ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2010.001.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 1

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 53
5 stycznia 2010


Spis treści

 

II   Akty o charakterze nieustawodawczym

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 1/2010 z dnia 4 stycznia 2010 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

 

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 2/2010 z dnia 4 stycznia 2010 r. zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

3

 

 

Rozporządzenie Komisji (UE) nr 3/2010 z dnia 4 stycznia 2010 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1290/2009 ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2010 r.

5

 

 

DECYZJE

 

 

2010/1/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 23 grudnia 2009 r. w sprawie przedłużenia mandatu Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach

8

 

 

2010/2/UE

 

*

Decyzja Komisji z dnia 24 grudnia 2009 r. ustalająca, zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, wykaz sektorów i podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji (notyfikowana jako dokument nr C(2009) 10251)  ( 1 )

10

 


 

(1)   Tekst mający znaczenie dla EOG

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


II Akty o charakterze nieustawodawczym

ROZPORZĄDZENIA

5.1.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 1/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 1/2010

z dnia 4 stycznia 2010 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 stycznia 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 stycznia 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

MA

45,8

TN

99,9

TR

86,1

ZZ

77,3

0707 00 05

EG

196,3

MA

80,6

TR

133,3

ZZ

136,7

0709 90 70

MA

31,0

TR

98,5

ZZ

64,8

0805 10 20

EG

57,9

MA

55,7

TR

55,5

ZZ

56,4

0805 20 10

MA

74,9

ZZ

74,9

0805 20 30, 0805 20 50, 0805 20 70, 0805 20 90

CN

53,3

IL

67,2

TR

76,3

US

75,0

ZZ

68,0

0805 50 10

TR

75,6

ZZ

75,6

0808 10 80

CA

101,1

CN

97,4

US

95,5

ZZ

98,0

0808 20 50

US

103,1

ZZ

103,1


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


5.1.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 1/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 2/2010

z dnia 4 stycznia 2010 r.

zmieniające ceny reprezentatywne oraz kwoty dodatkowych należności przywozowych w odniesieniu do niektórych produktów w sektorze cukru, ustalone rozporządzeniem (WE) nr 877/2009 na rok gospodarczy 2009/10

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 951/2006 z dnia 30 czerwca 2006 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w odniesieniu do handlu z państwami trzecimi w sektorze cukru (2), w szczególności jego art. 36 ust. 2 akapit drugi zdanie drugie,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Kwoty cen reprezentatywnych oraz dodatkowych należności stosowanych przy przywozie cukru białego, cukru surowego oraz niektórych syropów zostały ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem Komisji (WE) nr 877/2009 (3). Te ceny i kwoty zostały ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (UE) nr 1271/2009 (4).

(2)

Zgodnie z zasadami i warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 951/2006 dane, którymi dysponuje obecnie Komisja, stanowią podstawę do korekty wymienionych kwot,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ceny reprezentatywne i dodatkowe należności celne mające zastosowanie w ramach przywozu produktów, o których mowa w art. 36 rozporządzenia (WE) nr 951/2006, ustalone na rok gospodarczy 2009/10 rozporządzeniem (WE) nr 877/2009, zostają zmienione zgodnie z załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 5 stycznia 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 stycznia 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 178 z 1.7.2006, s. 24.

(3)  Dz.U. L 253 z 25.9.2009, s. 3.

(4)  Dz.U. L 339 z 22.12.2009, s. 32.


ZAŁĄCZNIK

Zmienione kwoty cen reprezentatywnych i dodatkowych należności celnych przywozowych dla cukru białego, cukru surowego oraz produktów objętych kodem CN 1702 90 95, obowiązujące od dnia 5 stycznia 2010 r.

(EUR)

Kod CN

Kwota ceny reprezentatywnej za 100 kg netto produktu

Kwota dodatkowej należności za 100 kg netto produktu

1701 11 10 (1)

42,90

0,00

1701 11 90 (1)

42,90

2,03

1701 12 10 (1)

42,90

0,00

1701 12 90 (1)

42,90

1,74

1701 91 00 (2)

49,28

2,69

1701 99 10 (2)

49,28

0,00

1701 99 90 (2)

49,28

0,00

1702 90 95 (3)

0,49

0,22


(1)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt III załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(2)  Stawka dla jakości standardowej określonej w pkt II załącznika IV do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)  Stawka dla zawartości sacharozy wynoszącej 1 %.


5.1.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 1/5


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (UE) NR 3/2010

z dnia 4 stycznia 2010 r.

zmieniające rozporządzenie (UE) nr 1290/2009 ustalające należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2010 r.

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1249/96 z dnia 28 czerwca 1996 r. w sprawie zasad stosowania (należności przywozowe w sektorze zbóż) rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 (2), w szczególności jego art. 2 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Należności celne przywozowe w sektorze zbóż mające zastosowanie od dnia 1 stycznia 2010 r. zostały ustalone w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1290/2009 (3).

(2)

Ponieważ obliczona średnia należności celnych przywozowych różni się o 5 EUR/t od ustalonej należności, należy wprowadzić odpowiednią korektę należności celnych przywozowych ustalonych w rozporządzeniu (UE) nr 1290/2009.

(3)

Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (UE) nr 1290/2009,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załączniki I i II do rozporządzenia (UE) nr 1290/2009 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 5 stycznia 2010 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 4 stycznia 2010 r.

W imieniu Komisji, za Przewodniczącego,

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 161 z 29.6.1996, s. 125.

(3)  Dz.U. L 347 z 24.12.2009, s. 11.


ZAŁĄCZNIK I

Należności celne przywozowe na produkty, o których mowa w art. 136 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, mające zastosowanie od dnia 5 stycznia 2010 r.

Kod CN

Wyszczególnienie towarów

Należność przywozowa (1)

(EUR/t)

1001 10 00

PSZENICA twarda wysokiej jakości

0,00

średniej jakości

0,00

niskiej jakości

2,44

1001 90 91

PSZENICA zwyczajna, do siewu

0,00

ex 1001 90 99

PSZENICA zwyczajna wysokiej jakości, inna niż do siewu

0,00

1002 00 00

ŻYTO

38,56

1005 10 90

KUKURYDZA siewna, inna niż hybryda

18,00

1005 90 00

KUKURYDZA, inna niż do siewu (2)

18,00

1007 00 90

Ziarno SORGO, inne niż hybryda do siewu

38,56


(1)  W przypadku towarów przywożonych do Wspólnoty przez Ocean Atlantycki lub przez Kanał Sueski, zgodnie z art. 2 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 1249/96, importer może skorzystać z obniżki należności celnych o:

3 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się na Morzu Śródziemnym,

2 EUR/t, jeśli port wyładunkowy znajduje się w Danii, Estonii, Irlandii, na Łotwie, Litwie, w Polsce, Finlandii, Szwecji, Wielkiej Brytanii lub na atlantyckim wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego.

