ISSN 1725-5139

doi:10.3000/17255139.L_2009.156.pol

Dziennik Urzędowy

Unii Europejskiej

L 156

European flag  

Wydanie polskie

Legislacja

Tom 52
19 czerwca 2009


Spis treści

 

I   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

Strona

 

 

ROZPORZĄDZENIA

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 522/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

1

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 523/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. ustalające refundacje wywozowe w odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych

3

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 524/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. ustalające maksymalną stawkę refundacji wywozowej w odniesieniu do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2008

7

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 525/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. ustalające maksymalną stawkę refundacji wywozowej w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2008

9

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 526/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. ustalające maksymalne ceny skupu masła w ramach 7. indywidualnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 186/2009

10

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 527/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. ustalające maksymalną cenę skupu odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 5. indywidualnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 310/2009

11

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 528/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz mięsa drobiowego, otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007

12

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 529/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 539/2007 na niektóre produkty w sektorze jaj i albumin jaj

14

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 530/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mięsa drobiowego, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1385/2007

16

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 531/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mięsa drobiowego pochodzącego z Izraela, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1384/2007

18

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 532/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mięsa drobiowego pochodzącego z Turcji, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1383/2007

20

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 533/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. ustalające stawki refundacji stosowane do mleka i produktów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

21

 

 

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 534/2009 z dnia 18 czerwca 2009 r. ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95

24

 

 

II   Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

 

 

DECYZJE

 

 

Rada

 

 

2009/472/WE

 

*

Decyzja Rady z dnia 6 kwietnia 2009 r. w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Islamską Republiką Mauretańską na podstawie art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE

26

 

 

2009/473/WE

 

*

Decyzja Rady z dnia 28 maja 2009 r. w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego tymczasowego stosowania Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei

31

Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące tymczasowego stosowania umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei

33

Umowa o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Republiką Gwinei a Wspólnotą Europejską

35

 

 

2009/474/WE, Euratom

 

*

Decyzja Rady z dnia 9 czerwca 2009 r. w sprawie mianowania sędziego Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

56

 

 

III   Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

 

 

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

 

*

Wspólne działanie Rady 2009/475/WPZiB z dnia 11 czerwca 2009 r. w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX

57

PL

Akty, których tytuły wydrukowano zwykłą czcionką, odnoszą się do bieżącego zarządzania sprawami rolnictwa i generalnie zachowują ważność przez określony czas.

Tytuły wszystkich innych aktów poprzedza gwiazdka, a drukuje się je czcionką pogrubioną.


I Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja jest obowiązkowa

ROZPORZĄDZENIA

19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/1


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 522/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

ustanawiające standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1580/2007 z dnia 21 grudnia 2007 r. ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzeń Rady (WE) nr 2200/96, (WE) nr 2201/96 i (WE) nr 1182/2007 w sektorze owoców i warzyw (2), w szczególności jego art. 138 ust. 1,

a także mając na uwadze, co następuje:

Rozporządzenie (WE) nr 1580/2007 przewiduje, w zastosowaniu wyników wielostronnych negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, kryteria do ustalania przez Komisję standardowych wartości celnych dla przywozu z krajów trzecich, w odniesieniu do produktów i okresów określonych w części A załącznika XV do wspomnianego rozporządzenia,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Standardowe wartości celne w przywozie, o których mowa w art. 138 rozporządzenia (WE) nr 1580/2007, są ustalone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 350 z 31.12.2007, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Standardowe wartości celne w przywozie dla ustalania ceny wejścia niektórych owoców i warzyw

(EUR/100 kg)

Kod CN

Kod krajów trzecich (1)

Standardowa stawka celna w przywozie

0702 00 00

CL

55,0

MA

32,7

MK

41,2

TR

56,3

ZZ

46,3

0707 00 05

MK

29,2

TR

141,0

ZZ

85,1

0709 90 70

TR

112,7

ZZ

112,7

0805 50 10

AR

57,3

BR

104,3

TR

64,0

ZA

66,6

ZZ

73,1

0808 10 80

AR

119,9

BR

73,5

CL

76,3

CN

100,3

NZ

109,0

US

120,0

UY

49,5

ZA

83,5

ZZ

91,5

0809 10 00

TR

163,1

US

174,4

ZZ

168,8

0809 20 95

TR

401,6

ZZ

401,6

0809 30

MA

405,8

TR

166,2

US

203,1

ZZ

258,4

0809 40 05

AU

289,7

CL

108,6

ZZ

199,2


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod „ZZ” odpowiada „innym pochodzeniom”.


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/3


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 523/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

ustalające refundacje wywozowe w odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2 w powiązaniu z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 162 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że różnica pomiędzy cenami produktów określonych w załączniku I część XVI wymienionego rozporządzenia na rynku światowym i we Wspólnocie może zostać pokryta refundacjami wywozowymi.

(2)

Biorąc pod uwagę aktualną sytuację na rynku mleka i przetworów mlecznych, refundacje wywozowe powinny zostać ustanowione zgodnie z zasadami i niektórymi kryteriami przewidzianymi w art. 162, 163, 164, 167, 169 i 170 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)

Artykuł 164 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że refundacje wywozowe mogą zostać zróżnicowane w zależności od miejsca przeznaczenia, zwłaszcza jeżeli jest to konieczne ze względu na sytuację na rynku światowym, szczególne wymogi niektórych rynków lub zobowiązania wynikające z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu.

(4)

Refundacje wywozowe dla Republiki Dominikańskiej zostały zróżnicowane celem uwzględnienia obniżonych stawek celnych stosowanych przy przywozie w ramach kontyngentu taryfowego na mocy Protokołu ustaleń między Wspólnotą Europejską a Republiką Dominikańską w sprawie ochrony przywozu mleka w proszku w Republice Dominikańskiej (2) zatwierdzonego decyzją Rady nr 98/486/WE (3). W wyniku zmian sytuacji rynkowej w Republice Dominikańskiej, które charakteryzuje wzrost konkurencji na rynku mleka w proszku, kontyngent nie jest już w pełni wykorzystywany. W celu maksymalnego wykorzystania kontyngentu należy znieść zróżnicowanie refundacji wywozowych dla Republiki Dominikańskiej.

(5)

Komitet Zarządzający ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych nie wydał opinii w terminie wyznaczonym przez jego przewodniczącego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Refundacje wywozowe przewidziane w art. 164 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 przyznaje się w odniesieniu do produktów i ilości określonych w załączniku do niniejszego rozporządzenia, z zastrzeżeniem warunku, o którym mowa w art. 3 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1282/2006 (4).

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 218 z 6.8.1998, s. 46.

(3)  Dz.U. L 218 z 6.8.1998, s. 45.

(4)  Dz.U. L 234 z 29.8.2006, s. 4.


ZAŁĄCZNIK

Refundacje wywozowe w odniesieniu do mleka i przetworów mlecznych stosowane od dnia 19 czerwca 2009 r.

Kod produktu

Miejsce przeznaczenia

Jednostka miary

Wysokość refundacji

0401 30 31 9100

L20

EUR/100 kg

10,43

0401 30 31 9400

L20

EUR/100 kg

16,34

0401 30 31 9700

L20

EUR/100 kg

18,02

0401 30 39 9100

L20

EUR/100 kg

10,43

0401 30 39 9400

L20

EUR/100 kg

16,34

0401 30 39 9700

L20

EUR/100 kg

18,02

0401 30 91 9100

L20

EUR/100 kg

20,56

0401 30 99 9100

L20

EUR/100 kg

20,56

0401 30 99 9500

L20

EUR/100 kg

30,26

0402 10 11 9000

L20

EUR/100 kg

22,80

0402 10 19 9000

L20

EUR/100 kg

22,80

0402 10 99 9000

L20

EUR/100 kg

22,80

0402 21 11 9200

L20

EUR/100 kg

22,80

0402 21 11 9300

L20

EUR/100 kg

31,81

0402 21 11 9500

L20

EUR/100 kg

33,02

0402 21 11 9900

L20

EUR/100 kg

35,00

0402 21 17 9000

L20

EUR/100 kg

22,80

0402 21 19 9300

L20

EUR/100 kg

31,81

0402 21 19 9500

L20

EUR/100 kg

33,02

0402 21 19 9900

L20

EUR/100 kg

35,00

0402 21 91 9100

L20

EUR/100 kg

35,20

0402 21 91 9200

L20

EUR/100 kg

35,38

0402 21 91 9350

L20

EUR/100 kg

35,71

0402 21 99 9100

L20

EUR/100 kg

35,20

0402 21 99 9200

L20

EUR/100 kg

35,38

0402 21 99 9300

L20

EUR/100 kg

35,71

0402 21 99 9400

L20

EUR/100 kg

37,40

0402 21 99 9500

L20

EUR/100 kg

38,01

0402 21 99 9600

L20

EUR/100 kg

40,38

0402 21 99 9700

L20

EUR/100 kg

41,69

0402 29 15 9200

L20

EUR/100 kg

22,80

0402 29 15 9300

L20

EUR/100 kg

31,81

0402 29 15 9500

L20

EUR/100 kg

33,02

0402 29 19 9300

L20

EUR/100 kg

31,81

0402 29 19 9500

L20

EUR/100 kg

33,02

0402 29 19 9900

L20

EUR/100 kg

35,00

0402 29 99 9100

L20

EUR/100 kg

35,20

0402 29 99 9500

L20

EUR/100 kg

37,40

0402 91 10 9370

L20

EUR/100 kg

3,48

0402 91 30 9300

L20

EUR/100 kg

4,11

0402 91 99 9000

L20

EUR/100 kg

20,56

0402 99 10 9350

L20

EUR/100 kg

8,94

0402 99 31 9300

L20

EUR/100 kg

10,43

0403 90 11 9000

L20

EUR/100 kg

22,80

0403 90 13 9200

L20

EUR/100 kg

22,80

0403 90 13 9300

L20

EUR/100 kg

31,81

0403 90 13 9500

L20

EUR/100 kg

33,02

0403 90 13 9900

L20

EUR/100 kg

35,00

0403 90 33 9400

L20

EUR/100 kg

31,81

0403 90 59 9310

L20

EUR/100 kg

10,43

0403 90 59 9340

L20

EUR/100 kg

16,34

0403 90 59 9370

L20

EUR/100 kg

18,02

0404 90 21 9120

L20

EUR/100 kg

19,45

0404 90 21 9160

L20

EUR/100 kg

22,80

0404 90 23 9120

L20

EUR/100 kg

22,80

0404 90 23 9130

L20

EUR/100 kg

31,81

0404 90 23 9140

L20

EUR/100 kg

33,02

0404 90 23 9150

L20

EUR/100 kg

35,00

0404 90 81 9100

L20

EUR/100 kg

22,80

0404 90 83 9110

L20

EUR/100 kg

22,80

0404 90 83 9130

L20

EUR/100 kg

31,81

0404 90 83 9150

L20

EUR/100 kg

33,02

0404 90 83 9170

L20

EUR/100 kg

35,00

0405 10 11 9500

L20

EUR/100 kg

63,41

0405 10 11 9700

L20

EUR/100 kg

65,00

0405 10 19 9500

L20

EUR/100 kg

63,41

0405 10 19 9700

L20

EUR/100 kg

65,00

0405 10 30 9100

L20

EUR/100 kg

63,41

0405 10 30 9300

L20

EUR/100 kg

65,00

0405 10 30 9700

L20

EUR/100 kg

65,00

0405 10 50 9500

L20

EUR/100 kg

63,41

0405 10 50 9700

L20

EUR/100 kg

65,00

0405 10 90 9000

L20

EUR/100 kg

67,38

0405 20 90 9500

L20

EUR/100 kg

59,45

0405 20 90 9700

L20

EUR/100 kg

61,83

0405 90 10 9000

L20

EUR/100 kg

78,71

0405 90 90 9000

L20

EUR/100 kg

65,00

0406 10 20 9640

L04

EUR/100 kg

11,78

L40

EUR/100 kg

14,72

0406 10 20 9650

L04

EUR/100 kg

9,82

L40

EUR/100 kg

12,27

0406 10 20 9830

L04

EUR/100 kg

7,03

L40

EUR/100 kg

8,79

0406 10 20 9850

L04

EUR/100 kg

6,85

L40

EUR/100 kg

8,56

0406 20 90 9913

L04

EUR/100 kg

8,54

L40

EUR/100 kg

10,68

0406 20 90 9915

L04

EUR/100 kg

11,61

L40

EUR/100 kg

14,51

0406 20 90 9917

L04

EUR/100 kg

12,34

L40

EUR/100 kg

15,42

0406 20 90 9919

L04

EUR/100 kg

13,79

L40

EUR/100 kg

17,24

0406 30 31 9730

L04

EUR/100 kg

5,29

L40

EUR/100 kg

6,61

0406 30 31 9930

L04

EUR/100 kg

5,69

L40

EUR/100 kg

7,11

0406 30 31 9950

L04

EUR/100 kg

5,17

L40

EUR/100 kg

6,46

0406 30 39 9500

L04

EUR/100 kg

4,62

L40

EUR/100 kg

5,77

0406 30 39 9700

L04

EUR/100 kg

4,96

L40

EUR/100 kg

6,20

0406 30 39 9930

L04

EUR/100 kg

5,31

L40

EUR/100 kg

6,64

0406 30 39 9950

L04

EUR/100 kg

5,11

L40

EUR/100 kg

6,39

0406 40 50 9000

L04

EUR/100 kg

12,47

L40

EUR/100 kg

15,59

0406 40 90 9000

L04

EUR/100 kg

13,82

L40

EUR/100 kg

17,28

0406 90 13 9000

L04

EUR/100 kg

17,58

L40

EUR/100 kg

21,98

0406 90 15 9100

L04

EUR/100 kg

18,17

L40

EUR/100 kg

22,71

0406 90 17 9100

L04

EUR/100 kg

18,17

L40

EUR/100 kg

22,71

0406 90 21 9900

L04

EUR/100 kg

17,60

L40

EUR/100 kg

22,00

0406 90 23 9900

L04

EUR/100 kg

15,93

L40

EUR/100 kg

19,91

0406 90 25 9900

L04

EUR/100 kg

15,53

L40

EUR/100 kg

19,41

0406 90 27 9900

L04

EUR/100 kg

14,06

L40

EUR/100 kg

17,58

0406 90 32 9119

L04

EUR/100 kg

13,02

L40

EUR/100 kg

16,28

0406 90 35 9190

L04

EUR/100 kg

18,63

L40

EUR/100 kg

23,29

0406 90 35 9990

L04

EUR/100 kg

18,63

L40

EUR/100 kg

23,29

0406 90 37 9000

L04

EUR/100 kg

17,58

L40

EUR/100 kg

21,98

0406 90 61 9000

L04

EUR/100 kg

20,31

L40

EUR/100 kg

25,39

0406 90 63 9100

L04

EUR/100 kg

19,93

L40

EUR/100 kg

24,91

0406 90 63 9900

L04

EUR/100 kg

19,93

L40

EUR/100 kg

24,91

0406 90 69 9910

L04

EUR/100 kg

19,56

L40

EUR/100 kg

24,45

0406 90 73 9900

L04

EUR/100 kg

16,20

L40

EUR/100 kg

20,25

0406 90 75 9900

L04

EUR/100 kg

16,61

L40

EUR/100 kg

20,76

0406 90 76 9300

L04

EUR/100 kg

14,65

L40

EUR/100 kg

18,31

0406 90 76 9400

L04

EUR/100 kg

16,41

L40

EUR/100 kg

20,51

0406 90 76 9500

L04

EUR/100 kg

15,02

L40

EUR/100 kg

18,77

0406 90 78 9100

L04

EUR/100 kg

16,53

L40

EUR/100 kg

20,66

0406 90 78 9300

L04

EUR/100 kg

15,87

L40

EUR/100 kg

19,84

0406 90 79 9900

L04

EUR/100 kg

13,22

L40

EUR/100 kg

16,53

0406 90 81 9900

L04

EUR/100 kg

16,41

L40

EUR/100 kg

20,51

0406 90 85 9930

L04

EUR/100 kg

18,12

L40

EUR/100 kg

22,65

0406 90 85 9970

L04

EUR/100 kg

16,61

L40

EUR/100 kg

20,76

0406 90 86 9200

L04

EUR/100 kg

17,30

L40

EUR/100 kg

21,63

0406 90 86 9400

L04

EUR/100 kg

17,60

L40

EUR/100 kg

22,00

0406 90 86 9900

L04

EUR/100 kg

18,12

L40

EUR/100 kg

22,65

0406 90 87 9300

L04

EUR/100 kg

15,89

L40

EUR/100 kg

19,86

0406 90 87 9400

L04

EUR/100 kg

15,61

L40

EUR/100 kg

19,51

0406 90 87 9951

L04

EUR/100 kg

16,12

L40

EUR/100 kg

20,15

0406 90 87 9971

L04

EUR/100 kg

16,12

L40

EUR/100 kg

20,15

0406 90 87 9973

L04

EUR/100 kg

15,82

L40

EUR/100 kg

19,78

0406 90 87 9974

L04

EUR/100 kg

16,85

L40

EUR/100 kg

21,06

0406 90 87 9975

L04

EUR/100 kg

16,50

L40

EUR/100 kg

20,63

0406 90 87 9979

L04

EUR/100 kg

15,93

L40

EUR/100 kg

19,91

0406 90 88 9300

L04

EUR/100 kg

13,82

L40

EUR/100 kg

17,28

0406 90 88 9500

L04

EUR/100 kg

13,52

L40

EUR/100 kg

16,90

Miejsca przeznaczenia są określone w następujący sposób:

L20

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem:

a)

krajów trzecich: Andory, Stolicy Apostolskiej (Państwa Watykańskiego), Lichtensteinu i Stanów Zjednoczonych Ameryki;

b)

terytoriów państw członkowskich UE niebędących częścią obszaru celnego Wspólnoty: Wysp Owczych, Grenlandii, wyspy Helgoland, Ceuty, Melilli, gmin Livigno i Campione d’Italia oraz obszarów Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli;

c)

terytoriów europejskich, za których stosunki zewnętrzne odpowiedzialne jest państwo członkowskie i które nie stanowią części obszaru celnego Wspólnoty; Gibraltaru.

d)

do miejsc przeznaczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1, art. 44 ust. 1 i art. 45 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 (Dz.U. L 102 z 17.4.1999, s. 11).

L04

:

Albania, Bośnia i Hercegowina, Serbia, Kosowo (), Czarnogóra i Była Jugosłowiańska Republika Macedonii.

L40

:

Wszystkie miejsca przeznaczenia z wyjątkiem:

a)

krajów trzecich: L04, Andory, Islandii, Lichtensteinu, Norwegii, Szwajcarii, Stolicy Apostolskiej (Państwa Watykańskiego), Stanów Zjednoczonych Ameryki, Chorwacji, Turcji, Australii, Kanady, Nowej Zelandii i Republiki Południowej Afryki;

b)

terytoriów państw członkowskich UE niebędących częścią obszaru celnego Wspólnoty: Wysp Owczych, Grenlandii, wyspy Helgoland, Ceuty, Melilli, gmin Livigno i Campione d’Italia oraz obszarów Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli;

c)

terytoriów europejskich, za których stosunki zewnętrzne odpowiedzialne jest państwo członkowskie i które nie stanowią części obszaru celnego Wspólnoty; Gibraltaru.

d)

do miejsc przeznaczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1, art. 44 ust. 1 i art. 45 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 (Dz.U. L 102 z 17.4.1999, s. 11).


(1)  Jak określono w rezolucji nr 1244 Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 10 czerwca 1999 r.


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/7


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 524/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

ustalające maksymalną stawkę refundacji wywozowej w odniesieniu do masła w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2008

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2 w powiązaniu z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 619/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. otwierające stały przetarg na refundacje wywozowe dotyczące niektórych przetworów mlecznych (2) przewiduje procedurę stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych.

(2)

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1454/2007 z dnia 10 grudnia 2007 r. ustanawiającego wspólne zasady określania procedury przetargowej w odniesieniu do ustalania refundacji wywozowych na niektóre produkty rolne (3) oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na to zaproszenie do składania ofert, należy ustalić maksymalną stawkę refundacji wywozowej w okresie składania ofert kończącym się dnia 16 czerwca 2009 r.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2004 w okresie składania ofert kończącym się dnia 16 czerwca 2009 r. maksymalną stawkę refundacji dla produktów i miejsc przeznaczenia wymienionych, odpowiednio, w art. 1 lit. a) i b) i art. 2 wymienionego rozporządzenia ustala się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 168 z 28.6.2008, s. 20.

