrektor zarządzający: Daw Khin Khin Lay członek zarządu: Khin Maung Htay

członek ścisłego kierownictwa: Kyaw Kyaw

29.4.2008


(1)  Dz.U: Proszę wstawić datę przyjęcia decyzji.”


12.5.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 118/43


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 412/2010

z dnia 11 maja 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 12 maja 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MA

65,5

TN

120,6

TR

73,2

ZZ

86,4

0707 00 05

EG

140,2

MA

41,0

MK

54,8

TR

118,3

ZZ

88,6

0709 90 70

TR

102,7

ZZ

102,7

0805 10 20

EG

48,5

IL

62,7

MA

53,2

TN

46,4

TR

51,4

US

67,7

ZZ

55,0

0805 50 10

TR

68,2

ZA

78,6

ZZ

73,4

0808 10 80

AR

87,0

BR

76,9

CA

119,3

CL

80,6

CN

78,9

CR

59,1

MK

22,1

NZ

113,0

US

126,3

UY

72,1

ZA

86,3

ZZ

83,8


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


DECYZJE

12.5.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 118/45


DECYZJA KOMISJI

z dnia 9 marca 2010 r.

w sprawie pomocy przyznanej na rzecz Farm Dairy Flevoland (C 45/08)

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 1240)

(Jedynie tekst w języku niderlandzkim jest autentyczny)

(2010/269/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”) (1), w szczególności jego art. 108 ust. 2 akapit pierwszy,

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z wymienionym artykułem i uwzględniając te uwagi,

a także mając na uwadze, co następuje:

I.   Procedura

(1)

W kontekście analizy arkusza informacyjnego przesłanego w ramach wniosku o zwolnienie na podstawie rozporządzenia Komisji (WE) nr 68/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy szkoleniowej (2) Komisja dysponowała informacjami w sprawie pomocy, która została lub która mogła być przyznana na rzecz przedsiębiorstwa Farm Dairy Flevoland. Pismem z dnia 29 czerwca 2004 r. (nr ref. AGR/16887) Komisja zwróciła się z wnioskiem do władz niderlandzkich o dostarczenie informacji dotyczących przedmiotowego środka.

(2)

Władze niderlandzkie odpowiedziały pismem z dnia 28 listopada 2005 r., zarejestrowanym z datą 29 listopada 2005 r.

(3)

Pismem z dnia 22 maja 2007 r. Komisja zwróciła się z wnioskiem o dostarczenie dodatkowych informacji. Władze niderlandzkie udzieliły na nie odpowiedzi pismem z dnia 22 czerwca 2007 r. zarejestrowanym z datą 25 czerwca 2007 r.

(4)

Środek został włączony do rejestru niezgłoszonej pomocy pod numerem NN 97/05.

(5)

Dnia 26 listopada 2008 r. Komisja podjęła decyzję o wszczęciu postępowania, którą opublikowano w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (3). Komisja wezwała pozostałe państwa członkowskie i zainteresowane strony trzecie do przedstawienia uwag w sprawie przedmiotowej pomocy.

(6)

Władze niderlandzkie przesłały swoje uwagi pismem z dnia 19 stycznia 2009 r. zarejestrowanym tego samego dnia.

(7)

Pismem z dnia 18 maja 2009 r. Komisja otrzymała uwagi od przedsiębiorstwa Farm Dairy występującego jako zainteresowana strona trzecia. W następstwie wniosku o przedłużenie terminu i w związku ze szczególnymi okolicznościami przedstawionymi przez Farm Dairy pismem z dnia 15 czerwca 2009 r., zarejestrowanym dnia 18 czerwca 2009 r., dostarczono Komisji załączniki uzupełniające do pisma z dnia 18 maja 2009 r. Uwagi te przesłano władzom niderlandzkim pismem z dnia 24 czerwca 2009 r. Władze niderlandzkie odpowiedziały pismem z dnia 17 lipca 2009 r. zarejestrowanym tego samego dnia.

(8)

Pismem z dnia 18 września 2009 r. Komisja zwróciła się do Niderlandów z dodatkowymi pytaniami. W piśmie z dnia 16 października 2009 r. Niderlandy wystąpiły z wnioskiem o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi do dnia 18 listopada 2009 r. Przedmiotowy termin przyznano pismem z dnia 10 listopada 2009 r. Pismem z dnia 23 listopada, zarejestrowanym tego samego dnia, Niderlandy przekazały informacje dodatkowe.

II.   Opis

II.1.   Kontekst środka

(9)

Farm Dairy jest przedsiębiorstwem produkującym przetwory mleczne. Przedsiębiorstwo przeniosło się do obecnej lokalizacji w Lelystad w prowincji Flevoland, regionie sklasyfikowanym jako cel nr 1. Dnia 24 sierpnia 1998 r. Farm Dairy złożyło wniosek o przyznanie dotacji do inwestycji na mocy punktu 3.3 jednolitego dokumentu programowego („Enig Programmeringsdocument”) prowincji Flevoland. Przedsiębiorstwo zamierzało stworzyć zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie miejsca pracy w regionie.

(10)

Dnia 23 września 1998 r. prowincja wydała pozytywną opinię w sprawie wyżej wspomnianego wniosku o przyznanie pomocy. Podejmując przedmiotową decyzję, władze prowincji kierowały się między innymi optymistycznymi perspektywami w zakresie tworzenia miejsc pracy, środowiska, obniżenia kosztów transportu mleka (dotychczas mleko produkowane w prowincji Flevoland przetwarzano poza jej granicami, a nawet w Belgii) oraz na przewidywanej rentowności przedsiębiorstwa. Farm Dairy planowało zawrzeć umowy z producentami mleka z Flevoland oraz ze znaną siecią supermarketów, co zapewniłoby zbyt przetworów mlecznych. Farm Dairy planowało przetwarzać 48 mln kg mleka rocznie.

(11)

Prowincja wystąpiła do Ministerstwa Rolnictwa (Ministerie voor Landbouw, Natuur and Voedselkwaliteit – LNV) z wnioskiem o współfinansowanie i z wnioskiem o ocenę projektu. Wydaje się, że prowincja i „Directie Noordwest” Ministerstwa LNV miały rozbieżne opinie w kwestii wniosku o współfinansowanie, w szczególności w odniesieniu do innowacyjnego charakteru projektu. Z tego powodu IKC wydało drugą opinię. Druga opinia, przekazana dnia 17 grudnia 1998 r., informuje o zaletach projektu w zakresie zatrudnienia, rynków zbytu i rentowności. Stwierdza jednak, że projekt jest słaby pod względem innowacyjności. Procesowi produkcyjnemu rzeczywiście brakowało innowacyjności mimo stosowania najbardziej zaawansowanych technik, ale projekt zawierał innowacje rynkowe. Druga opinia uwzględnia wiele kryteriów, takich jak rozwój regionu i perspektywy finansowe projektu. W związku z faktem, że projekt przyniesie korzyści przede wszystkim na szczeblu prowincji (a w mniejszym stopniu na szczeblu krajowym), obniżono zwykły klucz podziału współfinansowania dotacji, w tym sensie, że zwiększono udział prowincji.

(12)

W związku ze stanowiskiem przyjętym przez LNV władze prowincji wydały decyzję przyznającą Farm Dairy dotację w kwocie całkowitej wynoszącej 1 575 000 NLG (715 909 EUR) oraz dnia 3 marca 1999 r. zawiadomiły Farm Dairy o decyzji przyznania pomocy. Przedmiotowa dotacja miała być finansowana za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR), przez władze centralne oraz władze prowincji.

(13)

W wyniku wątpliwości dotyczących zatwierdzenia pomocy przez Komisję Europejską LNV zadecydowało o nieprzyznawaniu finansowania ze środków publicznych, o czym poinformowało władze prowincji pismem z dnia 14 września 1999 r.

(14)

W następstwie kontroli przeprowadzonej przez DG ds. Rolnictwa Komisja zdecydowała, że projekt nie może być finansowany za pośrednictwem jednolitego dokumentu programowego (JDP) i w związku z tym część środków finansowych pochodzących z EFOGR nie zostanie przyznana. Pismem z dnia 25 czerwca 1999 r. Komisja poinformowała władze prowincji o swojej decyzji.

(15)

Jednakże władze prowincji podjęły decyzję o przyznaniu środków finansowych na projekt wyłącznie ze środków własnych. Pismem z dnia 20 listopada 2000 r. przedsiębiorstwo Farm Dairy zostało poinformowane o ostatecznym przyznaniu dotacji oraz o wypłaceniu pomocy.

(16)

Dnia 23 lutego 2001 r. doszło do nieoficjalnego spotkania urzędników DG ds. Rolnictwa i przedstawicieli prowincji Flevoland, na wniosek tych ostatnich. Podczas spotkania urzędnicy zaznaczyli, iż przyznanie pomocy przedsiębiorstwu Farm Dairy było niezgodne z prawem, w związku z czym powinna ona podlegać zwrotowi w celu przeznaczenia jej na inny projekt.

(17)

Władze prowincji zdecydowały o przyznaniu przedsiębiorstwu Farm Dairy pomocy w formie rekompensaty za szkody wyrządzone w wyniku cofnięcia decyzji o przyznaniu pomocy. Przedmiotowa rekompensata była równa kwocie, która zostałaby przyznana przedsiębiorstwu Farm Dairy w przypadku zatwierdzenia pomocy. Władze prowincji uznały, że w związku z faktem, że w decyzji o przyznaniu pomocy nie przewidziano możliwości jej wycofania, były tą decyzją związane i zobowiązane do przyznania pomocy, w przeciwnym wypadku przedsiębiorstwo Farm Dairy mogło podjąć przeciw nim kroki prawne. Władze prowincji poinformowały Farm Dairy o propozycji rekompensaty pismem z dnia 10 maja 2001 r. Farm Dairy przyjęło tę propozycję pismem z dnia 21 maja 2001 r.

II.2.   Podstawa prawna

(18)

Początkowo pomoc przyznano w ramach jednolitego dokumentu programowego prowincji Flevoland jako dotację do inwestycji na mocy pkt 3.3 tego dokumentu. Następnie, z powodów wyjaśnionych powyżej, przyznano pomoc z tytułu rekompensaty za szkody poniesione w związku z decyzją o wycofaniu przyznanej pomocy.

II.3.   Kwota pomocy

(19)

Pomoc wynosi 1 575 000 NLG (715 909 EUR). Kwota ta odpowiada 8,5 % kwoty całej inwestycji, która wynosi 18 597 000 NLG (8 438 951 EUR).

II.4.   Beneficjent

(20)

Beneficjentem jest Farm Dairy Holding B.V. z siedzibą w Lelystad. Jest to przedsiębiorstwo produkujące przetwory mleczne (między innymi jogurty i inne desery na bazie mleka).

II.5.   Okres obowiązywania środka

(21)

Pomoc przyznano na okres od dnia 1 października 1998 r. do dnia 1 maja 2000 r., co odpowiada datom początku i końca projektu Farm Dairy. Decyzję o przyznaniu pomocy jako taką podjęto dnia 3 marca 1999 r.

III.   Argumenty podnoszone przez Komisję w ramach wszczęcia postępowania wyjaśniającego

(22)

Komisja wszczęła postępowanie wyjaśniające, o którym mowa w art. 108 ust. 2 TFUE, ponieważ miała poważne wątpliwości co do zgodności tej pomocy ze wspólnym rynkiem.

(23)

W szczególności zbadała wstępnie zgodność przedmiotowych środków pod kątem dotacji do inwestycji i pomocy z tytułu rekompensaty za szkody.

(24)

W przypadku dotacji do inwestycji Komisja zastosowała zasady mające zastosowanie w chwili przyznawania pomocy, to znaczy zasady ramowe dotyczące pomocy państwa na inwestycje w sektorze przetwórstwa produktów rolnych i obrotu nimi (4) (zwane „zasadami ramowymi”), ponieważ chodziło o inwestycję. Zasady ramowe wykluczają w zasadzie dotacje do inwestycji w sektorze mleka krowiego i produktów z niego wytwarzanych, o ile nie wystąpi jeden z wyjątków wspomnianych w pkt 2.3 załącznika do decyzji Komisji 94/173/WE z dnia 22 marca 1994 r., która ustala kryteria wyboru odnośnie do inwestycji mających na celu poprawę warunków przetwarzania produktów rolnych i leśnych i obrotu nimi (5). Wyjątki te dotyczą między innymi inwestycji wiążących się z dużą ilością innowacji. W tym względzie w decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że nie ma wystarczających dowodów, aby stwierdzić, że przedmiotowa pomoc nie spełnia warunków skorzystania z jednego z przewidzianych wyjątków. Punkt 3 lit. d) zasad ramowych przewiduje możliwość uznania zgodności pewnych środków pomocy, jeżeli kwalifikują się do współfinansowania. W decyzji o wszczęciu postępowania Komisja stwierdziła, że omawianej możliwości nie można zastosować w niniejszym przypadku, ponieważ w piśmie do Niderlandów z dnia 25 czerwca 1999 r. Komisja odrzuciła wszelkie finansowanie za pośrednictwem jednolitego dokumentu programowego.

(25)

Komisja rozpatrzyła również argument władz niderlandzkich, według którego pomoc przyznano z tytułu rekompensaty za szkody poniesione w wyniku błędnego przyznania przez władze pomocy, która następnie okazała się niezgodna z prawem i być może jest niezgodna ze wspólnym rynkiem. Komisja stwierdziła, że przedsiębiorstwo będące beneficjentem nie mogło jednak mieć uzasadnionych oczekiwań co do legalności pomocy, jeżeli nie przyznano jej z poszanowaniem przewidzianej procedury. W rezultacie wyraziła wątpliwości co do faktu, czy rekompensata stanowi odpowiednie uzasadnienie pozwalające stwierdzić, że omawiany środek nie stanowi pomocy.

(26)

Ponieważ władze niderlandzkie nie powołały się na żadną inną podstawę prawną, Komisja stwierdziła, że pozostają wątpliwości co do zgodności przedmiotowych środków i nie wykluczyła istnienia pomocy operacyjnej.

IV.   Uwagi przedstawione przez strony trzecie

(27)

Przedsiębiorstwo Farm Dairy wyraziło na wstępie zdziwienie publikacją decyzji o wszczęciu formalnego postępowania wyjaśniającego. Było przekonane, że sprawa jest od dawna zamknięta. Następnie stwierdziło, że nie mogło mieć żadnego wpływu na korespondencję między prowincją Flevoland a Komisją, ponieważ poinformowano je o dochodzeniu prowadzonym przez Komisję dopiero w chwili wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego.

(28)

Uwagi Farm Dairy dotyczą czterech kwestii: po pierwsze – ogólnego kontekstu środka i uzasadnionych oczekiwań beneficjenta, po drugie – stosowania środków jednolitego dokumentu programowego prowincji Flevoland, po trzecie – oceny na podstawie decyzji 94/173/WE i po czwarte – zakwestionowania stosowania stóp oprocentowania składanego w przypadku negatywnej decyzji z żądaniem zwrotu pomocy.

IV.1.   Ogólny kontekst środka

(29)

W sierpniu 1998 r. przedsiębiorstwo Farm Dairy skierowało do prowincji Flevoland wniosek o przyznanie dotacji w ramach jednolitego dokumentu programowego na lata 1994–1999. Dokument ten kładł w szczególności nacisk na konieczność rozszerzenia możliwości przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych w przedmiotowej prowincji. W tym kontekście projekt Farm Dairy wydawał się szczególnie znaczący, ponieważ jego celem była budowa w Lelystad niezależnego zakładu przetwórstwa mleka.

(30)

Farm Dairy odniosło się a posteriori do pozytywnych rezultatów budowy zakładu w Lelystad: powstania konkurencji na niderlandzkim rynku przetworów mlecznych, zdominowanym wówczas przez Friesland Coberco i Campina Melkunie; bliskości dostawców mleka; innowacji (system produkcji na zamówienie); wprowadzenia na rynek niderlandzki dwulitrowych pojemników; wzrostu zatrudnienia w regionie sklasyfikowanym jako „cel nr 1”; stymulacji wzrostu gospodarczego w regionie. Farm Dairy miało wówczas zamiar przygotowania linii specjalnych i nowatorskich produktów na rynek niderlandzki.

(31)

Farm Dairy dowodzi, że władze prowincji i Ministerstwo Rolnictwa (LNV) oceniły pozytywnie wniosek o przyznanie dotacji na podstawie niezależnej opinii IKC, które stwierdziło, że projekt jest wyjątkowo nowatorski. W rezultacie dnia 24 lutego 1999 r. władze prowincji i przedsiębiorstwo Farm Dairy podpisały umowę przyznającą dotację w ramach działania 3.3 jednolitego dokumentu programowego Flevoland. Farm Dairy podkreśla, że władze prowincji Flevoland poinformowały przedsiębiorstwo o nieudzieleniu mu pomocy w świetle zasad dotyczących pomocy państwa dopiero w 2001 r. W celu uniknięcia postępowania prawnego władze prowincji zaproponowały wypłatę rekompensaty. Farm Dairy dowodzi, że w decyzji o wszczęciu postępowania wspomniano, że w trakcie rozmowy władz prowincji z Komisją wspomniano o niezgodności pomocy. Władze prowincji poinformowały jednak Farm Dairy, że urzędnik Komisji miał zasugerować możliwość wypłaty rekompensaty. W związku z tym Farm Dairy dowodzi, że mogło mieć uzasadnione oczekiwania co do zamknięcia sprawy.

(32)

W kwestii intensywności pomocy Farm Dairy wskazuje, że ostateczna intensywność pomocy wyniosła […] (6) % realnych kosztów inwestycji, w odróżnieniu od 8,5 % szacowanych kosztów inwestycji. Dana wartość procentowa jest znacznie niższa od ustalonych wartości (np. na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw).