(2)  Importer może skorzystać z obniżki o stałą stawkę zryczałtowaną w wysokości 24 EUR/t, jeśli spełnione zostały warunki ustanowione w art. 2 ust. 5 rozporządzenia (WE) nr 1249/96.


ZAŁĄCZNIK II

Czynniki uwzględnione przy obliczaniu należności ustalonych w załączniku I

31.12.2009

1)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

(EUR/t)

 

Pszenica zwyczajna (1)

Kukurydza

Pszenica twarda wysokiej jakości

Pszenica twarda średniej jakości (2)

Pszenica twarda niskiej jakości (3)

Jęczmień

Giełda

Minnéapolis

Chicago

Notowanie

150,20

109,83

Cena FOB USA

135,93

125,93

105,93

98,22

Premia za Zatokę

8,71

Premia za Wielkie Jeziora

7,46

2)

Średnie z okresu rozliczeniowego określonego w art. 2 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1249/96:

Koszt frachtu: Zatoka Meksykańska–Rotterdam:

22,39 EUR/t

Koszt frachtu: Wielkie Jeziora–Rotterdam:

— EUR/t


(1)  Premia dodatnia w wysokości 14 EUR/t włączona (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(2)  Premia ujemna w wysokości 10 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).

(3)  Premia ujemna w wysokości 30 EUR/t (art. 4 ust. 3 rozporządzenia (WE) nr 1249/96).


DECYZJE

5.1.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 1/8


DECYZJA KOMISJI

z dnia 23 grudnia 2009 r.

w sprawie przedłużenia mandatu Europejskiej Grupy ds. Etyki w Nauce i Nowych Technologiach

(2010/1/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej i Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W listopadzie 1991 r. Komisja Europejska przyjęła decyzję o włączeniu etyki do procesu decyzyjnego w ramach działań Wspólnoty w zakresie badań i rozwoju technologicznego, powołując Grupę Doradców do spraw Etycznych Skutków Stosowania Biotechnologii (GAEIB).

(2)

W dniu 16 grudnia 1997 r. Komisja podjęła decyzję o zastąpieniu GAEIB Europejską Grupą do spraw Etyki w Nauce i Nowych Technologiach (EGE), rozszerzając mandat Grupy na wszystkie obszary stosowania nauki i technologii.

(3)

Mandat Grupy EGE, z niewielkimi zmianami w zakresie kompetencji, został odnowiony decyzją Komisji z dnia 26 marca 2001 r. na okres czterech lat (C(2001) 691).

(4)

Decyzja dotycząca bieżącego mandatu Grupy EGE zapadła w dniu 11 maja 2005 r. (decyzja Komisji 2005/383WE (1)); mandat został przedłużony decyzją Komisji 2009/757/WE (2).

(5)

Obecnie należy odnowić mandat na okres pięciu lat i tym samym mianować nowych członków; podjęcie niniejszej decyzji nie wyklucza jednak możliwości zweryfikowania przedmiotu mandatu przez Komisję.

(6)

Poniższa decyzja zastępuje decyzję 2009/757/WE,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Komisja niniejszym przyjmuje decyzję o odnowieniu mandatu Europejskiej Grupy do spraw Etyki w Nauce i Nowych Technologiach (EGE) na okres pięciu lat.

Artykuł 2

Misja

Zadaniem Grupy EGE jest doradzanie Komisji w kwestiach etycznych odnoszących się do nauki i nowych technologii na wniosek Komisji lub z własnej inicjatywy. Parlament oraz Rada mogą zwrócić uwagę Komisji na zagadnienia, które uważają za szczególnie ważne w kontekście etyki. Komisja, zwracając się do Grupy EGE o wydanie opinii, wyznacza termin, w ciągu którego ma ona być dostarczona.

Artykuł 3

Skład – nominacja członków – mianowanie

1.   Członkowie Grupy EGE są mianowani przez Przewodniczącego Komisji.

2.   Zastosowanie będą miały poniższe zasady:

członkowie mianowani są ad personam. Członkowie występują we własnym imieniu i proszeni są o doradzanie Komisji niezależnie od wpływów z zewnętrz. EGE jest grupą niezależną, pluralistyczną i wielodyscyplinarną,

w skład Grupy EGE wchodzi maksymalnie 15 członków,

każdy członek Grupy EGE mianowany jest na okres pięciu lat. Mandat może być odnawiany maksymalnie na kolejne dwie kadencje,

wyznaczenie i wybór członków Grupy EGE nastąpi na podstawie otwartego zaproszenia do wyrażania zainteresowania. W procedurze wyboru pod uwagę bierze się również dodatkowe wnioski otrzymane z innych źródeł,

lista członków Grupy EGE zostaje opublikowana przez Komisję w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej,

odpowiedni kandydaci, którzy nie są członkami mianowanymi, zostaną umieszczeni na liście rezerwowej,

jeżeli dany członek nie jest w stanie wnosić wydajnego wkładu w prace grupy lub podaje się do dymisji, przewodniczący może na okres pozostający do końca mandatu tego członka mianować członka zastępczego z listy rezerwowej.

Artykuł 4

Funkcjonowanie

1.   Członkowie Grupy EGE wybierają spośród siebie przewodniczącego oraz jego zastępcę na okres jednej kadencji.

2.   Program pracy Grupy EGE, obejmujący przeglądy dotyczące kwestii etycznych, zaproponowane przez Grupę EGE w ramach jej prawa do własnej inicjatywy, wymaga zgody przewodniczącego Komisji. Biuro Doradców ds. Polityki Europejskiej (BEPA) Komisji, działając w ścisłej współpracy z przewodniczącym Grupy EGE, odpowiada za organizację pracy Grupy EGE oraz jej sekretariatu.