(3)  Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 69.


ZAŁĄCZNIK

(EUR/100 kg)

Produkt

Kod w klasyfikacji refundacji wywozowych

Maksymalna kwota refundacji wywozowej dla eksportu o przeznaczeniu wymienionym w art. 2 rozporządzenia (WE) nr 619/2004

Masło

ex ex 0405 10 19 9700

70,00

Bezwodny tłuszcz mleczny

ex ex 0405 90 10 9000

84,50


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/9


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 525/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

ustalające maksymalną stawkę refundacji wywozowej w odniesieniu do odtłuszczonego mleka w proszku w ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2008

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2 w powiązaniu z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 619/2008 z dnia 27 czerwca 2008 r. otwierające stały przetarg na refundacje wywozowe dotyczące niektórych przetworów mlecznych (2) przewiduje procedurę stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych.

(2)

Zgodnie z art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1454/2007 z dnia 10 grudnia 2007 r. ustanawiającego wspólne zasady określania procedury przetargowej w odniesieniu do ustalania refundacji wywozowych na niektóre produkty rolne (3) oraz po dokonaniu analizy ofert przedstawionych w odpowiedzi na to zaproszenie do składania ofert, należy ustalić maksymalną stawkę refundacji wywozowej w okresie składania ofert kończącym się dnia 16 czerwca 2009 r.

(3)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W ramach stałego zaproszenia do składania ofert przetargowych otwartego rozporządzeniem (WE) nr 619/2008 w okresie składania ofert kończącym się dnia 16 czerwca 2009 r. maksymalną stawkę refundacji dla produktu i miejsc przeznaczenia wymienionych w art. 1 lit. c) i art. 2 wymienionego rozporządzenia ustala się na 25,80 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 168 z 28.6.2008, s. 20.

(3)  Dz.U. L 325 z 11.12.2007, s. 69.


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/10


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 526/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

ustalające maksymalne ceny skupu masła w ramach 7. indywidualnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 186/2009

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 186/2009 (2) otwarto skup masła w drodze procedury przetargowej na okres do dnia 31 sierpnia 2009 r. zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 105/2008 z dnia 5 lutego 2008 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do interwencji na rynku masła (3).

(2)

Zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 105/2008 na podstawie ofert otrzymanych w ramach indywidualnych zaproszeń do składania ofert przetargowych należy ustalić maksymalną cenę skupu lub podjąć decyzję o odrzuceniu wszystkich złożonych ofert.

(3)

Na podstawie ofert otrzymanych w ramach 7. indywidualnego zaproszenia do składania ofert przetargowych należy ustalić maksymalną cenę skupu.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla 7. indywidualnego zaproszenia do składania ofert przetargowych skupu masła w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 186/2009, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął z dniem 16 czerwca 2009 r., maksymalną cenę skupu ustala się na 220,00 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 64 z 10.3.2009, s. 3.

(3)  Dz.U. L 32 z 6.2.2008, s. 3.


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/11


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 527/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

ustalające maksymalną cenę skupu odtłuszczonego mleka w proszku w ramach 5. indywidualnego zaproszenia do składania ofert w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 310/2009

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 43 w związku z jego art. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem (WE) nr 310/2009 (2) otwarto skup odtłuszczonego mleka w proszku w drodze procedury przetargowej na okres do dnia 31 sierpnia 2009 r. zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 214/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w sprawie interwencji na rynku odtłuszczonego mleka w proszku (3).

(2)

Zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 214/2001 na podstawie ofert otrzymanych w ramach indywidualnych zaproszeń do składania ofert przetargowych należy ustalić maksymalną cenę skupu lub podjąć decyzję o odrzuceniu wszystkich złożonych ofert.

(3)

Na podstawie ofert otrzymanych w ramach 5. indywidualnego zaproszenia do składania ofert przetargowych należy ustalić maksymalną cenę skupu.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Dla 5. indywidualnego zaproszenia do składania ofert przetargowych skupu odtłuszczonego mleka w proszku w ramach przetargu otwartego rozporządzeniem (WE) nr 310/2009, w odniesieniu do którego termin składania ofert upłynął z dniem 16 czerwca 2009 r., maksymalną cenę skupu ustala się na 167,90 EUR/100 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 97 z 16.4.2009, s. 13.

(3)  Dz.U. L 37 z 7.2.2001, s. 100.


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/12


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 528/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. w ramach kontyngentów taryfowych na przywóz mięsa drobiowego, otwartych rozporządzeniem (WE) nr 533/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 533/2007 z dnia 14 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze mięsa drobiowego (3), w szczególności jego art. 5 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 533/2007 otwarto kontyngenty taryfowe na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego.

(2)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r., przewyższają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz złożonych na podokres od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 533/2007 ustala się współczynniki przydziału wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

(3)  Dz.U. L 125 z 15.5.2007, s. 9.


ZAŁĄCZNIK

Nr grupy

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału dla wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych w odniesieniu do podokresu od dnia 1.7.2009-30.9.2009

(%)

P1

09.4067

1,996875

P2

09.4068

3,853812

P3

09.4069

0,881057

P4

09.4070

18,867924


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/14


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 529/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. w ramach kontyngentów taryfowych otwartych rozporządzeniem (WE) nr 539/2007 na niektóre produkty w sektorze jaj i albumin jaj

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 539/2007 z dnia 15 maja 2007 r. otwierające i ustalające zarządzanie kontyngentami taryfowymi w sektorze jaj i albumin jaj (3), w szczególności jego art. 5 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 539/2007 otwarto kontyngenty taryfowe na przywóz produktów sektora jaj i albumin jaj.

(2)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r., przewyższają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

W odniesieniu do wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz złożonych na podokres od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 539/2007 ustala się współczynniki przydziału wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

(3)  Dz.U. L 128 z 16.5.2007, s. 19.


ZAŁĄCZNIK

Nr grupy

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału dla wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych w odniesieniu do podokresu od dnia 1.7.2009-30.9.2009

(%)

E2

09.4401

33,640907


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/16


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 530/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mięsa drobiowego, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1385/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1385/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 774/94 w odniesieniu do otwarcia i zarządzania niektórymi wspólnotowymi kontyngentami taryfowymi z sektora mięsa drobiowego (3), w szczególności jego art. 5 ust. 6,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r., przewyższają w przypadku niektórych kontyngentów ilości dostępne. Należy zatem określić, na jakie ilości pozwolenia na przywóz mogą być wydawane, poprzez ustalenie współczynnika przydziału, jaki należy zastosować do ilości, w odniesieniu do których złożono wnioski.

(2)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r., są w przypadku niektórych kontyngentów mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

1.   W odniesieniu do wniosków o wydanie pozwoleń na przywóz złożonych na podokres od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r. na mocy rozporządzenia (WE) nr 1385/2007 ustala się współczynniki przydziału wymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

2.   Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu trwającego od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2009 r., są określone w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

(3)  Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 47.


ZAŁĄCZNIK

Nr grupy

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału dla wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych w odniesieniu do podokresu od dnia 1.7.2009-30.9.2009

(%)

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1.10.2009-31.12.2009

(kg)

1

09.4410

0,527539

2

09.4411

 (1)

3 825 000

3

09.4412

0,563656

4

09.4420

0,761626

5

09.4421

4,484381

6

09.4422

0,80776


(1)  Nie dotyczy: Komisja nie otrzymała żadnego wniosku o wydanie pozwolenia.


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/18


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 531/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mięsa drobiowego pochodzącego z Izraela, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1384/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1301/2006 z dnia 31 sierpnia 2006 r. ustanawiające wspólne zasady zarządzania kontyngentami taryfowymi na przywóz produktów rolnych, podlegającymi systemowi pozwoleń na przywóz (2), w szczególności jego art. 7 ust. 2,

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1384/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 2398/96 w odniesieniu do otwarcia i zarządzania niektórymi kontyngentami na przywóz do Wspólnoty produktów z sektora mięsa drobiowego pochodzących z Izraela (3), w szczególności jego art. 5 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni czerwca 2009 r. złożono wnioski o przyznanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r. są mniejsze od ilości dostępnych. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonej dla podokresu trwającego od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2009 r., są określone w załączniku.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 238 z 1.9.2006, s. 13.

(3)  Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 40.


ZAŁĄCZNIK

Nr grupy

Nr porządkowy

Współczynnik przydziału dla wniosków o pozwolenia na przywóz złożonych w odniesieniu do podokresu od dnia 1.7.2009-30.9.2009

(%)

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków i które dodaje się do ilości ustalonych dla podokresu od dnia 1.10.2009-31.12.2009

(kg)

IL1

09.4092

 (1)

284 480

IL2

09.4091

 (2)

420 000


(1)  Nie dotyczy: ilości, o które wystąpiono, są mniejsze od ilości dostępnych.

(2)  Nie dotyczy: Komisja nie otrzymała żadnego wniosku o wydanie pozwolenia.


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/20


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 532/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

w sprawie wydawania pozwoleń na przywóz w odniesieniu do wniosków złożonych w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. w ramach kontyngentu taryfowego na przywóz mięsa drobiowego pochodzącego z Turcji, otwartego rozporządzeniem (WE) nr 1383/2007

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1),

uwzględniając rozporządzenie Komisji (WE) nr 1383/2007 z dnia 26 listopada 2007 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 779/98 w odniesieniu do otwierania i ustalania zarządzania niektórymi kontyngentami taryfowymi na przywóz do Wspólnoty produktów mięsa drobiowego pochodzącego z Turcji (2), w szczególności jego art. 5 ust. 5,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Na mocy rozporządzenia (WE) nr 1383/2007 otwarto kontyngenty taryfowe na przywóz produktów sektora mięsa drobiowego.

(2)

Ilości, w odniesieniu do których w ciągu pierwszych siedmiu dni miesiąca czerwca 2009 r. złożono wnioski o wydanie pozwoleń na przywóz w podokresie od dnia 1 lipca do dnia 30 września 2009 r., są mniejsze niż ilości dostępne. Należy zatem określić ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków, i dodać je do ilości ustalonej dla następnego podokresu obowiązywania kontyngentu,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Ilości, w odniesieniu do których nie złożono wniosków o pozwolenia na przywóz w ramach kontyngentu o numerze porządkowym 09.4103 na mocy rozporządzenia (WE) nr 1383/2007, i które dodaje się do ilości ustalonej dla podokresu od dnia 1 października do dnia 31 grudnia 2009 r., wynoszą 750 000 kg.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dnia 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 309 z 27.11.2007, s. 34.


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/21


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 533/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

ustalające stawki refundacji stosowane do mleka i produktów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 164 ust. 2,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Artykuł 162 ust. 1 lit b) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, iż różnica między cenami na rynku światowym produktów wymienionych w art. 1 ust. 1 lit. p) i wymienionych w części XVI załącznika I do tego rozporządzenia a cenami wewnątrz Wspólnoty może zostać pokryta refundacją wywozową, gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w części IV załącznika XX do wymienionego rozporządzenia.

(2)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1043/2005 z dnia 30 czerwca 2005 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 3448/93 w odniesieniu do systemu przyznawania refundacji wywozowych dla niektórych produktów rolnych wywożonych w postaci towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu oraz kryteriów dla ustalania wysokości kwot takich refundacji (2), określa produkty, dla których należy ustalić stawkę refundacji, stosowaną w przypadku gdy produkty te są wywożone jako towary wymienione w części IV załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007.

(3)

Zgodnie z art. 14 drugi akapit lit. a) rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 stawkę refundacji dla 100 kg każdego z przedmiotowych produktów podstawowych ustala się na taki sam okres jak okres uwzględniany przy ustalaniu refundacji dla takich samych produktów, wywożonych w stanie nieprzetworzonym.

(4)

Artykuł 11 Porozumienia w sprawie Rolnictwa zawartego w ramach Rundy Urugwajskiej stanowi, że refundacja wywozowa stosowana do produktu będącego składnikiem towaru nie może być wyższa niż ta obowiązująca w stosunku do tego samego produktu wywożonego bez dalszego przetwarzania.

(5)

Jednakże w przypadku niektórych produktów mlecznych wywożonych w formie towarów nieobjętych załącznikiem I do Traktatu istnieje ryzyko, że w przypadku ustalenia z wyprzedzeniem wysokich stawek refundacji, zobowiązania dotyczące tych refundacji mogą być zagrożone. Aby uniknąć tego ryzyka, konieczne jest podjęcie stosownych działań zapobiegawczych, nie wykluczając jednak możliwości zawarcia kontraktów długoterminowych. Ustalenie określonej stawki refundacji dla celów ustalenia refundacji z wyprzedzeniem w odniesieniu do tych produktów powinno umożliwić osiągnięcie tych dwóch celów.

(6)

Artykuł 15 ust. 2 rozporządzenia 1043/2005 stanowi, że przy ustalaniu stawek refundacji należy uwzględnić, w stosownych przypadkach, refundacje produkcyjne, pomoc finansową oraz inne środki o skutku równoważnym, stosowane zgodnie z rozporządzeniem o jednolitej wspólnej organizacji rynku we wszystkich państwach członkowskich w odniesieniu do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 lub do produktów zasymilowanych.

(7)

Artykuł 100 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 stanowi, że dopłaty przyznawane są do produkowanego we Wspólnocie mleka odtłuszczonego przetwarzanego na kazeinę o ile mleko i kazeina produkowana z tego mleka spełniają pewne wymagania.

(8)

Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1898/2005 z dnia 9 listopada 2005 r. ustanawiające szczegółowe zasady wprowadzenia w życie rozporządzenia Rady (WE) nr 1255/1999 w odniesieniu do środków w zakresie zbytu śmietanki, masła i masła skoncentrowanego (3) stanowi, że masło i śmietankę należy udostępniać po obniżonych cenach niektórym branżom przemysłu wytwarzającym pewne towary.

(9)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Stawki refundacji stosowane do produktów podstawowych wymienionych w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1043/2005 i w części XVI załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007 oraz wywożonych jako towary wymienione w części IV załącznika XX do rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, ustala się na poziomie podanym w załączniku do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 19 czerwca 2009 r.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Heinz ZOUREK

Dyrektor Generalny ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 172 z 5.7.2005, s. 24.

(3)  Dz.U. L 308 z 25.11.2005, s. 1.


ZAŁĄCZNIK

Stawki refundacji obowiązujące od dnia 19 czerwca 2009 r. w odniesieniu do niektórych produktów mlecznych wywożonych jako towary nieobjęte załącznikiem I do Traktatu  (1)

(EUR/100 kg)

Kod CN

Opis

Stawka refundacji

W przypadku wcześniejszego wyznaczenia refundacji

W innych przypadkach

ex 0402 10 19

Mleko w proszku, w granulkach bądź w innej formie stałej, o wagowej zawartości tłuszczu do 1,5 %, bez dodatku cukru bądź innych środków słodzących (PG 2):

 

 

a)

w przypadku wywozu towarów o kodzie CN 3501;

b)

w przypadku wywozu pozostałych towarów

22,80

22,80

ex 0402 21 19

Mleko w proszku, w granulkach bądź w innej formie stałej, o wagowej zawartości tłuszczu równej 26 %, bez dodatku cukru bądź innych środków słodzących (PG 3):

 

 

a)

w przypadku wywozu produktów podobnych do PG 3, zawierających masło po obniżonej cenie bądź śmietanę, uzyskane zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1898/2005;

37,48

37,48

b)

w przypadku wywozu pozostałych towarów

35,00

35,00

ex 0405 10

Masło o wagowej zawartości tłuszczu równej 82 % (PG 6):

 

 

a)

w przypadku wywozu towarów, zawierających masło po obniżonej cenie lub śmietanę, które zostały wyprodukowane zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1898/2005;

65,00

65,00

b)

w przypadku wywozu towarów o kodzie CN 2106 90 98 o wagowej zawartości tłuszczu mleka przekraczającej 40 %;

66,52

66,52

c)

w przypadku wywozu pozostałych towarów

65,00

65,00


(1)  Stawki określone w niniejszym załączniku nie mają zastosowania do wywozu:

a)

do krajów trzecich: Andory, Stolicy Apostolskiej (Watykanu), Liechtensteinu, Stanów Zjednoczonych Ameryki oraz do towarów wymienionych w tabelach I i II protokołu 2 do umowy pomiędzy Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską z dnia 22 lipca 1972 r. wywożonych do Konfederacji Szwajcarskiej;

b)

na terytoria państw członkowskich UE, które nie stanowią części obszaru celnego Wspólnoty: do Ceuty, Melilli, gmin Livigno i Campione d’Italia, na wyspę Helgoland, Grenlandię, Wyspy Owcze oraz na obszary Republiki Cypryjskiej, nad którymi Rząd Republiki Cypryjskiej nie sprawuje faktycznej kontroli;

c)

na terytoria europejskie, za których stosunki zewnętrzne odpowiedzialne jest państwo członkowskie, oraz terytoria nienależące do obszaru celnego Wspólnoty: Gibraltar.

d)

do miejsc przeznaczenia, o których mowa w art. 36 ust. 1, art. 44 ust. 1 i art. 45 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/1999 (Dz.U. L 102 z 17.4.1999, s. 11).


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/24


ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 534/2009

z dnia 18 czerwca 2009 r.

ustalające ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj i zmieniające rozporządzenie (WE) nr 1484/95

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1234/2007 z dnia 22 października 2007 r. ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) (1), w szczególności jego art. 143,

uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2783/75 z dnia 29 października 1975 r. w sprawie wspólnego systemu handlu albuminami jaj i mleka, w szczególności jego art. 3 ust. 4,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1484/95 (2) ustanowiono szczegółowe zasady stosowania systemu dodatkowych należności celnych przywozowych oraz ustalono ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj.

(2)

Z regularnych kontroli danych, na podstawie których są określane ceny reprezentatywne dla produktów w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj wynika, że należy zmienić ceny reprezentatywne w przywozie niektórych produktów uwzględniając wahania cen w zależności od pochodzenia tych produktów. Należy zatem opublikować ceny reprezentatywne.

(3)

Ze względu na sytuację na rynku zmianę tę należy jak najszybciej zastosować.

(4)

Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Zarządzającego ds. Wspólnej Organizacji Rynków Rolnych,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Artykuł 1

Załącznik I do rozporządzenia (WE) nr 1484/95 zastępuję się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.

Artykuł 2

Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu jego opublikowania w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.

Sporządzono w Brukseli, dnia 18 czerwca 2009 r.

W imieniu Komisji

Jean-Luc DEMARTY

Dyrektor Generalny ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich


(1)  Dz.U. L 299 z 16.11.2007, s. 1.

(2)  Dz.U. L 145 z 29.6.1995, s. 47.


ZAŁĄCZNIK

do rozporządzenia Komisji z dnia 18 czerwca 2009 r. ustalającego ceny reprezentatywne w sektorach mięsa drobiowego i jaj oraz w odniesieniu do albumin jaj oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1484/95

„ZAŁĄCZNIK I

Kod CN

Opis produktu

Cena reprezentatywna

(EUR/100 kg)

Zabezpieczenie określone w art. 3 ust. 3

(EUR/100 kg)

Pochodzenie (1)

0207 12 10

Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 70 %« lub inaczej prezentowane, mrożone

105,0

0

BR

106,4

0

AR

0207 12 90

Kurczaki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap oraz bez szyj, serc, wątróbek i żołądków, znane jako »kurczaki 65 %« lub inaczej prezentowane, mrożone

112,9

2

BR

98,6

6

AR

0207 14 10

Kawałki bez kości z drobiu z gatunku Gallus domesticus, mrożone

200,0

30

BR

220,7

24

AR

270,2

9

CL

0207 14 50

Piersi z kurczaka, mrożone

191,9

6

BR

0207 14 60

Nogi z kurczaka, mrożone

112,0

9

BR

99,4

13

AR

0207 25 10

Indyki oskubane i wypatroszone, bez głów i łap, ale z szyjami, sercami, wątróbkami i żołądkami, znane jako »indyki 80 %«, mrożone

223,4

0

BR

0207 27 10

Kawałki bez kości z indyków, mrożone

230,2

20

BR

229,8

20

CL

0408 11 80

Żółtka jaj

368,7

0

AR

0408 91 80

Żółtka jaj

348,3

0

AR

1602 32 11

Przetwory niegotowane z drobiu z gatunku Gallus domesticus

257,7

9

BR

3502 11 90

Albumina jaja suszona

555,5

0

AR


(1)  Nomenklatura krajów ustalona w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1833/2006 (Dz.U. L 354 z 14.12.2006, s. 19). Kod »ZZ« oznacza »inne pochodzenie«.”