IV.2.   Uwagi Farm Dairy dotyczące oceny na podstawie jednolitego dokumentu programowego Flevoland

(33)

Władze prowincji Flevoland oceniły środek na podstawie działania 3.3 jednolitego dokumentu programowego Flevoland, który ma na celu stymulowanie nowej działalności rolniczej ukierunkowanej na tworzenie miejsc pracy i cele środowiskowe. Farm Dairy wyraża zdziwienie stwierdzeniem Komisji, że środek należy ocenić na podstawie pkt 3.2 jednolitego dokumentu programowego Flevoland odnoszącego się do rozporządzenia Rady (EWG) nr 866/90 z dnia 29 marca 1990 r. dotyczącego poprawy warunków przetwarzania i obrotu produktami rolnymi (7). Ocena pod tym kątem wiąże się z obowiązkiem przestrzegania kryteriów dotyczących inwestycji zawartych w pkt 2.3 załącznika do decyzji 94/173/WE.

(34)

Farm Dairy wyjaśnia, że jego zdaniem spełniono warunki przewidziane w pkt 3.3 jednolitego dokumentu programowego Flevoland: w szczególności w 2000 r. Farm Dairy stworzyło 61 miejsc pracy (zamiast przewidzianych początkowo 35) i zainwestowało łącznie […] mln NLG zamiast przewidzianych początkowo 18,5 mln. Ponadto inwestycja miała pozytywne skutki pod względem ochrony środowiska: zmniejszenie poziomu emisji CO2 i stosowania paliw w związku z bliskością dostawców mleka. Innowacyjność systemu produkcji na zamówienie ograniczyła konieczność istnienia energochłonnego zaplecza przechowalniczego.

(35)

Farm Dairy kończy ten punkt, wskazując, że Komisja powinna była zatwierdzić dotację na podstawie działania 3.3, a nie działania 3.2 jednolitego dokumentu programowego Flevoland.

IV.3.   Uwagi Farm Dairy dotyczące oceny na podstawie decyzji 94/173/WE

(36)

Farm Dairy, po pierwsze, uważa, że pomoc jest zgodna z kryteriami wymienionymi w pkt 1.1 decyzji 94/173/WE. Jak wspomniano wyżej, inwestycja była korzystna dla środowiska naturalnego i charakteryzowała się innowacjami technologicznymi. Ponadto bliskość dostawców mleka pozwoliła zmniejszyć koszty pośrednie zbierania mleka, a centralizacja łańcucha produkcyjnego w jednym przedsiębiorstwie pozwoliła na bezpośrednią dystrybucję.

(37)

Po drugie, Farm Dairy uważa, że przedmiotowa pomoc odpowiada wymogom kryteriów wspomnianych w pkt 2.3 załącznika do wymienionej decyzji 94/173/WE.

(38)

Farm Dairy utrzymuje w szczególności, że inwestycja wiąże się z dużą ilością innowacji z dwóch powodów: po pierwsze, proces wewnętrzny w przedsiębiorstwie oparto na systemie produkcji na zamówienie. Oznacza to, że surowiec – mleko – przetwarza się wewnątrz przedsiębiorstwa w produkt końcowy, który pakuje się na miejscu i bezzwłocznie ładuje do samochodów chłodni. Eliminuje się tym samym konieczność korzystania z centrum logistycznego dystrybucji. System ten pozwala także, aby początkowa dostawa mleka odpowiadała dokładnie liczbie bieżących zamówień. W rezultacie ogranicza to znacznie koszty przechowalnicze związane z transportem mleka z zakładu. Farm Dairy podkreśla, że zainwestowało w nowoczesne linie do pasteryzacji o wysokiej efektywności w stosunku do potrzeb energetycznych. Omawiany proces produkcyjny przyczynił się do wysokiej jakości produktów Farm Dairy.

(39)

Po drugie, Farm Dairy dowodzi, że wprowadziło innowacje również na etapie produkcji, wprowadzając na rynek niderlandzki dwulitrowe polietylenowe pojemniki. W 1999 r. Farm Dairy było pierwszym przedsiębiorstwem produkującym przetwory mleczne, które wprowadziło na rynek taki pojemnik. Dostępne były wówczas jedynie mniejsze, kartonowe pojemniki. Farm Dairy sprowadziło ze Stanów Zjednoczonych specjalną maszynę do produkcji tych pojemników. W 1999 r. popyt na takie pojemniki nie był jeszcze bardzo duży. Znaczny popyt na takie pojemniki pojawił się dopiero w 2004 r. Od 2004 r. Farm Dairy umieściło […] mln litrów mleka w dwulitrowych pojemnikach, co stanowi […] % mleka produkowanego przez przedsiębiorstwo. Farm Dairy dołącza do swoich uwag artykuł prasowy informujący o tej innowacji, jak również statystyki przedsiębiorstwa wskazujące na wzrost sprzedaży mleka w dwulitrowych pojemnikach w latach 1999–2008.

(40)

Przedsiębiorstwo dołącza również do swoich uwag sprawozdanie zatytułowane „Innowacje wprowadzone przez Farm Dairy w chwili złożenia w 1998 r. wniosku na podstawie jednolitego dokumentu programowego” autorstwa […], który był wówczas […] w konkurencyjnym przedsiębiorstwie […]. Farm Dairy podkreśla, że przedmiotowe niezależne sprawozdanie wskazuje, że wprowadzenie na rynek niderlandzki dwulitrowych polietylenowych pojemników stanowiło rewolucję w zakresie, w jakim obydwie dominujące strony (Friesland-Coberco i Campina Melkunie) próbowały przeszkodzić wprowadzeniu tego opakowania. Dane opakowanie posiadało liczne zalety w porównaniu z dostępnymi wówczas pojemnikami kartonowymi. Farm Dairy wprowadziło ten pojemnik w Niderlandach jako pierwsze. Koncepcja logistyczna przedsiębiorstwa (łańcuch produkcyjny w jednym przedsiębiorstwie) umożliwiła ponadto dłuższy okres przechowywania mleka wynikający z braku centralnych logistycznych centrów dystrybucji i z braku konieczności istnienia rozwiniętych linii dostaw.

(41)

Farm Dairy dostarcza również tabelę, w której koszty właściwe dla inwestycji dotyczącej produkcji dwulitrowych pojemników oddzielono od reszty kosztów inwestycji. Podczas budowy Farm Dairy zbudowano cztery linie do napełniania butelek, w tym jedną przeznaczoną konkretnie do napełniania dwulitrowych pojemników. Omawiane koszty również oddzielono od innych kosztów inwestycji.

(42)

Farm Dairy wskazuje również, że w chwili składania wniosku w sprawie inwestycji miało zamiar wprowadzić linię specjalnych produktów: śmietanę w kubeczkach, jogurty owocowe i inne desery tworzone na bazie śmietany i owoców.

(43)

W odpowiedzi na kryterium dotyczące ewolucji popytu, wspomniane w pkt 2.3 załącznika do decyzji 94/173/WE, Farm Dairy dowodzi, że popyt kształtują głównie supermarkety i że były one bardzo entuzjastycznie nastawione do pojawienia się nowego podmiotu na rynku. Farm Dairy miało od początku umowy dostaw z głównymi supermarketami działającymi w Niderlandach.

(44)

W odniesieniu do wyjątku dotyczącego niewystarczających mocy produkcyjnych oraz istnienia rzeczywistych i skutecznych rynków zbytu z reakcji supermarketów wspomnianych w motywie 43 wynika, że dowiedziono wyraźnie istnienia przedmiotowych rynków zbytu. Niewystarczające moce produkcyjne wynikają, zdaniem Farm Dairy, z decyzji niderlandzkich organów ds. konkurencji (NMa) z dnia 23 grudnia 1998 r. wydanej w kontekście przejęcia przedsiębiorstwa produkującego przetwory mleczne De Kievit przez Friesland Coberco Dairy Foods. Niderlandy przywożą więcej mleka, które wykorzystują, prowadząc działalność, niż wywożą. Saldo przywóz-wywóz wskazuje, że 2,5 % mleka przetwarzanego w Niderlandach zostało przywiezione. Farm Dairy wnioskuje z ogółu tych informacji, że na rynku świeżego mleka w Niderlandach nie występuje nadwyżka mocy produkcyjnych.

(45)

Tytułem uzupełnienia Farm Dairy wspomina, że dostawcy mleka z Flevoland postanowili nie dostarczać mleka Campina Melkunie, jego klientowi, natomiast dostarczać je Comelco w Belgii. Jednak przejęcie Comelco przez Campina Melkunie w 1991 r. i jego ostateczne wejście w życie w 1996 r. zmusiło dostawców mleka do szukania innej alternatywy. Alternatywy tej dostarczyło w 1999 r. Farm Dairy.

(46)

Farm Dairy kończy ten punkt, wskazując na trudności ze znalezieniem dokładniejszych informacji 10 lat po zaistnieniu faktów oraz kwestionuje okres trwania postępowania między Komisją a Niderlandami.

IV.4.   Płatność stopy oprocentowania składanego

(47)

W celu zakwestionowania nałożenia stopy oprocentowania składanego od momentu przyznania pomocy Farm Dairy odwołuje się do okresu trwania postępowania i uzasadnionych oczekiwań co do faktu, że sprawa wydawała się zamknięta. Nie można uznać odpowiedzialności Farm Dairy za długotrwały brak aktywności w związku ze sprawą, co spowodowało kumulację stóp procentowych. Dlatego Farm Dairy wnioskuje o zastosowanie stopy oprocentowania prostego w związku z faktem, że gdyby istniały wskazówki, że pomoc jest niezgodna z prawem i gdyby przedsiębiorstwo miało wybór, podjęłoby decyzję o wcześniejszym zwrocie tej kwoty.

(48)

Farm Dairy opiera swoją skargę na komunikacie Komisji z dnia 8 maja 2003 r., który wskazuje, że do tego czasu nie było wiadomo, który rodzaj stopy procentowej należy zastosować. Ze względu na zasadę równości Farm Dairy wnioskuje, aby Komisja podjęła decyzję o niestosowaniu stopy oprocentowania składanego w odniesieniu do okresu poprzedzającego dzień 8 maja 2003 r.

V.   Uwagi przedstawione przez Niderlandy

(49)

Pismem z dnia 19 stycznia 2009 r. Niderlandy przedstawiły uwagi w sprawie decyzji Komisji o wszczęciu postępowania, o którym mowa w art. 108 ust. 2 TFUE, wobec niezgłoszonej pomocy. Reakcja Niderlandów ogranicza się do wskazania, że nie mają one dodatkowych informacji do przekazania, ponieważ wszystkie uwagi przedstawiły w ramach tymczasowego postępowania wyjaśniającego.

(50)

W następstwie uwag Farm Dairy Komisja zażądała jednak dodatkowych wyjaśnień. W tym celu wezwała Niderlandy do określenia, czy wprowadzenie dwulitrowych butelek było innowacją, jak twierdzi Farm Dairy, i czy władze niderlandzkie uwzględniły ten aspekt podczas oceny projektu. W odniesieniu do procesu produkcji na zamówienie Komisja wezwała Niderlandy do skomentowania przedstawionych przez Farm Dairy informacji, że dany proces stanowił innowację w chwili składania wniosku w sprawie inwestycji. Na koniec Komisja wezwała Niderlandy do zgłoszenia uwag dotyczących istnienia rzeczywistych rynków zbytu i niewystarczających mocy produkcyjnych w chwili przyznania pomocy oraz do dostarczenia wszelkich badań lub dokumentów, które mogłyby okazać się przydatne w tym względzie.

(51)

Niderlandy wskazały, że jeżeli chodzi o wprowadzenie w 1999 r. dwulitrowych pojemników, była to faktycznie innowacja. Opierają się w tym względzie na badaniu przeprowadzonym przez TNO (8), Nederlandse Zuivel Organisatie (NZO), i sieć supermarketów [x]. Niderlandy dostarczyły sprawozdanie TNO oraz pisma dostarczone przez NZO i [x]. Z informacji tych wynika, że Farm Dairy wprowadziło na rynek niderlandzki dwulitrowe pojemniki jako pierwsze i że w 1999 r. były one innowacją, ponieważ wcześniej mleko sprzedawano jedynie w kartonowych jedno- lub półtoralitrowych pojemnikach.

(52)

Aspektu tego nie uwzględniono podczas przeprowadzanej przez IKC oceny, a władze prowincji nie były go świadome. Niderlandy stwierdziły, że omawiany aspekt zmieniłby bez wątpienia opinię wydaną wówczas przez IKC w zakresie odnoszącym się do innowacyjnego charakteru projektu. Ponieważ IKC już nie istnieje, nie można poprosić go już o drugą opinię.

(53)

Na wniosek Komisji Niderlandy przekazały szczegóły dotyczące kosztów związanych jedynie ze szczególną inwestycją związaną z wprowadzeniem dwulitrowych pojemników. Uwzględniając przedstawione dane, na tę inwestycję przeznaczono 1 840 000 FL (834 956 EUR). Do tej kwoty władze niderlandzkie dodały koszt jednej czwartej linii do napełniania butelek, ponieważ wśród czterech takich linii jedna miała być przeznaczona w całości do napełniania dwulitrowych butelek. Przedmiotowa kwota wynosi 2 936 250 FL (1 332 412 EUR). Łączna kwota wynosi więc 4 776 250 FL (2 167 367 EUR).

(54)

W odniesieniu do koncepcji „produkcji na zamówienie” Komisja wezwała Niderlandy do skomentowania jej innowacyjnego charakteru i do stwierdzenia, czy uwagi Farm Dairy mogły zmienić wydaną wcześniej ocenę, zgodnie z którą projekt był dość słaby pod względem innowacyjności. Niderlandy odpowiedziały, że IKC uznało w swojej opinii, że projekt jest częściowo innowacyjny, ponieważ innowacyjny charakter nie odnosił się do innowacji dotyczących produktów, ale rynku. Ocenę przeprowadzono w ramach wniosku o współfinansowanie przez Ministerstwo Rolnictwa. W celu uzasadnienia innowacyjnego charakteru projektu Niderlandy powołują się jednak na inne argumenty: system „produkcji na zamówienie” zwiększyłby skuteczność dostaw mleka, pozwalając na dłuższe przechowywanie, i to w kraju, w którym spożywa się głównie mleko pasteryzowane (zamiast mleka sterylizowanego, które może być dłużej przechowywane). Niderlandy cytują również badanie przeprowadzone przez TNO dotyczące innowacyjnego charakteru systemu produkcji na zamówienie. Badanie to wskazuje, że stosowano wówczas głównie system „produkcji na zapas”, w którym część produkcji przechowuje się jako rezerwę, a następnie sprzedaje. Ogranicza się czas dostawy, ale zmniejsza się również elastyczność w stosunku do potrzeb klientów „takich jak supermarkety”. System „produkcji na zamówienie” pozwala odpowiadać na potrzebę elastyczności. W rezultacie Niderlandy opowiadają się za innowacyjnym charakterem tej koncepcji.

(55)

W odniesieniu do istnienia rynków zbytu i do braku nadwyżki mocy produkcyjnych Niderlandy cytują sprawozdanie Rabobank International z kwietnia 1999 r., które wskazuje, że 2,5 % całego mleka przetworzonego pochodzącego z gospodarstw jest przywożone. Jeżeli uwzględnimy mleko pochodzące z zakładów (tzn. mleko pasteryzowane w celu umożliwienia dłuższego transportu), przywozi się 10,5 % mleka przetworzonego. Zdaniem władz niderlandzkich ilustruje to brak nadwyżki mocy produkcyjnych w Niderlandach. W odniesieniu do istnienia rynków zbytu Niderlandy potwierdzają analizę przeprowadzoną przez Farm Dairy (zob. motywy 044 i 450). Statystyki Farm Dairy wskazują ponadto na możliwości w zakresie rynków zbytu. Również z pisma [x] wynika, że sprzedaż dwulitrowych butelek produkowanych przez Farm Dairy zwiększyła jego obroty.

VI.   Ocena środka pomocy

(56)

Komisja stwierdza, że art. 92, 93 i 94 Traktatu WE (zastąpione art. 107, 108 i 109 TFUE) miały zastosowanie do produkcji przetworów mlecznych i innych deserów na bazie mleka na mocy art. 23 rozporządzenia Rady (EWG) nr 804/68 z dnia 27 czerwca 1968 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze mleka i przetworów mlecznych, które miały zastosowanie w chwili przyznania pomocy (9).

VI.1.   Istnienie pomocy państwa w rozumieniu art. 107 ust. 1 Traktatu TFUE

(57)

Zgodnie z art. 107 ust. 1 TFUE wszelka pomoc przyznawana przez państwo członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna z rynkiem wewnętrznym w zakresie, w jakim wpływa na wymianę handlową między państwami członkowskimi.

(58)

Środek przyznany przez państwo: Przedmiotowy warunek jest spełniony, ponieważ środek przyznała prowincja Flevoland.

(59)

Środek, który wpływa na wymianę handlową i zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji: Sektor przetworów mlecznych jest otwarty na konkurencję na szczeblu wspólnotowym (10), a w związku z tym wrażliwy na wszelkie środki na rzecz produkcji w którymkolwiek państwie członkowskim. Ponadto w niniejszym przypadku celem było przetwarzanie mleka w prowincji Flevoland, podczas gdy wcześniej przetwarzano je częściowo w Belgii. W rezultacie istnieje ryzyko, że środek ten zakłóci konkurencję na rynku mleka i przetworów mlecznych.

(60)

Środek, który sprzyja niektórym przedsiębiorstwom lub produkcji niektórych towarów: Pomoc przyznano na rzecz jednego przedsiębiorstwa, Farm Dairy.