3.   Spotkania robocze Grupy EGE nie są publiczne. Poza spotkaniami roboczymi Grupa EGE może prowadzić dyskusje na temat swojej pracy z zainteresowanymi departamentami Komisji oraz może zapraszać przedstawicieli organizacji pozarządowych lub organizacji przedstawicielskich, jeśli jest to właściwe w kontekście wymiany poglądów. Porządek obrad Grupy EGE zostanie przekazany odpowiednim służbom Komisji.

4.   Grupa EGE będzie się normalnie spotykać w siedzibie Komisji zgodnie z procedurą i kalendarzem ustalonym przez Komisję. Grupa EGE powinna spotkać się co najmniej 6 razy w ciągu 12 miesięcy, przeznaczając na te spotkania w sumie około dwunastu dni roboczych w ciągu jednego roku. Od członków oczekuje się obecności co najmniej na czterech spotkaniach rocznie.

5.   W celu przygotowania swoich opinii oraz w granicach dostępnych na ten cel środków Grupa EGE:

może zapraszać, jeśli uzna to za przydatne i/lub konieczne, ekspertów posiadających wiedzę specjalistyczną w celu ukierunkowania i objaśnienia zagadnień będących przedmiotem prac Grupy EGE,

może zainicjować badania w celu zebrania niezbędnych informacji naukowych i technicznych,

może powołać grupy robocze w celu rozważenia specjalistycznych zagadnień,

zorganizuje publiczną debatę w celu promowania dialogu oraz poprawy przejrzystości każdej wydanej przez siebie opinii,

nawiąże bliskie kontakty z departamentami Komisji zaangażowanymi w prace nad zagadnieniami, którymi zajmuje się Grupa,

może nawiązać bliższe kontakty z przedstawicielami różnych grup etycznych w Unii Europejskiej oraz w krajach ubiegających się o członkostwo.

6.   Każda opinia zostaje opublikowana natychmiast po jej przyjęciu. W przypadku gdy opinia nie została przyjęta jednomyślnie, zawiera ona wszelkie odmienne zdania. W przypadku, kiedy istnieje operacyjna potrzeba wystawienia opinii na szczególny temat w przyspieszonym trybie, wydane zostaną krótkie oświadczenia, po których w razie konieczności nastąpi pełniejsza analiza. Zasada przejrzystości jest przestrzegana jak w przypadku każdej innej opinii. Opinie Grupy EGE zawsze odnoszą się do najbardziej aktualnego stanu technologii w czasie, kiedy opinia jest wydawana. Grupa EGE może podjąć decyzję o aktualizacji swojej opinii, jeśli uzna to za konieczne.

7.   Grupa EGE przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.

8.   Przed upływem mandatu Grupa EGE sporządza sprawozdanie na temat swojej działalności, za co odpowiada przewodniczący. Sprawozdanie jest publikowane.

Artykuł 5

Koszty posiedzeń

Koszty podróży oraz diet związane z organizacją spotkań Grupy EGE pokrywa Komisja zgodnie z zasadami Komisji.

Artykuł 6

Wejście w życie

Niniejsza decyzja zostanie opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem wyznaczenia nowych członków Grupy EGE. Niniejsza decyzja zastępuje decyzję 2009/757/WE.

Sporządzono w Brukseli dnia 23 grudnia 2009 r.

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 127 z 20.5.2005, s. 17.

(2)  Dz.U. L 270 z 15.10.2009, s. 18.


5.1.2010   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 1/10


DECYZJA KOMISJI

z dnia 24 grudnia 2009 r.

ustalająca, zgodnie z dyrektywą 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, wykaz sektorów i podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji

(notyfikowana jako dokument nr C(2009) 10251)

(Tekst mający znaczenie dla EOG)

(2010/2/UE)

KOMISJA EUROPEJSKA,

uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,

uwzględniając dyrektywę 2003/87/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 października 2003 r. ustanawiającą system handlu przydziałami do emisji gazów cieplarnianych we Wspólnocie oraz zmieniającą dyrektywę Rady 96/61/WE (1), w szczególności jej art. 10a ust. 13,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Dyrektywa 2003/87/WE zmieniona dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/29/WE (2) stanowi, że podstawą rozdzielania uprawnień do emisji gazów cieplarnianych jest sprzedaż aukcyjna.

(2)

Unia popiera ambitne porozumienie międzynarodowe w dziedzinie zmian klimatu, mające na celu ograniczenie wzrostu temperatury na świecie do 2 °C. W przypadku gdy inne kraje rozwinięte i najwięksi emitenci gazów cieplarnianych nie uczestniczą w porozumieniu międzynarodowym, może to prowadzić do wzrostu emisji gazów cieplarnianych w krajach trzecich, w których przemysł nie podlega ograniczeniom w zakresie emisji dwutlenku węgla (tj. do „ucieczki emisji”), tym samym wpływając negatywnie na integralność środowiska i działania prowadzone przez Unię. W odniesieniu do ryzyka ucieczki emisji dyrektywa 2003/87/WE stanowi, że z zastrzeżeniem wyniku międzynarodowych negocjacji Unia powinna przydzielać bezpłatne uprawnienia w wysokości 100 % liczby określonej zgodnie ze środkami, o których mowa w art. 10a ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE, w sektorach lub w podsektorach uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji.

(3)

Do dnia 31 grudnia 2009 r. i co pięć lat po tej dacie Komisja, na podstawie kryteriów, o których mowa w art. 10a ust. 14–17 dyrektywy 2003/87/WE, ustala wykaz sektorów i podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji, zwany dalej „wykazem sektorów i podsektorów”.

(4)

Zgodnie z art. 10a ust. 14 dyrektywy 2003/87/WE w celu określenia sektorów lub podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji Komisja ocenia na poziomie Unii możliwości przeniesienia przez dany sektor lub podsektor, na odpowiednim poziomie podziału, kosztów bezpośrednich wymaganych uprawnień oraz kosztów pośrednich powodowanych wyższymi cenami cen energii elektrycznej wynikających z wprowadzenia w życie dyrektywy 2003/87/WE do cen produktów bez znaczącej utraty udziału rynkowego na korzyść instalacji poza Unią, które cechuje większa emisyjność CO2. Oceny te opierają się na średniej cenie uprawnienia do emisji CO2, zgodnie z dokonaną przez Komisję oceną skutków dołączoną do pakietu środków wdrażających cele Unii w zakresie zmian klimatu i energii ze źródeł odnawialnych do roku 2020 oraz, o ile są one dostępne, na danych dotyczących handlu, produkcji i wartości dodanej z trzech ostatnich lat dla każdego sektora lub podsektora.