II Akty przyjęte na mocy Traktatów WE/Euratom, których publikacja nie jest obowiązkowa

DECYZJE

Rada

19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/26


DECYZJA RADY

z dnia 6 kwietnia 2009 r.

w sprawie zakończenia procedury konsultacji z Islamską Republiką Mauretańską na podstawie art. 96 umowy o partnerstwie AKP-WE

(2009/472/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając umowę o partnerstwie między AKP a WE podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r., zwaną dalej „umową AKP-WE”, w szczególności jej art. 96,

uwzględniając Umowę wewnętrzną między przedstawicielami rządów państw członkowskich, zebranych w Radzie, w sprawie przyjęcia środków i ustanowienia procedur w celu wykonania umowy o partnerstwie AKP–WE (1), w szczególności jej art. 3,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Zasadnicze elementy umowy AKP-WE, o których mowa w jej art. 9, zostały naruszone.

(2)

Zgodnie z art. 96 umowy AKP-WE w dniu 20 października 2008 r. rozpoczęto konsultacje z państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) i Islamską Republiką Mauretańską, podczas których przedstawiciele rządzącej junty wojskowej nie przedstawili zadowalających propozycji ani zobowiązań. Pomimo dodatkowego okresu jednego miesiąca nie odnotowano żadnych nowych elementów,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Konsultacje podjęte z Islamską Republiką Mauretańską zgodnie z art. 96 umowy AKP-WE zostają zakończone.

Artykuł 2

Na podstawie właściwych środków, o których mowa w art. 96 ust. 2 lit. c) umowy AKP-WE, przyjmuje się środki wyszczególnione w piśmie znajdującym się w załączniku.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Niniejsza decyzja wygasa dnia 6 kwietnia 2011 r. Podlega ona regularnemu przeglądowi co najmniej co 6 miesięcy, przeprowadzanemu na podstawie misji monitorujących prowadzonych wspólnie przez Prezydencję Unii Europejskiej i Komisję.

Artykuł 4

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 6 kwietnia 2009 r.

W imieniu Rady

J. POSPÍŠIL

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 317 z 15.12.2000, s. 376.


ZAŁĄCZNIK

Szanowny Panie Generale!

Unia Europejska przywiązuje dużą wagę do zasadniczych elementów wymienionych w art. 9 umowy o partnerstwie AKP-WE podpisanej w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r., dalej zwanej „umową AKP-WE”, dotyczących poszanowania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa, na których opiera się partnerstwo między AKP a WE.

Z tego względu po wojskowym zamachu stanu z dnia 6 sierpnia 2008 r. Unia Europejska niezwłocznie potępiła zamach i wielokrotnie wzywała do poszanowania demokracji i instytucjonalnych ram prawnych obowiązujących od 2007 r. W zastosowaniu art. 96 umowy AKP-WE i zważywszy na fakt, że zamach stanu stanowi poważne naruszenie zasadniczych elementów wymienionych w art. 9 wspomnianej umowy, Unia Europejska podjęła dialog polityczny z obecną władzą, który doprowadził do podjęcia konsultacji w celu zbadania sytuacji i ewentualnych rozwiązań kompromisowych prowadzących do szybkiego przywrócenia porządku konstytucyjnego.

Po spotkaniu otwierającym konsultacje, które miało miejsce w Paryżu w dniu 20 października 2008 r., Unia Europejska nie odnotowała zadowalających propozycji ze strony mauretańskiej. Będąc otwarta na dialog i mając świadomość złożoności sytuacji politycznej w Mauretanii, Unia Europejska zaproponowała początkowo, by konsultacje pozostały otwarte przez miesiąc, informując jednocześnie, że nowe spotkanie konsultacyjne będzie możliwe, jeżeli strona mauretańska przedstawi potencjalnie zadowalające rozwiązanie. Unia Europejska poinformowała również państwa AKP i stronę mauretańską, że w przypadku braku nowych elementów konsultacje zostaną zamknięte i że zostanie podjęta decyzja o właściwych środkach.

Podczas szeregu spotkań, którym przewodniczyła Unia Afrykańska, Unia Europejska, jak również pięć organizacji międzynarodowych, które stworzyły międzynarodowy zespół kontaktowy ds. Mauretanii, jasno określiły zasadnicze elementy kompromisowego politycznego rozwiązania umożliwiającego wyjście z kryzysu.

Międzynarodowy zespół kontaktowy zebrał się ponownie w dniu 28 stycznia 2009 r., w przeddzień faktycznego wprowadzenia w życie sankcji indywidualnych postanowionych przez Unię Afrykańską, a następnie w dniu 20 lutego 2009 r., aby stwierdzić istnienie wielu propozycji wyjścia z kryzysu, w tym propozycję złożoną przez obecną władzę, którą jednak uznano za niezadowalającą. Międzynarodowy zespół kontaktowy zachęcił strony w Mauretanii do podjęcia pluralistycznego narodowego dialogu politycznego pod egidą przewodniczącego Unii Afrykańskiej; dialog ten ma umożliwić przywrócenie – w duchu kompromisu – porządku konstytucyjnego.

Właściwe środki wspomagające przywrócenie porządku konstytucyjnego

W związku z powyższym Unia Europejska podjęła decyzję o zakończeniu konsultacji i o przyjęciu na podstawie art. 96 ust. 2 lit. c) umowy AKP-WE opisanych poniżej właściwych środków. Z uwagi na obecną niezadowalającą sytuację, a także trwające zawieszenie znacznej części działań w ramach współpracy, środki te mają doprowadzić do stopniowego ponownego nawiązania współpracy, w odpowiedzi na etapy na drodze ku przywróceniu – w duchu kompromisu – porządku konstytucyjnego:

1)

Obecna sytuacja i niezwłoczne środki.

2)

Kompromisowe rozwiązanie umożliwiające wyjście z kryzysu, zgodne z zasadniczymi elementami wskazanymi przez społeczność międzynarodową, a w szczególności wprowadzenie – w ramach pluralistycznego i otwartego dialogu politycznego – systemu wyborczego umożliwiającego przeprowadzenie wolnych, przejrzystych i reprezentacyjnych wyborów prezydenckich zorganizowanych przez wiarygodne instytucje i pod egidą neutralnego rządu.

3)

Faktyczna i nieodwracalna realizacja opisanego powyżej rozwiązania umożliwiającego wyjście z kryzysu.

4)

Całkowite przywrócenie w Mauretanii porządku konstytucyjnego. Stanie się tak, gdy władzę obejmie prawowicie wybrany szef państwa, a konstytucja będzie obowiązywać i będzie przestrzegana.

1)   Obecna sytuacja i niezwłoczne środki

Przyjęte zostają opisane poniżej środki. Środki ograniczające współpracę nie będą wpływały na pomoc humanitarną ani bezpośrednie wsparcie dla ludności i społeczeństwa obywatelskiego w Mauretanii.

Dialog polityczny przewidziany w art. 8 umowy AKP-WE będzie kontynuowany ze wszystkimi stronami mauretańskimi równocześnie z właściwymi środkami określonymi w art. 2 ust. 5 załącznika VII do umowy AKP-WE. Dialog ten będzie prowadzony w porozumieniu z międzynarodowym zespołem kontaktowym ds. Mauretanii i będzie mógł zostać zintensyfikowany, gdy zaakceptowane zostanie kompromisowe rozwiązanie umożliwiające przywrócenie porządku konstytucyjnego.

A.

Wdrażanie bieżących projektów i orientacyjnego programu narodowego dziesiątego EFR, z uwzględnieniem wymienionych poniżej wyjątków i zmian, pozostaje zawieszone do czasu ewentualnego stopniowego przywrócenia współpracy na podstawie warunków przedstawionych poniżej.

B.

Komisja Europejska zastrzega sobie prawo bezzwłocznego przejęcia funkcji krajowego urzędnika zatwierdzającego EFR.

C.

W zakresie, w jakim monitorowanie zmian i decyzji w obszarach polityk sektorowych realizowanych przez sprawujących władzę de facto, ale nie de iure, wpływa na trwającą nadal współpracę, oraz w nadziei na ewentualne ponowne podjęcie współpracy po rozwiązaniu kryzysu w sposób, który społeczność międzynarodowa będzie mogła zaakceptować, służby Komisji nadal będą uczestniczyć w dialogu dotyczącym polityk sektorowych w Mauretanii, prowadzonym na szczeblu technicznym, przy czym dialogu tego nie należy traktować jako uznania prawowitości rządów ustanowionych po zamachu stanu z dnia 6 sierpnia 2008 r.

D.

Płatności dotyczące realizowanych już umów będą honorowane zgodnie z odpowiednimi decyzjami w sprawie finansowania. Dotyczy to następujących projektów:

drogi Rusu–Buki i Kajhajdi–Gouaraye, a także pomoc techniczna dla Ministerstwa Transportu,

projekt „Zagospodarowanie oazy Adrar”: trwa zamykanie zobowiązań,

fundusz wodny: kontynuowanie trzech realizowanych umów,

fundusz energetyczny: kontynuowanie realizowanych umów,

program wsparcia krajowego urzędnika zatwierdzającego: środki niezbędne do zakończenia programu,

regionalny program energii słonecznej: przedłużenie umów realizowanych w Mauretanii,

program wspierania społeczeństwa obywatelskiego. Ciągłość realizacji działań dotyczących sposobu sprawowania rządów w ramach zaproszeń do składania wniosków zarządzanych bezpośrednio przez Komisję Europejską,

program wsparcia krajowego urzędu utrzymania dróg (ENER): przedłużenie umów ograniczone do bieżących zobowiązań umownych,

umowa o dotację w ramach regionalnej puli środków B na rehabilitację obszarów dotkniętych powodzią w dorzeczu rzeki Senegal,

wspieranie władz lokalnych (poza EFR): projekt poprawy komunalnej gospodarki wodnej w Nawakszut i partnerstwo na rzecz wspierania systemu szkolnictwa w gminie Boustilla,

projekt uzdatniania Zazou (poza EFR, współfinansowanie organizacji pozarządowych).

E.

W przypadku następujących programów istnieje możliwość podpisania nowych umów z poszanowaniem umów w sprawie finansowania:

ogłoszenie lokalnych zaproszeń do składania wniosków w dziedzinie „Podmiotów niepublicznych oraz demokracji i praw człowieka” (poza EFR). Zaproszenia do składania wniosków na rzecz władz lokalnych pozostają zawieszone,

wdrażanie projektu wspierania zarządzania przepływami migracyjnymi z funduszy regionalnych AKP w ramach 9. EFR,

wdrażanie projektu „Wspierania powrotu uchodźców” w ramach koordynacji i harmonizacji z departamentem pomocy humanitarnej Komisji Europejskiej ds. Pomocy Humanitarnej (ECHO), o ile, z jednej strony, warunki w Mauretanii umożliwią wdrażanie projektu, a z drugiej strony, pod warunkiem przestrzegania przewidzianych warunków umownych.

F.

Istnieje możliwość opracowania nowych projektów w następujących dziedzinach:

w ramach proponowanej reakcji na kryzys żywnościowy przez uruchomienie regionalnej puli środków B dziesiątego EFR istnieje możliwość zaplanowania interwencji na rzecz ludności w kwocie 2 080 000 EUR; realizacją zajęłaby się organizacja międzynarodowa lub organizacja pozarządowa, przy czym działanie nie może obejmować bezpośredniego wsparcia dla administracji lub państwa albo jego agencji,

programowanie puli środków przyznanych Mauretanii w ramach nowego instrumentu żywnościowego i linii tematycznej „Bezpieczeństwo żywnościowe” za pomocą projektów wspierania rolnictwa, które mogłyby być realizowane przez organizacje międzynarodowe lub organizacje pozarządowe,

krajowy program orientacyjny dziesiątego EFR przewidywał orientacyjną kwotę 40 mln EUR na wsparcie budżetowe. Projekt ten nie będzie mógł zostać opracowany przed całkowitym przywróceniem porządku konstytucyjnego, o którym mowa w pkt 4, z zastrzeżeniem przestrzegania ogólnych warunków kwalifikowalności wymaganych w przypadku realizacji tego rodzaju programu,

obecnie orientacyjna kwota przeznaczona na ten program zostaje ograniczona do 25 mln EUR. Z udostępnionych 15 mln EUR 10 mln EUR zasili rezerwę na ewentualne wsparcie wyborów w ramach konstytucyjnego rozwiązania kryzysu zgodnie z postulatami społeczności międzynarodowej. Z pozostałych 5 mln EUR zostanie utworzona rezerwa, między innymi na ewentualne kryzysy humanitarne wynikające z kryzysu wywołanego zamachem stanu z dnia 6 sierpnia 2008 r.,

w drodze wyjątku program wspierania zarządzania przepływami migracyjnymi oszacowany w krajowym programie orientacyjnym na kwotę 8 mln EUR zostanie opracowany przed ewentualnym przywróceniem współpracy na podstawie celów i priorytetów, które mają zostać określone.

2)   Przyjęte rozwiązanie kompromisowe

Sytuacja ta zakłada istnienie skutecznego porozumienia ze stronami mauretańskimi zgodnie z wstępem w pkt 2.

G.

Odblokowane zostaną następujące projekty:

port dla rudowców w Nawakszut: negocjacje i podpisanie umowy na odnowienie portu, o ile pozwolą na to obowiązujące przepisy i wyniki procedury przetargowej. Zważywszy na fakt, że nieprzekraczalny termin realizacji tego projektu ustalono na dzień 31 grudnia 2011 r., istnieje realne ryzyko utraty finansowania tego projektu (45 mln EUR). Komisja przeanalizuje wszelkie możliwości zminimalizowania tego ryzyka, które rośnie wraz z upływem czasu,

przeprogramowanie projektu usuwania wraków z portu w Nawakszut w wyniku przesunięcia do dziesiątego EFR środków finansowych w ramach systemu STABEX przeznaczonych na ten cel (23 mln EUR) od dnia 31 grudnia 2008 r. Gdyby nie zamach stanu, umowa na to działanie musiałaby zostać podpisana przed końcem 2008 r. Procedury przeprogramowania i opracowania nowego projektu rozpoczną się natychmiast, tak aby można było jak najszybciej przejść do etapu jego realizacji, gdy tylko pozwoli na to sytuacja polityczna (przyjęte rozwiązanie kompromisowe),

uruchomienie wcześniej zawieszonych lokalnych zaproszeń do składania wniosków na rzecz władz lokalnych.

3)   Realizacja rozwiązania umożliwiającego wyjście z kryzysu

Sytuacja ta zakłada nieodwracalną realizację rozwiązania kompromisowego umożliwiającego wyjście z kryzysu, zgodnie ze wstępem w pkt 3.

H.

Nastąpi dodatkowe ponowne podjęcie współpracy. Będzie ona mogła obejmować:

ewentualne wsparcie i ewentualną obserwację nowych wyborów,

kontynuowanie realizacji programu wspierania wymiaru sprawiedliwości,

realizację europejskiego programu wzmacniania instytucji samorządów lokalnych i ich służb,

realizację wszystkich programów i projektów podpisanych lub przewidzianych w ramach ósmego i dziewiątego EFR, lecz dotychczas niebędących przedmiotem umów.

4)   Całkowite przywrócenie porządku konstytucyjnego

I.

Całkowite przywrócenie w Mauretanii porządku konstytucyjnego umożliwi zniesienie wszystkich wymienionych powyżej ograniczeń zgodnie z art. 96 ust. 2 lit. a) akapit czwarty umowy AKP-WE. Umożliwi to w szczególności realizację całego programu orientacyjnego dziesiątego EFR (156 mln EUR), z jednoczesnym uwzględnieniem ewentualnej potrzeby dokonania przeglądu tego programu pod kątem negatywnych skutków społecznych, gospodarczych i politycznych zamachu stanu, do którego doszło dnia 6 sierpnia 2008 r.

Monitorowanie właściwych środków

Unia Europejska będzie nadal uważnie śledzić rozwój sytuacji w Mauretanii i w stosownym przypadku będzie mogła wesprzeć wprowadzenie kompromisowego politycznego rozwiązania kryzysu, o ile rozwiązanie to będzie opierało się na zasadniczych elementach, o których mowa powyżej, zgodnie z postulatami społeczności międzynarodowej. W tym celu zostaną zorganizowane regularne misje monitorujące.

Unia Europejska zastrzega sobie prawo weryfikacji oraz zmiany wspomnianych wyżej środków, w celu uwzględnienia ewentualnych zmian sytuacji w Mauretanii.

Z poważaniem

W imieniu Komisji

José Manuel BARROSO

W imieniu Rady

J. POSPÍŠIL


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/31


DECYZJA RADY

z dnia 28 maja 2009 r.

w sprawie zawarcia Porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego tymczasowego stosowania Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei

(2009/473/WE)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37 w związku z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze,

uwzględniając wniosek Komisji,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Wspólnota wynegocjowała z Republiką Gwinei umowę o partnerstwie w sprawie połowów przyznającą statkom wspólnotowym uprawnienia do połowów na wodach objętych zwierzchnictwem i jurysdykcją Republiki Gwinei w zakresie rybołówstwa.

(2)

W wyniku negocjacji dnia 20 grudnia 2008 r. parafowano nową umowę o partnerstwie w sprawie połowów.

(3)

Nowa umowa o partnerstwie w sprawie połowów powinna uchylić umowę z dnia 28 marca 1983 r. w sprawie połowów zawartą pomiędzy Wspólnotą Europejską, z jednej strony, a rządem Republiki Gwinei, z drugiej strony.

(4)

Aby statki wspólnotowe mogły kontynuować działalność połowową, zasadnicze znaczenie ma możliwie jak najszybsze stosowanie nowej umowy o partnerstwie w sprawie połowów. W związku z tym strony parafowały porozumienie w formie wymiany listów dotyczące tymczasowego stosowania nowej umowy o partnerstwie w sprawie połowów od dnia 1 stycznia 2009 r.

(5)

Zatwierdzenie porozumienia w formie wymiany listów dotyczącego tymczasowego stosowania umowy o partnerstwie w sprawie połowów leży w interesie Wspólnoty.

(6)

Należy określić metodę podziału uprawnień do połowów pomiędzy poszczególne państwa członkowskie,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Niniejszym zatwierdza się Porozumienie w formie wymiany listów dotyczące tymczasowego stosowania Umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei, z zastrzeżeniem decyzji Rady w sprawie zawarcia umowy.

Tekst porozumienia w formie wymiany listów zostaje dołączony do niniejszej decyzji.

Artykuł 2

1.   Uprawnienia do połowów ustalone w protokole zostają podzielone między państwa członkowskie w sposób następujący:

a)

sejnery do połowów tuńczyka:

Hiszpania

15 statków

Francja

11 statków

Włochy

2 statki;

b)

statki dokonujące połowów wędziskami i taklami:

Hiszpania

8 statków

Francja

4 statki.

2.   Jeżeli wnioski o wydanie upoważnień do połowów z państw członkowskich określonych w ust. 1 nie wyczerpują wszystkich uprawnień do połowów określonych w protokole, Komisja może uwzględnić wnioski o wydanie upoważnień do połowów z pozostałych państw członkowskich.

Artykuł 3

Państwa członkowskie, których statki prowadzą połowy na mocy umowy, o której mowa w art. 1, powiadamiają Komisję o ilościach odłowionych z poszczególnych stad na obszarze połowowym Republiki Gwinei zgodnie z zasadami ustanowionymi w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 500/2001 z dnia 14 marca 2001 r. w sprawie ustanowienia szczegółowych zasad stosowania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2847/93 w odniesieniu do monitorowania połowów statków rybackich Wspólnoty na wodach państw trzecich i na pełnym morzu (1), do czasu wejścia w życie rozporządzenia ustalającego szczegółowe zasady w rozumieniu art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 1006/2008 (2), a po jego wejściu w życie – zgodnie ze szczegółowymi zasadami tego rozporządzenia.

Artykuł 4

Przewodniczący Rady jest niniejszym upoważniony do wyznaczenia osoby lub osób umocowanych do podpisania porozumienia w formie wymiany listów, tak aby stało się ono wiążące dla Wspólnoty.