(61)

Z tych powodów Komisja wnioskuje, że przedmiotowy środek jest objęty zakresem stosowania art. 107 ust. 1 TFUE i stanowi pomoc państwa. Danej kwalifikacji nie zakwestionowano w uwagach otrzymanych w następstwie wszczęcia postępowania.

VI.2.   Uznanie środka pomocy za pomoc niezgodną z prawem

(62)

Pomoc udzielona i wypłacona bez uprzedniego zgłoszenia jest pomocą niezgodną z prawem w rozumieniu art. 1 lit. f) rozporządzenia Rady (WE) nr 659/1999 z dnia 22 marca 1999 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 93 Traktatu WE (11).

VI.3.   Ocena zgodności pomocy

(63)

Wspomniana decyzja o wszczęciu postępowania informowała o dwóch możliwych uzasadnieniach udzielenia pomocy przez władze niderlandzkie. Początkowo, tj. w chwili przyznawania pomocy, władze niderlandzkie wskazywały, że chodzi o dotację do inwestycji, która mieści się w ramach jednolitego dokumentu programowego Flevoland (zob. motyw 9 powyżej). Następnie władze prowincji Flevoland przekształciły omawianą dotację do inwestycji w kwotę rekompensaty za szkody poniesione wskutek nieprzyznania pomocy. Informacje dostarczone przez Farm Dairy w ramach wszczęcia postępowania zostaną zbadane w części poświęconej zgodności pomocy jako dotacji do inwestycji. Badanie zgodności środka pomocy ze wspólnym rynkiem obejmie dwie części: badanie zgodności pomocy jako dotacji do inwestycji (VI.3.1) i jako rekompensaty (VI.3.2).

(64)

Na wstępie Komisja chciałaby jednak rozpatrzyć argument Farm Dairy, który kwestionuje uznanie przez Komisję środka za działanie wynikające z pkt 3.2 jednolitego dokumentu programowego Flevoland, podczas gdy władze prowincji przedstawiły go Komisji jako działanie wynikające z pkt 3.3 jednolitego dokumentu programowego Flevoland (zob. motyw 33 i następne).

(65)

Po pierwsze, Komisja uważa, że omawiana debata dotyczy przyznania funduszy wspólnotowych, co nie stanowi przedmiotu niniejszej decyzji, która bada środek przyznany jedynie na podstawie funduszy własnych prowincji po odnotowaniu przez Ministerstwo LNV odmowy przyznania funduszy wspólnotowych przez Komisję. Ramy niniejszej decyzji nie obejmują oceny powodów odmowy przyznania funduszy wspólnotowych przez Komisję, które należało zakwestionować w odpowiednim czasie w ramach procedury dotyczącej przyznania funduszy wspólnotowych. Ponieważ Komisja poinformowała Niderlandy o odmowie przyznania funduszy wspólnotowych pismem z dnia 25 czerwca 1999 r., a Niderlandy odnotowały ją, nie kwestionując środka (12), decyzji tej nie można kwestionować w ramach niniejszej decyzji.

(66)

Komisja zauważa jednak, że kryteria zastosowane przy ocenie środków w oparciu o zasady dotyczące pomocy państwa w zakresie inwestycji odsyłają do tych samych kryteriów co kryteria zastosowane przy ocenie na podstawie pkt 2.3 jednolitego dokumentu programowego. Zasady dotyczące pomocy państwa, mające zastosowanie w momencie przyznawania pomocy, wchodzą w skład zasad ramowych i odsyłają w pkt 3 lit. b) do pkt 1.2 i 2 decyzji 94/173/WE. Decyzja ta określała w sposób ogólny wspólnotowe kryteria wyboru inwestycji, w przypadku których można skorzystać z finansowania wspólnotowego z tytułu rozporządzenia (EWG) nr 866/90 i rozporządzenia Rady (EWG) nr 867/90 z dnia 29 marca 1990 r. dotyczących poprawy warunków przetwarzania produktów leśnych i obrotu nimi (13). Miała na celu osiągnięcie spójności między funduszami wspólnotowymi a krajowymi. Komisja podkreśla jednak, że nie stosuje decyzji 94/173/WE jako takiej, ale jedynie w zakresie, w jakim odwołują się do niej zasady ramowe.

VI.3.1.   Dotacja do inwestycji

(67)

Komisja zbadała środki w świetle zasad ramowych mających zastosowanie w chwili przyznawania środka pomocy, tj. dnia 3 marca 1999 r.

(68)

Na podstawie pkt 3 lit. b) zasad ramowych, dotacji do inwestycji na rzecz inwestycji wymienionych w pkt 1.2 tiret drugie i trzecie załącznika do decyzji 94/173/WE nie można uznawać za zgodne z rynkiem wewnętrznym. Podobnie inwestycje wykluczone na podstawie pkt 2 tego samego załącznika uważa się za niezgodne ze wspólnym rynkiem, jeżeli nie spełniono przewidzianych w nim szczególnych warunków.

(69)

Punkt 2.3 załącznika do decyzji 94/173/WE przewiduje, że „W sektorze mleka krowiego i produktów z niego wytwarzanych wyklucza się następujące inwestycje:

[…]

inwestycje odnoszące się do następujących produktów: masło, serwatka w proszku, mleko w proszku, bezwodny tłuszcz mleczny, laktoza, kazeina i kazeinian,

inwestycje dotyczące przygotowania produktów świeżych lub serów, chyba że produkcja wiąże się z dużą ilością innowacji nawiązującej do ewolucji popytu, oprócz produktów, w przypadku których wykazano niewystarczające moce produkcyjne oraz istnienie rzeczywistych i skutecznych rynków zbytu, a także produktów przygotowywanych metodami tradycyjnymi lub organicznymi określonymi w przepisach wspólnotowych.

Zakazy, o których mowa w poprzednich tiret, nie dotyczą następujących inwestycji, o ile nie powodują wzrostu mocy produkcyjnych:

inwestycje mające na celu dostosowanie do wspólnotowych norm sanitarnych,

inwestycje mające na celu ochronę środowiska”.

(70)

Wynika z tego, że a priori dotacja do inwestycji dotyczącej przygotowania produktów świeżych, taka jak pomoc badana w niniejszym przypadku, nie będzie zgodna z rynkiem wewnętrznym, chyba że dana inwestycja jest objęta jednym z wyjątków wspomnianych w pkt 2.3 załącznika do decyzji 94/173/WE.

(71)

Jedną z głównych kwestii objętych decyzją o wszczęciu postępowania było ustalenie, czy spełniono jeden z wyjątków wspomnianych w pkt 2.3 załącznika do decyzji 94/173/WE. W niniejszej decyzji zostaną zatem rozpatrzone trzy wyjątki: produkcja wiąże się z dużą ilością innowacji nawiązującą do ewolucji popytu, niewystarczające moce produkcyjne oraz istnienie rzeczywistych i skutecznych rynków zbytu, przygotowywanie produktów metodami tradycyjnymi lub organicznymi określonymi w przepisach wspólnotowych.

a)   Kryterium dotyczące dużej ilości innowacji nawiązującej do popytu

(72)

Z dokumentów dostarczonych Komisji przez Niderlandy w 2005 r. wynikało, że proces produkcyjny nie był innowacyjny. Jak wskazano w decyzji o wszczęciu postępowania, IKC oceniło proces jako nie w pełni innowacyjny. Uznano w szczególności, że projekt nie dotyczy innowacyjnych produktów, ale innowacji rynkowych, oraz że proces produkcyjny nie był innowacyjny, ale stosował najnowocześniejsze techniki. Jednak w związku z faktem, że spełniono inne kryteria oceniane przez IKC, IKC stwierdziło, że projekt spełnia kryteria umożliwiające skorzystanie z dotacji, jednak zmniejszyło jej proporcję (zob. motyw 11 powyżej).

(73)

Powstaje pytanie, czy dowody dostarczone przez Farm Dairy i przez Niderlandy w ramach wszczęcia postępowania mogą posłużyć do zakwestionowania analizy przeprowadzonej w ramach badania kryteriów oceny dotacji jednolitego dokumentu programowego. Dowody te (zob. motywy 36–46) pokazały, że część inwestycji dotycząca nowego dwulitrowego polietylenowego pojemnika była w pełni innowacyjna i że Farm Dairy było pierwszym przedsiębiorstwem, które wyprodukowało i wprowadziło ten produkt na rynek niderlandzki. Sprawozdanie na ten temat dostarczone przez Farm Dairy informuje o innowacyjnym charakterze i wydaje się wiarygodne w zakresie, w jakim sporządził je specjalista z tego sektora, który pracował wtedy dla przedsiębiorstwa stanowiącego konkurencję dla Farm Dairy. Przedmiotowe sprawozdanie nie kwestionuje analizy przygotowanej wówczas przez IKC i Ministerstwo LNV, ale zawiera element, którego nie przekazano Komisji przed decyzją o wszczęciu postępowania i o którym nie wspomniano w przekazanych poprzednio Komisji dokumentach. Wspomniany dwulitrowy pojemnik cieszył się już dużym sukcesem na rynku brytyjskim i amerykańskim. Przedsiębiorstwo Farm Dairy wprowadziło taki rodzaj pojemnika na rynek jako pierwsze. Farm Dairy okazało się prekursorem, ponieważ dwulitrowy pojemnik trafił w Niderlandach do powszechnego użytku.

(74)

Na podstawie orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej Komisja ma obowiązek uwzględnić różne informacje, które otrzyma, oraz zbadać wszystkie niezbędne stanowiska, w szczególności poprzez zasięgnięcie informacji od beneficjentów pomocy, w celu podjęcia decyzji przy pełnej wiedzy na temat stanu faktycznego w chwili wydania decyzji (14).

(75)

W omawianym przypadku Komisja wezwała Niderlandy do potwierdzenia dowodów przedstawionych przez Farm Dairy. Niderlandy potwierdziły przedmiotowe dowody i dostarczyły trzy niezależne dokumenty (zob. motywy 51–53 powyżej) świadczące o innowacyjnym charakterze inwestycji w odniesieniu do dwulitrowych pojemników. Z przedmiotowych informacji wynika, z jednej strony, że podczas oceny innowacyjności Niderlandy nie uwzględniły elementu odnoszącego się do inwestycji w dwulitrowe pojemniki bez wątpienia z uwagi na fakt, że badanie prowadzono na podstawie kryteriów jednolitego dokumentu programowego, a nie wyraźnie na podstawie wspomnianych zasad ramowych. Z drugiej strony, Niderlandy skorzystały z usług niezależnych specjalistów znających rynek i sposób wprowadzania na niego przetworów mlecznych. Badania przeprowadzone przez tych specjalistów pokazały, że przedsiębiorstwo Farm Dairy faktycznie wprowadziło taki rodzaj pojemników na rynek niderlandzki jako pierwsze.

(76)

Na podstawie nowych elementów przedstawionych przez władze i przez Farm Dairy w następstwie wszczęcia postępowania Komisja stwierdza, że wprowadzenie i produkcja dwulitrowych pojemników mają innowacyjny charakter.

(77)

W odniesieniu do koncepcji produkcji na zamówienie powstaje podobne pytanie: czy szczegóły przedstawione przez Farm Dairy i przez Niderlandy mogą zmienić ocenę Komisji wydaną podczas wszczęcia postępowania?

(78)

W przeciwieństwie do kwestii dwulitrowych pojemników, Niderlandy uwzględniły koncepcję produkcji na zamówienie podczas oceny prowadzonej przy okazji złożenia wniosku o przyznanie dotacji w 1998 r. Stwierdzono wówczas, że proces produkcyjny jako taki nie był innowacyjny, ale że stosował najnowocześniejsze techniki i był wydajny pod względem zmniejszania zużycia energii i bardziej korzystny dla środowiska. Niderlandy i Farm Dairy wysuwały już omawiane argumenty w poprzednich pismach. W odniesieniu do koncepcji „produkcji na zamówienie” nie wykazano żadnej innej innowacji.

(79)

Należy również sprawdzić, czy produkcja nawiązuje do ewolucji popytu, czego wymaga pierwszy wyjątek wymieniony w decyzji 94/173/WE. Z informacji dostarczonych Komisji (zob. motyw 430) wynika, że popyt na te produkty generowały głównie supermarkety i że zawarto umowy z co najmniej pięcioma supermarketami. Komisja uznaje, że wskazuje to dobitnie na fakt, że innowacja nawiązuje do ewolucji popytu. Potwierdza to fakt, że cytowana przez Niderlandy sieć [x] (zob. motyw 55) znacznie zwiększyła swoje obroty dzięki mleku sprzedawanemu przez Farm Dairy.

(80)

Podsumowując, Komisja stwierdza, że w omawianym przypadku spełniono warunki pierwszego wyjątku w odniesieniu do części inwestycji dotyczącej dwulitrowych pojemników, ponieważ inwestycja ma innowacyjny charakter nawiązujący do ewolucji popytu. Na podstawie informacji dostarczonych w następstwie wszczęcia formalnego postępowania wyjaśniającego Komisja nie może stwierdzić, czy warunki pierwszego wyjątku nie zostałyby spełnione. Do zadań Komisji nie należy badanie z urzędu, jakie elementy można było jej przedstawić, ale musi ona, z jednej strony, zbadać wszystkie niezbędne stanowiska, a z drugiej strony – polegać na informacjach będących w jej posiadaniu w chwili wydania decyzji (15). W omawianym przypadku, z jednej strony, Komisja wszczęła postępowanie i wezwała Niderlandy, pismem z dnia 18 września 2009 r., do potwierdzenia niektórych dowodów wymienionych w uwagach przez Farm Dairy. W ten sposób Komisja wykorzystała wszystkie przysługujące jej środki w celu otrzymania informacji od stron trzecich lub państwa członkowskiego. Z drugiej strony, Komisja oparła niniejszą decyzję na wszystkich informacjach otrzymanych w następstwie wszczęcia postępowania. Nie przedstawiono jednak żadnych sprzecznych informacji, które wskazywałaby, że inwestycja w części dotyczącej dwulitrowych pojemników nie była innowacyjna ani nie nawiązywała do ewolucji popytu.

(81)

W związku z faktem, że spełniono kryteria wymienione w zasadach ramowych mających związek z decyzją 94/173/WE w odniesieniu do innowacyjności inwestycji związanej z dwulitrowymi butelkami, ale nie do reszty inwestycji, należy oddzielić koszty odnoszące się do tej inwestycji, aby odliczyć od nich maksymalną intensywność pomocy.

(82)

Władze niderlandzkie wskazały, że na szczególną inwestycję w dwulitrowe pojemniki przeznaczono 1 840 000 FL (834 956 EUR). Do tej kwoty władze niderlandzkie dodały koszt jednej czwartej linii do napełniania butelek, ponieważ wśród czterech takich linii tylko jedna miała być przeznaczona w całości do napełniania butelek dwulitrowych. Przedmiotowa kwota wynosi 2 936 250 FL (1 332 412 EUR). Łączna kwota wynosi więc 4 776 250 FL (2 167 367 EUR) (zob. motyw 530). W łącznej kwocie nie zawarto żadnych kosztów ogólnych (takich jak budynek lub grunty).

(83)

Maksymalną intensywność pomocy należy w związku z tym oceniać pod kątem kosztów kwalifikowalnych. Ponieważ Flevoland było regionem sklasyfikowanym jako cel nr 1 w momencie składania wniosku w sprawie inwestycji, można przyznać pomoc sięgającą 75 % kosztów kwalifikowalnych. Przyznana dotacja, wynosząca 715 909 EUR, stanowi mniej niż 75 % kosztów kwalifikowalnych. W związku z tym przedstawiona inwestycja jest zgodna z zasadami dotyczącymi pomocy państwa.

b)   Istnienie rynków zbytu i niewystarczające moce produkcyjne

(84)

Ponieważ spełniono warunki pierwszego wyjątku wymienionego w pkt 2.3 załącznika do decyzji 94/173/WE i pozwala to na zatwierdzenie całości przyznanej pomocy, nie ma potrzeby wypowiadać się co do spełnienia innych warunków wyjątków.

c)   Przygotowywanie produktów metodami tradycyjnymi lub organicznymi określonymi w przepisach wspólnotowych

(85)

Jak w przypadku lit. b) powyżej, analiza trzeciego wyjątku nie jest konieczna w zakresie, w jakim analiza wyjątku pierwszego pozwoliła stwierdzić zgodność przedmiotowej pomocy. Ponadto punkt ten nie wydaje się istotny w związku z omawianym projektem inwestycji, który w żadnym wypadku nie dotyczy przygotowywania produktów metodami tradycyjnymi lub organicznymi.

(86)

Komisja zbadała ponadto przedmiotową pomoc pod kątem art. 3 lit. d) wyżej wymienionych zasad ramowych, który wskazuje, że „Komisja bada w poszczególnych przypadkach każdy środek pomocy, który przez stosowanie danych zasad ramowych i środków należałoby wykluczyć, ale który zasadniczo kwalifikowałby się do współfinansowania wspólnotowego zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (EWG) nr 2328/91” (16). Z pisma wysłanego przez Komisję do Niderlandów w dniu 25 czerwca 1999 r. wynika, że projektu nie można było finansować za pośrednictwem jednolitego dokumentu programowego. W związku z tym Komisja uważa, że przedmiotowy środek nie może korzystać z odstępstw przewidzianych w pkt 3 lit. d) wyżej wymienionych zasad ramowych.

VI.3.2.   Inne argumenty rozpatrywane podczas wszczęcia postępowania dotyczącego zgodności całości pomocy

(87)

W momencie wszczęcia postępowania Komisja zbadała rekompensatę szkód poniesionych w wyniku nieprzyznania pomocy jako podstawę do zatwierdzenia całości inwestycji. Podczas etapu wstępnego władze niderlandzkie wskazały, że pomoc przyznano z tytułu rekompensaty za szkody poniesione w wyniku błędu popełnionego przez władze, które początkowo przyznały pomoc, która następnie okazała się niezgodna z prawem i być może niezgodna ze wspólnym rynkiem.