(5)

Zgodnie z art. 10a ust. 15 dyrektywy 2003/87/WE sektor lub podsektor jest uważany za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji, jeżeli suma bezpośrednich i pośrednich kosztów dodatkowych spowodowanych wprowadzeniem w życie tej dyrektywy prowadziłaby do znacznego wzrostu kosztów produkcji obliczonych jako stosunek do wartości dodanej brutto, w wysokości co najmniej 5 %; oraz intensywność handlu z krajami trzecimi określona jako stosunek między całkowitą wartością eksportu do krajów trzecich powiększona o wartość importu z krajów trzecich, a całkowitą wielkością rynku Unii (roczny obrót i całkowita wartość importu z krajów trzecich) wynosi powyżej 10 %. Zgodnie z art. 10a ust. 16 dyrektywy 2003/87/WE sektor lub podsektor jest uważany za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji także wówczas, jeżeli suma dodatkowych kosztów bezpośrednich i pośrednich spowodowanych wprowadzeniem w życie dyrektywy 2003/87/WE prowadziłaby do szczególnie wysokiego wzrostu kosztów produkcji obliczonych jako stosunek do wartości dodanej brutto, w wysokości co najmniej 30 %, lub intensywność handlu z krajami trzecimi określona jako stosunek między całkowitą wartością eksportu do krajów trzecich powiększona o wartość importu z krajów trzecich, a całkowitą wielkością rynku Unii (roczny obrót i całkowita wartość importu z krajów trzecich) wynosi powyżej 30 %.

(6)

W celu ustalenia wykazu sektorów i podsektorów uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji należy najpierw ocenić ryzyko ucieczki emisji na poziomie trzycyfrowym (poziom NACE-3) lub, w stosownych przypadkach i gdy dane są dostępne, na poziomie czterocyfrowym (poziom NACE-4). Sektory i podsektory należy umieszczać w wykazie sektorów i podsektorów z zastosowaniem najbardziej precyzyjnego opisu NACE. Niektóre sektory, których nie uznano za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji na poziomie NACE-4 zostały podzielone, a następnie ocenie poddano szereg odpowiadających im podsektorów, w przypadku których pewne cechy wywoływały zasadniczo inne skutki niż pozostała część sektora.

(7)

Informacje niezbędne do dokonania ustaleń na podstawie kryteriów, o których mowa w art. 10a ust. 14–17 dyrektywy 2003/87/WE zebrano do grudnia 2008 r. od państw członkowskich, Eurostatu, ze źródeł dostępnych publicznie i na rynku oraz od stowarzyszeń branżowych. Sprawdzono informacje, które nie pochodziły od państw członkowskich lub z innych oficjalnych źródeł. Korzystano również z danych poufnych przetwarzanych przez Eurostat.

(8)

Dane dostępne w niezależnym dzienniku transakcji Wspólnoty (CITL) uznaje się za najdokładniejszy, najbardziej wiarygodny i przejrzysty szacunek emisji CO2 w sektorach, których działalność została zamieszczona w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE, zanim została zmieniona dyrektywą 2009/29/WE, i w związku z tym zostały wykorzystane jako główne źródło obliczeń kosztów bezpośrednich uprawnień w tych sektorach.

(9)

W odniesieniu do emisji procesowych z nowej działalności oraz gazów cieplarnianych wymienionych w załączniku I do dyrektywy 2003/87/WE zmienionej dyrektywą 2009/29/WE, w niektórych sektorach o znacznej liczbie małych instalacji lub instalacji wyłączonych w latach 2005–2007 i 2008–2012 z systemu handlu uprawnieniami do emisji lub dla których nie istnieją dane CITL, lub których emisje nie mogły zostać określone na poziomie NACE-4, dane pozyskano od państw członkowskich oraz z wykazu gazów cieplarnianych w Unii dla stosownych lat. Eurostat nie posiada danych dotyczących oceny zużycia energii elektrycznej stosowanej do obliczania kosztów pośrednich powodowanych wyższymi cenami cen energii elektrycznej, w związku z czym za najbardziej wiarygodne dane uznaje się dane pozyskane bezpośrednio od państw członkowskich. W odniesieniu do oszacowania wartości dodanej brutto wykorzystano dane pochodzące ze strukturalnej statystyki przedsiębiorstw Eurostatu, jako że jest ona uznawana za najdokładniejsze źródło. Dane na temat handlu między państwami członkowskimi i handlu z państwami trzecimi zgłoszone przez Eurostat w bazie danych Comext są uważane za najbardziej wiarygodne w odniesieniu do całkowitej wartości eksportu do krajów trzecich i importu z krajów trzecich, jak również całkowitego rocznego obrotu w Unii.

(10)

Oceny opierały się na średniej cenie uprawnienia do emisji CO2 zgodnie z dokonaną przez Komisję oceną skutków dołączoną do pakietu środków wdrażających cele Unii w zakresie zmian klimatu i energii ze źródeł odnawialnych do roku 2020 (3). Cena obliczona na podstawie najbardziej stosownego scenariusza, z uwzględnieniem kredytów na wspólne wdrożenia i mechanizm czystego rozwoju, wynosi 30 EUR za tonę ekwiwalentu CO2.

(11)

W celu dokonania oceny bezpośrednich dodatkowych kosztów spowodowanych wprowadzeniem w życie dyrektywy 2003/87/WE niezbędne jest uwzględnienie ilości uprawnień, jakie sektor musiałby zakupić, gdyby nie był uważany za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji. Zgodnie z art. 10a ust. 11 tej dyrektywy liczba bezpłatnych uprawnień przyznanych tym sektorom w 2013 r. wynosi 80 % liczby uprawnień określonej zgodnie z art. 10a ust. 1, a następnie liczba ta jest corocznie zmniejszana o taką samą wielkość aż do osiągnięcia poziomu 30 % bezpłatnych uprawnień w roku 2020, w celu osiągnięcia całkowitej likwidacji przydziałów bezpłatnych uprawnień w roku 2027. Punktem wyjścia dla wskaźników ustalanych na mocy art. 10a ust. 1 są średnie parametry 10 % najbardziej wydajnych instalacji w danym sektorze lub podsektorze w Unii w latach 2007–2008, z uwzględnieniem najbardziej wydajnych technologii, substytutów i alternatywnych procesów produkcyjnych.