Sporządzono w Brukseli, dnia 28 maja 2009 r.

W imieniu Rady

V. TOŠOVSKÝ

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 73 z 15.3.2001, s. 8.

(2)  Rozporządzenie Rady (WE) nr 1006/2008 z dnia 29 września 2008 r. dotyczące upoważnień do prowadzenia działalności połowowej przez wspólnotowe statki rybackie poza wodami terytorialnymi Wspólnoty oraz wstępu statków państw trzecich na wody terytorialne Wspólnoty, zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2847/93 i (WE) nr 1627/94 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 3317/94 (Dz.U. L 286 z 29.10.2008, s. 33).


POROZUMIENIE W FORMIE WYMIANY LISTÓW

dotyczące tymczasowego stosowania umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei

Szanowny Panie!

Cieszę się, że negocjatorzy reprezentujący Republikę Gwinei i Wspólnotę Europejską znaleźli konsensus w sprawie Umowy o partnerstwie w sprawie połowów zawartej pomiędzy Republiką Gwinei a Wspólnotą Europejską oraz Protokołu ustanawiającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową wraz z załącznikami.

Wynik tych negocjacji, będący pozytywną kontynuacją wcześniejszej umowy, wzmocni nasze stosunki w zakresie rybołówstwa i ustanowi rzeczywiste ramy partnerstwa na rzecz rozwoju zrównoważonej i odpowiedzialnej polityki rybołówstwa na wodach Gwinei. W tym kontekście proponuję jednoczesne uruchomienie procedur przyjęcia i ratyfikacji treści protokołu i załącznika do niego, zgodnie z procedurami obowiązującymi w Republice Gwinei i we Wspólnocie Europejskiej i niezbędnymi do ich wejścia w życie.

Aby nie utrudniać działalności połowowej prowadzonej przez statki wspólnotowe na wodach Gwinei oraz odnosząc się do umowy i protokołu parafowanych dnia 20 grudnia 2008 r., ustanawiających uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., mam zaszczyt poinformować Pana, że rząd Republiki Gwinei jest gotów zastosować tymczasowo tę umowę i ten protokół, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r., w oczekiwaniu na ich wejście w życie zgodnie z art. 19 umowy, pod warunkiem że Wspólnota Europejska jest gotowa uczynić to samo.

W tym przypadku ustala się, że wniesienie pierwszej raty rekompensaty finansowej ustalonej w art. 2 protokołu musi nastąpić do dnia 30 listopada 2009 r.

Będę zobowiązany, jeśli potwierdzi Pan zgodę Wspólnoty Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie.

Z wyrazami szacunku

 

Szanowny Panie!

Mam zaszczyt potwierdzić otrzymanie Pańskiego listu z datą dzisiejszą, o następującej treści:

„Szanowny Panie!

Cieszę się, że negocjatorzy reprezentujący Republikę Gwinei i Wspólnotę Europejską znaleźli konsensus w sprawie Umowy o partnerstwie w sprawie połowów zawartej pomiędzy Republiką Gwinei a Wspólnotą Europejską oraz Protokołu ustanawiającego uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową wraz z załącznikami.

Wynik tych negocjacji, będący pozytywną kontynuacją wcześniejszej umowy, wzmocni nasze stosunki w zakresie rybołówstwa i ustanowi rzeczywiste ramy partnerstwa na rzecz rozwoju zrównoważonej i odpowiedzialnej polityki rybołówstwa na wodach Gwinei. W tym kontekście proponuję jednoczesne uruchomienie procedur przyjęcia i ratyfikacji treści protokołu i załącznika do niego, zgodnie z procedurami obowiązującymi w Republice Gwinei i we Wspólnocie Europejskiej i niezbędnymi do ich wejścia w życie.

Aby nie utrudniać działalności połowowej prowadzonej przez statki wspólnotowe na wodach Gwinei oraz odnosząc się do umowy i protokołu parafowanych dnia 20 grudnia 2008 r., ustanawiających uprawnienia do połowów i rekompensatę finansową na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., mam zaszczyt poinformować Pana, że rząd Republiki Gwinei jest gotów zastosować tymczasowo tę umowę i ten protokół, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r., w oczekiwaniu na ich wejście w życie zgodnie z art. 19 umowy, pod warunkiem że Wspólnota Europejska jest gotowa uczynić to samo.

W tym przypadku ustala się, że wniesienie pierwszej raty rekompensaty finansowej ustalonej w art. 2 protokołu musi nastąpić do dnia 30 listopada 2009 r.

Będę zobowiązany, jeśli potwierdzi Pan zgodę Wspólnoty Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie.”

Mam zaszczyt potwierdzić zgodę Wspólnoty Europejskiej na takie tymczasowe stosowanie.

Z wyrazami szacunku

 


UMOWA O PARTNERSTWIE

w sprawie połowów pomiędzy Republiką Gwinei a Wspólnotą Europejską

REPUBLIKA GWINEI,

zwana dalej „Gwineą”,

oraz

WSPÓLNOTA EUROPEJSKA,

zwana dalej „Wspólnotą”,

zwane dalej „Stronami”,

UWZGLĘDNIAJĄC ścisłą współpracę między Wspólnotą a Gwineą, w szczególności w kontekście umowy z Kotonu, oraz ich wspólne pragnienie dalszego rozwijania tych stosunków,

UWZGLĘDNIAJĄC pragnienie Stron wspierania racjonalnej eksploatacji zasobów rybnych w drodze współpracy,

BIORĄC POD UWAGĘ postanowienia Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza,

ZDECYDOWANE stosować decyzje i zalecenia wydane przez Międzynarodową Komisję ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego, zwaną dalej „ICCAT”,

MAJĄC ŚWIADOMOŚĆ znaczenia zasad ustanowionych w Kodeksie postępowania odpowiedzialnego rybołówstwa, przyjętym na konferencji FAO w 1995 r.,

ZDECYDOWANE współpracować we wspólnym interesie na rzecz wprowadzenia odpowiedzialnego rybołówstwa w celu zapewnienia długotrwałej ochrony i zrównoważonego wykorzystywania żywych zasobów morskich,

PRZEKONANE, ŻE taka współpraca musi przyjąć formę inicjatyw i środków, które podejmowane wspólnie lub niezależnie przez każdą ze Stron będą się wzajemnie uzupełniać, będę spójne z polityką i zagwarantują synergię podejmowanych starań,

ZDECYDOWANE ustanowić w tym celu dialog w celu określenia sektorowej polityki w dziedzinie rybołówstwa przyjętej przez rząd Gwinei oraz ustalić stosowne środki gwarantujące skuteczne wdrażanie tej polityki oraz zaangażowanie podmiotów gospodarczych i społeczeństwa w jej realizację,

PRAGNĄC ustanowić zasady i warunki regulujące działalność połowową statków Wspólnoty na wodach Gwinei oraz wsparcie Wspólnoty dla wprowadzenia odpowiedzialnego rybołówstwa na tych wodach,

ZDECYDOWANE nawiązać bliższą współpracę gospodarczą w zakresie rybołówstwa i działań pokrewnych poprzez wprowadzenie i rozwój wspólnych przedsięwzięć, w które zaangażują się przedsiębiorstwa obu Stron,

UZGADNIAJĄ, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Przedmiot

Niniejsza umowa ustanawia zasady, przepisy i procedury regulujące:

gospodarczą, finansową, techniczną i naukową współpracę w dziedzinie rybołówstwa, mającą na celu wspieranie odpowiedzialnego rybołówstwa na obszarach połowowych Gwinei, w celu ochrony i zrównoważonego wykorzystywania zasobów rybnych oraz rozwoju sektora gospodarki rybnej w Gwinei,

warunki dostępu wspólnotowych statków rybackich do obszarów połowowych Gwinei,

współpracę dotyczącą zasad kontroli połowów na obszarach połowowych Gwinei mających gwarantować spełnienie wyżej opisanych warunków, skuteczność środków ochrony zasobów rybnych i zarządzania nimi oraz zwalczanie nielegalnych, nieraportowanych lub nieuregulowanych połowów,

partnerstwo pomiędzy przedsiębiorstwami ukierunkowanymi na rozwój działalności gospodarczej w sektorze gospodarki rybnej i działań pokrewnych, we wspólnym interesie Stron.

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej umowy:

a)

„organy Gwinei” oznaczają ministerstwo odpowiedzialne za rybołówstwo;

b)

„organy Wspólnoty” oznaczają Komisję Europejską;

c)

„obszar połowowy Gwinei” oznacza wody, nad którymi jurysdykcję w zakresie rybołówstwa sprawuje Gwinea; Działalność połowowa statków należących do Wspólnoty, przewidziana w niniejszej umowie, odbywa się wyłącznie na obszarach połowowych, na których połowy są dopuszczone na mocy ustawodawstwa Gwinei;

d)

„statek rybacki” oznacza każdy statek wyposażony w narzędzia połowowe do przemysłowej eksploatacji żywych zasobów wodnych;

e)

„statek wspólnotowy” oznacza statek rybacki pływający pod banderą państwa członkowskiego i zarejestrowany we Wspólnocie;

f)

„wspólny komitet” oznacza komitet złożony z przedstawicieli Wspólnoty i Gwinei, którego funkcje opisano w art. 10 niniejszej umowy;

g)

„przeładunek” oznacza transfer w porcie lub na redzie części lub całego połowu z jednego statku rybackiego na inny statek;

h)

„nadzwyczajne okoliczności” oznaczają okoliczności inne niż przyczyny naturalne, wymykające się spod racjonalnej kontroli jednej ze Stron i uniemożliwiające wykonywanie połowów na wodach Gwinei;

i)

„marynarze AKP” oznaczają marynarzy będących obywatelami państwa spoza Europy, które jest sygnatariuszem umowy z Kotonu. W związku z tym marynarz z Gwinei jest marynarzem AKP;

j)

„nadzór” oznacza Krajowy Ośrodek Nadzoru i Ochrony Rybołówstwa (CNSP);

k)

„Delegatura Komisji” oznacza: Delegaturę Komisji Europejskiej w Gwinei;

l)

„armator” oznacza osobę prawnie odpowiedzialną za statek rybacki;

m)

„upoważnienie do połowów” oznacza prawo do prowadzenia działalności połowowej podczas określonego okresu, na określonym obszarze lub na określonym łowisku oraz zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy.

Artykuł 3

Zasady i cele związane z wprowadzeniem w życie niniejszej umowy

1.   Niniejszym Strony zobowiązują się do wspierania odpowiedzialnego rybołówstwa na obszarach połowowych Gwinei, opartego na zasadach niedyskryminowania różnych flot znajdujących się na tych wodach, bez naruszenia umów zawartych pomiędzy krajami rozwijającymi się w ramach jednego regionu geograficznego, włącznie z wzajemnymi umowami połowowymi.

2.   Strony zobowiązują się do ustanowienia zasad dialogu i wcześniejszych konsultacji, w szczególności w zakresie wprowadzenia sektorowej polityki rybołówstwa, z jednej strony, oraz polityk i środków wspólnotowych, które mogłyby mieć wpływ na sektor gospodarki rybnej w Gwinei, z drugiej strony.

3.   Strony współpracują także w zakresie ocen ex ante, bieżących i ex post środków, programów i działań realizowanych na podstawie postanowień niniejszej umowy, prowadzonych wspólnie lub jednostronnie.

4.   Strony zobowiązują się do zagwarantowania, że postanowienia niniejszej umowy zostaną wprowadzone w życie zgodnie z zasadami ładu gospodarczego i społecznego, mając na uwadze przyczynienie się do tworzenia nowych miejsc pracy w Gwinei oraz przy poszanowaniu stanu zasobów rybnych.

5.   W szczególności, zatrudnienie marynarzy AKP na statkach wspólnotowych reguluje Deklaracja MOP (Międzynarodowej Organizacji Pracy) dotycząca podstawowych zasad i praw w pracy, której przepisy stosuje się z mocy prawa do umów o pracę oraz ogólnych warunków zatrudnienia. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i faktycznego uznawania prawa do zbiorowych negocjacji pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.

Artykuł 4

Współpraca naukowa

1.   W okresie obowiązywania umowy Wspólnota i Gwinea współpracują na rzecz monitorowania zmiany stanu zasobów w obszarze połowowym Gwinei.

2.   Obie Strony, na podstawie zaleceń i uchwał przyjętych przez Komisję ds. Tuńczyka na Oceanie Indyjskim (CTOI) oraz w świetle najlepszych dostępnych opinii naukowych, przeprowadzają konsultacje w ramach wspólnego komitetu, przewidzianego w art. 10 umowy, w celu podjęcia, w razie potrzeby, po przeprowadzeniu zebrania naukowego oraz za obopólną zgodą, środków mających na celu zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi, mających wpływ na działalność statków Wspólnoty.

3.   Strony zobowiązują się do przeprowadzania wzajemnych konsultacji, w tym konsultacji na poziomie podregionu lub w ramach właściwych organizacji międzynarodowych, w celu zapewnienia zarządzania żywymi zasobami na Atlantyku i ich ochrony oraz współpracy w zakresie związanych z nimi badań naukowych.

Artykuł 5

Dostęp statków wspólnotowych do łowisk na wodach Gwinei

1.   Gwinea zobowiązuje się uprawnić statki wspólnotowe do działalności połowowej prowadzonej na jej obszarze połowowym zgodnie z niniejszą umową oraz protokołem i załącznikiem.

2.   Działalność połowowa stanowiąca przedmiot niniejszej umowy podlega ustawodawstwu obowiązującemu w Gwinei. Organy Gwinei powiadamiają Wspólnotę o wszelkich zmianach wprowadzanych do wspomnianego ustawodawstwa. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek przepisów, które mogłyby być uzgodnione między Stronami, statki wspólnotowe powinny spełnić wymogi tego ustawodawstwa w terminie jednego miesiąca od daty takiego powiadomienia.

3.   Gwinea zobowiązuje się do podjęcia wszelkich odpowiednich kroków w celu zapewnienia skutecznego stosowania postanowień dotyczących kontroli połowów przewidzianych w protokole. Statki wspólnotowe współpracują z organami Gwinei odpowiedzialnymi za prowadzenie takich kontroli.

4.   Wspólnota zobowiązuje się do podjęcia wszelkich odpowiednich kroków w celu zapewnienia przestrzegania przez jej statki postanowień niniejszej umowy, jak również ustawodawstwa dotyczącego połowów na wodach, które podlegają jurysdykcji Gwinei, zgodnie z Konwencją Narodów Zjednoczonych o prawie morza.

Artykuł 6

Warunki dokonywania połowów – Klauzula wyłączności

1.   Statki wspólnotowe mogą prowadzić działalność połowową na obszarach połowowych Gwinei, wyłącznie jeżeli posiadają ważne upoważnienie do połowów wydane przez Gwineę na mocy niniejszej umowy i załączonego do niej protokołu.

2.   W odniesieniu do kategorii połowów nieprzewidzianych w obowiązującym protokole, a także zwiadów rybackich, upoważnienia do połowów mogą być wydawane statkom wspólnotowym przez Ministerstwo. Przy przyznawaniu takich upoważnień wymagana jest jednak pozytywna opinia Stron.

3.   Procedura otrzymywania upoważnienia do połowów przez statek, obowiązujące podatki i metoda płatności mająca zastosowanie do armatora są określone w załączniku do protokołu.

Artykuł 7

Rekompensata finansowa

1.   Wspólnota, zgodnie z warunkami określonymi w protokole i załącznikach, przekazuje rekompensatę finansową na rzecz Gwinei. Wspomniana jednorazowa rekompensata określana jest na podstawie dwóch elementów, dotyczących odpowiednio:

a)

dostępu statków wspólnotowych do obszaru połowowego i zasobów rybnych Gwinei; oraz

b)

wsparcia finansowego Wspólnoty na rzecz wprowadzenia krajowej polityki rybołówstwa opierającej się na odpowiedzialnym rybołówstwie i zrównoważonym wykorzystaniu zasobów rybnych na wodach Gwinei.

2.   Część rekompensaty finansowej, o której mowa powyżej w ust. 1 lit. b), ustala się, mając na uwadze cele związane z sektorową polityką rybołówstwa określoną przez rząd Gwinei, zdefiniowane za obopólną zgodą Stron, zgodnie z postanowieniami protokołu oraz zgodnie z rocznym i wieloletnim planem realizacji tej polityki.

3.   Rekompensata finansowa wpłacana jest przez Wspólnotę raz na rok zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w protokole, z zastrzeżeniem postanowień niniejszej umowy i protokołu dotyczących ewentualnej zmiany jej wysokości z powodu:

a)

nadzwyczajnych okoliczności;

b)

zmniejszenia, za obopólną zgodą Stron, uprawnień do połowów przyznanych statkom wspólnotowym, ustanowionego w zastosowaniu środków zarządzania odnośnymi stadami, uznanych za niezbędne dla ochrony i zrównoważonego wykorzystania zasobów na podstawie najlepszych dostępnych danych naukowych;

c)

zwiększenia, za obopólną zgodą Stron, przyznanych statkom wspólnotowym uprawnień do połowów, jeżeli z najlepszych dostępnych danych naukowych wynika, że stan zasobów na to pozwala;

d)

ponownej oceny warunków wsparcia finansowego Wspólnoty na rzecz wdrażania sektorowej polityki rybołówstwa w Gwinei, jeżeli uzasadniają to stwierdzone przez obie Strony wyniki wdrażania planu rocznego i wieloletniego;

e)

rozwiązania niniejszej umowy zgodnie z jej art. 15;

f)

zawieszenia stosowania niniejszej umowy zgodnie z jej art. 14.

Artykuł 8

Wspieranie współpracy na poziomie podmiotów gospodarczych i społeczeństwa

1.   Strony zachęcają do współpracy gospodarczej, naukowej i technicznej w sektorze gospodarki rybnej i sektorach pokrewnych. Strony konsultują się nawzajem, aby koordynować różne działania, które mogą być podejmowane w tym zakresie.

2.   Strony zobowiązują się do promowania wymiany informacji w zakresie technik i narzędzi połowowych, metod konserwacji i przetwarzania przemysłowego produktów rybołówstwa.

3.   Strony podejmują wysiłki w celu stworzenia korzystnych warunków dla wspierania gospodarczych, handlowych i technicznych więzi pomiędzy przedsiębiorstwami z państw Stron, poprzez sprzyjanie tworzeniu klimatu przyjaznego dla rozwoju przedsiębiorczości i inwestycji.

4.   W szczególności Strony zachęcają do zakładania wspólnych przedsiębiorstw w ich wspólnym interesie, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawodawstwa Gwinei i obowiązującym prawodawstwem wspólnotowym.

Artykuł 9

Współpraca administracyjna

Umawiające się Strony, dbając o zapewnienie skuteczności środków zarządzania zasobami rybnymi oraz ich ochrony:

rozwijają współpracę administracyjną w celu zapewnienia przestrzegania przez swoje statki postanowień niniejszej umowy i ustawodawstwa Gwinei w zakresie rybołówstwa morskiego, każda we własnym imieniu,

współpracują w zapobieganiu połowom nielegalnym, nieraportowanym i nieuregulowanym oraz w zwalczaniu tych połowów, w szczególności poprzez wymianę informacji i ścisłą współpracę administracyjną.

Artykuł 10

Wspólny komitet

1.   Wprowadzanie w życie niniejszej umowy nadzoruje i kontroluje utworzony w tym celu wspólny komitet. Wspólny komitet pełni następujące funkcje:

a)

monitorowanie realizacji, interpretacji i właściwego stosowania umowy, a także rozstrzyganie sporów;

b)

monitorowanie i ocena wkładu umowy o partnerstwie we wdrożenie sektorowej polityki rybołówstwa w Gwinei;

c)

zapewnianie koniecznej współpracy w sprawach leżących we wspólnym interesie Stron w zakresie rybołówstwa;

d)

działanie w charakterze forum w celu polubownego rozstrzygania sporów związanych z interpretacją lub stosowaniem niniejszej umowy;

e)

w razie konieczności, ponowna ocena poziomu uprawnień do połowów i związanej z nimi rekompensaty finansowej;

f)

określenie warunków prowadzenia połowów zgodnie z postanowieniami protokołu;

g)

ustanowienie szczegółowych zasad praktycznych dotyczących współpracy administracyjnej przewidzianej w art. 9 niniejszej umowy;

h)

wszelkie inne funkcje uzgodnione za obopólną zgodą Stron, w tym w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów i współpracy administracyjnej.