(88)

Trybunał Sprawiedliwości wskazał, że wypłata odszkodowania nie stanowi pomocy (17). Trybunał oparł się w tym przypadku na fakcie, że pomoc państwa przybiera zasadniczo inną formę prawną niż odszkodowanie, które organy krajowe byłyby ewentualnie zmuszone wypłacić osobom fizycznym, aby naprawić wyrządzoną im szkodę. Dlatego zasadniczo wypłata odszkodowania nie przynosi beneficjentowi korzyści, ponieważ chodzi o zwykłą rekompensatę za przysługujące mu prawo.

(89)

W omawianym przypadku trudno mówić o prawie beneficjenta do rekompensaty, ponieważ domniemane prawo opiera się na bezprawnym działaniu państwa członkowskiego. W orzecznictwie wielokrotnie twierdzono, że biorąc pod uwagę obowiązkowy charakter kontroli pomocy państwa dokonywanej przez Komisję na mocy art. 108 TFUE, przedsiębiorstwa będące beneficjentami tej pomocy zasadniczo nie powinny mieć uzasadnionego oczekiwania co do prawidłowości tej pomocy, chyba że została ona przyznana zgodnie z procedurą przewidzianą w wyżej wspomnianym artykule. Sumienny podmiot gospodarczy powinien normalnie upewnić się, czy przedmiotowa procedura była przestrzegana (18).

(90)

W omawianym przypadku należy również zauważyć, że przyznanie rekompensaty stanowiłoby obejście zakazu przyznawania pomocy bez zgody Komisji. Ponadto w momencie, w którym prowincja Flevoland stwierdziła, że pomoc została przyznana z tytułu rekompensaty za błąd popełniony przez administrację, była ona całkowicie świadoma faktu, iż przyznanie pomocy powinno nastąpić po wcześniejszym uzyskaniu zgody Komisji.

(91)

W rezultacie Komisja uważa, że całości inwestycji nie można uważać za zgodną z wspólnym rynkiem w związku z faktem, że omawiana pomoc stanowiłaby rekompensatę szkody poniesionej przez beneficjenta.

VI.3.3.   Inne argumenty wysuwane przez Farm Dairy w ramach wszczęcia postępowania

(92)

Przedsiębiorstwo Farm Dairy zakwestionowało zastosowanie stóp oprocentowania składanego w przypadku negatywnej decyzji Komisji z żądaniem zwrotu pomocy (zob. motyw 47 powyżej). Ponieważ przedmiotowa decyzja stwierdza zgodność pomocy, nie przewiduje się zwrotu niezgodnej z prawem pomocy i uwagi Farm Dairy nie są już w związku z tym istotne.

VII.   Wniosek

(93)

Udzielona przez Niderlandy pomoc państwa na rzecz Farm Dairy jest zgodna z prawem w przypadku części inwestycji odnoszącej się do nowych dwulitrowych pojemników. W rezultacie pierwotną kwotę pomocy przeliczono ponownie w stosunku do tej części całości inwestycji, a z obliczeń wynika, że przyznana pomoc jest zgodna z wymogami zasad ramowych dotyczących pomocy państwa na inwestycje w sektorze przetwórstwa produktów rolnych i obrotu nimi.

(94)

Komisja ubolewa jednak, że Niderlandy wprowadziły tę pomoc z naruszeniem art. 108 ust. 3 TFUE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Pomoc państwa w kwocie 715 909 EUR, udzielona przez Niderlandy na rzecz przedsiębiorstwa Farm Dairy, jest zgodna z rynkiem wewnętrznym.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja jest skierowana do Królestwa Niderlandów.

Sporządzono w Brukseli dnia 9 marca 2010 r.

W imieniu Komisji

Dacian CIOLOŞ

Członek Komisji


(1)  Od dnia 1 grudnia 2009 r. art. 87 i 88 Traktatu WE zostały zastąpione odpowiednio art. 107 i 108 TFUE. Te dwa zbiory przepisów są zasadniczo identyczne. Na potrzeby niniejszej decyzji odniesienia do art. 107 i 108 TFUE należy rozumieć w stosownych przypadkach jako odniesienia odpowiednio do art. 87 i 88 Traktatu WE.

(2)  Dz.U. L 10 z 13.1.2001, s. 20.

(3)  Dz.U. C 87 z 16.4.2009, s. 5.

(4)  Dz.U. C 29 z 2.2.1996, s. 4.

(5)  Dz.U. L 79 z 23.3.1994, s. 29.

(6)  Informacja objęta tajemnicą zawodową.

(7)  Dz.U. L 91 z 6.4.1990, s. 1.

(8)  TNO jest niezależnym biurem badawczym, którego zadaniem jest znalezienie zastosowania badań naukowych w celu zwiększenia potencjału innowacyjnego przedsiębiorstw i organów publicznych (www.tno.nl).

(9)  Dz.U. L 148 z 28.6.1968, s. 13.

(10)  Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości wzmocnienie pozycji konkurencyjnej przedsiębiorstwa w wyniku przyznania pomocy państwa zasadniczo wskazuje na zakłócenie konkurencji w stosunku do innych konkurujących z nim przedsiębiorstw, które nie korzystały z takiej pomocy (sprawa C-730/79, Rec. [1980] s. 2671, pkt 11 i 12). W odniesieniu do istnienia handlu wewnątrzwspólnotowego na rynku mleka zob. powyżej motywy 44, 45 i 54, które Komisja uznaje za uzasadnione.

(11)  Dz.U. L 83 z 27.3.1999, s. 1.

(12)  W piśmie z dnia 15 lipca 1999 r. skierowanym do władz prowincji Flevoland Ministerstwo LNV wspomina, że Komisja nie zatwierdziła projektu i odmawia z tego tytułu wszelkiego finansowania przez LNV.

(13)  Dz.U. L 91 z 6.4.1990, s. 7.

(14)  SPI, dnia 9 września 2009 r., w sprawie T-369/06 Holland Malt przeciwko Komisji, pkt 195 (dotychczas nieopublikowany).

(15)  Sprawa T-369/06, op. cit., pkt 195–198.

(16)  Dz.U. L 218 z 6.8.1991, s. 1.

(17)  Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, połączone sprawy 106/87-120/87, Asteris i inni przeciwko Grecji i Europejskiej Wspólnocie Gospodarczej, [1988] Rec. I-5515.

(18)  Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich, sprawa C-169/95 Hiszpania przeciwko Komisji, [1997] Rec. s. I-135.


12.5.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 118/56


DECYZJA KOMISJI

z dnia 6 maja 2010 r.

zmieniająca załącznik E część 1 i 2 do dyrektywy Rady 92/65/EWG w odniesieniu do wzorów świadectw zdrowia dla zwierząt pochodzących z gospodarstw oraz dla pszczół i trzmieli

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 2624)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/270/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 92/65/EWG z dnia 13 lipca 1992 r. ustanawiającą wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel i przywóz do Wspólnoty zwierząt, nasienia, komórek jajowych i zarodków nieobjętych wymaganiami dotyczącymi zdrowia zwierząt ustanowionymi w szczególnych zasadach Wspólnoty określonych w załączniku A pkt I do dyrektywy 90/425/EWG (1), w szczególności jej art. 22 akapit pierwszy,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W art. 10 dyrektywy 92/65/EWG ustanowiono wymagania dotyczące zdrowia zwierząt regulujące handel psami, kotami i fretkami.

(2)

W załączniku E część 1 do tej dyrektywy ustanowiono wzór świadectwa zdrowia stosowanego w handlu zwierzętami pochodzącymi z gospodarstw, w tym psami, kotami i fretkami.

(3)

W rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (2) ustanawiono wymagania dotyczące zdrowia zwierząt, stosowane do przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym, oraz zasady stosowane do kontroli takiego przemieszczania. Rozporządzenie to ma zastosowanie do przemieszczania zwierząt domowych gatunków wymienionych w załączniku I do tego rozporządzenia między państwami członkowskimi lub z państw trzecich. Psy, koty i fretki są wymienione w części A i B tego załącznika.

(4)

Wymogi ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 różnią się w zależności od państwa członkowskiego lub państwa trzeciego pochodzenia i państwa członkowskiego przeznaczenia.

(5)

Państwa trzecie stosujące wobec przemieszczania zwierząt domowych o charakterze niehandlowym przepisy co najmniej równorzędne z przepisami przewidzianym w rozporządzeniu (WE) nr 998/2003 wymienione są w załączniku II część B sekcja 2 do tego rozporządzenia.

(6)

Aby uniknąć sytuacji oszukańczego upozorowania przemieszczeń o charakterze handlowym jako przemieszczenia o charakterze niehandlowym zwierząt domowych w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 998/2003, art. 12 akapit pierwszy lit b) tego rozporządzenia stanowi, że wymogi i kontrole ustanowione w dyrektywie 92/65/EWG mają zastosowanie do przemieszczania więcej niż pięciu zwierząt domowych, jeżeli zwierzęta te przywożone są do Unii z państwa trzeciego niewymienionego w załączniku II część B sekcja 2 do tego rozporządzenia.

(7)

Ponadto rozporządzenie Komisji (UE) nr 388/2010 z dnia 6 maja 2010 r. wykonujące rozporządzenie (WE) nr 998/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do maksymalnej liczby zwierząt domowych określonych gatunków, które mogą być przedmiotem przemieszczania o charakterze niehandlowym (3), stanowi że wymogi i kontrole, o których mowa w art. 12 akapit pierwszy lit. b) rozporządzenia (WE) nr 998/2003 należy stosować również do przemieszczania psów, kotów i fretek trzymanych w warunkach domowych, jeśli liczba zwierząt przemieszczanych do państwa członkowskiego z innego państwa członkowskiego lub państwa trzeciego wymienionego w załączniku II część B sekcja 2 do tego rozporządzenia jest wyższa niż pięć.

(8)

Rozporządzenie (WE) nr 998/2003 stanowi również, że w okresie przejściowym przemieszczanie o charakterze niehandlowym psów, kotów i fretek na terytorium Irlandii, Malty, Szwecji lub Zjednoczonego Królestwa podlega pewnym wymogom dodatkowym.

(9)

W dyrektywie 92/65/EWG nadmienia się te wymogi dodatkowe jedynie w odniesieniu do handlu psami, kotami i fretkami przemieszczanymi do Irlandii, Szwecji lub Zjednoczonego Królestwa.

(10)

Wzory świadectw stosowane w handlu wewnątrzunijnym powinny być kompatybilne ze zintegrowanym skomputeryzowanym systemem weterynaryjnym TRACES opracowanym zgodnie z decyzją Komisji 2003/623/WE (4).

(11)

Aby wymogi i kontrole w odniesieniu do przemieszczania o charakterze niehandlowym więcej niż pięciu psów, kotów i fretek trzymanych w warunkach domowych do wszystkich krajów członkowskich, w tym Malty, stosowane były w jednakowy sposób, konieczne jest dostosowanie wzoru świadectwa zdrowia ustanowionego w załączniku E część 1 do dyrektywy 92/65/EWG.

(12)

Ponadto w załączniku E część 2 do dyrektywy 92/65/EWG ustanowiono wzór świadectwa zdrowia stosowanego w handlu wewnątrzunijnym żywymi pszczołami (Apis mellifera) i trzmielami (Bombus spp.).

(13)

W świadectwie tym ustanowiono wymogi dotyczące zdrowia zwierząt w odniesieniu do zgnilca amerykańskiego dla zarówno pszczół, jak i trzmieli. Wedle tych wymogów dozwolone jest przemieszczanie pszczół i trzmieli jedynie z obszarów wolnych od tej choroby. W przypadku wystąpienia ogniska choroby nie należy przemieszczać zwierząt w ciągu 30 dni na obszarze w promieniu trzech kilometrów wokół ogniska.

(14)

Trzmiele hoduje się jednak najczęściej w strukturach odizolowanych od środowiska, regularnie kontrolowanych przez właściwy organ pod kątem obecności chorób. W przeciwieństwie do kolonii na otwartym powietrzu jest mało prawdopodobne, aby tego typu struktury, uznane przez właściwy organ przedmiotowego państwa członkowskiego i pozostającego pod jego nadzorem, były narażone na obecność zgnilca amerykańskiego w promieniu trzech kilometrów ustanowionym w załączniku E część 2.

(15)

Należy zatem zmienić świadectwa zdrowia stosowane w wewnątrzunijnym handlu żywymi pszczołami i trzmielami w celu wprowadzenia do nich szczególnych wymogów dotyczących zdrowia zwierząt w odniesieniu do trzmieli hodowanych w strukturach odizolowanych od środowiska.

(16)

Załącznik E część 1 i 2 do dyrektywy 92/65/EWG powinien zatem zostać odpowiednio zmieniony.

(17)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik E do dyrektywy 92/65/EWG zostaje zmieniony zgodnie z załącznikiem do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 6 maja 2010 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 268 z 14.9.1992, s. 54.

(2)  Dz.U. L 146 z 13.6.2003, s. 1.

(3)  Dz.U. L 114 z 7.5.2010, s. 3.

(4)  Dz.U. L 216 z 28.8.2003, s. 58.


ZAŁĄCZNIK

W załączniku E do dyrektywy 92/65/EWG wprowadza się następujące zmiany:

1)

część 1 otrzymuje brzmienie:

„Część 1 –   Świadectwo zdrowia dla handlu zwierzętami pochodzącymi z gospodarstw (kopytne, ptaki, zajęczaki, psy, koty i fretki)

92/65 EI

Image

Image

Image

2)

część 2 otrzymuje brzmienie:

„Część 2 –   Świadectwo zdrowia dla handlu pszczołami i trzmielami

92/65 EII

Image

Image


12.5.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 118/63


DECYZJA KOMISJI

z dnia 11 maja 2010 r.

zmieniająca załącznik II do decyzji 2008/185/WE w odniesieniu do włączenia Irlandii do wykazu regionów, w których wprowadzony został zatwierdzony krajowy program kontroli choroby Aujeszky’ego

(notyfikowana jako dokument nr C(2010) 2983)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/271/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę Rady 64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą chlewną (1), w szczególności jej art. 9 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dyrektywie 64/432/EWG ustalono reguły mające zastosowanie do wewnątrzwspólnotowego handlu bydłem i trzodą chlewną. W art. 9 tej dyrektywy ustanowiono kryteria zatwierdzania obowiązkowych krajowych programów kontroli pewnych chorób zakaźnych, w tym choroby Aujeszky’ego.

(2)

W decyzji Komisji 2008/185/WE z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie dodatkowych gwarancji w wewnątrzwspólnotowym handlu trzodą chlewną odnoszących się do choroby Aujeszky’ego oraz kryteriów przekazywania informacji o tej chorobie (2) określono dodatkowe gwarancje wymagane przy przemieszczaniu trzody chlewnej między państwami członkowskimi. Gwarancje te związane są z klasyfikacją państw członkowskich zależnie od ich statusu w odniesieniu do tej choroby.

(3)

Załącznik II do decyzji 2008/185/WE zawiera wykaz państw członkowskich lub ich regionów, w których wprowadzone zostały zatwierdzone krajowe programy kontroli choroby Aujeszky’ego.

(4)

Irlandia przedstawiła Komisji dokumentację uzupełniającą dotyczącą statusu tego państwa członkowskiego w odniesieniu do choroby Aujeszky’ego. Krajowy program kontroli choroby Aujeszky’ego realizowany jest w Irlandii od kilku lat.

(5)

Komisja zbadała dokumentację przedstawioną przez Irlandię i ustaliła, że krajowy program kontroli w tym państwie członkowskim spełnia kryteria ustanowione w art. 9 ust. 1 dyrektywy 64/432/EWG. W związku z powyższym należy włączyć Irlandię do wykazu znajdującego się w załączniku II do decyzji 2008/185/WE.

(6)

Dla zachowania jasności niezbędne jest wprowadzenie w wykazie w załączniku II do decyzji 2008/185/WE niewielkich zmian w pozycji dotyczącej Hiszpanii.

(7)

Należy zatem odpowiednio zmienić załącznik II do decyzji 2008/185/WE.

(8)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Załącznik II do decyzji 2008/185/WE zastępuje się tekstem znajdującym się w załączniku do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 11 maja 2010 r.

W imieniu Komisji

John DALLI

Członek Komisji


(1)  Dz.U. 121 z 29.7.1964, s. 1977/64.

(2)  Dz.U. L 59 z 4.3.2008, s. 19.