(12)

Wskaźniki ustalone zgodnie z art. 10a ust. 1 dyrektywy 2003/87/WE przyjmuje się pod koniec 2010 r. Ocenę kosztów bezpośrednich powstałą w oparciu o te wskaźniki można zatem uwzględniać tylko w momencie przeglądu wykazu sektorów i podsektorów. Konieczna jest zatem ocena ilości uprawnień, które należy przydzielić bezpłatnie w celu określenia wykazu sektorów i podsektorów. Takiego oszacowania należy dokonać na szczeblu Unii na lata 2013 i 2014. Według najlepszych szacunków dla celów niniejszej decyzji, z uwzględnieniem surowych wymagań dotyczących wskaźników i przy zastosowaniu liniowego współczynnika redukcji, w 2013 i 2014 r. zajdzie konieczność zakupu 75 % uprawnień w sektorach nienarażonych.

(13)

Ocenę kosztów pośrednich oparto o współczynnik średnich emisji w odniesieniu do energii elektrycznej w Unii wynoszący 0,465 ton CO2 na MWh, zgodnie z opartą na modelu analizą unijnego pakietu politycznego dotyczącego zmian klimatu i odnawialnych źródeł energii w 2008 r. (4), zastosowaną w ocenie skutków dołączonej do pakietu środków wdrażających cele Unii w zakresie zmian klimatu i energii ze źródeł odnawialnych do roku 2020. Zastosowanie średniej wartości unijnej jest stosowne, jako że jest zgodne z wymogiem dokonania oceny na szczeblu Unii, odzwierciedlając jednocześnie rzeczywiste emisje związane z produkcją energii elektrycznej w Unii.

(14)

Zgodnie z art. 10a ust. 17 dyrektywy 2003/87/WE wykaz może zostać uzupełniony po dokonaniu oceny jakościowej, w przypadku gdy dostępne są odpowiednie dane, z uwzględnieniem zakresu, w jakim dla poszczególnych instalacji w danym sektorze lub podsektorze możliwe jest zmniejszenie poziomów emisji lub zużycia energii elektrycznej, w tym, w stosownych przypadkach, zwiększenia kosztów produkcji, jakie może spowodować powiązana inwestycja, na przykład przez zastosowanie najbardziej wydajnych technik; obecnej i przewidywanej charakterystyki rynku, w tym w przypadku gdy intensywność handlu lub współczynniki wzrostu kosztów bezpośrednich i pośrednich są bliskie jednej z wartości progowych; oraz marży zysku jako potencjalnego wskaźnika inwestycji długoterminowej lub decyzji o przeniesieniu produkcji.

(15)

Ocenę jakościową przeprowadzono w szeregu sektorów i podsektorów, których nie uznano za narażone na ryzyko ucieczki emisji w oparciu o kryteria ilościowe określone w art. 10a ust. 14 i 15 dyrektywy 2003/87/WE. Ocenę jakościową przeprowadzono głównie dla sektorów, które nie zostały wystarczająco uwzględnione w ocenie ilościowej oraz sektorów uważanych za przypadki graniczne, lub w przypadku których nie istniały dane statystyczne lub były one złej jakości, oraz w odniesieniu do których państwa członkowskie lub przedstawiciele przemysłu zwrócili się o dokonanie analizy jakościowej, w oparciu o wiarygodne wyjaśnienie i uzasadnione wnioski. W wyniku tej oceny niektóre sektory poddane analizie należy uznać za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji. Dodatkowe sektory i podsektory dodane do wykazu określono osobno w trzeciej sekcji załącznika do niniejszej decyzji.

(16)

Inne sektory i podsektory, które – ze względu na ograniczenia czasowe – nie zostały w tej chwili poddane pełnej analizie, lub w przypadku których jakość bądź dostępność danych były ograniczone, takie jak sektor produkcji cegieł i dachówek, zostaną tak szybko, jak to możliwe, poddane ponownie ocenie zgodnie z art. 10a ust. 13 dyrektywy oraz – w zależności od wyniku analizy – dodane do wykazu.

(17)

Ocenę jakościową przeprowadzono dla sektora „Wykańczanie materiałów włókienniczych” (kod NACE 1730), głównie ze względu na fakt, że na szczeblu Unii nie istnieją oficjalne dane dotyczące handlu, pozwalające na ocenę intensywności handlu oraz fakt, że intensywność handlu we wszystkich pozostałych sektorach włókienniczych jest bardzo wysoka. Ocena wykazała wzrost presji konkurencji międzynarodowej, znaczny spadek produkcji w Unii w ostatnich latach oraz ujemne lub niewielkie marże zysku w latach poddanych ocenie, co ogranicza zdolności instalacji do inwestycji i ograniczania emisji. Biorąc pod uwagę połączony wpływ tych czynników, sektor należy uznać za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji.

(18)

Ocenę jakościową przeprowadzono dla sektora „Produkcja arkuszy fornirowych; produkcja sklejek, płyt laminowanych, płyt wiórowych, płyt pilśniowych i innych płyt oraz desek” (kod NACE 2020). Ocena wykazała ograniczone możliwości redukcji emisji bez znacznego wzrostu kosztów oraz skomplikowaną charakterystykę rynkową, np. wysoka zmienność cen, rosnący import z krajów, w których produkcja jest tania lub znaczny wpływ dodatkowych kosztów spowodowanych wprowadzeniem w życie dyrektywy 2003/87/WE na marże zysku, co ogranicza zdolności instalacji do inwestycji i ograniczania emisji. Biorąc pod uwagę połączony wpływ tych czynników, sektor należy uznać za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji.

(19)

Ocenę jakościową przeprowadzono dla sektora „Produkcja tworzyw sztucznych w postaci surowej” (kod NACE 2416). W odniesieniu do obecnej charakterystyki rynku ocena wykazała wysoki poziom integracji z innymi sektorami przemysłu chemicznego uważanymi za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji; ceny ustalane na rynku światowym hamujące jednostronne podwyżki cen oraz zakłócenia na rynku światowym lub unijnym spowodowane nieuczciwymi praktykami handlowymi producentów w niektórych krajach trzecich. Jeśli chodzi o przewidywaną charakterystykę rynku, pomimo zbliżania się do trzydziestoprocentowego progu intensywności handlu sektor odnotował znaczący wzrost importu, który będzie kontynuowany głównie ze względu na nowe duże inwestycje na Bliskim Wschodzie. Biorąc pod uwagę połączony wpływ tych czynników, sektor należy uznać za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji.