2.   Wspólny komitet spotyka się przynajmniej raz w roku, przemiennie we Wspólnocie i w Gwinei, a przewodniczy mu Strona będąca gospodarzem spotkania. Na wniosek jednej ze Stron wspólny komitet zbiera się na posiedzeniu nadzwyczajnym.

Artykuł 11

Obszar geograficzny obowiązywania umowy

Niniejszą umowę stosuje się, z jednej strony, do terytoriów, na których ma zastosowanie Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, na warunkach przewidzianych w tym Traktacie, oraz, z drugiej strony, do terytorium Gwinei i do wód podlegających jurysdykcji Gwinei.

Artykuł 12

Okres obowiązywania

Niniejsza umowa obowiązuje przez 4 lata, począwszy od daty jej wejścia w życie, i jest przedłużana automatycznie na kolejne czteroletnie okresy, jeżeli żadna ze Stron nie wypowie umowy zgodnie z jej art. 15.

Artykuł 13

Rozstrzyganie sporów

Umawiające się Strony konsultują się wzajemnie, aby rozstrzygać spory dotyczące interpretacji lub stosowania niniejszej umowy.

Artykuł 14

Zawieszenie

1.   Stosowanie niniejszej umowy może zostać zawieszone na wniosek jednej ze Stron w przypadku zaistnienia poważnych sporów dotyczących stosowania postanowień umowy. Zawieszenie to podlega powiadomieniu w formie pisemnej przez zainteresowaną Stronę o jej zamiarze, co najmniej trzy miesiące przed datą, z którą to zawieszenie wchodzi w życie. Po otrzymaniu takiego powiadomienia Strony przystępują do rozmów mających na celu polubowne rozstrzygnięcie sporu.

2.   Płatność rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 7, zostaje zmniejszona proporcjonalnie i pro rata temporis, w zależności od czasu trwania zawieszenia.

Artykuł 15

Wypowiedzenie

1.   Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszą umowę w przypadku zaistnienia poważnych okoliczności, takich jak degradacja stanu danych stad, stwierdzenie zmniejszonego poziomu wykorzystania uprawnień do połowów przyznanych statkom wspólnotowym przez Gwineę lub niedotrzymanie przez Strony zobowiązań w zakresie zwalczania nielegalnych, nieraportowanych lub nieuregulowanych połowów.

2.   Strona wypowiadająca umowę powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wycofania się z umowy na piśmie co najmniej na sześć miesięcy przed terminem wygaśnięcia pierwszego lub każdego kolejnego okresu obowiązywania umowy.

3.   Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w ust. 2, oznacza rozpoczęcie konsultacji przez Strony.

4.   Płatność rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 7, za rok, w którym umowa została wypowiedziana, zostanie zmniejszona proporcjonalnie pro rata temporis.

Artykuł 16

Protokół i załącznik

Protokół i załącznik stanowią integralną część niniejszej umowy.

Artykuł 17

Obowiązujące przepisy prawa krajowego

Działalność statków rybackich Wspólnoty, dokonujących połowów na wodach Gwinei, podlega ustawodawstwu obowiązującemu w Gwinei, chyba że umowa, niniejszy protokół i załącznik lub dodatki do niego stanowią inaczej.

Artykuł 18

Uchylenie

Niniejsza umowa, z dniem jej wejścia w życie, uchyla i zastępuje Umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Republiką Gwinei w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Gwinei z dnia 28 marca 1983 r.

Artykuł 19

Wejście w życie

Niniejsza umowa, sporządzona w dwóch egzemplarzach w językach angielskim, bułgarskim, czeskim, duńskim, estońskim, fińskim, francuskim, greckim, hiszpańskim, litewskim, łotewskim, maltańskim, niderlandzkim, niemieckim, polskim, portugalskim, rumuńskim, słowackim, słoweńskim, szwedzkim, węgierskim i włoskim, przy czym każdy z tych tekstów jest jednakowo autentyczny, wchodzi w życie w dniu, w którym Strony powiadomią się wzajemnie na piśmie o zakończeniu odpowiednich wewnętrznych procedur przyjęcia.

PROTOKÓŁ

ustalający uprawnienia do połowów oraz rekompensatę finansową przewidziane w Umowie między Wspólnotą Europejską a Republiką Gwinei w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Gwinei na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2012 r.

Artykuł 1

Okres stosowania i uprawnienia do połowów

1.   Począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r. i przez okres 4 lat, uprawnienia do połowów przyznane z tytułu art. 5 umowy ustala się następująco: daleko migrujące gatunki ryb (gatunki wymienione w załączniku 1 do Konwencji Narodów Zjednoczonych z 1982 r.):

sejnery zamrażalnie do połowu tuńczyka: 28 statków,

statki dokonujące połowów wędziskami i taklami: 12 statków.

2.   Począwszy od drugiego roku obowiązywania niniejszego protokołu oraz w wyniku wspólnej oceny stanu stad krewetek i zarządzania łowiskami Gwinei należącymi do tej kategorii, trawlerom krewetkowym mogą zostać przyznane w skali rocznej uprawnienia do połowów w wysokości 800 ton rejestrowych brutto (BRT) kwartalnie, przy spełnieniu następujących warunków:

zostanie wprowadzone w życie przejrzyste zarządzanie dostępem do łowisk krewetkowych, w szczególności nakładem połowowym wykorzystanym przez floty krajowe i zagraniczne dla tego gatunku. W tym celu Gwinea będzie przekazywać przed dniem 31 października każdego roku tabelę zbiorczą dotyczącą nakładu połowowego w odniesieniu do tego gatunku i do wód Gwinei,

zostanie wprowadzony w życie plan nadzoru, monitorowania i kontroli na wodach Gwinei,

zostanie przeprowadzona analiza naukowa dotycząca stanu zasobu i wyników połowów badawczych, które będą corocznie przekazywane wraz z informacjami dotyczącymi nakładu połowowego.

Warunki połowów dla tej kategorii będą corocznie określane, za obopólną zgodą, przed wydaniem upoważnień do połowów, a w każdym przypadku przed wypłaceniem rocznej dodatkowej rekompensaty proporcjonalnej do zwiększenia uprawnień do połowów, o którym mowa w art. 2 niniejszego protokołu.

3.   Ust. 1 i 2 stosowane są z zastrzeżeniem postanowień art. 4 i 5 niniejszego protokołu.

4.   Statki pływające pod banderą państwa członkowskiego Wspólnoty Europejskiej mogą prowadzić działalność połowową na wodach Gwinei, pod warunkiem że posiadają upoważnienie do połowów wydane przez Gwineę w ramach niniejszego protokołu i stosownie do szczegółowych zasad opisanych w załączniku do niniejszego protokołu.

Artykuł 2

Rekompensata finansowa – Szczegółowe zasady płatności

1.   Rekompensata finansowa, o której mowa w art. 7 umowy, obejmuje, z jednej strony, w odniesieniu do okresu określonego w art. 1 ust. 1, kwotę w wysokości 325 000 EUR rocznie, stanowiącą równoważność pojemności referencyjnej w wysokości 5 000 ton rocznie, a z drugiej strony – specjalną kwotę w wysokości 125 000 EUR rocznie, przeznaczoną na wsparcie oraz na realizację sektorowej polityki rybołówstwa Gwinei. Ta specjalna kwota stanowi integralną część jednorazowej rekompensaty finansowej (1) określonej w art. 7 umowy.

W przypadku przyznania dodatkowych uprawnień do połowów zgodnie z art. 1 ust. 2 w skład rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 7 umowy, wchodzi również, w odniesieniu do okresu, o którym mowa w art. 1 ust. 2, kwota 300 000 EUR rocznie, proporcjonalna do zwiększenia uprawnień do połowów.

Do wyżej wymienionych kwot dodaje się specjalny wkład Wspólnoty w wysokości 600 000 EUR za pierwszy rok, 400 000 EUR za drugi rok i 300 000 EUR za lata następne, przeznaczony na wzmocnienie systemu monitorowania, kontroli i nadzoru na obszarach połowowych Gwinei oraz na wyposażenie Gwinei najpóźniej do dnia 30 czerwca 2010 r. w system monitorowania satelitarnego. Wkładem tym zarządza się zgodnie z przepisami art. 7 niniejszego protokołu.

2.   Ust. 1 powyżej stosuje się z zastrzeżeniem przepisów art. 4, 5, 6 i 7 niniejszego protokołu.

3.   Łączna suma kwot, o których mowa w ust. 1 (czyli 1 050 000 EUR za pierwszy rok oraz, w razie potrzeby, 1 150 000 EUR za drugi rok i 1 050 000 EUR za kolejne lata) jest wypłacana przez Wspólnotę raz do roku przez okres obowiązywania niniejszego protokołu (2). Kwoty te nie przesądzają o zmianach uprawnień do połowów lub włączeniu nowych uprawnień do połowów, o których może zostać podjęta decyzja zgodnie z przepisami art. 4 i 5 niniejszego protokołu.

4.   Jeżeli całkowita ilość połowów statków Wspólnoty na obszarach połowowych Gwinei przekroczy pojemność referencyjną, kwota rocznej rekompensaty finansowej zostanie powiększona o 65 EUR za każdą dodatkową złowioną tonę. Jednakże całkowita kwota roczna wypłacona przez Wspólnotę nie może przekraczać dwukrotnej wartości kwoty, o której mowa w ust. 3 (czyli 1 050 000 EUR za pierwszy rok oraz, w razie potrzeby, 1 150 000 EUR za drugi rok i 1 050 000 EUR za kolejne lata). Jeżeli ilość złowiona przez statki Wspólnoty przekroczy ilość odpowiadającą dwukrotnej wartości całkowitej kwoty rocznej, kwota należna za ilość przekraczającą ten limit zostanie wypłacona w roku następnym.

5.   Wniesienie rekompensaty finansowej ustalonej w ust. 1 następuje najpóźniej dnia 30 listopada 2009 r. w odniesieniu do pierwszego roku i najpóźniej dnia 1 lutego w odniesieniu do kolejnych lat.

6.   Z zastrzeżeniem postanowień art. 6, przeznaczenie budżetowe tych środków finansowych jest określane w ramach ustawy budżetowej Gwinei, z wyjątkiem wkładu specjalnego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 akapit trzeci niniejszego protokołu, i w związku z tym należy do wyłącznych kompetencji Gwinei.

7.   Płatności przewidziane w niniejszym artykule są przelewane, w pierwszym roku po przyjęciu przez Strony programowania tych środków finansowych, na odrębny rachunek skarbu państwa otwarty w banku centralnym Gwinei. Dane dotyczące rachunku są przekazywane corocznie przez Ministerstwo, z wyjątkiem wkładu specjalnego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 akapit trzeci, który będzie wpłacany bezpośrednio na rachunek Krajowego Ośrodka Nadzoru i Ochrony Rybołówstwa.

Artykuł 3

Współpraca na rzecz odpowiedzialnego rybołówstwa – Współpraca naukowa

1.   Strony zobowiązują się do wspierania odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Gwinei w oparciu o zasadę niedyskryminowania żadnej z flot znajdujących się na tych wodach.

2.   W okresie obowiązywania niniejszego protokołu Wspólnota i organy Gwinei będą współpracować na rzecz monitorowania stanu zasobów w obszarze połowowym Gwinei.

3.   Strony zobowiązują się do wspierania współpracy w zakresie odpowiedzialnego rybołówstwa na poziomie podregionalnym, w szczególności w ramach Międzynarodowej Komisji ds. Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT) i w ramach każdej innej właściwej organizacji podregionalnej lub międzynarodowej.

4.   Zgodnie z art. 4 umowy oraz na podstawie najlepszych dostępnych opinii naukowych Strony przeprowadzają konsultacje we wspólnym komitecie, o którym mowa w art. 10 umowy, w celu podjęcia, w razie potrzeby po przeprowadzeniu ewentualnie zebrania naukowego na poziomie podregionalnym oraz za obopólną zgodą, środków mających na celu zrównoważone zarządzanie zasobami rybnymi, mających wpływ na działalność statków Wspólnoty. Środki te uwzględnią zalecenia i uchwały przyjęte przez Międzynarodową Komisję Ochrony Tuńczyka Atlantyckiego (ICCAT).

Artykuł 4

Przegląd uprawnień do połowów za obopólną zgodą

1.   Uprawnienia do połowów, o których mowa w art. 1, mogą zostać zwiększone za obopólną zgodą, jeżeli na podstawie wniosków zebrania naukowego, o którym mowa w art. 3 ust. 4 niniejszego protokołu, zwiększenie takie nie naruszy zrównoważonego zarządzania zasobami Gwinei. W takim przypadku rekompensata finansowa, o której mowa w art. 2 ust. 1, zostanie zwiększona proporcjonalnie i pro rata temporis.

2.   Natomiast jeżeli Strony uzgodnią przyjęcie środków zmierzających do zmniejszenia uprawnień do połowów, o których mowa w art. 1, wówczas rekompensata finansowa zostanie obniżona proporcjonalnie i pro rata temporis.

3.   Przydzielenie uprawnień do połowów różnym kategoriom statków może również podlegać przeglądowi po przeprowadzeniu konsultacji i za obopólną zgodą Stron, z poszanowaniem wszystkich ewentualnych zaleceń ustalonych na zebraniu naukowym, o którym mowa w art. 3 ust. 4, w odniesieniu do zarządzania stadami, na które taki ponowny przydział mógłby mieć wpływ. Strony są zgodne w sprawie odpowiedniego dostosowania rekompensaty finansowej, jeżeli będzie ono uzasadnione ponownym podziałem uprawnień do połowów.

Artykuł 5

Inne uprawnienia do połowów

1.   Jeżeli statki Wspólnoty byłyby zainteresowane działalnością połowową, która nie została wymieniona w art. 1, Wspólnota wystąpi do Gwinei o ewentualne upoważnienie dotyczące tej nowej działalności. W stosownych przypadkach Strony uzgadniają warunki stosowane dla tych nowych uprawnień do połowów i, w razie konieczności, wnoszą zmiany do niniejszego protokołu i załącznika do niego.

2.   Po wydaniu opinii podczas zebrania naukowego, o którym mowa w art. 3 ust. 4 niniejszego protokołu, Strony mogą przeprowadzać wspólnie zwiady rybackie na obszarach połowowych Gwinei. W tym celu Strony przeprowadzają konsultacje na wniosek jednej z nich oraz określają, oddzielnie dla każdego przypadku, nowe zasoby, warunki i inne istotne parametry.

3.   Strony prowadzają zwiady rybackie w poszanowaniu obopólnie przyjętych parametrów naukowych, administracyjnych i finansowych. Upoważnienia do zwiadów rybackich są wydawane próbnie na maksymalnie dwie kampanie trwające 6 miesięcy, począwszy od daty przyjętej przez Strony za obopólną zgodą.

4.   Po stwierdzeniu przez Strony, że zwiady rybackie przyniosły pozytywne wyniki, przestrzegając zasad ochrony ekosystemów i zachowania żywych zasobów morskich, statkom wspólnotowym mogą być przyznane nowe uprawnienia do połowów, zgodnie z procedurą konsultacji przewidzianą w art. 4 niniejszego protokołu i do momentu wygaśnięcia ważności protokołu, w zależności od dopuszczalnego nakładu. W związku z tym wkład finansowy zostanie zwiększony.

Artykuł 6

Zawieszenie płatności rekompensaty finansowej lub jej zmienienie w razie zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności

1.   W razie zaistnienia nadzwyczajnych okoliczności, z wyjątkiem zjawisk naturalnych, uniemożliwiających prowadzenie działalności połowowej w wyłącznej strefie ekonomicznej (WSE) Gwinei, Wspólnota Europejska może zawiesić wypłacanie rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 1.

2.   Decyzja o zawieszeniu płatności w przypadkach przewidzianych w ust. 1 zostanie podjęta po przeprowadzeniu konsultacji pomiędzy Stronami w terminie dwóch miesięcy od przedstawienia wniosku przez jedną ze Stron i pod warunkiem że Wspólnota Europejska wypłaciła wszystkie należne kwoty w momencie zawieszenia płatności.

3.   Płatność rekompensaty finansowej wznawia się w chwili, gdy Strony stwierdzą za obopólną zgodą, po wspólnych konsultacjach, że okoliczności, które wywołały wstrzymanie działalności połowowej, już nie występują lub gdy okoliczności pozwalają na ponowne podjęcie działalności połowowej.

4.   Ważność upoważnień do połowów przyznanych statkom wspólnotowym, zawieszona wraz ze wstrzymaniem wypłaty rekompensaty finansowej, zostaje przedłużona o czas odpowiadający okresowi zawieszenia działalności połowowej.

Artykuł 7

Wspieranie odpowiedzialnego rybołówstwa na wodach Gwinei

1.   Całkowitą kwotę rekompensaty finansowej i specjalnego wkładu, których wysokość ustalono w art. 2 ust. 1 niniejszego protokołu, przeznacza się co roku na wsparcie i realizowanie inicjatyw podjętych w ramach sektorowej polityki rybołówstwa określonej przez rząd Gwinei i zatwierdzonych przez Strony na podstawie szczegółowych zasad opisanych poniżej.

Zarządzanie przez Gwineę daną kwotą opiera się na określeniu przez Strony, za obopólną zgodą i zgodnie z bieżącymi priorytetami polityki rybołówstwa Gwinei, mającej na celu zrównoważone i odpowiedzialne zarządzanie sektorem, celów do osiągnięcia i wiążącego się z nimi rocznego i wieloletniego programowania, zgodnie z ust. 2 poniżej, w szczególności w zakresie kontroli, nadzoru i zarządzania zasobami oraz poprawy warunków sanitarnych wytwarzania produktów rybołówstwa oraz wzmacniania kompetencji właściwych organów Gwinei w zakresie kontroli.

2.   W odpowiedzi na wniosek Gwinei oraz do celów wdrożenia postanowień powyższego ustępu, w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 10 umowy, z chwilą wejścia w życie protokołu, a najpóźniej trzy miesiące od wejścia w życie niniejszego protokołu, Wspólnota i Gwinea uzgadniają wieloletni program sektorowy oraz szczegółowe zasady jego stosowania, w tym w szczególności:

a)

wytyczne w skali rocznej i wieloletniej, zgodnie z którymi będzie wykorzystany procent kwoty rekompensaty finansowej, o której mowa powyżej w ust. 1, oraz specjalne kwoty przeznaczone corocznie na przeprowadzenie inicjatyw;

b)

cele do realizacji w skali rocznej i wieloletniej, aby osiągnąć, w dalszej perspektywie, zrównoważone i odpowiedzialne rybołówstwo, z uwzględnieniem priorytetów wyrażonych przez Gwineę w ramach krajowej polityki rybołówstwa lub też innej polityki związanej lub mającej wpływ na wspieranie odpowiedzialnego i zrównoważonego rybołówstwa;

c)

kryteria i procedury, jakie należy stosować w celu umożliwienia przeprowadzenia oceny wyników w skali rocznej.

3.   Strony uzgadniają jednak, że położą szczególny nacisk na wszelkie działania mające na celu monitorowanie, kontrolę i nadzór połowów, w tym nadzór na wodach Gwinei prowadzony na morzu lub nadzór powietrzny, wdrażanie satelitarnego systemu monitorowania statków (VMS) rybackich, poprawę ram prawnych oraz ich stosowanie w zakresie dotyczącym naruszeń przepisów.

4.   Wszelkie zaproponowane zmiany dotyczące wieloletniego programu sektorowego lub wykorzystania specjalnych kwot przeznaczonych na coroczne przeprowadzanie inicjatyw muszą zostać zatwierdzone przez Strony w ramach wspólnego komitetu.

5.   Co roku Gwinea przeznacza sumę odpowiadającą kwotom, o których mowa w ust. 1, na cele realizacji wieloletniego programu sektorowego. W odniesieniu do pierwszego roku ważności protokołu informacja o tym przeznaczeniu powinna zostać przekazana Wspólnocie jak najszybciej, a w każdym przypadku przed przyjęciem przez wspólny komitet wieloletniego programu sektorowego. W każdym kolejnym roku informacja o tym przeznaczeniu będzie przekazywana Wspólnocie przez Gwineę najpóźniej do dnia 31 stycznia roku poprzedniego.