ZAŁĄCZNIK

„ZAŁĄCZNIK II

Państwa członkowskie lub ich regiony, w których wprowadzono zatwierdzone krajowe programy kontroli w celu zwalczania choroby Aujeszky’ego

Kod ISO

Państwo członkowskie

Regiony

BE

Belgia

Wszystkie regiony

ES

Hiszpania

Terytorium wspólnot autonomicznych Galicja, Kraj Basków, Asturia, Kantabria, Nawarra, La Rioja

Terytorium prowincji León, Zamora, Palencia, Burgos, Valladolid i Ávila we Wspólnocie Autonomicznej Kastylia i León

Terytorium prowincji Las Palmas we Wspólnocie Autonomicznej Wysp Kanaryjskich

HU

Węgry

Wszystkie regiony

IE

Irlandia

Wszystkie regiony

IT

Włochy

Prowincja Bolzano

UK

Zjednoczone Królestwo

Wszystkie regiony w Irlandii Północnej”


WYTYCZNE

12.5.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 118/65


WYTYCZNE EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO

z dnia 21 kwietnia 2010 r.

w sprawie TARGET2-Securities

(EBC/2010/2)

(2010/272/UE)

RADA PREZESÓW EUROPEJSKIEGO BANKU CENTRALNEGO,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 127 ust. 2 tiret pierwsze,

uwzględniając Statut Europejskiego Systemu Banków Centralnych oraz Europejskiego Banku Centralnego (zwany dalej „Statutem ESBC”), w szczególności jego art. 3 ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 17, art. 18 oraz art. 22,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 6 lipca 2006 r. Rada Prezesów Europejskiego Banku Centralnego (EBC) zdecydowała o zbadaniu – we współpracy z centralnymi depozytami papierów wartościowych i innymi uczestnikami rynku – możliwości stworzenia w ramach Eurosystemu nowej struktury dla rozrachunku papierów wartościowych w pieniądzu banku centralnego pod nazwą TARGET2-Securities (T2S). W ramach zadań Eurosystemu określonych w art. 17, 18 i 22 Statutu ESBC, celem T2S jest usprawnienie integracji usług posttransakcyjnych poprzez zaoferowanie podstawowego, neutralnego rozrachunku operacji gotówkowych i operacji na papierach wartościowych w pieniądzu banku centralnego, świadczonego ponadgranicznie w całej Europie, co umożliwi depozytom papierów wartościowych świadczenie zharmonizowanych i standaryzowanych usług rozrachunku według zasady dostawa za płatność w ramach zintegrowanego środowiska technicznego umożliwiającego rozrachunek transgraniczny. Jako że dostarczanie pieniądza banku centralnego jest podstawowym zadaniem Eurosystemu, T2S ma charakter świadczenia publicznego. Usługi zarządzania zabezpieczeniem oraz rozrachunku w pieniądzu banku centralnego w T2S będą świadczone przez KBC strefy euro.

(2)

Artykuł 22 Statutu ESBC upoważnia Eurosystem do „zapewnienia skuteczności i rzetelności systemów rozliczeń i płatności w ramach Unii”. Rozrachunek w pieniądzu banku centralnego pozwala ponadto na wyeliminowanie ryzyka płynności. Ma on zatem podstawowe znaczenie dla zapewnienia niezawodnej obsługi posttransakcyjnej papierów wartościowych, a także dla rynku finansowego jako całości.

(3)

W dniu 17 lipca 2008 r. Rada Prezesów podjęła decyzję o rozpoczęciu projektu T2S oraz o przeznaczeniu na ten cel środków niezbędnych do jego pełnej realizacji. Na podstawie oferty złożonej przez Deutsche Bundesbank, Banco de Espańa, Banque de France oraz Banca d’Italia (zwane dalej „grupą czterech BC”) Rada Prezesów zdecydowała również, że T2S zostanie opracowany i będzie obsługiwany przez grupę czterech BC.

(4)

Rada Prezesów przyjęła decyzję EBC/2009/6 z dnia 19 marca 2009 r. w sprawie ustanowienia Rady Projektu TARGET2-Securities (TARGET2-Securities Programme Board) (1), mającej być sprawnym organem zarządzającym w ramach Eurosystemu, który będzie przedstawiał Radzie Prezesów projekty rozwiązań kluczowych kwestii strategicznych oraz realizował zadania o charakterze czysto technicznym. Zawarty w załączniku do decyzji EBC/2009/6 mandat Rady Projektu T2S stanowi jeden z fundamentów zarządzania T2S. Jednocześnie banki centralne Eurosystemu powierzyły Radzie Projektu T2S realizację określonych zadań o charakterze wykonawczym, umożliwiając tym samym w pełni efektywne działanie Rady w imieniu całego Eurosystemu.

(5)

Niniejsze wytyczne określają w szczególności podstawowe założenia projektu T2S w fazie specyfikacji i opracowywania. Są one konsekwencją wspomnianych powyżej decyzji Rady Prezesów; doprecyzowują one w szczególności role i zadania Rady Projektu T2S oraz grupy czterech BC, a także ich wzajemne relacje. W miarę dalszego opracowywania projektu T2S niniejsze wytyczne zostaną uzupełnione – w zakresie ogólnej odpowiedzialności Rady Prezesów – dodatkowymi aktami prawnymi oraz ustaleniami umownymi.

(6)

Zgodnie ze wspomnianymi powyżej decyzjami Rady Prezesów, zarządzanie projektem T2S odbywa się na trzech poziomach. Na pierwszym poziomie zarządzania ostateczne kompetencje decyzyjne w zakresie T2S należą do Rady Prezesów, która ponosi ogólną odpowiedzialność za projekt T2S oraz – zgodnie z art. 8 Statutu ESBC – jest organem decyzyjnym całego Eurosystemu. Na drugim poziomie zarządzania została ustanowiona Rada Projektu T2S, w celu pomocy organom decyzyjnym EBC w zapewnieniu udanej i terminowej realizacji projektu T2S. Wreszcie, na trzecim poziomie zarządzania działa grupa czterech BC.

(7)

Usługi T2S będą oferowane depozytom papierów wartościowych, jest zatem ważne, aby relacje z nimi były odpowiednio ukształtowane przez cały okres opracowania, migracji oraz późniejszego działania T2S. W tym celu zostanie utworzona grupa kontaktowa depozytów papierów wartościowych (CSD Contact Group). Krajowe grupy użytkowników (National User Groups) stanowią forum dla komunikacji i współdziałania z dostawcami i użytkownikami usług rozrachunku papierów wartościowych w ramach rynku krajowego. Grupa doradcza T2S (T2S Advisory Group) stanowi forum dla komunikacji i współdziałania pomiędzy Eurosystemem a zewnętrznymi podmiotami zainteresowanymi T2S.

(8)

T2S nie jest przedsięwzięciem komercyjnym i jego celem nie jest konkurowanie z depozytami papierów wartościowych czy innymi uczestnikami rynku. Dlatego też – choć zasady finansowania T2S zakładają pełne pokrycie kosztów jego działania – usługi T2S nie są świadczone w celu osiągnięcia zysku. Całkowity poziom inwestycji Eurosystemu w T2S zostanie ustalony w drodze wewnętrznego rozstrzygnięcia, przy czym decyzja dotycząca cen usług T2S będzie miała na celu pełne pokrycie kosztów jego działania. Ponadto Eurosystem powinien ściśle przestrzegać zasady niedyskryminacji depozytów papierów wartościowych, a także zapewnić równe warunki konkurencji pomiędzy depozytami korzystającymi z usług rozrachunku oferowanych przez T2S.

(9)

T2S jest techniczną strukturą obsługującą nie tylko rozrachunek w euro, ale będzie również dostępny dla KBC spoza strefy euro oraz innych banków centralnych, które wyrażą gotowość uczestnictwa przez udostępnienie swojej waluty do rozrachunku w pieniądzu banku centralnego w ramach T2S zgodnie z postanowieniami niniejszych wytycznych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WYTYCZNE:

DZIAŁ I

POSTANOWIENIA OGÓLNE

Artykuł 1

Przedmiot i zakres regulacji

1.   T2S opiera się na jednolitej platformie technicznej zintegrowanej z systemami rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym banków centralnych. Stanowi on usługę świadczoną przez Eurosystem na rzecz depozytów papierów wartościowych, umożliwiającą realizowanie podstawowego, neutralnego i transgranicznego rozrachunku transakcji na papierach wartościowych według zasady dostawa za płatność, w pieniądzu banku centralnego.

2.   Niniejsze wytyczne ustanawiają zasady zarządzania projektem T2S. Określają również one główne cechy projektu T2S, definiując odpowiednie role i zadania Rady Projektu T2S oraz grupy czterech BC, a także relacje pomiędzy tymi podmiotami w czasie trwania fazy specyfikacji i opracowywania. Wytyczne wskazują również najważniejsze decyzje, jakie mają zostać przyjęte w odniesieniu do T2S przez Radę Prezesów, a także określają najważniejsze zasady dotyczące T2S w zakresie: a) zasad finansowania, praw i gwarancji; b) sposobu określenia dostępu depozytów papierów wartościowych i relacji umownych z tymi depozytami; c) kryteriów dopuszczenia do korzystania w T2S walut innych niż euro; oraz d) opracowania projektu T2S.

Artykuł 2

Definicje

Użyte w niniejszych wytycznych określenia oznaczają:

—   „depozyt papierów wartościowych”– podmiot, który: a) umożliwia przetwarzanie oraz rozrachunek transakcji na papierach wartościowych poprzez zapisy księgowe; b) świadczy usługi depozytowe, np. obsługę operacji na papierach wartościowych i umorzeń; oraz c) odgrywa aktywną rolę w zapewnianiu prawidłowości emisji papierów wartościowych,

—   „dostawa za płatność”– mechanizm ustanawiający powiązanie pomiędzy przeniesieniem papierów wartościowych a transferem środków pieniężnych gwarantujący, aby dostawa papierów wartościowych została zrealizowana tylko w przypadku dokonania płatności,

—   „KBC strefy euro”– krajowe banki centralne (KBC) państw członkowskich, których walutą jest euro,

—   „bank centralny Eurosystemu”– KBC strefy euro lub EBC,

—   „umowa ramowa”– stosunek umowny pomiędzy depozytem papierów wartościowych a Eurosystemem, dotyczący fazy specyfikacji i opracowania oraz fazy operacyjnej,

—   „ogólna specyfikacja funkcjonalna” (specyfikacja GFS – general functional specifications)– ogólny opis rozwiązań funkcjonalnych, jakie zostaną stworzone w celu spełnienia wymogów użytkowników T2S. Specyfikacja GFS obejmie takie elementy jak architektura funkcjonalna (domeny/moduły oraz ich wzajemne powiązania), modele koncepcyjne, model danych czy proces przepływu danych,

—   „umowa pomiędzy poziomami 2 i 3”– umowę dostawy i eksploatacji negocjowaną pomiędzy Radą Projektu T2S a grupą czterech BC, podlegającą zatwierdzeniu przez Radę Prezesów a następnie podpisaniu przez banki centralne Eurosystemu i grupę czterech BC. Umowa ta dodatkowo precyzuje zadania i obowiązki grupy czterech BC, Rady Projektu T2S oraz banków centralnych Eurosystemu,

—   „państwo członkowskie”– kraj będący członkiem Unii,

—   „KBC spoza strefy euro”– KBC państw członkowskich, których walutą nie jest euro,

—   „faza operacyjna”– okres rozpoczynający się w momencie zakończenia migracji pierwszego depozytu papierów wartościowych do T2S,

—   „inny bank centralny”– bank centralny kraju spoza Unii,

—   „harmonogram płatności”– harmonogram wskazujący kolejność płatności rat z tytułu zwrotu kosztów na rzecz grupy czterech BC,

—   „umowa o gwarantowanym poziomie usług”– umowę określającą gwarantowany poziom usług świadczonych przez grupę czterech BC na rzecz Eurosystemu, jak również umowę określającą gwarantowany poziom usług świadczonych przez Eurosystem na rzecz depozytów papierów wartościowych, w odniesieniu do T2S,

—   „faza specyfikacji i opracowania”– okres rozpoczynający się w momencie zatwierdzenia dokumentacji URD przez Radę Prezesów i kończący się w momencie rozpoczęcia fazy operacyjnej,

—   „aplikacja komercyjna T2S”– oprogramowanie opracowane i obsługiwane przez grupę czterech BC w imieniu Eurosystemu w celu umożliwienia Eurosystemowi świadczenia usług T2S na platformie T2S,

—   „procedura zarządzania zmianami i wersjami usług T2S”– zbiór zasad i procedur stosowanych każdorazowo w momencie inicjowania zmian usług T2S,

—   „ramy finansowe T2S”– górną granicę całkowitego kosztu T2S podlegającego zwrotowi. Ramy finansowe określają a) dla uczestniczących KBC maksymalną kwotę płatną za T2S oraz b) dla grupy czterech BC kwotę, którą odzyskują od uczestniczących KBC w momencie dostawy, zgodnie z przyjętym harmonogramem płatności,

—   „platforma T2S”– na potrzeby niniejszych wytycznych i bez uszczerbku dla znaczenia, w jakim termin „platforma T2S” jest stosowany w innych dokumentach związanych z T2S – sprzęt oraz wszelkie składniki oprogramowania (tj. całe wykorzystywane oprogramowanie z wyjątkiem aplikacji komercyjnej T2S) niezbędne do uruchomienia i obsługi aplikacji komercyjnej T2S,

—   „projekt T2S”– zbór powiązanych działań i świadczeń niezbędnych dla opracowania T2S aż do pełnej migracji wszystkich depozytów papierów wartościowych, które podpisały umowę ramową z Eurosystemem,

—   „Rada Projektu T2S”– organ zarządzający w ramach Eurosystemu, ustanowiony zgodnie z decyzją EBC/2009/6, którego zadania obejmują przedstawianie Radzie Prezesów projektów rozwiązań kluczowych kwestii strategicznych oraz realizowanie zadań o charakterze czysto technicznym w odniesieniu do T2S,

—   „rachunek projektu T2S”– rachunek T2S wykorzystywany do przyjmowania i wypłacania rat, zwrotów i opłat. Rachunek projektu może mieć subkonta dla oddzielenia różnych rodzajów przepływów pieniężnych. Nie ma on charakteru budżetowego,

—   „usługi T2S”– usługi świadczone przez Eurosystem na rzecz depozytów papierów wartościowych na podstawie umowy ramowej,

—   „użytkownicy T2S”– osoby prawne pozostające na potrzeby T2S w stosunku umownym z depozytami papierów wartościowych, które zawarły umowę ramową z Eurosystemem. Termin ten obejmuje również banki dokonujące płatności pozostające w stosunku umownym z bankami centralnymi i dostarczające płynności na wyodrębniony rachunek pieniężny T2S za pośrednictwem rachunku w systemie rozrachunku brutto w czasie rzeczywistym na rzecz instytucji finansowej dokonującej rozrachunku w T2S,

—   „szczegółowa specyfikacja funkcjonalna użytkownika” (specyfikacja UDFS – User Detailed Functional Specifications)– szczegółowy opis funkcji zarządzających zewnętrznym przepływem danych T2S (z aplikacji do aplikacji). Będzie ona zawierała informacje niezbędne do dostosowania lub stworzenia przez użytkowników wewnętrznych systemów IT w związku z przyłączeniem do T2S,

—   „podręcznik użytkownika”– dokument opisujący sposób korzystania przez użytkowników T2S z szeregu funkcji oprogramowania T2S dostępnych w trybie użytkownik-aplikacja (ekranowym),

—   „dokumentacja wymogów użytkownika” (dokumentacja URD – User Requirements Document)– dokument określający wymogi dla użytkowników T2S, ogłoszony przez EBC w dniu 3 lipca 2008 r., z późniejszymi zmianami dokonywanymi według procedury zarządzania zmianami i wersjami usług T2S.

DZIAŁ II

ZARZĄDZANIE PROJEKTEM T2S

Artykuł 3

Poziomy zarządzania

Zarządzanie projektem T2S odbywa się na trzech poziomach, zgodnie z postanowieniami niniejszego działu wytycznych. Poziom 1 obejmuje Radę Prezesów, poziom 2 – Radę Projektu T2S, poziom 3 – grupę czterech BC.

Artykuł 4

Rada Prezesów

1.   Rada Prezesów odpowiada za kierowanie i ogólne zarządzanie projektem T2S oraz za jego kontrolę. Radzie Prezesów przysługują także ostateczne kompetencje decyzyjne w zakresie projektu T2S oraz kompetencje do podejmowania decyzji o podziale zadań niezastrzeżonych wyraźnie do kompetencji poziomu 2 lub 3.

2.   Radzie Prezesów przysługują w szczególności następujące kompetencje:

a)

zarządzanie projektem T2S poprzez następujące działania:

(i)

podejmowanie decyzji we wszelkich kwestiach dotyczących zarządzania T2S; ponoszenie odpowiedzialności za całość projektu T2S, a tym samym ostateczne rozstrzyganie ewentualnych sporów;

(ii)

podejmowanie doraźnych decyzji dotyczących zadań przydzielonych Radzie Projektu T2S oraz grupie czterech BC;

(iii)

przydzielanie wykonywania późniejszych lub dodatkowych zadań szczegółowych dotyczących projektu T2S Radzie Projektu T2S lub grupie czterech BC, przy jednoczesnym wskazaniu decyzji, których podejmowanie pozostaje zastrzeżone do kompetencji Rady Prezesów;

(iv)

podejmowanie decyzji dotyczących organizacji Rady Projektu T2S;

b)

rozpatrywanie wniosków członków grupy doradczej T2S składanych zgodnie z regulaminem tej grupy;

c)

podejmowanie decyzji w zakresie podstawowych zasad finansowania T2S, a to:

(i)

zasad ustalania opłat za usługi T2S;

(ii)

metodologii kosztów T2S;

(iii)

ustaleń finansowych zgodnie z art. 12;

d)

podejmowanie decyzji w zakresie kryteriów dostępu dla depozytów papierów wartościowych;

e)

zatwierdzenie i odbiór planu projektu T2S; monitorowanie postępów projektu T2S oraz podejmowanie decyzji w zakresie środków ograniczających opóźnienia w realizacji T2S;

f)

podejmowanie decyzji w zakresie podstawowych aspektów operacyjnych T2S, a to:

(i)

zasad operacyjnych T2S, w tym strategii zarządzania w sytuacjach kryzysowych i nadzwyczajnych;

(ii)

zasad bezpieczeństwa informacji w T2S;

(iii)

procedury zarządzania zmianami i wersjami usług T2S;

(iv)

strategii testowania T2S;

(v)

strategii migracji do T2S;

(vi)

zasad zarządzania ryzykiem w T2S;

g)

zatwierdzanie podstawowych ram umownych, a to:

(i)

umów zawieranych pomiędzy podmiotami poziomu 2 i 3;

(ii)

umów o gwarantowanym poziomie usług negocjowanych pomiędzy Radą Projektu T2S, depozytami papierów wartościowych, bankami centralnymi Eurosystemu oraz grupą czterech BC;

(iii)

umów zawieranych z depozytami papierów wartościowych, negocjowanych przez Radę Projektu T2S wraz z bankami centralnymi Eurosystemu, z jednej strony, i depozyty papierów wartościowych, z drugiej strony;

(iv)

umów z KBC spoza strefy euro, innymi bankami centralnymi lub innymi właściwymi władzami monetarnymi, w tym odpowiednich umów o gwarantowanym poziomie usług;

h)

podejmowanie odpowiednich działań gwarantujących przestrzeganie procedur i zasad w zakresie nadzoru;

i)

podejmowanie decyzji w sprawie daty rozpoczęcia migracji depozytów papierów wartościowych do T2S.