(20)

Ocenę jakościową przeprowadzono dla sektora „Odlewnictwo żeliwa” (kod NACE 2751), głównie ze względu na fakt, że na szczeblu Unii nie istnieją oficjalne dane dotyczące handlu, pozwalające na ocenę intensywności handlu, jako że główne produkty odlewnictwa należą do różnych grup w bazie danych Comext Eurostatu. Ocena wykazała ograniczony potencjał redukcji emisji ze względu na częściowo nieuniknione emisje procesowe oraz z uwagi na ograniczoną zdolność inwestycji w technologie redukcji emisji, wynikającą ze znaczących kosztów dodatkowych związanych z wprowadzeniem w życie dyrektywy 2003/87/WE mających wpływ na marże zysku. Jeśli chodzi o charakterystykę rynku, jego koncentracja jest niewielka, zaś w sektorach będących jego klientami koncentracja jest znaczna. W związku z powyższym sektor ma ograniczone możliwości przeniesienia dodatkowych kosztów. Istniejące dane dotyczące handlu, pochodzące z innych źródeł, wskazują również, że produkcja odlewnicza w coraz większym stopniu podlega handlowi międzynarodowemu. Biorąc pod uwagę połączony wpływ tych czynników, sektor należy uznać za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji.

(21)

Ocenę jakościową przeprowadzono dla sektora „Odlewnictwo metali lekkich” (kod NACE 2753), głównie ze względu na fakt, że na szczeblu Unii nie istnieją oficjalne dane dotyczące handlu, pozwalające na ocenę intensywności handlu, jako że główne produkty odlewnictwa należą do różnych grup w bazie danych Comext Eurostatu. W odniesieniu do charakterystyki rynku ocena wykazała niewielką koncentrację rynku oraz wysoki stopień uzależnienia od popytu ze strony jednego skoncentrowanego sektora. W związku z powyższym sektor ma ograniczone możliwości przeniesienia dodatkowych kosztów. Ponadto sektor odnotował straty lub bardzo niewielkie marże zysku w latach poddanych ocenie, co ma negatywny wpływ na możliwości inwestycji w technologie redukcji emisji, zaś dodatkowe koszty mogłyby jeszcze bardziej przyczynić się do tego stanu rzeczy. Istniejące dane dotyczące handlu, pochodzące z innych źródeł, wskazują również, że produkcja odlewnicza w coraz większym stopniu podlega handlowi międzynarodowemu. Biorąc pod uwagę połączony wpływ tych czynników, sektor należy uznać za narażony na znaczące ryzyko ucieczki emisji.

(22)

Przy ustalaniu wykazu sektorów i podsektorów należy uwzględnić, jeżeli istnieją odpowiednie dane, stopień, w jakim kraje trzecie o decydującym udziale w produkcji światowej w sektorach lub podsektorach uważanych za narażone na ryzyko ucieczki emisji zobowiązują się do obniżenia emisji gazów cieplarnianych w tych sektorach lub podsektorach w zakresie porównywalnym do zobowiązań Unii i w tym samym okresie, oraz stopień, w jakim niskoemisyjność instalacji w tych krajach jest porównywalna do instalacji w Unii. W chwili obecnej jedynie Norwegia, Islandia i Szwajcaria złożyły takie zobowiązania, jednak nie mają one decydującego udziału w światowej produkcji w sektorach lub podsektorach uważanych za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji. W odniesieniu do niskoemisyjności nie istnieją stosowne dane niezbędne do dokonania oceny ze względu na nieporównywalne definicje statystyczne i ogólny brak danych światowych na wymaganym poziomie podziału i szczegółowych informacji dotyczących sektora. Dlatego kryteria określone w art. 10a ust. 18 dyrektywy 2003/87/WE nie mają wpływu na wykaz sektorów i podsektorów.

(23)

Ocena, na której oparto wykaz sektorów i podsektorów, obejmuje wszystkie kody NACE od 1010 do 3720 włącznie, czyli sektor górniczy, kamieniarski i sektory związane z produkcją. W 2010 r. Komisja podda analizie niektóre z pozostałych sektorów przemysłowych nieobjęte tym zakresem kodów NACE, ale których stacjonarne instalacje mogą potencjalnie być objęte przepisami unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji dotyczącymi ucieczki emisji. Jeżeli któryś z tych sektorów spełni kryteria określone w art. 10a ust. 14–17 dyrektywy 2003/87/WE, zostanie on dodany do wykazu w momencie corocznego przeglądu.

(24)

Niniejszy wykaz ma zastosowanie dla lat 2013/2014 z zastrzeżeniem wyniku międzynarodowych negocjacji.

(25)

W kwestii wykazu sektorów i podsektorów skonsultowano się z szeregiem zainteresowanych stron, w tym z państwami członkowskimi, stowarzyszeniami branżowymi, organizacjami pozarządowymi związanymi z ochroną środowiska oraz środowiskiem naukowym, zaś informacje o tym procesie zamieszczono na stronie internetowej Komisji (5).

(26)

Środki przewidziane w niniejszej decyzji są zgodne z opinią Komitetu ds. Zmian Klimatu,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:

Artykuł 1

Sektory i podsektory wymienione w załączniku uznaje się za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji.

W 2010 r. Komisja podda analizie niektóre z pozostałych sektorów przemysłowych znajdujących się poza ocenionym zakresem kodów NACE (od 1010 do 3720 włącznie), które mogą potencjalnie być objęte przepisami unijnego systemu handlu uprawnieniami do emisji dotyczącymi ucieczki emisji. Jeżeli któryś z tych sektorów spełni kryteria określone w art. 10a ust. 14–17 dyrektywy 2003/87/WE, zostanie on dodany do wykazu w momencie corocznego przeglądu.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.

Sporządzono w Brukseli dnia 24 grudnia 2009 r.

W imieniu Komisji

Stavros DIMAS

Członek Komisji


(1)  Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32.

(2)  Dz.U. L 140 z 5.6.2009, s. 63.