6.   W przypadku gdy roczna ocena wyników realizacji wieloletniego programu sektorowego to uzasadnia, Wspólnota Europejska może wystąpić o dostosowanie kwoty przeznaczonej na wsparcie realizacji sektorowej polityki rybołówstwa Gwinei, stanowiącej część rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 2 ust. 1 niniejszego protokołu, w celu dostosowania do tych wyników rzeczywistej kwoty środków przeznaczonych na realizację programu.

7.   Wspólnota zastrzega sobie prawo do wstrzymania płatności wkładu specjalnego przewidzianego w art. 2 ust. 1 akapit trzeci niniejszego protokołu już w pierwszym roku obowiązywania protokołu, w przypadku gdy osiągnięte wyniki, z wyjątkiem należycie uzasadnionych okoliczności nadzwyczajnych, nie są zgodne z programowaniem.

Artykuł 8

Spory – Zawieszenie stosowania protokołu

1.   Wszelkie spory między Stronami dotyczące interpretacji postanowień niniejszego protokołu oraz jego stosowania powinny być przedmiotem konsultacji między Stronami w ramach wspólnego komitetu przewidzianego w art. 10 umowy, jeśli to konieczne, zwołanego w trybie nadzwyczajnym.

2.   Nie naruszając postanowień art. 9, stosowanie protokołu może zostać zawieszone z inicjatywy jednej ze Stron, gdy spór, który poróżnił Strony, uznaje się za poważny i gdy konsultacje przeprowadzone w ramach wspólnego komitetu, zgodnie z ust. 1, nie pozwalają na jego polubowne zakończenie.

3.   Zawieszenie stosowania protokołu podlega powiadomieniu przez zainteresowaną Stronę o jej zamiarze w formie pisemnej, co najmniej trzy miesiące przed datą, z którą zawieszenie to wchodzi w życie.

4.   W przypadku zawieszenia Strony nadal prowadzą konsultacje, poszukując polubownego rozwiązania sporu, który je poróżnił. Z chwilą polubownego rozstrzygnięcia sporu wznawia się stosowanie protokołu, a kwota rekompensaty finansowej zmniejszana jest proporcjonalnie i pro rata temporis, stosownie do okresu, w którym obowiązywanie protokołu było zawieszone.

Artykuł 9

Zawieszenie stosowania protokołu ze względu na brak płatności

Z zastrzeżeniem postanowień art. 6, w przypadku gdy Wspólnota nie dokona płatności przewidzianych w art. 2, stosowanie niniejszego protokołu może zostać zawieszone pod następującymi warunkami:

a)

właściwe organy Gwinei powiadamiają Komisję Europejską o braku płatności. Komisja Europejska sprawdza, czy zarzut jest słuszny, i w razie konieczności przelewa zaległą kwotę w ciągu 60 dni roboczych od otrzymania powiadomienia;

b)

w przypadku braku płatności lub odpowiedniego uzasadnienia braku płatności w terminie przewidzianym w art. 2 ust. 5 niniejszego protokołu właściwe organy Gwinei mają prawo zawiesić stosowanie protokołu. O zawieszeniu niezwłocznie informują Komisję Europejską;

c)

stosowanie protokołu wznawia się z chwilą dokonania przedmiotowej płatności.

Artykuł 10

Obowiązujące przepisy prawa krajowego

Działalność statków rybackich Wspólnoty dokonujących połowów na wodach Gwinei podlega ustawodawstwu obowiązującemu w Gwinei, chyba że umowa, niniejszy protokół i załącznik lub dodatki do niego stanowią inaczej.

Artykuł 11

Klauzula przeglądu

1.   W przypadku istotnych zmian wytycznych politycznych, które doprowadziły do zawarcia niniejszego protokołu, jedna ze Stron może wnieść o przegląd jego postanowień w celu dokonania ich ewentualnej zmiany.

2.   Strona występująca o przegląd powiadamia drugą Stronę na piśmie o swoim zamiarze dokonania przeglądu postanowień niniejszego protokołu.

3.   Najpóźniej w terminie 60 dni roboczych po powiadomieniu Strony przeprowadzają w tym celu konsultacje. W przypadku braku zgody co do przeglądu postanowień protokołu zainteresowana Strona może go wypowiedzieć zgodnie z jego art. 14.

Artykuł 12

Uchylenie

Niniejszy protokół i załączniki do niego uchylają i zastępują obowiązujący obecnie protokół w sprawie połowów oraz Umowę ramową między Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Gwineą w sprawie połowów na wodach przybrzeżnych Gwinei.

Artykuł 13

Okres obowiązywania

Niniejszy protokół i załączniki do niego obowiązują przez okres czterech lat, począwszy od dnia 1 stycznia 2009 r., jeżeli żadna ze Stron nie wypowie go zgodnie z jego art. 14.

Artykuł 14

Wypowiedzenie

W przypadku wypowiedzenia protokołu Strona wypowiadająca powiadamia drugą Stronę o swoim zamiarze wypowiedzenia protokołu na piśmie, co najmniej na sześć miesięcy przed datą, z którą wypowiedzenie to wchodzi w życie. Wysłanie powiadomienia, o którym mowa w poprzednim ustępie, powoduje rozpoczęcie konsultacji przez Strony.

Artykuł 15

Wejście w życie

1.   Niniejszy protokół i załącznik do niego wchodzą w życie z dniem, w którym Strony poinformują się nawzajem o dopełnieniu procedur niezbędnych dla tego celu.

2.   Niniejszy protokół i załącznik do niego stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.


(1)  Do kwoty rekompensaty finansowej, o której mowa w art. 1 akapit pierwszy, dodaje się kwotę wkładów, o których mowa w dziale II niniejszego załącznika, pobieranych bezpośrednio przez Gwineę, której wysokość szacuje się na 118 000 EUR rocznie, bez podatków związanych z wkładem na nadzór i badania.

(2)  Do tych kwot dodaje się kwoty wkładów, o których mowa w dziale II niniejszego załącznika, pobieranych bezpośrednio przez Gwineę, których wysokość szacuje się na 118 000 EUR rocznie, bez podatków związanych z wkładem na nadzór i badania.

ZAŁĄCZNIK

Warunki dokonywania połowów tuńczyka na obszarze połowowym Gwinei przez statki wspólnotowe

DZIAŁ I

FORMALNOŚCI OBOWIĄZUJĄCE PRZY SKŁADANIU WNIOSKÓW I WYDAWANIU UPOWAŻNIEŃ DO POŁOWÓW

SEKCJA 1

Wydawanie upoważnień do połowów

1.

Upoważnienie do połowów na obszarze połowowym Gwinei mogą otrzymać tylko kwalifikujące się statki.

2.

Aby statek kwalifikował się do otrzymania upoważnienia do połowów, w odniesieniu do armatora, kapitana i samego statku nie może istnieć zakaz prowadzenia połowów w Gwinei. Ich sytuacja w stosunku do organów administracji Gwinei musi być zgodna z przepisami, w tym znaczeniu, że muszą wywiązać się ze wszystkich wcześniejszych zobowiązań wynikających z prowadzenia przez nich działalności połowowej w Gwinei w ramach umów w sprawie połowów, zawartych ze Wspólnotą, w szczególności w odniesieniu do zaokrętowania marynarzy.

3.

Właściwe organy Wspólnoty przedkładają drogą elektroniczną ministerstwu Gwinei odpowiedzialnemu za rybołówstwo wniosek dla każdego statku, który zamierza prowadzić połowy na mocy umowy, w terminie co najmniej 30 dni roboczych przed dniem rozpoczęcia wnioskowanego okresu ważności.

4.

Wnioski przedkładane są ministerstwu odpowiedzialnemu za rybołówstwo na formularzach, których wzór znajduje się w dodatku I. Organy Gwinei podejmują wszelkie niezbędne środki, aby informacje otrzymane w ramach wniosku o wydanie upoważnień do połowów były traktowane w sposób poufny. Informacje te będą wykorzystywane wyłącznie w ramach realizacji umowy w sprawie połowów.

5.

Do każdego wniosku o upoważnienie do połowów dołączone są następujące dokumenty:

dowód wpłaty zaliczki ryczałtowej na okres ważności upoważnienia,

wszystkie inne dokumenty lub zaświadczenia wymagane zgodnie z przepisami szczególnymi dotyczącymi danego typu statku, określonymi w niniejszym protokole.

6.

Należność wpłaca się na rachunek wskazany przez organy Gwinei zgodnie z art. 2 ust. 7 protokołu.

7.

Należności zawierają wszystkie podatki krajowe i lokalne, z wyjątkiem podatków związanych z wkładem na nadzór połowów i badania morskie oraz kosztów z tytułu świadczenia usług. Podatki na nadzór i badania są proporcjonalne do rzeczywistej obecności na obszarze połowowym Gwinei, a podmioty wpłacają je w trakcie końcowego rozliczenia należności zgodnie z postanowieniami sekcji 2 niniejszego załącznika.

Na wniosek Gwinei oraz w oczekiwaniu na podpisanie protokołu VMS ze Wspólnotą, Wspólnota dostarczy Gwinei danych satelitarnych dotyczących okresów obecności na obszarze połowowym Gwinei w celu obliczenia podatku należnego od armatorów z tytułu wkładu na nadzór.

8.

Upoważnienia do połowów dla wszystkich statków są wydawane armatorom lub ich przedstawicielom, za pośrednictwem Delegatury Komisji Europejskiej w Gwinei, przez ministerstwo odpowiedzialne za rybołówstwo w Gwinei w terminie 15 dni roboczych od otrzymania wszystkich dokumentów, o których mowa powyżej w pkt 5.

9.

Upoważnienie do połowów jest wydawane dla danego statku i nie podlega przeniesieniu.

10.

Jednakże na wniosek Wspólnoty Europejskiej i w przypadku udowodnionego działania siły wyższej upoważnienie do połowów jednego statku może być zastąpione nowym upoważnieniem sporządzonym dla innego statku tej samej kategorii co statek, który należy zastąpić, zgodnie z art. 1 protokołu, bez konieczności płacenia nowej należności. W takim przypadku przy obliczaniu poziomu połowów dla określenia ewentualnej dodatkowej płatności zostanie uwzględniona suma całkowitych połowów dwóch statków.

11.

Armator statku, którego upoważnienie do połowów ma być zastąpione, lub jego przedstawiciel przekazuje unieważnione upoważnienie do połowów ministerstwu Gwinei odpowiedzialnemu za rybołówstwo za pośrednictwem Delegatury Komisji Europejskiej.

12.

Nowe upoważnienie do połowów jest ważne od dnia, w którym armator złożył unieważnione upoważnienie do połowów w ministerstwie Gwinei odpowiedzialnym za rybołówstwo. Delegatura Komisji Europejskiej w Gwinei jest informowana o przeniesieniu upoważnienia do połowów.

13.

Upoważnienie do połowów musi stale znajdować się na statku. Wspólnota Europejska posiada aktualny wykaz statków, którym zostało wydane upoważnienie do połowów zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu. Organy Gwinei są powiadamiane o tym wykazie w chwili jego sporządzenia, a następnie za każdym razem, kiedy jest on uaktualniany. Po otrzymaniu projektu wykazu oraz powiadomieniu organów kraju nadbrzeżnego przez Komisję o wpłacie zaliczki statek zostaje wpisany przez właściwy organ Gwinei do wykazu statków upoważnionych do dokonywania połowów, który jest następnie przekazywany organom odpowiedzialnym za kontrolę połowów. W takim przypadku jeden uwierzytelniony odpis tego wykazu jest przesyłany armatorowi i znajduje się na statku zamiast upoważnienia do połowów, aż do chwili jego wydania.

14.

Strony zgadzają się wspierać wprowadzenie systemu upoważnień do połowów opartego wyłącznie na elektronicznej wymianie wszystkich informacji i dokumentów opisanych powyżej. Strony zgadzają się, aby wspierać szybkie zastąpienie upoważnień do połowów w formie papierowej ich ekwiwalentem w formie elektronicznej, takim jak wykaz statków posiadających upoważnienie na dokonywanie połowów na wodach Gwinei.

15.

Strony uzgadniają, w ramach wspólnego komitetu, zastąpienie w niniejszym protokole wszelkich odniesień do BRT odniesieniami do GT i odpowiednie dostosowanie wszystkich postanowień, których ta zmiana dotyczy. Zastąpienie to jest poprzedzane odpowiednimi konsultacjami technicznymi między Stronami.

SEKCJA 2

Warunki otrzymywania upoważnień do połowów – Należności i zaliczki

1.

Okres ważności upoważnienia do połowów wynosi jeden rok. Upoważnienia do połowów są odnawialne.

2.

Należność ustala się na 35 EUR za tonę złowioną na obszarze połowowym Gwinei dla sejnerów do połowów tuńczyka i 25 EUR dla statków dokonujących połowów wędziskami i taklami.

3.

Upoważnienia do połowów wydawane są po wpłaceniu na rzecz właściwych organów krajowych następujących kwot ryczałtowych:

4 025 EUR za sejner do połowów tuńczyka jako ekwiwalent należności za 115 ton rocznie,

500 EUR za statek dokonujący połowów wędziskami i taklami jako ekwiwalent należności za 20 ton rocznie.

4.

Do dnia 15 czerwca każdego roku państwa członkowskie informują Komisję Europejską o masie połowów dokonanych w poprzednim roku, potwierdzonym przez instytuty naukowe, o których mowa w pkt 5 poniżej.

5.

Końcowe rozliczenie należności z tytułu roku n zostaje zamknięte przez Komisję Europejską najpóźniej do dnia 31 lipca roku n + 1, na podstawie deklaracji połowowych sporządzonych przez każdego armatora statku i potwierdzonych przez instytuty naukowe odpowiedzialne za sprawdzanie danych połowowych w państwach członkowskich, takie jak: IRD (Institut de Recherche pour le Développement), IEO (Instituto Español de Oceanografia), IPIMAR (Instituto Português de Investigação Marítima) oraz CNSHB (Centre National des Sciences Halieutiques de Boussoura (CNSHB). Jest ono przekazywane za pośrednictwem Delegatury Komisji Europejskiej.

6.

Rozliczenie takie jest przedstawione jednocześnie ministerstwu Gwinei odpowiedzialnemu za rybołówstwo oraz armatorom.

7.

Każda ewentualna dodatkowa opłata za połowy przekraczające 115 ton dla sejnerów do połowów tuńczyka oraz 20 ton dla statków dokonujących połowów wędziskami i taklami musi zostać uiszczona przez armatorów na rzecz właściwych organów Gwinei najpóźniej do dnia 31 sierpnia roku n + 1, na rachunek, o którym mowa w pkt 6 sekcji 1 niniejszego działu, na podstawie kwoty 35 EUR za tonę dla sejnerów i 25 EUR za tonę dla statków dokonujących połowów wędziskami i taklami.

8.

Jeżeli jednak końcowe rozliczenie jest niższe od kwoty zaliczki, o której mowa w pkt 3 niniejszej sekcji, pozostała suma nie jest zwracana armatorowi.

DZIAŁ II

OBSZARY POŁOWOWE

Statki Wspólnoty będą mogły prowadzić działalność połowową na wodach znajdujących się w odległości ponad 12 mil morskich od linii podstawowych lub, w razie potrzeby, przekraczając izobatę 20 m, w odniesieniu do sejnerów do połowów tuńczyka oraz statków dokonujących połowów wędziskami i taklami.

DZIAŁ III

SYSTEM DEKLARACJI POŁOWOWYCH

1.

Do celów niniejszego załącznika czas trwania rejsu połowowego statku Wspólnoty na obszarze połowowym Gwinei określa się w następujący sposób:

jako okres pomiędzy wejściem na obszar połowowy Gwinei a wyjściem z niego,

lub jako okres pomiędzy wejściem na obszar połowowy Gwinei a przeładunkiem lub wyładunkiem w Gwinei.

2.

Wszystkie statki posiadające upoważnienie na dokonywanie połowów na wodach Gwinei w ramach umowy muszą informować o połowach ministerstwo Gwinei odpowiedzialne za rybołówstwo, aby organ ten mógł kontrolować złowione ilości, potwierdzone przez odpowiednie instytuty naukowe zgodnie z procedurą, o której mowa w dziale I sekcja 2 pkt 5 niniejszego załącznika. Szczegółowe zasady informowania o połowach są następujące:

2.1.

Podczas rocznego okresu ważności upoważnienia do połowów w rozumieniu postanowień sekcji 2 działu I niniejszego załącznika deklaracje obejmują połowy dokonane przez statek w czasie każdego rejsu. Oryginały deklaracji połowowych w formie papierowej przekazywane są ministerstwu Gwinei odpowiedzialnemu za rybołówstwo w ciągu 45 dni od zakończenia ostatniego rejsu odbytego we wspomnianym okresie. Ponadto informacje będą przesyłane faksem (+224 30 41 36 60) lub drogą elektroniczną (cnspkaly@yahoo.fr).

2.2.

Statki przekazują deklarację połowową na formularzu zgodnym z dziennikiem połowowym, którego wzór znajduje się w dodatku 3. W odniesieniu do okresów, w których statek nie znajdował się na wodach Gwinei, należy wpisać w dzienniku okrętowym „Poza obszarem połowowym Gwinei”.

2.3.

Wypełniony czytelnie formularz podpisuje kapitan statku lub jego prawny przedstawiciel.

2.4.

Deklaracje połowowe powinny być wiarygodne, aby mogły służyć monitorowaniu stanu stad.

3.

W przypadku nieprzestrzegania postanowień niniejszego działu, rząd Gwinei zastrzega sobie prawo do zawieszenia upoważnienia do połowów statku naruszającego przepisy do czasu dopełnienia formalności i do nałożenia na armatora statku kary przewidzianej na mocy przepisów obowiązujących w Gwinei. Komisja Europejska oraz państwo członkowskie bandery są o tym informowane.

4.

Strony zgadzają się, aby wspierać system deklarowania połowów oparty wyłącznie na elektronicznej wymianie informacji i dokumentów, jak to opisano powyżej. Strony zgadzają się, aby wspierać zastępowanie deklaracji w formie papierowej (logbook) jej ekwiwalentem w formie elektronicznej.

DZIAŁ IV

PRZEŁADUNEK I WYŁADUNKI

Strony podejmują współpracę w celu poprawy możliwości przeładunku i wyładunku w portach Republiki Gwinei.

1.

Wyładunki

Tuńczykowce wspólnotowe, które dobrowolnie dokonują wyładunku w porcie Republiki Gwinei, korzystają z obniżki należności o 5 EUR za tonę złowioną na wodach Republiki Gwinei w stosunku do kwoty wskazanej w sekcji 2 pkt 2 dział I załącznika.

Dodatkowa obniżka o 5 EUR za tonę zostaje przyznana w przypadku sprzedaży produktów rybołówstwa w zakładzie przetwórczym Republiki Gwinei.

Ten mechanizm będzie się stosować do każdego statku wspólnotowego maksymalnie do wysokości 50 % końcowego rozliczenia połowów (określonego w dziale III załącznika), począwszy od pierwszego roku obowiązywania niniejszego protokołu.

2.

Szczegółowe zasady stosowania kontroli wyładowanych lub przeładowanych ton zostaną określone na pierwszym posiedzeniu wspólnego komitetu.

3.

Ocena

Poziom zachęt finansowych oraz maksymalny procent rozliczenia końcowego są aktualizowane w ramach wspólnego komitetu, zgodnie ze społeczno-ekonomicznymi skutkami wyładunków dokonywanych w trakcie danego roku.

DZIAŁ V

OKRĘTOWANIE MARYNARZY

1.

Armatorzy zobowiązują się do zatrudnienia w sezonie poławiania tuńczyka na obszarze połowowym Gwinei co najmniej 20 % marynarzy pochodzących z krajów AKP, spośród których pierwszeństwo mają marynarze Gwinei. W przypadku nieprzestrzegania tych postanowień można będzie uznać danych armatorów za niekwalifikujących się do otrzymania upoważnień do połowów wydanych przez Gwineę, zgodnie z postanowieniami sekcji 1 niniejszego załącznika.

2.

Armatorzy starają się zatrudniać dodatkowych marynarzy pochodzących z Gwinei.

3.