Artykuł 5

Rada Projektu T2S

1.   Skład oraz zadania Rady Projektu T2S zostały określone w decyzji EBC/2009/6. Rada Projektu T2S jest odpowiedzialna za realizację zadań przypisanych poziomowi 2 w ramach ogólnych warunków określonych przez Radę Prezesów.

2.   Zadania Rady Projektu T2S obejmują także:

a)

omawianie i zatwierdzanie specyfikacji GFS, specyfikacji UDFS oraz podręczników użytkownika;

b)

wdrażanie ram operacyjnych T2S, w tym strategii zarządzania w sytuacjach kryzysowych i nadzwyczajnych, w ramach parametrów określonych przez Radę Prezesów;

c)

negocjowanie umów o uczestnictwo waluty, o których mowa w art. 18 ust. 1 i 2;

d)

przekazywanie informacji właściwym organom regulacyjnym lub nadzorczym;

e)

negocjowanie z grupą czterech BC umowy pomiędzy poziomami 2 i 3, podlegającej zatwierdzeniu przez Radę Prezesów.

Artykuł 6

Grupa czterech BC

1.   Grupa czterech BC jest odpowiedzialna za opracowanie i obsługę T2S; przy czym przekazuje ona informacje dotyczące swojej organizacji wewnętrznej i podziału zadań Radzie Projektu T2S.

Grupa czterech BC realizuje w szczególności następujące zadania:

a)

przygotowywanie – na podstawie dokumentacji URD oraz wytycznych Rady Projektu T2S – specyfikacji GFS, specyfikacji UDFS oraz podręczników użytkownika zgodnie z planem projektu T2S;

b)

opracowanie i budowę T2S w imieniu Eurosystemu oraz dostarczenie technicznych składników T2S zgodnie z planem projektu T2S, a także dokumentacją URD, specyfikacjami GFS i UDFS oraz innymi specyfikacjami i gwarantowanymi poziomami jakości usług;

c)

udostępnienie T2S Radzie Projektu T2S zgodnie z zatwierdzonymi terminami, specyfikacjami i gwarantowanymi poziomami jakości usług;

d)

złożenie Radzie Projektu T2S następujących dokumentów dla celów ustaleń finansowych T2S zgodnie z art. 12:

(i)

oszacowania kosztów, które grupa czterech BC poniesie w związku z opracowaniem i obsługą T2S, w formie umożliwiającej przeprowadzenie audytu przez odpowiedni komitet Europejskiego Systemu Banków centralnych (ESBC), Eurosystemu lub zewnętrznych rewidentów;

(ii)

oferty finansowej obejmującej typ, harmonogram płatności oraz objęty nią okres;

e)

uzyskanie wszelkich pozwoleń niezbędnych do budowy i obsługi T2S oraz umożliwiających Eurosystemowi świadczenie usług T2S na rzecz depozytów papierów wartościowych;

f)

wprowadzanie zmian do T2S w sposób zgodny z procedurą zarządzania zmianami i wersjami usług T2S;

g)

przedstawianie odpowiedzi w zakresie kompetencji grupy czterech BC na pytania formułowane przez Radę Prezesów oraz Radę Projektu T2S;

h)

przeprowadzanie szkoleń oraz zapewnianie wsparcia technicznego i operacyjnego w trakcie testów i migracji, przy koordynacji przez Radę Projektu T2S;

i)

negocjowanie umowy pomiędzy poziomami 2 i 3 z Radą Projektu T2S.

2.   Za realizację zadań grupy czterech BC banki wchodzące w jej skład ponoszą solidarną odpowiedzialność wobec Eurosystemu. Zakres tej odpowiedzialności obejmuje przypadki oszustwa, winy umyślnej oraz rażącego niedbalstwa. Zasady odpowiedzialności zostaną określone w sposób szczegółowy w umowie pomiędzy poziomami 2 i 3.

3.   Powierzanie wskazanych powyżej zadań przez grupę czterech BC zewnętrznym wykonawcom nie wyłącza odpowiedzialności grupy względem Eurosystemu oraz pozostałych podmiotów zainteresowanych i podlega ujawnieniu Radzie Projektu T2S.

Artykuł 7

Relacje z zewnętrznymi podmiotami zainteresowanymi

1.   Grupa doradcza T2S (T2S Advisory Group) stanowi forum dla komunikacji i współdziałania pomiędzy Eurosystemem a zewnętrznymi podmiotami zainteresowanymi T2S. Grupa doradcza T2S składa sprawozdania Radzie Projektu T2S; w szczególnie uzasadnionych przypadkach grupa doradcza T2S może o określonych kwestiach informować Radę Prezesów.

Przewodniczącym grupy doradczej T2S jest osoba, która przewodniczy Radzie Projektu T2S. Skład i mandat grupy doradczej T2S został określony w załączniku do niniejszych wytycznych.

Grupa doradcza wykonuje swoją funkcję zgodnie z regulaminem podlegającym zatwierdzeniu przez Radę Prezesów.

2.   Grupa kontaktowa depozytów papierów wartościowych (CSD Contact Group) stanowi forum dla komunikacji i współdziałania z depozytami papierów wartościowych. Zadaniem grupy kontaktowej depozytów papierów wartościowych jest usprawnianie procesu przygotowania i negocjowania umowy ramowej pomiędzy Eurosystemem a depozytami papierów wartościowych chcącymi uczestniczyć w T2S. Przewodniczącym grupy kontaktowej depozytów papierów wartościowych jest osoba, która przewodniczy Radzie Projektu T2S. Skład i mandat grupy kontaktowej depozytów papierów wartościowych został określony w załączniku.

3.   Krajowe grupy użytkowników stanowią forum dla komunikacji i współdziałania z dostawcami i użytkownikami usług rozrachunku papierów wartościowych w ramach danego rynku krajowego; celem działania krajowych grup użytkowników jest wspieranie procesu opracowania i wdrożenia T2S oraz ocena wpływu T2S na rynki krajowe. Krajowym grupom użytkowników przewodniczą odpowiednie KBC. Skład i mandat krajowych grup użytkowników został określony w załączniku.

Artykuł 8

Zasady prawidłowego zarządzania

1.   W celu uniknięcia konfliktu interesów pomiędzy realizowaną przez Eurosystem w ramach T2S funkcją usługodawcy a jego funkcją regulacyjną, banki centralne Eurosystemu zapewniają:

a)

nieuczestniczenie przez członków Rady Projektu T2S w jakichkolwiek czynnościach nadzorczych ich banku centralnego w stosunku do T2S, zgodnie z Regulaminem Rady Projektu T2S zatwierdzonym przez Radę Prezesów. Członkowie Rady Projektu T2S nie mogą być członkami Komitetu ds. Systemów Płatności i Rozrachunku (Payment and Settlement Systems Committee – PSSC), Komitetu ds. Informatyki (Information Technology Committee – ITC) oraz Komitetu Sterującego Eurosystemu ds. Informatyki (Eurosystem IT Steering Committee – EISC);

b)

odpowiednie oddzielenie nadzoru nad T2S od działań operacyjnych T2S.

2.   Rada Projektu T2S podlega obowiązkom sprawozdawczym, kontrolom oraz audytowi, określonym w niniejszych wytycznych. Audyt w zakresie opracowania, obsługi i kosztów T2S inicjuje się i przeprowadza zgodnie z zasadami ESBC w zakresie przeprowadzania audytów określonymi przez Radę Prezesów, obowiązującymi w czasie przeprowadzania danego audytu.

Artykuł 9

Współpraca i wymiana informacji

1.   Grupa czterech BC oraz Rada Projektu T2S współpracują ze sobą, wymieniają informacje oraz udzielają sobie nawzajem wsparcia technicznego i wsparcia w innych zakresach w trakcie opracowywania projektu T2S.

2.   Grupa czterech BC, inne banki centralne Eurosystemu oraz Rada Projektu T2S informują się nawzajem niezwłocznie o kwestiach mogących w znaczący sposób wpłynąć na proces opracowania i budowy T2S i podejmują działania zmierzające do zminimalizowania ryzyka z tym związanego.

3.   Rada Projektu T2S składa Radzie Prezesów kwartalne sprawozdania z procesu opracowywania projektu T2S. Przed przedłożeniem Radzie Prezesów za pośrednictwem Zarządu, projekty sprawozdań Rada Projektu T2S przesyła PSSC oraz EISC z prośbą o uwagi.

4.   Rada Projektu T2S udostępnia porządek obrad, streszczenia posiedzeń oraz odpowiednią dokumentację dotyczącą odbywanych posiedzeń członkom PSSC; w celu umożliwienia im w razie potrzeby wniesienia swojego wkładu do działalności Rady.

5.   W razie potrzeby Rada Projektu T2S może zasięgać opinii odpowiednich komitetów ESBC oraz wydawać opinie na wniosek tych komitetów.

6.   Grupa czterech BC przedkłada Radzie Projektu T2S regularne sprawozdania dotyczące projektu T2S.

7.   Treść i szczegółową procedurę w zakresie obowiązków sprawozdawczych Rady Projektu T2S oraz grupy czterech BC określa umowa pomiędzy poziomami 2 i 3.

DZIAŁ III

ZASADY FINANSOWANIA

Artykuł 10

Zasady ustalania opłat

1.   Zasady ustalania opłat w T2S opierają się na założeniu, że celem działania T2S nie jest osiągnięcie zysku, oraz na podstawowych zasadach odzyskania kosztów działania w pełnej wysokości i niedyskryminacji depozytów papierów wartościowych.

2.   W ciągu 6 miesięcy od przyjęcia niniejszych wytycznych Rada Projektu T2S przedłoży Radzie Prezesów projekt zasad ustalania opłat za usługi T2S obejmujący ogólne procedury oraz sprawozdanie z realizacji założenia, że celem działania T2S nie jest generowanie zysku oraz zasady odzyskania kosztów działania w pełnej wysokości, obejmujące również ocenę ewentualnego związanego z tym ryzyka finansowego dla Eurosystemu. Przed przedłożeniem Radzie Prezesów zasady ustalania cen za usługi T2S omawia się z depozytami papierów wartościowych oraz użytkownikami.

Artykuł 11

Zasady dotyczące kosztów i rachunkowości

1.   W braku odmiennej decyzji Rady Prezesów w tym zakresie, T2S podlega wspólnym zasadom kalkulacji kosztów Eurosystemu oraz wytycznym EBC/2006/16 z dnia 10 listopada 2006 r. w sprawie ram prawnych rachunkowości i sprawozdawczości finansowej w Europejskim Systemie Banków Centralnych (2).

2.   Rada Projektu T2S zapewnia na wczesnym etapie udział odpowiednich komitetów ESBC/Eurosystemu w ocenie właściwego wdrożenia:

a)

wspólnych zasad kalkulacji kosztów Eurosystemu w kontekście szacowania kosztów T2S oraz kalkulacji rocznych kosztów T2S; oraz

b)

wytycznych EBC/2006/16 przez EBC oraz grupę czterech BC w kontekście księgowania kosztów oraz aktywów T2S.

Artykuł 12

Ustalenia finansowe

1.   Rada Projektu T2S przedkłada Radzie Prezesów propozycję ram finansowych T2S, obejmujących koszty T2S, tj. ponoszone przez grupę czterech BC oraz EBC koszty opracowania, utrzymania i obsługi T2S.

2.   Propozycja ta zawiera ponadto:

a)

typ oferty;

b)

harmonogram płatności;

c)

okres objęty propozycją;

d)

mechanizm podziału kosztów;

e)

koszty kapitału.

3.   Decyzję w sprawie ustaleń finansowych podejmuje Rada Prezesów.

Artykuł 13

Płatności

1.   EBC prowadzi rachunek projektu T2S w imieniu Eurosystemu. Rachunek projektu T2S nie ma charakteru budżetowego; rachunek ten będzie wykorzystywany do przyjmowania i wypłacania wszystkich związanych z kosztami T2S przedpłat, rat i zwrotów, jak również opłat za użytkowanie T2S.

2.   Rada Projektu T2S zarządza rachunkiem projektu T2S w imieniu Eurosystemu. Z zastrzeżeniem zatwierdzenia i odbioru świadczeń grupy czterech BC, Rada Projektu T2S zatwierdza płatność każdej z rat na rzecz grupy czterech BC zgodnie z harmonogramem płatności zatwierdzonym przez Radę Prezesów i określonym umową pomiędzy poziomami 2 i 3.

Artykuł 14

Prawa Eurosystemu do T2S

1.   Aplikacja komercyjna T2S stanowi w całości własność Eurosystemu.

2.   W związku z powyższym grupa czterech BC udzieli Eurosystemowi licencji obejmujących prawa własności intelektualnej niezbędne do świadczenia przez Eurosystem pełnego zakresu usług T2S na rzecz depozytów papierów wartościowych zgodnie z mającymi zastosowanie zasadami i gwarantowanym poziomem jakości usług oraz z poszanowaniem zasady równości. Grupa czterech BC pokryje Eurosystemowi wszelkie roszczenia podnoszone przez osoby trzecie z tytułu naruszenia wspomnianych praw własności intelektualnej.

3.   Szczegółowe postanowienia w zakresie praw Eurosystemu do T2S zostaną uzgodnione przez grupę czterech BC oraz Radę Projektu T2S w umowie pomiędzy poziomami 2 i 3. W umowie tej zostaną określone prawa organów, które podpisały umowę o uczestnictwo waluty, o której mowa w art. 19.

DZIAŁ IV

DEPOZYTY PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH

Artykuł 15

Kryteria dostępu depozytów papierów wartościowych

1.   Do korzystania z usług T2S uprawnione są depozyty papierów wartościowych, które:

a)

zostały zgłoszone Komisji Europejskiej w trybie art. 10 dyrektywy 98/26/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 19 maja 1998 r. w sprawie zamknięcia rozliczeń w systemach płatności i rozrachunku papierów wartościowych (3), albo – w przypadku depozytów papierów wartościowych z jurysdykcji nienależącej do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) – działają w oparciu o ramy prawne i regulacyjne odpowiadające ramom prawnym i regulacyjnym obowiązującym w Unii;

b)

zostały pozytywnie ocenione przez właściwe organy w świetle zaleceń ESBC i Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych (CESR) dla systemów rozrachunku papierów wartościowych (CESR/ESCB Recommendations for Securities Settlement System);

c)

udostępniają na żądanie innym depozytom papierów wartościowych w T2S papiery wartościowe/kody ISIN, w odniesieniu do których pełnią rolę depozytu macierzystego emitenta (issuer CSD) lub depozytu pośredniczącego (technical issuer CSD);

d)

zobowiążą się do oferowania innym depozytom papierów wartościowych w T2S podstawowych usług depozytowych na niedyskryminacyjnych zasadach;

e)

zobowiążą się wobec innych depozytów papierów wartościowych w T2S do przeprowadzania rozrachunku w pieniądzu banku centralnego w T2S, o ile dana waluta jest dostępna w T2S.

2.   Zasady dotyczące kryteriów dostępu depozytów papierów wartościowych zostaną zawarte w porozumieniach umownych pomiędzy bankami centralnymi Eurosystemu a depozytami papierów wartościowych.

3.   EBC prowadzi na swojej stronie internetowej listę depozytów papierów wartościowych dopuszczonych do prowadzenia rozrachunku w T2S.

Artykuł 16

Relacje umowne z depozytami papierów wartościowych

1.   Umowy pomiędzy bankami centralnymi Eurosystemu a depozytami papierów wartościowych, w tym umowy o gwarantowanym poziomie usług, podlegają pełnej harmonizacji.

2.   Rada Projektu T2S, wspólnie z bankami centralnymi Eurosystemu, negocjuje umowy z depozytami papierów wartościowych.

3.   Umowy z depozytami papierów wartościowych podlegają zatwierdzeniu przez Radę Prezesów a następnie podpisaniu przez bank centralny Eurosystemu tego kraju, w którym siedzibę ma dany depozyt papierów wartościowych, lub – w przypadku depozytów papierów wartościowych spoza strefy euro – przez EBC, w obydwu przypadkach działający w imieniu i na rzecz wszystkich banków centralnych Eurosystemu. W odniesieniu do Irlandii umowa zostanie podpisana przez bank centralny Eurosystemu tego państwa członkowskiego, które zgłosiło dany system rozrachunku papierów wartościowych Komisji Europejskiej w trybie art. 10 dyrektywy 98/26/WE.

Artykuł 17

Zgodność z wymogami regulacyjnymi

1.   Rada Projektu T2S podejmuje działania mające na celu wsparcie bieżącej zgodności działalności depozytów papierów wartościowych z odpowiednimi wymogami o charakterze prawnym, regulacyjnym i nadzorczym.

2.   Rada Projektu T2S przeanalizuje istnienie potrzeby wydania przez EBC zaleceń mających na celu doprowadzenie do zmian legislacyjnych zapewniających równy dostęp depozytów papierów wartościowych do usług T2S, oraz przedstawi odpowiednie propozycje Radzie Prezesów.