(3)  http://ec.europa.eu/energy/climate_actions/doc/2008_res_ia_en.pdf

(4)  P. Capros i in., Model-based Analysis of the 2008 EU Policy Package on Climate Change and Renewables, Primes Model – E3MLab/NTUA, czerwiec 2008:

http://ec.europa.eu/environment/climat/pdf/climat_action/analysis.pdf

(5)  http://ec.europa.eu/environment/climat/emission/carbon_en.htm


ZAŁĄCZNIK

Sektory i podsektory uważane, zgodnie z art. 10a ust. 13 dyrektywy 2003/87/WE, za narażone na znaczące ryzyko ucieczki emisji

1.   NA POZIOMIE NACE-4

1.1.   W OPARCIU O KRYTERIA ILOŚCIOWE OKREŚLONE W ART. 10A UST. 15 I 16 DYREKTYWY 2003/87/WE

Kod NACE

Opis

1010

Górnictwo i wzbogacanie węgla kamiennego

1430

Kopalnictwo minerałów dla przemysłu chemicznego oraz do produkcji nawozów

1597

Produkcja słodów

1711

Przygotowanie i przędzenie włókien bawełnianych

1810

Produkcja odzieży skórzanej

2310

Wytwarzanie produktów koksowania węgla

2413

Produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów nieorganicznych

2414

Produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów organicznych

2415

Produkcja nawozów i związków azotowych

2417

Produkcja kauczuku syntetycznego w postaci surowej

2710

Produkcja żeliwa i stali oraz stopów żelaza

2731

Ciągnienie na zimno

2742

Produkcja aluminium

2744

Produkcja miedzi

2745

Produkcja pozostałych metali nieżelaznych

2931

Produkcja ciągników rolniczych

1.2.   W OPARCIU O KRYTERIA ILOŚCIOWE OKREŚLONE W ART. 10A UST. 15 DYREKTYWY 2003/87/WE

Kod NACE

Opis

1562

Wytwarzanie skrobi i produktów skrobiowych

1583

Produkcja cukru

1595

Produkcja pozostałych niedestylowanych napojów powstających w wyniku fermentacji surowców

1592

Produkcja alkoholu etylowego w wyniku fermentacji surowców

2112

Produkcja papieru i tektury

2320

Wytwarzanie produktów rafinacji ropy naftowej

2611

Produkcja szkła płaskiego

2613

Produkcja szkła gospodarczego

2630

Produkcja ceramicznych kafli i płytek

2721

Produkcja odlewanych rur żeliwnych

2743

Produkcja ołowiu, cynku i cyny

1.3.   W OPARCIU O KRYTERIA ILOŚCIOWE OKREŚLONE W ART. 10A UST. 16 LIT. A) DYREKTYWY 2003/87/WE

Kod NACE

Opis

2651

Produkcja cementu

2652

Produkcja wapna

1.4.   W OPARCIU O KRYTERIA ILOŚCIOWE OKREŚLONE W ART. 10A UST. 16 LIT. B) DYREKTYWY 2003/87/WE

Kod NACE

Opis

1110

Wydobywanie ropy naftowej i gazu ziemnego

1310

Kopalnictwo rud żelaza

1320

Kopalnictwo rud metali nieżelaznych, z wyjątkiem rud uranu i toru

1411

Wydobywanie kamienia ozdobnego i budowlanego

1422

Kopalnictwo gliny i kaolinu

1450

Pozostałe górnictwo i kopalnictwo, gdzie indziej niesklasyfikowane

1520

Przetwarzanie i konserwowanie ryb i produktów rybołówstwa

1541

Produkcja nieoczyszczonych olejów i tłuszczów

1591

Produkcja destylowanych napojów alkoholowych

1593

Produkcja win

1712

Przygotowanie i przędzenie włókien wełnianych

1713

Przygotowanie i przędzenie włókien samodziałowych

1714

Przygotowanie i przędzenie włókien lnianych

1715

Rozwijanie i przygotowanie włókien jedwabnych, łącznie z włóknami wyczesywanymi oraz przygotowywanie i teksturowanie syntetycznych lub sztucznych włókien przędzy

1716

Produkcja nici krawieckich

1717

Przygotowywanie i przędzenie pozostałych włókien tekstylnych

1721

Produkcja tkanin bawełnianych

1722

Produkcja tkanin wełnianych zgrzebnych

1723

Produkcja tkanin wełnianych czesankowych

1724

Produkcja tkanin jedwabnych

1725

Produkcja tkanin pozostałych

1740

Produkcja gotowych artykułów włókienniczych, z wyłączeniem odzieży

1751

Produkcja dywanów i chodników

1752

Produkcja wyrobów powroźniczych, lin, szpagatów i wyrobów sieciowych

1753

Produkcja włóknin i wyrobów z nich, z wyłączeniem odzieży

1754

Produkcja pozostałych wyrobów włókienniczych, gdzie indziej niesklasyfikowana

1760

Produkcja wyrobów włókienniczych o splocie dzianinowym lub szydełkowym

1771

Produkcja dzianych i szydełkowych trykotaży

1772

Produkcja dzianych i szydełkowych pulowerów, swetrów rozpinanych i artykułów podobnych

1821

Produkcja ubrań roboczych

1822

Produkcja pozostałej odzieży wierzchniej

1823

Produkcja bielizny

1824

Produkcja pozostałej odzieży i dodatków do odzieży, gdzie indziej niesklasyfikowana

1830

Wyprawianie i barwienie skór futerkowych; produkcja wyrobów futrzarskich

1910

Garbowanie i wyprawianie skór

1920

Produkcja toreb bagażowych, toreb ręcznych, wyrobów rymarskich i uprzęży

1930

Produkcja obuwia

2010

Produkcja wyrobów tartacznych, impregnacja drewna

2052

Produkcja wyrobów z korka, słomy i materiałów używanych do wyplatania

2111

Produkcja masy włóknistej

2124

Produkcja tapet

2215

Pozostała działalność wydawnicza

2330

Przetwarzanie paliw jądrowych

2412

Produkcja barwników i pigmentów

2420

Produkcja pestycydów i pozostałych środków agrochemicznych

2441

Produkcja podstawowych wyrobów farmaceutycznych

2442

Produkcja preparatów farmaceutycznych

2452

Produkcja wyrobów kosmetycznych i toaletowych

2463

Produkcja olejków eterycznych

2464

Produkcja chemikaliów fotograficznych

2465

Produkcja gotowych niezapisanych nośników informacji

2466

Produkcja pozostałych wyrobów chemicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana

2470

Produkcja włókien chemicznych

2511

Produkcja opon i dętek gumowych

2615

Produkcja i przetwarzanie innych rodzajów szkła, łącznie ze szkłem technicznym

2621

Produkcja ceramicznych wyrobów gospodarstwa domowego i ozdobnych

2622

Produkcja ceramicznych wyrobów sanitarnych

2623

Produkcja izolatorów ceramicznych i ceramicznych osłon izolacyjnych

2624

Produkcja pozostałych technicznych wyrobów ceramicznych

2625

Produkcja pozostałych wyrobów ceramicznych

2626

Produkcja ogniotrwałych wyrobów ceramicznych

2681

Produkcja artykułów ściernych

2722

Produkcja rur stalowych

2741

Produkcja metali szlachetnych

2861

Produkcja wyrobów nożowniczych

2862

Produkcja narzędzi

2874

Produkcja złączy, śrub, łańcuchów i sprężyn

2875

Produkcja pozostałych metalowych wyrobów gotowych, gdzie indziej niesklasyfikowana

2911

Produkcja silników i turbin, z wyłączeniem silników lotniczych, samochodowych i motocyklowych

2912

Produkcja pomp i sprężarek

2913

Produkcja kurków i zaworów

2914

Produkcja łożysk, kół zębatych, przekładni zębatych i elementów napędowych

2921

Produkcja pieców, palenisk i palników piecowych

2923

Produkcja przemysłowych urządzeń chłodniczych i wentylacyjnych

2924

Produkcja pozostałych maszyn ogólnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowana

2932

Produkcja pozostałych maszyn dla rolnictwa i leśnictwa

2941

Produkcja przenośnych ręcznych narzędzi o napędzie mechanicznym

2942

Produkcja pozostałych narzędzi mechanicznych do obróbki metalu

2943

Produkcja pozostałych narzędzi mechanicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana

2951

Produkcja maszyn dla metalurgii

2952

Produkcja maszyn dla górnictwa, kopalnictwa i budownictwa

2953

Produkcja maszyn dla przetwórstwa żywności, produkcji napojów i przetwórstwa tytoniu

2954

Produkcja maszyn dla przemysłu włókienniczego, odzieżowego i skórzanego

2955

Produkcja maszyn dla przemysłu papierniczego

2956

Produkcja pozostałych maszyn specjalnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowana

2960

Produkcja broni i amunicji

2971

Produkcja elektrycznego sprzętu gospodarstwa domowego

3001

Produkcja maszyn biurowych

3002

Produkcja komputerów i pozostałych urządzeń do przetwarzania informacji

3110

Produkcja silników elektrycznych, prądnic i transformatorów

3120

Produkcja aparatury rozdzielczej i sterowniczej energii elektrycznej

3130

Produkcja izolowanych drutów i przewodów

3140

Produkcja akumulatorów, ogniw galwanicznych i baterii galwanicznych

3150

Produkcja sprzętu oświetleniowego i lamp elektrycznych

3162

Produkcja pozostałego sprzętu elektrycznego, gdzie indziej niesklasyfikowana

3210

Produkcja diod, lamp elektronowych i innych elementów elektronicznych

3220

Produkcja nadajników telewizyjnych i radiowych oraz aparatów dla telefonii i telegrafii przewodowej

3230

Produkcja odbiorników telewizyjnych i radiowych, urządzeń do nagrywania lub powielania dźwięku lub obrazu oraz związanych z nimi towarów

3310

Produkcja sprzętu medycznego i chirurgicznego oraz przyrządów ortopedycznych

3320

Produkcja instrumentów i przyrządów pomiarowych, kontrolnych, badawczych i nawigacyjnych i innego przeznaczenia, z wyłączeniem sprzętu do sterowania procesami przemysłowymi

3340

Produkcja instrumentów optycznych i sprzętu fotograficznego

3350

Produkcja zegarków i zegarów

3511

Produkcja i naprawa statków

3512

Produkcja i naprawa łodzi wycieczkowych i sportowych

3530

Produkcja statków powietrznych i kosmicznych

3541

Produkcja motocykli

3542

Produkcja rowerów

3543

Produkcja wózków inwalidzkich

3550

Produkcja pozostałego sprzętu transportowego, gdzie indziej niesklasyfikowana

3621

Bicie monet

3622

Produkcja artykułów jubilerskich i podobnych, gdzie indziej niesklasyfikowana

3630

Produkcja instrumentów muzycznych

3640

Produkcja sprzętu sportowego

3650

Produkcja gier i zabawek

3661

Produkcja imitacji biżuterii

3662

Produkcja mioteł, szczotek i pędzli

3663

Pozostała działalność produkcyjna, gdzie indziej niesklasyfikowana

2.   POZA POZIOMEM NACE-4 W OPARCIU O KRYTERIA ILOŚCIOWE OKREŚLONE W ART. 10A UST. 15 I 16 DYREKTYWY 2003/87/WE

Kod Prodcom

Opis

15331427

Przecier pomidorowy i pasta, zagęszczone

155120

Mleko i śmietana w postaci stałej

155153

Kazeina

155154

Laktoza i syrop z laktozy

15891333

Drożdże piekarnicze suszone

24111150

Wodór (włącznie z produkcją wodoru w połączeniu z gazem syntezowym)

24111160

Azot

24111170

Tlen

243021

Gotowe preparaty pigmentowe, środki matujące i farby, szkliste emalie i glazury, pobiałki, ciekłe materiały do nadawania połysku itp.; fryta szklana

24621030

Żelatyna i jej pochodne, karuk (inne niż kleje kazeinowe)

261411

Taśmy, niedoprzędy, przędza i nici cięte, z włókien szklanych

26821400

Sztuczny grafit, grafit koloidalny lub półkoloidalny oraz preparaty na bazie grafitu

26821620

Wermikulit porowaty, iły porowate, żużel spieniony i podobne porowate materiały mineralne włącznie z ich mieszaninami

3.   NA POZIOMIE NACE-4 W OPARCIU O KRYTERIA JAKOŚCIOWE OKREŚLONE W ART. 10A UST. 17 DYREKTYWY 2003/87/WE

Kod NACE

Opis

1730

Wykańczanie materiałów włókienniczych

2020

Produkcja arkuszy fornirowych; produkcja sklejek, płyt laminowanych, płyt wiórowych, płyt pilśniowych i innych płyt oraz desek

2416

Produkcja tworzyw sztucznych w postaci surowej

2751

Odlewnictwo żeliwa

2753

Odlewnictwo metali lekkich