W sprawie praw marynarzy zaokrętowanych na statkach wspólnotowych obowiązują z mocy prawa przepisy Deklaracji MOP (Międzynarodowej Organizacji Pracy) dotyczącej podstawowych zasad i praw w pracy. Dotyczy to w szczególności swobody zrzeszania się i rzeczywistego uznawania prawa do negocjacji zbiorowych pracowników oraz zniesienia dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia i zawodu.

4.

Umowy o pracę z członkami załogi pochodzącymi z krajów AKP, których kopie otrzymują strony tych umów, sporządzane są pomiędzy przedstawicielem (przedstawicielami) armatorów a marynarzami lub związkami zawodowymi lub ich przedstawicielami. Umowy te zapewnią marynarzom korzystanie z systemu ubezpieczeń społecznych, który jest dla nich obowiązujący, w tym ubezpieczenia na wypadek śmierci, ubezpieczenia chorobowego i wypadkowego.

5.

Wynagrodzenie marynarzy z krajów AKP pokrywają armatorzy. Jego wysokość jest ustalana za obopólnym porozumieniem armatorów lub ich przedstawicieli i marynarzy lub związków zawodowych bądź ich przedstawicieli. Jednakże warunki wynagrodzenia marynarzy z krajów AKP nie mogą być gorsze od warunków wynagrodzenia stosowanych dla załóg w ich własnych krajach, a w żadnym razie nie mogą być gorsze od norm przewidzianych przez MOP. Gwarantowane wynagrodzenie brutto dla marynarzy spoza Wspólnoty, zaokrętowanych na sejnerach zamrażalniach do połowów tuńczyka dokonujących połowów w ramach umowy o partnerstwie w sprawie połowów pomiędzy WE a krajem trzecim, będzie co najmniej równe minimalnemu wynagrodzeniu podstawowemu ustalonemu w zaleceniu MOP obowiązującym dla marynarki handlowej w ramach Konwencji o pracy na morzu. Przedmiotowe gwarantowane wynagrodzenie brutto zostanie zapisane w umowach o pracę. Jednakże w przypadku gdyby konwencja dla sektora gospodarki rybnej zawierała bardziej korzystne postanowienia w zakresie minimalnego wynagrodzenia lub praw socjalnych niż Konwencja o pracy na morzu, należy stosować tę pierwszą konwencję.

6.

Każdy marynarz zatrudniony przez statek wspólnotowy powinien stawić się przed kapitanem wyznaczonego statku w przeddzień zaokrętowania. Jeżeli marynarz nie stawi się w terminie i o godzinie przewidzianej na zaokrętowanie, armator będzie automatycznie zwolniony z obowiązku zatrudnienia tego marynarza.

DZIAŁ VI

ŚRODKI TECHNICZNE

Statki przestrzegają środków i zaleceń przyjętych przez ICCAT dla danego regionu w odniesieniu do narzędzi połowowych, ich specyfikacji technicznych oraz do wszelkich innych środków technicznych stosowanych do prowadzenia przez nie działalności połowowej.

DZIAŁ VII

OBSERWATORZY

1.

Statki posiadające upoważnienie na prowadzenie połowów na wodach Gwinei w ramach umowy zabierają na pokład obserwatorów wyznaczonych przez właściwą regionalną organizację ds. rybołówstwa (RFO) zgodnie z zasadami przedstawionymi poniżej:

1.1.

Na wniosek właściwego organu statki wspólnotowe zabierają na pokład jednego obserwatora przez niego wyznaczonego, którego zadaniem jest skontrolowanie połowów dokonanych na wodach Gwinei.

1.2.

Właściwy organ sporządza wykaz statków, które zostały wyznaczone do wejścia obserwatorów na pokład, a także wykaz obserwatorów wyznaczonych dla danego statku. Wykazy te są stale uaktualniane. Wykazy te przekazywane są Komisji Europejskiej z chwilą sporządzenia, a następnie co trzy miesiące z chwilą ich ewentualnego uaktualnienia.

1.3.

Właściwy organ przekazuje przedmiotowym armatorom lub ich przedstawicielom nazwisko obserwatora, który został wyznaczony dla danego statku, w chwili wydania upoważnienia do połowów lub najpóźniej na 15 dni przed przewidywaną datą wejścia obserwatora na statek.

2.

Czas obecności obserwatora na pokładzie jest czasem trwania jednego rejsu połowowego. Jednakże na wyraźny wniosek właściwych organów Gwinei ta obecność na pokładzie może zostać rozłożona na kilka rejsów połowowych, w zależności od średniego czasu trwania rejsów połowowych przewidywanych dla danego statku. Wniosek ten składany jest przez właściwe organy podczas przekazywania nazwiska obserwatora wyznaczonego do wejścia na pokład danego statku.

3.

Warunki przebywania obserwatora na pokładzie ustalane są za obopólną zgodą przez armatora lub jego przedstawiciela i przez właściwe organy.

4.

Obserwator wchodzi na pokład w porcie wybranym przez armatora na początku pierwszego rejsu połowowego na wodach Gwinei zgodnie z przekazanym wykazem wyznaczonych statków.

5.

W terminie dwóch tygodni i z dziesięciodniowym wyprzedzeniem zainteresowani armatorzy przekazują informacje dotyczące dat i portów podregionu, przewidzianych do wejścia obserwatorów na statek.

6.

W przypadku gdy obserwator wchodzi na pokład w kraju znajdującym się poza granicami podregionu, koszty podróży obserwatora pokrywa armator. Jeżeli statek z obserwatorem regionalnym na pokładzie opuszcza regionalny obszar połowowy, armator podejmuje na swój koszt wszelkie środki mające na celu jak najszybszy powrót obserwatora.

7.

W przypadku nieobecności obserwatora w uzgodnionym miejscu i czasie oraz w ciągu następnych dwunastu godzin, armator zostaje automatycznie zwolniony z obowiązku zabrania na statek tego obserwatora.

8.

Obserwator jest traktowany na pokładzie tak jak oficer. Gdy statek prowadzi działalność na wodach Gwinei, obserwator wykonuje następujące zadania:

8.1.

obserwuje działalność połowową prowadzoną przez statki;

8.2.

sprawdza pozycje statków biorących udział w połowach;

8.3.

pobiera próbki biologiczne w ramach programów naukowych;

8.4.

sporządza wykaz sprzętu używanego do połowów;

8.5.

sprawdza dane dotyczące połowów dokonanych na obszarze połowowym Gwinei zamieszczone w dzienniku połowowym;

8.6.

sprawdza procentowy udział przyłowów i szacuje ilość odrzuconych gatunków ryb nadających się do sprzedaży;

8.7.

przekazuje wszelkimi możliwymi sposobami swoim właściwym organom dane dotyczące połowów, w tym wielkość połowów podstawowych i przyłowów na pokładzie.

9.

Kapitan podejmuje wszelkie dostępne środki w celu zapewnienia obserwatorowi bezpieczeństwa fizycznego i komfortu psychicznego przy wykonywaniu jego zadań.

10.

Obserwatorowi przysługują wszelkie ułatwienia niezbędne do wykonania zadań. Kapitan zapewnia mu dostęp do wszelkich środków komunikacji niezbędnych do wykonywania jego zadań, do dokumentów związanych bezpośrednio z prowadzeniem działalności połowowej przez statek, a w szczególności do dziennika połowowego i do dziennika okrętowego, a także do części statku, do których dostęp niezbędny jest do ułatwienia wykonywania jego zadań.

11.

Podczas pobytu na pokładzie obserwator:

11.1.

podejmuje wszelkie działania, aby warunki jego zaokrętowania i obecność na statku nie przerywały połowów ani nie utrudniały ich prowadzenia;

11.2.

szanuje materiały i sprzęt znajdujące się na pokładzie oraz zachowuje poufność wszelkich dokumentów należących do danego statku.

12.

Po zakończeniu okresu obserwacji, a przed opuszczeniem statku, obserwator sporządza sprawozdanie z działalności, które przekazywane jest właściwym organom Gwinei, z kopią dla Komisji Europejskiej. Podpisuje je w obecności kapitana, który może dodać do sprawozdania lub zlecić dodanie wszelkich uwag, jakie uzna za stosowne, następnie je podpisując. Kopia sprawozdania przekazywana jest kapitanowi statku w chwili zejścia obserwatora naukowego ze statku.

13.

Armator zapewnia na swój koszt zakwaterowanie i wyżywienie obserwatorów na zasadach stosowanych wobec oficerów z uwzględnieniem praktycznych możliwości statku.

14.

Koszt wynagrodzenia i składek na ubezpieczenie społeczne pokrywa ministerstwo odpowiedzialne za rybołówstwo. Armatorzy statków płacą Krajowemu Ośrodkowi Nadzoru i Ochrony Rybołówstwa (Centre National de Surveillance et de Protection des Pêches) kwotę 15 EUR za każdy dzień spędzony przez obserwatora na statku.

15.

W możliwie jak najszybszym terminie Strony będą prowadzić konsultacje z zainteresowanymi krajami trzecimi na temat określenia systemu obserwatorów regionalnych oraz wyboru właściwej regionalnej organizacji ds. rybołówstwa. W oczekiwaniu na wprowadzenie w życie systemu obserwatorów regionalnych statki posiadające upoważnienie na prowadzenie połowów na wodach Gwinei w ramach umowy zabiorą na pokład, w miejsce obserwatorów regionalnych, obserwatorów wyznaczonych przez właściwe organy Gwinei zgodnie z zasadami przyjętymi powyżej.

DZIAŁ VIII

KONTROLA

1.

Zgodnie z pkt 13 sekcji 1 niniejszego załącznika Wspólnota Europejska posiada aktualny wykaz statków, którym zostało wydane upoważnienie do połowów zgodnie z postanowieniami niniejszego protokołu. Wykaz ten przekazywany jest organom Gwinei odpowiedzialnym za kontrolę połowów, w chwili jego sporządzenia, a następnie przy każdej aktualizacji.

2.

Po otrzymaniu projektu wykazu, jak również poinformowaniu o płatności zaliczki (o której mowa w pkt 3 sekcji 2 działu I niniejszego załącznika) skierowanym przez Komisję do organów kraju nadbrzeżnego, statek zostaje wpisany przez właściwe organy Gwinei do wykazu statków upoważnionych do dokonywania połowów, który jest przekazywany organom odpowiedzialnym za kontrolę połowów. W takim przypadku jeden uwierzytelniony odpis tego wykazu może zostać przekazany armatorowi i znajdować się na statku zamiast upoważnienia do połowów, aż do chwili jego wydania.

3.

Wejście na obszar połowowy i wyjście z niego:

3.1.

Statki wspólnotowe powiadamiają organy Gwinei odpowiedzialne za kontrolę połowów o zamiarze wejścia na obszar połowowy Gwinei lub zamiarze wyjścia z niego z co najmniej trzygodzinnym wyprzedzeniem, przy czym podają również informację dotyczącą ilości całkowitej i gatunków znajdujących się na statku.

3.2.

Zawiadamiając o wyjściu, każdy statek podaje również swoją pozycję. Powiadomienie to przesyłane jest przede wszystkim faksem (+224/30 41 36 60) lub e-mailem (cnspkaly@yahoo.fr) lub – w razie jego braku – przez radio (sygnał wywoławczy Krajowego Ośrodka Nadzoru i Ochrony Rybołówstwa (Centre National de Surveillance et de Protection des Pêches).

3.3.

Statek, wobec którego stwierdzono, że prowadzi połowy bez uprzedniego powiadomienia właściwych organów Gwinei, zostaje uznany za statek, który dokonał naruszenia przepisów.

3.4.

Numery faksu, telefonu oraz adres poczty elektronicznej podawane są również w chwili wydawania upoważnienia do połowów.

4.

Procedury kontrolne

4.1.

Kapitanowie statków Wspólnoty prowadzących działalność połowową na wodach Gwinei umożliwiają i ułatwiają wejście na pokład i przeprowadzenie zadań wszystkim urzędnikom Gwinei odpowiedzialnym za inspekcję i kontrolę działalności połowowej.

4.2.

Urzędnicy nie przebywają na pokładzie statku dłużej niż wymagają tego czynności służbowe.

4.3.

Po zakończeniu każdej inspekcji i kontroli kapitanowi statku wydawane jest zaświadczenie.

5.

Kontrola drogą satelitarną

Wszystkie statki Wspólnoty prowadzące połowy w ramach niniejszej umowy są przedmiotem monitorowania drogą satelitarną zgodnie z przepisami ujętymi w dodatku 2. Przepisy te wchodzą w życie dziesiątego dnia po powiadomieniu przez rząd Gwinei Delegatury Komisji Europejskiej w Gwinei o rozpoczęciu działalności przez Ośrodek Nadzoru Rybołówstwa (CNSP) Gwinei.

6.

Inspekcja na statku

6.1.

W czasie nie dłuższym niż 36 godziny właściwe organy Gwinei informują państwo bandery oraz Komisję Europejską o każdej inspekcji na statku oraz o każdym zastosowaniu sankcji wobec statku Wspólnoty, jakie miały miejsce na wodach Gwinei.

6.2.

Państwo bandery oraz Komisja Europejska otrzymują równocześnie zwięzłe sprawozdanie na temat okoliczności i przyczyn, które doprowadziły do inspekcji na statku.

7.

Protokół z inspekcji na statku

7.1.

Po wprowadzeniu opisu stanu faktycznego do protokołu, sporządzonego przez właściwe organy Gwinei, kapitan statku obowiązany jest go podpisać.

7.2.

Podpis ten nie przesądza o prawach i środkach obrony, jakie kapitan może podjąć w celu obrony przed zarzutem naruszenia przepisów. W przypadku odmowy podpisania dokumentu kapitan musi przedstawić na piśmie powody tej odmowy, a inspektor nanieść zapis „odmowa podpisania”.

7.3.

Kapitan zobowiązany jest do doprowadzenia swojego statku do portu wskazanego przez organy Gwinei. W przypadku niewielkiego wykroczenia właściwe organy Gwinei mogą zezwolić statkowi będącemu przedmiotem inspekcji na prowadzenie dalszej działalności połowowej.

8.

Spotkanie mające na celu znalezienie rozwiązania w przypadku inspekcji na statku

8.1.

Przed rozważeniem ewentualnego podjęcia środków przeciwko kapitanowi lub załodze statku albo jakiegokolwiek innego działania przeciwko ładunkowi lub wyposażeniu statku, poza działaniami mającymi na celu zachowanie dowodów w sprawie podejrzewanego naruszenia przepisów, organizowane jest spotkanie mające na celu znalezienie rozwiązania, w następnym dniu roboczym po otrzymaniu wyżej wymienionych informacji, między Komisją Europejską a właściwymi organami Gwinei, przy ewentualnym uczestnictwie przedstawiciela zainteresowanego państwa członkowskiego.

8.2.

Na spotkaniu Strony wymieniają dokumenty dotyczące sprawy oraz informacje, które mogą pomóc w wyjaśnieniu okoliczności stwierdzonych zdarzeń. Armator lub jego przedstawiciel jest informowany o wyniku tego spotkania, a także o wszelkich środkach, które mogą zostać podjęte w wyniku inspekcji na statku.

9.

Rozstrzygnięcie wyników inspekcji na statku

9.1.

Przed wszczęciem postępowania sądowego podjęte zostaną próby uregulowania podejrzewanego naruszenia prawa w drodze postępowania ugodowego. Postępowanie ugodowe kończy się najpóźniej w terminie trzech dni roboczych po inspekcji na statku.

9.2.

W przypadku porozumienia Stron kwota kary pieniężnej jest określana zgodnie z ustawodawstwem Gwinei.

9.3.

W przypadku gdy sprawa nie może zostać rozstrzygnięta na drodze postępowania ugodowego i musi zostać skierowana na drogę sądową do rozpatrzenia przez właściwy organ sądowy, armator składa, na rachunku wyznaczonym przez właściwe organy Gwinei, gwarancję bankową ustaloną z uwzględnieniem kosztów, jakie pociągnęła za sobą inspekcja na statku, a także kwoty kar oraz odszkodowań, jakie są winne osoby odpowiedzialne za naruszenie przepisów.

9.4.

Gwarancja bankowa nie podlega zwrotowi przed zakończeniem postępowania sądowego. Gwarancja ta zostaje zwolniona, jeżeli postępowanie nie zakończy się orzeczeniem skazującym. Podobnie w przypadku orzeczenia skazującego prowadzącego do zapłaty kary niższej od złożonej gwarancji, pozostałe saldo zostaje zwolnione przez właściwe organy Gwinei.

9.5.

Statek zostaje zwolniony, a jego załoga uprawniona do opuszczenia portu:

z chwilą wypełnienia zobowiązań wynikających z postępowania ugodowego,

albo z chwilą złożenia gwarancji bankowej, o której mowa powyżej w pkt 9.3, i jej przyjęcia przez właściwe organy Gwinei, w oczekiwaniu na zakończenie postępowania sądowego.

10.

Przeładunki

10.1.

Każdy statek Wspólnoty zamierzający dokonać przeładunku zasobów złowionych na wodach Gwinei przeprowadza tę czynność w porcie lub na redzie portu Gwinei.

10.2.

Armatorzy tych statków powinni przekazać właściwym organom Gwinei, z co najmniej dwudziestoczterogodzinnym wyprzedzeniem, następujące informacje:

nazwę statków rybackich, których dotyczy przeładunek,

nazwę, numer IMO i banderę frachtowca transportowego,

pojemność w rozbiciu na gatunki do przeładunku,

dzień i miejsce przeładunku.

10.3.

Przeładunek uznaje się za wyjście z obszaru połowowego Gwinei. W związku z tym kapitanowie statków muszą przedstawić właściwym organom Gwinei deklaracje połowowe i poinformować, czy zamierzają kontynuować połowy, czy też wyjść z obszaru połowowego Gwinei.

10.4.

Dokonywanie przeładunków połowów innych niż przewidziano w punktach powyżej jest zabronione na obszarze połowowym Gwinei. Każda osoba naruszająca niniejsze postanowienie naraża się na kary przewidziane przez ustawodawstwo obowiązujące w Gwinei.

11.

Kapitanowie statków Wspólnoty uczestniczących w czynnościach wyładunku lub przeładunku w porcie Gwinei umożliwiają i ułatwiają inspektorom Gwinei kontrolowanie tych czynności. Po zakończeniu każdej inspekcji i kontroli w porcie kapitanowi statku wydawane jest zaświadczenie.

Dodatki

1.

Formularz wniosku o wydanie upoważnienia do połowów.

2.

Przepisy mające zastosowanie do systemu monitorowania statków drogą satelitarną (VMS) i współrzędne obszaru połowowego Gwinei.

3.

Dziennik połowowy ICCAT.

Dodatek 1

Image

Image

Dodatek 2

W ramach wspólnego komitetu Strony przeprowadzą w późniejszym terminie konsultacje mające na celu określenie przepisów stosowanych do systemu monitorowania statków drogą satelitarną (VMS) i podanie współrzędnych obszaru połowowego Gwinei.

Dodatek 3

Image


19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/56


DECYZJA RADY

z dnia 9 czerwca 2009 r.

w sprawie mianowania sędziego Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej

(2009/474/WE, Euratom)

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 225a,

uwzględniając Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, w szczególności jego art. 140b,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

Sąd do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej (zwany dalej „Sądem do spraw Służby Publicznej”) został utworzony decyzją Rady 2004/752/WE, Euratom (1). Na mocy tej decyzji dodano w tym celu załącznik do Protokołu w sprawie statutu Trybunału Sprawiedliwości (zwany dalej „załącznikiem I do statutu Trybunału Sprawiedliwości”).

(2)

Decyzją 2005/150/WE, Euratom (2) Rada określiła warunki i zasady dotyczące przedstawiania i rozpatrywania kandydatur w celu mianowania sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej zgodnie z art. 3 ust. 2 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości.

(3)

Decyzją 2005/49/WE, Euratom (3) Rada ustaliła zasady działania komitetu przewidzianego w art. 3 ust. 3 załącznika I do statutu Trybunału Sprawiedliwości (zwanego dalej „komitetem”).

(4)

Z powodu rezygnacji jednego z sędziów Sądu do spraw Służby Publicznej ogłoszono w dniu 6 marca 2009 r. (4) wezwanie do składania wniosków o mianowanie na stanowisko sędziego Sądu do spraw Służby Publicznej na okres od dnia 1 września 2009 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r.

(5)

Komitet odbył posiedzenia w dniach 26 marca, 7 maja oraz 25 i 26 maja 2009 r. W wyniku swoich dyskusji komitet wydał opinię i listę przewidziane w art. 3 ust. 4 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości.