DZIAŁ V

WALUTY INNE NIŻ EURO

Artykuł 18

Warunki dopuszczenia do włączenia do T2S

1.   Waluta kraju należącego do EOG inna niż euro może być wykorzystywana w T2S, o ile KBC spoza strefy euro, inny bank centralny lub inny organ odpowiedzialny za taką walutę zawrze z Eurosystemem umowę o uczestnictwo waluty, a Rada Prezesów zatwierdzi uczestnictwo takiej waluty.

2.   Waluta kraju nienależącego do EOG może być wykorzystywana w T2S, o ile Rada Prezesów zatwierdzi uczestnictwo tej waluty – pod warunkiem że:

a)

wymogi o charakterze prawnym, regulacyjnym i nadzorczym mające zastosowanie do rozrachunku w tej walucie zapewniają zasadniczo taki sam lub wyższy stopień pewności prawnej jak w Unii;

b)

włączenie tej waluty do T2S miałoby pozytywny wpływ na wkład T2S na rzecz rynku rozrachunku papierów wartościowych w Unii;

c)

inny bank centralny lub inny organ odpowiedzialny za taką walutę zawrze z Eurosystemem zadowalającą dla obu stron umowę o uczestnictwo waluty.

3.   Zgodnie z mandatem Rady Projektu T2S, KBC spoza strefy euro mogą być reprezentowane w Radzie Projektu T2S.

DZIAŁ VI

OPRACOWANIE PROJEKTU T2S

Artykuł 19

Plan projektu T2S

1.   Po przyjęciu niniejszych wytycznych Rada Projektu T2S, opierając się na dokumentacji URD, przedstawi Radzie Prezesów propozycję planu projektu T2S składającego się z uporządkowanej listy świadczeń i działań dotyczących projektu T2S, wraz z ich wzajemnymi zależnościami oraz planowanymi datami początkowymi i końcowymi.

2.   Rada Prezesów, opierając się na propozycjach Rady Projektu T2S, dokonuje oceny, zatwierdzenia i odbioru planu projektu T2S.

3.   Na podstawie planu projektu T2S Rada Projektu T2S opracowuje szczegółowy harmonogram projektu wskazujący istotne etapy projektu T2S. Harmonogram podlega ogłoszeniu oraz przekazaniu podmiotom zainteresowanym T2S.

4.   W przypadku zaistnienia poważnego ryzyka niezrealizowania któregoś z istotnych etapów projektu T2S, Rada Projektu T2S informuje o tym fakcie niezwłocznie Radę Prezesów oraz przedstawia propozycje działań mających ograniczyć opóźnienie w realizacji projektu T2S.

DZIAŁ VII

PRZEPISY KOŃCOWE

Artykuł 20

Umowa pomiędzy poziomami 2 i 3

1.   Z zastrzeżeniem postanowień niniejszych wytycznych, umowa pomiędzy poziomami 2 i 3 zawiera dodatkowe szczegółowe postanowienia w zakresie zadań i obowiązków grupy czterech BC, Rady Projektu T2S oraz banków centralnych Eurosystemu.

2.   Projekt umowy pomiędzy poziomami 2 i 3 zostanie przedstawiony do zatwierdzenia Radzie Prezesów, a następnie umowa zostanie podpisana przez Eurosystem oraz grupę czterech BC.

Artykuł 21

Rozstrzyganie sporów

1.   Spór dotyczący kwestii uregulowanych w niniejszych wytycznych, który nie może zostać rozstrzygnięty w drodze porozumienia pomiędzy zainteresowanymi stronami, może zostać przekazany przez każdą z zainteresowanych stron do rozstrzygnięcia Radzie Prezesów.

2.   Umowa pomiędzy poziomami 2 i 3 zawiera postanowienie, zgodnie z którym Rada Projektu T2S oraz grupa czterech BC mogą przedstawiać spory wynikające z tej umowy do rozstrzygnięcia Radzie Prezesów.

Artykuł 22

Wejście w życie

Wytyczne wchodzą w życie z dniem 1 maja 2010 r.

Artykuł 23

Adresaci i sposób implementacji

Wytyczne adresowane są do wszystkich banków centralnych Eurosystemu.

Sporządzono we Frankfurcie nad Menem dnia 21 kwietnia 2010 r.

W imieniu Rady Prezesów EBC

Jean-Claude TRICHET

Prezes EBC


(1)  Dz.U. L 102 z 22.4.2009, s. 12.

(2)  Dz.U. L 348 z 11.12.2006, s. 1.

(3)  Dz.U. L 166 z 11.6.1998, s. 45.


ZAŁĄCZNIK

GRUPA DORADCZA T2S

Mandat i skład

1.   Mandat i kompetencje

Mandat grupy doradczej (grupa AG – Advisory Group) Target2-Securities (T2S) obejmuje:

a)

udzielanie Eurosystemowi wsparcia w zakresie przeglądu ogólnych specyfikacji (specyfikacji GS – General Specifications) oraz szczegółowych specyfikacji funkcjonalnych użytkownika (specyfikacji UDFS – User Detailed Functional Specifications) w celu zapewnienia ich pełnej zgodności z dokumentacją URD;

b)

udzielanie Eurosystemowi wsparcia w zakresie przeglądu wniosków dotyczących zmian dokumentacji URD;

c)

doradzanie w sprawie dalszego określania podstaw prawnych specyfikacji GS oraz UDFS;

d)

udzielanie Eurosystemowi wsparcia w kwestii dalszego doprecyzowania zasad ustalania opłat;

e)

kontynuowanie prac nad harmonizacją zasad rozrachunku papierów wartościowych powiązanego z T2S;

f)

wspieranie działań wdrożeniowych na rynku;

g)

doradzanie przy opracowywaniu oraz pomoc we wdrożeniu umowy i zasad wspomagających tworzenie efektywnego i oszczędnego środowiska usług posttransakcyjnych T2S pomiędzy T2S a depozytami papierów wartościowych, a poprzez to zachęcających depozyty papierów wartościowych oraz uczestników rynku do przekazywania środków i działalności rozrachunkowej do systemu T2S;

h)

doradzanie w sprawach związanych z migracją oraz jej fazami.

2.   Skład

2.1.

Grupa AG składa się z przewodniczącego, sekretarza, członków pełnoprawnych oraz obserwatorów.

2.2.

W stosownych przypadkach przewodniczący może, doraźnie i według swojego uznania, zapraszać na zebrania grupy AG dodatkowych ekspertów, informując o tym grupę.

3.   Członkowie pełnoprawni

3.1.

Członkowie pełnoprawni są uprawnieni do udziału w podejmowaniu decyzji przez grupę AG.

3.2.

Każdej grupie uprawnionej do pełnego członkostwa zgodnie z punktem 3.3 przydziela się taką samą liczbę członków pełnoprawnych. Liczba członków pełnoprawnych przysługująca każdej z pozostałych grup zainteresowanych podmiotów jest równa liczbie członków pełnoprawnych grupy zainteresowanych podmiotów banku centralnego.

3.3.

Przedstawiciele następujących grup są uprawnieni do pełnego członkostwa w grupie AG:

a)

Banki centralne – EBC oraz każdy krajowy bank centralny (KBC) ze strefy euro jest reprezentowany przez jednego członka pełnoprawnego. Po wprowadzeniu euro przez państwo członkowskie dany KBC również uczestniczy w grupie AG jako członek pełnoprawny od daty wejścia do strefy euro. Bank centralny spoza strefy euro, który zdecydował się na włączenie swojej waluty do systemu T2S, również jest reprezentowany – od daty podjęcia tej decyzji – przez jednego członka pełnoprawnego. Komisja Europejska, jako organ administracji publicznej, jest członkiem pełnoprawnym, przy czym zalicza się ją do grupy banków centralnych.

b)

Depozyty papierów wartościowych – pełnoprawnym członkiem grupy AG uprawnionym do wyznaczenia jednego reprezentanta jest każda grupa depozytów papierów wartościowych, mogąca składać się z kilku depozytów, a także każdy depozyt papierów wartościowych, o ile przeprowadzają rozrachunek swoich transakcji w euro lub w walucie krajowej innej niż euro i spełniają następujące warunki:

zadeklarowały wsparcie dla T2S,

są gotowe do zawarcia z Eurosystemem porozumienia umownego,

zadeklarowały zamiar korzystania z T2S zaraz po jego uruchomieniu.

Zgodnie z punktem 3.2 oraz 3.3 lit. a), liczba przedstawicieli depozytów papierów wartościowych jest równa liczbie przedstawicieli banków centralnych. Dlatego też większe grupy depozytów papierów wartościowych oraz większe depozyty papierów wartościowych mają – w zależności od wolumenu rozrachunku – większą liczbę przedstawicieli. Liczbę dodatkowych przedstawicieli ustalają depozyty papierów wartościowych reprezentowane w grupie AG oraz przewodniczący grupy, zgodnie z zasadą proporcjonalnego podziału miejsc opartą na tzw. metodzie d’Hondta.

c)

Użytkownicy – komitet nominacyjny (Nomination Committee – NC) dokonuje wyboru członków spośród społeczności użytkowników w oparciu o aplikacje otrzymane przez sekretarza według uprzednio ustalonego klucza:

przynajmniej jedenastu członków pełnoprawnych reprezentujących najważniejsze banki komercyjne prowadzące działalność związaną z papierami wartościowymi w walutach kwalifikujących się do rozrachunku w T2S, bez względu na miejsce ich wpisu do odpowiedniego rejestru,

przynajmniej dwóch członków pełnoprawnych reprezentujących międzynarodowe banki inwestycyjne,

przynajmniej dwóch członków pełnoprawnych reprezentujących banki prowadzące działalność związaną z rozrachunkiem papierów wartościowych na rzecz swoich lokalnych klientów,

przynajmniej jeden członek pełnoprawny reprezentujący partnera centralnego.

4.   Obserwatorzy

4.1.

Obserwatorzy są uprawnieni do uczestniczenia w posiedzeniach grupy AG, nie uczestniczą jednak w podejmowaniu decyzji.

4.2.

Do udziału w grupie AG w charakterze obserwatora jest uprawniony jeden przedstawiciel każdej z następujących grup/instytucji:

a)

Komitetu Europejskich Organów Nadzoru nad Rynkiem Papierów Wartościowych (Committee of European Securities Regulators);

b)

Europejskiej Federacji Bankowej (European Banking Federation);

c)

Europejskiej Grupy Kas Oszczędnościowych (European Savings Bank Group);

d)

Europejskiego Stowarzyszenia Banków Spółdzielczych (European Association of Co-operative Banks);

e)

Europejskiego Forum Usług w Zakresie Papierów Wartościowych (European Securities Services Forum);

f)

Federacji Europejskich Giełd Papierów Wartościowych (Federation of European Securities Exchanges);

g)

depozytów papierów wartościowych wspierających projekt T2S i zarządzanych przez KBC;

h)

przewodniczących podgrup AG.

4.3.

Banki centralne Eurosystemu, które zbudują i będą obsługiwać platformę T2S (grupa czterech BC), mogą wyznaczyć po jednym przedstawicielu w celu uczestnictwa w grupie AG w charakterze obserwatora. Obserwatorzy ci przedstawiają grupie AG jednolite stanowisko.

5.   Procedury nominacji

5.1.

Stosuje się następujące procedury nominacji członków pełnoprawnych i obserwatorów:

a)

przedstawiciel banku centralnego jest nominowany przez prezesa właściwego banku centralnego, zgodnie z ustawą regulującą działalność tego banku;

b)

przedstawiciel depozytu papierów wartościowych jest nominowany przez osobę zarządzającą danym depozytem papierów wartościowych;

c)

przedstawiciel użytkowników jest nominowany przez odpowiednie organizacje na podstawie osobistych zgłoszeń. Przedstawicieli tych wyznacza komitet nominacyjny, zgodnie ze stosowanymi przez ten komitet procedurami i kryteriami;

d)

obserwator jest nominowany przez przewodniczącego/szefa danej grupy/organizacji.

5.2.

Każda osoba nominowana powinna posiadać właściwą rangę oraz odpowiednią wiedzę techniczną. Obowiązkiem podmiotu nominującego jest zapewnienie, aby osoba nominowana mogła poświęcać odpowiednią ilość czasu na aktywny udział w pracach grupy doradczej.

5.3.

Każda nominacja musi zostać potwierdzona sekretarzowi na piśmie.

6.   Uczestnictwo

6.1.

Członkowie pełnoprawni oraz obserwatorzy uczestniczą w grupie AG osobiście. Obecność na zebraniach grupy AG uznaje się za oznakę ich zaangażowania w projekt.

6.2.

Członkowie pełnoprawni oraz obserwatorzy są uprawnieni do wyznaczania zastępców (posiadających równoważną rangę oraz wiedzę), którzy – w razie wystąpienia szczególnych okoliczności – uczestniczą w grupie AG pod ich nieobecność z prawem przedstawiania swojego stanowiska, a w przypadku członków pełnoprawnych – z prawem głosowania w ich imieniu na podstawie udzielonego pełnomocnictwa. Członkowie pełnoprawni oraz obserwatorzy informują sekretarza o wyznaczeniu zastępców z odpowiednim wyprzedzeniem.

6.3.

W przypadku gdy członek pełnoprawny lub obserwator zaprzestaje pracy dla reprezentowanego przez niego podmiotu, jego członkostwo ustaje ze skutkiem natychmiastowym.

6.4.

W razie rezygnacji członka pełnoprawnego lub obserwatora albo w razie wygaśnięcia ich członkostwa przewodniczący grupy AG wzywa właściwą organizację nominującą albo komitet nominacyjny do zastąpienia go zgodnie z odpowiednią procedurą nominacyjną określoną w art. 5.

7.   Przewodniczący

7.1.

Rada Prezesów mianuje przewodniczącego spośród wysokich rangą pracowników EBC. Przewodniczący jest uprawniony do wskazania swojego zastępcy, który zastępuje go w razie wystąpienia wyjątkowych okoliczności.

7.2.

Przewodniczący odpowiada za organizowanie posiedzeń grupy AG oraz im przewodniczy. W ramach swojej funkcji przewodniczący decyduje o porządku obrad, biorąc pod uwagę wkład członków grupy AG, oraz decyduje, które dokumenty zostaną przesłane grupie.

7.3.

Przewodniczący decyduje, czy określona sprawa należy do zakresu kompetencji grupy AG (zgodnie z punktem 1.2), oraz informuje grupę, jeżeli zdecyduje, że dana sprawa nie wchodzi w zakres jej kompetencji.

7.4.

Przewodniczący sprawuje wszystkie funkcje przewidziane w decyzji Rady Prezesów, jak również inne funkcje powierzone mu następnie przez grupę AG.

7.5.

Przewodniczący nominuje osoby, które przewodniczą podgrupom oraz stałych członków podgrup, które zostaną utworzone w ramach grupy AG.

7.6.

Przewodniczący jest jedyną osobą upoważnioną do reprezentowania grupy AG na zewnątrz. Przed podjęciem wszelkich działań związanych z reprezentacją grupy AG na zewnątrz przewodniczący informuje o nich grupę w odpowiedni sposób. O wszelkich informacjach, które mają być przekazane na zewnątrz w imieniu grupy AG, informuje się grupę z odpowiednim wyprzedzeniem.

8.   Sekretariat

8.1.

Przewodniczący mianuje sekretarza spośród pracowników EBC o dużym doświadczeniu. Przewodniczący może wskazać osobę, która będzie zastępować sekretarza w razie wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności.

8.2.

EBC zapewnia sekretarzowi wsparcie operacyjne i obsługę sekretariatu.

8.3.

Sekretarz pracuje pod kierownictwem przewodniczącego. Do zadań sekretarza należy w szczególności:

a)

pomoc przewodniczącemu w jego obowiązkach;

b)

organizowanie posiedzeń oraz przygotowywanie ich streszczeń;

c)

pomoc w przygotowywaniu dokumentów, które mają zostać przyjęte przez grupę AG;

d)

występowanie w roli koordynatora podczas konsultacji;

e)

organizowanie komunikacji zewnętrznej w zakresie prac grupy AG i innych grup (przykładowo publikacji dokumentów grupy AG);

f)

wykonywanie wszelkich innych funkcji, które zostały mu powierzone zgodnie z regulaminem przez grupę AG lub jej przewodniczącego.

8.4.

Sekretarz jest z urzędu członkiem komitetu nominacyjnego. Może on również uczestniczyć w podstrukturach grupy AG.

8.5.

Sekretarz nie jest uprawniony do udziału w podejmowaniu decyzji przez grupę AG.

9.   Procedury robocze

9.1.

Posiedzenia grupy AG odbywają się co do zasady raz na kwartał. Przewodniczący może zwoływać dodatkowe posiedzenia, informując grupę o ich terminie z odpowiednim wyprzedzeniem. Posiedzenia odbywają się co do zasady w siedzibie EBC.

9.2.

Językiem roboczym jest język angielski.

9.3.

Sprawozdanie tymczasowe dotyczące głównych ustaleń poczynionych na posiedzeniu grupy AG publikuje się na stronie internetowej EBC w ciągu trzech dni roboczych od dnia posiedzenia. Za publikację sprawozdania tymczasowego i oznaczenie go jako tymczasowego odpowiedzialny jest przewodniczący, bez udziału grupy. Sekretarz sporządza także po każdym posiedzeniu grupy AG listę zadań, zawierającą wyszczególnienie zadań i terminów uzgodnionych podczas posiedzenia. Sekretarz przygotowuje streszczenie posiedzenia grupy AG i przekazuje je członkom grupy w ciągu sześciu dni roboczych od posiedzenia. Członkowie grupy AG mogą zgłaszać uwagi do streszczenia w ciągu trzech dni roboczych. Streszczenie w ostatecznej wersji publikuje się po zaakceptowaniu go przez grupę AG. Streszczenie zastępuje sprawozdanie tymczasowe przewodniczącego, które zostaje usunięte ze strony internetowej po opublikowaniu streszczenia. Streszczenie zawiera informacje o rozpatrywanych sprawach oraz wynikach dyskusji.

9.4.

Grupa AG działa w sposób otwarty i przejrzysty.

Porządek obrad oraz dokumenty mające być przedmiotem dyskusji (w tym wkład ze strony podstruktur AG) dostarcza się członkom oraz publikuje na stronie internetowej EBC przynajmniej pięć dni roboczych przed posiedzeniem. Grupa AG decyduje według swojego uznania, czy dokumenty, które zostały jej przesłane później niż pięć dni przed posiedzeniem, zostaną poddane dyskusji na posiedzeniu. Uwagi oraz inne stanowiska otrzymane przez sekretarza nie później niż trzy dni robocze przed posiedzeniem dostarczane są grupie AG i co do zasady są publikowane na stronie internetowej EBC. Dokumenty poufne (takie jak dokumenty otrzymane od uczestników rynku z klauzulą poufności lub dokumenty uznane za poufne przez przewodniczącego) nie podlegają publikacji.

9.5.

Decyzje grupy AG przybierają formę wskazówek, przesyłanych bezpośrednio organom decyzyjnym EBC (tj. Radzie Prezesów i Zarządowi), albo formę uchwał w sprawie organizacji pracy grupy AG lub jej podgrup.

9.6.

Przyjęcie wskazówek przekazywanych organom decyzyjnym EBC wymaga co do zasady jednomyślności członków grupy AG uczestniczących w podejmowaniu decyzji. Jeżeli nie można osiągnąć jednomyślności, Przewodniczący może podjąć decyzję o dokonaniu oceny stopnia poparcia dla poszczególnych wskazówek poprzez zapytanie wszystkich pełnoprawnych członków grupy AG uczestniczących w podejmowaniu decyzji, czy zgadzają się oni z daną propozycją, czy też nie. Organy decyzyjne EBC informuje się o stopniu poparcia. W przypadku istnienia kilku projektów wskazówek dotyczących tej samej kwestii, organy decyzyjne EBC informuje się jedynie o tych projektach, które zostały poparte przez co najmniej siedmiu pełnoprawnych członków grupy AG (lub ich zastępców). Pełnoprawny członek może popierać tylko jeden projekt dotyczący danej sprawy. W kwestiach o szczególnym znaczeniu siedmiu członków pełnoprawnych może zażądać natychmiastowego przekazania ich stanowiska mniejszościowego organom decyzyjnym EBC.

9.7.

Grupa AG może tworzyć podstruktury w celu wspierania prac związanych z: a) technicznym wdrożeniem wymogów użytkowników, b) harmonizacją kwestii związanych z T2S, c) kwestiami prawnymi związanymi z T2S, lub d) wszelkimi innymi obszarami, które grupa uzna za wymagające wsparcia. Grupa AG określa i przyjmuje mandaty takich podstruktur.

Grupa AG może tworzyć podgrupy o charakterze długoterminowym, obejmujące wszystkie podmioty zainteresowane. Grupa AG może ponadto tworzyć zespoły zadaniowe, które nie muszą obejmować wszystkich podmiotów zainteresowanych oraz mogą mieć charakter krótkoterminowy. Ponadto grupa AG, jak również zespół ds. projektu T2S, mogą organizować w razie potrzeby warsztaty dotyczące poszczególnych kwestii.

Decyzje grupy AG w sprawie organizacji pracy podstruktur zapadają jednomyślnie, lub – jeżeli nie została osiągnięta jednomyślność – zwykłą większością głosów.

9.8.

Grupa AG umożliwia wnoszenie wkładu w swe prace szerokiej grupie uczestników rynku oraz władz, oraz informuje te podmioty o swych obradach. Sekretarz działa jako koordynator takich konsultacji i jest wspierany przez zespół EBC ds. T2S oraz – w razie konieczności – przez pozostałych pracowników EBC.

W tym celu powołuje się we wszystkich państwach krajowe grupy użytkowników (grupy NUG – National User Groups) stanowiące łącznik pomiędzy rynkiem krajowym a grupą AG. Grupy NUG mogą przekazywać grupie AG sugestie lub uchwały poprzez sekretarza.

Grupa AG podejmuje odpowiednie kroki celem zasięgania opinii uczestników rynku, władz oraz innych zainteresowanych podmiotów i osób – np. poprzez grupy NUG, konsultacje publiczne, dyskusje okrągłego stołu, posiedzenia oraz sesje informacyjne poświęcone danej sprawie lub publikację informacji zwrotnych po konsultacjach.

W ramach zasięgania opinii umożliwia się zgłaszanie uwag w okresie co do zasady nie krótszym niż trzy tygodnie, chyba że przewodniczący grupy AG zadecyduje inaczej.

10.   Kanały sprawozdawczości oraz stosunki z komitetami Europejskiego Systemu Banków Centralnych (ESBC)

10.1.

Rada Prezesów może przekazywać grupie AG ogólne wytyczne – z własnej inicjatywy lub na wniosek grupy.

10.2.

Grupa AG przekazuje swoje wskazówki do rozpatrzenia bezpośrednio organom decyzyjnym EBC.

10.3.

Zarówno z własnej inicjatywy jak i na wniosek, grupa AG może przekazywać bezpośrednio podgrupom, za pośrednictwem ich przewodniczących, wytyczne dotyczące prac, które powinny zostać podjęte w ramach mandatu tych podgrup.

10.4.

Za pośrednictwem przewodniczącego grupa AG może zasięgać opinii komitetów ESBC lub ich podgrup w zakresie szczegółowych kwestii technicznych pozostających w zakresie kompetencji i wiedzy tego komitetu (takich jak kwestie prawne związane z T2S). Co do zasady, czas wyznaczony na przedstawienie opinii nie powinien być krótszy niż 3 tygodnie, chyba że szczególne okoliczności uzasadniają wyznaczenie krótszego terminu. Przewodniczący zapewnia także, aby prace grupy AG nie pokrywały się z mandatem któregoś z komitetów ESBC.

GRUPA KONTAKTOWA DEPOZYTÓW PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH

Mandat i skład

1.   Zakres mandatu

Grupa kontaktowa depozytów papierów wartościowych (grupa CCG – CSD Contact Group) usprawnia proces przygotowania i negocjowania umowy ramowej pomiędzy Eurosystemem a depozytami papierów wartościowych chcącymi uczestniczyć w T2S. Umowa ramowa będzie dokumentem, którego projekt Rada Prezesów przedstawi wszystkim europejskim depozytom papierów wartościowych. Umowa ramowa będzie regulować fazę opracowania oraz fazę operacyjną T2S. Każdy z depozytów papierów wartościowych zawiera umowę ramową osobno.

2.   Skład

W skład grupy CCG wchodzą osoby wspierające projekt z ramienia depozytów papierów wartościowych oraz członkowie Rady Projektu T2S i ich zastępcy.

Osoby wspierające projekt są powoływane przez zarządy tych depozytów papierów wartościowych, które zawarły z Eurosystemem w dniu 16 lipca 2009 r. protokół ustaleń (MoU – Memorandum of Understanding), lub które w późniejszym czasie złożyły jednostronną deklarację w sprawie przyjęcia protokołu ustaleń. Każdy z członków reprezentujących depozyt papierów wartościowych może wyznaczyć zastępcę na wypadek, gdyby on sam nie był dyspozycyjny. W przypadku gdy zarówno członek reprezentujący podmiot popierający projekt jak i jego zastępca nie są dyspozycyjni, dany depozyt papierów wartościowych nie jest reprezentowany. W razie niedyspozycyjności członków Rady Projektu T2S oraz ich zastępców, nie mogą oni zostać zastąpieni przez inne osoby.

Grupie CCG przewodniczy przewodniczący Rady Projektu T2S. Przewodniczący we współpracy z depozytami papierów wartościowych: 1) decyduje o częstotliwości, formie i porządku obrad grupy; 2) zaprasza ekspertów zewnętrznych lub członków zespołu ds. projektu T2S na posiedzenia dotyczące poszczególnych kwestii. Sprawozdawcą jest członek zespołu ds. projektu T2S w EBC. Osoba ta odpowiada za: 1) koordynację organizacji posiedzeń i terminowe przekazywanie właściwych dokumentów; 2) udzielanie wsparcia przewodniczącemu w przygotowywaniu posiedzeń grupy; 3) sporządzanie wniosków z przebiegu posiedzeń; 4) udzielanie wsparcia przewodniczącemu w relacjach z odpowiednimi (pod)grupami.

3.   Procedury robocze, współdziałanie i wsparcie

Procedury robocze

Grupa CCG powinna zmierzać do przyjmowania uchwał jednomyślnie. W przypadku gdy osiągnięcie jednomyślności nie było możliwe w trakcie dwóch następujących po sobie posiedzeń, rozbieżności należy szczegółowo udokumentować. W takim przypadku Rada Projektu T2S jest odpowiedzialna za przedstawienie propozycji Radzie Prezesów. Depozyty papierów wartościowych, które nie zgadzają się propozycją przedstawioną przez Radę Projektu T2S, mają możliwość wyrażenia zdania odrębnego.

Współdziałanie między grupą doradczą T2S (grupą AG) a grupą CCG

Przewodniczący grupy CCG regularnie informuje grupę AG o postępach w zakresie procesu negocjacji umowy ramowej.

W niezbędnym zakresie grupa CCG (tam, gdzie jest to możliwe poprzez podgrupę menedżerów projektu (PMSG – Project Managers sub-group) oraz poprzez zespół zadaniowy ds. kontraktowych (TCI – Task Force on Contractual Issues)) otrzymywać będzie odpowiedni wkład od istniejących podstruktur grupy AG.

Wsparcie na rzecz grupy CCG

Wsparcia grupie CCG udzielają:

PMSG, odpowiedzialny za przygotowanie strony biznesowej procesu negocjacji (między innymi w zakresie kwestii funkcjonalnych, technicznych i planowania),

TCI, udzielający wsparcia prawnego na rzecz CCG i w tym zakresie „przekładający” wkład biznesowy otrzymany od CCG i PMSG na właściwe terminy prawnicze.

Grupa CCG określi mandat dwóch wymienionych powyżej grup zadaniowych i ustali w ogólnym zakresie program ich działania.

KRAJOWA GRUPA UŻYTKOWNIKÓW

Mandat i skład

1.   Wprowadzenie

Krajowe grupy użytkowników (grupy NUG – National User Group) składają się z dostawców i użytkowników usług rozrachunku papierów wartościowych na rynku krajowym; celem ich działania jest wspieranie opracowania i wdrożenia TARGET2-Securities (T2S). Grupy te tworzą forum, dzięki któremu uczestnicy rynków krajowych będą mogli zostać włączeni do prac grupy doradczej T2S (AG), a także stanowią formalny łącznik między grupą AG a rynkiem krajowym. Grupy NUG pełnią funkcję forum do zasięgania opinii przez zespół ds. projektu T2S, jak również przekazują grupie AG odpowiedni wkład w zakresie wszystkich kwestii rozpatrywanych przez tę grupę. Grupy NUG mogą również samodzielnie przedstawiać grupie AG określone kwestie do rozpatrzenia.

Grupy NUG mogą uczestniczyć w procesie zarządzania zmianami dokumentacji URD i pełnić ważną rolę przy ocenie odpowiednich wniosków w kontekście działania rynku krajowego. Grupy NUG powinny przyjąć obowiązującą w ramach T2S zasadę unikania włączania do T2S specyficznych rozwiązań krajowych, jak również aktywnie wspierać harmonizację.

2.   Mandat

Mandat grup NUG obejmuje:

ocenę wpływu funkcjonalności T2S na rynki krajowe, w szczególności ocenę wpływu jakichkolwiek zmian w zakresie wymogów użytkowników T2S; przy dokonywaniu takiej oceny należy odpowiednio uwzględnić koncepcję „zwięzłego T2S” polegającą na unikaniu wprowadzania specyficznych rozwiązań krajowych i promowaniu harmonizacji,

przedstawianie grupie AG istotnych kwestii budzących zaniepokojenie na rynku krajowym,

upowszechnianie znajomości T2S we wszystkich segmentach krajowego rynku papierów wartościowych,

udzielanie wsparcia członkom grupy AG reprezentującym społeczność krajową.

3.   Skład

Grupy NUG składają się z przewodniczącego, sekretarza oraz z członków.

Przewodniczącym grupy NUG powinien być co do zasady członek pełnoprawny lub obserwator grupy AG. Rolę tę powinien pełnić wyższy rangą urzędnik właściwego krajowego banku centralnego. W przypadku gdy właściwy krajowy bank centralny nie przedstawi lub nie mianuje przewodniczącego grupy NUG, powołuje go przewodniczący grupy AG, który będzie starał się wypracować konsensus pomiędzy głównymi uczestnikami właściwego rynku. W przypadku gdy przewodniczący grupy NUG nie jest członkiem grupy AG, koordynację między grupą AG a przewodniczącym danej grupy NUG mającą na celu zapewnienie ścisłego powiązania pomiędzy tymi grupami powinien zapewnić jeden z członków grupy AG.

Sekretarzy grup NUG w państwach strefy euro wyznacza właściwy krajowy bank centralny; w innych państwach sekretarzy grup NUG powołują przewodniczący tych grup. Sekretarz powinien regularnie uczestniczyć w spotkaniach informacyjnych organizowanych dla sekretarzy grup NUG przez zespół ds. projektu T2S.

Członkami grup NUG są odpowiedni członkowie grupy AG oraz obserwatorzy (lub nominowani przez nich przedstawiciele o odpowiedniej randze, zaakceptowani przez przewodniczącego grupy NUG), jak również dodatkowe osoby posiadające wiedzę i pozycję umożliwiającą im reprezentowanie wszystkich kategorii użytkowników i dostawców usług na rynku krajowym. Członkami grup NUG mogą być zatem depozyty papierów wartościowych, brokerzy, banki, banki inwestycyjne, banki powiernicze, emitenci lub ich agenci, partnerzy centralni, giełdy oraz wielostronne platformy obrotu (MTF – multilateral trading facilities), właściwy krajowy bank centralny, organy nadzoru oraz stowarzyszenia bankowe.

4.   Procedury robocze

Grupy NUG zajmują się wyłącznie kwestiami mającymi znaczenie dla T2S. Zachęca się je do aktywnego zasięgania informacji od zespołu ds. projektu T2S w zakresie kwestii bieżących, jak również do terminowego przedstawiania krajowego stanowiska w odniesieniu do spraw, o które zwrócił się sekretarz grupy AG oraz spraw poruszanych przez samą grupę NUG. Zespół ds. projektu T2S regularnie przekazuje informacje grupom NUG oraz organizuje spotkania z ich sekretarzami w celu wzmacniania współdziałania pomiędzy grupami NUG a zespołem ds. projektu T2S.

Grupy NUG podejmują starania celem odbywania regularnych posiedzeń dostosowanych do terminów posiedzeń grupy AG, tak, aby móc udzielać wskazówek krajowym członkom grupy AG. Wskazówki takie nie są jednak wiążące dla członków grupy AG. Grupy NUG mogą również przedstawiać grupie AG pisemne stanowiska za pośrednictwem jej sekretarza lub też zwracać się do członków grupy AG o przestawienie ich opinii.

Sekretarz grupy NUG powinien przekazywać porządek obrad oraz odpowiednie dokumenty na potrzeby dyskusji w czasie kolejnego posiedzenia grupy co najmniej pięć dni roboczych przed wyznaczonym terminem posiedzenia. Streszczenie posiedzeń grup NUG publikuje się na stronie internetowej T2S – oraz we właściwym zakresie na stronie internetowej odpowiedniego KBC – w języku angielskim oraz w dowolnym innym języku państwa Unii – w terminie trzech tygodni od daty posiedzenia.

Wykaz członków grup NUG publikuje się na stronie internetowej T2S. Grupy NUG publikują również na stronie internetowej T2S swoje adresy kontaktowe poczty elektronicznej, by umożliwić uczestnikom rynków krajowych kontakt z właściwą osobą w celu wyrażenia stanowiska.


IV Akty przyjęte przed dniem 1 grudnia 2009 r. na mocy Traktatu WE, Traktatu UE i Traktatu Euratom

12.5.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 118/81


DECYZJA KOMISJI

z dnia 24 marca 2009 r.

w sprawie pomocy państwa C 47/05 (ex N 86/05) udzielonej przez Grecję na rzecz Hellenic Vehicle Industry SA (ELVO)

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 1476)

(Jedynie tekst w języku greckim jest autentyczny)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/273/WE)

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 88 ust. 2 akapit pierwszy,

uwzględniając Porozumienie o Europejskim Obszarze Gospodarczym, w szczególności jego art. 62 ust. 1 lit. a),

po wezwaniu zainteresowanych stron do przedstawienia uwag zgodnie z przywołanymi artykułami (1),

a także mając na uwadze, co następuje:

1.   PROCEDURA

(1)

Pismem z dnia 27 maja 2002 r. Komisja otrzymała skargę dotyczącą domniemanej pomocy przyznanej przez władze greckie na rzecz przedsiębiorstwa ELVO – Hellenic Industry SA („ELVO”).

(2)

Po zakończeniu długiej wymiany uwag z władzami kraju pismem z dnia 7 grudnia 2005 r. Komisja powiadomiła Grecję, że podjęła decyzję o wszczęciu postępowania określonego w art. 88 ust. 2 Traktatu WE w odniesieniu do przedmiotowej pomocy.

(3)

Decyzja Komisji o wszczęciu postępowania została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej  (2). Komisja zaprosiła zainteresowane strony do zgłaszania uwag dotyczących przedmiotowego środka pomocy.