(6)

Na mocy art. 225a ust. 4 Traktatu WE i art. 140b ust. 4 Traktatu Euratom sędziowie Sądu do spraw Służby Publicznej są mianowani przez Radę.

(7)

Należy zatem mianować jedną osobę spośród kandydatów, których nazwiska znajdują się na liście przewidzianej w art. 3 ust. 4 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości, zapewniając przy tym zrównoważony skład Sądu w odniesieniu do obywateli państw członkowskich pochodzących z możliwie najszerszego obszaru geograficznego oraz w odniesieniu do reprezentowanych krajowych systemów sądowniczych, zgodnie z art. 3 ust. 1 załącznika I do Statutu Trybunału Sprawiedliwości,

STANOWI, CO NASTĘPUJE:

Artykuł 1

Maria Isabel ROFES i PUJOL zostaje mianowana sędzią Sądu do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej na okres sześciu lat, od dnia 1 września 2009 r. do dnia 31 sierpnia 2015 r.

Artykuł 2

Niniejsza decyzja staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Artykuł 3

Niniejsza decyzja zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 9 czerwca 2009 r.

W imieniu Rady

E. JANOTA

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 333 z 9.11.2004, s. 7.

(2)  Dz.U. L 50 z 23.2.2005, s. 7.

(3)  Dz.U. L 21 z 25.1.2005, s. 13.

(4)  Dz.U. C 53 z 6.3.2009, s. 15.


III Akty przyjęte na mocy Traktatu UE

AKTY PRZYJĘTE NA MOCY TYTUŁU V TRAKTATU UE

19.6.2009   

PL

Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

L 156/57


WSPÓLNE DZIAŁANIE RADY 2009/475/WPZiB

z dnia 11 czerwca 2009 r.

w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,

uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 14,

a także mając na uwadze, co następuje:

(1)

W dniu 7 marca 2005 r. Rada przyjęła wspólne działanie 2005/190/WPZiB w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej w Iraku dotyczącej państwa prawnego, EUJUST LEX (1). To wspólne działanie, w późniejszym czasie zmienione i przedłużone, wygasa w dniu 30 czerwca 2009 r.

(2)

W dniu 24 marca 2009 r. Komitet Polityczny i Bezpieczeństwa uzgodnił, że misję EUJUST LEX należy przedłużyć o kolejne 12 miesięcy, do dnia 30 czerwca 2010 r. W tym okresie misja EUJUST LEX powinna – kontynuując przy tym swoje podstawowe zadania – przeprowadzić pilotażową fazę obejmującą działania w Iraku.

(3)

Kwota referencyjna wynosząca 10 mln EUR przewidziana we wspólnym działaniu 2005/190/WPZiB została uzupełniona kwotą 11,2 mln EUR we wspólnym działaniu Rady 2006/708/WPZiB (2) i kwotą 7,2 mln EUR we wspólnym działaniu Rady 2008/304/WPZiB (3), tak by pokryć wydatki związane z misją EUJUST LEX do dnia 30 czerwca 2009 r. Należy przewidzieć kolejną kwotę referencyjną na pokrycie wydatków związanych z nową misją w okresie od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r.

(4)

Misja wykonuje swój mandat w sytuacji bezpieczeństwa, która może ulec pogorszeniu i narazić na szwank cele wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa (WPZiB) określone w art. 11 Traktatu.

(5)

Struktura dowodzenia i kontroli misji nie powinna naruszać zobowiązań umownych szefa misji wobec Komisji w zakresie wykonania budżetu misji,

PRZYJMUJE NINIEJSZE WSPÓLNE DZIAŁANIE:

Artykuł 1

Misja

1.   Unia Europejska niniejszym ustanawia w Iraku zintegrowaną misję Unii Europejskiej dotyczącą państwa prawnego, EUJUST LEX.

2.   EUJUST LEX działa zgodnie z celami i innymi przepisami zawartymi w zakresie zadań misji określonym w art. 2.

Artykuł 2

Zakres zadań misji

1.   EUJUST LEX zajmuje się pilnymi potrzebami irackiego systemu sądownictwa karnego poprzez prowadzenie sesji szkoleniowych dla urzędników wyższego i średniego szczebla w zakresie zaawansowanego zarządzania i prowadzenia dochodzeń karnych. Szkolenia te powinny mieć na celu poprawę zdolności, koordynacji i współpracy różnych elementów irackiego systemu sądownictwa karnego.

2.   EUJUST LEX wspiera ściślejszą współpracę pomiędzy różnymi podmiotami całego irackiego systemu sądownictwa karnego oraz rozwija zdolności zarządcze u funkcjonariuszy wysokiego szczebla o dużym potencjale, przede wszystkim z policji, wymiaru sprawiedliwości i służb penitencjarnych, a także podnosi umiejętności i usprawnia procedury w dochodzeniach karnych, przy pełnym poszanowaniu państwa prawnego i praw człowieka.

3.   Działania szkoleniowe będą odbywały się w UE i w Iraku lub w regionie; EUJUST LEX posiada biuro łącznikowe w Bagdadzie. W okresie od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. EUJUST LEX rozpoczyna pilotażową fazę działań w Iraku obejmującą świadczenie doradztwa strategicznego, kontynuację działań wspierających i szkoleniowych – w zależności od warunków bezpieczeństwa i dostępnych zasobów.

Biorąc pod uwagę późniejszy rozwój sytuacji w zakresie warunków bezpieczeństwa w Iraku, a także dostępność odpowiedniej infrastruktury, Rada bada wyniki fazy pilotażowej i podejmuje decyzję o przyszłości misji po dniu 30 czerwca 2010 r.

4.   W czasie trwania misji należy budować efektywne partnerstwo w kwestiach strategicznych i technicznych z irackimi odpowiednikami, w szczególności w kwestii przygotowywania programów szkoleń podczas fazy planowania. Konieczna będzie również koordynacja w zakresie selekcji, weryfikacji, oceny, koordynacji oraz wszelkich dalszych działań dotyczących personelu uczestniczącego w szkoleniach, tak aby odpowiednie zadania mogły zostać szybko przejęte przez Irakijczyków. Potrzebna będzie również ścisła koordynacja – podczas fazy planowania i fazy operacyjnej – pomiędzy misją EUJUST LEX i państwami członkowskimi prowadzącymi szkolenia. Obejmuje to zaangażowanie misji dyplomatycznych odpowiednich państw członkowskich w Iraku oraz współpracę z państwami członkowskimi mającymi bieżące doświadczenie w przeprowadzaniu szkoleń istotnych z punktu widzenia misji.

5.   Misja EUJUST LEX powinna być bezpieczna i niezależna, a jej działania – odrębne od działań irackiego rządu i działań społeczności międzynarodowej, w szczególności od działań Organizacji Narodów Zjednoczonych i Stanów Zjednoczonych Ameryki, stanowiąc jednocześnie ich uzupełnienie i zapewniając wartość dodaną; działania misji powinny także zwiększać synergię z odpowiednimi działaniami Wspólnoty i państw członkowskich. W tym kontekście misja EUJUST LEX powinna współpracować z odpowiednimi irackimi organami oraz państwami członkowskimi obecnie prowadzącymi projekty szkoleniowe.

Artykuł 3

Struktura

EUJUST LEX przyjmuje co do zasady następującą strukturę:

a)

szef misji;

b)

biuro koordynacji w Brukseli;

c)

biuro łącznikowe w Bagdadzie;

d)

infrastruktura szkoleniowa, szkoleniowcy i eksperci zapewniani przez państwa członkowskie i koordynowani przez misję EUJUST LEX.

Elementy te zostaną opracowane w ramach koncepcji operacji (CONOPS) oraz w planie operacyjnym (OPLAN).

Artykuł 4

Cywilny dowódca operacji

1.   Dyrektor ds. planowania i prowadzenia operacji cywilnych jest cywilnym dowódcą operacji w ramach EUJUST LEX.

2.   Cywilny dowódca operacji, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym Komitetu Politycznego i Bezpieczeństwa (KPiB) oraz ogólnym zwierzchnictwem Sekretarza Generalnego/Wysokiego Przedstawiciela (SG/WP), sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUJUST LEX na poziomie strategicznym.

3.   Cywilny dowódca operacji zapewnia właściwe i skuteczne wdrożenie decyzji Rady, a także decyzji KPiB, w tym przez wydawanie, stosownie do potrzeb, instrukcji na poziomie strategicznym szefowi misji.

4.   Cały oddelegowany personel pozostaje pod pełnym dowództwem krajowych organów wysyłającego państwa lub wysyłającej instytucji UE. Organy krajowe przekazują cywilnemu dowódcy operacji kontrolę operacyjną nad swoim personelem, zespołami i jednostkami.

5.   Cywilny dowódca operacji ponosi całkowitą odpowiedzialność za zapewnienie wywiązywania się ze spoczywającego na UE obowiązku dochowania należytej staranności.

Artykuł 5

Szef misji

1.   Szef misji przyjmuje odpowiedzialność za misję oraz sprawuje nad nią dowództwo i kontrolę w teatrze działań.

2.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad personelem, zespołami i jednostkami z państw wnoszących wkład, zgodnie z zadaniami wyznaczonymi przez cywilnego dowódcę operacji, a także odpowiada za administrację i logistykę, w tym za majątek, zasoby oraz informacje udostępnione misji.

3.   Szef misji wydaje całemu personelowi misji, w tym osobom zatrudnionym w biurze koordynacji w Brukseli i w biurze łącznikowym w Bagdadzie, instrukcje służące skutecznemu prowadzeniu misji EUJUST LEX, odpowiada za koordynację misji i bieżące zarządzanie nią zgodnie z instrukcjami na poziomie strategicznym wydawanymi przez cywilnego dowódcę operacji.

4.   Szef misji jest odpowiedzialny za wykonanie budżetu misji. W tym celu szef misji podpisuje z Komisją umowę.

5.   Szef misji jest odpowiedzialny za nadzór dyscyplinarny nad personelem. Działania dyscyplinarne w odniesieniu do oddelegowanego personelu są podejmowane przez odpowiedni organ krajowy lub organ UE.

6.   Szef misji reprezentuje EUJUST LEX i zapewnia odpowiednie wyeksponowanie działań misji.

Artykuł 6

Personel

1.   Liczebność i umiejętności personelu misji EUJUST LEX odpowiadają zakresowi zadań misji określonemu w art. 2 i strukturze określonej w art. 3.

2.   Personel misji EUJUST LEX jest oddelegowany przez państwa członkowskie lub instytucje UE. Każde państwo członkowskie ponosi koszty związane z oddelegowanym przez siebie personelem misji EUJUST LEX, włącznie z wynagrodzeniem, opieką medyczną, dodatkami innymi niż diety dzienne i koszty podróży określone w ocenie skutków finansowych.

3.   W zależności od potrzeb na podstawie umów można zatrudnić również personel międzynarodowy i miejscowy.

4.   Wszyscy członkowie personelu wykonują swoje obowiązki i podejmują działania w interesie misji. Personel przestrzega zasad bezpieczeństwa oraz norm minimalnych ustanowionych decyzją Rady 2001/264/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa (4).

Artykuł 7

Status personelu

1.   Tam, gdzie to wymagane, status personelu misji EUJUST LEX, w tym – w stosownym przypadku – przywileje, immunitety i inne gwarancje niezbędne do wypełnienia i sprawnego funkcjonowania misji EUJUST LEX, jest uzgadniany zgodnie z procedurą określoną w art. 24 Traktatu. SG/WP wspierający prezydencję może negocjować takie uzgodnienia w jej imieniu.

2.   Państwo członkowskie lub instytucja UE, które oddelegowały członka personelu, są odpowiedzialne za wszelkie roszczenia związane z oddelegowaniem wniesione przez tego członka personelu lub dotyczące go. Dane państwo członkowskie lub instytucja UE są odpowiedzialne za wnoszenie powództw przeciwko osobie oddelegowanej.

Artykuł 8

Struktura dowodzenia

1.   EUJUST LEX, jako operacja zarządzania kryzysowego, ma jednolitą strukturę dowodzenia.

2.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją EUJUST LEX.

3.   Cywilny dowódca operacji, pod kontrolą polityczną i kierownictwem strategicznym KPiB oraz ogólnym zwierzchnictwem SG/WP, jest dowódcą EUJUST LEX na poziomie strategicznym i jako taki wydaje instrukcje szefowi misji oraz służy mu doradztwem i wsparciem technicznym.

4.   Cywilny dowódca operacji składa sprawozdania Radzie za pośrednictwem SG/WP.

5.   Szef misji sprawuje dowództwo i kontrolę nad EUJUST LEX w teatrze działań i odpowiada bezpośrednio przed cywilnym dowódcą operacji.

Artykuł 9

Kontrola polityczna i kierownictwo strategiczne

1.   KPiB sprawuje w ramach odpowiedzialności Rady kontrolę polityczną i kierownictwo strategiczne nad misją. Niniejszym Rada upoważnia KPiB do podejmowania w tym celu odpowiednich decyzji zgodnie z art. 25 Traktatu.

2.   Upoważnienie to obejmuje uprawnienia do zmian CONOPS i OPLAN. Obejmuje ono również uprawnienia do podejmowania decyzji w sprawie powoływania szefa misji. Uprawnienia do podejmowania decyzji w odniesieniu do celów i zakończenia misji nadal należą do Rady.

3.   KPiB składa Radzie sprawozdania w regularnych odstępach czasu.

4.   KPiB w regularnych odstępach czasu otrzymuje, stosownie do potrzeb, sprawozdania od cywilnego dowódcy operacji i od szefa misji na tematy objęte zakresem ich odpowiedzialności.

Artykuł 10

Bezpieczeństwo

1.   Cywilny dowódca operacji kieruje pracami szefa misji dotyczącymi planowania środków bezpieczeństwa dla EUJUST LEX i zapewnia ich właściwe i skuteczne wykonywanie zgodnie z art. 4 i 8, w koordynacji z Biurem ds. Bezpieczeństwa Rady.

2.   Szef misji jest odpowiedzialny za bezpieczeństwo operacji i za zapewnienie przestrzegania minimalnych wymogów bezpieczeństwa mających zastosowanie do tej operacji zgodnie z polityką Unii Europejskiej dotyczącą bezpieczeństwa personelu rozmieszczonego poza terytorium UE w ramach zadań operacyjnych na mocy postanowień tytułu V Traktatu o Unii Europejskiej i uzupełniających je dokumentów.

3.   W przypadku gdy część misji przeprowadzana jest w państwach członkowskich, przyjmujące państwo członkowskie podejmie wszelkie niezbędne i odpowiednie środki, aby zapewnić uczestnikom i szkoleniowcom bezpieczeństwo na swoim terytorium.

4.   W przypadku biura koordynacji w Brukseli niezbędne i odpowiednie środki podejmuje Biuro ds. Bezpieczeństwa SGR we współpracy z władzami przyjmującego państwa członkowskiego.

5.   Jeżeli szkolenie ma się odbyć w państwie trzecim, UE, przy udziale zainteresowanych państw członkowskich, zwraca się do organów państwa trzeciego o dokonanie odpowiednich ustaleń dotyczących bezpieczeństwa uczestników, szkoleniowców i ekspertów na jego terytorium.

6.   Misja EUJUST LEX ma wyznaczonego funkcjonariusza ds. bezpieczeństwa, który podlega szefowi misji.

7.   Szef misji konsultuje się z KPiB w kwestiach dotyczących bezpieczeństwa mających wpływ na rozmieszczenie misji zgodnie z instrukcjami SG/WP.

8.   Przed rozmieszczeniem lub podróżą do Iraku członkowie personelu misji EUJUST LEX, szkoleniowcy i eksperci przechodzą obowiązkowe szkolenie w zakresie bezpieczeństwa zorganizowane przez Biuro ds. Bezpieczeństwa SGR oraz w stosownych przypadkach przechodzą badania lekarskie.

9.   Państwa członkowskie podejmują starania w celu zapewnienia misji EUJUST LEX, w szczególności biuru łącznikowemu, personelowi, szkoleniowcom i ekspertom podróżującym do Iraku i po terytorium tego kraju bezpiecznego miejsca zakwaterowania, kamizelek kuloodpornych, ścisłej ochrony oraz, w razie potrzeby, starania w celu spełnienia innych wymogów bezpieczeństwa na terytorium Iraku. W tym celu szef misji może w zależności od potrzeby zawierać stosowne uzgodnienia w państwami członkowskimi lub organami lokalnymi.

Artykuł 11

Ustalenia finansowe

1.   Kwota referencyjna przewidziana na pokrycie wydatków związanych z misją w okresie od dnia 1 lipca 2009 r. do dnia 30 czerwca 2010 r. wynosi 10,8 miliona EUR.

2.   Wydatkami finansowanymi w ramach kwoty określonej w ust. 1 zarządza się zgodnie z procedurami i przepisami mającymi zastosowanie do budżetu ogólnego Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem, że jakiekolwiek finansowanie wstępne nie pozostaje własnością Wspólnoty. Jeżeli część szkoleń prowadzona będzie w państwach trzecich, należy zezwolić obywatelom państw trzecich na udział w przetargach. W takim wypadku towary i usługi, w które zaopatrzono misję EUJUST LEX, mogą także pochodzić z państw trzecich.

3.   Biorąc pod uwagę szczególną sytuację w zakresie bezpieczeństwa w Iraku, usługi w Bagdadzie i w innych częściach tego kraju świadczone będą w ramach umów zawartych przez Zjednoczone Królestwo lub, w stosownych przypadkach, przez inne państwa członkowskie lub w ramach umów zawartych z władzami Iraku z przedsiębiorstwami świadczącymi te usługi i wystawiającymi za nie fakturę. Wydatki te zostaną pokryte z budżetu misji EUJUST LEX. Zjednoczone Królestwo lub inne zainteresowane państwa członkowskie, w porozumieniu z szefem misji, będą przedstawiać Radzie sprawozdania zawierające odpowiednie informacje w sprawie tych wydatków.

4.   Szef misji w pełni podlega Komisji i jest przez nią nadzorowany w odniesieniu do działań podjętych w ramach swojej umowy.

5.   Ustalenia finansowe uwzględniają wymogi operacyjne misji EUJUST LEX włącznie z kompatybilnością sprzętu.

6.   Wydatków można dokonywać od dnia wejścia w życie niniejszego wspólnego działania.

7.   Sprzęt i zaopatrzenie dla biura koordynacji w Brukseli kupuje się lub wynajmuje w imieniu UE.

Artykuł 12

Koordynacja

1.   Bez uszczerbku dla struktury dowodzenia szef misji ściśle koordynuje swoje działania z delegaturą Komisji, aby zapewnić spójność działań UE wspierających Irak.

2.   Szef misji ściśle koordynuje swoje działania z lokalnymi przedstawicielami prezydencji UE i innymi szefami misji UE.

3.   Szef misji współpracuje z innymi podmiotami międzynarodowymi obecnymi w państwie, zwłaszcza z Organizacją Narodów Zjednoczonych.

Artykuł 13

Udostępnianie informacji niejawnych

SG/WP jest upoważniony do udostępniania państwu przyjmującemu i Organizacji Narodów Zjednoczonych, w stosownych przypadkach i zgodnie z wymogami operacyjnymi misji, informacji i dokumentów niejawnych UE do poziomu „RESTREINT UE”, powstałych do celów operacji, zgodnie z przepisami Rady dotyczącymi bezpieczeństwa. W tym celu zostaną dokonane uzgodnienia lokalne.

Artykuł 14

Monitorowanie wydarzeń

Do celów EUJUST LEX zostaje postawiona w stan gotowości komórka monitorująca.

Artykuł 15

Wejście w życie

Niniejsze wspólne działanie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2009 r.

Niniejsze wspólne działanie wygasa w dniu 30 czerwca 2010 r.

Artykuł 16

Publikacja

Niniejsze wspólne działanie zostaje opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.

Sporządzono w Luksemburgu, dnia 11 czerwca 2009 r.

W imieniu Rady

G. SLAMEČKA

Przewodniczący


(1)  Dz.U. L 62 z 9.3.2005, s. 37.

(2)  Dz.U. L 291 z 21.10.2006, s. 43.

(3)  Dz.U. L 105 z 15.4.2008, s. 10.

(4)  Dz.U. L 101 z 11.4.2001, s. 1.